1955.05.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 84η

Τετάρτη 4 Μαΐου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν χθεσινὴν συζήτησιν τῆς ἐρωτήσεως τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χαλκίδος, ἐπὶ αἰτήματος διὰ τὴν μεταφορὰν Ἐφορείας Ὑλικοῦ Πολέμου, εἰς Χαλκίδα, ὑπεστήριξα καὶ ἐγὼ καὶ συνηγόρησα διὰ τοῦτο, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος δι’ αὐτό.

§5Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Καὶ ὁ ἄλλος συνάδελφος δὲν ἦτο ἐγγεγραμμένος, ἀλλὰ ἀναγράφεται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑπεστήριξα τὸ αἴτημα καὶ πρέπει νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι παρὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ θὰ διαγραφῇ καὶ ὁ ἄλλος συνάδελφος. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Μουράτογλου ἐδήλωσεν ὅτι προσχωρεῖ εἰς τὴν δύναμιν τῆς Φ.Δ.Ε. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§7Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἀγοραίων αὐτοκινητιστῶν Χίου «ὁ Ἅγιος Χριστόφορος» ζητοῦντος ματαίωσιν τῶν ἐπιβληθεισῶν φορολογιῶν ἐπὶ τῶν καυσίμων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Βόλου κ. Ν. Μήτρου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐμμίσθων δικαστικῶν κλητήρων παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ Βόλου, ζητούντων μὴ κατάργησιν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων των πρὸς ἐπίδοσιν δικογράφων καὶ ἐκτέλεσιν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Χίου, ζητοῦντος ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐργατικῆς Πρωτομαγιᾶς, λῆψιν μέτρων πρὸς ἐξάλειψιν τῆς ἀνεργίας, ἐκπροσώπησιν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ πάσης φύσεως ὄργανα κοινωνικῆς πολιτικῆς ἀπαλλαγὴν ἐκ τοῦ Φ.Κ.Π. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰωάννου Τουργαΐδου, ἀγρότου ἀκτήμονος, ἀστέγου καὶ πολυτέκνου, κατοίκου Δράμας, αἰτοῦντος τὴν χορήγησιν εἰς τὰς ἀποξηρανθείσας γαίας τῶν Τεναγῶν Φιλίππων γεωργικοῦ κλήρου, πρὸς συντήρησιν τῆς ἑπταμελοῦς οἰκογενείας του. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γρηγορίου Ἀργυριάδου, κατοίκου Ἁγίου Ἀθανασίου, παραπονουμένου, διότι ταλαιπωρεῖται ἐπὶ ἔτος μὴ δυνάμενος νὰ ἐγκατασταθῇ ἐπὶ οἰκοπέδου, τὸ ὁποῖον νομίμως τοῦ ἐχορήγησεν ἡ Ε. Α. Δράμας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 220)36 ἀποφάσεώς της. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Τρικάλων, ζητοῦντος ἐξαίρεσιν τῆς σεισμοπαθοῦς πόλεως Τρικάλων ἐκ τῆς ἐπιβολῆς τῆς νέας φορολογίας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ πολιτικοῦ ἐξορίστου Ν. Τσόχα, ζητοῦντος ματαίωσιν τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν ἐξορίστων, ἀπόλυσιν τῶν βαρέως ἀσθενῶν, χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὀργανώσεως τῆς Προστασίας Ἀνέργων Ἑλλάδος, ζητούσης τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ Ἐνοικιοστασίου ἐπὶ τῷ τέλει προστασίας τῶν ἀνέργων καὶ ἀπόρων τῆς χώρας, ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τῆς διατάξεως τοῦ προϊσχύσαντος ἐνοικιοστασίου περὶ δικαιώματος τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν πρὸς μείωσιν τοῦ μισθώματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Κ. Μαρῆς καταθέτει ἀναφορὰν ἀποφοίτων καὶ σπουδαστῶν τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν Πατρῶν, ζητούντων ὅπως ἀναγνωρισθῶσι διὰ νόμου ἰσότιμοι πρὸς τοὺς ἀποφοίτους τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν Ἀθηνῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Περικλέους Τσακίρη ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου, κατοίκου Δράμας καὶ κατόχου ἀγοραίου ἐπιβατηγοῦ αὐτοκινήτου πέντε θέσεων παραπονουμένου διὰ γενομένας εἰς βάρος του ἀδικίας καὶ αἰτοῦντος τὴν ἀξιοποίησιν Πρακτικοῦ τοῦ Τοπικοῦ Συμβουλίου Αὐτοκινήτων Νομοῦ Δράμας, δυνάμει τοῦ ὁποίου τὸ Συμβούλιον ἐγνωμάτευσεν ὑπὲρ τῆς τοποθετήσεως τοῦ ἐν λόγῳ αὐτοκινήτου μὲ ἕδραν τὴν Δράμαν. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 391 ἐρωτήσεως (ἡμερ. καταθέσεως 17.3.55) τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Λαντζούνη περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατηρτίσθη Β. Δ. περὶ ἱδρύσεως Δημοτικοῦ Σχολείου εἰς τὸ χωρίον Χορεύτρα Μεσσηνίας καὶ ἀποστέλλεται τοῦτο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ὑπογραφήν του καὶ παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζανετάκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1978)15–3–55 ἐγγράφου σας διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 354 καὶ ἀπὸ 5–3– 1955 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζανετάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ παρὰ Νομικῆς Σχολῆς νομίμως ἐκλεγεὶς καθηγητὴς τῆς κενῆς ἕδρας Δημοσίας Οἰκονομίας ἐξελέγη διὰ πλειοψηφίας, ἥτις ἀποτελεῖ ἀπόφασιν ὑποχρεωτικὴν διὰ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ ἄρθρου 63 τοῦ ν. 5343)1932. Ἀθῆναι 26 Ἀπριλίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παπαδοπούλου. Ἐπὶ διαβιβασθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 433 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Ἀλεξ. Παπαδοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὑπὸ τὸ Ἐποικιστικὸν καθεστὼς τὸ προκῦψαν ἐκ τῶν παλαιῶν ἀπαλλοτριώσεων, τελοῦν τὰ 38% τῶν καλλιεργουμένων ἐδαφῶν τῆς χώρας ἀνερχομένων εἰς 33.000.000 περίπου στρέμματα. 2. Εἰς τὸ ἀνωτέρω ποσοστὸν δέον νὰ προστεθῇ καὶ τὸ ποσοστὸν τὸ ἀναλογοῦν εἰς τὰ 4.000.000 περίπου στρέμματα καλλιεργησίμου καὶ βοσκησίμου γῆς, ἅτινα προέκυψαν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν τελευταίων μέτρων τῶν ληφθέντων ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ τὴν ἀγροτικὴν καὶ κτηνοτροφικὴν ἀποκατάστασιν βάσει τοῦ ἄρθρου 104 τοῦ νέου Συντάγματος. 3. Αἱ τελευταῖαι ταῦται ἐκτάσεις εἴτε τελοῦν ὑπὸ ἐκδίκασιν ἐνώπιον τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεων, εἴτε ἐξεδικάσθησαν εἴτε διενεμήθησαν ὁριστικῶς καὶ πάντως τὸ μέγιστον μέρος ἐξ αὐτῶν διενεμήθη προσωρινῶς εἰς ἀκτήμονας ἀγρότας. 4. Βάσει τῶν παλαιῶν ἀπαλλοτριώσεων μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνονται καὶ τὰ ληφθέντα διὰ τὴν Δωδεκάνησον ἐποικιστικὰ μέτρα μετὰ τὴν ἐνσωμάτωσίν της, ἀποκατεστάθησαν 334.000 περίπου ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι (1. 600.000 ἄτομα). Βάσει δὲ τῶν νέων ἀπαλλοτριώσεων θὰ ἀποκατασταθῇ ἀρκετὸς ἀριθμὸς ἀκτημόνων μὴ δυνάμενος βεβαίως νὰ καθορισθῇ ἐκ τῶν προτέρων. Πάντως δύναται νὰ λεχθῇ ὅτι μόνον εἰς τὸ Κτῆμα Κωπαΐδος θὰ ἀποκατασταθοῦν περὶ τὰς 12.000 περίπου γεωργικαὶ οἰκογένειαι. 5. Τὸ ἀνωτέρω μέγα ἐποικιστικὸν ἔργον, εἰς τὸ ὁποῖον προστίθεται καὶ τὸ τεράστιον ἔργον τῆς ἀναδιανομῆς τῶν ἀγροτικῶν κτημάτων ὡς καὶ τὸ σοβαρώτερον ἔργον τοῦ ἐπανεποικισμοῦ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν ἐπετελέσθη καὶ ἐπιτελεῖται ὑπὸ ἐποικιστικοῦ προσωπικοῦ καλύπτοντος μόλις τὰ 65% τοῦ προβλεπομένου ἀριθμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων. Ἀρκεῖ νὰ λεχθῇ ὅτι εἰς πολλοὺς Νομοὺς εἷς μόνον ἐποικιστικὸς ὑπάλληλος ἔχει ἐπωμισθῆ τὸ βαρὺ φορτίον τῆς διεκπεραιώσεως τοῦ ὄγκου τῆς ἐποικιστικῆς ἐργασίας. 6. Τὸ τεχνικὸν μέρος τοῦ ὡς ἄνω ἐποικιστικοῦ κλπ. ἔργου ἐκτελεῖται ἐξ 80 περίπου τοπογραφικῶν συνεργείων ἕκαστον τῶν ὁποίων ἀποτελεῖται ἐκ δύο ἕως τριῶν τοπογράφων. 7. Δὲν νομίζομεν ὅτι ἀπαιτεῖται νὰ ἐνδιατρίψωμεν ἰδιαιτέρως ἐπὶ τῆς σπουδαιότητος τοῦ ἔργου τῆς ἀγροτικῆς καὶ κτηνοτροφικῆς ἀποκαταστάσεως, ἡ ὁποία μὲ ἀξιοθαύμαστον ρυθμὸν συνετελέσθη καὶ ὁλοκληροῦται ἤδη ὑπὸ τῆς ἐποικιστικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους παρὰ τόν, ὡς προελέχθη, λίαν περιωρισμένον ἀριθμὸν τοῦ προσωπικοῦ της. Ἐπομένως, εἶναι ἄκρως σφαλερὰ ἡ διαφαινομένη ἐν τῇ ὄψει ἐρωτήσει ἄποψις περὶ διαλύσεως τῆς ἐποικιστικῆς ὑπηρεσίας, ἥτις ἀπεναντίας χρειάζεται ἐνίσχυσιν εἰς ἐποικιστικὸν προσωπικὸν διὰ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ ἐποικιστικὸν ἔργον καὶ νὰ ἐνεργήσῃ τὸν ἀναδασμόν. 8. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει ὑποστηριζόμενον, ὅτι ἐλλείπει ἀπὸ τοὺς κληρούχους ἀγρότας τὸ αἴσθημα τῆς κυριότητος (λόγῳ ἐλλείψεως τοῦ ὁριστικοῦ παραχωρητηρίου) ἐπὶ ζημίᾳ τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, σημειοῦμεν, ὅτι καὶ ἡ ἄποψις αὕτη εἶναι πεπλανημένη, διότι ἡ κυριότης δὲν μεταβιβάζεται εἰς τοὺς κληρούχους, διὰ τοῦ παραχωρητηρίου, ἀλλὰ διὰ τῆς κυρώσεως τῆς ὁριστικῆς διανομῆς ἑκάστου ἀγροκτήματος (ἄρθρον 18 — Ἀγροτ. Κώδ.). Σημειωτέον δὲ, ὅτι σήμερον τὸ σύνολον τῶν κληρούχων ἔχει ἀποκτήσει τὴν ὑπὸ τοῦ κλήρου του κυριότητα ἀμέσως ἐκ τοῦ νόμου. 9. Ὡς πρὸς τὸ ἔργον τῆς ἐκδόσεως τῶν παραχωρητηρίων τῶν κληρούχων (τὸ ὁποῖον, ὡς εἶναι εὐνόητον, εἶχεν ἀνασταλῆ παντελῶς κατὰ τὴν ἀνώμαλον πολεμικὴν καὶ μεταπολεμικὴν περίοδον), γνωρίζομεν ὅτι παρὰ τὰς μεγίστας δυσχερείας εἰς προσωπικόν, ἃς ἀντιμετωπίζει, κατὰ τὰ ἐκτεθέντα, ἡ ἐποικιστικὴ ὑπηρεσία, τοῦτο ἐπιτελεῖται μὲ τὸν ταχύτερον κατὰ τὸ δυνατὸν ρυθμόν, ἐκδοθέντων μέχρι σήμερον 45.000 περίπου παραχωρητηρίων προσφύγων κληρούχων καὶ 70.000 περίπου παραχωρητηρίων γηγενῶν κληρούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΛΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3085)1627 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 444)4–4–55 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἀφορῶσα εἰς τὴν μὴ διατήρησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὰ ἐλαιοπαραγωγικὰ κέντρα εἰς τὰς 17 δραχμ. κατ’ ὀκᾶν δι’ ἐλαιόλαδον ὀξύτητος πέντε βαθμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδέποτε ἡ ὡς ἄνω τιμὴ ἐξηγγέλθη ὡς τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ ἐλαιολάδου. Αἱ διαμορφωθεῖσαι καθ’ ὅλην τὴν ἐλαιοκομικὴν περίοδον τιμαὶ ἐλαιολάδων εἰς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας θεωροῦνται ἱκανοποιητικαὶ διὰ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ τὴν κατανάλωσιν καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ὑποστηρίζονται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἵνα μὴ αὗται κατέλθωσι κάτω τῶν ὁρίων τούτων. Εἰς περίπτωσιν μειώσεώς των τὸ ὡς ἄνω Ὑπουργεῖον προβαίνει εἰς τὴν ἐξαγορὰν ἐλαιολάδων διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν εἰς σταθερὰ ἐπίπεδα. Τοιαύτη ἐξαγορὰ ἐλαιολάδων ἤρξατο ἐσχάτως εἰς πλείστας ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ὕψωσιν τῶν τιμῶν καὶ τὴν διατήρησιν αὐτῶν εἰς τὰ σημερινὰ ἐπίπεδα. Πάντως τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου παρακολουθεῖ μετὰ μεγίστης προσοχῆς τὸ ἐν λόγῳ θέμα, ἵνα αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαιολάδου διατηρῶνται εἰς σταθερὰ ἐπίπεδα καὶ εἰς τιμὰς προστατευτικὰς καὶ διὰ τοὺς παραγωγοὺς καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22.4.55

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐξαγορὰν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου δι’ ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν κτημάτων ἐν Σάμῳ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου Θεολόγου Πάτμου, περὶ ἧς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 293) 1955 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Σάμου κ. Γ. Γρηγορίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, διὰ τὴν ἐν λόγῳ ἐξαγορὰν προήλθομεν πρωτίστως ὡς ἦτο ἐπιβεβλημένον, εἰς σχετικὰς ἐνεργείας παρὰ τῷ Οἰκουμενικῷ Πατριαρχείῳ εἰς τὸ κλῖμα τοῦ ὁποίου ὑπάγεται ἡ ἀνωτέρω Μονή. Ἤδη ἐπιδιώκομεν τὸ ταχύτερον τὰς ἐν προκειμένῳ ἀπόψεις τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Πατριάρχου, ἵνα, ἐν ὄψει καὶ τούτων, προβῶμεν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας, μὲ ἀντικειμενικόν, πάντοτε σκοπὸν τὴν ἀνακούφισιν τῶν ἀκτημόνων ἀγροτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23.4.1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείο Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χλουβεράκη καὶ Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3182)Δ. 1698)7.4.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 462)6.4.55 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χλουβεράκη καὶ Ἐμμ. Κοθρῆ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς μπανανῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἀπὸ τῆς καθιερωθείσης ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν οὐδεμία παρέκκλισις εἶναι δυνατὴ τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἐπὶ τῆς προκειμένης περιπτώσεως ἀπὸ τῆς 3ης Μαρτίου 1954 οἱ δασμοὶ ἐπὶ τῶν εἰσαγωμένων μπανανῶν ηὐξήθησαν σημαντικῶς ἀνερχόμενοι εἰς ποσοστὸν 53% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἐμπορεύματος. Ἀθῆναι τῇ 30.4.55

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΑΚΚΑΣ

Δ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση (αὔξ. ἀριθ. βιβλ. καταχ. ἐρωτ. 415)28.3.1955), διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5254)12.4–1955 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μέχρι τῆς ἐπικειμένης ψηφίσεως τοῦ νόμου περὶ ἑνιαίου συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος τῶν Σιδηροδρομικῶν, ἐξεδόθη κοινὴ ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, Ἐργασίας, Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ρυθμίζουσα κατὰ τρόπον ἑνιαῖον τὰ τῶν συντάξεων Σιδηροδρομικῶν. Ἀθῆναι 29 Ἀπριλίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

Ε) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 481 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Σαββοπούλου τὰ κάτωθι: Κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. εἶναι ἀπαραίτητος προκειμένου περὶ Διαταγμάτων ἐχόντων σχέσιν μὲ ὑπαλληλικὸν προσωπικόν. Εἰς τὰ σχέδια Β. Δ. δι’ ὧν ἀναμορφοῦνται οἱ ὀργανισμοὶ τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, τόσον τῶν τέως 965)37, ὅσον καὶ τῶν Δημοτικῶν τῶν ὑπαχθέντων εἰς τὸ Ν. Δ. 2592) 1953 ἐτέθη σχετικὴ προστατευτικὴ διάταξις, ἥτις δὲν ἐγένετο ἀποδεκτὴ παρὰ τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Ἀναγνωρίζοντες καὶ ἡμεῖς τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος, εἰς τὸν νόμον ὃν ἐπεξεργαζόμεθα περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2592)53 προβλέπομεν σχετικὴν διάταξιν, ἔχουσαν ὡς κάτωθι: Ὑπηρετοῦντες κατὰ τὴν ἰσχὺν τῶν ἀναμορφωθέντων ἢ ἀναμορφωθησομένων ὀργανισμῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων ὑπαχθέντων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 2592)53 μόνιμοι ὑπάλληλοι, ὧν αἱ θέσεις τυχὸν διὰ τῶν νέων ὀργανισμῶν καθίστανται μὴ μόνιμοι, διατηροῦσι τὴν ἰδιότητα τοῦ μονίμου ὑπαλλήλου, μέχρι τῆς καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἀποχωρήσεώς των ἐκ τῆς ὑπηρεσίας καὶ θεωροῦνται ὡς καλύπτοντες ἀντιστοίχους θέσεις μὴ μονίμου προσωπικοῦ. Ἀθῆναι τῇ 29 Ἀπριλίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

Ἀνακοινοῦται ἐπίσης ὅτι: Ὁ κ. Εὐταξίας, (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «Περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 26 Ἰανουαρίου 1955 ὑπ’ ἀριθ. 206 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων. Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τῇ 23.5.52 συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αὐστραλίας «περὶ δικαιωμάτων καὶ προνομίων παρεχομένων εἰς τὸ Αὐστραλιανὸν μεταναστευτικὸν γραφεῖον», 2) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 20 Νοεμβρίου 1935 ἀναγκαστικοῦ νόμου «περὶ μεταρρυθμίσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ παρασήμων νομοθεσίας». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 31099 τῆς 25 Ἀπριλίου 1953 (Φ.Ε.Κ. 104 τῆς 2 Μαΐου 1953 τεῦχος Βʹ) καὶ 64367 τῆς 6 Νοεμβρίου 1953 (ΦΕΚ 257 τῆς 16 Νοεμβρίου 1953), κοινῶν ἀποφάσεων τῶν ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Γυιόκας καὶ Λ. Μπατρῖνος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικητικῶν μεταβολῶν μεταξὺ ὁμόρων Νομῶν καὶ Ἐπαρχιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Καλλίας, Θ. Ταμβακᾶς, Χ. Γερακίνης καὶ Ι. Χατζηνικολῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ οἰνοπνευματοποιήσεως 5.000.000 ὀκάδων οἴνου Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων ἐπὶ καταβολῇ τῶν μεταφορικῶν ἐξόδων ἐκ τοῦ κέρδους τῆς μελάσσης». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων «περὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν Σιδηροδρομικῶν Ἑταιρειῶν ΣΠΑΠ, ΣΒΔΕ κλπ. καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Βουδούρης καὶ Γ. Τζαμαλούκας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐλευθέρας ζώνης καὶ Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΕΖΛΘ)». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γκελεστάθης, Η. Ἀναστασόπουλος, Ν. Διγενόπουλος, Γ. Τζαμαλούκας, Η. Παπαηλιοῦ καὶ Γ. Παμπούκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 2967)54 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας. Ὁ κ. Τζαννετάκης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ τί μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν θέματος ἠθικῆς τάξεως, τὸ ὁποῖον ἐνέκυψε διὰ τῆς τελευταίας ἐκλογῆς ὑπὸ τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἐκτάκτου καθηγητοῦ εἰς τὴν κενὴν ἕδραν τῆς Δημοσίας Οἰκονομίας.

§9Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ ἕνα πρόβλημα ἠθικῆς τάξεως, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην μου ἐδημιουργήθη εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ποία ἡ σημασία καὶ βαρύτης τῆς πράξεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὰ ἑξῆς στοιχεῖα: Κατὰ τὰς ἐκκαθαρίσεις, αἵτινες ἐγένοντο κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἀπεμακρύνθη ὁ καθηγητὴς τῆς ἕδρας τῆς Δημοσίας Οἰκονομίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Ἀγγελόπουλος. Ἡ ἕδρα παρέμεινε κενὴ καὶ μὲ ἐντολὴν ἀνέλαβε νὰ διδάξῃ ὁ κ. Κούλης. Ὁ Ὑφηγητὴς οὗτος ἐπεδίωξε μὲ κάθε μέσον νὰ καταλάβῃ τὴν ἕδραν αὐτὴν καὶ νὰ καταστήσῃ ἀδύνατον τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ προκατόχου της. Ἀνεξαρτήτως τῶν λόγων ἀπομακρύνσεως τοῦ κ. Ἀγγελοπούλου, ὁ Ὑφηγητὴς καὶ μαθητὴς του ἐξέδωσε βιβλίον μὲ 300 περίπου σελίδας εἰς τὸ ὁποῖον μὲ παράθεσιν περικοπῶν συγγραμμάτων τοῦ πρώην καθηγητοῦ του ἐπεδίωξε νὰ ἀποδείξῃ ὅτι ταῦτα ἀποτελοῦν ἀντιγραφὴν καὶ μεταφράσεις ξένων κειμένων. Μὲ τὴν ἔκδοσιν αὐτήν, ἐπέτυχε τὸ ἑξῆς: Ὅταν ἐπὶ προηγουμένης Κυβερνήσεως ἐπρόκειτο νὰ ἀποκατασταθῇ ὁ κ. Ἀγγελόπουλος, ἠθέλησε νὰ θέσῃ εἰς κυκλοφορίαν τὸ βιβλίον του ὁ κ. Κούλης καὶ οὕτω, ἠνάγκασε τὸν κ. Ἀγγελόπουλον νὰ ὑποκύψῃ εἰς τὸν ἑξῆς συμβιβασμόν. Πρῶτον, νὰ ὑποσχεθῇ ὅτι δὲν θὰ διεκδικήσῃ ποτὲ τὴν ἕδραν τῆς Δημοσίας Οἰκονομίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ δεύτερον εἰς τὴν πληρωμὴν ὑπ’ αὐτοῦ τῶν ἐξόδων ἐκδόσεως τοῦ ἐν λόγῳ βιβλίου του. Ἐν γνώσει τῶν περιστατικῶν τούτων οἱ καθηγηταὶ τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἐξέλεξαν τὸν κ. Κούλην ὡς ἔκτακτον καθηγητὴν εἰς τὴν κενὴν ἕδραν τῆς Δημοσίας Οἰκονομίας. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ποὺ ἐπηγγέλετο τὸν ἠθικὸν καθαρμὸν ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς πρόσωπα στερούμενα ἤθους, νὰ καταλαμβάνουν θέσεις εἰς ἀνώτερα ἱδρύματα τῆς Χώρας, εἰς τὰ ὁποῖα μάλιστα νὰ διαπαιδαγωγοῦνται οἱ Ἑλληνόπαιδες. Ἔχω ἐνώπιόν μου ὡρισμένα κείμενα τοῦ βιβλίου τούτου καὶ ἀρκοῦμαι νὰ σᾶς ἀναγνώσω περικοπὰς τινὰς ἀπὸ αὐτά. (Ἀναγινώσκει). Καὶ ἐνῷ ἐθεώρει θέμα ἠθικῆς τάξεως τὴν κυκλοφορίαν τοῦ βιβλίου του, τελικῶς τὸ ἀπέσυρεν, ἀφοῦ ἔλαβεν ὡς ἀντάλλαγμα τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι παραιτεῖται ὁ κ. Ἀγγελόπουλος τῆς ἐπιδιώξεως νὰ ἀνακαταλάβῃ τὴν ἕδραν. Ἐφ’ ὅσον ἡ Σχολὴ ἐγνώριζεν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, καὶ ἐν γνώσει τῶν στοιχείων τούτων, ἐξέλεξε τὸν κ. Κούλην ὡς Καθηγητήν, ἐρωτᾶται ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν δύναται νὰ παραμείνῃ οὗτος εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Καθηγητοῦ.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, ἔχει τὸν λόγον.

§11Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ.) Κύριοι βουλευταί, τὰ ὅσα ἐξέθεσεν ὁ κ. συνάδελφος, περὶ ἔργων καὶ ἡμερῶν τοῦ κ. Κούλη, περιέρχονται τὸ πρῶτον εἰς γνῶσιν τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Τὸ ὅτι οὔτε ἡ Κυβέρνησις οὔτε ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας ἔχουν γνῶσιν τούτων, ἀποδεικνύει ὅτι τὰ λεχθέντα ἀνάγονται εἰς τὴν σφαῖραν τῶν φημῶν τῶν τριόδων. Ἀλλά καὶ ἐὰν εἶχον περιέλθει εἰς γνῶσιν, θὰ ἦτο ἀδύνατος κάθε ἐπέμβασις, δεδομένου ὅτι ὁ κ. Κούλης ἐξελέγη ὁμοθύμως ἀπὸ ὅλους τοὺς καθηγητὰς τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 63 τοῦ νόμου 5643, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸν καταστατικὸν χάρτην τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, καὶ ἡ ἀπόφασις αὕτη ὑπεχρέωνε τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Παιδείας, εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς σχετικῆς πράξεως διορισμοῦ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λουλακάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορῶν τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων Ἡρακλείου, Ρεθύμνου καὶ τοῦ Συλλόγου Κρητῶν ἡ «Κνωσσὸς» διαμαρτυρομένων διὰ τὸν διωγμὸν τοῦ λογοτέχνου Ν. Καζαντζάκη.

§13Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς ἐδόθη ἡ δέουσα ἀπάντησις κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 11)3)55 ἀπὸ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης κ. Θεοφανοπούλου. Φρονῶ, ὅτι ἡ ἀπάντησις ἦτο ἀπολύτως ἱκανοποιητική, ὥστε νὰ μὴ συντρέχῃ λόγος ἐπαναφορᾶς τοῦ θέματος ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§14Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἔχομεν μεταγενεστέρως ψηφίσματα τῶν Δημοτικῶν συμβουλίων.

§15Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχουν νέα στοιχεῖα. Τὰ ψηφίσματα τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε, ἀφοροῦν τὴν εἴδησιν, ἡ ὁποία εἶχε δώσει ἀφορμὴν εἰς τὸ νὰ ἀχθῇ τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ ἑνὸς θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, ἔδωσε τὴν δέουσαν ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν.

§16Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει νέα αἴτησις, εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ ἀκούσετε.

§17Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Ἐγὼ δὲν ἀρνοῦμαι νὰ ἀκούσω, ἀλλὰ θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν καὶ τοῦ Προέδρου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ θέμα καί, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ καταπονηθῇ ἡ Βουλὴ μὲ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔχει λήξει.

§18Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι θέμα ποὺ πρόκειται νὰ δημιουργήσῃ σάλον. Ἂς ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν θέλῃ.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ ἐρωτηθῇ ἐὰν θὰ ἀρνηθῇ τὴν συζήτησιν μιᾶς ἐρωτήσεως. Διότι, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἐρώτησις, ὑπάρχει καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ βουλευτοῦ νὰ τὴν ἀναπτύξῃ ἐπὶ πεντάλεπτον. Τὸ θέμα εἶναι ἡ καλῶς ἐννοουμένη ἐξέλιξις τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Κοινοβουλίου καί, ἀφοῦ ἐδόθη μία ἀπάντησις ἤδη, διατί νὰ δοθῇ ἐκ νέου μία ἀπάντησις. Ἄλλωστε, ἐγώ, εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ μὴ σᾶς δώσω τὸν λόγον καὶ εἰς σᾶς καὶ εἰς οἱονδήποτε ἄλλον, ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς σᾶς ἔδωσεν ἤδη μίαν ἀπάντησιν καὶ σᾶς εἶπεν ὅτι δὲν ἔχει νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ τίποτε καί, συνεπῶς, ἡ ἐρώτησίς σας θὰ εἶναι, ἁπλῶς, μία ἐκδήλωσις τῶν ἀντιλήψεών σας.

§20Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἰδική μου ἐρώτησις. Εἶναι ἡ ἐρώτησις 20 συναδέλφων.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξε τὸ ζήτημα. Ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας σᾶς λέγει ὅτι: «Ἐγὼ δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε ἄλλο». Εἶναι καὶ δικαίωμα τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νὰ παραπέμπῃ εἰς μίαν ἀπάντησιν. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τοῦ τὸ ἀπαγορεύσετε. Ἐὰν γνωρίζουν ἀπὸ πρὶν οἱ ρήτορες, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπάντησις, πρὸς ποῖον λόγον νὰ συζητοῦν;

§22Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν νέα στοιχεῖα. Δὲν βλέπω διατί νὰ μὴ συζητήσωμεν τὴν ἐρώτησιν, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἀναγραφῆ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν;

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεὶς δύναται νὰ σᾶς ἀφαιρέσῃ τὸν πεντάλεπτον λόγον σας.

§24Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ Δημοτικὰ Συμβούλια Ἡρακλείου, Χανίων, Σητείας καὶ Ρεθύμνης διεμαρτυρήθησαν διὰ τὸν ἄδικον διωγμὸν τῶν ἔργων τοῦ σοφοῦ λογοτέχνου Νικολάου Καζαντζάκη καὶ ζητοῦν, ὅπως ἀρθῇ ἡ ἀπαγόρευσις τῆς κυκλοφορίας τῶν βιβλίων του καὶ ἀποφευχθῇ πᾶσα κύρωσις πνευματικὴ ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ εἶχον δικαίωμα καὶ καθῆκον τὰ Δημοτικὰ Συμβούλια τῶν πόλεων τούτων νὰ συζητήσουν ἕνα θέμα ἐξαιρετικῆς πνευματικῆς καὶ κοινωνικῆς σημασίας καὶ ἀπορῶ μάλιστα, πῶς εὑρέθη δημόσιος ὑπάλληλος νὰ ἐγκαλέσῃ δημοτικοὺς συμβούλους, οἱ ὁποῖοι συνεζήτησαν τὸ θέμα τοῦτο, ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τῶν δημοτικῶν συμβουλίων.

§25Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριε συνάδελφε; Εἰς τὰ Δημοτικὰ Συμβούλια συνεζητήθη τὸ θέμα κατὰ πόσον ἡ Ἱερὰ Σύνοδος εἶχε δικαίωμα νὰ ἐκφέρῃ, ὅταν ἐξέφερε γνώμην; Αὐτὸ τὸ θέμα δὲν εἶναι εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν συμβουλίων.

§26Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἔχει δικαίωμα ἡ Ἐκκλησία νὰ κρίνῃ ἔργα πνευματικά;

§27Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὰ Δημοτικὰ καὶ Κοινοτικὰ Συμβούλια ἔχουν ὡρισμένα δικαιώματα κατὰ τὸ ἄρθρον 21 τῆς Δημοτικῆς καὶ Κοινοτικῆς Νομοθεσίας. Ὁ νόμος ὁμιλεῖ περὶ ἐκείνων μὲ τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἀσχολοῦνται. Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ξένον πρὸς αὐτά.

§28Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον προκαλεῖ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§29Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ κυρίου θέματος, διότι τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, εἶναι παρεμπῖπτον.

§30Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Τὸ θέμα αὐτό, προκαλεῖ τόσον σάλον.

§31Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Σᾶς διέκοψα, διότι εἰσήλθατε εἰς ἄλλο θέμα.

§32Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Δὲν εἰσῆλθον εἰς ἄλλο θέμα — ἁπλῶς ἐξέφρασα τὴν ἀπορίαν μου, κύριε ὑπουργέ. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ βιβλία ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀπεφάνθη ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ κυκλοφορία των, εἶναι: «Ὁ Καπετὰν–Μιχάλης», «Ὁ Χριστὸς ξανασταυρώνεται» καὶ τὸ «Die letzte Versuchung». δηλ. «Ὁ τελευταῖος Πειρασμός». Ἐμελέτησα καὶ τὰ τρία αὐτὰ βιβλία, τὰ ὁποῖα ἔχουν μεταφρασθῆ εἰς ὅλας τὰς γλώσσας καὶ διεπίστωσα, ὅτι ὁ «Καπετὰν Μιχάλης» ἀποτελεῖ μίαν ἐποποιΐαν τῶν Κρητικῶν ἀγώνων καὶ ἕνα ἔργον βαθύτατα πατριωτικὸν καὶ βαθύτατα θρησκευτικόν. Ἐπίσης ἀνέγνωσα τὸ «Ὁ Χριστὸς ξανασταυρώνεται» καὶ διεπίστωσα, ὅτι καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ ἕνα ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐμπνέεται ἀπὸ ὑψηλὸν θρησκευτικὸν φρόνημα καὶ ἀπὸ ἐξαιρετικὸν πατριωτισμὸν καὶ διεκτραγῳδεῖ τοὺς διωγμούς, τοὺς ὁποίους ὑφίσταται τὸ Γένος εἰς τὰ ὑπόδουλα μέρη... Ἐπίσης καὶ τὸ «Ὁ τελευταῖος πειρασμός», τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη εἰς τὴν Γερμανικὴν καὶ μετεφράσθη εἰς τὴν Ἑλληνικήν, ἀποτελεῖ ἕνα βαθύτατα θρησκευτικὸν ἔργον. Ἄλλωστε, αἱ κρίσεις τῶν ξένων εἶναι ἐγκωμιαστικαί. Θὰ σᾶς εἴπω τί εἶπε ὁ Γ. Γραμματεὺς τῆς Ἀκαδημίας τῆς Δρέσδης. Εἶπεν ὅτι: «Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἔργα, τὸ ἔργον τοῦ Νικολάου Καζαντζάκη, τῆς συγχρόνου φιλολογίας.............. (ἀναγινώσκει)...........». Ἐπίσης ὁ κριτικὸς τῆς ἐφημερίδος «Tager Blatt» τοῦ Βερολίνου, ἐκφράζει τὸν θαυμασμόν του διὰ τὸ ἔργον τοῦ Νικολάου Καζαντζάκη καὶ λέγει «ὅτι εἶναι ὁ.......... .......... (ἀναγινώσκει).....................». Ἐπίσης ἄλλη ἐφημερὶς τοῦ Βερολίνου λέγει ὅτι εἶναι «ἕνα φαινόμενον μέσα εἰς τὴν παγκόσμιον λογοτεχνίαν..... ............ (ἀναγινώσκει)....................». Καὶ ὄχι μόνον αὐτοὶ οἱ κριτικοί, ἀλλὰ καὶ οἱ Αὐστριακοὶ κριτικοὶ καὶ ὅλοι οἱ κριτικοὶ τῆς Εὐρώπης, ἠσχολήθησαν μὲ τὸ ἔργον του καὶ εἶναι ὅλοι ὁμόφωνοι, ὅτι ὁ Καζαντζάκης ἀποτελεῖ μίαν μεγάλην φυσιογνωμίαν εἰς τὴν σύγχρονον φιλολογίαν καὶ τὸν πνευματικὸν κόσμον. Καὶ ἐνῷ αὐτὴ εἶναι ἡ διεθνὴς κριτική, ἡμεῖς ἐδῶ καταδιώκομεν τὸ ἔργον του καὶ ἀπαγορεύομεν τὴν κυκλοφορίαν βιβλίων, τὰ ὁποῖα τόσον ἐπῃνέθησαν ἀπὸ τὴν παγκόσμιον κριτικήν.

§33Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντόνως, διότι τὰ λεγόμενα ἀφίστανται τῆς πραγματικότητος. Οὐδενὸς βιβλίου τοῦ Ν. Καζαντζάκη ἀπηγορεύθη ἡ κυκλοφορία, οὐδεὶς διωγμὸς ἠσκήθη καὶ οὐδεὶς ἐσκέφθη νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν κυκλοφορίαν τῶν βιβλίων ἤ νὰ διώξῃ τὸν συγγραφέα των.

§34Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἐζητήθη ἡ ἀπαγόρευσις.

§35Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν πρέπει νὰ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις μὲ ἰσχυρισμοὺς ὅτι τίθεται ὑπὸ διωγμὸν ἕνας συγγραφεύς.

§36Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Δὲν δημιουργοῦμεν ἐντυπώσεις. Γίνεται διωγμός.

§37Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Ἀπὸ ποῖον γίνεται διωγμός;

§38Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἀπὸ τὴν Ἱερὰν Σύνοδον.

§39Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Ἐπειδὴ διεφώνησεν ὁ αʹ ἤ ὁ βʹ κριτικός, δυνάμεθα σοβαρῶς νὰ ἰσχυρισθῶμεν ὅτι γίνεται διωγμός;

§40Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Βλέπω, ὅτι προεκάλεσε σάλον εἰς τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια ἡ συζήτησις αὐτὴ περὶ τῶν ἔργων τοῦ Καζαντζάκη. Δὲν ξεύρω διὰ ποῖον λόγον. Λυποῦμαι δι’ αὐτό, ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας....

§41Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Μόνον εἰς τὸ δημοτικὸν συμβούλιον τῶν Ἀθηνῶν.

§42Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ὄχι, ἀπατᾶσθε. Καὶ εἰς τὰ δημοτικὰ συμβούλια τοῦ Πειραιῶς καὶ τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ἀλλαχοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας λυποῦμαι διότι ἐκφράζεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖα μέτρα προτίθεται νὰ λάβῃ, ὥστε νὰ μείνῃ ἀκαταδίωκτον τὸ ἔργον τοῦ Ν. Καζαντζάκη καὶ νὰ κυκλοφορήσουν ἐλευθέρως τὰ βιβλία του εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§44Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ κατάθεσις τῶν ψηφισμάτων τῶν δημοτικῶν συμβουλίων τῆς Κρήτης καὶ ἐν συνεχείᾳ τῆς καταθέσεως τῶν ψηφισμάτων τῶν δημοτικῶν συμβουλίων ὅλων τῶν μεγάλων πόλεων τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Σῶμα ἐνέχει τὴν ἔννοιαν ὅτι δὲν ἱκανοποιήθημεν ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔδωσεν εἰς ἐρώτησιν προηγηθεῖσαν συναδέλφου ἐκ Χανίων. Πρόκειται περὶ ὑποθέσεως ἡ ὁποία δικαίως συνεκίνησε τὸ Πανελλήνιον, ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ ὅλον τὸν πνευματικὸν κόσμον πανταχοῦ τοῦ κόσμου καὶ δικαίως καὶ ὀρθῶς τὰ δημοτικὰ συμβούλια ἐνόμισαν ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν, ἐκφράζοντα τὸ πνεῦμα τῶν δημοτῶν των νὰ διαμαρτυρηθοῦν διὰ τὴν ἀπόπειραν τὴν ὁποίαν ἐπεχείρησεν ἡ Κυβέρνησις, νὰ σταματήσῃ τὴν κυκλοφορίαν τῶν ἔργων αὐτῶν.

§45Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, καὶ πάλιν διαμαρτύρομαι ἐντόνως, διότι ἡ Κυβέρνησις εἰς οὐδεμίαν τοιαύτην ἐνέργειαν προέβη.

§46Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶναι ὁμολογουμένως ἀληθὲς ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρὸ τῆς ἀγανακτήσεως τῆς κοινῆς γνώμης δὲν ὡλοκλήρωσε τὴν ἀπόπειραν αὐτήν.

§47Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι ἐντόνως διότι λέγονται πράγματα τὰ ὁποῖα ἀντίκεινται πρὸς τὴν ἀλήθειαν.

§48Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ κατάθεσις, ἐπαναλαμβάνω, ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς διαμαρτυρίας ὄχι μόνον διὰ τὴν ἀπόπειραν αὐτήν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐπιχειρηθεῖσαν τιμωρίαν τῶν δημοτικῶν συμβούλων, διότι εἶχον τὸ θάρρος νὰ ἐκδηλώσουν διὰ μιᾶς ἀποφάσεως τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον ἐπεκράτησε καὶ τὴν ἀγανάκτησιν ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη καὶ δικαίως εἰς τοὺς δημότας αὐτῶν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, κ. Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία ἀπέδειξεν ὅτι εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸ πνεῦμα καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξ ὅσων ἀντελήφθην, ἡ ἀντιδικία εἶναι μεταξὺ τῶν δημοτικῶν συμβουλίων καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας διαμαρτύρεται καὶ λέγει ὅτι ἐγὼ δὲν ἔλαβα κανένα μέτρον, οὔτε δύναται νὰ λάβῃ μέτρα κατὰ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Συνεπῶς, διὰ τὴν Ἱερὰν Σύνοδον νὰ ἐντοπίσωμεν τὸ θέμα καὶ ὄχι διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐξ ἄλλου, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἔχει καὶ κάποιαν ἁρμοδιότητα, ἴσως καὶ μεγαλυτέραν τῶν δημοτικῶν συμβούλων. Ὁ κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§50Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἦτο μόνον ἡ σημερινὴ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας διπλωματική, κατὰ τὴν φράσιν τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τοῦ Σώματος. Διπλωματικὴ ὑπῆρξε καὶ ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτε συνεζητήθη ἡ ἰδική μου ἐρώτησις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Καὶ δὲν θέλω νὰ συμφωνήσω πλήρως μὲ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Λασηθίου συνάδελφον, πρέπει ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι ἀναντιρρήτως ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου θέματος, τὸ ὁποῖον εὐρύτατα συνεκίνησε τὴν Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην, ἡ Κυβέρνησις ὄχι μόνον δὲν ἔλαβε θέσιν, ἀλλὰ ἀντιθέτως διὰ τῆς ὅλης τακτικῆς της ἐνεφανίσθη σύμφωνος πρὸς τὰς ἐνεργείας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀποσκοποῦν εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς κυκλοφορίας τῶν ἔργων τοῦ Νικολάου Καζαντζάκη. Διότι δὲν εἶναι μόνον τὸ γεγονός, ὅτι ἠρνήθη νὰ λάβῃ θέσιν, ὅτε τὸ θέμα ἀνεκινήθη ἀπὸ τὴν Ἱερὰν Σύνοδον, ἀλλὰ συνεπληρώθη τὸ γεγονὸς τοῦτο ἀπὸ τὴν κλῆσιν εἰς ἀπολογίαν τῶν κοινοτικῶν καὶ τῶν δημοτικῶν συμβούλων, οἱ ὁποῖοι εἶχον συμμετάσχει εἰς τὴν ἔκδοσιν ψηφισμάτων διαμαρτυρίας ἐναντίον τῆς διώξεως τῶν ἔργων τοῦ Ν. Καζαντζάκη. Καὶ οὐδεὶς ἀντικειμενικὸς ἄνθρωπος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι τοῦτο ὑποδηλοῖ δυσμένειαν καὶ ὅτι τοῦτο προδίδει συμφωνίαν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ ἀπαγορεύσουν τὴν κυκλοφορίαν τῶν βιβλίων τούτων. Κύριοι συνάδελφοι, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν μὲ πολὺ λίγα λόγια τὴν προηγουμένην φορὰν νὰ εἴπω ὡρισμένας ἁπλᾶς ἀληθείας, αἱ ὁποῖαι, νομίζω, ἀνταποκρίνονται εὐρύτερον πρὸς τὰς ἀντιλήψεις τῆς Ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης. Ὁ Νικόλαος Καζαντζάκης, εἶναι ἕνας λογοτέχνης, τοῦ ὁποίου ἡ φήμη ὑπερέβη πρὸ μακροῦ τὰ στενὰ ὅρια τῆς πατρίδος μας καὶ ὁ ὁποῖος θεωρεῖται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἕνας ἀπὸ τοὺς πρώτους λογοτέχνας εἰς τὴν παγκόσμιον ἀξιολόγησιν. Πιστεύω δὲ ὅτι ἀποτελεῖ διὰ τὴν Ἑλλάδα βαρὺ σφάλμα, διὰ τὴν ἐπίσημον σημερινὴν Ἑλλάδα, εἴτε αὐτὴ ἐκφράζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, εἴτε ἐκφράζεται ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Ἐκκλησίας, εἴτε καὶ ἐὰν αὐτὴ ἐκφράζεται μερικῶς ἔστω καὶ εἰς ἐλαχίστην μειοψηφίαν καὶ ἀπὸ τοὺς ἐκφραστὰς τῆς κοινῆς γνώμης, δηλαδὴ τὸν Ἑλληνικὸν Τύπον, ἀποτελεῖ βαρὺ σφάλμα τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν πατρίδα μας εἰς τὴν ὁποίαν πάντοτε ἔγινε σεβαστὴ ἡ ἐλευθερία τοῦ πνεύματος, ἐνεφανίσθη αὐτὴ ἡ τάσις τῆς διώξεως τῶν ἔργων τοῦ Νικολάου Καζαντζάκη. Εἶχα ἐπιπροσθέτως τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω καὶ θεωρῶ χρέος μου νὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ πάλιν, ὅτι, εἰδικώτερον ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος οὐδένα λόγον εἶχε νὰ στραφῇ ἐναντίον τοῦ Νικ. Καζαντζάκη. Διότι, ὅπως ἀποδεικνύουν τὰ ἔργα του καὶ εἰδικώτερον τὸ τελευταίως κυκλοφορῆσαν «Ὁ Χριστὸς ξανασταυρώνεται», ὁ Νικόλαος Καζαντζάκης εἶναι ἕνας ἀληθινὸς Χριστιανὸς μὲ πηγαῖον καὶ ἀληθινὸν θρησκευτικὸν αἴσθημα καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶπα καὶ τότε καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, ἐγὼ προσωπικῶς διαβάζοντας τὰ ἔργα του τὸν θεωρῶ περισσότερον Χριστιανὸν ἀπὸ πολλοὺς ἀπὸ τοὺς διώκτας του. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῆς χώρας μας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιπαρέλθῃ τὸ θέμα τοῦτο μὲ μίαν ἀόριστον δήλωσιν, ὡς ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, λέγων ὅτι τὸ θέμα θὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν δικαιοσύνην διὰ νὰ ἀποφανθῇ. Ἀναντιρρήτως ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη θὰ πράξῃ τὸ καθῆκόν της καὶ οὐδεμία ἀμφιβολία δὲν ὑπάρχει ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀπαγορευθῇ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην ἡ κυκλοφορία τῶν ἔργων τοῦ Νικολάου Καζαντζάκη. Τὸ γεγονὸς ὅμως ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ παραμείνῃ ἔστω καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος τούτου οὐδετέρα, δυσμενῶς οὐδετέρα, δὲν νομίζω ὅτι τὴν χαρακτηρίζει καλῶς. Νομίζω, ὅτι ἐκφράζω τὸ κοινὸν αἴσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ λαοῦ τῆς περιφερείας μου, ἐὰν εἴπω, ὅτι ἀπαιτοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ εὐθέως θέσιν καὶ νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὰς ἐπιδιώξεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι καταβιβάζουν τὴν Ἑλλάδα χαμηλὰ καὶ αἱ ὁποῖαι, εἰς τὸν τόπον ὅπου ἐγεννήθη ἡ ἐλευθερία τοῦ πνεύματος, δίδουν τὸν τόνον τῆς μισαλλοδοξίας καὶ τῆς καταδιώξεως τῶν πνευματικῶν ἐλευθεριῶν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§52Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπωφελοῦμαι τῶν ψηφισμάτων τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων Κρήτης ἀλλὰ καὶ ἄλλων διαμερισμάτων τῆς Χώρας διὰ νὰ ἐκφράσωμεν τὴν ἀγανάκτησίν μας διὰ τὴν ἐπιχειρουμένην ἄνανδρον καὶ κακόπιστον ἐπίθεσιν κατὰ ἑνὸς μεγάλου τέκνου τῆς Χώρας μας, ὅπως εἶναι ὁ Νικόλαος Καζαντζάκης. Ἀντὶ ὁ τόπος αὐτὸς νὰ χαίρεται διότι ἕνα τέκνον του πνευματικὸν ἀπέκτησε τὴν Παγκόσμιον φήμην, ἀντιθέτως στεῖροι ἐγκέφαλοι προσπαθοῦν μὲ ποταπὰ μέσα νὰ ἀποδείξουν εἰς τὸν κόσμον ὅτι εἰς τὸν τόπον, ὅπου ἐγεννήθη τὸ πνεῦμα, σήμερον τὸ πνεῦμα διώκεται. Καὶ αὐτό, δὲν εἶναι πρὸς τιμὴν ὅλων μας, δυστυχῶς.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§54Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ ἀπόφασις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ὑπῆρξεν ἄδικος. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν παλαιὰν ἐποχὴν τοῦ ἀφορισμοῦ. Τὸ ἔργον τοῦ Καζατζάκη ἀποτελεῖ τὴν σύνθεσιν τῆς Ἑλληνικῆς ψυχῆς. Νομίζω ὅτι εἰς τὰς Δημοκρατίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ περιορισμὸς τῆς ἐλευθερίας τῆς σκέψεως καὶ τοῦ λόγου, δεδομένου ὅτι τὰ ἔργα τῶν συγγραφέων, ὡς συμβαίνει μὲ τὰ ἔργα τοῦ Καζαντζάκη, εὑρίσκονται εἰς τὰ πλαίσια τὰ ἐθνικά. Θὰ πρέπει ἐν προκειμένῳ, ἡ Δικαιοσύνη νὰ πράξῃ τὸ καθῆκον της.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§56Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ συζητουμένη ἐρώτησις ἔχει μεγάλην σημασίαν, διότι τελευταίως παρατηρεῖται εἰς τὴν Χώραν μας, κάτι τὸ ἀπαράδεκτον. Πρό τινων μηνῶν ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς ἔργου ἑνὸς πολίτου, προέβησαν εἰς τὴν κράτησιν αὐτοῦ καὶ ὅταν οὗτος ἐκρίθη ὑπὸ τῆς Δικαιοσύνης ἀπηλλάγη. Πρόκειται περὶ τοῦ Λειβαδίτου, ὁ ὁποῖος ἐκρατήθη ἐπὶ ἓν ἑξάμηνον. Πρό τινος ἐπίσης ὁ Παπανοῦτσος ἐπρόκειτο νὰ δώσῃ διάλεξιν εἰς τὴν περιφέρειάν μου καὶ ἐκινήθησαν οἱ ἱερεῖς νὰ τὸν ἐμποδίσουν, διότι εἶπαν εἰς τὴν «Ἠθικήν» του, γράφει ὅτι εἶναι ἄπατρις. Ὅταν τοὺς ὑπεδείχθη ὅτι τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς τὸ τέρας τῆς ἀνηθικότητος καὶ ὅτι τέρας τῆς ἀνηθικότητος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄπατρις, ὑπεχώρησαν. Διώκονται ἄνθρωποι δι’ ἔργα των, τὰ ὁποῖα οὔτε κἂν ἀναγινώσκονται. Παρόμοιον συμβαίνει καὶ μὲ τὸν Καζαντζάκην. Δὲν νομίζω ὅτι, ὅταν ὁ κόσμος ὁλόκληρος ἀναγνωρίζει καὶ τιμᾶ τὸ πνεῦμα του, ὅτι πρέπει νὰ ἐρχόμεθα ἡμεῖς ἐδῶ νὰ τὸν διώκωμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγεται ὅτι εἶναι ἀνεύθυνος ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ἐτιμώρησεν Δημοτικοὺς συμβούλους, οἱ ὁποῖοι ἐτόλμησαν νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Εἶναι ὑπεύθυνος ἡ Κυβέρνησις καὶ ὀφείλει νὰ λάβῃ θέσιν, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἐλευθερία εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ πνευματικοῦ μας πολιτισμοῦ, διότι δι’ αὐτὸν μαχόμεθα καὶ δι’ αὐτὸν νικῶμεν.

§57Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἡ θέσις τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ ἀποδείξῃ τὴν δημοκρατικότητά της, καὶ ὅτι σέβεται τὴν ἐλευθερίαν τοῦ πνεύματος εἰς τὴν χώραν ὅπου τοῦτο ἐγεννήθη.

§58Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἶναι ἀπαράδεκτον εἰς τὸν 20ὸν αἰῶνα νὰ διώκεται ἡ ἐλευθερία τοῦ πνεύματος, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ συγγραφέως ὁ ὁποῖος τιμᾶ εἰς τὸ Παγκόσμιον τὴν Πατρίδα μας. Ἡ Κυβέρνησις ἔπραξε τὸ σφάλμα νὰ τιμωρήσῃ Δημοτικοὺς συμβούλους διότι εἰσῆλθον εἰς ἀλλότρια θέματα τῶν καθηκόντων των. Εἶναι αὐστηρὰ ἡ Κυβέρνησις καὶ παρακολουθεῖ τοὺς συμβούλους ὅταν οὗτοι διάκεινται φιλικῶς πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ λάβῃ θέσιν ἐν προκειμένῳ. Ἐὰν παραμείνῃ οὐδετέρα ἀναγνωρίζει τὴν δίωξιν τῆς ἐλευθερίας τοῦ πνεύματος εἰς τὴν Χώραν μας.

§59Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Εἰς οἱανδήποτε χώραν καὶ ἐὰν παρουσιάζετο τὸ μέγα πνεῦμα τοῦ Καζαντζάκη καὶ ἡ μεγάλη συγγραφική του ἱκανότης θὰ ἀπελάμβανε τιμῶν. Καὶ ὅμως εἰς τὴν χώραν τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τοῦ πνεύματος, οὗτος διώκεται καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ὅτι δὲν διώκεται τὸ ἔργον τοῦ Καζαντζάκη, διότι ἐλήφθησαν καὶ μέτρα κατ’ αὐτοῦ, καὶ ἀπόδειξις τούτων εἶναι ἡ τιμωρία τῶν Δημοτικῶν συμβούλων Θεσσαλονίκης. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τὴν ὁποίαν τόσα ἄλλα θέματα θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν ἀπασχολοῦν, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Θὰ ἔπρεπε ἡ ἀπόφασίς της νὰ εἶναι ἀναγνωρισμένη καὶ ὄχι νὰ παραπέμψῃ τὸ ἔργον εἰς τὸ Πατριαρχεῖον. Ἐπὶ τοῦ θέματος κατετέθη ἐπερώτησις καὶ τότε θὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ θὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν στάσιν της ἀπέναντι τοῦ ὅλου θέματος. Θὰ ἀναμένωμεν ἀπάντησιν, διὰ νὰ ἴδωμεν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ληφθοῦν.

§60Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι συγγραφεὺς ὑποψήφιος διὰ τὸ βραβεῖον Νόμπελ, δὲν δύναται νὰ διώκεται.

§61Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις. Πρῶτον ὑπῆρξεν ἔκτροπος ἡ ἐνέργεια τῆς διαβιβάσεως τοῦ ἐγγράφου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν. Τὸ δεύτερον ἔκτροπον εἶναι ἡ ἀθρόα τιμωρία Δημοτικῶν συμβούλων. Ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος ἐπειδὴ ἠκούσθησαν διαμαρτυρίαι συναδέλφων, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις, ἦτο ὑποχρεωτικὴ ἡ ἐνέργεια διὰ τὸν κ. ὑπουργόν, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ διαφωνήσω, διότι οὐδεὶς δύναται νὰ ἐπικαλεσθῇ ὅτι ἔχει τὸ ἀλάθητον. Κύριε ὑπουργέ, οἱ Ἀρχιερεῖς ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἰσηγήθησαν τὸ ἀνάθεμα τοῦ Μεγάλου Βενιζέλου. Οἱ Ἀρχιερεῖς ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἰσηγήθησαν τὴν δίωξιν τοῦ Ροΐδη. Δὲν ἕπεται κύριοι ὅτι ἡ πολιτικὴ ἐξουσία θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὑποτακτικὴ εἰς τὰς θελήσεις καὶ τὴν ὀπισθοδρομικότητα ὡρισμένων ὀργάνων τῆς ἐκκλησίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ κατευθύνῃ πνευματικὰ θέματα, μὲ τὰ ὁποῖα ἐκτίθεται ἡ Χώρα μας διεθνῶς ἀνεπανορθώτως. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης ἔξω σχολαστικοτήτων καὶ στενοκάρδου κρίσεως τῶν πραγμάτων καὶ ἐφιστῶμεν σοβαρώτατα τὴν ἀμέριστον προσιχὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον.

§63Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐλευθερία τῆς σκέψεως ἔχει πατρίδα τὴν Ἑλλάδα καὶ εἶναι σεβαστὴ εἰς ὁλόκληρον τὸν πεπολιτισμένον κόσμον. Εἰς αὐτὴν τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὸν σεβασμὸν στηρίζεται κάθε πρόοδος καὶ προαγωγὴ τοῦ πολιτισμοῦ. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον, ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἐλευθερίας αὐτῆς εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ πρόκειται περὶ διώξεως ἔργων διαπρεποῦς λογοτέχνου ὁ ὁποῖος τιμᾶ τὴν Ἑλλάδα ἔξω τῶν συνόρων τῆς πατρίδος του. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας καὶ ἡ Κυβέρνησις ὤφειλεν καὶ ὀφείλει νὰ λάβῃ θέσιν καὶ νὰ ἐνδιαφερθῇ ὅπως σταματήσῃ ὁ θόρυβος καὶ ὁ διασυρμός. Δὲν πρόκειται νὰ ἐλέγξωμεν τὸ Ὑπουργεῖον δι’ ἐνεργείας τὰς ὁποίας δὲν ἔκαμεν, ἀλλὰ τὸ παρακαλοῦμεν νὰ μὴ μείνῃ ἀσυγκίνητον. Καὶ ἂς ἔχουν ὑπ’ ὄψει οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ὅτι μὲ τὸν διωγμὸν καὶ τὴν ἀπαγόρευσιν δὲν πραγματοποιοῦν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκουν. Ἡ ἄγνοια καὶ τὸ μυστήριον ὁδηγοῦν εἰς πλάνας καὶ μόνον τὸ φῶς, τὸ φῶς τῆς ἀληθείας ποὺ θὰ λάμψῃ, μὲ τὴν ἐλευθερίαν τῆς σκέψεως δύναται νὰ προαγάγῃ τὸν πολιτισμόν. Παρακαλῶ λοιπόν, καὶ πάλιν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ μὴ μείνῃ ἀσυγκίνητος καὶ νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ δὲν ἀφορᾷ αὐτὸ τοῦτο τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ πρέπει νὰ λάβῃ θέσιν σαφῆ διὰ νὰ προλάβῃ περαιτέρω ἐπιζήμιον θόρυβον.

§64Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, εἰς τὰς διαμαρτυρίας αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἐδόθη ἡ ἀπάντησις ἡ δέουσα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης συνάδελφόν μου. Ἤθελα μόνον νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς διὰ νὰ ἐνημερώσω καὶ τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ παρασυρθοῦν εἰς ἐσφαλμένα συμπεράσματα ἀπὸ τὰ ὅσα ἐλέχθησαν σήμερα. Οὐδέποτε ἡ Κυβέρνησις ἢ οἱαδήποτε ἄλλη ἀρχὴ ἐσκέφθη νὰ διώξῃ εἴτε τὸ ἔργον τοῦ Καζαντζάκη, εἴτε αὐτὸν τοῦτον τὸν Καζαντζάκην. Ἐὰν ὄργανα ὑπαγόμενα εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἔλαβον μέτρα ἐναντίον Δημοτικῶν συμβούλων, τοῦτο ἔπραξαν διότι ἐφρόνουν ἐνδεχομένως ὅτι ἔπρεπε νὰ κολάσουν πράξεις κολασίμους. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἁρμόδιος νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους, δεδομένου ἄλλωστε, ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν ὑπεύθυνον πληροφορίαν ἐπὶ τῶν λόγων οἱ ὁποῖοι ἠνάγκασαν τοὺς ἁρμοδίους νὰ ἐπιβάλλουν κυρώσεις.

§65Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι χαρακτηριστικὸν, ὅτι διὰ δευτέραν φορὰν ἡ Κυβέρνησις, ἀποφεύγει νὰ δώσῃ ἀπάντησιν καὶ νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ ἑνὸς τοιούτου θέματος. Εἰδικώτερον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας (θόρυβος).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία παρακαλῶ. Ἀφήσατε τὸν ρήτορα νὰ ὁμιλήσῃ.

§67Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰδικώτερον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐκπροσωπεῖ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ συμβαίνει νὰ ἔχῃ ἁρμοδιότητας καὶ ἐπὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων καὶ νομίζω ὅτι δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην ἐνεποίησε κακὴν ἐντύπωσιν τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐνῷ εἶχε νὰ ἀσχοληθῇ μὲ ἄλλα θέματα πολὺ σοβαρώτερα καὶ ὤφειλε νὰ εἶχεν ἀπασχοληθῇ μὲ αὐτὰ, διότι πλεῖστα ὅσα ἦλθον εἰς δημοσιότητα τὸν τελευταῖον καιρόν, τὰ ὁποῖα δὲν τιμοῦν τὴν ἐκκλησίαν, εὗρε τὸ θέμα Καζαντζάκη διὰ νὰ ἐξαντλήσῃ ἐκεῖ τὴν δραστηριότητά της. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι καὶ διὰ τὴν ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἑλλάδος, ἀποτελεῖ χρέος νὰ λάβουν θέσιν ἐπὶ τοῦ θέματος.

§68Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντόνως διὰ τοὺς ὑπαινιγμοὺς τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ὁ κ. συνάδελφος ἐναντίον τῆς ἐπισήμου ἐκκλησίας. Ἡ ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, πράττει πάντοτε τὸ καθῆκόν της. Ἀσχολεῖται μὲ ὅλα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητά της καὶ συγκινοῦν τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὸν θρησκευόμενον λαόν. Παραλλήλως ὅμως ἀσχολεῖται καὶ μὲ τὰ θέματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα νομίζει ὅτι εἶναι ἐν τῇ ἐξουσίᾳ τὴν ὁποίαν ἔχει καὶ τὰ ὁποῖα φρονεῖ ὅτι θέτουν ἐν κινδύνῳ τὸ χριστιανικὸν καὶ θρησκευτικὸν αἴσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐὰν συμβῇ νὰ πλανηθῇ περὶ τὴν ἐκτίμησιν ὡρισμένων πραγματικῶν γεγονότων, αὐτὸ δὲν εἶναι στοιχεῖον ἢ γεγονὸς τὸ ὁποῖον νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους νὰ ἐκφράζωνται κατὰ τοιοῦτον ἀνευλαβῆ τρόπον ἐναντίον τῆς ἐπισήμου ἐκκλησίας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τῆς προτάσεως «περὶ προσθήκης μεταβατικῶν τινων διατάξεων εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς».

§70Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἑκάστοτε ὑπὸ τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ἔχουν ψηφισθῆ νόμοι προστατευτικοὶ τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν ἢ τῶν πολεμιστῶν τῆς περιόδου 1944–49. Νομίζω......

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν διὰ νὰ σᾶς ἀπαλλάξω ἀπὸ τοῦ νὰ συνεχίσητε. Αὐτὸ εἶναι σήμερον ἁπλῶς μία ἐθελουσία ἔξοδος ὑπαλλήλων, ἡ ὁποία θὰ μᾶς δημιουργήσῃ ὡρισμένα κενά. Ἔχει καταρτισθῆ ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Ἀντιπροέδρου κ. Τριανταφύλλη, εἰς τὴν ὁποίαν ἔταξα προθεσμίαν ὅπως μέχρι τῆς 12 Μαΐου φέρῃ ὅλα ὅσα ἀφοροῦν τὸ προσωπικὸν καὶ εἶναι σχετικὰ μὲ τὴν ἔξοδον, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ. Συνεπῶς αὐτὸ τὸ ὁποῖον θέλετε, θὰ τὸ παραπέμψω εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ τὴν 15 Μαΐου θὰ κατατεθῇ νέα τροποποίησις τοῦ Κανονισμοῦ. Συνεπῶς, ἀπόψε ἂς ἀφήσωμεν νὰ περάσῃ ἡ ἐθελουσία ἔξοδος, ἡ ὁποία εἶναι ἀντὶ τοῦ νόμου 2.500. Νὰ μὴ τὸ περιπλέξωμεν μὲ ἄλλας προσωπικὰς διατάξεις.

§72Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Δὲν εἶναι προσωπικαὶ διατάξεις, αἱ διατάξεις αἱ ἀφορῶσαι τοὺς παλαιοὺς πολεμιστάς. Ἐφόσον ὑπάρχει ἡ σαφὴς ὑπόσχεσις ἡ ἰδική σας, ὅτι μέχρι τῆς 15 Μαΐου......

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν 15 Μαΐου θὰ κατατεθῇ νέα τροποποίησις τοῦ Κανονισμοῦ. Σήμερον πρόκειται μόνον περὶ μιᾶς ἐθελουσίας ἐξόδου, ὅσων ὑπαλλήλων ἐπιθυμοῦν νὰ ἀποχωρήσουν καὶ τὴν 15ην θὰ γίνῃ ἡ ἄλλη τροποποίησις τοῦ Κανονισμοῦ.

§74Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τότε νὰ ἀναβληθῇ καὶ τὸ παρόν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς ζητεῖτε ἀναβολήν. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, γίνεται δεκτὴ ἡ τροποποίησις;

§76Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἤθελον νὰ ἐκφράσω ἁπλῶς τὴν εὐχήν, νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὰ κορίτσια καὶ τὰς κυρίας τῆς Βουλῆς, αἱ ὁποῖαι, καθὼς ἔμαθα, εὑρίσκονται εἰς μοῖραν βαρεῖαν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδήλωσα, ὅτι δι’ ὅλα αὐτὰ συνεστήθη ἐπιτροπή, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Τριανταφύλλη. Ἀφήσατε νὰ ἴδωμεν τί θὰ φύγῃ καὶ τί θὰ μείνῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ἄλλας τροπολογίας, διότι ὁ προϋπολογισμὸς δὲν ἀντέχει.

§78Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἶναι μία τροπολογία, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸν Διευθυντὴν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Εἶναι γνωστὸν πόσους κόπους ὑφίστανται οἱ Διευθυνταὶ τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, οἱ ὁποῖοι ὁλονυκτίως ἐργαζόμενοι ἔχουν ὑποστῆ καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν τοιαύτην ἐξάντλησιν ὥστε δύο ἐσχάτως, ὁ μακαρίτης ὁ Γράψας κλπ. ἔπεσαν θύματα τοῦ καθήκοντος. Νομίζω, ὅτι ἔτσι διευκολύνεται ἡ ἔξοδος τῶν Διευθυντῶν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἑκουσίαν ἔξοδον, ἐγὼ συμφωνῶ. Γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Παπαθανάση;

§80ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§81Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μίαν διαρρύθμισιν θέσεων, εἰς τὰς θέσεις τῶν Γραμματέων τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν...

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ κατατεθῇ τὴν 15ην Μαΐου ἄλλη τροποποίησις τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ ἔχομεν λάβει ὑπ’ ὄψει αὐτό. Συνεπῶς, γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§83Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπαθανάση, τί λέγει;

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀντὶ «τριῶν μηνῶν», ἡ προθεσμία παρατείνεται εἰδικῶς διὰ τὸν Διευθυντὴν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας καὶ γίνεται «τεσσάρων μηνῶν» καί τινες ἄλλαι παροχαί. Δὲν εἶναι προαγωγὴ ἢ αὔξησις θέσεων. Πρόκειται περὶ ἐξόδου ἀντὶ τοῦ νόμου 2.500 τῇ αἰτήσει των. Ἐγένετο δεκτὴ εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ἡ πρότασις «περὶ προσθήκης μεταβατικῶν τινων διατάξεων εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς» ὡς ἐτροποποιήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τῇ 16.12.54 συμφωνίας μεταξὺ Βελγίου καὶ Ἑλλάδος περὶ τακτοποιήσεως ὀφειλῆς πρὸς τὸ Βέλγιον προκυψάσης ἐξ ἐπαναπατρισμοῦ Ἑλλήνων ὑπηκόων».

§85ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τῇ 16.12.54 συμφωνίας μεταξὺ Βελγίου καὶ Ἑλλάδος περὶ τακτοποιήσεως ὀφειλῆς πρὸς τὸ Βέλγιον προκυψάσης ἐξ ἐπαναπατρισμοῦ Ἑλλήνων ὑπηκόων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Πρωτοκόλλου τοῦ ἀφορῶντος τὴν Εὐρωπαϊκὴν Διάσκεψιν τῶν Ὑπουργῶν τῶν Μεταφορῶν καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ τῆς Διασκέψεως ταύτης».

§87ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Πρωτοκόλλου τοῦ ἀφορῶντος τὴν Εὐρωπαϊκὴν Διάσκεψιν τῶν Ὑπουργῶν τῶν Μεταφορῶν καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ τῆς Διασκέψεως ταύτης». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐπαγγελματικῶν ἀδειῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων καὶ ἀδειῶν ἐκγυμναστῶν ὑποψηφίων ὁδηγῶν αὐτοκινήτων».

§89Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ὁ κ. ὑπουργὸς ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν προσθήκην διατάξεως εἰς τὸ ἄρθρον 32 τοῦ ν. 2119)52 καθ’ ἣν δικαιοῦνται ἐλευθέρας κυκλοφορίας διὰ τῶν ἀστικῶν λεωφορείων τῆς ἕδρας τῶν ἐντύπων τὰ τακτικὰ μέλη τῆς Ἑνώσεως Διευθυντῶν Ἑλληνικοῦ τύπου. Πρόκειται περὶ δικαιοτάτης τροπολογίας.

§90Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 2 παράγραφος γʹ λέγετε «πιστοποιητικὸν τῶν ἁρμοδίων ἀστυνομικῶν ἀρχῶν ὅτι δὲν ἔχει κακὰς ἕξεις κλπ.», εἰς τὸ τέλος ἔχει καὶ πιστοποιητικὸν νομιμοφροσύνης. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ ἂς σταματήσῃ αὐτὴ ἡ ἱστορία τῆς ἐθνικοφροσύνης.

§91Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκοιν.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βοβολίνη τὴν ἐδέχθην. Ἀφορᾷ τὴν κυκλοφορίαν τῶν διευθυντῶν τῶν ἐφημερίδων. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν διατυπωθεῖσαν ἄποψιν περὶ διαγραφῆς τῆς λέξεως «νομιμοφροσύνης». Ἡ ἄδεια ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου ἀποτελεῖ ἀπαραίτητον προϋπόθεσιν κινήσεως τῆς ἰδιότητος τοῦ ἐπαγγελματίου αὐτοκινητιστοῦ, μεθ’ ἧς συνάπτεται ἡ ὑπὸ τῆς πολιτείας χορήγησις προνομίων, ἤτοι ἡ ἄδεια κυκλοφορίας τῶν πάσης φύσεως αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς εἶναι προφανὲς ὅτι ἡ πολιτεία συναισθανομένη στοιχειωδῶς τὴν ἀποστολὴν καὶ τὰς ὑποχρεώσεις αὐτῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῇ ὡς δυνατὴν καὶ ἐπιτρεπομένην τὴν ἀναγνώρισιν ἰδιότητος συνεπαγομένης τοιαῦτα προνόμια ὑπὲρ προσώπων ἐπιβουλευομένων τὴν ὕπαρξιν αὐτῆς. Εὐνόητον ὅτι εἰς ἑκάστην περίπτωσιν θὰ ἐρευνᾶται ἡ συνδρομὴ τῆς προϋποθέσεως τῆς νομιμοφροσύνης κατὰ τὸν χρόνον τῆς χορηγήσεως τῆς ἀδείας ὁδηγοῦ, θὰ παραμείνῃ δὲ ἀδιάφορος ἡ κατὰ τὸ παρελθὸν συμπεριφορὰ εἰς τὸ ἄρθρον 1, κατ’ ἐξαίρεσιν κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου, ἐπιτρέπεται χορήγησις ἐπαγγελματικῆς ἀδείας εἰς τοὺς ἄγοντας ἡλικίαν 20–40 ἐτῶν.

§92Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Νὰ γίνῃ μέχρι 45 ἐτῶν διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους.

§93Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκοιν.). Εἰς τὸ ἄρθρον 2 διαγράφεται ἡ παράγραφος 3. Τὸ ἄρθρον 4, διὰ νὰ παρακολουθῆται καλλίτερον ἡ ὑγεία τῶν ὁδηγῶν ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς: Ἄρθρον 4. 1. Διὰ Β. Δ. ἐκδιδομένων προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, μετὰ γνώμην εἰδικῆς Ἰατρικῆς ἐπιτροπῆς συνιστωμένης δι’ ἀποφάσεως τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργοῦ, θὰ καθορίζωνται ἑκάστοτε βάσει τῶν ἐπιστημονικῶν δεδομένων τὰ ὅρια τῆς ἀνεκτῆς ὀπτικῆς καὶ ἀκουστικῆς ὀξύτητος, ὁ βαθμὸς ἀρτιμελείας καὶ ἡ ἀπαραίτητος ὑγιεινὴ ἐν γένει κατάστασις τῶν ὑποψηφίων ὡς καὶ τῶν ὁδηγῶν ἐπαγγελματικῆς καὶ ἐρασιτεχνικῆς χρήσεως. Ὡσαύτως θὰ καθορίζεται ὁ τρόπος παρακολουθήσεως κατὰ τοῦ ἀπὸ τῆς κτήσεως τῆς ἀδείας καὶ ἐφεξῆς χρόνον ἐπὶ σκοπῷ, διαπιστώσεως τῆς συνδρομῆς τῆς ἀπαιτουμένης ἱκανότητος τῶν ὁδηγῶν. Διὰ τῶν αὐτῶν Β. Δ. θὰ καθορίζεται καὶ ὁ χρόνος τῆς προσωρινῆς ἢ ὁριστικῆς ἀφαιρέσεως τῆς ἀδείας ὁδηγοῦ μὴ πληροῦντος τὰς ὡς ἄνω προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀσφαλῆ ὁδήγησιν τοῦ αὐτοκινήτου. 2. Μέχρις ἐκδόσεως τῶν ὡς ἄνω Β. Δ. ἰσχύουσιν αἱ κείμεναι διατάξεις. Ἐπίσης δέχομαι τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἐπιτρέπει την χορήγησιν ἀδείας ἐκγυμναστοῦ εἰς ἀξιωματικοὺς οἱ ὁποῖοι ἀπεχώρησαν τοῦ Σώματος τῶν Σ.Ε.Μ. δι’ ἄλλους λόγους καὶ ὄχι δι’ ἐπαγγελματικὴν ἀνεπάρκειαν. Ἡ τροπολογία αὕτη τίθεται ὡς ἄρθρον 6 ἔχον οὕτω: «Ἀξιωματικοὶ ὑπηρετήσαντες ἐπὶ εἰκοσαετίαν εἰς τὸ διαλυθὲν Σῶμα Αὐτοκινήτων καὶ τὸ Σῶμα Ἐφοδιασμοῦ–Μεταφορῶν, ἐξ ὧν δεκαετῆ τοὐλάχιστον εἰς μονάδας αὐτοκινήτων Λόχου, Κλιμακίου, Διμοιρίας, Μοίρας, Κέντρου ἐκπαιδεύσεως ὁδηγῶν αὐτοκινήτων, ὑπηρετήσαντες κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41, κεκτημένοι πτυχίον ὁδηγήσεως αὐτοκινήτων στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας καὶ ἀποστρατευθέντες οὐχὶ διὰ λόγους ἐπαγγελματικῆς ἀνεπαρκείας, δικαιοῦνται, ἐφ’ ὅσον ἄγουσι κατὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ παρόντος ἡλικίαν κατωτέραν τοῦ 60οῦ ἔτους νὰ τύχωσιν ἐπαγγελματικῆς ἀδείας ἐκγυμναστοῦ, ἐφ’ ὅσον ἐντὸς τετραμήνου ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος ἤθελον ὑποβάλει δικαιολογητικὰ τῶν ὡς ἄνω προσόντων των ὡς καὶ τὰ ἐν ἄρθρῳ 2 ἀπαιτούμενα, ὑποβληθῶσι δὲ εἰς ἐπιτυχῆ ἐξέτασιν». Ὡς ἄρθρον 7 τίθεται ἡ τροπολογία τοῦ κ. Βοβολίνη. Τὸ ἄρθρον 6 τοῦ νομοσχεδίου κατόπιν τῶν παραβληθεισῶν προσθηκῶν λαμβάνει τὸν ἀριθμὸν 8.

§94Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐρωτῶ, ἐπιτρέπεται νὰ εἶναι ὁδηγὸς αὐτοκινήτου ἔστω καὶ ἰδιωτικοῦ, ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἄγει ἡλικίαν 70 ἐτῶν; Καὶ ἐν τούτοις καθημερινῶς κυκλοφοροῦν ἄνθρωποι γέροντες καὶ ὁδηγοῦν αὐτοκίνητα μὲ κίνδυνον νὰ σκοτώσουν τὸν κόσμον. Ἠξεύρω ἄνθρωπον 80 ἐτῶν ποὺ ὁδηγεῖ αὐτοκίνητον. Τὸ λέγω αὐτὸ διὰ νὰ διατάξητε ἔλεγχον.

§95Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκοιν.). Ἀκριβῶς περὶ αὐτοῦ προνοεῖ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ἔκδοσιν Βασιλικῶν Διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ καθορίζουν τὸν τρόπον τῆς παρακολουθήσεως καὶ τῆς καταστάσεως τῶν ὁδηγῶν.

§96Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὅλα ὅσα εἰσηγήθητε σωστὰ καὶ ἅγια καὶ δεκτά. Ἀλλ’ ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς προηγουμένης παρακλήσεώς μου.

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§98Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, χάριν τοῦ κύρους τῆς Κυβερνήσεως, θέλω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὁ κ. Καλατζῆς, ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Κανελλόπουλος, ὅταν ἐγίνετο ἡ συζήτησις τῶν φακέλλων, ἐδήλωσαν ὅτι τὰ πιστοποιητικὰ νομιμοφροσύνης ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέραν θὰ περιορισθοῦν μόνον διὰ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ αἱ κυβερνητικαὶ ἐπαγγελίαι βλέπω, ὅτι εἰς τὴν πρώτην ἑβδομάδα παραβιάζονται.

§99Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ, ἐπὶ τῆς ἀντιθέσεως ἡ ὁποία ὑπάρχει βασικῶς μεταξὺ τῆς διατάξεως, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Παπασπύρου καὶ τῆς ἐπισήμου πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ὡς αὕτη διετυπώθη ἀπὸ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅταν διεξήγετο ἡ μεγάλη συζήτησις ἐπὶ τῶν μέτρων τῆς εἰρηνεύσεως. Ἑπομένως, ἀσφαλῶς, κ. ὑπουργέ, ἐκ κεκτημένης ταχύτητος ἡ ὑπηρεσία προσέθεσε τὴν διάταξιν αὐτήν. Τώρα ποὺ σᾶς τὸ ὑποδεικνύομεν, νομίζω ὅτι θὰ ἀφαιρέσητε τὴν διάταξιν αὐτήν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὡς ἄνω νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη;

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποπιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, προστιθεμένων εἰς τὸν τίτλον τῶν λέξεων «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», τὸ σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐπαγγελματικῶν ἀδειῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων, ἀδειῶν ἐκγυμναστῶν ὑποψηφίων ὁδηγῶν αὐτοκινήτων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς διαχειρίσεως Δημοτικῶν ἢ Κοινοτικῶν περιουσιῶν προερχομένων ἐξ ἰδιωτικῶν βοσκῶν». Διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὑπεβλήθησαν ὡρισμέναι τροπολογίαι εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν. Ἐὰν δηλώσῃ ὅτι τὰς δέχεται ἄνευ συζητήσεως, ἔχει καλῶς, ἄλλως δὲν δέχομαι συζήτησιν.

§103Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἡ πρώτη τροπολογία ἀφορᾷ τὸ ἐκ τοῦ φόρου τοῦ καπνοῦ ἔσοδον, ἐὰν δύναται νὰ διατεθῇ καὶ διὰ τὰς ἄλλας ἀνάγκας, διότι ὁ νόμος ἀπαγορεύει νὰ διατεθῇ εἰμὴ μόνον δι’ ἔργα. (Δὲν ἠκούσθη) Ἐπειδὴ ὅμως τὸ (δὲν ἠκούσθη) τὸ παίρνουν αἱ καπνικαὶ κοινότητες καὶ ὑπάρχουν κοινότητες, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ἄλλον ἔσοδον, ἔχουν μονοκαλλιέργειαν, νὰ δύνανται καὶ ἐκ τοῦ ἐσόδου αὐτοῦ νὰ χρησιμοποιηθοῦν, ὅσα εἶναι ἀναγκαῖα διὰ τὴν διοίκησίν των. Διότι κατήντησεν ἀδύνατος ἡ διοίκησις εἰς ὡρισμένας κοινότητας.

§104Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τί σχέσιν ἔχει μὲ τὸ νομοσχέδιον;

§105Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Εἶναι τοῦ αὐτοῦ νόμου. Ἡ δευτέρα τροπολογία εἶναι, ὅτι ἐπιβάλλεται 5% φόρος ἐπὶ τῶν ξενοδοχείων καὶ μαγειρείων τῶν πόλεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι τουριστικαί. Ἐπειδὴ ὅμως συμβαίνει νὰ ζητοῦν πόλεις νὰ ὀνομασθοῦν τουριστικοὶ ὀργανισμοὶ καὶ νὰ εἶναι τουριστικαί, ὅπως εἶναι μικραὶ πόλεις, καὶ τὰ ξενοδοχεῖα δὲν δύνανται νὰ ἐπαρκοῦν εἰς αὐτὸ τὸ ποσοστὸν τοῦ 5%, λέγομεν ὅτι ἐφεξῆς αὐτὸ ἐπιβάλλεται εἰς τὰς λουτροπόλεις καὶ τοὺς ὀργανωμένους ἀρχαίους τόπους. Διότι ἔχει ἐπικρατήσει μία ἀρχή: Νὰ πηγαίνουν ὅλοι νὰ παρακαλοῦν τὸν Ὀργανισμὸν τοῦ Τουρισμοῦ νὰ ὀνομασθοῦν τουριστικαὶ πόλεις.

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀρθόν, ὀρθόν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον; Οἱ δεχόμενοι νὰ ἐγερθοῦν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἀνέγνωσεν ὁ κ. ὑπουργός, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῆς διαχειρίσεως δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν περιουσιῶν προερχομένων ἐξ ἰδιωτικῶν βοσκῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν Ν. Δ. 2961, 3083 καὶ 3086 ὡς καὶ διατάξεών τινων τῶν Ν. Δ. 2963 καὶ 3072 ψηφισθέντων ὑπὸ τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος κατὰ τὴν Βʹ Σύνοδον τῆς Γʹ Περιόδου αὐτῆς». Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Τριανταφύλλης).

§110Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν οἱ προτείναντες, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ κ. κ. Ζίγδης, Ζορμπᾶς. Ὁ κ. ὑπουργὸς δηλοῖ ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα, διότι ὁ νόμος ἐτροποποιήθη, ἀλλ’ εἶναι δικαίωμά σας νὰ ὁμιλήσητε.

§112Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νέου ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας ἀνεγνώρισεν ὅτι πράγματι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐψηφίσθησαν νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἔβλαπτον τὴν ἐργατικὴν τάξιν μὲ τὰς ἀντεργατικὰς των διατάξεις. Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, ὑπέβαλε σειρὰν σχεδίων νόμων, διὰ τῶν ὁποίων κατά ἕνα τρόπον καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν του ἄποψιν ἠρεύνησεν καὶ ἐτροποποίησεν καὶ κατήργησεν μερικὰς ἐκ τῶν διατάξεων ἐκείνων. Πρὶν ἢ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καταθέσῃ τὰ νομοσχέδια αὐτά, ὁ νόμιμος ἀριθμὸς βουλευτῶν καθ’ ὃ εἶχε δικαίωμα κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὑπέβαλεν πρότασιν νόμου περὶ καταργήσεως τῶν Ν. Δ. 2960, 3083 καὶ 3086 καὶ διατάξεων τινῶν τῶν Ν. Δ. 2963 καὶ 3072 ψηφισθέντων ὑπὸ τῆς Εἰδικῆς ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἤδη διὰ τῶν νόμων οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσθησαν ἐτροποποιήθησαν ὡρισμέναι διατάξεις τῶν νομοθετικῶν Διαταγμάτων καὶ εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπωμεν τὰς ἀπόψεις καὶ τὰς γνώμας μας ἐπὶ τῶν ἀπόψεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν θιγομένων ζητημάτων, δηλαδὴ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπαναφορᾶς τοῦ νόμου 118. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐργατικῆς Εἰσφορᾶς, ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Πέραν αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν, παραμένουν ἀκόμη ἐν ἰσχύει τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Ν. Δ. 3072 τοῦ 1954, περὶ ρυθμίσεων τραπεζιτικῶν ζητημάτων δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 242)54 Φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 7, παρεμβαίνουσα καὶ καταλύουσα κατ’ ἕναν τρόπον τὴν ἐλευθερίαν τὴν συνδικαλιστικήν, ἀπαγορεύει εἰδικῶς διὰ τὸν Σύλλογον τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης τὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν Διοίκησίν του, μελῶν του συνταξιοδοτηθέντων. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἐπεκρίθη κατὰ τὴν ψήφισίν της παρ’ ἡμῶν, διότι ἐνομίζαμεν τότε καὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ νομίζωμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ πολιτεία διὰ νόμου νὰ παρεμβαίνῃ καὶ νὰ καταλύῃ τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας. Ἐφ’ ὅσον ἕνα σωματεῖον νομίμως λειτουργεῖ, ἐκλέγει τὴν διοίκησίν του, τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἔχει νὰ κάμῃ ἡ πολιτεία διὰ τῶν ἁρμοδίων δικαστικῶν της ὀργάνων, ἔχει νὰ ἐλέγξῃ ἐὰν ἡ ἐκλογὴ ἐγένετο νομοτύπως καὶ οἱ ἐκλεγέντες ἔχουν τὰ νόμιμα προσόντα καὶ ἐν πάση περιπτώσει ἐτηρήθησαν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου τοῦ εἰδικοῦ περὶ συλλόγων καὶ σωματείων καὶ αἱ διατάξεις τῶν κατὰ μέρος καταστατικῶν. Τὸ νὰ ἔρχεται εἰδικὴ διάταξις καὶ νὰ ἀπαγορεύῃ εἰς τὰ σωματεῖα τὴν ἐκλογὴν ὡς μελῶν τῶν διοικήσεων ὡρισμένους ἐκ τῶν συναδέλφων των, αὐτὸ ἐθεωρήθη τότε ἀντισυνταγματικόν, ἐθεωρήθη, ὅτι καταλύει τὴν ἀρχήν, τῆς ἰσότητος, καὶ ἐπεκρίθη τότε ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἰδικῶς δέ, εἴχομεν εἰδικὸν λόγον νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν μὴ θέσπισιν τῆς διατάξεως ἐκείνης, διότι ἀφεώρα τὸν σύλλογον τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν νέαν μορφήν, τὴν ὁποίαν ἐπῆρε ἡ Τράπεζα ἐσχάτως δοκιμάζεται δεινῶς καὶ ταλαιπωρεῖται καὶ καταλύεται ὁ συνδικαλισμὸς εἰς τὸν ὀργανισμόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνεπτύσσετο κατὰ τὸ παρελθὸν ὑποδειγματικῶς. Δεδομένου τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ λόγου καὶ τῆς εἰδικῆς ἀρχῆς τῆς καταλύσεως τῆς ἰσότητος διὰ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ. 3072)54 καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν ἔφερεν ἀκόμη νομοσχέδιον τροποποιοῦν, ἢ καταργοῦν τὴν διάταξιν αὐτήν, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν εἰς τὴν Ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς τὴν πρότασιν νόμου, ζητοῦντες τὴν τροποποίησιν ὅλων αὐτῶν τῶν διατάξεων, ἐπιμένομεν ὡς πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ νόμου τῆς καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ. 3072. Διότι αὐτὴν τὴν διάταξιν, ὡς ἀναφέρεται εἰς τὴν πρότασιν αὐτὴν τοῦ νόμου, δὲν τὴν ἔθιξε μέχρι σήμερον, ὁ κ. ὑπ. τῆς Ἐργασίας, καὶ νομίζομεν, ὅτι κακῶς δὲν ἐπελήφθη, διὰ τὴν κατάργησίν της, διότι εἶναι διάταξις ἀντισυνταγματική, διάταξις ἀνελευθέρα, διάταξις ἀντιδημοκρατική, διάταξις, ἡ ὁποία πλήττει τὸν συνδικαλισμόν. Πρέπει νὰ ἀφήσωμεν τὴν ἐλευθερίαν εἰς τὰ σωματεῖα νὰ ἐκλέγουν τὰς διοικήσεις των ὅπως αὐτὰ νομίζουν, εἰδικῶς διὰ τὰ τραπεζιτικὰ Ἱδρύματα καὶ εἰδικώτερον διὰ τὸ Ἵδρυμα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι διὰ τὴν προστασίαν καὶ τῆς ἰσότητος τοῦ ἱδρύματος καὶ τὴν προστασίαν τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐμόχθησε μέχρι σήμερον διὰ νὰ ἀνδρώσῃ τὸν Ὀργανισμὸν καὶ νὰ τὸν καταστήσῃ ἐπίζηλον εἰς τὴν οἰκονομικήν μας ζωὴν καὶ νὰ τὸν ἐπιβάλῃ διεθνῶς, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν μέτρα προστασίας τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 7, πλήττει κυρίως τὸ προσωπικὸν τοῦ τραπεζιτικοῦ αὐτοῦ Ἱδρύματος. Ζητοῦμεν, λοιπόν, καὶ παρακαλοῦμεν τὴν Ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς, νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νόμου 3072» καὶ νὰ ἀφήσῃ τὰς διοικήσεις τῶν σωματείων νὰ διέπωνται ἀπὸ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις καὶ νὰ ἀφήσῃ τὰς μόνας ἁρμοδίας ἀρχάς, τὰς δικαστικάς, νὰ ἐλέγχουν τὴν νομιμότητα τῆς συγκροτήσεως τῶν διοικήσεων αὐτῶν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θ’ ἀποδείξωμεν, ὅτι σεβόμεθα τὸν συνδικαλισμόν, καὶ ὅτι ἀφήνομεν ἐλευθέρως ν’ ἀναπτυχθῇ ὁ συνδικαλισμὸς εἰς τὴν χώραν μας, διότι ἐλευθέρως ἀναπτυσσόμενος συμβάλλει εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς οἰκονομίας μας. Διότι, ὅταν ἀρχίσωμεν νὰ πλήττωμεν τὸν συνδικαλισμόν, ὅταν ἀρχίσωμεν νὰ πλήττωμεν τὴν συνδικαλιστικὴν ἐλευθερίαν, πλήττομεν τὰ οἰκονομικῶς ἀδύνατα μέλη τῆς κοινωνίας. Πρέπει νὰ τοὺς ἀφήσωμεν ἐλευθέρως ν’ ἀναπτύσσωνται καὶ ἡ πολιτεία πρέπει νὰ λαμβάνῃ μέτρα ποὺ νὰ φέρουν ἰσορροπίαν εἰς τὸ κοινωνικὸν μας σύνολον. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν.Δ. 3072)54 εἶναι ἐπικίνδυνος διὰ τὸ κοινωνικόν μας καθεστώς, καὶ ζητοῦμεν τὴν κατάργησίν της, διότι αὐτὸ ἐπιβάλλει καὶ τὸ συμφέρον τῆς Ἐργατικῆς τάξεως καὶ τὸ συμφέρον τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Γονῆς ἔχει τὸν λόγον.

§114Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος αὐτὸς ἐγένετο συνεπείᾳ τῆς συγχωνεύσεως τῶν Τραπεζῶν Ἀθηνῶν καὶ Ἐθνικῆς. Τότε λόγῳ τῆς συγχωνεύσεως ὡρισμένος ἀριθμὸς ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἀπελύθη. Τὸ καταστατικὸν τοῦ συλλόγου τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἀναφέρει, ὅτι ἐγγράφονται μέλη του μόνον οἱ μόνιμοι ὑπάλληλοι τῆς Τραπέζης. Ἀντίστοιχος καὶ παρομοία διάταξις ὑπάρχει εἰς ὅλα τὰ καταστατικὰ τῶν σωματείων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως οἱ ἀπολυθέντες, ἐτροποποίησαν τὸ καταστατικόν, καὶ εἶπον, διὰ νὰ παραμείνουν, ὅτι μέλη τοῦ σωματείου εἶναι καὶ οἱ τέως ὑπάλληλοι. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχει καὶ σωματεῖον συνταξιούχων. Αὐτὸ ἐδημιούργησε μίαν ἀνωμαλίαν. Οἱ ἀπολυθέντες κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀπεδείχθη, ὅτι παρενέβαλον, προσκόμματα εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ σωματείου τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἔλαβον τὸ μέτρον αὐτό. Οὔτε παρημπόδισα τὸν συνδικαλισμόν, ἁπλῶς τὸν ἀπεκατέστησα, διότι ὑπάρχει σωματεῖον τῶν συνταξιούχων τῶν ἀπολυθέντων. Οὔτε ἀντεργατικὰ ὑπῆρξαν, οὔτε προτότυπα, οὔτε ἀντιδημοτικὰ τὰ ὅσα ἀνέφερον, διότι γνωρίζετε...

§115Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀκούγομεν τίποτε.

§116Ε. ΓΟΝΗΣ. ... ὅτι τὰ συμφέροντα τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὰ τῶν συνταξιούχων. Δὲν ἐλήφθησαν τὰ μέτρα, ἀπὸ πνεῦμα ἀντεργατικόν. Ἀπεναντίας ἐπανήλθομεν εἰς τὸν δρόμον ποὺ ἐχάραξεν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος.

§117Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, νὰ ἀπορρίψῃ τὴν πρότασιν νόμου, διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς συνονθυλεύματος πολλῶν διατάξεων. Νομίζω, δηλαδή, ὅτι θὰ πρέπει, διὰ κάθε νόμον, νὰ ὑποβληθῇ ἰδιαιτέρα πρότασις. Ὁμιλοῦν περὶ καταργήσεως τοῦ 3086. Ὁ 3086 κατηργήθη. Ὁμιλοῦν περὶ καταργήσεως τοῦ 2961. Εἶναι ὁ ἀφορῶν τὴν κατάργησιν τοῦ 118. Καὶ αὐτὸς ἐτροποποιήθη. Ἄλλαι διατάξεις ἐπίσης τροποποιοῦνται. Θὰ παρακαλέσω, ἐπειδὴ εἶναι ἀόριστος, νὰ ἀπορριφθῇ ἡ πρότασις νόμου. Καὶ ὅταν θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις τροποποιήσεως, εἶμαι πρόθυμος, μόλις τὴν μελετήσω, πράγματι νὰ τὴν φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος.

§118Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρελείψατε τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 3072.

§119Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐγὼ παρακαλῶ νὰ ἀπορρίψητε τὴν πρότασιν ὁλόκληρον ὡς ἔχει.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται ἢ ἀπορρίπτει, τὴν ἐν λόγῳ πρότασιν νόμου.

§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπορρίπτεται.

§122Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἀποφασίζει οὕτω ἡ Βουλή, ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ ζητήματος;

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη καὶ ἀπέρριψε. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3.

§124Ε. ΓΟΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι διὰ τῆς προτάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀπεφάνθη συλλήβδην ἡ Βουλή.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουντούρης.

§126Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Προηγεῖται ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας.

§127Η. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐργασίας, κατέθεσε νομοσχέδιον, ρυθμίζων τὸ θέμα. Τὸ νομοσχέδιον εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἀπόψε δὲ ἐψηφίσθησαν τὰ 6 ἄρθρα αὐτοῦ. Ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει θέμα νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ.

§128Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ πρότασις νόμου ἀφορᾷ τρία ξεχωριστὰ ζητήματα. Πρῶτον, ἢ μᾶλλον, τελευταῖον, εἶναι ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ 118. Ἤδη ἡ Βουλὴ ἐψήφισε νόμον, ὁ ὁποῖος καὶ ἐδημοσιεύθη. Δεύτερον ζήτημα εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ 2961. Καὶ τὸ ἄρθρον αὐτό, τὸ ἐτροποποίησε ἡ Βουλή, διὰ τοῦ τελευταίως ψηφισθέντος νόμου. Καὶ ἀπομένει μόνον τὸ πρῶτον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν τῶν ἐπιδομάτων ἀνεργίας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀνεξαρτήτως, ἐὰν τὰ ἤδη παρεχόμενα ἐπιδόματα ἀνεργίας εἶναι ἱκανοποιητικὰ ἢ μή, δὲν εἶναι δυνατόν, μετὰ πάσης εὐκολίας νὰ συζητήσωμεν πρότασιν, ἀφορῶσαν αὔξησιν ἀσφαλιστικῶν παροχῶν, διότι καὶ τὰ ἐπιδόματα ἀνεργίας εἶναι ἀσφαλιστικαὶ παροχαί, χωρὶς νὰ γίνῃ προηγουμένως μία ἀναλογιστικὴ μελέτη, τὶ θὰ στοιχίσουν. Διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ εἶναι δυνατόν, νὰ τινάξωμεν εἰς τὸν ἀέρα τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν. Ἤδη τὸ θέμα εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ὡς γνωρίζετε, ὁ νόμος 2961 εἶχε τρία σκέλη. Τὸ πρῶτον ἦτο ἡ κατάργησις τοῦ 118, τὸ δεύτερον τὸ διοικητικὸν τμῆμα καὶ τὸ τρίτον τὸ ἀσφαλιστικόν. Τὸ πρῶτον τμῆμα ἤδη συνεζητήθη, ἐψηφίσθη καὶ ἐγένετο νόμος τοῦ Κράτους. Τὸ δεύτερον τμῆμα συζητεῖται ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ ἀπομένει τὸ τρίτον τμῆμα, τῶν ἀσφαλιστικῶν παροχῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὸ μελέτην αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ μόλις τελειώσωμεν τὴν μελέτην, ἡ ὁποία πρέπει νὰ εἶναι καὶ ἀναλογιστική, θὰ φέρωμεν εἰς τὴν Βουλήν, τὸ σχετικὸν σχέδιον νόμου. Παρακαλῶ, ὅθεν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ.

§129Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸ διανεμηθὲν σχέδιον νόμου, ἡ πρότασις ἡ ἰδική μας, φέρει ἡμερομηνίαν 17)12)54. Πρέπει λοιπόν, καὶ πάλιν νὰ τονίσωμεν, ὅτι ὄχι μόνον τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ νόμου 118, εἶχε πρῶτον ἀντιληφθῆ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐργασίαν τῆς νομοθετικῆς ἐπανόδου εἰς τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου 118, τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων τὴν ἐξήγγειλε πρῶτον. Ἡ μόνη ὀρθὴ ὁδός, ἡ μόνη σωστὴ κατεύθυνσις ἦτο ἡ νομοθετικὴ ὁδός, εἶναι δὲ ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβωμεν, ὅτι δὲν ἐπεδείχθη ὑπὸ τοῦ Συναγερμοῦ ἡ ἐπιβαλλομένη ταχύτης, περὶ τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεώς μας, ἡ ὁποία ἔδει νὰ εἶχε προταχθῆ πάσης ἄλλης νομοθετικῆς ἐργασίας.

§130Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Αὐτὰ εἶναι φιλολογία.

§131Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Φίλτατε κ. συνάδελφε, ἀποτελοῦν ἐπιβαλλομένην ἀναγνώρισιν προθέσεων καὶ πράξεων. Καὶ ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἀπετέλεσε μίαν ἀρχήν, πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὸ σημεῖον, ὅτι ἡ ἐπιδειχθεῖσα κυβερνητικὴ μέριμνα, ὀφείλεται εἰς τὴν ἰδικήν μας πρωτοβουλίαν, ἡ ὁποία ἔδωσε λαβήν, νὰ κατανοηθῇ, ὅτι ἐπεβάλετο ἡ τοιαύτη νομοθετικὴ τροποποίησις τοῦ 2961. Καὶ ἡ Κυβερνητικὴ μέριμνα ὑπῆρξεν ὄχι τόσον πλήρης, ὅσον ἔπρεπε νὰ ἦτο, διότι ἐνῷ ἡ ἰδική μας πρότασις νόμου λέγει, ὅτι ἐπανέρχεται ἐν ἰσχύϊ τὸ ἄρθρον 9 τοῦ νόμου 118, ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν πρὸ ἑβδομάδος, καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις ἐπανέφερεν ἐν ἰσχύϊ τὸν νόμον 118, δὲν ἐπανέφερεν ἐν ἰσχύϊ, ὡς εἶχον, τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 9 καὶ μάλιστα, ἀντὶ οἱ ἀπολυόμενοι ὑπάλληλοι νὰ πληρώνωνται ἀκεραίαν τὴν ἀποζημίωσιν, ὁ ἐργοδότης ἔχει τὸ δικαίωμα, νὰ τοὺς εἰδοποιήσῃ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα προηγουμένως καὶ νὰ τοὺς πληρώσῃ τὸ ἥμισυ τῆς ἀποζημιώσεως. Καὶ παραμένει πρὸς συζήτησιν, ἐὰν τοῦτο συμφέρῃ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους, ἢ ἐὰν δὲν τοὺς συμφέρῃ.

§132Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Συνεζητήθη καὶ ἀπεφάνθη ἡ Βουλή.

§133Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Συνεζητήθη καὶ ἀπεφάνθη καὶ δικαίωμά μας εἶναι νὰ τὸ συζητήσωμεν ἐκ δευτέρου, καὶ νὰ προσπαθήσωμεν ἐκ δευτέρου νὰ καλυτερεύσωμεν τὴν προηγουμένην ἀπόφασιν. Εἴπομεν καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ὅτι οἱ μὲν κακῆς ποιότητος ὑπάλληλοι ἀπολυόμενοι δὲν εὑρίσκουν ἐργασίαν ἐντὸς 6 μηνῶν καὶ συμφέρον ἔχουν νὰ πληρωθοῦν ἐξ μῆνας ἀπὸ τὸν ἐργοδότην καὶ νὰ πάρουν τὸ ἥμισυ τῆς ἀποζημιώσεως. Οἱ καλῆς ποιότητος ὑπάλληλοι ἀπολυόμενοι εὑρίσκουν ἀμέσως ἐργασίαν, ὁπότε δὲν εἰσπράττουν τοὺς 6 μηνῶν μισθούς, ἀπὸ τὸν ἐργοδότην καὶ δὲν εἰσπράττουν τὸ ἥμισυ τῆς ἀποζημιώσεως. Ἄρα ἡ Κυβέρνησις, ἔφερεν ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος βλάπτει τοὺς καλῆς ποιότητος ὑπαλλήλους καὶ προστατεύει τοὺς κακῆς ποιότητος ὑπαλλήλους. Διὰ τοῦτο, εἶναι ἀρτιωτέρα ἡ ἰδική μας πρότασις νόμου, ἀρτιωτέρα ἀπὸ τὸν νόμον ποὺ ἐψήφισεν ἡ Βουλή, πρὸ ἑνὸς μηνός. Νομίζομεν, κατὰ συνέπειαν ὅτι, τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον αὐτό, θὰ ἔπρεπε μακρὰν κομματικῆς ἐμπαθείας καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς νὰ συνταχθῇ μεθ’ ἡμῶν καὶ νὰ ψηφίσῃ τὴν πρότασιν τοῦ νόμου. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ πρῶτον μέρος τῆς προτάσεώς μας. Κύριε ὑπουργέ, μᾶς ἐπληροφορήσατε πρὸ ὀλίγου, ὅτι χρειάζονται μελέται, στατιστικαί, διὰ νὰ ἴδητε ἄν θὰ πρέπει νὰ πληρώνετε τόσα ἐπιδόματα ἀνεργίας ἢ ὀλιγώτερα ὡς ἔχει ὁρισθῆ διὰ νόμου τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ. Ἀλλὰ ἐπιτρέψατέ μας νὰ διατυπώσωμεν τὴν ἑξῆς ἀπορίαν. Ὁ ν. 2961, ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τὸν Αὔγουστον τοῦ 1954. Ἐτέθη ἐν ἐφαρμογῇ καὶ ἐν λειτουργίᾳ ὁ ὀργανισμὸς ὀλίγον χρονικὸν διάστημα κατόπιν. Παρήλθον τόσοι μῆνες ἔκτοτε. Διατὶ ἐπὶ τέλους δὲν ἐγένετο ἡ μελέτη, ἡ ἀναλογιστική; Εἶναι ὀρθὸν μὲ τὴν καθυστέρησιν μιᾶς ἀναλογιστικῆς μελέτης, αἱ χιλιάδες τῶν ἐπιδοτουμένων νὰ βλέπουν περικοπτομένην εἰς τὸ ἥμισυ, σχεδόν, τὴν ἀπολαβήν, τὴν ὁποίαν εἶχον πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Δ. 2961; Διότι, κύριε ὑπουργέ, τῆς Ἐργασίας καὶ κύριοι συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, αἱ ἡμέραι ἐπιδόματος ἀνεργίας, τὰς ὁποίας ὁρίζομεν εἰς τὴν πρότασιν τοῦ νόμου μας εἶναι ἀκριβῶς ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἴσχυον πρὸ τοῦ 2961. Καὶ δὲν ἀνετράπη, τότε, ἄρδην ἡ οἰκονομικὴ ὑπόστασις τοῦ ταμείου ἀνεργίας, ὅταν τὸ ταμεῖον ἀνεργίας εἶχε μικροτέρους πόρους ἀπὸ ἐκείνους, τοὺς ὁποίους θεσπίζει ὁ ν. 2961 καὶ ὅταν αἱ προϋποθέσεις ἀποκτήσεως τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐπιδόματος ἀνεργίας ἦσαν ὀλιγώτερον αὐστηραὶ παρὰ ποὺ ἐθεσπίσθη μὲ τὸν ν. 2961. Εἶναι λοιπόν, εὔλογον. μὲ τὰς αὐστηροτέρας προϋποθέσεις χορηγήσεως ἐπιδομάτων ἀνεργίας νὰ εἶναι ὀλιγώτερος ὁ ἀριθμὸς ἐκείνων ποὺ θὰ τύχουν ἐπιδοτήσεως ἀνεργίας. Ἐφ’ ὅσον ἔχομεν αὐτὴν τὴν ἐξασφάλισιν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ὑπόστασιν τοῦ ὀργανισμοῦ, διατὶ τόσον διστάζομεν νὰ ἀποδώσωμεν εἰς τοὺς ἐργαζομένους τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα εἶχον πρὸ τοῦ Ν. Δ. 2961; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε ὑπουργέ, ἐὰν μὲ τὴν πλειοψηφίαν τὴν Κοινοβουλευτικήν, τὴν ὁποίαν ἔχετε, ἀπορρίψετε τὴν πρότασιν τὴν ἰδικήν μας, τοὐλάχιστον θὰ πρέπει, διὰ νὰ μὴ ἐξακολουθήσουν οἱ ἐργαζόμενοι τῆς χώρας στερούμενοι ἐπὶ μακρότερον διάστημα δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα εἶχον πρὸ τοῦ Ν. Δ. 2961, θὰ πρέπει τοὐλάχιστον νὰ ἐπισπεύσητε αὐτὴν τὴν περίφημον ἀναλογιστικὴν μελέτην καὶ νὰ μὴ παρέρχωνται τρίμηνα, τὸ ἓν μετὰ τὸ ἄλλο, χωρὶς ποτὲ νὰ περατοῦται ἡ μελέτη αὕτη. Ἂς ἐλπίσωμεν, ὅτι οὐχὶ ἡ προσεχὴς σύνοδος τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ θέρους θὰ ψηφίσῃ διάταγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιφέρῃ τροποποίησιν καὶ θὰ ἀποδώσωμεν εἰς τοὺς ἐργαζομένους ἐκεῖνα τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ τοὺς ἀφῄρεσε διὰ τοῦ Ν. Δ. 2961. Διὰ τοῦτο προτείνω, νὰ ψηφισθῇ ἡ πρότασις νόμου, τὴν ὁποίαν κατεθέσαμεν. (Χειροκροτήματα).

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§135Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἔχει τὴν ἀφέλειαν νὰ πιστεύῃ, ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ πλειοψηφία θὰ κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν αὕτη ὑπέβαλεν. Οὐχ’ ἧττον, νομίζω, ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἡ ἐν τῇ Βουλῇ Ἀντιπολίτευσις πρέπει νὰ θεωρήσῃ ἑαυτήν, καὶ πολιτικῶς καὶ ἠθικῶς πλήρως δικαιωμένην, τὴν δικαίωσιν δὲ αὐτήν, παρέχουν αἱ δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Ἐργασίας ὑπουργοῦ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔφριττε, ὅταν ἔβλεπε τὴν σειρὰν τῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ὁ τέως ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐπέβαλεν ἐπὶ τῆς ἐργατικῆς τάξεως διὰ τῆς πάντοτε πειθαρχούσης Κυβερνητικῆς πλειοψηφίας. Χρωμένη τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα τῆς δίδει τὸ Σύνταγμα, ἡ Ἀντιπολίτευσις κατήγγελλε συνεχῶς τὴν πολιτικὴν αὐτὴν καὶ τὰς μεθόδους διὰ τῶν ὁποίων τὰ σχέδια νόμων, τοῦ τότε ὑπουργοῦ, ἐγίνοντο νόμοι τοῦ Κράτους, ἐναντίον τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ἡ Κυβέρνησις ἀπέπεμψε τὸν ὑπουργόν καὶ ἦτο καιρὸς νὰ ἀποσκορακίσῃ καὶ τὸ ἔργον του. Αὐτὴ ἀκριβῶς ἦτο ἡ ἔννοια τῶν προτάσεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅταν τὸ πρῶτον διετυπώθησαν. Βεβαίως ἡ συζήτησις γίνεται μόνον τώρα, ὅταν παρεσχέθη πλέον εἰς τὸν νέον ὑπουργὸν ὁ χρόνος, νὰ θεραπεύσῃ ἔν τινι μέτρῳ τὴν διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, πραγματικῶς κακοποιὸν δρᾶσιν τοῦ προκατόχου του, διὰ τῆς προτάσεώς μας ἐν τούτοις διευκολύνεται ὁ κ. ὑπουργός, νὰ καταλύσῃ ὅλα τὰ διατάγματα τοῦ κ. Γονῆ, ἐν τῷ συνόλῳ των, οὕτως ὥστε νὰ ἐπέλθῃ ἡ πρὸ ἐκείνου ἰσχύουσα τάξις πραγμάτων. Ἐν τούτοις, διότι προφανῶς, δὲν ἔχει τὸ θάρρος τῆς δημοσίας ὁμολογίας τῆς ἐνοχῆς της, ἡ Κυβέρνησις δὲν φαίνεται διατεθειμένη νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς παρεχομένης εὐκαιρίας. Προτιμᾷ τὴν ἄλλην μέθοδον τῆς καθ’ ὁδὸν ἀναθεωρήσεως τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐψήφισε τῇ εἰσηγήσει τοῦ κ. Γονῆ, ἡ Κυβερνητικὴ πλειοψηφία. Ἀλλ’ οὕτω θὰ βραδύνωμεν πολύ. Νομίζω, ὅτι εἶναι καιρός, νὰ ἐπιταχύνωμεν τὸν ρυθμόν, τοῦ ἔργου αὐτοῦ, καὶ πρέπει τὸ ταχύτερον, ὁ κ. ὑπουργός, νὰ φέρῃ νομοσχέδια διὰ τῶν ὁποίων θὰ θεραπευθοῦν συντόμως αἱ πληγαί, τὰς ὁποίας ἤνοιξεν ἡ νομοθεσία ἐκείνη. Βλέπω, ὅτι ἔχει τὴν καλὴν πρόθεσιν, ὁ κ. ὑπουργός, Τοῦ εὔχομαι νὰ ἔχῃ καὶ τὸ θάρρος ἡρωϊκώτερον νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον, ἐὰν μὴ τῆς βελτιώσεως τῆς νομοθετικῆς προστασίας τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου, τοὐλάχιστον τῆς θεραπείας τῶν πληγῶν, τὰς ὁποίας ἐδημιούργησεν ὁ προκάτοχός του. Ἡμεῖς, εἶπον, προσεπαθήσαμεν νὰ βοηθήσωμεν τὸν κ. ὑπουργόν. Δὲν θέλει τὴν βοήθειαν αὐτήν. Εἶναι δικαίωμά του. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι, κ. Πρόεδρε, νὰ τελειώσω τὴν βραχεῖαν αὐτὴν παρέμβασιν, χωρὶς νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν, ὅτι αὐτὴ ἡ τυφλὴ πειθαρχία, μὲ τὴν ὁποίαν σπεύδει νὰ ψηφίσῃ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐντελῶς ἀσύμφορα καὶ πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν λαϊκῶν τάξεων, ἀλλά, καὶ ἂν θέλετε, καὶ πρὸς τὸ ἴδιον αὐτῆς κομματικὸν συμφέρον, πρέπει κάποτε νὰ σταματήσῃ. Διότι δὲν εἶναι πολὺ ἐποικοδομητικὸν τοῦ κύρους της, τὸ θέαμα τῆς μετὰ τοσούτου ἐνθουσιασμοῦ καὶ ὁμοφωνίας καταργήσεως νόμων, τοὺς ὁποίους αὐτὴ αὕτη ἐψήφισε χθὲς ἀκόμη μὲ τὸν ἴδιον ἐνθουσιασμὸν καὶ ἐξ ἴσου ὁμοφώνως. Ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἑπομένως, ἡ σύστασις πρὸς τὴν Κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν, ὅπως ἀλλάξῃ πορείαν. Καλὸν δὲ θὰ εἶναι νὰ μιμηθῇ ἐν προκειμένῳ κάπως καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Διότι αὕτη προχωρεῖ μὲ κύριον ὁδηγόν, τὸ Ἐθνικὸν συμφέρον. Ἂς εἶναι δὲ βεβαία ἡ Κυβερνητικὴ πλειοψηφία, ὅτι ἐὰν ἀνανήψῃ δὲν ἔχει νὰ ζημιωθῇ τίποτε. Τοὐναντίον θὰ ἐξυψώσῃ καὶ τὸ ἰδικόν της κῦρος καὶ θὰ διαφυλάξῃ τὸ γόητρον τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§137Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρὶν ἢ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις τῆς προτάσεως, εἶχον χρέος νὰ θέσω τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν. Δυστυχῶς οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἰδίως ὁ τελευταῖος ὁμιλήσας ἐνόμισεν, ὅτι ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῆς τῆς προτάσεως, θὰ ἠδύνατο νὰ εὕρῃ τρόπον νὰ ἐπιτεθῇ ὀλίγον τι, κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Δικαίωμά του, διότι ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο νὰ τὸ πράξῃ, δὲν θὰ ἦτο Ἀντιπολίτευσις. Ἐκεῖ τὸν ἔταξεν ἡ θέλησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐκεῖ θὰ παραμείνῃ.

§138Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἕως πότε;

§139Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐπὶ πολὺν χρόνον. Ὅσον δὲν φαντάζεσθε.

§140Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἰδοὺ ἡ Ρόδος, ἰδοὺ καὶ τὸ πήδημα. Κάματε ἐκλογὰς αὔριον μὲ οἱονδήποτε σύστημα.....

§141Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἠμπορεῖτε νὰ εἶσθε ἡ Ρόδος, τὸ πήδημα ὅμως δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ κάμετε. Τὸ ὅτι, κύριοι βουλευταί, εἷς νέος ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἔκρινεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ λάβῃ ἄλλα μέτρα ἀπὸ τὸν προκάτοχόν του, τοῦτο οὔτε σπάνιον εἶναι οὔτε ἀσύνηθες φαινόμενον, εἰς τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου. Θὰ ἤθελον ὅμως, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ἐκ Κῶ, συνάδελφον, ὅτι σχετικῶς μὲ τὸ ἄρθρον 9 τοῦ νόμου 118, πρὸ μηνὸς ἀπεφάνθη ἡ Βουλὴ καὶ πρὸ 10 ἡμερῶν μόλις ἐδημοσιεύθη ὁ νόμος. Δὲν νομίζω, ὅτι ἐντὸς 10 ἡμερῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ νὰ ἐπανασυζητηθῇ τὸ θέμα, δηλαδή, νὰ ἀναμασῶμεν τὰ ἴδια. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς παροχάς, νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι μολονότι εἶσθε ἀπὸ τοὺς πλέον ἐπιμελεῖς καὶ μελετημένους βουλευτάς, αὐτὴν τὴν φορὰν δὲν εἶσθε μελετημένος. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τοὺς ἀριθμούς, ἀναφερομένους εἰς τὴν περίοδον καθ’ ἣν ἡ ἀνεργία ἠσφαλίζετο παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α., πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον, κατ’ ἐμέ, ἦτο λάθος, διότι ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῆς ἀνεργίας εἶναι ἐντελῶς ξεχωριστὸς κλάδος. Πραγματικῶς τρία εἶναι τὰ τμήματα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῆς ἀσθενείας, κατὰ τοῦ γήρατος καὶ ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῆς ἀνεργίας. Οὐδέποτε ἐπιτρέπεται ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῆς ἀνεργίας, νὰ συνδέεται μὲ τὰ ἄλλα. Ἐπειδή, δὲ κακῶς τὸ 1949, κατηργήθη τὸ ταμεῖον ἀνεργίας, καὶ παρεπέμφθη ἡ ὅλη ἀσφάλισις εἰς τὸ ΙΚΑ θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰ ἀποτελέσματα αὐτῶν τῶν λογαριασμῶν: «....... (ἀναγινώσκει) ............». Ὁ λογαριασμὸς ἀνεργίας, κύριοι συνάδελφοι, ἀφῆκε εἰς τὸ ΙΚΑ ἔλλειμμα 80 καὶ πλέον δισεκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ὑπεχρεώθη τὸ ΙΚΑ νὰ καλύψῃ ἐκ τῶν ἄλλων κλάδων. Ἠξεύρετε δέ, τοῦτο τί σημαίνει; Ὅτι διὰ νὰ δοθοῦν ὡρισμέναι παροχαὶ εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἴτε περιοδικῶς, εἴτε διότι πράγματι δὲν ὑπῆρχεν ἐργασία, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ πληρωθοῦν αἱ συντάξεις, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἁπλῶς ὀλέθριον, ἀλλὰ ἐγκληματικόν. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, ὅμως ἤρχισε νὰ λειτουργῇ ὑπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1954 καὶ δὲν ἔχει ἀκόμη οὔτε ἑνὸς ἔτους ζωὴν καὶ ὡς ἐκ τούτου, δὲν εἶναι δυνατόν, μετὰ εὐκολίας νὰ αὐξήσωμεν τὰς παροχὰς ἀνεργίας χωρὶς νὰ γίνῃ πρότερον ἀναλογιστικὴ μελέτη, ἥτις εἶναι ἀρκετὰ δύσκολος καὶ ἐπίπονος. Δὲν θέλω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι ἡ Ἀγγλία, μία ἀπὸ τὰς πλουσιωτέρας χώρας τὸ 1924–1925, 1926, 1927, 1928, ἐκινδύνευσε νὰ καταρρεύσῃ οἰκονομικῶς, λόγῳ τῶν μεγάλων ἐπιδομάτων ἀνεργίας. Βεβαίως, ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν νὰ δίδωμεν ἐπιδόματα καὶ νὰ μὴ ὑπάρχουν ἄνθρωποι πενόμενοι. Ἀλλά, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν ὑπεύθυνον θέσιν καὶ ἐφ’ ὅσον διαχειριζόμεθα δημόσιον πλοῦτον, δὲν δυνάμεθα νὰ αὐξάνωμεν τὰ ἐπιδόματα ἀνεργίας, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν ποῦ πᾶμε. Ἐμμένω λοιπόν, καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ ἀπορρίψῃ τὴν πρότασιν ταύτην.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον.

§143Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριε Πρόεδρε, νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, καὶ συγκεκριμένως ἐπὶ τοῦ ἑξῆς σημείου. Εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός, τὴν φράσιν, ὅτι «αὐτὴν τὴν φορὰν ὡμίλησα ἐνώπιον τοῦ Σώματος, χωρὶς νὰ εἶμαι μελετημένος». Εἰς τὴν ἀπάντησίν του, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, εἶπεν, ὅτι πρότερον, ὅτε τὸ ταμεῖον ἀνεργίας ὑπήγετο εἰς τὸ ΙΚΑ ἄφηνε παθητικὸν ὑπόλοιπον. Μήπως τὸ ἠμφισβήτησε κανεὶς αὐτό; Ἐγὼ εἶπον, ὅτι διὰ τοῦ Ν. Δ. 2961, αἱ προϋποθέσεις παροχῆς ἐπιδομάτων ἀνεργίας, κατέστησαν αὐστηρότεραι. Τούτου δεδομένου, ἀξιότιμε κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ἦτο λογικωτάτη ἡ σκέψις μου, διότι μὲ τὰς προϋποθέσεις αὐτὰς καὶ μὲ μικρότερον ἀριθμὸν ἐπιδοτουμένων, δὲν κινδυνεύει ὁ Ὀργανισμὸς ἐὰν δώσῃ μεγαλύτερα ἐπιδόματα ἀνεργίας.

§144Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ποῦ τὸ γνωρίζετε;

§145Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ, κύριε ὑπουργέ, ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ὅλη μου ὁμιλία, δὲν ἦτο ὁμιλία ἀνθρώπου, μὴ μελετήσαντος τὸ θέμα.

§146Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ἀποσύρω, κύριε συνάδελφε.

§147Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Καὶ τελειώνω καὶ πάλιν μὲ τὴν σύστασιν, ὅπως ἡ περίφημος αὐτὴ ἀναλογιστικὴ μελέτη, μὴ χρονίσῃ πέραν τοὐλάχιστον τοῦ ὁρίου τοῦ ἑνὸς ἔτους, τὸ ὁποῖον, ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργός τῆς Ἐργασίας, παρεδέχθη ὡς ἕνα ἐλάχιστον ἀπαιτούμενον ὅριον, καὶ ἐπαναλαμβάνω, τὴν εὐχήν, ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, τὸν Σεπττέμβριον, ποῦ θὰ ἔχῃ λήξει τὸ πρῶτον ἔτος τοῦ βίου τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπασχολήσεως, καταλήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, νὰ αὐξήσῃ τὰς ἡμέρας ἐπιδοτήσεως τῶν ἀνέργων ἐργατῶν τῆς χώρας μας.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται ἢ ἀπορρίπτῃ τὴν ὑπὸ συζήτησιν πρότασιν νόμου.

§149ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπορρίπτεται.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις ἀπερρίφθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6,30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.10′ μ.μ.)