1955.06.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 104η

Τετάρτη 1η Ἰουνίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑ-ΦΥΛΛΗΣ). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Δ. ΓΡΙΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ χθεσινὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως ἔχουν καταχωρηθῆ ἀναφοραί, αἵτινες νομίζω, δὲν ἀνεκοινώθησαν εἰς τὸ Σῶμα καὶ οὕτω δὲν παρεσχέθη ἡ δυνατότης εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ ὁμιλήσουν ἐπ’ αὐτῶν, βουλευτάς, νὰ ἐγγραφοῦν. Συγκεκριμένως παρατηρῶ δύο ἀναφορὰς αἵτινες δὲν ἀνεγνώσθησαν. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ καταθέσαντες τὰς ἀναφορὰς ταύτας βουλευταὶ ἀποστέλλουν τὰ πρακτικὰ εἰς τὰς ἐπαρχίας των καὶ οὕτω γίνεται δημοκοπικὴ ἐκμετάλλευσις.

§4Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὡρισμέναι ἀναφοραὶ κατεχωρήθησαν, χωρὶς νὰ ἀνακοινωθοῦν. Συγκεκριμένως ἀναφέρομαι εἰς τὴν ἀφορῶσαν τοὺς δικηγόρους ἀναφορὰν ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ ἄλλοι συνάδελφοι θὰ ἤθελον νὰ ἐγγραφοῦν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ παρατηρήσω ὅτι αἱ αἰτιάσεις σας δὲν εἶναι δεδικαιολογημέναι καθ’ ὅσον εἶμαι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσω τὸ Σῶμα ὅτι ἅπασαι αἱ κατακεχωρημέναι εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφοραί, ἀνεκοινώθησαν. Πιθανὸν κατὰ τὴν ὥραν τῆς ἀνακοινώσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἀναφορῶν, νὰ μὴ εὑρίσκεσθε ἐν τῇ αἰθούσῃ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ ὑφυπουργοῦ κ. Α. Ταλιαδούρου καὶ τοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεύς, κ. Ι. Ἰντζὲς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ταμιακῶν Ὑπαλλήλων Ἠλείας, ζητούσης ἔνταξιν τῶν μεταταγέντων ὑπαλλήλων ἐκ τῆς τάξεως τῶν ἐπιμελητῶν εἰσπράξεως εἰς ὀργανικὰς θέσεις διαχειριστῶν, εἰς τὸν βαθμὸν ὃν ἤδη κέκτηνται οἱ σύγχρονοί των ἐπιμεληταὶ εἰσπράξεως, λογιζομένης τῆς ἐντάξεώς των ταύτης ἀφ’ ἧς προήχθησαν οἱ τελευταῖοι οὗτοι. Οἱ βουλευταὶ Καλαμῶν κ. κ. Ν. Κάρτσωνας καὶ Ι. Ψαρρέας, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Καρδαμύλης καὶ Ἀρφαρῶν, ζητούντων ἵδρυσιν μονίμων συνεργείων τῆς ΑΤΕ εἰς τὰς ἐν λόγῳ Κοινότητας, πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑποδηματοποιῶν – Σανδαλοποιῶν Τρικάλων, ζητοῦντος ἐπιβολὴν φορολογίας ἐπὶ τῶν ἐλαστικῶν καὶ μηχανοποιήτων ὑποδημάτων καὶ παντοφλῶν, σύστασιν Ταμείου ἀποζημιώσεως τῶν ἀτυχούντων ὑποδηματοποιῶν κλπ. μέτρα προστασίας τῆς τάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης, ζητοῦντος μείωσιν τοῦ ἐλαχίστου ὁρίου καταναλώσεως ἠλεκτρικοῦ ρεύματος διὰ τὴν περιφέρειαν Μυτιλήνης. Οἱ βουλευταὶ Χανίων κ. κ. Ε. Βενιζέλος, Π. Πολυχρονίδης, Ἡρακλείου κ. Ν. Κρασαδάκης καὶ Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Ἐκδοροσφαγέων καὶ ὑπαλλήλων Κρεοπωλῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45740)2264) 19.3.55 ἀποφάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ Γεωργίας καὶ ἀπαγόρευσιν τῆς σφαγῆς καὶ ἐκδορᾶς ζώων προελεύσεως ἐξωτερικοῦ ἐκτὸς τῶν ἀνεγνωρισμένων δημοτικῶν σφαγείων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν Ἀθήναις πληττομένων μισθοσυντηρήτων (Δικηγόρων, Συμβολαιογράφων κλπ.) ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ΚΗʹ Ψηφίσματος, ζητούντων ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ καταργηθέντος Διατάγματος τῆς 8)8.2.55 καὶ καθορισμὸν ηὐξημένης ἀποζημιώσεως αὐτῶν ἐξωθουμένων ἐκ τῶν γραφείων των, λόγῳ ἀνοικοδομήσεως ἢ ἐπανεγκατάστασιν αὐτῶν εἰς τὰς ἀνεγειρομένας οἰκοδομάς. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Παραπηγματοῦχων καὶ Ἀστέγων Ἀστῶν Προσφύγων 1922 τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ζητούσης μεταφορὰν τῆς λαϊκῆς ἀγορᾶς Ἁγίων Ἀναργύρων Πειραιῶς καὶ παραχώρησιν τῆς ἐκτάσεως πρὸς στέγασιν τῶν ἀστέγων προσφύγων τοῦ 1922. Οἱ Δικηγορικοὶ Σύλλογοι Ἀθηνῶν, Ζακύνθου, Κατερίνης, Σύρου, Χαλκίδος, Ἀλεξανδρουπόλεως, Λαμίας κλπ. διαμαρτύρονται διὰ τὴν παρὰ τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ κατατεθέντος πρὸς ψήφισιν φορολογικοῦ νομοσχεδίου, κατάργησιν τῶν ἄρθρων 39 καὶ 40 τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων καὶ τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐκπροσωπήσεως τῶν φορολογουμένων ἐπὶ φορολογικῶν ὑποθέσεων εἰς μὴ δικηγόρους καὶ ζητοῦντος διαγραφὴν τῆς ὡς εἴρηται διατάξεως ἀπὸ τοῦ ρηθέντος νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ πωλήσεως καπνοῦ Συκουρίου, ζητοῦντος τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἔγκαιρον παρὰ τῶν καπνεμπόρων ἀγορὰν τῶν καπνῶν τῆς περιοχῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς ἐνοικιοστασιακῶν μισθωτῶν Θεσσαλονίκης, ζητούσης τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἐπὶ τῷ τέλει μειώσεως τῶν μισθωμάτων καταστημάτων ἀνηκόντων εἰς φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Π. Βουδούρης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πολυξένης Μισκιᾶ, ζητούσης ἀπονομὴν συντάξεως ἐκ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν, διὰ τὸν κατὰ τὸ ἔτος 1938 θανόντα ἀδελφόν της Πρόεδρον Πρωτοδικῶν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκίδος κ. Κ. Καλλίας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ψαχνῶν, Καστέλλας, Βατῶντος, Νέας Ἀρτάκης, Ἁγίου Νικολάου καὶ Βασιλικοῦ ἐπαρχίας Χαλκίδος, ζητούντων χορήγησιν καυσίμων μὲ μειωμένην τιμὴν καὶ διὰ διατακτικῶν, διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν γεωργικῶν μηχανημάτων. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀδελφοτήτων καὶ Ἑνώσεως Πωγωνίου Ἠπείρου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ ἐπαρχείου Πωγωνίου καὶ ζητούντων διατήρησιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τ. Πάρρης καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἑρμουπόλεως Σύρου, ζητοῦντος ὅπως καταργηθῇ ἡ διακοπὴ τῆς λειτουργίας τοῦ Γραφείου Τηλεπικοινωνιῶν (ΟΤΕ) Σύρου πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἐμποροβιομηχανικοῦ κόσμου κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἀπομακρυνθέντων προσφάτως τῆς Ναυτικῆς Ὑπηρεσίας Βαθμοφόρων Β. Ν., μετόχων τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Β. Ν., ζητούντων χορήγησιν καὶ εἰς αὐτοὺς τοῦ ηὐξημένου βοηθήματος τοῦ χορηγηθέντος διὰ τοῦ Ν. 3106)54 εἰς τοὺς λοιποὺς συναδέλφου των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν μητέρων, συζύγων καὶ ἀδελφῶν πολιτικῶν κρατουμένων, ζητουσῶν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν ἐγγάμων γυναικῶν ὑπαλλήλων ἐμπορικῶν καταστημάτων, ζητουσῶν ἀναγνώρισιν δικαιώματος ἐθελουσίας ἐξόδου μὲ πλήρη σύνταξιν παρὰ τοῦ ΙΚΑ εἰς τὰς ἐγγάμους γυναίκας τὰς ἐχούσας ὑπερτριακονταετῆ ὑπηρεσίαν κλπ. Ἡ Ἑνιαία Δημοκρατικὴ Ἀριστερὰ Κρήτης, δι’ ὑπομνήματός της, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς νέας φορολογίας ἥτις θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν παραγωγικῶν τάξεων τῆς Χώρας καὶ ζητεῖ ἀνάκλησιν τοῦ Ἐκστρατευτικοῦ Σώματος Κορέας, περιορισμὸν τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, διακοπὴν ἐκτελέσεως τῶν ἔργων ὑποδομῆς τοῦ ΝΑΤΟ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου, κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰωάννου Παπαδόγκωνα, κατοίκου Πειραιῶς, ζητοῦντος ἀκύρωσιν τοῦ διενεργηθέντος διαγωνισμοῦ διὰ τὴν πρόσληψιν ὑπολογιστῶν ὑπὸ τοῦ ΟΛΠ, καθ’ ὅσον οὗτος δὲν διενηργήθη συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 1811)1951 περὶ Κώδικος καταστάσεως Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Οἱ βουλευταὶ Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καὶ Δ. Ἰωάννου, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἠπείρου ζητοῦντος τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου πυρείων εἰς Ἤπειρον. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Φορτοεκφορτωτῶν Ἡγουμενίτσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν τοποθέτησιν φέρρυ—μπὼτ εἰς τὴν θαλασσίαν γραμμὴν Κερκύρας–Ἡγουμενίτσης καὶ τὴν ἐκ ταύτης πλήρη ἀνεργίαν αὐτῶν καὶ ζητούντων τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας των. Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Κ. Δημόπουλος, καταθέτει ψήφισμα διαμαρτυρίας τῶν ἐν τῷ Συν)σμῷ 151 ἐγκατασταθέντων βομβοπλήκτων Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένων διότι ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καθώρισε μισθώματα καὶ δὴ ὑπέρογκα διὰ τὰ οἰκήματα τὰ ὁποῖα παρεχώρησεν εἰς αὐτοὺς τὸ Κράτος λόγῳ τῆς καταστροφῆς των ἐκ τῶν βομβαρδισμῶν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα μόνον χρεωλυτικὰς δόσεις ὤφειλε νὰ εἰσπράξῃ καὶ οὐχὶ ἐνοίκια. Ὁ Παν. Φίλιος, πατὴρ φονευθέντος ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ Σμηναγοῦ, ζητεῖ ταχεῖαν κατάθεσιν καὶ ψήφισιν νομοσχεδίου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐν ὑπηρεσίᾳ φονευομένων ἀεροπόρων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Χαραλ. Γιατρούση καὶ λοιπῶν κατοίκων συνοικίας «Ἀναγέννησις» Αἰγάλεω, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ Ν. 3033)54 ἐπὶ τῷ τέλει ἀπαλλαγῆς αὐτῶν ἐκ τῆς διὰ τοῦ ἐν λόγῳ νόμου, ἐπιβληθείσης φορολογίας ἐπὶ τῶν οἰκοπέδων των. Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Κ. Δημόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Δασικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἁγίου Δημητρίου Πιερίας, αἰτοῦντος τὴν ἐπίσπευσιν τῆς ἐγκρίσεως τῆς ὑλοτομίας 400 κ. μ. ξυλείας ἐκ τοῦ δημοσίου δάσους Ἁγίου Δημητρίου, καθ’ ὅσον λόγῳ τῆς καθυστερήσεως τῆς ἐγκρίσεως τὰ μέλη τοῦ Συνεταιρισμοῦ μένουν ἄνεργα καὶ εὑρίσκονται εἰς ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Εἰδικῶν Εἰσπρακτόρων Ἀγροφυλακῆς Λαρίσης–Τυρνάβου, ζητούντων νὰ περιληφθῶσι καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν διάταξιν περὶ μονιμοποιήσεως τῶν ἐπιμελητῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου καὶ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ὑπαλλήλων Ἑταιρείας Λιπασμάτων, ζητούντων ἄμεσον τροποποίησιν τοῦ Ν. 2963 καὶ ματαίωσιν τῆς διαθέσεως τῶν πόρων τοῦ Ἐπικουρικοῦ των Ταμείου ὑπὲρ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χίου, ζητοῦντος μείωσιν τῆς φορολογίας τῶν Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν, κατάργησιν τῆς εἰσφορᾶς 20% ἐπὶ τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. βουλευτῶν· Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4617)2428)23.5.55 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 584)1955 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει ταύτῃ ἐπικρίσεις περὶ τοῦ ὅτι ἡ διὰ τῶν τελευταίων αὐξήσεων τῶν κομίστρων ἐπιβάρυνσις τῆς καταναλώσεως, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς οὐδεμίαν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ τοῦ ἀκαθάρτου πετρελαίου καὶ ὅτι ἐκ τῆς τοιαύτης αὐξήσεως τῶν κομίστρων ὠφελήθησαν οἱ αὐτοκινητισταὶ οἱ ἐκμεταλευόμενοι αὐτοκίνητα κινούμενα δι’ ἀκαθάρτου πετρελαίου, εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως, δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Διὰ τῶν τελευταίων δασμολογικῶν μεταρρυθμίσεων ηὐξήθησαν αἱ ἐπιβαρύνσεις οὐχὶ μόνον τῆς εἰσαγομένης βενζίνης ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀκαθάρτου πετρελαίου. Συγκεκριμένως ἡ προϊσχύουσα δασμολογικὴ ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀκαθάρτου πετρελαίου ἦτο 0,21 δραχμ. κατὰ χιλιόγραμμον, ἐνῷ σήμερον, μὲ τὸν ἐπιβληθέντα εἰδικὸν φόρον καταναλώσεως, ἡ συνολικὴ ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀκαθάρτου πετρελαίου ἀνέρχεται εἰς 0,721 δραχμ., ἤτοι ηὐξήθη κατὰ πεντήκοντα λεπτά. Συνεπῶς, ἡ ἐπὶ τῶν τιμῶν ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ ἐξ ὑπουργῶν, διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς αὐξήσεως τῶν κομίστρων, ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀνωτέρω ἐκ πεντήκοντα λεπτῶν κατὰ χιλιόγραμμον πραγματικὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ ἀκαθάρτου πετρελαίου καὶ δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι διὰ τῆς ἀποφασισθείσης αὐξήσεως τῶν κομίστρων ὠφελήθησαν κατὰ τὸ ποσοστὸν τῆς αὐξήσεως οἱ αὐτοκινητισταὶ εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ν. Ἀθανασίου, ἐν σχέσει πρὸς τὸν διορισμὸν τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπίων καὶ Κληροδοτημάτων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ διοίκησις καὶ διαχείρισις τῆς περιουσίας τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπίων καὶ Κληροδοτημάτων διέπεται ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1920)1939 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ διοικήσεως τῆς ὑπὸ τοῦ Εὐαγγέλου Ζάππα καταληφθείσης εἰς τὸ Ἔθνος περιουσίας». 2) Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου τούτου ὁρίζεται ὅτι: «Ἡ ἐπὶ τῶν Ὀλυμπίων καὶ Κληροδοτημάτων Ἐπιτροπή, ἀποτελεῖται ἐξ ἐννέα μελῶν, διοριζομένων ἀμισθὶ ἐπὶ τριετῇ θητείᾳ διὰ Β. Δ. ἐκδιδομένου προτάσει τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ λαμβανομένων δὲ ἐκ διπλασίου ἀριθμοῦ προσώπων, ὑποδεικνυομένων ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων ἐκ τῶν διακρινομένων ἐπὶ πνευματικῇ ἐμποροβιομηχανικῇ καὶ κοινωφελῇ ἐν γένει δράσει ἢ ἐξ ἀνωτάτων δημοσίων ὑπαλλήλων ἢ τῆς Διοικήσεως Πρωτευούσης ἐν ἐνεργείᾳ ἢ συνταξιούχων. Ἡ νῦν Ἐπιτροπὴ Ὀλυμπίων καὶ Κληροδοτημάτων ὡρίσθη ἐκ προσώπων ὑποδειχθέντων ὑπὸ τοῦ Σ. Ε. Κληροδοτημάτων.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐγγραφείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων, ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 596 καὶ ἀφορώσης τὴν ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμου τῆς ὑπηρεσίας τῶν δημοδιδασκάλων τῶν ὑπηρετησάντων εἰς τὸ ἐν Ἀθήναις Ἰταλικὸν σχολεῖον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατ’ οὐδεμίαν διάταξιν νόμου ἀναγνωρίζεται ὡς συντάξιμος ἡ ὑπηρεσία τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῶν ὑπηρετησάντων ἢ ὑπηρετούντων εἰς τὰ ἐν Ἑλλάδι λειτουργοῦντα σχολεῖα ξένων Κρατῶν, οὔτε δὲ καὶ ἐνδείκνυται ἡ ἀναγνώρισις τῆς τοιαύτης ὑπηρεσίας ὡς συνταξίμου καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἀδυνατοῦμεν νὰ περιλάβωμεν σχετικὴν διάταξιν εἰς συνταξιοδοτικὸν νομοθέτημα.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Ψιμάρα, Λ. Κατσιλάμπρου κλπ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4620)23.5.55 ἐγγράφου σας διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 587 καὶ ἀπὸ 19 Μαΐου 1955 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Ψιμάρα, Λ. Κατσιλάμπρου, Α. Παπαθανάση, Α. Γκελεστάθη, Ι. Λαυρεντίδη καὶ Χ. Ντινίδη, περὶ τῆς πληρώσεως τῆς ἕδρας τῆς Ὀδοντικῆς Χειρουργικῆς τοῦ Ὀδοντιατρικοῦ Τμήματος Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Ὁ διορισμὸς τῶν καθηγητῶν τῶν Σχολῶν τῶν Πανεπιστημίων γίνεται, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 54 καὶ ἐπὶ τοῦ Ν. 5343)1932, κατόπιν ἐκλογῆς τοῦ καταλλήλου ὑποψηφίου ὑπὸ τοῦ Συλλόγου τῆς οἰκείας Σχολῆς. 2. Τὴν εἰς τὸ φύλλον τῆς 18 Μαρτίου τῆς ἐφημερίδος «Νέα» δημοσιευθεῖσαν ἐπιστολήν, σχετικῶς μὲ τὴν πλήρωσιν τῆς ἀνωτέρω ἕδρας, ἀπεστείλαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 57567)20.5.55 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Πρυτανείαν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἵνα φέρῃ ταύτην εἰς γνῶσιν τοῦ συλλόγου τοῦ ὡς ἄνω Τμήματος. 3. Περὶ τῶν τίτλων σπουδῶν καὶ τῶν λοιπῶν ἐπιστημονικῶν προσόντων καὶ ἐργασιῶν τῶν ὑποψηφίων ὡς ἐπίσης καὶ τοῦ τρόπου κρίσεως τῶν ὑποψηφίων παρὰ τῆς τριμελοῦς Εἰσηγητικῆς Ἐπιτροπῆς λαμβάνομεν κατὰ νόμον γνῶσιν ἅμα τῇ ἐκλογῇ τοῦ καθηγητοῦ καὶ τῇ ὑποβολῇ ἡμῖν τῶν σχετικῶν πρακτικῶν. 4. Ἐφ’ ὅσον ἐκ τῆς μελέτης τῶν στοιχείων τούτων προκύψουν παρανομίαι θὰ ἐνεργήσωμεν ἐντὸς τῶν ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας καθοριζομένων ὁρίων τῆς δικαιοδοσίας μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαΐου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4438)2394)17.5.55 ἔγγραφον ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσατε ἀντίγραφον τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου κατατεθείσης ἐρωτήσεως ἐν σχέσει πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν εἰς Πέρδικαν–Θεσπρωτίας ἐγκατασταθέντων ὁμογενῶν ἐκ Βορείου Ἠπείρου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι εἰς τὸν ὡς ἄνω συνοικισμὸν προβλέπεται ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ ἐγκατάστασις 130 οἰκογενειῶν καὶ διετέθησαν κατὰ διαστήματα αἱ κάτωθι πιστώσεις διὰ τὴν ἐνίσχυσιν αὐτῶν. 1. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)35849)21.9.54 ἀποφάσεως ἡμῶν πίστωσις ἐκ δρχ. 1.372.000. 2. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)4623)3.2.55 ὁμοίας τοιαύτης πίστωσις ἐκ δρχ. 105.000 δι’ ἔξοδα πρώτης ἐγκαταστάσεως καὶ 3. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)11232)28.3.55 ἑτέρας ἀποφάσεως ἡμῶν πίστωσις ἐκ δρχ. 1.065.000 διὰ ἀρόσεις καὶ ἐκχερσώσεις ἤτοι ἐν συνόλῳ πίστωσις ἐκ δρχ. 1.582.000. Αἱ ὡς ἄνω πιστώσεις ἀναλυόμεναι κατὰ οἰκογένειαν ἔχουσιν ὡς κάτωθι:

Ἐκ τῶν ὡς ἄνω προβλεπομένων 130 οἰκογενειῶν ἐγκατεστάθησαν μέχρι σήμερον εἰς Πέρδικα 40 οἰκογένειαι. Ὡσαύτως εἰς βάρος τοῦ προγράμματος ἐπανεποικισμοῦ παραμεθορίων περιοχῶν Ἠπείρου χρήσεως 1954–55 διετέθησαν αἱ ἀκόλουθοι πιστώσεις:

Δι’ ἔργα κοινῆς ὠφελείας καὶ χρήσεως. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν στέγασιν τῶν εἰς τὸν ὡς ἄνω Συνοικισμὸν ἐγκατασταθέντων καὶ μελλόντων νὰ ἐγκατασταθῶσιν ὁμογενῶν ἐκ Βορείου Ἠπείρου γνωρίζομεν, ὅτι τοῦτο ἐμπίπτει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπ. Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Σολομωνίδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4636 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 20 Μαΐου ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Σολομωνίδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι κατετέθη πρὸς ψήφισιν σχετικὸν νομοσχέδιον δι’ οὗ προτείνεται ἡ ἐν ἰσχύϊ ἐπαναφορὰ τῶν ἀνασταλεισῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 2049)1952 ὅπερ συζητεῖται ἤδη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2730)1953 «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας Συμφωνίας διὰ τὸν ὁριστικὸν διακανονισμὸν τῶν ἀπορρεόντων ἐκ τῶν οἰκονομικῶν τῆς μεταξὺ τῶν Συμμάχων καὶ Συνησπισμένων Δυνάμεων, καὶ τῆς Ἰταλίας Συνθήκης Εἰρήνης ζητημάτων, ἅτινα παρέμειναν ἐκκρεμῆ μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν». Οἱ βουλευταί, κ. κ. Θ. Διακουμόπουλος, Δ. Γρίβας, Α. Λεονταρίδης, Τ. Μιχαηλίδης, Β. Βύζας, Σ. Λιβαδᾶς, Π. Οἰκονομίδης, Ε. Σαββόπουλος, Δ. Ντολιόπουλος, Ι. Λαμπρόπουλος, Θ. Ἀνδρεάδης, Ε. Ἐλευθεριάδης, Θ. Χαβίνης, Α. Παυλόπουλος, Ι. Λαυρεντίδης, Ν. Ζορμπᾶς, Σ. Τζουβάρας καὶ Δ. Δαβάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 971)1949 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθν. Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας καὶ Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως» κυρωθέντος ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 1104)1949 ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 840)48 νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς εἰς Συμμαχικοὺς Στρατοὺς καὶ τὰς Ε.Ο.Ε.Α ὑπηρεσίας ὡς στρατιωτικῆς τοιαύτης». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, Γ. Στεφανόπουλος καὶ Π. Τριαντόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας».

§7Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βενιζέλος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§9Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεγνώσαμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας σήμερον ἢ μᾶλλον χθές, ὅτι εἰς τὴν συνδιάσκεψιν τοῦ Ἁγίου Φραγκίσκου, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν πρόκειται νὰ μεταβῇ, λόγῳ ἀπροόπτου κωλύματος. Ἐπειδὴ ἡμεῖς, θεωροῦμεν, ὅτι ἡ συνδιάσκεψις αὕτη ἔχει ἐξόχως σοβαρὰν σημασίαν, λόγῳ τοῦ ὅτι πρόκειται νὰ ἀποφασισθῇ καὶ ἡ τετραμελὴς συνδιάσκεψις τῶν μεγάλων Δυνάμεων καὶ ἐπὶ πλέον, ὅτι ἐκ τῶν ἐπαφῶν, τὰς ὁποίας θὰ εἶχεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐκεῖ θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ κατατοπισθῇ περισσότερον ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ, διὰ τοῦτο, φρονοῦμεν, ὅτι ἡ παρουσία του εἶναι ἀπαραίτητος. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπ’ ἄπειρον νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν διαχείρισιν ζητημάτων λεπτῶν καὶ κατ’ ἐξοχὴν πολιτικῶν εἰς ὑπηρεσιακὰ πρόσωπα καὶ νὰ ἀπουσιάζῃ ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου. Ἐπειδή, δυστυχῶς ἀπουσιάζουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ οἱ δύο Ἀντιπρόεδροι τῆς Κυβερνήσεως, παρακαλῶ ὅπως ἡ ἐπέμβασίς μου αὐτή, καταστῇ γνωστὴ εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔχωμεν ἐπ’ αὐτοῦ ἀπάντησιν.

§10Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργ. Συντον.). Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶμαι ἁρμόδιος νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῆς Φ.Δ.Ε. ἐπὶ τῆς διπλωματικῆς τακτικῆς, τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ. Γνωρίζει ὅμως ὁλόκληρος ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ποία εἶναι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Γνωρίζει ἀκόμη ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ διαχειρίσει τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ θέματος, ἔπραξεν ὅσα οὐδεμία μέχρι τοῦδε Κυβέρνησις ἐτόλμησε νὰ πράξῃ καὶ νομίζει ἡ Κυβέρνησις ὅτι πράττει τὸ καθῆκόν της ἐν προκειμένῳ. Τὸ εἰδικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνεκίνησεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. ἀνάγεται εἰς τὴν τεχνικὴν τῆς διαχειρίσεως τοῦ Κυπριακοῦ, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀντικείμενον ἐπερωτήσεως, οὕτως ὥστε νὰ παρίσταται ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ ἀπαντήσῃ.

§11Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔθεσα ἐγὼ ζήτημα Κυπριακὸν μόνον. Εἶπον ὅτι ἡ σοβαρότης τῆς συνδιασκέψεως ἐπιβάλλει τὴν παρουσίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ἐκεῖ. Καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται ὅτι ἔπραξεν ὅσα οὐδεμία ἄλλη, ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ, ἐπ’ αὐτοῦ ἔχομεν ἀμφιβολίας. Διότι δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔπραξε τὸ καθῆκόν της, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπουσίαζεν ἀπὸ τὴν μάχην ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ἀνετέθη ἡ διαχείρισις τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ ἐθνικοῦ ζητήματος εἰς τὰ ὑπηρεσιακὰ μέλη. Θέτομεν ἐκ νέου τὸ ζήτημα καὶ παρακαλοῦμεν νὰ ἔχωμεν ἐπ’ αὐτοῦ ἀπάντησιν. Δὲν εἶναι ἀνεκτὸν ἡ πολιτικὴ ἡγεσία νὰ ἀπουσιάζῃ κατὰ τὴν κρίσιμον στιγμὴν ἀπὸ τὴν μάχην. Κατὰ συνέπειαν τονίζω γενικώτερον τὴν σοβαρότητα τῆς συνδιασκέψεως, ἐπιβάλλουσαν τὴν παρουσίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§12Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπανειλημμένως ἐξήγησαν τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους κατὰ τὴν διεθνῆ συγκέντρωσιν τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθη ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε., ἡ παρουσία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν κατέστη δυνατή, καθ’ ὅσον διὰ λόγους καθαρῶς ἐθνικοὺς ἦτο ἀπαραίτητος ἀλλαχοῦ.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐμπορίου. Ὁ κ. Π. Πινάτσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς Ἐμπορίου, Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατί δὲν καθορίζεται τιμὴ ἀσφαλείας καὶ καθορισμὸς χρόνου λήξεως ἀγορῶν τοῦ καπνοῦ πρὸς διασφάλισιν τῶν συμφερόντων τῶν καπνοπαραγωγῶν.

§14Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, τὸ καπνεμπόριον εἰς τὸν Νομὸν Δράμας, ἐφήρμοσε καὶ ἐφέτος τὰς αὐτὰς μεθόδους, τὰς ὁποίας ἐφήρμοζε καὶ κατὰ τὸ παρελθόν. Παρὰ τὴν ἐπιμελημένην ἐργασίαν καὶ παρὰ τὴν καλὴν κατάστασιν τοῦ προϊόντος, αἱ ἀγοραὶ δὲν ἐγενικεύθησαν συντόμως ὡς ἀνεμένετο καὶ αἱ τιμαὶ ἀγορᾶς τοῦ προϊόντος δὲν ὑπῆρξαν οἷαι ἀνεμένοντο. Καὶ ἐγένοντο αἱ ἀγοραὶ αὗται κατὰ στάδια καὶ τοῦτο, διότι δὲν ὑπάρχει νόμος ἐλέγχων τὰς τιμὰς τοῦ καπνεμπορίου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κύριε ὑπουργέ, τὸ καπνεμπόριον τοῦ ὁποίου δὲν εἴμεθα ἀντίθετοι, καλῶς ὠργανωμένον καὶ γνωρίζον τὴν πραγματικὴν κατάστασιν τῶν παραγωγῶν, ἐμφανίζεται κατὰ διαλείμματα εἰς τὰ καπνοχώρια, καὶ οἱ ἀντιπρόσωποί του ἀγοράζουν σπασμωδικῶς καπνά, διὰ νὰ ἐπανέλθουν μετὰ ταῦτα διὰ νὰ σπάζουν τὰς τιμάς. Ἔχω πολλὰ παραδείγματα νὰ σᾶς ἀναφέρω. Θὰ περιορισθῶ ὅμως εἰς ἕνα. Εἰς τὸ Δοξᾶτον εἰς τὸν Ἅγιον Ἀθανάσιον κλπ. ἐντὸς ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνὸς αἱ τιμαὶ ἔσπασαν κατὰ 18–20 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδίᾳ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσουν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διατὶ ἐφ’ ὅσον χρηματοδοτεῖ τὸ καπνεμπόριον, δὲν προβαίνει εἰς τὴν κατοχύρωσιν διὰ νόμου τοῦ κόπου τῶν παραγωγῶν καὶ διατὶ δὲν προβαίνει περαιτέρω εἰς τὸν καθορισμὸν τοῦ χρόνου λήξεως τῶν ἀγορῶν τῶν καπνῶν πρὸς διασφάλισιν τῶν συμφερόντων τοῦ παραγωγοῦ. Ἀναμένω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου διὰ νὰ πληροφορηθοῦν οἱ Ἕλληνες καπνοπαραγωγοὶ πῶς ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις τὸ ζωτικώτατον δι’ αὐτοὺς καὶ διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας πρόβλημα τῶν καπνῶν.

§15Λ. ΜΑΚΚΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω τόσον πρὸς ὑμᾶς, ὅσον καὶ πρὸς ὁλόκληρον τὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι οὐδὲν ἴσως θέμα, οὐδεμία πλευρὰ τῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως μᾶς ἀπασχολεῖ καὶ ἀπορροφᾷ τόσον τὴν προσοχὴν καὶ τὴν ἐπιμέλειαν ἡμῶν, ὅσον ἡ πλευρὰ τῆς διαθέσεως τῶν καπνῶν μας. Εὐτυχῶς, ἡ ἐφετεινὴ τύχη τῶν καπνῶν ὅλων σχεδὸν τῶν περιφερειῶν τῆς Ἑλλάδος, πλὴν ἴσως μιᾶς, τῆς Αἰτωλοακαρνανίας, ὅπου παρουσιάζονται ἀκόμη ὡρισμέναι δυσχέρειαι ἡ τύχη τῶν καπνῶν μας ὑπῆρξεν ἐξαιρετικὰ εὐμενής.

§16Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἶναι λανθασμένη ἡ πληροφορία σας, κύριε ὑπουργέ.

§17Λ. ΜΑΚΚΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τὰ καπνὰ ὅλης τῆς περιφερείας τῆς Μακεδονίας, κύριε συνάδελφε, ἔχουν κυριολεκτικῶς σαρωθῆ. Ἐὰν παρετηρήθησαν ὡρισμέναι καθυστερήσεις ὑποχρεώσεων τῶν καπνεμπόρων πρὸς τοὺς παραγωγούς, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, θὰ δώσουν τὴν λύσιν. Πάντως διαβεβαιῶ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ θέμα τῶν καπνῶν παρουσιάζει αἰσθητὴν βελτίωσιν, ἔναντι τῶν περυσινῶν ἀποδόσεων καὶ ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμα περιθώρια πρὸς τὰ ὁποῖα θὰ στραφῇ, μὲ πᾶσαν ἐπιμέλειαν, ἡ ἐντατικὴ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμοῦ ἰδιαιτέρως, ἐν συνεργασίᾳ πάντοτε μὲ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν τῆς χώρας.

§18Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὁσαδήποτε μέτρα καὶ ἂν ληφθοῦν, εἴτε ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, εἴτε ἐκ τοῦ Α.Ο.Κ., νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ λύσουν ἀποτελεσματικῶς τὸ καπνικὸν πρόβλημα, ἐὰν δὲν υἱοθετηθῇ καὶ δὲν γίνῃ ἀποδεκτόν τὸ καθολικὸν αἴτημα τῶν καπνοπαραγωγῶν, ὁ καθορισμός, δηλαδή, τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ προϊόντος βάσει τῆς ἑκάστοτε διαμορφουμένης εἰς τὴν διεθνῆ καπνικὴν ἀγορὰν τιμῆς, καθὼς καὶ ὁ καθορισμὸς χρόνου λήψεως τῶν ἀγορῶν.

§19Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντον.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι μέγα καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, νὰ τὸν συμπληρώσω, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς νομισματικῆς κυρίως τοῦ θέματος. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὅτι καὶ προκειμένου περὶ καπνοῦ καὶ δὴ καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως, προβάλλονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν αἰτήματα, ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν ἀδιαφιλονίκητον τοῦ βασικοῦ καὶ θεμελιώδους γεγονότος, ὅτι ταῦτα ἐξηγοῦν μέρος τῆς δυσαρεσκείας τῶν ἀγροτικῶν τάξεων, ὅταν συζητοῦνται τοιαῦτα θέματα, ὡς τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀκόμη πρὸ τριῶν ἐτῶν τὰ καπνά μας μετὰ μεγίστης δυσκολίας ἐπωλοῦντο εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Συνεσωρεύοντο αἱ ἐσοδεῖαι ἡ μία ἐπὶ τῆς ἄλλης καὶ ἐχρειάζοντο παντὸς εἴδους ταχυδακτυλουργοὶ διὰ νὰ ρευστοποιηθοῦν αὗται μὲ βραδύτατον ρυθμόν. Τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐπωλήθησαν καὶ ἐφέτος εἰς μίαν τιμὴν, ἡ ὁποία ὑπερβαίνει τὸ 25–30% τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν εἶχον πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι, ἐν σχέσει μὲ τὰς πέρυσι πραγματοποιηθείσας τιμάς, ἐσημειώθη ἄνοδος τῶν τιμῶν κατὰ 15–25% κατὰ περιπτώσεις καὶ κατὰ περιφερείας. Ὑπάρχουν βεβαίως καὶ ἐξαιρέσεις, ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι ἡ γενικὴ γραμμή. Τούτου δοθέντος, ἐρωτᾶται, διατί, ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, ἡ δυσαρέσκεια αὐτή. Ὑπάρχει διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον, κύριοι συνάδελφοι. Διότι τὸ εἰσόδημα τοῦ μέσου γεωργοῦ, ἔστω καὶ μὲ τὴν παμμεγίστην βελτίωσιν τοῦ εἰσοδήματός του, εἶναι πολὺ χαμηλὸν καὶ δυστυχῶς ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὁπωσδήποτε καὶ ἐὰν γίνῃ ἡ διανομὴ αὐτοῦ, δὲν ἱκανοποιεῖ αὐτὴν τὴν συνεχῆ ἄνοδον τῶν ἐπιθυμιῶν τοῦ λαοῦ. Ἄλλως, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐξηγήσω τὴν ἀγανάκτησιν αὐτήν. Κύριοι, ποίου ἄλλου προϊόντος ἐσημειώθη, ἐντὸς τόσον βραχέος χρονικοῦ διαστήματος, τοιαύτη καταπληκτικὴ βελτίωσις, ὄχι μόνον τῶν τιμῶν ἀλλὰ καὶ τῶν συνθηκῶν τῆς ἐμπορίας τοῦ προϊόντος αὐτοῦ; Πράγματι, ἐφέτος αἱ ἀγοραὶ ἤρχισαν ἀργότερα, ἀλλὰ δὲν ἤρχισαν ἀργότερον, ἀγαπητὲ κύριε συνάδελφε, ἐκ λάθους τινὸς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἠθελημένως. Διότι πέρυσι, ἔγιναν ὡρισμέναι ἀγοραὶ δοκιμαστικῶς εἰς Παστάλι καὶ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1954 δὲν ὑπῆρξαν τόσον ἀποδοτικαί, ὅσον τὰς ἤθελον οἱ παραγωγοί. Ἀπὸ ἀπόψεως ἐφετεινῆς χρηματοδοτήσεως, ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, τὰ ἑξῆς: Τὴν 30ὴν Ἀπριλίου, —λυποῦμαι, δὲν εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσω μὲ ἀριθμοὺς σήμερον— εἶχον ἀπορροφηθῆ τὰ 64–68% τῶν καπνῶν, ἐνῷ κατὰ τὴν ἰδίαν χρονικὴν περίοδον, πέρυσι, εἶχον ἀπορροφηθῆ τὰ 44%. Συνέβη, πράγματι, κάποια ἀνωμαλία εἰς ἀρκετὸν ἀριθμὸν περιπτώσεων καὶ ἡ ἀνωμαλία αὐτὴ εἶναι ἡ ἑξῆς: Οἱ καπνέμποροι ἠγόρασαν μὲν τὰ καπνά ἀλλὰ δὲν ἠδύναντο νὰ καταβάλουν τὸ σύνολον τῆς ἀξίας τοῦ προϊόντος πρὸς ἐξόφλησιν. Καὶ τοῦτο διότι πράγματι, ὁ ρυθμὸς τῆς χρηματοδοτήσεως, μολονότι αὐτὴ ἦτο ὑψηλοτέρα τῆς περυσινῆς, ὑπαγορεύεται ἀπὸ ἓν γενικώτερον νομισματικὸν πρόγραμμα καὶ πρέπει νὰ καταλάβετε, ἰδίως οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ἐκπροσωποῦντες τὰς καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ κινηθῇ μέσα εἰς ἓν ὡρισμένον νομισματικὸν πλαίσιον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐὰν ξεφύγῃ θὰ ξεφύγῃ ἡ ὅλη οἰκονομία. Τί νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις; Ἐντὸς τῶν νομισματικῶν δυνατοτήτων ἐνήργησε καὶ διὰ τὸ προϊὸν τοῦτο, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ κατηγορηθῇ — ἡ παροῦσα τοὐλάχιστον Κυβέρνησις, ὅτι τὸ κακομετεχειρίσθη— καὶ τὸ προϊὸν αὐτό, καὶ ἐφέτος τὸ ἐχρηματοδότησε. Καὶ σᾶς δηλῶ, ὅτι καὶ ἡ τελευταία ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, χρηματοδοτεῖ ἀπεριορίστως πλέον τὸ καπνεμπόριον, διὰ νὰ πωληθοῦν ὅλα τὰ καπνά. Ὁ κ. Συνάδελφος ἔθιξεν ἕνα ζήτημα γενικωτέρας πολιτικῆς. Ἠρώτησε, διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν θεσπίζει τιμὴν ἀσφαλείας διὰ τὸν καπνόν. Νομίζω, ὅτι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐθέσπιζε τιμὴν ἀσφαλείας διὰ τὰ καπνὰ θὰ ἔκαμεν ἕνα πολὺ μεγάλο βασικὸ καὶ θεμελιῶδες λάθος. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἐβελτιώθη ἡ θέσις τῶν καπνῶν, θὰ ὁμολογήσητε ὅλοι, ὅτι ὁ γενικώτατος κανὼν μὲ ἐλαχίστας ἐξαιρέσεις, εἶναι ὅτι ἐσημειώθη εἰς τὴν τιμὴν τῶν καπνῶν καταπληκτικὴ βελτίωσις. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἐλειτούργησεν ἀκριβῶς ἡ ἐλευθέρα οἰκονομία, ἡ ὁποία στηρίζεται εἰς τὸν συναγωνισμόν, ἀλλὰ ἡ ὁποία χαλιναγωγεῖται αὐτομάτως ἀπὸ τὸ ὕψος τῶν διεθνῶν τιμῶν. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ παρακαλέσω νὰ εἴμεθα προσεκτικοί. Προκειμένου περὶ ἐξαγωγίμων προϊόντων τὴν τιμὴν κατ’ ἀρχὴν δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν ὑπαγορεύσῃ οἱαδήποτε πολιτικὴ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, Τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα λαμβάνουν τὴν τιμήν, τὴν ὁποίαν ἔχουν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἡ τιμὴ αὐτή, μὲ ἀποκλίσεις τινάς, ἄλλοτε θὰ εἶναι ὑπὲρ τὴν τιμὴν τὴν σημειωθεῖσαν τὸ προηγούμενον ἔτος καὶ ἄλλοτε θὰ εἶναι ὑπὸ αὐτὴν τὴν τιμὴν ἐλαφρῶς. Οὐδὲ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Οἱονδήποτε σύστημα τιμῆς ἀσφαλείας ἔστω καὶ σύστημα τὸ ὁποῖον κατὰ κάποιον τρόπον θὰ συνεδέετο μὲ τὴν διεθνῆ τιμὴν τῶν καπνῶν, θὰ ἦγεν εἰς τοιαύτας γραφειοκρατικὰς περιπλοκὰς καὶ ἐδημιούργει μίαν τοιαύτην κατάστασιν εἰς τὴν καπναγοράν, ὥστε ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀπετύγχανεν εἰς τὸ δημοσιονομικὸν καὶ νομισματικόν της πρόγραμμα, εἴτε θὰ ἠναγκάζετο νὰ δώσῃ τιμὰς ἀσφαλείας αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπετέλουν σύνθημα πτώσεως τῶν τιμῶν καὶ ὄχι στηρίξεως αὐτῶν. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὁ καπνὸς δὲν εἶναι κανένα προϊὸν, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ἀπολύτως τυποποιημένον, δὲν εἶναι οὔτε σχετικῶς τυποποιημένον. Ὑπάρχει τόση καταπληκτικὴ ποικιλία, εἰς τὸν τόπον μας καπνῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν διαφόρους τιμάς. Ἐνῷ εἶναι ἕνα χωράφι εἰς τὴν βορείαν πλευρὰν τοῦ βουνοῦ καὶ ἕνα ἄλλο χωράφι εἰς τὴν νοτίαν πλευρὰν τοῦ βουνοῦ, ἔχει ἄλλην τιμὴν ὁ καπνὸς τοῦ βορείου χωραφιοῦ καὶ ἄλλην τιμὴν τοῦ νοτίου, ὅπως γνωρίζουν τοῦτο ὡρισμένοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων. Δέν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ θεσπισθοῦν τιμαὶ ἀσφαλείας δι’ ἕνα προϊὸν τόσον ποικιλόμορφον καὶ τόσον εὐπαθές, ὅπως εἶναι ὁ καπνός. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις —ἠμπορεῖ νὰ ἔγιναν εἰς τὴν Α ἢ Β λεπτομερειακὴν περίπτωσιν σφάλματα— εἶναι πολιτικὴ ὑγιὴς καὶ ἰσχυρίζομαι, ὅτι εἶναι πολιτική, ἡ ὁποία ἔσωσε τὸν Ἑλληνικὸν καπνόν. Καὶ αὐτὸ τὸ ἀποδεικνύουν, κύριοι συνάδελφοι, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι, τὰ πράγματα καὶ οἱ ἀριθμοί. Πρὸ ἡμῶν συνεσωρεύοντο αἱ ἐσοδεῖαι ἡ μία κατόπιν τῆς ἄλλης. Σήμερον, ὁσαδήποτε καπνά, καὶ ἂν ἔχωμεν, τὰ πωλοῦμεν, Πρὸ ἡμῶν ἡ τιμὴ τῶν καπνῶν, ἦτο ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας γνωρίζουν ὅτι ἦτο καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, ἐσημειώθησαν ἐκεῖναι αἱ αὐξήσεις, τὰς ὁποίας σεῖς ὅλοι γνωρίζετε. Ἠμπορεῖ εἰς τὴν συγκεκριμένην περιφέρειαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθη ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος ὁ ἐρωτήσας, νὰ ἐσημειώθη κατὰ τὴν πορείαν τοῦ ἔτους διακύμανσις τῶν τιμῶν καὶ μάλιστα καὶ πτῶσις τῆς τιμῆς κατὰ 10–15%. Δὲν εἶμαι ἐπακριβῶς πληροφορημένος, κ. συνάδελφε, περὶ τῆς ἰδικῆς σας περιφερείας, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον εἶναι μέσα εἰς τὴν λογικὴν κατὰ πᾶσαν πιθανότητα. Δὲν ἔχω ἐξετάσει ἀκριβῶς τὴν περίπτωσιν καὶ καταλαβαίνετε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ μία τιμὴ παγία, ἡ ὁποία νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὰς 30 Δεκεμβρίου ἢ ἀπὸ τὴν 1ην Ἰανουαρίου καὶ νὰ παραμείνῃ μέχρι τέλους Ἰουνίου ἡ τιμὴ αὐτὴ σταθερὰ, διότι οὔτε ἡ διεθνὴς τιμὴ παραμένει σταθερά. Ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα, κ. συνάδελφοι. Δέχομαι, ὅτι ἐσημειώθησαν καὶ ἀταξίαι τινὲς καὶ ἐξαιρέσεις ἀπὸ τοῦ κανόνος, ἀλλὰ αὐτὰς τὰς ἐξαιρέσεις καὶ αὐτὰς τὰς ἀταξίας εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τὰς συζητήσωμεν. Ἡ γενικὴ γραμμὴ εἶναι αὐτή, τὴν ὁποίαν νομίζω, ὅτι σᾶς ἐξέθεσα μὲ ἀντικειμενικότητα καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσῃ κανεὶς νὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἀποκατέστησε τὸν Ἑλληνικὸν καπνόν, καὶ τοῦ ἔδωσε πάλιν τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν εἶχε, τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν εἶχεν ὡς ἐθνικὸν προϊὸν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μέρος Αʹ. Προτάσεις νόμων.

§21Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν ὑμᾶς καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἰδιαιτέρως δὲ ἀπευθύνω τὴν παράκλησιν αὐτὴν πρὸς τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὅπως μὴ γίνῃ συζήτησις ἀπόψε περὶ τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ συζήτησις τῶν νομοσχεδίων τῶν φορολογικῶν. Βεβαίως αὐτὸ δυνατὸν νὰ ἀποτελῇ μίαν κάποιαν τυπικὴν παρέκκλισιν ἀπὸ ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὅπως συζητήσωμεν τὰ νομ. διατάγματα βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ ἡ τυπικὴ αὐτὴ παρέκκλισις, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις συμφωνήσῃ, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς οὐσιῶδες νομικὸν καὶ ἠθικὸν ἁμάρτημα. Ἡ Κυβέρνησις παρακαλεῖ ὅπως συνεχισθῇ ἀπόψε καὶ δὴ ἀμέσως, χωρὶς νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων, ὅπως ἀρχίσῃ ἀμέσως ἡ συζήτησις περὶ τῶν φορολογικῶν νομοσχεδίων.

§22Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν, κ. Πρόεδρε.

§23Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Οὐδεμία ἀντίρρησις, κ. Πρόεδρε.

§24Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπειδὴ τὰ δύο αὐτὰ νομοθετικὰ διατάγματα ἀφοροῦν εὐρείας τάξεις πτωχῶν ἀνθρώπων, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις αὐτῶν ἀλλὰ νομίζω, ὅτι προτοῦ διακόψωμεν τὰς ἐργασίας μας καὶ λήξῃ ἡ σύνοδος θὰ πρέπει νὰ συζητηθοῦν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν προσεχῆ Τετάρτην.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διότι ἐὰν ἄλλαι προτάσεις ἀπερρίφθησαν εἰδικῶς αὐτὰς τὰς δύο προτάσεις, ἐπειδὴ ἀφοροῦν πτωχοὺς ἀνθρώπους, θέλομεν νὰ τὰς συζητήσωμεν.

§27Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ὁπωσδήποτε πρὶν ἢ λήξουν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς θὰ συζητηθοῦν τὰ νομοθετικὰ διατάγματα.

§28Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὴν προσεχῆ Τετάρτην.

§29Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ παρεκάλουν, ἀξιότιμε κ. ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, νὰ μὴ ὁρίσωμεν ἡμέραν συζητήσεως αὐτῶν διὰ τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ἀνάγκης, ὅπως τὴν Τετάρτην συζητηθῇ μία ἐκ τῶν συμβάσεων. Δὲν γνωρίζω ποῖον ρυθμὸν θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ συζήτησις. Γνωρίζετε, ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη ὅπως ψηφισθοῦν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τὸ ταχύτερον τὰ νομοθετήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα κυροῦν συμβάσεις ἔργων, τὰ ὁποῖα πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ ἐκτελεσθοῦν. Γνωρίζετε ἐπίσης, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι προθεσμίαι, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ σεβασθῶμεν. Γνωρίζετε, τέλος, ὅτι αὐταὶ αἱ συμβάσεις ἂν καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κυρωθοῦν καὶ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως —ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικῆς δὲν ὑπάρχει κώλυμα— δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, διότι ἁπλούστατα αἱ ἑταιρίαι αἱ ὁποῖαι ἔχουν συμβληθῆ, δὲν δέχονται νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐκκρεμότης ἡ προσδιοριζομένη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἡμέρας, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις, νὰ μὴ τὰς ὁρίσωμεν ἀπὸ τοῦδε, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει βεβαιῶ καὶ ἐγὼ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὅτι καὶ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα πρὶν ἢ ἀποφασισθῇ ἡ λῆξις τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, θὰ ἔχουν συζητηθῆ καὶ θὰ ἔχουν ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον κριτικῆς ἐκ μέρους ὑμῶν.

§30Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἀπεφάσισεν ἐπὶ τῶν προτάσεων αὐτῶν τῶν νόμων ὅπως συζητοῦνται κάθε Τετάρτην, εἶναι δὲ αὗται κατατεθειμέναι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ὀκτωβρίου. Θὰ παρεκάλουν τοὐλάχιστον τὴν προσεχῆ Τετάρτην νὰ συζητηθοῦν τὰ δύο ἀπομένοντα νομοθετικὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ βασικώτερα, καὶ ἀφοροῦν ἕνα κόσμον, ὁ ὁποῖος πράγματι ἠδικήθη καὶ ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἀποκατασταθῇ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ καταβληθῇ κάθε προσπάθεια νὰ συζητηθοῦν τὴν προσεχῆ Τετάρτην.

§32Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ δύο νομοθετημάτων καὶ πρόκειται περὶ τῆς προσεχοῦς Τετάρτης, δυνάμεθα νὰ μείνωμεν σύμφωνοι. Μία εἰδικὴ περίπτωσις εἶναι καὶ λήγει τὸ θέμα.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τὸ ἐξετάσωμεν. Ἑπομένως ἡ συζήτησις τῶν προτάσεων νόμων ἀναβάλλεται. Συνεχίζεται ἡ αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησις ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ τελωνειακοῦ δασμολογίου νόμων καὶ ἄλλων τινῶν νόμων» καὶ 2) «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐκτάκτου εἰσφορᾶς ὑπὲρ σεισμοπλήκτων Βόλου». Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§34Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὰ φορολογικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα ἐξηγγέλθησαν καὶ τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὰ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδια, προεκάλεσαν τὰς γενικὰς διαμαρτυρίας, δύναμαι δὲ νὰ εἴπω καὶ τὴν πανελλήνιον ἐξέγερσιν. Αἱ πλεῖσται κοινωνικαὶ τάξεις, ἡ ζωὴ τῶν ὁποίων ἔχει καταστῆ μαρτυρικὴ προβλέπουν μετὰ δέους τὸ κῦμα τῶν ἀνατιμήσεων αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ἐπακολουθήσουν ἕνεκα τῶν φορολογικῶν τούτων μέτρων καὶ ἀντιλαμβάνονται, ὅτι ἡ ζωὴ πρόκειται νὰ καταστῇ περισσότερον μαρτυρική. Ἡ Κυβέρνησις ἄλλωστε δὲν ἀπέκρυψεν, ὅτι αἱ θυσίαι τὰς ὁποίας ζητεῖ ἀπὸ τὸν λαὸν εἶναι βαρεῖαι καὶ ὅτι ἐξαντλοῦν τὴν φορολογικὴν δυνατότητα ἀποδόσεως τοῦ Ἕλληνος πολίτου. Δικαιολογητικὸς λόγος τῆς ἐπιβολῆς τῶν φορολογικῶν τούτων μέτρων, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ προσπάθεια διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν ζημιῶν, αἱ ὁποῖαι προεκλήθησαν ἐκ τῶν σεισμῶν, κατὰ δὲ τὴν πραγματικότητα εἶναι καὶ ἡ κάλυψις τῶν χασμάτων, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν εἰς τὸν προϋπολογισμόν, χάρις, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἰς τὴν ἀναρχικὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Διότι, κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ φορολογίαι αὗται εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ ἐπιβληθοῦν πολὺ πρὶν τῶν σεισμῶν καὶ ἀνεξαρτήτως τούτων. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἐδήλωσεν ὅτι πρὶν τῶν σεισμῶν εἶχεν ἀνάγκην νὰ καλυφθῇ τὸ ἐξ 970 ἑκατομμυρίων ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, κάθε καλόπιστος παρατηρητὴς θὰ ἠδύνατο νὰ παρατηρήσῃ ὅτι ἦτο δυνατὸν ἄνευ τῶν μέτρων τούτων νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ νομισματικὴ σταθερότης τῆς χώρας καὶ ν’ ἀναθεωρηθοῦν αἱ προξενηθεῖσαι συνέπειαι τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν καταστροφῶν. Κύριοι, δὲν εἴμεθα τῶν ἄκρων, πιστεύομεν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς σταθεροποιήσεως τῆς νομισματικῆς μας πολιτικῆς. Ἐπίσης εἶναι ὑποχρέωσις ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ τοῦ Κράτους νὰ μὴ μείνουν ἀδιάφοροι εἰς τὸν πόνον καὶ εἰς τὴν συμφορὰν ἡ ὁποία ἔπληξε τοὺς κατοίκους τῆς περιφερείας Μαγνησίας. Ὅλος ὁ λαὸς καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ τώρα ἐδέχθη, ὅτι πρέπει νὰ συμβάλῃ διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν ζημιῶν, αἱ ὁποῖαι προεκλήθησαν ἐκ τῶν σεισμῶν. Πρῶτοι οἱ Βασιλεῖς μας ἔδωσαν τὸ λαμπρὸν παράδειγμα τῆς συμπαραστάσεως τῶν ἀτυχησάντων ἀδελφῶν μας. Ἀλλά, κύριοι, πρὶν ἐπιβληθοῦν αἱ φορολογίαι αὐταί, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀναγκαῖαι διὰ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως, καὶ διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν ζημιῶν, τί ἠδύνατο καὶ τί ἔπρεπε νὰ ἐπιδιώξῃ ἡ Κυβέρνησις πρὶν ἢ τὰς ἐπιβάλῃ; Κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἐμὴν ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε, πρὶν ἐπιβάλῃ τὰς φορολογίας ταύτας, νὰ περικόψῃ κάθε περιττὴν δαπάνην, τῆς ὁποίας ἡ ἀναγκαιότης ἦτο κατωτέρα τῆς αἰτουμένης θυσίας. Καὶ θὰ μοῦ εἰπῆτε, ὑπάρχουν τοιαῦται δαπάναι, καὶ τί ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις; Πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ἀκραδάντως, ὅτι τοιαῦται δαπάναι ὑπάρχουν καὶ ἔπρεπε νὰ περικοποῦν διὰ νὰ καλυφθῇ μέγα μέρος τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ νὰ μὴ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῶν συντριπτικῶν τούτων φορολογιῶν, αἱ ὁποῖαι καθιστοῦν τὴν ζωὴν τοῦ λαοῦ μαρτυρικήν. Ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀποδείξῃ διὰ μιᾶς ὀρθολογιστικῆς κατανομῆς τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπιφέρῃ τὸν περιορισμὸν πολλῶν δαπανῶν, διὰ νὰ μὴ ἐπιβάλῃ τὰς φορολογίας τὰς ὁποίας ἐπέβαλε. Διότι, κύριοι βουλευταί, ἔχει δημιουργηθῆ ἡ πεποίθησις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἐκ τῶν ὅσων ἀνακοινοῦνται καθημερινῶς ἀπὸ τὸν ἡμερήσιον τύπον, ἔχει δημιουργηθῆ ἡ πεποίθησις εἰς τὸν λαόν, ὅτι δὲν γίνεται ὀρθολογιστικὴ διαχείρισις τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Κράτους καὶ δὲν ἐπιδεικνύεται ἡ ἐπιβεβλημένη καλὴ χρῆσις. Οἰκονομίαι ἠμποροῦσαν νὰ γίνουν. Καὶ κατόπιν ἐρωτᾶται πρὸς τί ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀποκλείσει τὸν διορισμὸν δημοσίων ὑπαλλήλων ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλον διορίζει ὑπαλλήλους ἐπὶ συμβάσει;

§35Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ποίους; Τοὺς καθηγητὰς τῶν σχολείων ποὺ παρέμενον κλειστά;

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, διότι ἔχει καθορισθῆ ἀνώτατον ὅριον ὁμιλίας.

§37Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ἐὰν ὑπάρχουν τόσαι ἀνάγκαι, πρὸς τί τὰ ἐξωραϊστικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα γίνονται καὶ διατυμπανίζονται καθ’ ὃν τρόπον διατυμπανίζονται; Εἰς ἐποχὴν γενικῆς δυστυχίας, οἱ ἐξωραϊσμοὶ καὶ ἡ πολυτέλεια δὲν ἔχουν θέσιν. Εἶναι ἀνώτερος ὁ πόνος τῶν πασχόντων καὶ αἱ φορολογίαι αἱ ὁποῖαι δὲν πρέπει νὰ ἐπιβληθοῦν εἰς τὸν λαὸν καὶ ὄχι αἱ δαπάναι αἱ ὁποῖαι γίνονται. Ἀλλὰ τί κάμνει, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις; Ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἀπολύει ὑπαλλήλους, ἀποστρατεύει ἀξιωματικούς, τοὺς ὁποίους καθιστᾷ συνταξιούχους μὲ ἀνώτερον βαθμὸν καὶ συγχρόνως προάγει ἄλλους, διὰ νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις ταύτας. Ἡ διαφορὰ τοῦ μισθοῦ δὲν ξεσπᾷ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ καὶ δὲν ἀποτελεῖ ἕνα κονδύλιον σοβαρῶν οἰκονομιῶν; Ὑπάρχουν ἐπίσης πολλὰ ἄλλα ζητήματα, τὰ ὁποῖα δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω, τὰ ὁποῖα γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις. Ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἐναντίον τῶν παγωμένων πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σήμερον κρυσταλλοποιηθῆ καὶ δὲν ἀποδίδουν τίποτε; Ἐνῷ ἦτο ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅλων ἡμῶν νὰ στραφῶμεν ἐναντίον τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἀνεξαρτήτως τούτου προκύπτει τὸ ζήτημα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Ὑπενθυμίζω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν γνώμην τοῦ στρατάρχου Μοντγκόμερυ, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν τόλμην καὶ τὴν εἰλικρίνειαν νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι εἶναι παραλογισμὸς νὰ ἐπιβάλλωνται εἰς ἕνα λαὸν τοιαῦτα βάρη. Διότι ὅταν ἐπιβάλλωνται τοιαῦτα βάρη ὁ λαὸς ἀπογοητεύεται καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ στρατὸν ὁ ὁποῖος νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν προορισμόν του.

§38Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Αὐτὸς οὗτος ὁ στρατάρχης Μοντγκόμερυ — διότι ἔχει σημασίαν τὸ πρᾶγμα ἀπὸ ἀπόψεως ἀκριβείας — κατὰ τὴν περυσινήν του ἐπίσκεψιν ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον ὅπως μοῦ ὑποδείξῃ καὶ μάλιστα δι’ ἑνὸς σημειώματος τὸ ὁποῖον κατήρτισεν ἰδιοχείρως καὶ τὸ ὁποῖον φυλάσσω, νὰ μοῦ ὑποδείξῃ τὴν αὔξησιν τῆς δυνάμεως τοῦ κατὰ ξηρὰν Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Ἐμελέτησε τὸ θέμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, εἰδικώτερα κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη, κατὰ τὴν τελευταίαν του ἐπίσκεψιν, ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον νὰ ὑποδείξῃ νὰ αὐξηθῇ εἰς 112 περίπου χιλιάδας ἀπὸ 105.000. Ἔχω τὸ σημείωμα καὶ ἔχω τὴν παρατήρησιν ἰδιοχείρως τοῦ στρατάρχου Μοντγκόμερυ, ὁ ὁποῖος ἐπὶ τῇ βάσει τῆς γενικωτέρας σημασίας καὶ ἀποστολῆς τοῦ Στρατοῦ μας καὶ τῶν δεδομένων τῶν στρατῶν τῶν ἄλλων, ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον ὅπως προβῇ εἰς αὐτὴν τὴν γνωμοδότησιν, συμπίπτουσαν καὶ πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ Γενικοῦ Ἀρχιστρατήγου τοῦ ΝΑΤΟ, διότι ὁ Μοντγκόμερυ εἶναι ὑπαρχηγὸς τοῦ κ. Γκροῦντερ.

§39Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ἔχω κρατήσει ὑπὸ σημείωσιν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Μοντγκόμερυ.

§40Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Σᾶς λέγω ὑπευθύνως τί μοῦ εἶπε.

§41Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Χαίρω πολύ, διότι δὲν ἔχω βεβαίως οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν εἰς τὴν ἀξιοπιστίαν σας. Πάντως, ὅμως, αἱ ἀπόψεις αὗται δὲν ἔχουν τεθῆ ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς κοινῆς γνώμης. Ἐγὼ ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσίν του: Εἶναι παράλογον ἕνας λαὸς νὰ ὑφίσταται δυσβάστακτα στρατιωτικὰ βάρη. Μὲ πεινασμένον λαόν δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἶσθε σίγουροι διὰ τὸν Στρατόν σας, διότι ἕνας στρατὸς ἀποτελεῖται ὄχι μόνον ἀπὸ κληρωτούς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἐφέδρους καὶ ὅταν αἱ οἰκογένειαί των πεινοῦν δὲν μποροῦν νὰ πολεμήσουν. Αὐταὶ ἦσαν αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Μοντγκόμερυ.

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Αὐτὸ ὡς γενικὴ ἀρχή, εἶναι ὀρθόν.

§43Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ὑπάρχει, λοιπόν, εἰς τὸν Ἕλληνα συντριπτικὸν τὸ βάρος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Κύριοι βουλευταί, εἴμεθα σύμφωνοι ὅλοι, ὅτι προκειμένου διὰ τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς Πατρίδος μας, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ὑποστῶμεν καὶ τὰς πλέον αἱματηρὰς δαπάνας, ἀλλὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἐπίσης νὰ ἴδωμεν κατὰ ποῖον ὀρθολογιστικὸν τρόπον, δύνανται αἱ δαπάναι αὑταί, νὰ περιορισθοῦν. Καὶ χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν προχθεσινήν του ὁμιλίαν ὑπεσχέθη ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ περιορίσῃ τὰς δαπάνας τοῦ Στρατοῦ κατὰ 250 ἑκατομ. Καὶ κατόπιν τῆς διαβεβαιώσεως αὐτῆς ἐρωτῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν Κυβέρνησιν ὁλόκληρον, ἐφ’ ὅσον ἡ πίστωσις αὐτὴ ὑπῆρχε, διατί μέχρι σήμερον δὲν ἐφηρμόσθη καὶ ὡδηγήσατε τὴν χώραν εἰς τὴν βαρυτάτην αὑτὴν φορολογίαν;

§44Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ὁ τόνος μὲ τὸν ὁποῖον ὁμιλεῖτε, εἶναι τοιοῦτος, ὥστε δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δώσω βέβαια ἀπάντησιν, διότι ὁμιλεῖτε ὡς εἰσαγγελεύς.

§45Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ὁμιλῶ ἐξ ὀνόματος τοῦ Ἑλληνκοῦ λαοῦ, τὸν ὁποῖον ἐκπροσωπῶ ἐγώ.

§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ὁμιλεῖτε ὡς εἰσαγγελεὺς εἰς ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον λεπτόν, εἶναι τόσον κρίσιμον, εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὴν ὑπόστασιν καὶ τὴν τιμὴν τοῦ Ἔθνους, ὁμιλεῖτε ὡς εἰσαγγελεὺς μαινόμενος, ὡς ἐὰν ὁ Στρατὸς ἀποτελῇ τὸν ἐχθρὸν τοῦ λαοῦ καὶ δι’ αὐτὸ λέγω...

§47Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, στηρίζομαι εἰς τὰ λόγια σας.

§48Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). .... καὶ δι’ αὐτό, ὄχι διότι μὲ ἐθίξατε, εἶσθε ἀπολύτως εὐπρεπὴς εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔχετε αὐτὸν τὸν τόνον δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δώσω ἀπάντησιν. Ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικοῦ περιεχομένου, οἱ λόγοι σας δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τύχουν προσοχῆς κἄν ἐκ μέρους μου, ἀλλὰ τυγχάνουν, διότι γνωρίζω τὸν πατριωτισμόν σας καὶ διότι πιστεύω ὅτι ὁ τόνος αὐτὸς δὲν ὀφείλεται εἰς ἐχθρότητα πρὸς τὸν Στρατόν.

§49Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Διαφορὰ τακτικῆς.

§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Εἶπον, πράγματι, κύριε συνάδελφε, ὅτι θὰ γίνουν βάσει τῶν ἀναγκῶν, ὄχι ἐν σχέσει πρὸς τὸν τρέχοντα προϋπολογισμόν, βάσει τῶν προϋπολογισθεισῶν ἀναγκῶν, διότι ἔχομεν αὔξησιν τῶν μισθῶν κατὰ 10% βάσει τῶν προϋπολογισθεισῶν δαπανῶν, θὰ κάμω ὅσον τὸ δυνατὸν ὡρισμένας περικοπὰς καὶ ἐμνημόνευσα καὶ ὡρισμένας περιπτώσεις περικοπῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν, ἄν καὶ εἶναι ἐπικίνδυνοι. Δὲν ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμω περικοπὴν πέρυσιν τοῦ σκοποῦ, διότι δὲν πρόκειται περὶ περιορισμοῦ μέσων, ἀλλὰ περὶ περικοπῆς σκοπῶν, τοῦ σκοποῦ, ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται «ὑλικὸν ἐπιστρατεύσεως». Ἐὰν σεῖς νομίζετε ὅτι μὲ τόσον ἐλαφρὰν ἐθνικὴν καρδίαν ἠμπορεῖ νὰ καταργήσῃ κανεὶς ἕνα σκοπὸν καὶ νὰ λέγῃ ὅτι ἐφέτος δὲν θὰ κάμωμεν καμμίαν προσπάθειαν συγκεντρώσεως ὑλικοῦ ἐπιστρατεύσεως, ἐὰν νομίζετε ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ γίνεται ἀνέτως, μὲ συγχωρεῖτε, ἐγώ, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ἀνέτως. Καὶ δὲν τὸ ἐκάμαμε πέρυσι, διότι ἐνομίζαμεν ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ κάμωμεν. Ἐφέτος, ἐπειδὴ ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως προϋπολογισμοῦ, εἶναι δυσχερεστέρα, λέγω ὅτι ἐνδεχομένως θὰ φθάσω μέχρι τοῦ σημείου, ἐγὼ ὁ ἴδιος, ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ εἰσηγηθῶ τὴν περικοπὴν μερικῶν δαπανῶν ἀπαραιτήτων στοιχειωδῶς ἀναγραφομένων εἰς τὸν προϋπολογισμόν, διότι ὅταν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἀναγράφεται τὸ ποσὸν τῶν 50 ἤ 60 ἑκατομμ. δι’ ὑλικὸν ἐπιστρατεύσεως καὶ διὰ τοὺς τρεῖς κλάδους τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐλάχιστον στοιχειῶδες ποσόν. Ἐν τούτοις, λέγω ὅτι ἐνδεχομένως, ἐὰν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν ἄλλως καὶ ἐὰν πρέπει νὰ ἰσοσκελίσωμεν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ἐρχομένου ἔτους, θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ προβῶμεν εἰς αὐτὴν τὴν μείωσιν. Πέρυσιν ἰσοσκελίσθη, ἀξιότιμε κ. συνάδελφε, ὁ πρ)σμός, καὶ θὰ ἰδῆτε ὅτι ὁ ἀγαπητός μου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν συνάδελφος, θὰ τὸν παρουσιάσῃ ἰσοσκελισμένον χωρὶς τὴν θυσίαν αὐτῶν τῶν πολυτίμων σκοπῶν. Ἄν καὶ τὸ ἑπόμενον ἔτος καταστῇ δυνατὴ ἡ ἰσοσκέλισις, χωρὶς τὴν θυσίαν τοιούτων πολυτίμων διὰ τὸ Ἔθνος σκοπῶν, δὲν θὰ τοὺς θυσιάσωμεν. Εἶπον, ἁπλῶς, ὅτι ἐν ἀνάγκῃ θὰ προβῶμεν εἰς τὴν θυσίαν αὐτήν. Πῶς ἀγανακτεῖτε, λοιπόν; Ἀγανακτεῖτε διότι ἐφροντίσαμεν νὰ ἔχωμεν ὑλικὸν ἐπιστρατεύσεως; Ἐπιθυμεῖτε νὰ μὴ τὸ ἔχωμεν; Ἀγανακτεῖτε διότι προέβημεν εἰς τὴν στοιχειώδη δαπάνην εἰς τοὺς τρεῖς τομεῖς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων; Γνωρίζω, ἐπαναλαμβάνω, τὸν πατριωτισμόν σας καὶ δι’ αὐτὸ δίδω τὴν ἀπάντησιν, διότι εἰς τόσον ὀργίλον ἐρώτησιν, ὅπως τὴν διετυπώσατε, ἐὰν εἶχα καὶ τὴν παραμικρὰν ὑπόνοιαν ὅτι τὸ περιεχόμενον τῆς ὀργῆς σας εἶχεν ἄλλην πηγήν, δὲν θὰ ἔδιδα ἀπάντησιν.

§51Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Εἶπον, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅπως πάντοτε καὶ τώρα, περιβάλλει μὲ ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τῆς χώρας, ὅτι εἶναι πρόθυμος νὰ συνεισφέρῃ τὰ πάντα διὰ νὰ διατηρηθῇ ὁ Στρατός, ἐφ’ ὅσον ἐξασφαλίζει τὴν ἐθνικὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν. Ἀλλὰ ἐὰν ἐστράφην ἐναντίον τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, ἀνεξαρτήτως ὅλων τῶν ἄλλων, ἐστηρίχθην εἰς τὴν ἰδικήν σας ἔκθεσιν, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅπου εἴπατε ὅτι δύνασθε νὰ κάμετε οἰκονομίας τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν μέχρι τῶν 250 ἑκατομμ. καὶ ἐπικαλοῦμαι τὰ πρακτικὰ καὶ τὴν μαρτυρίαν τῶν παρισταμένων.

§52Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Τὸ εἶπον, ὅτι, ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη, πρὸς ἰσοσκελισμὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ, θὰ φθάσωμεν εἰς συμπίεσιν μεγάλην, ἀλλὰ αὐτὸ θὰ ἐσήμαινε θυσίαν, ἐπαναλαμβάνω, θυσίαν βαρυτάτην καὶ ἐπικίνδυνον.

§53Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Καὶ ὅμως, ἀξιότιμε κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅλα τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν ἀποδεικνύουν ὅτι βαίνομεν πρὸς ἕνα διεθνῆ κατευνασμόν, ὅτι ἡ εἰρήνη δὲν πρόκειται νὰ διασαλευθῇ, ἀκριβῶς ἐν ὄψει τῶν κινδύνων καὶ τῶν δυνάμεων, ποὺ ὑπάρχουν νὰ ἀντικρουσθοῦν. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ὡς πολιτικὸς καὶ ὡς Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως — ἔχετε τόσην πεῖραν — θὰ πρέπει περισσότερον ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς κοινοὺς θνητοὺς νὰ ἔχετε τὴν διαίσθησιν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ πόλεμος καὶ εἶναι ἀνάγκη ὁ λαὸς αὐτός, διὰ νὰ ζήσῃ, νὰ μὴ ὑποβάλλεται εἰς τόσας συντριπτικὰς ἐπιβαρύνσεις.

§54Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Πρέπει νὰ ἑτοιμαζώμεθα διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν πόλεμον.

§55Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ἀλλὰ ἐκτὸς τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, εἰς τὰς ὁποίας δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω, πρόκειται, κύριοι βουλευταί, διὰ τὸ ζήτημα τῶν δαπανῶν, ποὺ ἀπορροφᾷ τὸ Ἐκστρατευτικὸν Σῶμα τῆς Κορέας. Ἐφ’ ὅσον, κύριοι βουλευταί, ἔκλεισεν ἡ εἰρήνη εἰς τὴν Κορέαν, ἔπρεπε, κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἐμήν, νὰ ἀνακληθῇ ἀμέσως τὸ Ἐκστρατευτικὸν Σῶμα, νὰ μὴ παραμείνῃ οὔτε ἕνας στρατιώτης, οὔτε ἕνας ἀξιωματικός, περισσότερον δὲ σήμερον, ὑφ’ ἃς συνθήκας εὑρισκόμεθα. Ἀλλὰ ἡμεῖς ἐξακολουθοῦμεν νὰ προβαίνωμεν εἰς τὴν θυσίαν τῶν 2 ἑκατομμ. δολλαρίων ἐτησίως. Ποία ἡ ἀνάγκη τῆς παραμονῆς μας ἐκεῖ;

§56Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.). Πῶς λέγετε 2.000.000, ἀφοῦ γνωρίζετε ὅτι τὰ πράγματα ἔχουν ἄλλως; Ἦσαν 2 ἑκατομμ. δολλάρια μόνον δι’ ὀλίγους μῆνας. Δὲν ἦσαν 2 ἑκατομμ. δολλ. δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος. Ἐμειώθη. Μνημονεύσατε, λοιπόν, τὴν ἀλήθειαν. Πέστε, ὅτι ἐμειώσαμεν εἰς τὸ ἥμισυ καὶ σᾶς εἶπον χθές, ὅτι ὑπάρχει ἡ θετικὴ προοπτικὴ τῆς μειώσεως εἰς συμβολικὴν μόνον παρουσίαν. Τώρα, διατί ἡμεῖς θεωροῦμεν ἀναγκαίαν τὴν συμβολικὴν παρουσίαν, ἡ ὁποία δὲν θὰ στοιχίσῃ παρὰ μόνον ἐλάχιστα, 3–4–5 ἑκατομμύρια, ἐνῷ σεῖς δὲν τὸ θεωρεῖτε, αὐτὸ εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συζητήσεως καὶ ἀντιδικίας.

§57Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Καὶ ἀπὸ ἐδῶ, κ. Ἀντιπρόεδρε, τῆς Κυβερνήσεως, προκύπτει τὸ ζήτημα τῶν σχέσεων τῆς Ἑλλάδος μὲ τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη καὶ εἰδικῶς μὲ τὴν μεγάλην Συμπολιτείαν τῆς Ἀμερικῆς. Πῶς, δηλαδή, σεῖς ἀντιλαμβάνεσθε τὰς σχέσεις μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἀμερικῆς; Νομίζω, ἀξιότιμοι κύριοι, ὅτι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον χειρίζεσθε τὰς σχέσεις μας, μὲ τὴν Ἀμερικήν, τραυματίζει τὴν ἐθνικὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ τὴν ἐθνικὴν ὑπερηφάνειαν. Διότι τὸ ὅτι ἐδέχθητε νὰ μειωθῇ ἡ παρεχομένη βοήθεια, τί σημαίνει; Ὅτι σεῖς κατωρθώσατε, διὰ νὰ ἀποκτήσετε τὴν εὔνοιαν τῆς Ἀμερικῆς νὰ παρουσιάσετε ψευδῆ τὴν εἰκόνα τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις: Ἐκτὸς τῶν ἀνθρώπων τοῦ Στέητ Ντηπάρτμεντ, ἡ ἐφημερὶς «Χέραλντ Τριμπιοῦν», εἰς 24σέλιδον ἔκδοσίν της ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἡ βασιλίς, ἡ κοιτὶς τοῦ πολιτισμοῦ, ἡ Ἑλλάς, ἀπολαύει σταθερᾶς οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ ἀκόμη, ἀκούσατε, σημαντικοῦ βαθμοῦ εὐημερίας, καὶ ὅτι τὴν Ἑλλάδα αὐτὴν τὴν κατοικοῦν καὶ τὴν διευθύνουν χρυσοῖ οἰκονομολόγοι. Αὐτὰ πιστεύουν οἱ Ἀμερικανοί, καὶ αὐτὰ γράφει καὶ ἡ ἐφημερὶς αὐτή, καὶ ἐπαναλαμβάνεται ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε ἐπανελήφθη: Ὅτι ἐδῶ ὑπάρχουν οἰκονομολόγοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνάγκη νὰ κληθοῦν εἰς τὴν Ἀμερικήν, διὰ νὰ ἀνορθώσουν τὰ οἰκονομικὰ πράγματα τῆς χώρας αὐτῆς. Ὑπάρχει τὸ ζήτημα τῶν συμβάσεων μὲ τὴν Ἀμερικήν. Ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος πρόεδρος τῶν Φιλελευθέρων εἶπεν, ὁ ὅρος τῆς ἀντιδικίας θίγει τὴν ἐθνικήν μας ἀξιοπρέπειαν καὶ ὑπερηφάνειαν. Ὅταν, κ. βουλευταί, ἐψηφίζετο αὐτὴ ἡ σύμβασις, τὴν ἐπολεμήσαμεν μὲ εἰλικρίνειαν καὶ πίστιν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διότι ἐπιστεύομεν ὅτι αὐτὸς ὁ ὅρος θὰ δηλητηριάσῃ τὰς σχέσεις Ἑλλάδος καὶ Ἀμερικῆς. Διότι ἡμεῖς πιστεύομεν, παρὰ ταῦτα, εἰς τὴν συμβολὴν τῆς Ἀμερικῆς καὶ ἐκφράζομεν τὴν γνώμην μας, διότι πράγματι εἰς δυσκόλους περιστάσεις μᾶς ἐβοήθησεν καὶ ὅσον πτωχοὶ καὶ ἐὰν εἴμεθα, δὲν ἐδέχθημεν ποτέ, ἐπ’ οὐδενὶ ἀνταλλάγματι νὰ μειωθῇ ἡ ἐθνική μας ἀξιοπρέπεια, διὰ τὴν ὁποίαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου χύνομεν ποταμοὺς αἵματος. Πολλὰ ὑπονοούμενα ἄφησε νὰ ἀκουσθοῦν ἐδῶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς καὶ ὁ τέως ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι συμβαίνουν διὰ τὸν προϋπολογισμόν. Καὶ κατηγγέλθη ἐπισήμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπήλλαξε 5 μεγάλας ἐπιχειρήσεις ἀπὸ φορολογίας, ὅτι γίνονται χαριστικαὶ ἐπιβολαὶ φόρου καὶ δασμῶν. Καὶ ἐθεώρησεν ἀνάγκην διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν ζημιῶν ἐκ τῶν σεισμῶν νὰ στραφῇ εἰς τὸν εὔκολον τρόπον τῆς ἐπιβολῆς τῶν φορολογιῶν εἰς βάρος τοῦ δυστυχοῦς Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ὑποφέρει, πεινᾷ, πάσχει καὶ δὲν ἔχει πῶς νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν ἐπιούσιον τῆς οἰκογενείας του. Ἐστράφη ἐναντίον τῶν πτωχῶν, τῶν πεινασμένων τάξεων. Διότι, κ. βουλευταί, ἂς ἀντιμετωπίσωμεν τὴν πραγματικότητα ὅπως ἔχει. Ἐκ τῶν νέων μέτρων, θὰ ἐπιβληθοῦν φορολογίαι 600 ἑκατομμυρίων. Αὐτὰ τὰ 600 ἑκατομμύρια, κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ἐπιβάλλονται εἰς βάρος τῶν εἰδῶν τῆς καταναλώσεως, εἰς τὴν ζάχαριν, τὸ πετρέλαιον καὶ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα εἴδη. Καὶ ἀντὶ νὰ στραφῇ, λέγω, ἐναντίον τῆς πλουτοκρατίας καὶ τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς, τὶ ἔπραξε, κ. συνάδελφοι; Μᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν: Βάζομεν 20% φόρον ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος, καὶ θὰ ἐνόμιζε κανεὶς ὅτι ἐξημέρωσεν ἡ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιβληθῇ φορολογία ἐπὶ τοῦ μεγάλου εἰσοδήματος καὶ ὅτι θὰ παταχθῇ ἡ φοροδιαφυγή. Ἀλλά, δυστυχῶς, τὰ πράγματα δὲν ἔχουν ἔτσι, κ. βουλευταί. Διὰ τοῦ δευτέρου νομοσχεδίου ἐπιβάλλονται, κατὰ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως, 416 ἑκατομμύρια καὶ αὐτὰ εἰς βάρος, τίνος, κ. βουλευταί; Ἐπβάλλονται πάλιν εἰς βάρος τοῦ λαοῦ καὶ ἓν ποσοστὸν μόνον ἐπιβάλλεται εἰς βάρος τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀτόμων. Ποίων, ἐρωτῶ; Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀποδεδειγμένον. Καὶ ἐνῷ πρέπει ἐναντίον αὐτῶν νὰ στραφῇ ἡ Κυβέρνησις, καὶ εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι 40 χιλιάδες εἶναι κατὰ τὰς στατιστικὰς καὶ μελέτας ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὸν φόρον εἰσοδήματος, κατορθώνουν καὶ φορολογοῦνται μόνον 3.600 ἄτομα. Καὶ ἐνῷ πρέπει νὰ εἶναι ὁ φόρος εἰσοδήματος 5 ἑκατομμύρια ..... (δὲν ἠκούσθη). Καὶ ἀποδεικνύεται ἀκόμη, ὅτι πλούσιοι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ φορολογηθοῦν, ὡς ἔχοντες εἰσόδημα ἀνώτερον τῶν 5 ἑκατομμυρίων εἶναι 131 εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ κυρίως αὐτὸ εἶναι πασίγνωστον. Ἐρωτῶμεν, ὅπως μᾶς ἐρωτοῦν. Τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐξεύρῃ τοὺς φοροφυγάδες, τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πλουτίζουν εἰς βάρος τοῦ λαοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ εἰσπράττουν, ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ ἐξαγάγουν τὰ κεφάλαια εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ τὰ καταβάλλουν εἰς ξένας Τραπέζας καὶ νὰ τὰ ἐπενδύουν εἰς ἐπιχειρήσεις εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ἐστράφη ἐναντίον τῶν πτωχῶν τάξεων. Εὔκολος τρόπος νὰ ἐξεύρῃ τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἔχει σήμερον ἀνάγκην. Ὑπάρχουν, κ. βουλευταί, πολλὰ ζητήματα, ἀλλ’ ἐγὼ θὰ δώσω γενικοὺς χαρακτηρισμοὺς μόνον τῆς πολιτικῆς σας. Ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ δώσῃ τὸν Παράδεισον καὶ τὸν ὡδήγησεν εἰς τὴν Κόλασιν. Πλανᾶται ἡ Κυβέρνησις νὰ νομίζῃ ὅτι τὰ πάντα βαίνουν καλῶς, ἔστω καὶ ἂν δὲν φθάνουν μέχρι τῶν ὤτων της αἱ διαμαρτυρίαι καὶ ἡ ἀγανάκτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διότι πιστεύει ὁ λαός, ὅτι τὸ χαρακτηριστικὸν γνώρισμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ στυγνὴ ἀντιλαϊκότης, ἡ τυφλὴ ὑποταγὴ εἰς τὰ συμφέροντα μόνον τῆς ὀλιγαρχικῆς πλουτοκρατίας. Ὑπεσχέθη καὶ διεκήρυξεν ὅτι ἐρχομένη εἰς τὰ πράγματα θὰ ἐφήρμοζε πολιτικὴν ἐξυγιάνσεως τῶν οἰκονομικῶν, καὶ μόλις ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἀρχήν, δὲν παρῆλθον δύο ἔτη καὶ ἐπιβάλλεται κατ’ ἐπανάληψιν φορολογία εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν ἐπεβλήθη μόνον φορολογία, ἐπῆρεν ἡ Κυβέρνησις χρήματα ἀπὸ τὸ παραγωγικὸν δάνειον καὶ ποῦ τὰ διέθεσε; Παίρνει τὰ κεφάλαια τῶν διαφόρων Νομικῶν Προσώπων, ἀσφαλιστικῶν ταμείων καὶ τὰ θέτει εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ διαπράττει καὶ σφάλματα εἰς βάρος ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ περιμένουν τὴν βελτίωσιν τῶν συντάξεών των, δὲν βλέπουν οὐδεμίαν βελτίωσιν. Σφάλλεται ἡ Κυβέρνησις νὰ νομίζῃ ὅτι τὸ δημοσιονομικὸν ἀδιέξοδον δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ τὰς φορολογίας. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι ἡ μοναδική, ἡ ὁποία ἐντὸς ὀλίγου χρονικοῦ διαστήματος ἐπέβαλε τὰς μεγαλυτέρας φορολογίας καὶ ἔτσι παρατηρεῖται τὸ θέαμα, αἱ τιμαὶ τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης διαρκῶς νὰ αὐξάνουν καὶ ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις τοῦ λαοῦ νὰ πίπτῃ ἐπικινδύνως. Τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς αὐξάνει. Ἡ παραγωγὴ θὰ μειωθῇ καὶ θὰ προκύψῃ νέον κῦμα ἀνεργίας. Ποῦ θὰ πᾶμε; Ἡ σύγχυσις τῆς πολιτικῆς αὐτῆς εἶναι λίαν ἐπικίνδυνος. Ὅλος ὁ λαός, ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων καὶ αὐτὸς ὁ χθεσινὸς συνεργάτης σας διεκήρυξεν ὅτι ἡ περαιτέρω παραμονή σας ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τὴν χώραν. Πρέπει ἐν ἀνάγκῃ νὰ φύγετε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Χάσατε τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης. Εἶναι ἀνάγκη ἡ Βουλὴ νὰ ἀπορρίψῃ τὰ νομοσχέδια ταῦτα, διότι ἐὰν δὲν τὰ ἀπορρίψῃ, ἔπαυσε πλέον νὰ ἐκφράζῃ τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ καὶ κυρίως πρέπει νὰ διαλυθῇ. Μόνον οὕτω θὰ δυνηθῇ ὁ λαὸς νὰ ζήσῃ διότι δὲν ἐννοεῖ νὰ ἀποθάνῃ οὔτε ἐν ὀνόματι τῆς πολιτικῆς τοῦ Ζαλόγγου, οὔτε ἐν ὀνόματι οἱασδήποτε ἄλλης πολιτικῆς. Ἡμεῖς κάμνομεν τὴν δήλωσιν, ὅτι εἰς ἔκφρασιν δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὰ οἰκονομικά της μέτρα, θὰ ἀπόσχωμεν κατὰ τὴν ὥραν τῆς κατ’ ἀρχὴν καὶ εἰς τὸ σύνολον ψηφοφορίας τούτων. (Χειροκροτήματα).

§58ΣΤ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐξωτ.). Κύριε Πρόεδρε, μεταξὺ τῆς 6ης καὶ 7ης μ.μ. εὑρισκόμην εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅπου συνεζητεῖτο ἓν σπουδαῖον νομοσχέδιον καὶ τώρα ἐπανελθών, πληροφοροῦμαι ἀπὸ τὸν συνάδελφόν μου ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΦΔΕ ἠρώτησε διὰ τίνα λόγον ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν πρόκειται νὰ μεταβῇ εἰς Ἅγ. Φραγκῖσκον διὰ νὰ ἐκπροσωπήσῃ τὴν Ἑλλάδα. Ἐπὶ πλέον, λαβὼν ἀφορμὴν ἐκ τῆς ἐρωτήσεως, προσέθεσεν ὡρισμένα ἄλλα πράγματα, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ἤξιζε νὰ ἀπαντήσω ἐὰν ἦτο παρών. Ἐν πρώτοις, εἰς τὸν Ἅγ. Φραγκῖσκον δὲν πρόκειται νὰ μεταβῶ, ὅπως ἤδη ἐδήλωσα, διότι, πρῶτον, τὰ σπουδαιότερα μέλη τοῦ ΟΗΕ, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ συμμετάσχουν εἰς τὴν Διάσκεψιν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι ἑορταστική, τὰ συνήντησα εἰς Παρισίους, καὶ μάλιστα τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τῶν Ἡνωμ. Πολιτειῶν, μετὰ τοῦ ὁποίου εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ συνομιλήσω ἐπανειλημμένως ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν μας ζητημάτων. Δεύτερον, εἶναι ἤδη γνωστόν, εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν γνωρίζω ἐὰν τὸ γνωρίζῃ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς ΦΔΕ, ὅτι διὰ εἰδοποιήσεως τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν τῶν Η. Π.Α. πρὸς τὰς διαφόρους πρεσβείας, ἐπειδὴ οἱ Μεγάλοι, προκειμένου νὰ διακανονίσουν τὰ τῆς προσεχοῦς συναντήσεώς των ὑποδεικνύουν εἰς τὰς διαφόρους Κυβερνήσεις ὅτι δὲν θὰ ἦσαν διατεθειμένοι νὰ δεχθοῦν συζήτησιν ἐπὶ καθ’ ἕκαστα ἐθνικῶν θεμάτων κατὰ τὸ διάστημα τῆς διασκέψεως τοῦ Ἀγ. Φραγκίσκου. Κατόπιν αὐτοῦ, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ἐπρόκειτο δι’ ἐμὲ περὶ ἑνὸς ἁπλοῦ ταξιδίου ἀναψυχῆς πρὸς ἑορτασμόν, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ μοῦ ἦτο δυνατὸν νὰ συνομιλήσω μετὰ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Μεγάλων Δυνάμεων ἐπὶ τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὴν Ἑλλάδα. Ὡς πρὸς τὰ θέματα αὐτά, ἡ Ἑλληνικὴ ἄποψις ἐξετέθη ἤδη κατὰ τρόπον λίαν σαφῆ, ὅπως σαφὴς εἶναι καὶ ἡ γραμμὴ τὴν ὁποίαν ἐχαράξαμεν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Κύπρου, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὰ ὑπόλοιπα τὰ ὁποῖα προσέθεσεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς ΦΔΕ, ἐὰν μοῦ μετεδόθησαν καλῶς, ἀναμφιβόλως καταδεικνύουν ὅτι παρακολουθεῖ κατὰ τρόπον ἐρασιτεχνικὸν τὰ μεγάλα ζητήματα. Ἐὰν ἐνδιεφέρετο περισσότερον, θὰ εἶχεν ἤδη διαφωτισθῆ ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἔλαβεν ἐδῶ χώραν καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐχαράχθη ἡ γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ, ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν παρεξέκλινεν οὔτε θὰ παρεκκλίνῃ ἡ Κυβέρνησις. Οὐδέποτε ἀφήσαμεν εἰς χεῖρας τῶν ὑπηρεσιῶν τὴν διαχείρισιν τῶν ἐθνικῶν μας ζητημάτων. Τὴν εὐθύνην τὴν φέρομεν ἡμεῖς καὶ ἡμεῖς λογοδοτοῦμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἐνώπιον τοῦ λαοῦ. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι δυνατὸν τοιαῦτα πράγματα νὰ λέγωνται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διότι ταῦτα ἀποδεικνύουν ὅτι τὰ μεγάλα ἐθνικὰ θέματα γίνονται ἀντικείμενα ἁπλῶς μιᾶς εὐθηνῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ὅταν τὰ ἐθνικὰ ζητήματα παρακολουθοῦνται μὲ προσοχήν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν τοιαῦται κατηγορίαι νὰ ἀπευθύνωνται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ τὸν ἀναμείνω διὰ νὰ ἴδω, ὅταν ἐπανέλθῃ εἰς τὴν αἴθουσαν, ἐὰν θὰ ἐπαναλάβῃ τὰς τοιαύτας κατηγορίας του ἐναντίον τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἐπαναλαμβάνω, ὡς πρὸς τὴν διάσκεψιν τοῦ Ἁγίου Φραγκίσκου, ὅτι δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποβῇ ὠφέλιμος διὰ τὴν περαιτέρω προώθησιν τῶν ἐθνικῶν μας ζητημάτων. Λόγῳ τῆς προπαρασκευῆς τῆς Διασκέψεως τῶν Τεσσάρων Μεγάλων, μὲ τὴν ὁποίαν οὗτοι θὰ ἀσχοληθοῦν, δὲν θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα ἐθνικῶν ζητημάτων τῶν λοιπῶν χωρῶν. Κατόπιν αὐτοῦ ἐθεώρησα ὡς περιττὴν τὴν μετάβασίν μου εἰς Ἅγιον Φραγκῖσκον.

§59Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀπόντος τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ΦΔΕ ἀποτελεῖ κοινοβουλευτικὴν ἀταξίαν...

§60ΣΤ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐξωτ.). Κοινοβουλευτικὴν ἀταξίαν ἀποτελεῖ ἡ ἰδική σας παρέμβασις. Ἡ κοινοβουλευτικὴ τάξις ἀπαιτεῖ νὰ μὴ δίδετε ἀπάντησιν διὰ λογαριασμὸν τρίτου. Ἐγὼ προεκλήθην καὶ δι’ αὐτὸ ἀπήντησα.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§62Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μετὰ δυόμιση ἔτη ἀπὸ τῆς συγκλήσεως τῆς παρούσης Βουλῆς, εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ γίνεται δημοσιονομικὴ συζήτησις. Πρώτην φορὰν συζητεῖται ἡ δημοσιονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ γεγονὸς εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς παρούσης Βουλῆς. Βεβαίως γνωρίζετε ὅτι οὐδεὶς προϋπολογισμὸς συνεζητήθη μέχρι σήμερον εἰς τὴν Βουλήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἐποικοδομητικὸν διὰ τὴν οἰκονομικήν μας ζωήν. Γνωρίζετε ἀκόμη ὅτι οὐδὲ αὐτὸς ὁ ἀπολογισμὸς τῆς χρήσεως 1953–54 δὲν ἐδημοσιεύθη παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Γνωρίζετε ὅτι ἡ Κυβέρνησις προελθοῦσα εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν ἴσην πρὸς τὸ ⅙ τῶν ὅλων ἐξ Ἑλληνικῶν πόρων προσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ ἔκαμε χωρὶς κἂν νὰ παρουσιάσῃ εἰς τὸν λαόν καὶ τὴν Βουλὴν τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων βασίζει καὶ αἰτιολογεῖ τὴν ἐνέργειάν της αὐτήν. Κατόπιν τῆς ἐπιμονῆς μας, ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς ἔδωσε προχθὲς ὡρισμένα στοιχεῖα, ἀλλὰ ἀντὶ τῶν αἰτηθέντων στοιχείων ἔδωσε στοιχεῖα ὑπεκφυγῆς. Ἐζητήσαμε στοιχεῖα διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ τρέχοντος προϋπολογισμοῦ καὶ μᾶς ἔδωσε στοιχεῖα ἐπὶ τῶν προβλέψεών του, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τελικὴν του διαμόρφωσιν. Ἑπομένως συζήτησις ἐπὶ τοῦ δημοσιονομικοῦ θέματος εἰς τὴν Βουλὴν εἶναι δυσκολωτάτη, διότι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν κατέχει τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἠδύνατο νὰ ἀσκήσῃ καθ’ ὃν τρόπον αὐτὴ νομίζει τὸ ἔργον της. Ἔπειτα συμβαίνει καὶ κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναφέρω ἐν παρενθέσει: Ὅτι κανεὶς καταλαμβάνεται ἀπὸ μίαν φοβίαν, νὰ μεταχειρισθῇ στοιχεῖα τῆς Κυβερνήσεως, διότι παρουσιάσθη, κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας ἐντονώτερον, τὸ ἑξῆς περίεργον φαινόμενον: Νὰ παρέχωνται στοιχεῖα ἀπὸ ἕνα ὑπουργόν, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὁ ἕτερος τῶν ὑπουργῶν νὰ χαρακτηρίζῃ ταῦτα ὡς ἀνακριβῆ κατηγορῶν τὸν βουλευτὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος τὰ μετεχειρίσθη, ὡς κακοπίστως ἐκτελοῦντα τὸ ἔργον του. Παράδειγμα ἡ περίπτωσις τοῦ κ. Τζαννετάκη, ὁ ὁποῖος βασισθεὶς ἐπὶ στοιχείων τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὑπέστη τὸν καταιγισμὸν τῶν πυρῶν τοῦ κ. Καραμανλῆ σήμερον. Ὁ κ. Καραμανλῆς ἠδυνήθη νὰ ἐξαγάγῃ τὰ συμπεράσματα τὰ ὁποῖα ἤθελε. Τὸ ἴδιον θὰ ἠδυνάμην νὰ ἀναφέρω ἐν σχέσει μὲ τὴν περίπτωσιν τοῦ κ. Μητσοτάκη. Ἐζητήσαμεν στοιχεῖα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐλάβομεν τὴν ἀπάντησιν. Ὅταν ἐδώσαμεν τὴν ἑρμηνείαν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς εἶπεν ὅτι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ δὲν εἶναι αὐτῆς τῆς φύσεως, ἀλλὰ τῆς ἄλλης. Ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν δηλαδὴ χειρομαντικὰς γνώσεις διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν ποία ἦτο ἡ φύσις τῶν στοιχείων. Δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Τὰ ἀνέφερον ὡς ἐνδεικτικὰ τοῦ κινδύνου τὸν ὁποῖον διατρέχει ὁ κάμνων χρῆσιν τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα αὐτὴ αὕτη ἡ Κυβέρνησις παρέχει. Κύριοι, ποῖος εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς; Νομίζω ὅτι δυνάμεθα εἰς τρία νὰ καθορίσωμεν τὰ ἀντικείμενα τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ ἐξασφάλισις τῆς κοινωνικῆς καὶ ἐκπολιτιστικῆς λειτουργίας, ἡ ὁποία εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὸ σύγχρονον Κράτος. Τὸ δεύτερον εἶναι ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἀμύνης. Καὶ τὸ τρίτον εἶναι ἡ πρόβλεψις διὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας, ἡ ἀνασυγκρότησις. Εἰς χώρας μικροῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὑποστάσας δὲ τὴν ἣν ὑπέστη ἡ Ἑλλὰς καταστροφὴν κατὰ τὸ παρελθόν, τὸ θέμα τῆς ἀνασυγκροτήσεως ἀποτελεῖ ἀκρογωνιαῖον λίθον τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους. Δεδομένου δὲ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῶν πόρων, τῶν διαθεσίμων, ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ πανταχοῦ, νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι, ἡ τέχνη τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἱεράρχησις τῶν ἀναγκῶν. Καὶ συνεπῶς, ἡ ποσόστωσις αὐτῶν ἐν χρόνῳ ἀποτελεῖ τὸ ὀρθὸν ἢ μὴ τῆς συλλήψεως τοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον διὰ τῆς ἐντολῆς τοῦ λαοῦ διαχειρίζεται ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις. Βασικὴ ἐπίσης προϋπόθεσις τῆς ὀρθῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς εἶναι ἡ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως δικαία κατανομὴ τῶν βαρῶν διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν πόρων, διότι ἐὰν τὰ βάρη ἐναποτεθοῦν εἰς αὐτὴν ἢ ἐκείνην μόνον τὴν κοινωνικὴν τάξιν, τότε αἱ συνέπειαι εἶναι ὀλέθριαι ὄχι μόνον ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, ἀλλὰ ἰδίως ἀπὸ κοινωνικῆς ἀπόψεως, ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς ἑνότητος. Κύριοι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἤσκει, ὡς Ἀντιπολίτευσις, δριμυτάτην, ὀξυτάτην ἐπίκρισιν κατὰ τῶν προηγηθεισῶν Κυβερνήσεων. Ἐστήριξε δὲ τὴν ἐπίκρισίν του αὑτήν, ὁ Συναγερμός, ἐπὶ τῶν ἑξῆς σημείων. Πρῶτον, κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ὅτι ὑπῆρξε σπάταλος εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ δημοσίου χρήματος. Δεύτερον, διεκήρυξεν ὅτι λόγῳ τῆς ἀναξιότητός της ὑπῆρξεν αἰτία τῆς μειώσεως τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας καὶ ἑπομένως περιώρισε τὰς δυνατότητας, ἐντὸς τῶν ὁποίων ἠδύνατο νὰ ἀσκηθῇ τὸ δημιουργικὸν κυβερνητικὸν ἔργον. Ὁ Συναγερμὸς ὡς Ἀντιπολίτευσις — καὶ τοῦτο ἀπετέλεσε τὴν πεμπτουσίαν τῆς ὅλης ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου θέσεώς του — ὑπεστήριξεν ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα δυνάμεθα καὶ τὴν ἐθνικὴν ἄμυναν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐθνικὴν ἀνασυγκρότησιν νὰ τὴ προσαγάγωμεν εἰς ἱκανὸν βαθμόν, μὴ ὑφισταμένης ἀντιθέσεως μεταξὺ τῶν δύο ἐπιδιώξεων. Κύριοι, ποία ἦτο ἡ δημοσιονομικὴ πολιτικὴ τοῦ Συναγερμοῦ; Ὑπάρχουν ἤδη τρεῖς προϋπολογισμοὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἠδυνάμεθα νὰ βασισθῶμεν διὰ νὰ σχηματίσωμεν γνώμην. Ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν ὁ Συναγερμός, προσεπάθησε νὰ ἐμπνεύσῃ γενικὴν τὴν ἐντύπωσιν ἐν Ἑλλάδι καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅτι εἰσήλθομεν εἰς περίοδον δημοσιονομικῆς εὐρωστίας. Δημοσιονομικῆς εὐρωστίας, ἡ ὁποία ὑπογραμμίζεται διὰ τῆς διαφημίσεως τῶν πλεονασμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τίνος προϋπολογισμοῦ ὅμως; Τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν τρεχουσῶν ἀναγκῶν, διότι ἡ ἀνασυγκρότησις, ὁ προϋπολογισμὸς τῆς ἀνασυγκροτήσεως, δηλαδὴ τὸ ἕτερον σκέλος, ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐπενδύσεων λησμονεῖται. Κύριοι νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀποκαλύψω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν εἰκόνα τῶν δῆθεν πλεονασμάτων τὰ ὁποῖα ἐνεφάνισεν ἡ δημοσιονομικὴ πολιτικὴ τοῦ Συναγερμοῦ μέχρι σήμερον. Ὑπάρχουν πλεονάσματα, ἀλλὰ πῶς; Μετὰ τὴν χρησιμοποίησιν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας ὁ Ἑλληνικὸς προϋπολογισμὸς πόρρω ἀπέχει, κατὰ τὴν περίοδον τῆς διακυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, ἀπὸ τοῦ νὰ ἔχῃ ἐξισορροπήσῃ τὰς ἐξ Ἑλληνικῶν πόρων ἐξυπηρετουμένας ἀνάγκας. Τὰ πλεονάσματα τὰ ὁποῖα ἐμφανίζει εἶναι ἐν τῇ οὐσίᾳ, ἀπὸ ἀπόψεως ἑλληνικῶν πόρων ἐλλείμματα. Τὸ 1952–53 ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίσθη ὅτι ἰσοσκέλισε τὸν προϋπολογισμόν. Ἡ πραγματικότης εἶναι ὅτι τὸ ἔλλειμμα ἐξ ἑλληνικῶν πόρων ἦτο 337 ἑκατ. Κατὰ τὸ 1953–54 ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίσθη ὅτι ἐξησφάλισε διὰ τὸν προϋπολογισμὸν πλεόνασμα 307 ἑκατ. Ἡ πραγματικότης ἦτο ὅτι τὸ ἔλλειμμα ἦτο 443 ἑκατ. Ἐὰν δὲ ὑπολογισθῇ καὶ ἡ βοήθεια τοῦ ΝΑΤΟ 487 ἑκατ. Τὸ 1954–55 ὁμιλοῦν περὶ πλεονασμάτων, εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ κ. Παπαγιάννη, 350 ἑκατ. τὸ πραγματικὸν ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ ἦτο 850 ἑκατ. ἐὰν δὲ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ βοήθεια τοῦ ΝΑΤΟ 990 ἑκατ. Μὲ τὸν προϋπολογισμὸν τὸν ὁποῖον μᾶς ἀνέπτυξε προχθὲς ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργός, τὸ πραγματικὸν ἔλλειμμα ἐπαναλαμβάνω διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ οὐδεμία ἐπὶ τοῦ θέματος σύγχυσις, ἀνῆλθεν, ἀντὶ τῶν 355 ἑκατ. ποὺ λέγει ὅτι ἔχει πλεόνασμα ὁ προϋπολογισμός, τὸ πραγματικὸν ἔλλειμμα, ἀνῆλθεν εἰς 885 ἑκατ. ἢ ὑπολογιζομένης καὶ τῆς βοηθείας τοῦ ΝΑΤΟ εἰς 1140 ἑκατ. κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Βεβαίως, τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησε διὰ τὴν ἐμφάνισιν τῶν πλεονασμάτων, τὰ ποσὰ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας εἶναι γνωστὰ καὶ δὲν χρειάζεται νὰ τὰ ἐπαναλάβω. Εἶναι 337 ἑκατομμύρια, τὸ πρῶτον ἔτος, 850 τὸ δεύτερον καὶ 1200 τὸ τρίτον. Ἐκ τῆς ἀναλύσεως αὐτῆς προκύπτει σαφῶς, ὅτι καθ’ ὅλην τὴν τριετίαν, τὸ ἐξ Ἑλληνικῶν πόρων ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ βαίνει αὐξανόμενον. Σχετικῶς ὁμιλοῦν οἱ ἀριθμοί, δὲν εἶναι γνώμη τοῦ ὁμιλοῦντος, ἡ ὁποία δύναται νὰ τεθῇ ὑπὸ ἀμφισβήτησιν. Δεύτερον, ἐν τῇ προσπαθείᾳ της ἡ Κυβέρνησις νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν δημοσιονομικῆς εὐεξίας, ἐχρησιμοποίησε κονδύλια, τῆς ἐφ’ ἅπαξ ὠφελείας ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως. Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1952–53 εἶχεν 142 ἑκατομμύρια. Καὶ τὸ 1953–54 150 ἑκατομμύρια. Ὁ τρέχων δὲ προϋπολογισμός, 1954–55, περὶ τὰ 210. Αὐτὰ εἶναι κονδύλια, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν ἐκ τῆς ὑπερτιμήσεως. Τρίτον, ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις τῆς ὑπεραξίας. Διότι, μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, ἐδημιουργήθη εὐφορία πόρων ἐκ τῆς καθυστερήσεως. Αἱ συνέπειαι τῆς ὑποτιμήσεως ἐπὶ τῶν δαπανῶν ἔχουν, κατὰ τὸ δεύτερον στάδιον, μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, μίαν αὔξησιν τῶν ἐμμέσων φόρων κατὰ 1000 ἑκατομμύρια. Ἐν τούτοις αἱ συνέπειαι εἶναι μεγαλυτέρας ἐκτάσεως καὶ σήμερον μόνον ἀρχίζομεν ἀπὸ δημοσιονομικῆς ἀπόψεως καὶ τὰς αἰσθανόμεθα. Ὅτι δὲ ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὴν ἀνάγκην ἐξευρέσεως 560 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, εἰς τὸν νέον προϋπολογισμόν, διὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, αὐτὴν τὴν πτωχὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθῶν τῶν Δ. Ὑπαλλήλων καὶ τῶν συνταξιούχων, τί σημαίνει; Ὅτι ἔχομεν, κύριοι, τὰς συνεπείας τῆς ὑποτιμήσεως μὲ μίαν χρονικὴν καθυστέρησιν, τὴν ὁποίαν ἠδυνήθη διὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς της πλειοψηφίας, νὰ ἐπιβάλῃ ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὸ εἶναι τὸ τρίτον στοιχεῖον συντελέσεως εἰς τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεως περὶ δημοσιονομικῆς εὐεξίας. Θὰ ἦτο ὑπερβολικὴ λεπτομέρεια, νὰ εἰσέλθω, εἰς τὸν ἄγνωστον ἐν τῇ οὐσίᾳ προϋπολογισμὸν τῆς τρεχούσης χρήσεως, ἀναφέρων, ὅτι εἰς αὐτὸν ὑπάρχουν κονδύλια καθαρῶς λογιστικά, ἢ καθαρῶς ἔξω τῆς ἐννοίας τοῦ ὑγιοῦς δημοσιονομικοῦ ἐσόδου. Ἐλέχθησαν ταῦτα. Ὑπάρχει ἕνα ποσὸν 10 ἑκατομμυρίων διὰ τὰ... (δὲν ἠκούσθη) Ὑπάρχει τὸ κονδύλιον τῶν 180 ἑκατομμυρίων, ἐκ τῶν ὠφελημάτων τῆς ὑποτιμήσεως παρελθούσης χρήσεως. Ὑπάρχει τὸ περίφημον κονδύλιον τῶν 350 ἑκατομμυρίων ἐκ δανεισμοῦ, ἐκ τῶν προσόδων τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, τὸ ὁποῖον, ὡς ἐσχάτην σανίδα σωτηρίας ἐχρησιμοποίησεν ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἐμφανίσῃ ἕνα πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως. Ἐπωφελούμενος δὲ τῆς εὐκαιρίας, θέλω νὰ ἐκφράσω τὴν ἀγανάκτησίν μου κατὰ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις σημαίνει καταλήστευσιν τῆς περιουσίας τῶν ἠσφαλισμένων καὶ τῶν συνταξιούχων, διότι καὶ ὁ τρόπος καθ’ ὃν ἐγένετο καὶ ἡ τοποθέτησις ἐνθυμίζουν μίαν προηγουμένην περίπτωσιν δημεύσεως τῆς περιουσίας τῶν Ὀργανισμῶν.

§63Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, μὲ συγχωρεῖτε. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς διακόψω, ἀλλά, ἐπειδὴ ἡ φράσις ὁδηγεῖ εἰς παρεξηγήσεις, θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω διὰ μιᾶς ἁπλῆς ἐρωτήσεως. Συνέβη ποτέ, ἐπὶ τῶν ἰδικῶν σας ἡμερῶν, νὰ μὴ χρησιμοποιηθοῦν τὰ διαθέσιμα τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, καθ’ ὃν τρόπον ὥριζεν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή; Καὶ μήπως εἶσθε πληροφορημένος, ἐὰν τὸ ἐπιτόκιον ἦτο ἀνώτερον τότε, ἀπὸ τώρα; Καὶ διατὶ τότε δὲν ἦτο ληστρικὸν καὶ τώρα εἶναι; Μήπως ἡ πρᾶξις δὲν εἶναι ληστρική, ὅταν παίρνουμε τὰ διαθέσιμα τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου καὶ τὰ διαθέτομεν, μέσῳ τῶν διαφόρων Τραπεζῶν, πρὸς τροφοδότησιν τῆς οἰκονομίας ἐν γένει καὶ εἶναι ληστρική, ὅταν τὰ παίρνωμεν διὰ νὰ τροφοδοτήσωμεν τὰ ἔργα ἀνασυγκροτήσεως καὶ μάλιστα ἐφ’ ὅσον καὶ εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην, εἶναι ὁ αὐτὸς τόκος;

§64Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι πολὺ πτωχὸν τὸ ἐπιχείρημα, διὰ τοῦ ὁποίου προσπαθεῖτε νὰ καλύψετε τὰς ἁμαρτίας τῆς Κυβερνήσεως. Βεβαίως ἐλαμβάνοντο τὰ χρήματα, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ 7 χρόνια μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου, καὶ ἐφ’ ὅσον εἰσερχόμεθα εἰς πολὺ ὁμαλωτέραν κατάστασιν, ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζομεν ἡμεῖς, νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα διαφέρει. Εἰδικῶς, κ. ὑπουργέ, ἡ λύσις ποὺ ἐπελέξατε εἶναι χειροτέρα ἀπὸ τὰς ἰδικάς μας, διότι ἡμεῖς ἐχρησιμοποιήσαμεν τὰς πιστώσεις αὐτὰς διὰ βραχυπρόθεσμα δάνεια εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ἐμπόριον, ἐνῷ σεῖς τὰ δίδετε ὡς μακροπρόθεσμα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄγνωστον πότε καὶ ἐὰν θὰ πάρετε πίσω, κινδυνεύουν δὲ νὰ ἔχουν τὴν τύχην τῶν παγωμένων πιστώσεων καὶ ἤδη χειρότερον.

§65Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μήπως ἠμπορεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μᾶς εἴπῃ ποῦ διετέθησαν ἐφέτος τὰ 360 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἐπῆραν ἀπὸ τὰ Ταμεῖα, διὰ νὰ ἠμπορῇ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ κρίνῃ, ἐὰν καλῶς ἐτοποθετήθησαν;

§66Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὁμολογῶ, ὅτι ἡ παρατήρησις καὶ ἡ δευτέρα, προερχομένη ἀπὸ διακεκριμένον οἰκονομολόγον, μὲ κάμνει νὰ ἀπορῶ.

§67Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ποῖος εἶναι ὁ διακεκριμένος οἰκονομολόγος;

§68Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὑμεῖς. Κύριοι συνάδελφοι, τί μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης; Μᾶς εἶπε τὸ ἑξῆς. Εἶχε τὴν ἀξίωσιν τὰ Ν.Π.Δ.Δ. ἀποτόμως ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ διαθέτουν ὅπως θέλουν αὐτὰ τὰ κεφάλαιά των.

§69Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν εἶπον τοιοῦτόν τι.

§70Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὁ κ. Μητσοτάκης τὸ εἶπε. Σεῖς εἴπατε ὅτι εἴχατε τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ, νὰ παύσῃ ἀκολουθοῦσα τὴν πολιτικὴν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦσαν αἱ ὑποκυβερνήσεις καὶ νὰ ἀπελευθερώσῃ τὰ ἱερὰ χρήματα τῶν Ν.Π.Δ.Δ. ὡσεὶ ἐὰν τὰ χρήματα αὐτὰ ἦσαν τότε ἢ ἄλλοτέ ποτε περισσότερον ὑπόδουλα ἀπὸ ὅτι εἶναι σήμερον. Τὰ χρήματα αὐτὰ εἶναι καταθέσεις. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, κύριοι, γνωρίζετε, ποῖον εἶναι τὸ ὕψος τῶν ἰδιωτικῶν καταθέσεων, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. συνάδελφον νὰ ἐνθυμηθῇ ποῖον ἦτο τὸ ὕψος τῶν ἰδιωτικῶν καταθέσεων ὅταν ἐκεῖνος εὑρίσκετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἂς τὰ συγκρίνωμεν.

§71Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὰ τοῦ συμμοριτοπολέμου τὶ σχέσιν ἔχουν;

§72Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἔχουν τὴν ἑξῆς ἐξήγησιν ὅτι ἡ οἰκονομία ἀπὸ κάπου πρέπει νὰ τροφοδοτηθῇ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τροφοδοτηθῇ κατὰ τρόπον μὴ πληθωρικὸν παρὰ κατ’ ἀρχὴν ἀπὸ καταθέσεις. Ἔχομεν τόσην αὔξησιν τῶν καταθέσεων τῶν ἰδιωτικῶν ὅσην δὲν εἶχον οὔτε ὀνειρευθῆ οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅταν εὑρίσκοντο εἰς τὴν Κυβέρνησιν, πρῶτον. Δεύτερον, τὰ χρήματα τῶν ΝΠΔΔ εἴτε κατὰ τὴν μίαν μέθοδον, τοποθετούμενα, εἴτε κατὰ τὴν ἄλλην τοποθετούμενα, τοποθετοῦνται ἐξ ἴσου ἀσφαλῶς. Καὶ τώρα ἀπαντῶ εἰς τὸν ἕτερον διακεκριμμένον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἐπίσης εἶναι οἰκονομολόγος. Εἶναι βέβαιον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐπενδύσεων ἔχει ἔξοδα καὶ εἰς συνάλλαγμα καὶ εἰς δραχμάς. Τὰ εἰς δραχμὰς ἔξοδα τὰ ἀντικρύζει μὲ εἰς δραχμὰς ἔσοδα, τὰ ὁποῖα ἀντλεῖ ἀπὸ διαφόρους πόρους, ἐκτὸς ἀπὸ μερικὰ ἐντελῶς περιωρισμένα κεφάλαια, τὰ ὁποῖα κινοῦνται αὐτονόμως. Εἷς εἶναι, κύριοι, ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐπενδύσεων, ἀδιαφόρως ἀπὸ ποὺ προέρχονται τὰ διάφορα ἔσοδά του. Εἶναι σἂν νὰ μὲ ἐρωτήσῃ ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος ἐκ Χανίων νὰ τὸν πληροφορήσω ποῦ ἀκριβῶς ἐπῆγαν τὰ ἔσοδα ἐξ ἀμέσων φόρων, ποῦ ἀκριβῶς ἐπῆγαν τὰ ἔσοδα ἐκ δασμῶν.

§73Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πῶς θὰ τὰ ἀποδώσουν τὰ χρήματα εἰς τὰ Ταμεῖα;

§74Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον ἐσᾶς θὰ σᾶς ἐνδιαφέρῃ. Ἐλπίζω νὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω περὶ τῆς ἀνασυγκροτήσεως ὅπως τὴν παρελάβομεν ἡμεῖς ὁ Συναγερμὸς καὶ ὅπως προσπαθοῦμε νὰ τὴν ὀργανώσωμεν καὶ θὰ ἴδητε τότε, κ. συνάδελφοι, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἀρχίζουν οἱ διάφοροι φορεῖς, δηλαδὴ οἱ ὀργανισμοὶ νὰ ἐπωφεληθοῦν τῶν διαφόρων ἔργων ἀνασυγκροτήσεως καὶ νὰ γίνουν ἀποδοτικοί.

§75Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἕνα παράδειγμα.

§76Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ σᾶς δώσω πολλὰ παραδείγματα. Θέλετε τὴν ΔΕΗ; Ἔξοχον παράδειγμα. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ποίους ἀριθμοὺς ἔχομεν πέρυσι καὶ ποίους ἀριθμοὺς ἔχομεν ἐφέτος εἰς τὴν ἀπόδοσιν τῶν φορέων καὶ θὰ συγκρίνετε, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά μου, διότι τώρα σέβομαι τὸν ρήτορα ἐπὶ τοῦ βήματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐρώτησις ποῦ ἐπῆγαν καὶ ποῦ δὲν ἐπῆγαν δὲν ἔχει νομίζω, σᾶς ἀπέδειξα, ἔννοιαν καμμίαν. Ἔννοιαν ἔχει τοῦτο. Ἐγγυᾶται ἀπέναντι τῶν ΝΠΔΔ τὸ Δημόσιον; Διότι καὶ εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην τὸ Δημόσιον ἐγγυᾶται ἢ δὲν ἐγγυᾶται. Φυσικά, ἐφ’ ὅσον τὰ παίρνει τὸ Δημόσιον, ἐγγυᾶται ἀπέναντι τῶν Ν.Π. Δ.Δ. ὅτι τὰ χρήματα θὰ ἐπιστραφοῦν. Οὐδὲ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἄλλη ἐγγύησις. Πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον ὅτι ἐὰν τυχὸν δὲν ἀκολουθούσαμε αὐτὴν τὴν πολιτικήν, ὅπως ὅλοι ἀντιλαμβάνεσθε ἁπλούστατα θὰ ἠκολουθεῖτο γραμμὴ νομισματικὴ ἐσφαλμένη. Διότι ἀπὸ κάπου ἀλλοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντληθοῦν πόροι διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ τὰ διαθέσιμα τῶν ΝΠΔΔ θὰ ἐξηνεμίζοντο. Ὁμολογῶ ὅτι εἶναι τόσον πολὺ ἀφελεῖς αἱ ἐρωτήσεις τῶν κ.κ. συναδέλφων, ὥστε δὲν θὰ εἶχον λόγον νὰ ἀπαντήσω ἐὰν δὲν εἶχε πάρει ὁ κ. Ζίγδης ἕνα τόνον τραγικόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἠδύνατο νὰ τρομάξῃ τὰ Ν.Π.Δ.Δ.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε Ζίγδη, νὰ σᾶς ὑπομνήσω ὅτι ἔχει περιορισθῆ ὁ χρόνος. Θὰ γίνῃ βέβαια δι’ ὑμᾶς μία ἐξαίρεσις.

§78Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Θὰ παρεκάλουν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον, εἰς ὡρισμένους ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων οἱ ὁποῖοι ἔχουν μίαν εἰδικότητα ἐπὶ τοῦ θέματος, ὅπως ὁ κ. Ζίγδης, ἴσως καὶ ἄλλος τις, νὰ ὁμιλήσουν μὲ ἄνεσιν περαιτέρω. (Θόρυβος). Τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον αὐτὸ εἶναι ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως καὶ παράκλησις τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ μεταβάλλετε τὴν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία ἐλήφθη σήμερον τὸ πρωῒ εἰς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον, διότι ἐθεωρήσαμεν ὅτι ὡρισμένοι, κύριοι, ἔχουν μελετήσει τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα κάπως περισσότερον καὶ πρέπει νὰ τοὺς δοθῇ ἡ εὐκαιρία, διότι εἴχομεν καταλάβει ἡμεῖς τὰς προηγουμένας συνεδριάσεις νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των. Ἡ Κυβέρνησις δὲν φοβεῖται ἐκ τῆς ἀναπτύξεως αὐτῆς, ὅτι θὰ ὑποστῇ οἱονδήποτε κλονισμόν. Καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀνάγκη νὰ ἐκδηλωθῇ ἀνησυχία. Ἄλλωστε ὅταν ὁμιλοῦν συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰδικότητα ὅπως εἶναι ὁ κ. Ζίγδης, προκαλοῦνται συχνὰ διακοπαί. Διατὶ προκαλοῦνται, διότι εἶναι οὐσιώδη τὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα θίγουν. Αἱ διακοπαὶ αὐταὶ μεταφέρουν τὸν ὁμιλητὴν εἰς ἄλλα θέματα. Αὐτὸς εἶναι ὁ κύριος λόγος, ὄχι ἰδιαιτέρα φροντὶς καὶ διάκρισις μεταξὺ τῶν συναδέλφων, καθ’ ὅσον ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ἀνάγκην νὰ δίδωμεν ἀπάντησιν διακόπτοντες τὸν κ. Ζίγδην, ὁ ὁποῖος ἀναγκάζεται διακοπτόμενος νὰ ξεφεύγῃ ἀπὸ τὴν σειρὰν τῶν συλλογισμῶν ποὺ ἀκολουθεῖ. Καὶ φυσικὰ συμφέρει εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ εὐκολία αὐτή. Δὲν ἔχει νὰ φοβηθῇ ἡ Κυβέρνησις τίποτε.

§79Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εὐχαριστῶ πολὺ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον καὶ ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι δὲν ἔχω πρόθεσιν νὰ κάμω κατάχρησιν τοῦ χρόνου καὶ ὑπόσχομαι νὰ ἐξαντλήσω τὰ ἐπιχειρήματά μου, ἵνα τὸ ταχύτερον τερματίσω τὴν ἀγόρευσίν μου. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐπὶ μιᾶς παρενθετικῆς ἐρωτήσεώς μου ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ προβῇ εἰς μίαν μακρὰν ἀγόρευσιν, ἐὰν ἦτο ζήτημα τακτικῆς, ὅπως πολὺ ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τοῦτο ἔχει ὡς συνέπειαν τὴν καταστροφὴν τῆς σειρᾶς τῆς ἐπιχειρηματολογίας. Ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, νομίζω ὅτι ὑπῆρξεν ἀτυχεστάτη. Δὲν εἶναι ὀρθόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ χρησιμοποιοῦνται τὰ κεφάλαια τῶν Ν.Π.Δ.Δ. διὰ Κρατικὸν δανεισμόν, ἄνευ ἐγγυήσεως. Ἐὰν δοθοῦν ἐγγυήσεις καὶ κατοχυρωθῇ ἡ ἀσφάλειά των καὶ ἂν αὐτὰ διατεθοῦν δι’ ἔργα ἀνασυγκροτήσεως, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ). Τὸ δεύτερον οὐσιαστικὸν συμπέρασμα τῆς δημοσιονομικῆς διαχειρίσεως τοῦ Συναγερμοῦ, καθ’ ὅλην τὴν τριετίαν εἶναι τὸ ἀκόλουθον. Ὅτι ἦτο ἐνσυνείδητος ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ μεταθέσῃ τὰ συνεχῶς αὐξανόμενα βάρη εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἀσθενῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ οὐδεμία δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις. Πράγματι, ἡ σχέσις τῶν ἀμέσων φόρων πρὸς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἐμειώθη, κατὰ τρόπον ἀνησυχαστικόν, καὶ λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, προχθές, εἰς ἀντίκρουσιν ὁμιλοῦντος συναδέλφου, ἀνέφερεν ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ, κατέφυγεν εἰς ἀριθμητικὰς ταχυδακτυλουργίας. Ἡμεῖς, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἴμεθα ἀντίθετοι εἰς τὴν χρησιμοποίησιν τῶν φορέων αὐτῶν διὰ τοὺς σκοποὺς τῆς ἀνασυγκροτήσεως, ἐφ’ ὅσον αἱ μέθοδοι αὐταὶ καθίστανται καρποφόροι. Ἀλλὰ προχωρῶ ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος. Ἡ σχέσις τῶν ἀμέσων φόρων, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ἀναλύσεως τῶν συγκεκριμένων ἀριθμῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἀπολογιστικῶν, κατῆλθεν ἔναντι τοῦ συνόλου τῶν ἐσόδων εἰς τὴν περίοδον ἐκείνην, τὴν ἁμαρτωλὴν τοῦ Κέντρου. Ἔχω φόβον νὰ μεταχειρισθῶ Κυβερνητικοὺς ἀριθμούς, διότι οὗτοι διαψεύδονται. Διὰ τοῦτο, λαμβάνω τὰ στοιχεῖα, ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ἡ ὁποία, ἐλπίζω, δὲν θέλει νὰ κάμῃ ἀντιπολίτευσιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων αὐτῶν, προκύπτει ὅτι τὸ σύνολον τῶν Ἑλληνικῶν πηγῶν ἀπὸ 26% κατῆλθεν εἰς 24,3% εἰς τὸ πρῶτον ἔτος τοῦ Συναγερμοῦ, κατόπιν εἰς 22,1% τὸ δεύτερον ἔτος καὶ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς τρεχούσης χρήσεως ἔφθασεν εἰς 24,3%. Ἐξ ὅλων αὐτῶν προκύπτει τὸ ἀναμφισβήτητον γεγονὸς ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἦτο ἡ μετάθεσις τῶν βαρῶν ἀπὸ τοὺς ὤμους τῶν εὐπόρων εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἀδυνάτων, ἐκείνων, ἀπὸ τοὺς ὁποίους πολὺ εὔκολα ἠμπορεῖ νὰ πιάσῃ ὁ εἰσπράκτωρ, τῶν μισθοσυντηρήτων. Οἱ ἔμμεσοι φόροι ἐκ τῶν ἀριθμῶν, προκύπτει ὅτι ἔχουν αὐξηθῆ κατὰ καταπληκτικὸν τρόπον. Κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ηὐξήθησαν κατὰ ἓν δισεκατομμύριον νέων δραχμῶν. Ἄλλο στοιχεῖον τῆς ἐνσυνειδήτου μεταθέσεως τοῦ βάρους ἀπὸ τοὺς πλουσίους εἰς τοὺς ἀδυνάτους εἶναι καὶ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ὁ δημόσιος ὑπάλληλος καὶ ὁ συνταξιοῦχος ὑπέστησαν, καθ’ ὃ ποσοστὸν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἀνέφερε προχθές, φαλκίδευσιν τοῦ εἰσοδήματος αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῆς ὑπερυποτιμήσεως τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Κύριοι, νομίζω, ὅτι τὰ συμπεράσματα αὐτὰ εἶναι ἀδιάβλητα. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ τρίτον κεφάλαιον, τὸ ἀφορῶν τὰς δαπάνας. Ὁμιλῶ περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τρεχουσῶν ἀναγκῶν καὶ ὄχι καὶ περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐπενδύσεων. Κύριοι, ἐνθυμεῖσθε ὅτι ἓν ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ Συναγερμοῦ ὑπῆρξεν ἡ σπατάλη τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Ἐὰν ὅμως ἀντελήφθητε περιστολὴν δαπανῶν δημιουργικὴν ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, παρακαλῶ νὰ πληροφορήσητε καὶ ἐμὲ καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι ἡμεῖς τοὐλάχιστον δὲν ἀντελήφθημεν τοιαύτην ἐπὶ τρία τώρα ἔτη, δυναμένην νὰ στηρίζεται ἐπὶ ἀριθμῶν. Ὁ περίφημος νόμος 2500 διὰ τοῦ ὁποίου ἐπηγγέλθη ὅτι θὰ ἐλύετο τὸ περίφημον πρόβλημα τοῦ βάρους τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀπὸ τὸ δημοσιοϋπαλληλικὸν ζήτημα, τί ἀπέδωσεν; Ἡ Κυβέρνησις οὐδέποτε ἐτόλμησε νὰ προβῇ εἰς ἀπολογισμὸν τοῦ νόμου αὐτοῦ, διότι ἁπλούστατα ἐπεβάρυνε τὰ δημόσια οἰκονομικά μας. Ἐνθυμεῖσθε μὲ πόσας τυμπανοκρουσίας εἶχεν ἐξαγγελθῆ τὸ μέτρον τοῦ περιορισμοῦ τῶν αὐτοκινήτων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ Στρατάρχης, ὡς Πρωθυπουργός, ἐπραγματοποίησε, καὶ εἴμεθα εὐτυχεῖς δι’ αὐτό, ἦτο ὁ περιορισμὸς τῶν στρατιωτικῶν αὐτοκινήτων. Ὁ περιορισμὸς ὅμως τῶν αὐτοκινήτων τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ὁ ὁποῖος θὰ ἠδύνατο νὰ συνεισφέρῃ δημιουργικῶς, ἀντὶ οἰκονομιῶν, ἰδίως εἰς τὰς ἐπαρχίας, προεκάλεσε τεραστίας καὶ ἠθικὰς καὶ ὑλικὰς διὰ τὸ Κράτος ζημίας. Διότι, ὅταν περιωρίσθησαν εἰς τὰς ἐπαρχίας τὰ αὐτοκίνητα τῶν δημοσίων λειτουργῶν, ὑπέφερεν ἡ ἐπαρχία, διότι αἱ ὑπηρεσίαι τῶν γεωπόνων καὶ τῶν μηχανικῶν ἐμειώθησαν ἀναγκαστικῶς καὶ οἱ ὑπάλληλοι, ἀντὶ νὰ εὑρίσκωνται εἰς τοὺς ἀγροὺς καὶ εἰς τοὺς δρόμους, ἐνεκλείσθησαν εἰς τὰ γραφεῖα των, διὰ νὰ ἐπιδίδωνται εἰς τὴν εἰκονογράφησιν τοῦ λεπτοῦ χάρτου, τὸν ὁποῖον πάλιν ἡ ὑπηρεσία τοὺς προσέφερε. Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος κύριοι, εὑρίσκεται ἐν μεγάλῃ ἐνδείᾳ, ἔναντι τῶν στοιχειωδῶν ἀναγκῶν ἑνὸς συγχρόνου Κράτους, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἡ κατοχὴ καὶ ὁ ἀνταρτοπόλεμος. Ἐπομένως, ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν, ἐμφανίζεται τὸ φοβερὸν θέαμα νὰ ἀπορροφῶνται σχεδὸν ὅλοι οἱ πόροι, διὰ νὰ πληρώνωνται οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ οὐδεμία τῶν ἄλλων λειτουργιῶν τοῦ Κράτους νὰ ἱκανοποιῆται. Προχωρῶ εἰς τὸ περίφημον θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους, παρακαλῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ προσέξῃ, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ σκεφθῶμεν, πέραν τῆς ἰδεολογικῆς διαφορᾶς μας, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ. Αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι, κατὰ τὸν ὁρισμὸν τοῦ ΝΑΤΟ, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952–53 ἔχουν αὐξηθῆ κατὰ 1.421.000 δραχμῶν, ἤτοι κατὰ 51%, κατὰ δὲ τὸν Ἑλληνικὸν ὁρισμὸν κατὰ 1.521 ἑκατομμύρια, ἤγουν κατὰ 43%. Σᾶς προσθέτω καὶ τὴν ἑξῆς ἐπιβεβαιωτικὴν διανοητικὴν ἐπεξεργασίαν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ κάμετε ἐπὶ τῶν ὡς ἄνω ἀριθμῶν. Κύριοι, ἡ εἰδικὴ στρατιωτικὴ βοήθεια, τὴν ὁποίαν παίρνομεν ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς εἶναι 300 ἑκατομμ. δραχμῶν, ἤτοι 10 ἑκατομμ. δολλάρια. Ἡ οἰκονομικὴ βοήθεια, τὴν ὁποίαν παίρνομεν εἶναι 15 ἑκατομμύρια δολλάρια. Καὶ τὰ δύο μᾶς κάμουν 25 ἑκατομμ. δολλάρια, ἤτοι περὶ τὰ 750 ἑκατομμ. δραχμῶν.

§80Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Περὶ ποίου ἔτους ὁμιλεῖτε;

§81Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Περὶ τοῦ ἐκτελουμένου προϋπολογισμοῦ τοῦ 1954–55, ὅστις διὰ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας ἀναφέρει ὅτι θὰ χρησιμοποιηθῇ κονδύλιον 1.050 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, δηλαδὴ μόνον διὰ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας ἐξηντλήθη ὁλόκληρος ἡ βοήθεια, ἐξηντλήθη ἡ οἰκονομικὴ βοήθεια καὶ ἔχομεν ἀνάγκην νὰ προσφύγωμεν κατὰ 10 ἑκατομμ. εἰς τὰ ὑπόλοιπα τοῦ παρελθόντος, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 1.050 ἑκατομμ. τὰ ὁποῖα δὲν καλύπτουν, εἰμὴ τὰ ⅔ τῆς αὐξήσεως, τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν, αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι ἀπὸ τοῦ 1952–53. Κύριοι, ἐὰν ὑπῆρχεν Ἕλλην, μεταξὺ ἡμῶν, ὁ ὁποῖος ἐν ὄψει τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν νὰ μὴ εἰσέρχεται εἰς σοβαροὺς συλλογισμούς, ἐγὼ πράγματι θὰ θεωρήσω ὅτι εἶναι ὁ γενναιότερος τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς μας ἢ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ ἐξαιρετικὸν πλεονέκτημα νὰ μὴ ἀντιλαμβάνεται τὸ περιβάλλον εἰς τὸ ὁποῖον ζῇ. Κύριοι, αὐτὸς εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς τῶν τακτικῶν δαπανῶν περὶ τοῦ ὁποίου ἐλέχθη ὅτι ἄφησε καὶ περισσεύματα. Σᾶς ἀπέδειξα ὅτι τὰ περισσεύματα αὐτὰ εἶναι πλασματικά, ἀλλὰ ὑπάρχει κάτι τι τὸ χειρότερον. Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους δὲν εἶναι προϋπολογισμὸς ἁπλῶς τῶν τακτικῶν δαπανῶν. Εἰς τὸν προϋπολογισμὸν αὐτόν, ὡς νέον τμῆμα, περιλαμβάνεται ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐπενδύσεων. Καί, τί συνέβη ἀπὸ ἀπόψεως ἐπενδύσεων; Κύριοι, παρὰ τὰς μεγαλαυχίας τῶν ἐπαγγελιῶν καὶ τῶν δῆθεν πραγματοποιήσεων τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὰ τρία ἔτη τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, δὲν ἐπραγματοποίησεν ἀνασυγκρότησιν. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἐπραγματοποίησεν, ἦτο, ἡ ἀποπεράτωσις τῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα αἱ ἄθλιαι, αἱ ἰδικαί μας Κυβερνήσεις, ἐν ἀνταρτοπολέμῳ καὶ μετὰ τὸν ἀνταρτοπόλεμον, ἐθεμελίωσαν καὶ τὰ ὁποῖα, κατὰ εὐτυχῆ συγκυρίαν, καρποῦται, ὅπως ὡμολόγησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Κύριοι, ἐπειδὴ δὲν θέλω νὰ δημιουργῶ ἐντυπώσεις, θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἀριθμούς, εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ὁμιλοῦν καὶ Ἑλληνικὰ καὶ Ἀμερικάνικα. Κύριοι, τὸ 1952, ἡ ὑποκυβέρνησις τοῦ Κέντρου, ἐπραγματοποίησεν ἀνασυγκρότησιν 1735 ἑκατομμ. ἤτοι δαπάνας εἰς δραχ. 924 ἑκατομμ. δαπάναι εἰς δολλάρια 811 ἑκατομμ., τὸ 1951–52.

§82Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Νὰ μᾶς εἴπητε τί ἐκάματε.

§83Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα βλέπετε. Διατί αὐτὴ ἡ ἀνησυχία σας, κύριε Μιχαηλίδη;

§84Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι, ἀριθμοὺς δίδω, δὲν εἶπον.

§85Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Λέγω ὅτι οἱ ἀριθμοὶ εἶναι γνωστοί, εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας, τὰ ἔργα, ὅμως, δὲν εἶναι γνωστά.

§86Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι θὰ καταπλαγῆτε καὶ ἀντιλαμβάνομαι ὅτι πολὺ δικαίως προσπαθεῖτε νὰ ξεχάσωμεν, νὰ ἀποφύγωμεν τὴν γλῶσσαν τῶν ἀριθμῶν καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν γλῶσσαν τῆς κομματικῆς ἢ πολιτικῆς ἐμπαθείας. Αὐτὸ τὸ ἀρνοῦμαι. Ὁμιλῶ σήμερον ἐπὶ τῇ βάσει ἐπισήμων στοιχείων τὰ ὁποῖα ἐπῆρα ἀπὸ τὰ δημοσιεύματα τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Θὰ συνεχίσω ἑπομένως, τὴν ἀπαρίθμησιν τῶν ἀριθμῶν. Τὸ 1951–52...

§87Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Νὰ ἀκούω καὶ ἐγώ, διότι δὲν ἀκούω τίποτε.

§88Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ σᾶς κάμω καὶ τὸ ἑξῆς: Θὰ σᾶς στείλω ἕνα σημείωμα τῶν ἀριθμῶν, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ καὶ ζήτημα συγχύσεως ἢ κακῆς ἀκουστικῆς. Λοιπόν: 1951–52 πραγματοποιηθεῖσα ἀνασυγκρότησις 1735 ἐξ ὧν εἰς δραχ. 924 καὶ 811 εἰς δολλάρια, δηλαδὴ 54 ἑκατομμ. δολλάρια.

§89Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Διὰ ποῖον ἔτος;

§90Ι. ΖΙΓΔΗΣ. 1951–52.

§91Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ μετατρέπετε εἰς δραχμὰς ἢ δολλάρια;

§92Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς λέγω ὅτι τὸ σύνολον εἶναι 1735, ἐξ ὧν 924 ἦσαν δαπάνη εἰς δραχμάς.

§93Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ 1951–52 ἦσαν 758.935.000.

§94Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Αὐτοὶ εἶναι μεταγενέστεροι ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἔχετε.

§95Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι, κύριε συνάδελφε.

§96Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Καὶ ὅταν ὡμίλουν, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Μαρκεζίνην κατὰ τὸν πρῶτον καὶ μοναδικὸν ἑορτασμὸν τῆς ἐπετείου τῆς ἀνόδου τοῦ Συναγερμοῦ, ἐχρησιμοποίησα αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς, ἀλλὰ ἔκτοτε ἐδημοσιεύθησαν νεώτεροι.

§97Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰ τρέχοντα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα φέρω μαζί μου εἰς τὸν μαῦρον αὐτὸν φάκελλον.

§98Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐγὼ θὰ εἴπω τοὺς ἀριθμούς μου καὶ σεῖς τοὺς ἰδικούς σας, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ νὰ ἀπαντήσετε. Πάντως, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι εἶναι ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἔχω ἀπὸ τὴν πηγὴν τὴν ὁποίαν ὠνόμασα τόσες φορές. Ἑπομένως μὴ μὲ διακόπτετε διὰ νὰ μὴ χάσωμεν καὶ πάλιν πολλὴν ὥραν. Λοιπόν: 1951–52, 1.735 πραγματοποιηθεῖσα ἐπένδυσις ἐξ ὧν 924 εἰς δρχ. καὶ 811 εἰς ξένον συνάλλαγμα, δηλαδὴ 54 ἑκατομμ. δολλάρια περίπου. Τὸ 1952–53, 1508 σύνολον ἐξ ὧν 701 εἰς δρχ.— ἔχει γίνει ἡ ὑποτίμησις— καὶ 375 εἰς ξένον συνάλλαγμα, ὃ ἐστὶ μεθερμηνευόμενον, 16,9 ἑκατομμ. δολλάρια. Εἰς τὰ 1953–54, σύνολον 1444 ἑκατομμ. ἐξ ὧν 873 εἰς δραχμὰς καὶ 571 εἰς ξένον συνάλλαγμα, ὃ ἐστὶ μεθερμηνευόμενον περὶ τὰ 19 ἑκατομμ. δολλάρια. Εἰς τὸν τρέχοντα προϋπολογισμὸν ἐξηγγέλθη ἀνασυγκρότησις τοῦ ὕψους τῶν 2176 ἑκατομμ. δραχ. καὶ καθὼς αὐτὸ εἶναι πρόβλεψις πῶς θὰ ἐξελιχθοῦν τὰ πράγματα, εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ φθάσωμεν τὰ 1300–1400 ἑκατομμ. μὲ 950 ἑκατομμ. εἰς δραχμὰς δαπάνας, καὶ 350 ἑκατομμ. εἰς ξένον συνάλλαγμα, δηλαδὴ 11,7 ἑκατομμ. δολλάρια. Κύριοι, ποία ἦσαν τὰ προγράμματα τὰ ὁποῖα ἐξηγγέλθησαν ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ καὶ τί ἐπετελέσθη, εἶναι περιττόν, διὰ νὰ μὴ σᾶς ταλαιπωρήσω, νὰ τὰ ἐπαναλάβω, ἀλλά, ἔτσι βιαστικά, σᾶς λέγω ὅτι ἔναντι προγράμματος ἐξαγγελθέντος τὸ 1952–53, 1967 ἑκατομ. δρχ. ἐπραγματοποιήθη 1058 ἑκατομ. δραχμ. μόνον. Καὶ τὸ 1953–54 ἔναντι ἐξαγγελθέντος προγράμματος 2060 ἐπραγματοποιήθη πρόγραμμα 1464. Ἀλλά, διὰ νὰ τελειώσωμεν, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἡ σύγκρισις εἶναι διαφωτιστικὴ δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας, ἔστω καὶ εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ἀκόμη εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι, εἰς τὰ 1951–52, ἐὰν πάρῃ τις τὰς δαπάνας εἰς συνάλλαγμα, ἡμεῖς ἐδαπανήσαμεν 54 ἑκατομ. δολλάρια. Ὁ Συναγερμὸς εἰς 3 χρόνια ποὺ διοικεῖ τὴν χώραν, πόσα ἐδαπάνησεν εἰς συνάλλαγμα, ὅταν μᾶς ἔκαμε νὰ πιστεύσωμεν ὅλους, ὅτι γίνεται μία δημιουργία ἀνασυγκροτησιακή; 47,6 ἑκατομμύρια δολλάρια. Κύριοι, ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, σᾶς καταγγέλομεν ὅτι τὸ ἔργον σας τῶν 3 ἐτῶν, ὑπολείπεται τοῦ ἔργου τῆς Κυβερνήσεως τῶν 11 μηνῶν, τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. (Χειροκροτήματα). Κύριοι, νομίζομεν ὅτι δυνάμεθα νὰ προαχθῶμεν ἀπὸ τὴν ἀνασκόπησιν αὐτὴν εἰς τὴν συναγωγὴν ὡρισμένων συμπερασμάτων. Πρῶτον ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐπεδόθη εἰς μίαν συστηματικὴν προσπάθειαν ἐμφανίσεως πλήρους δημοσιονομικῆς εὐημερίας. Ἐπίσης εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς μεταθέσεως τῶν βαρῶν ἀπὸ τὰς πτωχὰς εἰς τὰς εὐπόρους τάξεις.

§99Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Τὸ ἀντίθετον, κ. συνάδελφε.

§100Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εὐχαριστῶ, κ. συνάδελφε, εἶναι τόσον προφανὲς ὅτι ἔκαμον λάθος.

§101ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρῆλθεν ἡ ὥρα....

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε, κύριοι, ἡ Κυβέρνησις ἐπέτρεψε μίαν παρέκκλισιν.

§103Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι, συμπέρασμα δεύτερον εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν τὸ ἐκράτησεν ὡς αὐτὴ ἐνόμισεν, ἀνεξαρτήτως τῆς οἰκονομικῆς ὑποστάσεως τῆς χώρας, τόσον διὰ τὸ παρελθόν, ὅσον πολὺ περισσότερον διὰ τὸ μέλλον. Κύριοι, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐνεφάνισεν ὅτι ὑπάρχει ἡ εὐεξία ἡ δημοσιονομική, ἐνεφάνισεν ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς δύναται ν’ ἀντιμετωπίσῃ τοιοῦτον βάρος. Λησμονήσασα τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας, δηλαδὴ τὸ μέλλον τῆς χώρας ἔδωσε τὸ μεγαλύτερον ἐπιχείρημα εἰς τοὺς Ἀμερικανοὺς ἡ ἤδη μειωμένη οἰκονομικὴ βοήθεια νὰ ἐξανεμισθῇ μέχρι σχεδὸν μηδενισμοῦ. Ἰδίως ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς δημοσιονομικῆς καὶ οἰκονομικῆς της πολιτικῆς ἔδωσεν εἰς τοὺς Ἀμερικανοὺς τὸ σοβαρὸν ἐπιχείρημα νὰ μᾶς εἴπουν, εἶσθε πλέον αὐτοδύναμοι, τώρα ἂς προχωρήσητε μόνοι, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἰς εἰδικὸν τεῦχος τὸ ὁποῖον ἡ ἐφημερὶς «ΧΕΡΑΛΝΤ ΤΡΙΜΠΟΥΝ» ἐδημοσίευσε διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἐπανέλαβεν εἰς δημοσιογραφικὸν τόνον. Μᾶς εἶπον οἱ Ἀμερικανοί, ὅτι, κύριοι, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰσχυρισμῶν τῆς Κυβερνήσεώς σας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων ποὺ ἔχετε ἀποδεικνύεται ὅτι τώρα εἶσθε αὐτοδύναμοι καὶ δι’ αὐτὸ θὰ προβῶμεν εἰς τὴν περικοπὴν τῆς βοηθείας. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία ἔλεγε, ψηφίσατε Παπάγον διὰ νὰ διατηρηθῇ ἡ βοήθεια, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία ἔλεγε μὴ δίδετε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου διότι θὰ τὴν σπαταλήσῃ.

§104Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πότε τὸ εἶπεν αὐτό;

§105Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἰς τὸν Ἀσπρόπυργον κατὰ τὴν περιοδείαν τοῦ Στρατάρχου.

§106Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν τὸ ἤκουσα.

§107Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὸ ἐπεβεβαίωσεν ὅταν τοῦ ἔκαμον χθὲς μίαν διακοπὴν διὰ νὰ βοηθήσω τὴν μνήμην ὡρισμένων συναδέλφων οὐχὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ τῶν συναδέλφων τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι, ὑπάρχει ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως ἐξ ὅσων ἀνέφερον διὰ τὴν μείωσιν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Ἐνθυμοῦμαι κύριοι συνάδελφοι, καὶ πῶς νὰ μὴ τὸ ἐνθυμοῦμαι, τὸν Σεπτέμβριον 1952, ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Στεφανόπουλος ὁμιλῶν ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ κατέκρινε τὴν Κυβέρνησίν μας καὶ ἔλεγεν ὑπῆρξεν αἰτία τῆς μειώσεως τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, διότι μέσα εἰς τὰς θερμίδας τὰς ὁποίας ὑπολογίζετε διὰ τὴν διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν περιλαμβάνετε καὶ τὰς θερμίδας ἐκ τῶν πτηνοτροφῶν καὶ οὕτω ἐδώσατε εἰς τοὺς Ἀμερικανοὺς τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ καὶ εἰς χαμηλότερον βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ δι’ αὐτὸ μᾶς ἔκοψε τὴν βοήθειαν. Ἐὰν νομίζετε ὅτι αὐτὸ εἶναι ὑπερβολικόν, ἢ ἀνήκει εἰς κάποια ἄλλα πλάτη, ἢ σφαῖραν, δὲν ἔχω παρὰ νὰ σᾶς παραπέμψω, εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς εἰδικῆς ἐκείνης συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπηγγέλθη τόσον βαρύγδουπος ἡ κατηγορία ἀπὸ τὸν τότε οἰκονομικὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Καὶ δὲν ἦτο μόνον ἡ Ἀντιπολίτευσις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἡ ὁποία κατεχειροκρότησε τὸν κ. Στεφανόπουλον, ἡ ἱέρεια τῆς ἐντίμου δημοσιογραφίας, ὡς ἀπεκλήθη ἡ ἐφημερὶς αὐτή, ἐχρησιμοποίησε ὅλους τοὺς ὑπερτίτλους της διὰ νὰ καταγγείλῃ τὸ ἔγκλημα τῆς ὑποκυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ἡ ὁποία διὰ πρώτην φορὰν δὲν ἔβαζε μεταξὺ τῶν τροφῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὰς πτηνοτροφάς. Μὲ αὐτὸ καθαρίζεται καὶ θετικῶς καὶ ἀρνητικῶς ἡ μεγάλη εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ θέμα τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Εἴσαστε ὑπόλογοι ἀπέναντι τοῦ λαοῦ, διότι τυχόντες αὐτῆς τῆς ἀπιθάνου πλειοψηφίας καὶ ἔχοντες ὅλας τὰς δυνατότητας νὰ θέσετε πρὸ τῶν συμμάχων μας καθαρὰ καὶ ἄνευ ἀντιρρήσεως τὸ θέμα τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀντιθέτως κατωρθώσατε καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἀσφάλειαν ὅπως θὰ ἀποδείξω τώρα νὰ ὑπονομεύσετε, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως νὰ καταστρέψετε τὴν ἐλπίδα διὰ τὸ οἰκονομικὸν μέλλον τῆς χώρας. Κύριοι, ἡ Κυβέρνησις πρὶν ἀπὸ 4 μῆνας ἀκόμη ἐξήγγειλεν ὅτι παρῆλθεν ὁ χρόνος τῶν θυσιῶν καὶ ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας χαιρετίζων τὴν ἄνοδον τοῦ νέου ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ ἐξήγγειλεν ὅτι ἀπὸ τώρα δὲν θὰ ζητοῦνται πλέον θυσίαι, ἀλλὰ ἦλθεν ἡ στιγμὴ κάπως ν’ ἀνακουφισθῇ ὁ λαός. Καὶ τί συνέβη 4 μῆνας μετά; Ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδία ἐν μιᾷ νυκτὶ καὶ μόνη, οὐχὶ διὰ τοὺς σεισμοὺς ἀλλὰ λόγῳ τῆς ἐπιβολῆς τῶν ἀδηρίτων πραγματικοτήτων νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίας 1.200 ἑκατομ. ἤτοι τὸ ⅙ τοῦ συνόλου τῶν βαρῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐσκέφθη νὰ πραγματοποιήσῃ ρεκὸρ φορομπηξίας, νὰ εἶναι βεβαία ὅτι τὸ ἐπέτυχε πλήρως καὶ ὅτι τοῦτο θὰ διατηρηθῇ χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ κίνδυνος νὰ καταρριφθῇ παρ’ οὐδενὸς ἄλλου εἰς τὸ μέλλον. Ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατελήφθη ἐξ ἀπροόπτου, ἀρνουμένη νὰ ἀντιληφθῇ τὰς συνεπείας τῆς πολιτικῆς της. Δὲν εἶχε συναίσθησιν τοῦ ἡφαιστειώδους ὑποβάθρου ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστηρίζετο, καὶ σήμερον ἀκούει τοὺς πρώτους βρυχηθμοὺς τῆς ἐπικειμένης νὰ ἐκσπάσῃ μανίας τῶν φυσικῶν δυνάμεων. Διότι μὲ δαπάνας στρατιωτικὰς εἰς ὃ ὕψος εἶναι, μὲ τὰ χάλια τῆς λειτουργίας τοῦ Κράτους, τῶν λεγομένων πολιτικῶν δαπανῶν, ἐὰν συνεχισθῇ ἡ ἰδία τακτικὴ καὶ ἐὰν δημιουργηθοῦν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπεύχομαι καὶ νέαι ἔκτακτοι ἀνάγκαι, ἐρωτᾶται τὶ θὰ γίνῃ ἡ δημοσιονομικὴ κατάστασις τῆς χώρας; Τὸ φάσμα εἶναι σαφέστατον μὲ τὴν προειδοποίησιν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἡ ὁποία ἐὰν, ὡς εὔχομαι εἰς τὴν Κυβέρνησιν, μᾶς σώσῃ ἀπὸ τὴν χρεωκοπίαν τὴν δημοσιονομικὴν ἐφέτος, καὶ τὸ εὔχομαι εἰς τὸν Θεόν, δημιουργεῖ διὰ τὸ ἑπόμενον καὶ διὰ τὸ μεθεπόμενον ἔτος ἕνα ἀγωνιῶδες ἐρώτημα τοῦ ὁποίου ἐὰν δὲν αἰσθάνωνται τὴν ἔννοιαν, ὄχι ἡ Κυβέρνησις, οἱ Συναγερμικοὶ βουλευταί, ἐγὼ πράγματι θὰ μείνω κατάπληκτος περὶ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιλαμβάνονται τὰ συμβαίνοντα ἐν τῇ χώρᾳ ταύτῃ. Κύριοι, ποῖα ἦσαν τὰ αἴτια τῆς πλάνης, ποῦ ὀφείλεται τὸ σφάλμα τῆς Συναγερμικῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς; Νομίζω ὅτι ἡ ἀπάντησις εἶναι σαφὴς καὶ κατηγορηματική. Ὁ Ἀρχιτέκτων τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τοῦ Συναγερμοῦ πρὶν ἢ ἔλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν, ὁ κ. Μαρκεζίνης, εἶχε λησμονήσει ἐκείνην τὴν ἀθάνατον Ἑλληνικὴν κουβένταν ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃς καὶ τὴν πίτταν γερὴ καὶ τὸν σκύλον χορτᾶτον. Ἐπίστευσεν ὁ κ. Μαρκεζίνης ὅτι ἠμποροῦσε νὰ κάνῃ καὶ ἄμυναν καὶ ἀνασυγκρότησιν, δεδομένου ὅτι ἡ ἀνασυγκρότησις εἶναι ἡ ἄμυνα τοῦ Ἔθνους εἰς τὸ μέλλον, ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ τὴν ἄμυναν τοῦ Ἔθνους ταὐτοχρόνως καὶ εἰς τὸ μέλλον καὶ εἰς τὸ παρόν. Ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ ἀνασυγκρότησιν καὶ νὰ ἔχῃ ἕνα τεράστιον στρατόν. Δι’ αὐτὸ ἠκούσθησαν καὶ τὰ λόγια του μὲ τόσην εὐχαρίστησιν ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανούς: Νὰ ἕνας ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος μᾶς ὑπόσχεται ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ καὶ τὰ δύο καὶ εἰς τὸ κάτω–κάτω δὲν φαίνεται νὰ ἔχῃ καὶ πολλὴν ἀνάγκην τῆς βοηθείας μας. Αὐτὸ δὲν τὸ ἀντελήφθη ὁ Συναγερμὸς ὡς Ἀντιπολίτευσις καὶ ὡς Κυβέρνησις ὅτι ὑπάρχει δίλημμα μεταξὺ ἀμύνης αὐτῆς τῆς στιγμῆς καὶ ἀμύνης τοῦ μέλλοντος, δηλαδὴ ἀνασυγκροτήσεως καὶ δι’ αὐτὸ περιχαρής, ὡδηγήθη εἰς τὴν ἄμυναν τοῦ παρόντος καὶ ἐγκατέλειψε πλήρως τὴν ἄμυναν τοῦ μέλλοντος. Δεύτερον, ὅταν παρῆλθον ἀρκετοὶ μῆνες ἐν τούτοις διακυβερνήσεως, ἡ Κυβέρνησις ἤρχισε νὰ ἀποκτᾷ τὴν στοιχειώδη φρόνησιν. Ἀντελήφθη ὅτι τὸ δίλημμα ἦτο ἀμείλικτον καὶ τότε ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὑπουργὸς ὁ Ἀντιπρόεδρος κ. Κανελλόπουλος ἔδωσεν εἴτε τὸ ἤθελεν εἴτε δὲν τὸ ἤθελε τὴν ἐπιγραμματικὴν ὀνομασίαν τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ὁ Συναγερμὸς εἶχεν υἱοθετήσει, τὴν πολιτικὴν τοῦ χοροῦ τοῦ Ζαλόγγου. Κύριοι, θὰ ὁμιλήσω περὶ τῆς ἀμύνης τῆς χώρας κατὰ τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον τὰ ὅσα εἶπεν ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ κ. Κανελλόπουλος, πρέπει νὰ τὸν θέσουν εἰς πολὺ δύσκολον θέσιν διότι ἔννοια καὶ βάσις τοῦ ἐπιχειρήματός μου εἶναι, ὅτι κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ὑπενόμευσε τὴν ἐθνικὴν ἄμυναν τῆς χώρας. Ἐνῷ μέχρι σήμερον ἐμφανίζεσθε σεῖς οἱ σημαιοφόροι, σεῖς οἱ ὁποῖοι κήδεσθε τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας, θὰ σᾶς ἀποδείξω, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὑπήρξατε διὰ τῆς πολιτικῆς σας ὁ ὑπονομευτὴς τῆς ἐθνικῆς ἀμύνης.

§108Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἔχω τὴν περιέργειαν νὰ ἀκούσω τὰς ἀποδείξεις.

§109Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι, ἀνεφέρθην ἤδη εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ ἐπιχειρήματός μου, ἀλλὰ θὰ τὸ ἀναλύσω ἀμέσως. Τὸ θέμα τῆς ἀμύνης μιᾶς χώρας δὲν εἶναι θέμα ἀμύνης τῆς στιγμῆς, εἶναι θέμα νὰ εἶναι ἡ χώρα αὐτὴ εἰς θέσιν νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἄμυνάν της ὄχι μόνον σήμερον καὶ αὔριον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ πεντηχῆ ἔτη ποὺ ἔρχονται, τὴν πρώτην καὶ δευτέραν καὶ τρίτην δεκαετίαν τοὐλάχιστον, ποὺ ἀκολουθεῖ. Κύριοι, ἡ ἄμυνα τῆς χώρας μὲ τὴν πρόοδον τῆς τεχνικῆς καθίσταται χρόνο μὲ χρόνο πλέον πολυδάπανος. Ἑπομένως διὰ νὰ ἠμπορέσῃ μία χώρα νὰ ἀντιμετωπίσῃ μὲ ἐμπιστοσύνην τὸ μέλλον, πρέπει νὰ ἔχῃ μίαν οἰκονομίαν ἡ ὁποία νὰ δύναται νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν τοῦ πολεμικοῦ της ἐξοπλισμοῦ. Ἐὰν ἡ οἰκονομία αὐτὴ δὲν ἐξασφαλισθῇ τότε ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε θαυμάσιον Στρατὸν ἐφέτος καὶ τοῦ χρόνου καὶ μετὰ πέντε χρόνια νὰ εἶσθε παράλυτοι. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς πολιτικῆς της ἐπὶ τῆς ἀνασυγκροτήσεως προσπαθεῖ νὰ καταστήσῃ τὴν χώραν παράλυτον, μὴ ἱκανὴν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῆς ἀμύνης διὰ τὰ ἐπερχόμενα χρόνια.

§110Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἤθελα ἁπλῶς νὰ παρατηρήσω ὅτι, βάσει τῆς θεωρίας τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Δωδεκανήσου, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχωμεν Στρατὸν οὔτε τὸ 1912, οὔτε τὸ 1940.

§111Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὄχι, μὴ βιάζεσθε, κ. Πρόεδρε. Αὐτὴ εἶναι πάρα πολὺ ἐξεζητημένη ἀπάντησις εἰς τὰ ὅσα λέγω. Σήμερον, κύριοι, ἐπωφελούμενοι τῆς ὑπάρξεως τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἀναλίσκομεν αὐτὴν σχεδὸν ὁλόκληρον ἐφέτος διὰ νὰ κρατήσωμεν τὸν Στρατὸν ἐφέτος χωρὶς νὰ δημιουργοῦμεν τὰ βάθρα μιᾶς οἰκονομικῆς εὐρωστίας, ἡ ὁποία θὰ στηρίξῃ τὸν Στρατὸν τῆς αὔριον. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις ὁμοιάζει σὰν τὸν σπάταλον νέον ὁ ὁποῖος, ἐπωφελούμενος τῆς ἀδυναμίας συγγενοῦς του, βιάζεται νὰ σπαταλήσῃ τὰ εἰς αὐτὸν διαθέσιμα χρήματα, ἀπολαμβάνων τῶν καλῶν τοῦ παρόντος καὶ ἀδιαφορῶν διὰ τὸ μέλλον. Ἀλλά, κύριοι, ἡ ἄμυνα ἡ ἐθνικὴ ἑνὸς τόπου δὲν εἶναι μόνον Στρατός, εἶναι καὶ τὸ ἐσωτερικὸν μέτωπον. Ἐὰν ὅλοι αὐτοὶ ποὺ φεύγουν ἀπὸ τὸν Στρατὸν ἐρχόμενοι εἰς τὰ σπίτια των διερωτῶνται τί θὰ κάμουν, πῶς θὰ ἐργασθοῦν, ἐὰν συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή, ἐὰν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἀνεργία ἡ ὁποία μᾶς μαστίζει καὶ ἡ ὑποαπασχόλησις καὶ ἡ ὀξύτης τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τὸν τόπον μας, δὲν νομίζετε ὅτι ὑποσκάπτομεν τὰ βάθρα τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ δημιουργοῦμεν τὰς προϋποθέσεις τοῦ θριάμβου μιᾶς ἰδεολογίας, τὴν ὁποίαν προσεπαθήσαμεν νὰ καταστρέψωμεν δι’ ὅπλων; Τὸ θέμα εἶναι βαρὺ καὶ νομίζω ὅτι αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τῶν σκέψεων τῆς Κυβερνήσεως, ἰδίως σήμερον ποὺ εἴμεθα μέλη τοῦ ΝΑΤΟ. Διότι τί ὠφελεῖ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ ἐμφάνισίς μας εἰς τὸ ΝΑΤΟ ἐὰν συνεχίζωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐκάμαμεν πρὶν δημιουργηθῇ τὸ

ΝΑΤΟ;

Πρὶν δημιουργηθῇ τὸ ΝΑΤΟ, εἴχομεν ἀναλάβει ἡμεῖς τὴν προάσπισιν, ὄχι μόνον τῶν Ἑλληνικῶν συνόρων, ἀλλὰ καὶ τῶν συνόρων ὁλοκλήρου τῆς Εὐρώπης. Ὅταν εἰσήλθομεν εἰς τὸ ΝΑΤΟ, ἔπρεπε νὰ ἀντιστραφοῦν οἱ ὅροι. Ἔπρεπε οἱ σύμμαχοί μας νὰ ἀναλάβουν τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ὑπερασπίσεως τοῦ Πατρίου ἐδάφους, καὶ νὰ μὴ ἀναμένουν ἀπὸ ἡμᾶς νὰ φέρωμεν τὸ μεγαλύτερον βάρος τῆς ἀμύνης τῆς Εὐρώπης. Εἰσήλθομεν εἰς τὸ ΝΑΤΟ, διὰ νὰ ἀπολαύσωμεν τὰ ἀγαθὰ τῆς συλλογικῆς ἀμύνης. Τότε διατὶ εἰσήλθομεν, διὰ νὰ προμαχοῦμεν μόνοι ἡμεῖς τοῦ ἀγῶνος ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας; Ἡμεῖς εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ προμαχήσωμεν, ἄρα ὄχι μόνοι μετὰ τῶν συμμάχων μας. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπεύθυνος, διότι δὲν ἔθεσε τὸ θέμα ἔτσι, ἀλλὰ ἐμφανισθεῖσα ὡς νεώτερος Ἄτλας, εἶπεν, ὅτι θὰ συνεχίσῃ νὰ φέρῃ τὸ βάρος καὶ μετὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὸ ΝΑΤΟ.

§112Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Νομίζω, ὅτι προβαίνετε εἰς μίαν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἀμυντικήν της πολιτικήν, ἡ ὁποία δὲν βασίζεται ἐπὶ τῶν πραγμάτων.

§113Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Παρακαλῶ νὰ μὲ ἀφήσητε νὰ ὁλοκληρώσω. Ἐὰν ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶχε τὴν ἀτυχίαν νὰ ἔχῃ τὴν περιπέτειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, καὶ δὲν εὑρίσκετο ἐν πανστρατείᾳ τὸ 1950, ὅταν ἐσχηματίσθη τὸ ΝΑΤΟ, ποῖος ἐκ τῶν ὑπευθύνων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν τοῦ ΝΑΤΟ θὰ εἶχε τὸ θάρρος νὰ εἴπῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ δημιουργήσῃ Στρατόν, τῆς δυνάμεως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ποῖος θὰ ἐπρότεινε, νὰ ἐπωμισθῇ ἡ Ἑλλὰς τῶν βαρῶν, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἐπωμισθῆ τότε, διὰ νὰ ὑπερασπίσῃ τὴν ἀκεραιότητά της καὶ νὰ προμαχήσῃ τῆς ἐλευθερίας τῆς Εὐρώπης; Ἀντὶ λοιπόν, ὅταν εἰσήλθαμεν εἰς τὸ ΝΑΤΟ, νὰ εἴπωμεν ὅτι, τώρα πρέπει νὰ δώσωμεν τὴν δάδα εἰς τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τέλους, ἀντελήφθησαν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀμύνης τῆς Εὐρώπης, εἶναι θέμα συλλογικόν, ἀντὶ τοῦτο νὰ συμβῇ ἐσυνεχίσαμεν τὸν ἴδιον ρόλον, τὸν ὁποῖον εἴχαμεν προηγουμένως, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὸ ΝΑΤΟ. Νομίζω, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτή, εἶναι ἄφρων καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως εὐρωπαϊκῆς, διότι ὑπονομεύει ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τὴν ἄμυναν τοῦ Ἔθνους καὶ ἑπομένως ἔναντι τῆς διατηρήσεως ἑνὸς μεγάλου στρατοῦ δημιουργεῖται ὁ κοινωνικὸς κίνδυνος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι μόνον κίνδυνος διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ δι’ ὁλόκληρον τὴν Εὐρώπην καὶ τὸν ἐλεύθερον κόσμον. Ἡ κριτική μου ἔχει αὐτὴν τὴν βάσιν, καὶ θὰ εἶμαι εὐτυχής, ἐὰν δυνηθῇ νὰ τὴν ἀντικρούσῃ. Αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, εἶχον καθορίσει ἐθνικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀμύνης καὶ εἶχον πείσει τοὺς συμμάχους μας, εἰς τὸ Παρίσι νὰ ἀντιληφθοῦν τὴν τοιαύτην κατάστασιν τῆς ἀμύνης, καὶ ἐχρειάσθη νὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ διὰ νὰ ἀνατραποῦν, ὅ,τι αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖναι, εἶχον ἐπιτύχει, καὶ ὅ,τι οἱ σύμμαχοι εἶχον δεχθῆ. Δι’ αὐτό, κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν. Ὄχι μόνον δὲν ἐξυπηρέτησε τὸ Ἔθνος, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὑπόλογος ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι ὑπενόμευσε τὴν ἄμυναν τοῦ Ἔθνους, καὶ διότι ἐδημιούργησε μίαν κατάστασιν ἐκτάκτως ἐπικίνδυνον. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τῆς κριτικῆς μου. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μέχρι χθὲς ἔλεγεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν οἰκονομίαι 250 ἑκατ. Δὲν θὰ συζητήσω τὸ θέμα τῆς μειώσεως εἰς 75.000 διὰ νὰ ἐμπλακῶ εἰς συζητήσεις μὲ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸ ποσόν. Θὰ ὠφεληθῶμεν τὸν πρῶτον ἢ τὸν δεύτερον χρόνον, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν μᾶς εἶπε, τὶ ἀριθμοὺς διαθέτει. Ἐπίσης δὲν θὰ ἀναφερθῶ ἐπὶ ἄλλων λεπτομερειῶν, παρὰ διὰ νὰ κάμω μίαν παρέκβασιν, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἐλαφρύνῃ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας θέματος. Θὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα τῶν οἰκονομιῶν. Ἐπειδὴ ἐλέχθη, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν οἰκονομίαι, θὰ σᾶς ἀναφέρω δύο ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους θὰ ἤθελον νὰ εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργός, ἐὰν εἶναι ἀληθεῖς. Τοὺς ἔλαβα ἀπὸ ἀξιόπιστον πηγήν. Τὸ 1953–54 ὁ προϋπολογισμὸς περιελάμβανε 2,0 ἑκ. διὰ τὴν Κ.Υ.Π. Εἰς τὸν τρέχοντα προϋπολογισμὸν ἐγένοντο 6,5. Ἐὰν τριπλασιάζονται αἱ δαπάναι τῆς ΚΥΠ, δὲν σημαίνει αὐτὸ ὅτι γίνονται δαπάναι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας; Ἐπίσης ἐπληροφορήθην, ὅτι μετετέθη μία μονὰς Στρατοῦ εἰς τὴν Σπάρτην. Βεβαίως δὲν ἀντιστρατεύομαι τὸν κ. ὑπουργόν, ὅταν θέλῃ νὰ ἐπιτύχῃ διὰ τὴν Κυβέρνησιν μερικὰ πολιτικὰ ὀφέλη. Ἀλλά, σᾶς ἐρωτῶ, κύριε ὑπουργέ, πόσον στοιχίζει ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν ἡ μετάθεσις αὐτῆς τῆς μονάδος καὶ πόσον θὰ στοιχίσῃ ἡ παρουσία της ἐκεῖ πέραν μακρὰν τῶν βάσεων τοῦ ἀνεφοδιασμοῦ της; Αὐτὰς τὰς δύο ἐρωτήσεις, ἁπλῶς ὡς ἐνδεικτικάς, ὡς ἄχυρα ἐν ἀνέμῳ, ἀναφέρω διὰ τὸ ζήτημα τῆς δῆθεν ἀδυναμίας οἰκονομιῶν, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ ὁ κ. Πρόεδρος. Ἐπίσης, θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Πέραν τῆς ὑποθέσεως τῆς μειώσεως τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως, ἐδῶ ἐτέθη ζήτημα, καὶ εἶναι πρὸς συζήτησιν, τὸ ζήτημα τῆς ὀργανώσεως τῶν μονάδων τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Ὑπάρχουν ἀξιόλογοι εἰδικοί, οἱ ὁποῖοι δημοσιογραφοῦν, οἱ ὁποῖοι ὑπευθύνως ἐκφράζουν τὰς ἀπόψεις των καὶ νομίζω, ὅτι ἀνάλογοι ἀπόψεις ἠκούσθησαν καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ ΝΑΤΟ, ὅτι ἡ σημερινὴ διάρθρωσις τοῦ στρατεύματος προσιδιάζει ἴσως εἰς πλουσιωτάτας χώρας, ἀλλὰ ὄχι εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐρωτῶ διατὶ αὐτὴ ἡ ἐπιμονὴ καὶ διατὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ἐπιστρέφοντες ὀλίγον εἰς τὰ πάτρια νὰ ἐξοικονομήσωμεν μερικὰς δραχμὰς διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κάμωμεν ἕνα ἔργον ἀνασυγκροτήσεως καὶ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν τύχην τῶν παιδιῶν μας; Ἀλλὰ σᾶς εἶπον, ἐγὼ τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν δὲν τὸ θέτω οὔτε ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν οἰκονομικήν, οὔτε τῆς δυνάμεως τοῦ Στρατοῦ, ἐγὼ τὸ θέτω εἰς τὸ ζήτημα τῆς συμμετοχῆς μας εἰς τὸ ΝΑΤΟ. Θὰ ἐξακολουθήσωμεν ἐπωμιζόμενοι τὴν εὐθύνην καὶ τῆς ἰδικῆς μας ἀμύνης καὶ τῆς συμβολῆς μας εἰς τὴν γενικὴν ἄμυναν; Ὕστερα ἀπὸ τόσας θυσίας καὶ τόσην εἰσφορὰν οἱ Ἕλληνες μετὰ τὴν εἴσοδόν των εἰς τὸ ΝΑΤΟ θὰ ἀνέμενον καὶ πρέπει νὰ πραγματοποιήσουν τὴν ἀνακούφισίν των ἀπὸ τοὺς συμμάχους των ὄχι μόνον διὰ τὴν γενικωτέραν ὑπόθεσιν τῆς ἀμύνης τῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν ἄμυναν τῆς χώρας των. Ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει στοιχειώδης ἀντίληψις δικαιοσύνης μεταξὺ συμμάχων ἐλευθέρων λαῶν; Ἐλπίζω τὸ θέμα.....

§114Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. (Ἐγείρεται νὰ ὁμιλήσῃ, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§115Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ζίγδη, μὲ ὅλην τὴν ἀγάπην ποὺ σᾶς ἔχω νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν. Ἀσφαλῶς, θὰ διαβάσατε καὶ σεῖς εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι οἱ Βούλγαροι εἶναι λαὸς 6,5 ἑκατ. καὶ ἔχουν 175 χιλ. στρατοῦ. Δὲν φαντάζομαι, ὅτι οἱ Βούλγαροι εὑρίσκονται εἰς καλυτέραν μοῖραν ἀπὸ ἡμᾶς. Οἱ δὲ Ρουμάνοι ἔχουν 240 χιλ. στρατοῦ ἐκτὸς τῶν ἄλλων ὀργανώσεων. Πῶς ἔρχεσθε καὶ θέτετε τὸ θέμα αὐτό; Ἔχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν 700 χιλιάδες ἐχθροὺς ὠργανωμένους καλύτερον ἀπὸ ἡμᾶς, ἐξωπλισμένους καλύτερον ἀπὸ ἡμᾶς.

§116Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Παπαδόπουλε, ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον, ὅπως θέτετε τὸ ζήτημα. Ἐγὼ ὅμως ἐὰν ἐπροσέξατε τὸ ἔθεσα ἐπὶ μιᾶς ἄλλης βάσεως, τὴν ὁποίαν σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ ἀναγκάσετε νὰ ἐπαναλάβω διότι τὸ ἐξήγησα ἐπαρκῶς. Κύριοι βουλευταί, τελειώνω μὲ τὰ ἑξῆς: Προσεπάθησα μὲ ὅσην ἱκανότητα ἔχω καὶ μὲ ὅλην τὴν καλὴν θέλησιν νὰ κάμω μίαν ἀντικειμενικὴν ἀνάλυσιν τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι πιθανὸν νὰ μὴ ἔχω δίκαιον, πάντως οὐδεὶς νομίζω, ὅτι θὰ μοῦ ἀμφισβητήσῃ τὴν καλὴν πίστιν εἰς τὴν πρόταξιν τῶν ἐπιχειρημάτων μου. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ ὑπενθυμίσω ὡρισμένα γεγονότα εἰς ὑμᾶς, τὴν Κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν διὰ νὰ βεβαιωθῆτε εἰς τὸν σχηματισμὸν τῆς γνώμης σας. Ὅταν ὡμιλούσαμεν ἀπὸ ἐδῶ ἀπαντῶντες εἰς τὸν κ. Μαρκεζίνην κατὰ τὸ 1953 τὸν Νοέμβριον, κατὰ τὸν πανηγυρικὸν ἑορτασμόν, ἐλέγομεν, ὅτι δὲν ἔγινεν ἀνασυγκρότησις, ἐνομίσατε, ὅτι ἀντιπολιτευόμεθα τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὅτι εἴμεθα ὑπερβολικοί. Μετὰ 2 χρόνια ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπανέλαβε τὰς κατηγορίας μας καὶ μάλιστα εἰς ἐντονώτερον βαθμόν. Δεύτερον ὅταν ἐλέγομεν ἡμεῖς ὅτι τὰ δημοσιονομικὰ τοῦ Κράτους δὲν εἶναι καλὰ σεῖς ἐδυσανασχετούσατε. Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὅτι ἀρχίζομεν περίοδον εὐημερίας καὶ ἀνακουφίσεως τῶν λαϊκῶν μαζῶν. Τώρα ἔρχεται ὁ ἴδιος ὁ Πρόεδρος, ὁ ὑπουργός του, καὶ ἐπιβάλλουν εἰς μίαν νύκτα 1.200 ἑκατ. δαπάνας. Κάποτε ἄλλοτε ἔλεγον ὅτι τὸ δάνειον τὸ ἐθνικὸν ἦτο λάθος καὶ ἀπέτυχε καὶ ὁ τότε ὑπουργὸς μὲ διέψευσε καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι εἶχεν ὑπερκαλυφθῆ, διὰ νὰ ἀποκαλυφθῇ ὅτι ἀκόμη μέχρι σήμερον τὸ δάνειον ἐκεῖνο δὲν ἐκαλύφθη κατὰ 50 ἑκατ. χωρὶς νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα πῶς ἐκαλύφθη. Κύριοι ὁμιλοῦμεν ὑπευθύνως πρὸς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους. Νομίζετε ὅτι σᾶς λέγομεν ὑπερβολάς, νομίζετε ὅτι ὁδηγούμεθα ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, ἐνῷ ὁμιλοῦμεν καὶ διατυπώνομεν τὴν γνώμην μας ἐν πλήρει καλῇ πίστει, διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ τὰ ὀλισθήματά της. Δὲν μᾶς ἀκοῦτε. Ἕνα πρᾶγμα θὰ σᾶς εἴπω: Ἠμπορούσατε ἕως σήμερον νὰ σπαταλᾶτε τὰ χειροκροτήματα εἰς τὰς Κυβερνητικὰς ὑποσχέσεις ἐπὶ τοῦ παρόντος καὶ τοῦ μέλλοντος. Ἀπὸ σήμερον δὲν ἠμπορεῖτε νὰ χειροκροτῆτε κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν βασίζεται ἐπὶ τῆς αὐστηρᾶς κριτικῆς. Νομίζω ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ στραφῆτε πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διότι ἐὰν συνεχίσετε νὰ ἀφίνετε τὴν Κυβέρνησιν νὰ στηρίζεται εἰς σᾶς, ἐκεῖ ποὺ πηγαίνει πολὺ γρήγορα ἡ ἀνάμνησις τῆς βοῆς αὐτῆς θὰ εἶναι πάρα πολὺ κακὴ εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§118Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὀλίγας λέξεις θέλω νὰ εἴπω. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Ρόδου συνάδελφος, ὁ ὁποῖος βεβαίως παρεξήγησε κάπως τὴν παράκλησιν τὴν ὁποίαν διετύπωσε πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ἡ Κυβέρνησις καὶ παρέτεινε τὸν λόγον του πέραν τοῦ δέοντος, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὑπερέβη κατὰ τρόπον ὑπερβολικὸν τὸ τέταρτον τὸ ὁποῖον εἶχε θεσπισθῆ, ὁ ἀξιότιμος λέγω, ἐκ Ρόδου συνάδελφος, εἶπε κἄτι τὸ ὁποῖον τὸν σώζει. Εἶπεν ὅτι πιθανὸν νὰ σφάλλῃ. Τὴν φράσιν αὐτὴν τὴν ἐπανέλαβε δὶς ὁμιλῶν περὶ τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν καὶ περὶ τῆς ἀμυντικῆς προσπαθείας τῆς χώρας. Θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ βεβαιωθῇ ὅτι πράγματι σφάλλει καὶ σφάλλει βαρύτατα. Πρῶτον ὁ κ. Ζίγδης ἐνεφάνισε τὴν Κυβέρνησιν ὡς λησμονοῦσαν καὶ παραμελοῦσαν ὅλα χάριν τῆς ἀμύνης τῆς χώρας. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία τὸν Στρατὸν τῆς ξηρᾶς ἀκριβῶς τὸν ἐμείωσεν ἀπὸ 143 εἰς 105 χιλιάδας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶχον παρέλθει δύο ἔτη ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ συμμοριτοπολέμου δὲν εἶχε πράξει, δὲν εἶχε κατορθώσει νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου καὶ δὲν εἶχον ὑποδείξει, ὅπως φαίνεται, οἱ τότε ἀρχηγοὶ τῶν Ἐπιτελείων, οἱ ὁποῖοι σήμερον δημοσιογραφοῦν καὶ λέγουν ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἔτι μεγαλυτέρα μείωσις τοῦ Στρατοῦ τῆς ξηρᾶς. Πρῶτον, λοιπόν, ὁ κ. Ζίγδης, ἐν τῇ ὑπερβολῇ τῆς ἀντιπολιτευτικῆς του διαθέσεως εἶπε μίαν ἀνακρίβειαν: Δὲν ηὐξήσαμεν, ἐμειώσαμεν τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας, τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμάς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν. Δεύτερον, ὁ κ. Ζίγδης, εἶπεν ὅτι ἡ ἔναντι τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν πολιτική μας εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία χαρακτηριζομένη ὑπὸ μιᾶς ὑπερβολικῆς διαθέσεως, ὅπως ἐξαγοράσωμεν τὴν εὔνοιαν τῆς Οὐάσιγκτων εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία καθιστᾷ τὸ Ἑλληνικὸν πρόβλημα τὸ οἰκονομικὸν καὶ ἀμυντικόν, ἀδιέξοδον. Καὶ εἰς αὐτὰ εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀκριβές. Διότι χθὲς ἢ μᾶλλον προχθές, ὁμιλῶν, ἀνέφερα εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἐνῷ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ κ. Ζίγδη ἡ εἰδικὴ στρατιωτικὴ βοήθεια ἀνήρχετο, καὶ μάλιστα μοῦ ὑπενθύμισε τὸν ἀκριβῆ ἀριθμὸν ὁ ἴδιος, εἰς 434 ἑκατομμύρια ν. ἐκδόσεως, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἀνῆλθε κατ’ ἀρχὰς μὲν εἰς 750 καὶ μετὰ ταῦτα εἰς 1.050 νέας ἐκδόσεως. Ἄρα ηὐξήθη ἡ συμβολὴ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς εἰδικῆς στρατιωτικῆς βοηθείας. Δὲν ὁμιλῶ κἂν περὶ τῆς βοηθείας, ἡ ὁποία καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ἰδικῆς μας Κυβερνήσεως σημειοῦνται ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ πολυτιμοτάτου, ἀλλὰ καὶ μὴ δυναμένου νὰ ὑπολογισθῇ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς, πολεμικοῦ ὑλικοῦ. Ὥστε, καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὁ κ. Ζίγδης εἶπε κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀκριβές. Ὁ κ. Ζίγδης ἐπίσης ἀνέπτυξε δύο θεωρίας. Τὴν μίαν, ὅτι πρέπει χάριν τῆς ἀμύνης τοῦ μέλλοντος —ὡμίλησε μάλιστα καὶ περὶ τρίτης δεκαετίας— νὰ μὴ προσέξωμεν τὴν ἄμυναν τῆς στιγμῆς, διότι προσέχοντες τὴν ἄμυναν τῆς στιγμῆς, ὁδηγοῦμεν τὴν Ἑλλάδα εἰς κίνδυνον ἐν τῷ μέλλοντι. Ὁ συλλογισμὸς ἔχει μίαν βάσιν. Ἀλλ’ ὁ συλλογισμὸς αὐτὸς ἂν καὶ ἔχῃ μίαν βάσιν, ἔχει περιεχόμενον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν λογικῶς νὰ σταθῇ. Δὲν εἶναι δυνατὸν λογικῶς νὰ σταθῇ, διότι αὐτὸ τὸ νὰ σταθῇ λογικῶς θὰ προϋπέθετε, ὅτι θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ προεξοφλήσωμεν τὸ πότε θὰ ὑπάρξῃ κίνδυνος. Βεβαίως ὁ κ. Ζίγδης εἶπε καὶ κάτι ἄλλο ὅτι εἰσήλθομεν εἰς περίοδον κατευνασμοῦ.

§119Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν εἶπον τέτοιο πρᾶγμα.

§120Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Τὸ εἴπατε, κ. Ζίγδη. Προλαβὼν τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ εἶπον προχθές, ὅτι ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι πράγματι εἰσερχόμεθα εἰς περίοδον κατευνασμοῦ, ἡ περίοδος αὐτὴ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ ἐὰν τὰ ἐλεύθερα Κράτη ἀρχίσουν τὸν ἀφοπλισμόν. Διότι ἀκριβῶς ἂν ἀφοπλισθοῦν, τότε ἡ πολιτικὴ τῆς ἀποτροπῆς τοῦ πολέμου θ’ ἀποτύχῃ. Δὲν θ’ ἀναπτύξω τὸ θέμα, διότι εἶναι αὐτονόητον. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν θεωρίαν ὅτι θὰ πρέπει χάριν τοῦ μέλλοντος, ἢ μᾶλλον χάριν τῆς ἀσφαλείας ἐν τῷ μέλλοντι νὰ παραμελήσωμεν τὴν ἀσφάλειαν ἐν τῷ παρόντι......

§121ΦΩΝΑΙ. Δὲν εἶπεν αὐτό.

§122Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Εἶπε κατὰ λέξιν ὅτι προσέχομεν τὴν ἀσφάλειαν τῆς στιγμῆς, ἀντὶ τῆς ἀσφαλείας τοῦ μέλλοντος. Ἔχω δικαίωμα ν’ ἀντιστρέψω τὴν φράσιν καὶ νὰ εἴπω ὅτι χάριν τῆς ἀσφαλείας τοῦ μέλλοντος, ὁ κ. Ζίγδης ἀπαιτεῖ ἀπὸ ἡμᾶς νὰ παραμελήσωμεν τὴν ἀσφάλειαν τῆς στιγμῆς Στιγμὴ δὲ εἶναι μία ἔννοια παρατεταμένη. Στιγμὴ δὲν εἶναι μόνον ἡ στιγμή, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁμιλῶ. Στιγμὴ δὲν εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς 1ης Ἰουνίου. Στιγμὴ εἶναι τὸ ἔτος ὁλόκληρον. Πρέπει, λοιπόν, κατὰ τὸ ἔτος ὁλόκληρον, δηλαδὴ κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ὅλου τοῦ ἔτους, νὰ παραμελήσωμεν τὴν ἀσφάλειαν αὐτήν, χάριν τῆς ἀσφαλείας τοῦ μέλλοντος. Δὲν ὑποτιμῶ οὐδὲ πρὸς στιγμὴν τὴν πατριωτικὴν σκέψιν, ἡ ὁποία ἔκαμε τὸν κ. Ζίγδην νὰ σκέπτεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ἂς μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμμερισθῶ τὴν λογικὴν βάσιν τῆς ἔστω πατριωτικωτάτης αὐτῆς σκέψεως.

§123Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἑρμηνεύετε.

§124Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Δὲν ἑρμηνεύω, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω τὰς λέξεις σας. Εἶχον ἀπόλυτον δικαίωμα νὰ ἀντιστρέψω τὴν φράσιν σας. Διότι ἡ λογικὴ αὐτὸ ὑποδεικνύει καὶ ἐπιτρέπει τὴν ἀντιστροφὴν τῶν φράσεων. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης. Αὐτὸ ὅμως προλαβὼν πρὸ δύο ἡμερῶν εἶπον ὅτι ἂν τὸ πράξωμεν, ἂν δηλαδὴ ἀδιαφορήσωμεν διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ ἔτους ἢ 2– 3 ἐτῶν, ἐὰν καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ πράξωμεν ἡμεῖς, τὸ πράξουν καὶ ἄλλοι καὶ μεταβληθῇ εἰς κανόνα σκέψεως καὶ πολιτικῆς πολλῶν ἐλευθέρων Κρατῶν, τότε ἀκριβῶς εἶναι ἀναπόφευκτος, τότε ὁ πόλεμος δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποτραπῇ. Βεβαίως ὁ κ. Ζίγδης ἐπεκαλέσθη πρὸς ὑποστήριξιν τοῦ ἐπιχειρήματος αὐτοῦ κάτι ἄλλο, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς εἰσήλθομεν εἰς τὸ ΝΑΤΟ, ἔπρεπε νὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐχέρεια, κατ’ ἐξαίρεσιν, νὰ μειώσωμεν εἰς τὸ ἐλάχιστον ἢ καὶ νὰ μηδενίσωμεν — διότι ἡ μείωσις θὰ ἐσήμαινε μηδενισμὸν ἐγγίζοντα τὰ ὅρια ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπουν εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ εἰπῇ ὅτι ἔχει ἐνόπλους δυνάμεις ἑτοιμοπολέμους — ὅτι θὰ ἔπρεπε λοιπόν, ὅταν εἰσήλθομεν εἰς τὸ ΝΑΤΟ, κατ’ ἐξαίρεσιν ἡμεῖς νὰ τύχωμεν αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος, νὰ μειώσωμεν τὴν ἀμυντικήν μας προσπάθειαν εἰς τὸ ἐλάχιστον διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἀνασυγκρότησις, ἡ ὁποία παρὰ ταῦτα γίνεται, ἀξιότιμε κ. συνάδελφε ἐκ Ρόδου, καὶ ὅλα τὰ Κράτη νὰ ἀναλάβουν τριτεγγυηταὶ ἄμεσοι καὶ ἀστραπιαῖοι — διότι αὐτὸ ἔχει μεγάλην σημασίαν — τῆς ἀμύνης τῆς χώρας ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ὑπάρξῃ κίνδυνος ἤ ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κίνδυνος προκύψῃ αἰφνιδιαστικῶς. Πρῶτον, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ζίγδην ὅτι ὁ κίνδυνος, ἐὰν προκύψῃ, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα καὶ κατὰ πᾶσαν ἱστορικὴν λογικὴν δὲν θὰ προκύψῃ εἰδικῶς ὡς πρὸς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ θὰ προκύψῃ παγκοσμίως εἰς ὅλα τὰ μέτωπα. Καὶ μόνον αὐτὸ θὰ ἔπρεπε ἐμένα ὡς Ἕλληνα νὰ μὲ κάνῃ νὰ σκεφθῶ, ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη μοῦ ἔλεγον οἱ σύμμαχοι, ὅλοι οἱ Σύμμαχοι ἐν πανηγυρικῇ συνεδριάσει τοῦ ΝΑΤΟ, μὴ ἔχῃς Στρατόν, ἤ ἔχε ἐλάχιστον Στρατόν, θὰ σπεύσωμεν ἡμεῖς, θὰ ἔπρεπε νὰ μὲ κάμῃ νὰ σκεφθῶ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ θέλουν νὰ σπεύσουν, ἀλλὰ ἐὰν ἐκραγῇ ὁ πόλεμος ταὐτοχρόνως καὶ παντοῦ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ σπεύσουν. Βεβαίως κατὰ τὸν κ. Ζίγδην θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπερνικηθοῦν ὅλα τὰ ἀντικειμενικὰ ἐμπόδια καὶ ὅλα τὰ ψυχολογικὰ καὶ τὰ ὑποκειμενικά, τὰ ὁποῖα ἐκείνην τὴν στιγμὴν θὰ ἀνέκυπτον, παρὰ τὴν καλὴν συμμαχικὴν διάθεσιν, ὅλων τῶν ἄλλων, τὴν ὁποίαν ὑποθέτω ὡς δεδομένην, εἰς τὴν χώραν μας, ἡ ὁποία θὰ προσεβάλετο. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἑλλὰς εἰσῆλθεν εἰς τὸ ΝΑΤΟ ὡς μέλος ἐνεργὸν μὲ τὰ αὐτὰ δικαιώματα, μὲ τὰς αὐτὰς ὑποχρεώσεις. Διότι ἡ Ἑλλάς, ἔστω καὶ ἐὰν θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαιτήσῃ ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ ὡς σύνολον τὴν ἔστω καὶ δι’ ἐφευρέσεως ἑνὸς ἀδυνάτου τρόπου ὑπερνικήσεως τῶν ἀποστάσεων καὶ τοῦ χρόνου, τὴν ἔστω καὶ διὰ τῆς ἐφευρέσεως ἀμέσου συμπαραστάσεως ἐκ μέρους ὅλων, ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐκινδύνευεν, ἡ Ἑλλὰς ἔπρεπε νὰ μπῇ ὡς μέλος. Τὸ ὁποῖον θὰ διείπετο ἀπὸ τὴν ἀπόλυτον ἐθνικὴν καὶ συμμαχικὴν ὑπερηφάνειαν. Ἀλλοίμονον, ἐὰν προσήρχετο ἡ Ἑλλὰς καὶ ἔλεγεν ὅτι διὰ τὰ ἰδικά μου τὰ σύνορα παρακαλῶ σὲ τὸ Βέλγιον, σὲ τὴν Ὁλλανδίαν, σὲ τὴν Νορβηγίαν νὰ ἀναλάβητε τὴν εὐθύνην τῆς προστασίας. Καὶ εἶπεν, ἤ μᾶλλον ἔκαμεν ὑπαινιγμόν, σχετικῶς μὲ ἐπιτεύγματα καὶ κατορθώματα τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, ὡμίλησε περὶ τῆς Λισσαβῶνος, ὡμίλησε περὶ τῶν συνεννοήσεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον γίνει, ἀφῆκε νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι ἡ πρὸ τοῦ Συναγερμοῦ Κυβέρνησις, κατώρθωσε νὰ πείσῃ ὅλους τοὺς συμμάχους, ὅπως ἡ Ἑλλὰς εἰσέλθῃ κατὰ τρόπον προνομιακόν, εἰς τὸ ΝΑΤΟ, χωρὶς οὐδεμίαν σχεδὸν ὑποχρέωσιν, μὲ τὸ δικαίωμα, ὅπως ἀξιώσῃ ἀπὸ ὅλα τὰ ἐλεύθερα Κράτη, τὰ ἀπαρτίζοντα τὸ ΝΑΤΟ βοήθειαν, Πρέπει νὰ σᾶς ὁμολογήσω, ὅτι τοιοῦτόν τι δὲν ἀνεῦρον εἰς κανένα, οὔτε ἐν τῷ ὑπουργείῳ τῶν Ἐξωτερικῶν, οὔτε ἐν τῷ Γ.Ε.ΕΘ. Α., ἀπολύτως φάκελλον. Οὐδεμία τοιαύτη συζήτησις ἐγένετο ποτέ, τοὐλάχιστον ὑπευθύνως. Ἐὰν ἐγένοντο εἰς διαδρόμους ἀνεύθυνοι συζητήσεις μὲ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐκείνην τὴν στιγμὴν δὲν εἶχον καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ ζυγίζουν τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἀντήλλασσον μὲ κἄποιον, αὐτὸ δὲν τὸ γνωρίζω. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀκούεται ἡ φωνὴ ὑπουργοῦ τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, ὑπευθύνως δηλούσης, διότι ὑπευθύνως εἶπεν ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, ὅτι εἶχον κατορθώσει ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐξηλώσαμεν ἡμεῖς καὶ κατεστρέψαμεν. Οὐδὲν εἶχον κατορθώσει, ἄλλωστε, καὶ ἐὰν ἐδοκίμαζον, δὲν θὰ τὸ κατώρθωνον. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἔπρεπε καὶ νὰ τὸ δοκιμάσουν, διότι αὐτὸ θὰ ἐμείωνε τὴν Ἑλλάδα. Καὶ εὐτυχῶς δὲν τὸ ἐδοκίμασαν, παρ’ ὅσα ὁ ἀξιότιμος ἐκ Ρόδου συνάδελφος εἶπεν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ τὸ πράξῃ καὶ δὲν τὸ ἔπραξεν, οὔτε ἡ τότε Κυβέρνησις, οὔτε ἡ σημερινή, δηλαδὴ νὰ ἀπαιτήσῃ ἀπὸ τὰ 14 Κράτη τοῦ ΝΑΤΟ, δηλ. ἀπὸ τὰ 13, διότι τὸ 14ον εἶναι ἡ Ἑλλάς, μίαν εἰδικήν, ὡς πρὸς τὴν Ἑλλάδα, ἐξαίρεσιν. Εἰδική, ὡς πρὸς τὴν Ἑλλάδα, ἐξαίρεσις ἐγένετο, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ ἐγένετο ἐμμέσως, τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1952, ὁπότε ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, εὑρισκόμην ἐν Παρισίοις εἰς Εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς κοινῆς ὑποδομῆς, ὁπότε ἀπεφασίσθη διὰ τὴν Ἑλλάδα, παρὰ τὸ γεγονὸς τῆς ἐλαχίστης ποσοστιαίας συμμετοχῆς της εἰς τὰ ἔργα κοινῆς ὑποδομῆς, ἀπεφασίσθη ἡ ἐκτέλεσις ἔργων 13 ἕως 15 ἑκατομμ. λιρῶν Ἀγγλίας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, κατὰ τὰς συζητήσεις ποὺ ἐγένοντο, καὶ πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι μὲ ἐβοήθησαν καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλων τῶν Κρατῶν εἰς τοῦτο, κατὰ τὰς συζητήσεις ποὺ ἐγένοντο, ἐμειώθη τὸ ποσὸν τῶν ἄλλων Κρατῶν. Ἐμειώθη τὸ ποσὸν τῆς Ἰταλίας καὶ μὲ ἐβοήθησεν ἡ Ἰταλία καὶ ἐδέχθησαν τὴν μείωσιν, ἀπὸ 26 εἰς 5–6 ἑκατομμύρια. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐὰν εἶναι ἀπολύτως ἔτσι. Πάντως πρόκειται περὶ τεραστίων διαφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπετεύχθησαν χάριν τοῦ ἔργου τῆς κοινῆς ὑποδομῆς τῆς Ἑλλάδος ἀποτελεσάσης ἀντικείμενον προνομιακῆς μεταχειρίσεως. Τοιαύτην προνομιακὴν μεταχείρισιν, ἡ ὁποία δὲν μειώνει διόλου τὴν ἐθνικὴν ἀξιοπρέπειαν, αὐτὴν τὴν ἐπεδιώξαμεν καὶ τὴν ἐπετύχομεν ἡμεῖς, ἐνῷ δὲν εἶχεν ἐπιτευχθῆ προηγουμένως. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὁ κ. Ζίγδης ὡμίλησε περὶ ἄφρονος ἀμυντικῆς καὶ ἐθνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, περὶ ἐγκληματικῆς δράσεως τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὸ διάστημα τῶν 2½ τελευταίων ἐτῶν, περὶ τῆς ἐκ μέρους ἑπομένως τῆς Κυβερνήσεως διαπράξεως ἀδικημάτων, διὰ τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπόλογος ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς ἱστορίας. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπεύθυνος, δι’ ὅσα ἔπραξεν ἢ παρέλειψεν. Ἡ Κυβέρνησις, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔπραξεν ὡρισμένα σφάλματα καὶ παραλείψεις, ὡρισμένων πραγμάτων. Ὅλα ὅσα ἐκ σφάλματος τυχὸν ἔπραξεν εἰς λεπτομερειακοὺς τομεῖς, ἤ καὶ εἰς μεγαλυτέρους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντσταθμίσουν τὸ μέγα μέρος τῆς πραγματικῆς ἀποδόσεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς ἀμύνης τῆς χώρας καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς ὑποδομικῆς καὶ κοινωνικῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἦτο ἀτυχὴς ἡ προσπάθεια τοῦ κ. Ζίγδη, νὰ ὁμιλῇ ἐπὶ τόσον μακρὸν χρόνον, ὅπως ὡμίλησεν ἀπόψε ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀμυντικῶν δαπανῶν. Καὶ ὁ ἴδιος, ἄλλωστε, ὅταν ἔθιξε τὸ ζήτημα τοῦ ὕψους τοῦ Στρατοῦ τῆς Ξηρᾶς δὲν ἐτόλμησε νὰ προχωρήσῃ, διότι ἐὰν ἐπροχώρει θὰ τοῦ ἔδιδον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι τὴν διαφορὰν μεταξὺ 105 καὶ 75 τὴν πληρώνουν οἱ Ἀμερικανοί διὰ τῆς προσθέτου βοηθείας. Καὶ δεύτερον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τοῦ ἀπαντήσω, ὅτι καὶ αὐτὸς, ὅπως καὶ οἱ στρατηγοί, οἱ ὁποῖοι γράφουν εἰς τὰς ἐφημερίδας, δὲν θὰ ἔκαμνον ἄλλο ἀπ’ ὅ,τι ἡμεῖς σήμερον κάμνομεν ἐν τῇ Κυβερνήσει. Θὰ ἦτο εὔκολον νὰ τοῦ ἀναλύσω ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν σήμερον ἐπίπτομεν κάτω τῶν 75–80 χιλιάδων, εἰς τὰς 65 χιλιάδας, ὁ Στρατὸς δὲν θὰ ὑπῆρχεν ὡς ἑτοιμοπόλεμος. Θὰ εἴχομεν μόνον καὶ μόνον ὡρισμένους σχηματισμοὺς τυπικοὺς καὶ σκελετώδεις, σκελετοὺς μονάδων, οὔτε κἄν πυρῆνας μονάδων. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θίξῃ τὸ θέμα αὐτὸ ὁ κ. Ζίγδης. Τὸ ἔθιξε μόνον ὡς πρὸς ἕν σημεῖον εἰπών, ὅτι ὁ ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν ἔδωσε στοιχεῖα σχετικῶς μὲ τὴν οἰκονομίαν, ἡ ὁποία θὰ προέκυπτεν ἐκ τῆς μειώσεως ἀπὸ 105 εἰς 75 χιλιάδας. Ἀπορῶ πῶς τὸ λέγει αὐτὸ ὁ κ. Ζίγδης. Ἐγώ, μάλιστα, πρὸ ἑβδομάδος εἶχον δώσει τὰ στοιχεῖα αὐτά. Ἡ διαφορὰ εἶναι 240 ἑκατομμύρια. Δὲν νομίζω ὅτι πιστεύει ὁ κ. Ζίγδης ὅτι διὰ τῶν 240 ἑκατομμυρίων τὰ ὁποῖα θὰ προέκυπτον ἐκ τῆς μειώσεως τοῦ Στρατοῦ τῆς Ξηρᾶς, εἰς περίπτωσιν ποὺ θὰ ἐδέχοντο οἱ Ἀμερικανοὶ νὰ μειωθῇ οὗτος, δὲν νομίζω ὅτι πιστεύει, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ἐσῴζετο διὰ τῆς μειώσεως τῶν δαπανῶν της κατὰ 240 ἑκατομμ. νέας ἐκδόσεως. Ἐὰν πράγματι τὸ πιστεύῃ, ἀπορῶ διὰ τὴν οἰκονομολογικὴν καὶ δημοσιονομικὴν σκέψιν καὶ μόρφωσίν του. Γνωρίζει ὅτι αὐτὰ τὰ 240 ἑκατομ. δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν παράγοντα θεμελιώδη διὰ τὴν μεταβολὴν τῆς οἰκονομικῆς μας καταστάσεως. Καὶ ἰδίᾳ προκειμένου περὶ τοῦ κεφαλαίου τῶν ἐπενδύσεων καὶ τοῦ κεφαλαίου τῆς ἀνασυγκροτήσεως, βεβαίως θὰ ἦτο οὐσιῶδες νὰ εἴχομεν 240 ἑκατομ. ἐπὶ πλέον, διότι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καλύψωμεν ἕνα μικρὸν τομέα εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν δι’ ἐπενδύσεις. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἦτο ἡ σωτηρία τῆς Ἑλλάδος ἡ κατάργησις τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, εἶχον δώσει τὴν ἀπάντησιν, εἶχον δώσει τὰ στοιχεῖα καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Ζίγδης εἶπεν ὅτι δὲν τὰ ἔδωσα. Καὶ ὁ κ. Ζίγδης ἐπροχώρησε καὶ ἐμνημόνευσε 1–2 περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις, διαπνεομένη ἀπὸ πνεῦμα περιέργου σπατάλης — ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδική μας ἐμείωσε τὸν Στρατόν, ἐνῷ ἡ ἰδική σας δὲν τὸν εἶχε μειώσει — εἶχε κάμει οὐσιώδεις οἰκονομίας εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, ἐνῷ σεῖς δὲν τὰς ἐκάματε, ἐμνημόνευσε τὰς περιπτώσεις τῆς ΚΥΠ καὶ τῆς μετακινήσεως μιᾶς μονάδος εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς ἡρωϊκῆς καὶ γενναίας Λακωνίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ΚΥΠ, θὰ ἤθελα νὰ βεβαιώσω τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ θελήσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ δεχθῇ τὴν βεβαίωσιν αὐτήν, ἤθελον νὰ βεβαιώσω τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους, καὶ δι’ ὑμῶν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἡ μικρὰ αὐτὴ αὔξησις, ἡ ὁποία ἐγένετο ἢ καὶ τυχὸν μεγαλυτέρα εἰς τὸν νέον προϋπολογισμόν, ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη, ἀνταποκρίνεται εἰς ἐξαιρετικῶς ἐθνικὴν σκοπιμότητα. Ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε πλήρως τὴν εὐθύνην διὰ τὴν μεταβολὴν τοῦ ποσοῦ ἀπὸ 2–6,5 καὶ ἐνδεχομένως ἀπὸ 6,5 εἰς μεγαλύτερον ποσὸν εἰς τὸν νέον προϋπολογισμὸν καὶ ἂν τυχὸν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων θελήσουν νὰ πληροφορηθοῦν εἰδικῶς τοὺς λόγους τοὺς ἐπιβάλλοντας τὴν αὔξησιν αὐτήν, θὰ εἶμαι εὐτυχής, ἐὰν θελήσουν νὰ ἐρωτήσουν, νὰ τοὺς δώσω τὴν σχετικὴν ἀπάντησιν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως λεπτομερειῶν. Ἀρκοῦμαι εἰς τὴν βεβαίωσιν καὶ ἡ βεβαίωσις αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἀρκέσῃ εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καλὴν πίστιν ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μετακίνησιν εἰς τὴν Σπάρτην, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ζίγδην τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, δὲν εἶχεν ἀνάγκην ἡ Κυβέρνησις εἰδικῶς τὴν Λακωνίαν νὰ τὴν κερδίσῃ διὰ τῆς μετακινήσεως μιᾶς μονάδος. Βέβαια, ἤθελε νὰ τὴν ἀμείψῃ ὄχι διότι εἶναι συναγερμική, κατὰ μέγιστον ποσοστόν, ἀλλὰ διότι εἰς ὅλους τοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνας καὶ εἰς ὅλας τὰς κρισίμους στιγμάς, ὑπῆρξεν ἡρωϊκὴ εἰς τὸ ἦθος της. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ δὲν ἐγένετο κἂν διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ὁ ὁποῖος εἶναι παρεπόμενος καὶ ἠθικός, δὲν ἐγένετο κἂν διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ εἰδικὴ μεταχείρισις ἢ μᾶλλον ὄχι ἡ εἰδικὴ μεταχείρισις, διότι κάπου ἔπρεπε νὰ πάῃ ἡ περὶ ἧς πρόκειται μονάς, δὲν ἐγένετο κἂν διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ μετακίνησις καὶ ἡ δαπάνη. Γνωρίζει ὁ κ. Ζίγδης καὶ τὸ γνωρίζουν καὶ ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι κατ’ ἐντολὴν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἐντολήν, τῆς ὁποίας τὸ περιεχόμενον συνεμερίσθησαν ὅλοι οἱ πολῖται τῆς Πρωτευούσης, ἔπρεπε νὰ μετακινηθοῦν ὡρισμέναι μονάδες ἀπὸ τὸ λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς. Ἔπρεπε νὰ φύγουν ἀπὸ ὡρισμένας περιοχάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐκτάκτως καὶ σημαντικὴν τουριστικὴν σημασίαν, ἔπρεπε νὰ ἀποδοθοῦν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν ὅ,τι τῆς ἀνήκουν, διότι κατέχοντες περιοχὰς τοῦ ΟΔΕΠ εἴχομεν ὑποχρέωσιν διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ καλύπτωμεν τὰ ἐλλείμματα τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Θὰ ἔχωμεν δηλαδὴ καὶ οἰκονομίαν οὐσιώδη ἐκ τοῦ γεγονότος τῆς μετακινήσεως αὐτῆς. Εἰς μὲν τὸν προϋπολογισμὸν θὰ ἔχωμεν ἐμφανίσει ἢ θὰ ἐμφανισθῇ πράγματι κάποιο μεγαλύτερον ποσὸν διὰ τὴν κατασκευὴν ὡρισμένων ἔργων, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης ἢ τοῦ Ὑπ. Παιδείας θὰ ἔχωμεν μίαν μείωσιν δαπανῶν, διότι θὰ μειωθῇ ἡ πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν ἐπιχορήγησις. Ἀλλὰ κυρίως ἔπρεπε αὐτὴ ἡ ἀποσυγκέντρωσις καὶ διὰ λόγους συνδεομένους μὲ τὴν ἀπολύτρωσιν τουριστικῶν χώρων καὶ διὰ λόγους συνδεομένους μὲ τὴν ἀσφάλειαν τῆς περιοχῆς, αὐτὴ ἡ συγκέντρωσις ἔπρεπε νὰ ἀρθῇ. Ὡρισμέναι μονάδες ἐπῆγαν ἐκεῖ ὅπου ὑπῆρχον ἐγκαταστάσει διὰ τὴν ὑποδοχήν. Μετεκινήσαμεν μονάδας πρὸς Θήβας, πρὸς Μεγάλο Πεῦκο καὶ πρὸς ἄλλας κατευθύνσεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως ὅλαι αὐταὶ αἱ ὁποῖαι ἀπεχώρησαν ἀπὸ τὴν Βουλιαγμένην καὶ ἀπὸ τὴν Γλυφάδα καὶ ἀπὸ ὡρισμένας ἄλλας περιοχὰς νὰ στεγασθοῦν εἰς τὴν περιοχὴν τὴν ὁποίαν ἐμνημόνευσα καὶ παρείχετο ἡ εὐχέρεια, διότι παρεσχέθησαν αἱ εὐκολίαι ἀπὸ τὸν Δήμαρχον Σπάρτης, παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια ἐγκαταστάσεως ἐκεῖ μονάδος. Καὶ ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἐγκατάστασις. Μοιραία ἀνάγκης ἔπρεπεν ὁπωσδήποτε νὰ γίνῃ. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ εἰς ἄλλην περιοχήν, διότι αὐτοῦ τοῦ τύπου αἱ μονάδες, σύμφωνα μὲ τὴν βασικὴν ἀρχὴν τῆς ἀμύνης τῆς χώρας δὲν πρέπει νὰ εὑρίσκωνται πρὸς βορρᾶν, ἀλλὰ πρέπει νὰ εὑρίσκωνται πρὸς νότον, διότι πρόκειται περὶ κέντρων ἐκπαιδεύσεως καὶ ὅλα τὰ κέντρα ἐκπαιδεύσεως εὑρίσκονται εἰς τὸν νότον, ἐκτὸς τοῦ κέντρου ἐκπαιδεύσεως τῆς Κερκύρας, τὸ ὁποῖον διατηροῦμεν εἰς πεῖσμα τῆς βασικῆς ἀρχῆς, διότι προϋπῆρχε καὶ διότι ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Κέρκυρα ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην αὐτῆς τῆς μικρᾶς συνδρομῆς ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς. Ἔπρεπε, λοιπόν, ὁπωσδήποτε νὰ πάῃ πρὸς νότον. Καὶ εἰς τὸ Ἡράκλειον ἐστάλη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας καὶ δὲν ἐμνημονεύσατε τὴν περίπτωσιν αὐτήν, καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς ἐστείλαμεν, ἐστείλαμεν καὶ εἰς τὴν Σπάρτην. Καὶ ἀπομένουν μόνον μία ἕως δύο πόλεις τῆς Πελοποννήσου, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν κέντρον ἐκπαιδεύσεως, διότι δὲν εἴχομεν δυνατότητα νὰ στείλωμεν καὶ ἄλλα κέντρα ἐκπαιδεύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, κακῶς ἔπραξεν ὁ κ. Ζίγδης καὶ ἔκαμε μνείαν τῆς περιπτώσεως αὐτῆς. Λόγοι τακτικῆς, λόγοι ἀμύνης ἐπέβαλον καὶ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν κέντρων καὶ τὴν ἐγκατάστασιν αὐτῶν εἰς τὸν νότον, εἰς τὴν Πελοπόννησον, ὅπως εἰς ὁλόκληρον τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἔχομεν ἀντιθέτως τὰς ἐν ἐνεργείᾳ μονάδας καὶ μεραρχίας, ὅπως γνωρίζετε εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ ἐν μέρει εἰς τὴν Θεσσαλίαν ἔχομεν τὰς ἐν λειτουργίᾳ μεραρχίας. Διότι μεραρχίαι λέγονται καὶ αἱ ἐν Πελοποννήσῳ. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἔχομεν τὰς ἐν ἐνεργείᾳ μεραρχίας, εἰς τὴν Ν. Ἑλλάδα ἔχομεν τὰ κέντρα ἐκπαιδεύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰς τὰς πληροφορίας ἐθεώρησα καθῆκον νὰ δώσω πρὸς τὴν Βουλὴν μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ζίγδη. Ὁ κ. Ζίγδης προσέφερε κακὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ἑαυτόν του, ὡς οἰκονομολόγου, ἀναμιχθεὶς εἰς τὰ θέματα τῆς ἀμυντικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους. Δὲν συνέλαβε τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀμυντικῆς πολιτικῆς. Κατέδειξεν ἐκ τῶν ὅσων εἶπεν ὅτι ἀγνοεῖ καὶ τὰ στοιχεῖα ἀκόμη τῆς ὀργανώσεως τοῦ στρατοῦ, κατέδειξε, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν τὸν μειώνει ἀλλὰ δὲν ἔπρεπε ἁπλούστατα νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὸ θέμα, ἀφοῦ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν οἰκονομολόγος, κατέληξε νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν γνωρίζει τί σημαίνει μοντέρνος στρατός. Ἰσχυρίσθη ὅτι εἰς τὸ ΝΑΤΟ ἐχαρακτηρίσθη ὡς φοβερὰ ἡ ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος διατήρησις τῶν μονάδων, τὰς ὁποίας ἔχει, ὡς πολυτέλεια μεγάλη. Τὸν πληροφορῶ ὅτι εἰς τὸ ΝΑΤΟ θεωρεῖται ἀνεπαρκεστάτη ἡ σύνθεσις τῶν μονάδων, ὅπως εἶναι σήμερον. Παρὰ ταῦτα, ἄν καὶ χαρακτηρίζωνται ὡς ἀνεπαρκέστατοι, διαψεύδοντες τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔδωσαν κακοὶ σύμβουλοι εἰς τὸν κ. Ζίγδην, ἄν καὶ χαρακτηρίζωνται ὡς ἀνεπαρκέστατοι, ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι μὲ τὴν ψυχὴν τοῦ Ἕλληνος, μὲ τὸν δυναμισμὸν τῆς Ἑλληνικῆς ψυχῆς ἐν περιπτώσει κινδύνου καὶ μὲ τὴν ἀνεπαρκῆ αὐτὴν συγκρότησιν τοῦ ἐν εἰρήνῃ στρατοῦ, θὰ εἶναι δυνατὸν εἰς περίπτωσιν οἱουδήποτε αἰφνιδιασμοῦ, νὰ πράξωμεν ἐπιτυχῶς τὸ καθῆκον μας. (Χειροκροτήματα).

§125Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι οἱ πρακτικογράφοι δὲν θὰ κάμουν τὴν ἁπλούστευσιν καὶ περικοπὴν τῶν ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ἐκεῖνος, διότι οἱ πρακτικογράφοι δὲν αἰσθάνονται τόσον ἔντονον τὴν ἀνάγκην νὰ διασκεδάσουν τὴν ἀνησυχίαν τῆς κυβερνητικῆς ἀνησυχίας. Ὕστερα ἀπὸ ὅσα εἶπον, ἀρκοῦμαι εἰς αὐτὴν καὶ μόνον τὴν ἀπάντησιν.

§126Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν ἐπανῆλθε, μὲ τὴν μακρὰν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, θεωρῶ καθῆκον μου νὰ ἐπανέλθω ἐπίσης, διὰ νὰ ἐπισημάνω τὰ σημεῖα τῆς βασικῆς διαφωνίας, ἡ ὁποία ὑφίσταται μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ θέμα ἔχει δύο πλευρὰς καὶ πρέπει νὰ καταστοῦν σαφεῖς, διὰ νὰ ὑπάρξουν πλήρεις ἐξηγήσεις. Ὑπάρχει, πρῶτον, θέμα στρατιωτικῶν δυνάμεων καί, δεύτερον, θέμα στρατιωτικῶν δαπανῶν. Πρέπει νὰ τὰ διακρίνωμεν, διὰ νὰ συνεννοούμεθα. Πρῶτον, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις, ἀνέκαθεν, ἀπὸ ἐτῶν, ὑπεστηρίξαμεν ὅτι ἐπιβάλλεται ἐλάττωσις αὐτῶν, διότι καθ’ ἣν ὥραν εἰσῆλθε πράγματι ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸ ΝΑΤΟ, ἐξήρχετο ἀπὸ ἕνα πόλεμον καὶ εὑρέθη μὲ μεγαλυτέρας δυνάμεις, καὶ ἦτο φυσικὸν νὰ περιορισθῇ εἰς δυνάμεις εἰρήνης. Τὴν ἄποψιν αὐτὴν εἶχον ὑποστηρίξει καὶ ἐγὼ πρὸ δύο ἐτῶν ἀπὸ τοῦ βήματος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τότε ἐτόνισα καὶ εἰς τὸ ὁποῖον πάντοτε ἐπιμένω, εἶναι ὅτι μία ἐλάττωσις δυνάμεων, οὐδέποτε ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ αὐτοβούλως, διότι αὐτόβουλος ἐλάττωσις ἰσοδυναμεῖ πρὸς ἔξοδον ἀπὸ τὴν συμμαχίαν. Ὑπεστήριξα, ὅμως, ὅτι ἐπιβάλλεται μία προσπάθεια ἐλαττώσεως, δεδομένου ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ βαδίσῃ εἰς δύναμιν εἰρήνης. Τὰ πράγματα ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ ἐλάττωσις ἦτο δυνατή. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ἑπομένως τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων, ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν εἶναι ὅτι αἱ δυνάμεις μας πρέπει νὰ εἶναι ἀνάλογοι πρὸς τὴν γενικὴν δυναμικότητα τῆς χώρας, τὴν ἐκτίμησιν τῆς ὁποίας εἶναι πρέπον νὰ ἐμπιστευθῶμεν εἰς τὴν συμμαχικὴν εὐθύνην. Αὐτὰ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, ἡ διαφωνία μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἶναι ἀπόλυτος, διότι ἡ Κυβέρνησις φαίνεται ἐμμένουσα εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον σήμερον καλύπτονται αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι, ἀνταποκρίνεται πράγματι καὶ πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς δικαιοσύνης καὶ πρὸς τὴν δυναμικότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ εἰσοδήματος. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἡ διαφωνία μας εἶναι ἀπόλυτος. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπιβεβαιοῦται ὅτι τὸ 48% τοῦ συνόλου τοῦ προϋπολογισμοῦ καταβάλλεται διὰ στρατιωτικὰς δαπάνας. Ὑποστηρίζομεν ἡμεῖς, ἀλλὰ γενικεύοντες τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν δαπανῶν, ὑποστηρίζομεν ὅτι τὸ 48% ὑπερβαίνει καὶ τὴν δικαίαν ἀναλογίαν καὶ τὰς δυνάμεις μας, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐπιβεβαιοῦται ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ὁ ἴδιος λέγει, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ τὴν Ἀγγλίαν καὶ τὴν Ἀμερικὴν καὶ τὸν Καναδᾶ, ἔρχεται ἡ Ἑλλάς. Ποία δικαιοσύνη ἐπιτρέπει νὰ ἔρχεται ἡ Ἑλλὰς βαρυτέρα ἀπὸ δέκα χώρας τοῦ ΝΑΤΟ, ἡ Ἑλλὰς ἡ κύπτουσα ὑπὸ τὸ βάρος αὐτῆς τῆς ἀνεπαρκείας τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου καὶ τοῦ ἐθνικοῦ της εἰσοδήματος; Εἶναι ἑπομένως ἐκ τῶν κειμένων τῆς Κυβερνήσεως διαπιστωμένον, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσίς μας δὲν εἶναι κατ’ ἀναλογίαν δικαία. Προσθέτει ἐπίσης ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι, ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον, ἡ Ἑλλὰς ἐπιβαρύνεται περισσότερον ἀπὸ ὅλας τὰς χώρας τοῦ ΝΑΤΟ. Καὶ διερωτῶμαι ἐπιτέλους, χωρὶς διακρίσεις συμπολιτεύσεως καὶ ἀντιπολιτεύσεως, διὰ νὰ λείψουν τὰ χειροκροτήματα, εἶναι ἤ δὲν εἶναι ἐπιβεβλημένον ἑνιαία ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ διακηρύξῃ, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν ὑπερβαίνει τὰς δυνάμεις μας καὶ πρέπει νὰ ζητήσωμεν ἡ ὑπέρμετρος αὐτὴ ἐπιβάρυνσις νὰ καλυφθῇ ἀπὸ συμμαχικὴν βοήθειαν. (Χειροκροτήματα).

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§128Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Θὰ ἀπορήσῃ ἐνδεχομένως ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων μὲ τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν θὰ δώσω. Ἡ ἀπάντησις εἶναι ὅτι συμφωνοῦμεν πρὸς ὅσα λέγει. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σημεῖον ἔχει δίκαιον. Ἐγένετο ἡ μείωσις κατόπιν πράγματι συνεννοήσεως καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν συμμαχικῶν μας ὑποχρεώσεων. Ὁ κ. Ζίγδης εἶχε φθάσει εἰς σημεῖον ὑπερβολικὸν καὶ δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθην νὰ δώσω ἀπάντησιν. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων δὲν φθάνει εἰς τὰς ὑπερβολὰς αὐτάς. Δι’ αὐτὸς προχθὲς ἐτόνισα ὅτι ὑπῆρξε συντηρητικὸς εἰς τὴν τοποθέτησιν τοῦ ζητήματος καὶ συμφωνεῖ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγει. Ἡ μείωσις, ὅταν ἐγένετο, ἐγένετο κατόπιν συνεννοήσεως καὶ συμφωνίας. Καὶ ἐὰν ἐγίνετο μεγαλυτέρα καὶ ἐὰν καθίστατο δυνατὴ ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως καὶ ἐπιστρατευτικῶν προβλέψεων θὰ ἔπρεπε πρὶν τὴν πραγματοποιήσωμεν νὰ τὴν συζητήσωμεν μετὰ τῶν συμμάχων, διότι συναπαρτίζομεν ἑνιαῖον ἀμυντικὸν σύνολον. Συμφωνοῦμεν λοιπὸν πλήρως πρὸς τὸ πρῶτον σημεῖον καὶ ἀπεδείξαμεν ὅτι ἐκτιμῶντες τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπῆρξαν ὑπέρογκα τὰ βάρη τῆς ἀμύνης τῆς χώρας, ἀπεδείξαμεν λέγω ἐμπράκτως ὅτι συμφωνοῦμεν καὶ ἀναγνωρίζομεν τὸ γεγονὸς, αὐτὸ ὅτι εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ πείσωμεν τοὺς συμμάχους καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ ΝΑΤΟ καὶ εἰδικώτερον τῶν ΗΠΑ, αἱ ὁποῖαι εἶναι αἱ μεγάλαι χορηγοὶ τῆς Ἑλλάδος, νὰ πείσωμεν αὐτούς, ὅπως συμφωνήσουν μὲ τὴν μείωσιν αὐτήν. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων εἰσῆλθε καὶ εἰς τὸ δεύτερον ζήτημα. Τὸ δεύτερον ζήτημα εἶναι βεβαίως πολὺ γενικόν. Εἶπε καὶ δι’ αὐτὸ εἰς τὴν ἀγόρευσίν του κατὰ τρόπον ἐρωτηματικόν, ἀπευθυνόμενος πρὸς ὅλους, ὄχι μόνον πρὸς τοὺς βουλευτὰς τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς βουλευτὰς τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως, πῶς εἶναι νοητὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ ἔχῃ αὐτὰ τὰ συντριπτικὰ βάρη καὶ νὰ εὑρίσκεται ἀπὸ ἀπόψεως ποσοστοῦ ἔναντι τοῦ ἐθνικοῦ της εἰσοδήματος μετὰ τὰς ΗΠΑ, τὸν Καναδᾶ, τὴν Γαλλίαν καὶ τὴν Μεγάλην Βρεττανίαν. Πράγματι, ἀξιότιμε κ. ἀρχηγὲ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, συνυπογράφομεν τὸ ἐρώτημά σας καὶ προσθέτομεν εἰς τὸ ἐρωτηματικόν σας καὶ ἕνα θαυμαστικόν. Καὶ αὐτὸ τὸ λέγομεν εἰς τοὺς συμμάχους συνεχῶς καὶ αὐτὸ εἰπόντες πέρυσιν εἰς τοὺς συμμάχους ἐπετύχομεν τὰ 10 ἑκατομμύρια δολλαρίων τῆς προσθέτου εἰδικῆς στρατιωτικῆς βοηθείας καὶ αὐτὸ τὸ λέγομεν καὶ σήμερον. Οὐδεὶς ἰσχυρίσθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν εἶναι ὑπέρμετρον τὸ βάρος. Ἰσχυρίσθην ἁπλῶς, κ. ἀρχηγὲ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, προχθές, καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτὸ δὲν ἠθελήσατε νὰ εἰσέλθητε — ὅτι ἐὰν εὑρισκώμεθα ἀπὸ ἀπόψεως στρατιωτικῶν δαπανῶν εἰς ποσοστὸν ἔναντι τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος ἀμέσως μετὰ τὰς τέσσαρας αὐτὰς χώρας καὶ μετὰ τὸ Βέλγιον, διότι τὸ Βέλγιον ἔχει 7,2%, ἡμεῖς δὲ 7,1%, αὐτὸ δὲν ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ ἄλλαι χῶραι, ὅπως γράφεται εἰς τὰς ἐφημερίδας, δὲν προβαίνουν εἰς σύγχρονον πολεμικὴν προπαρασκευὴν καὶ ἀμυντικὴν προσπάθειαν, ἀλλὰ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 7.2% σημαίνει ὅτι 7, 2% ἔναντι ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τετραπλασίου τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Νορβηγίαν καὶ εἰς τὰς ἄλλας χώρας. Ἑπομένως καὶ αἱ χῶραι ἐκεῖναι πράττουν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ἢ μᾶλλον ἐκεῖναι πράττουν πράγματι ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ τὸ καθῆκον των. Ἡμεῖς εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ πράξωμεν καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ ἀδυνάτου τὸ καθῆκον μας.

§129Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐκεῖ εἶναι ἀπὸ τὸ περίσσευμα καὶ ἐδῶ ἀπὸ τὸ ὑστέρημα. Τὸ εἶπον προχθές, δι’ αὐτὸ δὲν τὸ ἐπαναλαμβάνω.

§130Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Αὐτὴν τὴν φράσιν σας, ἐπιτρέψατέ μου, καὶ μὲ τὴν ἰδικήν μου διατύπωσιν νὰ τὴν ἐπαναλάβω. Εἴπατε ὅτι αὐτοὶ πληρώνουν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀμυντικῶν των δαπανῶν ἀπὸ τὸ περίσσευμα καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τὸ ὑστέρημά μας. Δι’ αὐτὸ εἶπον, ἐκεῖνοι πράττουν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ τὸ χρέος των, ἐνῷ ἡμεῖς, καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ Ἑλληνικὴ παράδοσις, ἡμεῖς πράττομεν καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ ἀδυνάτου τὸ καθῆκόν μας. Τὸ ἐτονίσαμεν αὐτό, καὶ ἡ Κυβέρνησις, προεξάρχοντος τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, τὸ ἐτόνισε κατὰ τρόπον ἔντονον, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος πράγματι ἀνταποκρίνεται, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, εἰς τὸν βίαιον ἠθικὸν χαρακτῆρα του, διότι βεβαίως ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς ἀντιμετωπίζει τὰ προβλήματα συζητῶν μὲ οἱονδήποτε, ὅσον δήποτε ὑψηλὰ κείμενον, σύμμαχον ἢ ξένον, προεξάρχοντος, λοιπόν, τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἡ Κυβέρνησις ἔθεσε τὸ ζήτημα ἔτσι καὶ εἶπεν — αὐτὰς τὰς ἡμέρας κρίνεται ἡ ὑπόθεσις — καὶ τὸ ἔχομεν εἴπει ὅτι καὶ αὐτό, τὸ διὰ τὴν ἀσφάλειαν καὶ ἄμυναν τῆς χώρας ἐπιβαλλόμενον ὅριον δυνάμεως τῶν 105.000, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν γὰ τὸ διατηρήσωμεν, ἐὰν δὲν δώσουν οὐσιώδη βοήθειαν. Διότι πράγματι ὑπάρχει δίλημμα. Δὲν ἰσχυρίσθημεν ποτὲ ὅτι δὲν ὑπάρχει καὶ μάλιστα πρέπει νὰ εἴπω, ἀπαντῶν εἰς ἕνα ἐκ τῶν κυρίων προλαλησάντων, ὅτι κακῶς ἐλέχθη ὅτι οἱ ὑπουργοὶ τοῦ Συντονισμοῦ, τὸ εἶπον προχθὲς καὶ ἀπήλλαξα καὶ τοὺς τρεῖς ἀπὸ τὴν εὐθύνην αὐτήν, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ τοῦ Συντονισμοῦ ὑπεστήριξαν τὸ ἀντίθετον καὶ ὑπῆρξαν ὀπαδοὶ τῆς δῆθεν θεωρίας μου, τοῦ χοροῦ τοῦ Ζαλόγγου, ἀπεναντίας ἅπαντες ἐτόνιζον ὅτι δὲν ὑπάρχει διέξοδος, ἐὰν δὲν μᾶς βοηθήσουν περισσότερον καὶ σήμερον ἐξακολουθητικῶς, ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τονίζει τὸ αὐτὸ πρᾶγμα ὑπεύθυνος ὢν — χαμογελᾷ ὁ κ. Ζίγδης εὑρισκόμενος εἰς συγγένειαν καὶ ἐπικοινωνίαν πνευματικὴν μὲ τὸν ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ — τονίζει συνεχῶς ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχει διέξοδος. Πιστεύω, ὅμως, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἡ διέξοδος θὰ ὑπάρξῃ καὶ πιστεύω ὅτι τὴν διέξοδον θὰ δώσουν οἱ μεγάλοι μας σύμμαχοι διὰ τῆς γενναιοφροσύνης, τὴν ὁποίαν πάντοτε ἐπέδειξαν ἔναντι τῆς Ἑλλάδος διὰ τῆς βαθείας ἐκτιμήσεως τὴν ὁποίαν ἔχουν ἀπέναντι τῆς Ἑλλάδος ὡς παράγοντος ἀμύνης καὶ ἀσφαλείας ὡς παράγοντος εἰρήνης, ὡς παράγοντος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς δυνάμεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως στρατιωτικῆς δυνάμεως, οὐσιώδους καὶ πρωταρχικοῦ, ὄχι μόνον εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, ἡ ὁποία ὀνομάζεται Μεσόγειος καὶ Νοτιανατολικὴ Εὐρώπη, ἀλλὰ εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὐρώπην.

§131Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου, κύριε Πρόεδρε, ἐπιβεβαιώνει ὅτι ὅταν ἡμεῖς ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπεσημάναμεν τὸ θέμα, δὲν ἐκάμαμεν δημαγωγίαν, ἐλέγομεν τὴν ἀλήθειαν καὶ ἐπετελοῦμεν ἐθνικὸν καθῆκον.

§132Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι περίεργον πῶς ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει ἀνάγκην νὰ ὑπεραμύνεται τοῦ ἑαυτοῦ του, προσπαθῶν νὰ μᾶς πείσῃ ὅτι ἐκτελεῖ ἐθνικὸν καθῆκον. Οὐδεὶς τὸ ἠμφισβήτησεν.

§133Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως ἀδιάκοπος εἶναι ἡ ἐπίκρισις ὅτι ἐντεῦθεν ἀσκεῖται ἔλεγχος μὲ πνεῦμα ἀντιπολιτευτικόν. Εἰς αὐτὰς τὰς ἐπικρίσεις ἔδωκα τὴν ἀπάντησιν, ὅτι δὲν ὑπῆρξε πνεῦμα κακοπίστου ἀντιπολιτεύσεως, ὑπῆρξε μόνον ἐπιτέλεσις ἐθνικοῦ καθήκοντος. Καὶ αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν ἔπρεπε νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα).

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§135Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὰ ἄχυρα ἐν ἀνέμῳ τοῦ κ. Ζίγδη, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσω. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ὁ κ. Ζίγδης ὕβρισε τὴν σύγχρονον διχασμένην ἱστορίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ ἀπαντήσω. Αἱ λέξεις τοῦ κ. Ζίγδη διὰ τῶν ὁποίων εἶπεν ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐμφανίζει τὴν ληστρικὴν κατάστασιν κατὰ τὴν ὁποίαν κάποια ἄλλη Κυβέρνησις ἔβαλε χέρι εἰς τὰ Ταμεῖα τῶν Νομικῶν Προσώπων ὑπηνίχθη βεβαίως τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην ἡ ὁποία ἐδόξασε τὴν Ἑλλάδα. Ἤθελεν ὁ κ. Ζίγδης, ὁ ἄξων νὰ βρῇ τὰ Ταμεῖα γεμάτα μὲ χρήματα διὰ νὰ τοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ βοηθήσῃ τὸν δοσίλογον Δήμαρχον τῆς Ρόδου. Καὶ ξεχνᾷ πὼς μόνον μ’ αὐτὰ τὰ χρήματα ὡπλίσθη ἡ Ἑλλὰς διὰ τὸ Ἔπος τῆς Ἀλβανίας δηλαδὴ τὴν δόξαν τῆς νεωτέρας Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν ὅτι «τῇ Ἑλλάδι σύντροφος ἐστὶ ἡ πενία».

§136Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διαμαρτύρομαι, κ. Πρόεδρε, διὰ τὸν τρόπον τοῦ κ. συναδέλφου καὶ....... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, δὲν σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον.

§138Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ταχύτης μὲ τὴν ὁποίαν ὁδεύουν οἱ σύγχρονοι στρατοὶ ἀφ’ ἑνὸς καὶ λόγῳ τῆς θέσεώς μας ὡς γεφύρας μεταξὺ Εὐρώπης, Ἀσίας καὶ Ἀφρικῆς, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναλάβωμεν ὑποχρεώσεις καὶ ἐκ Θεοῦ καὶ ἐξ ἀνθρώπων ἐτάχθημεν εἰς τοιαύτην ἀνάγκην, διότι ἄλλως δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ διατηρήσωμεν τὴν ἀνεξαρτησίαν μας. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους ἐπιβάλλεται κάθε θυσία ἀπὸ μέρους μας, διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ Στρατοῦ μας. Βέβαια ἡ Ὁλλανδία καὶ τὸ Βέλγιον εὑρίσκονται πολὺ μακρὰν τῆς ἐπικινδύνου ζώνης εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα ἡμεῖς καὶ ὅμως ἐξοδεύουν περισσότερα διὰ τοὺς στρατούς των. Ἡμεῖς ὀφείλομεν, κ. συνάδελφοι, νὰ ἐνισχύωμεν τὸν Στρατόν μας καὶ μάλιστα εἰς τὰ σημεῖα ποὺ ὑπάρχουν ἐχθρικοὶ Στρατοί. Ἀνεφέρθη χθὲς ἀπὸ διακεκριμένους ρήτορας καὶ εἰδικούς, ὅτι ἡ Βουλγαρία ἔχει 250 χιλιάδας ἄνδρας, ἡ Ἀλβανία 50.000 ἄνδρας, χωριστὰ τὶς πολιτοφυλακὲς 150.000 καὶ τὶς 30.000 συμμορίτες. Κάθε ἡμέρα ὁ κομμουνισμὸς προσπαθεῖ νὰ ἀνατρέψῃ τὴν ἡσυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ κάθε ἡμέραν ἡ ἀσφάλεια, τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ αἱ ἄλλαι Κρατικαὶ ὑπηρεσίαι συλλαμβάνουν κομμουνιστάς, κατασκόπους, ἐρχομένους ἐκ Βορρᾶ. Ἑπομένως λόγοι ἐθνικοὶ ἐπιβάλλουν τὴν διατήρησιν τοῦ Στρατοῦ μας. Ἡ Ἀντιπολίτευσις τὰ βλέπει ὅλα αὐτὰ ἀλλὰ ἡ μανία της καὶ τὸ ἀντιπολιτευτικόν της πάθος τὴν κάμνει νὰ παρεκτρέπεται. Ἡμεῖς ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικοφροσύνης δὲν τὴ παρεξηγοῦμεν ἀλλὰ ἀποροῦμεν διὰ τὴν τακτικήν της. Δυστυχῶς, κ. συνάδελφοι, ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ἠναγκάσθη νὰ ζητήσῃ νέας φορολογίας. Αἱ καταστροφαὶ τῶν Ἰονίων Νήσων, τῆς Θεσσαλίας, τῆς Δυτικῆς Πελοποννήσου καὶ τοῦ Βόλου ὑπῆρξαν ἡ κυρία ἀφορμὴ τῶν νέων αὐτῶν φορολογιῶν ἀλλὰ καὶ ὁ ἐκ φύσεως συναισθηματισμὸς τοῦ Ἕλληνος ὁ ὁποῖος τὸν ὠθεῖ νὰ προστρέχῃ εἰς βοήθειαν δυστυχησάντων ἀδελφῶν του. Τὸ αὐτὸ γίνεται καὶ ἐν ὥρᾳ πολέμου ἐὰν ἕνα σημεῖον τῆς χώρας ἤθελεν κινδυνεύσει. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου ἠναγκάσθη νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον φορολογικόν. Ἀλλὰ ὅταν ὅλοι μας ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ τὴν Συμπολίτευσιν φωνάζωμεν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων, διὰ τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν πείνης τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, διὰ τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ἐρωτῶ τὶ ἔπρεπε νὰ κάμῃ ὁ κ. Παπάγος, νὰ εἴπῃ δὲν σᾶς ἀκούω καὶ δὲν σᾶς δίδω σημασίαν, ἢ ὡς πραγματικὸς δημοκράτης νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν γνώμην τοῦ Κοινοβουλίου εἰς τοὺς μισθοὺς πείνης καὶ νὰ τοὺς ἱκανοποιήσῃ κατὰ κάποιον τρόπον; Ὅλα αὐτά, κ. συνάδελφοι, ἔχουν κάποιαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Βεβαίως ὅταν ἡμεῖς ζητοῦμεν αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων ζητοῦμεν αὔξησιν δαπανῶν καὶ αὐτὸ σημαίνει νέους φόρους. Ἐκτὸς ἂν οἱ κύριοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κάμνουν πὼς ξεχνοῦν τοῦτο. Κύριοι βουλευταί, διεδέχθημεν μίαν κατάστασιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐντὸς 8 ἐτῶν εἶχον εἰσρεύσει εἰς τὰ Ταμεῖα τοῦ Κράτους 1.500 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ ἐνῷ ὅλα αὐτὰ διετέθησαν, ὅμως τὸν τελευταῖον χρόνον ὁ προϋπολογισμός τους εἶχε μεγάλο ἔλλειμμα. Ἀλλὰ καὶ παρακάτω, εἶχον διορίσει χιλιάδας ἀργομίσθων εἰς τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας ὡς ἐκτάκτους καὶ εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου καὶ εἰς αὐτὰ ἀκόμη τὰ ἐργοστάσια μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπιβαρύνωνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ προϊόντα τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ὅλα αὐτὰ ὅμως, τὰ ἐπλήρωσαν οἱ πτωχοὶ χωρικοί, διὰ τοὺς ὁποίους οὐδένα οἶκτον ἔδειξαν οἱ τότε κυβερνῶντες. Σήμερον ἀρέσκονται νὰ φωνασκοῦν οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὅτι ἐπιβαρύνομεν μόνον τὸν πτωχὸν λαόν, ἐπιβάλλοντες φόρους εἰς τὴν σάκχαριν καὶ τὴν βενζίνην. Εἶναι ὅμως γνωστόν, ὅτι τὰ εἴδη αὐτὰ τὰ καταναλίσκουν κυρίως οἱ πλούσιοι καὶ ὄχι οἱ πτωχοί, οἱ ὁποῖοι καταναλίσκουν λίγα κουταλάκια σάκχαρι τὴν ἡμέραν. Δὲν παρέλειψαν περαιτέρω νὰ ἐπιτεθοῦν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι δῆθεν ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν πλουτοκρατίαν. Διὰ τὴν πλουτοκρατίαν ὅμως ἐνδιεφέρθη κυρίως ἡ σημερινὴ ἀξιωματικὴ Ἀντιπολίτευσις, ὅταν ἦτο εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐπικαλοῦμαι τοὺς λόγους τοῦ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ἀπεκάλεσε τότε τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ὡς μαγειρεῖον τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Μᾶς κατηγοροῦν διατὶ δὲν εἰσπράττομεν τὰς παγωμένας πιστώσεις. Ξεχνοῦν ὅμως νὰ εἴπουν, ὅτι τὰς πιστώσεις αὐτὰς τὰς παρέσχον αὐτοὶ οἱ ἴδιοι διὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τότε. Ὁ Στρατάρχης Παπάγος μὲ τὰς δημοκρατικὰς ἀρχὰς ποὺ τὸν διακρίνουν, ἤκουσε τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Βουλῆς καὶ παρέσχε τὰς ζητουμένας αὐξήσεις. Τοῦτο ὅμως, πάντες, πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι θὰ συνεπήγετο καὶ προσθέτους δαπάνας. Καὶ συνεπῶς νέας ἐπιβαρύνσεις. Πέραν αὐτῶν, ἦλθον καὶ οἱ σεισμοί. Καὶ λέγει ἡ Ἀντιπολίτευσις: «Νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ ὁ λαός», ὅπερ σημαίνει νὰ μὴ βοηθηθοῦν οἱ σεισμόπληκτοι. Δηλαδὴ μᾶς διδάσκει ἡ Ἀντιπολίτευσις τὸν στυγνὸν ὑλισμόν, κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ ἄνθρωπος δέον νὰ σκέπτεται μόνον τὴν τσέπην καὶ τὸ στομάχι, καὶ ὄχι τὴν καρδιὰ καὶ τὸν ἐγκέφαλον μὲ τὰς ἐναρέτους ἰδεολογίας. Πολλοὶ ὑπῆρξαν οἱ πολέμιοι τοῦ Συναγερμοῦ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπικρίσεως τῶν οἰκονομικῶν του νομοσχεδίων. Μὲ ἐξέπληξεν ὅμως περισσότερον ἀπὸ ὅλας, ἡ ἐπίθεσις τοῦ κ. Παπαγιάννη καὶ ὁ φλογερὸς τρόπος, καθ’ ὃν ἐπετέθη ἐναντίον των ὁ τέως ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐλησμόνησεν ὁ κ. Παπαγιάννης, ὅτι ἂν ἐπίστευεν εἰς ἀνικανότητα τῶν ἄλλων στελεχῶν τοῦ Συναγερμοῦ διὰ τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα, τότε ἐξέθεσε τὸν ἑαυτόν του ὡς προδότην τῶν ψήφων τοῦ Συναγερμοῦ, ἀλλὰ καὶ προδότην τῶν στρατιωτῶν Ἑλλήνων, διότι καθ’ ἣν ὥραν αὐτοὶ πολεμοῦν ἐν Κορέᾳ αὐτὸς φατριάζων ἐγκατέλειψε τὰς ἐθνικάς του ὑποχρεώσεις. Αὐτὸ ζητοῦσε νὰ μᾶς πείσῃ, ἀλλὰ δὲν τὸ κατώρθωσε.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λιβαδᾶ, ἀφίσατε τὰ προσωπικά, προχωρήσατε εἰς τὸ κύριον θέμα τῆς ἀγορεύσεώς σας.

§140Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἀλλά, κύριοι, ἐκεῖνο ποὺ εἶναι σπουδαῖον εἶναι ὅτι καὶ ἄλλοι βουλευταί, προερχόμενοι ἀπὸ τὰς τάξεις τῶν Προοδευτικῶν, ἔχουν φθάσει μέχρι τοῦ σημείου νὰ διαβάλλουν τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν καὶ μέχρι τῆς Ἀμερικῆς ἀκόμη καὶ ὄχι μόνον τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ γενικῶς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ. Καὶ γράφουν αἱ Ἀμερικανικαὶ ἐφημερίδες τοῦ Σικάγου, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἔγινε τίποτε διὰ τὰς σεισμοπλήκτους νήσους, διότι τὰ χρήματα ποὺ ἔστειλαν οἱ Ἀμερικανοὶ κατεφαγώθησαν καὶ κατεσπαταλήθησαν. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνουν πολλὰ πράγματα διὰ τοὺς σεισμοπαθεῖς. Καὶ δι’ αὐτὸ Ἀμερικανικὰ σωματεῖα εἰς 10 ἐκκλησίας τοῦ Σικάγου, Ἑλληνικὰς ἐκκλησίας, ἐμοίρασαν φέϊγ–βολὰν καὶ δι’ Ἑλληνο–ἀμερικανικῶν ἐφημερίδων ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ ραδιοφώνου οἱ ἐν Ἀμερικῇ Ἑλληνικοὶ Σύλλογοι προσκαλοῦν τοὺς Ἕλληνας τῆς Ἀμερικῆς νὰ κάμουν διαφόρους διαμαρτυρίας, διότι παρῆλθε καὶ δεύτερος χειμὼν χωρὶς νὰ στεγασθοῦν οἱ σεισμοπαθεῖς τῶν Ἰονίων Νήσων. Αὐτὰ τὰ ἐπροκάλεσεν ὁ κ. Βασιλᾶτος ὁ ἴδιος, ὅπως τὸ γράφει εἰς τὴν ἐφημερίδα του, λυποῦμαι δὲ ποὺ δὲν εἶναι ἐδῶ.....

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λιβαδᾶ, μὴ δημιουργῆτε προσωπικὰ ζητήματα καὶ ἀπόντων μάλιστα συναδέλφων.

§142Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ὁ ὁποῖος κ. Βασιλᾶτος, τηρεῖ ἀλληλογραφίαν μὲ τὰ ἐν Ἀμερικῇ σωματεῖα. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἡ ὑπερβολὴ εἰς τὴν ὁποίαν φθάνει ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἐπιτίθεται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι διότι πιστεύει ὅτι ἀμύνεται τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ προσπαθεῖ μὲ κάθε τρόπον νὰ διαβάλῃ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν μὲ τὴν ἐλπίδα διαδοχῆς της. Ἔ, βέβαια τὸν πόθον τους καὶ τὸ κρυφό τους μυστικὸ τὸ γνωρίζομεν, μόνον ποὺ δὲν θὰ τὸ δοῦνε γρήγορα παρ’ ὅλας τὰς προβλέψεις τῶν διαφόρων. Ἀλλά, κύριοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐπειδὴ ὅποιος θέτει τὸ χέρι εἰς ἐχθρικὴν ἐκδήλωσιν πρέπει νὰ ἀκούσῃ καὶ τὰ δικά του, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι ἐν Κεφαλληνίᾳ—καὶ χαίρω διότι εἶναι ἐδῶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ρωμανὸς—ἐδόθη διὰ δημοπρασίας ἡ κατασκευὴ τῆς ὑδατοδεξαμενῆς τῆς Ἰθάκης ἀντὶ δρχ. 2 δισεκατομμυρίων 200 ἑκατομμυρίων, ἡ ὁποία ἐπεκυρώθη σύμφωνα μὲ τὰς ἐντολάς, τὰς ὁποίας ἐξ Ἀθηνῶν ἐλάμβανεν ὁ κ. Ρωμανὸς καὶ μόλις παρητήθη καὶ ὁ κ. Καψάλης καὶ ὁ κ. Ρωμανός, τὸ ἴδιον ἔργον, ἀκυρωθείσης τῆς δημοπρασίας ἀπὸ τὸν Διευθυντὴν ἐκεῖ τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἐπαναληφθείσης ἐντὸς δεκαημέρου ἀνελήφθη ἀπὸ ἀνάδοχον τὴν ἰδίαν ἑταιρείαν μὲ τὰς αὐτὰς ὑποχρεώσεις ἀλλὰ ὄχι πλέον διὰ 2 δισεκατομμυρίων 200 ἑκατομμυρίων, ἀλλὰ μόνον διὰ 1.430 ἑκατομμύρια. Ἑπομένως, ἐὰν ὡμίλησε περὶ τοῦ ἱδρῶτος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὁ ἀξιότιμος κ. Παπαγιάννης, βλέπει ὅτι μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσίν του πράγματι ὁ Συναγερμὸς ἐξακολουθεῖ νὰ φροντίζῃ καὶ νὰ σέβεται τὸν ἱδρῶτα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ τὸν προστατεύῃ. Ἂς ἀφίσωμεν καὶ τὸ πισσόχαρτο....

§143Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Τί θέλετε νὰ εἴπητε;

§144Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Μὲ 22% ὀλιγώτερον ἐπῆραν καλὸ πισσόχαρτο καὶ αὐτὸ ἄξιζε 350 ἑκατομμύρια. Μὴ διαμαρτύρεσθε λοιπόν, κ. Ρωμανέ, διότι ἐγὼ σᾶς ἐκτιμῶ, ἀλλὰ εἶσθε δέσμιος μιᾶς καταστάσεως......

§145Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λέτε;

§146Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ὅταν θέλετε νὰ ὁμιλῆτε διὰ τὸν ἱδρῶτα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, πρέπει νὰ ἀποδείξετε ὅτι τὸν σέβεσθε καὶ ὅτι δὲν τὸν σέβεται σήμερον ὁ Συναγερμός.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφίσατε τὰ προσωπικὰ ζητήματα. Ἐπὶ τῶν φορολογικῶν νομοσχεδίων νὰ ὁμιλήσετε.

§148Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. πρώην ὑπουργὸς τοῦ Κέντρου, ἐνδιαφερόμενος διὰ τὰ οἰκονομικὰ τῆς χώρας, μᾶς ὡμίλησε περὶ τῶν μαύρων του προβλέψεων τῶν θετουσῶν ἐν κινδύνῳ τὰ οἰκονομικὰ τῆς χώρας. Καὶ μᾶς εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι ἠγοράσθη πολυτελὲς αὐτοκίνητον διὰ τὸν κ. Παπάγον. Ἐγὼ ἐρωτῶ τὸ Προεδρεῖον, ἐπειδὴ ἐλέχθη ὅτι ἐγὼ ἐξέρχομαι τοῦ θέματος, ἐρωτῶ ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν παροῦσαν φορολογίαν τὸ νὰ μᾶς λέγουν ὅτι πέρυσιν ὁ Στρατάρχης Παπάγος ἠγόρασεν ἀκριβὸ αὐτοκίνητον;

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λιβαδᾶ, ἀφίσατε αὐτὰ τὰ ζητήματα. Ἡ Κυβέρνησις ἐχειρίσθη τὸ θέμα αὐτό.

§150Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἶναι γνωστόν, κύριοι, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παίζει σπουδαῖον ρόλον ἔστω καὶ εἰς τὸ πλέον μικρὸν Κράτος, εἶναι τὸ ἐὰν ἀξίζῃ ἡ νοημοσύνη τοῦ Πρωθυπουργοῦ του. Ἐὰν ὁ Πρωθυπουργός του ἔχῃ ἀκτινοβολίαν, ἐὰν ὁ Πρωθυπουργὸς ἔχῃ δύναμιν διανοήσεως καὶ χαρακτῆρος. Καὶ δὲν ἐπερίμενα ἀπὸ τὸν κ. Μητσοτάκην ὅτι θὰ κατήρχετο εἰς τὰ ρεῖθρα τοῦ πεζοδρομίου νὰ ὁμιλῇ περὶ τοῦ αὐτοκινήτου τοῦ Στρατάρχου Παπάγου καὶ περὶ τοῦ ... (δὲν ἠκούσθη) ..... καὶ περὶ τῶν ναύλων τοῦ ταξιδίου του. (Διαμαρτυρίαι, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λιβαδᾶ, ἀφίσατε αὐτὰ τὰ ζητήματα. Ἡ Κυβέρνησις ἐχειρίσθη τὸ θέμα αὐτό.

§152Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἀλλά, κύριοι, διὰ νὰ ἴδητε κάτι τὸ ὁποῖον ἴσως νὰ μὴ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας καὶ εἰς ἀπάντησιν τοῦ κ. Μητσοτάκη, θὰ εἴπω κάτι τὸ ὁποῖον ἐλέχθη καὶ ἐγράφη εἰς ἐφημερίδα πολιτευομένου ἐν Ἀθήναις καὶ τὸ ὁποῖον λέγει τὸ ἑξῆς: «Εἰς ποῖον βαθμὸν ὑπάρχει πράγματι τὸ ταλέντο τοῦ κ. Βενιζέλου μᾶς πληροφορεῖ ὁ «Μαγχεστριανὸς Φύλαξ», ὁ ὁποῖος γράφει τὰ ἑξῆς: Ἡ ὑποδοχὴ τῆς ὁποίας ἔτυχεν ὁ κ. Βενιζέλος εἰς τὴν Ἰταλικὴν πρωτεύουσαν ὑστέρησε κατὰ πολὺ τῆς ὑποδοχῆς τῆς ὁποίας ἐτύγχανε εἰς τὰ παρελθὸν ὁ διάσημος πατήρ του. Ἡ ἀκρόασις τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ τύπου ὑπὸ τοῦ κ. Βενιζέλου ὑπῆρξε μικρὰ καὶ πολλὰ ἄλλα ἐγράφησαν ὑπὸ τὸν τίτλον θρίαμβος».

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λιβαδᾶ, παρακαλῶ νὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ τῶν φορολογικῶν νομοσχεδίων.

§154Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἰς τὴν ἐφημερίδα «ΕΛΛΑΣ» καὶ εἰς τὸ φύλλον τῆς 9.3.1952 ὁ κ. Παπανδρέου γράφει διὰ τὸν κ. Σ. Βενιζέλον.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ὅταν λοιπὸν ὁ κ. Μητσοτάκης βλέπῃ ὅτι ὁ κ. Παπανδρέου ἔγραφε αὐτὰ τὰ πράγματα διὰ τὸν ἀρχηγόν του, ἂς πάψῃ τοὐλάχιστον νὰ ὁμιλῇ περὶ τοῦ αὐτοκινήτου τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, διότι αὐτὰ εἶναι κατώτερα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ πρέπει νὰ λέγωνται ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ. Ἀπὸ τοὺς φόρους, κύριοι, ἕνα τσιγάρο μόνον ἡ κάθε πτωχὴ οἰκογένεια τῆς Ἑλλάδος φορολογεῖται. Ἴσως νὰ φορολογοῦνται περισσότερον οἱ χρησιμοποιοῦντες βενζίνην καὶ μεγάλην ποσότητα σακχάρεως καὶ ἰδίως ὅταν ἔχουν ἑορτάς. Μελετῶν σήμερον ἕνα φάκελλον τῆς Τ.Α.Ε. εἶδον νὰ δίδωνται δισεκατομμύρια ὁλόκληρα πρὸς τὴν προσωπικὴν αὑτὴν ἑταιρείαν, τὰ ὁποῖα ἐμοίραζαν μεταξὺ των οἱ διάφοροι μεγιστᾶνες διευθυνταί της μὲ τὰς παχυλὰς ἀποδοχὰς τὰς ὁποίας ἐλάμβανον καὶ μὲ τὰ τεράστια ἔξοδα παραστάσεως, καὶ μὲ ἑπτὰ καλοπληρωμένους νομικοὺς συμβούλους τῆς Τ. Α.Ε. Ὁλόκληρα ἑκατομμύρια εἰσέπραττον διότι δῆθεν τὰ ἐξώδευσαν διὰ τὴν ὑποδοχὴν ὑψηλῶν προσώπων εἰς τὸ κυλικεῖον τοῦ ἀεροδρομίου τῆς Τ.Α.Ε. ἢ μᾶλλον δὲν ἐξώδευσαν, ἀλλὰ ἐδικαιολόγησαν ὅτι ἐξοδεύθησαν, καὶ τώρα διαμαρτύρονται διὰ τὰ δύο ἑκατομμύρια τῆς ΚΥΠ, παρ’ ὅλον ὅτι καθημερινῶς παρίστανται μάρτυρες τοῦ γεγονότος νὰ συλλαμβάνωνται διαρκῶς οἱ ἐκ τῶν συνόρων εἰσερχόμενοι κατάσκοποι καὶ συμμορῖται, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν νὰ σφυγμομετρήσουν κατὰ πόσον ἠμποροῦν νὰ μεταβάλουν τὴν Ἑλλάδα εἰς Ἰνδοκίναν καὶ Κορέαν ὁπότε θὰ ἐχάνετο ἡ ἡσυχία τοῦ Ἔθνους μας. Ἦλθον ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, οἱ πρώην μεγιστᾶνες τῶν Κυβερνητικῶν ἑδωλίων καὶ ἀπεκάλεσαν «κορόϊδα» τοὺς Ἕλληνας ποὺ πληρώνουν φόρους. Αὐτὰ εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ὁ κ. Μητσοτάκης. Καὶ εἰς τὸ τέλος μᾶς ἀνέγνωσεν ὁ κ. Μητσοτάκης, τὴν ἔκθεσιν τοῦ κυρίου Ζολώτα ἀποδεικνύων οὕτω, ὅτι αἱ γνῶμαι τὰς ὁποίας ἀνέπτυξε δὲν ἦσαν ἰδικαί του, ἀλλὰ τοῦ καθηγητοῦ κ. Ζολώτα, τὰς ὁποίας αὐτὸς ἐχρησιμοποίησεν ἵνα ἐπιδείξῃ σοφίαν. Ὁ κύριος Κανελλόπουλος, χωρὶς νὰ θέλῃ ν’ ἀδικήσῃ κανένα κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του ὡμίλησε περὶ ἠλαττωμένης ἐθνικῆς συνειδήσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τότε ὁ κ. Παπανδρέου παρισταμένου μάλιστα τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπεχείρησε νὰ διαμαρτυρηθῇ. Ἐξέχασεν ὅμως ὅτι ὁ ἴδιος ὁμιλῶν περὶ τοῦ Βενιζέλου, εἶπε τὰ ἑξῆς: Ἕνας εἶναι ὁ ὑπέρτατος νόμος διὰ τὸν κύριον Σοφοκλῆν Βενιζέλον. Νὰ εἶναι Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ εἰς τὸν βωμὸν αὐτὸν εἶναι πρόθυμος νὰ προσφέρῃ πᾶσαν θυσίαν. Γίνεται διεκπεραιωτὴς καὶ τῶν θελήσεων τῶν ἀνευθύνων καὶ τῶν θελήσεων τῶν ξένων. (Ἐφημερὶς Ἑλλὰς 9.9.1951). Εἶπε μάλιστα, ὅτι τὸ ἴδιον εἶχε πράξει ὁ Σοφοκλῆς Βενιζέλος καὶ εἰς τὴν Μ. Ἀνατολὴν τὸν Μάρτιον τοῦ 1944 καὶ ὅτι τὸ κίνημα τὸ ἐθνοκτόνον ἦτο ἰδικόν του διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὴν Πρωθυπουργίαν. Αὐτά, κύριοι βουλευταί, εἶναι διαυγεῖς κατηγορίαι μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα ἐναντίον τοῦ κ. Βενιζέλου, καὶ θὰ πρέπει ἡ παροῦσα Βουλὴ νὰ διευκρινίσῃ τὰ γεγονότα ἐκτὸς ἂν δὲν ἀποδίδῃ σημασίαν εἰς τοὺς λόγους τοῦ κ. Παπανδρέου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν τὸ πιστεύω, διότι ὁ κ. Παπανδρέου, γνωρίζει καλῶς τὰ πράγματα ὡς διαδεχθεὶς ὡς Πρωθυπουργὸς τότε τὴν κατάστασιν ἐκείνην. Ἂς μὴ ἀνησυχῇ ὅμως ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡ ἰδία θὰ ἔλθῃ μετὰ 6 μῆνας καὶ θὰ λέγῃ ὅτι ἐστάθημεν τυχεροὶ καὶ ἐξήλθομεν τοῦ ἀδιεξόδου διότι ἔγινε πολὺ σιτάρι καὶ πολὺ λάδι. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ ἀνησυχῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις διότι πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι τὸ Ἔθνος τῶν Ἑλλήνων ὑπὸ Θεοῦ φρουρεῖται. Τὰ μαῦρα σύννεφα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Πραγματικότης εἶναι μονάχα τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀποτελεῖ συνασπισμὸν σπασμένων τεμαχίων διαφόρων ἀγγείων ποὺ εἶναι ἀδύνατον νὰ συναρμολογηθοῦν καὶ εἶναι ἀπολύτως ἀνίκανος νὰ διαδεχθῇ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα). Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ὁποῖος εἶναι γνωστὸς διὰ τὴν νοημοσύνην του πρέπει νὰ εἶναι βεβαία ἡ Ἀντιπολίτευσις ὅτι δὲν θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ τίποτε περισσότερον ἐκτὸς ἀπὸ τοῦ νὰ παρίσταται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην δι’ ὀλίγων ἀντιπροσώπων. (Χειροκροτήματα).

§155Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤμουν εὐτυχής, ἐὰν μεγάλη Κυβερνητικὴ ἐπιτυχία συνδεομένη πρὸς τὰς προεκλογικὰς ἐπαγγελίας τοῦ Συναγερμοῦ, μοῦ παρεῖχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ συγχαρῶ τὴν Κυβέρνησιν κατὰ τὴν πρώτην ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐμφάνισίν μου. Δυστυχῶς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ πράξω τὸ ἀντίθετον. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀποτελεῖ, κ. βουλευταί, φαεινὸν δεῖγμα τῆς συγκεχυμένης καὶ παραπαιούσης οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ εἶναι συνάμα καὶ ἔκφρασις καὶ ὁμολογία τῆς πλήρους Κυβερνητικῆς ἀποτυχίας καὶ ἀνεπαρκείας εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν κοινῶν. Διότι ἀποτυχίαν ἀποτελεῖ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀναγκάζεται μετὰ διετῆ καὶ πλέον ἄσκησιν τῆς ἐξουσίας, νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν ὑπερτριπλασίαν τῆς ἀπαιτουμένης, διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Βόλου καὶ τῆς λοιπῆς περιοχῆς. Διότι ἀνεπάρκειαν ἀποκαλύπτει, ἡ ἄμεσος προσφυγὴ εἰς τὴν γνωστὴν καὶ εὔκολον μέθοδον τῆς ἐπιβολῆς νέων φόρων, ἐνῷ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι τρόποι ἐξευρέσεως οἰκονομικῶν πόρων, μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῶν ὁποίων, ὡς μόνον μέσον ἀπομένει ἡ ὑποταγὴ εἰς τὴν ἀδήριτον ἀνάγκην τῆς φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως. Ἀλλὰ καὶ τότε πρέπει νὰ καταβληθῇ πᾶσα φροντίς, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἀφορήτως αἰσθητὴ εἰς τὸν οἰκονομικῶς ἀσθενῆ πολίτην. Ἐνῷ σήμερον οἱ μισθοσυντήρητοι, οἱ ὁποῖοι ὑποσιτίζονται, διὰ νὰ ἐπαρκέσουν τὰ ἔσοδά των ὁλόκληρον τὸν μῆνα αἱ ἄλλαι πενέστεραι τάξεις τοῦ λαοῦ, ὑποχρεοῦνται νὰ ὑποβληθοῦν καὶ εἰς νέας στερήσεις, ἵνα καταβάλωσι τὸν φόρον τῆς Κυβερνητικῆς ἀνεπαρκείας. Δὲν πρόκειται νὰ ὑπεισέλθω εἰς λεπτομερείας, ὄχι διότι εἶναι ἀσήμαντοι, ἀλλὰ διότι μὲ ἀπήλλαξαν τῆς ὑποχρεώσεως ταύτης προλαλήσαντες συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐξήτασαν καὶ ἀνέλυσαν καὶ ἤλεγξαν τὰ δημοσιονομικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς τὰς γενικὰς γραμμὰς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Πρῶτον ἔργον της ἦτο ἡ περίφημος συγχώνευσις τῶν Τραπεζῶν ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς μειώσεως τοῦ τόκου καὶ τῆς ἀναδιοργανώσεως τοῦ τραπεζιτικοῦ μηχανισμοῦ. Ἀλλὰ εἶναι γνωστόν, ὅτι οὔτε ὁ τόκος ἐμειώθη, παραμείνας εἰς τὰ αὐτὰ ὕψη του, οὔτε ἡ ἀναδιοργάνωσις ἔγινεν. Ἐκτὸς ἐὰν θεωρῇ ὡς ἐπιτυχίαν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀπόλυσιν ἀρκετοῦ ἀριθμοῦ ἱκανῶν ὑπαλλήλων καὶ τὴν κατάργησιν κεκτημένων δικαιωμάτων. Τὴν συγχώνευσιν ἠκολούθησεν ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς, ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν, ἡ ἐπιβράδυνσις ἔργων ἀνασυγκροτήσεως. Ἡ ἄνοδος τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις, ἦτο εἰς τὴν πραγματικότητα ἐπιδρομὴ κατὰ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀσθενεστέρων τάξεων. Αἱ τάξεις αὐταὶ αἱ ὁποῖαι φέρουν ὅλα τὰ βάρη, καλοῦνται καὶ πάλιν νὰ προσφέρουν περισσότερα τῶν 1.000 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, χωρὶς νὰ ὑπολογίζωνται εἰς αὐτὰ καὶ ἔμμεσα ἀποτελέσματα τῶν τελευταίων φορολογικῶν μέτρων ἀσφαλῶς, ὄχι διὰ νὰ χρηματοδοτήσουν μόνον τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Βόλου. Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐπίσης σημεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν. Ἐκμεταλλεύεται τὴν προθυμίαν τοῦ λαοῦ ὅπως συμμετάσχῃ εἰς τὰς θυσίας τοῦ Βόλου, διὰ νὰ τὸν φορολογήσῃ κατὰ τρόπον βαρὺν καὶ ἄδικον. Ἐπιβαρύνονται εἴδη πρώτης ἀνάγκης, αἱ τιμαὶ τῶν ὁποίων ἐπιδροῦν ἀμέσως εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ κόστους ζωῆς τῶν πτωχοτέρων τάξεων, ἐνῷ τὸ προϊὸν καὶ τῶν νέων φορολογιῶν θὰ διατεθῇ κατὰ τὸ μέγιστον αὐτοῦ τμῆμα πρὸς ἄμβλυνσιν τῶν ὀλεθρίων ἀποτελεσμάτων τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, τὰ γεγονότα εἶναι ἀδιάψευστα. Προοιωνίζουν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, πολὺ χειροτέρας ἡμέρας, ἐὰν οἱ αὐτοὶ παράγοντες καὶ ὅροι διεμόρφωσαν τὸ παρὸν καὶ τὸ παρελθόν, ἐξακολουθήσουν νὰ διαμορφώνουν καὶ τὸ μέλλον τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις ὑπερέβη πλέον τὴν ζώνην ἀσφαλείας. Εἰσῆλθεν εἰς οἰκονομικὸν ναρκοπέδιον, τοῦ ὁποίου τὰ ἐκρηκτικὰ ἀποτελέσματα, εἶναι λυπηρόν, ὅτι δὲν θὰ δοκιμάσῃ μόνη, ἀλλ’ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ὁ λαὸς ἔχει ἤδη ἀντιληφθῆ πόσον οἰκτρῶς παρεσύρθη καὶ ἐξηπατήθη. Δι’ αὐτὸ δὲν παραλείπει εὐκαιρίαν διὰ νὰ διαδηλώσῃ τὴν ἀποδοκιμασίαν του πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπερ σημαίνει, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς εὑρίσκεται εἰς δυσαρμονίαν πρὸς τὴν κοινὴν γνώμην. Οἱ ὑπεύθυνοι διὰ τὴν σημερινὴν κατάστασιν ἰσχυρίζοντο μόλις πρὸ 2ετίας, ὅτι θὰ εἶναι οἱ δημιουργοὶ ἑνὸς νέου 1909 καὶ ὅτι θὰ ἐπετύγχανον τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τοῦ ἀγρότου, τοῦ ἐργάτου, τοῦ ὑπαλλήλου καὶ τῶν ἄλλων ἀσθενῶν τάξεων τοῦ πληθυσμοῦ. Ἀντὶ τούτου ἔπραξαν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν διὰ νὰ ὑπονομευθοῦν τὰ θεμέλια τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος καὶ κατέστησαν τὴν ἀνάγκην δι’ ἕνα νέον 1909, περισσότερον ἐπιβεβλημένην καὶ ἐπιτακτικὴν ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην φοράν. (Χειροκροτήματα).

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§157Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν οὐσιώδη καὶ εὐφραδῆ ἀγόρευσιν τοῦ νεαροῦ κ. Ε. Βενιζέλου θὰ εἶμαι σύντομος, συντομώτερος καὶ αὐτοῦ τούτου, τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος διὰ βραχείας διακοπῆς καὶ ὄχι μικρᾶς ὅπως ἰσχυρίσθη κατηνάλωσε τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς νυκτός. Πράγματι πρώτην φορὰν γίνεται σοβαρὰ οἰκονομικὴ συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ κ. Τζαννετάκης διεμαρτυρήθη διότι δὲν κατετέθη ὁ προϋπολογισμὸς παρὰ τὰς ρητὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Καὶ ἐλησμόνησε νὰ εἴπῃ ὅτι καὶ ὅταν κατετέθη δὲν συνεζητήθη ποτέ. Οὕτω καταδικάζεται ἡ Βουλὴ εἰς ἀληθῆ ἀργομισθίαν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ε. Συναγερμοῦ, πρέπει νὰ ὀνομασθῇ Κυβέρνησις τοῦ αἰφνιδιασμοῦ. Διότι μὲ αἰφνιδιασμὸν ἐγεννήθη, μὲ αἰφνιδιασμὸν κινεῖται καὶ δρᾷ. Τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1951, ὀλίγα λεπτὰ μετὰ τὴν προκήρυξιν τῶν ἐκλογῶν ὁ Στρατάρχης Παπάγος ἐδήλωσεν ὅτι θὰ κατέλθῃ εἰς τὰς ἐκλογὰς παρὰ τὰς προηγουμένας ρητὰς διαβεβαιώσεις του ὅτι δὲν θὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὴν πολιτικήν. Κατόπιν εἴχομεν τὸν αἰφνιδιασμὸν τῆς συγχωνεύσεως τῶν δύο Τραπεζῶν μὲ τὸ αἰτιολογικὸν τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Τραπεζιτικοῦ συστήματος!: Ἐν συνεχείᾳ εἴχομεν τὴν ἀπὸ ραδιοφώνου ἐξαγγελίαν ὅτι ἡ δραχμὴ κόπτεται καὶ διχοτομεῖται εἰς τὴν μέσην χάριν τῆς σταθεροποιήσεως τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος καὶ χάριν τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ πρὸς τὴν δραχμήν!! Δὲν ἦτο μικρότερος ὁ αἰφνιδιασμὸς ὁ τελευταῖος, ὁ ἔσχατος, ἀλλ’ ὄχι ἐλάχιστος, διὰ τοῦ ὁποίου εἰς μίαν νύκτα ἐπεβλήθη χιλίων καὶ πλέον ἑκατομμυρίων νέα φορολογία. Ἔτυχε νὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἐκείνην τὴν ἡμέραν καὶ ὅταν τὸ πρωΐ μοῦ ἀνεκοίνωσαν τὸ εὐάρεστον γεγονὸς τὰ γκαρσόνια τοῦ ξενοδοχείου, τὰ εἶδα ἔξαλλα καὶ ἀναστατωμένα, θὰ ἐνόμιζε κανεὶς ὅτι ἐκαίγοντο τὰ σπίτια των. Ἐδημιουργήθη πράγματι πανικός. Τὸ μεσημέρι μοῦ εἶπαν ὅτι ὁ καφὲς ἔφθασε 5 δραχμές. Καὶ ἦσαν ἀκόμη περισσότερον ἀναστατωμένοι. Εἶχε δημιουργηθῆ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ὁ πρόσθετος φόρος 20% δὲν ἦτο ἐπὶ τοῦ καταβαλλομένου φόρου, ἀλλ’ ἐπὶ ὁλοκλήρου τοῦ εἰσοδήματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἠναγκάσθην νὰ τὸ διαψεύσω. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠγνόησεν ἐντελῶς τὸν ψυχολογικὸν παράγοντα, τὸν ὁποῖον ἔστειλε περίπατον, ὅπως ἔστειλε περίπατο καὶ τὰς γενικὰς ἀρχὰς περὶ σταθερότητος τοῦ νομίσματος, περὶ περιορισμοῦ τοῦ πληθωρισμοῦ, περὶ ἐξυγιάνσεως τῆς οἰκονομίας κλπ. Οἱ τελευταῖοι σεισμοί, ποὺ θὰ ἠμποροῦσε νὰ ὀνομασθῇ ἡ Κυβέρνησις, Κυβέρνησις τῶν σεισμῶν, ἔγιναν ἀφορμὴ νὰ ἐπιβληθοῦν οἱ νέοι φόροι καὶ νὰ προκληθῇ ἡ παροῦσα συζήτησις. Διεπιστώθησαν κατ’ αὐτὴν μερικὰ ἀληθῶς περίεργα πράγματα. Διεπιστώθη, π.χ. ὅτι μὲ τὴν ἐπιβολὴν τῶν νέων φορολογιῶν ἄλλα εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος, ἄλλα ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος πάλιν ἄλλα εἶπε τὴν μίαν ἡμέραν, ἄλλα τὴν ἄλλην!... Διεπιστώθη ἐπίσης, ὅτι ἤδη πρὸ τῶν σεισμῶν τοῦ Βόλου, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε στείλει σημείωμα πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, διὰ τοῦ ὁποίου ἐγνώριζεν ὅτι ὑπάρχει ἔλλειμμα 700–800 ἑκατομμυρίων δραχμῶν.

§158Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πρόσθετοι δαπάναι. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ἔλλειμμα.

§159Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀλλ’ αἱ πρόσθετοι δαπάναι δημιουργοῦν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν κενόν. Αὐτὸ λέγεται ἔλλειμμα ἢ ἄνοιγμα.

§160Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Μετὰ ἐπηκολούθησαν οἱ σεισμοὶ καὶ δι’ αὐτὸ ἐβάλαμεν τοὺς φόρους.

§161Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρὸ τῆς σεισμῶν ἤδη ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐγνώρισε πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, ὅτι ὑπάρχουν πρόσθετοι δαπάναι 700–800 ἑκατομμύρια, καὶ τοῦ ἐγνώρισεν ὅτι αἱ πρόσθετοι αὗται δαπάναι ἐδημιούργησαν ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι καλύπτονται συνήθως ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν διὰ προσθέτων φόρων, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἄλλη μέθοδος, οὔτε ἄλλος τρόπος, διὰ τοῦ ὁποίου ἀντιμετωπίζονται αἱ πρόσθετοι δαπάναι.

§162Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ αἴτημα ἦτο διὰ πρόσθετον βοήθημα.

§163Γ. ΜΟΔΗΣ. Διεπιστώθη ἐπίσης, ὅτι διαπράττεται αὔξησις ἐμμέσων φόρων, οἱ ὁποῖοι βαρύνουν, κυρίως, τὰς εὐρυτέρας λαϊκὰς τάξεις. Ἐπειδὴ γίνεται πολὺς λόγος περὶ τῆς ἀναλογίας τῶν ἀμέσων φόρων πρὸς τοὺς ἐμμέσους, ἔχω νὰ τονίσω, ὅτι συμφώνως μὲ τὰς εἰσηγήσεις ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1953–1954 τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, κ. Παπαγιάννη, καὶ εἰς τὴν σελίδα 12 τῆς εἰσηγήσεως, οἱ ἄμεσοι φόροι, κατὰ τὸ 1950–51 ἀνήρχοντο εἰς 29% τῶν ἐμμέσων, τὸ 1951–52 ἀνήρχοντο εἰς 32,5%. Δὲν ἠξεύρω οἱ ἄλλοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πόθεν ἠρύσθησαν τὰ στοιχεῖα, διὰ τῶν ὁποίων καθώρισαν τὴν ἀναλογίαν τοῦ 1951 εἰς 26% μόνον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ ἁρμοδιότερος πάντων, ὁ τότε ἁρμόδιος ὑπουργός, μὴ ἔχων οὐδένα λόγον νὰ ἐξάρῃ καὶ ἐξυμνήσῃ τοὺς προκατόχους του, σαφῶς καὶ ἀπεριφράστως τονίζει ὅτι τὸ 1951 ἡ ἀναλογία τῶν ἀμέσων φόρων πρὸς τοὺς ἐμμέσους ἦτο 32,5%. Καὶ ἀσφαλῶς μὲ τοὺς νέους δασμούς, ἡ ἤδη ὑποβιβασμένη ἀναλογία θὰ κατέλθῃ πολὺ κατώτερον. Ἑπομένως, καὶ ἂν δὲν εἶναι ἀκριβὲς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνεται ὅτι ὁ Συναγερμὸς εἶναι ὄργανον τῆς πλουτοκρατίας, βέβαιον εἶναι ὅτι ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεώς του ἐπλήγησαν σοβαρῶς, σοβαρώτατα δι’ ὅλων τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἀπὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς μέχρι τῶν νέων φορολογιῶν, ἐπλήγησαν σοβαρώτατα αἱ λαϊκαὶ κατώτεραι τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐκλήθησαν νὰ φέρουν ὅλον τὸ βάρος τῆς νέας καταστάσεως. Καὶ ἐπειδὴ ἡ ὥρα περνᾷ, θ’ ἀναφέρω μερικὰ ἄλλα γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ προηγηθοῦν τῆς ἐπιβολῆς νέων φόρων. Συμβαίνει, κ. συνάδελφοι, νὰ ἔχω πάρει κατάλογον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν τῶν εὐτυχῶν ἐκείνων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι δι’ εἰδικῶν νόμων λαμβάνουν εἰδικὴν ὅλως σύνταξιν. Καὶ εἶναι πράγματι περιβόλι ὁ κατάλογος αὐτός. Διεπιστώθη διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος σκορπίζει τὰ ἀγαθά του ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους κατὰ τρόπον ἀκόμη περισσότερον ἄνισον καὶ ἀπὸ αὐτόν, τοῦ Θεοῦ ὁ ὁποῖος ὡς γνωστὸν δὲν ἐμοίρασε τὰ ἀγαθὰ μὲ τὴν ζυγαριὰν φαρμακείου. Ὑπάρχουν μερικοὶ παράνομοι νόμοι, διὰ τῶν ὁποίων ἐδίδοντο μερικαὶ μικραὶ συντάξεις: «Δεληγιάννη 212 δρχ. ..................... (ἀναγινώσκει κατάλογον) ................». Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς κατοχῆς ὁπότε πλέον αἱ παροχαὶ καὶ αἱ συντάξεις ἐσκορπίσθησαν ἀφειδῶς καὶ γενναιοφρόνως. Καὶ βλέπει κανεὶς μίαν ποικιλίαν ἀνθρώπων λαμβανόντων συντάξεις, διὰ ἀπίθανον ποικιλίαν αἰτιῶν. Προτοῦ ὅμως νὰ προχωρήσῃ μία Κυβέρνησις εἰς ἐπιβολὴν νέων φόρων, ὤφειλε νὰ ξεκαθαρίσῃ αὐτὰ τὰ πράγματα. Καὶ ἔχομεν: «Αἱ θυγατέρες Παπαδάκη....... ........... (ἀναγινώσκει κατάλογον)................). Εἶναι, κύριοι, ὁλόκληρος κατάλογος.

§164ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι θέμα ἐπερωτήσεως αὐτό.

§165Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μία Κυβέρνησις, σεβομένη ἑαυτήν, δὲν ἠμποροῦσε νὰ προχωρήσῃ εἰς ἐπιβολὴν νέων φόρων, προτοῦ νὰ ἐξαντληθῇ εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς ἐκκαθαρίσεως. Ἀλλὰ ἐπὶ τέλους αἱ Κυβερνήσεις κατοχῆς ἐπίστευον, ὅτι μία ἄλλη Κυβέρνησις θὰ κατήργῃ κάποτε αὐτὰς τὰς παροχὰς καὶ ἴσως μάλιστα ἐπίστευον, ὅτι ὅσον μεγαλυτέρας ὑποχρεώσεις ἐδημιουργοῦσαν, τόσον ἐστένευον τὰ περιθώρια, ποὺ ἀφήνοντο εἰς τὰς ἁρπακτικὰς διαθέσεις τῶν κατακτητῶν. Ἀλλὰ ἀσφαλῶς, αἱ μεταπελευθερωτικαὶ Κυβερνήσεις ὤφειλον ἐκ τῶν πρώτων νὰ ἐκκαθαρίσουν αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Ἡ μέθοδος τῆς ἀναδρομῆς εἰς τὸ παρελθὸν πρέπει κάποτε νὰ σταματήσῃ. Ὁ λαὸς σᾶς ἐψήφισε κύριοι, διὰ νὰ θεραπεύσετε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς δὲν εἴχομεν κάμει. Δὲν σᾶς ἐψήφισε, διὰ νὰ χειροτερεύσετε ἐκεῖνα ποὺ ἐκάμαμεν ἡμεῖς.

§166ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Ὄχι.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε τὸν ρήτορα.

§168Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὑπάρχουν πολλαὶ σελίδες μὲ ὀνόματα. Ὑπάρχει κάποια Ὑψηλάντου.

§169Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Θὰ πρόκειται περὶ κἄποιας τρισέγγονης τοῦ Ὑψηλάντου, ἡ ὁποία θὰ εἶναι τελείως ἄπορος. Δὲν εἶναι κακόν. Ἀλλὰ σᾶς δηλῶ, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, θὰ φέρῃ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ χορηγήσωμεν συντάξεις καὶ εἰς ἄλλα μερικὰ πρόσωπα.

§170Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὑπάρχουν καὶ πτωχαί, ποὺ λαμβάνουν σύνταξιν, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ πλούσιαι. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι παράνομον νὰ δίδωμεν σύνταξιν, εἰς ἀνθρώπους μὴ ἀπόρους. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, βλέπω, ὅτι εἰς τὴν χήραν τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, ὅπως καὶ εἰς τὴν χήραν τοῦ Θεοδώρου Παγκάλου, δίδεται σύνταξις 7.000 δραχ., ἤτοι ὁλόκληρος βουλευτικὴ ἀποζημίωσις. Καὶ αὐτὸ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατέλυσαν τὴν Βουλὴν καὶ τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα.

§171Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ εἶναι γενναιόφρων, ἀνιδιοτελὴς καὶ νὰ ἐξετάζῃ τὰ προβλήματα ἀπὸ πολὺ γενικωτέρας πλευρᾶς.

§172Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἰς τοὺς καταλύσαντας τὸ πολίτευμα θὰ ἔπρεπε νὰ τεθῇ ὡς βραβεῖον ἡ πλουσία σύνταξις. Τὰ φέρω αὐτά, ὡς ἐλάχιστον χαρακτηριστικὸν τῆς ἀτασθαλίας, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς πολλὰ πράγματα τοῦ Κράτους καὶ τῆς δυνατότητος τῶν οἰκονομιῶν αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ γίνουν καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι παρὼν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος καὶ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, πιστεύω ὅτι καὶ εἰς τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας δύνανται νὰ γίνουν πολλαὶ οἰκονομίαι. Διότι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος ἡμεῖς νὰ ἔχωμεν Ἐπιτελεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ἐπιτελεῖα χωριστὰ Στρατοῦ, Ἀεροπορίας καὶ Ναυτικοῦ, ἐνῶ οἱ σύμμαχοί μας ἔχουν ἑνιαῖον Ἐπιτελεῖον. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ διατηρήσωμεν τὴν πολυτέλειαν τὴν ἀνήκουστον τοῦ ὀργανισμοῦ τῶν Ἐπιτελείων ὅπου χρειάζονται 600 ἀξιωματικοί, ἀφιερωμένοι εἰς γραφικὴν ἐργασίαν. Ἐπὶ τέλους πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ παλαιὸν σχῆμα εἰς τὸν παλαιὸν ὀργανισμόν, ὁπότε καὶ πολέμους διεξηγάγαμεν, μὲ ἐλάχιστον ἀριθμὸν ἀξιωματικῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον. Δὲν νομίζω, ἐπίσης ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον καὶ πολὺ χρήσιμον νὰ ὑπάρχουν ἔξω, στρατιωτικοί, ναυτικοὶ καὶ ἀεροπορικοὶ ἀκόλουθοι εἰς τὰς συμμαχικὰς πρωτευούσας τῶν χωρῶν τοῦ

ΝΑΤΟ.

§173Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Πόσοι καὶ ποῦ; Μὴ λέγετε μόνον φράσεις. Σᾶς λέγω εἶναι ἐλάχιστοι, σχεδὸν δὲν ὑπάρχουν. Διότι ἔχομεν μόνον εἰς Ἡνωμένας Πολιτείας 3, εἰς Λονδῖνον καὶ τὸ Παρίσι 1 καὶ νομίζω εἰς τὴν Ρώμην 1, ὅλους τοὺς ἄλλους τοὺς ἔχομεν καταργήσει.

§174Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἄλλοτε εἴχομεν, ἀλλὰ τώρα ἔχομεν εἰς τὸ ΝΑΤΟ, ἔχομεν ἀξιωματικοὺς εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον τοῦ ΝΑΤΟ, ὅπου ὅλα τὰ μυστικὰ εἶναι καὶ ἰδικά μας. Δι’ αὐτὸ λέγω εἶναι μία πολυτελὴς δαπάνη ἡ διατήρησις σήμερον στρατιωτικῶν, ναυτικῶν, ἀεροπορικῶν ἀκολούθων καὶ εἰς τὴν Οὐάσιγκων καὶ εἰς τὸ Λονδῖνον καὶ εἰς τὸ Παρίσι καὶ εἰς τὴν Ρώμην. (Θόρυβος). Βλέπω ὅτι καταλαμβάνονται πολλοὶ συνάδελφοι ἀπὸ ὑπερπατριωτικὴν ἀγανάκτησιν, φοβούμενοι μήπως χαθῇ ἡ Ἑλλὰς ἐὰν παύσουν νὰ ὑπάρχουν μερικοὶ στρατιωτικοὶ ἀκόλουθοι εἰς τὴν Ἀμερικὴν εἰς τὸ Λονδῖνον, εἰς τὸ Παρίσι, εἰς τὰς χώρας, εἰς τὰς ὁποίας ἔχομεν καὶ πληρώνομεν ἄλλους ἀξιωματικοὺς ἀπησχολημένου εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ΝΑΤΟ. Ἐπίσης διὰ πρώτην φορὰν ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἰδικῆς σας, ἔγιναν τόσα ταξίδια ὑπαλλήλων καὶ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπως διὰ πρώτην φορὰν ἐπὶ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ὑπάρχουν ὑπουργοὶ μονίμως ἐγκατεστημένοι πέραν τῶν συνόρων. Εἶπα ὅτι δὲν θὰ ἀναφέρω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἄλλοι ἀνέφερον. Γεγονὸς εἶναι ὅτι διὰ πρώτην φορὰν παρατηρεῖται ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως νὰ ὑπάρχουν ὑπουργοὶ μονίμως ἐκτὸς τῶν συνόρων ἐγκατεστημένοι καὶ ὄχι γλίσχρως διὰ τοῦτο ἀποζημιούμενοι!... Ὑπῆρξεν μάλιστα περίοδος κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ μεγαλύτερον ἴσως μέρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εὑρίσκετο πέραν τῶν Ἑλληνικῶν συνόρων. Ἔγιναν βέβαια μερικαὶ οἰκονομίαι, μεγάλαι οἰκονομίαι. Π. χ. κάθε ἔτος ἐγένετο εἰς τὰς 29 Αὐγούστου ἀνάβασις εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ Βίτσι Στρατοῦ, ἀρχῶν καὶ λαοῦ τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας. Ἐφέτος μᾶς κατηργήθη τὸ καθιερωμένον αὐτὸ προσκύνημα διὰ οἰκονομίαν ὀλίγων τενεκέδων βενζίνης! Καὶ εἶναι ὑπερενθικόφρων ἡ διαπράξασα τοῦτο Κυβέρνησις: Κύριοι συνάδελφοι, εἰς μίαν ἐκ τῶν διαμαρτυριῶν κατὰ τῶν νέων φόρων, εἰς μίαν διαμαρτυρίαν τῆς ἑνώσεως βιοτεχνῶν, εἶδα μίαν πρότασιν τὴν ὁποίαν εὑρίσκω ἐξόχως δικαιολογημένην καὶ σκόπιμον. Διαμαρτύρονται διότι ἐπιβάλλονται οἱ νέοι φόροι καὶ ἀφήνονται ἀφορολόγητοι καὶ ἀσύδοτοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐβαρύνοντο μὲ μεγάλας προπολεμικὰς ὑποθήκας καὶ ἐξώφλησαν τὰ μεγάλα χρέη των μὲ μίαν δεκάραν! Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ φορολογῆτε τὴν βενζίνην, τὴν σάκχαριν καὶ ὅλα τὰ ἄλλα εἴδη, τὸν μπακαλιάρον καὶ ἀφήνετε αὐτούς;

§175Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Ἐπὶ ποίας Κυβερνήσεως, κύριε συνάδελφε, ἀφέθησαν τὰ περὶ ὧν ὁ λόγος χρέη;

§176Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐπὶ πολλῶν Κυβερνήσεων. Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω καὶ σεῖς ποὺ ἐπεβάλατε εἰς μίαν νύκτα καὶ μόνην ἓν καὶ ἥμισυ δισεκατομμύριαν νέων φόρων εἴχατε περισσοτέραν ὑποχρέωσιν ἀφοῦ μάλιστα εἶσθε καὶ ἡ κατ’ ἐξοχὴν «ἰσχυρὰ» Κυβέρνησις, νὰ εἴχατε ἀντιμετωπίσει τὸ κεφάλαιον αὐτό.

§177Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Δυστυχῶς, κύριε συνάδελφε, ἐφροντίσατε πρὸ 10 ἐτῶν περίπου σεῖς νὰ δώσετε τοιαύτην τροπὴν εἰς τὸ θέμα, ὥστε νὰ μὴ εἶναι πλέον δυνατὴ λύσις.

§178Γ. ΜΟΔΗΣ. Μὴ λησμονῆτε ὅτι ἐπὶ τετραετίαν εἰς τὴν κρίσιμον περίοδον προκάτοχός σας ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἦτο ὁ νῦν Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Καὶ τώρα ἐνθυμοῦμαι καὶ ἕνα ἄλλο γεγονὸς ὅτι τὸν Μάρτιον τοῦ 1946 ἐξεδόθη ἀναγκαστικὸς νόμος ἐπιβάλλων φορολογίαν ἐπὶ τῶν εὐτυχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων καὶ ὑπελείπετο ἡ ἔκδοσις ἐκτελεστικοῦ διατάγματος. Ἐπηκολούθησαν αἱ ἐκλογαὶ τοῦ 1946 καὶ ἡ ἀνάληψις τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ὑπὸ τοῦ νῦν Ἀντιπροέδρου καὶ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Καὶ ἡ ἔκδοσις τοῦ ἐκτελεστικοῦ διατάγματος ἐλησμονήθη! Ποῖος λοιπόν, εἶναι ὁ ὑπεύθυνος, κ. ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ; Ὑπάρχουν πολλαὶ κατηγορίαι τοιούτων Ἑλλήνων οἱ ὁποῖοι ἔλαβον δάνεια καὶ τὰ ἐξώφλησαν μὲ ὀλίγας δραχμάς, καθὼς καὶ οἱ ὠφεληθέντες ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέστησαν καὶ τὴν παραμικρὰν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ παροῦσα Κυβέρνησις βαρύνεται μὲ τὴν κατηγορίαν ὅτι ηὔξησε τοὺς ἐμμέσους φόρους καὶ τὸν ἄμεσον φόρον ἀπὸ 32½ τοῦ 1951–52, τὸν κατεβίβασεν εἰς 26,4.

§179Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰς τὰ 29%.

§180Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ φροντίσῃ παραλλήλως νὰ ἐπιβάλῃ ἔστω καὶ μικρὰν φορολογίαν εἰς ὅλους τοὺς προνομιούχους οἱ ὁποῖοι ἐπωφελήθησαν ἀπὸ τὴν δυστυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐκέρδισαν καὶ οἱ ὁποῖοι κατὰ πάντα θεῖον καὶ ἀνθρώπινον νόμον ἔπρεπε νὰ συνεισφέρουν πρὸς τὸν προϋπολογισμόν. Κύριοι βουλευταί, ἐλέγετο ἄλλοτε ὅτι τὰ καλὰ οἰκονομικὰ κάμνουν τὴν καλὴν πολιτικήν, ἀλλὰ ἐλέχθη ἐπίσης ὅτι καὶ ἡ καλὴ πολιτικὴ κάμνει τὰ καλὰ οἰκονομικά. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ διεκδικήσῃ τὸν τίτλον τῆς καλῆς πολιτικῆς, διότι τὴν διαψεύδει ἡ ἀνάγκη εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθη, τῆς ἐπιβολῆς τῶν 1000 ἑκατομμυρίων καὶ σημειωτέον ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ νέα φορολογία αὐτὴ μετὰ 2½ ἔτη διακυβερνήσεως. Καθ’ ἣν ἐποχὴν δὲν πληρώνομεν οὔτε πεντάρα διὰ στρατιωτικὰς προμηθείας, ἡ Κυβέρνησις εἰς μίαν βραδιὰν ἐπέβαλε 1000 ἑκατομμύρια ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ καλύψῃ ἔλλειμμα τὸ ὁποῖον ἡ ἰδία ἐδημιούργησε. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ).

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§182Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ὥρα εἶναι προκεχωρημένη καὶ καταπεπονημένη ἡ Βουλή, παρὰ ταῦτα τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον, ἀφορᾷ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ὀφείλει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς, ἐφ’ ὅσον εἰς ἡμᾶς ἔτυχε τὸ ὑψηλὸν προνόμιον νὰ νομοθετοῦμεν ἐν ὀνόματι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις μὲ τὴν σημερινὴν μορφήν της εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα συνεχίζει τὴν παλαιὰν τακτικήν, τὴν τακτικὴν τῶν αἰφνιδιασμῶν καὶ κατὰ σύμπτωσιν ἐπιφυλλάσσεται νὰ αἰφνιδιάζῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν κατὰ τὸν μῆνα Ἀπρίλιον. Εἰς τὰς 9 Ἀπριλίου 1953 ἐγένετο ὁ πρῶτος αἰφνιδιασμὸς, εἰς τὰς 27 Ἀπριλίου 1955, ἐγένετο καὶ ὁ νέος αἰφνιδιασμὸς τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ φορολογίας πλέον τῶν 1000 ἑκ. Ὁσάκις πρόκειται νὰ ψηφίσωμεν φορολογικὸν νομοσχέδιον καὶ ὀφείλομεν νὰ δώσωμεν τὴν ὑπέρ, ἢ τὴν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ψῆφον μας, τοὐλάχιστον ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὁμιλοῦντες ὡς ὑπεύθυνοι πολιτικοὶ ἄνδρες εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ μὴ δημιουργοῦμεν, νὰ μὴ ὑπερβάλωμεν, ἀλλὰ νὰ ὁμιλοῦμεν ἐν ἠρεμίᾳ διὰ νὰ διαφωτίζωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ νὰ εἴμεθα ἀπολύτως ἀντικειμενικοί. Ἐὰν μία Κυβέρνησις εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀδήρρητον ἀνάγκην ἀφοῦ ἐξαντλήσῃ ὅλα τὰ περιθώρια τῶν προσπαθειῶν της εἰς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, νὰ ἐπιβάλῃ φόρους, νομίζω, ὅτι εἶναι χρέος τῆς Βουλῆς νὰ συμπαρίσταται. Μὲ τὸ πνεῦμα αὐτὸ θὰ ἐξετάσω τὰ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδια. Ἡ Κυβέρνησις ἀφοῦ προέβαλε, διαφόρους λόγους ἕνεκα τῶν ὁποίων κατέθεσεν τὰ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδια, κατέληξεν εἰς τὴν οὐσίαν διὰ στόματος τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας καὶ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι προέβη εἰς τὴν κατάθεσιν τῶν νομοσχεδίων καὶ τὴν λῆψιν τῶν μέτρων, διότι προεκλήθη δημοσιονομικὸν πρόβλημα ἐκ διαφόρων λόγων: Τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τῆς ἀνάγκης τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων, τῆς ἀνάγκης τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ τῆς καλύψεως τῶν ἀναγκῶν τῶν σεισμοπαθῶν Μαγνησίας. Καὶ οἱ τέσσαρες αὐτοὶ λόγοι εἶναι συμπαθέστατοι συγκινοῦν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ οὐδεὶς ἐξ ἐκείνων ποὺ καλεῖται νὰ σηκώσῃ τὰ βάρη αὐτὰ ἀρνεῖται νὰ τὰ σηκώσῃ, ἀφοῦ πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθῶσιν αὗται αἱ ἀνάγκαι. Ἐρωτᾶται ὅμως, διὰ νὰ ἱκανοποιηθῶσιν αὗται αἱ ἀνάγκαι ἔπρεπε νὰ καταλήξῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰ εἰδικὰ αὐτὰ μέτρα, ἢ ὑπῆρχεν ἄλλος τρόπος καλύψεως τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν αἱ ὁποῖαι πράγματι εἶναι ἀπαραίτητοι. Ἐκ τῶν ἀριθμῶν οἱ ὁποῖοι ἀνεφέρθησαν προκύπτει, ὅτι διὰ μὲν τὰς ἀνάγκας τοῦ Βόλου διὰ τὸ προσεχὲς οἰκονομικὸν ἔτος ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ περὶ τὰ 400 ἑκατομμύρια, διὰ δὲ τὴν βελτίωσιν τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων ἐκ τῶν στοιχείων τοῦ προϋπολογισμοῦ φαίνεται ὅτι θὰ χρειασθοῦν ἄλλα 400 ἑκατομμύρια, ἤτοι συνολικῶς τὸ ποσὸν ἀνέρχεται εἰς 800 ἑκατομμύρια. Ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ 100 ἑκατομμύρια διὰ νὰ ἔχῃ περιθώρια.

§183Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὰς Ἰονίους Νήσους τὰς ἐξεχάσατε.

§184Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι μέσα εἰς τὰς ἐκτάκτους ἀνάγκας.

§185Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐὰν ἐδιαβάζατε θὰ ἐβλέπατε ὅτι δὲν εἶναι μέσα.

§186Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἀφήσατε νὰ ὁλοκληρώσω τὴν σκέψιν μου, διότι θὰ ὁμιλήσω βάσει ἀριθμῶν καὶ στοιχείων, διότι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα τοῦτο μὲ τὴν πρόθεσιν καὶ διάθεσιν νὰ συμβάλω εἰς τὴν συζήτησιν. Καὶ ἐὰν νομίσετε ὅτι κάπου σφάλλω........

§187Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ξεχνᾶτε τὰ 350 ἑκατομμύρια διὰ τὰς Ἰονίους Νήσους.

§188Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ποσὸν αὐτὸ περιλαμβάνεται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 1953–1954 καὶ τὰ 800 ἑκατομμύρια προέρχονται ἐκ νέων ἀπροβλέπτων δαπανῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ διὰ τῶν νομοσχεδίων της 1016 ἑκατομμύρια δραχμῶν ἐκ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν στηριζόμενοι εἰς τὰ στοιχεῖα τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐὰν ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξεύρῃ τὰ ποσὰ ταῦτα ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ὡς συνετάχθη καὶ κατετέθη διὰ τὸ 1954–1955, ἢ ἐφαρμόζουσα πιστῶς τοῦτον, νὰ μὴ προσφύγῃ εἰς τὸ μέτρον τῆς αὐξήσεως τῶν δασμῶν καὶ τῶν φόρων. Ἐὰν μελετήσωμεν τὰ στοιχεῖα τῶν προϋπολογισμῶν 1953–54 καὶ 1954–55 θὰ ἴδωμεν ὅτι οὗτοι παρουσιάζουν τὴν κάτωθι εἰκόνα.

Τὰ ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν ἔσοδα 1954–55 ηὐξημένα κατὰ 624 ἑκατ. ἀπὸ τὸ 1953–54.

Αἱ δαπάναι τῶν προϋπολογισιμῶν τούτων ἀναλύονται ὡς ἑξῆς:

Αὐτὴ εἶναι ἡ εἰκὼν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐσόδων καὶ ἐξόδων 1953–54 καὶ 1954–55. Ἐὰν ἠθέλαμεν νὰ ἐφαρμόζωμεν αὐστηρῶς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1954–55 καὶ διὰ τὸ 1955–56, θὰ εἴχαμεν τὸ ἀποθεματικὸν τῶν 722 ἑκατ. δραχμῶν καὶ τὸ πλεόνασμα τῶν 350 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἵνα ἐκ τούτων καλύψωμεν τὰς νέας ἀνάγκας, χωρὶς οὐδεμίαν περικοπὴν ἐκ τῶν κονδυλίων τοῦ 1954–55. Πέραν ὅμως τούτων, δηλαδή, τοῦ ἀποθεματικοῦ καὶ τοῦ πλεονάσματος, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ διὰ τὸ 1955–56 μίαν αὔξησιν ἐσόδων ἐκ 50 περίπου ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ φόρου οἰκοδομῶν, λόγῳ τῆς ἐσχάτως διὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου ἐπιβληθείσης αὐξήσεως ἐνοικίων καὶ μίαν περικοπὴν δαπανῶν ἐκ δραχμῶν 60 ἑκατομμυρίων. Ὅσα ἀναγράφονται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 1954–55 διὰ τὸ Ἐκστρατευτικὸν Σῶμα τῆς Κορέας, νομίζομεν, ὅτι εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ἀνακληθῇ τὸ Σῶμα τοῦτο.

§189Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν δαπανῶνται καὶ τὰ 60 ἑκατομ. δρχ., κ. συνάδελφε, ἀλλὰ μόνον τὰ 30 καὶ προβλέπομεν βαθμιαίως τὴν μείωσίν των μέχρι τῶν 5 ἢ καὶ ὀλιγώτερον.

§190Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ μηδέν. Δὲν συμφωνῶ εἰς τὴν ἄποψιν νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ συμβολικὴ παράστασις τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν ἐποτίσαμεν μὲ τόσον τίμιον Ἑλληνικὸν αἷμα. Ἀλλὰ μία διμοιρία εὐσταλῶν εὐζώνων εἰς μίαν σκηνὴν κειμένην εἰς ἐπίκαιρον σημεῖον τῆς μακρυνῆς αὐτῆς χώρας, θὰ εἶναι ἀρκετὴ νὰ φυλάσσῃ τὴν σημαίαν μας καὶ νὰ τὴν ἔχῃ συνεχῶς καὶ συμβολικῶς ἠρτημένην καὶ καλύπτουσαν τὸ χυθὲν Ἑλληνικὸν αἷμα. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐστηρῶς ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1954–55 καὶ νὰ διοικηθῇ τὸ Κράτος ἀνέτως, νὰ καλυφθοῦν αἱ νέαι δαπάναι, χωρὶς τὸ παράπαν νὰ ἐλαττωθῇ ἡ ἄμυνα τῆς χώρας. Φθάνει νὰ ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀλλάξῃ πολιτικὴν καὶ νὰ περιορίσῃ τὰς ἀνέσεις καὶ τὰς σπατάλας καὶ νὰ ἐπιβάλῃ οἰκονομίας αὐστηρὰς εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Κράτους. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει νοοτροπίαν σπατάλης καὶ μὲ τὴν νοοτροπίαν αὐτὴν δρᾷ καὶ ἐπιβαρύνει τὸν λαόν, χωρὶς νὰ σκέπτεται διὰ τὴν ἀνακούφισίν του. Καὶ ἰδοὺ τί ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ προϋπολογισμὸς βάσει τῶν στοιχείων τοῦ 1954–55 ὥστε νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς ὅλας τὰς ἀνάγκας, χωρὶς νέας ἐπιβαρύνσεις. Ἂς προσέξωμεν τὰ στοιχεῖα τοῦ προϋπολογισμοῦ 1954– 1955. Καὶ πρῶτον, ὡς πρὸς τὰ ἔσοδα. Ἡ Κυβέρνησις εἶπεν, ὅτι ὁ συνθετικὸς φόρος, καλύπτει τὸ 28% καὶ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἶναι τὸ ἀνώτερον ποσοστὸν ποὺ μέχρι τοῦδε ἐκαλύφθη. Κάμνει λάθος. Ἐκ τῶν στοιχείων τῆς εἰσηγήσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ (σελ. 28) φαίνεται ὅτι τὸ 1951–52 ὁ συνθετικὸς φόρος ἐκάλυψε τὸ 32% καὶ ἔκτοτε κατέρχεται. Τάσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἀποφεύγῃ τοὺς ἀμέσους φόρους καὶ νὰ αὐξάνῃ τοὺς ἐμμέσους. Καὶ ἐκ τῶν νέων φορολογιῶν τὰ 850 ἑκατ. καλύπτονται ἐξ ἐμμέσων φόρων καὶ τὰ 150 μόνον ἐξ ἀμέσων, δηλαδὴ τὸ 15%. Ἐκ τῶν πινάκων τῆς Κυβερνήσεως φαίνεται ὅτι ἐκ τῶν 35.000 Ἑλλήνων ποὺ ὀφείλουν νὰ πληρώνουν συνθετικὸν φόρον διὰ τὸ 1952)53 κατέβαλον μόνον 6.323, τὸ 1953)54 4.611 καὶ τὸ 1954)55 μόνον 5.706. Ἡ Κυβέρνησις δὲν κατέβαλε καμμίαν προσπάθειαν πιέσεως πρὸς ὑποχρέωσιν τῶν ὑποχρέων εἰς τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου αὐτοῦ, βάσει τῶν κειμένων νόμων διὰ νὰ αὐξήσῃ τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὁ βασικὸς συντελεστὴς ἀπὸ 60.000 ηὐξήθη εἰς 75.000 καὶ ἐνῷ διὰ τῶν ἐμμέσων φόρων φορολογεῖται τὸ γλίσχρον ἀγροτικὸν καὶ ἐργατικὸν εἰσόδημα ἀφίνονται ἀφορολόγητα 75.000 δραχ. εἰσοδήματα μέσου εἰσοδηματίου. Ἡ Κυβέρνησις οὐδεμίαν κατέβαλε προσπάθειαν διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων, ἀλλὰ ἠρκέσθη εἰς τὴν πεπατημένην τῆς ἀνέτου εἰσπράξεως τῶν ἐμμέσων μόνον φόρων. Δὲν προέβη εἰς τὴν ἁπλούστευσιν τοῦ φορολογικοῦ συστήματος, ὥστε νὰ δώσῃ ἄνεσιν εἰς τὰ φοροτεχνικὰ ὄργανα, νὰ προβοῦν εἰς τὴν ὀρθολογιστικὴν ὀργάνωσιν τῆς εἰσπράξεως τῶν ἐσόδων, πλὴν τῶν ἐσόδων. 620 νόμοι ἰσχύουν περὶ φορολογικῶν δικαστηρίων καὶ 2.000 ἐπιτροπαί καὶ συμβούλια λειτουργοῦν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης καὶ 30.000 φορολογικαὶ ὑποθέσεις ἐκκρεμοῦν ἐνώπιον τῶν συμβουλίων τούτων, διαφευγόντων ἰσαρίθμων φοροφυγάδων. Ἠκολούθησε τὴν πεπατημένην τῶν ἀναστολῶν πληρωμῆς τῶν χρεῶν πρὸς τὸ Δημόσιον, παγώνουσα μικρὰ καὶ μεγάλα χρέη. Οὐδὲν μέτρον νομοθετικὸν ἢ διοικητικὸν ἔλαβε κατὰ τῶν φοροφυγάδων. Τοὺς ἰσολογισμοὺς τῶν Ἀν. Ἑταιριῶν, ποὺ κατὰ τὰ 9)10 εἶναι ψευδεῖς, τοὺς παραδέχεται καὶ ἀφίνει ἀνενόχλητους τοὺς ὀφειλέτας ἐκ τῶν ἑταιριῶν τούτων. Κανὲν μέτρον ἐξυγιάνσεως τῶν νομικῶν προσώπων ἔλαβεν, ἀφήσασα ταῦτα νὰ παρουσιάζουν ἔξοδα διοικήσεως 50 –60%. Κανένα μέτρον περιστολῆς τῶν παραβάσεων τῶν νόμων περὶ χαρτοσήμου ἔλαβεν, ἀφήσασα νὰ διαφεύγουν ἔσοδα τοῦ Δημοσίου κατὰ ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων, χωρὶς νὰ συγκινῆται. Κανὲν μέτρον περιστολῆς τοῦ διὰ ταχ. δεμάτων διεξαγομένου λαθρεμπορίου ἔλαβε καὶ ἄφησε νὰ διαφεύγουν σοβαρὰ ἔσοδα τοῦ δημοσίου. Ἐὰν τὰ μέτρα ταῦτα ἐλάμβανεν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξεύρισκε τὰ 1.000 ἑκατ. δρχ. χωρὶς τὴν ἀνάγκην νὰ καταφύγῃ εἰς νέους φόρους. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ σκέλος τῶν ἐξόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ ἡ Κυβέρνησις εἶχε στάδιον εὐρὺ διὰ νὰ λάβῃ μέτρα οἰκονομιῶν χωρὶς τὸ παράπαν νὰ μειώσῃ τὴν ἀμυντικὴν καὶ διοικητικὴν δύναμιν τῆς χώρας. Ἄς ρίξωμεν μίαν ματιὰν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐσόδων. Τὸ μόνον μέτρον, τὸ ὁποῖον παρουσίασε, δῆθεν ὡς μέτρον οἰκονομιῶν ἡ Κυβέρνησις, ἦτο τὸ Ν. Δ. 2500)53. Καὶ τὸ μέτρον τοῦτο ἦτο μέτρον σπατάλης. Ἐνῷ τὸ ἄρθρον 8 τοῦ Ν. Δ. τούτου προβλέπει τὴν ἀπόλυσιν ὅλων τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1954–55 προβλέπει 1.629 τοιούτους ὑπαλλήλους μὲ ἐπιβάρυνσιν 71.813.200 δρχ. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, ἡ κακὴ καὶ φαῦλος ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου τούτου, ὑπεχρέωσε τὸ Δημόσιον νὰ πληρώσῃ δικαστικὰ ἔξοδα λόγῳ ἀπωλείας δικῶν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, νὰ πληρώσῃ ἀποζημιώσεις ὑπαλλήλων ποὺ δὲν εἰργάζοντο. Ὁ νόμος αὐτὸς ἔγινε μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἐκκαθαρίσῃ μερικὰς χιλιάδας ὑπαλλήλων ἀνεπιθυμήτων καὶ νὰ τοὺς ρίψῃ εἰς τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν ἀπαθλίωσιν. Ἡ Κυβέρνησις παρέλαβε τὸ 1952 142.000 συνταξιούχους καὶ ἐντὸς διετίας τοὺς ηὔξησεν εἰς 156.000, χωρὶς νὰ μειώσῃ ἀντιστοίχως τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἐν ἐνεργείᾳ. Ὄργια ἀπολύσεων προαγωγῶν διορισμῶν, ἐπέφεραν τὴν δημοσιονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας εἰς τὸ χάος. Ἀλλὰ ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἐρευνήσωμεν τὸν προϋπολογισμὸν 1954–55 διὰ νὰ ἴδωμεν πῶς εἶναι συντεταγμένος. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρομεν μερικὰ κονδύλια. Προεδρία Κυβερνήσεως. Κεφ. 2)2, δι’ ὑπερωριακὴν ἐργασίαν τῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων προβλέπεται ποσὸν 500.000 δραχμῶν!: Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Κεφ. 3)3. Ἀποζημίωσις μὴ δημοσίων ὑπαλλήλων μελῶν Συμβουλίων δραχ. 100.000. Ἔξοδα κινήσεως καὶ ὑπερωριακῆς ἐργασίας δρχ. 100.000. Ἀμοιβαὶ εἰδικῶν (;) συνεργείων ἐκποιήσεως μελῶν δρχ. 900.000. Ἐθνικῆς Ἀμύνης: Κεφ. 24)1. Ἀπρόβλεπτα ἔξοδα ΚΥΠ δρχ. 6.500.000, ἐνῷ τὸ 1953–54 προεβλέποντο 2.100.000. Προβλέπονται περαιτέρω ἀπρόβλεπτα ἔξοδα τῶν Γεν. Ἐπιτελείων καὶ Σωμάτων Ἀσφαλείας. Σπαταλῶνται τεράστια ποσὰ διὰ τὰς μυστικὰς ὑπηρεσίας, διότι εἶναι ἀσυντόνιστοι, ἐνῷ ἦτο δυνατὸν νὰ συντονισθοῦν αὗται καὶ νὰ δαπανῶνται δι’ ὅλας αὐτὰς ὀλιγώτερα χρήματα. Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν: Κεφάλαιον 8)1. Τὸ κονδύλιον τῶν ἀπορρήτων ἐθνικῶν ἀναγκῶν ἀπὸ 5,9 ἑκ. δρχ. ηὐξήθη εἰς 19 ἑκ. Τὸ Κεφ. 8)2 τῶν δεξιώσεων ἀπὸ 200.000 δραχ. εἰς 1.500.000 δραχ. καὶ τὸ Κεφ. 4)1–13 τῶν ὁδοιπορικῶν ἀπὸ 2 ἑκατ. εἰς 6,8 ἑκατ. δραχ. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ νέου ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, τοῦ κ. Εὐταξία, ἐδαπάνησεν ἐκ τῶν 722.000.000 δραχ. τοῦ ἀποθεματικοῦ δρχ. 210.000.000 ἀπὸ τῆς 15 Ὀκτωβρίου 1954 ἕως 31 Δεκεμβρίου 1954. Θέλετε νὰ εἴδητε ποῦ διέθεσε τὸ ἀποθεματικὸν τοῦτο; Κάμετε τὸν κόπον νὰ μελετήσητε τὰς μεταβολὰς τοῦ προϋπολογισμοῦ. Σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα διὰ νὰ ἴδητε τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ἐπεκράτησεν, εἰς τὴν διάθεσιν καὶ σπατάλην τοῦ ἀποθεματικοῦ τούτου. Τὸ Κεφ. 17)1 τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως (ἐπιχορηγήσεις εἰς ἐφημερίδας) ποὺ προέβλεπε δραχ. 4.300.000 ηὐξήθη κατὰ 300.000 καὶ τὸ Κεφ. 17)2 (ἀποζημιώσεις εἰς ἐφημερίδας) ποὺ προέβλεπεν 72.000 δραχ. ηὐξήθη κατὰ 50.000. Μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἐγένοντο αἱ μεταβολαὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἀπερροφήθησαν σπαταληθέντα 210.000.000 δρχ. ἐκ τοῦ ἀποθεματικοῦ, δηλ. τὸ ἥμισυ τῶν ἀναγκῶν ἐκ τῶν σεισμῶν Βόλου καὶ Μαγνησίας. Ἀλλὰ τὸ ὄργιον τῆς σπατάλης τῆς Κυβερνήσεως δὲν σταματᾷ ὣς ἐδῶ. Αἱ δαπάναι τῶν ἀποδοχῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι ἀπεριόριστοι. Χωρὶς οἶκτον σπαταλῶνται τὰ χρήματα διὰ τὰς ἀποστολὰς αὐτάς. Ἔχω εἰς χεῖρας μου πίνακα προσώπων, ποὺ διαμένουν ἀπὸ ἐτῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀμειβόμενα πλουσιοπαρόχως, χωρὶς νὰ προσφέρουν οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν. Ἐζήτησα νὰ κατατεθῇ πίναξ τῶν ἀποστολῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δὲν κατετέθη. Μοῦ ἐπέδειξαν εἰς τὸ Γεν. Λογιστήριον ὀγκώδεις φακέλλους τῶν ἀποστολῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ ποὺ περιελάμβανον τὰς σπατάλας αὐτὰς τῶν ἀποστολῶν. Αὗται, ἐὰν περιωρίζοντο, θὰ ἀνεκουφίζετο ὁ λαός. Ἀθρόως ἡ Κυβέρνησις μετακαλεῖ ξένους — φθάσασα ἀκόμη νὰ μετακαλέσῃ ξένον διὰ νὰ ρυθμίσῃ τὴν τροχαίαν μας κίνησιν!! Καὶ δαπανᾷ διὰ τὰς μετακλήσεις αὐτὰς χρήματα ἄφθονα ἀφρόνως. Ἡ Κυβέρνησις ἐφήρμοσε τὴν πολιτικὴν τῆς διακρίσεως τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἔδωκεν εἰς ὡρισμένους προνομιούχους παχυλὰς ἀμοιβὰς καὶ ἀποζημιώσεις καὶ ἔξοδα κινήσεως, προκαλέσασα τὴν δυσαρέσκειαν τῶν λοιπῶν. Ἐὰν τὰ ἔκτακτα αὐτὰ κονδύλια ποὺ διαθέτει εἰς προνομιούχους ὑπαλλήλους τὰ συνεκέντρωνε, θὰ ἐσχημάτιζε ἕνα σημαντικὸν κεφάλαιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐβελτίωνε τὰς ἀποδοχὰς ὅλων τῶν ὑπαλλήλων. Σήμερον διατηρεῖ τὰς ἀνισότητας καὶ σκέπτεται νὰ δώσῃ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τὸ 10%, καὶ πρὶν τὸ δώσῃ ἀφαιρεῖ τὸ 4%, ὅση εἶναι ἡ προηγηθεῖσα λόγῳ τῶν νέων βαρῶν ἐπιβάρυνσις τοῦ τιμαρίθμου. Προβαίνει ἀφρόνως εἰς προμηθείας μὴ ἀναγκαίων εἰδῶν, ὅπως εἶναι αἱ διατρητικαί, αἱ ἀθροιστικαὶ καὶ λογιστικαὶ μηχαναί, μὲ τὰς ὁποίας θέλει νὰ μηχανοκινήσῃ τὴν γραφειοκρατίαν, αἵτινες ὅμως παραμένουν ἀχρησιμοποίητοι καὶ φθείρονται. Τὸ Κράτος καταναλίσκει κατ’ ἔτος 1.800 τόννους χάρτου δι’ ἔντυπα καὶ ἐγκυκλίους, χωρὶς ἡ Κυβέρνησις νὰ καταβάλῃ οὐδεμίαν προσπάθειαν περιστολῆς τῆς σπατάλης. Αἱ ὑπηρεσίαι πωλοῦν τὰ ἄχρηστα αὐταῖς εἴδη καὶ ἄλλαι τὰ ἀγοράζουν ἀπὸ τοὺς ἀγοραστάς καὶ οὕτω τὸ Δημόσιον ζημιοῦται καὶ κατὰ τὴν πώλησιν καὶ κατὰ τὴν ἀγορὰν τῶν εἰδῶν τούτων, ὠφελουμένων τῶν μεσαζόντων μεταπρατῶν. Ὀλίγας λέξεις θὰ εἴπω διὰ τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Δυστυχῶς, τὸ πρόβλημα τούτων δὲν τὸ συνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις. Τὸ συνέλαβεν ὅμως καὶ τὸ ἐτοποθέτησεν ὀρθῶς εἷς Ἀμερικανὸς στρατιωτικός, ὅστις εἰς Ἕλληνα δημοσιογράφον εἰς Ἀμερικὴν ἔκαμε σχετικὰς δηλώσεις. Σᾶς παραπέμπω εἰς τὴν ἀνταπόκρισιν ποὺ ἐδημοσιεύθη τὴν 28ην Μαΐου εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἔθνος». Ἰδοὺ τί γράφεται ἐκεῖ περὶ τοῦ ζητήματος τούτου: «Ἡ Ἑλλὰς διακηρύττουσα τὴν ἀπόφασίν της νὰ περιορίσῃ τὴν ἀριθμητικὴν δύναμιν τοῦ Στρατοῦ της, κινδυνεύει νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ὁδόν, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ πρὸς ἀφάνειάν της, ὡς μέλους τῆς Ἀτλαντικῆς Συμμαχίας. Ἡ Τουρκία ἐξ ἄλλου ἀκολουθεῖ τὸν ὀρθὸν δρόμον τῆς στρατιωτικῆς της ἐνισχύσεως ἐμμένουσα πεισμόνως εἰς τὴν ὑποχρέωσιν τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, ὅπως παράσχουν εἰς αὐτὴν πᾶσαν οἰκονομικὴν βοήθειαν διὰ τὴν διατήρησιν τῶν στρατιωτικῶν της δυνάμεων εἰς τὸ ἐπίπεδον ποὺ θεωρεῖ ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἰδικήν της ἀσφάλειαν καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν συμμάχων της εἰς τὸ ΝΑΤΟ». Νομίζω, ὅτι ὁ Ἀμερικανὸς αὐτὸς στρατιωτικὸς συνέλαβεν εἰς τὴν βάσιν του τὸ πρόβλημα τῶν στρατιωτικῶν μας δαπανῶν καὶ οὕτω πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Χωρὶς νὰ διακινδυνεύσῃ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν, χωρὶς νὰ κάμψῃ τὰς δυνάμεις τοῦ λαοῦ, νὰ ἐμμείνῃ εἰς τὰς Μεγάλας Δυνάμεις εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ἐνισχύσεώς μας καὶ νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τῆς ἐνισχύσεως. Ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς πολιτικῆς της αὐτῆς ἐπιτυγχάνει ἡ Τουρκία, διατί νὰ μὴ ἐπιτύχῃ καὶ ἡ Ἑλλάς; Χρειάζεται ὅμως σύλληψις πολιτικῆς καὶ σώφρων ἐφαρμογή, ἥτις φαίνεται ὅτι λείπει ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ αὐτὸ συζητεῖται καὶ ὑπάρχει τὸ πρόβλημα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ μὴ ὑπάρχῃ, ἀλλὰ νὰ εἶχε ρυθμισθῆ ἤδη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, συνεννοουμένης μὲ τοὺς συμμάχους. Ταῦτα ὡς πρὸς τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας, ἤθελα νὰ εἴπω. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὸν Προϋπολογισμόν. Ἐνδεικτικῶς ἀνέφερα μερικὰς περιπτώσεις ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ νὰ ἀποδείξω διὰ στοιχείων, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἤθελεν, ἠδύνατο νὰ κάμῃ οἰκονομίας σοβαράς, νὰ νοικοκυρεύσῃ τὸ Κράτος καὶ τὰς ὑπηρεσίας καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὅλας τὰς ἐκτάκτους ἀνάγκας τοῦ Κράτους, χωρὶς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπιβάλῃ οὐδὲ δραχμῆς φόρον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐφήρμοζε τὸν προϋπολογισμὸν 1954–55, ὡς αὕτη τὸν συνέταξε καὶ τὸν κατέθεσε διὰ τὸ ἔτος 1955–56 καὶ κατέβαλε προσπάθειαν διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν κειμένων νόμων αὐξήσεως τῶν ἐσόδων καὶ περιστολῆς τῶν δαπανῶν, ὡς ἐνδεικτικῶς ὑπέδειξα, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἐκαλύπτοντο ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τούτου ὅλαι αἱ προκύψασαι νέαι δαπάναι καὶ δὲν θὰ κατέφευγεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ σκληρὸν μέτρον τῶν νέων φορολογιῶν. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως δὲν ἠθέλησε νὰ κουρασθῇ. Ἐπροτίμησε τὴν ἄνετον ὁδόν, τὴν φορομπηκτικὴν καὶ τὴν πλέον ἀσφαλῆ, τῆς αὐξήσεως τῶν ἐμμέσων φόρων. Ἠδίκησε τὸν λαόν καὶ ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν τὸν πονᾷ, δὲν τὸν ἀγαπᾷ, δὲν ἐνδιαφέρεται δι’ αὐτόν. Ἀπέδειξα ὅτι τὰ μέτρα δὲν ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν. Τὰ πιστεύω ἐνσυνειδήτως. Δι’ αὐτὸ ἐνσυνειδήτως θὰ καταψηφίσω τὰ νομοσχέδια, δὲν θὰ παραστῶ κἂν εἰς τὴν ψήφισίν των καὶ θὰ καταγγείλω εἰς τὸν λαὸν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι χωρὶς λόγον, ἐπέβαλε τὰ νέα βάρη, μόνον καὶ μόνον διότι δὲν ἤθελε νὰ κουρασθῇ εἰς τὴν διοίκησίν της καὶ διότι ἐκ χαρακτῆρος καὶ ἐκ συνθέσεως εἶναι Κυβέρνησις πράγματι ἀντιλαϊκή, πράγματι ἄσπλαχνος πρὸς τὸν λαὸν καὶ ἰδιαιτέρως πρὸς τὰς ἀσθενεῖς τάξεις, τὰς ὁποίας κυρίως πλήττει διὰ τῶν μέτρων της. Καταγγέλλω εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν Κυβέρνησιν ὡς ἐπιβάλλουσαν ἄνευ λόγου βάρη, διότι πιστεύω ὅτι ἠδύνατο νὰ τὰ ἀποφύγῃ καὶ νὰ καλύψῃ τὰς νέας ἀνάγκας της ἐκ τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐὰν αὐτὴ ποὺ τὸν συνέταξε τὸν ἐφήρμοζε μὲ ἐπιμέλειαν, μὲ φρόνησιν, μὲ ἐνδιαφέρον. Καλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀλλάξῃ νοοτροπίαν καὶ νὰ διοικήσῃ μὲ τὸ πνεῦμα τῶν οἰκονομιῶν καὶ τῆς περιστολῆς, διότι ὁ λαός μας δὲν ἀντέχει πλέον εἰς τὰ τόσα βάρη ποὺ ἄφρων καὶ ἄσπλαχνος Κυβέρνησις τοῦ ἐπιβάλλει.

§191Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἐφ’ ὅσον ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸν Κανονισμὸν καὶ ὑπέγραψεν ἔνστασιν ἀπαρτίας ἐνώπιον τόσων βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ παράκλησις τῆς Κυβερνήσεως πρὸς μὴ τήρησιν τοῦ τετάρτου αἴρεται καὶ αἴρεται μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ στάσις αὐτὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὴν τόσον γενναιόφρονα ἐκδήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη, κύριοι, ἔνστασις ἀπαρτίας. Ὁμολογῶ καὶ ἐγώ, ὅτι τοῦτο μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν καὶ ἐκφράζω τὴν πικρίαν μου, διότι εἴπομεν νὰ ἀφήσωμεν νὰ ὁμιλοῦν οἱ ρήτορες κάπως περισσότερον καὶ νὰ μὴ γίνωνται ἐνστάσεις ἀπαρτίας. Διὰ τοῦτο εἶμαι καὶ ἐγὼ ἐκτεθειμένος ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως.

§193Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ὁ κ. Ζίγδης ὡμίλησε 1½ ὥραν καὶ ὁ κ. Ζορμπᾶς ἡμίσειαν ὥραν.

§194ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (Ἀντιπολιτεύσεως). Ἀποσύρομεν τὰς ὑπογραφάς μας ἀπὸ τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε ἀποσύρεται ἡ ἔνστασις ἀπαρτίας. Ὁ κ. Σ. Μπίρης ἔχει τὸν λόγον.

§196Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ἡ συζήτησις, κύριοι βουλευταί, τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ἡ σχετική, μὲ τὰ ὑπὸ κρίσιν φορολογικὰ νομοσχέδια ἐπεβεβαίωσε τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν καταβάλλει ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἀπὸ τὸν παρελθόντα Δεκέμβριον νὰ ἀποδείξῃ ὅτι ἡ πολιτική της εἰς τὸν οἰκονομικὸν κυρίως τομέα καὶ τὸ ὕφος της γενικώτερον μετεβλήθησαν, ὅτι μετεβλήθη ἡ συμπεριφορὰ τοῦ Συναγερμοῦ ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, αὐτὸ ἀγωνίζεται νὰ ἀποδείξῃ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ νομίζω ὅτι τοῦτο ἔχει μεγίστην σημασίαν καὶ δι’ αὐτὸ τὸ ἐπισημαίνω. Τὴν τακτικὴν πολιτικὴν τοῦ Συναγερμοῦ κατὰ τὴν πρώτην διετίαν τὴν ἐξεπροσώπει ὁ πρῶτος ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ κ. Μαρκεζίνης. Ἦτο ἡ ἐποχὴ τῆς ρωμαλεότητος, τῶν λαμπρῶν ἡμερῶν. Τώρα, μετὰ τὴν ἀποτυχίαν της, ὁ Συναγερμὸς θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς αὐτοκριτικῆς, τῆς στροφῆς δῆθεν πρὸς τὸν ἄνθρωπον, τὸν Φαρισαϊσμὸν ὅμως κατὰ τὴν γνώμην μας. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μάλιστα, ὡς ἐκπρόσωπος αὐτῆς ἀπεκάλεσε προχθὲς πολιτικὴν νηφαλιότητος καὶ ἐχαρακτήρισε τὸν λόγον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὡς μνημεῖον νηφαλιότητος, διὰ νὰ δείξῃ ἴσως τὴν ἀντίθεσιν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὰ προηγούμενα ἰδικά της μνημεῖα ρωμαλεότητος. Εἰσήλθομεν, λοιπόν, εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς νηφαλιότητος. Κάτι ἀνάλογον συμβαίνει τὰς ἡμέρας αὐτὰς εἰς τὴν γείτονα Γιουγκοσλαβίαν. Ἐμφανίζεται καὶ ἐκεῖ ἀλλαγὴ ὕφους καὶ πολιτικῆς τῶν Ρώσσων ἡγετῶν, εἶναι μάλιστα τόση ἡ ἀναλογία, ὥστε ἐὰν καὶ ἐδῶ ἐχρησιμοποιοῦντο οἱ ὅροι τοῦ κομμουνιστικοῦ λεξιλογίου, ἴσως κατηγορεῖτο ἡ Κυβέρνησις καὶ ὡρισμένοι ὑπουργοὶ αὐτῆς διὰ ἀριστερὰν παρέκκλισιν, ἐπειδὴ ἐχρησιμοποίουν τὴν τελευταίαν τακτικὴν τῶν Ρώσσων ἡγετῶν ἤ διὰ νὰ μὴ διαμαρτύρεσθε, θὰ πρέπει νὰ κατηγορηθοῦν οἱ Ρῶσσοι ἡγέται διὰ δεξιὰν παρέκκλισιν, ἐπειδὴ ἀκολουθοῦν τὴν τακτικὴν τῆς νηφαλιότητος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἐπισημαίνω, κύριοι βουλευταί, τὸ γεγονὸς τῆς μεταβολῆς, διότι πιστεύω ὅτι αὐτὴ ἡ πλήρης μεταβολὴ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕφος καὶ τὴν τακτικὴν σημαίνει ὅτι ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει τὴν ἀποτυχίαν τῆς πολιτικῆς της τῆς πρώτης διετίας. Διότι ἂν δὲν εἶχεν ἀποτύχει ἡ πολιτικὴ ἐκείνη, ἂν δὲν εἶχε προκαλέσει συμφοράς, δὲν θὰ ὑπῆρχον καὶ λόγοι ἀλλαγῆς καὶ λόγοι μεταβολῆς. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας ποὺ ἔγινεν ἡ διάσπασίς της μὲ τὴν ἀποχώρησιν τοῦ κ. Μαρκεζίνη καὶ τῶν φίλων του, ἠθέλησε νὰ ἐπιρρίψῃ ὅλας τὰς εὐθύνας διὰ τὴν ἀποτυχίαν της καὶ τὴν ἔκδηλον ἀντίθεσιν καὶ ἀγανάκτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μόνον εἰς τὸν πρῶτον ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀντελήφθη ὅμως ταχέως ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἡ προσπάθειά της αὐτὴ δὲν ἀπέδιδε διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πιστεύει ὅτι ὁλόκληρος ὁ Συναγερμὸς καὶ ὅλοι οἱ ἐπιτελεῖς του εἶναι τὸ ἴδιο ὑπεύθυνοι διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβον τὴν πρώτην διετίαν. Καὶ ἡ διαπίστωσις αὐτὴ τοὺς ἠνάγκασε νὰ ἀλλάξουν τακτικὴν καὶ ἐπιχειρήματα καὶ ἤρχισεν ὁ Συναγερμὸς νὰ χρησιμοποιῇ δύο κυρίως ὁμοιότυπα ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα καὶ εἰς τὴν Βουλὴν ἠκούσαμεν, ἀλλὰ καὶ ὁ συναγερμικὸς τύπος καὶ οἱ συναγερμικοὶ παράγοντες ἐδῶ καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας χρησιμοποιοῦν διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἀποτυχίαν τοῦ Συναγερμοῦ κατὰ τὴν πρώτην διετίαν. Τὰ δύο αὐτὰ ἐπιχειρήματα τῶν συναγερμικῶν εἶναι τὰ ἑξῆς: Πρῶτον. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, λέγουν, διὰ νὰ ἐξυγιάνῃ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ λάβῃ ἀντιδημοτικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔπληξαν ὡρισμένας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, αἱ ὁποῖαι φυσικὸν εἶναι νὰ διαμαρτύρωνται. Κατὰ τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα τῶν συναγερμικῶν, τὸ ὁποῖον εὐρύτατα συζητεῖται αὐτὰς τὰς ἡμέρας, ἡ χειροτέρευσις τῆς οἰκονομικῆς καὶ δημοσιονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας ὀφείλεται κυρίως εἰς τὰς θεομηνίας, εἰς τοὺς σεισμούς, οἱ ὁποῖοι ἔπληξαν τὴν χώραν καὶ ἠνάγκασαν τὴν Κυβέρνησιν νὰ διαθέσῃ μεγάλα ποσὰ διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν των. Θέλω νὰ ἐξετάσωμεν κατὰ σειράν, μὲ ἀντικειμενικότητα καὶ προσοχὴν καὶ ὅσον μᾶς ἐπιτρέπει ὁ χρόνος, τὰ δύο αὐτὰ ἐπιχειρήματα, διότι ἀπὸ τὴν ἐξέτασιν τῶν ἐπιχειρημάτων αὐτῶν θὰ φανῇ ὅτι ἡ χειροτέρευσις τῆς ζωῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡ ἀγανάκτησίς του διὰ τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς τοὺς λόγους ποὺ προβάλλει ἡ Κυβέρνησις πρὸς δικαιολογίαν της. Ἀκόμη καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κ. βουλευταί, καὶ εἰς τὰς Πάτρας καὶ ἐδῶ προχθές, προέβαλεν αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα καὶ μᾶς εἶπεν ὅτι οὐδεμία ἄλλη Κυβέρνησις ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντεπεξέλθῃ καὶ νὰ βαστάσῃ τὸ βάρος αὐτὸ τῶν θεομηνιῶν. Διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ πόσον ἔχει βάσιν τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπεχρεώθη νὰ πλήξῃ ὡρισμένας μόνον τάξεις, θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ποίαν ἀπὸ τὰς τρεῖς μεγάλας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὠφέλησε καὶ ποίαν ἐζημίωσεν ἤ μήπως τὰς ἐζημίωσεν ὅλας καὶ ὠφέλησε μόνον τοὺς ὀλίγους, τοὺς ἐλαχίστους. Διότι τρεῖς εἶναι κυρίως αἱ μεγάλαι τάξεις εἰς τὴν χώραν, ἡ μεγίστη τάξις τῶν ἀγροτῶν, ἡ τάξις τῶν μισθοσυντηρήτων, ὑπάλληλοι, ἐργάται καὶ συνταξιοῦχοι καὶ ἡ τάξις τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν. Οἱ ἀγρόται, ὅπως ἀπεδείχθη δι’ ἀριθμῶν, ὑπέστησαν μείωσιν τοῦ εἰσοδήματός των. Ὁ τιμάριθμος ὁ ὁποῖος σχηματίζεται ἀπὸ τὰς τιμὰς τῶν βασικῶν εἰδῶν γεωργικῆς καταναλώσεως ἔχει ἀνέλθει πολὺ ὑψηλότερα ἀπὸ τὸν τιμάριθμον ὁ ὁποῖος σχηματίζεται ἀπὸ τὰς τιμὰς τῶν εἰδῶν γεωργικῆς παραγωγῆς. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον διότι τὸ ἐμφανίζουν οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις δίδει. Ἑπομένως ἡ πολιτικὴ τοῦ Συναγερμοῦ ἐζημίωσε καὶ ἐμείωσε τὸ εἰσόδημα τῆς πρώτης καὶ μεγαλυτέρας τάξεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ μένει νὰ ἴδωμεν, μήπως εἰς κανένα ἄλλον τομέα ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἐκαλυτέρευσε τὴν θέσιν τῶν ἀγροτῶν, μήπως ἔλυσε κανένα ἀπὸ τὰ μεγάλα προβλήματα τὰ ὁποῖα συγκινοῦν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον; Μήπως ἡ Κυβέρνησις ἀντεμετώπισεν ἔστω τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων; Καὶ ὅμως ὅλοι οἱ ἄλλοι ἔχουν σήμερον ἀσφάλισιν ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ἀγρότας. Μήπως τὸ ζήτημα τῆς Ἀγροφυλακῆς; Εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ προσεπάθησε νὰ δώσῃ κἄποιαν λύσιν, ἀλλὰ κατώρθωσε καὶ ἐδῶ νὰ χειροτερεύσῃ τὴν κατάστασιν, ἐδιπλασίασε τὴν στρεμματικὴν φορολογίαν, ἡ ὁποία κακῶς ὑπῆρχεν, ἐνῷ τὸ αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἶναι ἕνα: αἱ δαπάναι τῆς Ἀγροφυλακῆς νὰ καλύπτωνται ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, ὅπως συμβαίνει δι’ ὅλα τὰ ἄλλα ἀστικὰ σώματα Ἀσφαλείας. Μήπως ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἀντεμετώπισε τὸ θέμα τῶν δεκάδων χιλιάδων ἀνέργων καὶ ὑποαπασχολουμένων τέκνων τοῦ ἀγροτικοῦ λαοῦ; Μήπως ἐπίσης ἔδωσε λύσιν εἰς τὸ μεγάλο θέμα τῶν τιμῶν καὶ τῆς συγκεντρώσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων; Ἐπίσης τὸ ζήτημα τῶν πιστώσεων πρὸς τοὺς ἀγρότας ἡ Κυβέρνησις τὸ ἀντεμετώπισε κατὰ τὸν χειρότερον καὶ δυσμενέστερον δι’ αὐτοὺς τρόπον. Ἠκούσθη ἐδῶ καὶ εἶναι γεγονὸς ὅτι αἱ πιστοδοτήσεις πρὸς τοὺς ἀγρότας ηὐξήθησαν μόνον κατὰ 26% ἔναντι 120% τῶν βιομηχανικῶν, εἰς τὴν πραγματικότητα δηλαδὴ ἔχομεν μείωσιν τῶν γεωργικῶν πιστώσεων, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν βασικῶν εἰδῶν, ὡς π. χ. τῶν λιπασμάτων, τὰ ὁποῖα ἀγοράζει μὲ τὰς πιστώσεις αὐτὰς ὁ Ἕλλην ἀγρότης, ἔχουν ὑπερβῆ τὸ 50%. Ἔχομεν λοιπὸν μείωσιν τῶν ἀγροτικῶν πιστώσεων, τὴν στιγμὴν ποὺ ἐχρειάζετο διπλασιασμός, ἄν ὄχι τριπλασιασμός των. Ἀντιθέτως εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ μεγάλον ἐμπόριον, ὡς εἴδατε, ἐπραγματοποιήθη ὁ ὑπερδιπλασιασμὸς τῶν πιστώσεων, ἐνῷ λαμβάνουν ταὐτοχρόνως καὶ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἑπομένως αἱ πιστώσεις πρὸς τὴν βιομηχανίαν ηὐξήθησαν ἐπὶ τοῦ Συναγερμοῦ πολὺ πέραν τοῦ 120%, ἐνῷ πρὸς τὴν Γεωργίαν μόλις εἰς 26% καὶ αὐταὶ ὀνομαστικῶς μόνον. Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντεμετώπισε κἄν τὸ θέμα τῆς πιστοδοτήσεως τῶν ἀγροτικῶν ἐπιχειρήσεων τῆς ἀμέσου ἀποδόσεως. Ὅπως εἶναι π. χ. αἱ κτηνοτροφικαὶ ἐπιχειρήσεις, τῶν ὁποίων καὶ ὑψηλὴ ἀκόμη πιστοδότησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ πληθωρισμόν, διότι εἶναι ἐπιχειρήσεις ταχείας καὶ ἀμέσου ἀποδόσεως. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν τάξιν τῶν μισθοσυντηρήτων. Εἶναι γεγονός, τὸ ὁποῖον καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀρνεῖται, διότι εἶναι ἀδύνατον καὶ νὰ τὸ ἀρνηθῇ, ὅτι καὶ τὸ εἰσόδημα τῶν μισθοσυντηρήτων ἐμειώθη καὶ ἐμειώθη σημαντικῶς, ἀλλὰ δὲν ἔφθανεν αὐτό, ἐπέβαλεν ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων τὸν νόμον 2500, ὁ ὁποῖος ὡς καὶ ἄλλην φορὰν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω, εἶναι ἕνα κατασκεύασμα σαδιστικὸν καὶ ἀπάνθρωπον, τὸ ὁποῖον μόνον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἦτο δυνατὸν νὰ συλλάβῃ καὶ νὰ θέλῃ νὰ ἐφαρμόσῃ καὶ τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε κανένα εὐνοϊκὸ διὰ τὰς ὑπηρεσίας ἀποτέλεσμα μόνον ἥπλωσε τὴν φοβίαν καὶ τὴν συνεχῆ ἀνησυχίαν ἐπάνω εἰς τοὺς ὑπαλλήλους, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς τοποθετήσεως εἶναι ἕνας γνήσιος φασιστικὸς νόμος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ὑπάρχει οὔτε ἡ γνωστὴ δικαιολογία τῶν οἰκονομιῶν, διότι οὔτε οἰκονομίας ἐπέφερεν, οὔτε τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας ἐξυγίανεν, οὔτε ἤλλαξε τὸν ρυθμὸν τῆς λειτουργίας των, ἐνῷ ἦτο μία Κυβέρνησις 250 βουλευτῶν. Μόνον τὴν ἐξάρθρωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν, τὸν χαφιεδισμὸν καὶ τὴν φοβίαν, ὡς εἶπον, ἐδημιούργησεν, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ νὰ πλανᾶται ἐπάνω ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς χώρας.

§197Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο θέμα. Ἡ παράτασις εἶναι ἀδύνατον νὰ συγχωρηθῇ. Ἡ Κυβέρνησις καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς θητείας της ἔχει τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἐκθέτους εἰς τὴν Δαμόκλειον σπάθην της.

§198Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἤθελα νὰ τονίσω, κ. Πρόεδρε, καὶ κάτι ἄλλο ἀκόμη, τὸ ὁποῖον τὴν βαρύνει περισσότερον, τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἤρχισε νὰ ἀναγνωρίζῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὡς εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ πληροφορηθῶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ ὅμως δὲν σπεύδει νὰ τὸ ἐπανορθώσῃ. Φοβερόν, δηλαδή, διότι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι καθυστέρει διότι ἔλειπαν τὰ οἰκονομικὰ μέσα, διότι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέλθουν καὶ οἰκονομίαι, ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶχε ρυθμίσει τὸ ζήτημα αὐτὸ χάριν τῶν ὑπηρεσιῶν της καὶ τοῦ τόπου γενικώτερον καὶ ὄχι εἰς βάρος αὐτῶν.

§199Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κάποτε νὰ τελειώσῃ ἐπὶ τέλους.

§200Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Συμπέρασμα. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἐχειροτέρευσε καὶ τὴν ὑλικὴν καὶ τὴν ἠθικὴν θέσιν καὶ τῶν μισθοσυντηρήτων, τῆς δευτέρας μεγάλης τάξεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν ἄλλην τάξιν τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ τῶν βιοτεχνῶν. Ἡ ἔρευνα διὰ τὴν σημερινὴν θέσιν τους ἀποδεικνύει, ὅτι καὶ τῆς συμπαθοῦς αὐτῆς μεγάλης τάξεως ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἐπέτυχε τὴν μείωσιν τοῦ εἰσοδήματός της καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῇ ἄλλως, ἀφοῦ πάντοτε ἡ μείωσις τοῦ εἰσοδήματος τῶν μισθοσυντηρήτων καὶ τῶν ἀγροτῶν ἐπιφέρει ἀνάλογον μείωσιν τῆς κινήσεως καὶ τῆς ἐργασίας εἰς τὰ καταστήματα τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν. Ἀλλὰ ἐπιπροσθέτως ὁ Συναγερμὸς ἔπληξε τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας καὶ μὲ τὴν δημιουργίαν τοῦ μονοπωλίου τῆς πιστοδοτήσεως καὶ πρὸ παντὸς ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν φορολογιῶν τῶν μικρῶν κυρίως ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν. Καὶ ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ προκαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς διαψεύσῃ. Νὰ εἴπῃ ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι ἀκριβῆ, ὅτι ἡμεῖς δὲν ἔχομεν δίκαιον καὶ ὅτι ἔχει ἐκείνη δίκαιον. Θὰ εἴμεθα εὐχαριστημένοι νὰ διαψευσθῶμεν. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ἀπὸ τὴν παράθεσιν τῶν στοιχείων αὐτῶν προκύπτει ὅτι καμμία ἀπὸ τὰς τρεῖς μεγάλας τάξεις ποὺ ἀπαρτίζουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν δὲν ὠφελήθη ἀπὸ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐζημιώθησαν καὶ αἱ τρεῖς τάξεις καὶ ἐχειροτέρευσε τὸ ἐπίπεδον τῆς ζωῆς των, ἐχειροτέρευσεν ἡ θέσις των. Ἑπομένως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δηλ. εὑρέθη ὑποχρεωμένη νὰ πλήξῃ ὡρισμένας τάξεις διὰ νὰ ἐξυγιάνῃ τὴν οἰκονομίαν δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Καὶ ἡ πραγματικότης εἶναι ὅτι ὅλαι καὶ ὄχι ὡρισμέναι τάξεις ἐπλήγησαν καὶ ὅλων ἡ θέσις ἐχειροτέρευσε καὶ προκαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς διαψεύσῃ. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται καὶ κάτι ἄλλο, ὅτι ἔπραξε τοῦτο, διότι ἀπέβλεψεν εἰς τὴν θεμελίωσιν, ἑνὸς καλυτέρου μέλλοντος εἰς βάρος τοῦ παρόντος, εἰς τὴν θεμελίωσιν τῆς αὔριον, διὰ τῆς ἀνασυγκροτήσεως ὅμως οὔτε αὐτὸ ὡς ἀπεδείχθη μὲ ἀριθμοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου δὲν ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπραγματοποίησεν οὔτε τὴν ἀνασυγκρότησιν. Δὲν ἐθεμελιώθη κἄν τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος, ἡ αὔριον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι τότε ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ ἦτο πρόθυμος εἰς θυσίας. Θὰ μᾶς εἴπῃ πιθανῶς ἡ Κυβέρνησις ὅτι χρειάζονται κεφάλαια διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν διέθετε κεφάλαια θὰ ἔπρεπε νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν ἐκδοτικὴν μηχανὴν ὁπότε θὰ ὑπῆρχε κίνδυνος πληθωρισμοῦ. Αὐτὰ βέβαια εἶναι γνωστά. Γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὑπῆρξεν ἐποχὴ κατὰ τὴν τελευταίαν 20ετίαν ὅπου ἐδιπλασιάσθη ἡ κυκλοφορία τοῦ νομίσματος καὶ ὅμως δὲν εἴχομεν πληθωρισμόν, διότι τὸν πληθωρισμὸν δὲν προκαλεῖ μόνον ἡ αὔξησις τοῦ κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος ἀλλὰ κυρίως ἡ ἔλλειψις ἐμπιστοσύνης καὶ πίστεως πρὸς αὐτὸ καὶ ἡ Κυβέρνησις κατώρθωσε μὲ τὰ ἐπιπόλαια καὶ ἐγκληματικὰ οἰκονομικὰ μέτρα της νὰ κλονίσῃ τὴν πίστιν ποὺ εἶχεν ἀρχίσῃ νὰ δημιουργῆται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν διὰ τὸ νόμισμά του. Ἀπαντῶμεν ὅμως εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὑπάρχουν καὶ ἔργα τὰ ὁποῖα δὲν χρειάζονται κεφάλαια ἢ τοὐλάχιστον σημαντικὰ κεφάλαια καὶ διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἔλαβε κανένα μέτρον καὶ δὲν ἐμερίμνησε καθόλου ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ὑπάρχουν ἔργα, ὑπάρχουν μέτρα, ἐλάχιστα τῶν ὁποίων θὰ ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς ὅπου χρειάζεται ὄχι ἡ ὕπαρξις κεφαλαίων ἀλλὰ ἡ ὕπαρξις καλῆς θελήσεως καὶ ὕπαρξις στοργῆς καὶ πόνου διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἐρωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν ποῖα κεφάλαια χρειάζονται διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν δικαιοτέραν ἀνακατανομὴν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ἄποψίν της ηὐξήθη κατὰ πολὺ καὶ ἐὰν τοῦτο ἦτο ἀληθὲς τὴν αὔξησιν αὐτὴν τὴν ἐπωφελήθησαν οἱ ὀλίγοι καὶ ὄχι ὡς ἀπεδείξαμεν καμμία ἀπὸ τὰς τρεῖς μεγάλας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐρωτῶμεν ἐπίσης ποῖα κεφάλαια χρειάζονται διὰ νὰ προβῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀποκατάστασιν δεκάδων χιλιάδων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ὡς ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν ἐπερώτησιν τὴν πρὸ μηνῶν ἐδῶ συζητηθεῖσαν ταλαιπωροῦνται καὶ στιγματίζονται δι’ ἀνύπαρκτα ἀδικήματα; Ἐπίσης δὲν νομίζω ὅτι χρειάζονται κεφάλαια διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὑπαλληλικοῦ ζητήματος. Πιθανὸν μάλιστα νὰ εἶχαν προκύψει καὶ οἰκονομίαι ἀντιθέτως ὡς καὶ ἀνωτέρω ἀνεφέραμεν ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτὸ δὲν προέβη εἰς καμμίαν ἐνέργειαν ἢ μᾶλλον μὲ αὐτὰς εἰς τὰς ὁποίας προέβη ἔπληξε περισσότερον καὶ ἐταλαιπώρησε τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον. Ἐπίσης ἕνα ἄλλο μέτρον τοῦ ὁποίου ἡ ἐπίλυσις χρειάζεται καλὴν θέλησιν μόνον καὶ ὄχι κεφάλαια εἶναι ἡ δημιουργία τῆς ἑνιαίας τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος τὴν ὁποίαν ὅλοι ζητοῦμεν καὶ ὑπάρχει τὸ ἀνάλογον παράδειγμα τῆς ἑνιαίας τιμῆς τῶν λιπασμάτων τὴν ὁποίαν ἐπέβαλαν αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις καὶ χάρις εἰς τὴν ὁποίαν εἴχομεν μίαν σημαντικὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἐπίσης δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἰσχυρισθῇ ἡ Κυβέρνησις ὅτι τῆς ἐχρειάζοντο κεφάλαια διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν εἴσπραξιν τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ἐπίσης μόλις τώρα ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται νὰ κάμῃ τὴν μεταρρύθμισιν τοῦ φοροτεχνικοῦ συστήματος ἀλλὰ καὶ αὐτὴν πάλιν εἰς βάρος τοῦ μικροῦ καὶ μέσου εἰσοδήματος πρὸς δόξαν τοῦ μεγάλου. Συμπέρασμα. Ἡ Κυβέρνησις καὶ δι’ ἐκείνων τὰ ὁποῖα δὲν ἔπραξε καὶ δι’ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἔπραξε καὶ διὰ τῶν παραλείψεων καὶ διὰ τῶν θετικῶν ἐνεργειῶν της ἔπληξε καὶ τὰς τρεῖς μεγάλας τάξεις. Δὲν δικαιοῦται ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι ἔπληξεν ὡρισμένας μόνον τάξεις διότι ἀπεδείξαμεν ὅτι ἔπληξεν ὅλας τὰς μεγάλας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ μίαν μόνον ὠφέλησε τὴν τάξιν τῶν ὀλίγων, τῶν ἐλαχίστων. Καὶ θὰ ἀναφερθῶμεν καὶ πάλιν εἰς συγκεκριμένα μέτρα τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ἀποδείξωμεν ὅτι διὰ τῶν πράξεων καὶ τῶν παραλείψεών της ὠφελήθησαν οἱ ὀλίγοι. Ἡ συγχώνευσις τῶν Τραπεζῶν π.χ. ἡ ὁποία διετυμπανίσθη τόσον, ἀπεδείχθη τώρα ὅτι ὠφέλησε μόνον ὡρισμένας ὁμάδας τραπεζιτικῶν καὶ κεφαλαιούχων καὶ καθόλου τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, καμμίαν ἀπὸ τὰς τρεῖς μεγάλας τάξεις ποὺ ἀνέφερα. Ἐπίσης ἡ μείωσις τοῦ τόκου ὠφέλησεν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν δυνατότητα νὰ λάβουν τὰς πιστοδοτήσεις καὶ οὐδένα ἕτερον, ὄχι τὴν κατανάλωσιν, ἐδημιουργήθησαν μάλιστα μεγαλύτερα προνόμια ὑπὲρ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὰς ἔλαβον εἰς βάρος ἐκείνων ποὺ δανείζονται μὲ ἐξωτραπεζιτικὸν τόκον καὶ τοῦτο εἶναι φυσικὸν νὰ συμβαίνῃ ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἐπάρκεια κεφαλαίων εἰς τὴν χρηματαγοράν. Ἡ ὑποτίμησις ἐπίσης ὡς ἀπεδείξαμεν καὶ ἄλλοτε ὠφέλησε τοὺς ὀλίγους καὶ τοὺς ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν εὐκόλου πλουτισμοῦ ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην ὀλίγοι ἄνθρωποι ἔγιναν πλούσιοι, ἐπίσης ὠφέλησε κυρίως τοὺς ὀλίγους ἡ πλήρης ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν ἡ ὁποία δὲν ἐφηρμόσθη τόσον πλήρως εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν τοῦ κόσμου, ὁπουδήποτε ἀλλοῦ ὑπάρχουν περιορισμοὶ εἴτε ποσοτικοί, εἴτε ἀνταλλαγματικοί. Πουθενὰ ἀλλοῦ δὲν ὑπάρχει τόσον πλήρης ἐλευθερία εἰσαγωγῶν εἰδῶν ὑπερπολυτελείας ὅπως εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ μαζὶ μὲ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ παρατηρηθῇ τὸ καταπληκτικὸν φαινόμενον νὰ γίνουν τὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης, τὰ εἴδη τῶν λαϊκῶν τάξεων ἀκριβότερα. Ἔτσι ἐξηγεῖται καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέφερε χθὲς ὁ Κυβερνητικὸς βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Σαββόπουλος, ὅτι τὰ μικρὰ αὐτοκίνητα Ὄπελ ἦσαν ἀκριβότερα πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ἀπὸ ὅτι εἶναι σήμερον οἱ κοῦρσες ὑπερπολυτελείας καὶ ἐπίστευσεν ὅτι ἦτο παράδειγμα ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως ὡς νὰ ὠφελῆται ὁ λαὸς ὅταν τὰ αὐτοκίνητα ὑπερπολυτελείας γίνωνται φθηνότερα. Ἐπίσης ἠκούσαμεν ἐδῶ ὡρισμένα καταπληκτικὰ πράγματα περὶ χαριστικῶν πράξεων ὅπως π.χ. εἰς τὴν ἑταιρείαν ΙΖΟΛΑ καὶ ἄλλας ἑταιρείας καὶ τὰ ὁποῖα δὲν διεψεύσθησαν. Τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον χρησιμοποιεῖ ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ Κυβερνητικοὶ παράγοντες διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἀποτυχίαν τῆς πολιτικῆς τῆς πρώτης διετίας εἶναι ὅτι ἡ χειροτέρευσις τῶν δημοσιονομικῶν πραγμάτων τῆς χώρας ὀφείλεται εἰς τὰς μεγάλας θεομηνίας. Τοῦτο θὰ ἠμποροῦσε νὰ συζητηθῇ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις μᾶς εἶχε δώσει στοιχεῖα ἀπὸ τὰ ὁποῖα νὰ ἐφαίνετο τί ἐξώδευσε διὰ τὰς σεισμοπλήκτους περιοχάς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅμως ἐνῷ ἀνέφερε τόσους ἄλλους ἀριθμοὺς μᾶς εἶπεν ὅτι δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ δώσῃ στοιχεῖα περὶ τοῦ τὶ ἐξώδευσε μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους.

§201Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἔχω δώσει ἐντολὴν, κ. συνάδελφε, νὰ συγκεντρωθοῦν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα.

§202Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Τὸ δέχομαι, κ. ὑπουργέ, δὲν τὰ ἀναφέρατε ὅμως εἰς τὴν προχθεσινὴν ὁμιλίαν σας ὡς ἔπρεπε ἐνῷ παραθέσατε ἀριθμοὺς ἀσχέτους καὶ διὰ περιπλοκώτερα θέματα. Ἡμεῖς ὑποπτευόμεθα ὅτι τοῦτο ἔγινε διότι θὰ ἀπεδεικνύετο μὲ ἀριθμοὺς ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξώδευε μεγάλα ποσὰ ὡς ἰσχυρίζεται διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους ἐν σχέσει τοὐλάχιστον μὲ τὸ μέγα ὕψος τῶν δαπανῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ. Βεβαίως αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι αἱ καταστροφαὶ τῶν Ἰονίων Νήσων εἶναι ἀνάλογοι μὲ τὰς δαπάνας τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἀνόρθωσίν των καὶ ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζομεν ἐκεῖ ἕνα δρᾶμα, καὶ ὅπως ὑπάρχει ἐπὶ διετίαν τώρα τὸ δρᾶμα τῶν Ἰονίων Νήσων, θὰ ἔχωμεν αὔριον καὶ τὸ δρᾶμα τοῦ Βόλου. Διότι φοβοῦμαι ἢ μᾶλλον εἶμαι δυστυχῶς βέβαιος ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῶν σεισμοπλήκτων καὶ νὰ ἀνοικοδομήσῃ τὰ ἐρείπια καὶ θὰ μείνουν ὅπως συνήθως μένουν διὰ νὰ τὰ ἀναστηλώσουν αἱ Κυβερνήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἔλθουν. Διότι δὲν ἠξεύρω ἀλλὰ εἶναι φαίνεται ἡ μοῖρα τῆς Ἑλλάδος, ὅταν κυβερνᾷ ἡ δεξιὰ νὰ ἀφίνῃ ἐρείπια τὰ ὁποῖα καλοῦνται νὰ ἀνοικοδομήσουν αἱ ἄλλαι παρατάξεις, ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας.

§203Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἡ ἱστορία λέγει τὸ ἀντίθετον.

§204Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Δὲν γνωρίζω ποία ἱστορία τὸ λέγει, πάντως ὄχι ἡ Ἑλληνικὴ. Ἀλλ’ ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις ἀναφέρει καὶ ἐπικαλεῖται τοὺς δυσμενεῖς παράγοντας θὰ ἔπρεπεν ἐπίσης νὰ παραθέσῃ καὶ τοὺς εὐμενεῖς τοὺς εὐνοϊκοὺς παράγοντας καὶ μόνον μετὰ τὴν σύγκρισιν καὶ τὴν μελέτην καὶ τῶν δύο θὰ εἶχε δικαίωμα νὰ ἀποδίδῃ τὴν ἀποτυχίαν της μόνον εἰς τὰς θεομηνίας καὶ θὰ εἶχε κάμει τὴν σύγκρισιν αὐτῶν ἡ Κυβέρνησις ἐὰν τὴν ἐξυπηρέτει, ὅ,τι ὅμως δὲν ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις θὰ προσπαθήσωμεν νὰ τὸ πράξωμεν ἡμεῖς παραθέτοντες τοὺς εὐνοϊκοὺς αὐτοὺς παράγοντας ἁπλῶς θὰ τοὺς ἀπαριθμήσωμεν. Εἴχομεν πρῶτον τὴν μεγάλην παραγωγὴν τοῦ πρώτου ἔτους, ἡ ὁποία ἴσως εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας τὰς ὁποίας ἐγνώρισεν ἡ χώρα μας. Ἐπίσης εἴχομεν μίαν μεγάλην πτῶσιν τῶν διεθνῶν τιμῶν καὶ πτῶσιν ἐπίσης τοῦ χρυσοῦ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Εἶχεν ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις τὴν τύχην νὰ τῆς δώσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μίαν καταπληκτικὴν πλειοψηφίαν ἡ ὁποία τῆς ἐπέτρεπε νὰ δώσῃ λύσιν εἰς ὅλα τὰ μεγάλα καὶ δύσκολα Ἑλληνικὰ προβλήματα, αὐτὸ τοὐλάχιστον ἐπίστευαν πολλοὶ Ἕλληνες. Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν τύχην νὰ ἔχῃ εἰρήνην καὶ στὸ ἐσωτερικὸν καὶ στὸ ἐξωτερικὸν καὶ γνωρίζετε τί σημαίνει αὐτό. Εἶναι τόσον μεγάλοι καὶ τόσον εὐνοϊκοὶ ὅλοι αὐτοὶ οἱ παράγοντες ὥστε μία ἄλλη Κυβέρνησις μία ὁποιαδήποτε ἄλλη Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ εἶχε κατορθώσει νὰ δημιουργήσῃ μίαν κάπως καλυτέραν ζωὴν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, μίαν ἀνεκτὴν ζωήν, διότι τὰ θαύματα καὶ αἱ λαμπραὶ ἡμέραι ἀνήκουν εἰς ἄλλους. Ἐφ’ ὅσον ὅμως παρὰ τὴν εὔνοιαν τῶν καιρῶν καὶ τῆς τύχης ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ δὲν ἐπέτυχε νὰ δημιουργήσῃ τὰς ἀνεκτὰς αὐτὰς ἡμέρας καὶ μὲ τὰ μέτρα της ἐχειροτέρευσε τὴν θέσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσίν του, εἰς τὴν κρίσιν του τὴν τύχην της. Καὶ αὐτὸς θὰ ἀποφασίσῃ. (Χειροκροτήματα).

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Περ. Ἰάκ. Ἀργυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§206ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρόθεσίς μου ἦτο νὰ ὁμιλήσω, διὰ νὰ ἀναφέρω διάφορα γεγονότα τοῦ παρελθόντος, ἐν σχέσει μὲ τὴν δημοσιονομίαν, ἅτινα θὰ ἦσαν χρήσιμα διὰ τοὺς νέους κ. κ. ὑπουργοὺς καὶ βουλευτάς. Ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν ἀρέσκομαι νὰ ὁμιλῶ, πρὸ κενῶν ἑδωλίων, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου μου.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Λουλακάκης ἔχει τὸν λόγον.

§208Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Αἴσθημα βαθείας καταπλήξεως καὶ ἀμηχανίας προεκάλεσαν, ὡς ἦτο φυσικόν, εἰς τὰς εὐρυτέρας λαϊκὰς μάζας τῶν ἐργατῶν, τῶν ἀγροτῶν καὶ μισθοσυντηρήτων, τὰ νέα φορολογικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Αἱ ἐπαγγελίαι περὶ εὐημερίας τοῦ λαοῦ, ἀνυψώσεως τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐργαζομένων, περὶ ἀνατολῆς λαμπρῶν καὶ εὐτυχῶν ἡμερῶν, ὅπως πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις καὶ εἰς ὅλους τοὺς τόνους διετυμπανίσθησαν, ἐλησμονήθησαν εἰς τὴν αἴγλην καὶ τὴν ἀκτινοβολίαν τῆς ἐξουσίας καὶ ἔπεσαν, ἀτυχῶς, αἱ ὑποσχέσεις καὶ αἱ ἐλπίδες, ὅπως τὰ φύλλα τοῦ Φθινοπώρου. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐγνώρισε κατὰ τὰ δυόμισυ ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα ὁ Συναγερμὸς κυβερνᾷ τὴν χώραν, ἀλλεπαλλήλους καὶ καταθλιπτικὰς φορολογίας. Ὁσάκις ἐζητοῦντο νέαι θυσίαι, χάριν τῆς ὠφελείας τῆς πατρίδος, λέγεται καὶ προγραμματίζεται, ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἔσχατον ὅριον τῆς φοροδοτικῆς ἀντοχῆς τοῦ λαοῦ. Κατὰ τὰ δύο καὶ ἥμισυ ἔτη αὐτά, δύο περίπου δισεκατομμύρια ἐπεβλήθησαν ἐπὶ τῶν ἀσθενῶν ὤμων τῶν Ἑλλήνων φορολογουμένων. Πρὸς τοῦτο, ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῆς δραχμῆς εἰς ὑπερβαλλόντως ὑψηλὸν ἐπίπεδον, κατελήστευσεν ὅλας τὰς οἰκονομίας καὶ ἐκλόνισε τὴν πίστιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα. Τὸ προαιρετικὸν δάνειον, ἐξ ἄλλου, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ καλυφθῇ, παρ’ ὅλας τὰς προνομιακὰς παροχὰς καὶ ἐγγυήσεις, καὶ τέλος, τὸ πρόσφατον ἐνοικιοστάσιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐδιπλασιάσθησαν τὰ ἐνοίκια καὶ ἤνοιξαν αἱ θῦραι πρὸς χιλιάδας ἐξωστικὰς ἀγωγάς, πάντα ταῦτα, μαζὶ μὲ τὴν προσθήκην τῶν 1.050 ἢ πιθανώτερον τῶν 1.200 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται μὲ τὰ νέα οἰκονομικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, ἐβύθισαν τὸν λαὸν εἰς ἀπογοήτευσιν καὶ εἰς ἀποκαρδίωσιν. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ νέα φορολογικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως ἐλέγχονται ὡς ὑπέρμετρα, ἀπρόοπτα καὶ ἀδικαιολόγητα. Ὑπάρχει ἕνα ὅριον εἰς τὴν φορολογικὴν ἀντοχὴν τοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ὑπερέβη ἀψυχολογήτως καὶ ἀπερισκέπτως. Μία πτωχὴ οἰκονομία, ὅπως ἡ ἰδική μας μὲ δυσαναλόγως μεγάλον ἀριθμὸν μικρῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἀπειρίαν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν περιωρισμένης οἰκονομικῆς ἐπιφανείας, πλήττεται ἐξοντωτικῶς διὰ τῆς βαρείας φορολογίας, ἡ ὁποία δὲν ἀφαιρεῖ μόνον τὰ μέσα τῆς συντηρήσεως ἀπὸ ἀτυχεῖς βιοπαλαιστάς, ἀλλὰ καὶ ἐπιδρᾷ καταλυτικῶς ἐπὶ τῶν ἐργασιῶν των καὶ πυκνώνει τὰς τάξεις τῶν ἀνέργων, ἀπόρων καὶ ἀνεπαγγέλτων. Δὲν συγκινοῦν ἄραγε τὴν Κυβέρνησιν οἱ συγκλονιστικοὶ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἔφερεν εἰς τὴν δημοσιότητα τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, σχετικῶς μὲ τὴν τρομερὰν πενίαν, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν χώραν μας; Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος αἱ ἀνακοινώσεις τοῦ Ὑπουργείου ἀνεβίβαζον τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀπόρων εἰς 2.420.000. Κατὰ τὰς ἐφετεινὰς ἀνακοινώσεις οἱ ἄποροι ἀνῆλθον εἰς 2.642.000 ἤτοι 222.000 ἐπὶ πλέον. Τὸ πλῆθος αὐτὸ τῶν πενομένων ἀνθρώπων ἢ εἶναι ἐντελῶς ἄπορον ἐστερουμένου παντὸς μέσου συντηρήσεως ἢ ἔχει μέσον μηνιαῖον εἰσόδημα 120–240 δραχμάς. Ἕπεται μία ἄλλη κατηγορία πολιτῶν, ἐχόντων εἰσόδημα πείνης μεταξὺ 240–400 δραχμῶν μηνιαίως, οἱ ὁποῖοι δὲν δικαιοῦνται πιστοποιητικοῦ ἀπορίας. Καὶ ἀκολουθοῦν αἱ πυκναὶ φάλαγγες τῶν ὑποαπασχολουμένων ἀνθρώπων καταδικασμένων εἰς ὑποσιτισμὸν καὶ ἐξαθλίωσιν. Θέλετε σύνθεσιν εἰκόνος περισσότερον παραστατικὴν τοῦ χαμηλοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ μας; Ἡ διεθνὴς στατιστικὴ τοῦ ἁρμοδίου γραφείου τοῦ Ο.Η.Ε. δίδει συγκριτικὸν πίνακα τοῦ 1950, τοῦ ἐτησίου κατὰ κεφαλὴν εἰσοδήματος τῶν διαφόρων λαῶν. Εἰς τὴν κλιμάκωσιν αὐτὴν ἀντιπροσωπεύεται ὁ Ἀμερικανὸς πολίτης μὲ 1575 δολλάρια, ὁ Βρεταννὸς μὲ 949, ὁ Δανὸς μὲ 880, ὁ Ὁλλανδὸς μὲ 640, ὁ Γάλλος μὲ 492 καὶ ὁ Ἕλλην μὲ 132. Καὶ ἐνῷ τὰ Κράτη αὐτὰ τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων μειώνουν τὰ φορολογικὰ βάρη τῶν πολιτῶν των, ἡμεῖς ἐπιβάλλωμεν νέους φόρους καὶ ἐπισωρεύομεν διαρκῶς μεγαλυτέραν δυστυχίαν εἰς βάρος τοῦ λαοῦ μας. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ τὸν Καναδᾶν, παρὰ τὰ ἐλλείμματα ποὺ ἀφήνουν οἱ προϋπολογισμοί των τοῦ ἔτους 1955–56, μειοῦται ἐφέτος, ὁ φόρος τοῦ εἰσοδήματος. Ἀποτελεῖ οἰκονομικὴν καὶ δημοσιονομικὴν ἀρχὴν ὅτι οἱ ὑπερβολικοὶ φόροι στραγγαλίζουν καὶ ἐξουθενώνουν τὰς ἐργασίας καὶ περιορίζουν τὴν φορολογητέαν ὕλην, ἐνῷ ἡ ἐλάττωσις τῶν φόρων εἰς περίοδον ἰδίως οἰκονομικῶν κρίσεων ἀποτελεῖ αἱμοδοσίαν διὰ τὴν τόνωσιν τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων. Τὰ νέα φορολογικὰ μέτρα εἰς τὴν Ἀγγλίαν ὑπολογίζεται ὅτι θὰ ἐλαττώσουν κατὰ δύο καὶ πλέον ἑκατομμύρια τὸν ἀριθμὸν τῶν φορολογουμένων. Καὶ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς μελετᾶται καὶ πρόκειται προσεχῶς νὰ ἐφαρμοσθῇ σημαντικὴ μείωσις τοῦ φόρου τῶν μικρῶν εἰσοδημάτων. Εἰς τὴν Ὁλλανδίαν, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὰς πλέον εὐημερούσας χώρας, ἡ αὔξησις τῶν ἐνοικίων κατὰ 10%, προεκάλεσεν ἐσχάτως τὴν πτῶσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἶχε θέσει ζήτημα ἐμπιστοσύνης καὶ κατεψηφίσθη. Ἐνῷ εἰς τὸν μακάριον τόπον μας διπλασιάζονται τὰ ἐνοίκια, διογκοῦνται διαρκῶς περισσότερον τὰ φορολογικὰ βάρη, βυθίζεται ὁ λαὸς εἰς αὔξουσαν δυστυχίαν καὶ ἀπόγνωσιν καὶ ἡ Κυβέρνησις μένει ἀτάραχος καὶ τελεῖ εἰς ρεμβώδη καὶ νωχελῆ ἐπανάπαυσιν. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχομεν προϋπολογισμὸν συντεταγμένον παρὰ τὴν ρητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 60 τοῦ Συντάγματος, καθ’ ἣν ὁ προϋπολογισμὸς εἰσάγεται εἰς τὴν Βουλὴν τοὐλάχιστον δύο μῆνας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Δὲν δυνάμεθα ἑπομένως νὰ ἔχωμεν σαφῆ εἰκόνα τῶν ἐσόδων καὶ τῶν ἐξόδων καὶ τοῦ τρόπου τῆς προελεύσεως καὶ τῆς κατανομῆς αὐτοῦ διὰ νὰ ἐξαγάγωμεν ἀσφαλῆ συμπεράσματα. Βέβαιον εἶναι ὅτι ἡ καθολικὴ συνείδησις τοῦ λαοῦ μας ὁ ὁποῖος αἰσθάνεται τὸ ἄγχος τῆς φορολογικῆς θεομηνίας, στρέφεται αὐτομάτως πρὸς τὴν περικοπὴν τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, τὴν ὁποίαν θεωρεῖ ὡς πανάκειαν κατὰ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν χώραν. Τὸ θέμα βέβαια δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν ὅσον παρουσιάζεται εἰς μίαν πρόχειρον ἐπισκόπησιν. Διότι συνάπτεται ὄχι μόνον μὲ τὴν ἐθνικὴν μας ἄμυναν, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰς διεθνεῖς συμφωνίας Βαλκανίων καὶ Ἀτλαντικοῦ καὶ μὲ τὴν γενικωτέραν διάρθρωσιν τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως τῶν ἐλευθέρων λαῶν. Ἕνα εἶναι φανερὸν καὶ διαφανές. Ὅτι ἡ καταβαλλομένη στρατιωτικὴ προσπάθεια τῆς Ἑλλάδος, ὑπερέβη πρὸ πολλοῦ τὰ ὅρια τῆς οἰκονομικῆς ἀντοχῆς τῆς χώρας καὶ ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἀντεπεξέλθωμεν ἄνευ τῆς ἀναλόγου οἰκονομικῆς ἐπικουρίας. Ἐπίσημοι προσωπικότητες τοῦ ΝΑΤΟ ἀνεγνώρισαν ἤδη ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξουν ἐπὶ πολὺ οἰκονομικῶς Κράτη, τὰ ὁποῖα ὑφίστανται ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὑπέρογκα στρατιωτικὰ βάρη. Ὅταν τὰ μετόπισθεν μαστίζωνται ἀπὸ τὴν πεῖναν, τὴν ἐξαθλίωσιν καὶ τὸν μαρασμόν, ὅταν ἡ ἀγωνία διὰ τὴν σήμερον καὶ ἡ ἀβεβαιότης διὰ τὴν αὔριον εἰσχωρήσουν εἰς τὰς λαϊκὰς τάξεις καὶ ἐνσπείρουν εὐρύτερον τὸν πανικὸν τῆς αὐτοσυντηρήσεως, οὐδεὶς δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι δὲν μεταφέρεται εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις ἡ ψυχολογία αὕτη τοῦ πληθυσμοῦ καὶ δὲν κλονίζει τὸ ἀξιόμαχον τοῦ στρατεύματος. Αὐθεντικοὶ στρατιωτικοὶ Ἑλληνικοὶ παράγοντες, ἀσχοληθέντες κατὰ καιροὺς δημοσιογραφικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν ἀπεφάνθησαν ὅτι καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐνόπλων δυνάμεων θὰ ἠδύνατο χωρὶς μείωσιν τῆς ἀμυντικῆς ἱκανότητος τῆς χώρας νὰ ἐλαττωθῇ καὶ τὰ ἔξοδα τὰ γενικὰ νὰ περιορισθοῦν καὶ οἰκονομίαι νὰ ἐπέλθουν εἰς τὴν πολυτελῆ σύνθεσιν τῶν στελεχῶν τὰ ὁποῖα ἐπληθύνθησαν ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ. Χωρὶς αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις καὶ γενναιοτέραν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν, δὲν θὰ ἀνθέξωμεν οἰκονομικῶς εἰς τὸν ἀνταγωνισμὸν τῶν ἐξοπλισμῶν καὶ τὰς ὑπερμέτρους στρατιωτικὰς δαπάνας κατὰ τὴν μακρὰν μᾶλλον διάρκειαν τοῦ ψυχροῦ πολέμου. Ἄλλωστε καὶ αὐτὴ ἡ Ἀμερικὴ μελετᾷ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ Στρατοῦ της κατὰ 300 χιλιάδας ἄνδρας καθὼς καὶ ἡ Ἀγγλία. Ὅταν αἱ δαπάναι αὗται καὶ αἱ πολεμικαὶ συντάξεις ἀπορροφοῦν τὰ 50% περίπου τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ μας εἶναι αὐτονόητον ὅτι δὲν ἐγκαταλείπεται περιθώριον ἐπαρκὲς διὰ τὴν ἄσκησιν κοινωνικῆς πολιτικῆς καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς παραγωγικῆς ἱκανότητος τῆς χώρας, ἡ ὁποία θὰ αὐξήσῃ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα καὶ θὰ ἀναβιβάσῃ τὴν στάθμην τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ μας. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Συναγερμὸς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν Κοινοβουλευτικῶς πανίσχυρος. Καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας ἄνευ σοβαρᾶς ἀντιδράσεως νὰ περιορίσῃ καὶ εἰς τὴν οἰκονομικήν της πολιτικὴν γενικώτερον νὰ ἐπιτύχῃ, ἂν εἶχε τὴν ἱκανότητα νὰ ἐφαρμόσῃ προγραμματισμὸν καὶ μέθοδον καὶ ἐὰν εἶχεν ἐπίγνωσιν τῆς καταστάσεως καὶ πυξίδα καθοδηγήσεως. Ἀλλὰ μὲ τὰ νευρωτικὰ καὶ ἀπρόσφορα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἀπετελμάτωσε τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα ἐκλόνισεν εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ τὸ πνεῦμα τῆς οἰκονομικῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης καὶ δὲν ἠδυνήθη νὰ κινήσῃ ἐπωφελῶς τοὺς συντελεστὰς τῆς παραγωγικῆς καὶ τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος τοῦ Ἔθνους. Καὶ εἰς τὸν σπουδαιότατον τομέα τῶν εἰσαγωγῶν ἡ Κυβέρνησις ἠστόχησε, ἐφαρμόσασα τὸ σύστημα τῆς πλήρους ἐλευθερίας. Ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν εἰσαγωγῶν, ὅπως κομπαστικῶς ἀπεκλήθη ἡ κρατήσασα ἀσυδοσία μᾶς ὁδηγεῖ βαθμηδὸν εἰς συναλλαγματικὸν ἀδιέξοδον καὶ δημιουργεῖ ἐπικίνδυνον ἀνισοσκέλισιν εἰς τὸ ἐμπορικόν μας ἰσοζύγιον καὶ τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν. Ὅταν Κράτη συναλλαγματικῶς ἰσχυρὰ καὶ μὲ πλουτοπαραγωγικὰς πηγὰς ἀνεξαρτήτους καὶ ἀρτίως ὠργανωμένην οἰκονομίαν ἐξακολουθοῦν νὰ ἐφαρμόζουν τὸ σύστημα τῆς κλειστῆς καὶ διευθυνομένης οἰκονομίας εἶναι ἀφελὲς καὶ ἀκατανόητον ἡ Ἑλλάς, ἀνήκουσα εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ὑπαναπτύκτων χωρῶν, καὶ χωρὶς αὐτοδύναμον συναλλαγματικὴν ἱκανότητα νὰ ἔχῃ ἀνοίξει τὰς πύλας της, εἰς τὴν εἰσαγωγὴν παντὸς εἴδους καὶ πάσης κατηγορίας προϊόντων καὶ πολυτελοῦς φύσεως ἀντικειμένων. Τὸ ἔπραξεν ἴσως ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀνακόψῃ τὴν ὑψωτικὴν τάσιν τῶν τιμῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς, χωρὶς ὅμως ποσῶς νὰ ἀναλογισθῇ ὅτι θὰ ἐπέφερε γενικὴν ἀναταραχὴν καὶ θὰ προεκάλει κρίσιν τῶν ἐγχωρίων γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ διόγκωσιν μεγαλυτέραν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνέργων. Κύριοι βουλευταί, αἱ βιομηχανίαι μας κλείουν καθ’ ἑκάστην καὶ ἐκμηδενίζονται, τὰ κρασιά μας μένουν ἀτοποθέτητα καὶ οἰνοπνευματοποιοῦνται ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, ἐνῷ Γαλλικοὶ οἶνοι ὅλων τῶν τύπων κατακλύζουν τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν. Ἀντὶ νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων διὰ διμερῶν συμβάσεων καὶ ἀμοιβαίων ἀνταλλαγῶν ἡμεῖς ἐφαρμόζομεν μεμονωμένως πολιτικὴν ἀνοικτῶν θυρῶν, ἐνῷ ὑψοῦνται γύρω μας τείχη ἀπροσπέλαστα καὶ δυσχέρειαι ἀνυπέρβλητοι τοποθετήσεως τῶν προϊόντων μας. Διανύομεν ὀξεῖαν κρίσιν τῆς λευκῆς σταφίδος. Ματαίως ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἴσην μεταχείρισιν μὲ τὴν Κορινθιακὴν σταφίδα καὶ ἐπέκτασιν τοῦ νόμου 2490 τοῦ 1953 καὶ διὰ τὴν λευκήν. Αἱ τιμαὶ κατεκρημνίσθησαν ὥστε νὰ μὴ καλύπτουν τὰ παραγωγικὰ ἔξοδα, τὰ ἀποθέματα ἀφθονοῦν καὶ θὰ ἀποτελέσουν παθητικὸν ἐπικίνδυνον διὰ τὴν νέαν ἐσοδείαν. Καὶ ἐνῷ ἡμεῖς εἰσάγομεν ἐλευθέρως καὶ ἄνευ οὐδενὸς περιορισμοῦ ἀπὸ τὰς καταναλωτρίας χώρας προϊόντα πολυτελοῦς χρήσεως τὰ δικά μας μένουν ἀζήτητα. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ὑπευθύνων ὑπουργῶν της ἐδήλωσεν εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν συνεταιρισμῶν τῶν περιοχῶν τῆς λευκῆς σταφίδος ὅτι ἀντὶ τῆς πολιτικῆς τῆς τιμῆς ἀσφαλείας θὰ ἐχρηματοδότει ἀφθόνως τὸ σταφιδεμπόριον διὰ νὰ κάμῃ τὰς ἀγοράς του καὶ τοὺς γεωργικοὺς συνεταιρισμοὺς δι’ ἐπαρκοῦς ἐγκαίρου καὶ ἄνευ δεσμευτικῶν ὑποχρεώσεων, χρηματοδοτήσεως διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ προϊόντος πρὸς ἀποσυμφόρησιν τῆς ἀγορᾶς. Ἀλλὰ οὐδὲν τούτων ἔπραξε καὶ ἐπέδειξεν ἀδιαφορίαν ἀσύγνωστον καὶ ἔλλειψιν στοιχειώδους κατανοήσεως διὰ τοὺς παραγωγοὺς τῆς λευκῆς σταφίδος παρὰ τὴν κωδωνοκρουσίαν τοῦ ἔτους τῶν ἀγροτῶν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ καὶ ὅταν ἀκόμη ἀντελήφθη τὴν ἀποτυχίαν τοῦ πειράματός της εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν εἰσαγωγῶν δὲν ἐβάδισεν εὐθέως πρὸς θεραπείαν τοῦ κακοῦ. Ἀλλὰ ἐφήρμοσεν ἀσφυκτικὴν ἀντιπληθωρικὴν πολιτικήν, ἐδημιούργησεν ἀφόρητον στενότητα χρήματος διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῶν πιστώσεων, παρενέβαλε δυσκολίας εἰς τὰς εἰσαγωγὰς ἐπὶ πιστωτικῷ διακανονισμῷ, ἐσυντόμευσε τὰς προθεσμίας τοῦ ἐκτελωνισμοῦ καὶ ἔφερεν εἰς ἀδιέξοδον τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ τὸ ἐμπόριον. Ἀλλὰ μήπως εἰς τὴν περιοχὴν τῆς ἀγορᾶς τοῦ χρήματος ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἐπιτυχίαν; Ὑπεσχέθη εἰς τὸν λαὸν τὴν ἐλάττωσιν τῶν τραπεζιτικῶν τόκων καὶ διὰ τοῦ ὑψηλοῦ καὶ σήμερον ἀκόμη ἐπιτοκίου καὶ τῶν ἐπαναλαμβανομένων προμηθειῶν, καὶ τὸ γνωρίζουν αὐτὸ ὅλοι οἱ παροικοῦντες εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ὁ τόκος ὑπερέβη μετὰ τῶν προμηθειῶν τὸ 20% ἐνῷ ὁ ἐξωτραπεζιτικὸς ἀνέρχεται τοὐλάχιστον εἰς τὰ 35%. Γνωρίζετε Κράτος εἰς τὴν γῆν, εἰς τὸ ὁποῖον τὸ χρῆμα νὰ εἶναι ἀκριβώτερον!! Ἡ δικαιολογία ὅτι τὰ μεγάλα ἔξοδα τῆς λειτουργίας τῶν Τραπεζῶν ἀποτελοῦν ἀνυπέρβλητον ἐμπόδιον διὰ τὸν ὑποβιβασμὸν τοῦ προεξοφλητικοῦ τόκου δὲν ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὴν εὐθύνην τῆς τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ ὑψηλὸς τόκος εἶναι ἐχθρὸς τῆς ἐργασίας καὶ τῶν συναλλαγῶν. Διότι ἀναχαιτίζει τὴν δημιουργίαν νέων ἐργασιῶν καὶ προκαλεῖ ὑπότασιν τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθουν εἰς ἐπαφὴν οἱ τρεῖς συντελεσταί, ποὺ συνθέτουν τὴν οἰκονομίαν μιᾶς χώρας, ἤτοι ὁ πλοῦτος τῆς γῆς, ἡ ἀνθρωπίνη ἐργασία καὶ τὸ κεφάλαιον, ὅταν ἡ κυκλοφορία εἶναι συνεσφιγμένη, ἡ ταχύτης της ἀναιμική, ἡ πιστοδότησις περιωρισμένη μέχρι στραγγαλισμοῦ καὶ ὁ τόκος δυσθεώρητος; Ἀλλὰ οἱ σοφοὶ οἰκονομολόγοι τῆς Κυβερνήσεως ἐπίστευσαν, ἀγαθῶς καὶ καλοπίστως, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ περιορισμοὶ θὰ ἐξαναγκάσουν τοὺς ἐπιχειρηματίας ποὺ ἔχουν ἀποθησαυρισμένον χρυσόν, νὰ ρίψουν εἰς τὴν ἀγορὰν τὸν πακτωλὸν τοῦ κιτρίνου μετάλλου, διὰ ἐπωφελῆ ἐπένδυσιν καὶ ἀξιοποίησιν. Ἀλλ’ ἔσφαλαν, διότι ἡ ἔλλειψις πίστεως πρὸς τὴν δραχμήν, ἡ βαρεῖα φορολογία καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἀστάθεια εἶναι τὰ βασικὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα ἐμποδίζουν τὴν ἕλξιν τῶν χρυσῶν λιρῶν πρὸς τοὺς ἐλευθέρους ὁρίζοντας τῆς δραστηριοποιήσεως καὶ προκαλοῦν ἀντιστρόφως ὁλονὲν μεγαλυτέραν τάσιν πρὸς λιροποίησιν τοῦ πλεονάσματος τῶν εἰσοδημάτων των. Καὶ ἂν δὲν ἀποκατασταθοῦν αὐτοὶ οἱ παράγοντες εἶναι μάταιον νὰ ἀναζητοῦμεν τεχνικὰς λύσεις ποὺ ἐπιτείνουν τὴν ἀσφυξίαν καὶ τὴν ἐπιδείνωσιν τῆς καταστάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ οἰκονομικὴ δημοσιονομικὴ καὶ νομισματικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως δὲν ὑπῆρξεν ἀντικείμενον βαθυτέρας μελέτης περὶ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ ἀξιοποίησιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν δυνάμεων τῆς χώρας, ἀλλὰ προσπάθεια καλύψεως τῶν ἐλλειμμάτων καὶ ἐξοικονομήσεως τῶν περιστάσεων. Ἐγκαταλείπομεν οἰκονομικῶς ἀκινητοποίητον τὴν πλεονάζουσαν εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν ἐργασίαν, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν χρησιμοποιήσωμεν ἐπωφελῶς καὶ νὰ ἐκτελέσωμεν δι’ αὐτῆς πολλὰ ἔργα μικρᾶς διαρκείας καὶ ταχείας ἀποδόσεως, τὰ ὁποῖα θὰ ηὔξανον τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, θὰ ἐβελτίωναν τὸ ἐμπορικόν μας ἰσοζύγιον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντόνως παθητικόν, καὶ θὰ ἐκάλυπτον τὰ ἀνοίγματα τῶν ἐξωτερικῶν μας πληρωμῶν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μελετηθῇ σοβαρῶς ἡ ἐκτέλεσις τῶν καθαρῶς παραγωγικῶν τούτων ἔργων, ἐγγειοβελτιωτικῶν, ἀποξηραντικῶν καὶ ἀρδευτικῶν διὰ τῆς ἐκδόσεως παραγωγικοῦ χαρτονομίσματος εἰς εἰδικὸν αὐστηρῶς ἐλεγχόμενον λογαριασμὸν παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ. Ἡ ὀρθόδοξος θεωρία περὶ καλυμμάτων, ποὺ ἀπετέλει ἄλλοτε τὸ sacium sacrorum τῆς νομισματικῆς ἐπιστήμης, ἔπαυσε πλέον νὰ θεωρῆται ὡς ἀπαραβίαστον οἰκονομικὸν ἀξίωμα. Ἡ δραστηριοποίησις τοῦ ἐργασιακοῦ δυναμικοῦ μιᾶς χώρας εἰς ἔργα παραγωγῆς καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν πηγῶν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου προβάλλει σήμερον ὡς τὸ καλύτερον μέτρον οἰκονομικῆς ἰσορροπίας καὶ νομισματικῆς σταθερότητος. Καὶ ὄντως εἶναι ἀκατάληπτον οἱ τάφοι τοῦ χρυσοῦ εἰς τὰ σκοτεινὰ ὑπόγεια τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ συνθέτουν ἀσφαλεστέραν νομισματικὴν ἐγγύησιν ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν εἰς τοὺς φυσικοὺς καλλιεργητὰς ἑκατομμυρίων στρεμμάτων γονίμων καὶ παρθενικῶν ἐδαφῶν πρὸς ποικίλας ἀντανακλάσεις εὐεργετικῶν οἰκονομικῶν ἐπιδράσεων. Ἡ πρότασις αὐτὴ ἀνήκει εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ Καθηγητὴν Πολυτεχνείου κ. Ρουσσόπουλον καὶ χρῄζει ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ μελέτης ἐκ μέρους τῶν οἰκονομοτεχνικῶν ἐπιστημόνων μας. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε πράγματι νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς εἰδικῆς ψυχολογίας, τῆς συμπαθείας καὶ ἀλληλεγγύης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τοὺς δοκιμασθέντας ἀδελφούς του τῆς Μαγνησίας καὶ προώθησεν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ φορολογικὰ νομοσχέδια. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διακρίνει τὰ μέτρα ταῦτα εἶναι: Πρῶτον ὅτι φέρουν καθαρῶς ταμιευτικὸν χαρακτῆρα, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ φορολογίας εἰδῶν μὴ παραγομένων ἐν τῇ χώρᾳ. Δεύτερον ὅτι θὰ ἐπιπέσουν δυσαναλόγως ἐπὶ τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς, διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν μεταφορικῶν δαπανῶν καὶ θὰ ἐξασθενίσουν ἔτι περισσότερον τὴν συναγωνιστικήν των ἱκανότητα. Καὶ τρίτον ὅτι ἀποτελοῦν κατὰ τὰ 70% ἔμμεσον φορολογίαν, θίγουσαν ἀνεπαισθήτως τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν καὶ βαρύνουσαν καταθλιπτικῶς τὰς λαϊκὰς τάξεις. Ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ στραφῇ πρὸς ἄλλας πηγὰς διὰ νὰ ἀντλήσῃ ἐκεῖθεν τὰ μέσα πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ πρὸς κάλυψιν τῶν δαπανῶν τῆς ἀνοικοδομήσεως τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν. Ἔπρεπε νὰ στραφῇ πρὸς τοὺς πλουσίους καὶ οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρους, οἱ ὁποῖοι ἐπωφελήθησαν ὅλων τῶν τελευταίων κρισίμων περιστάσεων καὶ ἀπεθησαύρισαν εἰς βάρος τῶν πτωχῶν καὶ τῶν ἀσθενεστέρων. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κ. Γ. Παπανδρέου, καθώρισε διὰ δηλώσεώς του εἰς λιτὰς γραμμὰς τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ὤφειλεν ἐν προκειμένῳ νὰ χαράξῃ ἡ Κυβέρνησις: 1ον) Νὰ πραγματοποιήσῃ αὐστηροτάτας οἰκονομίας εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ εἰδικώτερον εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. 2ον) Νὰ ἐπιβαρύνῃ τὰ μεγάλα εἰσοδήματα, καὶ 3ον) Νὰ ζητήσῃ ἔκτακτον οἰκονομικὴν βοήθειαν. Καὶ ἀκόμη νὰ πατάξῃ τὴν φοροδιαφυγήν. Οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν ὑποχρέων διὰ συνθετικὸν φόρον δὲν ὑποβάλλουν δηλώσεις. Μία συστηματικὴ ἔρευνα θὰ ἔφερεν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν πλουσίαν φορολογητέαν ὕλην, ἡ ὁποία θὰ ἔδιδεν εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν σοβαρώτατον ἔσοδον. Ἀλλὰ χρειάζεται καλυτέρα ὀργάνωσις τῆς φοροτεχνικῆς ὑπηρεσίας καὶ εὐσυνείδητος ἐκπλήρωσις τοῦ καθήκοντος. Καὶ μὲ τὰ θέματα αὐτὰ δὲν ἠθέλησε προηγουμένως νὰ ἀσχοληθῇ ἡ Κυβέρνησις. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη νὰ συλλάβῃ καὶ τὸ πρόβλημα τοῦτο, εἰς τὴν βαθυτέραν του ἔννοιαν. Ἐκινήθη σπασμωδικῶς καὶ μὲ προχειρότητα καὶ πρὸς εὐκολίαν της ἐπέβαλε φορολογίαν εὐχερῶς πραγματοποιήσιμον, ἀλλὰ ἀντιοικονομικὴν καὶ ἀντιλαϊκήν, ἡ ὁποία θὰ πλήξῃ βαρέως καὶ ἀνεπανορθώτως τὴν δεινῶς πάσχουσαν καὶ καθημαγμένην οἰκονομίαν τῶν ἀπορωτέρων τάξεων. Εἶχεν ὑποσχεθῆ ἡ Κυβέρνησις ὅτι μέχρι τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1954 θὰ ἔφερεν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν τὸ νέον Δασμολόγιον. Παρῆλθον ἔκτοτε μῆνες πέντε, ἀλλὰ τὸ δασμολόγιον, τὸ ὁποῖον εἶναι ὁ καθρέπτης τῆς οἰκονομίας, δὲν ἐνεφανίσθη. Ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι εἶναι ἀπηρχαιωμένον καὶ παραμορφωμένον ἀπὸ τὰ κερδοσκοπικὰ πλήγματα τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Εἶναι παραδεδεγμένον ὅτι τὸ δασμολόγιον πρέπει νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ δημοκρατικὸν πνεῦμα τῆς ἐποχῆς καὶ τὰς κρατούσας ἐν τῇ ἐπιστήμῃ νεωτέρας ἀντιλήψεις περὶ κοινωνικοποιήσεως τῶν φορολογικῶν βαρῶν καὶ νὰ ἐναρμονίζεται μὲ τὰς δυνατότητας τῆς ἐγχωρίου γεωργικῆς καὶ βιομηχανικῆς παραγωγῆς καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. Ἀντ’ αὐτοῦ ἐπιχειρεῖ μίαν ἔξαλλον καὶ ἀβασάνιστον φορολογικὴν ἐπιδρομὴν κατὰ τῶν λαϊκῶν τάξεων, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν χαριστικὴν βολὴν διὰ τὴν ἀπογυμνωμένην καὶ κάτισχνον οἰκονομίαν των. Ἡ φορολογία εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης καὶ εὐρείας καταναλώσεως ὅπως ἡ σάκχαρις, ὁ καφές, τὰ δέρματα, ἡ βενζίνη, τὸ πετρέλαιον, τὰ ὄσπρια, τὸ κρέας, τὰ ἰχθυρὰ καθὼς καὶ ἡ φορολογία τοῦ εἰσοδήματος κλπ., θὰ ὁδηγήσουν ἀναποφεύκτως εἰς ὑψηλότερα ἐπίπεδα τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς, ἴσως καὶ πολὺ πέραν τῆς κανονικῆς του πορείας ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τῆς κερδοσκοπίας καὶ τῶν ψυχολογικῶν συντελεστῶν. Αἱ τιμαὶ θὰ ἀκολουθήσουν τὴν αὐτόματον διαμόρφωσίν των καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναχαιτισθοῦν διὰ ἀγορανομικῶν καὶ ἀστυνομικῶν μέτρων. Εἶναι φυσικὸν τὸν ηὐξημένον τιμάριθμον νὰ μὴ δύνανται νὰ παρακολουθήσουν τὰ χαμηλὰ εἰσοδήματα, νὰ μειωθῇ ἡ κατανάλωσις καὶ νὰ ὑψωθῇ τὸ ποσοστὸν τῶν ὑποσιτιζομένων ἀνθρώπων. Ἡ τιμὴ τῆς ἐργασίας θὰ παραμείνῃ καθηλωμένη ἀσφαλῶς ἐπὶ πολύ, ὅπως καὶ κατὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς, εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα καὶ οἱ ἐργάται καὶ οἱ μισθοσυντήρητοι θὰ κληθοῦν καὶ πάλιν νὰ πληρώσουν ὅπως πάντοτε τὸ τίμημα τῶν Κυβερνητικῶν σφαλμάτων. Ἀλλὰ καὶ ἡ αὔξησις τοῦ μισθολογίου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν συντάξεων, καθὼς καὶ ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, τὰ ὁποῖα τελικῶς δὲν δύναται νὰ ἀποφύγῃ ἡ Κυβέρνησις, ἄνευ λαϊκῶν ἐξεγέρσεων, θὰ δημιουργήσουν πληθωριστικὰς πιέσεις καὶ ἐπειδὴ ἡ προσφυγὴ εἰς νέας φορολογίας εἶναι πλέον ἀδύνατος θὰ καταφύγῃ μοιραίως εἰς τὴν ἐκδοτικὴν μηχανήν, ὁπότε εἰσερχόμεθα εἰς νέαν φάσιν φαύλου κύκλου οἰκονομικοῦ ἀδιεξόδου. Αὐταὶ εἶναι αἱ τραγικαὶ συνέπειαι, ποὺ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἐπισύρουν τὰ νέα φορολογικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ εἰλικρινῶς λυποῦμαι διότι δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ σκληρότης καὶ ἡ ἀναλγησία της ἔναντι τῶν πολλῶν καὶ τῶν δυστυχούντων θὰ προκαλέσουν μοιραίως κοινωνικὰς μεταμορφώσεις καὶ διαφοροποιήσεις, ποὺ θὰ ὑπονομεύσουν τὴν γαλήνην καὶ τὴν ἠρεμίαν τῆς χώρας.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§210Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ καταβάλω πράγματι διπλῆν προσπάθειαν. Πρῶτον νὰ μὴ κάμω κατάχρησιν εἰς τὴν ἐπίκλησιν ἀριθμοῦ καὶ δεύτερον νὰ μὴ ἐπαναλάβω σκέψεις αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν ἀπὸ προλαλήσαντας συναδέλφους. Οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, κατὰ τὸ πλεῖστον ᾐσθάνθησαν τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπεκταθοῦν κρίνοντες τὰ νομοσχέδια τῆς Κυβερνήσεως εἰς μίαν γενικωτέραν κριτικὴν τῆς ὅλης δημοσιονομικῆς καὶ οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ 2½ ἐτῶν. Δὲν πρόκειται νὰ ἀκολουθήσω τὸ παράδειγμά των. Πρῶτον, διότι δὲν θὰ ἐξεπλήσσετο κανεὶς ἐὰν εἰς τὴν κριτικὴν αὐτὴν ἐπρόκειτο νὰ συμφωνήσω μὲ τοὺς ὁμιλητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἄλλως τε εἰς τὸ παρελθὸν μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία κατὰ τὴν συζήτησιν βασικῶν οἰκονομικῶν νομοσχεδίων τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀνέπτυξα ἐν ἐκτάσει τὰς ἀπόψεις μου. Πλήθουσα ἐξ ἄλλου εἶναι ἡ συρροὴ τῶν ἐνδείξεων ὅτι πολὺ συντόμως ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ κληθῇ νὰ ἀποφανθῇ ἐφ’ ὅλης τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Τότε ὁ Συναγερμὸς θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν λεπτομερῶς νὰ λογοδοτήσῃ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἀσκήσῃ τὴν ἐπιβαλλομένην συστηματικὴν κριτικήν της. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀναφέρω σειρὰν τοιούτων ἐνδείξεων αὐτὴν τὴν στιγμήν. Θὰ ἀρκεσθῶ ὅμως εἰς μίαν διαπίστωσιν. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπό τινων μηνῶν καὶ δύο μόλις ὥρας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν συνεδριάσεων διακόπτονται αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς ἐλλείψει ἀπαρτίας, ἀποτελεῖ τρανὴν ἀπόδειξιν, ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ ἰδία ἡ Βουλὴ ἔχει συνείδησιν ὅτι ἐτερμάτισε τὸν προορισμόν της. Ἰδοὺ διατί, ἐπαναλαμβάνω, οὐδεμίαν ἀπομένει ἀμφιβολία ὅτι ταχέως εἴτε τὸ θέλει ἡ Κυβέρνησις εἴτε ὄχι θὰ προσφύγωμεν ἐνώπιον τοῦ κυριάρχου λαοῦ. Ἤδη εἰσέρχομαι εἰς τὴν κριτικὴν τῶν ἐπιμάχων νομοσχεδίων. Καὶ θέτω καὶ ἐγὼ τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν, ἐὰν πράγματι δικαιολογοῦνται τὰ φορολογικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἰσηγεῖται ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὴν Βουλήν. Θὰ προσφύγω, κ. βουλευταί, πρὸς ἀποφυγὴν διαφωνίας εἰς αὐθεντικὰ στοιχεῖα, ἤγουν εἰς μαρτυρίας κυβερνητικῶν πηγῶν, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν πράγματι, ὡς ἐπιχειρεῖται τώρα νὰ ἐμφανισθῇ, ἡ δυσβάστακτος αὐτὴ φορολογία, ἐπιβάλλεται πρὸς ἀντιμετώπισιν πρῶτον τῶν καταστροφῶν τοῦ Βόλου καὶ τῆς περιοχῆς του καὶ δεύτερον τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν καὶ συντάξεων. Νομίζω, ὅτι ἁρμοδιώτερος ὅλων τῶν Κυβερνητικῶν ἐκπροσώπων ἦτο ὁ καὶ εἰσηγούμενος τὰ νομοσχέδια ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ. Ἰδοὺ τὶ λέγει ἐπὶ λέξει εἰς δηλώσεις του τῆς 27ης Ἀπριλίου ἐνεστῶτος ἔτους. «Ἐξ ἄλλου ἡ αὔξησις τῆς ἐμμέσου φορολογίας ἀποσκοπεῖ οὐχὶ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τῶν θεομηνιῶν ἐκτάκτων βαρῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ κυρίως εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ ἐργασίας αἵτινες ἐτέλουν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων εἰδῶν». Ἔχομεν, λοιπόν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν δαπάνην τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν καταστροφῶν τοῦ Βόλου πλήρη καὶ πανυγηρικὴν ὁμολογίαν τοῦ ἁρμοδιωτέρου Κυβερνητικοῦ ἐκπροσώπου, ὅτι τὰ βάρη αὐτὰ τὰ ἐξ ἐμμέσου φορολογίας προερχόμενα δέν ἦσαν ποτὲ εἰς τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιβληθοῦν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτῶν τῶν ἐκτάκτων δαπανῶν. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο ἐνδιαφέρον σημεῖον εἰς τὰς δηλώσεις αὐτάς, ὅτι, δηλαδή, ἐπεβλήθησαν τὰ βάρη αὐτὰ διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ἀλλὰ περαιτέρω, διὰ τῶν δηλώσεων αὐτῶν πληροφορεῖται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι μεταξὺ τῶν παραγομένων ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐχόντων ἀνάγκην προστασίας Ἑλληνικῶν εἰδῶν περιλαμβάνονται καὶ τὰ ἑξῆς: Τὸ πετρέλαιον, ἡ σάκχαρις καὶ ἡ βενζίνη. Καὶ διερωτῶμαι, εἶναι δυνατὸν πράγματι, κ. συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητῇ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν θυσίαν 1000 ἑκατομ. διὰ νὰ προστατεύσῃ διὰ δασμῶν ἀνύπαρκτα Ἑλληνικὰ προϊόντα, ὡς τὰ ἀνωτέρω μνημονευθέντα; Ἀλλὰ μήπως τὰ νέα αὐτὰ βάρη ἐπιβάλλονται διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων; Ἀλλ’ ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἔχουσιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Οὗτοι κατὰ Φεβρουάριον ἐ. ἔ. ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ ἐξαγγέλλοντες τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν αὐτῶν ἔλεγον τὰ ἑξῆς: «Διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ ποσοῦ ἀπητήθη ἐργώδης προσπάθεια καὶ ἠρευνήθησαν ἐξονυχιστικῶς αἱ δυνατότητες τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὰ μέτρα ἅτινα ἐκ παραλλήλου πρέπει νὰ ληφθοῦν ἵνα μὴ ἡ διάθεσις τοιούτου μεγέθους ποσοῦ ἀνατρέψῃ τὰ προβλεφθέντα ἀποτελέσματα», (δηλώσεις ὑπ. Οἰκονομικῶν). «Θὰ ἀναγνωρίσουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ὅτι μεγαλυτέρα τυχὸν ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ ἀνέτρεπε τὴν οἰκονομικὴν καὶ νομισματικὴν σταθερότητα καὶ θὰ ἀπέβαινεν ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος εἰς βάρος τῶν ἰδίων. Τὸ πρόβλημα δὲν λύεται δι’ εὐκόλου χορηγήσεως ὀνομαστικῶν αὐξήσεων», (δηλώσεις Πρ. Κυβερνήσεως). Μὴ τυχὸν θὰ ὑπάρξῃ τις μεταξὺ ἡμῶν, ἢ μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων ἐν γένει ποὺ θὰ εἶχε καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι αἱ δηλώσεις καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ καὶ σαφῆ εἶχον ἔννοιαν, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ διὰ τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων ἐξευρέθη μετὰ ἐργώδη προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως ἐκ πηγῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἔθιγον τὴν δημοσιονομικὴν σταθερότητα καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπεκλείετο ἡ προσφυγὴ εἰς νέα βάρη καὶ δὴ βάρη τὰ ὁποῖα θὰ καθίστων ὀνομαστικὴν τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν; Καὶ ἐπέπρωτο, κύριοι συνάδελφοι, μετὰ δύο μόλις μῆνας νὰ κατατεθῶσι νομοσχέδια τὰ ὁποῖα καθιστοῦν πράγματι ὀνομαστικὴν τὴν δοθεῖσαν αὔξησιν τῶν μισθῶν κλπ., ἀφοῦ δι’ αὐτῶν ὠθεῖ ἀναποτρέπτως τὸν τιμάριθμον ζωῆς πρὸς τὰ ἄνω. Ἰδοὺ ὅτι προσκομίζω δύο αὐθεντικὰς μαρτυρίας τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι πείθουν πάντα καλόπιστον συζητητήν, ὅτι δὲν ὑπῆρξε ποτὲ εἰς τὴν σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ εἰσηγηθῇ τὰ μέτρα αὐτά, τὸ μὲν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς δαπάνης ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν ☐ ☐μιῶν τοῦ Βόλου. Θὰ ἀπετέλει περιττολογίαν, ἐὰν ἐπαναλάβω ὅτι τὰ βάρη αὐτὰ θὰ ἐπιπέσουν ἐπὶ τῶν πενεστέρων τάξεων. Ἀλλὰ ἀκόμη ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ μιᾶς εἰδικῆς ἐπιπτώσεως τῶν μέτρων αὐτῶν, ἐπὶ τῆς ἐπιπτώσεως τῶν δασμῶν τῶν καυσίμων ἐπὶ τοῦ κόστους τῆς γεωργίας. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἓν σημεῖον ἀκόμη σοβαρώτερον τὸ ὁποῖον ἀκόμη δὲν ἔχω πλήρως ἀντιληφθῆ ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ νομοσχεδίου, καὶ παρακαλῶ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν νὰ διευκρινίσῃ ἐὰν πράγματι, εἰς τὴν αὔξησιν τῶν δασμῶν περιλαμβάνωνται καὶ τὰ γεωργικὰ λιπάσματα. Διότι ὑποθέτω ὅτι ἐὰν αὐτὸ πράγματι συμβαίνῃ, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν δὲν γνωρίζω ποῖος ἐξ ὑμῶν κ. συνάδελφος θὰ ἀρνηθῇ νὰ ψηφίσῃ τροπολογίαν προκειμένου δι’ αὐτῆς, νὰ ζητηθῇ ἡ ἀπαλλαγὴ ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν δασμῶν πλὴν τῶν καυσίμων τῶν προοριζομένων διὰ τὴν γεωργικὴν οἰκονομίαν καὶ κυρίως τῶν γεωργικῶν λιπασμάτων καὶ φαρμάκων. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀθηνῶν καὶ πρώην ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Παπαγιάννης ἀπεκάλυψε κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του, ὅτι πέραν τῶν ἄλλων συνεπειῶν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ἀφορῶντος τὴν αὔξησιν τῶν δασμῶν, πρόκειται σημαντικὸν ποσὸν τὸ ὁποῖον ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν προωρίζετο καὶ διετίθετο διὰ τοὺς ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως καὶ διὰ τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα νὰ ἀφαιρεθῇ διὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Ὁ παριστάμενος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἂς μᾶς εἴπῃ ἂν καὶ αὐτὸ δὲν ἀποτελῇ ἕν νέον δεῖγμα τῆς στοργῆς τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοὺς Ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Καὶ ἔρχομαι, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιτροχάδην, εἰς τὸ ἕτερον νομοσχέδιον, τὸ ἀφορῶν τὴν ἐπιβολὴν ἐκτάκτου εἰσφορᾶς ἐπὶ τοῦ φόρου τοῦ εἰσοδήματος. Οἱ εἰδικώτερον ἀσχολούμενοι μὲ τὰ οἰκονομικὰ πράγματα καὶ μελετήσαντες τοὺς σχετικοὺς ἀριθμούς, ἔχουν καταλήξει εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ ἔσοδον ἐκ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς πρόκειται κατὰ τὸ ⅛ νὰ βαρύνῃ τοὺς μισθωτοὺς καὶ κατὰ τὸ 1)12 τοὺς ὑποχρέους εἰς τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου συνολικῆς καθαρᾶς προσόδου. Καλεῖται δηλαδὴ ὁ μισθοσυντήρητος κόσμος τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὸν ὁποῖον οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ἀμφισβητεῖ ὅτι διέρχεται μίαν πολὺ δύσκολον περίοδον, καλεῖται παρὰ ταῦτα ὁ μισθοσυντήρητος κόσμος τῆς χώρας νὰ προσφέρῃ τὸ ⅛ καὶ καλεῖται ἐξ ἄλλου ἡ οἰκονομικὴ ὀλιγαρχία, ἡ ὁποία ὑπόκειται κατὰ τεκμήριον εἰς τὴν φορολογίαν συνολικῆς προσόδου, νὰ προσφέρῃ τὸ 1)12 τῆς ἐπιβαλλομένης ἐκτάκτου εἰσφορᾶς, ἤτοι οἱ μισθοσυντήρητοι ὑποχρεοῦνται νὰ καταβάλουν 50% περισσότερον ἀπὸ τοὺς εὐπορωτέρους Ἕλληνας. Ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω —ἂς μοῦ συγχωρηθῇ ἡ ἐπανάληψις— τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι ἀπὸ τὴν ἔκτακτον εἰσφορὰν πρόκειται νὰ ἀπαλλαγοῦν, ὅλοι ἐκεῖνοι —καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι εἶναι πάρα πολλοί— οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον διὰ τῶν γνωστῶν μέσων νὰ ἀποφύγουν τὴν φορολογίαν τοῦ ἐμπορικοῦ ἢ ἄλλου εἰσοδήματός των ἀφοῦ κατὰ τὸ νομοσχέδιον ἡ εἰσφορὰ ἀποτελεῖ ἓν πρόσθετον ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ φόρου εἰσοδήματος. Οὕτω θὰ πληγοῦν ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι εὐσυνείδητοι καὶ οἱ ὁποῖοι δηλώνουν τὰ εἰσοδήματά των καὶ φορολογοῦνται δι’ αὐτά. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν καὶ προεδρεύων τοῦ Σώματος κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του, ἔθεσεν ἕνα δεύτερον ἐρώτημα καὶ παρακολουθῶ τὴν ἰδικήν του σειρὰν σκέψεων. Ἆραγε, ἦτο δυνατόν, ἄλλως νὰ ἐξοικονομηθῇ ἡ κατάστασις; Καὶ τὸ ἐρώτημα αὐτὸ ἔδωσεν ἀφορμὴν καὶ εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ εἰς συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ εἰς ἐκπροσώπους τῆς Κυβερνήσεως νὰ θίξουν αὐτὸ τὸ τόσον ἐπίμαχον θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Δὲν θὰ εἰσηρχόμην εἰς τὴν ἀνάλυσιν αὐτοῦ, διότι εἶναι γνωσταὶ αἱ ἀπόψεις μου καὶ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος κατ’ ἐπανάληψιν διακηρυχθεῖσαι, ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο νὰ θίξω μίαν πλευράν, ἡ ὁποία, κατὰ σύμπτωσιν, μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς δὲν ἔχει θιγῆ ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας. Ἀφορμὴν ἔδωσεν ἕνα ἄρθρον προσφάτως δημοσιευθὲν εἰς ἔγκυρον οἰκονομικὸν περιοδικὸν καὶ φέρον τὴν ὑπογραφὴν ἀνωτάτου στρατιωτικοῦ ἐν ἀποστρατείᾳ. Ἀναμιμνήσκεται ὁ ἀρθρογράφος αὐτὸς τῆς ἐνδόξου ἐκείνης ἐποχῆς τοῦ 1912, ὅτε ἡ Ἑλλάς, ἀφοῦ εἶχε συνάψει τὴν Βαλκανικὴν Συμμαχίαν, ἐκλήθη εἰς πρωτεύουσαν συμμαχικοῦ Κράτους νὰ διαπραγματευθῇ καὶ ὑπογράψῃ τὸ πρόσθετον σύμφωνον τῶν στρατιωτικῶν ὅρων. Ἀπεστάλη τότε ἐκεῖ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ διεξήγαγεν ἐπιτυχῶς τὰς διαπραγματεύσεις καὶ ὑπέγραψε τὸ πρόσθετον σύμφωνον ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδος, ἀξιωματικὸς φέρων τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ. Καὶ συνεχίζει ὁ ἀρθρογράφος καὶ ἀνώτατος Ἕλλην ἀξιωματικὸς ἐρωτῶν, τί συμβαίνει εἰς τὴν Ἑλλάδα σήμερον. Σήμερον, τὸ ΝΑΤΟ ἔχει τὴν ἕδραν τοῦ Στρατηγείου του εἰς Παρισίους ὅπου ἐκπροσωπούμεθα διὰ δεκάδος ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν. Ἔχει ὅμως ἡ Ἑλλάς μας εἰς Οὐασιγκτῶνα ὡς ἐκπρόσωπον εἰς μίαν ἐκεῖ λειτουργοῦσαν ἐπιτροπήν, τοῦ ΝΑΤΟ, τὸν ἀρχαιότερον ἐν ἐνεργείᾳ ἀντιστράτηγον τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ!! Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ διαπίστωσις αὐτὴ ὡς σαφὲς σύμπτωμα τῆς νοοτροπίας ποὺ ἐπεκράτησεν εἰς τὴν ἐν γένει πολυτελεστάτην διάρθρωσιν τοῦ στρατεύματός μας κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Καὶ θὰ κλείσω τὸ κεφάλαιον αὐτὸ μὲ δύο καὶ μόνον ἀριθμούς. Κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1938– 39 καὶ 1939–40 κατὰ μίαν περίοδον, οὐσιαστικῶς ἐμπόλεμον, διὰ τὴν χώραν μας, εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐτῶν ἐκείνων, εἶχεν ἀναγραφῆ πίστωσις διὰ τὸ μισθολόγιον τῶν μονίμων καὶ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν ποσὸν δραχμῶν 395 ἑκατομ. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὁ μισθὸς τοῦ λοχαγοῦ τῆς ἐποχῆς αὐτῆς καὶ τοῦ σημερινοῦ λοχαγοῦ, ἔχομεν τιμαριθμικὸν συντελεστὴν αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἀξιωματικῶν τὸ 350. Συνεπῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἂν διετηροῦμεν σήμερον τὸν τότε ἀριθμὸν τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν—ἀμειβομένων σήμερον μὲ τὸν συντελεστὴν 350— θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχομεν ἀναγεγραμμένην εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὸν σημερινόν, πίστωσιν δραχμῶν 138.544.000. Καὶ σὺν Θεῷ κύριοι συνάδελφοι, τὸ κονδύλιον τὸ σχετικὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ τρέχοντος ἔτους, εἶναι 343 ἑκατομμ. Ἡ αὔξησις, δηλαδή, τῆς ἐπιβαρύνσεως καὶ μόνον εἰς τὸ μισθολόγιον τῶν ἀξιωματικῶν μὲ τὸ πενιχρότατον συντελεστὴν 350, εἶναι 248% Καὶ ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταί, ὅταν εἰς μίαν ἐμπόλεμον περίοδον, οἵα ἦτο ἡ τοῦ 1939–40, ἡ χώρα μας διετήρει Στρατὸν ἱκανόν, ὡς ἐκ τῶν ὑστέρων ἀπεδείχθη, νὰ ἀντιμετωπίσῃ νικηφόρως μίαν πανίσχυρον αὐτοκρατορίαν, ἐρωτᾶται εἶναι νοητὸν ἐν εἰρηνικῇ περιόδῳ νὰ ἔχωμεν ἐπιβάρυνσιν 2,5 φορὰν μεγαλυτέραν καὶ δὴ μόνον ἐπὶ τοῦ κονδυλίου τῆς μισθοδοσίας τῶν μονίμων καὶ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν σήμερον; Τὸ ἀναφέρω, ἁπλῶς, διὰ νὰ δείξω, πόσον εἶναι ἀκριβές, ὅτι ὑπάρχουν εὐρύτατα περιθώρια οἰκονομιῶν. Θὰ ἀντιταχθῇ, ἴσως, ὅτι αὐτὴ ἡ ὑπέρμετρος πολυτέλεια τῆς διαρθρώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, ὀφείλεται εἰς ἀξιώσεις τῶν συμμάχων, οἱ ὁποῖοι θέλουν μίαν ὁμοιομορφίαν τῶν Στρατῶν ποὺ μετέχουν τῆς ἀτλαντικῆς συμμαχίας, ἀλλά, τότε, ὑπάρχει ἡ ἀνταπάντησις ὅτι, ἐὰν ἡ ἰδική μας ἀσφάλεια εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κατωχυρωμένη πλήρως, ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ παρελθόντος, μὲ μίαν σύνθεσιν Στρατοῦ οἷα τοῦ 1940 καὶ ἐὰν παρὰ ταῦτα αἱ συμμαχικαὶ ἀνάγκαι ἐπιβάλλουν ἕνα τριπλασιασμὸν τῶν δαπανῶν, τότε δὲν θὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ φέρωμεν τὸ ἐπὶ πλέον βάρος τῶν δαπανῶν αὐτῶν. Ἀνέκυψε καὶ νομίζω ὅτι ἀπόψε ὑπῆρξε προσέγγισις ἀπόψεων Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ἀνέκυψε τὸ ἐρώτημα: Εἶναι νοητὸν καὶ εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀμελῆται ἡ ἄμυνα τῆς χώρας ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς γαλήνης τῆς χώρας, καὶ νὰ διατηροῦνται τόσον δυσαναλόγως ὑψηλὰ ἐπίπεδα στρατιωτικῶν δαπανῶν; Καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ποὺ νὰ ἀμφισβητῇ ὅτι ἡ ἐθνικὴ ἄμυνα δὲν πρόκειται νὰ εἶναι ἀποτελεσματική, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἐξασφαλισθῆ ἡ κοινωνικὴ γαλήνη καὶ ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης τῆς χώρας. Ἰδού, διατί, χωρὶς νὰ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ γίνῃ συζήτησις περὶ περιορισμοῦ τῆς ὀροφῆς τῶν ἐνόπλων δυνάμεων —διὰ τὸν ὁποῖον ἄλλως τε πλεῖστοι λόγοι συνηγοροῦσιν—εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ πλήρης συμφωνία εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς καλύψεως τῶν δαπανῶν ποὺ εἶναι ὑπὲρ τὰς δυνάμεις τὰς οἰκονομικὰς τῆς χώρας, ἀπὸ τὴν συμμαχικὴν βοήθειαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ, τηρῶν τὴν ὑπόσχεσιν ποὺ σᾶς ἔδωσα, νὰ θίξω ἕνα ἀκόμη σημεῖον τὸ ὁποῖον δὲν ἐθίγη μέχρι τῆς στιγμῆς. Καὶ ἀκολουθῶ ἐν προκειμένῳ μίαν παραίνεσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἀγορεύων προχθὲς εἶπεν ὅτι οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν γενικωτέραν οἰκονομικὴν πολιτικὴν κινδυνεύομεν νὰ ξεχάσωμεν τοὺς σεισμοπαθεῖς τοῦ Βόλου. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ στρέψω τὸν λόγον μου πρὸς τὰ ἀτυχῆ αὐτὰ θύματα τῆς τελευταίας θεομηνίας. Εἶναι ἀνάγκη, κ. συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσχοληθῇ μὲ σοβαρότητα μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνέκυψεν ἐκ τῶν σεισμῶν τοῦ Βόλου. Εἶναι ἀνάγκη, πρὸ παντός, νὰ ἀντιληφθῇ τὴν ἰδιοτυπίαν τὴν ὁποίαν παρουσιάζουν αἱ καταστροφαὶ τῆς πόλεως τοῦ Βόλου. Δὲν εἶναι μία μικρὰ ἀσήμαντος ἐπαρχιακὴ πόλις ὁ Βόλος. Εἶναι μία σημαντικὴ βιομηχανική, ἐμπορική, ναυτικὴ καὶ ἐργατικὴ πόλις. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτὸ μὲ τὴν στενὴν ἀντίληψιν τῆς ἐξοικονομήσεως κατὰ κάποιον τρόπον τῆς στεγάσεως, τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς στέγης διὰ τοὺς ἀστέγους. Τὸ θέμα ἀντιμετωπίζεται ἐπιτυχῶς μόνον ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέψῃ νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν πόλιν αὐτὴν περίπου εἰς τὴν φυσιογνωμίαν καὶ μορφὴν ποὺ εἶχε πρὸ τῶν καταστροφῶν. Ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει καλῶς ποῖα πολύπλοκα καὶ δυσχερῆ προβλήματα ἀντεμετώπιζεν ὁ Βόλος τὴν ἐποχὴν ἐκείνην πρὸ τῶν καταστροφῶν καὶ εἶναι πάρα πολὺ φυσικὸν νὰ ἀντιλαμβάνεται κανεὶς πόσον ἔχει ἐπιδεινωθῆ ἡ κατάστασις μετὰ τὰς καταστροφὰς αὐτάς. Ἡ ἐντύπωσις εἰς τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως αὐτῆς εἶναι, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει ἁπλῶς εἰς τὴν ἐξοικονόμησιν τῆς καταστάσεως καὶ προκύπτει αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς χορηγήσεως δανείων μέχρις ὕψους 10.000 διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν βλαβεισῶν οἰκιῶν τοῦ Βόλου. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἶναι αὐταὶ καὶ αἱ τελικαὶ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις ἀκόμη εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης. Ἀλλὰ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ὁ ἁρμόδιος καὶ ὑπεύθυνος ὑπουργός, πρὸς τὸν ὁποῖον νὰ ἀποβλέψουν οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς ἐκείνης ὡς τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος μελετᾷ τὸ πρόβλημα καὶ κάποιαν στιγμὴν θὰ προτείνῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἐμπρέπουσαν λύσιν. Νομίζω ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτήν, τώρα ὅτε ἔχωμεν ξεπεράσει τὸ στάδιον τῆς παροχῆς τῶν πρώτων μέτρων περιθάλψεως, κατὰ τὸ ὁποῖον φυσικὸν ἦτο νὰ κληθῇ κυρίως ὁ Στρατὸς νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του, νομίζω ὅτι ἐπέστη ἡ στιγμὴ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ της νὰ ἀναλάβῃ ὑπευθύνως τὸ θέμα τοῦ Βόλου καὶ τῆς περιοχῆς του. Δὲν ζητοῦν οἱ κάτοικοι τοῦ Βόλου ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ ὅ,τι ἔκαμε διὰ τὰς Ἰονίους Νήσους, ὅπου ἵδρυσεν ὑφυπουργεῖον μὲ ἐπιτελεῖον πλῆρες μὲ πόρους αὐτοτελεῖς, τὸ ὁποῖον μεριμνᾷ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκεῖ θεμάτων. Ἀλλὰ τοὐλάχιστον, κύριοι ἐκπρόσωποι τῆς Κυβερνήσεως, ὁρίσατε μεταξὺ ὑμῶν τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν διὰ τὸ θέμα τοῦ Βόλου.

§211Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι ὁ ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἁρμόδιος.

§212Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, χαίρω ποὺ τὸ ἀκούω καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι πράγματι, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἔχει ἀποφασισθῆ τὴν εὐθύνην τοῦ ὅλου θέματος νὰ ἔχῃ ἀναλάβει ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς ποὺ ἀνεφέρατε. Ἀλλὰ πέραν τούτου νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ ἕνα δίκαιον αἴτημα τῆς περιοχῆς ἐκείνης, τὸ ὁποῖον διετυπώθη καὶ ἀπὸ μίαν ὁμαδικὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων. Τί ζητοῦν οἱ κάτοικοι τοῦ Βόλου; Τὴν δημιουργίαν ἑνὸς αὐτονόμου ὀργανισμοῦ ἤ μιᾶς ἀποκεντρωμένης ὑπηρεσίας, ἐὰν θέλετε, ἡ ὁποία ἐπανδρουμένη κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχοληθῇ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον μὲ τὸ θέμα καὶ πρὸ παντὸς θὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν της τοὺς ἀναγκαίους πόρους διὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν. Ἐνθυμοῦμαι μίαν παρατήρησιν συναδέλφου τῆς μειοψηφίας εἰσηγητοῦ, σχολιάζοντος τὸ δεύτερον νομοσχέδιον, τὸ περὶ ἐκτάκτου εἰσφορᾶς διὰ τοὺς σεισμοπαθεῖς Βόλου, παρατήρησιν ὀρθήν, ὅτι ἐνῷ ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου καθησυχάζει τοὺς σεισμοπλήκτους τοῦ Βόλου, εἰς τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἀναφέρεταί τι περὶ τοῦ εἰδικοῦ προορισμοῦ τῶν νέων αὐτῶν ἐσόδων. Ὁ ὀργανισμός, τοῦ ὁποίου τὴν ἵδρυσιν συνιστῶμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, θὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν του δεσμευμένα τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις θὰ προορίσῃ διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ εἶναι τὰ ἔσοδα ἐκ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου καὶ εἶναι πέραν αὐτῶν τὰ ἔσοδα ἐκ τοῦ ἐράνου καὶ θὰ εἶναι καὶ ἡ εἰδικὴ συμμαχικὴ βοήθεια. Λέγω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ χωρήσῃ εἰς τὴν δημιουργίαν αὐτονόμου ὀργανισμοῦ, ἐπανδρωμένου κατὰ τὴν ἔμφρονα κρίσιν της, εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὁποίου θὰ ὑπάρχουν ἔσοδα ἀποκλειστικῶς διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν προοριζόμενα.

§213Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον θίγετε, εἶναι ἄσχετον μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Σεῖς ἀναπτύσσετε τὸ πρόγραμμα τῆς ἀνορθώσεως τοῦ Βόλου, ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον εἶναι φορολογικόν. Δὲν ὑπάρχει σήμερον πρὸς συζήτησιν θέμα μεθόδου ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τοῦ Βόλου, ὑπάρχει θέμα νομοσχεδίου φορολογικοῦ, τὸ ὁποῖον συζητεῖται.

§214Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ ὑμᾶς, ὁμολογῶ, ὁ ὁποῖος εἶσθε μελετημένος ὅταν ἔρχεσθε ἐδῶ, δὲν ἀνέμενα αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, διότι τὸ δεύτερον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, ἐπιγράφεται «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῶν σεισμοπαθῶν τοῦ Βόλου». Καὶ ἐρωτῶ, εἶμαι ἐκτὸς τοῦ θέματος λέγων τὰ ὅσα λέγω; Διότι ἡμεῖς δὲν κάμνομεν ἔλεγχον εἰς τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ τί ἔκαμεν, ἀλλὰ ἐρχόμεθα νὰ προτείνωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν πῶς θὰ χρησιμοποιήσῃ τὰ χρήματα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ φορολογηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐξ ἄλλου, ἐπὶ σειρὰν συνεδριάσεων σιωπηλῶς, χωρὶς οὐδένα νὰ διακόπτω, ἀπὸ τῆς θέσεώς μου παρακολουθῶ ὅλους τοὺς ρήτορας, καὶ ἐννοῶ ἀνεμποδίστως νὰ ἀναπτύξω τὰς γνώμας μου.

§215Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.) Ἡ παρατήρησίς μου δὲν ἀφεώρα ὑμᾶς ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ θέμα.

§216Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διὰ νὰ κλείσω τὴν περικοπὴν αὐτὴν τῆς ἀγορεύσεώς μου, προτείνω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ θέσῃ τέρμα πλέον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν διὰ τὰ θέματα τῆς ὁριστικῆς ἀνοικοδομήσεως, νὰ ἀναλάβῃ δὲ ὁ ὑπεύθυνος ὑπουργὸς τὰς ἁρμοδιότητας εἰς χεῖρας του. Νομίζω, ἐν τέλει, κ. βουλευταί, ὅτι οὐδεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν θὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι οἱ ἐπιβαλλόμενοι νέοι φόροι θὰ ἐπιτείνουν ἔτι περαιτέρω τὴν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν λαϊκῶν τάξεων εὐρυτάτων, εἰς τοὺς ὤμους τῶν ὁποίων ἐπιβάλλονται τὰ νέα τεράστια βάρη. Δὲν θὰ ζητήσω ἐγὼ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ εἴπω τοῦτο μόνον. Ὅτι ἐν ὀνόματι τῶν βασικῶν ἀρχῶν τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης καὶ ἐν ὀνόματι τῆς κοινωνικῆς γαλήνης τῆς χώρας, καλεῖσθε νὰ ἀπορρίψητε τὰ ὑπὸ κρίσιν ἀντιλαϊκὰ νομοσχέδια.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§218Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν θὰ ὁμιλήσω, ἐκ νέου, κ. βουλευταί, ἐπὶ τῶν ὑπὸ κρίσιν σχεδίων νόμου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχον νὰ εἴπω ἐπ’ αὐτῶν, τὸ εἶπον εἰς προηγουμένην μου ἀγόρευσιν καὶ εἶμαι εὐγνώμων διότι ἡ Βουλὴ μὲ παρηκολούθησεν ἐπὶ μακρὸν ἀγορεύσαντα, μετὰ προσοχῆς. Ἐὰν λαμβάνω τὸν λόγον καὶ πάλιν, τὸ κάμνω ἀφ’ ἑνὸς διὰ νὰ συναγάγω ὡρισμένα συμπεράσματα ἐκ τῆς συζητήσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου διότι προκληθεὶς προσωπικῶς, πρέπει νὰ δώσω συμπληρωματικά τινα στοιχεῖα. Ἡ Κυβέρνησις, κ. βουλευταί, δὲν ἔδωσεν ἀπάντησιν εἰς τὰ ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα ἔθεσα πρὸς αὐτήν. Οὐδὲν στοιχεῖον μᾶς ἔφερε σχετικὸν μὲ τὸν ὑπὸ κατάρτισιν προϋπολογισμὸν τοῦ οἰκον. ἔτους 1955–56, ὥστε νὰ σχηματίσωμεν σαφῆ ἀντίληψιν διατί ἐπιβάλλομεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὰ διὰ τῶν ὑπὸ κρίσιν σχεδίων νόμου προβλεπόμενα νέα φορολογικὰ βάρη. Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπήντησεν εἰς τὸ ἐρώτημα ποῖον μέρος τοῦ ἐσόδου ἐκ τῶν ἐπιβαλλομένων νῦν φορολογιῶν, σκέπτεται νὰ διαθέσῃ διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν σεισμοπαθῶν τοῦ Βόλου. Δὲν ἐξήγησεν ἡ Κυβέρνησις, διατί ἐνῷ ὅταν ἔδιδε τὴν αὔξησιν εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἔλεγεν ὅτι εἶχεν ἐξασφαλίσει ταύτην, τώρα δὲ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν καὶ τῆς αὐξήσεως αὐτῆς ἰσχυρίζεται ὅτι ἔφερε τὰ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδια. Δὲν ἐξήγησεν ἡ Κυβέρνησις, πῶς ἐνῷ πρὸ ὀλίγου μόλις ἐβεβαίου ἐπισήμως ὅτι βαίνει καλῶς ἡ δημοσιονομικὴ κατάστασις τῆς χώρας, εὑρέθη ξαφνικὰ πρὸ τραγικοῦ δημοσιονομικοῦ ἀδιεξόδου. Τέλος, ἡ Κυβέρνησις καὶ δὴ οἱ κ. κ. Οἰκονομικοὶ Ὑπουργοὶ δὲν ἔδωκαν ἀπάντησιν εἰς τὰς σχετικὰς μὲ τὸ ἄρθρον 8 τοῦ νόμου περὶ προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας καταγγελίας καθ’ ἅς χρησιμοποιοῦνται δύο μέτρα καί δύο σταθμὰ προκειμένου περὶ τῆς ἐπιβολῆς φορολογιῶν. Ἐνῷ δηλαδὴ ἀπὸ τὸ ἕν μέρος καλεῖται τὸ σύνολον τῶν πολιτῶν νὰ καταβάλῃ βαρυτάτους ἐπὶ πλέον φόρους, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ χαριστικῶς ἀπήλλαξεν ὀλιγίστους οἰκονομικῶς ἰσχυροὺς ἐπιχειρηματίας τῆς καταβολῆς καὶ τῶν συνήθων φόρων, τοὺς ὁποίους οἱ λοιποὶ Ἕλληνες καλοῦνται νὰ πληρώσουν. Ἀπήντησεν ἐπ’ αὐτοῦ μόνον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἡ ἀπάντησίς του ὅμως ὑπῆρξεν ἐπιβεβαίωσις τῶν ἰδικῶν μας παρατηρήσεων. Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶπέ τι περὶ τῆς δυνατότητος ηὐξημένης ἀποδόσεως τῶν κειμένων φορολογιῶν, εἰς περίπτωσιν καλῆς καὶ εὐσυνειδήτου ἐφαρμογῆς των, περὶ ἧς ὡμίλησα. Περὶ πάντων τούτων ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Δικαίωμά της εἶναι. Ἀλλὰ καὶ ἡ εὐθύνη της ἔναντι τοῦ λαοῦ ἔτι βαρυτέρα. Τώρα θέλω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, κ. βουλευταί, ἐπ’ ὀλίγα λεπτά, σχετικῶς μὲ τὸ παρεμπεσὸν εἰδικώτερον δασμολογικὸν θέμα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ εὕρῃ κἄποιαν δικαιολογίαν διὰ τὸ ἐκπληκτικὸν ἀστόχημα εἰς τὸ ὁποῖον ὑπέπεσε, τῆς ὁμαδικῆς δηλαδὴ αὐξήσεως ὅλων τῶν δασμολογικῶν κλάσεων κατὰ 50%, εἰπὼν ὅτι ἡ τακτικὴ τῆς κατ’ ἐπιλογὴν αὐξήσεως τῶν δασμῶν, εἶναι ἐπικίνδυνος. Ἔδωσε μάλιστα ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ὡρισμένα στοιχεῖα πείθοντα δῆθεν ὅτι ἐγένετο πιθανῶς εἰς τὸ παρελθὸν ἐκμετάλλευσις τῆς ἀκολουθηθείσης τακτικῆς, ἐκ μέρους τρίτων. Πάντως διετύπωνε σχετικῶς ἀπορίας. Καὶ εἰς μὲν τὰ παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ λεχθέντα ἔδωσα ἀμέσως τὴν ἁρμόζουσαν ἀπάντησιν. Εἶχον ὅμως, νομίζω, ὑποχρέωσιν νὰ ἐλέγξω κάπως καὶ τὰ δοθέντα στοιχεῖα. Ἀνέτρεξα λοιπὸν καθ’ ὅλην τὴν περίοδον καθ’ ἥν ἤμην ὑπουργός καὶ ἀνεῦρον ὅτι 8 ἦσαν τὰ κατατεθέντα νομοσχέδια, τὰ σχετικὰ μὲ δασμολογικὰς τροποποιήσεις. Τὰ 4 ἐξ αὐτῶν κατετέθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1953, καὶ εἰσηγηταὶ αὐτῶν ὑπῆρξαν οἱ ἴδιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι σήμερον διεβεβαίωσαν τὸν κ. ὑπουργόν, ὡς οὗτος ἰσχυρίζεται, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνος ἡ κατ’ ἐπιλογὴν αὔξησις τῶν δασμῶν. Τὸ διασκεδαστικώτερον ὅμως εἶναι, ὅτι ἕν τῶν νομοσχεδίων τούτων, τὸ ὁποῖον εἶχε καὶ τὰς σημαντικωτέρας «κατ’ ἀρέσκειαν» αὐξήσεις δασμῶν, εἰσηγήθη καὶ ὑπεστήριξεν αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Εὐταξίας ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἔχω νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὰ εἴδη τῶν ὁποίων οἱ δασμοὶ ὑπέστησαν μεταβολὴν κατὰ τὴν διετίαν ποὺ ἤμην ὑπουργός, εἶναι πάρα πολλά. Ὁ ἀριθμὸς μόνον τῶν κλάσεων τοῦ δασμολογίου ποὺ ηὐξήθησαν εἰς τὸ παρελθὸν κατὰ 50%, φθάνει τὸν 122. Ἐξ αὐτῶν τῶν ἑκατοντάδων περιπτώσεων, ὁ κ. ὑπουργὸς ὡμίλησε μόνον περὶ 4, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζουν δῆθεν περὶ τὰς εἰσαγωγὰς κἄποιαν ἀνωμαλίαν, δυναμένην νὰ προκαλέσῃ ἀπορίαν. Τὰ εἴδη αὐτὰ εἶναι τὰ χρώματα, τὸ πιπέρι, τὰ νήματα καννάβεως καὶ οἱ τάπητες. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ χρώματα, ὑπενθυμίζω ὅτι ἐγένετο εὐρεῖα συζήτησις κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῆς 6ης Ἰουλίου 1954 καὶ ὁ κ. Μόδης τότε διετύπωσε τὸν φόβον του ὅτι δυνατὸν ἡ μεταβολὴ ἐκείνη τοῦ δασμοῦ τῶν χρωμάτων νὰ ἐπηρεάσῃ δυσμενῶς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν χρωμάτων. Ἰδοὺ τί εἶπον εἰς ἀπάντησιν, πρὸς διασκέδασιν τῶν φόβων τοῦ κ. Μόδη.

§219Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ καθησυχάσω μὲ ὀλίγας λέξεις τὸν κ. συνάδελφον. Τὸ θέμα τῆς βιομηχανίας χρωμάτων, κ. συνάδελφοι, ἔχει μελετηθῆ ἐπαρκῶς. Ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω συγκεντρώσει, ἡ δασμολογία τῶν χρωμάτων ἦτο ἀπολύτως ἄνισος, δηλαδὴ τὰ χρώματα τὰ εὐτελῆ, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται ὡς πρῶται ὗλαι εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ εἰς τὴν βιοτεχνίαν, εἶχον μίαν προστασίαν, ἡ ὁποία ἔφθασε τὸ 300%. Ἐξ ἀντιθέτου, ἡ βιομηχανία χρωμάτων ὄχι εὐτελῶν, ἀλλὰ μεγαλυτέρας τεχνικῆς ἀξίας εἶχον πολλὴν μικρὰν προστασίαν. Κατόπιν αὐτοῦ θεσπίζομεν διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ δασμὸν κατ’ ἀξίαν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ὑπάρχῃ μία ἀναλογικὴ προστασία, μία ἀναλογία πρὸς τὴν ἀξίαν τῶν εἰσαγομένων χρωμάτων καὶ τῶν παραγομένων ἐν τῇ χώρᾳ. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν ὅτι ὁ κατώτερος δασμὸς τῶν εὐθηνοτέρων χρωμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι σχεδὸν κατ’ ὀκᾶν 15.000 –20.000 εἶναι 42%. Φαντάζομαι, ὅτι ἡ πληροφορία, ὅτι ὑπάρχει κατώτερον ὅριον προστασίας, ἄνω τῶν 40%, εἶναι ἐπαρκής. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προέκυψαν μὲ τὴν ἐξέτασιν τῶν 3–4 μεγαλυτέρων ἐπιχειρήσεων χρωμάτων ἐν Ἑλλάδι, ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι τὰ κέρδη τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν εἶναι ἐξαιρετικῶς σημαντικά. Σημειωτέον, ἑπομένως, ὅτι οὐδεὶς κίνδυνος ζημίας ὑπάρχει, ἡ προστασία εἶναι ἀρκετὴ καὶ τὰ κέρδη ἦσαν ἀπολύτως σημαντικά. Θὰ προσθέσω ἀκόμη ὅτι οὔτε κίνδυνος ντάμπιγκ ὑπάρχει, διότι ἤδη ἡ Βουλὴ ἔχει πρὸ δύο μηνῶν ψηφίσει εἰδικὸν νόμον, τὸν νόμον Ἀντιτάμπιγκ, διὰ τοῦ ὁποίου εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξακριβοῦται ὅτι χώρα τις ἀποπειρᾶται νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα χρώματα εἰς τιμὰς εὐθηνοτέρας τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς τὸ 42% τὸ ἐπαυξάνομεν ἀναλόγως. Ἑπομένως, καταλήγων, διαβεβαιῶ τὴν Βουλὴν ὅτι κίνδυνος οὐδεὶς ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ. Φυσικά, τὸ καθῆκον μου ὡς ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι νὰ προστατεύω τὰς Ἑλληνικὰς ἐπιχειρήσεις, καὶ νὰ καθορίζω δασμοὺς οἱ ὁποῖοι νὰ καλύπτουν τὸν κίνδυνον τοῦ συναγωνισμοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, χωρὶς ὅμως νὰ λησμονῶ, ὅτι κύριον καθῆκόν μου εἶναι νὰ προστατεύσω καὶ τὸν Ἕλληνα καταναλωτήν. Βλέπετε, ὅτι τὸ θέμα εἶχε συζητηθῆ ἔκτοτε. Ἐδημιουργήθη τὸ ζήτημα ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους. Τὸ πρᾶγμα ἦτο τελείως φυσικόν. Τὸ περίεργον εἶναι ὅτι ἐνῷ ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχε γνῶσιν τοῦ ὅτι ἐγὼ διέταξα καὶ διοικητικὴν ἀνάκρισιν, ἐν προκειμένῳ, καὶ ὅτι τὸ πόρισμα τῆς διοικητικῆς ἀνακρίσεως ἀπέδειξεν ὅτι δὲν ἐγένετο καμμία ὑπερεισαγωγή, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐνεφάνισε στοιχεῖα ἐδῶ, τὰ ὁποῖα ἐδείκνυον μίαν μικρὰν ἀνωμαλίαν. Ἀνεζήτησα νὰ εἴδω τί στοιχεῖα εἶναι αὐτά, διότι τὰ στοιχεῖα ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχον καὶ εἰσαγωγὰς ἀναξίας λόγου, διότι εἴχομεν τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1953 εἰσαγωγὴν χρωμάτων ἀξίας 53 χιλιάδων, τὸν Φεβρουάριον 182 χιλιάδων, τὸν Μάρτιον 33 χιλ. καὶ τὸν Ἀπρίλιον 10 χιλιάδων. Μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν τὸ θέμα ἐὰν ἔχουν τὰ χρώματα τόσον μικρὰς εἰσαγωγάς. Καὶ ἀπεκαλύφθη ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐνεφάνισεν ὄχι τὰς εἰσαγωγὰς τῶν κλάσεων 169–170, τῶν ὁποίων κλάσεων ὑπῆρξε μεταβολή, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς δύο αὐτὰς κλάσεις, τῆς 2169 καὶ 2170, πῆρε ἕνα ἐδάφιον, τὸ 172, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ χρώματα βάσει θείου μὴ ἔχοντα σχέσιν μὲ τὰ χρώματα ἀνιλίνης κλπ. Καὶ διὰ νὰ μὴ φανῇ ὅτι κάτι εἶχε συμβῆ, δὲν ἀνέφερε τὰ κιλὰ τὰ εἰσαγόμενα, ἀλλὰ ἀνέφερε τοὺς ἀριθμούς, καὶ ἔτσι ἐνῷ ἡ εἰσαγωγὴ ἡ ἐτησία τῶν χρωμάτων εἶναι 95 χιλιάδες, ἀνεφέρθη, διὰ νὰ δημιουργηθῇ μία ἐντύπωσις ἀνεφέρθη ἕνα ὑπεδάφιον τῶν δύο κλάσεων, τὸ ὁποῖον ἔχει μόνον 4,5 χιλιάδας ἐτησίως, δηλαδὴ οὔτε τὸ 8% τῆς εἰσαγωγῆς τῶν χρωμάτων. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ σκεφθῇ κανεὶς σοβαρά, ὅτι δι’ ὀλίγας δραχμὰς κἄποιος ἔχει ἐνδιαφερθῆ διὰ τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἔτσι προσήχθησαν ἐδῶ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ὑπόθεσιν. Καὶ τὸ περίεργον εἶναι ὅτι τὸ πρᾶγμα συνεχίζεται. Καὶ προκειμένου περὶ τοῦ πιπεριοῦ, εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι καὶ ἐδῶ ἐμφανίζεται ἀνωμαλία. Παρὰ ταῦτα, ἰδοὺ αἱ εἰσαγωγαί: τὸν Ἰανουάριον 1954 17.349 κιλά, τὸν Φεβρουάριον 15.566, τὸν Μάρτιον, ὁπότε ἔγινε καὶ ἡ μεταβολή, 13.202, τὸν Ἀπρίλιον 17.281, ὅσον ἦτο καὶ τὸν Ἰανουάριον, τὸν Μάϊον 19.102, τὸν Ἰούνιον 8.600, τὸν Ἰούλιον 14.868, τὸν Αὔγουστον 19.176, τὸν Σ)βριον, ὁπότε ἔγινεν ἡ μεταβολή, ἀντὶ νὰ μειωθῇ ἡ εἰσαγωγὴ ηὐξήθη εἰς 23.720, τὸν Ὀκτώβριον 15.002, τὸν Νοέμβριον 25.769, καὶ τὸν Δεκέμβριον 28.635. Βλέπετε ὅτι ὑπῆρξεν αὔξησις εἰσαγωγῆς τοῦ πιπεριοῦ. Ἑπομένως καὶ ἐκεῖ ἦτο ἀνακριβὴς ἡ πληροφορία, ὅτι πρὸ τῶν αὐξήσεων διεπιστώθη ἡ ὑπερεισαγωγή. Πέραν αὐτοῦ, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐρωτᾶται, διατί ἔγινε δύο φορὰς ἡ αὔξησις τοῦ δασμοῦ τοῦ πιπεριοῦ. Σᾶς ἔδωσα τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐκ προχείρου ἐνεθυμούμην, ὅτι τὸ πιπέρι ἀπὸ τοῦ τέλους τοῦ 1953 ἤ ἀρχῶν τοῦ 1954 ἤρχισε νὰ πίπτῃ πολὺ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ ἡ ὑπηρεσία ἐνδιαφερομένη νὰ εὑρίσκῃ ἔσοδα κάθε φορά, παρακολουθεῖ τὴν τιμὴν καὶ εἰσπράττει ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου τὴν διαφορὰν αὐτήν. Πράγματι, ἡ τιμὴ ἡ διεθνὴς τοῦ πιπεριοῦ, σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα τῆς ἐπιτροπῆς ἐλέγχου τιμολογίου, ἤρχισεν ἀπὸ 645 λίρες τὸν Ἰανουάριον, ἔφθασεν εἰς τὰς 565 τὸν Μάρτιον καὶ ἔπεσεν εἰς τὰς 350 λίρας, τὴν μισὴν τιμήν, τὸν Σεπτέμβριον, ὁπότε ἔγινεν ἡ μεγάλη αὔξησις. Ἔκρινε, λοιπόν, ἡ ὑπηρεσία, ὅτι δεδομένου ὅτι ἡ κατανάλωσις θὰ ἐκαρποῦτο τὴν διαφορὰν, ὅτι ἔπρεπε νὰ τὴν πάρῃ τὸ Δημόσιον. Καὶ πράγματι, τὸ Δημόσιον ἔχει εἰσπράξει τὴν διαφορὰν τῶν 10 δισεκατ. δρχ. χωρὶς ἡ κατανάλωσις νὰ πληρώσῃ ἀκριβότερον τὴν τιμὴν τοῦ πιπεριοῦ, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἡ ἰδία, ἡ ὁποία ἦτο πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Πέραν αὐτοῦ, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐνεφάνισε τέταρτον εἶδος, τὰς ἶνας ἐκ καννάβεως, τῆς κλάσεως 203 καὶ εἶπεν ὅτι καὶ ἐκεῖ παρετηρήθη κάποια ὑπερεισαγωγή. Παρατηρῶ ὅτι αἱ ἶνες ἐκ καννάβεως εἶναι εἶδος ὄχι τοῦ ἐμπορίου. Εἶναι εἶδος εἰσαγόμενον ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν καὶ χρησιμοποιεῖται διὰ τὸ δέσιμον τῶν δεματίων. Αὐτὸ τὸ εἶδος εἰσάγεται εἰς κἄπως μεγαλυτέραν ποσότητα τὰς παραμονὰς τῆς ἐσοδείας Μάρτιον καὶ Ἀπρίλιον ἑκάστου ἔτους. Καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἔτος εἶχον εἰσαχθῆ τὸν Μάρτιον 55 χιλιάδες χιλιογράμμων καὶ 45 χιλιάδες τὸν Ἀπρίλιον. Τὸ ἑπόμενον ἔτος ποὺ ἔγινεν ἡ ἀναπροσαρμογή, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπαιτήσει τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας, ποὺ ἤθελε νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἐντοπίους παραγωγοὺς καννάβεως— καὶ θὰ σᾶς εἴπω ποία ἦτο ἡ αὔξησις — ἡ εἰσαγωγὴ ἔγινε τὴν δευτέραν φορὰν ἀντὶ 55 χιλιάδες κιλῶν 70 καὶ ἀντὶ 45, 35. Τοὺς δύο μῆνας 100 χιλιάδες κιλῶν τὸν ἕνα καὶ 100 χιλιάδες κιλῶν τὸν ἄλλον. Διαφορὰ δασμῶν ἦτο 1,70 τὸ κιλόν. Ὅλη ἡ διαφορὰ τῶν ἰνῶν ἐκ καννάβεως, τὰ ὁποῖα εἰσήχθησαν ἀπὸ τὸν κ. Δεσύλλα, τὸν κ. Συράκη καὶ ἀπὸ ἕνα τρίτον βιομήχανον, ὅλη ἡ διαφορὰ εἶναι περίπου 50 ἢ 60 χιλιάδες δραχμῶν, τὴν ὁποίαν ἄν καρπωθοῦν αὐταὶ αἱ ἑταιρεῖαι θὰ πάρουν ἀπὸ 10 χιλιάδες ἡ κάθε μία. Τὸ τέταρτον εἶδος εἶναι οἱ τάπητες ἐξ ἐρίου. Ὅταν ἐπεβλήθη αὐτὴ ἡ αὔξησις τῶν δασμῶν τῶν ταπήτων, ὑπῆρξε μία ὑπερεισαγωγὴ 6.000 κιλῶν. Τὸ πρᾶγμα εἶναι καταπληκτικόν, διότι 600 κιλὰ μόνον μηνιαίως εἰσάγονται. Μᾶς ἐζητήθη τότε νὰ κάμωμεν τὴν αὔξησιν τῶν δασμῶν τῶν ταπήτων, κατὰ παρέμβασιν τῶν κατοίκων τῆς Ἀραχώβης, τοῦ κ. Κονίτσα καὶ τῶν λοιπῶν, οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ προστατεύσουν τὴν ἀραχωβίτικην ταπητουργίαν. Ἔψαξα εἰς τὸ τελωνεῖον καὶ ἀνεκάλυψα, ὅτι αὐταὶ αἱ 6 χιλιάδες κιλὰ εἶναι ἀτελὴς εἰσαγωγὴ τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ καὶ δωρεὰ τῆς Καναδικῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῶν σεισμοπαθῶν. Αὐτὰ εἶναι τὰ ὅσα ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐνεφάνισεν εἰς τὴν Βουλήν, κ. βουλευταί, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ μίαν προσωπικὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον μου. Ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ αἰσθανθῇ τὴν ἀνάγκην, διότι προσέβαλε καὶ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν πολιτεύονται καὶ οἱ ὁποῖοι προσέφεραν ὑπηρεσίας, θὰ αἰσθανθῇ τὴν ἀνάγκην νὰ μᾶς δώσῃ μερικὰς ἐξηγήσεις, πῶς ἐχρησιμοποίησε μερικὰ νούμερα, χωρὶς ἔλεγχον. Καὶ ἂν πράγματι τοῦ εἰσηγήθησαν οἱ ὑπάλληλοι, πρέπει νὰ τοὺς ἁρπάξῃ τοὺς ὑπαλλήλους ἀπὸ τὸ αὐτὶ καὶ νὰ τοὺς πετάξῃ ἔξω, μολονότι εἰλικρινῶς νομίζω, ὅτι ἡμεῖς ποὺ φέρομεν τὰ στοιχεῖα εἰς τὴν Βουλήν, εἴμεθα ἡμεῖς ὑπεύθυνοι εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὰ στοιχεῖα αὐτά, ὄχι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς τὰ δίδουν. Ἐπὶ ἕξ μῆνας ἔψαχνα νὰ εὕρω αὐτὰ τὰ στοιχεῖα καὶ εὗρον αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον. Ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ δώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὰ στοιχεῖα αὐτά, διότι νομίζω ὅτι εἰς βάρος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργοῦνται τοιαῦται ἐντυπώσεις. Ἐπίσης νομίζω ὅτι καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡμεῖς οἱ ἀνερχόμενοι εἰς τὸ βῆμα, πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐλέγξει τὰ στοιχεῖα μας καὶ νὰ μὴ ἐρχώμεθα ἐπιπολαίως νὰ δημιουργοῦμεν ζητήματα ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχουν ζητήματα.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τζαννετάκης ἔχει τὸν λόγον.

§221Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καταλαβαίνω, καὶ εἶναι φυσικὸν ἄλλωστε, ὅτι ἔχει ἐξαντληθῆ ἡ ὑπομονή μας. Θὰ ἀρχίσω μὲ μίαν διαφορετικὴν στατιστικήν. Μέχρι σήμερον, περίπου 20 ρήτορες ἢ καὶ περισσότεροι, καὶ 20 ὧρες μᾶς ἀπησχόλησαν αὐτὰ τὰ δύο νομοσχέδια. Ἡ συζήτησις δὲν ἐστράφη γύρω ἀπὸ τὰ δύο συγκεκριμένα νομοσχέδια, ἀλλ’ εἰς ὅλην τὴν δημοσιονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ πράγματι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦνται νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν φορολογίας συνολικοῦ ποσοῦ μεγαλυτέρου τοῦ ἑνὸς δισεκατ., δηλαδὴ τοῦ ⅙ τῶν σημερινῶν ἐξόδων ἐξ Ἑλληνικῶν πόρων τοῦ προϋπολογισμοῦ, χωρὶς νὰ ἐπεκταθοῦν εἰς τὴν συζήτησιν καὶ εἰς τὴν ἔρευναν τῆς ὅλης δημοσιονομικῆς πολιτικῆς. Ἡ Κυβέρνησις, μέχρι σήμερον, ἀπέφυγε νὰ δώσῃ στοιχεῖα συγκεκριμένα ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς προσεχοῦς χρήσεως, διότι ἀπὸ τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν διαμόρφωσίν του θὰ ἠμποροῦσε νὰ δικαιολογηθῇ ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπιβολῆς τῶν νέων αὐτῶν φορολογιῶν. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν περισσότερον εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἄλλωστε ἔχει ἐξαντληθῆ. Δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι ὑπῆρξαν πράγματι λόγοι, ποὺ ἠνάγκασαν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῶν φορολογιῶν αὐτῶν. Οἱ λόγοι αὐτοὶ θὰ πρέπει νὰ ἀναζητοῦνται εἰς τὴν ὑποτίμησιν τοῦ Ἀπριλίου 1953 καὶ εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἔκτοτε ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις. Συνέπεια τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ἦτο ἡ τεραστία ἄνοδος τοῦ τιμαρίθμου, περίπου 40%, ὑψώθησαν ὅλοι οἱ ἐπίσημοι τιμάριθμοι, ποὺ καταρτίζονται εἴτε ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, εἴτε ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν. Ἡ ὕψωσις αὐτὴ ἦτο φυσικὸν νὰ προκαλέσῃ αὔξησιν τῶν δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ προμηθείας καὶ αὔξησιν τῶν μισθῶν τῶν ὑπαλλήλων. Ἀντιθέτως ὅμως, ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὴν Βουλήν, κατὰ Δεκέμβριον τοῦ 1954, πρὸ ἑνὸς ἑξαμήνου, ὁμιλῶν, ἐτόνιζεν ὅτι ἐξησφαλίσαμεν ὁριστικῶς τὴν οἰκονομικὴν καὶ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα, καὶ θὰ ἀποβλέψωμεν μὲ ἀποφασιστικότητα εἰς τὴν δημιουργίαν πραγματικοῦ περισσεύματος τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐκ δημοσίων πόρων χρηματοδότησις τῶν παραγωγικῶν ἐπενδύσεων εἰς τὸ διάστημα αὐτό.

§222Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὅπερ καὶ ἐγένετο καὶ γίνεται.

§223Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἔγινε κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: Παρὰ τὴν διαβεβαίωσιν, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, προσφάτως, εἰς ἐρώτησιν τοῦ κ. Κοντούρη, ποῖον θὰ εἶναι τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων τοῦ τρέχοντος ἔτους, ἡ ἀπάντησις ἦτο περίπου ἢ ἀκριβῶς ἡ ἑξῆς: Ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς προβλέπει διὰ τὰς κρατικὰς ἐπενδύσεις 2.169 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὸ ὕψος τῶν κεφαλαίων ποὺ θὰ διατεθοῦν εἰς κρατικὰς ἐπενδύσεις θὰ εἶναι 2.169 αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§224Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Οὐδέποτε εἶπον τοιοῦτόν τι, οὐδὲ ἠδυνάμην νὰ εἴπω. Εἶπον ὅτι τὸ ὕψος τῶν ἐφετεινῶν ἐπενδύσεων, καὶ θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν λίαν προσεχῶς νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων, εἶπον ὅτι τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων ἐφέτος θὰ εἶναι ἀκριβῶς ἴσον πρὸς τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπραγματοποιήθησαν πέρυσι καὶ θὰ ἐξηγήσω διατί καὶ πέρυσι καὶ ἐφέτος τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων εἶναι 1.500 ἑκατομμύρια. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω ποῖος θὰ εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ χρόνου καὶ θὰ ἴδητε ποῖα ἔργα πρόκειται νὰ γίνουν τοῦ χρόνου καὶ τότε θὰ ἐκτιμήσητε, κ. συνάδελφοι. Πάντως, οὐδέποτε ἰσχυρίσθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ προϋπολογισμὸς ἐπενδύσεων ἐφέτος 2.169 ἑκατομμυρίων, οὐδὲ ἠδυνάμην νὰ εἴπω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα πρὸ ὀλίγων μηνῶν, διότι θὰ ἤμουν πολὺ ἀνόητος.

§225Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἐξακολουθῶ νὰ ἐπιμένω, ὅτι ἦτο κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ δανείου τῶν 10 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ εἴχατε ἀναφέρει, δύο φορὰς μάλιστα, τὸ ποσὸν 2.169. Ἄλλωστε, δυνάμεθα νὰ τὸ εὕρωμεν καί εἰς τὰ πρακτικά. Ἡ πραγματικότης, ὅμως, εἶναι ὅπως μᾶς τὴν ἔδωσε προχθὲς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ πρόσθετα βάρη τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὸ 1955–1956 947 ἑκατομμύρια, αὐτὰ δὲ προτίθεται νὰ καλύψῃ διὰ τῶν ἐπιβαλλομένων νέων φόρων. Εἶναι ὅμως μόνον αὐτά τὰ πρόσθετα βάρη, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται διὰ τὸν νέον προϋπολογισμόν; Μία πρόχειρος ἐξέτασις τῶν κονδυλίων τοῦ Προϋπολογισμοῦ θὰ μᾶς ἀποδείξῃ, ὅτι εἰς τὰ 947 αὐτὰ ἑκατομμύρια, θὰ πρέπει νὰ προσθέσωμεν τὰς δαπάνας διὰ τοὺς σεισμοὺς τοῦ Βόλου, αἱ ὁποῖαι δὲν περιλαμβάνονται μέσα εἰς τὰ 947 ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἀναβιβάζει εἰς 600 ἑκατομμύρια. Μέσα εἰς τὰ 947 ἑκατομμύρια θὰ πρέπει νὰ ὑπολογίσωμεν μίαν αὔξησιν τῶν δαπανῶν λόγῳ ὑψώσεως τοῦ τιμαρίθμου. Καὶ ἐπίσης ἀπὸ τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ πρέπει νὰ ἀφαιρέσωμεν 580 ἑκατομμύρια ποὺ ἀναφέρονται ὡς ἐσωτερικὸς δανεισμὸς τοῦ Κράτους, ἀπὸ τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Αὐτὰ βέβαια τὰ κονδύλια, ὅπως καὶ πολλὰ ἄλλα, δὲν πρόκειται νὰ ἐπαναληφθοῦν εἰς τὸν νέον προϋπολογισμόν. Ἀλλά, ποῖος μᾶς ἐγγυᾶται, ὅτι μὲ τὴν πορείαν ποὺ ἀκολουθεῖ σήμερον τὸ γενικὸν ἐπίπεδον τῶν τιμῶν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ βρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην καὶ πάλιν νὰ δώσῃ καὶ νέας αὐξήσεις εἰς τοὺς μισθοὺς τῶν Δ. Ὑπαλλήλων. Διὰ νὰ καλύψῃ ἡ Κυβέρνησις τὰς ἀνάγκας της αὐτὰς, προσφεύγει εἰς τὴν ἔμμεσον φορολογίαν. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ μᾶς ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προκύπτει, ὅτι τὰ 29% ἀφοροῦν βεβαιωθέντα ἔσοδα καὶ ὄχι πραγματοποιηθείσας εἰσπράξεις. Τὴν ἀκριβῆ ὅμως σημασίαν τῆς ἐμμέσου φορολογίας, δὲν θὰ τὴν ζητήσετε εἰς τὰ ποσοστὰ αὐτά. Τὸ 1936 εἶχε γίνει μία ἔρευνα τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, ποὺ ὑπολόγιζεν, ὅτι ἡ οἰκογένεια χαμηλοῦ εἰσοδήματος, ἡ ὁποία διαθέτει διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν διατροφῆς της 12.000 δρχ. ἀποτελεῖ τὸ 42%. Αἱ οἰκογένειαι δὲ αὐταί, εἶναι ἐκεῖναι ποὺ ἐπιβαρύνονται περισσότερον. Ἡ κατάστασις ὅμως ἀπὸ τὸ 1936 ἕως σήμερον δὲν ἔχει μεταβληθῆ ἐπὶ τὰ βελτίῳ. Ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ, ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τῶν φορολογουμένων δι’ ἀμέσων φόρων προκύπτει, ὅτι 6.123 ὑπέβαλον θετικὰς δηλώσεις τὸ 1952–53 τὸ συνολικὸν εἰσόδημα ἦτο 880 ἑκατομμύρια ἐπὶ συνολικοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, διὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο 40 δίς. Ἐὰν δὲ πάρῃ κανείς τὴν κατανομὴν τοῦ εἰσοδήματος, θὰ ἴδῃ, ὅτι ἀπὸ τὴν ἄμεσον φορολογίαν διαφεύγουν τὰ 80–85%, ἐὰν δὲ δεχθῶμεν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπιβαρύνεται μὲ φόρον κατὰ 20–25%, τὸ συμπέρασμα εἶναι, ὅτι τὸ μεγάλο βάρος τὸ φέρουν αἱ ἀπορώτεραι τάξεις. Πρὸς τὰ ἐκεῖ ἑπομένως θὰ ἔπρεπε νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της ἡ Κυβέρνησις καὶ πρὸς τὰ ἐκεῖ νὰ στρέψῃ τὴν προσπάθειάν της, διὰ νὰ συλλάβῃ, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διεφεύγουν. Αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις, ἠδυνήθησαν νὰ φέρουν μίαν βελτίωσιν, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἔκαμε μίαν ὑποχώρησιν. Καὶ ἐνῷ τὸ 1951–52 ἦτο 26%, σήμερον ἐφθάσαμεν εἰς τὸ 19%.

§226Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Σᾶς ἐξήγησε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ ἔτος ἐκεῖνο τὸ μοναδικόν, τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε, ὑπῆρχεν ἐκείνη ἡ περίφημος ἔκτακτος φορολογία τῶν πλοίων, ἡ ὁποία ἔδωσε 200 ἑκατομμύρια, τὴν ἐποχὴ ἐκείνη καὶ ἡ ὁποία πράγματι ἀνέτρεψε τοὺς λογαριασμούς. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ἀποκτήσῃ τὴν συνήθειαν νὰ σκέπτεται ρεαλιστικῶς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρχώμεθα ἐδῶ καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι ἔγινε ἡ πάταξις τῆς φοροδιαφυγῆς εἰς διάστημα 1–2 ἐτῶν. Θὰ χρειασθῇ πρὸς τοῦτο μία προσπάθεια μεγαλυτέρα. Αὐτὸ δὲν γίνεται. Καὶ ἡ πρώτη ἀπόδειξις εἶναι ὁ ἑνιαῖος φόρος. Εἶναι ἡ θετικὴ προσπάθεια ποὺ κάμνει ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ πιάσῃ ἕνα ποσοστὸν φορολογουμένων, οἱ ὁποῖοι διαφεύγουν τελείως τὴν φορολογίαν. Ἀλλὰ αὐτὸ —ἐπαναλαμβάνω—δὲν γίνεται ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην. Νομίζω λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ προσγειωθῶμεν καὶ ἀντὶ νὰ λέγωμεν, νὰ μὴ ὑπάρχῃ φοροδιαφυγή, νὰ ὑποδείξωμεν κάτι θετικόν. Θὰ ζητήσω λοιπὸν καὶ ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, νὰ μᾶς λέγῃ πράγματα θετικά.

§227Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀρχὴν ἐπὶ μίαν τριετίαν. Πρὸ ὀλίγου εἴπατε, ὅτι καταβάλλετε προσπαθείας πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Τοὺς καρποὺς ὅμως τῆς προσπαθείας σας αὐτῆς δὲν τοὺς εἴδομεν. Τοὺς πρώτους μῆνας ἐφθάσαμεν εἰς τὸ 65% ἐνῷ ἡ ἀπόδοσις ἔπρεπε νὰ φθάσῃ εἰς τὸ 80–85%.

§228Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Σεῖς, ποὺ εἶσθε οἰκονομολόγος, θὰ γνωρίζητε ποία εἶναι ἡ αἰτία. Ἡ αἰτία εἶναι ἡ ἑξῆς φυσική. Ὅταν ἐσημειώθη μία αὔξησις τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, ἡ ὁποία ἔχει σημειωθῇ τὸν τελευταῖον καιρὸν καὶ ἡ ὁποία δὲν ἐφορολογήθη, ἐδημιουργήθη μία δυσαναλογία μεταξὺ τῶν ἐμμέσων καὶ τῶν φόρων καταναλώσεως καὶ τῶν ἀμέσων φόρων καὶ τοῦτο, διότι ὑπάρχει μεγαλυτέρα δυνατότης εἰσπράξεως τῶν φόρων καταναλώσεως. Ἐὰν ἐφορολογεῖτο καὶ τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον οὔτε μὲ τὸν ἑνιαῖον φόρον πρόκειται νὰ φορολογηθῇ, θὰ ἐβλέπατε....

§229Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἡ αὔξησις τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, πότε πραγματοποιεῖται;

§230Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πραγματοποιεῖται συνεχῶς.

§231Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τὸ 67% εἶναι ἀπόδοσις τῶν ἀμέσων φόρων ἐν σχέσει πρὸς τὸν προϋπολογισμόν. Ὁ προϋπολογισμὸς τῆς παρούσης χρήσεως κατετέθη τὸν Ὀκτώβριον. Τότε ἦτο εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ προβλέψῃ ποία θὰ εἶναι ἡ διαμόρφωσις τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ποῖον τὸ ὕψος τῶν ἐσόδων ἐκ τῆς ἀμέσου καὶ τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Ἐν τούτοις ὅμως μετὰ πάροδον 9 μηνῶν παρουσιάζεται αὐτὴ ἡ τεραστία καθυστέρησις εἰς τὴν ἀπόδοσιν τῶν ἀμέσων φόρων καὶ τῶν ἐμμέσων.

§232Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Θὰ εἴχατε δίκαιον, ἐὰν ἡ αὔξησις προήρχετο ἀπὸ ἐπιβολὴν ἢ αὔξησιν τῶν δασμῶν ἢ ἀπὸ τὴν ἔμμεσον φορολογίαν. Ἡ αὔξησις ὅμως, τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖσθε εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς αὐτομάτου αὐξήσεως τῶν συναλλαγῶν πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κακίσετε κανένα ὑπουργὸν ὅτι τὸ ἔκαμε σκοπίμως.

§233Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Δὲν ἔχομεν ὅμως ὑπεραπόδοσιν τῶν ἐμμέσων φόρων, ἔχομεν ὅμως καθυστέρησιν τῶν ἀμέσων φόρων. Τοὺς 9 μῆνες ποὺ εἶναι οἱ περισσότερον ἀποδοτικοὶ διὰ τὴν ἄμεσον φορολογίαν ἔχομεν 67% προβλέψεις, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν 75%. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι καὶ οἱ προβλεπόμενοι εἰς τὸν τρέχοντα προϋπολογισμὸν ἄμεσοι φόροι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν, παρ’ ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνετε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅπως καὶ ἄλλοι συνάδελφοι τὸ ὑπεστήριξαν, πρὶν φθάσῃ εἰς τὴν ὑποβολὴν τῶν σημερινῶν νομοσχεδίων ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἐξαντλήσει τὰ περιθώρια τῆς συλλήψεως τῆς διαφευγούσης φορολογητέας ὕλης διὰ τῆς ἀμέσου φορολογίας. Ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο θέμα τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξαν ἀρκετὰ οἱ προηγούμενοι ρήτορες, τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, ἢ μᾶλλον τοῦ συνδυασμοῦ τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἕνα στοιχεῖον ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας...... (Θόρυβος).

§234ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις.

§235Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εἰς ὁμιλίαν του εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Βουλὴν καὶ ἀναφερόμενος εἰς στρατιωτικὰ θέματα τονίζει: «Αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι........... .......... (ἀναγινώσκει)..............». Ἡ στρατιωτικὴ βοήθεια δὲν δίδεται μόνον διὰ τὰς βοηθουμένας χώρας, ἀλλὰ κυρίως καὶ διὰ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, διότι χάρις εἰς τὴν στρατιωτικὴν βοήθειαν καθίσταται δυνατὴ ἡ διατήρησις στρατιωτικῶν δυνάμεων κατὰ πολὺ μεγαλυτέρων ἀπὸ ἐκείνας, τὰς ὁποίας θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἔχουν αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι μὲ τὰς ἰδίας δαπάνας. (Θόρυβος).

§236ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. .... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, θὰ μὲ ἀναγκάσετε νὰ κατέλθω τοῦ βήματος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διευθύνετε σεῖς τὴν συνεδρίασιν. Προχωρεῖτε, κύριε Τζαννετάκη.

§238ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. .... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθίσατε κάτω, δὲν ἔχω ἀνάγκην συνηγόρων.

§240Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἡ Κυβέρνησις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ὅταν ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν θέτῃ ἐπὶ τῆς βάσεως αὐτῆς τὸ θέμα τῆς στρατιωτικῆς βοηθείας, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ περιορίζῃ ἁπλῶς τὴν προσπάθειάν της εἰς τὴν ἐκδήλωσιν τῆς εὐγνωμοσύνης πρὸς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, διὰ τὴν βοήθειαν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωσεν εἰς τὸ παρελθόν. Πρέπει περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην φορὰν νὰ ἀξιώσῃ τὴν μεταφορὰν τοῦ βάρους τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν προϋπολογισμὸν εἰς τὴν ξένην καὶ πάλιν βοήθειαν, διότι ἄλλως ἡ δυστυχία καὶ ἡ πεῖνα, ἡ ὁποία πιέζει τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἶναι μεγαλύτερος κίνδυνος διὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§242Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω τὸ προνόμιον νὰ εἶμαι οἰκονομολόγος, οὔτε καὶ διετέλεσα οἰκονομικὸς ὑπουργὸς, ἔχω ὅμως ἕνα προνόμιον, τὸ ὁποῖον πιστεύω ὅτι θὰ τὸ σεβασθῆτε ὅλοι σας, ἔχω τὸ προνόμιον νὰ εἶμαι ἀντιπρόσωπος τοῦ πλέον πτωχοῦ Ἑλληνικοῦ Νομοῦ ὁ ὁποῖος ἀντιθέτως εἰσφέρει εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν τοὺς μεγαλυτέρους φόρους. Παρὰ ταῦτα θὰ εὑρεθῶ ἀπολύτως ἀντίθετος πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία ἐπιτιθεμένη κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἐξέλεξε δύο στόχους, ἐπὶ τῶν ὁποίων συνεκέντρωσε τὰ πυρά της, διότι ἐπίστευσεν ὅτι δύνανται νὰ χρησιμεύσουν ὡς μέσα εὐθηνῆς δημοκοπίας. Ὁ ἕνας στόχος εἶναι ἡ ἐπιβολὴ τῶν νέων φορολογιῶν εἰς βάρος τῶν πενομένων λαϊκῶν τάξεων καὶ ὁ ἄλλος ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐλαττώνει τὸν Στρατὸν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ οἰκονομίας. Αἱ ἄλλαι θεωρίαι περὶ ποσοστῶν καὶ στατιστικῶν στοιχείων ἀποτελοῦν τὰ καρυκεύματα. Ἕνας πρακτικὸς ἄνθρωπος γνωρίζει ποίαν ἀξίαν ἔχουν οἱ στατιστικοὶ ἀριθμοί, ὅταν δὲν γίνεται χρῆσις μὲ καλὴν πίστιν. Μὲ τοὺς ἰδίους ἀριθμοὺς εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ ὑποστηριχθῇ ἕνα θέμα καὶ πρὸς τὴν μίαν κατεύθυνσιν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν ἀντίθετον, ἀναλόγως τῶν διαθέσεων τοῦ ἀγορητοῦ. Εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα. Παρ’ ὅλον ὅτι φορολογούμεθα βαρύτερον ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν καὶ ὑφιστάμεθα τὰ μεγαλύτερα στρατιωτικὰ βάρη, ἐν τούτοις θὰ ὑποστηρίξω ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιβάλῃ ἀκόμη μεγαλύτερα ποσοστὰ φορολογίας, ὡς ἐπίσης θὰ ἔπρεπε νὰ προέλθῃ εἰς αὔξησιν ἀριθμητικὴν τοῦ Στρατοῦ. Διότι αʹ) εἶναι τελείως ἀνακριβές, ὅτι ἡ φορολογία τῆς σακχάρεως καὶ τῶν καυσίμων βαρύνει τὰς λαϊκὰς τάξεις. Διὰ τὴν φορολογίαν τῆς σακχάρεως θὰ πρέπει νὰ σκεφθοῦν οἱ θαμῶνες τῶν κοσμικῶν ζαχαροπλαστείων καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι παραθέτουν τὰ διάφορα τέϊα μὲ τὰς πλουσίας συλλογὰς γλυκισμάτων καὶ ὄχι αἱ πενέστεραι λαϊκαὶ τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀρκοῦνται εἰς τὴν κατανάλωσιν ἡμισείας ὀκᾶς σακχάρεως κατὰ μῆνα. Διὰ τὴν φορολογίαν τῶν καυσίμων, ἐπίσης νὰ σκεφθοῦν, ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν τὶς λιμουζίνες καὶ κάνουν γλέντια καὶ ἐκδρομὲς μακρινὲς καὶ θὰ καταναλώσουν τόσην βενζίνην ὅσην καὶ ἓν λεωφορεῖον ποὺ μεταφέρει λαϊκὰς τάξεις. Ὁ λαὸς ὁ πτωχὸς θὰ πληρώσῃ μόνον τὸ ἑκατοστὸν τῆς ἐξ 20 δραχ. κατὰ δοχεῖον φορολογίας τῆς βενζίνης. Αὐτὰ τὰ πρόχειρα στοιχεῖα, πιστεύω ὅτι σᾶς πείθουν κατὰ πόσον οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εὑρίσκονται σύμφωνοι πρὸς τὰ κηρύγματά των καὶ πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Διὰ τὸ ζήτημα τὸ στρατιωτικόν, ὑποστηρίζω τὴν αὔξησιν τοῦ Στρατοῦ, διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας νὰ προσφέρουν τὴν ὑψηλὴν ὑπηρεσίαν πρὸς τὸ Ἔθνος, νὰ φρουρήσουν τὸ σύνορα τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος. Τὸ προνόμιον αὐτὸ τὸ ἔχομεν σήμερον ἡμεῖς οἱ βορειοελλαδίται καὶ δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ τὸ μονοπωλήσωμεν, διότι ὁ οἱοσδήποτε Ἕλλην διεκδικεῖ τὴν τιμὴν αὐτήν. Λέγεται ὅτι ὁ Στρατὸς πρέπει νὰ κατέλθῃ εἰς 75.000, ἀλλὰ ὁ ἐν ἐνεργείᾳ Στρατός μας εἶναι 200.000. Δηλαδὴ τὸ ἐπὶ πλέον τῶν 105.000 εἶναι ὁ ἀστράτευτος Στρατὸς τῆς Ἑλλάδος, δηλαδὴ οἱ ἀγρόται, τῆς Βορ. Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπανδρώσει τὰς παραμεθορίους γραμμὰς καὶ μᾶς φρουροῦν τὰ σύνορα καὶ προσφέρουν παντὸς εἴδους στρατιωτικὰς ὑπηρεσίας. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ προχωρήσῃ γενναίως εἰς τὴν ἐπιβολὴν καὶ βαρυτέρων φορολογιῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν πλουτοπαραγωγικῶν ἔργων πρὸς ἐπαύξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ εἰς τὴν αὔξησιν ἀριθμητικῶς τοῦ Στρατοῦ μας, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ δικαιοτέρα ἐπίπτωσις τῶν βαρῶν πρὸς τὸ Ἔθνος, μεταξὺ ὅλων τῶν Ἑλλήνων, ἑδραιώνουσα τοιουτοτρόπως περισσότερον τὴν ἐμπιστοσύνην καὶ τὴν ἀγάπην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς αὐτήν.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἀμφοτέρων τῶν νομοσχεδίων κηρύσσεται περαιωμένη. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὰ περὶ ὧν πρόκειται σχέδια νόμων;

§244ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένοντο δεκτὰ εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν τὰ σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ τελωνειακοῦ δασμολογίου νόμων καὶ ἄλλων τινῶν νόμων» καὶ 2) «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐκτάκτου εἰσφορᾶς ὑπὲρ σεισμοπαθῶν Βόλου». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ πρώτου σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ τελωνειακοῦ δασμολογίου νόμων καὶ ἄλλων τινῶν νόμων».

§246Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὀρθότερον θὰ ἦτο, δεδομένου ὅτι ἡ συζήτησις περιεστράφη εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας τῶν νομοσχεδίων νὰ ἀναβληθῇ, δοθέντος ὅτι τὰ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδια ἔχουν ἐπίμαχα θέματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Προτείνω λοιπόν, νὰ ἀναβληθῇ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις, διὰ νὰ ἔχωμεν ἄνεσιν χρόνου, πρὸς ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μας.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις ἐν προκειμένῳ;

§248Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Νὰ προχωρήσωμεν, κύριε Πρόεδρε.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἀπόψε καὶ θὰ σᾶς παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια νὰ ἀναπτύξετε ἀνέτως τὰς ἀπόψεις σας. Ἄρθρον 1ον.

§250ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 ἕως 12, ὡς ἔχουν).

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ τελωνειακοῦ δασμολογίου νόμων καὶ ἄλλων τινῶν νόμων». Αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐκτάκτου εἰσφορᾶς ὑπὲρ σεισμοπλήκτων Βόλου». Ἄρθρον 1ον.

§253ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου).

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐκτάκτου εἰσφορᾶς ὑπὲρ σεισμοπλήκτων Βόλου». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§256ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 3 π.μ.)