1955.05.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 82α.

Δευτέρα 2 Μαΐου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6. 45′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ (Γραμματεὺς). (Ἀναγιγνώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, ἀνακοινῶ ὅτι, ἡ Διαρκὴς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει πρότασιν «περὶ προσθήκης μεταβατικῶν τινῶν διατάξεων εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Π. Ζουμῆ, Τ. Τριανταφυλλίδη, Ν. Τυρομενίδη, Δ. Γκούζη, Δ. Χαρπαντίδη καὶ Γ. Τσουρούνη κληρούχων Μαυρολεύκης καὶ κατόχων ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν περιοχῆς Φιλίππων, αἰτούντων κατάργησιν τῆς εἰδικῆς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου εἰσφορᾶς, διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2535)53 ὡς δυσβαστάκτου καὶ καταθλιπτικῆς. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1940, τὴν Κατοχὴν καὶ τὸν συμμοριτοπόλεμον πληγέντων καὶ μὴ ἀποζημιωθέντων αὐτοκινητιστῶν τοῦ Νομοῦ Δράμας αἰτούντων τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τῶν αἰτημάτων τῆς τάξεώς των καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1086)1946 καὶ εἰς αὐτούς. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γ. Καπέτη, Θ. Τσαπακίδη, Μ. Στολίγκα, Α. Μπετμετζοπούλου, Κλ. Χατζηχακκία καὶ Ι. Μαυρακάκη τέως κατόχων δύο ἀστικῶν λεωφορείων τὰ ὁποῖα λόγω τῆς ἀθλίας οἰκονομικῆς καταστάσεώς των, κατεσχέθησαν, αἰτούντων τὴν ἀντικατάστασιν τῶν ἀδειῶν τῶν λεωφορείων διὰ δύο ἀδειῶν φορτοταξὶ ἡμίσεος τόννου διὰ μεταφορὰς ἐπὶ κομίστρῳ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναστασίου Ἀμπατζίδου, κατοίκου Μαγνησίου Σιδηρονέρου, πυροπαθοῦς ἀστέγου καὶ ἀκτήμονος, αἰτοῦντος ἔγκρισιν μετακινήσεώς του εἰς τὸ ἀκριτικὸν χωρίον Ἐξοχὴ Νευροκοπίου, ὅπου καὶ ἀδιάθετοι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἑκατὸν πυρῆνες ὑπάρχουν καὶ καλλιεργήσιμοι γαῖαι ἀφθονοῦν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν νοσηλευομένων εἰς τὸ Λεπροκομεῖον Σπιναλόγκας, ζητούντων μὴ κατάργησιν τοῦ ὡς ἄνω Λεπροκομείου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ε. Μπακλατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων ΤΤΤ μεταταγέντων εἰς τὸν ΟΤΕ, ζητούντων ἄμεσον καταβολὴν τοῦ καθυστερουμένου ἐπιδόματος εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Σικουρίου, Ὄσσης καὶ Πουρναρίου, ζητούντων χορήγησιν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος παρὰ τῆς ΔΕΗ καὶ εἰς τὰς Κοινότητάς των, ἀπεχούσας μόνον 20 χιλιόμετρα ἐκ Λαρίσης καὶ ἠλεκτροφωτιζομένας παρὰ ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως πρὸς 4.50 δραχμὰς κατὰ κιλοβάτ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ πολιτικοῦ ἐξορίστου Ν. Τσόχα, ζητοῦντος ματαίωσιν τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν ἐξορίστων, ἀπόλυσιν τῶν βαρέως ἀσθενῶν, χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Σητείας, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν παρὰ τῆς Ἐκκλησίας διωγμὸν τῶν βιβλίων τοῦ λογοτέχνου Ν. Καζαντζάκη καὶ ζητοῦντος ματαίωσιν πάσης πνευματικῆς κυρώσεως κατ’ αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ τῶν Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Ἐπαρχίας Καλαμπάκας, ζητούντων τὴν ἐξαίρεσιν τῆς ἐν λόγῳ ἐπαρχίας ἐκ τῆς ἐπιβληθείσης ἐκτάκτου εἰσφορᾶς καθ’ ὅτι πυρποληθεῖσα ὑπὸ τῶν Γερμανῶν, εὑρίσκεται ἐν ἀναρρώσει καὶ πραγματικῇ οἰκονομικῇ ἀδυναμίᾳ. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Σωματείου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Ἀμάχου Πληθυσμοῦ Τρικάλων Θεσσαλίας, ζητοῦντος ἴσην μεταχείρισιν μὲ τοὺς συνταξιούχους πολέμου. Ἡ Ἕνωσις Συντακτῶν Θεσσαλίας ζητεῖ λῆψιν μέτρων στεγάσεως πτωχῶν βιοπαλαιστῶν δημοσιογράφων Βόλου. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος καὶ τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Λαρίσης διαδηλοῦν τὴν συμπαράστασιν τῶν ἐργαζομένων πρὸς τὸν ὑπὲρ τῆς ἀπελευθερώσεώς του ἀγωνιζόμενον Κυπριακὸν λαόν, αἱ θυσίαι τοῦ ὁποίου καὶ τὸ αἷμα τὸ ὁποῖον ἔχυσε χάριν τῆς συμμαχικῆς ὑποθέσεως δίδουν εἰς αὐτὸν τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ δικαιοσύνην καὶ ἕνωσιν μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Ἐπαρχίας Φαρσάλων ζητεῖ ἔγκαιρον ἐξαγγελίαν τῶν μέτρων προστασίας καὶ συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, χορήγησιν μακροπροθέσμων πιστώσεων παρὰ τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν ἐξεύρεσιν ἀποθηκευτικῶν χώρων καταστραφέντων ἐκ τῶν σεισμῶν τοῦ Ἀπριλίου 1954, ἀντικατάστασιν τῶν βενζινοκινήτων μηχανῶν ἑλκυστήρων διὰ πετρελαιοκινήτων τοιούτων κλπ. Οἱ Ἀνάπηροι καὶ Θύματα Πολέμου Τυρνάβου, Ἀγυιᾶς καὶ Καρδίτσης ζητοῦν χορήγησιν τοῦ 20% καὶ εἰς τὰς Πατρικὰς οἰκογενείας, ἀγάμους ἀδελφὰς καὶ δι’ ὡρισμένους ἀναπήρους, ἀναπροσαρμογὴν τῶν πολεμικῶν συντάξεων, ἐνίσχυσιν τοῦ ταμείου ἀρωγῆς αὐτῶν κ.τ.λ. Πρόσφυγες Βορειοηπειρῶται φοιτηταὶ ζητοῦν ἀποδοχὴν τῆς προταθείσης τροπολογίας περὶ ὑπαγωγῆς αὐτῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 32)46. Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τῇ 16.12.1954 συμφωνίας μεταξὺ Βελγίου καὶ Ἑλλάδος περὶ τακτοποιήσεως ὀφειλῆς πρὸς τὸ Βέλγιον προκυψάσης ἐξ ἐπαναπατρισμοῦ Ἑλλήνων ὑπηκόων». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Πρωτοκόλλου τοῦ ἀφορῶντος τὴν Εὐρωπαϊκὴν Διάσκεψιν τῶν ὑπουργῶν τῶν Μεταφορῶν, καὶ τοῦ Ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ τῆς Διασκέψεως ταύτης», καὶ 3) «Περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 16 Μαρτίου, 13 Ἀπριλίου 1951 καὶ 28 Ἰουνίου 1954 Συμφωνιῶν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, δι’ ὧν τροποποιοῦνται τὰ ἄρθρα 5 καὶ 11 τῆς Ἑλληνοαμερικανικῆς Συμφωνίας τῆς 23 Ἀπριλίου 1948». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικητικῶν μεταβολῶν μεταξὺ ὁμόρων Νομῶν καὶ Ἐπαρχιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Ἀλιπράντης, Γ. Κατσαφᾶδος καὶ Δ. Πετροπουλάκος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν Σιδηροδρομικῶν Ἑταιρειῶν ΣΠΑΠ, ΣΒΔΕ κλπ. καὶ ἄλλων συναφῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς διαχειρίσεως δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν περιουσιῶν προερχομένων ἐξ ἰδιωτικῶν βοσκῶν».

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου: σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας, συστάσεως Ἐθνικοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἐνίων ἐργατικῶν νόμων».

§5Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ γίνουν δύο διορθώσεις τυπογραφικῶν ἀβλεψιῶν. Εἰς τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 24 ἡ λέξις «διαιτητικὸν» νὰ διορθωθῇ εἰς τὸ ὀρθὸν «διοικητικαὶ» καὶ εἰς τὴν 6ην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 38 ὁ ἀριθμὸς τοῦ ἄρθρου 28 νὰ διορθωθῇ διὰ τοῦ ἀριθμοῦ 2. Πρόκειται περὶ τυπογραφικῶν ἀβλεψιῶν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον μὲ τὰς ὡς ἄνω τυπογραφικὰς διορθώσεις τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας, συστάσεως Ἐθνικοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἐνίων ἐργατικῶν νόμων». αʹ.— Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ οἰνοπνευματοποιήσεως πλεονασμάτων 5.000.000 ὀκάδων οἴνου Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων ἐπὶ καταβολῇ τῶν μεταφορικῶν ἐξόδων ἐκ τοῦ κέρδους τῆς μελάσσης».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ οἰνοπνευματοποιήσεως πλεονασμάτων 5.000.000 ὀκάδων οἴνου συνεταιρικῶν ὀργανώσεων ἐπὶ καταβολῇ τῶν μεταφορικῶν ἐξόδων ἐκ τοῦ κέρδους τῆς μελάσσης». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1770)1951 «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὴν Διοίκησιν Δημοσίων Κτημάτων».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1770)1951 «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὴν Διοίκησιν Δημοσίων κτημάτων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἀπὸ 3 Ἰανουαρίου 1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἀπὸ 3 Ἰανουαρίου 1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ὀργανικῶν ἀριθμῶν Ὑπαξιωματικῶν Εἰδικοτήτων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ὀργανικῶν ἀριθμῶν ὑπαξιωματικῶν εἰδικοτήτων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως, μετατροπῆς, συμπτύξεως καὶ μετονομασίας ἑδρῶν τινῶν τῶν Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης», ὁ κ. Λ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον.

§16Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς βεβαιώσω εἰλικρινῶς, ὅτι θλίβομαι πολὺ διότι θὰ σᾶς ἀπασχολήσω διὰ δευτέραν φορὰν μὲ τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον. Τοῦτο ὅμως ἦτο ἀναπόφευκτον διὰ νὰ ἀποκρούσω, νὰ ἀνασκευάσω καὶ ἀπομακρύνω μερικὲς παρεξηγήσεις καὶ πλᾶνες. Ἔμεινε ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, κατὰ τὰ λεχθέντα τόσον ὑπὸ τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας κ. Στεφάνου, ὅσον καὶ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι διὰ ἀντιπολιτευτικὴν πρόθεσιν καὶ σκοπιμότητα ὡμίλησα καὶ ἐπέκρινα τὸ νομοσχέδιον. Θέλω νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον πιστεύω ὅτι, ἐὰν εἰς ὡρισμένους τομεῖς καὶ εἰς ὡρισμένα θέματα τῆς Κυβερνητικῆς δραστηριότητος εἶναι ἐπιτρεπτὴ ἡ ἄσκησις ἐλέγχου μὲ ἀντιπολιτευτικὴν πρόθεσιν, εἰς θέματα ὅπως τὸ θέμα τὸ ὑπὸ συζήτησιν, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ γίνεται. Τὸ θεωρῶ ἀνίερον καὶ ἀσυμβίβαστον διὰ κάθε τίμιον ἄνθρωπον.

§17Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν δήλωσιν. Οὐδέποτε εἶπον ὅτι ὀφείλονται εἰς ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν αἱ ἀντιρρήσεις σας, ἀλλὰ εἶπον μόνον ἀναφερόμενος εἰς τὴν φράσιν ποὺ ἐχρησιμοποιήσατε περὶ ἐθνικοῦ κινδύνου. Ἀναγνωρίζω τὴν καλήν σας πίστιν.

§18Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ καλή σας πίστις καὶ ἡ εἰλικρίνειά σας τὴν ὁποίαν δὲν ἀμφισβητῶ, θὰ σᾶς ὑποχρεώσῃ νὰ δώσητε ἱκανοποιητικὴν λύσιν χάριν τοῦ κοινοῦ σκοποῦ καὶ τοῦ καλοῦ συμφέροντος τῆς Παιδείας. Διὰ νὰ ἐξηγηθῶ, τόσον ὅσον ἀφορᾷ τὸ πικρὸν μου παράπονο, ὅσον καὶ διὰ νὰ γίνω ἀντιληπτὸς εἰς ὅσας παρατηρήσεις, προτίθεμαι νὰ ἀναφέρω εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ χαρίσητε τὴν ὑπομονήν σας, διὰ νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην σας, τὸ τὶ ἐλέχθη ἐν προκειμένῳ, διὰ νὰ σχηματίσητε ὀρθὴν γνώμην, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀρθὴν κατεύθυνσιν τῶν πραγμάτων. Τὴν 19)1)55 κατετέθη τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀφορῶν τὰς ἕδρας τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας εἰσήχθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν πρὸς συζήτησιν. Ἡ συζήτησις ἐγένετο ἐνώπιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ, καὶ μετὰ τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, ὡμίλησεν ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἡ κ. Σκούρα καὶ ἔπειτα ἐγὼ διατηρήσας τὰς ἐπιφυλάξεις μου, πρῶτον ὡς πρὸς τὴν ἀντισυνταγματικότητα τοῦ νόμου καὶ κατόπιν τῆς ἀναγνώσεως ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, εἶπον ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι καθαρῶς κυβερνητικὸν καὶ ἴσως νὰ ἔχω ἄδικον διότι δὲν εἶμαι νομικὸς καὶ δὲν δύναμαι συνεπῶς νὰ συζητήσω ἐπὶ τῶν σημείων αὐτῶν. Εἶπον ἐπίσης ὅτι ἡ κατάργησις κλπ. ἑδρῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον γίνεται πρὸς ζημίαν αὐτοῦ εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι πρέπει ἰδιαιτέρως νὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὸ Πανεπιστήμιον τοῦτο. Ἡ κατάργησις δὲ ἑδρῶν θὰ κτυπήσῃ ἄσχημα εἰς τὴν συνείδησιν παντὸς Ἕλληνος ἀνεξαρτήτως τῆς ζημίας τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιφέρῃ. Τὴν 9.2.55 εἰσήχθη τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην συζήτησιν, ἐκλήθη νὰ ὁμιλήσῃ ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Στεφάνου καὶ εἶπε: «Συνιστῶ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου». Κατόπιν ὡμίλησεν ἡ κ. Σκούρα, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἡ ὁποία διετήρησεν ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις δι’ ὡρισμένας ἕδρας καὶ ἐξέφρασε τὴν εὐχὴν, ὅπως ἡ Κυβέρνησις δι’ ἄλλων νομοσχεδίων ἐνισχύσῃ ἔτι περισσότερον εἰς ἕδρας ὡρισμένας σχολάς. Κατόπιν ἔλαβον τὸν λόγον ἐγώ, ὡς βουλευτὴς καὶ εἶπα: «Πρῶτον διὰ λόγους οἰκονομιῶν δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ συζητῶμεν, διότι καὶ κατὰ τὴν ἐπίσημον ἔκθεσιν αὗται εἶναι ἀνύπαρκτοι. Ἐπὶ πλέον ἐτόνισα δι’ ὡρισμένας ἕδρας τὰ ἑξῆς. Εἶπον, ὅτι ἡ ἕδρα τῆς ἱστορίας ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν κ.λ.π., συνέστη δι’ ὡρισμένους σκοπούς, δι’ ὃ καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ τὴν καταργήσωμεν κυρίως διὰ λόγους ἐθνικούς. Ἐπίσης διὰ τὴν ἕδραν τῆς Χριστιανικῆς Βυζαντινῆς ἀρχαιολογίας καὶ τὴν ἕδραν τῆς Βυζαντινῆς ἱστορίας εἶπον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνεται συζήτησις περὶ καταργήσεως, διότι ἡ Θεσσαλονίκη εἶναι ἀληθὲς Βυζαντινὸν Μουσεῖον, κατάλληλον διὰ τοὺς σπουδάζοντας τὴν Θεολογίαν. Ἐτόνισα διά τινα λόγον ἀπὸ Ἐθνικῆς πλευρᾶς εἶναι ἐπιζήμιον τοῦτο. Ἠκούσθησαν διαμαρτυρίαι τρομεραί, ὅτι ἠθέλησα νὰ ἀποδώσω, δὲν ἠξεύρω τί, καὶ τὴν κατηγορίαν τοῦ «ἀντεθνικοῦ», εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, καὶ οἱονδήποτε ἄλλον καὶ θὰ συνεφώνῃ μὲ τὸ νομοσχέδιον. Κύριοι, εἶχα ἐξηγήσει, ὅτι ἐθνικῶς εἶναι ἐπιζήμιον. Τοῦτο ἴσως ὄχι μὲ ἀκρίβειαν, ἴσως μὲ ἀτυχῆ ἔκφρασιν. Ἐὰν θέλετε τὸ ὠνόμασα ἀντεθνικὸν. Αὐτὴν τὴν σημασίαν ἔδωσα, ἀφοῦ ἔδωσα ὅλον τὸ περιεχόμενον τὸ πραγματικόν, εἰς τὴν ὁμιλίαν μου. Ἔχω, κύριοι, τὴν ἀπόφασιν νὰ ὁμιλήσω μὲ τὴν γλῶσσαν τῆς ἀληθείας, χωρὶς νὰ θίξω οὐδένα. Διότι ἄλλως ἕνα συμπέρασμα πρέπει νὰ βγῇ ὅτι εἰς ἡμᾶς τοὺς «συνοδοιπόρους» δὲν πρέπει νὰ κάμνωμεν λόγον περὶ τοῦ «Ἐθνικοῦ».

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βαμπούλη, παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε ἐπὶ τῶν ἄρθρων καθ’ ὅσον ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἔχει περατωθῆ. Εἶσθε παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς καὶ πρέπει νὰ σεβασθῆτε τὸν Κανονισμόν.

§20Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐθίγην καὶ θέλω νὰ ἐξηγηθῶ διὰ νὰ ἐπανακτήσω τὴν ἀκεραιότητα τῆς ἀξιοπρεπείας μου.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀξιοπρέπειά σας, οὐδὲ κατ’ ἐλάχιστον ποσοστὸν ἐμειώθη. Τὴν ἔχετε ἀκεραίαν.

§22Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἕνα καὶ μόνον ἄρθρον καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὁμιλῶ διὰ νὰ ἐκτιμηθῇ δικαίως καὶ ὀρθῶς τὸ ὅλον θέμα. Μετὰ τὴν ὁμιλίαν μου ἐκείνην διεκόπη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀκολούθως ἐνεγράφετο ἐξακολουθητικῶς ἐπὶ δίμηνον περίπου εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἀλλὰ δὲν συνεζητεῖτο κατ’ ἐπιθυμίαν τοῦ ἰδίου κ. Ὑπουργοῦ, μέχρις ὅτου τελικῶς ἀπεσύρθη ὑπὸ τούτου, ἄγνωστον διὰ ποῖον λόγον. Μετὰ δίμηνον καὶ συγκεκριμένως τὴν 6ην Ἀπριλίου ἐπανεισήχθη πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ). Ὡς ἐνθυμεῖσθε, ἐπεχείρησε νὰ ὁμιλήσῃ πρῶτος ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ τῇ ἐπιμόνῳ παρακλήσει τοῦ κ. Στεφάνου, ἐδόθη ὁ λόγος εἰς αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τὸ νομοσχέδιον καὶ ὑπεστήριξεν ὅλας τὰς διατάξεις αὐτοῦ διατυπώσας τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἐπιστημονικῶς ἐδικαιολογεῖτο ἑκάστη ἀπὸ τὰς καταργήσεις κεχωρισμένως. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον ὡς εἶχεν ἤδη τροποποιήσει ὁ κ. Ὑπουργός, τὴν ὥραν ἐκείνην δὲν εἶχεν ἐκτυπωθῆ, καὶ ἑπομένως ἐδικαιολογεῖτο νὰ εἴπῃ ὅσα εἶπεν δι’ ἑκάστην περίπτωσιν, ἀφοῦ δὲν εἶχεν ὁμιλήσει μάλιστα εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν. Κατόπιν ὡμίλησεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅστις μὲ ἤλεγξε, δι’ ὅσα εἶπον καὶ προσέθεσεν ὅτι κατ’ ἐπιπόλαιον τρόπον ἐξήτασα τὰ πράγματα καὶ ὅσα εἶπον ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν. Αὐτὸ εἶναι κ. συνάδελφοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἠνάγκασε νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην σας τὰ ὅσα εἶπον. Τὸ πρῶτον νομοσχέδιον περιελάμβανε τὴν κατάργησιν ὀκτὼ ἑδρῶν διὰ τὰς ὁποίας διεμαρτυρήθην ἐντόνως καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ἀφοῦ εἶπεν, ὅσα εἶπεν, ὄχι τόσον κολακευτικὰ διὰ τὸ πρόσωπόν μου, ἐν τέλει κατέληξε, πρὸς ἔκπληξίν μας ὅτι, κατ’ ἐντολὴν ἤ κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τοῦ Στρατάρχου κ. Παπάγου, τὸ νομοσχέδιον ἐτροποποιήθη καὶ δὲν γίνεται κατάργησις τῶν 8 ἑδρῶν ποὺ ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον παρὰ μονάχα 2 ἑδρῶν. Αἱ ἕδραι διὰ τὴν ἀπειλουμένην κατάργησιν τῶν ὁποίων ἐγὼ ἐντόνως διεμαρτυρήθην, δὲν καταργοῦνται κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸν Στρατάρχην κ. Παπάγον, διότι ὡς εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἐθεωρήθη συμφέρουσα ἡ κατάργησις διὰ τὴν εὔρυθμον καὶ ἀποδοτικὴν λειτουργίαν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ἐκπλήσσομαι, καὶ ἔχω δικαίωμα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Παιδείας, πῶς τὰς παρατηρήσεις μου, τὰς ὁποίας ἔκρινεν ἐπιπολαίας τελικῶς τὰς παρεδέχθη; ἀλλὰ καὶ λυποῦμαι διὰ λ)σμόν του, ἐχρειάσθη ἡ ἐντολὴ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ δεχθῇ τὰς παρατηρήσεις μου ὡς ὀρθάς. Ὁπωσδήποτε, συγχαίρω εἰλικρινῶς, τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἐδέχθη νὰ μεταβάλῃ γνώμην. Τοῦτο ὡραῖον καὶ ἀξιέπαινον εἶναι νὰ πείθεται κανεὶς καὶ πειθόμενος νὰ ἀναδέχεται τὸ σφάλμα του.

§23Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἔκαμα χρῆσιν τοῦ ἐπιθέτου αὐτοῦ, τὸ ἔπραξα μόνον καὶ μόνον, διότι ἐντόνως καὶ κατηγορηματικῶς διαβεβαιώνατε τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέδειξεν καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιδεικνύῃ ἀστοργίαν διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Καὶ τότε σᾶς ἐπέδειξα ἀριθμούς, διότι δὲν ἠθέλησα νὰ χρησιμοποιήσω τὸ ἐπίθετον ποὺ ἐμνημονεύσατε.

§24Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Θὰ ἤθελα, κ. Ὑπουργέ, νὰ μὴ ἀπαντήσω ἓν πρὸς ἓν εἰς ὅσα μοῦ ἐπεδαψιλεύσατε. Σᾶς ἐπῄνεσα ὅμως καὶ μὲ τὴν ἀγόρευσίν μου, διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλάβατε ὑπὲρ τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἀκόμη καὶ διὰ τὴν προνομιακὴν ἐπάνδρωσιν τῶν σχολείων τῆς Β. Ἑλλάδος. Ἐὰν σᾶς ἐπῄνεσα διὰ τὴν ὑλικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ δι’ ὅσα ἄλλα μέτρα ἐλάβατε ὑπὲρ τῆς παιδείας τῆς Β. Ἑλλάδος, δὲν θὰ ἠδυνάμην νὰ σᾶς ἐπαινέσω καὶ διὰ τὴν κατάργησιν τῶν ἑδρῶν τὴν ὁποίαν ἠπειλήσατε νὰ κάνετε ἐπὶ μεγίστῃ ἐθνικῇ ζημίᾳ καὶ ἄνευ ἐπιστημονικῆς ἀνάγκης. Δὲν ἠδυνάμην νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ἠδύνασθο νὰ ἐξαργυρώσητε τὴν ὑλικὴν βοήθειαν, ποὺ ἐδώκατε, μὲ τὴν κατάργησιν ἑδρῶν· ἕτερον ἑκάτερον, κ. Ὑπουργέ.

§25Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ἡμεῖς ἔχομεν περισσότερον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν Β. Ἑλλάδα ἀπὸ σᾶς. Συνεπῶς γνωρίζομεν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰ μέτρα ποὺ ἐλήφθησαν καὶ λαμβάνονται.

§26Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Δὲν ἐπιτρέπω εἰς κανένα νὰ ἀποκαλῇ ἐπιπολαίας τὰς ἀπόψεις μου, ἐφ’ ὅσον ἔγιναν δεκταὶ ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀποδεικνύεται, τοὐναντίον. πρόχειρος καὶ ἐπιπολαία ἡ σύνταξις, τοῦ τότε, ὡς εἶχε, νομοσχεδίου. Ὅ,τι εἶπον, τὸ εἶπον ἐξ ἐνδιαφέροντος διὰ τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ἀνέμενον, ἀντὶ τῶν ὄχι κολακευτικῶν φράσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ μοῦ ἀναγνωρίσῃ τὸ δίκαιον καὶ νὰ μὲ εὐχαριστήσῃ διὰ τὰς ὀρθὰς μου παρατηρήσεις καὶ ὑποδείξεις. Καὶ δὲν ἦτο σκόπιμον νὰ ἀφήσῃ τὸν κ. Στεφάνου νὰ ὑποστηρίξῃ τὰς ἀπειληθείσας καταργήσεις ἑδρῶν, ἀφοῦ αὗται εἶχον ἀπορριφθῆ ἀπὸ τὸν ἴδιον.

§27Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Δὲν εἶπον, κ. συνάδελφε, παρὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνταποκρίνονται εἰς τὰ πράγματα καὶ εἰς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας.

§28Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Φθάνει, κ. συνάδελφε, διότι ὡμιλούσατε ἐπὶ ὥραν διὰ τὰς καθ’ ὑπόθεσιν, ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καταργουμένας ἕδρας.

§29Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐὰν τὰς κατήργησεν ὁ κ. Ὑπουργός τοῦτο τὸ ἔπραξεν διότι ἐπρόκειτο περὶ ἑδρῶν οὐσίᾳ ἀνυπάρκτων.

§30Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Δὲν ἔχω νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα εἴπατε, κ. Στεφάνου. Φθάνει, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς σᾶς ἔρριξεν εἰς τὴν καταδίκην νὰ ὁμιλῆτε ἐπὶ ματαίῳ δι’ ὅλα ὅσα ὁ ἴδιος εἶχε πετάξει εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι εἰς τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας σας εἶπεν, ὅτι κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸν Στρατάρχην Παπάγον καὶ χάριν τῆς εὐρύθμου καὶ ἀποδοτικῆς λειτουργίας τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης δὲν καταργοῦνται ἕδραι. Ὁπωσδήποτε τονίζω, ὅτι, δὲν μνησικακῶ δι’ ὅσα μοῦ ἐπεδαψίλευσεν ὁ κ. Ὑπουργός. Μοῦ ἀρκεῖ ὅτι μὲ ἤκουσε καὶ ἠναγκάσθη νὰ μεταπεισθῇ, παρ’ ὅλην τὴν μεταχείρισιν ποὺ μοῦ ἔκανε. Εἶμαι πολὺ ἱκανοποιημένος, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ ἤκουσε· θὰ τοῦ θυμίσω καὶ ἀπὸ τὴν ἱστορίαν, ποὺ ἔμαθε εἰς τὰ μαθητικά του χρόνια, τὸ «πάταξον μὲν ἄκουσον δέ». Ἤδη, κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν ἐνώπιόν μας ἓν πτωχὸν νομοσχέδιον, μὲ ἄρθρον ἓν καὶ μόνον. Δὲν ἔχω νὰ κάνω σπουδαίαν παρατήρησιν ὡς πρὸς τὰς καταργουμένας ἕδρας. Δὲν γνωρίζω, ὅμως, διατί μετατρέπεται ἡ τακτικὴ ἕδρα τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαίου τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, εἰς ἔκτακτον.

§31Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, τὸ προτείνει τὸ Πανεπιστήμιον.

§32Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ἀξιοῦμεν νὰ ἐρωτήσητε τὸ Πανεπιστήμιον μᾶς ἀντιτάσσεται τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, καθ’ ἥν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἀποφασίζετε χωρὶς τὴν γνώμην τοῦ Πανεπιστημίου, ὅταν δὲ παρατηροῦμεν διατὶ κάνατε τοῦτο, ἐπικαλεῖσθε τὴν γνώμην τῆς Σχολῆς.

§33Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε, τὶ ἠθέλατε νὰ κάμω, ἐφ’ ὅσον τὸ ἐζήτησε τὸ Πανεπιστήμιον;

§34Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει οἱ λόγοι παραμένουσιν ἄγνωστοι εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Περαιτέρω τὸ νομοσχέδιον μετατρέπει τὴν τακτικὴν ἔδραν τῆς Ἠθικῆς Ἀπολογητικῆς καὶ εἰσαγωγῆς εἰς τὴν φιλοσοφίαν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς εἰς ἔκτακτον αὐτοτελῆ ἕδραν μετονομαζομένην εἰς «ἕδραν Ἠθικῆς καὶ Χριστιανικῆς Κοινωνιολογίας». Ὡς πρὸς τὴν μετατροπὴν αὐτὴν κύριοι συνάδελφοι, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ κατανοήσω τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι τὴν ἐπέβαλον. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, κ. Στεφάνου, μᾶς εἶπεν ὅτι τὴν μετατροπὴν αὐτὴν ἐζήτησαν αἱ Ἐκκλησίαι. Ὁ κ. ὑπουργός, ἀντιθέτως μᾶς εἶπεν, ὅτι τὴν ἐζήτησεν ἡ Σχολή. Δὲν θέλω ἐξηγήσεις, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι σχετικῶς μὲ τὴν ἕδραν αὐτήν, καθὼς καὶ τὰς λοιπὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἐγένετο πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας διάβημα ὁμαδικὸν καὶ ἐπίσημον. Καὶ μὲ τὸ διάβημα τοῦτο ἐζητήθη, καὶ τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθῇ, ἡ ταυτότης ἑδρῶν ἑκάστης σχολῆς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Ἀθηνῶν. Ἐπίσης ὑπέμνησε τὴν κωδικοποίησιν τῶν νόμων, τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθητε ἀπὸ πολλοῦ, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν αὐτὴν τὴν ἀκαταστασίαν. Καὶ ἀντὶ τῆς κωδικοποιήσεως, προσθέτομεν νέας ποικιλίας. Λέγονται πολλὰ περὶ τῆς ἕδρας αὐτῆς. Δὲν δύναμαι προσωπικῶς νὰ ἀναμιχθῶ εἰς προσωπικά. Ἀναμένω μόνον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ τοὺς λόγους τῆς ἱδρύσεως αὐτῆς καὶ τὰς σκέψεις περὶ τοῦ τρόπου τῆς πληρώσεως τῆς ἕδρας.

§35Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως– Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. συνάδελφε, λόγῳ εἰδικότητος, νὰ σᾶς δώσω ἐγὼ τὴν ἐξήγησιν. Κύριοι συνάδελφοι, διετέλεσα κάποτε καθηγητὴς τῆς Κοινωνιολογίας καὶ νομίζω, ὡς ἐκ τούτου, ὅτι ἔχω ἁρμοδιότητα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος ἀξιοτίμου συναδέλφου, τὸ ἀπευθυνθὲν πρὸς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ὑπουργόν, ἐπὶ τῆς Παιδείας. Ὁμολογῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ ἀνέμενον ἀπὸ ἐκπαιδευτικόν, γνωρίζοντα τόσον τὰ προβλήματα τῆς παιδείας μας, ἀλλὰ καὶ τὰ προβλήματα τῆς κοινωνίας μας ὡς εἶναι ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος ἀξιότιμος συνάδελφος, νὰ ἀναγνωρίσῃ κατ’ ἐξοχήν, τὴν ἀνάγκην τῆς ἕδρας τῆς Χριστιανικῆς Κοινωνιολογίας. Γράφονται βιβλία κοινωνιολογίας χωρὶς νὰ βασίζωνται ἐπὶ τῶν χριστιανικῶν ἀρχῶν. Λέγονται καὶ διδάσκονται θεωρίαι κοινωνιολογικαί, χωρὶς αὐτοί, οἱ ὁποῖοι τὰς διδάσκουν, νὰ ἀνάγουν τὴν κοινωνιολογίαν εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ὄχι μόνον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Ἀθηνῶν, πρέπει νὰ ἱδρυθῇ ἕδρα Χριστιανικῆς Κοινωνιολογίας, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ὡς σκοπὸν νὰ ἐξετάζῃ τὴν σχέσιν τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας πρὸς τὴν ὀργάνωσιν τῆς κοινωνίας καὶ νὰ ἀναιρῇ τὰς κακὰς περὶ κοινωνίας θεωρίας, αἱ ὁποῖαι μόνον διὰ τῶν χριστιανικῶν διδασκαλιῶν δύνανται πράγματι νὰ ἀνατραποῦν. Μόνον ἐκεῖ δύναται νὰ γίνῃ ἡ προσπάθεια ἀποκρούσεως αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν δημιουργίας μιᾶς χριστιανικῆς ἠθικῆς, ἡ ὁποία διδάσκει τὰς ἀρχὰς τῆς κοινωνικῆς διαβιώσεως ποὺ ἐμπνέονται ἀπὸ τὸν χριστιανισμὸν καὶ ποὺ θὰ ἐξετάσουν τὴν διόρθωσιν τῆς κοινωνίας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ πῶς ἔχει καὶ πῶς πρέπει νὰ εἶναι διαμορφωμένη. Ἀποκρούουν αἱ θεωρίαι αὐταὶ τὰς ὑλιστικὰς θεωρίας, τὰς ὁποίας εἶναι τεταγμένος ὁ Καθηγητής, ἐὰν ὑπάρξῃ τοιοῦτος, νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἀναγκαία ἡ ἵδρυσις ἕδρας χριστιανικῆς κοινωνιολογίας ἀκριβῶς διότι ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν μαρξισμόν, καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχουν κάποιοι ἐν ὀνόματι τοῦ Χριστιανισμοῦ ποὺ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζουν τὴν ἀντιχριστιανικὴν ὑλιστικὴν θεωρίαν. (Χειροκροτήματα).

§36Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐκτιμῶ, κ. Πρόεδρε, ἰδιαιτέρως τὰ ὅσα ἐξεθέσατε περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἱδρύσεως τῆς ἕδρας ἀλλὰ ὅπως καὶ σεῖς διεπιστώσατε δὲν ἀρκεῖ ὁ τίτλος τῆς ἕδρας, ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ ἔχει σημασίαν εἶναι ὁ καθηγητὴς που θὰ διδάξῃ. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ ἀφοῦ εἶναι τόσον ἀναγκαία ἡ μετατροπὴ τῆς ἕδρας διατὶ δὲν ἱδρύεται παρομοίαν καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν; Πρὸς τί αὐτὴ ἡ ποικιλία; Πρὸ ἡμερῶν κατετέθη, κ. Πρόεδρε, ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὰς ἕδρας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ δὲν ὁμιλεῖ οὐδαμοῦ περὶ ἱδρύσεως τοιαύτης ἕδρας εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Πρέπει νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ ποικιλία μεταξὺ τῶν Πανεπιστημίων μας. Ἀντὶ τῆς κωδικοποιήσεως καὶ τῆς ἁπλοποιήσεως ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται, ἐρχόμεθα σήμερον νὰ καταργοῦμεν πότε τὴν μίαν καὶ πότε τὴν ἄλλην ἕδραν ἀπὸ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὸ Πανεπιστήμιον. Συμπερασματικῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ὅτι δὲν εἶμαι ἱκανοποιημένος ἐκ τῶν ἀπαντήσεων ποὺ μοῦ ἐδόθησαν εἰς τὰ ἐρωτήματά μου περὶ τῶν λόγων τῆς μεταβολῆς, ἐνῷ δὲν γίνεται οὐδεμία μνεία διὰ τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Ἀθηνῶν.

§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε συνάδελφε, ἐν πρώτοις θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ θεωρῆτε παράδοξον τὸ γεγονὸς τῆς ὀργανώσεως μεταξὺ τῶν δύο Πανεπιστημίων μας. Θὰ ἤθελα ὅμως, νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι δὲν παρίσταται κατὰ τρόπον ἐπείγοντα ἡ ἵδρυσις εἰς τὴν Θεολογικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν τοιαύτης ἕδρας, διότι ὁ καθηγητὴς κ. Μπρατσιώτης, διδάσκει εἰς τὴν Θεολογικὴν Σχολὴν τὸ μάθημα τῆς Χριστιανικῆς Κοινωνιολογίας.

§38Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιβεβαιώνετε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι ὁ τίτλος ἐκεῖνος ποὺ θὰ μᾶς σώσῃ, ἀλλὰ ὁ καθηγητής. Καὶ τότε πρὸς τὶ ἡ ἀνάγκη τῆς μετατροπῆς τῆς ἕδρας ἐκείνης, ἀφοῦ ἐδῶ διδάσκετε τὸ περιεχόμενον ποὺ θέλετε; Τί συμβαίνει μὲ τὴν ἐπιδιωκομένην μετατροπήν; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον· θὰ παρεκάλουν μόνον τὸν κ. ὑπουργόν —ἐφ’ ὅσον ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου — νὰ γίνῃ τροποποίησις ὥστε νὰ παύσουν τὰ σχόλια καὶ ὁ θόρυβος καὶ νὰ ἐδέχετο νὰ προστεθῇ μία διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας θὰ κλείνεται τὸ παράθυρον τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ ν. 5343. Κατὰ τὸ ἄρθρον 82 τοῦ ἰσχύοντος ν. 5343 πληροῦνται αἱ θέσεις καὶ διὰ μετακλήσεως.

§39Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Περὶ αὐτοῦ πραγματεύεται τὸ ἄρθρον 64.

§40Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἔστω. Τὸ ἄρθρον 82, κ. ὑπουργέ, λέγει τὰ ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει) .....................». Αὐτὴ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία κατὰ καιροὺς, ὁσάκις συζητοῦνται πανεπιστημιακὰ νομοσχέδια, προκαλεῖ θόρυβον, ἐτέθη ὑπὸ τοῦ Μεγάλου Βενιζέλου δι’ ἕνα ἐπίσης μεγάλον καθηγητήν. Ἀλλὰ τέτοιος μεγάλος καθηγητής, δὲν ὑπάρχει, κύριοι, σήμερον. Δι’ αὐτό, κ. ὑπουργέ, θέσατε τὴν διάταξιν αὐτὴν ποὺ σᾶς προτείνω, διὰ νὰ ἡσυχάσῃ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Νομίζω, ὅτι προκειμένου περὶ θεμάτων ὑψίστης σπουδαιότητος, ὡς εἶναι τὸ ὑπὸ συζήτησιν, πρέπει νὰ λυτρώνωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ κάθε πάθος, ἀπὸ κάθε προσωπικὴν ἰδιοτέλειαν καὶ πρὸ παντὸς κομματικὴν τοιαύτην καὶ νὰ σκεπτώμεθα μόνον τὸ συμφέρον τοῦ τόπου καὶ τὸ μέγεθος τῆς εὐθύνης μας. Κύριοι συνάδελφοι, ἠθέλησα διὰ τῆς ἀγορεύσεώς μου, νὰ συντελέσω εἰς τὴν ὀρθοτέραν τοποθέτησιν τῶν πραγμάτων μόνον καὶ χωρὶς νὰ ἔχω οὐδεμίαν ἰδιοτέλειαν. Θὰ παρεκάλουν καὶ πάλιν, κατερχόμενος τοῦ βήματος, τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως χάριν τοῦ συμφέροντος τῆς παιδείας καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχει.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§42Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου ἐπεξεργάσθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὁ ἄρτι κατελθὼν συνάδελφος, καὶ εἶναι ἐντελῶς περιττὸν νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν ἔρευναν τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἰς τὸ βῆμα ἀνῆλθον διὰ νὰ ὑποστηρίξω μίαν τροπολογίαν σοβαρωτάτης φύσεως ἐπὶ τῆς ὁποίας οἱ πλεῖστοι ἐξ ὑμῶν, ἔχετε ἐνημερωθῆ καὶ θέλω νὰ πιστεύω ἀπὸ τὰς πληροφορίας ποὺ μοῦ μετεδόθησαν, ὅτι κατέστητε ἐν πολλοῖς ἀλληλέγγυοι καὶ σύμφωνοι μὲ τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία μετ’ ὀλίγον θὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν τοῦ Πανεπιστημιακοῦ νομοσχεδίου, ὑπάρχει μία εὐκαιρία νὰ κριθῇ τὸ θέμα τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων σπουδαστῶν εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολάς. Θὰ δώσω τὴν ἐξήγησιν ὅτι πολὺ συναφὲς ἦτο τὸ νομοσχέδιον ποὺ ἐψηφίσαμεν προχθές, παρεκλήθην ὅμως ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους φοιτητὰς καὶ ἀπὸ πολλοὺς τῶν συναδέλφων, καὶ εἶχον καὶ ἐπίμονον σύστασιν τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας νὰ μὴ ἐπιμείνω, διότι ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ καθυστερήσῃ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξηρτᾶτο ἡ τακτοποίησις σημαντικοῦ ἀριθμοῦ φοιτητῶν. Ἄλλη, συνεπῶς, εὐκαιρία, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ διὰ νὰ κριθῇ τὸ θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑπογράψει μετὰ ὡρισμένων συναδέλφων τῆς πτέρυγος, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω. Ἐπειδὴ δὲ τὸ φοιτητικὸν νομοσχέδιον εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ βραδύνῃ, τείνει δὲ νὰ ἐξαντληθῇ τὸ Πανεπιστημιακὸν ἔτος, θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος ἐπὶ τῆς σοβαρωτάτης ταύτης τροπολογίας οὕτως, ὥστε νὰ δοθῇ ἕνα τέρμα εἰς τὴν ἀγωνίαν ἑκατοντάδων σπουδαστῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν τὰς αὐστηροτάτας ἐξετάσεις κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1954–55 καὶ ἐν τούτοις λόγῳ τοῦ περιφήμου κλειστοῦ ἀριθμοῦ τῶν σπουδαστῶν εἰς τὰ ἀνώτατα Ἱδρύματα δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐγγραφοῦν. Τὸ θέμα, κ. βουλευταί, ἔρχεται κατ’ ἔτος εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Αἱ σχολαὶ πάντοτε καθορίζουν τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων, ἀλλὰ καὶ πάντοτε αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία διὰ νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα κατ’ ἔτος ψηφίζονται ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἐπιτρέπει τὴν εἰσαγωγὴν ὅλων γενικῶς τῶν ὑπεραρίθμων. Ἐξαίρεσις ἐγένετο κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ὅπου ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, παρὰ τὰς συστάσεις ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος, διότι πρὸς τιμὴν ὅλων τῶν συναδέλφων, τὸ ἐνδιαφέρον μακρὰν οἱασδήποτε κομματικῆς σκοπιμότητος ἐξεδηλώθη ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, παρὰ λοιπόν, τὴν ἐπίμονον σύστασιν ὅλων τῶν συναδέλφων, ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, δὲν ἠθέλησε νὰ δώσῃ τὴν προσήκουσαν καὶ ἐνδεδειγμένην λύσιν. Ὑπῆρξε μία ἐξαίρεσις ἀπὸ μίαν τακτικήν, ἡ ὁποία πάντοτε ἐτηρεῖτο καὶ ἡ ὁποία ἦτο ἡ ἐνδεδειγμένη, κύριοι συνάδελφοι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι προσέρχονται εἰς τὰς ἐξετάσεις καὶ οἱ ὁποῖοι διὰ συμπτωματικοὺς λόγους ἐπῆραν μὲν τὴν βάσιν, ἀλλὰ ὑπολείπονται ὅμως κατὰ ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν τῶν ἄλλων ποὺ εἰσέρχονται, νὰ τοὺς ἀποκλείωμεν καὶ νὰ τοὺς δείχνωμεν τὸν δρόμον τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὰς σπουδάς των. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἔφερε κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἕνα νομοσχέδιον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καθώριζε τὰς διατυπώσεις διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν σπουδαστῶν. Ἡ βάσις, κ. συνάδελφοι, εἰς τὰ τέσσαρα ἐξεταζόμενα μαθήματα ἐδῶ, κατὰ τὰ προϊσχύοντα, ἦτο εἰς 20 βαθμούς, μὲ 10 εἰς τὰ δύο κύρια. Μὲ τὸ νέον νομοσχέδιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἔφθασε εἰς τοὺς 24 βαθμούς. Διὰ νὰ θεωρῆται ἐπιτυχὼν ἕνας σπουδαστὴς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, πρέπει νὰ λάβῃ εἰς τὰ 4 ἐξεταζόμενα μαθήματα βαθμοὺς 24 καὶ αἱ ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημιακοῦ ἔτους 1954–55 ἐγένοντο ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἰσχύος αὐτοῦ τοῦ νομοθετικοῦ μέτρου. Προσῆλθον, λοιπόν, οἱ σπουδασταί, οἱ ὁποῖοι διηγωνίσθησαν κατὰ τὰς ἐφετεινὰς ἐξετάσεις καὶ ἀπὸ τὴν Σύγκλητον τοῦ Πανεπιστημίου ἐξεδόθησαν τὰ ἀποτελέσματα καὶ κατηρτίσθησαν οἱ πίνακες τῶν ἐπιτυχόντων μὲ βάσιν βαθμολογικὴν 24 εἰς τὰ τέσσαρα ἐξεταζόμενα μαθήματα. Ἀλλὰ πρὸς κατάπληξιν τῆς δημοσίας γνώμης καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων, δὲν ἐνεγράφησαν, κ. συνάδελφοι, ὅλοι οἱ λαβόντες τὴν βάσιν τοῦ 24. Ἡ δικαιολογία, τὴν ὁποίαν θὰ μᾶς προβάλῃ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, εἶναι εὔκολος, θὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι ἐφ’ ὅσον καθωρίσθη ὡρισμένος ἀριθμὸς ἐπιτυχόντων, οἱ πέραν τοῦ ἀριθμοῦ θεωροῦνται ἀποτυχόντες καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἐγγραφή των. Ἀλλὰ ἐδῶ ἀνακύπτει ἡ ὑποχρέωσις ἡ ἰδική μας νὰ ἀντιμετωπίσωμεν κατὰ τὸν σοβαρώτατον καὶ καλύτερον τρόπον ἕνα ἐθνικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον μεγάλης προσοχῆς, κ. συνάδελφοι. Ἐζήτησα καὶ ἄλλοτε, ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, μὲ μίαν ἐπερώτησίν μου, νὰ καταθέσῃ ἀκριβῆ πίνακα τῶν σπουδαστῶν, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἔτος ἀποφοιτοῦν ἀπὸ τὰ Γυμνάσια, διὰ νὰ ἔχωμεν τὰ ἐπίσημα δεδομένα καὶ στοιχεῖα καὶ νὰ κρίνωμεν, κ. συνάδελφοι, τὴν ἔκτασιν καὶ τὸ μέγεθος τοῦ καταπληκτικοῦ αὐτοῦ ζητήματος. Διότι εἶναι αὐτόχρημα ἐθνικὸν τὸ θέμα, ὅπως θὰ σᾶς ἀποδείξω μὲ ἀριθμοὺς εὐθὺς ἀμέσως. Ἀποφοιτοῦν περὶ τὶς 3.000 ἀπὸ τὰ γυμνάσια, πόσοι ἀπορροφῶνται, κ. βουλευταί, ἀπὸ τὰ Πανεπιστήμια, τὸ Πολυτεχνεῖον καὶ τὰς Στρατιωτικὰς Σχολάς. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπορροφωμένων ἀπὸ τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς εἶναι μηδαμινὸς ἐν σχέσει μὲ τὸ σύνολον τῶν ἀποφοιτώντων ἀπὸ τὰ Γυμνάσια. Καὶ τὸ δρᾶμα τὸ ὑπηνίχθη εἰς τὰς προχθεσινὰς δηλώσεις του, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Ἔχω τὴν μεγαλυτέραν καὶ ἐγκυροτέραν μαρτυρίαν, διότι εἶναι τόσος ἐλάχιστος ὁ ἀριθμὸς ποὺ ἀπορροφᾶται ἀπὸ τὰ ἀνώτατα Ἱδρύματα, ὥστε ἕνα μεγάλο τμῆμα τῶν σπουδαστῶν παίρνει τὸν δρόμον πρὸς τὸ ἐξωτερικόν. Ἂν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀποδεχθῶ τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἔδωσε μὲ τὰς προχθεσινὰς δηλώσεις του ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι εἶναι κατὰ πολὺ μεγαλύτερος, ἀλλὰ πάντως κατὰ τὰς ὑπουργικὰς δηλώσεις ὁ ἀριθμὸς τῶν σπουδαστῶν ποὺ κατέφυγον εἰς ξένα Πανεπιστήμια ἀνέρχεται εἰς 3.500–4.000. Τὰ τελευταῖα αὐτὰ ἔτη, 4 χιλιάδες Ἑλληνόπαιδες ἐπῆραν τὸν δρόμον τῆς ἀλλοδαπῆς, διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὰς ἀνωτέρας σπουδάς των. Καὶ ἔχομεν ἐδῶ πέρα, εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια 200–300 σπουδαστάς, οἱ ὁποῖοι προσῆλθον, διηγωνίσθησαν, ὑπὸ τὸ κράτος καὶ τὰς διατάξεις τῆς ἰσχύος τοῦ νέου νομοθετήματος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἐπῆραν τὴν βάσιν 24, εἶναι ἐπιτυχόντες...

§43Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν εἶναι ἐπιτυχόντες.

§44Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μὴ διαστρέφετε τὴν πραγματικότητα. Εἶναι ὑπὲρ ἐπιτυχόντες.

§45Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ μου ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτυχόντες. Σᾶς ὑπενθυμίζω, ἀγαπητὲ κ. συνάδελφε ἐκ Λεβαδείας, ὅτι ὁ νόμος θέτει 2 προϋποθέσεις, διὰ νὰ θεωρηθῇ ἐπιτυχὼν ὁ ὑποψήφιος. Πρῶτον, νὰ συγκεντρώσῃ τὴν βάσιν περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖτε καὶ δεύτερον νὰ περιλαμβάνεται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων. Ἐφ’ ὅσον δὲν συντρέχει ἡ μία ἐκ τῶν δύο αὐτῶν προϋποθέσεων δὲν εἶναι ἐπιτυχών.

§46Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Βασικὴ προϋπόθεσις εἶναι ἡ βαθμολογία.

§47ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§48Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ σᾶς κάμνω ἓν ἁπλοῦν ἐρώτημα: Ἐὰν ἡ Νομικὴ Σχολή, ἀντὶ τῶν 300, ἐδέχετο 400, αὐτοὶ ποὺ ἐπῆραν βαθμὸν 24 θὰ ἐνεγράφοντο; Ἀναμφισβητήτως ναί. Τὸ ἐμπόδιον λοιπὸν δὲν εἶναι ἡ ἀποτυχία των εἰς τὰς ἐξετάσεις, ἀλλὰ ὁ κλειστὸς ἀριθμός. Καὶ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποστηρίξω ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἀφορᾷ τὴν ἐγγραφὴν ὅλων τῶν σπουδαστῶν, οἱ ὁποῖοι προσῆλθον εἰς τὰς ἐξετάσεις 1954–55 καὶ συνεκέντρωσαν τὴν κατὰ νόμον βαθμολογίαν, δηλαδή, νὰ θεωρηθοῦν ἐπιτυχόντες. Εἰς αὐτὸ τὸ θέμα ἀφορᾷ ἡ τροπολογία μου καὶ θὰ θεραπεύσῃ μίαν κοινωνικὴν καὶ ἐθνικὴν ἀνάγκην. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον μέλος τῆς Κυβερνήσεως νὰ βεβαιοῖ δι’ ἐπισήμων δηλώσεων, καὶ νὰ ὑποστηρίζῃ, ὅτι οἱ Ἕλληνες σπουδασταὶ παίρνουν τὸν δρόμον τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ καταφεύγουν εἰς ξένα Πανεπιστήμια. Καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Κωνσταντινουπόλεως μόνον, εἶναι τεράστιος ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἑλλήνων ποὺ ἔχουν καταφύγει διὰ νὰ σπουδάσουν.

§49Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Τί σημαίνει αὐτό;

§50Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κλείνουν τὰς πύλας των τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης καὶ οἱ εὐπορώτεροι νὰ παίρνουν τὸν δρόμον τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§51Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ κάμω μίαν διακοπὴν διὰ νὰ κατατοπίσω τὴν Βουλήν. Ὡς ἐνθυμεῖσθε, τὸ 1953, ἐλήφθησαν ὡρισμένα μέτρα διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐγεννήθη τότε ὀξὺ ζήτημα τῶν σπουδαστῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προσφεύγουν εἰς Πανεπιστήμια τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ θεραπεύσῃ τὴν ἀνάγκην, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη, ἔλαβε νομοθετικὰ μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων ἐπέτρεπεν, ὑπὸ ὅρους λίαν ἐπιεικεῖς εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐγγραφῆ εἰς ξένα Πανεπιστήμια νὰ ἐπανέλθουν εἰς Ἑλλάδα καὶ νὰ ἐγγραφοῦν εἰς Ἑλληνικὰς ἀνωτάτας σχολὰς ἄνευ ἐξετάσεων. Ὁ ἀριθμὸς τῶν φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι ἐφοίτων εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἀνήρχετο εἰς 4.000. Ἐξ αὐτῶν, ἐνεγράφησαν εἰς ὅλας τὰς ἀνωτάτας σχολὰς 340–360 σπουδασταὶ ποιησάμενοι χρῆσιν τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων, τὰς ὁποίας εἰσήγαγεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐψήφισεν ἡ Βουλή.

§52Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τόσον τὸ χειρότερον, διότι βλέπετε, ὅτι μεταγενεστέρως δὲν ὠφελοῦν εἰς τίποτε τὰ μέτρα.

§53Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ πρόβλημα ὑπάρχει. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ ποὺ ὑπαινίσσεσθε εἶναι πολὺ περιωρισμένοι.

§54Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν τοὺς ὑπαινίσσομαι, ἀλλὰ τοὺς ἔχω.

§55Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐζητήσαμεν νὰ κατατεθοῦν τὰ στοιχεῖα, ἀλλὰ δὲν κατετέθησαν. Σήμερον δὲ ἔρχεσθε μὲ ἕνα χαρτὶ καὶ μᾶς ἀναφέρετε ἀριθμούς.

§56Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τότε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐκάματε χρῆσιν ἑνὸς στρατηγήματος, αἰφνιδιάζοντας τὸν ὑπουργόν, διότι εἶναι ἄσχετος ἡ τροπολογία πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Δὲν ἠθέλησα νὰ σᾶς στερήσω τῆς εὐχαριστήσεως νὰ ὑποστηρίξετε εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον τόσον προσφιλὲς εἶναι εἰς τάξιν σπουδαστῶν ἐκτάκτου συμπαθείας, ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πάντοτε συγκινεῖ τὴν Βουλὴν λόγῳ τοῦ ὅτι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὰ θέματα αὐτὰ προέρχονται ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ περιμένουν νὰ χειροκροτήσουν μίαν πρᾶξιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ τροπολογία σας εἶναι ἄσχετος πρὸς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, σύμφωνα μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου.

§57Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ τροπολογία μου...

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, θέτετε ζήτημα συνταγματικότητος τῆς διατάξεως;

§59Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Μάλιστα, δεδομένου, ὅτι τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος λέγει: «Οὐδεμία προσθήκη.................................. ......... (ἀναγινώσκει)...............».

§60Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶ ἐπὶ 20 λεπτὰ τῆς ὥρας καὶ τώρα μόνον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἐγείρει Συνταγματικὸν θέμα. Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, πῶς δὲν εἶχε αὐτὴν τὴν νομικὴν καὶ Συνταγματικὴν ἀντίληψιν, ὅταν ἤρχισα νὰ ὑποστηρίζω τὴν τροπολογίαν μου.

§61Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, σᾶς εἶπον ὅτι δὲν ἠθέλησα νὰ σᾶς στερήσω τῆς εὐχαριστήσεως, νὰ εἴπητε ὡρισμένα πράγματα...

§62Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διατί τότε τὸ θέλετε εἰς τὸ τέλος;

§63Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἤδη ἐπέστη ἡ στιγμὴ νὰ σᾶς διακόψω.

§64Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ἐπιχείρημά σας, δὲν εἶναι ἄξιον τῆς σοβαρότητός σας. Ἡ τροπολογία εἶναι ἀπολύτως σχετικὴ καὶ συναφής. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω ἅπτεται ἀπολύτως, καὶ εἶναι συναφές, μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ψηφίζομεν νομοσχέδιον πανεπιστημιακόν. Ἔχει πανεπιστημιακὰς διατάξεις. Εἶναι συναφὲς τὸ θέμα τῶν σπουδαστῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν Συνταγματικὴ διάταξις, νὰ ἑρμηνευθῇ κατὰ τοιοῦτον στενὸν τρόπον, ποὺ θέλει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὑπάρχει καὶ μία συμφωνία Κυρίων, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ λησμονῇ. Εἰς τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν τοῦ φοιτητικοῦ, κατὰ πρότασιν καὶ παράκλησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Παιδείας, διὰ νὰ μὴ καθυστερήσωμεν τὴν ψήφισιν δὲν ὑπεστηρίξαμεν τὴν τροπολογίαν καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν, κατὰ τὴν συζήτησιν ἄλλου πανεπιστημιακοῦ νομοσχεδίου, νὰ φέρωμεν τὴν τροπολογίαν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§65Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ τοποθετήσω τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των.

§66Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε.

§67Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ. Ἐπικαλοῦμαι τὴν μνήμην σας ἐπ’ αὐτοῦ. Παρεκάλεσα, ἀκριβῶς καὶ ἀνελθὼν εἰς τὸ βῆμα νὰ μὴ προταθῇ τὸ συζητούμενον σήμερον νομοσχέδιον καὶ εἶπον, ὅτι ὅταν ἔλθῃ εἰδικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ἀπόλυτον σχέσιν μὲ τὴν τροπολογίαν σας, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε, θὰ τὴν συζητήσωμεν. Κατὰ συνέπειαν, εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ, ὑποστηρίζων, ὅτι σᾶς ὑπεσχέθην, ὅτι θὰ συζητήσωμεν τὴν τροπολογίαν σας εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον. Τὸ ἀντίθετον συνέβη.

§68Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐγώ, πάντως, κ. ὑπουργέ, θὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν, καὶ θὰ ζητήσω μετ’ ἄλλων συναδέλφων ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἐπ’ αὐτῆς. Θέμα ἀντισυνταγματικὸν πάντως δὲν ὑφίσταται. Ὀφείλω νὰ εἴπω καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα. Ἐννοῶ νὰ ὁμιλήσω ἀποκαλύπτως, καὶ θὰ μὲ συγχωρήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, ἐὰν τοῦ εἴπω, ὅτι ὡς Κυβερνητικὸς βουλευτὴς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὑπέγραψε πρότασιν μὲ πλειάδα Κυβερνητικῶν βουλευτῶν, περὶ ἐγγραφῆς ὅλων τῶν ὑπεραρίθμων φοιτητῶν. Ὁ κ. Γεροκωστόπουλος, ὁ σήμερον ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἀπαρνεῖται τὸν βουλευτὴν Πατρῶν κ. Ἀχιλλέα Γεροκωστόπουλον, καὶ ἄλλα ἔλεγε, πρὶν ἀνέλθῃ εἰς τὸν ὑπουργικὸν θῶκον, ὑπέσχετο ἄλλα εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς σπουδαστῶν καὶ γονέων οἵτινες ἐπεδίωκον ὁπωσδήποτε τὴν ἐγγραφὴν τῶν τέκνων των εἰς τὸ Πανεπιστήμιον.

§69Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἔχει κανεὶς δικαίωμα νὰ ἀλλάσσῃ γνώμην...

§70Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ τὸ περίεργον εἶναι ὅτι ἐνῷ τὸ Κράτος δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἐγγραφὴν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον φοιτητῶν διαγωνισθέντων καὶ ἐπιτυχόντων, ἐπιτρέπει ὅμως τὴν ἐγγραφὴν ἄλλων, ἄνευ διαγωνισμοῦ, διότι εἶχον χρήματα καὶ ἐπῆγαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ λυποῦμαι ποὺ γίνεται συζήτησις.

§71Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Εὑρίσκεσθε, κύριε συνάδελφε, ἐν πλάνῃ. Τὸ μέτρον ἐλήφθη πρὸς ἱκανοποίησιν γενικωτέρων σκοπῶν. Λοιπόν, μὴ ἀρχίζομεν κατὰ τρόπον τοιοῦτον νὰ ἐπικαλούμεθα ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν εὐσταθοῦν.

§72Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐγγράφονται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον παιδιά. τὰ ὁποῖα δὲν διηγωνίσθησαν ἢ ἀπερρίφθησαν καὶ τὰ ὁποῖα ἐπῆγαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἄνευ ἐξετάσεων καὶ παιδιὰ τὰ ὁποῖα ἐπέτυχον δὲν ἐγγράφονται. Αὐτὸ εἶναι περίεργον.

§73Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ νόμου: «Ἐπιτυχόντες θεωροῦνται....... ............ (ἀναγινώσκει)............». Ὥστε διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τις πρέπει νὰ ὑπάρχουν αἱ ἑξῆς προϋποθέσεις: Νὰ λάβῃ τὴν βάσιν καὶ νὰ περιλαμβάνεται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων.

§74Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον. Αἱ ἐξετάσεις γίνονται διὰ νὰ φανῇ ἡ ἱκανότης τῶν σπουδαστῶν καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον ἐφ’ ὅσον ἐπέτυχον καὶ εἶναι ἱκανοὶ νὰ ἀποκλείωνται, διότι δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸν ὁριζόμενον ἀριθμὸν εἰσακτέων.

§75Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἡ λέξις διαγωνισμὸς σημαίνει ἡ κατὰ σειρὰν ἐπιτυχίας πρόσληψις ὡρισμένου ἀριθμοῦ. Σεῖς ὁ ὁποῖος ἔχετε κοινοβουλευτικὴν ἀλλὰ καὶ διοικητικὴν πεῖραν, ἀσκήσας ἐπιτυχῶς, πρὶν παραιτηθῆτε, τὸ ἐπάγγελμά σας εἰς τὸν Στρατόν, γνωρίζετε ὅτι εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων εἰσέρχεται περιωρισμένος ἀριθμὸς σπουδαστῶν.

§76Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐν τούτοις σήμερον εἰσῆλθον ὅλοι οἱ ἐπιλαχόντες.

§77Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἐφ’ ὅσον δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων δὲν εἶναι ἱκανός.

§78Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσητε τὴν ἑρμηνείαν τῶν ἰδικῶν μου ἀπόψεων καὶ ἐντὸς ὀλίγου τερματίζω τὴν εἰσήγησίν μου ἐπὶ τῆς τροπολογίας μου.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, θὰ σᾶς παρακαλέσω ἐπὶ τοῦ τεθέντος ζητήματος ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὡς Συνταγματικῶς ἀπαραδέκτου τῆς προτάσεώς σας.

§80Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρασύρει ἡ δικηγορικὴ ἰδιότης σας. Ἐδῶ εἶναι νομοθετικὸν Σῶμα, δὲν εἶναι δικαστήριον. Δὲν ὑπάρχει ἀπαράδεκτον, κύριε Πρόεδρε. Θέλω νὰ μοὶ εἴπητε ἐπὶ τῇ βάσει ποίας διατάξεως προσπαθεῖτε νὰ δημιουργήσητε προδικαστικὸν ζήτημα.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος λέγει: «...Οὐδεμία προσθήκη εἰς πρότασιν νόμου ἢ τροπολογία γίνεται δεκτὴ ἐὰν δὲν σχετίζεται ἀμέσως πρὸς τὸ κύριον περιεχόμενον τῆς προτάσεως...». Ἐπίσης, τὸ ἄρθρον 39 τοῦ Κανονισμοῦ λέγει: «Ἐπὶ τῶν προτάσεων νόμων ἡ Βουλὴ συζητεῖ τὸ παραδεκτὸν ἢ μὴ τῆς ἀρχῆς αὐτῶν. Κατὰ τὰ λοιπὰ ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Ἐὰν βουλευτής τις φρονεῖ, ὅτι ἡ ὑπὸ συζήτησιν πρότασις ἀντίκειται εἰς τὸ Σύνταγμα, προβάλλει τὸ ἀπαράδεκτον. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐπὶ τούτου. Τὸ ἀπαράδεκτον δύναται νὰ προβάλῃ οἴκοθεν καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς».

§82Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ τέλος.

§83Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διακόψητε τὴν ὁμιλίαν τοῦ ρήτορος. Θὰ ὑποστηρίξῃ τὴν τροπολογίαν του, καὶ μετὰ θὰ τὸν διακόψετε.

§84Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶναι τὸ θέμα ἔτσι, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἀπορῶ πὼς τὸ δημιουργεῖτε σεῖς.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω μίαν πρότασιν, τὴν ὁποίαν εὑρίσκω ὀρθὴν διότι ὑπάρχει ἐκκρεμὲς νομοσχέδιον. Συνεπῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς Συνταγματικότητος τῆς προτάσεως.

§86Ε. ΖΑΝΝΗΣ ΚΑΙ Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ὄχι, ὄχι.

§87Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρωτήσετε τὴν Βουλήν. Πρῶτον θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς τροπολογίας μου. Ἐν συναρτήσει εἶναι δύο θέματα.

§88Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε.

§89Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ μὲ διακόψουν ἐμέ, κ. Πρόεδρε;

§90Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Νομίζω, κύριε συνάδελφε, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον ὅταν ἀρνῆσθε τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§91Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διακόπτετε τὸν ρήτορα, διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἄλλοι συνάδελφοι.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ νὰ σᾶς ἐξαγάγω ἀπὸ μίαν πλάνην, διότι βλέπω πολλοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀντιρρήσεις ὅτι παρεμπίπτοντα ζητήματα δύναται νὰ συζητῇ ἡ Βουλή. Ὁ Κανονισμὸς τὸ ἔχει προβλέψει αὐτὸ καὶ ἰδιαιτέρως τὸ ἄρθρον 36 λέγει: «Πᾶσα πρότασις περὶ ἀναβολῆς τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἀντικειμένου ἢ περὶ προτάσεως ἄλλων ἀντικειμένων ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει δέον νὰ ὑποστηρίζεται ὑπὸ 10 βουλευτῶν, ὑπὸ δύο δὲ βουλευτῶν πᾶσα πρότασις, ἧς ἀντικείμενον εἶναι ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι δὲν τηρεῖται ἡ ἡμερησία διάταξις, ἢ ὅτι παραβιάζονται διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλ’ οἱ ὑπουργοὶ ἔχουσι τὸ δικαίωμα νὰ προβάλλωσι τοιαύτας προτάσεις μόνοι. Ἡ Βουλὴ ἀποφαίνεται πρῶτον μὲν περὶ τῶν παρεμπιπτόντων τούτων ζητημάτων, εἶτα δὲ περὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἀντικειμένου...». Τί λέγετε τώρα;

§93Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἀφοῦ ἀκούσει τοὺς ρήτορας, πρῶτα, κύριε Πρόεδρε.

§94Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ μὴ παρασυρώμεθα ἐπὶ θεμάτων Συνταγματικότητος. Ὁ βουλευτὴς ἔχει δικαίωμα νὰ κάμῃ πρότασιν. Ἐνδέχεται ἡ πρότασις νὰ μὴ συμφωνῇ μὲ τὸ Σύνταγμα, ἀλλὰ διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν συμφωνῇ ἢ δὲν συμφωνῇ, θὰ ἀφήσωμεν τὸν ρήτορα ἐλεύθερον νὰ ἀναπτύξῃ τὴν πρότασίν του καὶ τότε θὰ τεθῇ τὸ ζήτημα ἐὰν ἔχῃ τὸ δικαίωμα. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ σταματήσωμεν τὸν ρήτορα.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί ἄλλο κάμνω ἐγώ; Εἶπον νὰ ὁμιλήσῃ.

§96Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Θὰ τελειώσῃ τὴν πρότασίν του καὶ τότε ἡ Βουλὴ θὰ ἐρωτηθῇ ἐπὶ τοῦ ἐὰν αὕτη εἶναι Συνταγματική.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ κάμνω.

§98Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην καὶ ὁ Κανονισμὸς καὶ ἡ Συνταγματικὴ Διάταξις εἶναι σαφής, ἀλλὰ θέλω νὰ παρακαλέσω καὶ τὸν ἀγαπητὸν καὶ ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ἐφ’ ὅσον ὁ κύριος συνάδελφος εἰσῆλθεν εἰς τὴν οὐσίαν τῆς τροπολογίας του, νὰ παραβῶμεν καὶ τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὸν συνάδελφον νὰ ἐξακολουθήσῃ.

§99Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τῆς ὑποβαλλομένης τροπολογίας, ἡ ὁποία, κατὰ τὴν ἄποψιν εἴτε τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ εἴτε βουλευτῶν τινῶν, ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, ὑποβάλλεται ἅμα τῇ ὑποβολῇ τῆς τροπολογίας, ἔνστασις καὶ διεξάγεται ἐπ’ αὐτοῦ συζήτησις, ἐὰν ἡ τροπολογία ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 57 ἢ ὄχι. Τὴν στιγμὴν ὅμως κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος φέρει τὸ θέμα τῆς ἀντισυνταγματικότητος ἤκουσε πράγματι κατὰ ¾ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Λεβαδείας, ἀναπτύσσοντος τὴν οὐσίαν τῆς τροπολογίας του, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ καμμίαν λογικὴν οὔτε κατὰ τὸν Κανονισμὸν νὰ διακοπῇ ἡ ἀγόρευσις τοῦ συναδέλφου καὶ νὰ τεθῇ εἰς τὸ μέσον τῆς ἀγορεύσεως θέμα ἀντισυνταγματικότητος. Πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ αἰτιᾶται ἑαυτὸν ὅτι τὴν ἔνστασιν δὲν τὴν ὑπέβαλεν ἐγκαίρως.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον, ἀλλὰ συμβαίνει τὸ ἑξῆς περίεργον, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἐγγραφῆ νὰ τὴν ἴδω καὶ ἐγὼ καὶ νὰ τὴν ἴδῃ καὶ ὁ Ὑπουργός, ὥστε ἐγκαίρως θὰ ἐγένετο ἡ ἔνστασις αὐτή.

§101ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. Ὑπάρχει τυπωμένη.

§102Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀπὸ 9ης Φεβρουαρίου 1955 ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ καταργήσεως μετατροπῆς συμπτύξεως καὶ μετονομασίας ἑδρῶν τινῶν τῶν Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης».

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἕνας τύπος δὲν ἐτηρήθη μόνον καὶ νὰ ἐρωτήσωμεν τὴν Βουλήν.

§104Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι, θὰ ἐξακολουθήσω, ἀλλὰ μὲ τὴν ἐντονωτέραν διαμαρτυρίαν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ νὰ μειώνῃ αὐτὰ τὰ δικαιώματά του καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐδῶ πέρα νὰ μεταβληθῶμεν εἰς δικαστήριον διὰ νὰ κρίνωμεν κατ’ ἔνστασιν παρεμπίπτοντα ζητήματα, τὰ ὁποῖα προχείρως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀκούων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁμιλίας ἑνὸς ἐκπροσώπου τοῦ Ἔθνους (χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀντιπολιτεύσεως)....

§105Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει Κανονισμός, ἐὰν θέλετε νὰ ὁμιλήσετε κατὰ τὸν Κανονισμόν.

§106Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν εἴχετε τοιαύτην ἀντίληψιν ὅταν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν θὰ τὴν διετυπώνατε. Ἀλλά, ὅταν ἔφθασα εἰς τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας μου, μοῦ δημιουργεῖτε ἕνα θέμα κατ’ ἔνστασιν, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει νομιμότητα οὔτε Συνταγματικότητα.

§107Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἐὰν δὲν κάμνω λάθος, τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος λέγει, ὅτι «τροπολογία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή». Ἐδῶ δέ, πρόκειται περὶ τροπολογίας ἡ ὁποία δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ δεκτή. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ δεκτὴ μόνον τότε θὰ ἐγεννᾶτο ζήτημα ἐπὶ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. συναδέλφου. Λοιπόν, ἀφίσατε νὰ τελειώσῃ καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐπακολουθήσῃ συζήτησις, ἐφ’ ὅσον εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δὲν θὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν.

§108Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ λυποῦμαι βαθύτατα διὰ τοὺς Κοινοβουλευτικούς μας θεσμοὺς κατὰ κύριον λόγον καὶ ὄχι ἐὰν θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μου. Ὅταν ἀκούωνται φωναὶ ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν μὲ μίαν ἢ δύο ἐξαιρέσεις, τιμητικὰς ἐξαιρέσεις, ὅπως τοῦ κ. Παμπούκα, ὅταν καταβάλλωνται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνητικῆς πλειοψηφίας, προσπάθειαι νὰ μειωθοῦν τὰ δικαιώματα τῶν βουλευτῶν, τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀπαράδεκτον. Καὶ ἐὰν ἀκόμη ἀνακύπτῃ θέμα ἀντισυνταγματικότητος, ποτὲ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν κατὰ τρόπον προδικαστικόν. Θὰ λυθῇ μαζὶ μὲ τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος. Εἴπατε τὸ ἀπορρίπτομεν ὡς ἀντισυνταγματικόν. Θὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ συζήτησις καὶ μετὰ θὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Παπασπύρου. Εἴπετε, ὅτι κινδυνεύουν οἱ θεσμοὶ οἱ Κοινοβουλευτικοί, ὅτι περιορίζεται ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου. Ὅ,τι ἐνήργησα, τὸ ἐνήργησα βάσει τοῦ Κανονισμοῦ. Ἔχετε νὰ εἴπετε τίποτε;

§110Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἰδῆτε εἰς τί καταλήγω. Εἰς κάθε τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν Βουλευτὴς ἀντίθετος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὑποστηρίζει, θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς, νὰ ἐγερθῇ καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι εἶναι ἔξω τοῦ Συντάγματος καὶ νὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις κατὰ τρόπον κοινοβουλευτικόν. Ἀφίσατε νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις καὶ δικαίωμά σας εἶναι, διότι, ἄλλωστε, θέλετε νὰ ἁρπαχθῆτε ἀπὸ τὸν τύπον καὶ δὲν θέλετε νὰ τὴν κρίνετε κατ’ οὐσίαν. Νὰ προχωρήσωμεν, λοιπόν, χωρὶς διακοπὰς καὶ νομίζω ὅτι μὲ μίαν ἠρεμίαν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρωμεν τὴν ἐνδεδειγμένην λύσιν. Τί ὑποστηρίζομεν; Οὔτε δημαγωγίαν ἐπιχειρῶ νὰ κάμω, αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, ἀπὸ μία πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔχω εἰς τὰ χέρια μου, βλέπετε ὅτι τὰ 9)10 τῶν ὑπογραφῶν εἶναι ἀπὸ Συναδέλφους τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς. Καὶ σεῖς ἀναγνωρίζετε ὅτι ἐδῶ ἔχει δημιουργηθῇ ἕνα δρᾶμα διὰ τὴν σπουδάζουσαν νεολαίαν. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἰς τὸν κ. Χαβίνην ὅτι ἠναγκάσθη, διὰ λόγους συνταγματικοὺς τότε ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὡρισμένα μέτρα καὶ νὰ ἔλθουν οἱ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ σπουδασταί. Πάντως, μὲ οἱανδήποτε βάσιν καὶ ἂν τὸ πάρετε τὸ ζήτημα, εὐνοήθησαν οἱ οἰκονομικῶς ἰσχυρότεροι, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν καὶ ἐπῆγαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§111Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβῆ αὐτά.

§112Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ ἐὰν τυχὸν εἴπητε, ὅτι εἶμαι ἔξω τῆς πραγματικότητος, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀκοῦτε σοφίες ἀπὸ τὸ βῆμα συνεχῶς. Ἀφίσατε νὰ τερματισθῇ αὐτὴ ἡ ἱστορία. Κύριοι βουλευταί, καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν Πανεπιστημιακὸν ἔτος, τὸν δρόμον τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὸν ἐπῆραν ἑκατοντάδες σπουδαστῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν οἰκονομικῶς πολὺ ἰσχυρότεροι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι εἶναι περιωρισμένα τὰ μέσα τὰ Πανεπιστημιακὰ καὶ δι’ αὐτὸ ἔχει ὑπ’ ὄψει του τὰς ἀπόψεις τῶν Πανεπιστημιακῶν Ἀρχῶν ποὺ ἐπιζητοῦν νὰ εἶναι κλειστὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν σπουδαστῶν. Ἐπιρρίπτει δηλαδὴ εἰς τὰς Πανεπιστημιακὰς Ἀρχὰς τὸ βάρος τοῦ κλειστοῦ ἀριθμοῦ. Ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ πλειοψηφία, βεβαίως, ὑπάρχουν καὶ οἱ τὰ ἀντίθετα φρονοῦντες, ἡ πλειοψηφία τῶν Πανεπιστημιακῶν Διδασκάλων ἀντιτίθεται ἀπολύτως πρὸς τὸν κλειστὸν ἀριθμόν. Ἀπολύτως ἀντιτίθεται.

§113Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶναι ἀντιεπιστημονικὸν καὶ ἀντιψυχολογικόν.

§114Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ τὸ περίεργον εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀντιτίθεται ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς Καθηγητῶν, οὐχὶ Σχολῶν ποὺ ἔχουν ἐργαστήρια, διότι ἐκεῖ θὰ ἠμποροῦσε νὰ ὑπῆρχε κάποια δικαιολογία, ἀλλὰ εἰς τὰς Θεωρητικὰς Σχολάς. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Διὰ ποῖον λόγον θὰ εἶναι κλειστὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν σπουδαστῶν καὶ δὲν θὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια νὰ μποῦν οἱ ἐπιτυχόντες καὶ ὅποιοι εἶναι ἄξιοι καὶ ἱκανοὶ νὰ σταδιοδρομήσουν καὶ νὰ προχωρήσουν; Ἀκούσατε τὶ ἔχει δημιουργηθῇ μὲ τὴν Ἰατρικὴν Σχολήν. Εἰς τὴν ἀρχὴν, ἐπῆρε μέχρι τοῦ βαθμοῦ 26, ἀπέκλεισε 25,5–25, 24,5 καὶ 24 καὶ βγαίνουν μὲ μίαν πρόσθετον διακήρυξιν καὶ καλοῦν συμπληρωματικῶς τοὺς λαβόντας 25,5 καὶ ἀποκλείονται δεκάδες σπουδαστῶν ποὺ ἔχουν πάρει βαθμὸν 25 καὶ πέραν τῆς βάσεως. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ποία εἶναι ἡ διάκρισις;

§115Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Εἶναι 16.

§116Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ποία εἶναι ἡ διάκρισις; ποῖον εἶναι τὸ μέτρον καὶ τοῦ σοφωτέρου ἀκόμη διδασκάλου, ποὺ ἀντὶ τοῦ 25,5 θὰ βάλῃ 25; Καὶ δι’ ἕνα τοιοῦτον τυχαῖον, δι’ ἕνα τοιοῦτον συμπτωματικὸν γεγονός, γίνεται ἀποκλεισμὸς σπουδαστῶν, οἱ ὁποῖοι ἀγωνιοῦν, διὰ νὰ ἐγγραφοῦν. Ἀλλά, κύριοι, τὸ θέμα δὲν ἐντοπίζεται ἐκεῖ, τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον. Οἱ ἑκατοντάδες, χιλιάδες τῶν ἀποφοίτων τῶν γυμνασίων, οἱ ἱκανοὶ δὲ ὄχι οἱ ἀνίκανοι, ἐκεῖνοι ποὺ προσῆλθον καὶ συγκέντρωσαν 15 καὶ 20 βαθμούς, αὐτοὶ ποὺ μὲ τὴν βάσιν τῆς ἐπιτυχίας ποὺ ἔθεσεν ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ ἡ Κυβέρνησις, ποὺ κατώρθωσαν εἰς τὰ 4 μαθήματα νὰ δείξουν τοιαύτην ἐπίδοσιν καὶ νὰ πάρουν 24 βαθμούς, αὐτοὶ δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ μποῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Καὶ ἐρωτᾶται, τί θὰ γίνουν οἱ ἑκατοντάδες τῶν νέων οἱ ὁποῖοι ἀποκλείονται ἀπὸ τὰς σπουδάς, πρὸς ποίαν κατεύθυνσιν θὰ στραφοῦν; Ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Οἱ οἰκονομικῶς ἰσχυρότεροι, παίρνουν τὸν δρόμον τοῦ Ἐξωτερικοῦ, θὰ ἔλθουν αὔριον ἐδῶ καὶ δὲν ξεύρουν, ἐὰν εἰς τὰ Πανεπιστήμια τοῦ Ἐξωτερικοῦ, δὲν τὸ γνωρίζω, ἐὰν γίνεται ἡ ἰδία αὐστηρὰ διακρίβωσις τῆς ἐπιδόσεως, προκειμένου περὶ τῶν ἐντοπίων ἢ τῶν ξένων.

§117ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δύναμαι νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν κλειστὸς ἀριθμός.

§118Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ποῦ; Κατονομάσατε τὸ Πανεπιστήμιον.

§119Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει κανένα Πανεπιστήμιον.

§120Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Οἱ ἑκατοντάδες καὶ χιλιάδες τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι κατέφυγον εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, ἐνεγράφησαν ἄνευ ἐξετάσεων. Εἶναι ἀνοικταὶ αἱ θύραι τῶν Πανεπιστημίων καὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐπίδοσιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχουν εἰς τὰ μαθήματά των, νὰ προάγωνται κατ’ ἔτος καὶ νὰ παίρνουν τὸ πτυχίον των καὶ τὸ ντόκτορά των. Πουθενὰ ἡ Ἀνωτάτη Ἐκπαίδευσις δὲν εἶναι κλειστή. Πουθενά. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ὑποστηρίζω καὶ ὑπάρχουν Πανεπιστημιακοὶ Παράγοντες, καὶ ὑπάρχουν Καθηγηταὶ τῶν Ἀνωτάτων Ἱδρυμάτων μὲ ἔγκυρον καὶ φωτισμένην γνώμην, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν μίαν ἄλλην ἄποψιν πλέον ἐλευθέραν, νὰ εἶναι ἐλευθέρα ἡ ἐγγραφὴ τῶν σπουδαστῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ νὰ εἶναι μετέπειτα αὐστηρὰ ἡ ἐπιλογὴ ἐκείνων ποὺ θὰ συνεχίσουν τὰς σπουδάς των. Δὲν θέλω νὰ εἰσηγηθῶ τοιοῦτον μέτρον καίτοι εἶναι ἄξιον συζητήσεως. Ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπιμένω εἶναι, ὅτι τουλάχιστον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν τὴν βάσιν τῆς ἐπιτυχίας πρέπει διὰ πάσης θυσίας νὰ ἐγγραφοῦν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι χρειάζονται εἰς τὰ δύο στοιχεῖα νὰ εἶναι ἐπιτυχόντες. Μὰ ἐὰν χρειάζεται μόνον τὸ ἕνα στοιχεῖον, δηλαδὴ ἡ συγκέντρωσις τῶν 24 βαθμῶν, τότε δὲν θὰ ἐχρειάζετο νὰ λάβωμεν τὸ νέον νομοθετικὸν μέτρον. Τὸ νέον νομοθετικὸν μέτρον, φυσικὰ νὰ τὸ λάβωμεν ἀκριβῶς διὰ νὰ παρακάμψωμεν μίαν τυπικὴν δυσκολίαν, ἡ ὁποία ὑφίσταται ἀπὸ τὸν νόμον, διὰ τὴν ἐγγραφὴν αὐτῶν τῶν φοιτητῶν. Τί πρόκειται νὰ γίνῃ ἐν τῇ οὐσίᾳ; Δεκάδες φοιτητῶν νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὴν Ἰατρικὴν καὶ ὡρισμένοι φοιτηταὶ ποὺ μετροῦνται εἰς τὰ δάκτυλα τῆς μιᾶς χειρός, εἰς τὴν Νομικὴν καὶ εἰς τὰς ἄλλας Ἐπιστήμας. Εἶναι κάτι τι τὸ ὑπερβολικόν. Νομίζω ὅτι κατὰ συνείδησιν, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θελήσητε νὰ ἀποφανθῆτε, καὶ τὸ πιστεύω ὅτι ἔτσι θὰ ἀποφανθῆτε, πιστεύω ὅτι θὰ συμφωνήσητε μὲ τὴν ἄποψίν μου. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς Ἑλληνικὴν συνείδησιν νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἄποψις ἀποκλεισμοῦ ἀπὸ ἀνωτέρας σπουδὰς ἑλληνοπαίδων, οἱ ὁποῖοι ἔδειξαν ὅτι ἔχουν τὴν διάθεσιν τῆς μαθήσεως καὶ ἔχουν τὰ προσόντα τοῦ νόμου. Τώρα ὑπάρχει μία ἄλλη δυσχέρεια, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ τεθῇ ἐδῶ θέμα πολιτικῆς καὶ κομματικῆς πειθαρχίας. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, πέρυσιν εἰς μίαν ἐρώτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον ἐγγραφῆ κατὰ τὸ πλεῖστον κυβερνητικοὶ βουλευταί, ἀνήλθατε οἱ περισσότεροι ἀπὸ σᾶς εἰς τὸ βῆμα καὶ ἐθέσατε ὑπ’ ὄψιν τῆς Κυβερνήσεως τοὺς μεγάλους κινδύνους, ποὺ δημιουργοῦνται ἀπὸ αὐτὴν τὴν κατάστασιν, διότι δὲν ἠμποροῦν οἱ ἑλληνόπαιδες νὰ σπουδάσουν, δεκάδες κυβερνητικοὶ βουλευταὶ εἶχον τότε συνταχθῆ μὲ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν ξεύρω ἐὰν τὸ θέμα τῆς πολιτικῆς πειθαρχίας θὰ σᾶς μεταβάλῃ ἀπόψεις, ἀλλὰ ἐνθυμοῦμαι πέρυσιν ὅτι ἡ Βουλὴ μὲ ἤκουσε λέγοντα πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, διότι καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας κατὰ βάσιν συμφωνεῖ μὲ τὴν ἄποψίν μου, ὅτι, ἐὰν τυχὸν εἰς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον ἦλθε τὸ θέμα καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰ ἄλλα μέλη τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου εἶχον ἄλλην ἄποψιν καὶ μάλιστα ἐχειροκροτήθην ἀπ’ ὅλας τὰς πτέρυγας διὰ τὴν πρότασίν μου αὐτήν, εἶπα τότε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πᾶτε νὰ δῆτε τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ τοῦ εἴπητε ὅτι ὁμόθυμος εἶναι ἡ θέλησις τῆς Βουλῆς νὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα αὐτό. Καὶ ἐνθυμοῦμαι μὲ πόσην ἱκανοποίησιν οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ἠκούσατε τὴν παράκλησίν μου αὐτὴν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ποία διέξοδος θὰ δοθῇ εἰς αὐτὰ τὰ παιδιά. Τί θὰ γίνῃ μὲ τὴν στρατιὰν αὐτὴν τῶν νέων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν βγάλει τὸ γυμνάσιον καὶ δὲν μποροῦν νὰ γίνουν χειρώνακτες, ἀλλὰ προσπαθοῦν μὲ τὸ σύστημα τῶν γνώσεων νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν ζωήν; Ἡ στρατιὰ αὐτὴ τῶν ἀνέργων θὰ δημιουργήσῃ τὸ πνευματικὸν προλεταριᾶτον, φαντάζεσθε δὲ τί κινδύνους τεραστίους θὰ δημιουργήσῃ; Βάζετε μέσα εἰς τὸ μυαλό σας ὅτι πολλὰ ἀπ’ αὐτὰ τὰ παιδιά, διότι ὑπηλείφθησαν κατὰ ἡμίσειαν μονάδα ὄχι τῆς βάσεως ἐπιτυχίας, ἀλλὰ τῆς βάσεως τῶν προσληφθέντων, θὰ πᾶνε εἰς τὰ χωρία των καὶ ἐκεῖ θὰ ἔχουν τὸ συναίσθημα τῆς πικρίας καὶ τῆς ἀδικίας πρὸς τὸ κράτος, τὸ ὁποῖον δὲν τοὺς ἔδωσε τὸ μέσον νὰ προχωρήσουν εἰς τὰς σπουδάς των; Αὐτὸ θὰ ἀποτελέσῃ τὴν θρυαλλίδα, ἡ ὁποία κάποια ἡμέρα θὰ ἀνάψῃ διὰ νὰ ἀνατιναχθῇ τὸ κοινωνικόν μας καθεστώς. Μὲ αὐτὴν τὴν εὐρύτητα πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμε τὸ ζήτημα καὶ δι’ αὐτὸ ὁσάκις παρουσιάσθη θέμα κλειστοῦ ἀριθμοῦ, ἐγὼ ἤμουν ἀντίθετος καὶ ἦλθα εἰς σύγκρουσιν μὲ συναδέλφους μου, ὅταν ἤμουν ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὅταν ἠγωνίζοντο οἱ δικηγορικοὶ σύλλογοι νὰ κρατήσουν κλειστὸν τὸν ἀριθμὸν τῶν δικηγόρων. Καὶ εἶπον τότε ὄχι, ὅταν παίρνῃ κανεὶς τὴν ἄδειαν του δὲν δυνάμεθα νὰ τοῦ εἴπωμεν ὅτι εἶναι κλειστὸς ὁ ἀριθμός. Καὶ τὰ ἔβλεπα αὐτὰ τὰ θέματα μὲ μίαν εὐρύτητα. Σήμερον ἀπὸ τὴν μία μεριὰ ἔχομεν τὴν πληθώρα τῶν γυμνασίων. Δὲν ὑπάρχει περιοχὴ ποὺ νὰ μὴν ἔχῃ 2, 3 καὶ 4 γυμνάσια. Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ἔχομεν τὴν στενότητα τοῦ ἀγροτικοῦ κλήρου καὶ τὰ ἀγροτόπαιδα κατὰ ἕνα ποσοστὸν στρέφονται πρὸς τὰ γυμνάσια. Ἕνας ἀγρότης ὅταν ἔχῃ 3–4 παιδιά, τὰ 3 τὰ βάζει εἰς τὰς ἀγροτικὰς του ἐργασίας καὶ τὸ ἕνα τὸ σπουδάζει διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ζωήν του, διότι ὁ ἀγροτικὸς κλῆρος δὲν εἶναι ἀρκετός. Τὰ πάντα στενεύουν, τὰ πάντα κλείνουν. Κλειστὲς οἱ ἐπιχειρήσεις, κλειστὲς οἱ δημόσιες ὑπηρεσίες, κλειστὰ τὰ πάντα. Νὰ κλείσωμε καὶ τὰ ἀνώτατα πνευματικὰ Ἱδρύματα; Ποῦ θὰ φθάσῃ ὁ τόπος αὐτός; Δὲν σκέπτεσθε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνον αὐτὸ τὸ κλείσιμον τῶν πάντων; Τουλάχιστον νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἄνεσις καὶ ἡ εὐχέρεια καὶ ἡ διέξοδος πρὸς τὰς ἀνωτάτας σπουδάς. Ἀλλὰ ἐνῶ στενεύομε τὴν εἴσοδον τῶν σπουδαστῶν εἰς τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα δὲν προσπαθοῦμε νὰ εὐρύνωμε τὴν γεωργικὴν καὶ ἐπαγγελματικὴν ἐκπαίδευσιν. Προέρχομαι ἀπὸ μίαν ἀγροτικὴν περιοχὴν καὶ δὲν ὑπάρχει μία πρακτικὴ γεωργικὴ σχολή. Νὰ δημιουργήσωμεν τὴν ἐπαγγελματικήν, νὰ στενέψωμε τὸν ἀριθμὸν τῶν γυμνασίων καὶ νὰ πᾶμε εἰς τὸν περιορισμόν. Ἀλλὰ ἐδῶ κάθε ἡμέρα αὐξάνομε τὰ ἐκπαιδευτήρια καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ βάζομε φραγμοὺς εἰς τὰς Πανεπιστημιακὰς σπουδάς. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνον. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν τοῦ Σώματος. Δὲν δημαγωγῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἔξω πολιτικῶν κριτηρίων καὶ πολιτικῆς σκοπιμότητος διατυπώνω τὰς σκέψεις μου αὐτὰς καὶ ἡ Βουλὴ καλεῖται εἰς τὸ θέμα αὐτὸ νὰ πάρῃ τὰς σοβαράς της ἀποφάσεις.

§121Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Ἰσχυρίζεσθε, ὅτι θὰ δημιουργηθῇ προλεταριάτον ἀπὸ τοὺς τελειοφοίτους τῶν γυμνασίων. Καὶ δὲν θὰ δημιουργηθῇ προλεταριάτον ἀπὸ τοὺς ἐπιστήμονας, οἱ ὁποῖοι θὰ βγοῦν καὶ τοὺς ὁποίους δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπορροφήσῃ τὸ κράτος; Σεῖς ἔχετε τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες ἐργάζονται σήμερον; Δὲν εἶναι ἐπιστημονικὸν προλεταριάτον αὐτό;

§122Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑπάρχει πληθωρισμὸς ἐνδεχομένως ἐπιστημονικὸς εἰς τὰ πολὺ μεγάλα κέντρα. Ἡ ἰδική μου ἡ ἐπαρχία ἀπέχει 100 χιλιόμετρα ἀπὸ τὰς Ἀθήνας καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὑπάρχει ὁλόκληρος περιοχὴ ἄνευ ἰατρῶν. Αὐτὰ ὅλα μία Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι τὴν πρώτην πενταετίαν ἢ 10ετίαν θὰ πᾶς εἰς ὡρισμένην περιοχὴν διὰ νὰ ἀσκήσῃς τὸ ἐπάγγελμα. Νὰ γίνῃ ἕνας προγραμματισμὸς ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ νὰ γνωρίζῃ ἐκεῖνος ποὺ θὰ σπουδάσῃ, ὅτι θὰ πάῃ εἰς ἕνα ἐπαρχιακὸν δικαστήριον νὰ κάνῃ τὸν δικηγόρον ἢ ὁ ἰατρὸς εἰς μίαν ὀρεινὴν περιοχήν. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Κύριοι, διὰ νὰ τελειώνω, σᾶς λέγω τοῦτο. Καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου διαπρεπεῖς, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καὶ τὰ παιδαγωγικὰ θέματα καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν συλλάβει ἐν πληρότητι τὸ θέμα τῶν ἀνωτέρων σπουδῶν, εὑρίσκονται εἰς πλήρη ἀντίθεσιν μὲ τὸν κλειστὸν ἀριθμόν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, πρὶν δώσῃ τὴν κατηγορηματικήν του ἀπάντησιν, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε κάμει κάτι τι ἄλλο. Ὄχι μὲ τὰ ἔγγραφα ποὺ ἀνταλλάσσει μὲ τὸν Πρύτανιν. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε καλέσει εἰς γενικὴν συνέλευσιν τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου, διότι ἔχει ἀπόλυτον τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν καθηγητῶν ἀντιτίθεται πρὸς τὸν κλειστὸν ἀριθμόν, ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν καθηγητῶν εἶναι ὑπὲρ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ὑπεραρίθμων φοιτητῶν, διὰ τὴν ὁποίαν ἀγωνίζομαι. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, κάμετε τὸν κόπον, διότι ὅλοι ἔχετε τοὺς δεσμούς σας μὲ καθηγητὰς τῶν ἀνωτάτων σχολῶν καὶ τοὺς ἐρωτήσετε, θὰ δῆτε ὅτι οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν καὶ τῆς Ἰατρικῆς καὶ τῆς Φυσικομαθηματικῆς καὶ τῆς Νομικῆς Σχολῆς εἶναι ὑπὲρ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ὑπεραρίθμων, εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποστηρίξω εἰς ὑμᾶς. Εὔκολον εἶναι νὰ φαίνεται κανεὶς εὐάρεστος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς τὰ ὑπουργικὰ κελεύσματα, ἀλλὰ ἐδῶ ὑπάρχει καὶ ἕνα βαρύτερον χρέος καὶ πέραν οἱασδήποτε κομματικῆς προσπαθείας καὶ προσηλώσεως πρὸς τὴν Κυβερνητικὴν κατάστασιν, ἔχομεν κάποιο ἄλλο εὐρύτερον καὶ ἀνώτερον χρέος. Αὐτὸ τὸ εὐρύτερον καὶ ἀνώτερον χρέος, νομίζω ὅτι ἔξω τυπικῆς ἐνστάσεως, ἔξω συνταγματικῶν καινοφανῶν, δοξασιῶν, τὰς ὁποίας ἠθέλησεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας νὰ προβάλῃ νομίζω, ὅτι ὑπὸ τὸ πρῖσμα καὶ τὸ πνεῦμα αὐτῆς τῆς εὐρύτητος, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὀφείλει ν’ ἀποφανθῇ κατ’ οὐσίαν ὄχι κατὰ τύπον ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς τροπολογίας, καὶ διὰ νὰ ξεκαθαρίσω καὶ κάτι ἄλλο: Ἐπειδὴ ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς σπουδαστῶν ἦλθε καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι εἶδον τοὺς περισσοτέρους ἐκ τῶν κυρίων βουλευτῶν καὶ τοὺς εἶπον, ὅτι, ἂν ἔλθῃ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν θὰ εἶναι σύμφωνοι ἔξω οἱασδήποτε κομματικῆς δεσμεύσεως. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, μαζὶ μὲ τοὺς συναδέλφους ἐλάβομεν τὴν πρόνοιαν νὰ διατυπώσωμεν πρότασιν νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, ὥστε κάθε ἕνας ν’ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην καὶ ἑπομένως νὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑποσχόμεθα καὶ πρὸς τοὺς γονεῖς καὶ πρὸς τοὺς σπουδαστάς, καὶ μὲ τὸ θάρρος τῆς γνώμης μας θὰ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτὸ τὸ πρόβλημα. (Χειροκροτήματα).

§123Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρ’ ὅλην τὴν δυσχερῆ ἀτμόσφαιραν ποὺ ἐδημιουργήθη καὶ ἐξεδηλώθη ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων τῆς πλειοψηφίας ἔναντι τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παπασπύρου, ἐγὼ τάσσομαι ἀνεπιφυλάκτως ὑπὲρ αὐτῆς τῆς τροπολογίας καὶ συνηγορῶ καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, μὲ τὴν ψυχραιμίαν ποὺ τὸν χαρακτηρίζει, νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἐπίμονον ἄρνησιν, τὴν ὁποίαν ἀντέταξεν καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Παπασπύρου, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἐξεδήλωσεν εἰς ἐμέ, ὅταν προφορικῶς ὑπεστήριξα τὴν τροπολογίαν αὐτὴν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Τὸν παρακαλῶ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ συνταγματικὸν μέρος θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα καὶ ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας προεβλήθησαν καὶ ἔγιναν δεκταὶ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἐὰν ἡρμηνεύοντο σαφῶς δὲν εἶχον οὐδεμίαν ἄμεσον σχέσιν, ὅπως ἀπαιτεῖ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, μὲ τὰ συζητούμενα τότε νομοσχέδια. Ὑπενθυμίζω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ἐδέχθη τροπολογίαν διὰ τὴν παράτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 2028 ὡς νομοσχέδιον ἄσχετον πρὸς αὐτό.

§124Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, ἐνῷ ὑπῆρχε σχετικὸν νομοσχέδιον, ἦτο αὐτὸ, τὸ ὁποῖον ἐρρύθμιζε θέματα ἀφορῶντα τὴν φοιτητικὴν κατάστασιν.

§125Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ὁ καιρὸς δὲν τὸ ἐπιτρέπει. Ἐὰν ἦτο δύο μῆνες προηγουμένως καὶ δὲν ἔφθανε τὸ τέλος τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους, θὰ ἐλάμβανον ὑπ’ ὄψιν, ὅτι μᾶς εἴπατε ὅτι εἰς ἄλλο νομοσχέδιον θὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι μᾶς εἴπατε ☐ ☐γίαν. Ἀλλ’ ἤδη εὑρισκώμεθα εἰς τὸν Μάϊον καὶ πρόκειται νὰ τελειώσῃ τὸ ἀκαδημαϊκὸν ἔτος, μετὰ ἕνα μῆνα, ἐὰν τὸ φέρετε εἰς ἄλλο νομοσχέδιον, εἴτε εἰς τὴν Βουλήν, εἴτε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, τὸ ἐφετεινὸν ἔτος θὰ πάῃ χαμένον. Σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀναθεωρήσητε τὴν ἐπίμονον αὐτὴν ἄρνησίν σας καὶ νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας αὐτό, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Παπασπύρου, ἀνέπτυξεν.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λόντος ἔχει τὸν λόγον.

§127Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ παρακολουθήσω τὸν συνάδελφον ἐκ Λεβαδείας, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν καλλίλογον ἀγόρευσίν του ἀνέπτυξε τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι πράγματι τεράστιον. Ἀφορᾷ γενικώτερον τὸ ἐκπαιδευτικόν μας σύστημα καὶ ἀφορᾷ γενικώτερον τὴν τύχην τῆς νεότητος, ἡ ὁποία εἰσέρχεται εἰς τὰ δημοτικὰ σχολεῖα, καὶ προχωρεῖ εἰς τὰ ἀνώτερα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ θέμα, νὰ λυθῇ αἰφνιδιαστικῶς ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς τροπολογίας, οὔτε νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ λυθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν σήμερον. Ὑπάρχει μεγάλη ἀμφισβήτησις —καὶ θεωρητικῶς καὶ πρακτικῶς— ὡς πρὸς τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ διαρθροῦται ἡ ἐκπαίδευσις καὶ ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ρυθμίζεται γενικῶς ἡ κατεύθυνσις τῆς μορφώσεως τῆς νεολαίας, ὥστε νὰ κατευθύνεται ἀναλόγως εἰς τὰ διάφορα ἐπαγγέλματα ἐπαρκῶς παρεσκευασμένη. Αὐτὸ τὸ θέμα, δὲν εἶναι θέμα σημερινόν. Εἶναι θέμα γενικώτερον καὶ θὰ πρέπει πράγματι ν’ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ νὰ συζητηθῇ σοβαρά, διὰ νὰ ληφθῇ μία θετικὴ καὶ πραγματικὴ ἀπόφασις, περὶ τῆς κατευθύνσεως τῆς ὅλης ἐκπαιδεύσεώς μας, καὶ ἐν γένει τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ μας συστήματος. Σήμερον, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητεῖται, εἶναι ἄσχετον ἐντελῶς πρὸς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔθεσε πρὸ τῆς Βουλῆς ἡ ἀγόρευσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπασπύρου. Ἐὰν ἠθέλησα νὰ τὸν διακόψω καὶ προεκάλεσα τὴν διαμαρτυρίαν του, δὲν ἦτο διότι διαφωνῶ ἢ δὲν διαφωνῶ πρὸς τὰ ὑποστηριζόμενα παρ’ αὐτοῦ. Ἀλλὰ διὰ νὰ τονίσω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἄλλο. Πιθανόν, νὰ μὴ ἦτο ὀρθὴ ἢ νὰ ἦτο ὀρθὴ ἡ διάταξις τοῦ νόμου, ἡ ὁποία ἔθετε δύο προϋποθέσεις, διὰ νὰ γίνωνται δεκτοὶ εἰς τὰς Σχολὰς οἱ προσερχόμενοι εἰς τὰς δοκιμασίας. Δηλαδή, ὄχι μόνον τὸ ἂν θὰ ἐλάμβανον τοὺς 23 βαθμούς, ἀλλὰ ἐπιτυγχάνοντες θὰ ἦσαν μόνον οἱ ἐντὸς τοῦ ἀριθμοῦ, τοῦ καθοριζομένου ἑκάστοτε ὑπὸ τῶν Σχολῶν. Ὁ νόμος ὅμως ὑφίσταται. Ὁ νόμος ἔθεσε τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ Βουλὴ τὴν ἐψήφισεν, καὶ προσφάτως μάλιστα, καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου εἶναι κάτι, τὸ ἐπιβεβλημένον καὶ ὀρθόν. Θέλετε νὰ μετατρέψωμεν τὸν νόμον; Αὐτὸ εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, ὅταν θὰ ἐπιστῇ ἡ στιγμή, ὅταν, ὅπως εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργὸς, θὰ ἔλθῃ πρὸ τῆς Βουλῆς, νομοθέτημα σχετικὸν διὰ νὰ ἐξετασθῇ καὶ τὸ μερικὸν αὐτὸ θέμα καὶ ἂν θέλετε καὶ τὸ γενικώτερον τὸ θέμα τὸ ἐκπαιδευτικόν. Σήμερον, ὅμως, τὸ νὰ θέλετε, ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς νομοσχεδίου ἀσχέτου ἐντελῶς πρὸς τὴν ὑποστηριζομένην τροπολογίαν, νὰ λύσωμεν τὸ γενικώτερον θέμα τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ εἰδικώτερον τὴν κατάργησιν νόμου, ἀσχέτου πρὸς τὸ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ. εἶναι τελείως διάφορον καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον. Δὲν θέτει τὸ ἀπαράδεκτον ὁ κ. ὑπουργός, οὔτε ἡμεῖς. Τὸ θέτει τὸ Σύνταγμα. Ὑπάρχει ἡ ἐκ τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ Κανονισμοῦ ἀπαγόρευσις. Ἑπομένως, δικαίως καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν ἐπικαλεῖται καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς οἴκοθεν ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν ἐπικαλεσθῇ. Ἐφ’ ὅσον ἐτέθη οὕτω τὸ ζήτημα ἡ Βουλὴ εἶναι ἡ ἁρμοδία ν’ ἀποφανθῇ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ὑπαρχούσης τῆς Συνταγματικῆς ἀπαγορεύσεως. Ἡ τροπολογία σας ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καθ’ ὅλα συμπαθής, ὡς συμπαθεῖς εἶναι καὶ οἱ νέοι, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν, ὑπέστησαν τὴν δοκιμασίαν καὶ ἔλαβον τοὺς 24 βαθμοὺς καὶ ὅμως βλέπουν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἀλλ’ ὁ νόμος εἶναι νόμος, καὶ πρέπει καθ’ ὡρισμένην διαδικασίαν νὰ τροποποιηθῇ. Διὰ νὰ καταλήξω νομίζω, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος ἀφοῦ ἤκουσε τὴν τροπολογίαν καὶ ἐτέθη τὸ θέμα, ὀφείλει νὰ καλέσῃ τὴν Βουλήν, ν’ ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ παρεπιπτόντος Συνταγματικοῦ θέματος, καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι ἄσχετον, τότε θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, διὰ νὰ ἀποφασίσῃ περαιτέρω ἐπὶ τῆς τύχης τῆς τροπολογίας τοῦ συναδέλφου, ἡ ὁποία καθ’ ὅλα εἶναι συμπαθής, ὅπως καὶ ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος τὴν ἀνέπτυξεν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§129Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Ἔχω ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς τροπολογίας, κ. Πρόεδρε.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ περισσότεροι τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἔχουν ζητήσει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς τροπολογίας. Εἶσθε ἐγγεγραμμένος δεύτερος, κ. Λέκκα. Ἐπειδὴ ἡ Βουλὴ παρεδέχθη νὰ συζητηθῇ ἡ τροπολογία...

§131Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Λόντος, ὀρθῶς ἑρμηνεύει καὶ τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸ Σύνταγμα εἰπὼν, ὅτι μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Παπασπύρου, ὅπως πράγματι αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ ἔννοια, ἀμέσως ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ τὸ παρεμπῖπτον θέμα. Τὸ θέμα ἀποκαλεῖται ἀπὸ τὴν διάταξιν 36 τοῦ Κανονισμοῦ θέμα παρεμπῖπτον. Ἐπ’ αὐτοῦ καλεῖται ν’ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή. Ἤδη τὸ θέμα θεωρεῖται καὶ ἀπὸ τοὺς προτείναντας ὡς θέμα Συνταγματικὸν καὶ ἑπομένως ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία τὸ δημιουργεῖ ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν διάταξιν 57 τοῦ Συντάγματος. Ἔχει τὸ Προεδρεῖον ὑποχρέωσιν νὰ λύσῃ τὸ θέμα διὰ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ Συνταγματικοῦ θέματος καὶ κατόπιν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§132Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ γίνεται συζήτησις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι κακῶς ἀναφέρεται καὶ ἀνάγεται τὸ ζήτημα εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 36 τοῦ Κανονισμοῦ. Εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ὑπάρχει εἰδικὴ διάταξις τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία σαφῶς ἀπαγορεύει τὴν συζήτησιν μετὰ τὴν προβολὴν Συνταγματικοῦ ζητήματος, ἔστω καὶ ὑπὸ ἑνὸς συναδέλφου.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ αὐτῆς τῆς διατάξεως συζητοῦμεν.

§134Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἰδική μου ἦτο ἡ πρότασις, ὅπως ἀφεθῇ ὁ κ. Παπασπύρου νὰ ἀναπτύξῃ τὴν τροπολογίαν του. Μετὰ τὴν προβολὴν ὅμως τοῦ Συνταγματικοῦ ἀπαραδέκτου, δὲν δύναται νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις, διότι ἐὰν ἡ Βουλὴ παραδεχθῇ τὸ Συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον τῆς συζητήσεως τῆς τροπολογίας, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, δὲν ἔχει νόημα ἡ περαιτέρω συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας αὐτῆς.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαπιστῶν ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Ἡ συνέχεια τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως, μετατροπῆς, συμπτύξεως καὶ μετονομασίας ἑδρῶν τινων τῶν Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης» ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.00′ μ.μ.)