1955.05.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 101η

Παρασκευὴ 27 Μαΐου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Κύριε Πρόεδρε, διαβάζω εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως ὅτι εἷς ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν—δὲν μνημονεύεται τὸ ὄνομά του— σελ. 13, εἷς ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, μετὰ ἀπὸ ὡρισμένας ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας ἔδωσα εἰς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἐμφανίζεται θέτων τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Τὰς ἀπαλλοτριώσεις ποιὸς θὰ τὰς πληρώσῃ; Θὰ τὰς πληρώσῃ τὸ Δημόσιον ἢ τὸ ΝΑΤΟ; Ὁ κ. Βενιζέλος λέγει «τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον», καὶ ἐγὼ λέγω «ὄχι». Ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος βουλευτὴς δὲν ἠρώτησε διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις, ἀλλὰ διὰ τὰ ἀεροδρόμια. Αὐτὸ ἀποδεικνύεται, ἐκτὸς τοῦ ὅτι τὸ ἤκουσα πολὺ καλά, ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τῆς ἀπαντήσεώς μου, διότι ἐγὼ λέγω: «Ὄχι. Καὶ πάλιν λέγεται κάτι ποὺ δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ πραγματικὰ δεδομένα. Τὰ ἀεροδρόμια τὰ ὁποῖα ἔγιναν, εἶναι ἔργα κοινῆς ὑποδομῆς, εἶναι ἔργα τοῦ ΝΑΤΟ καὶ βαρύνουν τὸ σύνολον τῶν Κρατῶν τοῦ ΝΑΤΟ». Τὸ ἐρώτημα ἀφορᾷ τὰ ἀεροδρόμια. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὁσάκις διορθώνουν, νὰ διορθώνουν ἀπὸ ἀπόψεως καλλιεπείας τὸ περιεχόμενον τῶν φράσεων τὰς ὁποίας διατυπώνουν, οὐχὶ ὅμως ἀπὸ ἀπόψεως ἐννοίας. Διότι ἐὰν τὸ ἐρώτημα ἦτο «τὰς ἀπαλλοτριώσεις ποιὸς τὰς πληρώνει»; Τότε καὶ ὁ κ. Βενιζέλος καὶ ἐγὼ ὀρθῶς θὰ ἐδίδαμεν τὴν ἀπάντησιν, συμφωνοῦντες κατ’ ἐξαίρεσιν, «τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον».

§4Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. Χατζηνικολῆς ἔκαμε τὸ ἐρώτημα, εἶπε, πράγματι, «τὰς ἀπαλλοτριώσεις», ἀλλὰ πιθανὸν νὰ μὴ τὸ ἀντελήφθη καὶ ἠννόει τὰ ἀεροδρόμια.

§5Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Θὰ παρακαλέσω, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διότι πιθανὸν νὰ μὴ ἤκουσα ὀρθῶς, νὰ τονισθῇ τώρα, ὅτι τὰς ἀπαλλοτριώσεις βεβαίως ἡμεῖς τὰς πληρώνομεν, τὰ ἀεροδρόμια τὰ πληρώνει τὸ ΝΑΤΟ. Εἶναι ἔργα ὑποδομῆς.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γραφῇ αὐτὸ εἰς τὰ σημερινὰ πρακτικά. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς ἀνωτέρω διωρθώθησαν καὶ μὲ φραστικάς τινας παρατηρήσεις τοῦ κ. Χατζηνικολῆ. Ὁ βουλευτὴς καὶ ὑπουργὸς κ. Α. Στρᾶτος αἰτεῖται ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν ἀδείας ἀπουσίας εἰς τὸν βουλευτὴν καὶ ὑπουργὸν κ. Λ. Στρᾶτον προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς κ. Ψαρρέας, αἰτεῖται διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν τετραμήνου ἀπουσίας ἄδειαν.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τετραμήνου ἀδείας ἀπουσίας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ψαρρέαν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§11Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ. κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας), Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Λ. Εὐταξίας (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως συμφωνιῶν ἐπὶ τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας, κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 369 καὶ 1335 τοῦ ἔτους 1954 πράξεων Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Σχολῶν Ἀεροπορίας Νομοθεσίας». Ὁ κ. Λ. Εὐταξίας (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῶν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Βορειοηπειρωτικοῦ Ἀγῶνος παρασχεθεισῶν προκαταβολῶν». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῶν συμπραττουσῶν Ἑταιριῶν HYDROCARBON RESE-ARCH INC, HYDROCARBON – MINERALOL, FRI-EDRICH KRUPP MASHINEN UND STAHLBAU RHEINHAUSEN καὶ STAHLUNION EXPORT, διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ θέσιν εἰς λειτουργίαν Διϋλιστηρίων Πετρελαίων ἐν Ἑλλάδι καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως εἰς τοὺς ὑπουργοὺς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, τῆς Βιομηχανίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου πληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων Εἰρηνοδικῶν καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 1055)1946». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διορισμοῦ εἰς τὰς Σχολὰς Μ. Ἐκπαιδεύσεως καὶ Ἐμπορικὰς Σχολὰς τῶν πτυχιούχων τῆς Φυσικομαθηματικῆς Σχολῆς τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ὡς καὶ ὁλοκληρώσεως Ἐμπερικῶν Σχολῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Γυιόκας, Π. Μόντζαλας καὶ Λ. Μπατρῖνος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Δαβάκης, Ε. Σαββόπουλος, Δ. Λαντζούνης, Θ. Ταμβακᾶς, Ι. Ψαρρέας, Σ. Ἀλιπράντης κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1138)1949 «περὶ ἐχθρικῶν περιουσιῶν», τοῦ Α. Ν. 1530)1950 «περὶ συμπληρώσεως, τροποποιήσεως καὶ καταργήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1138 τοῦ ἔτους 1949 κλπ.» καὶ τοῦ Ν. Δ. 2912)1954 «περὶ ρυθμίσεως ὡρισμένων θεμάτων ἀφορώντων τὴν τύχην καὶ διάθεσιν τῶν τέως Γερμανικῶν περιουσιῶν ἐν Ἑλλάδι».

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ τελωνειακοῦ δασμολογίου νόμων καὶ ἄλλων τινῶν νόμων». 2) «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐκτάκτου εἰσφορᾶς ὑπὲρ σεισμοπλήκτων Βόλου». Ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§13Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι πράγματι σοβαρώτατον, δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα φορολογικὸν νομοσχέδιον. Εἶναι τόσον βαρεῖα ἡ φορολογία, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται, ὥστε νὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ὄχι μόνον καθ’ ἑαυτό, ἀλλὰ ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν γενικωτέραν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀκόμη ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας. Εἰσερχόμενος εἰς τὴν γενικὴν αὐτὴν ἐξέτασιν, ἐπιθυμῶ νὰ προσδιορίσω ὅτι δὲν πρόκειται νὰ κάνω καμμίαν προσωπικὴν διάκρισιν ἐν σχέσει πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐφηρμόσθη διαδοχικῶς ἀπὸ διάφορα πρόσωπα. Θεωρῶ τοῦτο ἐσωτερικήν της ὑπόθεσιν. Δι’ ἡμᾶς, διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διὰ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὑποθέτω γενικῶς διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὑπάρχει Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν θὰ ἀσκήσω τὸν ἔλεγχον. Κύριοι βουλευταί, ποῖος εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους; Ὁ σκοπὸς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς εἶναι προφανῶς, ἡ ἐξασφάλισις τῆς εὐημερίας τοῦ λαοῦ, ἡ ἐξασφάλισις διαρκῶς ἀνωτέρου ἐπιπέδου ζωῆς καὶ ἐπιπέδου πολιτισμοῦ καὶ λαοῦ, παραπλεύρως πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀσφαλείας. Ἑπομένως, ὅταν πρόκειται νὰ κρίνωμεν τὴν πολιτικὴν μιᾶς Κυβερνήσεως διαθέτομεν δύο ἀντικειμενικὰ κριτήρια, διατυποῦμεν δύο ἐρωτήματα: Πρῶτον, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐβελτίωσεν, ἤ ἐχειροτέρευσε τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ; Καὶ δεύτερον: Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέλλον, ἔθεσε τὰς βάσεις βελτιώσεως ἤ χειροτερεύσεως τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου καὶ τοῦ ἐπιπέδου πολιτισμοῦ τοῦ λαοῦ; Αὐτὰ εἶναι τὰ δύο ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα τίθενται καὶ ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν εἰς τὰ ὁποῖα κρίνεται ἡ ποιότης, ἡ ἀπόδοσις τῶν Κυβερνήσεων. Βεβαίως, ὅταν ὁ βίος τῶν Κυβερνήσεων εἶναι σύντομος, ἡ προσωρινότης δὲν παρέχει εὐκαιρίας οὐσιαστικῆς κρίσεως. Ἀλλά, ἐπιβάλλεται αὐστηρὰ κρίσις, ὅταν πρόκειται περὶ Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἤντλησεν ἀπὸ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ μεγάλην δύναμιν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν μακροχρόνιον πρόγραμμα. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ σημερινὴ περίπτωσις. Ποία ὑπῆρξεν ἡ βασικὴ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἔθεσεν εἰς ἐφαρμογὴν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις; Ἡ βασικὴ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξεν ἡ ἀναπροσαρμογὴ τοῦ νομίσματος, ἡ ὑπερυποτίμησις τῆς δραχμῆς. Ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς διεκηρύχθη ὅτι ἀνεμένετο ἡ ζωογόνησις τῆς οἰκονομίας, ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν, ἡ εἰσροὴ ξένων κεφαλαίων, ἡ ἐλάττωσις τοῦ ἐπιτοκίου, ἡ ἐξασφάλισις εὐημερίας. Καὶ εἰς ἐπιβεβαίωσιν αὐτῶν τῶν ἐπαγγελιῶν ἐξηγγέλθησαν τὰ ἔτη τοῦ ἀγρότου, τὰ ἔτη τοῦ ἐργάτου. Καὶ πρόκειται σήμερον, ἔπειτα ἀπὸ ἐφαρμογὴν δύο ἐτῶν, ἐντὸς τῶν ὁποίων συνήθως ἀποδίδονται τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἀναπροσαρμογῶν τοῦ νομίσματος, πρόκειται νὰ κρίνωμεν ἐὰν ἐκείνη ἡ πολιτικὴ ἐπέτυχε πράγματι τοῦ σκοποῦ της. Γνωρίζει ἡ Βουλή, ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας ἡμεῖς ἀντετάχθημεν ἐναντίον τῆς ὑπερυποτιμήσεως τῆς δραχμῆς καὶ ὑπεστηρίξαμεν ὅτι διαφωνοῦμεν καὶ πρὸς τὴν ἑνιαίαν τιμὴν καὶ πρὸς τὸ ὕψος τῆς ὑποτιμήσεως. Καὶ διεκηρύξαμεν ὅτι θεωροῦμεν προτιμότερον νὰ ἐφαρμοσθῇ μία πεφωτισμένη διαφορικὴ τιμὴ συναλλάγματος, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξασφαλίσῃ ὅλα τὰ πλεονεκτήματα τῆς μεταρρυθμίσεως καὶ νὰ ἀποφύγῃ τὰς μεγάλας ζημίας της. Εἶχον τότε, ὅταν ἀνηγγέλθη ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς, προβῆ εἰς τὰς ἀκολούθους δηλώσεις: «Ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι αἱ τιμαὶ θὰ συγκρατηθοῦν, εἶναι, κατὰ τὴν γνώμην μου, παράλογος. Διότι, ἐφ’ ὅσον θὰ πρέπει εἴδη πρώτης ἀνάγκης νὰ εἰσάγωνται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, καὶ νὰ πληρώνωνται εἰς τὴν νέαν τιμὴν τοῦ συναλλάγματος, ἡ αὔξησις τῶν τιμῶν καθὼς καὶ ἡ ἀλληλεπίδρασις τῶν αὐξήσεων εἶναι ἀναπόφευκτος. Καὶ τὸ δίλημμα εἶναι ἀμείλικτον. Ἢ θὰ λειτουργήσουν ἀνεμπόδιστοι οἱ οἰκονομικοὶ νόμοι καὶ τότε θὰ ἔχωμεν αὐτόματον ἀνατίμησιν μέχρι τῆς πλήρους ἀναπροσαρμογῆς εἰς τὴν νέαν νομισματικὴν ἀξίαν, ἤ θὰ ἐμποδισθῇ μὲ τὴν βίαν ἡ λειτουργία τῶν οἰκονομικῶν νόμων, καὶ τότε θὰ ἔχωμεν τὴν γνώριμον ἀπόκρυψιν τῶν εἰδῶν καὶ τὴν μαύρην ἀγοράν. Καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις αἱ τιμαί, ἔπειτα ἀπὸ μίαν μεταβατικὴν περίοδον οἰκονομικῆς ἀρρυθμίας, θὰ φθάσουν εἰς τὰ φυσιολογικὰ ἐπίπεδα, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι, ἐν τῷ μεταξύ, θὰ ἔχουν δημιουργηθῆ δύο τάξεις Ἑλλήνων, οἱ ἐκμεταλλευταὶ καὶ τὰ θύματα. Θύματα θὰ εἶναι οἱ ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ, οἱ μισθοσυντήρητοι, καθὼς καὶ οἱ ἀγρόται, παραγωγοὶ προϊόντων ἐσωτερικῆς καταναλώσεως». Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ ἰδική μας γνώμη διὰ τὴν πολιτικὴν τῆς ἀναπροσαρμογῆς τοῦ νομίσματος. Καὶ πρόκειται τώρα νὰ ἐξετάσωμεν ποία ἀπὸ τὰς δύο προβλέψεις ἐπηλήθευσεν. Ἀλλὰ προτοῦ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἀνάλυσιν τοῦ θέματος, θὰ ἐπεθύμουν νὰ διευκρινίσωμεν ἄλλο σχετικὸν θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω, ὅτι ἀκόμη καὶ σήμερον ὑφίσταται σύγχυσις. Ποία ὑπῆρξεν ἡ πραγματικὴ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς; Ἤκουσα καὶ χθὲς ἀκόμη ἐπαναλαμβανόμενον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι ἐφ’ ὅσον διπλασιασμὸς ὑπῆρξε τῆς τιμῆς τοῦ συναλλάγματος, ἑπόμενον ἦτο νὰ ἀναμένεται διπλασιασμὸς τοῦ τιμαρίθμου. Ἀλλὰ γίνεται προφανῶς βασικὸν λάθος. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ λειτουργήσουν αὐτομάτως οἱ οἰκονομικοὶ νόμοι, ἀφετηρία διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου δὲν ἠδύνατο νὰ εἶναι ἡ νόμιμος τιμὴ τοῦ δολλαρίου, ἡ τιμὴ τῶν 15.000 δραχμῶν. Ἀφετηρία θὰ ἦτο ἡ πραγματικὴ τιμή, ἡ οἰκονομικὴ τιμὴ τοῦ δολλαρίου. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ δολλάριον τότε εἶχε νόμιμον τιμὴν 15.000, εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἐτιμᾶτο 18.000 καὶ ἡ οἰκονομικὴ πραγματική του τιμή, ἡ ὁποία συνήγετο ἀπὸ τὴν σύνθεσιν πριμοδοτήσεων, εἰσφορῶν καὶ ἀνταλλαγῶν, ἐκινεῖτο περὶ τὰς 22.000. Αὐτὴ ἦτο ἡ πραγματικὴ τιμή, ἡ οἰκονομικὴ τιμή. Ἐφ’ ὅσον τοῦτο εἶναι δεδομένον, ἡ αὐτόματος λειτουργία τῶν οἰκονομικῶν νόμων ἦτο φυσικὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν αὔξησιν, ἡ ὁποία κεῖται μεταξὺ τῶν 22.000 καὶ τῶν 30.000. Ἐπομένως εἰς τὴν αὔξησιν τῶν 31%. Καὶ ἔχομεν σήμερον ὡς ἀποτέλεσμα, ὄχι ὅτι ἔγινε συγκράτησις τῶν τιμῶν, ἀλλὰ ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου ἔχει ἤδη ὑπερβῆ τὸ ποσοστόν, εἰς τὸ ὁποῖον αὐτομάτως ἡ λειτουργία τῶν οἰκονομικῶν νόμων ἐπρόκειτο νὰ ὁδηγήσῃ. Αὐτὴ εἶναι πρώτη θεμελιώδης διαπίστωσις. Καὶ ὑπάρχει περαιτέρω καὶ ἄλλη διαπίστωσις, ὅτι μετὰ δύο ἔτη δὲν ἐπετεύχθη κἂν τὸ ἀγαθὸν τῆς σταθεροποιήσεως τοῦ τιμαρίθμου εἰς τὸ ηὐξημένον ἐπίπεδον, εἰς τὸν ὁποῖον ἔφθασεν. Ἡ αὔξησις συνεχίζεται. Δὲν ἐπετεύχθη ἑπομένως ἡ σταθεροποίησις, ἡ ὁποία ἦτο ἀπαραίτητος προϋπόθεσις διὰ νὰ θεμελιώσῃ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Καὶ τώρα, πέραν αὐτῶν τῶν γενικῶν παρατηρήσεων, ἐρχόμεθα εἰς ἐγγυτέραν ἀνάλυσιν τοῦ ἐρωτήματος: Ὁ μέγας σκοπὸς τῆς ὑπερυποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ἡ βελτίωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ ἔχει ἐπιτευχθῆ ἤ ὄχι; Ἐβελτιώθη ἤ ἐχειροτέρευσε τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ; Αὐτὸ εἶναι τὸ καίριον ἐρώτημα. Εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτό, ἀντὶ νὰ ἀπαντήσω ἐγὼ καὶ ὑμεῖς, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ὑπάρχουν οἱ ἀριθμοὶ οἱ ὁποῖοι ἀπαντοῦν. Καὶ θέλω νὰ ἐκφράσω ἔπαινον πρὸς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου Συντονισμοῦ διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐκδόσεως μιᾶς στατιστικῆς ἐπετηρίδος, ἡ ὁποία πράγματι εἶναι ἀξιόλογος ἀφετηρία ἐπιστημονικῆς ἐργασίας. Ἀντλῶ τοὺς ἀριθμοὺς ἀπὸ αὐτὴν τὴν στατιστικὴν ἐπετηρίδα, ἡ ὁποία ἔχει κυκλοφορήσει πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς τῆς στατιστικῆς αἱ μεταβολαὶ τῶν τιμῶν ἔχουν ὡς ἑξῆς: Ἀρχίζομεν ἀπὸ τὰς τιμὰς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Εὔλογον εἶναι ἡ στοργὴ ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ στρέφεται πλήρης πρὸς τὴν μοχθοῦσαν ἐργατικὴν τάξιν, διότι πράγματι, ὅπως ἐπανειλημμένως ὅλοι ἔχομεν διακηρύξει, ἀποτελεῖ τὴν δεξαμενὴν τῶν θυσιῶν καὶ τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους. Καὶ ἔχει ἕνα σκληρότατον κατώτατον βιοτικὸν ἐπίπεδον 501.000 ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν ἔχουν ὡς ἐτήσιον εἰσόδημα 10–14 χιλιάδας νέων δραχμῶν, δηλαδὴ ἔχουν ἕως 35 δολλάρια μηνιαίως. Εἶναι σκληρότατον ἐπίπεδον ζωῆς. Καὶ ἐρωτᾶται: Ἡ εὐημερία τῶν ἀγροτῶν ἐξησφαλίσθη ἀπὸ τὸ μέτρον τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς; Θὰ ἐπεθύμουν, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τιμαρίθμου, νὰ παρατηρήσω καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ εἰδικώτερον θέμα τῆς πιστοδοτήσεως τῆς Γεωργίας, ὅτι ὑπάρχει μία βαρεῖα καθυστέρησις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως. Συμφώνως πρὸς τοὺς ἐπισήμους ἀριθμούς, ἀπὸ τῆς ἀνόδου τῆς Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ εἰς τὴν Ἀρχήν, ἡ πιστοδότησις τῆς Βιομηχανίας ἔχει αὐξηθῆ κατὰ 120% ἐνῷ ἡ πιστοδότησις πρὸς τὴν Γεωργίαν ἔχει αὐξηθῆ μόνον κατὰ 26%. Εἶναι τοῦτο θλιβερὰ διαπίστωσις. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν διαφόρων ἀγροτικῶν εἰδῶν. Ἀλλὰ θὰ πρέπει προηγουμένως νὰ προσδιορίσωμεν ποία εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου διὰ νὰ συγκρίνωμεν τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου μὲ τὰς τιμὰς τῶν εἰδῶν γεωργικῆς παραγωγῆς, μὲ τὸ κόστος ζωῆς καὶ κόστος παραγωγῆς τῶν ἀγροτῶν. Ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἀκριβοῦς τιμαρίθμου ὑπάρχουν διαφωνίαι.... Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ θεωρήσωμεν κανένα ἀπὸ τοὺς κατασκευαζομένους τιμαρίθμους τῶν γραφείων ὡς ἀκριβῆ. Ὅλοι, ὅσοι ἐπιστημονικῶς ἀσχολοῦνται μὲ τὸ θέμα, ἀναγνωρίζουν ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἐκ βάθρων ἀνασχηματισμὸς τῶν τιμαρίθμων, διὰ νὰ ἐκφράζουν τὴν ἀλήθειαν, τὴν οἰκονομικὴν πραγματικότητα. Ὑπάρχει πλῆθος τιμαρίθμων καὶ εἶναι διὰ τοῦτο δύσκολον νὰ ἰσχυρισθῶμεν, ὅτι βασιζόμεθα ἀσφαλῶς ἐπὶ ἑνὸς τιμαρίθμου. Θὰ χρησιμοποιήσω ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν χωρὶς τὴν βεβαιότητα ὅτι ἀποτελοῦν ἀσφαλῆ βάσιν. Ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον εἶμαι πεπεισμένος εἶναι ὅτι πέραν τῶν τιμαρίθμων τῶν γραφείων ὑπάρχει ὁ τιμάριθμος τοῦ βιώματος τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι περισσότερον ἀκριβής. Ἔρχομαι εἰς τὰ εἴδη τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Ἡ τιμὴ τοῦ σίτου εἰς τὰ 1952 ἦτο 3.000. Εἰς τὰ 1953 3,74, εἰς τὰ 1954 4,04. Αἱ ἐλαῖαι ηὐξήθησαν κατὰ 18% μεταξὺ τοῦ 1952 ἀπὸ τοῦ χρόνου κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἀνέλαβε τὴν ἀρχὴν μέχρι τέλους τοῦ 1954. Τὸ ἔλαιον 25%. Ἡ πατάτα εἰς τὰ 1952 εἶχε 1.910. Εἰς τὰ 1953, 1.850. Εἰς τὰ 1954, 2.080. Πλήρης στασιμότης. Περίπου 9%. Ὁ οἶνος, διὰ νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ διὰ τὸν δίκαιον πόνον τῶν οἰνοπαραγωγῶν τῆς Ἀττικῆς, ὑπῆρξε στάσιμος. 1952 3.240, 1953 4.350, 1954 4.400. Τὸ κρέας τὸ 1952 22.02, τὸ 1953 23.85. Ὁ τυρὸς 17, 11–20, 32 αὔξησις 21%. Ἡ Κορινθιακὴ σταφὶς τὸ 1952 4.500, τὸ 1953 4.200, τὸ 1954 7.000. Προκειμένου περὶ τῆς σταφίδος, ὑπάρχει τὸ δρᾶμα μεγάλης τιμῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μικρᾶς εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Οἱ παραγωγοὶ ἐπώλησαν εἰς χαμηλὰς τιμὰς τὴν σταφίδα εἰς τοὺς ἐμπόρους, διότι παρεπλανήθησαν ἀπὸ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αἱ τιμαὶ θὰ εἶναι μικραὶ καὶ ἑπομένως θὰ πρέπει νὰ σπεύσουν νὰ πωλήσουν. Σουλτανίνα Κρήτης εἰς τὰ 1952 4.850, εἰς τὰ 1953 4.000, εἰς τὰ 1954 5.700. Αὔξησις 18%. Ὅπως βλέπετε, κ. συνάδελφοι, προκειμένου περὶ τῶν εἰδῶν γεωργικῆς παραγωγῆς, ἡ αὔξησις κυμαίνεται μεταξὺ 10, 15, 20 τὸ πολὺ 30%. Ἔρχομαι εἰς τὸν καπνόν. Ἡ Κυβέρνησις τρὶς ἐτροποποίησε τὴν ἀρχικὴν ἀπόφασιν περὶ χρηματοδοτήσεως, καὶ ἡ διαταραχὴ, ἡ κακὴ λειτουργία τῆς χρηματοδοτήσεως, ἐδημιούργησε μίαν ἐπιβράδυνσιν, ἡ ὁποία συνεπίεσε τὰς τιμὰς τῶν καπνῶν εἰς βάρος τοῦ εἰσοδήματος τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἰδοὺ αἱ τιμαὶ τῶν εὐγενῶν καπνῶν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης–Ξάνθης: Ἐνῷ πέρυσιν αἱ τιμαὶ ἦσαν 65–70, ἐφέτος 48–60. Σταυρουπόλεως πέρυσιν 64–72, ἐφέτος 40–66.

§14Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Αἱ τιμαὶ αὗται εἶναι τιμαὶ χονδρικῆς πωλήσεως, ἐνῷ αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας πληρώνεται ὁ παραγωγὸς εἶναι χαμηλότεραι. Ἡ διαφορὰ αὕτη εἶναι καὶ εἰς τὸν σῖτον. Ἡ τιμὴ τῶν 4,040 ἔχει δημιουργηθῆ ἐκ τοῦ ξενικοῦ σίτου. Ὁ παραγωγὸς ἐπληρώθη 3.500.

§15Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας ὁρίζεται καὶ ἡ τιμὴ τοῦ 1952. Ἑπομένως εἶναι βάσιμος ἡ σύγκρισις.

§16Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ ξενικὸς σῖτος τὸ 1952 ἦτο εὐθηνότερος τοῦ ἐσωτερικοῦ.

§17Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ γνωρίζω. Κύριοι βουλευταί, θὰ ὁμιλήσω καὶ διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Αἱ προσφερθεῖσαι τιμαὶ καὶ ἐφέτος κυμαίνονται μεταξὺ 10.35 ἔναντι 12,32 τοῦ προηγουμένου ἔτους. Ἑπομένως πρόκειται περὶ ἐπαναλήψεως τῶν παλαιῶν τιμῶν, ἐνῷ ἔχομεν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου. Ἐπιβεβαιοῦται καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἡ βασιμότης τῆς ἐπαγγελίας, ἡ ὁποία περιέχεται εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι εἶναι ἀδικαιολόγητος ἡ συνέχεια τῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία σήμερον ἀκολουθεῖται, νὰ γίνεται ἡ χρηματοδότησις τῶν καπνοβιομηχάνων διὰ νὰ ἀγοράζουν αὐτοὶ τὰ καπνὰ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐφ’ ὅσον ἡ χρηματοδότησις γίνεται ἀπὸ τὸ Κράτος, εἶναι ἀπείρως προτιμότερον τὸ Κράτος νὰ ἐνεργῇ μονοπωλιακῶς τὸ ἐμπόριον καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Τὸ ἴδιον μὲ τὰ χρήματά του νὰ ἀγοράζῃ καὶ νὰ ἀποθηκεύῃ τὸν καπνὸν καὶ νὰ τὸν πωλῇ κατόπιν εἰς τοὺς καπνοβιομηχάνους. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ὑπάρξῃ στοργὴ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ κρατικοποιήσεως τῆς καπνοβιομηχανίας θὰ ἠδύναντο νὰ ὑπάρξουν αἱ ἀντιρρήσεις. Προκειμένου ὅμως νὰ δοθοῦν τὰ χρήματα εἰς τρίτους διὰ νὰ ἀγοράζουν τὸν καπνὸν εἶναι πολὺ καλύτερον νὰ τὰ δίδῃ π. χ. εἰς τὴν ΑΤΕ, νὰ τὰ ἀγοράζῃ, νὰ τά ἀποθηκεύῃ καὶ νά τά πωλῇ εἰς τοὺς καπνοβιομηχάνους. Νομίζω, ὅτι ἡ συνέχεια τῆς σημερινῆς πολιτικῆς εἶναι πλέον ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἐπαγγελία τῶν Φιλελευθέρων, ὅπως διετυπώθη εἰς τὸ Συνέδριον τοῦ Κόμματος. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ εἴδη ἀγροτικῆς καταναλώσεως διὰ νὰ συγκρίνωμεν τὰς τιμάς. Τὸ μέγα εἶδος τῆς ἀγροτικῆς καταναλώσεως, ὅπως ὅλοι γνωρίζετε, εἶναι τὸ λίπασμα. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ λίπασμα, τὸ εἰσαγόμενον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἔχει αὔξησιν μεγαλυτέραν ἀπὸ 50%. Ἐπίσης τὰ σολοδέρματα διὰ τὴν ὑπόδυσιν ἔχουν αὔξησιν πέραν τοῦ 42%. Τὰ λαϊκὰ ὑφάσματα πέραν τοῦ 40%, τὸ πετρέλαιον πέραν τοῦ 41%. Ὁ βακαλάος πέραν τοῦ 50%. Οἱ ρέγγες πέραν τοῦ 63%. Καὶ ὁ καφὲς πέραν τοῦ 113%. Ἰδοὺ ἡ σύγκρισις. Ὅταν ἑπομένως διακηρύττωμεν, ὅτι καὶ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πάσχει, ὅτι τὸ ἐπίπεδον τὸ βιοτικὸν καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἐχειροτέρευσε, δὲν κάμνομεν ἐπαγγελματικὴν ἀντιπολίτευσιν. Λέγομεν τὴν ἀλήθειαν. Καὶ ὅταν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος γογγύζῃ, γογγύζει δικαίως. Πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν σποραδικαὶ περιπτώσεις αὐξήσεως βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ἐν συνόλῳ, ὅμως, εἰς τὸν μέγαν ἀριθμόν, εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον ἔχει χειροτερεύσει, ὅτι τὰ εἴδη τῆς ἀγροτικῆς καταναλώσεως, εἶναι ἀκριβότερα ἀπὸ τὰ εἴδη ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Εἰς τοῦτο διατυποῦται συνήθως μία παρατήρησις: Ὅτι ἀπέναντι αὐτῆς τῆς ἐλαττώσεως τῶν τιμῶν ὑπάρχει τὸ ἀντάλλαγμα τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς. Ἀλλ’ εἰς τὸν ἰσχυρισμὸν αὐτὸν ὑπάρχουν δύο ἀπαντήσεις. Ὑπάρχει, πρῶτον, ἡ ἀπάντησις, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς δὲν εἶναι παροχὴ τῆς Κυβερνήσεως. Καί, δεύτερον, ὅτι ἐφόσον αὐξάνεται ἡ παραγωγὴ καὶ πρέπει νὰ ἐλαττώνωνται αἱ τιμαί, διατί δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιον καὶ εἰς τὴν βιομηχανίαν; Διατί ὅταν αὐξάνεται ἡ παραγωγὴ τῶν βιομηχανικῶν εἰδῶν αἱ τιμαὶ δὲν ἐλαττώνωνται; Καὶ ὅταν αὐξάνεται ἡ παραγωγὴ τῶν ἀγροτικῶν εἰδῶν αἱ τιμαὶ πρέπει νὰ ἐλαττώνωνται; Διότι, ἂν συνέβαινε νὰ εἶναι παράλληλος καὶ ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς, καὶ ἡ ἐλάττωσις τῶν τιμῶν θὰ ὑπῆρχεν ἀνταπόκρισις. Καὶ δὲν θὰ συνέβαινε τὸ ἄνοιγμα τῆς ψαλλίδος εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν. Ἰδοὺ διατί, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν σύγκρισιν τῶν τιμῶν γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ γεωργικῆς καταναλώσεως, ὀφείλομεν, μὲ καλὴν πίστιν, μὲ ἀντικειμενικότητα νὰ συναγάγωμεν τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἐν τῷ συνόλῳ ἔχει χειροτερεύσει. Καὶ εἰσερχόμεθα τώρα εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἄλλων κοινωνικῶν τάξεων. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν καὶ κατόπιν τῶν ὑπαλλήλων. Μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἀπὸ τῆς 1.4.53 ἐδόθη αὔξησις 12%, εἰς τὴν ὁποίαν συμπεριελήφθη καὶ τὸ προηγούμενον ἐπίδομα ἄρτου. Ἀπὸ τῆς 1.3.54 ἐδόθη αὔξησις 20%, εἰς τὴν ὁποίαν περιελήφθη καὶ ὁλόκληρος ἡ αὔξησις. Καὶ ἀπὸ 1.1.55 αὔξησις τοῦ κατωτάτου ὁρίου ἀπὸ 31,250 εἰς 37.000 καὶ τῶν γυναικῶν ἀπὸ 25 εἰς 29 χιλιάδες. Γενικὴ αὔξησις κατὰ μέσον ὅρον 30%. Ὅλοι γνωρίζομεν, καὶ ὅσοι ἀκόμη θέλουν νὰ ὑποστηρίξουν χαμηλὸν ἐπίπεδον τιμαρίθμου, ὅτι συμφώνως καὶ πρὸς τὸν τιμάριθμον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, 35% εἶναι ἡ αὔξησις τὸν Ἀπρίλιον. Τὸν Μάϊον θὰ εἶναι 37%. Καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ τιμάριθμος διὰ τὰς λαϊκὰς ἰδίως τάξεις εἶναι πολὺ περισσότερον ηὐξημένος τοῦ 40%. Τούτου δεδομένου, εἶναι προφανὲς ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ 30% διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἶναι πολὺ κατωτέρα ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ εἶχε δώσει τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ ἐχορήγει καὶ εἰς τοὺς ἡμερομισθίους καὶ εἰς τοὺς δημοσίους καὶ εἰς τοὺς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους αὔξησιν 20%. Ἐὰν ἐπραγματοποίει τὴν ὑπόσχεσιν καὶ ἐὰν περαιτέρω τὰ ἡμερομίσθια ἠκολούθουν τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν, τότε βεβαίως τὸ 30% σήμερον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι κατὰ δεκάδας ἀνώτερον. Τὸ συμπέρασμα ἀπὸ τὴν σύγκρισιν τῶν τιμῶν εἶναι ὅτι ὅλοι οἱ μισθοβίωτοι ἐσφαγιάσθησαν ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τοῦ Συναγερμοῦ. Οἱ ἀριθμοὶ βεβαιοῦν ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι ἄνθρωποι ἐχειροτέρευσαν τὸ βιοτικόν των ἐπίπεδον καὶ μάλιστα εἰς βαθμὸν σκληρότατον. Συμβαίνει τὸ ἴδιον καὶ μὲ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εἶχον λάβει τὴν 1.7.52 αὔξησιν 20%. Ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ τὴν 1.7.53 ἔλαβον ἐπίδομα ἀκριβείας 7–12%. Τὴν 1.2.54 ἔλαβον 25% μέχρις 1 ἑκατομμυρίου, 20% ἀπὸ 1–2½ ἑκατομμύρια, εἰς τὸ ὁποῖον ποσοστὸν ἔγινε καὶ ἐνσωμάτωσις τῆς προηγουμένης αὐξήσεως. Καὶ τὴν 1.4.55 ἐδόθη γενικὴ αὔξησις 10%. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ἕνα ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος τὴν 1.7.52 μετὰ τὴν χορήγησιν τοῦ 20% εἶχε μισθὸν 3.260, εἰς τὰ 1954 μὲ τὴν προσθήκην τῆς Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ ἔφθασε τὰς 3.910. Καὶ τὸν Ἀπρίλιον μὲ τὸ 10% ἔφθασε 4.300. Συνολικὴ αὔξησις 29%. Καὶ ὁ τιμάριθμος τῶν λαϊκῶν καὶ μεσαίων τάξεων ἔχει ὑπερβῆ τὸ 40%. Ἰδοὺ μία πλήρης ἀπόδειξις ὅτι ὁ κόσμος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐχειροτέρευσε τὸ βιοτικόν του ἐπίπεδον. Ἐὰν εἶχε τηρηθῆ ἡ ὑπόσχεσις τοῦ Συναγερμοῦ καὶ εἶχε δοθῆ τὸ 20% ἀμέσως μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ τοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἔκτοτε παρηκολούθει ὁ μισθὸς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν, ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς θὰ εἶχε μισθὸν 5.700, ἐνῷ σήμερον ἔχει 4.300. Αὐτὴ ἡ διαφορὰ τῶν 1.400 εἶναι ἡ ἀφαίρεσις ἢ ἐλάττωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Αὐταί, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, εἶναι αἱ παρατηρήσεις μου, καθόσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν λαϊκῶν τάξεων, τῶν ἀγροτῶν, τῶν μισθοβιώτων, τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα νὰ ἐξετάσωμεν τὰς γενικωτέρας συνεπείας τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ. Εἶχε διακηρυχθῆ ὅτι μὲ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ὁ Συναγερμὸς ἐφαρμόζει, θὰ ἐξησφαλίζετο ἡ ἐλάττωσις τοῦ τόκου, ἡ αὔξησις τῶν κεφαλαίων, ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἐπίσης ἰσοσκέλισις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Θὰ ἐξετάσωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς κατηγορίας τῶν οἰκονομικῶν φαινομένων. Ἔγινεν ἡ συγχώνευσις τῶν Τραπεζῶν μὲ τὴν μεγάλην ἐπαγγελίαν τῆς ἐλαττώσεως τοῦ τόκου, ἡ ὁποία ἦτο πράγματι ἀπαραίτητος. Διότι ζῶμεν, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, εἰς μίαν οἰκονομίαν, ἡ ὁποία ἐστερήθη κεφαλαίων καὶ ἔχει ἀπαγορευτικοὺς τόκους, ἡ ὁποία συνθλίβει καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ τοὺς βιοτέχνας καὶ ὅλους ἐν γένει τοὺς οἰκονομικοὺς κλάδους. Καὶ ἐφ’ ὅσον συνεχίζεται, εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ ζωογόνησις τῆς οἰκονομίας εἶναι ἀδύνατος. Εὔλογος ἑπομένως ἦτο ἡ προσπάθεια καὶ ἱκανοποίησιν εἶχε προκαλέσει ἡ ἐπαγγελία. Ἀλλὰ ποία εἶναι ἡ πραγματοποίησις; Καθόσον ἀφορᾷ τὸν τόκον, ἔγινεν ἡ ἐλάττωσις κατὰ 2%. Ἀλλὰ ποῖον εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα; Ὁ ἐξωτραπεζιτικὸς τόκος, ὄχι μόνον διετηρήθη εἰς τὸ παλαιὸν ὕψος, ἀλλὰ ὑψώθη ἀκόμη περισσότερον. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τοῦτο εἶναι ἀκριβές, τί ἀποδεικνύει; Ὅτι ἡ ἐλάττωσις τοῦ τόκου τοῦ τραπεζιτικοῦ κατὰ 2% δὲν ἀποβαίνει εἰς ὄφελος τῆς οἰκονομίας, μεταβάλλεται εἰς προνόμιον τῶν ὀλίγων, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ λάβουν τραπεζιτικὰς πιστώσεις, διότι ἡ τελικὴ ρύθμισις τῶν τιμῶν ὑπαγορεύεται ἀπὸ τὸν ἐξωτραπεζιτικὸν τόκον. Διεκηρύχθη ἐπίσης μεγάλη ἐλπὶς τῆς προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων καὶ ἐδόθησαν πράγματι ἐξαιρετικὰ προνόμια. Ποῖα εἶναι σήμερον τὰ ἀποτελέσματα; Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς δώσῃ τοὺς ἀριθμούς, ἐὰν οἱ ἰδικοί μου ἀριθμοὶ δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Κατὰ τὰς ἰδικάς μου πληροφορίας τὰ εἰσελθόντα ξένα κεφάλαια δὲν ἔχουν ὑπερβῆ τὰ 13 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 4 εἶναι κεφάλαια κινήσεως. Θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν πληροφορηθῶ ὅτι ἦλθαν πολὺ περισσότερα. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, μία ἀπὸ τὰς μεγάλας ἐπαγγελίας τῆς ὑπερυποτιμήσεως τῆς δραχμῆς ἦτο ἡ αὔξησις τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν, διότι θὰ εὕρισκον μεγάλας πλέον τιμὰς εἰς δραχμὰς λόγῳ τοῦ διπλασιασμοῦ τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου. Ἀλλὰ οἱ ἀριθμοὶ δυστυχῶς διαψεύδουν καὶ αὐτὴν τὴν προσδοκίαν. Ἰδοὺ οἱ ἀριθμοί: Εἰς τὸ ἔτος 1952 ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἐξαγωγῶν καὶ εἰσαγωγῶν ἀνήρχετο εἰς 3.395.896. Καὶ ἡ διαφορὰ τοῦ 1954 ἀνήρχετο εἰς 5.344.969. Ἀντὶ νὰ ἔχωμεν ἐλάττωσιν τῆς διαφορᾶς ἔχομεν αὔξησιν.

§18Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τί συνάλλαγμα εἰσεπράχθη τὸ 1952 καὶ τί τὸ 1954, αὐτὸ θὰ δείξῃ τὴν οἰκονομίαν μας.

§19Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἀνακοινῶ εἶναι ἀκριβεῖς, ἡ ἑρμηνεία των ἀπόκειται εἰς τὴν γνώμην ἑκάστου. Πέραν ἀπὸ τὸ θέμα τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τῶν ἐξαγωγῶν ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς ἰσοσκελίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν αὐτοῦ τοῦ καιρίου θέματος. Ὅλοι διακηρύσσομεν, ὅτι βάσις τῆς σταθεροποιήσεως εἶναι ἡ ἰσοσκέλισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ εἶχε πανηγυρίσει τότε τὸ θαῦμα τῆς ἰσοσκελίσεως. Καὶ ἐνθυμοῦμαι μάλιστα ὅτι καὶ ἡγέται τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς ἐπανηγύρισαν ἐπίσης καὶ συνέστησαν μάλιστα εἰς τὸν δημιουργόν του νὰ διδάξῃ καὶ εἰς τὴν πατρίδα των τὸ θαῦμα. Ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, ἀποτελεῖ πλάνην ἡ γνώμη, ὅτι ἡ ἰσοσκέλισις καθ’ ἑαυτὴν εἶναι ἀγαθόν. Αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας συντελεῖται ἡ ἰσοσκέλισις, αὗται πρέπει νὰ κριθοῦν καὶ μόνον ἐὰν ὑπὸ ὡρισμένας ὑγιεῖς συνθήκας ἔχῃ συντελεσθῆ ἡ ἰσοσκέλισις, εἶναι ἀγαθόν. Θέλετε σήμερον πλήρη ἰσοσκέλισιν; Θέλετε μάλιστα καὶ ἐξασφάλισιν ἐμπορεύματος; Περιορίσατε τοὺς μισθούς, τὰς συντάξεις, τὰς ἐπενδύσεις καὶ ἠμπορεῖτε αὔριον νὰ πανηγυρίσετε περίσσευμα τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ὄχι ἁπλῶς ἰσοσκέλισιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξετάζηται ἑκάστοτε εἶναι ἐπὶ ποίων βάσεων ἐπιτυγχάνεται ἡ ἰσοσκέλισις. Ἄν εἶναι πυροτέχνημα ἢ θεμελίωσις. Καὶ ὅταν πρόκειται περὶ Κυβερνήσεως μακρᾶς πνοῆς, θὰ πρέπει νὰ ἐξετάζηται ὄχι μόνον ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ πρώτου ἔτους, ἀλλὰ κυρίως ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ τελευταίου ἔτους τῆς Κυβερνήσεως. Διότι εἶναι δυνατὸν τὸ πρῶτον ἔτος νὰ εἶναι ἀνισοσκελὲς ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἰσοσκέλισιν τοῦ μέλλοντος. Ἐὰν ὅμως συμβῇ τὸ πρῶτον ἔτος νὰ εἶναι ἰσοσκελισμένον καὶ νὰ βαδίσωμεν πρὸς ἀνισοσκέλισιν, τότε δὲν εἶναι θαῦμα, εἶναι δυστύχημα. Καὶ αὐτὸ τὸ δυστύχημα ἔχει συμβῆ εἰς τὸν ἰδικόν μας προϋπολογισμόν. Καὶ ἀπόδειξιν παρέχει τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐνώπιον ἡμῶν. Ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον ἐφθάσαμεν εἰς τὸ θέμα τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἐπεθύμουν πρῶτον νὰ κάμω μίαν γενικὴν παρατήρησιν. Ἀπορῶ πράγματι, διότι ἡ Κυβέρνησις νομίζει, ὅτι ἔκτακτοι περιστάσεις ὀφείλουν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μὲ τακτικὰ μέσα, καὶ μάλιστα ἐντὸς προθεσμίας ἔτους. Θεωρῶ ὅτι ἀποτελεῖ τοῦτο βαρυτάτην πλάνην. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἐκτάκτων γεγονότων, ἔκτακτοι πόροι πρέπει νὰ ἀναζητῶνται. Καὶ ἔκτακτοι πόροι εἶναι εἴτε βοήθεια, εἴτε δανεισμός. Δὲν εἶναι δυνατὸν μία χρῆσις τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ φέρῃ ὁλόκληρον τὸ βάρος. Ἀποτελεῖ τοῦτο βαρύτατον σφάλμα γραμμῆς. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ἕνα ἀξιόλογον παράδειγμα τῆς Σουηδίας. Παρέστη ἀνάγκη συμπληρώσεως τοῦ συναλλαγματικοῦ της ἀποθέματος. Καὶ εἰς ποῖον μέσον κατέφυγεν; Εἰς δανεισμὸν 15ετῆ ἀπὸ τὴν Ἑλβετίαν. Ἰδοὺ ἡ διακήρυξις αὐτοῦ τοῦ δανείου. Καὶ εἶναι ἡ πρώτη παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔχω σχετικῶς μὲ τὸ νομοσχέδιον. Δευτέρα παρατήρησις εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, μὲ τὴν προσθήκην τῶν νέων φορολογιῶν, αἱ ὁποῖαι βαρύνουν κατὰ μέγα μέρος τὰς λαϊκὰς τάξεις, κατώρθωσε νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἄλλην δόξαν, πέραν τῆς θλιβερᾶς δόξης, ὅτι διαθέτομεν τὸ κατώτερον βιοτικὸν ἐπίπεδον τῆς Εὐρώπης. Κατώρθωσε μὲ τὴν φορολογικήν της πολιτικήν, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, νὰ γίνωμεν τὸ βαρύτερον φορολογούμενον Κράτος τῆς Εὐρώπης. Ἰδοὺ ἡ στατιστική: Φινλανδία: 16,4. Αὐστρία: 16,7. Ἰταλία: 16,8, Δανία 18,2, Σουηδία: 21,6, Νορβηγία: 24,2. Βέλγιον: 28, Γαλλία: 28, Ἑλλάς: 31. Ἔχομεν τὸ κατώτερον βιοτικὸν ἐπίπεδον. Καὶ ἔχομεν τὴν μεγαλυτέραν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν. Πῶς εἶναι λοιπὸν δυνατὸν ὁ τόπος αὐτὸς νὰ ἀναρρώσῃ, νὰ εἰσέλθῃ εἰς μίαν περίοδον ζωογονήσεως; Τὸ συμπέρασμα ἀπὸ τὴν ἐξέτασιν καὶ αὐτοῦ τοῦ φορολογικοῦ νομοσχεδίου, κύριοι συνάδελφοι, τὸ συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ἡ φορολογικὴ ἱκανότης τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ἔχει ἐξαντληθῆ. Δὲν ὑφίσταται τὸ θέμα. Ὑφίσταται μόνον θέμα ἐλαττώσεως φορολογίας. Καὶ ἐπίσης ἐλαττώσεως τῆς φοροδιαφυγῆς. Πρέπει νὰ ἐλαττωθῇ ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν μεσαίων καὶ τῶν λαϊκῶν τάξεων καὶ πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον τὰ διαφεύγοντα μεγάλα εἰσοδήματα νὰ συλληφθοῦν καὶ νὰ φορολογηθοῦν. Αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ φορολογικὴ πολιτικὴ τοῦ μέλλοντος. Ἡ Κυβέρνησις κατέθεσε τὸ νομοσχέδιον τοῦ ἑνιαίου φόρου τοῦ εἰσοδήματος. Εἰς τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Καὶ εἰς τὸ ἰδικόν μας πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἐνεκρίθη ἀπὸ τὸ Συνέδριον τοῦ Κόμματος ἐπαγγελλόμεθα τὴν ἑνιαίαν φορολογίαν. Πρόκειται νὰ ἐξετάσωμεν μόνον καὶ θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα, ἐνώπιον τοῦ Σώματος, κατὰ πόσον ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἔχει συνταχθῆ τὸ νομοσχέδιον, εἶναι πράγματι ἑνιαία ἡ φορολογία ἤ ἑνιαία δήλωσις, καὶ ἐὰν εἶναι ἐλάφρυνσις ἤ περαιτέρω ἐπιβάρυνσις τῶν λαϊκῶν καὶ τῶν μεσαίων τάξεων. Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἐὰν ὁ πρῶτος σκοπὸς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς εἶναι ἡ βελτίωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, τοῦ ἐπιπέδου ζωῆς καὶ τοῦ ἐπιπέδου πολιτισμοῦ τοῦ Λαοῦ, ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἀκόμη μεγαλυτέρα ἀποστολή, ἡ πρόνοια διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ μέλλοντος. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἡ πολιτικὴ τῆς Ἀνασυγκροτήσεως, ἡ πολιτικὴ τῶν ἐπενδύσεων ἀποκτᾷ ἐντελῶς ἐξαιρετικὴν σημασίαν. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα: Εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ποίας ἔχει ἀποδόσεις; Κύριοι βουλευταί, εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέρμα τοῦ τρίτου ἔτους καὶ μόλις τώρα ἀναγγέλλονται ἕν ἤ δύο ἔργα τῶν ὁποίων αἱ συμβάσεις ἔρχονται ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἕως τώρα συνεπληροῦνται μόνον τὰ ἔργα τοῦ παρελθόντος, τὰ ἐνεργειακά, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν πράγματι μίαν μεγάλην ὑπηρεσίαν πρὸς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἐπὶ τέσσαρα ἔτη καθυστέρησεν ἡ ἐκτέλεσις τῆς συμβάσεως διὰ τὸ ἔργον τῆς Πτολεμαΐδος. Ἐχρειάσθησαν ἴσως τεχνικαί καὶ οἰκονομικαὶ τροποποιήσεις τῆς συμβάσεως. Ἀλλὰ τέσσαρα ἔτη εἶναι πάρα πολλὰ διὰ νὰ ἐπιτευχθοῦν ἐπὶ τέλους αὐταὶ αἱ τεχνικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ τροποποιήσεις. Ἀνηγγέλθησαν ἐσχάτως δύο νέα ἔργα. Τὰ διϋλιστήρια καὶ ὁ Μέγδοβας. Χαίρομεν καὶ εὐχόμεθα τὰ ἔργα αὐτὰ νὰ μὴ εἶναι τὰ μόνα. Διότι βεβαίως εἶναι ἐντελῶς ἀνεπαρκῆ διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τοὺς μεγάλους σκοπούς, τὰς μεγάλας ἀνάγκας τοῦ μέλλοντος. Καὶ τώρα, κ. συνάδελφοι, ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ἄλλου μεγάλου θέματος. Τοῦ θέματος τῆς βοηθείας, τοῦ θέματος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, τοῦ θέματος τῶν σχέσεων τῆς Ἑλλάδος μὲ τοὺς μεγάλους συμμάχους της. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀνασυγκρότησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ εἰς εὐρεῖαν ἔκτασιν, οὔτε ἀπὸ οἰκονομίας τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐφ’ ὅσον ἡ χώρα δὲν ἔχει φθάσει εἰς οἰκονομικὴν αὐτοδυναμίαν, οὔτε μὲ ἐπαχθεῖς ἰδιωτικοὺς δανεισμούς. Ἡ Ἀνασυγκρότησις εἶναι δυνατὴ μόνον ἤ μὲ τὴν βοήθειαν δωρεάν, ἤ μὲ μακροπρόθεσμον δανεισμὸν ἀπὸ τὴν Διεθνῆ Τράπεζαν. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα. Ἀπέναντι αὐτοῦ τοῦ καιρίου θέματος, ποία ὑπῆρξεν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως; Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον εὑρίσκετο ἀνέκαθεν καὶ εὑρίσκεται καὶ σήμερον ἡ μεγάλη διαφωνία μου μὲ τὴν Κυβέρνησιν Ἐκήρυξεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ προώρως τὴν οἰκονομικὴν αὐτοδυναμίαν τῆς Ἑλλάδος, ἐκήρυξε προώρως τὴν ἔπαρσιν, ὅτι δὲν καταδέχεται νὰ ζῇ «παρασιτικῶς». Διεμαρτυρήθην καὶ ἄλλοτε ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ ἀτυχοῦς κομπασμοῦ. Εἰς τὴν περίοδον τοῦ μετώπου τῶν Ἐλευθέρων Ἐθνῶν δὲν ἀποτελεῖ οὔτε ἐπαιτείαν, οὔτε ταπείνωσιν. Ὅταν ὑπάρχῃ ἡ ἀλληλεγγύη τοῦ μετώπου τῶν Ἐλευθέρων Ἐθνῶν, ἕκαστος προσφέρει εἰς τὸν κοινὸν ἀγῶνα, εἰς τὸ κοινὸν ἰδεῶδες, ὅ,τι δύναται. Καὶ ἡ Ἑλλὰς πάντοτε, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, ἦτο πρόθυμος, εἶναι πρόθυμος καὶ θὰ εἶναι πρόθυμος νὰ προσφέρῃ ὅ,τι ὀφείλει καὶ ὅ,τι δύναται. Δὲν ἠμπορεῖ μόνον νὰ προσφέρῃ περισσότερα ἀπὸ τὰς δυνάμεις της καὶ δὲν ὀφείλει νὰ προσφέρῃ κατ’ ἀναλογίαν περισσότερα ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν τῶν ἄλλων. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην σας τὴν μεγάλην, τὴν ἀληθῶς ἱστορικὴν εἰσφορὰν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν ὑπάρχει προηγούμενον εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ κόσμου, κατὰ τὸ ὁποῖον μία μεγάλη χώρα ἀπὸ τὸν μόχθον τῶν τέκνων της, νὰ διαθέτῃ δισεκατομμύρια δολλαρίων διὰ νὰ οἰκοδομήσῃ τὰ ἐρείπια, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν οἱ ἐλεύθεροι λαοὶ ἀπὸ τὴν εἰσβολὴν τῶν βαρβάρων. Εἰς τὴν σύλληψιν τοῦ σχεδίου Μάρσαλ ὑπάρχει μεγαλοφυΐα καὶ γενναιοφροσύνη. Καὶ ὑπῆρξεν ἰδιαιτέρως ἀπέναντι τῆς Ἑλλάδος γενναιόφρων ἡ Ἀμερική. Ἔχομεν λάβει ἐν τῷ συνόλῳ Ἀμερικανικὴν Βοήθειαν 1.611 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἐκτὸς τοῦ πολεμικοῦ ὑλικοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνυπολόγιστον. Ἐὰν λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ὅτι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ αἰῶνος τῆς ἐλευθερίας τὸ σύνολον τοῦ δανεισμοῦ ἦτο 500.000.000 δολλάρια σημερινῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως ἑνὸς δισεκατομμυρίου, τότε θὰ ἐκτιμήσητε τί σημαίνει δωρεὰν προσφορὰ 1.600 ἑκατομμ. δολλαρίων. Καὶ δὲν πρέπει νὰ λησμονῆται αὐτὴ ἡ μεγάλη ὑπηρεσία, διότι ὑπάρχουν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν ἄνθρωποι μεριμνῶντες, ἔχοντες συμφέρον νὰ λησμονηθῇ. Καὶ ἀποτελεῖ καθῆκον τῶν Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων νὰ διαφωτίζουν ἐπαρκῶς τὴν κοινὴν γνώμην, εἰς τρόπον ὥστε αἱ ἀπόπειραι δηλητηριάσεως τῶν συμμαχικῶν σχέσεων νὰ ματαιώνωνται. Ἀλλὰ ὅσον τοῦτο εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ἐπίσης εἶναι βέβαιον ὅτι τὸ σύνολον αὐτῆς τῆς βοηθείας, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξεν ἀνεκτίμητον εἰς ἀπόδοσιν, διότι ἐξησφάλισε, πρῶτον, τὴν Ἐλευθερίαν, καὶ δεύτερον ὡδήγησεν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάρρωσιν τῆς χώρας, ἄλλο τόσον εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν κατώρθωσε νὰ ἔχῃ ἐκπληρώσει ὁλόκληρον τὸν σκοπὸν διὰ τὸ ὁποῖον ἡ μεγάλη Ἀμερικὴ προσφέρει τὴν βοήθειαν, ὁρίζεται εἰς τὸν νόμον τοῦ Κογκρέσσου, ὁ ὁποῖος συνώδευσε τὸ σχέδιον Μάρσαλ. Γράφει ὁ νόμος: «Δίδομεν βοήθειαν εἰς τοὺς ἐλευθέρους λαούς, διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν οἰκονομικήν των ἀνεξαρτησίαν». Καὶ ἐρωτᾶται, ὁ σκοπός, ὁ πολιτικὸς σκοπὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα, μέχρι σήμερον, ἔχει ἐπιτευχθῆ; Ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, τίθεται ἐνώπιον ἡμῶν τὸ καίριον ἐρώτημα: Ὅταν προσφέρεται βοήθεια ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸν λαμβάνοντα νὰ συζητῆται — ἡ βοήθεια ἐὰν εἶναι ἐπαρκὴς ἢ ὄχι; Ἀπαντῶμεν: Ἐὰν ἡ βοήθεια εἶναι πρᾶξις φιλανθρωπίας, συζήτησις δὲν ἐπιτρέπεται. Γνώμην ἔχει μόνον ὁ δίδων, οὐδέποτε ὁ λαμβάνων. Ὅταν ὅμως ἡ βοήθεια εἶναι πρᾶξις πολιτική, γνώμην ἔχουν ἀμφότεροι. Καὶ ὁ δίδων καὶ ὁ λαμβάνων. Καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἡ βοήθεια εἶναι πολιτικὴ καὶ ἐδόθη πρὸς ὡρισμένον σκοπόν. Πρῶτον, χάριν τῆς Ἐλευθερίας, ἡ ὁποία ἐξησφαλίσθη. Καὶ δεύτερον, χάριν τῆς οἰκονομικῆς αὐτοδυναμίας τῆς χώρας. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα: Ὁ δεύτερος αὐτὸς σκοπὸς ἔχει ἐπιτευχθῆ; Ἡ ἀπάντησις εἶναι ὅτι ἐπετεύχθη εἰς μέγιστον βαθμόν. Καὶ εἴμεθα διὰ τοῦτο εὐγνώμονες. Ἀλλὰ δὲν ἔχει ἀκόμη ἐπιτευχθῆ εἰς τὸ ἀκέραιον. Καὶ ἡ ἀπόδειξις ὅτι ἔχει ἐπιτευχθῆ εἰς μέγιστον βαθμόν, εὑρίσκεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ πρὸ ὀλίγων ἐτῶν διὰ τὴν ἰσορρόπησιν.... τῶν ἑλληνικῶν οἰκονομικῶν, ἦτο ἀπαραίτητος ἡ χορήγησις ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων δολλαρίων, σήμερον ποῖον εἶναι τὸ αἴτημα; Ὀλίγων μόνον δεκάδων ἑκατομμυρίων καὶ δι’ ὀλίγα ἔτη. Ἰδοὺ ὅτι ὁ περιορισμὸς εἰς αὐτὸ τὸ ἐλάχιστον ποσὸν καὶ τὸν ἐλάχιστον χρόνον ἀποτελεῖ τὴν πλήρη ἀπόδειξιν, ὅτι ἡ θυσία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν διὰ τὴν Ἑλλάδα ἔχει ἀποδώσει, ἔχει εὐοδωθῆ. Ἀλλὰ διότι ἀκριβῶς αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια, ἀποτελεῖ καθῆκον τῶν Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων νὰ τὴν διακηρύξουν. Ὅπως ὀφείλουν νὰ διακηρύττουν τὴν αἰωνίαν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἔθνους, διότι εἰς μία κρίσιμον ὥραν οἱ Μεγάλοι μας Σύμμαχοι ἔσωσαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ὕπαρξιν τοῦ λαοῦ μας, καθ’ ὅμοιον τρόπον ὀφείλουν νὰ διακηρύττουν ὅτι ἡ βοήθεια διεκόπη προώρως καὶ διὰ τοῦτο διακυβεύεται ὁ κοινὸς σκοπός, χάριν τοῦ ὁποίου ἑκατέρωθεν ἔχομεν ὑποστῆ θυσίας. Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον εὑρίσκεται ἀκεραία εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ. Ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ μὲ τὴν διακήρυξιν, ὅτι ἡ βοήθεια δὲν εἶναι πλέον ἀπαραίτητος, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν θέλει πλέον νὰ ζῇ «παρασιτικῶς»: Καὶ ὁ ἀπεσταλμένος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας διεκήρυξεν ἐπιστρέψας, ὅτι: «Σκοπὸς τῆς μεταβάσεως, τῆς ἐπικοινωνίας μὲ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας δὲν ἦτο νὰ συζητήσωμεν τὸ ὕψος τῆς βοηθείας. Σκοπὸς τῆς ἀποστολῆς ἦτο νὰ συζητήσωμεν, πῶς ἡ Ἑλλὰς θὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ συνεχίσῃ συντρέχουσα τὴν κοινὴν προσπάθειαν τῶν δημοκρατικῶν χωρῶν!...». Εὐγενὲς καὶ ὑπέροχον εἶναι νὰ δυνάμεθα ἡμεῖς νὰ «συντρέξωμεν» τὴν ὑπόθεσιν τῶν δημοκρατικῶν χωρῶν, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε πρῶτον νὰ ἔχωμεν ἀσφαλῶς ὑπάρξει διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ βοηθήσωμεν καὶ τοὺς ἄλλους.... Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο εὑρίσκεται ἡ βαρυτέρα εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ. Εἰς τὴν παρεξήγησιν τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τῆς χώρας, ὅτι τάχα ἐφθάσαμεν εἰς τὴν ὥραν τῆς αὐτοδυναμίας, ὅτι ὁ πολιτικὸς σκοπὸς εἶχε πραγματοποιηθῆ, ὅτι ἡ βοήθεια δὲν ἦτο πλέον ἀπαραίτητος. Ἐνώπιον αὐτῆς τῆς διαπιστώσεως, τὸ ἰδικόν μας καθῆκον εἶναι, πρῶτον, νὰ καταλογίσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν βαρεῖαν εὐθύνην. Καὶ ταὐτοχρόνως, νὰ διακηρύξωμεν ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ πλευρόν της, ὅταν θελήσῃ νὰ ὑψώσῃ τὴν φωνήν της, διὰ νὰ εἴπῃ τὴν ἀλήθειαν, ὅτι ἡ διακοπὴ τῆς βοηθείας εἶναι πρόωρος καὶ πρέπει νὰ συνεχισθῇ εἰς τὸ μικρὸν ποσὸν ποὺ εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν στρατιωτικῶν δαπαγῶν. Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἑλλὰς πάντοτε, εἰς τοὺς αἰῶνας, ὑπερήσπισε καὶ θὰ ὑπερασπίζῃ τὴν ἐλευθερίαν της. Ἠρωτήθην ἐσχάτως ἀπὸ ἕνα ἐκπρόσωπον δορυφόρου Κράτους, ἐὰν καὶ ἡμεῖς δὲν ὑποστηρίζωμεν τὴν εἰρήνην. Καὶ τοῦ ἀπήντησα: — Δὲν ὑπάρχει λαὸς εἰς τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιθυμῇ περισσότερον τὴν εἰρήνην ἀπὸ τὸν Λαόν μας, ὁ ὁποῖος ἔχει σκληρότατα δοκιμασθῆ. Ἀλλὰ εἰς τὸν πίνακα τῶν ἀξιῶν τοῦ αἰωνίου Ἑλληνισμοῦ ὑπάρχουν δύο ἠθικαὶ ἀξίαι: Ἡ Ἐλευθερία καὶ ἡ Εἰρήνη. Καὶ ὑπερασπίζομεν ἀμφοτέρας. Ἀλλὰ ἐὰν πρέπει νὰ γίνῃ ἐπιλογή, διὰ τὴν αἰωνίαν Ἑλλάδα ὑπάρχει πρῶτον ἡ Ἐλευθερία καὶ ἔπειτα ἡ Εἰρήνη. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Ἡ Ἑλλὰς θὰ ὑπερασπίζῃ πάντοτε καὶ τὴν Ἐλευθερίαν καὶ τὴν Εἰρήνην. Ἀλλὰ θὰ ἠμπορῇ νὰ τὰς ὑπερασπίζῃ μόνον μὲ ὅσας δυνάμεις δύναται νὰ διαθέσῃ καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς Ἑλλάδος ὑπερβαίνει τὰς δυνάμεις της. Ἔχομεν καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν ἐπίσης τὸ θλιβερὸν προνόμιον νὰ ἐρχώμεθα πρῶτοι εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν Ἐθν. Ἀμύνης τὴν κατάθεσιν ὡρισμένων συγκριτικῶν πινάκων. Μὲ παρέπεμψε χθὲς εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Μέχρι τῆς ὀργανώσεως ἔχω φθάσει, ἀλλὰ δὲν ἐπρόκειτο περὶ αὐτοῦ. Ἀξιότιμε κ. ὑπουργὲ Ἐθν. Ἀμύνης, ὅ,τι ἐχρειαζόμεθα εἶναι ὑπεύθυνα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὑποτίθεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ γνωρίζῃ περισσότερον, διὰ τὴν σύγκρισιν τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν τῶν χωρῶν τοῦ ΝΑΤΟ. Ἀπὸ ὅσα στοιχεῖα διαθέτω διαπιστοῦται, ὅτι ἡ Ἰταλία εἶχε πρὸ τοῦ πολέμου ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος 9,11 καὶ σήμερον 5,3. Τὸ Βέλγιον 4.9, ἡ Τουρκία 4.9, ἡ Ἑλλὰς πρὸ τοῦ πολέμου 4.7 καὶ σήμερον 7.7 ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος. Κύριοι βουλευταί, οὐδεὶς — εἶμαι βέβαιος — εἰς τὴν Αἴθουσαν αὐτὴν θὰ ἀρνηθῇ τὴν δικαίαν συμμετοχήν μας τὴν ἀνάλογον πρὸς τὸ Ἐθνικόν μας εἰσόδημα καὶ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ Λαοῦ μας. Ἀλλὰ σήμερον εὑρισκόμεθα ἐνώπιον αὐτῆς τῆς θλιβερᾶς καταστάσεως. Ἡ βοήθεια διακόπτεται προώρως. Καὶ παραμένει καὶ ἐπαυξάνεται βαθμιαίως τὸ ὕψος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, τὸ ὁποῖον ὑπερβαίνει τὰς δυνάμεις τῆς Ἑλλάδος. Ἐφθάσαμεν εἰς μίαν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὄχι μόνον ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ ὁλόκληρος ἡ Ἐθν. Ἀντιπροσωπεία πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἑνιαῖον μέτωπον, διὰ νὰ εἴπῃ ὅτι ἡ διακοπὴ τῆς βοηθείας εἶναι πρόωρος. Ἐλάχιστα ὑπολείπονται, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν. Καὶ διὰ νὰ εἴπωμεν ἀκόμη, ὅτι καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας, προσφέρομεν εὐχαρίστως ὅ,τι ὀφείλομεν καὶ δυνάμεθα, ἀλλὰ δὲν εἶναι πρέπον νὰ ζητῶνται καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ προσφέρωνται περισσότερα. Ἄλλως τε, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, καὶ ἄν ἐπιμένωμεν νὰ προσφέρωμεν περισσότερα θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζουν οἱ μεγάλοι μας Σύμμαχοι ὅτι ὅσον περισσότερα πρόκειται νὰ προσφέρωμεν, τόσον ὀλιγωτέρα γίνεται ἡ ἀσφάλεια. Καὶ δὲν εἶναι μόνον σήμερον ἀπὸ τὴν πτέρυγα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κηρύττομεν αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν. Καὶ ἄλλοτε μὲ τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως, ὡς Ἀντιπρόεδρος καὶ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀπευθυνόμενος καὶ πρὸς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Τύπου τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῶν Ἡν. Πολιτειῶν, τὴν εἶχον διακηρύξει. Ἀποτελεῖ πλάνην, εἶχον εἴπει, νὰ νομίζεται ὅτι ἡ Ἐθνικὴ ἄμυνα εἶναι μόνον ὅπλα. Ἐθνικὴ ἄμυνα εἶναι ἄνθρωποι καὶ ὅπλα. Καὶ διὰ τοῦτο, ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν καιρίων θεμάτων, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἑνιαῖον μέτωπον, μέτωπον ἐθνικόν, τὸ ὁποῖον θὰ πείσῃ καὶ θὰ θεμελιώσῃ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον. Ἄλλως τε δὲν πρέπει νὰ λησμονῆται, καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι οἱ μεγάλοι μας Σύμμαχοι τὸ λησμονοῦν ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅλους, διότι εἰς τὴν γνῶσιν ἀκριβῶς αὐτοῦ, ὀφείλεται ἡ μεγαλοφυΐα καὶ ἡ γενναιοφροσύνη τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λησμονῆται, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ τὸν δεύτερον Παγκόσμιον Πόλεμον δὲν ὑπάρχουν μόνον ἐξωτερικὰ μέτωπα ἐναντίον τῶν ὁποίων ἐπιβάλλεται ἡ συγκρότησις δυνάμεων Ἀμύνης. Δύο εἶναι πλέον τὰ μέτωπα, τὰ ὁποῖα ἀπειλοῦν τὴν ἐθνικὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ τὴν Δημοκρατικὴν ἐλευθερίαν ἔπειτα ἀπὸ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον. Εἶναι τὸ μέτωπον τῶν συνόρων καὶ τὸ μέτωπον τὸ ἐσωτερικόν. Καὶ μόνον ἐκεῖνοι οἱ κυβερνῆται εἶναι ἄξιοι τῆς ἀποστολῆς των, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν μέτρα διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἀντίκρουσιν καὶ τῶν δύο μετώπων. Τὸ μέτωπον τῶν συνόρων χρειάζεται ὅπλα, τὸ μέτωπον τὸ ἐσωτερικὸν χρειάζεται κοινωνικὴν εὐημερίαν, ἰδεολογικὴν διαφώτισιν, δημοκρατικὴν συνείδησιν. Μόνον ἡ ἐπίγνωσις, ὅτι ζῶμεν εἰς ἐποχὴν δύο μετώπων καὶ ἡ ἐθνικὴ ἄμυνα καὶ ἡ ἐθνικὴ ἀσφάλεια εἶναι κατωχυρωμένη μόνον μὲ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἀντιμετώπισιν καὶ τῶν δύο κινδύνων, μόνον αὐτὴ ἡ ἐπίγνωσις ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἀποτελεσματικὴν ἀντιμετώπισιν καὶ πρόληψιν τῶν κινδύνων. Ἰδοὺ διατί ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, αἱ ὁποῖαι γνωρίζουν αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ εὕρωμεν ἀνταπόκρισιν. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἦτο τὸ καθῆκον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἔπρεπε νὰ ὑπερασπίζῃ τὴν Ἀμερικὴν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅταν ἄλλοι ἐπιπόλαιοι καὶ ἄλλοι κακόβουλοι θέλουν νὰ λησμονοῦνται αἱ μεγάλαι ὑπηρεσίαι της. Καὶ ἔπρεπεν ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑπερασπίζῃ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὴν Ἀμερικήν, διὰ νὰ ὑποδεικνύῃ ποῖα εἶναι τὰ λάθη, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀποφεύγωνται καὶ ποία εἶναι ἡ πολιτική, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀκολουθῆται, πρὸς εὐόδωσιν τῶν κοινῶν σκοπῶν. Καὶ κατατάσσω εἰς τὰ σφάλματα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν σύμβασιν τῆς ἑτεροδικίας. Θεωρεῖται ἴσως ἀλλότριον θέμα, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀλλὰ ὅταν ἐξετάζω τὰς πολιτικὰς καὶ τὰς ψυχικὰς σχέσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ μὲ τὴν μεγάλην Ἀμερικὴν δὲν δύναμαι νὰ ἀγνοήσω ἕνα γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἐμφανίζεται ὡς λεπτομερειακόν, τὸ ὁποῖον ὅμως εἰς χεῖρας ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν νὰ διαβάλλουν εἶναι ἱκανὸν — καὶ τὸ κατώρθωσαν μέχρι τοῦδε — νὰ δηλητηριάσῃ τὰς ψυχικὰς σχέσεις μας. Ἔγινε μὲ τὸν θεσμὸν τῆς ἑτεροδικίας σφάλμα καὶ τῆς ἑλληνικῆς καὶ τῆς ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως. Διεμαρτυρήθην ὅσον ἠδυνάμην καὶ ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ εἰς τὰς προσωπικάς μου ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ σήμερον τοὺς ἀπευθύνω καὶ πάλιν τὴν ἔκκλησιν: Καταργήσατε τὴν ἑτεροδικίαν. (Χειροκροτήματα). Εἶναι ἡ φιλοτιμία τοῦ Λαοῦ μας, ἡ ὁποία τὸ ζητεῖ. Ἀνταποκρίνεται εἰς κοινὸν συμφέρον νὰ ἄρωμεν ἀπὸ τὸ μέσον μίαν εὐκαιρίαν δημαγωγίας, ἡ ὁποία ἐπιδιώκει νὰ δηλητηριάσῃ τὰς ψυχικὰς σχέσεις δύο Λαῶν, ἀποστολὴ τῶν ὁποίων εἶναι νὰ μένουν ἡνωμένοι ἐσαεὶ διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Ἐλευθερίας. Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου νομοσχεδίου, ὅταν προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον. Ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον σήμερον ἠθέλησα νὰ ἐπιμείνω, ἦτο μία γενικὴ ἐποπτεία τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως καὶ ὁ προσδιορισμὸς τῶν ψυχικῶν, τῶν πολιτικῶν, τῶν οἰκονομικῶν μας σχέσεων μὲ τοὺς μεγάλους Συμμάχους. Ἀπὸ τὴν γενικὴν αὐτὴν θεώρησιν τοῦ παρελθόντος κατέληξα εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔσφαλε καὶ εἰς τὴν οἰκονομικήν της πολιτικήν, ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν χειροτέρευσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ μας, ἔσφαλε καὶ εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν συμμαχικῶν μας θεμάτων. Καὶ ἀπέναντι τῶν βαρυτάτων αὐτῶν σφαλμάτων της μέχρι τοῦδε, τὰ ὁποῖα σαλεύουν τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας καὶ τὴν ὁδηγοῦν εἰς κρίσιν, μία μόνον ὑπάρχει δικαία κύρωσις: Νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν Ἀρχήν. (Χειροκροτήματα).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Εὐταξίας ἔχει τὸν λόγον.

§21Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, μετὰ τήν θεωρητικὴν τοποθέτησιν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, θὰ ἐπιτρέψητε εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ σᾶς ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν στυγνὴν πραγματικότητα, εἰς τὰ στοιχεῖα τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ εἰς τοὺς ἀριθμούς. Ἐπειδὴ ἔχω νὰ προσκομίσω σήμερον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν σωρείαν στοιχείων θὰ παρακαλέσω τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. συναδέλφους, ὅσον τὸ δυνατόν, νὰ μὴ θελήσουν νὰ μὲ διακόπτουν, ὥστε νὰ μπορέσω νὰ τὰ θέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν μποροῦν νὰ σᾶς διακόψουν, διότι καὶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων οὐδεὶς τὸν διέκοψε. Καὶ ἐγὼ δὲν θὰ ἐπιτρέψω διακοπάς.

§23Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Σεῖς διακόπτετε, κ. Πρόεδρε.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ διακόπτω ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐμποδίζω τὰς διακοπάς.

§25Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ λησμονήσω νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς ὅλας τὰς αἰτιάσεις, αἱ ὁποῖαι μοῦ ἐγένοντο. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, ἐὰν μερικοὶ ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων θεωροῦν ὅτι θίγονται ἀπὸ ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναφέρω, νὰ κρατήσουν σημειώσεις καὶ νὰ ἀπαντήσουν ἀργότερα. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν ἀρχὴν νὰ θεωρῶ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν συζητοῦμεν περὶ οἰκονομικῶν θεμάτων, νὰ προβαίνωμεν εἰς ἕνα περίεργον τεμαχισμὸν ἀναλόγως τῶν Κυβερνήσεων καὶ ἀναλόγως τῶν ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὑπεύθυνοι ὅταν ἐλαμβάνοντο ὡρισμέναι ἀποφάσεις. Νομίζω, ὅτι εἰς τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα ὑπάρχει μία συνέχεια καὶ θὰ εἶναι ἀστεῖον νὰ θέλῃ κανεὶς νὰ ξεχωρίζῃ ἐποχὰς καὶ εἶναι ἐπίσης πολὺ περίεργον αὐτὸ τὸ φαινόμενον πολλῶν τέως ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν ὅτι, τρόπον τινά, ἡ ἱστορία ἡ οἰκονομικὴ ἀρχίζει ἀπὸ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἔγιναν ὑπουργοί καὶ σταματᾷ τὴν ὥραν ποὺ παύουν νὰ εἶναι. Ἐπίσης, ἄλλοι κύριοι ὑπουργοί, λησμονοῦντες μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου τὸ τὶ ἔπραξαν, ἐνθυμοῦνται τὸ ἰδικόν τους ἔργον καὶ τὸ ἐμφανίζουν ὡς τὴν χρυσῆν ἐποχήν. Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, ὅταν ἀνέλαβα τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἔθεσα ὡς κανόνα νὰ εἶμαι ἐν πολλοῖς συνεχιστὴς τῆς πολιτικῆς τοῦ προκατόχου μου, ὑπὸ τὴν ἑξῆς ὅμως ἔννοιαν, ὅτι εἰς ἐμὲ ἐναπόκειται νὰ διαλέξω ἐκείνας τὰς πράξεις, τὰς ὁποίας δέον νὰ ἐξακολουθήσω καὶ νὰ ἐνισχύσω ὡς τὰς καλυτέρας, καὶ νὰ διορθώσω ἐκείνας τὰς ὁποίας θεωρῶ, ἐνδεχομένως, ἐσφαλμένας ἢ ἐπιζημίους. Καὶ ὅταν μὲ τὴν σειράν μου θὰ ἀποχωρήσω καὶ ἐγὼ ἀπὸ ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν, ὁ διάδοχός μου, ἀνεξαρτήτως ἐὰν θὰ εἶναι πλέον ἢ ὀλιγώτερον ἱκανὸς ἤ κατάλληλος ἀπὸ ἐμέ, θὰ πράξῃ καὶ αὐτὸς τὸ αὐτὸ διὰ τὰς ἰδικάς μου πράξεις. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. βουλευτὰς νὰ μὴ θελήσουν νὰ ὀξύνουν τὰ πράγματα ὅταν καμμιὰ φορὰ εἴπω μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἴσως νὰ τοὺς δυσαρεστήσουν. Θὰ ἤθελον, ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία γίνεται σήμερον τὸ βράδυ, νὰ κρατηθῇ εἰς ἕν ἐπίπεδον ψυχραιμίας καὶ εὐπρεπείας καὶ νηφαλιότητος, ἄν μοῦ ἐπιτρέπεται νὰ εἴπω. Μετὰ τὸν σύντομον αὐτὸν πρόλογον, θὰ ἤθελον, πρῶτον, νὰ δώσω τὴν διαβεβαίωσιν εἰς τοὺς κ. κ. βουλευτάς, ὅπως τὸ ἔκαμα καὶ μὲ διαφόρους διακοπάς μου κατὰ τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τῆς χρήσεως 1954– 55 εἶναι ἀπολύτως ἰσοσκελισμένος. Καὶ ὅπως ἀνέφερα καὶ εἰς τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν καὶ ἐὰν ἀκόμη ἀφαιρέσῃ κανεὶς ὡρισμένα κονδύλια, τὰ ὁποῖα ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς πληθωριστικὰ καὶ τὰ ὁποῖα ἀνέφερα χθές, καὶ μὲ αὐτὴν ἀκόμα τὴν ἐκδοχήν, τὴν ὁποίαν, ὡς ρητῶς ἐδήλωσα δὲν παραδέχομαι. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὁ προϋπολογισμός μας θὰ ἀφίσῃ περίσσευμα. Καὶ δὲν ὑπάρχει ρῆγμα εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ὅπως ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. Ἀντιθέτως, ἡ προοπτική, διότι μᾶς μένουν ἀκόμη δύο μῆνες, εἶναι, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἀπόλυτος ἰσοσκελισμὸς καὶ περίσσευμα. Πάντως, διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω μὲ διαφόρους ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι πάντοτε εἰς τὰς ἀγορεύσεις εἶναι ἀνιαροί, καταθέτω ἀκριβῶς διὰ τὴν ἱστορίαν καὶ διὰ νά ἴδητε ἀργότερον ἐὰν αἱ προβλέψεις μου ἐπαληθεύσουν, καταθέτω περισσότερα στοιχεῖα διὰ τὸν τρέχοντα προϋπολογισμὸν 1954 –55 καὶ θὰ παρακαλέσω τοὺς πρακτικογράφους νὰ τὰ περιλάβουν εἰς τὰ πρακτικά.

Τρέχων Προϋπολογισμὸς 1954–55

Ι) ΕΣΟΔΑ

ΙΙ) ΕΞΟΔΑ

ΙΙΙ) ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ

Ἐπίσης ἐπειδὴ ἀνεφέρθη ἐπανειλημμένως τὸ σημείωμα τὸ ὁποῖον εἶχον θέσει ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς εἰς τὰς 14 Ἀπριλίου, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, νομίζω ὅτι διὰ νὰ εἶναι πλήρης ἡ ἀντίληψις ὅλων τῶν μελετητῶν, θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ τὸ καταθέσω καὶ αὐτό. Διότι, ὡς ἀνέφερα καὶ ἄλλοτε ἡ πολιτικὴ ἡ ἰδική μου ὑπῆρξε πάντοτε νὰ μὴ ἀποκρύπτω ποτὲ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θέτω ὑπ’ ὄψιν εἴτε τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἴτε τῶν ξένων φίλων μας. Θέμα· «Πρόσθετα βάρη προϋπολογισμοῦ 1955–56».

Θεωρῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν τίποτε ἀπολύτως δὲν μένει μυστικόν. Ὅτι οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους δίδω, πολὺ συχνὰ τοὺς γνωρίζει καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἑπομένως εἶναι πολὺ καλυτέρα πολιτικὴ νὰ καταθέτῃ κανεὶς εὐθέως τοὺς ἀριθμούς. Καὶ εἶχον τὴν μεγάλην ἱκανοποίησιν ὅταν πρὸ 20ημέρου ἔθεσα ὑπ’ ὄψει τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς τὴν προοπτικὴν τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ, ὅτι ὁ Ἀμερικανὸς οἰκονομικὸς Σύμβουλος κ. Χάρπερ, ὁ ὁποῖος ἀπὸ μακρὰ ἔτη εἶναι πολύτιμος βοηθὸς καὶ συμπαραστάτης εἰς ὅλους τοὺς ἑκάστοτε ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν, διεπίστωσεν, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν μετὰ ἀπὸ 6 ἔτη ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἑλλάδα οἱ ἀριθμοὶ οἱ ὁποῖοι τοῦ ὑπεβάλλοντο ἦσαν ἀπολύτως ἀκριβεῖς καὶ σύμφωνοι μὲ τὰς προβλέψεις τὰς ὁποίας ὁ ἴδιος εἶχε κάμει. Αὐτὸ εἶναι νομίζω, μία μεγάλη ἱκανοποίησις καὶ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ δι’ ἡμᾶς.

§26Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι ἀλάθητοι οἱ Ἀμερικανοί;

§27Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὄχι, ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω ὅτι συνέπεσαν αἱ προβλέψεις μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ἰδικούς μου.

§28Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Οἱ ἀριθμοὶ τίνος εἶναι;

§29Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Οἱ ἀριθμοὶ δὲν εἶναι κανενὸς κ. Ζίγδη. Παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόπτετε. Κύριοι βουλευταί, ἤθελον νὰ ἔλθω εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως συνεζητήθη τόσον εἰς τὴν Βουλήν, ὅσον καὶ εἰς τὸν τύπον. Ποῖοι λόγοι ἐπέβαλον τὴν λῆψιν τῶν νέων φορολογικῶν αὐτῶν μέτρων. Ὑπεστηρίχθη ποικιλοτρόπως σχεδὸν ἀπὸ ὅλην τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι εὕρομεν τὴν εὐκαιρίαν τῶν σεισμῶν τοῦ Βόλου διὰ νὰ ἐπιβάλωμεν τὰ μέτρα αὐτά. Ὁ κ. Παπαγιάννης, ἀνέφερε μάλιστα εἰς τὸν λόγον του ὅλας αὐτὰς τὰς δηλώσεις καὶ προσεπάθησε νὰ εὕρῃ ὅτι ἄλλα ἔλεγεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἄλλα ἔλεγεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἄλλα ἔλεγεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὴς ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτός, διότι ἀπὸ τὰς πρώτας δηλώσεις τὰς ὁποίας ἔκαμα, τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς ἐπιβολῆς τῶν φόρων, ἡ ἀνακοίνωσις ἡ ἰδική μου ἀρχίζει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὰς τόσας δυσχερείας ποὺ ἀντιμετωπίζει ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς, ἰδίᾳ διὰ τὴν κάλυψιν τῶν βαρῶν, ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν μισθῶν καὶ συντάξεων, καὶ τῆς συνεχίσεως τοῦ προγράμματος ὁριστικῆς ἀποκαταστάσεως σεισμοπαθῶν Ἰονίων Νήσων καὶ Θεσσαλίας... κλπ.». Ὥστε βλέπετε, ὅτι οὐδέποτε ἔφυγα ἀπὸ τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἔθεσα, οὐδέποτε ἔφυγα ἀπὸ τὴν κατάστασιν τὴν ὁποίαν προηγουμένως σᾶς ἀνέφερα καὶ τὴν ὁποίαν εἶχον ὑποβάλει εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, ὅτι τὸ πρόγραμμα ἦτο σύνθετον. Ἐκτὸς τῆς μεγάλης ἀνάγκης διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀδελφῶν μας τοῦ Βόλου ὑπῆρχον καὶ τὰ νέα βάρη τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς νέας χρήσεως. Μὴ γίνεται σύγχυσις. Μὴ ἀναφέρετε καὶ θέλετε νὰ ἑρμηνεύσητε τὰ βάρη ὡς ἐλλείμματα. Πῶς θὰ ἀντιμετωπισθοῦν, αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργον μας καὶ θὰ τὸ ἴδητε ὅταν θὰ κατατεθῇ ὁ προϋπολογισμός. Πάντως, ἕνα εἶναι γεγονὸς ὅτι, ἐκτὸς τῶν 340 ἑκατομμυρίων τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται σύμφωνα μὲ τὸ πρόγραμμα τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων κ. Καραμανλῆ, ἡ πρώτη μελέτη ἡ ὁποία ἔχει γίνει διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ Βόλου, ἀνέρχεται εἰς 600 ἑκατομμύρια. Ὅπως ἀπήντησα εἰς μίαν διακοπὴν εἰς τὸν κ. Ζίγδην, βεβαίως δὲν δύναμαι νὰ βεβαιώσω ἐὰν εἶναι τεχνικῶς δυνατὸν τὰ 600 αὐτὰ ἑκατομμύρια νὰ ἐξοδευθοῦν εἰς τὴν ἐρχομένην χρῆσιν. Πάντως, ἡ διάθεσις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ δρᾶμα τῶν Ἰονίων Νήσων καὶ μὲ τὴν κτηθεῖσαν πεῖραν ἐκ τοῦ παρελθόντος νὰ ἀρχίσωμεν τὴν ἀνοικοδόμησιν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον καὶ νὰ ἐπαναφέρωμεν πάλιν τὴν εὐημερίαν εἰς τὸν Βόλον καὶ εἰς τὰ χωριὰ τῆς Μαγνησίας. Θὰ ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ σᾶς προσκομίσω καὶ τὰ στοιχεῖα, δηλαδὴ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν δαπανῶν πόσα εἶναι τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἐξωδεύθησαν διὰ τὰς καταστροφὰς τῶν θεομηνιῶν ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἠμπόρεσα ἀκόμη νὰ τὰ συγκεντρώσω, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ σᾶς θέσω ὑπ’ ὄψει τὸ μέγεθος τῶν καταστροφῶν αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο διότι φοβοῦμαι ὅτι καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἐγένετο ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ πολὺ ὀλίγον φαίνεται ὅτι μᾶς συγκινοῦν αἱ καταστροφαὶ τοῦ Βόλου. Ἔχομεν συνηθίσει εἰς τὰς καταστροφὰς καὶ δὲν μᾶς κάμνουν πλέον ἐντύπωσιν καὶ δι’ αὐτὸ ἐμφανίζεται τὸ περίεργον φαινόμενον νὰ ὑπάρχουν βουλευταὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ οἱ ὁποῖοι ἔγραψαν εἰς ἄρθρον των δημοσιευθὲν εἰς τὴν ἐφημερίδα «Οἰκονομικὸς Ταχυδρόμος» ὅτι οὔτε ἕνα λεπτόν, ἀπὸ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, θὰ διατεθοῦν διὰ τοὺς σεισμοπαθεῖς τοῦ Βόλου. Κύριοι βουλευταί, προσπαθήσατε μίαν στιγμὴν νὰ ἀναπολήσετε τὰς μεγάλας καταστροφὰς αἱ ὁποῖαι ἔπληξαν τὴν χώραν μας κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν κυβερνῶμεν ἡμεῖς. Ἔχομεν πρῶτον εἰς τὰς 12 Αὐγούστου τὰς Ἰονίους Νήσους μὲ καταστραφείσας οἰκίας 28.450, ἔχομεν εἰς τὰς 30.4.54 τὰς καταστροφὰς τῆς Θεσσαλίας καὶ Φθιώτιδος μὲ οἰκίας κατεστραμμένας 7.200 καὶ βεβλαμένας βαρέως καὶ ἐλαφρῶς ἐν ὅλῳ 29.400. Ἔχομεν μετὰ τὰς καταστροφὰς τῆς 19 καὶ 21 Ἀπριλίου Μαγνησίας καὶ Βόλου ὅπου αἱ καταρεύσασαι οἰκίαι ἀνέρχονται εἰς 5.521 καὶ βεβλαμέναι ἐν γένει εἰς 18.236, ἐν ὅλῳ 23.757. Ἐν ταύταις ὅμως πρέπει νὰ προστεθοῦν αἱ καταστροφαὶ ἐκ τῶν μικροτέρας μὲν ἐντάσεως, ἀλλὰ εὐρείας εἰς ἔκτασιν καὶ συχνότητα, εἰς τὴν Ἠλείαν, Ἀχαΐαν, Ἀρκαδίαν, Μεσσηνίαν, Λακωνίαν, Ἰσθμίαν. Μετὰ τὰς καταστροφὰς ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ Ἕβρου καὶ τῆς Μακεδονίας, τὰς ἐκ τῶν παγετώνων καταστροφὰς καὶ ἐπὶ πλέον ὅλων τῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι διετέθησαν διὰ τὰς οἰκοδομὰς αὐτὰς εἶναι ἡ καταστροφὴ τῶν δημοσίων ἔργων πάσης φύσεως λιμένων, ὁδῶν, γεφυρῶν, τὰς τεραστίας δαπάνας διὰ περίθαλψιν, διατροφὴν καὶ τὰς δαπάνας τὰς πραγματοποιηθείσας λόγῳ τῆς γενομένης κινητοποιήσεως τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ ὁλοκλήρου τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, τὰς πάσης φύσεως ἀπαλλαγὰς καὶ διευκολύνσεις, τὰς ὁποίας ἐδώσαμεν καὶ τέλος τὴν ἀρνητικὴν ζημίαν ἡ ὁποία προκύπτει πάντοτε ἀπὸ τὰς μεγάλας καταστροφάς. Εἶναι λοιπὸν φυσικόν, ὅτι ὅταν μᾶς εὑρῆκεν αὐτὴ ἡ μεγάλη καταστροφὴ τοῦ Βόλου ἐσκέφθημεν ὅτι θὰ ἔπρεπε πάλιν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ κληθῇ διὰ νὰ δώσῃ χεῖρα βοηθείας εἰς τοὺς βαρέως πληγέντας ἀδελφούς του. Γνωρίζω βεβαίως, τὰ ἐπιχειρήματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι εἶναι πολὺ βεβαρυμένος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Τοῦτο οὐδεὶς τὸ γνωρίζει περισσότερον ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλὰ ὅταν ἐλάβωμεν τὴν ἀπόφασιν, κ. βουλευταί, ἠθέλαμεν νὰ δείξωμεν καὶ ἀπέναντι τῶν μεγάλων μας Συμμάχων, ὅτι ἔχομεν πρῶτα ἀπ’ ὅλα, τὴν καλὴν θέλησιν νὰ βοηθήσωμεν μόνοι μας, καὶ πρὶν ζητήσωμεν βοήθειαν, νὰ ἀποδείξωμεν ὅτι ἐξηντλήσαμεν καὶ τὸ τελευταῖον ἀκόμη περιθώριον καὶ νὰ μὴ κάμωμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνέστησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις. Θὰ σᾶς διαβάσω αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔγραψεν ἕνα ἐκ τῶν ἐγκύρων ὀργάνων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κατ’ ἔμπνευσιν, φαντάζομαι, τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, διότι λέγει: «Μὲ τὰς νέας φορολογίας, σμικρύνεται εἰκονικῶς τὸ χάσμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου κατὰ τὴν μέχρι τοῦδε τακτικὴν καθωρίζετο ἡ βοήθεια. Ἔναντι τοῦ ἀμφιβόλου κέρδους ἐκ τῶν τελευταίων μέτρων ἡ Κυβέρνησις ἐκινδύνευσε νὰ ἐξασθενίσῃ τὸ θετικώτερον ἐπιχείρημα πρὸς χορήγησιν ἐπαρκοῦς βοηθείας, τὸ ἐπιχέρημα, δηλαδή, τοῦ πραγματικοῦ ἀνοίγματος μεταξὺ τῶν ἐσωτερικῶν πόρων τῆς Χώρας καὶ τῶν ἀναγκαίων δαπανῶν τοῦ τρέχοντος προϋπολογισμοῦ καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς ἀνασυγκροτήσεως». Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, δὲν ἠκολουθήσαμεν τὴν πολιτικὴν αὐτὴν καὶ ἐλπίζω καὶ εὔχομαι, ὅτι πράγματι ἐτηρήσαμεν τὴν ὀρθὴν πολιτικὴν καὶ ἐλπίζω καὶ εὔχομαι, διὰ τὸ καλὸν ὅλων μας, ὅτι αἱ ἰδικαί μας προβλέψεις θὰ πραγματοποιηθοῦν. Κύριοι βουλευταί, ἐζητήθησαν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὡρισμένα στοιχεῖα διὰ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠμπορῶ νὰ τοῦ δώσω εἶναι αἱ συγκριτικαὶ δαπάναι τῶν οἰκονομικῶν ἐτῶν 1952–1953 ἕως 1954–1955. Δέν ἠμπορῶ νὰ δώσω διὰ τὸ 1956, διότι καθὼς ἀντιλαμβάνεσθε πολὺ καλά, δὲν ἔχει γίνει αὐτὴ ἡ ἐργασία, ἐφ’ ὅσον ὁ προϋπολογισμὸς δὲν ἔχει καταρτισθῆ. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ θὰ σᾶς τὰ ἀναγνώσω ἐν συντομίᾳ καὶ θὰ τὰ καταθέσω καὶ αὐτὰ, ὥστε ἐφ’ ὅσον λείπει ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, νὰ τὰ ἴδῃ μὲ ὅλην του τὴν ἄνεσιν. Ἐδῶ ἔχομεν μίαν διάκρισιν τῶν δαπανῶν κατὰ τὸν ὁρισμὸν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. δηλαδὴ εἰς αὐτὰς περιλαμβάνονται αἱ δαπάναι τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, αἱ στρατιωτικαὶ συντάξεις, ἡ Χωροφυλακή, τὸ Ταμεῖον Ἐθνικοῦ Στόλου καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§30Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἴπατε ἡ Χωροφυλακή;

§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καὶ ἡ Ἀστυνομία Πόλεων καὶ ἡ Πυροσβεστικὴ Ὑπηρεσία.

§32Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸν κατατιθέμενον πίνακα διαχωρίζονται αἱ ἐθνικαὶ δαπάναι εἰς τὰς ὁποίας περιλαμβάνονται αἱ πολεμικαὶ συντάξεις, τὰ λοιπὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἤτοι ἡ Ἀστυνομία Πόλεων, ἡ Πυροσβεστικὴ Ὑπηρεσία καὶ αἱ δαπάναι διὰ τοὺς ἀναπήρους. Ἐξ αὐτῶν προκύπτει ὅτι αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι εἶναι, κατὰ τὸν ὁρισμὸν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., κατὰ τὰ ἔτη 1952–1953 ἕως 1954–1955 εἰς ἑκατομμύρια δραχμῶν αἱ ἑξῆς:

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑΙ ΔΑΠΑΝΑΙ

Κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1952–53 ἕως 1954–55 (εἰς ἑκατομμύρια δραχμῶν).

§33Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἰς τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας τοῦ ΝΑΤΟ, περιλαμβάνονται αἱ συντάξεις τῶν παθόντων ἐν πολέμῳ;

§34Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Μάλιστα, τὰς ἔχω ξεχωρίσει εἰς τὸ σημείωμά μου. Ἐπίσης ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος τὰ εἶχε ζητήσει χθὲς καὶ σήμερον τὸ ἐπανέλαβεν εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν ἐν συγκρίσει μὲ τὰ ἄλλα Κράτη τοῦ

ΝΑΤΟ.

27 Μαΐου 1955 Ἐπιβάρυνσις Στρατιωτικῶν δαπανῶν. I. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει τὸ ὑψηλότερον ποσοστὸν στρατιωτικῶν δαπανῶν ἐν σχέσει πρὸς τὰς λοιπὰς χώρας τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. κατὰ ἔτη ὡς ἑξῆς: Ἔτος 1949 7.4% ἔναντι μικροτέρου ποσοστοῦ εἰς ἄλλας Χώρας ἐξαιρέσει Τουρκίας Ἔτος 1950 7,6% ὁμοίως ἐξαιρέσει Τουρκίας. Ἔτος 1951 8,5% ὁμοίως ἐξαιρέσει Γαλλίας, Ἀγγλίας, Ἀμερικῆς. Ἔτος 1952 8,3% ὁμοίως ἐξαιρέσει Γαλλίας, Ἀγγλίας, Ἀμερικῆς, Καναδᾶ. Ἔτος 1953 6,5% ὁμοίως ἐξαιρέσει Γαλλίας, Ἀγγλίας, Ἀμερικῆς, Καναδᾶ. Ἔτος 1954 7,1% ὁμοίως ἐξαιρέσει Γαλλίας, Ἀγγλίας, Ἀμερικῆς, Καναδᾶ. II. Τὸ ποσοστὸν τοῦτο εἶναι οὐσίᾳ κατὰ πολὺ ὑψηλότερον ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα ὑπολείπεται σημαντικῶς ἐν Ἑλλάδι ἐν σχέσει πρὸς τὰς λοιπὰς Χώρας. Τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν ἀμύνης εἰς τὰς Χώρας τοῦ ΝΑΤΟ Αἱ δαπάναι ἀμύνης τῶν διαφόρων Χωρῶν τοῦ ΝΑΤΟ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀνακοινωθοῦν εἰς ἀπολύτους ἀριθμούς. Ἡ ἐπιβάρυνσις ἐν τούτοις τῆς οἰκονομίας ἑκάστης Χώρας ἐκ τῶν ἀμυντικῶν αὐτῆς δαπανῶν ἐμφαίνεται ἐκ τῆς συγκρίσεως αὐτῶν πρὸς τὸ ἀκαθάριστον ἐθνικὸν προϊὸν εἰς τιμὰς συντελεστῶν παραγωγῆς. Ὁ κατωτέρω πίναξ δεικνύει τὴν σύγκρισιν ταύτην.

ΠΙΝΑΞ

Ποσοστιαία ἀναλογία δαπανῶν ἀμύνης ἐπὶ ἀκαθαρίστου ἐθνικοῦ προϊόντος εἰς τιμὰς συντελεστῶν παραγωγῆς (1). Ὑπολογισμὸς εἰς τρεχ. τιμὰς

(1) Αἱ δαπάναι ἀμύνης ὑπολογίζονται κατὰ τὸν ὁρισμὸν τοῦ ΝΑΤΟ. Τὰ ἐκ τῆς συγκρίσεως ταύτης, ἐξαγόμενα συμπεράσματα περὶ τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς οἰκονομίας ἑκάστης Χώρας ἐκ τῶν δαπανῶν ἀμύνης δέον ὅπως ἐκλαμβάνωνται μόνον ὡς ἁπλῆ ἔνδειξις οὐχὶ δὲ καὶ ὡς ἀπόδειξις. Ἡ σύγκρισις ἐξ ἄλλου τῆς ἐπιβαρύνσεως μεταξὺ τῶν διαφόρων Χωρῶν δέον νὰ γίνεται μὲ μεγάλην προσοχὴν διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος δὲν γίνεται εἰς ὅλας τὰς Χώρας κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἐπιβαρύνσεως ἑκάστης χώρας, δέον νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν ὅλαι αἱ ἰσχύουσαι κοινωνικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι. Ἐπίσης ἔχω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας καὶ τὰς δαπάνας κοινῆς ὑποδομῆς διὰ τὰς ὁποίας χθὲς ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ἐζήτησε στοιχεῖα. Αἱ δαπάναι κοινῆς ὑποδομῆς εἶναι αἱ ἀκόλουθαι: 27–5–1955 Δαπάναι Κοινῆς Ὑποδομῆς

Ἤθελον ἐπίσης νὰ ἀνασκευάσω μερικοὺς ἀριθμοὺς ἐν σχέσει πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν κατὰ τὸ ἔτος 1954– 1955. Ὁ κ. Μητσοτάκης εἶχεν ἀναφέρει ὅτι τὰ ἀδιάθετα ὑπόλοιπα τῶν προηγουμένων ἐτῶν ἀνήρχοντο εἰς 43 ἑκατομμύρια δολλάρια, καὶ ἡ βοήθεια κατὰ τὸ 1954–55 ἦτο 26,2 ἑκατομμύρια δολλάρια. Προσθέτως ἀνέφερεν ὅτι τὰ διατεθέντα τρόφιμα ἦσαν 5 ἑκατομμύρια καὶ ἑπομένως ἡ βοήθεια ἡ παρασχεθεῖσα κατὰ τὸ ἔτος 1954–55 ἀνήρχετο εἰς 74,2 ἑκατομμύρια δολλάρια. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δὲν εἶναι ἀκριβεῖς, ἡ παρασχεθεῖσα εἰς τὴν χώραν μας βοήθεια ἀνέρχεται εἰς 63,5 ἑκατομμύρια δολλάρια τὰ διατεθέντα ὑπόλοιπα τῶν προηγουμένων ἐτῶν εἶναι 37,3. Ἡ βοήθεια ὅπως ὀρθῶς ἀνέφερεν ἀνῆλθεν εἰς 26,2 ἑκατομμύρια, τὰ 5 ὅμως ἑκατομμύρια δολλαρίων εἰς τρόφιμα δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰ ὑπολογίσωμεν, διότι δὲν παρεσχέθησαν εἰς τὸ Κράτος, ἀλλὰ ἐδόθησαν εἰς διαφόρους φιλανθρωπικὰς ὀργανώσεις. Διὰ τὴν ἀξιοποίησιν μάλιστα τῆς βοηθείας αὐτῆς, ἐπεβαρύναμεν ἔτι περισσότερον τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Ἑπομένως, δὲν νομίζω, ὅτι ὀρθῶς πρέπει νὰ περιλαμβάνωνται εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Μητσοτάκης. Καὶ τώρα θέλω νὰ ἀναφέρω, ὅτι τὸ ὑπόλοιπον, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἀπορροφηθῇ ἀνέρχεται κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς μας εἰς τρία ἕως τέσσαρα ἑκατομμύρια καὶ ὄχι συμφώνως μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. Μητσοτάκη εἰς 10 ἑκατομμύρια. Ἐζητήθη ἐπανειλημμένως ἀπὸ τοὺς διαφόρους ἀγορητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ παρασχεθοῦν στοιχεῖα διὰ τὸν νέον προϋπολογισμόν. Ὅπως ἐδήλωσα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, καὶ ὅπως ἐδήλωσε καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ κ. Παπαληγούρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρασχεθοῦν τοιαῦτα στοιχεῖα ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ἀκόμη καθορισθῇ τὸ ὕψος τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας καὶ νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπεν οὔτε ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ζητηθοῦν περισσότερα στοιχεῖα ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ἀσφαλῶς θὰ παρεκώλυον τὸ ἔργον μας. Ἐπίσης δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ τίποτε διὰ τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διὰ τὸ ὁποῖον ἤδη γίνεται εἰδικὴ ἔρευνα ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖαι οἰκονομίαι δύνανται νὰ ἐπιτευχθοῦν, διότι τὸ αἴτημα τοῦ κ. Βενιζέλου, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιτευχθοῦν σκληραὶ οἰκονομίαι νομίζω, ὅτι ὅλοι συμφωνοῦμεν ὅτι εἶναι δύσκολον μὲ τὰς μεγάλας κοινωνικὰς ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι αὐξάνονται καθημερινῶς, νὰ ζητοῦμεν ἀκόμη περισσοτέρας οἰκονομίας, ἐκτὸς βεβαίως τοῦ κονδυλίου τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, διὰ τὸ ὁποῖον ἀντιλαμβάνεσθε ὅλοι ὅτι ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι δυσχέρειαι. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη ἀπεφασίζετο αὐτό, δὲν θὰ εἶχεν ἴσως ὁ νέος προϋπολογισμὸς νὰ ὠφεληθῇ πολὺ μεγάλα ποσά, ὅπως πολλοί, μὴ γνωρίζοντες τὰ πράγματα, φαντάζονται. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἔδωσα ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἦσαν χρήσιμα διὰ τὴν περαιτέρω συζήτησιν τοῦ θέματος. Καὶ τώρα εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς μερικὰς αἰτιάσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἰς ὅλην τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ὅλας αὐτὰς τὰς ἡμέρας δὲν ἐγένετο καμμία ὑπόδειξις ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἔπρεπεν, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίας, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἔπρεπε καλύτερον νὰ τὰς ἐπιβάλῃ. Ὅλοι περιώρισαν τὴν κριτικήν των ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνουν, κανεὶς ὅμως δὲν μᾶς ὑπέδειξε τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αὐταὶ αἱ μεγάλαι ἀνάγκαι. Ὅλοι συνεφώνησαν παραδόξως ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιβληθοῦν αἱ φορολογίαι εἰς τοὺς ἀμέσους φόρους. Ἐνῷ ὅμως κατηγοροῦν καὶ λέγουν ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατὰ προτίμησιν ἐπιβάλλει τοὺς ἐμμέσους φόρους, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ τὸ κεφάλαιον τῆς ἀμέσου φορολογίας εἶναι ὅλοι σύμφωνοι νὰ μὴ ἐπιβληθοῦν. Ἐξηγήσαμεν ὅταν ἐλάβομεν τὸ μέτρον αὐτό, ὅτι ἠθελήσαμεν νὰ εἶναι ἡ συμμετοχὴ ὅλων, οἱ ὁποῖοι πληρώνουν ἀμέσους φόρους, ἀνάλογος τῆς δυνάμεώς των καὶ δι’ αὐτὸ ἐπεβάλαμεν τὸ ποσοστὸν αὐτὸ τῶν 20%. Θὰ ἤθελα δὲ νὰ ἀναφέρω μερικοὺς ἀριθμοὺς διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι δὲν εἶναι τόσον μεγάλη ἡ ἐπιβάρυνσις, ὅπως ἠθέλησαν μερικοὶ νὰ παραστήσουν, ὅτι φέρ’ εἰπεῖν εἰς τοὺς μισθωτοὺς ὅ,τι ἐδώσαμεν ὡς αὔξησιν π. χ. εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, τὸ ἀφαιρέσαμεν ἐντέχνως μὲ τὴν ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν. Θὰ ἤθελα π. χ. νὰ ἀναφέρω, ὅτι ὁ ἔχων εἰσόδημα ἐκ μισθοῦ 3.000 δραχμῶν μηνιαίως, ἤτοι 36.000 δραχμῶν ἐτησίως, καταβάλλει φόρον καθαρᾶς προσόδου ἐτησίως 1260 δραχμῶν καὶ θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων ἐφ’ ἅπαξ μὲ δραχμὰς 252. Ὁ λαμβάνων μισθὸν 18.000 δραχμῶν ἐτησίως καταβάλλει φόρον δραχμὰς 180 καὶ θὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ δραχμὰς 36. Ὁ ἀσκῶν ἐμπόριον καὶ ἔχων καθαρὸν εἰσόδημα 35.000 δραχμῶν, θὰ καταβάλῃ φόρον 2.200 καὶ θὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ δραχμὰς 440. Ὁ ἔχων εἰσόδημα 19.000 ἐτησίως θὰ καταβάλῃ φόρον δραχμὰς 600 καὶ θὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ εἰσφορὰν δραχμῶν 120. Ἐνῷ ὁ πραγματοποιῶν κέρδη 75.000 ἐτησίως θὰ καταβάλῃ φόρον δρχ. 11.250 καὶ ἡ εἰσφορὰ θὰ ἀνέλθῃ εἰς δραχμὰς 2.250. Καὶ τέλος ὁ πραγματοποιῶν ἐξ οἱασδήποτε πηγῆς εἰσόδημα δραχμῶν 500.000 ἐτησίως ὀφείλει φόρον δραχμὰς 187.250 καὶ θὰ καταβάλῃ ἐφ’ ἅπαξ εἰσφορὰν δραχμὰς 37.500. Νομίζω, ὅτι κάθε καλῆς πίστεως κριτὴς δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς κατηγορήσῃ ὅτι ἡ εἰσφορὰ δὲν πλήττει ἐξ ἴσου πτωχοὺς καὶ πλουσίους. Θὰ ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ν’ ἀναφέρω καὶ τὸ περιώνυμον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Χανίων βουλευτής, ὁ κ. Μητσοτάκης, τὸ θέμα δηλαδή, τοῦ συνθετικοῦ φόρου. Σύμφωνα μὲ τὴν θεωρίαν, τὴν ὁποίαν καθὼς εἶπα προηγουμένως δὲν ἀσπάζομαι, ὁ κ. Μητσοτάκης, θεωρεῖ ὅτι ὅλα τὰ ὁποῖα ἐγένοντο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν των ἦσαν καλὰ καὶ ὅλα τὰ ὁποῖα γίνονται ἐπὶ τῶν διαδόχων εἶναι ἄσχημα καὶ ὅτι δῆθεν ἡμεῖς, εὐθὺς ὡς ἀνελάβομεν τὴν ἀρχήν, ἐφροντίσαμεν ἀμέσως νὰ παύσωμεν νὰ ζητοῦμεν φόρον συνθετικὸν ἀπὸ τοὺς πλουσίους καὶ νὰ περιοριζώμεθα μόνον εἰς τοὺς πτωχούς. Καὶ χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ ὁ κ. Μητσοτάκης ἔπεσε θῦμα μιᾶς οἰκτρᾶς πλάνης. Ἐπειδὴ εἶναι πάντοτε καλῆς πίστεως συζητητὴς δὲν ἠμπορῶ νὰ παραδεχθῶ ὅτι τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ ἐκ Χανίων κ. βουλευτὴς, τοὺς εἶπε ἐπειδὴ ἤθελε νὰ παρουσιάσῃ ψευδεῖς ἀριθμούς. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἔμπλεξε τοὺς ἀριθμοὺς καὶ ἔκαμε μίαν τραγικὴν παρεξήγησιν. Ὁ κ. Μητσοτάκης, διὰ τὸ 1952–53 λαμβάνει τὸ σύνολον τῶν δηλώσεων, δηλαδὴ μόνον τὰς δηλώσεις αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν καὶ ἀναφέρει ὅτι τὸ 1952–53 ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπλήρωσαν φόρον συνθετικὸν ἀνήρχοντο εἰς 6.323. Πράγματι, ὅμως, οἱ δηλώσαντες ἄνευ καταβολῆς φόρου ἦσαν 2.854 καὶ οἱ πραγματικῶς πληρώσαντες ἦσαν 3.469. Καὶ ἐπειδή, καθὼς ἀνέφερα καὶ προηγουμένως, ὑπάρχει μία φυσιολογικὴ ἐξέλιξις καὶ εἶναι φυσικὸν κάθε χρόνον αἱ ὑπηρεσίαι νὰ αὐξάνουν τὴν δραστηριότητά των καὶ σιγὰ– σιγὰ ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ περιορίζεται ἡ φοροδιαφυγή, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸ 1952–53 ἔχομεν μίαν αὔξησιν τῶν δηλώσεων εἰς 4.611. Δηλαδὴ προσθέτω πλέον ἐκείνους οἱ ὁποῖοι φορολογοῦνται καὶ ὄχι τοὺς δηλώσαντας, διότι οἱ δηλώσαντες, ἐὰν πάρῃ κανεὶς τὸν ἀριθμὸν αὐτόν, οἱ δηλώσαντες τὸ 1954–55 εἶναι 32.000.

§35Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἔχω ἐδῶ τὴν ἰδικήν σας ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐρώτησιν τὴν ὁποίαν εἴχομεν καταθέσει. Ἡ ἰδική σας ἀπάντησις λέγει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Ἐντὸς τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1953–54 ἐπεδόθησαν 4.611 θετικαὶ δηλώσεις συνολικῆς καθαρᾶς προσόδου καὶ ὁμοίως ἐντὸς τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1954–55 ἐπεδόθησαν 5.706 δηλώσεις ἀμέσου φορολογίας, ἐνῷ τὸ 1952–53 εἶχον ἐπιδοθῆ 6.323». Ἐὰν ἔχετε ἀντίρρησιν, ὡς πρὸς τοὺς ἰδικούς σας ἀριθμούς, διορθώσατέ τους.

§36Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τοὺς ἐπισήμους ἀριθμοὺς θὰ τοὺς καταθέσω τώρα, ἔχουν δὲ ὡς ἑξῆς:

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΘΕΤΙΚΟΥ

Στοιχεῖα Ὑπ. Οἰκονομικῶν

§37Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὑπάρχει πίναξ, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει ὅτι θετικαὶ δηλώσεις ὑπεβλήθησαν (σελ. 323).

§38Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Γνωρίζετε καλῶς, ὅτι δύο εἶναι τὰ σχέδια κατὰ τὰ ὁποῖα καταβάλλεται ὁ συνθετικὸς φόρος. Πρῶτον, εἶναι ἡ δήλωσις, ἡ ὁποία ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ εἰσοδήματος, καὶ δεύτερον ἡ καταβολή, ἡ ὁποία ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον ἀπομένει ἀπὸ ὡρισμένας ἀπαλλαγὰς ἀφ’ ἑνός καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀπὸ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ φόρου τῶν ἀναλυτικῶν κατηγοριῶν, κατὰ συνέπειαν 6.323 ἦσαν αἱ δηλώσεις, ἀλλὰ οἱ ὑποβληθέντες τελικῶς εἰς καταβολὴν ἦσαν 3.469.

§39Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρω, εἶναι ἀκριβῆ καὶ ἐπίσημα. Τὰ καταθέτω διὰ νὰ ἀναγραφοῦν καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι ὁ βεβαιούμενος, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δηλώσεων αὐτῶν, φόρος ἀνέρχεται διὰ τὸ ἔτος 1952–53 εἰς 72.698.000, διὰ τὸ 1953–54 εἰς 80.127.000 καὶ διὰ τὸ 1954–55 εἰς 89.906.000 δραχμ. Ἑπομένως, ἔχομεν τὴν πρόοδον φυσικήν.

§40Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὁ ἀριθμὸς τῶν 89.000.000 δραχμ., ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι εἶναι ἀριθμὸς μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ὑπόκειται εἰς τὸν συνθετικὸν φόρον. Τὸ 1953–54 ὑπήγοντο εἰς τὸν συνθετικὸν φόρον ἀπὸ τοῦ ποσοῦ τῶν 60.000.000 καὶ ἄνω, ἐνῷ τὸ 1954–55 ἀπὸ τοῦ ποσοῦ τῶν 75 ἑκατομμυρίων καὶ ἄνω.

§41Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διὰ νὰ συμπληρώσω τὴν ἀπορίαν σας, θὰ ἤθελον νὰ δώσω καὶ τὰς ἑξῆς πληροφορίας. Ὅτι τὸ 1954–55 ἐπεδόθησαν 82.185 δηλώσεις. Τὸ ἀφορολόγητον, διὰ τὸ ἔτος τοῦτο, ηὐξήθη εἰς 75.000.000 δραχμ. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω 10.849 δηλώσεων ἄνω τῶν 75.000 δραχμῶν ἦσαν αἱ 5.706. Ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν δὲν ἔκαμαν σωστὰ τὴν δουλειά τους. Ἐπίσης, ὁ κ. Γρηγορίου ἰσχυρίσθη, ὅτι ἐνῷ ηὐξήθη τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ τὸ 1953–54, ἐν τούτοις, ἡ ἀπόδοσις τῶν ἀμέσων φόρων ἐμειώθη. Τοῦτο εἶναι, ἐν μέρει, ἀληθές. Διότι ἐκ τῶν στοιχείων προκύπτει μείωσις τῆς ἀμέσου φορολογίας, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἔμμεσον, κατὰ 15%, δεδομένου ὅτι ἡ ἄμεσος κατῆλθεν εἰς 24% κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1953–54. Ὅταν ἐξετάσῃ τις εἰδικώτερον τὸ θέμα, τότε θὰ ἴδῃ ὅτι ἡ ἔμμεσος φορολογία, λόγῳ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἦτο φυσικὸν νὰ παρουσιάσῃ μίαν διόγκωσιν. Ἐπίσης, κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1952–53, γνωρίζετε ὅτι ἐπεβλήθη καὶ μία ἔκτακτος εἰσφορὰ τοῦ νόμου 2360 ἐξ ἧς ἐπῆλθεν αὔξησις τῆς ἀμέσου φορολογίας, ἥτις δὲν ἐπανελήφθη τὸ 1953–54. Παρὰ ταῦτα ὅμως, κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1954–55, ἔχομεν οὐσιώδη αὔξησιν τῆς ἀμέσου φορολογίας καὶ κατὰ τὰ μέχρι τῆς 31ης Μαρτίου 1955 ἀποτελέσματα τοῦ προϋπολογισμοῦ ἡ σχέσις τῆς ἀμέσου πρὸς τὴν ἔμμεσον φορολογίαν εἶναι 29,1% πρὸς 79,9%. Ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτὴς κ. Παπαγιάννης, κατηγόρησεν, ὅτι κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ προέβην εἰς μεγάλας σπατάλας καὶ ὅτι ἐπίσης περιέλαβα διαφόρους διατάξεις σκανδαλώδεις. Νομίζω, ὅτι ἀπὸ πολλὴν ἴσως νευρικότητα παρεσύρθη εἰς τὴν διαπίστωσιν αὐτήν. Διότι, δὲν νομίζω, ὅτι κατὰ τὸ ἑξάμηνον ποὺ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, παρετηρήθησαν σπατάλαι εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐπίσης συνεζήτησα καὶ τὸ θέμα τῶν σκανδαλωδῶν διατάξεων. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μετὰ τὴν προχθεσινὴν ἐξήγησιν. Ἤθελα καὶ πάλιν νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπέβαλε τοὺς δασμοὺς εἰς τὰ περιοδικά, περιωρίσθη εἰς δύο μόνον περιοδικά, εἰς τὸ «Ρομάντζο» καὶ τὸν «Θησαυρόν» ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν αὐτὴ ἡ διάταξις νὰ ἰσχύσῃ. Εἶμαι πρόθυμος νὰ ἐξετάσω εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον ἐὰν θὰ ἔπρεπε γενικῶς νὰ ἐπιβληθοῦν ὡρισμένοι δασμοὶ εἰς τὰ περιοδικά. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὐτή, ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος κατήντησε νὰ θίγῃ μόνον δύο περιοδικά, καὶ οὐδὲν πλέον αὐτῶν. Θὰ ἤθελα τώρα νὰ δώσω καὶ μίαν ἐξήγησιν διὰ μίαν διάταξιν ἡ ὁποία περιελήφθη εἰς ἕνα φορολογικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητεῖται τώρα ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὅταν τὴν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος δὲν τὴν ἐνεθυμήθην. Ἔχω ὅμως τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πρόκειται περὶ διατάξεως δικαίας. Διότι, ἐφ’ ὅσον ὁ ἴδιος ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔθεσε διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔκαμον ἀκριβεῖς δηλώσεις, ἔχουν δικαίωμα νὰ συμβιβασθοῦν καὶ νὰ μὴ ὑποστοῦν τὰς ποινικὰς συνεπείας, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι πολὺ σοβαρὰ ἡ εὐκολία τὴν ὁποίαν δίδουν εἰς τὸν τυχὸν ἀδικηθέντα νὰ προσφύγῃ εἰς τὰ φορολογικὰ δικαστήρια πρὸς ἀπόδοσιν φορολογικῆς δικαιοσύνης. Ἀλλ’ εἶμαι πρόθυμος, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα νὰ τὸ συζητήσω εὐρύτερον. Βλέπω μὲ ἱκανοποίησιν, ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν σήμερον ὁ κ. Σιφναῖος καὶ ἔτσι ἠμπορῶ νὰ τοῦ ἀπαντήσω εἰς μίαν ἄλλην κατηγορίαν ἡ ὁποία μοῦ ἀπηυθύνθη ἐκ μέρους του.

§42Π. ΣΙΦΝΑΙΟΣ. Εἰς τὴν ὁποίαν, κύριε ὑπουργέ, δὲν θὰ ἠμπορέσω νὰ ἀπαντήσω φυσικά, ἀφοῦ ὁ κ. Πρόεδρος δὲν ἐπιτρέπει διακοπάς.

§43Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ θὰ καταθέσω ἔγγραφα, κ. συνάδελφε, καὶ ἐὰν θέλετε ἠμπορεῖτε μετὰ νὰ τὸ ἀνασκευάσετε. Μᾶς κατηγορεῖτε, ὅτι περιελάβαμεν καὶ μίαν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας νομιμοποιοῦνται ἅπασαι αἱ ὑπερβάσεις τῶν ἐφημερίδων, αἱ ἀφορῶσαι τὴν ἐπιφάνειαν ἐκτυπώσεως ὡς καὶ τὸ ἀνώτατον ὅριον ἐκτυπώσεως ἀντιτύπων καὶ ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἦτο σκανδαλώδης. Ἔχω εἰς χεῖρας μου ἔγγραφον ἰδικόν σας τῆς 29.3.54 πρὸς τὸ Αʹ Τελωνεῖον Εἰσαγωγῆς Πειραιῶς, τὸ ὁποῖον λέγει: «Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3912 καὶ 5914 ὑμετέρων ἐγγράφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ καταρτιζομένου νόμου περὶ τύπου νομιμοποιοῦνται ἅπασαι αἱ ὑπερβάσεις τῶν ἐφημερίδων αἱ ἀφορῶσαι τὴν ἐπιφάνειαν ἐκτυπώσεως ὡς καὶ τὸ ἀνώτατον ὅριον ἐκτυπώσεως Κατὰ συνέπειαν παρακαλοῦμεν ὅπως ἀνασταλοῦν τὰ καταναγκαστικὰ μέτρα καὶ ἡ Διοικητικὴ ἐκτέλεσις κατὰ τῶν ἐφημερίδων διὰ τὰς ἐν λόγῳ παραβάσεις, αἵτινες ἄλλωστε ὀφείλονται εἰς τὰ μεσολαβήσαντα ἐν τῷ μεταξὺ γεγονότα (ἐκλογαὶ κλπ.) συνεπείᾳ τῶν ὁποίων αἱ ἐφημερίδες ἐχρειάζοντο περισσότερον χῶρον καὶ μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἀντιτύπων». Ἐν συνεχεία ἔχω εἰς χεῖρας καὶ ἄλλο ἔγγραφον τοῦ συναδέλφου κ. Παπαγιάννη, ὡς ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος τὸ ὁποῖον λέγει: Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπαναφέρωμεν τὸ διαβιβασθὲν ὑμῖν πρὸς ὑπογραφὴν σχέδιον Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων προκυψάντων ἐκ τῆς μὴ ἐφαρμογῆς τῶν περὶ διαθέσεως δημοσιογραφικοῦ χάρτου διατάξεων» μετὰ τῆς εἰσηγητικῆς τούτου ἐκθέσεως καὶ νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ νόμου τούτου, καθ’ ἡμᾶς ὅμως τὸ σχετικὸν ἄρθρον δέον νὰ διατυπωθῇ ὡς ἀκολούθως: «Ἄρθρον Μόνον. Παραβάσεις τῶν περὶ ἐπιφανείας καὶ ἀνωτάτου ὁρίου ἐκτυπώσεως φύλλων ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ Α. Ν. 1092)38 περὶ τύπου καὶ τοῦ ἄρθρου 3 παρ. 2, 3 καὶ 4 τοῦ Α. Ν. 582)45 περὶ χορηγήσεως χάρτου εἰς τὸν τύπον ὡς οὗτοι ἐτροποποιήθησαν διὰ μεταγενεστέρων νόμων, κηρύσσονται παραγεγραμμέναι καὶ δὲν ὀφείλονται δασμοί, φόροι, τέλη, δικαιώματα ἢ πρόστιμα. Ἀποφάσεις διοικητικῶν ἀρχῶν ἢ Δικαστηρίων ἀφορῶσαι ἀνωτέρω παραβάσεις μήπω ἐκτελεσθεῖσαι, θεωροῦνται παραγεγραμμέναι, αἱ δὲ τυχὸν ἐκκρεμοῦσαι ἐνώπιον αὐτῶν ὑποθέσεις κηρύσσονται περαιωμέναι καὶ οὐδεὶς δασμός, φόρος, τέλος, δικαίωμα, πρόστιμον ἢ ἄλλη ποινὴ ἐπιβάλλεται. Οὕτω διατυπουμένου τοῦ ὡς ἄνω ἄρθρου τακτοποιοῦνται μὲν αἱ περὶ τὸ σχῆμα καὶ τὸ τιρὰζ παραβάσεις τῶν ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν, παραμένουσιν ὅμως αἱ τυχὸν διαπραχθεῖσαι λαθρεμπορίαι, αἵτινες οὔτε σκόπιμον κρίνεται, οὔτε δίκαιον εἶναι νὰ τακτοποιηθῶσι». Καταθέτω καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἔγγραφα.

§44Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Νὰ εἴπητε καὶ τὴν διαφοράν. Ἡμεῖς λέγομεν καὶ διὰ τὰς ἐφημερίδας. Σεῖς ὅμως μόνον διὰ τὰ περιοδικά.

§45Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν ᾗ περιπτώσει διακόπτουν οἱ κ.κ. ὑπουργοί, πρέπει νὰ μᾶς δώσητε τὸ δικαίωμα νὰ ὑπαντήσωμεν καὶ ἡμεῖς.

§46Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε Πρόεδρε. Ἐπειδὴ συνεχίζεται ἡ ἐπίθεσις διὰ τὰ θέματα τοῦ τύπου, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν πρότασιν τὴν ὁποίαν πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀποδεχθῇ. Νὰ συσταθῇ, κύριε Πρόεδρε Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἐρευνήσῃ κατὰ ποῖον τρόπον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἀπὸ τῆς καταλήψεως τῆς ἐξουσίας μέχρι σήμερον, ἐχειρίσθη τὰ ζητήματα τοῦ τύπου τόσον ἀπὸ ἀπόψεως φορολογικῆς ὅσον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως δανειακῆς καὶ πιστοδοτήσεων. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν νὰ ἔλθουν ὅλα τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ λήξῃ ἐπὶ τέλους αὐτὴ ἡ ἱστορία τῆς ἐπιθέσεως τῶν σημερινῶν κ. κ. ὑπουργῶν κατὰ τῶν πρώην συναδέλφων των, ἐπὶ ζητημάτων διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν εὐθύνην.

§47Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡμεῖς πλειοδοτοῦμεν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λυκουρέζο, ὁ κ. Παπαγιάννης θὰ ἠμποροῦσε νὰ διακόψῃ. Σεῖς ὅμως εἶσθε ἀπολύτως ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Βλέπετε ὅτι εἶμαι ἀντικειμενικός.

§49Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Θέλω νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Λυκουρέζος, ὅτι δὲν συμβαίνει οἱ ὑπουργοὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως νὰ κατηγοροῦν τοὺς προηγουμένους ἀλλ’ οἱ προηγούμενοι κατηγοροῦν τοὺς σημερινούς.

§50Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὄχι, δά, κύριε ὑπουργέ, σεῖς ἠρχίσατε τὴν ἐπίθεσιν. (Θόρυβος. Κωδωνοκρουσίαι).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὴν ἐπιτρέπω τὴν συζήτησιν αὐτήν. Κύριε Λυκουρέζο, δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος ὥστε νὰ ἠμπορῆτε νὰ ὁμιλῆτε.

§52Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν .....(θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)....Νὰ συστήσητε λοιπὸν τὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται ἐκτὸς τοῦ θέματος νὰ ὡμιλήσῃ κανείς.

§54Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐξωτ.). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἰσηγῆσθε τοιαύτας προτάσεις, κ. Λυκουρέζο. Τὸ βῆμα εἶναι ἐλεύθερον καὶ ἠμπορεῖτε νὰ λάβητε τὸν λόγον καὶ νὰ εἴπητε ὅ,τι θέλετε. Θέλετε νὰ διασκεδάσητε τὴν ἐντύπωσιν ποὺ ἐδημιουργήθη.

§55Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὑπάρχει διαφωνία μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν συνεφώνησε διὰ τὴν Ἐπιτροπήν.

§56Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅλα τὰ θέματα εἶμαι πρόθυμος νὰ τὰ συζητήσω. Δὲν δέχομαι ὅμως ὅτι ἐγὼ ἐπετέθην κατὰ τῶν κ. κ. πρώην ὑπουργῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, διότι συμβαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον.

§57Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σταματήσατε, κ. Λυκουρέζο, δὲν ἔχετε τὸν λόγον, δὲν σᾶς ἔδωσα οὔτε σᾶς δίδω τὸν λόγον. Πάρτε το ἀπόφασιν ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε κ. Λυκουρέζο, νὰ παίρνετε τὸν λόγον εἴτε μὲ τὸν ἐτσιθελισμὸν εἴτε μὲ τὸν παληκαρισμόν.

§59Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε, κ. Πρόεδρε, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ νὰ ὁμιλῆτε περὶ «παληκαρισμοῦ». Σεῖς πρῶτος πρέπει νὰ δίδετε τὸ παράδειγμα εἰς ὅλα τὰ θέματα.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλάβατε τὸν λόγον χωρὶς νὰ σᾶς τὸν δώσω. Αὐτὸς δὲν εἶναι τρόπος.

§61Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἀπορῶ πῶς μεταχειρίζεσθε τοιαύτας ἐκφράσεις, αἱ ὁποῖαι ἀντανακλοῦν εἰς τὸ πρόσωπόν σας.

§62Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, κρατήσατε τὴν ψυχραιμίαν σας. Ὁ τόνος μέχρι τῆς στιγμῆς ἦτο ἰδιαιτέρως ἤπιος καὶ πρέπει νὰ συνεχισθῇ. Ἐγὼ ἀπαντῶ εἰς κριτικὴν τόσον τοῦ τύπου ὅσον καὶ ἐν τῇ Βουλῇ εἰς τὴν πρὸ ἡμερῶν συζήτησιν καὶ μάλιστα ἀπαντῶ δι’ ἐγγράφου. Ἐὰν συνάδελφός τις ἔχῃ τι νὰ παρατηρήσῃ εἶναι ἐλεύθερος μετὰ ἀπὸ ἐμὲ νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ἀπαντήσῃ. Θὰ θελήσω νὰ ὁμιλήσω διὰ τὰ περιώνυμα θέματα τοῦ δασμολογίου. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἔγινε μία ἠθελημένη σύγχυσις μεταξὺ τῆς ἀνάγκης τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ δασμολογίου καὶ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν συντελεστῶν λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Ὁ κ. Παπαγιάννης προέβη εἰς τὴν ἀναπροσαρμογήν, ἀναπροσαρμόσας ὅλους τοὺς κατ’ ἀξίαν δασμοὺς, καὶ τοὺς εἰδικευμένους δασμοὺς, ἅπαντας δι’ αὐξήσεως τοῦ συντελεστοῦ τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς ἀπὸ 225 εἰς 300, ἐξαιρέσει 6 εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, ὅπως κάμνομεν καὶ ἡμεῖς μὲ τὰ σημερινὰ νομοσχέδια. Ὅταν τὸ παρελθὸν ἔτος μετέβη εἰς Γενεύην, ἐπεδίωξε τὸ δικαίωμα τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν εἰδικευμένων δασμῶν καὶ ὅπως διετύπωσα καὶ ἀπὸ τῶν στηλῶν τῆς ἐφημερίδος, ὅταν ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Παπαγιάννην, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὅταν ζητοῦμεν ἀναπροσαρμογὴν κλάσεων ὡρισμένων εἰδῶν ἀπὸ τὸ ΓΚΑΤΤ, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὰ ἐρωτήματά του, διότι δὲν ἐκάματε χρῆσιν ἀναπροσαρμογῆς τῶν κλάσεων τῶν ἄλλων εἰδῶν. Ἐγὼ ἠθέλησα νὰ ἐπαναφέρω τὴν ἐπιτρεπομένην προσαρμογὴν καὶ νὰ παύσῃ πλέον νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἀμφισβήτησις καὶ αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία, ἡ ὁποία ὑπῆρχε μὲ τὰ ζητήματα τὰ δασμολογικά. Προβαίνω, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν δήλωσιν ὅτι ἔχω πλήρη πεποίθησιν ὅτι ὁ κ. Παπαγιάννης εἶναι ἔντιμος ἄνθρωπος καὶ ὅ,τι θὰ εἴπω τώρα, δὲν ἔχει παντελῶς τὴν ἔννοιαν οὔτε τὴν πρόθεσιν νὰ τὸν θίξῃ. Ἔγραψα ὅτι ἡ διαφορὰ τῶν ἀντιλήψεών μου εἶναι ὡς πρὸς τὰς μεθόδους. Ὁ κ. Παπαγιάννης ἠθέλησεν ὅπως εἶπον ἐκλεκτικῶς καὶ κατ’ ἰδίαν ἐκτίμησιν, νὰ διαλέξῃ ὡρισμένα εἴδη καὶ νὰ τὰ ἀναπροσαρμόσῃ.

§63Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ὑπῆρξεν εἰσήγησις τῆς ὑπηρεσίας, κ. ὑπουργέ;

§64Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Νὰ μὴ ὑπεισέλθωμεν εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, διότι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν εἰσηγηταὶ τώρα μαζὶ μου, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ὑπῆρξαν εἰσηγηταί μας.

§65Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὑπάρχουν ἄλλοι ὑπάλληλοι.

§66Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὄχι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀνέκαθεν ἐχειρίζοντο τὰ θέματα αὐτά.

§67Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα.

§68Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δι’ αὐτὸ ὑπάρχει, κ. Παπαγιάννη, μία διαφορὰ ἀντιλήψεων μεταξὺ τῶν ἰδικῶν σας καὶ τῶν ἀντιλήψεων τῶν σημερινῶν, δηλαδὴ τῆς ὑπηρεσίας, τῆς παρούσης ὑπηρεσίας τοῦ δασμολογίου, ἡ ὁποία ἐπανῆλθε καὶ χειρίζεται τὰ θέματα.

§69Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ βλέπει τὸ ἀποτέλεσμα.

§70Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ εἶναι ἰδική σας παρατήρησις. Σᾶς παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, νὰ μὴ δείξητε ὑπέρμετρον νευρικότητα, διότι, ὅπως εἶπον, δὲν ἔχω σκοπὸν νὰ σᾶς θίξω. Ἀλλ’ ὅταν ἤχθην εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ λάβω τὸ μέτρον αὐτὸ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὁπωσδήποτε θὰ τὸ ἐλάμβανον. Τὴν ἀναπροσαρμογὴν αὐτῶν τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνουν κατὰ 80 ἑκατομμύρια, ἀνεξαρτήτως δηλαδὴ ἐὰν εἶχον σκοπὸν νὰ τὴν κάμω βραδύτερον, μὲ τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Μάλιστα ἐθεώρησα ὅτι δὲν ἦτο ἡ ἐμπρέπουσα κατάστασις πραγμάτων. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὴν τόσον σχολιασθεῖσαν φράσιν μου. Ὑπάρχουν ὡρισμένα εἴδη, διὰ τὰ ὁποῖα ἐγένοντο διάφοροι πιέσεις καὶ ἐπεμβάσεις διαφόρων προσώπων, πότε νὰ προτιμηθῇ τὸ ἕνα, πότε νὰ προτιμηθῇ τὸ ἄλλο. Καὶ ἀκριβῶς, διότι κήδομαι ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ τοῦ ὀνόματός του, δὲν θὰ ἤθελον ποτὲ νὰ ἐμφιλοχωρήσῃ καμμία παρεξήγησις ὅτι θὰ ἤθελον νὰ εὐνοήσω ὡρισμένα συμφέροντα ἀνθρώπων καὶ γνωρίζετε, κ. Παπαγιάννη, καὶ ἠξεύρω ὅτι σᾶς ἐστενοχώρησα πολὺ καὶ καταλαβαίνω τὴν στενοχωρίαν σας, διότι πολλὰ ἐλέχθησαν διὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, δι’ αὐτὴν τὴν ἐκλεκτικὴν ἀναπροσαρμογήν, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ὅπως ἀνεφέρατε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν σεῖς ὁ ἴδιος, ἠναγκάσθητε νὰ διατάξητε ἀνακρίσεις ἀπὸ ἀνωτάτους λειτουργοὺς ἐναντίον τοῦ ἰδικοῦ σας τοῦ Συμβούλου, διότι κατηγγέλθησαν ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα εὐτυχῶς ἀπεδείχθησαν ὡς ἀναληθῆ.

§71Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἑπομένως;

§72Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ τῆς μεθόδου καὶ τῆς ἀντιλήψεως τῆς ἰδικῆς μου. Θὰ ἤθελον, κύριοι, νὰ μὴ ὑπάρξῃ καμμία ἐντύπωσις ὅτι δὲν γίνονται τὰ πράγματα κατὰ τρόπον ἀπολύτως σωστὸν καὶ δι’ αὐτὸ ἔλαβον τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν μέτρον καὶ ἀναγκαῖον. Καὶ ἂν τυχόν, ὅπως παρεδέχθην καὶ δικαίως, ἐμφιλοχωρήσουν ὡρισμένα σφάλματα, εἶμαι πρόθυμος νὰ τὰ διορθώσω καὶ νὰ ἀναγνωρίσω ὅτι ἔσφαλα. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελον νὰ ἀναφέρω ὅτι ὁ κ. Παπαγιάννης ἀνέφερε καὶ ἔκαμε μίαν σύγκρισιν διὰ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν πτωχοτέρων τάξεων καὶ ἔκαμεν ἕνα ὑπολογισμὸν ὅτι μία πενταμελὴς οἰκογένεια καταναλίσκει μέχρις 60 χιλιόγραμμα κατ’ ἔτος καὶ ἐπιβαρύνεται διὰ τὴν σάκχαριν μὲ 408 δραχμάς. Φαντάζομαι ὅτι ὁ κ. Παπαγιάννης ἐννοοῦσεν ὅλας τὰς ἐπιβαρύνσεις. Διότι ἡ ἰδική μου αὔξησις ἀνέρχεται εἰς 1,50 κατὰ χιλιόγραμμον καὶ ἑπομένως ἡ πενταμελὴς οἰκογένεια μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. Παπαγιάννη δὲν ἐπιβαρύνεται παρὰ μόνον μὲ 90 δραχμὰς καὶ ὄχι μὲ 408. Τώρα θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα ἄλλο παράδειγμα διὰ νὰ ἴδητε πόσον ἐπεβαρύνθη ἕνα ἄλλο εἶδος πρώτης ἀνάγκης. Διὰ νὰ ἴδητε καὶ τὴν ἑτέραν πλευράν, λαμβάνω τὸ παράδειγμα τῆς καταναλώσεως τοῦ πιπεριού. Αἱ ἀγροτικαὶ καὶ ἐργατικαὶ οἰκογένειαι νομίζω ὅτι καταναλίσκουν περισσότερον πιπέρι ἀπὸ τὰς ἀστικὰς οἰκογενείας. Ἐν τούτοις ὁ κ. Παπαγιάννης ηὔξησεν ἀπὸ 25,20 δραχ. τὸ χιλιόγραμμον εἰς 37,80 καὶ εἰς τὰς 27 Σεπτεμβρίου ἀπὸ 37,80 εἰς 63 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω διατί ἔγινεν αὐτὴ ἡ ἀναπροσαρμογή. Ἐὰν ἀνέφερα αὐτὸ τὸ παράδειγμα τὸ ἀνέφερα ἀκριβῶς διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε διὰ ποῖον λόγον ἔκαμα τὴν γενικὴν ἀναπροσαρμογήν. Διὰ ποῖον λόγον ἀναπροσηρμόσθη δύο φορὰς τὸ πιπέρι. Δὲν ἠμπορῶ νὰ δώσω ἐξηγήσεις εἰς αὐτό. Ἴσως ὁ κ. Παπαγιάννης νὰ ἠμπορεῖ νὰ μοῦ τὸ ἐξηγήσῃ.

§73Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Αἱ ὑπηρεσίαι σας δὲν σᾶς ἔδωσαν ἐξηγήσεις;

§74Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) Αἱ ὑπηρεσίαι μοῦ τὰ προσεκόμισαν αὐτά.

§75Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅπως ἔχωμεν δύο Κυβερνήσεις ἔχομεν καὶ δύο ὑπηρεσίας.

§76Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω καὶ ἕνα ἄλλο, τὸ ὁποῖον μοῦ ἀνέφερεν ἡ ὑπηρεσία καὶ μοῦ προσεκόμισε καὶ στοιχεῖα: Ὅτι ὅλους τοὺς προηγουμένους μῆνας τῆς αὐξήσεως τοῦ πιπεριού ἡ εἰσαγωγὴ παρουσιάζεται ἐξαιρετικὰ βελτιωμένη. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δημιουργοῦνται παρεξηγήσεις, καὶ δι’ αὐτὸ παρουσιάσθη τὸ θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν ἠναγκάσθη νὰ ζητήσῃ νὰ γίνουν ἀνακρίσεις. Εἶναι σχετικὸν πρὸς τὸ θέμα τῶν χρημάτων. Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1953 εἰσήχθησαν ποσότητες ἀξίας 53.258. Τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1954 ποσότητες ἀξίας 80,553 δραχ., τὸν Φεβρουάριον ποσότητες ἀξίας 182,023 δραχμ. καὶ τὸν Μάρτιον ὅταν γίνεται ἡ αὔξησις τῶν χρημάτων πίπτει ἀμέσως ἡ εἰσαγωγὴ εἰς ποσότητας ἀξίας 33.000 δραχμῶν, τὸν Ἀπρίλιον εἰς 10 χιλιάδας καὶ τὸν Μάϊον εἰς 38.000. Αὐτὸ ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς χιλίας δύο παρεξηγήσεις καὶ δι’ αὐτὸ ἐθεώρησα ὅτι ἔπρεπεν εἰς ἕνα τόπον ὅπου ὅλα παρεξηγοῦνται νὰ ληφθῇ αὐτὸ τὸ μέτρον. Καὶ ὅταν ὑπάρχουν σοβαροὶ λόγοι νὰ διορθωθῇ κάτι, νὰ τὸ διορθώνῃ κανείς. Ἤθελα ἐπίσης νὰ ἀναφέρω καὶ ἕνα ἄλλο φαινόμενον ἐξαιρετικῶν εἰσαγωγῶν ποὺ παρετηρήθη μὲ τὰ νήματα ἐκ καννάβεως. Ὁ δασμὸς ηὐξήθη εἰς τὰς 17 Ἀπριλίου 1954 καὶ τὸν Μάρτιον 1954 παρατηρεῖται ἐξαιρετικὴ εἰσαγωγὴ τῶν εἰδῶν τῆς κλάσεως 203 κλπ. Ἐπίσης τὸ ἴδιο παρετηρήθη ὅταν ηὐξήθησαν οἱ τάπητες ἐξ ἐρίου ὅπου βλέπομεν μίαν ἐξαιρετικὴν εἰσαγωγὴν πρὸ τῆς αὐξήσεως καὶ ἔπειτα ἀρχίζουν ὅλα νὰ πίπτουν. Νομίζω ὅτι αὐτά, χωρὶς νὰ θέλω, νὰ πικράνω τὸν συνάδελφόν μου κ. Παπαγιάννην, ἀποδεικνύουν περιτράνως ὅτι ἡ ἰδική μου μέθοδος δὲν δίδει ἀφορμὴν εἰς οὐδεμίαν παρεξήγησιν καὶ ὅτι παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνωνται καμμιὰ φορὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἴσως νὰ εἶναι ἄσκοπα, ὑπάρχει ἡ περίπτωσις τῆς διορθώσεως, ἀλλὰ δὲν θὰ ὑπάρξῃ ποτὲ ἡ περίπτωσις τῆς παρεξηγήσεως. Διότι δυστυχῶς αὐτὸ γίνεται πάντοτε εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν ὑπάρχει τρόπος διαφυλάξεως τῶν ἀπορρήτων. Ἐγὼ οὔτε τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἐπισήμους καὶ ἀπορρήτους, τοὺς ὁποίους ἔχω, ἠμπορῶ νὰ τοὺς κρατήσω μυστικούς, οὔτε νὰ μὴ περιέλθουν εἰς τὴν δημοσιότητα. Φαντάζεσθε τί γίνεται ὅταν εἰς μίαν ὑπηρεσίαν ἀποφασίζεται ἓν μέτρον αὐξήσεως τῶν δασμῶν. Δι’ αὐτὸ ὅταν ἔλαβον τὸ μέτρον τοῦτο καὶ ἂν ὑπάρχῃ περίπτωσις λάθους ὑπάρχει περίπτωσις νὰ τὸ διορθώσῃ κανείς, χωρὶς νὰ ἐπέρχωνται ζημίαι εἰς τὸ δημόσιον εἰς ὄφελος τῶν ἐπιτηδείων. Δὲν θὰ ἤθελα, κ. βουλευταί, νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον. Ἐπιφυλάσσομαι ἐὰν τεθοῦν καὶ ἄλλαι ἀμφιβολίαι ἐκ μέρους τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι θὰ μὲ διαδεχθοῦν εἰς τὸ βῆμα, νὰ δώσω ὅλας τὰς ἀναγκαίας ἐξηγήσεις. Θὰ ἤθελα περαίνων τὸν λόγον μου νὰ εἴπω ὅτι δυτυχῶς ὡς τώρα ἡ Ἀντιπολίτευσις ἠρκέσθη εἰς εὔκολον κριτικήν. Ὅλοι οἱ κ. συνάδελφοι καὶ ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει πλήρη συνείδησιν τῆς δυσκόλου δημοσιονομικῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα. Ἐν τούτοις ὅταν ἔρχεται ἡ ὥρα νὰ δοθῇ μία συμβουλὴ —διότι νομίζω ὅτι εἰς τὰ ζητήματα τὰ οἰκονομικὰ θὰ πρέπει νὰ βοηθήσῃ καὶ νὰ συντρέξῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις— δὲν δίδεται ἡ συμβουλή. Καὶ ἐμφανίζεται ὁ ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. νὰ κάνῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ κ. Μητσοτάκης κατηγόρησεν εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὅτι ἔκανεν εἰς τὸ παρελθὸν ὁ Συναγερμός, δηλαδὴ ὅτι συνεβούλευσε διὰ νὰ ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὴν δύσκολον οἰκονομικὴν κατάστασιν, εἶναι νὰ γίνουν οἰκονομίαι, αἱματηραὶ οἰκονομίαι. Αὐτὸ τὸ θέμα τῶν αἱματηρῶν οἰκονομιῶν τὸ ἔχομεν ζήσει. Εἰς ὅλην τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος ὅλο Ἐπιτροπαὶ οἰκονομιῶν γίνονται καὶ δυστυχῶς, πλὴν μιᾶς ἐξαιρέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς οἰκονομιῶν, τῆς ὁποίας προήδρευεν ὁ μακαρίτης ὁ θεῖος μου Ἀθανάσιος Εὐταξίας, ποτὲ ἄλλοτε δὲν ἔγιναν οἰκονομίαι. Καὶ ὅταν παρῆλθον αἱ Κυβερνήσεις αἱ ὁποῖαι τὰς ἐπέβαλον ἔρχονται πλησίστιοι αἱ νέαι Κυβερνήσεις καὶ τὰς ἀγνοοῦν τὰς οἰκονομίας καὶ ἐπαυξάνουν τὰς δαπάνας. Λοιπόν, δὲν νομίζω, κύριοι, ὅτι ἠμπορεῖ σοβαρῶς νὰ ὁμιλῇ κανεὶς περὶ αἱματηρῶν οἰκονομιῶν. Γνωρίζετε, ἄλλωστε, πόσας ὁ προϋπολογισμός μας ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ νέας ἀναγκαίας κοινωνικὰς δαπάνας καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰς ἀντιμετωπίσῃ καὶ γνωρίζετε ὅτι ἐκτὸς τοῦ κονδυλίου τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν διὰ τὸ ὁποῖον τὰ θέματα δὲν εἶναι τόσον εὔκολα καὶ τόσον ἁπλᾶ ὅσον τὰ φαντάζονται ὡρισμένοι ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μόνον ἐκεῖ ἐνδεχομένως νὰ γίνουν οἰκονομίαι, ἀλλὰ καὶ αὐταὶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Ἔχω, κ. βουλευταί, βαθεῖαν τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ εἰλικρίνεια τὴν ὁποίαν ἐπεδείξαμεν ἀπέναντι τῶν Ἀμερικανῶν συμμάχων μας, ἡ παράθεσις ὅλων τῶν ἀριθμῶν ἀκριβῶς ὅπως εἶναι, ἡ καλὴ διάθεσις τὴν ὁποίαν ἐπεδείξαμεν νὰ ἐπιβαρύνωμεν καὶ τὸ ὑστέρημα ἀκόμη τοῦ λαοῦ, ἀπέδειξεν εἰς ὅλους τοὺς καλῆς πίστεως συζητητάς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ζητηθοῦν νέαι θυσίαι ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. (Χειροκροτήματα). Εἶμαι δὲ βέβαιος, ὅτι ἡ εἰλικρινὴς καὶ ἡ ὑπερήφανος, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπεται νὰ εἴπω, στάσις τὴν ὁποίαν ἐπεδείξαμεν, δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ ἐκτιμηθῇ. Καὶ εὔχομαι καὶ ἐλπίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ βαρεῖα θυσία τὴν ὁποίαν ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, θὰ ἀποβῇ διὰ τὸ καλόν του. Καὶ παρακαλῶ καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν νὰ εἶναι πάντοτε πλησίον μας καὶ νὰ ἀφήσῃ τὴν κριτικὴν τὴν ἄγονον καὶ ἄσκοπον καὶ νὰ θελήσῃ καὶ αὐτὴ διὰ νὰ βοηθήσῃ διὰ τὴν πραγματοποίησιν μεγαλυτέρας οἰκονομικῆς βοηθείας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξαρτᾶται ἡ εὐημερία καὶ ἡ ἀνύψωσις τοῦ βιωτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§77Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§78Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαγιάννη, ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§80Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§81Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Κύριε Παπαγιάννη, μόνον 7–8 λεπτὰ θὰ ὁμιλήσω.

§82Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Λυποῦμαι, ἀλλὰ ἡ τιμή μου εἶναι ἐκτεθειμένη καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μείνῃ ἐκτεθειμένη ἐπὶ 7–8 λεπτά.

§83Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Θὰ μεταφερθῶμεν εἰς ἄλλο θέμα.

§84Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ ἀναφερθῶ μόνον εἰς τὸ προσωπικόν.

§85Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Πάντως τὸ θέμα δὲν ἐθίγη, διὰ νὰ σᾶς θίξῃ προσωπικῶς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνέπτυξε μίαν ἄποψιν.

§86Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπε μερικὰ πράγματα τὰ ὁποῖα πιθανὸν νὰ εἶναι σύμφωνα μὲ τὴν νοοτροπίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἡ ὁποία ὅμως εἶναι διαφορετικὴ διὰ τὴν ἰδικήν μας σκέψιν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Παπαγιάννη.

§88Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι, διότι ἐπιβεβαιοῦται δι’ ἄλλην μίαν φορὰν εἰς μερικοὺς ἀνθρώπους ὅτι ἡ ἀδυναμία των καλύπτεται ἀπὸ τὸ θράσος. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί εἶναι αὐτά, κύριε Παπαγιάννη; Ποῖον ὑπονοεῖτε; Ὁμιλεῖτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ τὸν κ. ὑπουργόν; Δὲν εἶναι Κοινοβουλευτικὸν αὐτό. Παρακαλῶ νὰ δώσητε ἐξηγήσεις.

§90Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὰ ποὺ εἶπον δὲν ἀφοροῦν τὸν κ. ὑπουργόν. Δὲν θέλω νὰ προσβάλω κανένα. Ὅπως ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν ὅσα εἶπεν ἐναντίον μου δὲν ἤθελε νὰ μὲ προσβάλῃ. Ἦτο βέβαιος ὅτι εἶμαι ἔντιμος ἄνθρωπος, ὅπως τὸν θεωρῶ καὶ ἐγὼ ἔντιμον ἄνθρωπον καὶ δὲν θὰ τὸν προσβάλω. Θὰ ἔλθω ἀμέσως εἰς τὴν οὐσίαν. Ὑποθέτω, ὅτι ὅλοι σας γνωρίζετε τί σημαίνει «δασμολόγιον». Εἶναι ἕνας πίναξ, ὁ ὁποῖος περιλαμβάνει ὅλα τὰ εἴδη τὰ ὑπάρχοντα εἰς τὸν νόμον, ὅλα τὰ ἀγαθὰ καὶ παραπλεύρως κάθε εἴδους ἀναφέρεται καὶ ποῖος ὁ δασμὸς αὐτοῦ. Ποῖον δηλ. εἶναι τὸ ποσὸν δραχμῶν, τὸ ὁποῖον θὰ καταβάλλεται διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ εἴδους αὐτοῦ. Τὸ δασμολόγιον καταρτίζεται ἀπὸ εἰδικὴν ὑπηρεσίαν, βοηθουμένην ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν δασμολογίου. Καὶ οἱ ἑκάστοτε ἰσχύοντες δασμοί, καθορίζονται βάσει ὡρισμένων κριτηρίων, τὰ ὁποῖα εἶναι δύο κατηγοριῶν. Εἴτε ἐκ τῆς ἀνάγκης προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, δι’ ἕνα εἶδος, εἴτε ἐκ τῆς ἀνάγκης τῆς ταμιευτικῆς τοῦ Κράτους. Ἐὰν δηλ. τὸ Κράτος ἔχει ἀνάγκην χρημάτων, ἐξετάζει ποῖα εἴδη θὰ ἐπιβαρύνῃ. Καὶ ἐδῶ ἐπίσης, θέλον νὰ προστατεύσῃ ἓν εἶδος, ἐπιβαρύνει τὸ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενον, οὕτως ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ πωλῆται τὸ ἐγχώριον εὐχερέστερον. Αὐτὴν τὴν ἐργασίαν ἐν συνεχείᾳ κάμνουν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι. Καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ παρακολουθοῦν καὶ νὰ κρίνουν, ἐργασίαν τὴν ὁποίαν τώρα θέλει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ κατηγορήσῃ. Δὲν εὑρῆκαν οἱ ἄνθρωποι τὸ δασμολόγιον μαζὶ μὲ τὸν γνωστὸν δεκάλογον. Τὸ δασμολόγιον κατεσκευάσθη ἀπὸ ἀνθρώπους θνητοὺς καὶ τροποποιεῖται ἐν συνεχείᾳ. Δὲν εἶναι τὸ δασμολόγιον ταμπόν. Τὸ δασμολόγιον λοιπόν, ἐτροποποιήθη ἐπανειλημμένως εἰς τὸ παρελθὸν καὶ μελετᾶται κάθε ἡμέραν, δεδομένης τῆς συνεχοῦς ἐξελίξεως τῆς ἐπιστήμης γενικώτερον καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας εἰδικώτερον, ἐφ’ ὃ καὶ ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ λέγεται «Διαρκὴς Ἐπιτροπὴ Δασμολογίου». Συνέρχεται δὲ αὕτη τακτικά, ἀνὰ 10ήμερον περίπου, καὶ ἀπασχολεῖται μὲ τὰς προσφυγὰς παραγωγικῶν κλάδων ποὺ ζητοῦν προστασίαν. Αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ προσβάλῃ ἕνα συνάδελφόν του, εἶναι καταπληκτικὰ εἰς ἀνακρίβειαν καὶ ἀφέλειαν. Ἡ Ἐπιτροπὴ δασμολογίου, ἀπὸ δεκάδων ἐτῶν αὐτὴν τὴν ἐργασίαν κάμνει. Συνεδριάζει τακτικὰ καὶ κρίνει ἐπὶ τῶν προσφυγῶν, ἀποφαίνεται περὶ αὐτῶν καὶ εἰσηγεῖται διὰ τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τὴν μείωσιν, ἢ αὔξησιν τοῦ δασμοῦ, τοῦ ὑπὸ μελέτην εἴδους. Ὁ ὑπουργὸς ἀκούει τὴν ἀνάγκην τῆς ὑπηρεσίας, ἀποφασίζει, εἰσάγει τὸ θέμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ Κυβέρνησις τὸ υἱοθετεῖ, κατατίθεται τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, συζητεῖται καὶ γίνεται νόμος τοῦ Κράτους. Ἡ διαφορά, προκειμένου περὶ δασμολογικοῦ σχεδίου νόμου, εἶναι, ὅτι —ἀκριβῶς διὰ τοὺς κινδύνους ποὺ εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός,— ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς καταθέσεως καὶ πρὸ τῆς ψηφίσεως τίθεται ἐν ἰσχύϊ. Διότι ὑπάρχει πάντοτε ὁ κίνδυνος, ἕνας ἰδιώτης, πληροφορούμενος, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὴ ἢ ἐκείνη ἡ μεταβολή, νὰ λάβῃ τὰ μέτρα του. Μοιραίως κάθε μεταβολὴ τοῦ δασμολογίου, δημιουργεῖ ἐνδεχομένως ζημίας ἢ κέρδη εἰς τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον. Ὅταν ἕνας εἰσαγωγεὺς ἔχει παραγγείλῃ ἓν ἐμπόρευμα, τὸ ὁποῖον δὲν παρέλαβεν ἀκόμη, καὶ ἐπιβληθῇ εἷς νέος δασμὸς ἐπηυξημένος, οὗτος δυνατὸν νὰ ὑποστῇ ζημίαν. Ἀντιθέτως δέ, ἐφ’ ὅσον μειωθῇ δι’ οἱονδήποτε λόγον ὁ δασμὸς ἑνὸς ἐμπορεύματος, κερδίζει ἴσως ὁ εἰσαγωγεὺς, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἕτοιμον πρὸς ἐκτελωνισμὸν ἐμπόρευμα. Ἄν καὶ πολλάκις δὲν κερδίζει καὶ οὗτος, διότι πίπτει ἀναλόγως ἡ τιμὴ πωλήσεως τοῦ προϊόντος. Δεδομένου ὅτι καὶ ἄλλοι συνάδελφοί του κάμνουν εἰσαγωγὴν μὲ μειωμένον δασμόν, καὶ ἑπομένως ἐὰν δὲν ἐκτελωνίσῃ τὴν ἰδίαν σχεδὸν ἡμέραν καὶ δὲν διαθέσῃ ἀμέσως τὸ ἐμπόρευμα, ζήτημα εἶναι ἐὰν θὰ κερδίσῃ. Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφευχθοῦν ποτὲ καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποφασίσῃ κανεὶς νὰ μὴ ἐπιφέρῃ καμμίαν μεταβολὴν εἰς τὸ δασμολόγιον, μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ μὴ διακινδυνεύσῃ τὸ ὄνομά του ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν —καὶ ἐδῶ θὰ κάμω μία παρέμβασιν — τὸ ἔχει ἐκ κληρονομίας καὶ δικαίως προσπαθεῖ νὰ μείνῃ τοῦτο ἀλώβητον. Τὸ ἰδικόν μου ὄνομα, κύριοι βουλευταί, πληροφορῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ κατεσκεύασα μόνος μου. Διὰ 50 ἐτῶν προσπαθείας καὶ ἱδρῶτος καὶ τολμῶ νὰ ἔχω τὴν εὔλογον, νομίζω, ἀξίωσιν καὶ τὸ ἰδικόν μου ὄνομα νὰ μείνῃ ἐξ ἴσου ἀλώβητον μὲ τὸ ὄνομα τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος τὸ ἔχει ἐκ κληρονομίας. Συνεχίζω ὅμως ἐπανερχόμενος εἰς τὸ θέμα. Καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ὑπουργίας μου οὐδέποτε ἀνεμίχθην ἐγὼ προσωπικῶς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρέπει νὰ τὸ γνωρίζῃ, διότι ἦτο στενὸς συνεργάτης μου καὶ εἶχε καὶ τὴν ἐποπτείαν τῶν τελωνειακῶν θεμάτων, οὐδέποτε ἀνεμίχθην μὲ τὸ δασμολόγιον οὔτε ἐδεχόμην τοὺς ἐνδιαφερομένους διὰ μεταβολήν τινα τοῦ δασμολογίου. Ἁπλῶς, πράγματι, μεταξὺ μεταβολῶν τινων ποὺ ἔκαμον εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου ἔκαμα καὶ μίαν μεταβολὴν εἰς τὴν Διεύθυνσιν δασμολογίου. Ὄχι διότι ἤθελα νὰ προσβάλω τὸν Α ἢ Β ὑπάλληλον ἀλλὰ διότι ἐθεώρησα ὅτι δὲν ἦτο σωστὸν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μονιμοποιοῦνται εἰς μίαν διεύθυνσιν. Αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὰ εἶχον ἀκούσει καὶ ἐγὼ εἰς τὸ παρελθὸν εἰς βάρος ὑπαλλήλων καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι εἶναι ἐξ ἴσου ἄδικα, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν τὰ μετέφερα ἀβασανίστως ἐδῶ. Ἐνῷ ὁ κ. ὑπουργὸς τὰ μετέφερεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐκ προθέσεως. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀποφύγετε, ὅταν ὡς ὑπάλληλος διαχειρίζεσθε ἐπὶ μακρὸν ὡρισμένας ἁρμοδιότητας, τοὺς ἀηδεῖς ψιθύρους τοῦ πρώτου τυχόντος. Ἐθεώρησα λοιπὸν χρήσιμον ὄχι μόνον εἰς αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας νὰ μεταθέσω τοὺς διευθυντάς, διότι οἱ διευθυνταὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μονιμοποιοῦνται, ἐπαναλαμβάνω, εἰς μίαν θέσιν. Περιέργως, εἰδικῶς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν δασμολογίου ὑπῆρξε παρὰ τῷ μετατεθέντα διευθυντῇ μεγάλη ἀγανάκτησις. Δὲν γνωρίζω τοὺς λόγους τῆς ἀγανακτήσεως αὐτῆς, πάντως ἐτοποθέτησα ἐκεῖ τὸν κ. Καντᾶν, τὸν ἕως τότε διευθυντὴν τῆς Τελωνειακῆς Ὑπηρεσίας, ἕνα ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου ἄριστον καὶ ἐξαιρέτου ἤθους. Δὲν ἐτοποθέτησα ἄγνωστον ὑπάλληλον, δηλ. ἰδικόν μου φίλον, ἐτοποθέτησα ἕνα ἀπὸ τοὺς ἐντιμοτέρους ὑπαλλήλους. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸν τμηματάρχην, τὸν ἁρμόδιον ἐπὶ τοῦ δασμολογίου, παρέμεινεν ὁ ἴδιος, ὁ κ. Δ. Μπίμπας, τὸν ὁποῖον εὑρῆκα καὶ ὁ ὁποῖος παρέμεινε καὶ μέχρι τῆς ἀποχωρήσεώς μου. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ τότε διευθυντὴς τὸν ὁποῖον μετέθεσα, καὶ ἐπαναλαμβάνω δὲν ἦτο δυσμενὴς ἡ μετάθεσις, ἦτο ἀπολύτως ὑπηρεσιακή, δὲν εἶχεν ὑπηρεσιακὴν ἐπαφήν, ὅταν ἀνέλαβα ἐγώ, οὔτε μὲ τὸν τμηματάρχην του τὸν κ. Μπίμπαν, μὲ τὸν ὁποῖον δὲν ἔλεγεν οὔτε καλημέρα, οὔτε μὲ τὸν προϊστάμενόν του, τότε εἰδικὸν Σύμβουλον κ. Παπατσώνην μὲ τὸν ὁποῖον δὲν ἀντήλλασσε ἐπίσης χαιρετισμόν. Ὑπῆρξε καὶ αὐτὸς πρόσθετος λόγος διὰ νὰ ἀποφασίσω τὴν μετάθεσιν. Εἶπον εἰς τὸν ὑπάλληλον ὅτι ἐκεῖ εἴμεθα διὰ νὰ συνεργαζώμεθα στενῶς πρὸς ἐπιτέλεσιν ἑνὸς σκοποῦ καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ παίζωμεν. Τέλος πάντων ἔγινεν ἡ μετάθεσις αὐτὴ καὶ ἐξηκολούθησεν ἡ ὑπηρεσία νὰ λειτουργῇ ὅπως πρίν. Ὁ ἴδιος ὁ τμηματάρχης ὁ κ. Δ. Μπίμπας ἔκαμε τὰς εἰσηγήσεις μαζὶ μὲ τὸν διευθυντήν του τὸν κ. Καντᾶν. Τὰς εἰσηγήσεις τὰς ἐπεξειργάζετο καὶ ὁ εἰδικός μου σύμβουλος, ὁ κ. Κατσούλης, διευθυντὴς τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, ὁ ὁποῖος ἦτο ἐνήμερος τῶν πραγμάτων καὶ ὁ ὁποῖος μοῦ προσέφερεν ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας. Μοῦ δίδεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξάρω καὶ τὴν ἱκανότητά του καὶ τὴν ἀφοσίωσίν του εἰς τὸ ἔργον του. Εἶχον καὶ ἀπὸ ἐκεῖνον ἕνα τρίτον ἔλεγχον τῶν προτάσεων. Τὰς προτάσεις αὐτὰς ἀφοῦ τὰς ἐμελετοῦσα καὶ ἐγώ, ποὺ ἔχω προσωπικῶς κἄποιαν εἰδικότητα εἰς τὰ θέματα, τὰς εἰσῆγον κανονικῶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τὰς υἱοθέτει καὶ ἐπήγαιναν εἰς τὴν Βουλήν. Οὐδέποτε, κύριοι, καὶ εἰς τὰ ἓξ σχετικὰ νομοθετήματα, δὲν ὑπῆρξε παρατήρησίς τις. Οὔτε ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου ὑπῆρξε ποτέ, ὄχι διαφωνία καὶ ἔλλειψις μονογραφῆς ἢ δὲν ξεύρω τί ἄλλο, ἀλλ’ οὔτε κἂν παρατήρησις, οὔτε ἀπὸ ἄλλον τινὰ ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος νὰ ἦλθε νὰ μοῦ καταγγείλῃ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο, οὔτε ἀπὸ τὸν συνάδελφόν μου, τότε ὑφυπουργὸν κ. Εὐταξίαν, οὔτε ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, οὔτε ἄλλωστε εἰς τὴν Βουλὴν ἢ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅταν συνεζητοῦντο τὰ μέτρα. Σημειωτέον ὅτι αἱ μεταβολαὶ αὗται θίγουν συμφέροντα, διότι ὅταν αὐξάνεται ὁ δασμὸς ἱκανοποιεῖται μία πλευρὰ τῶν βιομηχάνων ἀλλὰ θίγεται τὸ ἐμπόριον καὶ ὅταν μειοῦται ὁ δασμὸς ἱκανοποιεῖται τὸ ἐμπόριον ἀλλὰ θίγονται οἱ βιομήχανοι. Παρὰ ταῦτα δὲν ὑπῆρξε κανενὸς εἴδους παρατήρησις καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅλοι σας, κύριοι βουλευταί, δὲν ἠνωχλήθητε ἀπὸ ἐνδιαφερομένους διὰ τὰ θέματα τοῦ δασμολογίου. Μόνον μία περίπτωσις περιῆλθεν εἰς γνῶσιν μου, κουτσομπολιοῦ, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διετίας, ὄχι ἐξ αὐξήσεως δασμῶν, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλοῦμεν τώρα, ἀλλ’ ἐξ ἀντιθέτου λόγῳ μειώσεως αὐτῶν. Πράγματι ἐμειώθησαν οἱ δασμοὶ τῶν εὐθηνῶν χρωμάτων ἀνιλίνης. Ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς ἀξιώσεως ἐμμόνου τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀπὸ τοῦ 1950 ἐπέμενεν ὅτι οἱ δασμοὶ ἀνιλίνης, οἱ ὁποῖοι ἴσχυον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἦσαν ἀπαγορευτικοὶ καὶ ἐθίγοντο τὰ συμφέροντα τῆς Γερμανικῆς Βιομηχανίας. Καὶ μᾶς ἔλεγον, τί συμφέρον ἔχετε νὰ ἔχετε τόσον ὑψηλοὺς δασμούς. Ἐγὼ δὲν ἤξευρα τὸ θέμα, διότι ὅπως σᾶς εἶπον, ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς δὲν ἀπασχολεῖται μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα ἐν λεπτομερείᾳ. Ἁπλῶς ὅταν θὰ ἔλθῃ μία ἑτοίμη πρότασις, τότε λαμβάνω γνῶσιν. Ἀλλ’ ὅταν μετέβημεν εἰς Γενεύην καὶ ἐζητήσαμεν τὴν κατὰ 50% αὔξησιν τῶν δασμῶν, τότε τὸ Γκὰττ μᾶς ἔδωσεν ὑπὸ ὅρους τὴν ἄδειαν, διότι ὡρισμένα Κράτη, ὅπως ἡ Γερμανία, Ἀγγλία, Γαλλία, Ἰταλία καὶ ἄλλα τινά, ὑπέβαλαν διαμαρτυρίαν καὶ ἐζήτησαν διμερεῖς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ἐὰν δὲν κατωρθώναμεν νὰ συνεννοηθῶμεν μὲ τὰ Κράτη αὐτά, τότε δὲν θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐπωφεληθῶμεν αὐτῆς τῆς ἀδείας, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἦτο ἰσχυρά. Ἦλθον οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Κρατῶν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἔγιναν διαπραγματεύσεις, τὰς ὁποίας διεξήγαγεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς ὑπηρεσίας τῶν οἰκονομικῶν ὑποθέσεων τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἤχθησαν τελικῶς εἰς πέρας καὶ ἐπῆλθε συμφωνία, τὰ περισσότερα Κράτη παρῃτήθησαν τῆς ἐνστάσεώς των καὶ νομίζω ὅτι μόνον ἡ Ἰταλία ἔμενε μέχρι πρό τινος ἐνισταμένη. Κατὰ τὴν διάρκειάν των, οἱ Γερμανοὶ ἀντιπρόσωποι ἐπέμειναν καὶ πάλιν εἰς τὴν μείωσιν τοῦ δασμοῦ τῶν χρωμάτων ἀνιλίνης. Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ἀφοῦ ἐμελέτησε τὸ θέμα, ἀπεφάσισε τὴν μετατροπὴν τοῦ δασμοῦ εἰς δασμὸν κατ’ ἀξίαν. Μοῦ εἰσηγήθη τὸ θέμα καὶ τότε ἐδέχθην διὰ πρώτην φοράν, πρὶν κατατεθῇ τὸ σχέδιον νόμου καὶ πρὶν ἀποδεχθῶ τὴν μεταβολὴν, ἐδέχθην διὰ πρώτην φορὰν μίαν ἀντιπροσωπείαν τῶν ἐνδιαφερομένων βιομηχανιῶν. Αἱ βιομηχανίαι αἱ ἐνδιαφερόμεναι εἶναι τρεῖς. Ἐζήτησαν ἀκρόασιν, ἤθελαν νὰ μὲ ἴδουν. Σημειώσατε ὅτι οἱ βιομήχανοι παρακολουθοῦν ἐκ τοῦ πλησίον αὐτὰς τὰς μεταβολάς, διότι ἔχουν καὶ ἀντιπρόσωπον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν δασμολογίου καὶ γνωρίζουν, τί πρόκειται νὰ γίνῃ καὶ τί δὲν θὰ γίνῃ. Ὑπάρχουν ἐπίσης ἐκπρόσωποι τῶν Ἐμπορικῶν Συλλόγων καὶ Ἐπιμελητηρίων. Αὐτὰ δὲν εἶναι πράγματα τόσον μυστικά, οὔτε γίνονται ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ. Ἦλθον λοιπὸν νὰ μὲ παρακαλέσουν νὰ ἐνδιαφερθῶ προσωπικῶς καὶ ἔδωσαν στοιχεῖα.

§91Δ. ΔΟΚΟΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς, κύριε Παπαγιάννη. Ὅταν ἦλθεν αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Χρωματουργείων καὶ διεμαρτυρήθη εἰς σᾶς, εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὴν παρεπέμψατε εἰς τὸν κ. Κατσούλην; Καὶ εἶναι ἀληθὲς ἐπίσης ὅτι ὁ κ. Κατσούλης ἔμενεν εἰς ἓν διαμέρισμα ἑνὸς Δελῆ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀντιπρόσωπος καὶ εἰσαγωγεύς χρωμάτων; Ὁ δὲ κ. Δελῆς, ὅταν ἀκριβῶς κατεθέσατε τὸ νομοσχέδιον κατέκλυσε τὸ Τελωνεῖον ἀπὸ χρώματα, οὕτως ὥστε ἐπὶ σειρὰν ἡμερῶν δὲν ἔκαμνε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐκτελωνίζῃ χρώματα, προηγουμένως δὲ ὅταν οἱ διάφοροι βιομήχανοι ἐζητοῦσαν ἀπὸ τὸν κύριον αὐτόν, τὸν ἀντιπρόσωπον τῶν ἐργοστασίων, χρώματα, δὲν ἔδιδε τίποτε καὶ τοὺς ἔλεγεν, εἰς χρονικὸν διάστημα ἑνὸς, μηνὸς θὰ σᾶς δώσω; Εἶναι ἀληθῆ αὐτά; Διὰ νὰ διαφωτισθῇ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη.

§92Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι ψευδῆ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως, διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ περιέργειά σας. Ἦλθον λοιπόν, αὐτοὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ μοῦ ἐξέθεσαν τὰς ἀπόψεις των. Τοὺς παρέπεμψα εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν. Μοῦ λέγουν, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἔχουν ἐκπεφρασμένην γνώμην, θέλομεν νὰ μελετήσητε σεῖς προσωπικῶς τὸ θέμα. Εὐχαρίστως θὰ τὸ μελετήσω. Ἴδατε τὸν Σύμβουλον μου κ. Κατσούλην, ὁ ὁποῖος ἐμελέτησε τὸ θέμα καὶ συμφωνεῖ μὲ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ δώσατέ του τὰ στοιχεῖα καὶ τὰς παρατηρήσεις σας. Καὶ ἡ ὑπηρεσία καὶ ὁ κ. Κατσούλης μοῦ ἔφεραν ἀργότερον ἓν σημείωμα, ποὺ ἀπέκρουον τὰς ἀπόψεις τῶν βιομηχάνων χρωμάτων, ἀπεδείκνυον ὅτι δὲν εἶχον διόλου ἀνάγκην τόσης προστασίας — θὰ σᾶς εἴπω ποία ἦτο ἡ προστασία αὐτή,— διότι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἀπετέλει πραγματικὸν σκάνδαλον εἰς βάρος τῆς ὑπολοίπου βιομηχανίας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐτόνιζον ὅτι ἔπρεπε νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν μείωσιν τῶν δασμῶν. Θὰ σᾶς δώσω στοιχεῖα πλήρη. Κατόπιν αὐτοῦ ἐγώ, ἀπεφάσισα νὰ κάμω τὴν μείωσιν τοῦ δασμοῦ. Ἔγινε τὸ νομοθέτημα, ἦλθεν ἐδῶ καὶ συνεζητήθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἔγινε συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἐξήγησα διὰ ποίους λόγους, ἐθεώρουν ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνῃ ἡ μείωσις τῶν δασμῶν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη τὴν μείωσιν. Ὑπάρχουν τὰ πρακτικά. Τὸ νομοσχέδιον ἦλθεν εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ἐψηφίσθη. Ἡ ὑπόθεσις εἶχε λήξει. Μετὰ ἓξ μῆνας ἤκουσα ὅτι εἷς ἐκ τῶν βιομηχάνων Ἀθηνῶν καὶ ἀντιπρόεδρος τοῦ Συνδέσμου τῶν Βιομηχάνων, ὁ κ. Κεφάλας, εἶπε πρὸς ἕνα ἐκ τῶν συμβούλων μου, ὅτι ἐκυκλοφόρει εἰς τοὺς κύκλους τῶν βιομηχάνων ψίθυρος καθ’ ὃν ἡ μείωσις αὕτη τῶν δασμῶν τῶν εὐθηνῶν χρωμάτων ἀνιλίνης εἶχε περιέλθει εἰς γνῶσιν τοῦ Α, ἢ Β, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐδημιουργήθη σχόλιον. Ὁ Σύμβουλός μου κ. Παπαβασιλόπουλος, μοῦ εἶπεν, ὅτι συνεδέετο τὸ ὄνομα τοῦ ἑτέρου τῶν συμβούλων μου, διευθυντοῦ τοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Τί ἠθέλατε νὰ κάμῃ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός; Ὑποθέτω ὅτι δὲν εἶναι πολλοί, οἱ ὑπουργοὶ ποὺ ἔκαμαν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔκαμα ἐγώ. Μόλις μοῦ τὸ εἶπεν, ἐκάλεσα τὸν Πρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ κάμῃ αὐτοπροσώπως αὐστηροτάτας ἀνακρίσεις, διὰ νὰ ἴδωμεν τί συμβαίνει. Τοῦ εἶπον νὰ μὴ περιορισθῇ εἰς μαρτυρικὰς ἐνόρκους καταθέσεις μόνον, ἀλλὰ νὰ συγκεντρώσῃ καὶ στοιχεῖα ἀπὸ τὸ Τελωνεῖον, ὥστε νὰ ἀποδειχθῇ, ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ ἴχνος ἀληθείας εἰς τὴν διάδοσιν. Ἄλλο τίποτε, ὑποθέτω ὅτι θὰ ὁμολογήσετε, ὅτι δὲν ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ ἕνας ὑπουργός. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἐκάλεσε τὸν κ. Κεφάλα, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπεν ὅτι οἱ τρεῖς βιομήχανοι χρωμάτων ἦσαν οἱ πληροφοριοδόται του. Οὗτοι μὲ τὴν σειράν των ἐκλήθησαν διὰ νὰ καταθέσουν σχετικῶς, ἀλλὰ καὶ οἱ τρεῖς ἐνδιαφερόμενοι ἐνόρκως ἠρνήθησαν ὅτι εἶπον αὐτὰ εἰς τὸν κ. Κεφάλαν, καὶ ἐβεβαίωσαν ὅτι ἔκαμε λάθος ὁ κ. Κεφάλας. Τοὺς ἠρώτησε μάλιστα μήπως ἔχουν τίποτε στοιχεῖα καὶ εἶπον ὅτι δὲν ἔχουν. Παρὰ ταῦτα ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἐπροχώρησεν εἰς ἔρευναν καὶ ἐκάλεσεν εἰς ἀνάκρισιν τοὺς ἁρμοδίους ὑπαλλήλους τοῦ ὑπουργείου καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ τὸ Τελωνεῖον Πειραιῶς τὸν πίνακα τῶν εἰσαγωγῶν. Ἀπὸ τὰς ἀνακρίσεις προέκυψεν ὅτι τὸ θέμα μειώσεως τοῦ δασμοῦ τῶν χρωμάτων καὶ ἀνιλίνης, κατὰ ἔνορκον κατάθεσιν τοῦ κ. Δ. Μπίμπα, ἐκκρεμεῖ ἀπὸ τὸ 1950, ὅτι πρόκειται περὶ ἀξιώσεως τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐπανελήφθη τὸ 1953, ὅτι ὁ κ. Μπίμπας, ἔκαμε τὴν εἰσήγησιν τῆς δασμολογικῆς μεταβολῆς καὶ ὅτι ὁ σύμβουλος κ. Κατσούλης δὲν εἶχε καμμίαν πρωτοβουλίαν ἢ προσωπικὴν ἀνάμιξιν ἐν προκειμένῳ. Πέραν αὐτῶν ποὺ ἐνθυμοῦμαι ὑπάρχει καὶ ὁ φάκελλος ἀνακρίσεων, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, φάκελλος τὸν ὁποῖον τοῦ παρέδωσα –ὡς ἐμπιστευτικόν, εὑρίσκετο εἰς τὸ ἐμπιστευτικὸν ἀρχεῖον– μετὰ τὴν ἐκ τοῦ ὑπουργείου ἀποχώρησίν μου καὶ ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀποδεικνύεται ὅτι ὅλα τὰ περὶ ὑπερβολικῶν εἰσαγωγῶν ἐπ’ ὀνόματι Δελῆ εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβῆ. Βεβαίως, ὑπάρχουν εἰς τὸ τελωνεῖον χρώματα, ἀλλ’ ἐπ’ ὀνόματι μεγάλων βιομηχανιῶν, ἀπὸ τὰς ὁποίας καὶ εἰσάγονται, ἰδίως τῶν κλωστοϋφαντουργικῶν, αἱ ὁποῖαι καὶ τὰ χρησιμοποιοῦν. Κατέληξε μετὰ τὴν ἔρευναν αὐτὴν ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου εἰς τὸ πόρισμα, ὅτι πρόκειται περὶ τῶν συνήθων κακοηθειῶν, τὰς ὁποίας διασπείρουν εἰς ἐκδίκησιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ὅταν θιγοῦν συμφέροντά των.

§93Δ. ΔΟΚΟΣ. Κατὰ σύμπτωσιν ἔμενεν εἰς τὸ σπίτι......

§94Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κατὰ σύμπτωσιν, καὶ εἷς ὑπουργὸς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἠμπορεῖ νὰ μείνῃ εἰς ἕνα σπίτι, ἀνῆκον εἰς κάποιον, ὁ ὁποῖος ἔρχεται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸ Κράτος. Τί σημασίαν ἔχει αὐτό; Ὁμολογῶ, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν ἐσκέφθην ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἀντὶ νὰ ἀναθέσω τὴν σχετικὴν ἀνάκρισιν εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, νὰ τὴν ἀναθέσω εἰς ὑμᾶς, ἔχοντα συγγένειαν μὲ ἕνα τῶν βιομηχάνων χρωμάτων. Τὸ συμπέρασμα τῆς ἐξιστορήσεως αὐτῆς εἶναι, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἀπεφάνθη, ὅτι ὅλα τὰ ὅσα ἐψιθυρίσθησαν ἦσαν ἀνακριβῆ. Ὁ σχετικὸς φάκελλος εἶναι εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ ἠμπορεῖ ὁ ὁποιοσδήποτε ἐνδιαφερόμενος νὰ τὰ πληροφορηθῇ. Ἐγὼ ἐπείσθην ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Προέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ἥτις βεβαιοῖ ὅτι ἐπρόκειτο περὶ κακοηθειῶν. Διατί αὐτὲς οἱ κακοήθειες; Ἐδῶ εἶναι τὸ σκάνδαλον!!! Διότι οἱ ἐνδιαφερόμενοι βιομήχανοι τῶν χρωμάτων ἐκέρδιζον 200%–300%. Τί ἐγίνετο, κύριοι συνάδελφοι; Αὐτοὶ κατεσκεύαζον μόνον εὐθηνὰ χρώματα ἀνιλίνης μὲ πρώτας ὕλας χρωμάτων, τὰς ὁποίας εἰσήγαγον ἀπ’ ἔξω καὶ τὰς ἀνεμίγνυον ἁπλῶς.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος παρακαλῶ, κ. Παπαγιάννη.

§96Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπρόκειτο, κύριοι, περὶ πραγματικοῦ σκανδάλου. Κατεσκεύαζον μόνον, ὡς εἶπον ἤδη, εὐθηνὰ χρώματα ἀνιλίνης. Δεδομένου ὅτι ὁ ὑψηλότατος δασμὸς ἦτο κατώτερος καὶ ὄχι κατ’ ἀξίαν ἐκέρδιζον, χωρὶς νὰ κάμουν καμμίαν ἀξίαν λόγου βιομηχανικὴν ἐπεξεργασίαν, 200%–300%. Καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἐστέναζον οἱ χρησιμοποιοῦντες τὰ χρώματα κλωστοϋφαντουργοί, καὶ ἄλλοι βιομήχανοι, καταβάλλοντες δι’ εὐτελῆ χρώματα ὑψηλὰς τιμάς. Ἐν τελευταίᾳ βεβαίως ἀναλύσει, τὰ κέρδη αὐτὰ τὰ ἐπλήρωνεν ἡ κατανάλωσις. Δὲν νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχει ἔστω καὶ εἷς πιστεύων, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνω ὄργανον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ μειώσω τὸν δασμὸν τῶν εὐθηνῶν χρωμάτων. Προέτεινεν ἡ ὑπηρεσία τὴν μετατροπὴν τοῦ δασμοῦ, ἀπὸ δασμὸν κατ’ εἶδος εἰς δασμὸν κατ’ ἀξίαν, ὥστε τὰ εὐθηνότερα χρώματα νὰ πληρώνουν ἀνάλογον δασμὸν 40%–50%, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπεραρκετὸς διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας. Φυσικά, εἰς τὰ ἀκριβότερα χρώματα, ὁ κατ’ ἀξίαν πλέον δασμὸς κατέστη βαρύτερος, ὅπως ἦτο λογικὸν νὰ εἶναι. Ἀξιοσημείωτον εἶναι, ὅτι τὸ Κράτος εἰσέπραξε περισσότερα χρήματα καὶ αὐτὸ τὸ ἐλέγχει, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Ἀξιοσημείωτον εἶναι ἐπίσης, ὅτι ἐνῷ ἐψιθύριζον οἱ ἐνδιαφερόμενοι τοιαύτας κακοηθείας, ἠρνήθησαν νὰ τὰς ἐπιβεβαιώσουν. Καὶ ἐνῷ ἰσχυρίζοντο ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐγίνετο μεγαλυτέρα εἰσαγωγὴ χρωμάτων, ἀπεδείχθη ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ χρωμάτων ἐμειώθη, διότι οἱ ἐδῶ βιομήχανοι ἐξηκολούθουν νὰ παράγουν ἁπλῶς καὶ ἐπώλουν εὐθηνότερον τὰ χρώματα παραγωγῆς των. Αὐτὴ εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν χρωμάτων, ἡ μόνη ἡ ὁποία μὲ ἠνώχλησε κατὰ τὰ δύο ἔτη τῆς ὑπουργίας μου. Αὐτὰ ὑπῆρξαν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον. Νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑποτιμᾶται τὸ γεγονὸς ὅτι ἀμέσως διέταξα αὐστηρὰς διοικητικὰς ἀνακρίσεις. Καὶ αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀνακρίσεως, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν πόσον ἔντιμοι εἶναι συνήθως ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διαχειρίζονται τὰ κοινὰ καὶ πόσον ποταπὴ εἶναι ἡ πρᾶξις τῶν ἐνδιαφερομένων, οἱ ὁποῖοι κάθε φορὰν ποὺ θίγεται τὸ συμφέρον των, σπεύδουν νὰ λέγουν ὅ,τι φθάσουν εἰς βάρος ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ θάρρος νὰ ὑπηρετοῦν εὐόρκως τὸ Κράτος καὶ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Ὁ σύμβουλός μου αὐτός, κύριοι, εἶναι 30 χρόνια ὑπάλληλος τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν καὶ εἶναι ἀκόμη σήμερον διευθυντὴς του καὶ ἐκ τῶν διακεκριμένων στελεχῶν του. Ὑπηρετεῖ εἰς τὸ ὑπουργεῖον ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ βράδυ καὶ ἔγινε κακὸς μὲ πολλοὺς ἐνδιαφερομένους διότι ὑπηρέτει εὐόρκως καὶ ἀπεδείχθη διὰ μίαν ἄλλην φορὰν ἡ ἐντιμότης του. Δὲν δύναμαι, λοιπόν, νὰ ἐννοήσω πῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐτόλμησε νὰ μεταφέρῃ εἰς τὸ βῆμα αὐτὰ τὰ πράγματα. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ γίνεται αὐτό, εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον ἔχει ἐπαναληφθῆ καὶ εἶναι κάτι τοῦ ὁποίου γνωρίζω τὴν πηγὴν καὶ λυποῦμαι ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω ἀπὸ τοῦ βήματος. Ἡ πηγὴ αὐτὴ εἶναι ἀκριβῶς ὁ κ. Παπατσώνης, Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ ὑπουργείου καὶ ἄλλοτε εἰδικὸς σύμβουλος αὐτοῦ. Ὑπάρχει μία μικρὰ ἱστορία μὲ τὸν κ. Παπατσώνην. Τὸν κ. Παπατσώνην εὗρον εἰδικὸν ἐπὶ τῶν δασμολογικῶν θεμάτων σύμβουλον τοῦ ὑπουργείου. Οὗτος, ἀφοῦ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐκλεγεὶς σύμβουλος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἐπανῆλθεν ἐκεῖ ἀργότερον ὅταν κάποια Κυβέρνησις ἐθέσπισε χάριν αὐτοῦ μίαν διάταξιν, δι’ ἧς ἱδρύετο θέσις εἰδικοῦ συμβούλου διὰ τὰ δασμολογικά. Ἐγὼ τὸν εὑρῆκα εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν μὴ ἀπασχολούμενον εἰς τίποτε, ἐκάθητο ἁπλῶς εἰς τὸ γραφεῖον του, ὄχι διότι δὲν ἤθελε νὰ ἀπασχοληθῇ, ἀλλὰ διότι δὲν ἤρχετο ὁ ἁρμόδιος Διευθυντὴς Δασμολογίου εἰς οὐδεμίαν ἐπαφὴν μὲ αὐτόν. Ὅταν τὸν ἐκάλεσα, μοῦ εἶπε: Λυποῦμαι, δὲν προσφέρω οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν, διότι ὁ ἁρμόδιος διευθυντὴς δὲν συνεργάζεται μαζί μου. Ἐγώ, πάντως τὸν ἐχρησιμοποίησα, τὸν ἔθεσα μάλιστα ἐπικεφαλῆς τῆς ὑπηρεσίας, ὅπως καὶ ἔπρεπε. Καὶ ἐπὶ ἕνα χρόνον ὁ κύριος αὐτὸς ἐκτελοῦσε τὸ καθῆκον του καὶ συνεργάζετο μὲ τὸν τμηματάρχην κ. Μπίμπαν. Τὸν ἔστειλα ἀργότερον εἰς τὸ ΓΚΑΤΤ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ἀντιπροσωπείας, καὶ δὲν εἶχα κανένα παράπονον ἀπὸ τὴν συνεργασίαν μου μὲ αὐτόν. Μετὰ τὸ πέρας τῶν ἐργασιῶν τοῦ ΓΚΑΤΤ, ἔρχεται ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Συνδέσμου τῶν Βιομηχάνων, ἀπεσταλμένος αὐτοῦ εἰς τὸ ΓΚΑΤΤ καὶ μοῦ καταγγέλλει ἐκπληκτικὰ πράγματα, ὅτι δηλ. κατὰ τὴν διάρκειαν μιᾶς τελικῆς συνεδριάσεως καὶ ἐνῷ τὰ ἐνδιαφέροντα τὴν Ἑλλάδα θέματα, τὰ εἶχεν ἡ ἀντιπροσωπεία μας βάλει εἰς καλὸν δρόμον καὶ ἐπρόκειτο νὰ ληφθῇ ἀπόφασις, ἐκλήθη ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ εἰσηγηθῇ τὰς ἀπόψεις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ἑνὸς θέματος σημαντικοῦ ὁ κ. Παπατσώνης. Καὶ διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους ἐκεῖνος γνωρίζει, εἶπε: «Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, προτιμῶ νὰ μὴ ὁμιλήσω». «Ἀλλά, σᾶς παρακαλῶ, ἔχετε ὑποβάλει μίαν αἴτησιν, πρέπει νὰ τὴν εἰσηγηθῆτε, ἄλλως θὰ τὴν ἀπορρίψω», ἐπέμενεν ὁ Πρόεδρος. Ὁ κ. Παπατσώνης τότε ἠγέρθη καὶ εἶπε: «Λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ ὁμιλήσω, διότι προσωπικῶς ὡς ἄτομον εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὸ αἴτημα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τὸ εὑρίσκω ὅτι δὲν εὐσταθεῖ». «Τότε, πῶς μετέχετε;». «Μετέχω ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποστηρίξω τὴν αἴτησιν, ἀλλὰ εὑρίσκομαι εἰς δυσχερῆ θέσιν, διότι ἔχω ἀντίθετον γνώμην». Ἡ αἴθουσα κατελήφθη ἀπὸ γέλωτας καὶ ἡ αἴτησις θὰ ἀπερρίπτετο παταγωδῶς, ἄν δὲν παρενέβαινον οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Βελγίου καὶ ἄλλων Κρατῶν. Ὅταν μοῦ τὰ εἶπεν αὐτὰ ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τῶν Βιομηχάνων, κατεπλάγην. Μοῦ λέγει: «Σᾶς τὸ βεβαιώνω ἀπολύτως, δὲν ἔχω προσωπικὰ μὲ τὸν ἄνθρωπον αὐτόν. Δὲν ξεύρω τί ἔχει πάθει ὁ κ. Παπατσώνης, πάντως σᾶς λέγω, ὅτι παρ’ ὀλίγον θὰ ἐχάναμε τὴν ὑπόθεσιν ἀδίκως καὶ παραλόγως». Ὅταν ἐπανῆλθε μετ’ ὀλίγον ὁ ἰδικός μου σύμβουλος, ὁ κ. Κατσούλης, τὸν ἠρώτησα σχετικῶς καὶ μοῦ ἐπεβεβαίωσε καὶ ἐκεῖνος τὴν σκηνήν. Τοῦ ἐζήτησα νὰ μοῦ κάμῃ μίαν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχω ἀπόψε μαζί μου. Ἐκάλεσα καὶ τὸν κ. Μπίμπαν καὶ ἐκεῖνος μὲ τὴν σειράν του καὶ εἰς ἐπίμονον ἐρώτησίν μου ἐπεβεβαίωσε τὰ γεγονότα καὶ μοῦ εἶπε: «Δὲν ξεύρω τί συμβαίνει, ποία ἦτο ἡ νοοτροπία τοῦ κ. Παπατσώνη ἐκείνη τὴν στιγμήν, διατί ἐνήργησε κατὰ τόσον περίεργον τρόπον». Κατόπιν αὐτοῦ ἔπαυσα ἐγὼ νὰ τὸν ἀναμιγνύω εἰς τὰς ὑποθέσεις τὰς δασμολογικὰς καὶ ἐλπίζω ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι σύμφωνος ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιῆται ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος τὴν ὥραν τῆς ἀσκήσεως τῆς ὑπηρεσίας του, θεωρεῖ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ προσωπικὰς ἰδέας, νὰ τὰς ἐκδηλώνῃ καὶ νὰ λέγῃ ὅτι εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπεῖ.

§97Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Διατί δὲν τὸν πευράξατε;

§98Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Διότι ἦτο παλαιὸς ὑπάλληλος καὶ διότι ἦτο ἄλλοτε, ὡς ἀκούω καλὸς ὑπάλληλος. Ἄλλωστε οὐσιαστικῶς ἡ θέσις εἰς τὸ ὑπουργεῖον, δὲν εἶναι θέσις ὑπαλλήλου, ἀσκοῦντος διοίκησιν εἶναι θέσις μᾶλλον συμβούλου, εἰδικοῦ συμβούλου. Δὲν εἶχεν οὐσιαστικὴν ἁρμοδιότητα καὶ ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ σταματήσω ἐκεῖ τὸ θέμα. Ὅταν ἀργότερον, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ νόμου 2500, ἐπρόκειτο νὰ κάμω οἰκονομίας τινάς, κατήργησα αὐτὴν τὴν θέσιν, ἡ ὁποία ἦτο περιττή. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς ὁ κ. Παπατσώνης ἔπνεε μένεα ἐναντίον τοῦ ὑπουργοῦ του καὶ ἐναντίον ἐνδεχομένως καὶ τοῦ συμβούλου μου κ. Κατσούλη, δι’ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν καί, ἴσως, καὶ ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μοῦ κατήγγειλαν αὐτὰ τὰ πράγματα. Κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1954, ὅταν ἐγκατέλειψα τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἀνέγνωσα μίαν ἡμέραν εἰς τὴν «Καθημερινὴν» ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τὸν Γεν. Γραμματέα του, τὸν κ. Παπατσώνην, νὰ κάμῃ ἔρευναν ἐπὶ τῆς ἐκ μέρους μου διαχειρίσεως τῶν δασμολογικῶν ζητημάτων. Τὸ πρᾶγμα ἦτο τόσον καταπληκτικὸν ὥστε μετέβην ἐντὸς μιᾶς ὥρας εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἐκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τοῦ εἶπα: Τί εἶναι αὐτὰ τὰ πράγματα; Τί σημαίνει αὐτό; Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔσπευσε νὰ μὲ διαβεβαιώσῃ ὅτι δὲν ξεύρει τίποτε, ὅτι πρόκειται, ἀναμφισβητήτως, περὶ λάθους. Προσέθεσα: «Θὰ σὲ παρακαλέσω πάρα πολὺ ἐὰν ἔχῃ καμμίαν παρατήρησιν ἐπὶ δασμολογικοῦ τινος θέματος, νὰ τὴν κάμῃς ἀμέσως». Ἐκλήθη ὁ κ. Παπατσώνης, ὁ ὁποῖος ἐβεβαίωσεν ὅτι εἶναι τελείως ἀνακριβῆ τὰ δημοσιευθέντα καὶ ὅτι αὐτὸς δὲν εἶπε σχετικῶς τίποτε πρὸς οὐδένα. Καὶ τὴν ἰδίαν ἡμέραν, τόσον ὁ κ. ὑπουργός, ὅσον καὶ ὁ κ. Παπατσώνης, ἐξέδωσαν ἐπίσημον ἀνακοίνωσιν, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας, καθ’ ἣν τὰ γραφέντα ἦσαν ἀνακριβῆ καὶ οὔτε ἔχουν παρατήρησίν τινα νὰ κάμουν, οὔτε ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ εἷς εἰς τὸν ἄλλον. Μετέβην εἰς τὰ γραφεῖα τῆς «Καθημερινῆς», τῆς ἀναγραψάσης τὴν εἴδησιν καὶ παρεκάλεσα τὴν κυρίαν Λούνδρα–Βλάχου νὰ μοῦ εἴπῃ πόθεν εἶχε αὐτὴν τὴν πληροφορίαν. Ἡ κυρία Βλάχου μὲ διεβεβαίωσεν ἀφοῦ ἔκαμε σχετικὴν ἔρευναν, ὅτι τὴν πληροφορίαν τὴν ἔδωσεν ὁ κ. Παπατσώνης καὶ τὴν ἔδωσε μάλιστα εἰς τὸν κ. Χουρμούζιον, ἄν δὲν κάμνω λάθος, εἰς ἕνα σπίτι φιλικόν. Μετέβην ἐκ νέου εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ καλέσῃ τὸν κ. Παπατσώνην πάλιν. Καλεῖται ὄντως οὗτος καὶ ἐνώπιον τοῦ ὑπουργοῦ ἀνέφερα τὰ ὅσα ἐπληροφορήθην. Τὰ εἴπατε αὐτά; Ἐκεῖνος μὲ διεβεβαίωσεν ὅτι δὲν εἶπε τίποτε, ἀνέλαβε μάλιστα τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τηλεφωνήσῃ εἰς τὴν κ. Βλάχου, διαψεύδων τὴν πληροφορίαν, ἥτις τῆς διεβιβάσθη. Ἔμεινε τὸ πρᾶγμα ἐκεῖ, τῶν δύο κυρίων βεβαιούντων ὅτι οὐδέποτε εἶπον τὰ ὅσα ἐδημοσιεύθησαν καὶ ἐμοῦ προκαλοῦντος: Ἐὰν ἔχετε παρατήρησίν τινα νὰ κάμετε, νὰ τὴν κάμετε. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔτιλον τότε τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς των βεβαιοῦντες ὅτι δὲν ἐγνώριζον τίποτε σχετικῶς.

§99ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπηρετεῖ ἀκόμη;

§100Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὑπηρετεῖ ἀκόμη καὶ εἶναι γενικὸς γραμματεὺς τοῦ ὑπουργείου. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ὅταν ἐδημοσιεύθησαν τὰ μέτρα, ἀνέγνωσα καὶ ἐγὼ μίαν ἀνακοίνωσιν ἐκ τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ἀναφερομένην εἰς τὸ θέμα τῶν δασμῶν. Ἡ ἀνακοίνωσις αὐτὴ ἦτο ἀφελής, ἀφελεστάτη, ἐπανελάμβανε τὰ ὅσα, ἐπίσης ἀφελῶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ κατέληγεν εἰς τὸ ὅτι ἔπρεπεν ἐνδεχομένως νὰ ζητηθοῦν εὐθῦναι ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ἔσπευσαν ἀμέσως νὰ ἀναπροσαρμόσουν ὅλα τὰ εἴδη. Ἠναγκάσθην νὰ ἀπαντήσω, μὲ κάποιαν σκληρότητα, εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν αὐτὴν καὶ εἶπα ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐλέγξῃ ὁ ὑπουργὸς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν ἀνακοινώσεις τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ γράφουν τόσον ἀνόητα καὶ αὐθάδη πράγματα. Ἠννόησα ὅτι ὄπισθεν αὐτῆς τῆς ἀνακοινώσεως ἦτο πάλιν ὁ κ. Παπατσώνης, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ εἶναι στενοχωρημένος διότι κατήργησα τὴν θέσιν του ὡς εἰδικοῦ συμβούλου τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ μὴ χρησιμοποιῇ τὴν θέσιν του ὡς γενικοῦ γραμματέως διὰ νὰ κάμνῃ τοιαύτας ἐπιθέσεις ἐναντίον μου, ἐνῷ ἐνώπιόν μου διέψευσεν ὅτι ἔχει νὰ κάμῃ οἱανδήποτε ὡς πρὸς τὰ δασμολογικὰ παρατήρησιν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἐπανελάμβανε τὰ ἴδια καὶ εἶπεν ὅτι αὐτὸς δὲν ἐννοεῖ νὰ κάμνῃ «κατ’ ἀρέσκειαν» αὐξήσεις. Καὶ προσέθεσεν ἀκόμη ὅτι δὲν ἤθελε νὰ ἐνδώσῃ εἰς παρακλήσεις ἀνθρώπων ἐνδιαφερομένων διὰ μεμονωμένας ἐπιδιώξεις. Σᾶς ἀπέδειξα εἰσηγούμενος τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀστεῖα διότι ὁ ἴδιος ὑπουργὸς εἰς τὸ ἴδιον νομοσχέδιον αὐξάνει κατὰ 120% τοὺς δασμοὺς τῶν ἐπανωδερμάτων εἰδικῶς, ἐνῷ ὅλα τὰ ἄλλα τὰ αὐξάνει κατὰ 50%. Τί νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἔλαβεν ἕνα σακκουλάκι λίρες ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους ἐπανωδερμάτων; Κατ’ ἀρχὴν τὴν αὔξησιν τῶν δασμῶν τῶν ἐπανωδερμάτων τὴν εὑρίσκω καὶ ἐγὼ ὀρθήν, ἁπλῶς νομίζω ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ φθάσωμεν εἰς αὔξησιν κατὰ 120%, ἀλλὰ εἰς μικροτέραν. Ἀλλὰ πρὸς Θεοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ κανεὶς διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι εἶναι παρεξηγήσιμος ἡ ἐνέργειά του διότι ἔκαμεν εἰδικὴν μεταχείρισιν ἑνὸς εἴδους διὰ νὰ προστατεύσῃ μίαν βιομηχανίαν συγκεκριμένην. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, ὅταν αὐτὰ ἐλέχθησαν ἀπὸ ἐκεῖνον δι’ ἐμέ, διατί δὲν θὰ εἴπῃ τρίτος τις τὰ ἴδια διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐνῷ ὅλα τὰ ηὔξησε κατὰ 50%, τὰ ἐπανωδέρματα τὰ αὐξάνει κατὰ 120%. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἄνανδρα καὶ θὰ ἠπόρουν, ἂν ἡ κάπως εἰδικὴ ψυχοσύνθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν τοῦ ἐπέτρεπε τοιαύτας μεθόδους. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θέλω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι ἐὰν διέκρινε κάτι τὴν διαχείρισίν μου ὡς ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι ἀκριβῶς ὅτι δὲν ἐνέδωσα εἰς τίποτε. Ὑπέστην σοβαρὰς πιέσεις, ἔγινα κακὸς μὲ πολλούς, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος νὰ εἴπῃ ὅτι ἐνέδωσα εἰς τὴν Α ἢ Β πίεσιν ἢ ὅτι ἐγὼ ἐξυπηρέτησα μεμονωμένα συμφέροντα. Προκαλῶ δὲ οἱονδήποτε, ἔστω καὶ 6 μῆνας μετὰ τὴν ἀποχώρησίν μου ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἔχῃ συγκεκριμένως κάτι νὰ τὸ εἴπῃ. Οἱ σήμερον διοικοῦντες, νομίζουν ὅτι ἠμποροῦν νὰ χρησιμοποιοῦν ὡς ὅπλον καὶ τὴν πλέον πρόστυχην συκοφαντίαν. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε τὸ κουράγιο νὰ καταγγείλῃ συγκεκριμένα πράγματα, θὰ ἦτο ἐν τάξει, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἔντιμον νὰ λέγῃ, ὅτι ναὶ μὲν εἶναι ἔντιμος ὁ τέως συνάδελφός μου, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν θὰ ἠμποροῦσα νὰ κάμω αὐτὴν τὴν δῆθεν παρεξηγήσιμον ἐνέργειαν. Αὐτὰ δὲν εἶναι παστρικὲς καὶ ἀνδρικὲς δουλειές. Εἰσηγούμενος τὰ οἰκονομικὰ νομοσχέδια, ἀπέδειξα ἤδη εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι οἱ σήμερον διοικοῦντες καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρῶτος ἐν προκειμένῳ ὑπεύθυνος, ἐξαιροῦν τῆς φορολογίας 5–10 ἀνθρώπους εἰς ὁλόκληρην τὴν Ἑλλάδα κατὰ τρόπον προφανῶς σκανδαλώδη. Καὶ οἱ ὀλίγοι αὐτοὶ ἄνθρωποι κερδίζουν δεκάδας δισεκατομμυρίων ἕκαστος. Καθὼς βλέπετε, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν χρησιμοποιεῖ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, διότι τὴν ἐμπρέπουσαν τάξιν καὶ τὴν ἰσότητα τὴν χρησιμοποιεῖ ὅταν πρόκειται περὶ τῆς ζακχάρεως καὶ τῶν φασολιῶν τοῦ λαοῦ. Ὅταν πρόκειται διὰ τὰ τρόφιμα καὶ τὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης ὑπάρχει ἑνιαία, ἴση μεταχείρισις. Ὅταν πρόκειται ἐπίσης νὰ ζητήσωμεν χρήματα ἀπὸ τὴν ἄμεσον φορολογίαν ἠξεύρει νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν 20% καὶ εἰς τοὺς μισθωτοὺς ἀκόμη, ἐνῷ δὲν μεταχειρίζεται τὰ ἴδια σταθμὰ ὅταν πρόκειται νὰ ἀντιμετωπίσῃ 5–10 μεγαλοβιομηχάνους. Τότε ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν λησμονεῖ τὴν ἐμπρέπουσαν τάξιν καὶ ἀποδέχεται εἰδικὴν διάταξιν, ἡ ὁποία τοὺς ἀπαλλάσσει τῆς φορολογίας καὶ δέχεται νὰ πληρώνουν ἐκεῖνοι τὸ ⅙ τῶν ὅσων πληρώνουν οἱ ἄλλοι Ἕλληνες. Δὲν ἀπήντησεν ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης καὶ σαφοῦς αὐτῆς καταγγελίας, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐνῷ πολλὰ ἐπραγματεύθη ἀπόψε. Ἐγὼ κατήγγειλα συγκεκριμένα πράγματα καὶ ἔθεσα τὸν δάκτυλον εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι δὲν ἠμπορεῖ, δὲν πρέπει νὰ συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις.

§101Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ ὅλων αὐτῶν θὰ σᾶς δώσῃ ἀπάντησιν ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας.

§102Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Σεῖς θὰ ἔπρεπε νὰ δώσητε ἀπάντησιν ὡς ὑπεύθυνος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νὰ λογοδοτήσετε ἐνώπιον τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§103Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Μὲ παρεκάλεσεν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης νὰ ἀπαντήσῃ ἐκεῖνος.

§104Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Βεβαίως νὰ ἀπαντήσῃ καὶ ἐκεῖνος, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσετε καὶ σεῖς. Διότι ὁ κ. ὑπουργὸς Βιομηχανίας, ἐντεταλμένος νὰ ἐνδιαφέρεται μόνον διὰ τὴν βιομηχανίαν, θὰ εἴπῃ: «Ἐγὼ πρὸ τῆς ἀνάγκης νὰ δημιουργήσω μεγάλας βιομηχανίας εἶμαι ἕτοιμος νὰ κάμω οἱανδήποτε θυσίαν». Αὐτὸς εἶναι ἰδικός του λογαριασμὸς ὡς ὑπουργοῦ Βιομηχανίας. Σεῖς τί θὰ εἴπητε εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαόν, ὅταν βλέπῃ ὅτι ἐκεῖνος πληρώνει, κάθε ἡμέρα καὶ περισσότερα, ἐνῷ 5 ἕως 10 πρόσωπα εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα θὰ πληρώνουν κάθε μέρα καὶ ὀλιγώτερα καὶ δὴ τὸ ⅙ μόνον τῶν φόρων τοὺς ὁποίους ὑποχρεοῦνται νὰ πληρώσουν.

§105ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ποῖαι εἶναι αἱ βιομηχανίαι αὐταί;

§106Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω ὀνόματα, διότι πρόκειται περὶ βιομηχανιῶν ἀρίστων, αἱ ὁποῖαι ἐπιτελοῦν τὸν προορισμόν των εἰς τὰ ἐθνικὰ πλαίσια καὶ πρὸς ὄφελος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ἀφοῦ ἐπιμένετε σᾶς ἀναφέρω μερικάς: Αἱ Ἑταιρίαι Τσιμέντων καὶ αἱ δύο, ἡ βιομηχανία Λαδοπούλου κ.ο.κ. Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ πάρετε τοὺς ἰσολογισμούς των καὶ θὰ ἰδῆτε, ὅτι ἐνῷ αἱ βιομηχανίαι αὐταὶ κερδίζουν δεκάδας δισεκατομμυρίων ἐτησίως πληρώνουν ἐλάχιστα ποσὰ ὡς φόρον. Ἐνῷ ἔπρεπε νὰ πληρώνουν ὡς φόρον τὸ ἥμισυ περίπου τῶν κερδῶν των κατὰ τὴν ἀναλογίαν ἡ ὁποία ἰσχύει διὰ τοὺς ἄλλους Ἕλληνας. Ἔφερα ἤδη στοιχεῖα πλήρη. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ κατηγοροῦμαι ἐγὼ ἀκριβῶς καὶ ἐπιπολαίως, ἐνῷ ἄλλοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὕποπτοι ὑπηρετοῦν μεμονωμένα συμφέροντα καὶ ὄχι ἐγώ. Δύναμαι νὰ σᾶς ἀναφέρω μίαν πρᾶξιν τῆς 19ης Μαρτίου 1955, ἡ ὁποία φέρει τὴν ὑπογραφὴν καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Διὰ τῆς πράξεως αὐτῆς χαρίζεται εἰς μίαν βιομηχανικὴν ἐπιχείρησιν δισεκατομμύριον δραχμῶν, ἀπὸ μίαν ὑπόθεσιν σχέσιν ἔχουσαν μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς. Τὸ αἴτημα αὐτὸ τῆς Ἑταιρίας εἶχεν ἔλθει καὶ ὅταν ἤμην ἐγὼ ὑπουργὸς εἰς τὴν ἁρμοδίαν 5μελῆ ἐπιτροπήν.

§107Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποίας ἑταιρίας;

§108Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Τῆς ἑταιρίας «ΙΖΟΛΑ». Καὶ ἐγὼ ἠναντιώθην ἀπολύτως τότε καὶ ἠρνήθην νὰ δεχθῶ αὐτὴν τὴν παραχώρησιν. Πράγματι τότε καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοί μου ἐπείσθησαν, ἡ αἴτησις τῆς ἑταιρίας ἀπερρίφθη καὶ τὸ Δημόσιον δὲν ἐπλήρωσε χρήματα τὰ ὁποῖα ἄλλως τε δὲν ὤφειλε.

§109Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐγὼ ὅταν ἐζήτησα (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).

§110Ε. ΖΑΝΝΗΣ. ... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος λόγῳ θορύβου).

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ συμμορφωθῆτε πρὸς τὸν Κανονισμόν.

§112Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ ἐνδιαφερομένη ἑταιρία ἐχάλασε τὸν κόσμον ἐναντίον μου. Ὁ διευθυντής της ἐγύριζε δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ καὶ μὲ καθύβριζε. Ἠξεύρετε ὅτι ὁ Σύνδεσμος τῶν Βιομηχάνων ἐξέδωσε καὶ βίβλον ἐναντίον μου ὡς ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ἐπέμενα νὰ πράττω ἀνεπηρέαστος πάντοτε τὸ καθῆκόν μου. Μετὰ τὴν ἀποχώρησίν μου τὴν 19ην Μαρτίου 1955, ἐπιτυγχάνει ἡ ὡς ἄνω ἑταιρία εἰδικὴν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία λέγει: «πλὴν τῶν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν τῶν ἐν παραγρ. 1 τῆς ὡς ἄνω 43335)7.10.54 κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν ἀναφερομένων, καὶ τὰ διαρκῆ καταναλωτικὰ ἀγαθά, ἤ μέρη αὐτῶν ἐνσωματούμενα εἰς παραγόμενα διαρκῆ καταναλωτικὰ ἀγαθὰ εἰσαχθέντα διὰ δανείων χορηγηθέντων ὑπὸ τῆς ΚΕΔ, ἀπαλλάσσονται τῆς εἰσφορᾶς... ἐφ’ ὅσον....... Δὲν λέγω τίποτε, κύριοι συνάδελφοι, δι’ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν, ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἀκολουθήσω τὸ κακὸν παράδειγμα. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἀκολουθήσω τὸ κακὸν παράδειγμα, δὲν λέγω ὅτι δι’ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν πρέπει νὰ τεθῇ ἐν ἀμφιβόλῳ ἡ ἐντιμότης τῶν ὑπογραψάντων αὐτήν. Ἐγὼ λέγω ὅτι ἀκριβῶς οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν περὶ ἐξυπηρετήσεως μεμονωμένων ἐπιδιώξεων, ὑπογράφουν ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μέσα φωτογραφίας. Αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις, κύριοι, πρέπει νὰ σταματήσῃ. Ἐφ’ ὅσον οἱ ὑπουργοὶ εἶναι ὑπεύθυνοι ἔναντι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ λαοῦ δι’ ὅσα πράττουν ἐν ᾗ περιπτώσει ἔχομεν νὰ κατηγορήσωμεν ἕνα ὑπουργόν, πρέπει εὐθέως νὰ εἴπωμεν ὅτι κατηγοροῦμεν τὸν τάδε ὑπουργὸν δι’ αὐτὴν τὴν πρᾶξιν. Ὅλα τὰ ἄλλα τὰ ὑπονοούμενα καὶ «ἀπὸ τοῦ βήματος διεκήρυξα ὅτι θεωρῶ ἔντιμον τὸν κ. συνάδελφον, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα, ἐγὼ δὲν θέλω νὰ κάμω τοῦτο ἢ ἐκεῖνο» εἶναι κατώτερα ἡμῶν καὶ ὡς ἀνθρώπων καὶ πάντως κατώτερα τῆς εἰλικρινείας τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχε νὰ κάμῃ παρατήρησιν ἐπάνω εἰς μίαν δασμολογικὴν διάταξιν ἑνὸς νομοθετήματος, δὲν εἶχε παρὰ νὰ κάμῃ ἐγκαίρως τὴν παρατήρησιν αὐτὴν καὶ νὰ ἐξετάσῃ πρῶτον, ἐὰν ὑπάρχῃ ἐν προκειμένῳ διαφωνία τῆς ὑπηρεσίας, δεύτερον ἐὰν τὴν διάταξιν ἐζήτησα ἐγὼ καὶ δὲν τὴν ἔχει εἰσηγηθῆ ἡ ὑπηρεσία καὶ τρίτον ἐὰν τυχὸν πρᾶξις τις ἐφηρμόσθη χωρὶς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Διότι ἀλλοίμονον ἐὰν καὶ αἱ σκέψεις μας, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν νόμοι κατόπιν ἐγκρίσεως τῆς Βουλῆς τίθενται ἐν ἀμφιβόλῳ ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἐὰν ἕνας ὑπουργὸς ἔχῃ μίαν γνώμην καὶ τὴν φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ Βουλὴ δεχθῇ καὶ κυρώσῃ τὴν σκέψιν αὐτήν, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης δὲν ἔχει νὰ δώσῃ λόγον εἰς κανένα. Ἐὰν ἡ Α ἢ ἡ Β διάταξις τοῦ δασμολογίου ἦτο κατὰ τὴν γνώμην τοῦ διαδόχου μου ἐσφαλμένη, εἶχε δικαίωμα νὰ καταργήσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν. Καὶ ἐπὶ 6 μῆνας ποὺ εἶναι ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν εἶδα οὔτε αὐτὸς οὔτε ὁ σύμβουλός του νὰ μᾶς φέρουν ἕνα νομοσχέδιον καὶ νὰ καταργοῦν διάταξιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ εἰσηγήθην. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ἀπόψε, ὅτι μερικοὶ ἀπὸ τοὺς πρώην ὑπουργοὺς ἔχουν λησμονήσει ὅτι ὑπάρχει κάποια συνέχεια εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ λειτουργήματος αὐτοῦ καὶ θεωροῦν ὅτι δύνανται τώρα νὰ κατηγοροῦν τὰ πάντα. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ποὺ ἔκαμα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἀλλ’ ὁ ἴδιος. Διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ὁ σημερινὸς ἦτο συνυπεύθυνός μου ἐπὶ δύο χρόνια, ἦτο στενώτατός μου συνεργάτης καὶ εἶχε καὶ τὴν ἐποπτείαν τῶν τελωνειακῶν θεμάτων. Πῶς ἐπὶ δύο χρόνια δὲν μοῦ ἔλεγε, κ. ὑπουργέ, νομίζω ὅτι δὲν ἀκολουθεῖτε καλὸν δρόμον, δὲν πρέπει νὰ αὐξάνετε τοὺς δασμοὺς ἕνα–ἕνα ἀλλὰ πρέπει νὰ εἰσαγάγετε τὸ σύστημα ὁμαδικῆς αὐξήσεως ἢ μειώσεως τῶν δασμῶν. Ἐὰν δηλ. εἰς τὰ χρώματα π. χ. διαπιστωθῇ σκανδαλώδης προστασία 200% καὶ ἀποφασισθῇ ὁ περιορισμός της εἰς 20%, ἤτοι εἰς τὸ δέκατον, θὰ πρέπει νὰ μειώσωμεν εἰς τὸ δέκατον τῶν σημερινῶν ὅλους τοὺς δασμούς! Καὶ τἀνάπαλιν. Εἰλικρινὰ νομίζω ὅτι ὁ συνάδελφος σεβόμενος ἑαυτὸν θὰ ἔπρεπε ἔστω καὶ αὐτὴν τὴν φαιδρὰν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἀφελέστατα μᾶς ἐπανέλαβεν ἀπόψε, νὰ ἔλθῃ τότε νὰ μοῦ τὴν προτείνῃ. Ὄχι νὰ τὰ λέγῃ αὐτὰ ἐκ τῶν ὑστέρων, 6 μῆνας ἀφοῦ διεκόπη ἡ συνεργασία μας καὶ ἐκδικούμενος διότι τὸν ἤλεγξα. Τὸν ἤλεγξα ὄντως αὐστηρά, ἀναλόγως μὲ τὸ μέγεθος τῶν σφαλμάτων του, ἀλλὰ χωρὶς διάθεσιν νὰ τὸν θίξω προσωπικῶς. Ἔχω τὸν ἀνδρισμὸν νὰ λέγω πάντοτε εὐθαρσῶς τὴν γνώμην μου. Δὲν μοῦ περνᾷ ἀπὸ τὸ μυαλό, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπληρώθη ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους διὰ νὰ τοὺς χορηγήσῃ τὴν φορολογικὴν ἀσυδοσίαν, τὴν ὁποίαν τοὺς παρέσχε, ἀλλ’ ἁπλῶς ἔσφαλε βαρύτατα καὶ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἐπίγνωσιν τῆς εὐθύνης του ἀπέναντι τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων φορολογουμένου λαοῦ καὶ νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντός του, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ διατήρησις τῆς καθολικότητος ἐν τῇ φορολογίᾳ. Ἔτσι θὰ καθίστατο δυνατὸν εἰς τὸν ἑκάστοτε ὑπουργὸν καὶ τὰς Κυβερνήσεις, νὰ ἀντιμετωπίζουν μὲ καθαρὸν τὸ μέτωπον τὸ σύνολον τοῦ φορολογουμένου λαοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πιπέρι, εἰλικρινὰ δὲν ἐνθυμοῦμαι τὴν περίπτωσιν. Τὸ πιπέρι, ὑποθέτω, εἶναι ἀπὸ τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα συνήθως φορολογοῦνται ὀλίγον περισσότερον, διότι εἶναι ἕνα εἶδος, τοῦ ὁποίου ἡ κατανάλωσις εἶναι ἐλαχίστη καὶ παρακολουθεῖται καὶ αὐτό, ὅπως καὶ πολλὰ ἄλλα εἴδη, ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου, ὥστε νὰ διατηρῆται μία κατὰ τὸ δυνατὸν ἑνιαία τιμή. Ἡ δευτέρα αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ πιπεριοῦ, προχείρως σᾶς τὸ λέγω, ἔγινε διότι ἔπεσεν ἐν τῷ μεταξὺ ἡ τιμὴ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἑπομένως ἡ ὑπηρεσία ἔκρινεν ὅτι ἔπρεπε νὰ εἰσπράξῃ τὸ Κράτος τὴν διαφοράν. Διότι οὕτως ἤ ἄλλως τὸ πιπέρι, σακκουλάκι σακκουλάκι δὲν ἐπρόκειτο νὰ πωληθῇ εὐθηνότερον καὶ τὴν διαφορὰν τοῦ κόστους θὰ τὴν ἐκαρποῦντο οἱ εἰσαγωγεῖς. Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία εἰσηγήθη τὴν περαιτέρω ἐπιβάρυνσιν τῆς τιμῆς τοῦ πιπεριοῦ. Δὲν ἐφανταζόμην ποτὲ ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ἀπολογηθῶ ἔτσι ξαφνικὰ καὶ διὰ τὸ πιπέρι.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§114Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χλουβεράκη, πρέπει, νομίζω, νὰ σοβαρευώμεθα, οὔτε προσωπικὸν θέμα ὑπάρχει, οὔτε τίποτε. (Κωδωνοκρουσίαι).

§116Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. ..... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§117Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι, ὅτι ὁ συνάδελφός μου, κ. Παπαγιάννης, ἐδημιούργησεν ἕνα κολοσσιαῖον προσωπικὸν ζήτημα, ὅπως λέγει καὶ εἶπε μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς αὔριον ὅταν θὰ τὰ διαβάσῃ ἠρέμως θὰ ἔχῃ μετανοήσει καὶ ὁ ἴδιος. Τὸ εἶπον καὶ ὅταν ἤρχισα τὸν λόγον μου, ὅτι δὲν ἐννοῶ νὰ κατηγορήσω κανένα καὶ εἰδικῶς τὸν συνάδελφόν μου, κ. Παπαγιάννην, εἰς τὸν ὁποῖον ὅταν, ὡς ἐνθυμεῖται, εἶπα ὅταν ἀπεχώρει ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἴσως τὰ πράγματα θὰ μᾶς φέρουν κάποτε εἰς ἀντίθεσιν λόγῳ τῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ δὲν θὰ παύσουν ποτὲ τὰ αἰσθήματα τῆς ἐκτιμήσεως, νὰ εἶναι τὰ αὐτά, ὅπως ἦσαν κατὰ τὴν ὥραν ποὺ ἀποχωριζόμεθα. Ἑπομένως δὲν ὑπῆρχε καμμία πρόθεσις ἐκ μέρους μου νὰ τὸν θίξω καὶ τοῦ τὸ εἶπον ἐπανειλημμένως. Κύριοι βουλευταί, ὅταν διαχειρίζεται κανεὶς ἕνα μεγάλο ὑπουργεῖον, ὅπως εἶναι τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι φυσικὸν εἰς τὸν φόρτον τὸν μεγάλον καὶ εἰς τὰς πολλὰς ὑπογραφὰς τὰς ὁποίας ἔχει ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, πολλὲς φορὲς νὰ μὴ προσέξῃ ἕνα θέμα καὶ νὰ ὑπογράψῃ μίαν ἀπόφασιν διὰ τὴν ὁποίαν μετὰ καὶ ὁ ἴδιος μετανοεῖ. Δὲν ἠθέλησα ποτὲ νὰ εἴπω, ὅτι ὁ κ. Παπαγιάννης εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν δασμολογικῶν δὲν ἔδειξε τὴν ἐπιμέλειαν τὴν ὁποίαν ὤφειλεν. Ἀνέφερεν ὁ κ. Παπαγιάννης, ὅτι ἐγὼ εἶχον τὴν ἐπίβλεψιν τῶν τελωνειακῶν θεμάτων, τῶν δασμολογικῶν δὲν τὴν εἶχα, καθὼς ἐνθυμεῖται πολὺ καλά. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ ἦλθεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὁ εἰδικὸς σύμβουλος κ. Κατσούλης ὅλα τὰ θέματα πλέον δὲν ἐπήγαιναν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, ὅλα ἐπήγαιναν εἰς τὸν κ. Κατσούλην. Ἐγὼ ὁ ἴδιος, κάθε τόσον ποὺ εἶχα ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἥπτετο τοῦ δασμολογίου, διότι καὶ ἐμένα ἐφορτώνοντο οἱ διάφοροι ἐνδιαφερόμενοι, τοὺς ἔστελλα εἰς τὸν κ. Κατσούλην καὶ ἐξακολουθῶ καὶ ἐγὼ νὰ ἔχω ἐξ ἴσου πολὺ καλὴν ἐντύπωσιν διὰ τὸν κ. Κατσούλην. Δὲν νομίζω ὅτι ἔκαμε τίποτε τὸ παράνομον, ἀλλὰ ὅταν ἀκριβῶς ἐδημοσιεύθη αὐτὴ ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε εἰς τὴν «Καθημερινήν», τότε διὰ πρώτην φορὰν ἔλαβον γνῶσιν τῶν λεγομένων καὶ ἐκάλεσα τὸν κ. Παπατσώνην, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν ὅτι αἱ μεμονωμέναι αὐξήσεις τῶν δασμολογίων ἔδωκαν ἀφορμὴν εἰς πολλὰς παρεξηγήσεις. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος κακῶς συσχετίζει ὡρισμένα θέματα καὶ ἀναμιγνύει ἄνευ λόγου τὸν κ. Παπατσώνην. Ἐν τούτοις, διὰ τὰ χρώματα πολλὰ ἐλέχθησαν, τὰ ὁποῖα δυνατὸν νὰ μὴ στηρίζωνται εἰς τὰ πράγματα, ἀλλὰ ἐδημιούργησαν κακὴν ἐντύπωσιν. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μοῦ ἔδειξεν ἡ ὑπηρεσία, φαίνεται ὅτι κάθε φορὰ ποὺ ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ μία ἀναπροσαρμογὴ τοῦ δασμολογίου ἐγένοντο ἀθρόαι εἰσαγωγαί. Διατί; Διότι εἰς τὴν Ἑλλάδα μυστικὸν δὲν ὑπάρχει.

§118Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὸ Γκὰττ ὅταν ὑπεβάλατε προτάσεις αὐξήσεως δασμῶν δὲν ἐγένετο γνωστόν; Θὰ ἀποφύγετε τὴν πρόσθετον εἰσαγωγήν;

§119Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Ὅταν μαζὶ μὲ τὸν συνάδελφον ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ἐκάναμε ἕνα πίνακα τῶν εἰδῶν ἐκείνων τῶν ὁποίων ἐπεδιώκαμεν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν συγκατάθεσιν τοῦ Γκὰττ διὰ νὰ αὐξήσωμεν τοὺς δασμούς, ἐπροσπαθήσαμεν νὰ μείνῃ ὁ πίναξ αὐτὸς ἀπολύτως ἀπόρρητος. Ἐν τούτοις, ἕνας ἀντιπρόσωπος μιᾶς ἐφημερίδος τὸν ἔκλεψεν εἰς τὴν διακοπὴν καὶ τὸν ἔδωσεν εἰς τὴν δημοσιότητα. Διεμαρτυρήθην διὰ τὴν πρᾶξιν αὐτὴν εἰς τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ περιοδικοῦ διότι ἐδημοσίευσε τὸν κατάλογον. Βλέπετε λοιπὸν ὅτι, παρὰ τὸ ὅτι προσεπαθήσαμεν νὰ διαφυλάξωμεν τὸ ἀπόρρητον τοῦ πίνακος διὰ νὰ μὴ πάθωμεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπάθατε σεῖς...

§120Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔπαθα τίποτε.

§121Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ νευρικότης σας δείχνει πόσον σᾶς ἐστοίχισαν αἱ κατηγορίαι.

§122Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Σᾶς ἐρωτῶ τὸ ἑξῆς: Τώρα ποὺ ἀπηυθύνθητε εἰς τὸ Γκάττ, ἐζητήσατε νὰ αὐξήσετε ὅλα τὰ εἴδη τοῦ Ἑλληνικοῦ δασμολογίου ἢ μερικὰ ἐξ αὐτῶν;

§123Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ προσεπάθησα νὰ περιορίσω τὸ κακὸ ὅσον εἶναι δυνατὸν περισσότερον. Ὁ κατάλογος ἐδημοσιεύθη καὶ εἶναι πλέον κοινὸν μυστικόν.

§124Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Διατί τὰ λέγετε δι’ ἐμέ;

§125Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀνεγράφησαν ἕνα σωρὸ πράγματα καὶ σᾶς ἐξήγησα διατί ἔκαμα τὴν ἀναπροσαρμογὴν ὅλων τῶν εἰδῶν. Κατηγορήσατε τὸν κ. Παπατσώνην. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε προηγουμένως ὀφείλονται κυρίως εἰς παρεξήγησιν. Βεβαίως εἶχεν ἐπέλθει μία ψυχρότης μεταξὺ Κατσούλη καὶ Παπατσώνη, ἀλλὰ εἶναι ἀστεῖον νὰ κατηγορήσῃ τις τὸν κ. Παπατσώνην, ὁ ὁποῖος ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν μᾶς ἀντεπροσώπευσεν εἰς τὸ Γκάττ, καὶ ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν πεῖραν τῶν διεθνῶν συνεδρίων, ὥστε αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀληθές. Ὁ κ. Παπατσώνης μοῦ εἶπεν ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβές. Βλέπετε λοιπὸν μὲ πόσην ψυχραιμίαν συζητῶ. Δὲν ἀναφέρομαι εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε σεῖς «ὅτι ἐκ κληρονομίας ἔχετε τὸ ὄνομα». Νομίζω, ὅτι ἐγώ, ὁ ὁποῖος πολιτεύομαι ἐπὶ 25ετίαν, ἀπέδειξα ὅτι ἐδημιούργησα καὶ ἐγὼ ἕνα ἰδικόν μου ὄνομα ἀνεξαρτήτως ἀπὸ τὸ ὄνομα τῶν γεννητόρων μου. (Χειροκροτήματα).

§126Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Διατί διὰ τὰ ἐπανωδέρματα ἐκάματε αὔξησιν 120% καὶ ὄχι 50%;

§127Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Σᾶς εὐχαριστῶ πολὺ ποὺ μοῦ τὸ ὑπενθυμίσατε, διότι τὰ θέματα τὰ ὁποῖα μὲ ἀπησχόλησαν ἦσαν πολλά. Διὰ νὰ ἐπέλθῃ ἡ συμφωνία αὐτὴ ἐγένοντο μακραὶ διαπραγματεύσεις μὲ τὸ Γκάττ, αἱ ὁποῖαι εἶχον καταλήξει ἐπὶ τῶν ἰδικῶν σας ἡμερῶν. Ἐγὼ εἶχα ἕτοιμον ἕνα νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου καθώριζα τὸν δασμὸν κατὰ 120% καὶ ἐπειδὴ δὲν ἤθελα νὰ δημιουργηθῇ συγκίνησις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ αὐτοῦ ἔκαμα τὸ λάθος ἴσως νὰ περιλάβω τὴν ἀπόφασιν ἡ ὁποία ἦτο εἰλημμένη καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας καὶ διὰ τὴν ὁποίαν συνεφώνησεν ἡ ὑπηρεσία νὰ περιληφθῇ καὶ αὐτή.

§128Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἦτο εἰλημμένη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου. Εἶχα ζητήσει μεταξὺ ἄλλων εἰς τὸ Γκὰττ καὶ τὴν αὔξησιν αὐτοῦ τοῦ δασμοῦ. Σεῖς ἱκανοποιήσατε μεμονωμένην περίπτωσιν.

§129Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐγένοντο μακραὶ διαπραγματεύσεις διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν τὴν ἄδειαν τῆς ἐπιβολῆς τοῦ δασμοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ προστατεύσῃ τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν. Τὸ λάθος τὸ ἰδικόν μου εἶναι ὅτι περιελήφθη εἰς ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε σχέσιν. Οὐσίᾳ ἔπρεπε νὰ γίνῃ.

§130Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Οὐσίᾳ ἐκάνατε ὅ,τι κατηγορεῖτε ἐμὲ ὅ,τι ἔκανα.

§131Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι ὡρισμένα θέματα τὰ ὁποῖα διεπραγματεύθημεν εἰς τὸ Γκάττ, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε προηγουμένως. Αὐτά, ὅταν ἔλθωμεν εἰς συμφωνίαν εἰς τὸ Γκάττ, θὰ ἔλθουν δι’ εἰδικοῦ νομοσχεδίου. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι αὐτὰ ἔχουν ἤδη προεξοφληθῆ καὶ δὲν δύναται νὰ ἐπωφεληθῇ κανείς, διότι ὅλος ὁ κόσμος ἠξεύρει ὅτι θὰ αὐξηθῇ ὁ δασμός των.

§132Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπωφελήθησαν ὅμως ὡρισμένοι. Καὶ διατί δὲν ἐπήγατε μὲ ὁλόκληρον τὸ δασμολόγιον εἰς τὸ Γκάττ, καὶ νὰ ζητήσετε αὔξησιν ὅλων τῶν δασμῶν.

§133Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν δύναται νὰ γίνῃ αὐτό. Εἶναι ὡρισμένα θέματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐζητήσαμεν τὴν συγκατάθεσιν τοῦ Γκάττ. Ἐπὶ τῶν θεμάτων αὑτῶν, ἐφ’ ὅσον ὁ κατάλογος ἐγένετο πλέον δημοσίᾳ γνωστός, δὲν δύναται πλέον κανεὶς νὰ ἐπωφεληθῇ.

§134Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Διετάξατε ἀνάκρισιν πῶς ἐκλάπη ἀπὸ τὸ Γκάττ;

§135Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐὰν εἴπωμεν αὐτὴν τὴν λεπτομέρειαν, θὰ δημιουργήσωμεν ἄλλο προσωπικὸν θέμα μὲ ἄλλον συνάδελφον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἄς ἀποφύγωμεν λοιπὸν νὰ δημιουργήσωμεν καὶ ἄλλα θέματα.

§136Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Μὲ ὅσα εἴπατε εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως, εἴχατε τὴν πρόθεσιν νὰ θέσητε ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν ἐντιμότητα τῆς ἀσκηθείσης παρ’ ἐμοῦ πολιτικῆς εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν;

§137Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κάθε ἄλλο, κύριε συνάδελφε. Σᾶς ἔδωσα σαφῆ ἀπάντησιν ἀρχῆθεν, σᾶς ἀπήντησα ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ διὰ τρίτην φοράν, ὅτι δὲν εἶχα καμμίαν ἀμφιβολίαν διὰ τὴν ἐντιμότητά σας. Ἀλλὰ δὲν μοῦ ἤρεσεν ὁ τρόπος ὁ ἰδικός σας καὶ ἀκολουθῶ ἄλλον τρόπον, ἰδικόν μου, συμφώνως πρὸς τὴν ἰδικήν μου ἰδιοσυγκρασίαν. (Χειροκροτήματα). Ὡς πρὸς τὴν ἄλλην ἀπόφασιν τῶν πέντε ὑπουργῶν, ὁμολογῶ ὅτι πρώτην φορὰν λαμβάνω γνῶσιν ὅτι πρόκειται περὶ σκανδάλου. Παρεκάλεσα τὸν συνάδελφόν μου τοῦ Συντονισμοῦ νὰ τὸ θέσῃ ὑπ’ ὄψιν μου, διότι δὲν εἶχα γνῶσιν. Καὶ σεῖς θὰ ἀντιλαμβάνεσθε καὶ θὰ γνωρίζετε ὅτι πολλὰ γίνονται ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μας καὶ δὲν λαμβάνομεν κἂν γνῶσιν. Πολλὰς φορὰς μᾶς εἰσηγοῦνται αἱ ὑπηρεσίαι ὡρισμένας ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἐὰν ἐγνωρίζομεν τὴν πραγματικήν των σημασίαν δὲν θὰ τὰς ὑπεγράφαμεν ἀσφαλῶς. Τὴν προκειμένην περίπτωσιν θὰ ἐπανεξετάσω. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ μὴ συνεχίζετε τὰς παρεξηγήσεις καὶ νὰ ἀντικρύζετε τὰ ζητήματα ψυχραιμότερον. Καὶ πρὸ παντὸς νὰ ἐξετάζητε ὅλα τὰ θέματα ὄχι μὲ περισσὴν κακίαν, ἀλλὰ μὲ καλωσύνην, ὅπως πάντοτε συνηθίζω νὰ ἐξετάζω ἐγώ.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, κ. Πρωτοπαπαδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§139Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Κύριοι βουλευταί, καίτοι τὸ θέμα ποὺ συζητεῖται δὲν ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας, ἐν τούτοις, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, διότι ὁ λίαν συμπαθὴς συνάδελφος καὶ φίλος κ. Παπαγιάννης, ἔθιξε καὶ τὸ θέμα μερικῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ νόμου ἤδη, «περὶ προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας». Εἶπε: Πῶς δίδετε ἀπαλλαγὰς ἐκεῖ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἐπιβάλλετε βαρεῖς φόρους; Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὰ πρακτικὰ καὶ ὑποθέτω, ὅτι ἀνταποκρίνονται εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Ὁμιλεῖ καὶ χαρακτηρίζει ὡρισμένας διατάξεις τοῦ νόμου 2176 ὡς φοροδιαφυγήν. Ὁ νόμος 2176)52 προέβλεψεν εἰδικὸν ἀφορολόγητον ἀποθεματικὸν ἐξ 25% τῶν κερδῶν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐνδεχομένων ζημιῶν μετὰ τὸ 1961. Εἶναι προφανὴς ἡ πρόθεσις τῆς καλύψεως μερικῆς φοροδιαφυγῆς. Βεβαίως, ὁ καθένας ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ δίδῃ εἰς τὰς λέξεις τὴν σημασίαν ποὺ θέλει. Ἀλλ’ αὐτὸ διὰ τὸν ἑαυτόν του. Διότι ἡ ἔννοια τῆς φοροδιαφυγῆς εἶναι ἄλλη. Περαιτέρω ὁ κ. Παπαγιάννης λέγει, ὅτι εἴχομεν ἐπανειλημμένας συνεργασίας διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ μετὰ εἶπεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας δὲν ἐδέχθη τὴν κατάργησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Καὶ εἶπεν ὅτι..... (Ἀναγινώσκει). Ἀληθῶς, κύριοι βουλευταί, οὐδέποτε εἶχα ζητήσει τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ τελευταίου νόμου «περὶ προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας». Ἡ διάταξις αὐτή, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι ἡ ἑξῆς: «Ἐκ τῶν ὑποκειμένων εἰς τὸν φόρον τετάρτης κατηγορίας τῶν καθαρῶν προσόδων». (Ἀναγινώσκει). Τὴν διάταξιν αὐτὴν δὲν τὴν εἶχα ζητήσει πράγματι ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν. Καὶ ἡ ἰδέα νὰ τὴν ζητήσω διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, καίτοι εἶναι θεσμὸς καθιερωμένος εἰς πολλὰ κράτη, ἡ ἰδέα μοῦ ἦλθεν ἀπὸ τὸ ἄρθρον 12 τοῦ νόμου 2901, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη κατὰ τὸ θέρος τοῦ 1954 καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς 19.7.54. Ἰδοὺ τί λέγει ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νόμου 2901: «Ἐκ τῶν ὑποκειμένων εἰς τὸν φόρον τετάρτης κατηγορίας (ἀναγινώσκει)........ Καὶ εἶπον, κύριοι βουλευταί, καὶ συνεφώνησε καὶ ἡ Βουλή, ἐφ’ ὅσον ἐθεσπίσθη ἡ διάταξις αὐτή, ὅτι ἀφοῦ καὶ εἰς τὰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις, καὶ τοῦ κέντρου, παρέχεται ἡ εὐχέρεια τῆς ἐκπτώσεως τοῦ ποσοστοῦ 10%.......

§140Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ εἰς τὰς βοιμηχανικάς.

§141Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ με διακόπτετε. Ἐγὼ δὲν σᾶς διέκοψα καὶ νομίζω ὅτι θὰ συζητήσωμεν καλύτερον ἐὰν ἀμφότεροι ἠρεμήσωμεν. Ὄχι βεβαίως ἀμφότεροι, διότι ἐγώ, ὅπως βλέπετε, εἶμαι ἤρεμος. Καὶ εἰς τὰς βιομηχανικάς, λοιπόν, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς ἐμπορικάς. Καὶ ὄχι μόνον εἰς τὰς ἐπαρχιακάς, ἀλλὰ καὶ τοῦ κέντρου. Καὶ ὄχι μόνον διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῶν ἐγκαταστάσεων, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν δημιουργίαν εἰδικοῦ ἀποθεματικοῦ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἐργασιῶν. Τί σημαίνει τοῦτο; Κυττάξετε πόσον περιωρισμένη εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου 3213 τὴν ὁποίαν ἐπικρίνετε σεῖς. Λέγει, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἀποδεδειγμένως διατίθεται ἐν τῇ ἐπιχειρήσει διὰ νέας ἐγκαταστάσεις ἤ διὰ τὴν ἐπαύξησιν ἤ βελτίωσιν ὑπαρχουσῶν τοιούτων βιομηχανικῶν ἐγκαταστάσεων τῶν ἐπαρχιῶν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη, καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἐπιτίθεμαι ἀλλ’ ἀμύνομαι, διότι ἀναλαμβάνω, καθ’ ὅ μέτρον μοῦ ἀνήκει ἡ εὐθύνη τῆς εἰσηγήσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι μεταξὺ τῆς διατάξεως τὴν ὁποίαν εἰσηγήθητε σεῖς τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νόμου 2901 καὶ τῆς διατάξεως τὴν ὁποίαν εἰσηγήθην ἐγώ, ὑπάρχει μεγάλη διαφορά. Πρῶτον, διὰ τὸν λόγον ποὺ ἐξήγησα, καὶ δεύτερον, διότι ἡ διάταξις ἡ ἰδική σας ἀφορᾷ καὶ τὰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις, καὶ δὴ καὶ τοῦ κέντρου. Καὶ πρέπει κατὰ τὴν ἰδικήν σας διάταξιν, νὰ ἔχουν κέρδη περισσότερα ἀπὸ 75.000 δραχμάς. Καὶ αὐτὰ τὰ ποσὰ θὰ δύναται ἡ ἐπιχείρησις νὰ τὰ διαθέτῃ εἴτε ὡς ἀποθεματικόν, εἴτε διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ἐγκαταστάσεών της. Καὶ προκειμένου μὲν περὶ βιομηχανικῶν ἐγκαταστάσεων, πᾶς τις δύναται νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι κάτι ἀντιπροσωπεύουν, προκειμένου ὅμως περὶ ἐγκαταστάσεων ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων, ὁμολογῶ ὅτι εἶναι τὸ πρᾶγμα ὀλίγον ἀκατανόητον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἐψήφισε τὸν νόμον ἐκεῖνον συνεφώνησε μαζί σας, ὅπως, νομίζω, συνεφώνησε καὶ μὲ ἐμὲ μὲ τὴν ψήφισιν τῆς ἄλλης διατάξεως. Προχωρεῖτε περαιτέρω, κύριε συνάδελφε, καὶ λέγετε ὅτι αὐταὶ ὅλαι αἱ διατάξεις ἀφοροῦν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τηροῦν βιβλία τετάρτης κατηγορίας. Συνεπῶς, δὲν ἀφοροῦν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποχρέωσιν, ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας, νὰ τηροῦν βιβλία μικροτέρας κατηγορίας. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι, καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὸ 25% τοῦ ἀποθεματικοῦ διὰ ζημίας μετὰ τὸ 1961 τοῦ νόμου 2176)1952, ἐκεῖ γίνεται λόγος ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις πρέπει νὰ τηροῦν βιβλία τετάρτης κατηγορίας. Καθ’ ὅσον ὅμως ἀφορᾷ τὸ ἀφορολόγητον 40% διὰ νέας ἐγκαταστάσεις ἢ βελτιώσεις, ἐκεῖ δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ βιβλίων τετάρτης κατηγορίας, ἀλλὰ περὶ φορολογίας τετάρτης κατηγορίας καὶ φορολογικῶν βιβλίων ἐν γένει, καθὼς γνωρίζετε δέ, ὑπάρχει διαφορά. Εἴπατε περαιτέρω, ὅτι ἡ ἐπαρχιακὴ βιοτεχνία δὲν τηρεῖ βιβλία τετάρτης κατηγορίας, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τηρήσῃ καὶ παρακολουθήσῃ εἰδικὰ ἀποθεματικά.

§142Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Διὰ νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει τὰ βιβλία, πρέπει νὰ εἶναι πλήρη.

§143Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Σᾶς παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, νὰ μὴ μὲ διακόπτετε.

§144Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ συνεχίσητε τὸν λόγον σας χωρὶς ἐρωτήματα;

§145Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Θὰ συνεχίσω τὸν λόγον μου, ὅπως ἐγὼ θέλω. Θὰ διατυπώσω καὶ ἐρωτήματα καὶ νὰ ἀπαντήσητε κατόπιν, διὰ νὰ μὴ διαταραχθῇ ἡ γαλήνη ποὺ ὑφίσταται μεταξύ μας. Λέγετε ὅτι αὐτὴ ἡ διάταξις δὲν ἰσχύει διὰ τὴν βιοτεχνίαν, διότι αὐτὴ δὲν τηρεῖ βιβλία τετάρτης κατηγορίας, ὅπως ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι προϋπόθεσις ἡ τήρησις βιβλίων τετάρτης κατηγορίας. Προϋπόθεσις εἶναι ἡ ὑπαγωγὴ εἰς τὸν φόρον τετάρτης κατηγορίας καὶ ὑπάρχει μία διαφορά, ἐκτὸς τοῦ ὅτι, ὅπως γνωρίζετε σεῖς καλύτερον ἀπὸ ἐμέ, ὑποχρέωσιν ἔχουν νὰ τηροῦν ὡρισμένης κατηγορίας βιβλία οἱ ἐπιχειρηματίαι, μὲ τὸ δικαίωμα ὅμως νὰ τηροῦν καὶ βιβλία ἀνωτέρας κατηγορίας. Τὸ γνωρίζετε καὶ αὐτό, διότι εἶναι εἰς τὸν Κώδικα τῶν φορολογικῶν στοιχείων, εἶναι ἀναγεγραμμένον καὶ αὐτὸ εἰς τὸ ἄρθρον 18 παράγραφος 2, ὅπου λέγει ὅτι οἱ ἐπιχειρηματίαι δικαιοῦνται νὰ τηροῦν καὶ βιβλία ἀνωτέρας κατηγορίας ἐκείνων, τὰ ὁποῖα προσδιορίζει ὁ νόμος. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι τὸ ἐπιχείρημά σας δὲν εὐσταθεῖ, διότι δὲν εἶναι προϋπόθεσις τὰ βιβλία τετάρτης κατηγορίας. Ἐπικαλεῖσθε καὶ λέγετε ὅτι ἀντὶ ὅλων αὐτῶν, τῶν φοροδιαφυγῶν, τῶν νομίμων —εἶναι νέος ὅρος διὰ τὴν ἔννοιαν φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ— λέγετε θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ ἐξίσωσις τῆς τιμῆς τοῦ βιομηχανικοῦ ρεύματος. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀπησχολήθη ἡ Βουλὴ ἐπὶ τρίωρον ἢ τετράωρον καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπανέλθωμεν. Τὰ πράγματα ἀνελύθησαν ἐπαρκῶς καὶ νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπανέλθω διὰ νὰ τὰ ἐξηγήσω καὶ πάλιν. Περαιτέρω, εἰς τὴν ἀνάλυσιν τοῦ παραδείγματος τοῦ φορολογικοῦ ποὺ ἐκάματε, θέτετε ὡρισμένας προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξάρω, διὰ νὰ βαθμολογηθῇ καὶ τὸ παράδειγμά σας ἀναλόγως. Ὁμιλεῖτε καὶ λέγετε: «Θὰ λάβω ὡς παράδειγμα ἀκόμη τὴν ἐπιχείρησιν...» καὶ βάσει αὐτοῦ τοῦ περιστατικοῦ προχωρεῖτε εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ φόρου. Ἀλλὰ ἀτομικὴ ἐπιχείρησις αὐτῆς τῆς ἐκτάσεως εἶναι σπάνιον φαινόμενον καὶ δὴ εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ἐάν, κ. συνάδελφε, ἐκάματε τοὺς λογαριασμούς σας μὲ βάσιν ὅτι μία τοιαύτη ἐπιχείρησις δὲν εἶναι ἀτομική, ἀλλὰ συνεταιρική, τότε, ὅπως γνωρίζετε καλύτερον ἐμοῦ, μεταβάλλονται οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ ἀναλόγως. Ἐπίσης θέτετε ὡς προϋπόθεσιν ὅτι ὑπάρχουν πρὸς ἀπόσβεσιν μηχανήματα ἀξίας 10 ἑκατομμυρίων, ἀλλὰ πλεῖσται ὅσαι ἐπιχειρήσεις τῶν ἐπαρχιῶν, εἶναι γνωστὸν, ὅτι ἔχουν σχεδὸν ἀποσβέσει τὸ πλεῖστον τῆς λογιστικῆς ἀξίας τῶν μηχανημάτων των. Ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ εὑρεθῇ τρόπος διὰ νὰ ἐνισχυθῇ ἡ ἐπένδυσις, διότι αἱ βιομηχανίαι τῶν ἐπαρχιῶν δὲν ἔχουν ἀνανεώσει καὶ βελτιώσει τὰς ἐγκαταστάσεις των. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἄλλος λόγος ἀποσβέσεως, ὅτι σήμερον ὑπάρχει πολλάκις ἀνάγκη εἰς μίαν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, νὰ πετάξῃ ἕνα μηχάνημα, διὰ νὰ τὸ ἀντικαταστήσῃ μὲ ἕνα καινουργές, ὄχι διότι ἐφθάρη, ἀλλὰ διότι ἐφευρέθη ἕνα νέον, τελειότερον καὶ πρέπει καὶ ἡ βιομηχανία αὐτὴ νὰ ἀγοράσῃ τὸ νέον τοῦτο μηχάνημα. Ἐνῷ ὅμως ὁ φίλος κ. Παπαγιάννης εἰς τὸ παράδειγμά του περιλαμβάνει καὶ τὴν περίπτωσιν ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου 3213 καὶ λέγει ὅτι εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας τοὺς γίνεται ἕνα δῶρον 40%, ἡ σύγκρισίς του δὲν εἶναι δικαία, διότι, διὰ νὰ ἦτο, ἔπρεπε νὰ περιλαμβάνῃ καὶ διὰ τὴν ἄλλην περίπτωσιν καὶ τὰ καθοριζόμενα ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νόμου 2901)54 ἔκπτωσιν ἐκ 10%.

§146Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κατηργήθη ὁ νόμος οὗτος.

§147Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Δὲν ὁμιλῶμεν περὶ τοῦ τί εἶναι νόμιμα ἤ μή, διότι σεῖς ὡμιλήσατε περὶ τοῦ τί πρέπει νὰ γίνῃ. Πάντως σᾶς παρεκάλεσα νὰ μοῦ ἀπαντήσετε κατόπιν. Λοιπόν, ἐὰν ἠθέλομεν νὰ κάμωμεν δικαίαν σύγκρισιν μεταξὺ τοῦ τρόπου φορολογίας κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Παπαγιάννη καὶ τοῦ τρόπου, ποὺ καθορίζουν οἱ νόμοι, θὰ ἔπρεπε νὰ προσθέσῃ ὁ κ. Παπαγιάννης ὡς εὔνοιαν ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας τοῦ Κέντρου καὶ τὴν εὔνοιαν τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νόμου του, ἀντιστοιχοῦσαν εἰς φόρον 300 χιλιάδων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἐρωτήσω ἐπίσης μήπως τυχὸν ἐκάματε λάθος εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ καταβλητέου φόρου εἰς 2.869.250 διότι ἐφ’ ὅσον λέγετε ὅτι τὰ καθαρὰ κέρδη εἶναι 5 ἑκατομ. διακόσιαι χιλιάδες, ὑπολογίζετε τὴν ἀπόσβεσιν εἰς 8% ἐπὶ ἀξίας μηχανημάτων 20 ἑκατομμυρίων. Ἡ διαφορὰ ὅμως μεταξὺ τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας καὶ τῆς βιομηχανίας τοῦ κέντρου δὲν εἶναι ἀπὸ τὸ 8% εἰς τὰ 28%, ἀλλὰ 14% καὶ 28%. Θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ κάμετε τὸν ὑπολογισμόν σας μὲ ἀπόσβεσιν 14% καὶ ὄχι 8%, ὁπότε ὁ φόρος μειοῦται κατά τι. Ἐὰν δὲ ἐφαρμόσετε τὸ ἄρθρον 12 τοῦ νόμου 2901, θὰ πρέπει νὰ ἐκπεσθῇ ἀκόμη ἕνα ποσὸν ὁπότε φθάνομεν εἰς ἕνα φόρον, ὡς ἔγγιστα εἰς 2.200.000.

§148Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Ἐπιμένει ὅμως καὶ περαιτέρω —τὸν ἤκουσα ἐπιμένοντα καὶ σήμερον— ὅτι τὰ μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ὑπὲρ τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἀφοροῦν ὀλίγα μόνον πρόσωπα. Κύριοι βουλευταί, τὰ μέτρα αὐτὰ ἀφοροῦν ὅλους. Καρποῦνται τῶν μέτρων αὐτῶν καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ κερδίζοντες τῶν ἐπαρχιῶν, καρποῦνται ὅμως καὶ οἱ μεσαῖοι καὶ οἱ μικροί. Εἰς τοῦτο εἶναι, ποὺ διαφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον καὶ συμπαθέστατον συνάδελφον, κ. Παπαγιάννην. Ἐκεῖνος ὅμως λέγει ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ ἔγιναν, διὰ νὰ εὐκολυθοῦν, καὶ δὴ κατόπιν πιέσεών των, ὡρισμένοι μεγάλοι. Καὶ σᾶς ἀπαντῶ καὶ ἐπιμένω, ὅτι ἐκ τῶν μέτρων αὐτῶν εὐνοοῦνται μεγάλοι καὶ μικροί, βιομήχανοι καὶ βιοτέχναι. Δὲν ἀπορῶ, κ. συνάδελφοι, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τοποθετεῖ τὰ πράγματα ὁ κ. Παπαγιάννης. Διέκρινα πάντοτε, κατὰ τὰς συνεργασίας ποὺ εἴχομεν, προκειμένου νὰ διατυπωθῇ τὸ νομοσχέδιον τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, διέκρινε πάντοτε μίαν νευρικὴν διάθεσιν ἐκ μέρους του, ὁποτεδήποτε ἐτέθη τὸ θέμα τῆς ἐπεξεργασίας τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Καὶ διηρωτώμην τί συμβαίνει. Ἐγὼ ὑπέθετα ὅτι διεπνέετο ἀπὸ ὑπερβάλλον κατὰ τὴν γνώμην μου, πνεῦμα φορολογικῆς ἰσότητος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ φορολογικὴ ἰσότης, ὅταν αἱ προϋποθέσεις τῆς δράσεως ἑνὸς ἑκάστου εἶναι διάφοροι. Καὶ αὐτὸ εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μελετηθῇ εὐρύτερον. Καὶ βεβαίως, φυσικὸν ἦτο, ἀφοῦ εἶχεν αὐτὴν τὴν τάσιν, καὶ διεφαίνετο αὐτὴ ἡ τάσις, ὅταν ἦλθε τὸ θέμα καὶ διετυπώθη τελικῶς εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἐκδηλωθῇ σαφῶς. Κατ’ ἐμὲ δηλαδή, ὅσα εἶπεν ὁ κ. Παπαγιάννης προχθὲς διὰ τὸ νομοσχέδιον τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, δὲν ἀποτελοῦν τίποτε ἄλλο, παρὰ μίαν ὁμολογίαν τῶν διαθέσεων ἐκείνων, τὰς ὁποίας εἶχον διαπιστώσει κατὰ τὸ διάστημα τῆς διετοῦς μετ’ αὐτοῦ συνεργασίας διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Καὶ φυσικὸν ἦτο, ὅταν ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ πνεῦμα— ἀντιεπαρχιακὸν ὁμοιάζει— εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἦλθεν ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος διεπνέετο καὶ αὐτὸς ἀπὸ πνεῦμα ἐπαρχιακόν, νὰ καταλήξωμεν εἰς μίαν συμφωνίαν, ἡ ὁποία ἔφερεν ἐπὶ τέλους τὸ νομοσχέδιον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἡ Βουλὴ τὸ ἐψήφισεν, ἔγινε νόμος καὶ εἶμαι βέβαιος, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐκ τοῦ νόμου αὐτοῦ θὰ ὠφεληθῇ ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία ἐν τῷ συνόλῳ της. Ὅταν ὁμιλῶ περὶ ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν βιομηχάνων ἢ τῶν κεφαλαιούχων, ἀλλὰ περὶ ὅλων τῶν παραγόντων τῆς βιομηχανίας. Ὁμιλῶ πρὸ παντὸς περὶ τῶν ἐργατῶν τῆς ἐπαρχίας, διότι εἶναι μέγα πρόβλημα, κύριοι βουλευταί, τὸ πῶς θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κρατήσωμεν ἐν ζωῇ τοὺς ἐργάτας, τὸν πλεονάζοντα πληθυσμὸν τῆς ἐπαρχίας. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω. Ἠμπορῶ νὰ διαβεβαιώσω τὸν ἀξιότιμον καὶ ἀγαπητὸν συνάδελφον καὶ παλαιὸν συμμαθητήν μου, περὶ τῆς φιλίας μου καὶ τῆς ἐκτιμήσεώς μου πρὸς τὸ πρόσωπόν του, ἀλλὰ λυποῦμαι διότι δὲν θὰ συμφωνήσωμεν ποτὲ ἐπὶ τοῦ θέματος προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Ἐκεῖνος εἶναι πρωτευουσιάνος καὶ ἐγὼ εἶμαι ἐπαρχιώτης. (Χειροκροτήματα).

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§150Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἐπεδίωκε νὰ καλύψῃ τὰ ἐλλείμματα τοῦ προϋπολογισμοῦ, μὲ μίαν φορολογίαν ἀνεκτὴν εἰς τὰς φορολογουμένας τάξεις, φορολογίαν συνεπῆ πρὸς ὅλην τὴν ἀσκηθεῖσαν μέχρι σήμερον οἰκονομικὴν πολιτικήν, δὲν νομίζω ὅτι ἔπρεπε ἡ συζήτησις νὰ λάβῃ μεγάλην ἔκτασιν καὶ νὰ προκαλέσῃ αὐτὴν τὴν γενικωτέραν συζήτησιν. Γεγονὸς ὅμως εἶναι ἡ ἐξέγερσις ὅλων τῶν τάξεων τοῦ κοινωνικοῦ μας συνόλου εἰς τὰ φορολογικὰ αὐτὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, ἐξέγερσις ἡ ὁποία ἠνάγκασεν αὐτὴν νὰ δεχθῇ συζήτησιν καὶ ἐπὶ τῆς γενικωτέρας οἰκονομικῆς της πολιτικῆς. Εἴμεθα λοιπόν, ὑποχρεωμένοι, καίτοι δὲν εἴμεθα εἰδικοὶ περὶ τὰ οἰκονομικά, ὡς βουλευταὶ ἐκπροσωποῦντες περιφέρειαν, ἡ ὁποία πλήττεται ὑπὸ τῶν μέτρων αὐτῶν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας, διὰ ποῖον λόγον ἐπικρίνομεν καὶ διὰ ποῖον λόγον θὰ καταψηφίσωμεν τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, Ἠκούσαμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν μετὰ μεγάλης προσοχῆς καὶ ὁμολογουμένως μᾶς συνεκίνησε τὸ σεμνόν του ὕφος, ὁμολογουμένως μᾶς συνεκίνησεν ἡ διατύπωσις τῶν ἀπόψεών του. Ἀπευθύνεται μᾶλλον πρὸς τὸν συναισθηματικόν μας κόσμον, παρὰ πρὸς τὴν λογικήν. Ὡμολόγησεν ὁ ἴδιος, ὅτι εὑρέθη εἰς λυπηρὰν θέσιν νὰ ὑποβάλῃ τὸ σοφὸν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου πλήττονται ὅλαι αἱ τάξεις τῆς χώρας, κατ’ αὐτὸν τὸν βαρὺν τρόπον. Ἀσφαλῶς θὰ εἴμεθα ἱκανοποιημένοι περισσότερον, ἐὰν καὶ ἡμεῖς ἦτο δυνατόν, κατὰ τὸν ἴδιον συναισθηματικὸν τρόπον νὰ σκεφθῶμεν καὶ νὰ κάμωμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατηγόρησε τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ συγκεκριμένως τὴν Φιλελευθέραν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν, ὅτι δὲν ἔπραξε, δηλαδή, νὰ εἴμεθα συμπαραστάται τῶν φορολογικῶν μέτρων, δηλαδή, νὰ συνηγορήσωμεν ὑπὲρ τῆς ἐπιβολῆς τῶν φορολογιῶν αὐτῶν. Διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἐνισχύσωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸν ἰσοσκελισμὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος πράγματι προϋπολογισμὸς πρέπει νὰ ἰσοσκελισθῇ διὰ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλοτε μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ διακηρύξωμεν, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ὀφείλει, προκειμένου νὰ ληφθῶσιν μέτρα, ἀφορῶντα τὸ κοινωνικὸν σύνολον τῆς χώρας μας, μέτρα ἀποσκοποῦντα εἰς τὴν σταθεροποίησιν τοῦ νομίσματος καὶ εἰς ἰσοσκελισμὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ κρίνῃ ταῦτα ἀντικειμενικῶς ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ εἶναι συμπαραστάτης τῆς Κυβερνήσεως, οἱασδήποτε Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὑπὸ μίαν προϋπόθεσιν, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, δι’ ἐφαρμογὴν τῆς ὁποίας προτείνονται τὰ μέτρα αὐτά, εἶναι οἰκονομικὴ πολιτική, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία τῆς συμπαθείας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀποβλέπουσα εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, καὶ ἡ ὁποία ἀπέτυχε λόγῳ ἀσταθμήτων παραγόντων, τῶν ὁποίων ἡ ρύθμισις καὶ ἀντιμετώπισις δὲν εἶναι δυνατὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, μὲ τὰς δυνατότητας ποὺ αὕτη κατέχει. Ὅταν ὅμως μία Κυβέρνησις, ὅπως ἡ σημερινὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἐπιβάλῃ φορολογίαν καὶ ἐφαρμόζῃ πολιτικήν, πρὸς τὴν ὁποίαν ἀνέκαθεν ριζικῶς διεφωνήσαμεν, πολιτικήν, ἡ ὁποία πλήττει συστηματικῶς τὰς μεγάλας λαϊκὰς τάξεις, πολιτικήν, ἡ ὁποία σέβεται συστηματικῶς τὰ μεγάλα εἰσοδήματα, πολιτικήν, ἡ ὁποία οὐδεμίαν καταβάλλει προσπάθειαν διὰ τὴν ἠθικωτέραν ἀνακατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν πενεστέρων τάξεων, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ὄχι μόνον νὰ διαφωνήσωμεν, ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν ἐπικρίνωμεν νὰ διαφωτίσωμεν δὲ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐπὶ τῆς ἀντιλαϊκῆς ταύτης πολιτικῆς, διὰ νὰ γνωρίζῃ τοὺς σκοπούς, εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπουν τὰ μέτρα αὐτά, Ἐπίσης, ἐὰν ἐπιστεύομεν, ὅτι τὰ φορολογικὰ μέτρα, ποὺ λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, τὰ ὁποῖα πλήττουν τὰς εὐρυτέρας λαϊκὰς τάξεις, καὶ σέβονται τὰ μεγάλα εἰσοδήματα, ἐὰν ἐπιστεύομεν, ὅτι μὲ τὰ φορολογικὰ αὐτὰ μέτρα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός, δηλαδή, νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, καὶ θ’ ἀντιμετωπίζετο τὸ δημοσιονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, θὰ ἐλέγομεν παρ’ ὅλας τὰς ἀδικίας, τὰς ὁποίας προκαλοῦν, ἂς ὑποστῶμεν καὶ μίαν ἀκόμη θυσίαν, διὰ τὸ γενικώτερον συμφέρον τοῦ τόπου. Ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τοῦ δικαίου καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὰ προτεινόμενα μέτρα, εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιφέρουν τὸ ἐπιδιωκόμενον ἀποτέλεσμα. Ἡ δὲ Κυβέρνησις, διὰ τῶν φορολογιῶν αὐτῶν δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἀντλῇ ἐκ πίθου Δαναΐδων, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι μὲ τὴν φορολογίαν αὐτήν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὁριστικῶς τὸ δημοσιονομικόν μας πρόβλημα, συντόμως δὲ ἡ Κυβέρνησις θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπιβάλῃ νέας φορολογίας διὰ νὰ καλύψῃ νέα ἐλλείμματα, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς δαπάνας τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τόση εἶναι, κ. συνάδελφοι, ἡ ἐξέγερσις ὅλων τῶν τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ συνόλου, τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ὅλων τῶν τάξεων καὶ τῶν ἀγροτῶν, καὶ τῶν ἐμπόρων, καὶ τῶν ἐπαγγελματιῶν, ὥστε καὶ αὐτὸς ἀκόμη ὁ Κυβερνητικὸς τύπος νὰ ἀναγκασθῇ......... ...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὁμιλεῖτε πρὸ κενῶν ἑδωλίων. Ζητήσατε τὴν διακοπήν.

§152Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ συνεχίσωμεν τὴν Δευτέραν.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐντὸς τοῦ Βουλευτηρίου ὑπάρχει ἀπαρτία. Ὁρίστε, κ. Κοθρῆ, συνεχίσατε.

§154Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία. Κύριε ὑπουργέ, νὰ διακόψωμεν.

§155Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντον.). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε μίαν διακοπήν, ἄσχετον μὲ τὸ συζητούμενον θέμα. Ἐπιθυμῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ θέσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις συνεννοήθη μετὰ τῶν ἐκπροσώπων τῶν κομμάτων καὶ ζητεῖ καὶ τὴν συναίνεσιν τῆς Βουλῆς, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς θέματος: Ἐπειδὴ τὸ θέμα τῶν διϋλιστηρίων πετρελαίου εἶναι ἐπεῖγον, διότι ἡ σύμβασις εἶναι ἠρτημένη ἐξ αἱρέσεως διαλυτικῆς καὶ ἐὰν δὲν ψηφισθῇ μέχρις ὡρισμένης ἡμερομηνίας ἔχουν δικαίωμα οἱ ἀντισυμβαλλόμενοι νὰ ὑπαναχωρήσουν, καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει πληροφορίας, ὅτι θὰ ζητήσουν ἀναθεώρησιν τῶν τιμῶν, παρακαλεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐγγραφῇ τὸ σχετικὸν σχέδιον νόμου περὶ κυρώσεως τῆς σχετικῆς συμβάσεως περὶ διϋλιστηρίων πετρελαίου εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς Δευτέρας, νὰ γίνῃ δεκτὸν τοῦτο ἄνευ συζητήσεως εἰς αʹ ἀνάγνωσιν καὶ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Πέμπτης νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἁπλῶς ἀνακοινοῦται ἡ συμφωνία Κυβερνήσεως καὶ ἀρχηγῶν Ἀντιπολιτεύσεως εἰς ὅσα ἀνεκοινώθησαν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἡ Βουλὴ δὲν δύναται σήμερον νὰ λάβῃ ἀποφάσεις περὶ τοῦ τρόπου τῆς συζητήσεως τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ τῆς συζητήσεως του ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει τῆς προσεχοῦς Δευτέρας εἰς ἣν θὰ ἐγγραφῇ.

§157ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ἔχουσα οὕτω: «Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, διαπιστοῦντες ἔλλειψιν ἀπαρτίας ὑποβάλλομεν σχετικὴν ἔνστασιν καὶ παρακαλοῦμεν νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος. Κ. Μητσοτάκης, Ε. Βενιζέλος, Ν. Κρασαδάκης, Π. Τζαννετάκης, Σ. Ἀλλαμανῆς, Ν. Ζορμπᾶς, Γ. Γρηγορίου, Α. Πασσιάδης, Α. Ἀντωνίου, Π. Σιφναῖος, Γ. Ρωμανός, Κ. Παπαγιάννης, Ε. Κοθρῆς, Ι. Ζίγδης, Π. Λυκουρέζος». Παρόντων τῶν ὑποβαλόντων τὴν ἔνστασιν θὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Καλκάνης καὶ Ε. Βενιζέλος. (Προσελθόντων τῶν ἀνωτέρω ἄρχεται ἡ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου. Περατωθείσης τῆς ἀναγνώσεως διεπιστώθη ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας καθόσον εὑρέθησαν παρόντες 84 βουλευταὶ οἱ κ. κ.:

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα, ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.15′ π.μ.)