1955.05.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 90η

Πέμπτη 12 Μαΐου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζὲς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεὺς) (ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ κ. Κ. Παπαγιάννη. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 127364) 10)5)55 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ ὑποκαταστήματος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορήγησιν δανείου δραχμῶν δύο ἑκατομμυρίων (2.000.000) εἰς τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης διαθετέου ὑπὸ ταύτης διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος τῶν νέων της ἔργων ἐπὶ τοῦ παραχωρηθέντος εἰς αὐτὴν νέου χώρου 30.000 τ. μ. Τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 121213) 10.5.55 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορήγησιν δανείου δραχμῶν τριῶν ἑκατομμυρίων τετρακοσίων τεσσαράκοντα ἑπτὰ χιλιάδων (3.447.000) εἰς τὰς βιομηχανίας τοματοπολτοῦ Δωδεκανήσου. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν Ὀργανώσεων τοῦ Νομοῦ Λασηθίου Κρήτης, ζητούσης τὴν κατάργησιν τοῦ ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ τμήματος τοῦ ἐν Ἁγίῳ Νικολάῳ ἑδρεύοντος Ἐμποροβιοτεχνικοῦ καὶ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Λασηθίου καθ’ ὅσον ἡ ὑπαγωγὴ αὐτῶν εἰς τὸ ἐν λόγῳ Ἐπιμελητήριον ὄχι μόνον δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν τάξιν τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν ἀλλὰ καὶ ἐπιζημία εἶναι. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἑλλήνων ὑπηκόων ἐγκατεστημένων ζητοῦντος τροποποίησιν ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2976) 54 ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἐπιτρέπεται εἰς τὰς ἀδελφὰς νοσοκόμους τῆς Στρατιωτικῆς Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας ὁ γάμος. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐμμίσθων δικαστικῶν κλητήρων παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ Ἰωαννίνων, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην κατάργησιν ἐπιδόσεως ὑπ’ αὐτῶν δικογράφων καὶ ἐκτελέσεως δικαστικῶν ἀποφάσεων. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἑλλήνων ὑπηκόων ἐγκατεστημένων προπολεμικῶς ἐν Ἀλβανίᾳ καὶ παθόντων ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν, ζητούντων ἀποζημίωσιν ἐκ τῶν Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσήνης κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συλλόγου Δικαστικῶν Κλητήρων Καλαμῶν, ζητοῦντος ταχεῖαν ψήφισιν νομοσχεδίου Δικαστικῶν Ἐπιμελητῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κοινοτήτων Πολυβρύσου, Παλαιοροφόρου καὶ Λούρου Νομοῦ Πρεβέζης, ζητουσῶν συντήρησιν καὶ ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ τῆς ὁδηγούσης εἰς τὸν Ἱερὸν Βράχον τοῦ Ζαλόγγου Πρεβέζης. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Θ. Χαβίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκπροσώπων ἐργατικῶν Ἐπαγγελματικῶν καὶ Ἐπιστημονικῶν Σωματείων καὶ Συλλόγων τῆς πόλεως Πρεβέζης ζητούντων τὴν ἵδρυσιν ἐν Πρεβέζῃ Κέντρων Ἐκπαιδεύσεως, Νεοσυλλέκτων, χορήγησιν μεγαλυτέρας πιστώσεως εἰς τὴν 660 Π.Α.Υ.Π., ἔναρξιν κατασκευῆς ἐργατικῶν κατοικιῶν ἵδρυσιν Ἐκκοκκιστηρίου Βάμβακος καὶ Ἐργοστασίου Κονσερβοποιΐας Κ.Α.Π. πρὸς ἀπορρόφησιν μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ ἐργατῶν. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Τρικάλων, ζητοῦντος μεταφορὰν τῶν φυλακῶν ἐκτὸς τῆς πόλεως καὶ ἀνέγερσιν νέου κτιρίου αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀποστράτων Παραρτήματος Ἰωαννίνων, ζητούντων καταβολὴν ἀναλόγου βοηθήματος ἐκ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν Στρατοῦ καὶ εἰς τοὺς ἐξελθόντας πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Διατάγματος 2190)52. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Κρυονερίου Πωγωνίου, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων πρὸς καταπολέμησιν τῆς νόσου τοῦ μελιταίου πυρετοῦ. Ὁ βουλευτὴς Μεγαρίδος κ. Δ. Μπερδελῆς, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην κατάθεσιν νομοσχεδίου περὶ ἱδρύσεως ἐργοστασίου οἰνοζύθου καὶ ζητοῦντος ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον, ἄλλως προστεθῇ διάταξις ἀπαγορεύουσα πᾶσαν ἐμπορίαν τῆς εἰδικῆς ἀδείας παρασκευῆς οἰνοζύθου. Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος (ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Πανεπιστημιακῆς Λέσχης τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παμπούκας, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ συστάσεως Γενικῶν Διευθύνσεων Θρησκευμάτων καὶ τρόπου πληρώσεως Διευθύνσεων τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων» καὶ 2) «Περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐκτάκτου εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γυιόκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Γενικῆς Διευθύνσεως Θρησκευμάτων καὶ τρόπου πληρώσεως Διευθύνσεων τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Κουτσιμπός, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐκτάκτου εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης, Σ. Περτσινίδης, Γ. Τζαμαλούκας, Β. Βύζας καὶ Χ. Ντινίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς εἰς Ἀνωτάτας Γεωπονικὰς Σχολὰς μετεκπαιδευθέντας Γεωπόνους πτυχιούχους Μέσων Γεωργικῶν Σχολῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν αἰτήσεων διώξεως τῶν βουλευτῶν κ.κ.: 1) Γ. Βασιλάτου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει. 2) Κλ. Γιαννούση, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν, κατηγορουμένου ἐπὶ ἐξυβρίσει. 3) Σ. Γουδελῆ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ροδόπης κατηγορουμένου ἐπὶ βαρείᾳ σωματικῇ βλάβῃ. 4) Σ. Λιβαδᾶ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς, κατηγορουμένου ἐπὶ ἐξυβρίσει. 5) Α. Μιτακίδου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Σερρῶν, κατηγορουμνέου ἐπὶ ἐξυβρίσει. 6) Π. Μόντζαλα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει. 7) Π. Μόντζαλα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει. 8) Κ. Μουρατίδου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης, κατηγορουμένου ἐπὶ ἀντιστάσει κατὰ τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας. 9) Κ. Μουρατίδου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Κοζάνης, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τῶν διατάξεων περὶ ἀγορᾶς καπνοῦ. 10) Δ. Μπερδελῆ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, κατηγορουμένου ἐπὶ ἠθικῇ αὐτουργίᾳ, παράβασιν καθήκοντος καὶ αὐτοδικίᾳ. 11) Δ. Μπερδελῆ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν κατηγορουμένου ἐπὶ ψευδορκίᾳ καὶ ψευδῇ καταμηνύσει. 12) Κ. Παπαδοπούλου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Β. Ἐπιτρόπου Θεσσαλονίκης κατηγορουμένου ἐπὶ παρανόμῳ ἐκ τοῦ Στρατοῦ ἀπουσίᾳ. 13) Δ. Παπασπύρου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Κεφαλληνίας, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει. 14) Δ. Παπασπύρου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει. 15) Ε. Πιπίνου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημίσει. 16) Π. Τσούτσουρα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει καὶ ἐξυβρίσει. 17) Π. Τσούτσουρα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει. 18) Δ. Χατζηδημητρίου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

βʹ Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως δανείων ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Χρηματοδοτήσεως Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως (Ο.Χ.Ο.Α.) μέσῳ Ἐξουσιοδοτημένων Τραπεζῶν διὰ συναλλαγματικῶν».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως δανείων ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Χρηματοδοτήσεως Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως (Ο.Χ.Ο.Α.) μέσῳ ἐξουσιοδοτημένων Τραπεζῶν διὰ συναλλαγματικῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 20 Νοεμβρίου 1935 Α. Νόμου «περὶ μεταρρυθμίσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ παρασήμων νομοθεσίας». Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§8Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω ποῖος ὁ λόγος τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν παρασήμων. Νομίζω ὅτι κυρίως πρὸς ἰδιώτας τὰ παράσημα πρέπει νὰ εἶναι αὐστηρῶς περιωρισμένα, ὥστε νὰ ἔχουν ἀπήχησιν ὅταν ἀπονέμωνται. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου περίπτωσιν καθ’ ἣν ἐπαρασημοφορήθη ἰδιώτης, ὁ ὁποῖος ᾐσθάνθη τόσην μεγάλην τιμὴν ὥστε ἔσπευσε νὰ κάμῃ μίαν βαρυσήμαντον δήλωσιν, ἡ ὁποία ἰσχύει πρὸς ἐπανάστασιν. Ἐδήλωσεν ὅτι θὰ ἐγκαταλείψῃ τὰς ἐπιχειρήσεις του εἰς τὸ Κράτος. Ἕνα εἰρηνικὸν παράσημον ἔκαμεν ὅ,τι θὰ ἠδύνατο νὰ κάμῃ μόνον μία ἐπανάστασις. Αὐτὸ μὲ κάμνει νὰ σκέπτωμαι μήπως ἔπρεπεν ὁ ἀριθμὸς τῶν παρασήμων ὁ ἀπονεμόμενος, νὰ εἶναι αὐστηρῶς περιωρισμένος, ὥστε ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς νὰ τὰ ἀπονέμῃ μὲ αὐστηρὸν ἔλεγχον καὶ εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις ὥστε νὰ εὑρίσκουν εἰς τὴν συνείδησιν τῶν τιμωμένων τὴν ἀπήχησιν, τὴν ὁποίαν εἶχεν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Δι’ αὐτὸ ἤθελον νὰ διευκρινισθοῦν καὶ αἱ ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπ’ αὐτοῦ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§10Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκτείνωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν παρασήμων εἰς τοιαύτην ἔκτασιν ὥστε νὰ χάσουν τὴν ἀξίαν των. Νομίζω ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ, ὥστε ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ πρόκειται νὰ παρασημοφορηθοῦν, νὰ ἔχουν προσφέρει μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§12Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπόθεσις τῶν παρασήμων, ὅσον καὶ ἄν φαίνεται ἁπλῆ, ἔχει κάποιαν μεγάλην σημασίαν, ὅταν βέβαια τὸ παράσημον ἀπονέμεται ἐκεῖ ποὺ πρέπει. Κράτη ὁλόκληρα ὀφείλουν τὴν πρόοδόν των εἰς τὴν μεγάλην ἀπονομὴν πολλῶν παρασήμων, ἀρκεῖ, ἐπαναλαμβάνω, νὰ γίνεται καλὴ χρῆσις. Δι’ αὐτὸ εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§13Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Χαβίνην, ὅτι τὸ θέμα τῶν παρασήμων εἶναι θέμα οὐσιαστικόν. Ἄλλωστε καὶ οἱ προλαλήσαντες διετύπωσαν τὰς ἀντιρρήσεις των, διότι ἀκριβῶς θεωροῦν τὸ θέμα τῶν παρασήμων οὐχὶ ἁπλοῦν θέμα διακοσμητικόν, ἀλλὰ θέμα οὐσιαστικόν. Τὸ παράσημον ἀποτελεῖ ἀμοιβήν, πρέπει νὰ ἀποτελῇ ἀμοιβὴν καί, ταὐτοχρόνως εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις πρέπει νὰ ἀποτελῇ ἐλατήριον περαιτέρω δραστηριότητος, περαιτέρω ὑπηρεσίας τοῦ τιμωμένου ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐθεωρήθη ἀναγκαία ἡ ὑποβολὴ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου εἶναι, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὁ ἀκόλουθος. Ὑπάρχει ἀνάγκη—συνδεδεμένη μὲ αὐτὴν ταύτην τὴν πρόοδον τοῦ Κράτους, τὴν ἀπονομὴν τιμῶν, ἀμοιβῶν εἰς τοὺς δημοσίους λειτουργοὺς στρατοῦ καὶ πολιτικοὺς ὑπαλλήλους καὶ τὴν ὑποκίνησιν τοῦ ζήλου των πρὸς ἔτι μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν. Ὑπάρχει, λοιπόν, ἀνάγκη ὅπως ἐξαιρέσωμεν ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν τὸν περιωρισμένον, ὁ ὁποῖος ἔχει προβλεφθῆ δι’ ἕκαστον παράσημον, δι’ ἑκάστην ἐκ τῶν τιμῶν, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι δὲν καθίσταται δυνατή, ἐὰν δὲν ἐξαιρέσωμεν τοὺς δημοσίους λειτουργούς, ἡ ἀπονομὴ παρασήμων εἰς ἰδιώτας. Ὑπάρχουν ἀναμφισβητήτως, ἐκτὸς τῶν δημοσίων λειτουργῶν καὶ ἰδιῶται, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι ὅπως τύχουν τῆς τιμῆς καὶ τῆς διακρίσεως αὐτῆς. Δὲν εἶμαι, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πάρα πολὺ μεγάλη φειδὼ εἰς τὴν ἀπονομὴν τῶν παρασήμων. Δὲν εἶμαι, βεβαίως, καὶ ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀδιαφορία καὶ νὰ ὑπάρχῃ πλήρης ἀσυδοσία εἰς τὴν ἀπονομήν. Τὸ δεύτερον δὲν συμβαίνει, μᾶλλον τὸ πρῶτον συμβαίνει καὶ πρέπει ἀκριβῶς, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ πάρα πολὺ μεγάλη φειδώ, ἡ ἐπιβαλλομένη ἐκ τῶν περιορισμῶν τοῦ νόμου, νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς ἐμμέσως διὰ τῆς ἐξαιρέσεως τῶν δημοσίων λειτουργῶν, ὁ ἀριθμὸς ἐκείνων τῶν ἰδιωτῶν, εἰς τοὺς ὁποίους νὰ ἀπονεμηθῇ παράσημον. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ, ἑπομένως, ὅπως γίνῃ δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον δὲν κλονίζει τὸ κῦρος τῶν παρασήμων, ἀλλ’ ἀπεναντίας μάλιστα χορηγεῖ εἰς τὸ Ἔθνος τὴν δυνατότητα νὰ ἀμείβῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι ἀμοιβῆς καὶ τιμῆς.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία διὰ τὴν ἀπονομὴν παρασήμου εἰς πρώην ὑπουργοὺς καὶ βουλευτάς.

§15Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἔθιξε καὶ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ μιᾶς τροπολογίας, ἡ ὁποία ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ τροπολογία εἶναι ἡ ἑξῆς: Εἰς τὸ τέλος τῆς πρώτης παραγράφου προστίθεται τὸ ἑξῆς «οὐδὲ πρώην ὑπουργοὶ καὶ βουλευταί». Εἶναι ἔτι μεγαλυτέρα ἐπέκτασις τοῦ ἀριθμοῦ. Ὡς ἀναπληρωτὴς ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, οὐδεμίαν ἔχω ἀντίρρησιν, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή. Ἀλλὰ πρὶν ὁριστικῶς ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας θὰ ἀναπτύξῃ ὁ σεβαστὸς καὶ ἀγαπητός μου συνάδελφος, ὁ κ. Ἀργυρόπουλος, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατρέψῃ πλήρως τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου πεποιθήσεις καὶ ἀντιλήψεις μου.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ἀργυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§17ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ προσωπικῶς εἶμαι ἐναντίον τῶν παρασήμων. Καὶ ἔχω τὸ δικαίωμα τοῦτο, καθ’ ὅσον εἰς τὴν συνέλευσιν τοῦ 1920 εἰς συνταγματικὰς προτάσεις, τὰς ὁποίας εἶχον ὑποβάλει τότε καὶ κατ’ ἐξαίρεσιν εἶχον γίνει δεκταὶ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον, νὰ ἐκτυπωθοῦν καὶ διανεμηθοῦν — διότι, ὡς γνωστόν, αἱ συνταγματικαὶ προτάσεις μόνον ἀπὸ ἀρχηγοὺς κομμάτων καὶ κόμματα ἐπιτρέπεται νὰ ὑποβάλλωνται, παρὰ ταῦτα ἡ συνέλευσις τότε εἶχε δεχθῆ νὰ ἐκτυπωθοῦν καὶ διανεμηθοῦν αἱ προτάσεις. Τότε ὑπῆρχε μία κατάχρησις μεγάλη ὄχι τῶν ἀνωτέρων παρασήμων καὶ δὴ τῶν μεγαλοσταύρων, ἀλλὰ τῶν κατωτέρων παρασήμων, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς μάλιστα τοῦ Χαρ. Τρικούπη, ὅταν, ὡς γνωστόν, παρεσημοφορήθησαν τότε ὅλοι οἱ βλαχοδήμαρχοι τῶν Ἀθηνῶν, ἐπρότεινον τότε τὴν κατάργησιν τῶν παρασήμων διὰ τοὺς Ἕλληνας πολίτας, καὶ τὴν διατήρησιν τῶν στρατιωτικῶν μεταλλίων καὶ τοῦ Τάγματος τοῦ Σωτῆρος, τοῦ ἱστορικοῦ αὐτοῦ Τάγματος τοῦ Σωτῆρος διὰ τοὺς ξένους. Βραδύτερον μάλιστα, ὁ ἀείμνηστος Μιχαλακόπουλος ἐλησμόνησεν, ὅτι εἶχα ἐγὼ κάμει αὐτὴν τὴν πρότασιν εἰς τὴν Συνέλευσιν τοῦ 1920, ἐπανῆλθεν, ἰσχυρίσθη ὅτι ἦτο ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε τοιαύτην πρότασιν. Τοῦ ὑπενθύμισα, ὅτι εἶχον πράξει τοῦτο ἐγὼ εἰς τὴν Συνέλευσιν τοῦ 1920, δράττομαι δὲ τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τοὺς τόσον ἀγαπητοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, οἱ ὁποῖοι κυρίως μὲ τὰ παράσημα ἀσχολοῦνται, διὰ νὰ ἐκφράσω......

§18Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κάμνω μίαν διακοπήν, κ. συνάδελφε, διὰ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν συμφωνῶ μὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγετε, διότι κυρίως ἀσχολοῦνται μὲ τὰ καθήκοντά των.

§19ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ τὸ θέμα τοὺς εἶναι ἀρεστόν, διότι αὐτοὶ πρωτίστως παρασημοφοροῦνται μεταξύ των. Ἐν τούτοις, τὸ Βασιλικὸν Διάταγμα τοῦ 1935, ὅτι δὲν συμπεριλαμβάνονται εἰς τὸ ἀνώτατον παράσημον οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Στρατοῦ, Ναυτικοῦ καὶ Ἀεροπορίας, χωρὶς νὰ γίνεται λόγος καὶ περὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐν γένει, θὰ ἠδύνατο νὰ ἀφήσῃ μίαν ἀμφιβολίαν, ὡς πρὸς τὸ τελευταῖον σημεῖον. Πρὸς ἄρσιν τῆς ἀμφιβολίας αὐτῆς ἐκρίναμεν σκόπιμον νὰ περιληφθῇ τοῦτο. Πρὸ καιροῦ, εἶχον ὑποβάλει μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, ποῖος κυρίως φέρει τὴν εὐθύνην τῆς ἀπονομῆς τῶν παρασήμων. Καὶ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν μοῦ ἀπήντησεν — ὡς ἐὰν ἐγὼ ἠγνόουν τὸ Σύνταγμα — ὅτι ὁ Βασιλεὺς ἀπονέμει τὰ παράσημα, ἀλλὰ χωρὶς νὰ προσθέσουν ὅτι πράγματι ὁ Βασιλεὺς ἀπονέμει τὰ παράσημα, ἀλλὰ κατὰ νόμον. Ὁ δὲ νόμος τί ὁρίζει; Ἔχει μίαν γνωμοδοτικὴν ἐπιτροπὴν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, ἡ ὁποία γνωμοδοτικὴ ἐπιτροπή, τολμῶ νὰ εἴπω, εἶναι δουλοπρεπὴς καὶ οὐδέποτε ἐξετέλεσε τὸ καθῆκόν της.

§20Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀναγκάζομαι καὶ πάλιν νὰ διακόψω τὸν σεβαστὸν κ. συνάδελφον, διότι, ὡς γνωρίζω, ἡ ἐπιτροπὴ ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἐξαιρετικοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἐφέρθησαν δουλοπρεπῶς, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ ὀνομάζωνται οὕτω.

§21ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν ποτὲ ἀπέρριψεν ἕνα παράσημον.

§22Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Γνωρίζω πλῆθος περιπτώσεων, κατὰ τὰς ὁποίας ἀπέρριψε καὶ εἰς προτάσεις ἰδικάς μου, ὡς ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀπήντησεν ἀρνητικῶς Ὅπως γνωρίζετε, τὸ περὶ οὗ πρόκειται Συμβούλιον, ἐπιλαμβάνεται τῆς ἀπονομῆς τῶν παρασήμων, κατόπιν προτάσεων τῶν διαφόρων ὑπουργῶν, αὐτοῦ τούτου — ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, προκειμένου περὶ Ἑλλήνων κατοικούντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἢ ξένων κατοικούντων εἰς Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς οἱ διάφοροι ὑπουργοί, ὑποβάλλομεν προτάσεις, διατυποῦμεν προτάσεις καὶ διαβιβάζομεν στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐκτιμᾷ, ἡ περὶ ἧς πρόκειται Ἐπιτροπή. Ὑπάρχουν παρὰ πολλαὶ περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ Ἐπιτροπή, μὴ διαπνεομένη οὐδόλως ἀπὸ δουλοφροσύνη, τὰ ἀπέρριψε.

§23Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἀπὸ ποίους ἀποτελεῖται;

§24Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν γνωρίζω ἀπὸ ποίους ἀποτελεῖται, διότι πάντοτε μέχρι σήμερον μόνον περαστικὸς ἤμουν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν. Γνωρίζω ὅμως, ὅτι ἡ Ἐπιτροπή, εἰς πλείστας περιπτώσεις, ἔδωσεν ἀρνητικὴν ἀπάντησιν. Πάντως δὲν ἀπαρτίζεται μόνον ἀπὸ τοὺς λειτουργοὺς τοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἀπαρτίζεται καὶ ἀπὸ ἄλλους.

§25ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἴσως ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπέρριψε κάποιο παράσημο, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δυσκόλως ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ ἀπέρριπτε προτάσεις προερχομένας ἄνωθεν. Γενικῶς δὲ παρετήρησα τοῦτο. Δὲν εἶδον ποτὲ τὸν ὑπουργὸν π. χ. τῆς Παιδείας, ἢ τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἀπονέμουν ἠθικὰς ἀμοιβὰς εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται διὰ τὴν μόρφωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται διὰ τὸ Δίκαιον. Ξεύρω ὅμως, ὅτι παρασημοφοροῦνται πάντοτε οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, οἱ Στρατιωτικοὶ καὶ οἱ Ναυτικοί. (Γέλωτες)

§26Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Καὶ οἱ παραιτούμενοι ὑπουργοὶ δὲν παρασημοφοροῦνται.

§27ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁπωσδήποτε.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Εἶμαι ἠναγκασμένος καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου εἶπεν ὁ σεβαστὸς συνάδελφος νὰ τὸ ἀποκρούσω, διότι δὲν εἶναι ἀκριβές. Δὲν εἶναι μόνον οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, οἱ ὁποῖοι παρασημοφοροῦνται καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν παράσημα, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἄλλοι ὑπάλληλοι καὶ ἄλλων ὑπουργείων καὶ Δικαστικοὶ καὶ Διοικητικοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν παρασημοφορηθῆ. Ὅσον ἀφορᾶ τοὺς ὑπουργοὺς τοὺς ἀποχωροῦντας, εἴτε κατόπιν παραιτήσεως, εἴτε λήξεως τῶν ὑπηρεσιῶν των, εἴτε κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ εἴπω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἀπαντῶ πρὸς Ὑμᾶς, ἀλλὰ ἀπαντῶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Πειραιῶς συνάδελφον, τὸν κ. Βοβολίνην, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι οἱ ἀποχωροῦντες κατὰ τὸ διάστημα τοῦ βίου μιᾶς Κυβερνήσεως ὑπουργοί, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ὑπάρχει εἰς ἀνασχηματισμούς, δὲν ἐκδιώκονται. Ὅλοι ὅσοι ὑπηρέτησαν τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ὑπηρέτησαν κατὰ τρόπον ἀποδοτικόν. Τὸ ἐτόνισεν ἄλλωστε αὐτὸ ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργός, ὅστις εἶναι καὶ τεταγμένος νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ἐκτιμήσῃ τὴν ἀπόδοσιν ἑνὸς ἑκάστου. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι δικαιοῦται ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος κ. Βοβολίνης, νὰ προβῇ εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτῆς τῆς ὀξείας καὶ βαρείας διὰ συναδέλφους του φράσεις, συναδέλφους, τοὺς ὁποίους εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ ἴδιος τιμᾷ. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἕτερον ζήτημα, τὸ συνδεόμενον μὲ τὴν μὴ παρασημοφορίαν τῶν ἀποχωρούντων, αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ μὴ θελήσω νὰ τὸ καταστήσω ἀντικείμενον συζητήσεως. Εἶναι ἕνα θέμα, συνδεόμενον μὲ τὴν βασικὴν ἀρχήν, ὅτι ὁ ἀποχωρῶν, λόγῳ διαφωνίας, ἀποχωρεῖ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ὁμαλός. Θὰ συνομολογήσετε, ὅτι ὑπάρχει κάποια πολιτικὴ ἀνωμαλία εἰς τὴν ἀποχώρησιν, τοῦ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας ἀποχωροῦντος. Ὑπάρχει μία ἀνωμαλία, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον οἱ ἀποχωρήσαντες εἰς τὴν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ὑπαινίττεσθε, δὲν ἀπεχώρησαν μόνον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν Συναγερμόν, διαφωνήσαντες.

§29Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ὑπηρέτησαν ὅμως θαυμασίως τὴν Πατρίδα.

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν ὑπάρχει θέμα οὐσιαστικῆς διαφωνίας μαζὶ σας: Δίδω ἁπλῶς τὴν τυπικήν, οὐχὶ τὴν οὐσιαστικήν, ἀλλὰ τὴν τυπικὴν ἑρμηνείαν τῆς γενομένης παραλείψεως. Καὶ ἤθελα ἐξ ἄλλου νὰ ἀποκαταστήσω τὴν ἀλήθειαν. Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἐθίξατε καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾶ τοὺς κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὸν ἀνασχηματισμὸν ἀποχωροῦντας, ὅσοι ἀπεχώρησαν κατὰ τοὺς ἀνασχηματισμούς, διότι ὑπάρχει ἀνάγκη καὶ ἄλλοι νὰ δοκιμασθοῦν καὶ ἐξεφράσθη εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις ἡ πλήρης καὶ βαθεῖα εὐαρέσκεια τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καὶ κατὰ τὸν ἀνασχηματισμὸν τοῦ Ἀπριλίου 1954 καὶ κατὰ τὸν ἀνασχηματισμὸν τοῦ Δεκεμβρίου 1954 ἀπεχώρησαν.

§31Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι πάρα πολὺ σοβαρόν, θὰ ἤθελον δὲ νὰ κάμω τὴν ἑξῆς διευκρίνισιν. Ὅταν ὁ ὑπουργός, ὑπηρετῶν εὐόρκως τὴν κοινὴν Ἑλληνικὴν Πατρίδα, εὐόρκως ὑπηρέτησεν αὐτήν, τότε τιμᾶται διὰ τῆς ἀπονομῆς παρασήμου. Συνεπῶς, τὸ παράσημον δὲν δίδεται διὰ τὴν ἀποχώρησιν, ἀλλὰ διὰ τὰς προσφερθείσας ὑπηρεσίας.

§32Π. Ι. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρετήρησα, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὴν πρόθεσιν σήμερον νὰ μὲ ἐκθέτῃ καὶ παρερμηνεύῃ τοὺς λόγους μου καὶ νὰ ἀποδίδῃ τάσεις, τὰς ὁποίας ἐγὼ δὲν προβάλω. Ἐγὼ δὲν συζητῶ διὰ τὰ παράσημα, τὰ ὁποῖα δίδονται εἰς τοὺς ὑπουργούς. Ἀπεναντίας διαμαρτύρομαι, ὅτι δὲν τοὺς δίδεται ὁ περίφημος Μεγαλόσταυρος τοῦ Φοίνικος, ἀλλὰ μόνον ὁ Ἀνώτερος Ταξιάρχης. Ἤθελον τοῦτο νὰ τονίσω, κύριοι, ὅτι μία Πολιτεία ἐκπίπτει ὅταν ἐκπίπτουν τὰ ἀξιώματά της. Καὶ ἀναμφισβητήτως, ἐὰν συγκρίνωμεν τὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ ἀπόψεως πληθυσμοῦ καὶ ἐκτάσεως μὲ ἄλλα παρεμφερῆ κράτη, τὰ Σκανδυναυϊκὰ π. χ., ἢ τὴν Ὁλλανδίαν, θὰ ἴδωμεν, ὅτι εἰς κανὲν μέρος τοῦ κόσμου τὰ ἀξιώματα τὰ ἀνώτατα καὶ αἱ ἠθικαὶ ἀμοιβαὶ δὲν ἔχουν ἐκπέσει τόσον, ὅσον ἔχουν ἐκπέσει εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ τοῦτο ἐκ τοῦ σφάλματος τῆς Πολιτείας καὶ παρὰ τὴν θαυμασίαν ζωτικότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διότι δὲν εἶναι μόνον αἱ ἠθικαὶ ἀμοιβαί, δὲν εἶναι μόνον τὰ παράσημα, εἶναι καὶ τὰ ἄλλα ἀξιώματα. Τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος εἶναι Πρόεδροι, ἀπόστρατοι Στρατηγοί, ἀπόστρατοι Ναύαρχοι, συνταξιοῦχοι Διευθυνταί, διότι μὲ εὐεργετικοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους ἐγὼ παρακολουθῶ πρὶν ἢ ὁ κ. Πρόεδρος εἰσέλθῃ ἀκόμη εἰς τὴν Βουλὴν μὲ εὐεργετικοὺς νόμους ἤθελον ὅλοι οἱ ἀνθυπολοχαγοὶ νὰ ἀποστρατευθοῦν ὡς στρατηγοί, ὅλοι οἱ σημαιοφόροι νὰ γίνουν Ναύαρχοι, ὅλοι οἱ ἀκόλουθοι τοῦ Ὑπουργείου νὰ γίνουν Πρέσβεις καὶ κατήντησε τὸ ἥμισυ τοῦ πλυθυσμοῦ, ὅπως εἶπον, νὰ ἔχῃ αὐτὰ τὰ ἀξιώματα. Ἐγὼ κύριοι, ὁμιλῶν οὕτω διὰ τὰ παράσημα, εἶμαι συνεπὴς πρὸς ἐμαυτόν, διότι δὲν ἐδέχθην, οὔτε ποτὲ ἐνήργησα, οὔτε ἠθέλησα ἄλλα παράσημα, ἀπὸ ἕνα Χρυσοῦν Σταυρὸν τοῦ Σωτῆρος, τὸν ὁποῖον ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος εἰς τὰ 1913 μοῦ ἀπένειμεν ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ. (Χειροκροτήματα). Συνεπῶς, ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῶ περὶ τῆς καταστάσεως αὐτῆς, διότι κυριολεκτικῶς τὰ παράσημα ἐξευτελίσθησαν καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ προτείνω καὶ τὸ ὁποῖον παρακαλῶ νὰ ληφθῇ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν, εἶναι ὅτι, ὅσον ἀφορᾷ μὲν τοὺς κατωτέρους Σταυρούς, ἔστω καὶ τοὺς ἀνωτέρους, νὰ συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ ὑφισταμένη κατάστασις, ἀλλά, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς Μεγαλοσταύρους, αὐτοὶ δὲν δύνανται νὰ δίδωνται παρὰ μόνον δι’ ἐξόχους ὑπηρεσίας πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ δίδεται ὁ Μεγαλόσταυρος διότι εἷς τυχὸν ἀπόστρατος ἐχρησίμευσεν ὡς ὑπασπιστής, ἢ ὅτι δήποτε ἄλλο. Τὸ ἀνώτατον αὐτὸ ἀξίωμα τὸ ἠθικόν, πρέπει νὰ δίδεται δι’ ἐξόχους ἐθνικὰς ὑπηρεσίας καὶ διὰ τοῦτο προτείνω ὅπως εἰς αὐτὸν τοὐλάχιστον τὸν νόμον τεθῇ μία διάταξις ὅτι τοὺς Μεγαλοσταύρους οἱουδήποτε Τάγματος θὰ τοὺς ἀπονέμῃ τὸ ἑκάστοτε Ὑπουργικὸν Συμβούλιον.

§33Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Προτάσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεύς.

§34Π. Ι. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ νόμος λέγει: «Ὁ Βασιλεὺς ἀπονέμει τὰ παράσημα, κατὰ νόμον». Εἰς τὸν νόμον αὐτόν, νὰ προστεθῇ ὅτι προκειμένου περὶ Μεγαλοσταύρων ἀποφασίζει, ἀντὶ τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ἑκάστοτε Ὑπουργικὸν Συμβούλιον.

§35Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία διάκρισις, καὶ γίνεται ἐν τῇ πράξει μεταξὺ τοῦ παρασήμου τοῦ Τάγματος τοῦ Σωτῆρος καὶ τῶν δύο ἄλλων Ταγμάτων. Γίνεται, καὶ ὀρθῶς γίνεται, διότι ὁμιλοῦμεν περὶ Μεγαλοσταύρων. Τὸν Μεγαλόσταυρον τοῦ Τάγματος τοῦ Σωτῆρος δὲν τὸν ἔλαβον μέχρι σήμερον παρὰ μόνον πρώην Πρωθυπουργοὶ μὲ ἐξαιρέτους ὑπηρεσίας πρὸς τὸ Ἔθνος. Δὲν γνωρίζω ἂν εἶναι 2–3 ἢ 1 ποὺ ἔχουν τὸν Μεγαλόσταυρον τοῦ Σωτῆρος, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ τίθεται, καὶ τίθεται εἰς τὸ ὕψος ποὺ πρέπει. Εἰδικῶς τὰ παράσημα τοῦ Τάγματος τοῦ Σωτῆρος, πρέπει νὰ εἶναι εἰς ἀνωτέραν θέσιν ἀπὸ τὰ ἄλλα καὶ τηρεῖται ἐπιτυχῶς αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα παράσημα, πρέπει νὰ ξεύρετε, καὶ τὸ ξεύρετε, ὅτι κράτη ὁλόκληρα, ὅπως π. χ. ἡ Ἰαπωνία, ἐστήριξαν τὴν πρόοδόν των εἰς τὰ πολλὰ παράσημα ποὺ ἔδιδαν εἰς τὸν ἐργαζόμενον κόσμον. Αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τὸ μελετήσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Κράτος. Ἡ Ἰαπωνία ἐστήριξεν ὁλόκληρον τὴν πρόοδόν της εἰς αὐτὰ τὰ παράσημα. Ὅταν ἤμην σύνδεσμος τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατηγείου εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, οἱ ἐκεῖ Σύμμαχοι σύνδεσμοι καθ’ ἡμέραν μᾶς ἐξελιπάρουν σχεδὸν καὶ ἐμὲ καὶ τὸν Σέρβον σύνδεσμον διὰ νὰ τοὺς δοθοῦν παράσημα. Ἐγὼ ἔκαμα τὴν σχετικὴν πρότασιν, ἀλλὰ δυστυχῶς, τὸ Κράτος ἦτο μίζερο καὶ ἐνόμιζε φαίνεται, ὅτι θὰ κατεστρέφετο ἡ Ἑλλὰς ἂν ἔδιδεν ἕνα παράσημον εἰς ξένους στρατιωτικούς, οἱ ὁποῖοι ὅμως μᾶς εἶχον παράσχει τόσας ὑπηρεσίας. Ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀπονομῆς τῶν παρασήμων, ὅταν ἀπονέμονται καλῶς, εἶναι μεγάλη ὑπόθεσις διὰ μίαν χώραν. Εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀπονομῆς τοῦ παρασήμου τοῦ Τάγματος τοῦ Σωτῆρος, τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἐτήρησεν αὐστηρὰν θέσιν καὶ νομίζω ὅτι ἐλάχιστοι ἔχουν Μεγαλόσταυρον τοῦ Τάγματος τοῦ Σωτῆρος εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν γνωρίζω δὲ ἂν ἔχῃ κανεὶς σήμερον. Εἶχεν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ὁ Ζαΐμης, ὁ Γονατᾶς.

§36ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργός, ὡς Ἀρχιστράτηγος.

§37ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος διὰ τὸ Τάγμα τοῦ Σωτῆρος. Τὸ προεῖπον ἐγὼ αὐτὸ καὶ εἶπον νὰ δίδωνται εἰς τοὺς ξένους. Τὸ εἶπον, ἤδη. Ὄχι τοῦ Τάγματος τοῦ Σωτῆρος. Ὅλοι οἱ Μεγαλόσταυροι, ἀλλὰ τῶν ἄλλων Ταγμάτων. Καὶ ὁ Μεγαλόσταυρος τοῦ Γεωργίου ἔχει μεγάλην ἀξίαν.

§38Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν. καὶ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Καὶ αὐτὸς μετὰ δυσκολίας παρέχεται.

§39ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διατί, τότε, παρέχεται μετὰ τόσης εὐκολίας. Εἶναι καὶ τὸ παράσημον τοῦ Φοίνικος.

§40Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ. καὶ Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀξιότιμε καὶ σεβαστὲ κ. συνάδελφε, ὑπάρχει πράγματι ὅσον ἀφορᾷ τοὺς Μεγαλοσταύρους, ἀλλὰ καὶ γενικῶς, ὅσον ἀφορᾷ τὰ Τάγματα, εἰς τὰ ὁποῖα οἱ Μεγαλόσταυροι αὐτοὶ ἀντιστοιχοῦν, μία ἱεραρχία, τὴν ὁποίαν δὲν τὴν θεσπίζει οὐδεὶς νόμος, ἀλλὰ τὴν θεσπίζει ἡ ἀρχαιότης τοῦ Μεγαλοσταύρου, ἡ ἀρχαιότης τῆς ἱδρύσεως τοῦ Τάγματος. Πρῶτον, λοιπόν, ἔρχεται κατὰ σειρὰν προτεραιότητος καὶ ὑπεροχῆς, τὸ Τάγμα τοῦ Σωτῆρος, ὁ Μεγαλόσταυρος τοῦ Σωτῆρος. Δὲν χορηγεῖται παρὰ μόνον σπανιώτατα καὶ δὲν ὑπάρχουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν παρὰ δύο μόνον Ἕλληνες ἐν ζωῇ ποὺ τὸν φέρουν. Μετὰ τὸ Τάγμα τοῦ Σωτῆρος ἔρχεται τὸ Τάγμα τοῦ Γεωργίου. Καὶ αὐτοῦ ὁ Μεγαλόσταυρος μετὰ μεγάλης δυσκολίας παρέχεται καὶ εἰς Ἕλληνας καὶ εἰς ξένους, μετὰ ἥσσονος δυσκολίας εἰς τοὺς ξένους, μετὰ μεγίστης δυσκολίας εἰς τοὺς Ἕλληνας τηρουμένων καὶ ὅλων τῶν τυπικῶν προϋποθέσεων. Καὶ ἔρχεται εἰς τὴν σειράν, ὡς τρίτον, τὸ Τάγμα τοῦ Φοίνικος καὶ ὑπάρχουν, ἐνδεχομένως, 15–17 Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸν Μεγαλόσταυρον τοῦ Φοίνικος. Καὶ αὐτοῦ τοῦ Μεγαλοσταύρου τοῦ Φοίνικος, ἡ χορήγησις δὲν εἶναι ἀθρόα. Πάντως εἶναι κάπως περισσότεροι, ἴσως νὰ εἶναι καὶ 20. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς εἴπω τὸν ἀκριβῆ ἀριθμόν, ἀλλά, πάντως, δὲν εἶναι οὔτε αὐτοῦ τοῦ τρίτου κατὰ σειρὰν Τάγματος, οἱ Μεγαλόσταυροι οἱ χορηγηθέντες, πολλοί.

§41Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τότε διατὶ ἔχετε ἀπεριόριστον τὸν ἀριθμόν;

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ. καὶ Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Διότι ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον, ἀγαπητὲ κ. συνάδελφε, τοὺς Μεγαλοσταύρους, ἀφορᾷ γενικῶς ὅλους τοὺς βαθμούς. Ἀφορᾷ τοὺς Ταξιάρχας, ἀφορᾷ τοὺς ἀνωτέρους Ταξιάρχας κλπ. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τοὺς Μεγαλοσταύρους ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς ἐπανειλημμένως ἔχει προβῆ εἰς ἐντόνους συστάσεις πρὸς τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, ὅπως μὴ προτείνουν εὐκόλως τὴν ἀπονομὴν καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις. Προκειμένου περὶ τοῦ Μεγαλοσταύρου, ἡ πρότασις, δὲν γίνεται ποτὲ ἐγγράφως, γίνεται πάντοτε ὑπὸ τύπον ὑποβολῆς παρακλήσεως εἰς τὴν Α. Μ. προφορικῶς. Καὶ ἂν ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἡ πρότασις δὲν ἐγένετο δεκτὴ καὶ ὡς πρὸς τοὺς ξένους καὶ ὡς πρὸς τοὺς Ἕλληνας, διότι αὐτὸς οὗτος ὁ Βασιλεύς, χωρὶς βεβαίως νὰ εἶναι ὑπεύθυνος, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν τυπικὴν καὶ νομικήν, ἀσκῶν ἠθικὴν ἐπιρροήν, παρακαλεῖ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶναι ἁρμόδιοι νὰ τοῦ εἰσηγηθοῦν, ὅπως μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν εἰσήγησιν. Βεβαίως ἂν ἐπιμείνουν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ἄλλως, ἀλλὰ ὁ Βασιλεὺς ἔχει πλήρη συνείδησιν τοῦ γεγονότος αὐτοῦ. Πρέπει νὰ εἶναι αὐστηροτάτη ἡ διαδικασία τῆς χορηγήσεως τῶν παρασήμων, τῆς ἀπονομῆς τῶν παρασήμων.

§43ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρέπει ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ ἀναφέρῃ κανεὶς ὡρισμένον περιστατικόν, ἀλλὰ ἐὰν ἐπετρέπετο τοῦτο θὰ ἠδυνάμην ἐγὼ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐδόθη καὶ Μεγαλόσταυρος τοῦ Γεωργίου εἰς ὡρισμένα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον προσφέρει ὑπηρεσίας σημαντικάς. Ὁπωσδήποτε ἡ πρότασίς μου συνίσταται εἰς αὐτό: Ὅτι ὅλοι οἱ Μεγαλόσταυροι — νὰ τεθῇ μία διάταξις, ἂν θέλῃ ὁ κ. ὑπουργός, εὐτυχῶς τώρα εἶναι καὶ προσωρινὸς ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ συνεπῶς ἀνεπηρέαστος κάπως ἀπὸ τοὺς τίτλους τοὺς διπλωματικούς, — νὰ προσθέσῃ μίαν διάταξιν ὥστε οἱ Μεγαλόσταυροι ὅλων τῶν Ταγμάτων, νὰ δίδωνται τῇ ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἴσως, κύριοι, τινὲς ἐξ ὑμῶν νὰ σκεφθοῦν ὅ,τι ἐσκέφθη εἰς τὸ 1920 ἕνας θυμόσοφος χειροῦργος ἰατρὸς τὸν ὁποῖον οἱ Κεφαλλῆνες ἐνθυμοῦνται, ὁ ἀείμνηστος Φωκᾶς, τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπρότεινον εἰς τὴν συνέλευσιν τὴν κατάργησιν τῶν παρασήμων καὶ ἀνεγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας. Μετέβην τὸ ἑσπέρας εἰς τὴν οἰκίαν ἑνὸς Κεφαλλῆνος, πρώην βουλευτοῦ, ὅπου ἦτο καὶ ὁ Φωκᾶς ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν: «Ρὲ Ἀργυρόπουλε, σὲ εἶχα διὰ ἔξυπνον ἄνθρωπον», τοῦ λέγω «διατί». Μοῦ εἶπεν: «Διότι δὲν ξεύρεις τοὺς Ρωμηούς, διότι ἀντὶ νὰ προτείνῃς νὰ γίνουν καὶ ἄλλα Τάγματα νὰ τοὺς κρεμοῦν τὰ παράσημα καὶ εἰς τὶς πλᾶτες ἀκόμη, ἐσὺ προτείνεις νὰ καταργηθοῦν». Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν κύριοι, ὅτι γίνεται μεγάλη κατάχρησις τῆς ἀπονομῆς τῶν ἀνωτάτων αὐτῶν παρασήμων. Ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν νὰ δίδωνται περισσότερα παράσημα εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀγωνιστάς, τοὺς καθημερινοὺς ἀγωνιστάς, τοὺς δασκάλους ἢ τοὺς δικαστάς, τοὺς παραγωγούς, ἀκόμη τοὺς μικροὺς παραγωγούς, ὥστε νὰ ἐνισχύωνται ἠθικῶς, ἀντὶ τὰ παράσημα νὰ διανέμωνται εἰς τοὺς τιτλούχους τοῦ Κράτους. (Χειροκροτήματα).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§45Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι. Θὰ ὁμιλήσω ἀπὸ τὴν θέσιν μου, διότι δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω πολύ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα δὲν μὲ ἐνδιαφέρει προσωπικῶς, ὅπως καὶ ὑμᾶς. Ἔχει ὅμως γενικωτέραν σημασίαν καὶ δι’ αὐτὸ θὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις. Συμφωνῶ μὲ τὰ ἐκτιθέμενα εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὅπως διαφωτισθῇ ἂν δικαιοῦνται καὶ οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι τῶν ἀνωτάτων παρασήμων καὶ ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἰσηγήθη τὸ θέμα τοῦτο εἰς τὴν Βουλήν. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ διαφωνήσω μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον, ὡς πρὸς τὴν αὐστηρὰν ἐπιλογὴν τῶν δικαιουμένων παρασημοφορίας. Τὰ παράσημα, κ. συνάδελφοι, εἶναι μία ἀναγνώρισις καὶ ἠθικὴ ἀμοιβὴ δι’ ἐθνικὰς ὑπηρεσίας καὶ ἐξαιρέτους πράξεις πανελληνίου ἐκτιμήσεως καὶ πρέπει νὰ ἀπονέμωνται μὲ μεγάλην προσοχὴν εἰς ἐκείνους ποὺ πράγματι ἀξίζουν παρασημοφορίας. Ἀλλὰ κατήντησε νὰ παρέχωνται εἰς συγγενεῖς καὶ φίλους ἐκείνων ποὺ κάνουν τὰς εἰσηγήσεις. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου μερικὰς παρασημοφορίας αἱ ὁποῖαι πᾶν ἄλλο ἢ μοῦ ἐνισχύουν τὴν ἐκτίμησιν ποὺ πρέπει νὰ ἔχῃ κανεὶς εἰς τὰ παράσημα. Παρεσημοφορήθη εἰς Ἤπειρον ὑπάλληλος δι’ ἐθνικὰς ὑπηρεσίας, ἐνῷ ἐδικαιοῦτο παρασήμου ἀριστερᾶς περικνημίδος, δι’ ἐξέχουσαν δρᾶσιν ἐπὶ ἀριστερισμῷ, τὴν ὁποίαν σημειώνουν αἱ ὑπηρεσίαι Ἀσφαλείας εἰς τὸν φάκελλόν του. Δὲν εἴχομεν δυστυχῶς τοιοῦτον παράσημον καὶ τοῦ ἀπενεμήθη Ἑλληνικόν. Διὰ τὸν ὑπάλληλον τοῦτον, ὅλοι οἱ βουλευταὶ Ἠπείρου ἐζήτησαν νὰ ἀπομακρυνθῇ ἐξ Ἠπείρου διὰ τὴν ἀριστεράν του ἰδεολογίαν. Ἀλλὰ τὸν ἐκράτησεν ὁ Γενικὸς Διοικητὴς καὶ τοῦ ἔκαμε μάλιστα καὶ τὴν πρότασιν παρασημοφορίας. Καὶ τοῦτο διότι καὶ ὁ παρασημοφορηθεὶς ὑπάλληλος ἔκαμεν ἔκθεσιν διὰ τὸν Γενικὸν Διοικητὴν διὰ προσφερθείσας ὑπ’ αὐτοῦ ἐθνικὰς ὑπηρεσίας εἰς Ἤπειρον καὶ πῆρε καὶ ὁ Γενικὸς Διοικητὴς παράσημον (γέλωτες). Ἔτσι ἐπῆραν καὶ οἱ δύο παράσημα δι’ ὑπηρεσίας ποὺ δὲν προσέφερον. Τὸ πρᾶγμα γενικώτερον δὲν ἔκαμεν εἰς τὴν Χώραν αἴσθησιν παρ’ ὅτι ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας. Αἴσθησιν καὶ θυμηδίαν προεκάλεσεν εἰς Ἤπειρον. Διηρωτῶντο καὶ διερωτῶνται οἱ Ἠπειρῶται τί ὑπηρεσίας προσέφερον οἱ προταθέντες πρὸς παρασημοφορίαν καὶ τιμηθέντες διὰ παρασήμου ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος. Ἐθνικὴν καμμίαν. Ἀντεθνικὴν ναί. Ἀλλ’ ἐπιτρέπεται νὰ διασύρωνται τὰ παράσημα τὰ ὁποῖα συμβολίζουν μίαν ὑψηλὴν ἔννοιαν; Ἐπὶ συμμοριτοπολέμου εἰς τὴν πατρίδα μου ἐπροτάθη ὁ Νομάρχης ἀπὸ τὸν Διοικητὴν τῆς στρατιωτικῆς μονάδος, διότι τὸν ἐξεθίαζε μὲ τηλεγραφήματα, ὡς γενναῖον, μπαρουτοκαπνισμένον κλπ. καὶ στὸ τέλος τοῦ ἐζήτησε νὰ τοῦ κάνῃ καὶ πρότασιν παρασημοφορίας ἐξαιρέτων πράξεων καὶ ἐπῆρε καὶ αὐτὸς παράσημα. Τοιαῦτα κρούσματα εἶναι ἄπειρα. Ἐπιβάλλεται χάριν τῆς σοβαρότητος καὶ τῆς τιμητικῆς ἐννοίας ποὺ ἔχουν τὰ παράσημα νὰ προστεθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐνδεικτικῶς περιπτώσεις ἐξαιρέτων πράξεων καὶ ὅπου δὲν ὑπάρχουν νὰ ἐκτιμῶνται κατ’ ἀναλογίαν, ἀλλὰ μὲ σοβαρότητα καὶ αὐστηρὰν κρίσιν, διὰ νὰ ἐκτίθενται καὶ τὰ παράσημα καὶ ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§47Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω ὅτι κριτήριον διὰ τὴν καλὴν χρῆσιν τῶν παρασήμων καὶ γενικώτερον τῶν ἠθικῶν ἀμοιβῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἄλλο, παρὰ ἡ κοινὴ ἐκτίμησις περὶ τῆς σημασίας τῶν ἠθικῶν αὐτῶν ἀμοιβῶν. Εἰς τὸν τόπον μας δὲν νομίζω ὅτι εὑρίσκεται κανεὶς ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος, ἐὰν διαπιστώσῃ ὅτι, ἀσχέτως τοῦ ὅτι τὰ παράσημα καὶ γενικώτερον αἱ ἠθικαὶ ἀμοιβαὶ δημιουργοῦν ἀντιθέσεις καὶ ἀντιζηλίας μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὰ διεκδικοῦν, δὲν γίνεται λελογισμένη καὶ σωστὴ χρῆσις. Κατὰ συνέπειαν, ὅταν αὐτὸ τὸ δεδομένον τὸ ἔχομεν καὶ ἐπιπροσθέτως καὶ τὸ δεδομένον, ὅτι εἰς τὸν τόπον μας, δὲν ὑπάρχουν σταθεροὶ κανόνες ἱεραρχήσεως, ἀλλὰ οἱ πάντες ἔχουν τὴν τάσιν αὐτὴν τῆς ραγδαίας ἀνόδου, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν πρὸ ὀλίγου ὁ σεβαστὸς ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται μεγαλειτέρα προσοχὴ εἰς τὴν ἀπονομὴν τῶν ἠθικῶν ἀμοιβῶν. Ἐπίσης νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἐκτὸς πραγματικότητος τὸ ὅτι ὑπάρχουν πολλαὶ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας τὰ παράσημα χορηγοῦνται συμβατικῶς θὰ ἔλεγον, δηλαδὴ εἰς ὡρισμένας κατηγορίας κρατικῶν λειτουργῶν. Βεβαίως, ἐὰν ἐπρόκειτο τὰ παράσημα νὰ ἐδίδοντο, πρὸς ἀλλοδαποὺς μόνον, τὸ πρᾶγμα δὲν θὰ συνεζητεῖτο εὐρύτατα ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην. Ὅταν, ὅμως, ἀπονέμωνται εἰς Ἕλληνας πολίτας, εὔλογον εἶναι νὰ μὴ ἐκτιμᾶται τοῦτο τόσον ὅσον θὰ ἔπρεπε ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ νὰ δημιουργοῦνται συζητήσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτάς, ἡ λογικὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ὠθήσῃ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, νὰ καθιερώσουν ἕνα περιωρισμένον ἀριθμὸν τῶν ἀπονεμομένων παρασήμων καὶ ἠθικῶν ἀμοιβῶν, ὥστε νὰ ἐμποδίζεται οὕτω ἡ κατάχρησις ἥτις ἀποτελεῖ πλέον παράδοσιν εἰς τὸν τόπον, ἐπίσης τὸ νὰ λέγωμεν ὅτι οἱ ἀνώτατοι δημόσιοι κρατικοὶ λειτουργοὶ ἠμπορεῖ νὰ παίρνουν ἀπεριορίστως παράσημα καὶ τὸν Μεγαλόσταυρον, νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ λάθος. Προσωπικῶς ἐγὼ δὲν δίδω σημασίαν εἰς τὰ παράσημα. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τὸ Κράτος λόγῳ σκοπιμότητος, ἀποδίδει σημασίαν, χρέος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ κρατῇ τὸν ἀριθμὸν περιωρισμένον. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀποδεχθῶ τὸ νομοσχέδιον.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀ. Βοῦλτζος ἔχει τὸν λόγον.

§49Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι σέβονται τὰ παράσημα. Δηλαδὴ δὲν τὰ θεωροῦν ἄχρηστα, ἐνδιαφέρομαι δι’ αὐτὰ καὶ δὲν ἐντρέπομαι νὰ τὸ λέγω. Ὑπάρχει ἡ τάσις νὰ θεωρῆται ὡς ὑποτιμητικὸν τὸ νὰ ἐνδιαφέρεται κανεὶς διὰ τὰ παράσημα. Ἐγὼ κύριε Πρόεδρε, θὰ διαφωνήσω μὲ τοὺς κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἀνέφερον ὡρισμένας περιπτώσεις καθ’ ἃς ἔγιναν ὡρισμένα λάθη εἰς τὴν ἀπονομὴν παρασήμων. Νομίζω ὅτι τὰ γεγονότα αὐτὰ δὲν ἔχουν θέσιν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ ὅτι δὲν εἶναι καλὸν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην νὰ γίνεται τοιαύτη συζήτησις συντελοῦσα εἰς τὴν μείωσιν τῆς ἀξίας τῶν παρασήμων. Ἀναμφισβητήτως εἰς τὸν τρόπον τῆς ἀπονομῆς παρασήμων εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὑπάρχει ἕνα εἶδος αὐτοματισμοῦ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν δημοσίων λειτουργῶν καὶ ἰδιαίτατα, τῶν στρατιωτικῶν. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἀξιωματικὸς προαγόμενος εἰς ἀνώτερον βαθμὸν αὐτομάτως προάγεται καὶ ἀπὸ ἀπόψεως παρασήμου, ἐκ πρώτης ὄψεως, εἶναι βεβαίως περίεργος. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἤθελον νὰ παρατηρήσω ὅτι, ἡ ἀπονομὴ ἑνὸς βαθμοῦ εἰς δημόσιον ὑπάλληλον ἢ ἀξιωματικόν, δὲν εἶναι πρᾶγμα, ἰδίως εἰς τὴν ἐποχήν μας, ὅπου τερματίζονται τόσον εὐκόλως καὶ εὐδοκίμως διάφοροι σταδιοδρομίαι, τόσον εὔκολον. Τὸ γεγονὸς ὅτι εἷς δημόσιος ὑπάλληλος ἢ ἀξιωματικὸς καταλαμβάνει τὸν Α ἢ Β βαθμόν, προϋποθέτει καὶ μακρὰν καὶ εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν. Κατὰ συνέπειαν ὑπάρχει ἡ δικαιολογία. Διὰ νὰ εἶναι ἄξιος τοῦ βαθμοῦ τὸν ὁποῖον φέρει ἱεραρχικῶς, εἶναι ἄξιος κατ’ ἐπέκτασιν τοῦ ἀνωτέρου παρασήμου. Κατὰ τὸν πόλεμον ὑπάρχει ἡ τάσις νὰ εἶναι μᾶλλον ἀθρόα ἡ ἀπονομὴ τῶν παρασήμων, καὶ δικαιολογημένως, διότι αὐτὴ εἶναι ἀναγνώρισις ὑπηρεσιῶν. Ἐδῶ ἡ διαφορὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ἢ μᾶλλον ἡ τότε Κυβέρνησις ἐδέχθη τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως νὰ κάμῃ μίαν διάκρισιν διὰ τὰ Τάγματα τοῦ Φοίνικος καὶ τοῦ Γεωργίου. Διότι τὰ εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς ἀπονεμόμενα παράσημα εἶναι τὰ λεγόμενα μετὰ Ξιφῶν, ἀπονεμόμενα μόνον διὰ στρατιωτικὴν δρᾶσιν. Νομίζω κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον καλῶς ἔχει. Εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ Τάγμα τοῦ Σωτῆρος δὲν ὑπάρχει οὐσιαστικῶς πλέον, διότι ἀπονέμεται εἰς ἐξαιρετικὰς μόνον περιπτώσεις. Ἀλλὰ οὐδεὶς Μεγαλόσταυρος ἔχει ἀπονεμηθῆ τὰ τελευταῖα 20 ἔτη.

§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ. καὶ Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν διακοπήν. Ὁ Μεγαλόσταυρος, πλὴν τοῦ Σωτῆρος, δὲν ἀπονέμεται εἰς Ἕλληνας. Ἐὰν ὑπάρξῃ περίπτωσις, εἰς κρισιμωτάτας στιγμὰς τοῦ ἐθνικοῦ βίου νὰ ἀπονεμηθῇ, θὰ εὐδοκήσῃ ὁ Βασιλεὺς νὰ τὸν ἀπονείμῃ. Ὁ Ταξίαρχος ὅμως, ἀπονέμεται καὶ ἀπενεμήθη προσφάτως. Οἱ ἔχοντες τὸν Μεγαλόσταυρον ἀντιστράτηγοι, ὅπως οἱ κ. κ. Μανιδάκης, Κιτριλάκης, Τσιγκούνης κλπ., οἵτινες κατόπιν εὐδοκίμου ὑπηρεσίας ἀπεστρατεύθησαν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐτιμήθησαν μὲ τὸν Μεγαλόσταυρον τοῦ Γεωργίου, ἔλαβον τὸν ἀνώτερον Ταξίαρχον, ὄχι βεβαίως τοῦ Σωτῆρος, καὶ ὀρθότατα, διότι αὐτὸ σημαίνει μίαν διάκρισιν, ἡ ὁποία, ὑπὸ τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως, ἐν ὀνόματι τοῦ Ἔθνους, ἐγένετο ὑπὲρ αὐτῶν.

§51Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Πάντως αἱ περιπτώσεις ἀπονομῆς ὑπῆρξαν ἐλάχιστοι. Θὰ ἤθελον εἰς τὰ δύο ἄλλα Τάγματα νὰ ὑπάρχῃ μία ἀριθμητικὴ διαφορὰ ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ. Παραδείγματος χάριν, θὰ ἤμην εὐτυχέστερος, ἐὰν ἔβλεπον εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιτρεπομένων νὰ ἀπονεμηθοῦν παρασήμων τοῦ Τάγματος τοῦ Γεωργίου, εἶναι μικρότερος τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δυναμένων νὰ ἀπονεμηθοῦν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν τοῦ Τάγματος τοῦ Φοίνικος. Πλὴν τούτου, ὅμως, συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸ νομοσχέδιον. Πιστεύω, ἄλλωστε, τὸ ἔχω εἴπει καὶ εἰς ἄλλην περίπτωσιν, ὅτι ἰδίως δι’ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι εἰς κράτη, ὡς ἡ Ἑλλάς, ὑπηρετοῦν τὴν Πατρίδα των μὴ ἀμειβόμενοι ἐπαρκῶς ὑλικῶς, πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης νὰ ἀμείβωνται ἑκάστοτε ἐθνικῶς.

§52Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συμπληρώσεως τῆς περὶ παρασήμων νομοθεσίας, ἀξιότιμε κύριε Ἀντιπρόεδρε, θέλω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὑπὸ τὴν ἰδιότητά σας ὡς ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν ἐπὶ τῆς συνθέσεως τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου τὸ ὁποῖον εἰσηγεῖται τὴν ἀπονομὴν τῶν παρασήμων διὰ τὴν καλυτέραν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, λαμβάνων ἀφορμὴν ἐκ τοῦ ἑξῆς γεγονότος: Ὁ συνάδελφος κ. Δρούλιας, συνδεόμενος μετὰ ἑνὸς ὁμογενοῦς καὶ καλοῦ Ἕλληνος ἐγκατεστημένου ἐν Καρακὰς δηλαδὴ ἐν τῇ πρωτευούσῃ τῆς Βενεζουέλας, συνεννοήθη μετ’ αὐτοῦ μετὰ τὴν συμφορὰν τῶν Ἰονίων Νήσων, ἵνα ἐνεργηθῇ ἔρανος ἐν Βενεζουέλᾳ. Τὴν προεδρίαν τῆς ἐπιτροπῆς ἐράνου ἀνέλαβεν ὁ ἐκεῖ ἄμισθος ἐπίτιμος πρόεδρος τῆς Ἑλλάδος κ. Μπλάνκο, ἐπιφανὴς δικηγόρος υἱὸς τοῦ ἄλλοτε Προέδρου τῆς Δημοκρατίας καὶ ἀληθὴς φιλέλλην. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐργασθεῖσα συνέλεξε τὸ ποσὸν τῶν 30.000 δολλαρίων τὸ ὁποῖον ἀπέστειλεν εἰς τὴν Α. Μ. τὴν Βασίλισσαν. Μετὰ τοῦ κ. Δρούλια ἐσκέφθημεν ὅτι ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ δοθῇ ἠθικὴ ἱκανοποίησις εἰς τὸν διακεκριμένον αὐτὸν Πρόξενόν μας καὶ ἐπισκεφθεὶς τὸν ἀξιότιμον κ. Στεφανόπουλον, εἰσηγήθην τὴν παρασημοφορίαν τοῦ κ. Μπλάνκο. Ὁ κ. Στεφανόπουλος πράγματι υἱοθέτησε τὴν ἄποψίν μου καὶ τὴν 9ην Σεπτεμβρίου ἀπεστάλη ἔγγραφον εἰς τὸν ἐν Ἀργεντινῇ Πρεσβευτήν μας ἵνα γνωμοδοτήσῃ ἐπὶ τῆς παρασημοφορίας διότι φαίνεται ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἡ εἰσήγησίς του εἶναι ἀπαραίτητος. Ἔκτοτε, καίτοι τοῦ ἐγένοντο, νομίζω, δύο ἀκόμη ὑπομνήσεις, ὁ κ. ἐν Ἀργεντινῇ Πρεσβευτής, δὲν ὑπέβαλε τὴν γνωμοδότησίν του καὶ οὕτω δὲν ἀπενεμήθη ἀκόμη τὸ παράσημον. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Οἰκισμοῦ καὶ Σεισμοπλήκτων Νήσων τῇ παρακλήσει μου ἀπένειμεν ὑπουργικὴν εὐαρέσκειαν εἰς τὸν ταμίαν τῆς ἐπιτροπῆς κ. Ζαρικιάν, οὕτω δὲ μένομεν ἐκτεθειμένοι ἀπέναντι τοῦ προέδρου τῆς ἐπιτροπῆς, ὅστις βλέπει τιμώμενον μόνον τὸν ταμίαν. Ἐπὶ πλέον ἐνῷ εἴχομεν προχωρήσει εἰς συνεννοήσεις διὰ τὴν υἱοθεσίαν τοῦ ἐκ θεμελίων καταστραφέντος χωρίου Νεοχώριον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προωθήσωμεν τὸ ζωτικὸν τοῦτο διὰ τὸ χωρίον ἐκεῖνο ζήτημα. Δὲν γνωρίζω πόσα παράσημα αἰωροῦνται εἰς τὰ στήθη τοῦ κ. Πρεσβευτοῦ, ὁ ὁποῖος τοσαύτην ἀδιαφορίαν ἐπιδεικνύει καὶ ὁ ὁποῖος ἐκώφευσεν εἰς μίαν τοιαύτην ἐντολὴν τοῦ προϊσταμένου του ὑπουργοῦ. Πάντως, δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι, ἂν εἶχε παρασημοφορηθῆ ἐγκαίρως καὶ τιμηθῆ ὁ ἐξαίρετος ἐκεῖνος ἀλλοδαπός, ὁ ὁποῖος τοιοῦτον ἐνδιαφέρον ἐπεδείξατο εἰς τὸ θέμα τῆς ἐνισχύσεως τῶν σεισμοπλήκτων, οἱ σεισμόπληκτοι θὰ εἶχον τύχει καὶ ἄλλης ἀξιολόγου εἰσφορᾶς. Λέγω, λοιπόν, ταῦτα καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι, ἴσως, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ψηφίσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου περὶ μεταρρυθμίσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ παρασήμων νομοθεσίας, θὰ εἶναι ἀναγκαῖον, κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ ληφθῇ πρόνοια, ὥστε οἱ κύριοι αὐτοὶ νὰ εἶναι προσεκτικοὶ καί, οὕτω, νὰ λείψουν τὰ παράπονα, διότι πράγματι πολλάκις ἀπενεμήθησαν ἠθικαὶ ἀμοιβαὶ καὶ παράσημα εἰς ἀνθρώπους οὐδὲν εἰσενεγκόντας, ἐνῷ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἠναλώθησαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Πατρίδος, δὲν ἠξιώθησαν οὐδεμιᾶς ἠθικῆς ἀμοιβῆς.

§53Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἐπιληφθῶ ἀμέσως τῆς ἐξετάσεως τοῦ ζητήματος. Θὰ ἤθελα, ὅμως νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ βεβαιωθῆτε, ὅτι ὁ ἐν Ἀργεντινῇ Πρεσβευτὴς τῆς Ἑλλάδος εἶναι εἷς ἀπὸ τοὺς ἀρίστους διπλωματικοὺς λειτουργοὺς καί, ἀσφαλῶς, θὰ πρόκειται ἢ περὶ λάθους...

§54Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐγένετο καὶ ὑπόμνησις.

§55Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης)..... ἢ θὰ πρόκειται περὶ λάθους ἤ θὰ συλλέγῃ πληροφορίας τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπ’ εὐθείας ἐξ Ἀργεντινῆς νὰ συλλέξῃ ἤ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἔχῃ παραπέσει τὸ ἔγγραφον. Θὰ σπεύσω νὰ ἀποστείλω τηλεγράφημα καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν Πρεσβευτὴν ὅπως δώσῃ ἀμέσως ἀπάντησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ μηχανισμὸς τοῦ Συμβουλίου δὲν πταίει εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι δὲν ἔχει ἀχθῆ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου ἡ πρότασις ἠθικῆς ἀμοιβῆς ὑπὲρ τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἀξιολόγου προσώπου, τὸ ὁποῖον ἀξίζει νὰ τιμηθῇ διὰ παρασήμου.

§56Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπευθύνομαι εἰδικῶς εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ τὰς ἰδικάς μου ἀπόψεις, ἐν συντομίᾳ. Ἡ ὑπόθεσις τῶν ἠθικῶν ἀμοιβῶν καὶ συνεπῶς τῶν παρασήμων ἐσχάτως λόγῳ τῶν πολεμικῶν περιπετειῶν τοῦ Ἔθνους ἐδημιούργησεν ἐνδιαφέρον εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν καί, μάλιστα, ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀξιολόγησιν καὶ τοῦτο διότι κυρίως οἱ ἀγῶνες τοῦ Ἔθνους ἐδημιούργησαν πράγματι τὴν ἀνάγκην ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὸ πεδίον τῆς ἠθικῆς τιμῆς καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐδημιούργησεν ἐν συνεχείᾳ τὸ ἐνδιαφέρον, πολὺ περισσότερον ὡς πρὸς τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἀπονέμονται μέχρι σήμερον τὰ παράσημα. Εἶναι, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Χαβίνης, μέσα εἰς τὰς προϋποθέσεις τῆς προόδου τοῦ Ἔθνους, καὶ ἡ εὔστοχος χορήγησις τῶν ἠθικῶν ἀμοιβῶν. Ἕνα εἶναι βέβαιον, ὅτι τὰ μέχρι σήμερον παράσημα ὅλων τῶν Ταγμάτων, κατὰ μείζονα λόγον, προσεφέροντο καὶ ἐδίδοντο εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προσέφερον μίαν συμβατικὴν πρὸς τὸ Ἔθνος ἤ τὸ Κράτος ὑπηρεσίαν, διότι εἰς αὐτὸ ἄλλωστε ἀποσκοπεῖ καὶ τὸ νομοσχέδιον. Ὁ στενὸς ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον τὰ Τάγματα ὁρίζουν, εἶχε καταληφθῆ κυρίως ἀπὸ τοὺς ἀνωτάτους δημοσίους λειτουργούς. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον σήμερον προέχει εἶναι ὅπως κατὰ τὴν ἀπονομὴν τῶν ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὸ πεδίον τῆς Ἐθνικῆς τιμῆς, ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ μεγάλαι ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσφέρει ὁ ἀνώνυμος Ἕλλην, τὸν ὁποῖον οὐδέποτε μέχρι σήμερον καμμία Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ τὸν προσέξῃ καὶ νὰ ἀμείψῃ, διότι ὑπάρχει ὁ ἀνώνυμος ἐργάτης, ἀγρότης καὶ βιομήχανος, ὁ ὁποῖος προσέφερε καὶ προσφέρει πράγματι, εἰς τὴν πορείαν τοῦ Ἔθνους, ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι, ἀναμφισβητήτως, θὰ ἠδύναντο νὰ παραβληθοῦν μὲ ἐκείνας τὰς ὁποίας προσφέρει ὁ Δ)ντὴς τοῦ ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης ἤ ὁ Διευθυντὴς τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐπὶ τῇ ἀποχωρήσει ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν λαμβάνει ἕνα ταξιάρχην ἤ ἐνδεχομένως καὶ ἕνα Μεγαλόσταυρον τοῦ Φοίνικος. Θὰ ἐπρότεινα, λοιπόν, κ. Πρόεδρε, ἄν νομίζετε ὅτι δὲν ἐπαρκοῦν τὰ Τάγματα διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς αὐτὰ ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ἀνέφερα, νὰ ἱδρύσετε νέον Τάγμα, τὸ ὁποῖον νὰ ἱδρύσετε διὰ νὰ κατατάξετε εἰς αὐτὸ καὶ ἀμείψετε ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διεκρίθησαν καὶ θὰ διακριθοῦν εἰς τὴν Ἐθνικὴν προσπάθειαν τοῦ ἐργαζομένου καὶ νὰ καθιερώσετε τὸ παράσημον τοῦ Τάγματος Ἐργασίας. Εἰς αὐτὸ δὲ νὰ κατατάξετε ὅλους ἐκείνους τοὺς ἀνωνύμους, οἱ ὁποῖοι, συμβατικῶς, δὲν ἔχουν καμμίαν ὑποχρέωσιν ὑπαλληλικὴν πρὸς τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον συνηθέστατα ἐπὶ τῇ ἐξόδῳ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἐπὶ τῇ συμπληρώσει 35ετίας ἤ 40ετίας ἀμείβει τοὺς ὑπαλλήλους του. Νομίζω, ἐὰν αὐτὸ τὸ ἀποφασίσετε, θὰ ἀποδώσετε καὶ δικαιοσύνην καὶ ἀναμφισβητήτως θὰ προσβλέψετε μὲ στοργὴν εἰς αὐτὸ τὸ Πανελλήνιον αἴτημα.

§57Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐὰν ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἡ ἐπιτροπὴ προτείνει, ὅπως ἐξαιρεθοῦν καὶ οἱ τέως ὑπουργοὶ καὶ βουλευταί, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Πάντως, κ. συνάδελφοι, ἐπιτρέψατέ μου νὰ παρακαλέσω νὰ μὴ προβῶμεν εἰς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ περιορισμοῦ. Ἂς μείνῃ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, ἄνευ τροπολογιῶν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου ὡς ἔχει;

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 20 Νοεμβρίου 1935 Ἀναγκαστικοῦ Νόμου «περὶ μεταρρυθμίσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ παρασήμων Νομοθεσίας». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 8.15 μ. μ.)