1955.04.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 75η

Σάββατον, 9 Ἀπριλίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 11 π. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ Συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Βαφέας, αἰτεῖται μηνιαίαν, ἀπουσίας ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπίσης οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου καὶ Α. Φράγκος, αἰτοῦνται ὀκταήμερον ἀπουσίας ἄδειαν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τοὺς βουλευτὰς κ. κ. Χ. Βαφέαν, Δ. Παπασπύρου καὶ Α. Φράγκον.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συζήτησις ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ὑπογραφὴν συμβάσεως περὶ ἀξιοποιήσεως τουριστικῶν ἐγκαταστάσεων Ρόδου».

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ὑπογραφὴν συμβάσεως περὶ ἀξιοποιήσεως τουριστικῶν ἐγκαταστάσεων Ρόδου», ὡς φραστικῶς διωρθώθη προστιθεμένων ἐν τῷ τίτλῳ του τῶν λέξεων «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν καταπολέμησιν τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ».

§6Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νομοσχεδίου, νὰ διαμορφωθῇ κατὰ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν κατέθεσα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, προτείνει ὅπως τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, διαμορφωθῇ οὕτω. (Ἀναγινώσκει). Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν καταπολέμησιν τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς βοηθήματος εἰς ἀποχωροῦντας καθηγητὰς κλπ. τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς βοηθήματος εἰς ἀποχωροῦντας καθηγητὰς κλπ. τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κατατάξεως εἰς τὸ Σῶμα Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν ὡς Ἀνθυπολοχαγῶν τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὸν διαγωνισμὸν τῆς 10.1.1955».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κατατάξεως εἰς τὸ Σῶμα Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν ὡς Ἀνθυπολοχαγῶν τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὸν διαγωνισμὸν τῆς 10.1.1955». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ βιομηχανικῶν ζωνῶν εἰς διαφόρους πόλεις καὶ περιοχὰς τῆς Χώρας».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ βιομηχανικῶν ζωνῶν εἰς διαφόρους πόλεις καὶ περιοχὰς τῆς Χώρας». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου ΔΚΣΤʹ τοῦ ἔτους 1912 «περὶ τῶν ὅρων ἱδρύσεως βιομηχανικῶν ἐργοστασίων» ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας». Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 ὁρίζεται ὅτι αἱ ἄδειαι πρὸς ἵδρυσιν βιομηχανίας θὰ δίδωνται κατόπιν ἐπιτοπίου ἐξετάσεως. Τοῦτο εἶναι ὀρθόν, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν προσκόπτει, διότι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας εἶναι ὀλίγαι καὶ δὲν ἐπαρκοῦν. Ἐπίσης διὰ τοῦ ἐδαφίου 2 προβλέπεται ἐπιβράδυνσις τις εἰς τὴν ἔγκρισιν τῆς ἀδείας. Δι’ αὐτὸ πρὸς διευκόλυνσιν τῶν ἐπαρχιῶν θὰ πρέπει νὰ τεθῇ ἕν ὅριον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ πρέπει νὰ γίνεται ἡ ἐπιτόπιος ἔρευνα. Νὰ θέσωμεν ἐντὸς δύο μηνῶν. Νὰ προχωρήσωμεν δὲ εἰς τὴν χορήγησιν τῆς προσωρινῆς ἀδείας καὶ ἡ ἐξέτασις νὰ γίνεται βραδύτερον. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου, δύναμαι νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι δὲν ὑπάρχει παρὰ μόνον εἷς μηχανολόγος.

§16Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν νὰ ἰσχύῃ ἡ ἰδία προθεσμία. Ὅπου τὸ θέμα θὰ εἶναι σοβαρόν, θὰ παρατείνεται ὁ χρόνος. Ὅπου δὲν θὰ παρουσιάζωνται δυσχέρειαι θὰ γίνεται ἐντὸς 3–4 μηνῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ὡρισμένην προθεσμίαν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 δεκτόν;

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4ον.

§21Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὅπου λέγει «Γεν. Διευθυντὴς» θὰ πρέπει μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου «περὶ ἀποκεντρώσεως» νὰ τεθῇ «Νομάρχης».

§22Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐψηφίσθη ἀλλὰ δὲν ἐδημοσιεύθη. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει λόγος νὰ γίνῃ τοῦτο.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4ον, δεκτόν;

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 5 ἕως 12).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου του τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου ΔΚΣΤʹ τοῦ ἔτους 1912 «περὶ τῶν ὅρων ἱδρύσεως βιομηχανικῶν ἐργοστασίων» ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ μέτρων προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας».

§27Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Ἐπιθυμῶν νὰ διευκολύνω τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὀλίγα τινά. Ἡ Κυβέρνησις, ἀποδίδουσα σημασίαν εἰς τὴν ἀναζωογόνησιν τῆς ἐπαρχίας καὶ τὴν ἀποσυμφόρησιν τοῦ Κέντρου, προέβη εἰς τὴν ἐκπόνησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Οἱ σκοποὶ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι γνωστοί. Περιορίζομαι νὰ εἴπω, ὅτι σκοπός μας εἶναι νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν παραγωγικὴν δραστηριότητα εἰς τὰς ἐπαρχίας, μὲ ἰδιαιτέραν διάκρισιν τῆς Ἠπειρωτικῆς καὶ Νησιωτικῆς Ἑλλάδος. Ἐν προκειμένῳ βασιζόμεθα εἰς οἰκονομικὰ καὶ ὄχι τεχνικὰ δεδομένα. Καὶ τοῦτο εἶναι ὀρθόν, διότι ἡ Ἑλλην. βιομηχανία, καὶ δὴ ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία, εἶναι εἰς τὸ πρῶτον στάδιον τῆς ἀναπτύξεώς της καὶ διότι ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία εἶναι τμῆμα τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, ἐκρίθη σκοπιμώτερον νὰ βασίζωμεν τὰς προϋποθέσεις τῆς παραγωγικῆς ἐπιδόσεως εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐπὶ δεδομένων οἰκονομικῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω, εἶναι ὅτι ἡ ἐπιδίωξις τῶν βασικῶν προϋποθέσεων, τῶν οἰκονομικῶν δεδομένων, προϋποθέτει θυσίας δημοσιονομικάς. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ δημοσιονομικὴ κατάστασις τῆς χώρας εἶναι ἱκανοποιητική. Τὴν διαπίστωσιν ταύτην τὴν κάμνω εὐχαρίστως. Νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ εὐκαιρίαν νὰ διατυπώσω τοῦτο εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ Κυβέρνησις ἀποδίδουσα ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα, προέβη εἰς ἀρκετὰς παραχωρήσεις ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ὅλοι μας ἐπιθυμοῦμεν νὰ προσφέρωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον ἐν προκειμένῳ. Δὲν θὰ ἔπρεπεν ὅμως ἡ ἐπιθυμία μας αὐτὴ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς ὑπερβολάς, διότι τοῦτο θὰ ἐγίνετο εἰς βάρος τῆς δημοσιονομικῆς ἰσορροπίας, ἡ ὁποία πάσῃ θυσίᾳ πρέπει νὰ διαφυλαχθῇ διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα, ἀπαραίτητον στοιχεῖον τῆς οἰκονομικῆς ἀνόδου. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ προβῶμεν εἰς περισσοτέρας παραχωρήσεις, ἀπὸ ὅσας ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περιλαμβάνονται.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1ον.

§29Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 παρακαλῶ ὅπως προστεθῇ παρ. 2 ἔχουσα οὕτω ... (ἀναγινώσκει) ...... Πρόκειται περὶ μιᾶς διατάξεως, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τοὺς Δήμους αὐτοὺς νὰ ἀναπτύξουν τὴν βιομηχανίαν των. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι ἡ ἐπαρχία Μεγαρίδος καὶ ἡ ἐπαρχία Ἀττικῆς τυγχάνουν σήμερον τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως, παρακαλῶ νὰ γίνῃ σχετικὴ δήλωσις.

§30Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Αἱ δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ μοῦ ἔδωσαν τὴν ἐλπίδα, ὅτι εἰς τὸ μέλλον, λόγῳ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, θὰ δυνηθοῦν αἱ βιομηχανίαι νὰ ἀνορθωθοῦν. Ἀντιπροσωπεύω τὴν ἐπαρχίαν Βόλου, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε τὸ πρῶτον βιομηχανικὸν κέντρον τῆς Νεωτέρας Ἑλλάδος. Ἐκεῖ ὑπῆρξαν ἀνθοῦσαι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι, λόγῳ τῆς ἰδιαιτέρας ἀναπτύξεως τῆς Πρωτευούσης ἐμαράνθησαν. Ὀφείλω νὰ ἐκφράσω ἐκ μέρους τῆς ἐργαζομένης τάξεως τοῦ Βόλου τὰς εὐχαριστίας μου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λαμβάνονται, ἐδόθη εἰς αὐτὸν ἡ ἐλπίδα, ὅτι θὰ δοθῇ ἐργασία εἰς πάντας.

§31Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Παρακαλῶ νὰ δηλώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τί τροπολογίας θὰ δεχθῇ, διότι ἐὰν δεχθῇ τὰς τροπολογίας αἱ ὁποῖαι συνεζητήθησαν, εἶναι περιττὸν νὰ ὁμιλήσω.

§32Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.) Θὰ πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ τροπολογίαι καὶ νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ ποῖαι τροπολογίαι θὰ γίνουν δεκταί.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Τσούτσουρας.

§34Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αἴτημα τῶν βουλευτῶν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος διὰ τῆς τροπολογίας, ἦτο ὅπως καὶ ἡ Ἀττικὴ καὶ ἡ Μεγαρὶς τύχουν τῆς τιμῆς νὰ θεωροῦνται πρωτεύουσαι, διότι πράγματι καὶ κοινωνικῶς καὶ οἰκονομικῶς καὶ ἡ Ἀττικὴ καὶ ἡ Μεγαρίς, εὐτυχῶς, ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν εἶναι πρωτεύουσαι ἄλλων ἐπαρχιῶν. Οὐχ’ ἧττον ὅμως, οἱ βουλευταὶ Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, ἔχοντες ἐπίγνωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των, ὑπεχώρησαν εἰς τὴν μείζονα αὐτὴν πρότασιν καὶ ἐδέχθησαν τὴν πρότασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Βιομηχανίας, ὅπως ἡ Ἀττική, ὡρισμένα τμήματα τῆς Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, ἔχουν τὴν τιμὴν νὰ θεωροῦνται ὡς ἐπαρχιακὸν τμῆμα ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ ἱδρυθοῦν βιομηχανίαι χωρὶς νὰ τύχουν βέβαια τῶν εὐεργετημάτων τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν. Καὶ δι’ αὐτὸ τὸ τελευταῖον παραμένει μία ἐλαφρὰ πικρία. Ἐλπίζομεν, ὅμως, ὅτι ἐν καιρῷ τῷ δέοντι, εὐθύς, ὡς αἱ αἰσιόδοξοι προβλέψεις τοῦ ἀξιοτίμου καὶ φιλτάτου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπαληθεύσουν ὅτι θὰ ἐπεκταθοῦν τὰ προνόμια ταῦτα καὶ ἐπὶ τῶν ἐπαρχιῶν αὐτῶν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φράγκου ἔχει τὸν λόγον.

§36Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία δικαιώνει ἔν τινι μέτρῳ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν ἐπαρχιῶν τῆς Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λέκκας ἔχει τὸν λόγον.

§38Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 1 προστατεύονται ὅλαι αἱ ἐπαρχίαι τοῦ Κράτους καὶ μόνον αἱ ἐπαρχίαι Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος ἐξαιροῦνται τῆς προνοίας. Ἡ τοιαύτη ἄνισος μεταχείρισις ὁμολογῶ ὅτι μᾶς ἐξεγείρει καὶ διαμαρτυρόμεθα ἐντόνως ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς. Τὸ νομοσχέδιον θὰ ὤφειλε καθ’ ἡμᾶς, νὰ ἐξαιρέσῃ τὰς ἐντὸς τῶν τέως Δήμων Ἀθηναίων καὶ Πειραιῶς ἐγκατεστημένας, ἱδρυθησομένας ἤ μεταφερθησομένας βιομηχανίας καὶ ἀντιθέτως νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν προστασίαν αὐτοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον Ἀττικὴν καὶ Μεγαρίδα. Δυστυχῶς, διαπιστοῦται, κ. Πρόεδρε, διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ὅτι αἱ ἐπαρχίαι Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, μόνον τὸ ὄνομα τῶν ἐπαρχιῶν ἔχουν οὐχὶ καὶ τὴν χάριν τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν, καθόσον τὸ Κράτος ὁσάκις κάποτε ἀποφασίζει νὰ προστατεύσῃ τὰς ἐπαρχίας, ρητῶς ἔρχεται καὶ ἐξαιρεῖ τὰς ἐπαρχίας Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος. Τὸ φαινόμενον αὐτὸ εἶναι θλιβερόν. Εἶναι γεγονὸς ὅτι οὐδεμία μέχρι σήμερον Κυβέρνησις ἐπρόσεξε τὰς ἐπαρχίας, ἡ σημερινὴ ὅμως ἐσχάτως — καὶ ὀφείλω νὰ τονίσω αὐτὸ — ὑπερέβαλεν εἰς ἀδιαφορίαν ὅλας τὰς προηγουμένας. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, καὶ κ. ὑπουργέ, ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ ὅπως εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας ὑπάγονται καὶ ἐγκατεστημέναι, μεταφερθησόμεναι ἤ ὁρισθησόμεναι εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος τοιαῦται. Οἱ κάτοικοι τῆς Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος εὑρίσκονται εἰς πραγματικὴν ἀπόγνωσιν. Ἐὰν σεῖς κλείσετε καὶ τὰς ἐλαχίστας βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας, τότε μὴ χειρότερα.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πάρρης ἔχει τὸν λόγον.

§40Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ξεφύγω ὀλίγον τῶν πλαισίων τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 1.

§41Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομηχ.). Ποιοῦμαι ἔκκλησιν νὰ μὴ ἐκφύγετε ἀπὸ τὸ ἄρθρον 1 διὰ νὰ προχωρήσωμεν καὶ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Παρακαλῶ θερμότατα νὰ περιορισθῆτε εἰς ὅ,τι ἔχετε νὰ εἴπητε διὰ τὸ ἄρθρον 1.

§42Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Τότε ἐπιφυλάσσομαι.

§43Μ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Δὲν ἀποδέχομαι τὰς κατηγορίας, αἱ ὁποῖαι ἐξεπέμφθησαν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§44Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Τὰς ἀντιλήψεις μου εἶπα.

§45Μ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Συνηγορῶ ἀπολύτως ὑπὲρ τῆς τροπολογίας διὰ τὴν Ἀττικὴν καὶ Μεγαρίδα καὶ πλέον συγκεκριμένως, ζητῶ ὅπως περιληφθῇ καὶ ἡ περιοχὴ τῆς Κερατέας, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀγροτικὴ περιοχὴ κ. Πρόεδρε ἀλλ’ εἶναι περιοχή, ἡ ὁποία ἔχει ὡρισμένας βιομηχανίας.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§47Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνυπογράφω ἐξ ὁλοκλήρου τὰ ὅσα ὁ ἔγκριτος ἐξ Ἀττικῆς συνάδελφος κ. Λέκκας διετύπωσε καὶ νομίζω ὅτι αἱ παρατηρήσεις του εἶναι τόσον βάσιμοι καὶ ὀρθαί, ὥστε νὰ προκαλέσουν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας. Θὰ ἠμποροῦσεν ὅμως νὰ γίνῃ ἐδῶ κάποια διάκρισις. Ἐπειδὴ ὡρισμένοι οἰκονομικῶς ἰσχυροὶ ἔχουν τὰς μεγάλας βιομηχανίας εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἀττικῆς, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἕνας διαχωρισμός. Διότι αἱ μικραὶ βιομηχανίαι τῆς Ἀττικῆς διὰ ποῖον λόγον πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν τῶν προστατευτικῶν μέτρων; Ἐὰν τυχὸν ὁ Α. μεγαλοβιομήχανος ἔχῃ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἀττικῆς μίαν βιομηχανίαν ἄς γίνῃ ἕνας διαχωρισμός.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατυπώσατε παρακαλῶ μίαν τροπολογίαν.

§49Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐὰν τυχὸν ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχῃ τὴν διάθεσιν νὰ παρακολουθήσῃ τὰς σκέψεις μου, εἶναι εὔκολον νὰ γίνῃ ἡ διατύπωσις μιᾶς τροπολογίας. Κύριοι βουλευταί, αἱ μικραὶ βιομηχανίαι τῆς Ἀττικῆς διὰ ποῖον λόγον θὰ ἐξαιρεθοῦν ἀπὸ τὰ εὐεργετικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται διὰ τὰς ὑπολοίπους περιοχάς; Ἐὰν ὑπάρχῃ μία μεγάλη βιομηχανία εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ἀττικῆς, νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος, νὰ διαχωρίσωμεν τὸ πρᾶγμα. Ἀλλὰ διὰ τὰς μικρὰς βιομηχανίας εἶναι ἔργον δικαιοσύνης, νὰ ἐπεκταθοῦν αἱ προστατευτικαὶ διατάξεις τοῦ νόμου.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπερδελῆς ἔχει τὸν λόγον.

§51Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δευτερολογήσω ἐπὶ τῆς τροπολογίας μου. Τὴν παράγραφον 1 τοῦ Ν. Δ. 2176)1952 δὲν τὴν ἐθέσπισεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Τὴν ἐθέσπισε μία ἄλλη Κυβέρνησις. Παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ χθὲς καὶ προχθὲς καὶ σήμερα νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ τὴν ἀποδεχθῇ. Τὰ παράπονα, λοιπόν, τῶν κ. συναδέλφων ἐξ Ἀττικῆς καὶ Λεβαδείας, πρέπει νὰ ἀπευθυνθοῦν εἰς ἄλλην Κυβέρνησιν, καὶ ὄχι πρὸς τὴν παροῦσαν, τῆς ὁποίας τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐπαρχίαν Μεγαρίδος, τοὐλάχιστον ὅπως γνωρίζω, εἶναι ἀμέριστον. Δὲν ὑπάρχει ἑπομένως κ. Πρόεδρε, ἔλλειψις κυβερνητικῆς δραστηριότητος. Παρακαλῶ ὅθεν ἐπειδὴ ὁ κ. συνάδελφος Ἀττικῆς ἔκαμε χρῆσιν μιᾶς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑποβάλει, παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσῃ ἰδιαιτέρως ὅπως καὶ τὸν κ. ὑπουργόν. Εἰς τὸ Ν. Δ. 2176)1952 τοῦ ὁποίου παρεκάλεσα τὴν τροποποίησιν, ὑπάρχει εἰδικὴ παράγραφος, ἡ ὁποία λέγει ὅτι: «Ὅταν ὑπάρχουν εἰς μίαν ἐπαρχίαν ὡς τῆς Μεγαρίδος, ἢ ἱδρυθοῦν βιομηχανίαι ποὺ ἔχουν τὰς πρώτας ὕλας ἐκ τῆς ἐπαρχίας αὐτῆς ὅπως π. χ. μία βιομηχανία οἴνων, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εὐχερῶς εἰς τὴν περιοχὴν Ἀττικῆς, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐκεῖ βιομηχανία οἰνοπνευματοποιήσεως, ποὺ ἡ πρώτη ὕλη βγαίνει εἰς τὴν Κρήτην». Αὐτὴν τὴν τροπολογίαν ἤθελα νὰ κάμω ἐν συνεχείᾳ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ὅτι δηλαδὴ τῶν εὐεργετημάτων τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, πρέπει νὰ τύχουν καὶ αἱ βιομηχανίαι αἱ ἱδρυθησόμεναι συμφώνως τῇ παραγράφῳ 3 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 1952.

§52Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς εἰς τὸν συνάδελφον κ. Μπερδελῆν. Ὅτι κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου δὲν ἐπεκαλέσθην συγκεκριμένην τροπολογίαν. Ἐγὼ διεμαρτυρήθην διὰ τὴν ἄνισον μεταχείρισιν τῆς Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος ἔναντι τῶν λοιπῶν ἐπαρχιῶν τῆς Ἐπικρατείας. Αὐτὸ εἶπα ἐγώ.

§53Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ὡς μὲ κατηγόρησεν ὁ φίλτατος συνάδελφος.

§54Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Δὲν κατηγόρησα κανένα. Ἐγίνατε αὐτεπαγγέλτως συνήγορος τῆς Κυβερνήσεως;

§55Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ὁ κ. Λέκκας ἐὰν μοῦ εἶχε κάμει τὴν τιμὴν νὰ μὲ ἀκούσῃ, ἐπειδὴ προηγούμην τούτου εἰς τὴν ὁμιλίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, θὰ ἔβλεπεν ὅτι εἶπον ὅτι οἱ βουλευταὶ Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, χωρὶς νὰ κάμουν διάκρισιν τίνες βουλευταί, εἶχον μείζονα πρότασιν ἀποκαταστάσεως τῶν δύο τούτων ἐπαρχιῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ συζητούμενον ἄρθρον. Παρὰ ταῦτα ὅμως ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις ἀνεγνώρισε κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος τὴν πρότασίν μας, τουτέστιν ἐπέτρεψεν εἰς τὰς ἐπαρχίας Μεγαρίδος καὶ Ἀττικῆς τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτῶν ὡς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἑπομένως ἐπέτρεψεν τὴν δυνατότητα τῆς ἱδρύσεως βιομηχανίας εἰς τὰς ἐπαρχίας αὐτάς...

§56Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Γενικῶς, κ. συνάδελφε; Εἰς ὅλα τὰ μέρη Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος;

§57Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ὄχι, δὲν εἶναι δυνατόν, ἡ Ἐλευσῖνα διὰ τὴν ὁποίαν δύναμαι ἐγκύρως νὰ ὁμιλήσω, νὰ ἀξιοῦν οἱ βουλευταὶ τῆς Μεγαρίδος νὰ θεωρῆται ἐπαρχιακὴ βιομηχανία, διότι δὲν δύναται νὰ ἀγνοήσῃ τις, ὅτι ἡ Ἐλευσὶς εἶναι τεράστιον βιομηχανικὸν κέντρον καὶ ὅτι δὲν ἔχει ἀνάγκην εἰδικῆς προστασίας, καὶ διὰ νὰ ὑποδείξωμεν ὅτι ὅλοι ἐδῶ εἰς τὴν αἴθουσαν ἔχομεν συναίσθησιν τῶν πραγμάτων καὶ δὲν συζητοῦμεν πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν γίνονται... (Θόρυβος. Κωδωνοκρουσίαι).

§58Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συναίσθησιν κ. συνάδελφε, θὰ μὲ ἀναγκάσετε νὰ σᾶς διακόψω. Δὲν ἠσχολήθην μὲ σᾶς καὶ μὲ τὰς τροπολογίας σας. Ὁμιλῶ γενικῶς.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λέκκα, μὴ διακόπτετε.

§60Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Οἱ Σαλαμίνιοι εἶναι εὐγενεῖς, ἔχουν καὶ ἱστορίαν.

§61Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ἐπαναλαμβάνω κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ βουλευταὶ Μεγαρίδος, ὁμιλοῦντες περὶ τῆς ἐπαρχίας Μεγαρίδος καὶ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν ἐπαρχίαν, δὲν ἦτο δυναὸν νὰ μὴ δεχθοῦν τὴν ἐξαίρεσιν ὡς ἐπαρχιακοῦ κέντρου τῆς Ἐλευσῖνος, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Ἐλευσὶς εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἐπαρχιακὰ κέντρα, τὰ ὁποῖα ταύτην τὴν στιγμὴν συναγωνίζονται τὸν Πειραιᾶ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ἐπέμεινα ἐπὶ τῆς ἐξαιρέσεως ὁλοκλήρου τῆς ἐπαρχίας Μεγαρίδος, ἀλλ’ ἠρκέσθην εἰς τὴν λογικὴν διάκρισιν ποὺ ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τὴν ἐπαρχίαν Μεγαρίδος. Εἶπον ὅτι ἡ Ἐλευσὶς καὶ τὰ πέριξ τῆς Ἐλευσῖνος, ὡς ὁ Ἀσπρόπυργος, ἐφ’ οὗ τὰ διϋλιστήρια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἐπαρχία. Πᾶσα ἀντίθετος πρότασις, κατ’ ἐμὲ θὰ ἦτο ἀσταθὴς καὶ ἀβάσιμος. Δι’ αὐτὸ οἱ βουλευταὶ τῆς ἐπαρχίας Μεγαρίδος εἴμεθα ἐπὶ τοῦ παρόντος ἱκανοποιημένοι διὰ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία μετ’ ὀλίγον θὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, καὶ διαπιστοῦμεν ὅτι εἰς τὸ μέλλον περισσότερον θὰ μᾶς ἱκανοποιήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§62Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Οἱ κάτοικοι Ἀττικῆς, ὁσάκις εἶχον θέματα ζωτικὰ διὰ τὴν ἐπαρχίαν Ἀττικῆς, τὰ ὑπέβαλον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ τὰ ἔκαμεν ἀποδεκτά. Προχθὲς ἀκόμη ἔφερε νόμον ἐδῶ περὶ ἀποστάξεως τοῦ οἴνου καὶ ἐπέτρεψε τὴν ἀπόσταξιν τοῦ οἴνου. Δυστυχῶς τὰ παράπονα τοῦ κ. Λέκκα εἶναι ἀπαράδεκτα καὶ ἀβάσιμα. Ἀλλ’ ἀσφαλῶς ὁ κ. Λέκκας, ὁ ὁποῖος δὲν παρακολουθεῖ τὰ θέματα τῆς Ἀττικῆς, δύναται νὰ λέγῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγει.

§63Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§64Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου κ. Πρόεδρε, πολλὰ ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῆς Ἀττικῆς καὶ εἴμεθα εὐγνώμονες πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, δι’ ὅσα ἔκαμεν. Ἐν προκειμένῳ κ. Πρόεδρε, ὅταν εἴδομεν τὸ νομοσχέδιον, ἐκάμομεν εἰδικὴν τροπολογίαν ἐγώ, ὁ κ. Τσούτσουρας καὶ ὁ κ. Μπερδελῆς καὶ ἠξιώσαμεν νὰ μὴ γίνῃ ἡ ἐξαίρεσις αὐτὴ διότι πράγματι, ἠδικεῖτο ἡ ἐπαρχία μας, καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπεδέχθη.

§65Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Εἰς ἐμὲ ὁμιλεῖτε, κ. συνάδελφε; Δὲν σᾶς ἤκουσα. Ὁμιλεῖτε σπανίως καὶ τὰ χάνετε φαίνεται.

§66Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη, ὅπως εἰς μερικὰ ἐργατικὰ κέντρα τῆς Ἀττικῆς, ἐπιτραπῇ ἡ ἵδρυσις βιομηχανίας.

§67Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ θερμότατα νὰ καταβάλωμεν ὅλοι πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν, διὰ νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὅσον τὸ δυνατὸν καλλίτερον, ἀλλὰ βεβαίως, ἐνδεχομένως νὰ ὑπάρξουν διαφορετικαὶ ἀντιλήψεις. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἀκόμη εἶναι δυνατόν, ἄν διατυπωθῇ κατὰ τρόπον ἤρεμον. Ἐὰν συνεχισθῇ ὁ τόνος αὐτὸς τῆς συζητήσεως, ὅπως τώρα, τότε δὲν συζητοῦμεν νομοσχέδιον, διὰ τὸ ὁποῖον, κατὰ βάσιν, ὅλοι συμφωνοῦμεν.

§68Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὰς ἐνδεχομένας ἀτελείας, τὰς ὁποίας δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἀνθρώπινον ἔργον, νομίζω ὅτι τὸ ἄρθρον 1, ἔχει ἐθνικὸν περιεχόμενον. Διὰ τοῦτο δὲν πρέπει νὰ τορπιλλισθῇ τὸ νομοσχέδιον διὰ τῆς ὑποβολῆς τροπολογιῶν.

§69Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 1, κ. ὑπουργέ, ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν: Λέγει τὸ ἄρθρον 1: «Ἐκτὸς τῆς......... (ἀναγινώσκει).........». ... Ἔχει παραλειφθῆ ἡ ἐπαρχία Τροιζηνίας, καὶ παρακαλῶ νὰ συμπεριληφθῇ.

§70Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Προσετέθη ὑπό τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, κ. συνάδελφε.

§71Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰς σχετικὴν ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀθηνῶν συναδέλφου κ. Ζαλοκώστα, ἀπήντησα, ὅτι εἶμαι ἕτοιμος νὰ μελετήσω μελέτην ὑποβληθησομένην προσεχῶς, ὅπως ἐλπίζω καὶ ἡ ὁποία θὰ ἀφορᾷ τὴν διαφοροποίησιν τῆς προστασίας τῶν διαφόρων βιομηχανιῶν κατὰ κλάδον καὶ κατὰ τόπους. Τότε θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ μελετήσωμεν καὶ τὶ πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τὰς μικρὰς βιομηχανίας τῆς περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Λεβαδείας. Σήμερον ὅμως, δὲν εἶναι δυνατὸν ἄνευ αὐτῆς τῆς μελέτης νὰ προχωρήσωμεν εἰς διαφοροποίησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ ἡ τροπολογία τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν Ἀττικῆς–Μεγαρίδος εἶναι δικαία, διὰ τοῦτο ἐγὼ τὴν ἀποδέχομαι, δηλαδή, νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὰς περιοχὰς αὐτάς, περὶ ὧν ἡ τροπολογία, ἡ ἵδρυσις νέων βιομηχανιῶν κατ’ ἐξαίρεσιν ἀπὸ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου 2176 τοῦ 1952, ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν. Προτείνω, λοιπόν, νὰ τεθῇ μία νέα παράγραφος εἰς τὸ ἄρθρον 1 ὡς 2α παράγραφος.

§72Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ν’ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι γνωστὴ ἡ τροπολογία.

§74Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). «Τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 2176)52 ἐξαιροῦνται αἱ περιφέρειαι τῶν Δήμων.... ........ (ἀναγινώσκει).............». Ἐπίσης, εἰς τὴν παράγραφον 1 μετὰ τὴν λέξιν «Κυθήρων» νὰ προστεθῇ καὶ ἡ λέξις «Τροιζηνίας». Εἶναι ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἀποδέχομαι.

§75Η. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἀντιτιθέμεθα εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ πνεῦμα τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν καὶ διότι διὰ τῆς ἀποδοχῆς της τορπιλλίζεται ἡ βάσις καὶ ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὴν τόνωσιν τῆς ἐπαρχίας.

§76Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Πρόκειται, κ. συνάδελφε, περὶ ἐλευθερίας ἱδρύσεως καὶ ὄχι περὶ παροχῆς ἄλλων πλεονεκτημάτων, ἄλλως τε πρόκειται περὶ τῶν ἀκραίων περιφερειῶν τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λέκκας ἔχει τὸν λόγον.

§78Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα τοὺς ἀξιοτίμους κ. συναδέλφους, τόσον τοὺς ἐξ Ἀττικῆς, ὅσον καὶ τοὺς ἐκ Μεγαρίδος. Εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶπον ὅτι ἔχω ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν κ. συναδέλφων. Ἀντιθέτως, ἐγὼ ὁμιλῶν, ἐπρότεινα τροπολογίαν, ἡ ὁποία δὲν θὰ περιλαμβάνῃ μόνον ὡρισμένας πόλεις τῶν ἐπαρχιῶν τούτων, ἀλλὰ εἰς τὴν ὁποίαν θὰ περιελαμβάνετο τὸ σύνολον τῶν ἐπαρχιῶν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος καὶ συγκεκριμένως τῆς ὑπαίθρου Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος ἐκτὸς τῶν Δήμων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἐλευσῖνα, ποὺ εἶπε μεταγενεστέρως ὁ κ. Τσούτσουρας, εἶναι ἕνα θέμα ποὺ ἠμποροῦσε νὰ συζητηθῇ ὡς ἐξαίρεσις. Ἡ ὁμιλία ἡ ἰδική μου περιεστράφη ἐπὶ τοῦ ἄρθρου καὶ ἐξέφρασα τὸ παράπονόν μου, διότι ἐνῷ ὅλαι αἱ ἐπαρχίαι προστατεύονται, δὲν τυγχάνουσι σαφῶς προστασίας αἱ ἐπαρχίαι Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φράσιν τοῦ κ. Τσούτσουρα, ἐὰν ἔχω, δηλαδή, συναίσθησιν ἢ ὄχι, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο...

§79Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶπον τοιοῦτον πρᾶγμα. Δὲν ὡμίλησα, οὔτε ὑπηνίχθην τίποτε διὰ νὰ σᾶς θίξω.

§80Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ὑπάρχει θέμα, κ. συνάδελφε, ἐφ’ ὅσον εἴπατε, ὅτι δὲν ἐλέχθη τίποτε. Δὲν γνωρίζω, ὅμως, ἐὰν καὶ ὁ κ. Φράγκος θὰ ἀνακαλέσῃ τὸ λεχθὲν ὑπ’ αὐτοῦ, ὅτι «εἶμαι μακρὰν τῆς ἐπαρχίας μου καὶ δὲν παρακολουθῶ τὰ θέματα αὐτῆς». Τοῦ ἀπαντῶ, ὅτι ἐὰν εἶμαι μακράν ἢ ὄχι τῆς ἐπαρχίας μου, ταῦτα δὲν λέγονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ μόνον, τὴν ὁποίαν νὰ ἐρωτήσῃ καὶ μάλιστα κατὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς, αἵτινες γίνονται συνήθως Κυριακήν, διὰ νὰ ἔχῃ ρητὴν καὶ κατηγορηματικὴν τὴν Δευτέραν τὴν ἀπάντησιν τοῦ λαοῦ τῆς Ἀττικῆς.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον.

§82Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα μὲ ἀπόλυτον ἀμεροληψίαν καὶ πολλὴν προσοχὴν αὐτὴν τὴν ἀντίθεσιν τῶν διαφόρων ἀπόψεων καὶ ἠκούσαμεν καὶ τὰς ἀπόψεις τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς τροπολογίας. Ἐπιθυμῶ νὰ σημειώσω, ὅτι διακατέχομαι ἀπὸ τὴν ἀνησυχίαν, μήπως ἡ τροπολογία αὐτὴ γενομένη δεκτὴ ἀνατρέψῃ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου παρὰ τὰς γνώμας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας. Καὶ τοῦτο, διότι εἷς ἐκ τῶν σκοπῶν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, εἶναι πέραν τῆς προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἡ προσπάθεια τῆς ἀντιμετωπίσεως, ἔστω καὶ μερικῶς τοῦ ἐπικινδύνου προβλήματος τῆς ἀστυφιλίας, δηλαδή, τῆς συγκεντρώσεως τοῦ πληθυσμοῦ εἰς τὰ μεγάλα κέντρα. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δοθῇ διὰ τῆς μεθόδου τῆς τροπολογίας, ἡ εὐχέρεια τῆς ἱδρύσεως βιομηχανίας, εἰς ἀπόστασιν μικρὰν σχετικῶς ἀπὸ τὸ μέγα κέντρον τῶν Ἀθηνῶν, διακατέχομαι καὶ ἐπιμένω ἐπὶ τῆς ἀντιλήψεως αὐτῆς, ὅτι ἐνδεχομένη προσπάθεια τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἡ ὁποία ἀπέχει ἀπὸ τοῦ ὑδροκεφάλου, δὲν ἐπιτυγχάνεται. Δι’ αὐτό, θὰ παρακαλέσω, τὸν κ. ὑπουργόν, ἀντιλαμβανόμενος καὶ τὴν διάθεσίν του καὶ ἐνδεχομένως καὶ τὰς δυσχερείας του, πρὶν ἢ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν, νὰ θελήσῃ νὰ τὴν ἐρευνήσῃ καὶ ἴσως–ἴσως, διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, θὰ πρέπει νὰ θελήσῃ νὰ ἀκούσῃ τὰς γνώμας τῆς Βουλῆς καὶ ἐν πολλοῖς καὶ τὴν γνώμην τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§83Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Παρακαλῶ, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ διασαφηνίσῃ, ὅτι ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη πρὸ ὀλίγου, δὲν ἀφορᾷ τὴν παροχὴν εὐεργετημάτων, τὰ ὁποῖα παρέχονται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχή, ἀλλὰ θέλω νὰ παρατηρήσω ἐπίσης, ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς, διότι δὲν τὴν εἶχον ἀναγνώσει προηγουμένως, ὅτι διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἐξαιροῦνται γενικῶς, ἢ παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τὴν κατὰ τὸ ἄρθρον 2 διαδικασίαν τοῦ νόμου 2176 χορηγήσεως ἀδείας εἰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας; Παρακαλῶ, νὰ διασαφηνισθῇ, διὰ νὰ γνωρίζωμεν τὶ θὰ ψηφίσωμεν. Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 2176 ἔχει 2 διατάξεις. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 1 ὁρίζει ρητῶς, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ χορήγησις ἀδείας ἱδρύσεως βιομηχανίας εἰς τὴν περιοχὴν Ἀττικῆς. Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία δευτέρα παράγραφος, ἡ ὁποία ὁρίζει, ὅτι, κατ’ ἐξαίρεσιν δύναται ὁ ὑπουργὸς νὰ τὸ ἐπιτρέψῃ, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ συμβουλίου βιομηχανίας. Ἐὰν εἶναι τὸ πρῶτον ἀντιτίθεμαι. Ἐὰν εἶναι τὸ δεύτερον, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἔχει ἤδη γίνει τοσαύτη κατάχρησις—μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ 2176, ἑκατοντάδες βιομηχανίαι ἔχουν ἱδρυθῆ εἰς τὴν Πρωτεύουσαν διὰ τῆς μεθόδου τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 1—ὥστε δὲν βλέπω διατὶ νὰ μὴ γίνῃ ἀποδεκτή.

§84Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον μετὰ δύο ἔτη λήγει ἡ ἀπαγόρευσις τοῦ νὰ ἱδρυθοῦν βιομηχανίαι εἰς τὴν Ἀττικήν, νομίζω, ὅτι δὲν θίγεται ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§86Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι, τὸ θέμα ἀξίζει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δι’ αὐτό, θὰ παρεκάλουν τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ μὲ προσέξουν. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ δύο θεμέλια, ὡς ἐξήγησα προχθές, τοῦ ἀρχικοῦ νόμου 2176 εἶναι δύο. Πρῶτον τὸ Διοικητικὸν μέσον τῆς ἀπαγορεύσεως ἐπὶ μίαν πενταετίαν τῆς ἱδρύσεως νέων βιομηχανιῶν εἰς τὴν περιοχὴν πρωτευούσης. Τὸ δεύτερον θεμέλιον εἶναι σειρὰ τῶν οἰκονομικῶν μέτρων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐξωθεῖτο ὁ βιομήχανος νὰ ἱδρύσῃ τὴν βιομηχανίαν του ἐκτὸς τῆς πρωτευούσης. Ἡ διοικητικὴ ἀπαγόρευσις ἀπετέλεσε τὸ πρῶτον καὶ ἐξ ἴσου οὐσιῶδες σκέλος τοῦ 2176 καὶ ἀπέβλεπεν ἀμέσως εἰς τὸν ἐπηρεασμὸν τῆς βιομηχανικῆς διαμορφώσεως τῆς χώρας. Ἀνέπτυξα, ὅτι ἡ συγκέντρωσις τῶν βιομηχανιῶν εἰς Ἀθήνας καὶ τὴν Ἀττικήν, δὲν ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς οἰκονομικοὺς λόγους. Ἡ συγκέντρωσις ὀφείλεται βασικῶς εἰς μίαν ψυχολογίαν τῆς ὁποίας δὲν χρειάζεται νὰ κάμω ἀνάλυσιν ἀπὸ τοῦ βήματος. Ὑπῆρξε, κύριοι συνάδελφοι, πνεῦμα φυγῆς ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν, ἰδίως ἀπὸ τὰς ἀκριτικὰς ἐπαρχίας, λόγῳ τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ ἀνταρτοπολέμου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐναντίον τοῦ πνεύματος αὐτοῦ, ἐμμέσως μόνον δι’ οἰκονομικῶν μέτρων δυνάμεθα νὰ ἀντιδράσωμεν. Ἀντίδρασις, ἄμεσος, μόνον διὰ μηχανικῶν οὕτως εἰπεῖν, μέτρων δύναται νὰ ἐκδηλωθῇ. Ἤτοι διὰ διοικητικῶν μέτρων ἀπαγορευόντων τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν εἰς τὸ Κέντρον. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ὑπῆρξεν ἀναπόσπαστον μέλος ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2 εἰς τὸν νόμον 2176, ὅπως ἐπὶ μίαν 5ετίαν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου ἐκείνου, ἀπαγορεύεται ἡ ἵδρυσις βιομηχανιῶν εἰς τὴν περιοχὴν Ἀττικῆς. Ὑπῆρξεν ἑπομένως βασικὴ καὶ ἀναπόσπαστος ἡ διάταξις αὐτή, χάριν τῆς ἐθνικῆς ἀνάγκης διατηρήσεως καὶ ἐπιβιώσεως τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἡ παράταξις, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ἐξετέλεσεν, ὅπως πάντοτε τὸ καθῆκον της, ὑπακούουσα εἰς τὴν ἐθνικὴν αὐτὴν ἐπιταγήν. Κύριοι, ἐθέσαμεν τότε τὴν 5ετίαν. Σήμερον παρῆλθον ἤδη τρία ἔτη, καὶ ἀπομένουν δύο. Αἱ συνθῆκαι ὅμως, ποὺ μᾶς ἐπέβαλαν τότε τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου ἐκείνου, δὲν ἐξηλείφθησαν. Διὰ τοῦτο ἐὰν παραμείνῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ὡς ἔχει, οὐδεμία ἵδρυσις βιομηχανιῶν θὰ γίνῃ εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Διὰ τοῦτο ἐζήτησα, ἡ διάταξις τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 νὰ ἐπεκταθῇ διὰ μίαν ἀκόμη 5ετίαν. Ἐὰν δὲν τὸ κάμωμεν αὐτό, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὁ βιομήχανος, τοῦ ὁποίου ἡ ἐπένδυσις εἶναι μακροχρόνιος καὶ ὄχι ἐφήμερος, θὰ ἀναμείνῃ τὴν πραγματοποίησιν, μετὰ τὴν πάροδον τῆς ὑπολοίπου διετίας, εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Δι’ αὐτὸ ὑπέβαλα τροπολογίαν, ζητῶν δι’ αὐτῆς νὰ ἐπεκταθῇ διὰ μίαν ἀκόμη 5ετίαν ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἱδρύσεως βιομηχανιῶν εἰς τὸ Κέντρον. Ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω, ὅτι μοῦ κάμνει κατάπληξιν ἡ νέα τροπολογία τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων Ἀττικῆς, διὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργός, ἐφάνη τόσον πρόθυμος, ὅπως τὴν ἀποδεχθῇ. Αἱ Ἀθῆναι, κύριοι, εἶναι ἐντὸς τῆς Ἀττικῆς. Ὅλα τὰ πλεονεκτήματα τῶν Ἀθηνῶν, τὰ ἀπορροφᾷ ἡ Ἀττική. Πρὸς τί λοιπὸν νὰ δώσωμεν ἀπὸ τώρα τὸ δικαίωμα τῆς ἱδρύσεως βιομηχανιῶν εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτὴν καὶ νὰ τὸ ἀφαιρέσωμεν ἐν τῇ οὐσίᾳ ἀπὸ τὰς ἄλλας ἐπαρχίας; Ἐὰν γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία, κύριοι βουλευταί, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἀπὸ σήμερον θὰ ἀρχίσουν ἐφαρμοζόμενα τὰ ὅσα φοβοῦμαι ὅτι θὰ γίνουν μετὰ τὴν 2ετίαν. Τότε εἶναι περιττὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι λαμβάνομεν μέτρα διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Οἱ νέοι βιομήχανοι θὰ ἔλθουν εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ἀττικῆς. Ὅσοι δὲ μόνον ἔτυχε νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰς ἐπαρχίας, θὰ ἀπολαμβάνουσι τῶν πλεονεκτημάτων τοῦ νόμου. Ὄχι μόνον δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τορπίλλην τοῦ νομοσχεδίου καὶ αἴρει τὸ πλεονέκτημα τῶν οἰκονομικῶν παροχῶν εἰς τὰς βιομηχανίας τῶν ἐπαρχιῶν, ἀλλὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν μου περὶ παρατάσεως τῆς ἀπαγορεύσεως ἐπὶ μίαν εἰσέτι 5ετίαν. Δέν ἔχω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ προσθέσω τίποτε.

§87Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ἐπειδή, κ. συνάδελφε, προφανῶς δὲν ἐγένετο ἀντιληπτὸν τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου, ὅσον ἀφορᾷ τὰς διακρίσεις τῶν διαφόρων περιφερειῶν, θὰ ἐπεθύμουν νὰ δώσω μία ἐξήγησιν. Δύο εἶναι οἱ λόγοι. Πρῶτον, τῆς ἀποσυμφορήσεως τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, δεύτερον, διὰ νὰ δοθῇ καὶ ζωὴ καὶ κίνησις εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, φρονεῖτε, ὅτι ὁ Δῆμος Ἐρυθρῶν, ὁ ὁποῖος ἀπέχει δύο μέτρα ἀπὸ τὰς Θήβας, ἔχει τὰς προϋποθέσεις νὰ θεωρηθῇ πρωτεύουσα καὶ ἡ Μεγαρίς, ποὺ ἀπέχει δύο βήματα ἀπὸ τὴν Πελοπόννησον, φρονεῖτε, ὅτι εἶναι τόσον μεγάλη, καὶ μάλιστα ὅταν πρόκειται διὰ τὰ πλέον πτωχὰ μέρη τῆς Ἀττικῆς;

§88Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀδιστάκτως ναί, κ. συνάδελφε, διότι κἄπου θὰ μποῦν τὰ ὅρια. Ἐγώ, διὰ τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς, θὰ προέτεινα ἄλλα μέτρα προστασίας της. Ἐδῶ λαμβάνεται ἕνα εἰδικὸν μέτρον καὶ ἂς μὴ ἐρχόμεθα ὅλοι νὰ ζητοῦμεν τὴν ἐφαρμογήν του, διὰ κάθε περίπτωσιν. Ἡ αἰτία ποὺ μὲ κάνει νὰ ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν τροπολογίαν σας, εἶναι ὅτι, ἐὰν γίνῃ ρῆγμα εἰς τὴν βασικὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, τότε δὲν θὰ σταματήσωμεν πουθενὰ καὶ ἡ προστασία τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, δὲν θὰ εἶναι προστασία τῆς βιομηχανίας, ἀλλὰ προστασία τῶν φορέων αὐτῆς, δηλαδή, μόνον τῶν βιομηχάνων ποὺ ὑπάρχουν ἤδη εἰς τὴν ἐπαρχίαν εἰς βάρος τῶν συναδέλφων των τῆς Πρωτευούσης, οἱ ὁποῖοι τέλος πάντων δὲν ἡμάρτησαν τόσον πολύ, ἱδρύοντες ἀπὸ 60–70 ἐτῶν βιομηχανίας διὰ νὰ τύχουν τοιαύτης σήμερον τιμωρίας.

§89Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω ζωηροτάτας ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν εἰς τὰ προάστεια τῶν Ἀθηνῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπαρχία καθημερινῶς φθίνει καὶ τελεῖ ὑπὸ διαρκῆ μαρασμόν. Αἱ πόλεις τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας, Πάτραι καὶ Αἴγιον, αἵτινες ἄλλοτε ἤνθουν, σήμερον εὑρίσκονται εἰς ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ πλήρη μαρασμὸν καὶ εἰς τοῦτο κυρίως συνετέλεσεν ἡ μεταφορὰ τῶν βιομηχανιῶν εἰς τὸ κέντρον. Εἶναι ἀναπότρεπτος ἀνάγκη νὰ θεσπισθῇ ἡ ἐπὶ μίαν δεκαετίαν ἀπαγόρευσις ἱδρύσεως βιομηχανιῶν εἰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ περιφέρειαν Διοικήσεως Πρωτευούσης, ὥστε νὰ ἱδρυθοῦν βιομηχανίαι εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἵνα ἀναπνεύσουν αὗται. Αἱ Πάτραι, ἡ ἄλλοτε ἀνθοῦσα οἰκονομικῶς πρωτεύουσα τῆς Πελοποννήσου, ἥτις ἐζωογόνει καὶ τὰς ἐπαρχίας Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας, σήμερον πνέουν τὰ λοίσθια. Εἶναι ἐγκληματικὴ ἡ συνέχισις τῆς ἀφορήτου αὐτῆς καταστάσεως τῆς ἱδρύσεως βιομηχανιῶν εἰς τὸ κέντρον. Ἡ κατάστασις αὕτη πρέπει νὰ παύσῃ. Ὀφείλομεν νὰ στρέψωμεν τὸ βλέμμα μας πρὸς τὴν μαραινομένην ἐπαρχίαν. Μόνον ἐκεῖ πρέπει νὰ ἱδρύωνται βιομηχανίαι καὶ ὄχι εἰς τὰς Ἀθήνας. Νὰ θεσπίσωμεν τὴν ἐπὶ μίαν δεκαετίαν τοὐλάχιστον ἀπαγόρευσιν ἱδρύσεως βιομηχανιῶν εἰς τὰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ προάστια αὐτῶν.

§90Μ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς, σχετικῶς μὲ τὴν ὁμιλίαν τοῦ ἐκ Δωδεκανήσου συναδέλφου κ. Ζίγδη. Ὁμιλῶν οὗτος, μᾶς ἐπληροφόρησε περὶ τοῦ φόβου του ἐκ τοῦ κύματος τῆς ἀστυφιλίας, πρὸς τὴν πρωτεύουσαν καὶ ἐκ τῆς ἀπογυμνώσεως τῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ τὸν ἐρωτήσω, δὲν φοβεῖται τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀνεργίας τῶν κέντρων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἡμεῖς θέλομεν νὰ καταστήσωμεν βιομηχανικὰ καὶ τὰ ὁποῖα ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἔχουν σχέσιν τινὰ μὲ τὰς Ἀθήνας; Πρὸς ἐπίρρωσιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ μου, πληροφορῶ μόνον, τοῦτο, τὸν κ. συνάδελφον. Ὅτι τελευταίως μόνον ἀπὸ τὸν Δῆμον Κερατέας ἑκατοντάδες ἀτόμων ἀνεχώρησαν διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§91Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ τροπολογία ἡ γενομένη ἀποδεκτή, παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν καλύπτει, κ. Πρόεδρε, πλήρως τὴν ἰδικήν μου πρότασιν. Εἶμαι ὡς ἐκ τούτου ὑποχρεωμένος νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος, διὰ νὰ ἀποτρέψω μίαν ἄνευ προηγουμένου ἀδικίαν εἰς βάρος τῆς τόσον συμπαθοῦς περιοχῆς τῆς Ἀττικῆς. Ἡ ἐξαίρεσις πρέπει νὰ γίνῃ μόνον διὰ τοὺς Δήμους Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ἢ ἔστω διὰ τὴν περιοχὴν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Ἡ ὑπόλοιπος περιοχὴ τῆς Ἀττικῆς καὶ ὁλόκληρος ἡ Μεγαρίς, πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐπαρχιακὴ περιοχὴ καὶ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἵδρυσις νέων βιομηχανιῶν. Μεγάλα τμήματα τῆς Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, εἶναι ἄγονα καὶ πρέπει νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἀναζωογόνησίν των, ὥστε νὰ σταματήσῃ τὸ κῦμα τοῦ ἐκπατρισμοῦ τῶν νέων. Πρέπει νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας πρὸς τὴν Ἀττικὴν καὶ Μεγαρίδα, ἐὰν δὲν θέλωμεν νὰ ἴδωμεν ἀπογυμνουμένας καὶ ἐξαθλιωμένας τὰς περιοχὰς αὐτάς. Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ ἐξ Ἀττικῆς συναδέλφου κ. Λέκκα, δίδει τὴν ὀρθὴν λύσιν εἰς τὸ ἐπίμαχον τοῦτο θέμα καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἀποδεκτή.

§92Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Ζίγδη, κ. Πρόεδρε, μᾶς ἔφερε πρὸ ὀφθαλμῶν τὸ ὅλον ζήτημα τῆς προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας καὶ τοῦ κινδύνου, τὸν ὁποῖον αὕτη διατρέχει ἐκ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας τῶν συναδέλφων Ἀττικῆς. Νομίζομεν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὄχι μόνον δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῶν συναδέλφων Ἀττικῆς, ἀλλὰ τοὐναντίον νὰ παραταθῇ ἐπὶ μίαν εἰσέτι 5ετίαν ἢ καὶ 10ετίαν καλλίτερον ἡ ἀπαγόρευσις ἱδρύσεως βιομηχανιῶν ἐν τῇ περιφερείᾳ Ἀττικῆς. Τὸ ζήτημα τῆς προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, εἶναι θέμα ἐθνικόν. Εἰς προηγουμένην ὁμιλίαν μου, ἐξέθεσα ποῖοι εἶναι οἱ παράγοντες τοῦ μαρασμοῦ τῶν ἐπαρχιῶν. Καὶ ἀσφαλῶς δὲν ἐκόμισα γλαῦκα εἰς τὰς Ἀθήνας μὲ τὴν ὁμιλίαν μου αὐτήν. Ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις τὰ γνωρίζουν αὐτά, πλὴν ὅμως οὐδεμία μέχρι σήμερον ἔπραξεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔπρεπεν. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, συνεπὴς πρὸς τὰς δοθείσας ὑποσχέσεις της, πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀποτελεσματικώτερον τὸ ζήτημα τῆς προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Πρὸς τὸν σκοπὸν λοιπόν, τοῦτον, παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως μὴ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῶν συναδέλφων Ἀττικῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πνεῦμα φυγῆς, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. Ζίγδης, ἔχω καὶ ἐγὼ διαπιστώσει, ὅτι πράγματι ὑπάρχει τοιοῦτον θέμα. Πολλαὶ βιομηχανίαι ἐγκατέλειψαν τὰς ἐπαρχίας καὶ ἦλθον εἰς τὰς Ἀθήνας.

§93Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἐξακολουθῶ νὰ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ συζήτησις ὀφείλεται εἰς μίαν παρεξήγησιν. Ἡ παράγραφος 1, τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 2176 ἀπηγόρευεν ἐπὶ μίαν 5ετίαν τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν, πλὴν ὡρισμένων κατηγοριῶν, εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς. Δὲν νομίζω, καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου αὐτοῦ, τὸ ἀπέδειξεν, ὅτι εἶναι ποτὲ δυνατὸν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν πιστεύει εἰς τὴν ἐνδεχομένην ἐπιτυχίαν μιᾶς βιομηχανίας εἰς τὴν ἐπαρχίαν, νὰ ἐξαναγκασθῇ διὰ μιᾶς διατάξεως, ἀστυνομικῆς μορφῆς, νὰ διαθέσῃ τὰ κεφάλαιά του εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Μόνον, κύριοι βουλευταί, ἡ ἀσφάλεια καὶ αἱ οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις θὰ κατευθύνουν τὸν ἐπιχειρηματίαν, ὡς πρὸς τὸν τόπον τῆς ἱδρύσεως, τῆς βιομηχανίας. Καί, ὅσον ἀφορᾷ μέν, τὴν ἀσφάλειαν τῆς ὑπαίθρου χώρας, βεβαίως καμμία ἄλλη, ὅσον ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεκδικήσῃ τὴν τιμὴν αὐτήν. Ἡ πρώτη προϋπόθεσις δι’ ἐπενδύσεις, εἶναι ἡ ἀσφάλεια. Ἡ ἀσφάλεια ἔχει ἑδραιωθῆ χάρις εἰς τὸν Στρατάρχην Παπάγον.

§94Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἔγιναν τόσον πολλαί.

§95Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις προχωρεῖ εἰς τὴν ἑδραίωσιν τῆς ἀσφαλείας. Μετὰ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας ὑπάρχει ὁ ξηρὸς οἰκονομικὸς ὑπολογισμός. Ὑπεστήριξα καὶ ὅταν συνεζητήθη τὸ νομοσχέδιον ποὺ ἔγινε κατόπιν νόμος 2176, ὑπεστήριξα, ὅτι εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωήν, τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα δὲν ἔχουν θέσιν, οὔτε ἀποτελέσματα. Ὑπεστήριξα καὶ τότε ὅτι ἔπρεπε νὰ δημιουργηθοῦν αἱ οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θὰ ὁδηγήσουν τὸν ἐπιχειρηματίαν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Διὰ τῆς θεσπίσεως τῆς ἀπαγορεύσεως ἱδρύσεως βιομηχανιῶν εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς, παρετηρήσαμεν καὶ ἄλλην μίαν συνέπειαν, ὅτι αἱ προϋπάρχουσαι τῆς ἀπαγορεύσεως βιομηχανίαι εἰς τὴν Ἀθήνα, τὸν Πειραιᾶ καὶ τὴν Ἀττικὴν κατέστησαν μονοπωλιακαί, προνομιοῦχοι. Καὶ αὐτὸς ἦτο εἷς ἐπὶ πλέον λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον εἴπομεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ ἀστυνομικῆς διατάξεως νὰ κάμωμεν οἰκονομικὴν πολιτικήν. Συνεπὴς πρὸς ὅσα ἐπίστευα τότε, καὶ μὲ ἐδικαίωσεν ὁ διαδραμὼν χρόνος, συνεπὴς πρὸς ταῦτα, ἐδέχθην τὴν τροπολογίαν τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συναδέλφων. Μὴ περιμένετε ποτέ, ὅτι διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἱδρύσεως βιομηχανιῶν εἰς τὰς Ἀθήνας, εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ τὴν Ἀττικήν, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ μέτρου, θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Μόνον ὅταν δημιουργηθοῦν προϋποθέσεις οἰκονομικαὶ τοιαῦται, τότε καὶ μόνον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παρωθήσωμεν τὸν ἐπιχειρηματίαν εἰς τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἐὰν δὲ αἱ οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ἐδημιούργησεν ὁ νόμος 2176, δὲν ἦσαν ἐπαρκεῖς καὶ διὰ τοῦτο ἐχρειάζοντο ἐνίσχυσιν καὶ δι’ ἀστυνομικῶν διατάξεων, αἱ οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας θὰ δημιουργήσῃ ὁ νόμος αὐτός, αἱ ὁποῖαι προτείνονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, θὰ εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλύτεραι ἀπὸ τὸν νόμον 2176 καὶ ἐπαρκεῖς, ἐπὶ τοῦ παρόντος, διὰ νὰ στηρίξουν ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας.

§96Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐπρόκειτο, ἐντελῶς δι’ ὀλίγων λέξεων, νὰ περιορισθῶ εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐγεννήθη ἐκ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας τῆς προταθείσης καὶ ἀποδεκτῆς γενομένης, ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἀγαπητὸς φίλος, ἐπεξετάθη, ἀναπτύσσων διὰ ποίους λόγους ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ὁμιλήσω κάπως περισσότερον, διὰ νὰ ἀπαντήσω. Ἐὰν πιστεύῃ, ὅπως ἐγώ, ὅτι οὐχὶ ἀστυνομικὰ ἀλλὰ οἰκονομικὰ μέτρα διευκολύνσεων, αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, αὐτὰ ἠμποροῦν νὰ τὴν ἀνδρώσουν καὶ ὄχι τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 2176, ἔπρεπε θαρραλέως νὰ ἐξαγγείλῃ τὴν νέαν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν εἰσηγεῖται, νὰ καταργήσῃ τὴν ἀπαγόρευσιν καὶ θαρραλέως, μὲ τὸ κῦρος, τὸ ὁποῖον τῆς δίδει ἡ προσωπικότης τοῦ Στρατάρχου, νὰ εἴπῃ ὅτι, ἕως τώρα, τὰ μέτρα ἦσαν ἀπατηλά, καὶ δὲν ἦτο δυνατόν, νὰ ἐφαρμοσθοῦν, διότι σεῖς ὁμολογεῖτε, ὅτι ἐπὶ μίαν τριετίαν ποὺ ἐφηρμόζετο ὁ νόμος, παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν, 70–80 νέαι βιομηχανίαι ἱδρύθησαν εἰς τὰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ τὰ περίχωρα καὶ νὰ ἐξαγγείλῃ τὸ νέον πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ τονώσῃ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, εἶναι νὰ εἰσαγάγῃ οἰκονομικὰ μέτρα, μὴ ἀπεμπολοῦσα ὅμως καὶ τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα, νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε, τόσον εὔκολα νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ ἀνοίξῃ ὅλον αὐτὸ τὸ λεκανοπέδιον τοῦ Νέου Περάματος, τὸ ὁποῖον ἤδη ἤρχισε νὰ ἀποτελῇ βιομηχανικὴν περιοχὴν καὶ ἐκεῖ θὰ στραφῇ ἡ βιομηχανικὴ κίνησις. Δὲν ἔπρεπε τόσον εὔκολα νὰ ὑποχωρήσῃ εἰς μίαν τόσον συμπαθῆ, βεβαίως, πρότασιν ἐκπροσώπων τῆς περιοχῆς ἐκείνης καὶ νὰ καταστήσῃ τὸ τόσον σπουδαῖον νομοθέτημα του, διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας ὕποπτον. Διότι ἐνῷ τὸ νομοθέτημα......

§97Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ὄχι ὕποπτον.

§98Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Μὴ μὲ διακόπτετε... (Θόρυβος– κωδωνοκρουσίαι).... Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀσθενές, ὄχι ὕποπτον. Ἡ λέξις «ὕποπτον» ἤθελε νὰ εἴπῃ ἐξησθενημένον. Διότι ἡμεῖς οἱ βουλευταί, οἱ καταγόμενοι ἐξ ἐπαρχιῶν θὰ πρέπει νὰ κατέβωμεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν μας καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι τώρα ἐλύσαμεν τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ μᾶς εἴπουν, ὅτι τὸ νομοθέτημά σας εἶναι ἀντιδραστικὸν κατὰ τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας διὰ τῆς διατάξεως, τὴν ὁποίαν ἐδέχθητε, διότι ἐνῷ τὸ ἄρθρον... (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι)... κτυπᾷ τὴν ἀστυφιλίαν...

§99Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὄχι ἀπολύτως, ἀφήνει παράθυρα.

§100Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ γίνῃ διαβλητόν, φοβοῦμαι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, θὰ γίνῃ διαβλητόν, ὅτι θὰ ὀπισθοδρομήσῃ ἔναντι τοῦ νομοσχεδίου τοῦ 1952, ἐνῷ δὲν ὀπισθοδρομοῦμεν, τραβᾶμε ἐμπρός. Αὐτὴ ἡ προσθήκη τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία τόσον εὔκολα ἐγένετο δεκτὴ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, φοβοῦμαι ὅτι θὰ μᾶς στερήσῃ αὐτοῦ τοῦ ἐπιχειρήματος, ὅτι ἡμεῖς πράγματι διὰ τοῦ νομοσχεδίου, διὰ πρώτην φορὰν προστατεύομεν τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, λοιπόν, κύριε ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον προχείρως ἐδέχθητε μίαν τροπολογίαν καὶ ἀναμφισβητήτως δὲν ἀποτελεῖ Κυβερνητικὴν πολιτικήν, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν διὰ λόγους ἄλλους, δὲν δύναται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ὑποχωρήσῃ, νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέραν τὴν πτέρυγα τῆς πλειοψηφίας, διὰ νὰ ἐρωτηθῇ ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν ἢ δὲν τὴν δέχεται. (Θόρυβος–διαμαρτυρίαι).

§101Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ τελευταία φράσις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου «νὰ ἀφήσω ἐλευθέραν τὴν πλειοψηφίαν»...

§102Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Εἶναι τρόπος τοῦ λέγειν. Εἶναι σχῆμα λόγου.

§103Χ. ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ. Εἶμαι σύμφωνος νὰ βοηθηθῇ ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν νὰ μὴ βοηθηθοῦν οἱ βιομήχανοι, ἀλλὰ ὁ κόσμος τῆς ὑπαίθρου, διότι ἔχω σαφῆ ἀντίληψιν ποῖαι εἶναι αἱ δυσκολίαι τοῦ κόσμου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕτοιμος νὰ μεταναστεύσῃ. Ἐὰν δοθῇ ἡ ἄδεια νὰ γίνῃ ἐργοστάσιον ἐκεῖθεν τοῦ Ὑμηττοῦ, σᾶς ἐρωτῶ ποῖος βιομήχανος θὰ πάῃ εἰς τὰ Ἰωάννινα, εἰς τὸν Ἕβρον, εἰς τὸν Βόλον; Ὑπερασπίζομεν ἀκριβῶς τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν παρὰ τὸ ὅτι ἐκπροσωποῦμεν τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν, καὶ τοῦτο τὸ κάμνω, διότι ἡ μακρυνὴ ἐπαρχία ἔχει ἀνάγκην βοηθείας καὶ ὄχι αἱ βιομηχανίαι τῶν Ἀθηνῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ διαγράψῃ τὴν διάταξιν «καὶ ἐκεῖθεν τοῦ Ὑμηττοῦ» διότι ὑπάρχουν βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνάγκην εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ μάλιστα μεγάλην ἀνάγκην.

§104Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κάμνω τὴν δήλωσιν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι ἐλευθέρα νὰ ψηφίσῃ ὅπως ἐπιθυμεῖ.

§105Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας, ὅτι δὲν περιορίζει τοὺς βουλευτάς, οὔτε τίθεται ζήτημα πολιτικόν, καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς εἶναι ἐλευθέρα νὰ ἀποφασίσῃ ὅπως θέλει, παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὁμιληταὶ ἐπὶ τῆς τροπολογίας, δὲν δύναμαι νὰ τοὺς ἀπαγορεύσω ἀπὸ τοῦ νὰ ὁμιλήσουν.

§107Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν πρόκειται νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, παραιτοῦμαι τῆς ὁμιλίας μου.

§108Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε ἀποσύρομεν τὴν τροπολογίαν μας. Μία προσπάθεια τῶν βουλευτῶν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος ὑπὲρ τῶν ἐπαρχιῶν δὲν ἐνόμισα, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ τοιοῦτον σάλον. Ἐπειδὴ οἱ ὑποβαλόντες τὴν τροπολογίαν τὴν ἐπίμαχον, πρὸ παντὸς εἶναι κυβερνητικοὶ βουλευταί, καὶ πρὸ παντὸς ἐμφοροῦνται ἀπὸ τὴν διάθεσιν νὰ μὴ παρεμβάλουν οὔτε προσκόμματα, οὔτε καὶ νὰ χρονοτριβήσουν, δηλοῦμεν, τοὐλάχιστον ἐγώ, ὅτι μετὰ λύπης μέν, ἀλλ’ ἀποσύρομεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν. (Χειροκροτήματα).

§109Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὑπέβαλα ἐγὼ τὴν τροπολογίαν, εἶχα τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχε μεταξὺ τῶν κ. συναδέλφων ἡ παρανόησις, ἡ ὁποία ἐπῆλθε. Δηλαδή, κατὰ ποίαν λογικὴν τοῦ κοινοῦ ἀνθρώπου ἡ ἐπαρχία Μεγαρίδος θὰ εἶναι ἔστω ὅτε ἐπαρχία καὶ ἔστω ὅτε πρωτεύουσα. Ἀκριβῶς διὰ τοὺς ἰδίους λόγους, ποὺ ἀνέφερεν ὁ συνάδελφός μου κ. Τσούτσουρας, θὰ παραιτηθῶ καὶ ἐγὼ τῆς τροπολογίας αὐτῆς δι’ ἕνα σοβαρὸν λόγον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶμαι ἐγώ, ἡ αἰτία, ἢ ὁ συνάδελφός μου ἐξ Ἀττικῆς, ὁ κ. Τσούτσουρας, νὰ μὴ θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ πρόγραμμά της. Ἡ τροπολογία μου δὲν ἦτο ἐναντίον τοῦ Κυβερνητικοῦ προγράμματος, ἀλλὰ ἦτο ἀπόρροια μιᾶς λογικῆς σκέψεως. Πῶς, δηλαδή, δὲν θὰ ἱδρύεται βιομηχανία οἴνου καὶ οἰνοπνευμάτων εἰς τὴν Ἀττικὴν καὶ Μεγαρίδα καὶ θὰ ἱδρύεται ἀλευρόμυλος εἰς τὴν Κόνιτσαν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§111Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ δευτέρα τροπολογία, ἡ ἰδική μου.

§112Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ζίγδη, ὅπως δὲν τὴν ἐδέχθην εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ συνεφώνησε μαζύ μου, ἔτσι καὶ ἐδῶ εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ τὴν δεχθῶ. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος ἀπέσυρον τὴν τροπολογίαν, παραμένει τὸ ἄρθρον ὅπως ἔχει μὲ τὴν προσθήκην τῆς Τροιζηνίας.

§113Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 2176 εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου νὰ ὁμιλήσω. Κύριε ὑπουργέ, μᾶς ὡμιλήσατε καὶ ἠκούσαμεν μετὰ προσοχῆς τὰς ἀπόψεις καὶ τὰς πληροφορίας σας σχετικῶς μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 2176. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ μεταφέρωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ τὰς ἐντυπώσεις τοῦ κοινοῦ τῶν ἐκτὸς τοῦ Ὑπουργείου ἀνθρώπων ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου τούτου μέχρι τοῦδε. Ἡ γενικὴ ἐντύπωσις εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι ἐν πολλοῖς τὸ ἄρθρον αὐτό, κατεστρατηγήθη διὰ χαριστικῶν ἀδειῶν, ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς προηγουμένας ἀκόμη Κυβερνήσεις. Ἔχομεν, λοιπόν, τὴν ἀξίωσιν καὶ θὰ ἠθέλαμεν νὰ ζητήσωμεν τὴν πλήρη τροποποίησιν καὶ ἀνατροπὴν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 2176 κυρίως τοῦ ἐδαφίου 2, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ πλήρως ἡ ἀπαγόρευσις. Συγχρόνως, θὰ ἠθέλαμεν νὰ ζητήσωμεν καὶ παράτασιν τῆς προθεσμίας ἀπὸ πέντε εἰς δέκα χρόνια. Διότι σᾶς πληροφορῶ τὰ ἑξῆς ὅτι τὸ μέτρον δὲν εἶναι ἀστυνομικὸν, ὅπως τὸ ἐχαρακτηρίσατε, εἶναι μέτρον καθαρῶς οἰκονομικόν.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, ἐπὶ ποίου ἄρθρου ὁμιλεῖτε;

§115Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ὅπου ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Ζίγδη, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω. Κύριε ὑπουργέ, ἡ διάταξις δὲν εἶναι ἀστυνομική, εἶναι οἰκονομικὴ καὶ ἔχω περίπτωσιν βιομηχάνου, ὁ ὁποῖος ἐγκατέστησε βιομηχανίαν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, μόνον καὶ μόνον διότι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 2176. Ἐπιζητοῦν τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν εἰς τὰς Ἀθήνας, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων εὐκολιῶν τοὺς παρασύρει καὶ ὁ καλὸς βίος τῶν Ἀθηνῶν. Ἐὰν δὲν τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 2 τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν πρόκειται νὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα.

§116Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, διατί ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν δέχεται τὴν παράτασιν τοῦ ὁρίου ἀπαγορεύσεως, διότι, νομίζω, ὅτι εἶναι ἄνευ ἀξίας ἡ ἐν λόγῳ παράτασις. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθῇ τὸ ὅριον.

§117Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἀποσύρεται;

§118Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν ὑπέβαλα ἐγὼ τροπολογίαν.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ζίγδη. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτὸν. Ἄρθρον 2ον.

§120Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἐξήγησα καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ὁ ἀποκλεισμὸς τῆς Εὐβοίας ἀπὸ τὴν προστασίαν τῆς βιομηχανίας τῶν Νήσων, εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος. Ἡ μεταξὺ τῶν Νήσων ἀνισότης εἶναι, νομίζω, ἀπαράδεκτος. Ἡ Εὔβοια γεωγραφικῶς εἶναι Νῆσος, ὡς τοιαύτη δὲ ἔχει στερηθῆ τοῦ πλεονεκτήματος νὰ ἀποκτήσῃ δρόμους. Ὡς εἶναι δὲ γνωστόν, τὴν Εὔβοιαν μαστίζει κρίσις, ὀφειλομένη εἰς τὴν καταστροφὴν τῶν ἀμπέλων ἐκ φυλλοξήρας, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλους λόγους. Ἡ αἰτιολογία, ὅτι διὰ τῆς γεφύρας τοῦ Εὐρίπου ἐπικοινωνεῖ μὲ τὴν Στερεὰν, δὲν ἀποτελεῖ οὐσιώδη λόγον, διότι ἀντιστοίχως εὑρίσκεται πλησίον τῆς ἀνεπτυγμένης βιομηχανικῆς περιοχῆς τοῦ συγκροτήματος Πρωτευούσης, τοῦ ὁποίου ὑφίσταται μόνη αὐτὴ τὸν συναγωνισμόν. Γνωρίζετε δέ, ὅτι λόγῳ ἐλλείψεως ὁδικοῦ δικτύου δὲν δύνανται νὰ μεταφέρωνται τὰ προϊόντα της ἐκ τῆς νοτίου καὶ βορείου Εὐβοίας εἰς τὴν κεντρικὴν καὶ ἰδίως εἰς τὰς ἀγορὰς καταναλώσεως. Συναφῶς πρὸς τὴν ἐν Εὐβοίᾳ κρίσιν, παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐξετάσαν διὰ τῶν ἁρμοδίων ἐπὶ τόπου ὀργάνων του τὴν κατάστασιν, συνέστησεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου νὰ ἀποστείλῃ δωρεὰν σῖτον. Συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, καὶ διὰ λόγους κοινωνικῆς πολιτικῆς, διὰ λόγους περιστασιακούς, «πλὴν τοῦ ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι ἡ Εὔβοια εἶναι Νῆσος», παρακαλῶ τόσον τὸν κ. ὑπουργόν, ὅσον καὶ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, ὅπως ἡ Εὔβοια μὴ ἐξαιρεθῇ τῆς ηὐξημένης προστασίας τῶν Νήσων. Εἶναι εὐτυχὴς σύμπτωσις αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἐν Εὐβοίᾳ ἡ ἀπορρόφησις ἐνδεῶν ἀνέργων ὑπὸ τῶν προστατευομένων βιομηχανιῶν. Παρακαλῶ, ὅπως ἐπὶ τῆς τροπολογίας μας διεξαχθῇ ψηφοφορία δι’ ἀναστάσεως.

§121Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαίρεσις τῆς Εὐβοίας ἐκ τῆς προστασίας, ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον προηγουμένως. Ὑπενθυμίζω, ὅτι ὑπάρχει ἡ παράγραφος 1 τοῦ νόμου 2176 ποὺ Νῆσος Εὔβοια ἀπολαμβάνει τῶν εὐεργετημάτων, ὡς καὶ αἱ ἄλλαι Νῆσοι. Ἡ ὕπαρξις διατάξεων, καθ’ ἃς ἀλλοῦ θεωρεῖται ἡ Εὔβοια ὡς Νῆσος καὶ ἀλλοῦ ὄχι, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθαί! Αἱ βιομηχανίαι τῆς Εὐβοίας, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἔχουν νεκρωθῆ, δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ τύχῃ καὶ ἡ Εὔβοια τῆς ηὐξημένης προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, διότι εἶναι ἀδικαιολόγητος ἡ ἐξαίρεσις. Καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἀκόμη βιομηχανικῆς, ἡ Νῆσος Εὔβοια, εἶναι Νῆσος καὶ πρέπει νὰ ἀπολαμβάνῃ τῆς προστασίας ποὺ προβλέπεται διὰ τὰς ἄλλας Νήσους. Συνεπῶς, παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, ὅπως ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μας, διότι εἶναι δικαία.

§122Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πιστεύω, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσφέρει, ὅ,τι εἶναι δυνατόν, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἀποτελεῖ σταθερὸν βῆμα προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Αὐτό, κ. βουλευταί, ὤθησεν ἡμᾶς τοὺς βουλευτὰς τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, ὅπως ὑποβάλωμεν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 παρ. 1, περὶ προστασίας τῶν βιομηχανιῶν τῶν εὑρισκομένων ἐν τῇ περιοχῇ τῆς τέως Γεν. Διοικήσεως Θράκης. Εἶναι γνωστόν, εἰς ὅλους μας, ὅτι τὴν περιοχὴν τῆς Θράκης μαστίζει ἡ ἀνεργία. Ἔχουν περιέλθει δὲ οἱ κάτοικοι εἰς τοιαύτην κρίσιν, ὥστε νὰ διαρρέουν πρὸς διάφορα ἄλλα ἀστικὰ κέντρα καὶ ἰδία πρὸς τὴν πρωτεύουσαν πρὸς ἀναζήτησιν ἐργασίας. Ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας μας, κ. βουλευταί, ἀποτελεῖ ἱερὸν καθῆκον λόγῳ τῆς θέσεως ποὺ εὑρίσκεται ἡ Θράκη ἀπὸ πλευρᾶς ἐθνικῆς.

§123Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Συμπληρώνων καὶ ἐγὼ τὰ ὅσα εἶπον οἱ κ. συνάδελφοι, τόσον διὰ τὴν Εὔβοιαν, ὅσον καὶ διὰ τὰς παραμεθορίους περιοχάς, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας. Εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν παραμεθορίων περιοχῶν σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὑπῆρχον βιομηχανίαι αἱ ὁποῖαι λόγῳ τῶν πολεμικῶν γεγονότων ἔκλεισαν. Ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας θὰ δώσῃ νέαν ζωὴν εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς, θὰ καταστείλῃ δὲ καὶ τὴν ἀνεργίαν, ἡ ὁποία ἐξαναγκάζει τοὺς κατοίκους τῶν περιοχῶν αὐτῶν νὰ ἐγκαταλείπουν τὰ μέρη των καὶ νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν πρωτεύουσαν πρὸς ἀναζήτησιν ἐργασίας. Συνεπῶς παρακαλῶ, ὅπως ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν.

§124Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μὲ τὸν ἰσχύοντα ἐκλογικὸν νόμον αἱ περιφέρειαι Φθιώτιδος, Βοιωτίας, Φωκίδος καὶ Εὐβοίας ἀποτελοῦν μίαν περιφέρειαν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον συνταυτίζομαι μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν συναδέλφων τῆς Εὐβοίας καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν διὰ τὴν μὴ ἐξαίρεσιν τῆς Εὐβοίας ἀπὸ τὴν προστασίαν.

§125Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν τῆς Εὐβοίας τροπολογίαν, διότι νομίζω, ὅτι ἡ ἐξαίρεσις τῆς Εὐβοίας ἀπὸ τὴν προστασίαν, ἡ ὁποία προβλέπεται καὶ διὰ τὰς ἄλλας Νήσους εἶναι ἀδικαιολόγητος. Ἡ Εὔβοια εἶναι Νῆσος καὶ ὡς Νῆσος πρέπει νὰ τύχῃ καὶ αὐτὴ τῶν εὐεργετημάτων ποὺ τυγχάνουν αἱ ἄλλαι Νῆσοι. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν μας.

§126Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Ἀπορῶ, διατί ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἐξαιρεῖ τὴν νῆσον Εὔβοιαν τῶν εὐεργετημάτων ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Τὸ ὅτι εἶναι νῆσος, οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημ. Ἔργων, ὁ ὁποῖος πρὸ ὀλίγου καιροῦ ἐπεσκέφθη τὴν Εὔβοιαν, ἐτόνισεν ὅτι δὲν σᾶς ἔδωκα χρήματα διὰ τὸ ὁδικὸν δίκτυον, διότι ἡ Εὔβοια εἶναι νῆσος. Ἐρωτῶ, λοιπόν, ἡ Εὔβοια ἀλλοῦ θὰ καθορίζεται ὡς νῆσος καὶ ἀλλοῦ ὄχι; Παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, ὅπως ἡ τροπολογία μας γίνῃ δεκτή, ἵνα καὶ ἡ Εὔβοια τύχῃ τῶν εὐεργετημάτων τῶν ἄλλων νήσων.

§127Χ. ΓΕΡΑΚΙΝΗΣ. Παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, ὅπως ἡ Εὔβοια μὴ ἐξαιρεθῇ τῆς προστασίας ποὺ τυγχάνουν αἱ ἄλλαι νῆσοι. Εἶναι ἀπαράδεκτον δι’ ἡμᾶς τοὺς βουλευτὰς τῆς Εὐβοίας ἡ περιφέρειά μας νὰ μαστίζεται ἀπὸ τὴν ἀνεργίαν καὶ νὰ μὴ τυγχάνῃ προστασίας ἡ βιομηχανία της διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Εἶναι δὲ καὶ ἀπαράδεκτος ἡ ἐξαίρεσις τῆς Εὐβοίας ἀπὸ τὰς νήσους, διότι ἡ Εὔβοια εἶναι νῆσος καὶ πρέπει νὰ μεταχειρίζεται ὡς νῆσος.

§128Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν τροπολογίαν τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τῶν συναδέλφων τῶν παραμεθορίων περιοχῶν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως τὴν ἀποδεχθῇ δι’ ἐθνικοὺς λόγους.

§129Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν μας τὴν ὑποστηρίζω δι’ ἕνα οὐσιαστικὸν λόγον. Νομίζω, ὅτι σκέψις τοῦ νομοθέτου διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἦτο νὰ ἐπιφέρῃ μίαν ἐξισορρόπησιν εἰς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, τοῦ ὁποίου σοβαρὸς συντελεστὴς εἶναι καὶ τὸ κόστος μεταφορᾶς τῆς πρώτης ὕλης ἢ τῶν παραγομένων προϊόντων, ὥστε διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια ἀναπτύξεως βιομηχανιῶν καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας μειονεκτούσας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὡς αἱ νῆσοι. Διὰ τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας μας προτείνομεν νὰ ἰσχύῃ καὶ διὰ τὰς παραμεθορίους περιοχὰς ὅ,τι ἰσχύει καὶ διὰ τὰς νήσους. Νομίζω, ὅτι τὸ αἴτημά μας αὐτὸ θὰ εὐνοήσῃ τὴν ἀνάπτυξιν ὀλίγων βιομηχανιῶν καὶ εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς μας, ὥστε νὰ δοθῇ ἐργασία εἰς τοὺς κατοίκους των, οἱ ὁποῖοι μαστίζονται ἀπὸ τὴν ἀνεργίαν, ὡς ἀνέπτυξαν καὶ οἱ πρὸ ἐμοῦ συνάδελφοι. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν, ὅπως ἀποδεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν μας.

§130Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω ὅτι δὲν προσφέρομεν ὑπηρεσίας εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἐὰν αὕτη τυγχάνῃ τῆς αὐτῆς ἐκ μέρους τοῦ Κράτους προστασίας, οἵα τυγχάνει ἡ βιομηχανία τῶν κέντρων. Τί εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ προωθήσῃ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας; Εἶναι ἡ παροχὴ διευκολύνσεων, ἀκόμη δὲ καὶ αὐτῆς τῆς ἀτελείας. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ὑποβληθεῖσαν διὰ τὰς παραμεθορίους περιοχὰς τροπολογίαν καὶ παρακαλῶ ὅπως γίνῃ δεκτή.

§131Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀποδοχὴν τῶν τροπολογιῶν τόσον διὰ τὴν Εὔβοιαν, ὅσον καὶ διὰ τὰς παραμεθορίους περιοχάς, διότι νομίζω ὅτι αἱ τροπολογίαι αὗται θὰ βοηθήσουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας.

§132Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, κ. ὑπουργέ, ὅπως δεχθῆτε τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν διὰ τὰς παραμεθορίους περιοχάς. Αἱ περιοχαὶ αὗται πρέπει νὰ τύχουν ἰδιαιτέρας προσοχῆς.

§133Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἵδρυσις βιομηχανιῶν εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχάς, βιομηχανιῶν αἱ ὁποῖαι τὰς πρώτας ὕλας των θέλουσι προμηθεύονται ἀπὸ τὰ λιμάνια κλπ., δὲν θὰ ἐξυπηρετήσῃ εἰς τίποτα. Θὰ ἐξυπηρετήσῃ μόνον ἡ ἵδρυσις βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπεξεργάζωνται ἐγχώρια προϊόντα.

§134Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ ἐνισχύσεις αἱ ὁποῖαι παρέχονται εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν εἶναι ἀρκεταί. Ἡ ὑποβληθεῖσα τροπολογία περὶ τῆς Εὐβοίας εἶναι λογικὴ καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Παρακαλῶ, ὅμως τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ὅπως περιορίσουν τὰς ἀγορεύσεις των, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν σήμερον νὰ ψηφίσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου.

§135Δ. ΛΕΚΑΡΑΚΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν διὰ τὴν Εὔβοιαν καὶ παρακαλῶ ὅπως μὴ ἐξαιρεθῇ αὕτη.

§136Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἕνα πίνακα ἐμφαίνοντα τὸν πληθυσμὸν τῶν διαφόρων νήσων. Ὁ πληθυσμός, τῆς Λέσβου τὸ 1928 ἀνήρχετο εἰς 161.000 κατοίκους, τὸ 1951 εἰς 154.000. Ὁ πληθυσμὸς τῆς Σάμου τὸ 1928 ἦτο 58.000 κάτοικοι καὶ τὸ 1951 47.000. Ὁ πληθυσμὸς τῆς Χίου ἦτο 72.000 κάτοικοι τὸ 1928 καὶ 64.000 τὸ 1951. Τῶν Κυκλάδων 129.000 τὸ 1928 καὶ 114.000 τὸ 1951. Τῆς Εὐβοίας ἦτο 144.000 τὸ 1928 καὶ 163.000 τὸ 1951. Ἀντιστοίχως τῆς Ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος ὁ πληθυσμὸς ἔχει ἀνέλθει περισσότερον πάσης ἄλλης περιοχῆς. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐκρίθη, ὅτι εἰς αὐτὰ τὰ νησιά, εἰς τὰ ὁποῖα παρατηρεῖται μείωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κατοίκων, θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ κἄποια μεγαλυτέρα προστασία, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ κρατήσουν, ὅσον τὸ δυνατὸν τὸν πληθυσμόν. Ἡ Εὔβοια, εἰδικῶς ἡ Χαλκίς, ἔχει πλεονεκτήματα ἐκ τῆς γειτνιάσεως πρὸς τὴν πρωτεύουσαν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ θεωρηθῇ τὸ κέντρον τῆς ἐν Ἑλλάδι καταναλώσεως. Ἔχει τὸ πλεονέκτημα τῆς ἐπιλογῆς μεταξὺ χερσαίων καὶ θαλασσίων συγκοινωνιῶν. Εἶναι ἡ θέσις τῆς Χαλκίδος εὐνοϊκωτέρα ἀπὸ τὴν θέσιν τῶν Θηβῶν. Ἐὰν δοθοῦν εὔνοιαι εἰς τὴν Χαλκίδα, ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις τῆς Βοιωτίας θὰ μεταφερθοῦν εἰς τὴν Εὔβοιαν. Λυποῦμαι, κύριε Πρόεδρε, διότι τοὐλάχιστον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν οὔτε ὑπὲρ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, οὔτε ὑπὲρ τῆς Βοιωτίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ ἡ λέξις «ἀθροιστικῶς». Θὰ ἤθελον, κύριε Πρόεδρε, νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἄρνησις τῆς Κυβερνήσεως νὰ δεχθῇ οἱανδήποτε τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, εἶναι, δυστυχῶς, ἀπόλυτος.

§137Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶμαι κατάπληκτος διὰ τὴν ἀπροσδόκητον ἐπιμονήν σας, ὅταν μάλιστα ἔχῃ σαφῶς ἐκδηλωθῆ ἡ πρὸς τὴν τροπολογίαν μας συμπάθεια τόσων ἀξιοτίμων συναδέλφων ἐξ ὅλων τῶν περιφερειῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς. Ἐπικαλεῖσθε αὔξησιν πληθυσμοῦ εἰς τὴν Εὔβοιαν. Ἀλλ’ αὕτη ἔλαβε χώραν προπολεμικῶς. Σήμερον, ὑποφέρει ἀπὸ κρίσιν περὶ τῆς ὁποίας παρακαλῶ νὰ ἐρωτήσετε τὸν παρακαθήμενον ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐπεθεώρησε τὴν Ἐφορίαν καὶ τὸ Ταμεῖον Χαλκίδος.

§138Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διὰ τοῦ Διατάγματος τῆς 2ας Σεπτεμβρίου 1952 εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου 2176 καθωρίσθησαν τὰ ποσοστὰ προτιμήσεων τῶν προϊόντων τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Ἐν τῇ ἐφαρμογῇ ἀπεδείχθη, ὅτι τὰ ποσοστὰ ἐκεῖνα δὲν ἦσαν ἐπαρκῆ, διὰ τοῦτο ὁ κ. ὑπουργὸς εἰσηγεῖται τὴν αὔξησιν τούτου. Ἀλλὰ ἀτυχῶς, ἀντὶ νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ἐξειδίκευσιν, καθωρίσθη ἕνα γενικὸν ποσοστὸν 50%. Νομίζω, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ βασικὸν σφάλμα, ἰδιαιτέρως διὰ τὰς ξυλουργικὰς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι ἑδρεύουν εἰς τὰς νήσους ἀπεδείχθη, ὅτι ἀπαιτεῖται πολὺ μεγαλύτερον ποσοστόν, τοὐλάχιστον μέχρι 10%. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέφερεν, ὅτι δὲν ἦτο ἕτοιμος εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ὁδόν, τὴν ὁποίαν εἰσηγούμην. Καὶ βεβαίως, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἕτοιμος καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐγὼ θὰ εἶχον δύο πράγματα νὰ τὸν παρακαλέσω. Ἢ νὰ δεχθῇ μίαν εἰδικὴν αὔξησιν διὰ τὰς ξυλουργικὰς βιομηχανίας κατὰ 100%, ἢ νὰ διαβεβαιώσῃ τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ φέρῃ νομοσχέδιον συντόμως, τὸ ὁποῖον θὰ λύῃ τὸ δημιουργούμενον πρόβλημα. Διότι, ὅπως θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, ἡ αὔξησις κατὰ 50% συλλήβδην τῆς προστασίας ὅλων τῶν βιομηχανιῶν, οὔτε σκόπιμος εἶναι, οὔτε εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν πράγματι ἐχουσῶν ἀνάγκην περαιτέρω προστασίας βιομηχανιῶν, ἀποβλέπει.

§139Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀπασχολήσω καὶ πάλιν τὸ Σῶμα, διότι εὑρίσκω τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2 ἀντιτιθεμένην πρὸς τὴν ὅλην γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἐτοποθέτησεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλλην. Συναγερμοῦ, διὰ τὰς χώρας τῆς Βορ. Ἑλλάδος. Διὰ τὴν ἀπόκρουσιν τῆς τροπολογίας μας, ὁ κ. ὑπουργός, ἐπεκαλέσθη στοιχεῖα συνηγοροῦντα ἀντιθέτως ὑπὲρ τῆς τροπολογίας. Ἐπεκαλέσθη τὴν κίνησιν τοῦ πληθυσμοῦ. Νομίζω, ὅτι ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ἐπιχειρήματος αὐτοῦ πρέπει νὰ τοποθετηθῇ ἡ Ξάνθη, διότι μὲ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1938, ἔχουσα πληθυσμὸν 39 χιλιάδων κατοίκων, σήμερον εὑρίσκεται εἰς τὴν οἰκτρὰν θέσιν ν’ ἀριθμῇ μόνον 26 χιλιάδας κατοίκων. Νομίζω, ὅτι τὸ ποσοστὸν αὐτὸ τῆς διαρροῆς δὲν τὸ ἔχει οὐδεμία ἄλλη Ἑλληνικὴ πόλις. Ἡ πόλις τῆς Ξάνθης ὑπῆρξε τὸ κυριώτερον καπνικὸν κέντρον ὁλοκλήρου τῆς Ἀνατολῆς. Ἀπὸ πόλις πλούτου, μετεβλήθη εἰς τὴν πόλιν τῆς ἐπετείας καὶ δυστυχίας. Ἐψήφισεν ὁμοθύμως ἡ Βουλὴ εἰδικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος προβλέπει ἐπιβάρυνσιν ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐνισχύσῃ τὸν πληθυσμὸν τῶν περιοχῶν αὐτῶν. Ὅταν ἐψηφίζαμεν κονδύλια διὰ νὰ στείλωμεν ἀπὸ ἐδῶ κόσμον νὰ κατοικήσῃ εἰς τὰ χωρία, τὰ ὁποῖα ἠρημώθησαν, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνακόλουθον τὸ νὰ συζητήσωμεν ἐὰν πρέπει τὰς περιοχὰς αὐτὰς νὰ τὰς περιλάβωμεν εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις, ποὺ ἰσχύουν διὰ τὰς νήσους. Ἐπεκαλέσθη κάποιος συνάδελφος, ὅτι εἶναι δυστυχὴς ἡ περιοχή του, διότι μερικαὶ ἑκατοντάδες παιδιῶν ἔφυγαν εἰς τὴν ξένην. Ἡμεῖς ἐπικαλούμεθα τὸ ἀντίθετον. Ὅτι δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ φύγουν εἰς τὴν ξένην καὶ πεθαίνομεν τῆς πείνας.

§140Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, μίαν λέξιν. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ζίγδη, ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθεῖ ἰσχύουσα ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2136 δὲν εὐσταθεῖ. Ἐπειδὴ εἰς τὸ Διάταγμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καθώρισε τὸ ποσοστὸν προτιμήσεως τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν, ὁρίζεται ἐν τέλει, ὅτι διὰ διατάγματος ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τροποποιηθῇ ὁ πίναξ, ἐπειδὴ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως αὐτῆς προέκυψε πράγματι ὅτι ὑπάρχει μία περίπτωσις ρυθμίσεως τῶν ποσοστῶν τῆς προτιμήσεως, θὰ παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν νὰ διαγραφῇ τὸ ἐφ’ ἅπαξ εἰς τὸ ἄρθρον 3 καὶ νὰ δυνηθῆτε διὰ Διατάγματος μελλοντικῶς νὰ ρυθμίσητε τὰ ποσοστά, χωρὶς νὰ γίνῃ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ζίγδη δεκτή. Τοῦτο ἔχει δι’ ἡμᾶς σημασίαν. Διότι ὑπάρχουν σιδηροβιομηχανίαι, ὅπως ἡ βιομηχανία κατασκευῆς μηχανῶν, ἡ ὁποία μὲ τὸν πίνακα κατανομῆς ἀπολαμβάνουν προτιμήσεις κατὰ 4%. Ἐὰν εἶναι δυνατόν, κ. ὑπουργέ, νὰ προσθέσητε τὴν ἐπέκτασιν καὶ εἰς ἄλλας βιομηχανίας. Ἐπιμένω πάντως εἰς τὴν διαγραφὴν τῆς λέξεως «ἐφ’ ἅπαξ».

§141Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω διατί ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἀπήντησεν εἰς τὸ ἐρώτημα, ποὺ ἔκαμα. Τί θὰ βλάψῃ, ἐὰν δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν; Ὑπάρχει γενικὴ γραμμὴ νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν ἐπαρχίαν.

§142Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τῆς ἐνισχύσεως τῶν παραμεθορίων περιοχῶν. Εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Καστοριᾶς ὑπάρχουν δάση καὶ νερὰ ἀνεκμετάλλευτα, ὑπάρχουν ὑδατοπτώσεις τελείως ἀνεκμετάλλευτοι. Εἰς τὴν χώραν μας ἀρχίζει νὰ δημιουργῆται ἕνας νέος κλάδος βιομηχανίας, ὁ κλάδος τῆς ξυλείας. Διατί, λοιπόν, νὰ μὴ δοθοῦν εὐκαιρίαι εἰς τὰ ἐρημωθέντα ἐκεῖνα μέρη, λόγῳ τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς νὰ ἀναπτύξουν μικρὰς βιομηχανίας, ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς εὐνοϊκούς, οἱ ὁποῖοι δίδονται διὰ τὰς νήσους τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ζήσουν καὶ νὰ ἀσφαλίσουν καὶ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας καὶ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας; Τὸ πνεῦμα τῆς φυγῆς εἶναι 100% ἐκεῖ. Δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἀπαγορεύσῃ τελείως τὴν μετανάστευσιν εἰς τοὺς νομοὺς Καστοριᾶς καὶ Φλωρίνης. Φρονῶ, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον εἶναι τροπολογία, ἡ ὁποία περιλαμβάνει μίαν περιοχὴν δεινοπαθήσασαν τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, ὀφείλομεν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν τροπολογίαν, «ἢ εἰς παραμεθορίους νομούς». Εἶναι πολὺ ζωτικὴ καὶ πολὺ σημαντική.

§143Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπειδὴ δὲν ἔχετε νομοθετικὴν δυνατότητα νὰ ρυθμίσητε ἄλλως τὰ ποσοστά, ἐπανέρχομαι ἐπ’ αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως. Νομίζω, ὅτι ἡ συμπλήρωσις τοῦ κ. Μπακόλλα εἰς τὰ ὅσα εἶπον, εἶναι ὀρθή. Ἐπομένως, πρέπει νὰ σᾶς δώσωμεν τὴν ἐξουσιοδότησιν, ὅπως διὰ Διατάγματος καθορίσητε συμφώνως πρὸς τὴν εἰσήγησιν τοῦ Συμβουλίου Βιομηχανίας τὰ νέα ποσοστὰ τὰ ὁποῖα θὰ κριθοῦν ὅτι ἐξυπηρετοῦν τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν δέχεσθε νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ τροπολογία, σᾶς δίδω τὸ δικαίωμα νὰ ἐνεργήσητε ὅπως νομίζετε συμφερότερον.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2.

§145Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις οὐδεμίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 πλὴν αὐτῆς, διὰ τῆς ὁποίας ἀποσαφηνίζεται ἡ δευτέρα παράγραφος.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασις τῶν βουλευτῶν Εὐβοίας. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτήν, παρακαλοῦνται ὅπως ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ δευτέρα τροπολογία τὴν ὁποίαν ἔχουν καταθέσει οἱ βουλευταὶ ἐκ Βορείου Ἑλλάδος, νὰ περιλάβωμεν καὶ τὰς παραμεθορίους περιοχάς. Οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 μὲ τὴν ἀποσαφήνισιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§149ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν δεκτόν.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὴν ἀποσαφήνισιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 3ον. Ὁ κ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§151Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρου 3 δίδονται ὡρισμέναι φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ εἰς τὰς Ἠλεκτρικὰς Ἑταιρίας τῶν ἐπαρχιῶν διὰ νὰ μειωθῇ ἡ τιμὴ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἐπαρχία ἐν σχέσει μὲ τὴν Πρωτεύουσαν πληρώνει πανάκριβον ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν τὸ ρεῦμα ἀνέρχεται εἰς 6 χιλιάδας δραχμὰς τὸ κιλοβάτ. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι βιομηχανίαι μὲ 6 χιλιάδας τὸ κιλοβὰτ εἶναι ἀδύνατον νὰ σταθοῦν, ὁσασδήποτε ἄλλας διευκολύνσεις καὶ ἂν δώσωμεν διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἀνακύπτει τὸ γνωστὸν ζήτημα τῆς μειώσεως τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος τῶν ἐπαρχιῶν, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα τῆς περιφερείας Ἀθηνῶν. Ἐλέχθη κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ μέσος ὅρος, ὅλων τῶν περιφερειῶν, τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, μετὰ τῆς Πρωτευούσης, διότι βάσει τῆς συμβάσεως ἡ ὁποία ὑπάρχει μὲ τὴν Πάουερ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν οὐδένα συγκερασμόν. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶναι παρὼν τὴν στιγμὴν αὐτὴν καὶ ὁ ἀξιότιμος ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐφ’ ὅσον συζητοῦμεν νομοσχέδιον περὶ προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, νὰ δύναται νὰ φορολογήσωμεν τοὺς καταναλωτὰς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς ἄλλην φορολογίαν, τὴν ὁποίαν πληρώνουν βάσει τῆς καταναλώσεως τοῦ ρεύματος, ὥστε νὰ μὴ προσκρούωμεν εἰς τὴν Πάουερ, ἡ ὁποία θὰ προκαλέσῃ τὸ βέτο, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ τῆς ἐπιβάλωμεν κυρώσεις.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γρηγορίου, νὰ μὴν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν. Τί προτείνετε συγκεκριμένως;

§153Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τὸ ἄρθρον περιλαμβάνει διάταξιν μειώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ ἑπομένως ἔκαμα πρότασιν ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ μία φορολογία εἰς τοὺς καταναλωτὰς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, τὸ δὲ ποσοστὸν αὐτῆς νὰ κυμαίνετε ἀναλόγως τῆς καταναλώσεως, ὁπότε δὲν ὑπάρχει ἐμπόδιον ἐκ τῆς συμβάσεως μὲ τὴν Πάουερ.

§154Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομηχ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς τιμῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας καὶ τῆς ἐξισώσεως τῶν τιμῶν Πρωτευούσης καὶ ἐπαρχίας, ἔχουν ὑποβληθῆ εἰς τὴν Βουλὴν περίπου 50 ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. Τὸ θέμα εἶναι βεβαίως λίαν ἐνδιαφέρον καὶ παρ’ ὅ,τι ἔχει συζητηθῆ δὶς ἕως τώρα, θὰ πρέπει νὰ συζητηθῇ καὶ πάλιν, θὰ χρειασθῇ πρὸς τοῦτο τοὐλάχιστον μία συνεδρίασις 3–4 ὡρῶν. Ἐὰν ἀρχίσωμεν, νὰ συζητοῦμεν τὴν ἄποψιν αὐτὴν περὶ ἐξισώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ, τότε θὰ πρέπει νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἐκτὸς θέματος. Παρακαλῶ λοιπόν, ἀξιότιμε κ. συνάδελφε, ὅ,τι ἔχετε νὰ εἴπητε ἐπὶ τοῦ θέματος, νὰ τὸ εἴπητε τότε.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον.

§156Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 3 προβλέπεται ὡρισμένη ἀπαλλαγὴ εἰς τὰ πετρελαιοειδῆ, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται διὰ νὰ γίνεται παραγωγὴ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν διέφυγε τὴν προσοχήν, ἢ μᾶλλον εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν διέφυγε, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν πετρελαιοειδῶν εἰς τὰς διαφόρους ἐπαρχίας οὐσιωδῶς διακυμαίνεται καὶ κατ’ ἀτυχῆ σύμπτωσιν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, κ. ὑπουργέ, ὑπάρχει τὸ maximum τοῦ κόστους καὶ διὰ τὴν βενζίνην καὶ διὰ τὸ πετρέλαιον. Ἐνδεικτικῶς σᾶς ἀναφέρω, θὰ καταθέσω καὶ πίνακα εἰς τὴν Βουλήν, ὅπου περιλαμβάνεται τὸ κόστος τῆς βενζίνης καὶ πετρελαίου δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ὅτι ἡ βενζίνη κατὰ τόννον μετρικὸν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα τιμᾶται εἰς 4.154 νέας δραχμάς, τὸ δὲ πετρέλαιον εἰς τὰς 1884 δραχμάς. Ἐξ αὐτῆς τῆς ἀφορμῆς ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ὡρισμέναι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι εὐελπιστοῦσαι, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μειώσουν τὸ παραγωγικόν των κόστος, ἔκαμον ἰδίας ἐγκαταστάσεις παραγωγῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος διὰ νὰ ἐκτελέσουν τὸν βιομηχανικὸν προορισμόν των. Ἐννοεῖται ὅτι τώρα μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον, ὅπου δὲν γίνεται ἐπέκτασις τῆς φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς τῆς καυσίμου ὕλης, θὰ ἀκινητήσουν αὐταὶ αἱ γεννήτριαι καὶ θὰ ἀναγκασθοῦν αἱ βιομηχανίαι νὰ πάρουν τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα ἀπὸ τὰς ἐπιτοπίους ἐγκαταστάσεις καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως δὲν ἐπέρχεται κανένα ὄφελος εἰς τὸ Δημόσιον, διότι ἁπλῶς καὶ μόνον θὰ ἀκινητοποιηθοῦν αὐταὶ αἱ γεννήτριαι καὶ θὰ λαμβάνουν ρεῦμα ἀπὸ τὰς κατὰ τόπους ἑταιρίας. Δὲν εὐσταθεῖ ἡ ἄποψις τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ ἦτο δυσχερὴς ὁ ἔλεγχος τῶν ποσοστῶν τῶν πετρελαιοειδῶν τὰ ὁποῖα θὰ καταναλίσκουν αὗται αἱ βιομηχανίαι. Ἔχομεν πολλὰς περιπτώσεις ὅπου δίδεται τὸ ἀκάθαρτον πετρέλαιον ἀφορολόγητον καὶ δὲν ἐγεννήθη ποτὲ ζήτημα ὅτι γίνεται διαφυγὴ φορολογίας. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ (δὲν ἀκούεται) τὴν ὁποίαν θὰ ἔχουν ἐνδεχομένως αἱ ὑπηρεσίαι αἱ φορολογικαὶ τῶν τελωνείων, δικαιολογοῦν νὰ μὴ δοθῇ αὐτὴ ἡ ἀπαλλαγὴ καὶ εἰς τὰς βιομηχανίας. Τὸ θέμα δὲν εἶναι θέμα παρωνυχίδος καὶ τοῦτο διότι ὑποτίθεται ὅτι ἡ προστασία τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας κ. ὑπουργέ, περιλαμβάνει καὶ τὴν δυνατότητα τῆς ἀποσβέσεως τῶν κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα ἐδεσμεύθησαν διὰ νὰ δημιουργηθοῦν αὗται αἱ βιομηχανίαι. Μεταξὺ αὐτῶν τῶν κεφαλαίων ἱκανὸν τμῆμα διετέθη δι’ αὐτὰς τὰς γεννητρίας, δηλαδὴ τὰς μηχανὰς τοῦ ἠλεκτρισμοῦ. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπιδιώκεται ἡ ἐλάφρυνσις καὶ διευκόλυνσις τῶν βιομηχανιῶν αὐτῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ ἡ δυνατότης, αἱ ἐγκαταστάσεις αὐταὶ νὰ μὴν ἀκινητοποιηθοῦν, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν θὰ ἔχουν τὸ αὐτὸ κόστος μὲ τὸ κόστος τῶν πετρελαιοειδῶν. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου θὰ σᾶς προτείνω τὴν κάτωθι τροπολογίαν. Μετὰ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 3, νὰ προστεθῇ ἰδία παράγραφος ἔχουσα οὕτω: «Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ προκειμένου περὶ ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν διὰ τὰ ὑπ’ αὐτῶν εἰσαγόμενα καὶ ἀναλισκόμενα ὑγρὰ καύσιμα διὰ τὴν παραγωγὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος δι’ ἰδίων μηχανημάτων ἠλεκτροπαραγωγῆς. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς παρέχεται μία πραγματικὴ διευκόλυνσις καὶ δυνατότης ταχυτέρας ἀποσβέσεως τῶν κεφαλαίων τὰ ὁποῖα αἱ ἐπαρχιακαὶ βιομηχανίαι ἔχουν δεσμεύσει ἐπὶ τῷ τέλει τῆς καλυτέρας ἀποδόσεως των».

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακόλλας ἔχει τὸν λόγον.

§158Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἐγὼ θὰ ἀπασχοληθῶ πρῶτον μὲ τὰς παραγράφους 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 3 καὶ κατόπιν θὰ ἔλθω εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Θεοτόκη. Πρέπει νὰ διασαφηνισθῇ ἐν σχέσει μὲ τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ κ. Γρηγορίου, ὅτι διὰ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 3 παρέχεται πλήρης ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὸν φόρον κύκλου ἐργασιῶν εἰδικῶς ἐπὶ τῶν ἠλεκτρικῶν ἑταιριῶν τῶν ἐπαρχιῶν. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἔρχεται νὰ συμπληρώσῃ τὴν διάταξιν τὴν ἀναφερομένην εἰς τὸν Νόμον 2176. Μὲ τὸν Νόμον 2176 ἄρθρον 4 παράγραφος 2, παρέχεται γενικῶς εἰς ὅλας τὰς βιομηχανίας τῶν ἐπαρχιῶν, ἀνεξαρτήτως, ἐὰν παράγουν ἠλεκτρικὸν ρεῦμα, ἢ οἱαδήποτε ἄλλης φύσεως βιομηχανίας, μία ὡρισμένη μείωσις ἀπὸ τὸν φόρον κύκλου ἐργασιῶν. Μέχρι τοῦδε ἡ μερικὴ αὐτὴ μείωσις ἴσχυε καὶ διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς ἑταιρίας παραγωγῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ἤδη μὲ τὴν παράγραφον 2 παρέχεται πλήρης ἀπαλλαγὴ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν, ἐνῷ διὰ τὰς ὑπολοίπους βιομηχανίας ἐξακολουθοῦν περιορισμοί. Τοῦτο σημαίνει ὅτι μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς θὰ μειωθῇ ἡ τιμὴ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν 2 παράγραφον τοῦ ἄρθρου 3 διὰ τῆς ὁποίας παρέχεται πλήρης δασμολογικὴ ἀπαλλαγὴ εἰς τὰ εἰσαγόμενα διὰ τὰς ἠλεκτρικὰς ἑταιρίας μηχανήματα ἢ ἐξαρτήματα ἀπὸ τοὺς δασμούς, πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει τὸ Σῶμα ὅτι ἔχει παρασχεθῆ αὐτὸ διὰ μίαν 3ετίαν ἡ ὁποία λήγει τὸν προσεχῆ Αὔγουστον. Ἑπομένως διὰ τῆς ἐξαλείψεως τοῦ χρονικοῦ περιορισμοῦ, οὐδεμία μείωσις θὰ ἐπέλθῃ εἰς τὸν τομέα τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, διότι ἤδη αἱ ἑταιρίαι τῶν ἐπαρχιῶν ὑπολογίζουν τὸ ποσοστὸν αὐτό. Διὰ τῆς παραγράφου ὅμως 1, ἐπέρχεται μείωσις τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος. Ἀνεξαρτήτως τοῦ γενικωτέρου θέματος, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ἔθιξεν ὁ κ. ὑπουργὸς, πάντως θὰ ὑπάρξῃ ζήτημα ἀναπτύξεως τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὅταν θὰ ἔλθωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 8, ὁπότε θὰ ἀκούσετε τὰς γνώμας τοῦ Κόμματός μας καὶ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ δυνηθῶμεν νὰ μειώσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος.

§159Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ κάποιον ψυχικὸν πόνον παρῃτήθημεν τῆς τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, οἱ βουλευταὶ Μεγαρίδος καὶ Ἀττικῆς. Δὲν δυνάμεθα ὅμως νὰ ἐξηγήσωμεν καὶ νὰ ἐννοήσωμεν, διατί αὐτὴ ἡ κακὴ μεταχείρισις τῶν ἐπαρχιῶν μας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Σαλαμίς, τὰ Μέγαρα, τὰ Βίλλια καὶ τὸ Κριεκούκιον δὲν δύνανται νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἐπαρχιακὰ κέντρα βιομηχανίας. Ἀναμφισβητήτως, τὰ ὑπάρχοντα ἐκεῖ ἐργοστάσια παραγωγῆς ρεύματος εἶναι ἐπαρχιακὰ καὶ τὸ ρεῦμα τὸ πληρώνουν οἱ ἐπαρχιῶται, ὅσον καὶ ἂν θέλετε νὰ τοὺς κάμετε πρωτευουσιάνους. Δὲν ἠμπορῶ λοιπὸν νὰ καταλάβω, διατὶ αὐτὴ ἡ κακὴ μεταχείρισις ἐναντίον τῶν πτωχῶν αὐτῶν κατοίκων τῆς Ἀττικῆς. Ἡ ἄνισος αὕτη μεταχείρισις, θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθῇ, ὅτι ἀντίκειται καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος.

§160Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως κάμετε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν μου περὶ εὐεργετημάτων τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν παρασκευῆς γεωργικῶν φαρμάκων. Ὁ σκοπὸς εἶναι προφανὴς καὶ νομίζω ὅτι δὲν χρήζει ἰδιαιτέρας ἀναπτύξεως. Αἱ βιομηχανίαι αὐταὶ ὑφίστανται πολὺ μεγάλον συναγωνισμόν, ἀπὸ παρεμφερῆ εἴδη, ποὺ εἰσάγονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν.

§161Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μὲ τὴν ἔννοιαν ἐπιχειρήσεις, ἐννοοῦμεν ἁπάσας τὰς ἐπιχειρήσεις ἠλεκτρισμοῦ, ἰδιωτικὰς ἑταιρίας, Δημοτικὰς καὶ Κοινοτικάς; Δηλαδὴ τὰ εὐεργετήματα τοῦ ἄρθρου 3 θὰ τὰ ἔχουν καὶ αἱ Κοινοτικαὶ ἐπιχειρήσεις ἠλεκτρισμοῦ;

§162Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καίτοι ἀπουσιάζει ὁ κ. ὑπουργός, νομίζω ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ φέρω ἐνώπιον τῶν συναδέλφων τὸ θέμα μιᾶς τροπολογίας, ἡ ὁποία ἔχει ὑπογραφῆ ἀπὸ 3 συναδέλφους, διὰ νὰ προστεθῇ τρίτον ἐδάφιον εἰς τὸ συζητούμενον ἄρθρον 3. Τὸ θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐγὼ προσωπικῶς γνωρίζω μίαν περίπτωσιν, δὲν ἀποκλείεται ὅμως νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἔχουν γίνει ὑδροηλεκτρικὰ ἔργα εἰς τὴν χώραν καὶ ἡ παραγομένη ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια παραμένει ἀνεκμετάλλευτος, διότι οὐδεὶς τὴν χρησιμοποιεῖ. Συγκεκριμένως εἰς τὸν Νομόν μου, ἔχει γίνει ἓν ἀξιόλογον μικρὸν ἔργον, τὸ ὁποῖον καίτοι δύναται νὰ λειτουργήσῃ ἀπὸ ἔτους, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀξιοποιηθῇ. Προσεπαθήσαμεν ἐπανειλημμένως νὰ θεραπεύσωμεν τὸ ἄτοπον, ἀλλὰ τοῦτο δὲν κατέστη δυνατόν. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι κωμικὸν καὶ ἀστεῖον θὰ μοῦ ἐπιτραποῦν αἱ φράσεις εἰς ἐποχὴν ποὺ ἀγωνιζόμεθα ὅλοι διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν, νὰ συμβαίνουν τέτοια πράγματα, διὰ τοῦτο νομίζομεν ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν ποὺ προετάθη ἀπὸ 3 συναδέλφους. Ἡ τροπολογία λέγει ὅτι ὅπου ὑπάρχει ὑδροηλεκτρικὸν ἔργον καὶ παράγεται ρεῦμα ἀπὸ ὑδατόπτωσιν, πρέπει νὰ χρησιμοποιηθῇ αὕτη. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμήν, θὰ τὴν ὁρίζῃ τὸ Κράτος, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε αἱ ἠλεκτρικαὶ ἐπιχειρήσεις νὰ μὴ ζημιωθοῦν. Δηλαδὴ χωρὶς νὰ βλάψωμεν κανένα, θὰ χρησιμοποιήσωμεν τὸ ρεῦμα τὸ παραγόμενον ἀπὸ ὑδροηλεκτρικὰ ἔργα, διότι εἶναι αἶσχος διὰ τὸ Κράτος καὶ δι’ ἡμᾶς νὰ ἀφίνωμεν ἀχρησιμοποίητον ὑπάρχον ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ τὸ Σῶμα δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ μίαν τόσον δικαίαν τροπολογίαν.

§163Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς διὰ δύο λόγους: Πρῶτον, διὰ λόγους ἀρχῆς καὶ δεύτερον διὰ τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ εἶχα ὑπ’ ὄψει μου. Ὁ λόγος ἀρχῆς εἶναι ὁ ἀκόλουθος. Εἰς τὴν χώραν μας ὑπάρχουν πλεῖται ὅσαι μικραὶ ὑδατοπτώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο νὰ ἀξιοποιηθοῦν καὶ νὰ ἐξασφαλίσουν εὐθηνὸν ρεῦμα εἰς τὰς ἐπαρχίας. Εἶναι ἀπὸ τὰς περιπτώσεις ἐκείνας ὅπου ἡ ἰδιωτικὴ ἐπένδυσις ἠμπορεῖ νὰ δημιουργήσῃ θαύματα καὶ νὰ συμπληρώσῃ τὸ πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας μας. Δυστυχῶς εἰς τὸν τόπον αὐτὸν γίνονται τὰ πλέον ἀπίθανα πράγματα. Εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ἔγιναν τὰ ἔργα καὶ ἔρχονται Δῆμοι καὶ Κοινότητες καὶ ἀρνοῦνται νὰ χρησιμοποιήσουν διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον, συνήθως ἀνόητον, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, τὸ ρεῦμα, τὸ ὁποῖον παράγεται ἀπὸ τὸ νερὸ τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν λοιπὸν μείνουν τὰ πράγματα ὡς ἔχουν, φοβοῦμαι πάρα πολύ, ὅτι ἐλάχισται ἀπὸ τὰς ὑδατοπτώσεις μας θὰ ἀξιοποιηθοῦν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς, τὸ ὁποῖον βεβαίως πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον αὐτὴν τὴν στιγμὴν παρέχομεν δασμολογικὰς διευκολύνσεις διὰ τὴν θερμικὴν παραγωγὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ κατὰ ἕνα βαθμὸν ἐγκαταλείπομεν τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ὑδατοπτώσεων. Διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὅμως ὅτι τὸ θέμα εἶναι θέμα μόνον ἀρχῆς, ὅτι εἶναι θεωρητικὸν μόνον, θὰ ἀναφερθῶ ἀμέσως εἰς τὸ ἀντικείμενον, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑπ’ ὄψει της ἡ τροπολογία αὐτή, ἀφορῶσα τὸ ἔργον Ἁλμυροῦ Χανίων. Ἀκούσατε καὶ ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ μὴ ἀγανακτήσητε, ὄχι ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἐναντίον ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Παρεχωρήθησαν δάνεια ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ ...... (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι).

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ κ. Ζίγδη.

§165Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀπορῶ κ. Πρόεδρε. Σημαίνει, ὅτι οὔτε σεῖς παρακολουθῆτε τοὺς ρήτορας. Ἐὰν δὲ μᾶς διακόπτετε εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, πρέπει νὰ καταληφθῶμεν ὑπὸ ἀπελπισίας. Ἐὰν μὲ παρηκολουθήσατε, θὰ ἐβλέπατε, ὅτι πρὸς ὑποστήριξιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἀναφέρω δύο πράγματα. Τὸ ἕνα γενικῆς φύσεως καὶ τὸ ἄλλο εἰδικῆς φύσεως. Τώρα εὑρίσκομαι εἰς τὸ δεύτερον μέρος τῆς ἐπιχειρηματολογίας μου. Ἱδρύθη λοιπὸν διὰ κεφαλαίων τοῦ σχεδίου Μάρσαλ—4 ἕως 6 δισεκατομμυρίων δραχμῶν — τὸ ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον ὅποιος ἐπισκεφθῇ θὰ καταληφθῇ ἀπὸ ἱκανοποίησιν καὶ εὐχαρίστησιν, διότι συνετελέσθη ἕνα σημαντικὸν ἔργον. Καὶ ἀπὸ ἑνὸς ἔτους, τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ μένει κλειστόν. Καὶ διατί, ἐὰν ἀγαπᾶτε; Ποῖος; Ὁ Δῆμος Χανίων, διὰ λόγους πολιτικῶν διαπληκτισμῶν ἀρνεῖται νὰ ἀγοράσῃ τὸ ρεῦμα. Τὸ νόστιμον εἶναι, ὅτι ὅσοι ἄλλοτε ἦσαν ἐναντίον τῆς ἐξαγορᾶς τοῦ ρεύματος, τώρα εἶναι ὑπὲρ αὐτῆς, καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὑπὲρ τότε, ἔχουν τώρα ἀλλάξει στάσιν. Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς γενικωτέρας σκέψεις, διὰ τὸ συναίσθημα εὐθύνης τῶν τοπικῶν ὀργάνων αὐτοδιοικήσεως. Ἐξ αἰτίας τῆς ἀρνήσεως τοῦ Δήμου Χανίων, ἐπὶ ἕνα ὁλόκληρον χρόνον, τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ μένει κλειστόν. Τὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα ἐπενδύθησαν ἐκεῖ θὰ καταστραφοῦν, τὸ νερὸ δέ, χύνεται εἰς τὴν θάλασσαν. Ἐπειδὴ δὲν κατωρθώθη νὰ ἐξευρεθῇ μία λύσις, μεταξὺ τοῦ ἀναδόχου καὶ τοῦ Δήμου, προτείνεται ὅπως ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς διὰ τὸν ἐξηλεκτρισμὸν τῆς χώρας, λάβῃ τὸ δικαίωμα ὅπως εἰς περιπτώσεις τοιαύτης φύσεως, διὰ τοῦ Συμβουλίου Ἐνεργείας τοῦ ὑπουργείου Βιομηχανίας, καθορίζει τιμὴν ρεύματος ἡ ὁποία βεβαίως θὰ εἶναι καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Δήμου. Διότι δὲν φαντάζομαι ὅτι τὸ ὑπουργεῖον Βιομηχανίας θὰ θελήσῃ νὰ ζημιώσῃ τὸν Δῆμον. Ἀλλά, θὰ ἐπιτρέψῃ ἐπίσης καὶ εἰς τὸν ἀνάδοχον νὰ ἀξιοποιήσῃ τὸ ἔργον, νὰ μὴ πτωχεύσῃ αὐτὸς καὶ νὰ μὴ καταστραφῇ τὸ ἔργον, καὶ ἑπομένως νὰ συμβάλῃ τὸ ἔργον εἰς τὸν ρόλον διὰ τὸν ὁποῖον ἐνεκρίθη ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Νομίζω ὅτι οὐδείς, ἀντικειμενικῶς ἐξετάζων τὰ πράγματα, θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς προτεινομένης, ὑπὸ τῶν κυρίων συναδέλφων, τροπολογίας, ἀλλά, νομίζω, ὅτι καὶ οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν θὰ θεωρήσῃ ὅτι δὲν θὰ ὑπολειφθῶμεν στοιχειώδους καθήκοντός μας, ἐὰν μὲ τὴν εὐκαιρίαν τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, δὲν θέσωμεν τέρμα εἰς μίαν ἀπαράδεκτον κατάστασιν τῆς ἐπὶ ἓν ἔτος ἀχρηστεύσεως ἑνὸς ἀξιολόγου τεχνικοῦ ἔργου, διὰ μόνον τὸν λόγον τῆς κακῆς θελήσεως ὡρισμένων ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι μὴ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, πρέπει νὰ εἴπωμεν, οὐδέποτε σφάλλουν!!!

§166Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ ἐπιβεβαιώσω τὸ ἀσφαλὲς τῶν λόγων τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων καὶ νὰ διατυπώσω τὴν ἄποψίν μου, ὅτι ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπογράφουν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι κ. κ. Γρίβας, Περράκης καὶ Γκαργκάνας, πρέπει ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Ηὐτύχησα, κύριοι συνάδελφοι, προσφάτως νὰ ἴδω αὐτὴν τὴν τεραστίαν προσπάθειαν ποὺ ἔκαμεν ἕνας ἰδιώτης μηχανικὸς εἰς τὰ Χανιά, ἐνισχυόμενος ἀπὸ τὴν βοήθειαν τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ καὶ ἐξ ἰδίων ἀκόμη κεφαλαίων καὶ ἐξησφάλισε μίαν παραγωγὴν τοπικοῦ ρεύματος. Τοπικαὶ καὶ προσωπικαὶ ἀντιθέσεις κρατοῦν εἰς ἀχρηστίαν ἐπὶ ἓν ἔτος τὴν ἠλεκτρικὴν αὐτὴν παραγωγήν. Ἐξ ἀντιθέτου, τώρα πληροφοροῦμαι, ὅτι ὁ Δῆμος Χανίων θέλει νὰ φέρῃ μηχανήν, θέλει νὰ χρησιμοποιήσῃ καύσιμα, νὰ βγαίνῃ συνάλλαγμα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ λόγῳ τῶν προσωπικῶν ἀντιθέσεων νὰ μὴ χρησιμοποιήσῃ τὴν τοπικὴν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀπαράδεκτον. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἂς κατοχυρώσῃ κατὰ οἱονδήποτε τρόπον τὰ συμφέροντα τοῦ Δήμου Χανίων. Ἡ τροπολογία, τῶν κυρίων συναδέλφων, ἔχει τὴν τελευταίαν παράγραφον, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται, ὅτι τὸ κόστος θὰ τὸ καθορίζῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Βιομηχανίας. Καὶ θὰ εἶναι πολὺ εὐθηνότερον, τὸ ρεῦμα, καὶ θὰ ἔχωμεν οἰκονομίαν συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐξάγεται διὰ νὰ φέρνωμεν τὰ καύσιμα. Νομίζω, ὅτι χρέος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι διὰ μιᾶς νομοθετικῆς διατάξεως νὰ πάρῃ μίαν πρωτοβουλίαν καὶ νὰ θέσῃ ἕνα τέρμα εἰς μίαν ἀνωμαλίαν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τοῦ τόπου μας. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι εἶναι χρέος μας —διότι τὸ θέμα αὐτὸ δὲν εἶναι πολιτικὸν— ἡ τροπολογία νὰ υἱοθετηθῇ ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς καὶ κατὰ κύριον λόγον, νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε σεῖς.

§167Γ. ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ. Θὰ παρεκάλουν πολὺ τὸν κύριον ὑπουργόν, νὰ κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία θὰ ὑποβοηθήσῃ καὶ ἄλλους ἐπιχειρηματίας νὰ δημιουργήσουν τοιαύτας βιομηχανίας πρὸς ὄφελος τοῦ Ἔθνους. Δὲν ἔχω περισσότερα νὰ εἴπω.

§168Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία συνηγορεῖ ἀφ’ ἑαυτῆς. Πράγματι ἔγινεν ἕνα ἐξαιρετικὸν ἐργοστάσιον ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας διὰ τῶν ὑδατοπτώσεων. Ἡ τιμὴ τοῦ ρεύματος εἶναι μικροτέρα τῆς τιμῆς τῶν θερμικῶν ἐργοστασίων. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον ἀποφασίσῃ ἡ τιμὴ νὰ εἶναι ἴση ἢ καὶ μικροτέρα....

§169Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐὰν εἶναι ἀνωτέρα τί θὰ γίνῃ;

§170Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν θὰ τὴν ἐγκρίνετε.

§171Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν εἶναι ἀνωτέρα θὰ τὴν ὁρίσητε εἰς τὸ ἐπίπεδον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ τὴν ὁρίσητε. Ἀλλὰ δὲν θὰ ὑπάρξῃ τοιαύτη περίπτωσις.

§172Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διὰ νὰ διασκεδάσωμεν μίαν ἀμφιβολίαν τὴν ὁποίαν ἔχετε....

§173Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν ἔχω ἀμφιβολίαν.

§174Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δίδετε μίαν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν. Νομίζω, ὅτι τὴν δίδετε διὰ νὰ δημιουργῆτε ἐντυπώσεις. Νὰ σᾶς δώσωμεν τὰ στοιχεῖα.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γρίβας ἔχει τὸν λόγον.

§176Δ. ΓΡΙΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς τροπολογίας τῆς ὑπογραφείσης ὑπ’ ἐμοῦ καὶ δύο ἄλλων συναδέλφων, δὲν θέλωμεν, ἐν τοσούτῳ, νὰ ἐντοπίσωμεν τὴν περίπτωσιν τῶν Χανίων. Γενικώτερον, τὸ θέμα ἀντιμετωπίζεται ὡς ἑξῆς: Εἶναι γνωστὸν εἰς πάντας, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα τοὐλάχιστον, ἔχομεν πληθὺν ὑδατοπτώσεων, τῶν ὁποίων ἡ ἐνέργεια χάνεται. Συγκεκριμένως καὶ ἰδιαίτερα, παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον αὐτὸ εἰς τὸν Νομὸν τῆς Δράμας καὶ εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν πόλιν τῆς Δράμας, ἡ ὁποία, εἶναι γνωστὸν εἰς ὅσους ἐπεσκέφθησαν τὴν πόλιν, κυριολεκτικῶς εὑρίσκεται μέσα εἰς τὰ νερά. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἐγένετο ἕνας συνεταιρισμὸς μὲ σκοπὸν νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὰ νερὰ αὐτὰ τῆς Δράμας. Μέτοχοι δὲ εἶναι οἱ κάτοικοι τῆς Δράμας, διότι ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὴν ἀτυχίαν νὰ ἠλεκτροφωτιζώμεθα μὲ θερμικὴν ἐνέργειαν καὶ φθάνομεν νὰ πληρώνωμεν τὸ κιλοβὰτ 5.000 δρχ. ἔχοντες ἐν ἀφθονίᾳ τὰ νερά. Νομίζομεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, ἀποδεχόμενος τὴν τροπολογίαν αὐτὴν θὰ εὐεργετήσῃ τὸν κόσμον, διότι, ὅπως ἐτόνισαν καὶ οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, καὶ οἰκονομία συναλλάγματος θὰ ἐπέρχεται, ἀλλὰ καὶ ὁ κόσμος θὰ ἀνακουφίζεται καὶ τὸ κόστος θὰ εἶναι πολὺ μικρότερον.

§177Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω τίποτε νὰ προσθέσω εἰς ὅσα εἶπον οἱ κύριοι συνάδελφοι. Θέλω νὰ παρακαλέσω τοῦτο τὸν κ. ὑπουργόν: Ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ γίνω πρὸ ἡμερῶν δεκτὸς καὶ συζητήσω κατ’ ἰδίαν τὸ θέμα, διεπίστωσα, ὅτι ἔχει τὴν διάθεσιν νὰ τὸ τακτοποιήσῃ. Ἐνόμιζε μόνον, ὅτι δὲν εἶναι θέμα τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ φέρῃ ἄλλο νομοσχέδιον. Θὰ τὸν παρακαλέσω ὅμως καὶ πάλιν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν προτεινομένην τροπολογίαν, διότι νομίζω, ὅτι δύναται νὰ ἐπιλυθῇ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ, διὰ τῶν διατάξεων τοῦ προκειμένου νομοθετήματος, καὶ λήξῃ οὕτω μία ἀνωμαλία μακροχρόνιος.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§179Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὸ θέμα τοῦ λευκοῦ ἄνθρακος προπαγανδίζεται ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς. Εἰδικῶς δὲ διὰ τὴν χώραν μας, ἡ ὁποία δὲν εἶναι χώρα παραγωγῆς πετρελαιοειδῶν, εἶναι ἐξαιρετικῆς σημασίας. Δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ προαχθῇ τὸ θέμα αὐτό, ὅταν ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ ἄλλος, διότι ἔχει κάμει ἀπόσβεσιν τῶν ἐγκαταστάσεών του, καὶ ἔχει τὴν εὐχέρειαν, νὰ ἐξακολουθῇ νὰ σπαταλᾷ τὸ σπανίζον συνάλλαγμα εἰς τὴν χώραν μας καὶ νὰ φέρνῃ ἀπὸ ἔξω καύσιμα διὰ νὰ παράγῃ ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἁπλοῦν καὶ ἔχει ἡ Κυβέρνησις κάθε λόγον νὰ υἱοθετήσῃ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑποστηρίξεως τῆς παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας δι’ ὑδατοπτώσεων. Διότι, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ θελήσουν καὶ ἄλλοι ἐπιχειρηματίαι νὰ ἐπεκτείνουν αὐτὰ τὰ ἔργα καὶ εἰς ἄλλας περιοχάς.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§181Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπαλλάσσονται τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν καὶ τῶν δασμῶν αἱ ἠλεκτρικαὶ ἑταιρεῖαι. Ἀλλὰ εἰς τὴν ἐπαρχίαν συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Ὑπάρχουν βιομηχανίαι εἰς περιοχὰς ποὺ δὲν ἔχει ἐπεκταθῆ τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα καὶ παράγουν αἱ ἴδιαι τὸ ρεῦμα τῆς κινήσεώς των. Δίκαιον εἶναι καὶ αὐταὶ αἱ βιομηχανίαι, ὅπως εἶναι μερικαὶ ἐλαιουργικαὶ εἰς τὴν Μυτιλήνην καὶ εἰς ἄλλας περιοχάς, δίκαιον εἶναι, ὡς πρὸς τὸ μέρος τῶν καυσίμων, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ διὰ τὴν ἠλεκτροκίνησίν των, νὰ τύχουν τῶν ἰδίων ἀπαλλαγῶν. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτὴ τῶν κυρίων συναδέλφων.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§183Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἀπαντήσω εἰς τὰ τεθέντα ἐρωτήματα ἐν τῷ συνόλῳ. Εἰς αὐτὰ θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας. Ἐγὼ θὰ ἀπαντήσω μόνον εἰς τὰ ἐρωτήματα τῶν κ.κ. συναδέλφων Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, τῶν ὁποίων ἡ περιφέρεια, πράγματι, σήμερον, κατὰ ἕνα τρόπον δοκιμάζεται ἰδιαιτέρως. Νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσωμεν ὅλοι εἰς ἓν σημεῖον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν παρέχει τὴν εὐχέρειαν τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν. Διότι, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν εἴμεθα δημοσιονομικῶς καλά, δὲν ἔχομεν τὴν εὐχέρειαν νὰ προβῶμεν εἰς φορολογικὰς ἀπαλλαγάς. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου καθιεροῦνται μόνον οἰκονομικὰ κίνητρα καὶ ἐφ’ ὅσον ἐγένετο κατανομὴ τῆς χώρας εἰς τρεῖς περιφερείας, εἰς τὸ Κέντρον, εἰς τὴν Ἠπειρωτικὴν καὶ τὴν Νησιωτικὴν περιοχήν, αὐταὶ θὰ ἀκολουθήσουν τὰ κίνητρα τῶν τριῶν αὐτῶν περιφερειῶν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, καὶ λυποῦμαι, διότι, παρὰ τὴν ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τοὺς συναδέλφους Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν των.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἔχει τὸν λόγον.

§185Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Κύριε Πρόεδρε, καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου 2176 ὑπεστηρίχθη ἡ τροπολογία τοῦ ἀξιοτίμου κ. βουλευτοῦ Κερκύρας, ἀλλὰ καὶ τότε δὲν ἐγένετο δεκτή, ἀπὸ τὴν τότε Κυβέρνησιν, λόγῳ τῆς δυσχερείας τοῦ ἐλέγχου καὶ συνεπῶς τοῦ φόβου καταστρατηγήσεως πρὸς λαθρεμπορίαν. Διὰ τοὺς ἰδίους λόγους καὶ ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδική μας δὲν δύναται νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τῶν κ.κ. Γρίβα, Περράκη καὶ ἄλλων συναδέλφων, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐπ’ αὐτῆς πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι δι’ αὐτῆς ἐπιβάλλονται πρόσθετοι ὑποχρεώσεις εἰς ὡρισμένους Δήμους καὶ συνεπῶς εὑρίσκομαι πρὸ δυσκολίας διὰ νὰ τὴν ἀποδεχθῶ. Ἀνεξαρτήτως ὅμως αὐτοῦ, τὸ ζήτημα λήψεως ρεύματος ἀπὸ θερμικὰς καὶ ὑδροηλεκτρικὰς ἐγκαταστάσεις, εἶναι θέμα γενικώτερον. Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ἔχει ὑπ’ ὄψει του, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μεγαλυτέρα χρῆσις ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας παραγομένης ἀπὸ ἐγχωρίους πηγὰς καὶ ὀλιγωτέρας ἐκείνης ποὺ στοιχίζει συνάλλαγμα. Τὸ θέμα δὲν δύναται νὰ ἐξετασθῇ μονομερῶς καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ ἔχει ὑπ’ ὄψει του τὸ Ὑπουργεῖον, θὰ τὸ ἐξετάσῃ μαζὺ μὲ τὸ ὅλον θέμα τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§186Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, φοβοῦμαι, ὅτι δὲν ἐξεφράσθην καλῶς, καὶ ὅτι δὲν ἐγενόμην νοητὸς ἀπὸ τὸν φίλτατον κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ θέμα δὲν εἶναι ὡς εἶπεν, ὅτι ἡ ὅλη Ἐπικράτεια διῃρέθη εἰς τρεῖς βιομηχανικὰς ζώνας καὶ ἑπομένως καὶ ἡμεῖς θὰ ἀκολουθήσωμεν τὰς περιφερείας αὐτάς. Τὸ θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον ἄλλαι περιοχαὶ θὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀπαλλαγῆς, δὲν βλέπω, διατί, δὲν θὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀπαλλαγὴ αὐτὴ καὶ ἐπὶ 3–4 μικρῶν ἐργοστασίων τῆς περιφερείας μας, διὰ νὰ ἀνακουφισθοῦν οἱ κάτοικοι αὐτῶν καὶ νὰ τύχουν παροχῆς εὐθηνοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος.

§187Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, ἐδημιουργήθη μία ἰδιότυπος κατάστασις. Ἔχουν δίκαιον οἱ κ.κ. συνάδελφοι, Μεγαρίδος καὶ Ἀττικῆς. Ἐκ τῆς προόδου τῶν συζητήσεων προέκυψεν, ὅτι εἶναι πολὺ ὀρθόν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ, ὅ,τι ζητοῦν ἐπὶ τοῦ προκειμένου οἱ ἀξιότιμοι ἐξ Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος συνάδελφοι.

§188Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3. Ἡ πρώτη ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποστηρίξω. Νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, δὲν ἔχει δίκαιον, ἐπιχειρῶν ἀναβολὴν ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἐπὶ ἓν ἔτος παραμένει ἄλυτον καὶ ταλαιπωρεῖ οὕτω τὴν κοινὴν γνώμην, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ προοπτικὴ τοῦ νομοσχεδίου. Ὅταν γίνεται ἓν ὑδροηλεκτρικὸν ἔργον καὶ ἔχουν διατεθῇ τὰ ἀπαιτούμενα κεφάλαια καὶ ἀναμένομεν τὴν ἀπόδοσιν αὐτοῦ, δὲν εἶναι ὀρθόν, οὔτε δίκαιον νὰ παραμείνῃ ἀχρησιμοποίητον καὶ νὰ χάνεται πρὸς ζημίαν καὶ βλάβην τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας πολύτιμον συνάλλαγμα. Ἡμεῖς, οἱ Χανιῶται ἔπρεπε νὰ εὕρωμεν λύσιν. Ἐφ’ ὅσον δὲν δίδεται ἡ λύσις αὐτὴ, δὲν εἶναι δυνατόν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας οὔτε καὶ ἡ Βουλὴ νὰ μὴ βοηθήσῃ εἰς τὸ νὰ δοθῇ ἡ δυνατὴ λύσις, ἡ ὁποία εἶναι νὰ ἀγορασθῇ τὸ ρεῦμα καὶ νὰ κανονισθῇ τιμὴ τοιαύτη, ὥστε ὁ Δῆμος Χανίων νὰ μὴ ζημιώνεται. Τὶ ἀνάγκην ἔχομεν νὰ ἐρωτήσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἢ τὶ ἀνάγκην ἔχομεν νὰ περιπλέξωμεν τὸ θέμα. Ὁ Δῆμος Χανίων διὰ νὰ μὴ ζημιωθῇ ἀντὶ νὰ ἐξοδεύῃ πετρέλαιον ἢ κάρβουνο, θὰ ἀγοράζῃ τὸ ὑπάρχον ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Τὰ ἁπλούστερα τῶν πραγμάτων καμμιὰ φορὰ δημιουργοῦν δυσκολίας καὶ τὸ αὐγὸ τοῦ Κολόμβου κατήντησε σύμβολον. Ἀλλά, δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα τέτοιο ἁπλοῦν θέμα, ὅταν ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ περάσῃ μὲ μίαν ἀναβολὴν. Διὰ τοῦτο ἡμεῖς οἱ ὑποβαλόντες τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦμεν, ὅπως τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν. Ἐπίσης, ἤθελα νὰ κάμω καὶ δευτέραν παρατήρησιν. Ὁ κ. Τσούτσουρας ἔχει δίκαιον ὑποστηρίζων τὴν ἐξαίρεσιν ἀπὸ τῆς πληρωμῆς δασμῶν καὶ διὰ τὰς ὑπολοίπους ἠλεκτρικὰς ἐπιχειρήσεις τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς. Διότι ὁ νόμος περὶ ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ καταστήσῃ καλυτέραν τὴν θέσιν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας ἐν συγκρίσει μὲ τὰς Ἀθήνας. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὅμως, ἡ Πάουερ ἀπαλλάσσεται τῆς πληρωμῆς παντὸς δασμοῦ. Συνεπῶς, ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν θὰ ἔχωμεν τὴν Πρωτεύουσαν ἀπαλλασσομένην, ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν θὰ ἔχωμεν ὅλας τὰς ἄλλας ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας ἀπαλλασσομένας ἐπίσης, διατὶ αὐτὴ ἡ κακὴ τύχη ἐλαχίστων ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν, παραγωγῆς ἐλαχίστης ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας; Αὐτὸ πιστεύω, ὅτι θὰ ἦτο σόλοικον καὶ ἀντίθετον πρὸς πᾶσαν λογικήν.

§189Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐζήτησα μίαν διευκρίνησιν, ἐὰν εἰς τὸν ὅρον «ἐπιχειρήσεις» τοῦ ἄρθρου 3 περιλαμβάνωνται καὶ αἱ κοινοτικαὶ ἐπιχειρήσεις ἠλεκτρισμοῦ. Νομίζω, ὅτι εἶναι καὶ αὐταί. Νὰ καταχωρηθῇ ὡς δήλωσις.

§190Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Σαφὲς εἶναι, ὅτι περιλαμβάνονται καὶ οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες.

§191Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πέραν αὐτοῦ, ἤθελα νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Θεοτόκη. Διὰ νὰ σᾶς διαφωτίσω, ἀφορᾷ τὰ ἐλαιοτριβεῖα τῶν χωρίων, τὰ ὁποῖα ἠλεκτροκινοῦνται. Αὐτὰ δὲν εἰσάγουν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τίποτε παρὰ μόνον τὰ καύσιμα. Δὲν προκύπτει, λοιπόν, θέμα λαθρεμπορίου. Ἐὰν δὲν θέλετε νὰ τὸ ἐπεκτείνετε εἰς ἄλλας βιομηχανίας, τοὐλάχιστον διὰ τὰ ἐλαιουργεῖα ἢ ἂν ὑπάρχουν τυχὸν καὶ ἄλλα ἐργοστάσια γεωργικῆς βιομηχανίας, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν πρώτην ὕλην, αὐτὰ τὰ ἐργοστάσια παρακαλῶ, διὰ τὰ καύσιμα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν διὰ τὴν ἠλεκτροκίνησίν των, ἐφ’ ὅσον θὰ μειώσουν τὸ κόστος τῆς συντηρήσεώς των καὶ ἀναλόγως καὶ τὸ κόστος τῆς ἐκθλίψεως, θὰ παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν ὡς πρὸς αὐτὰ. Θὰ βοηθήσετε τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ νομίζω, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ θὰ συμφωνήσῃ πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτήν. Εἰδικῶς δι’ αὐτὴν τὴν βιομηχανίαν, τὴν χρησιμοποιοῦσαν πρώτην ὕλην γεωργικὰ προϊόντα, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλλαγῇ.

§192Π. ΣΙΦΝΑΙΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, διὰ τὴν ἐξαίρεσιν τῶν βιομηχανιῶν αὐτῶν.

§193Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐπροτείναμεν τὴν τροπολογίαν, ἐτονίσαμεν τὴν κακὴν μεταχείρισιν τῆς ἐπαρχίας Μεγαρίδος, ἡ ὁποία ἄλλοτε εἶναι πρωτεύουσα καὶ ἄλλοτε ἐπαρχία. Δι’ αὐτὸ ἤθελα νὰ προσθέσω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως κάμῃ δεκτὴν τὴν πρότασιν καὶ τεθῇ ὅπως καὶ ἡ ἠλεκτρικὴ βιομηχανία τῆς ἐπαρχίας Μεγαρίδος μπῇ εἰς τὴν διάταξιν τοῦ νόμου καὶ τύχῃ τῆς ἀπαλλαγῆς.

§194Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν παρηκολούθησα τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως σχετικῶς μὲ τὴν τροπολογίαν ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξαγορᾶς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἀπὸ τὰς ἐπαρχιακὰς ἐπιχειρήσεις. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, λύει τὸ θέμα. Διότι, ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατί, ὕστερα ἀπὸ αὐτά, δὲν δέχεται τὴν τροπολογίαν. Ἡ ἀπάντησίς του ἄφησε νὰ ἐννοήσωμεν τὰ ἑξῆς: Λέγει ὅτι ἔχομεν ἐξοικονόμησιν συναλλάγματος, ἀλλὰ θέλομεν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν παρομοίων ἐπιχειρήσεων, ὥστε νὰ γίνῃ χρησιμοποίησις αὐτοῦ τοῦ λεγομένου λευκοῦ ἄνθρακος. Δι’ αὐτὸ λοιπόν, λέγω, ὅτι ὕστερα ἀπὸ τὸ ὅτι θὰ ἔχωμεν ἐξοικονόμησιν συναλλάγματος καὶ ὅτι θὰ δυνάμεθα νὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ ἄλλων βιομηχανιῶν, δὲν ἀντιλαμβάνομαι διὰ ποῖον λόγον δὲν δέχεται τὴν τροπολογίαν καὶ θέλει νὰ ἀναβάλῃ τὴν ἀποδοχὴν της εἰς ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρωμεν πότε θὰ ἔλθῃ, ἐφ’ ὅσον εἶναι τόσον κρίσιμος διὰ μίαν περιοχὴν ὡς εἶναι τὰ Χανιά ὅπου, ἐν τῷ μεταξὺ, ἡ ἐπιχείρησις θὰ ἔχῃ καταρρεύσῃ.

§195Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ μὴ συμφωνήσω μὲ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν τοπικῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν αὐτοδύναμον ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν. Διότι, καὶ παρὰ τὸ ὅτι, δὲν ἔχουν ἀπαλλαγῆ, ἐν τούτοις, ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν τὴν αὐτὴν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν, διότι εἶναι πολὺ φθηνότερη ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος τῶν ἐπαρχιῶν. Ἐπειδή, αἱ ἐπαρχιακαὶ βιομηχανίαι ἀνήκουν καὶ εἰς τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ζητᾷ τὸ φῶς, τὸ ἠλεκτρικόν, τοῦ ὁποίου ἡ τιμὴ ἀνῆλθε τὰς 6–7 χιλιάδας δραχμὰς κατὰ κιλοβάτ, ἐὰν μὲ τὸν ρυθμὸν αὐτὸν ἀπαλλαγοῦν τελείως, δὲν θὰ δυνηθοῦν αἱ βιομηχανίαι αὗται νὰ πέρνουν ρεῦμα ἀπὸ τὸ κεντρικὸν ἐργοστάσιον ποὺ δίδει τὸ ἠλεκτρικὸν φῶς. Χάριν, λοιπόν, αὐτῶν τῶν ἰδίων τῶν κατοίκων, ζητοῦμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καταντᾷ, δῶρον ἄδωρον καὶ διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι οὐχὶ διὰ λόγους λαθρεμπορίου, διότι εἰς τὰ χωριὰ λαθρεμπόριον δὲν κάμουν, καί, ἂν δοθοῦν ἀτέλειαι, ὅσα καύσιμα ἐξοδεύουν, τόσα καύσιμα θὰ δηλώσουν. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. Τσούτσουρας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅλαι αἱ ἄλλαι νὰ ἀπαλλάσσωνται τοῦ δασμοῦ τῶν καυσίμων, τὸ κέντρον τῶν Ἀθηνῶν νὰ ἔχῃ μικρὸν κόστος, διότι ὑπάρχει πλήρης ἀπαλλαγή, καὶ ἐλάχισται ἐπαρχιακαὶ ἐπιχειρήσεις πλησίον τῶν Ἀθηνῶν, νὰ ἔχουν καύσιμα, τὰ ὁποῖα νὰ πληρώσουν.

§196Π. ΣΙΦΝΑΙΟΣ. Παρεξηγήσατε τὴν περίπτωσιν. Δὲν πρόκειται περὶ περιπτώσεως ὅπου ὑπάρχει δυνατότης συναγωνισμοῦ, μὲ ἑταιρείας παραγωγῆς ρεύματος. Πρόκειται περὶ τῶν ἀπομεμακρυσμένων ἐλαιοτριβείων.

§197Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγώ, μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Θεοτόκη καὶ τοῦ κ. Ζορμπᾶ. Πράγματι, αἱ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται μὲ γεωργικὰ προϊόντα, πρέπει νὰ τύχουν ἀτελείας διὰ τὰ καύσιμά των. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ βοηθήσωμεν τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐπαρχιῶν, πρᾶγμα, ποὺ εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖον διὰ τὰς σημερινὰς συνθήκας. Τοῦτ’ αὐτό, θὰ συμβῇ καὶ διὰ τὰς ἠλεκτρικὰς ἐγκαταστάσεις τῶν ἀπομεμακρυσμένων χωρίων.

§198Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζετε ἀσφαλῶς τὴν διαφοράν, ἡ ὁποία ὑφίσταται ὅσον ἀφορᾷ ..... ..... (ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του, δὲν ἀκούεται) .... Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα πρέπει νὰ ρυθμισθῇ καὶ θὰ ρυθμισθῇ ἐὰν ἀπὸ τὴν τροπολογίαν περιληφθῇ καὶ γίνῃ δεκτὸν τὸ δεύτερον μέρος. Ὅπου δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ γίνῃ συμβιβασμὸς διὰ τὴν λῆψιν τοῦ ρεύματος, νὰ παρεμβαίνῃ τὸ ὑπουργεῖον σας νὰ κανονίζῃ τὴν τιμήν.

§199Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καὶ ἐγώ συμφωνῶ.

§200Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Τσούτσουρα.

§201Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Τσούτσουρα. Θὰ γίνῃ ἀναμόρφωσις τοῦ ἄρθρου.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὸ διατυπώσετε.

§203Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, τί ἐδέχθητε εἰς τὴν τροπολογίαν σας;

§204Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Νὰ τὴν ἀναγνώσω: «Ἀπὸ τῆς πρώτης τοῦ ἑπομένου τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος μηνός, αἱ ἐκτὸς τῆς περιφερείας τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης εὑρισκόμεναι ἐπαρχιακαὶ ἠλεκτρικαὶ ἐπιχειρήσεις ἀπαλλάσσονται τοῦ κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις φόρου κύκλου ἐργασιῶν».

§205Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, καὶ διὰ τὰ ἐλαιουργεῖα.

§206Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Οἱ πλεῖστοι ἐξ ἡμῶν εἴμεθα ἐκπρόσωποι τῶν ἐπαρχιῶν. Ἐπειδή, εἶναι σοβαρὸν τὸ νομοσχέδιον, καὶ ἐπειδὴ ἡ ὥρα εἶναι 3 μ.μ., θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ ποίας τροπολογίας δέχεται, ὥστε νὰ μὴ ματαιοπονοῦμεν.

§207ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι θὰ συζητήσωμεν.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ἀπόλυτον αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε. Ἀπόδειξις, ὅτι ἐκ τῆς συζητήσεως γίνονται ὡρισμέναι τροπολογίαι δεκταὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν.

§209Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσω ἀπολύτως μὲ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Βραχνόν, διότι ἐκ τῆς συζητήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ ὅτι πρέπει νὰ γίνουν δεκταὶ ὡρισμέναι τροπολογίαι. Ἀλλά, θὰ ἠμποροῦσε νὰ προχωρήσωμεν κάπως συντομώτερον ἐὰν ὑπάρχῃ κάποια διάθεσις πρὸς τοῦτο ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων κ. βουλευτῶν. Ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 3 θὰ εἶναι ἡ ἑξῆς μετὰ τὴν τροπολογίαν, ποὺ ἀπεδέχθην τοῦ κ. Δερτιλῆ: «Ἀπὸ τῆς πρώτης τοῦ ἑπομένου τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος μηνὸς αἱ ἐκτὸς τῆς περιφερείας τῆς τέως διοικήσεως πρωτευούσης ἠλεκτρικαὶ ἐπιχειρήσεις ἀπαλλάσσονται κλπ.». Ἐπίσης εἰς τὴν βʹ παράγραφον μετὰ τὴν λέξιν «ἀναλισκομένων» τίθεται ἡ λέξις «ἀποκλειστικῶς». Πέραν αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, δὲν δέχομαι οὐδεμίαν ἄλλην τροπολογίαν.

§210Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Διὰ τὰ ἐλαιουργεῖα, κ. ὑπουργέ;

§211Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν γίνεται δεκτὸν διὰ τὰ ἐλαιουργεῖα, διὰ τὸν λόγον ποὺ ἐξήγησα εἰς τὸν κ. Θεοτόκην.

§212Γ. ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον δὲν θέλετε νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τῶν κ. συναδέλφων, νὰ ἀφήσετε τὴν πρωτοβουλίαν αὐτὴν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς.

§213Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, διότι θὰ συζητηθῇ μαζὶ μὲ τὸ γενικώτερον θέμα τῆς διανομῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας καὶ σειρὰν ἄλλων τοιούτων θεμάτων.

§214Χ. ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ. Θὰ παρεκάλουν εἰς κάθε ἄρθρον, ὅταν ὑπάρχῃ αἴτημα τῆς Εὐβοίας ἢ τῆς Κρήτης π. χ., εἷς ἐκ τῶν κ. βουλευτῶν νὰ ὁμιλῇ.

§215ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι δὲν γίνεται αὐτό.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τίθεται εἰς ψηφοφορίαν δι’ ἀναστάσεως ἡ τροπολογία τῶν κ. κ. Γρίβα, Περράκη καὶ Γκαργκάνα, ἔχουσα οὕτω: «Αἱ ἐπαρχιακαὶ ἐπιχειρήσεις διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας δικαιοῦνται νὰ παράγουν τὴν πρὸς διανομὴν ἐνέργειαν καὶ μόνον μετὰ τὴν πλήρη ἀπορρόφησιν τῆς εἰς τὴν περιοχήν των ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τῆς παραγομένης δι’ ὑδατοπτώσεων, εἰς στερεὰ καύσιμα. Ὅπου δὲν ὁρίζεται ἄλλως αἱ τιμαὶ τῆς παραγομένης ἐνεργείας θὰ καθορίζωνται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ἀζημίως διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι.

§217Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀδύνατον νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον. (Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι)

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§219Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι. Συνεπῶς ἔγινε δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀντιστρέφω τὸ ἐρώτημα. Οἱ ψηφίζοντες ἐναντίον τῆς τροπολογίας παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι)

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§222Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔγινε δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§223Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δύο ψηφοφορίαι ἀπέβησαν ὑπὲρ τῆς τροπολογίας.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἰδική μου ἐκτίμησις εἶναι ἀντίθετος. Τὸ ζήτημα λύεται ἐὰν ὑποβληθῇ αἴτησις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§225Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης.

§227Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καλῶς γνωρίζετε ὅτι, ὡς ἀναφέρει ὁ Κανονισμὸς, ὅταν ὑπάρχῃ ἀμφιβολία ἐπὶ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς ψηφοφορίας δι’ ἀναστάσεως, γίνεται ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Κατ’ ἐξοχὴν ἔχετε τοιαύτην περίπτωσιν καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν κρίσιν τῶν κ. συναδέλφων. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι ἐγένετο δεκτὴ ἡ τροπολογία. Σεῖς νομίζετε τὸ ἀντίθετον. Κάμετε δοκιμαστικὴν ψηφοφορίαν νὰ τὸ διαπιστώσετε.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ὑποχρέωσις ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ δικαίωμά μου ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ἐξηντλήθη. Ἡ ἐκτίμησίς μου ἦτο αὐτή. Ὥστε, τὸ ἄρθρον 3 δεκτόν.

§229Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀπεδείχθη ἐκ τῶν δύο ψηφοφοριῶν, ὅτι ἡ τροπολογία ἐψηφίσθη. Διὰ νὰ διαπιστωθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο, θὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, ἡ ὁποία προτείνεται νομίμως ὑπὸ ὅλων τῶν κομμάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως.

§230Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἐπιμένωμεν, ὅτι ἡ πλειοψηφία ἐτάχθη ὑπὲρ τῆς τροπολογίας καὶ διὰ νὰ λυθῇ ἡ ἀμφισβήτησις αὐτὴ πρέπει νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπίρη, ἐξηγγέλθη ἡ ἐπιψήφισις τοῦ ἄρθρου.

§232Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν βιομηχανίαν, διατί νὰ μὴ τὴν βοηθήσωμεν;

§233Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 71 τοῦ Κανονισμοῦ, ὅταν ἡ Βουλὴ ψηφίζῃ δι’ ἀναστάσεως, ὁ Πρόεδρος ἀπαγγέλλει τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας, ἥτις, ἐὰν ὁ Πρόεδρος κρίνῃ τοῦτο ἀναγκαῖον, ἢ ἐὰν, ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπαγγελίαν, 15 βουλευταὶ ζητήσωσιν τοῦτο, ἐπαναλαμβάνεται δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Δηλαδή, δὲν ἀπαιτεῖται ἔγγραφος ἐν προκειμένῳ πρότασις.

§234Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Πρέπει νὰ ὑποβληθῇ ἐγγράφως.

§235Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑποβάλλεται, κ. Πρόεδρε, ἔγγραφος πρότασις 15 βουλευτῶν.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λέγει ὁ Κανονισμός, ἐὰν τὸ ζητήσουν 15 βουλευταί. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζω, ἐὰν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν ὑπὲρ τῆς προτάσεως, θέλουν τώρα ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν; Δὲν ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ τεκμήριον. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τώρα ὑπεβλήθη πρότασις νομίμως ὑπογεγραμμένη, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ. κ. Μπίρης καὶ Σακκαλῆς. Οἱ δεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τῶν κ. κ. Γρίβα κλπ. λέγουσιν ΝΑΙ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν ΟΧΙ. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τεθὲν ἐρώτημα):

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψεν τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα):

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας: Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 105. Ἐναντίον τῆς τροπολογίας 75, ὑπὲρ αὐτῆς 27 καὶ «παρόντες» 3. Κατὰ συνέπειαν ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Ἀποδέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§238ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα!

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Πρὶν προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἑπόμενον ἄρθρον, παρακαλῶ, ὅπως, ἐπικυρωθῶσι τὰ Πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ὑπάρχει ἀντίρρησίς τις;

§240ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι!

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ἄρθρον 4ον. Ὁ κ. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§242Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2176 παρετηρήθη κάποιο κενόν. Ὡς εἶναι γνωστὸν οἱ φορολογικοὶ νόμοι εἶναι περιοριστικοί. Διὰ τοῦτο ἐνῷ ἐδίδομεν ἀπαλλαγὴν 50% εἰς τοὺς δασμοὺς διὰ τὰ εἰσαγόμενα μηχανήματα τῶν Ἐπαρχιακῶν Βιομηχανιῶν, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἐνόμισεν ὅτι ἐντὸς τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2176 δὲν περιλαμβάνονται καὶ ἀναπόσπαστα μέρη τοῦ ἐξοπλισμοῦ τῶν ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων τῆς Ἐπαρχίας, ἤτοι τοῦ ὑλικοῦ τῶν δικτύων μεταφορᾶς καὶ διανομῆς. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθησαν τὴν προσθήκην εἰς τό...

§243Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Εἶπον ὅτι θὰ δεχθῶ τροπολογίαν ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§244Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ ἐντύπωσίς μου ἦτο ὅτι τὴν ἐδέχθητε.

§245Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Ἐγὼ προσωπικῶς εἶπον ὅτι τάσσομαι ὑπὲρ τῆς τροπολογίας. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν δεχθῶ, ἐὰν δὲν συνεννοηθῶ προηγουμένως μὲ τὸν συνάδελφόν μου Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§246Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πιστεύω νὰ ἔχετε συνεννοηθῆ ἐν τῷ μεταξύ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὴν τροπολογίαν τὴν ἐδέχθη ὁμοθύμως ἡ Ἐπιτροπή. Καὶ δὲν ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ἄλλως, διότι θὰ ἦτο τραγελαφικὸν νὰ ἐπιτρέπωμεν τὴν ἀπαλλαγὴν δι’ ἀνταλλακτικὰ τῶν ὁποίων ὁ τελικὸς προορισμὸς καὶ ἡ χρησιμοποίησις εἶναι ἀμφίβολος καὶ νὰ μὴ δεχθῶμεν τὰ μονιμώτερα στοιχεῖα μιᾶς ἠλεκτρικῆς ἐκμεταλλεύσεως, ὅπως εἶναι τὰ σύρματα καὶ τὰ καλώδια μεταφορᾶς καὶ διανομῶν. Διὰ τοῦτο ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη τὴν συμπλήρωσιν τοῦ κενοῦ τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησεν ὁ πρῶτος νόμος διὰ τῆς προσθήκης τῶν καταλλήλων λέξεων εἰς τὴν ἤδη ὑφισταμένην διατύπωσιν. Παρακαλῶ τὸν παριστάμενον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ ἐκφράσῃ τὴν γνώμην του καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὅπως συνταχθῇ καὶ αὐτὸς πρὸς τὴν ἄποψιν ταύτην. Ἄλλως τε, μίαν τοιαύτην ὑπόσχεσιν εἶχε δώσει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅταν τὸ θέμα συνεζητήθη διὰ μακρῶν εἰς τὴν Βουλήν, κατόπιν προτάσεως τοῦ ἐκ Σητείας Βουλευτοῦ κ. Χλουβεράκη. Ἑπομένως τὴν συγκατάθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἔχομεν. Ἐφ’ ὅσον καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας δὲν ἔχει προσωπικὰς ἀντιρρήσεις —καὶ βεβαίως, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ— καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τὸ ἐδέχθη, νομίζω, ὅτι ὁμοθύμως καὶ ἡ Βουλὴ θὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§248Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε ὅπως ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μόνον τὰ οἰκονομικὰ ὀφέλη ἀποτελοῦν τὸ ἅπαντον τῆς προστασίας τῆς Βιομηχανίας. Ὅλοι οἱ ἄλλοι ὅροι εἶναι δυσμενεῖς διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, τὴν δὲ βιομηχανίαν τῶν Ἀθηνῶν εἶναι γνωστὸν ὅτι διὰ πολλοὺς λόγους εἶναι ἀδύνατον νὰ τὴν συναγωνισθῇ ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία. Ἑπομένως θὰ εἶναι δῶρον ἄδωρον ἐὰν δὲν ὑπάρχουν οἰκονομικὰ ὀφέλη. Ὡς εἶναι γνωστόν, βάσιν διὰ μίαν βιομηχανίαν ὅσον ἀφορᾷ τὸ κόστος ἀποτελεῖ τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα, τὸ ὁποῖον ἐὰν δὲν παρέχωμεν μὲ χαμηλὰς τιμάς, τίποτε βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν. Μὲ τὴν σκέψιν αὐτὴν ἡ Βουλὴ τοῦ 1952 ἐψήφισε τὸν νόμον 2176 κατόπιν τοῦ ὁποίου αἱ Ἠλεκτρικαὶ ἐπιχειρήσεις τῶν Ἐπαρχιῶν προέβησαν εἰς τὴν σύναψιν διαφόρων δανείων, ὅπως π. χ. εἰς τὴν ἐπαρχίαν τὴν ἰδικήν μου ἡ Ἠλεκτρικὴ Ἐπιχείρησις συνῆψε δάνειον 60.000 δολλαρίων, προκειμένου νὰ εἰσαγάγουν ἐξαρτήματα καὶ ἀνταλλακτικὰ πρὸς ἀντικατάστασιν τῶν παλαιῶν. Ἐνομίζετο δὲ ὅτι πράγματι μέσα εἰς τὰ ἀνταλλακτικὰ αὐτὰ καὶ τὰ ἐξαρτήματα ὑπάγονται καὶ τὰ ὄργανα αὐτὰ διανομῆς διότι τὰ 75% μιᾶς ἐπιχειρήσεως ἀποτελοῦν ἀκριβῶς τὰ δίκτυα μεταφορᾶς καὶ οἱ ὑποσταθμοί. Ἐὰν δὲν δοθῇ ἡμιατέλεια ἢ τοὐλάχιστον ἡ ἀτέλεια ἡ ὁποία προτείνεται ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, δὲν ἐπιτυγχάνεται ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον πράγματι ἀποσκοπεῖ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας. Ἐκτὸς τούτου εἶναι καὶ τὸ θέμα τοῦ ἠλεκτρικοῦ φωτὸς καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὸ ἠλεκτρικὸν φῶς ὁ συντελεστὴς τοῦ κόστους εἶναι ἀναλόγως τῆς καταναλώσεως. Καὶ ἑπομένως ἐὰν δὲν δώσωμεν εἰς τὰς βιομηχανίας τὴν εὐχέρειαν νὰ δώσουν εὐθηνὸν ρεῦμα, ὁ κόσμος δὲν θὰ μπορέσῃ νὰ ἔχῃ φῶς καὶ θὰ τὸ πληρώνῃ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 6 καὶ 7.000. Νομίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας καὶ ἰδίως τῶν Οἰκονομικῶν θὰ πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν μου, βέβαιος ὤν ὅτι ἐλάχιστα θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμός. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μου, διότι, ἐὰν δὲν τὴν ἀποδεχθῆτε εὑρισκόμεθα ἀνοιγμένοι μὲ ἐπιστολὴν 56 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐὰν δὲν δώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀπαλλαγοῦν τοῦ δασμοῦ, θὰ κλείσῃ τὰς πύλας του τὸ ἐργοστάσιόν μας καὶ ἡμεῖς θὰ μείνωμεν εἰς τὸ σκότος καὶ ἡ βιομηχανία μας θὰ σταματήσῃ.

§249Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι πολύ, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἀντίρρησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Βιομηχανίας, νὰ δεχθοῦν τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν τόσον πειστικὰ ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Χλουβεράκης, μᾶς δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πρέπει νὰ ἀμφιβάλωμεν διὰ τὴν εἰλικρίνειαν τῶν διαθέσεών των διὰ τὴν βοήθειαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Διότι ἐν προκειμένῳ, πρόκειται περὶ ἀσημάντου ἐπιβαρύνσεως τοῦ δημοσίου, ἐνῶ ἀντιθέτως, ἐὰν δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, ἡ ὁποία ἀφορᾶ συγκεκριμμένως μίαν περίπτωσιν, μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ἡ ἐπιχείρησις αὕτη θὰ καταστραφῇ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ποσὸν μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ δημόσιον, ἐὰν ἔχει τὴν καλωσύνην νὰ τὸ ἐξετάσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἀσήμαντον ἐν συγκρίσει μὲ τὴν ὠφέλειαν ποὺ θὰ δημιουργήσῃ. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ σκοπιμότης αὐτῆς τῆς τροπολογίας νὰ ἀμφισβητηθῇ, μὲ τὴν δικαιολογίαν τῶν οἰκονομιῶν, ὅταν εἰς ἄλλας περιπτώσεις ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι πάρα πολὺ «λάρζ». Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσωμεν ὅτι εἶναι εἰλικρινὴς ἡ διάθεσις τῆς κυβερνήσεως, ὅταν ἀφήνῃ νὰ καταστραφῇ μία ἐπαρχιακὴ βιομηχανία τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔρχεται σήμερον καὶ καταθέτει ἕνα νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπει γενικωτέρας ἀπαλλαγὰς καὶ γενικωτέρας διευκολύνσεις τῶν βιομηχανιῶν αὐτῶν. Δὲν μᾶς δίδει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἔχει ἕναν λόγον προσωπικόν; Μόνον αὐτὸ ἠμπορῶ νὰ εἴπω, διότι δὲν δικαιολογεῖται νὰ ἀπορρίπτει, μίαν τόσον ἀσήμαντον ἐπιβάρυνσιν τοῦ δημοσίου, ἔναντι μιᾶς τόσον μεγάλης ἐξυπηρετήσεως τῆς ἐπαρχίας; Δὲν ἠξεύρω ποῖος λόγος ὠθεῖ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§250Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 4 προεκάλεσεν συζήτησιν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν διάταξιν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπαλλάσσονται τῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν φόρων, ἐκτὸς τῶν μηχανημάτων τὰ ὁποῖα ὀρθῶς ἀπαλλάσσονται καὶ τὰ συνήθως εἰσαγόμενα ἀνταλλακτικά, ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ στενῶς, διότι ὑπάρχει κίνδυνος πολλῶν καταστρατηγήσεων. Καὶ κατ’ ἀρχὴν θὰ ἀρχίσουν πλέον αἱ βιομηχανίαι τοῦ κέντρου νὰ ἀγοράζουν ἀνταλλακτικὰ ἀπὸ τὰς ἐπαρχιακὰς τοιαύτας. Ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν σας ἐπὶ τοῦ ὅτι, ἐν ᾗ περιπτώσει κριθῇ, ὅτι ἕν εἶδος πρέπει νὰ εἰσαχθῇ ἄνευ δασμοῦ, αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἄλλης διατάξεως καὶ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὡς ἑρμηνεία αὐτῆς τῆς παραγράφου. Τὸ θέμα τῆς εἰσαγωγῆς ἄνευ δασμοῦ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἐκ τῆς πλευρᾶς ἐνδεχομένων βιομηχανιῶν, ποὺ παράγουν τὰ εἴδη αὐτά. Ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα αὐτό.

§251Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἦλθεν ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία δὲν ἀνέφερεν λεπτομερῶς τὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν τώρα ὁ κ. Χλουβεράκης εἶπεν. Ἐκείνην τὴν ἐδέχθημεν, διότι, ὅταν ἔγινεν συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Χλουβεράκη, εἴπομεν, ὅτι, ὅταν θὰ ἔλθῃ ὁ νόμος θὰ τὸν συζητήσωμεν. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἐπιχειρήσεως συνεταιριστικῆς καὶ ἐπιχειρήσεως ἡ ὁποία θὰ δώσῃ ζωὴν εἰς ἄλλας βιομηχανίας, ἐθεωρήσαμεν, ὅτι μία τοιαύτης φύσεως βιομηχανία εἶναι δίκαιον νὰ προστατευθῇ. Αὐτὸ ποὺ λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ λαβὴν εἰς καταστρατήγησιν, δὲν εἶναι σωστόν. Ἡ γνώμη μου εἶναι νὰ γίνῃ δεκτή.

§252Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶναι πάρα πολὺ συμπαθὴς ἡ τροπολογία ποὺ ἀνέπτυξαν οἱ συνάδελφοι Λασηθίου κ.κ. Χλουβεράκης καὶ Κοθρῆς, προστιθεμένης δὲ καὶ τῆς συμπαθείας καὶ ἀγάπης, ποὺ τρέφομεν πρὸς τοὺς δύο συναδέλφους, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή. Παρηκολούθησα τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παπαγιάννη, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία πάσης προσοχῆς, νομίζω ὅμως, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ μὲ μίαν αὐστηροτάτην διάταξιν, ὥστε, ἐὰν τυχὸν ἀπὸ ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας διοχετευθοῦν πρὸς τὸ κέντρον ἀνταλλακτικά, νὰ ἐφαρμόζωνται αἱ διατάξεις τοῦ νόμου περὶ λαθρεμπορίου. Νομίζω λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ αὐτό, διότι συχνὰ εἰς τόπον μας γίνεται καταστρατήγησις τοιούτων νόμων.

§253Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριοι, τὸ θέμα τῆς ἐξισώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος μεταξὺ πρωτευούσης καὶ ἐπαρχίας, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν. Εἶναι ἐπιταγὴ τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Ὀφείλομεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐξίσωσιν αὐτήν. Καὶ τόσον πολὺ εἶναι ἐπιταγή, ὥστε ὀφείλομεν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν λῆψιν μέτρων. Τὸ θέμα εἶναι τεχνικόν, δὲν εἶναι πολιτικόν. Κάμωμεν τοὺς ἀγῶνας μας εἰς τὰς ἐπαρχίας. Τὸ θέμα τῆς ἐξισώσεως τῆς τιμῆς δὲν εἶναι πολιτικόν, εἶναι τεχνικόν, διότι οἱ τεχνικοὶ μᾶς λέγουν, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ρεύματος ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς καταναλώσεως. Ὅταν φωνάζουν αἱ ἐπαρχίαι περὶ ἐξισώσεως εἶναι διότι δὲν ἔχουν καταλάβει τὸ ζήτημα. Νομίζω ὅτι τὸ ὅλον θέμα εἶναι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν παρέχει ἡ Δ.Ε.Η. τὸ ρεῦμα εἰς τὰς ἐπαρχίας.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι τὸ θέμα αὐτό.

§255Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἐνῷ εἰς τὴν πρωτεύουσαν ἡ Δ.Ε.Η. παρέχει τὸ ρεῦμα μὲ 70 λεπτά, εἰς τὴν ἐπαρχίαν φθάνει 5, 6 καὶ 11 δραχμαί. Εἶναι τὰ ἔξοδα τῆς διανομῆς. Θὰ πρέπει ἑπομένως νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία περὶ τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ὅλων αὐτῶν τῶν δικτύων, ὥστε μὲ αὐτὸ τοὐλάχιστον νὰ ἠμπορέσωμεν κάπως νὰ ἐλαττώσωμεν τὸ κόστος τοῦ διανεμομένου ρεύματος. Ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε ν’ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς ἐλαττώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος τῶν ἐπαρχιῶν.

§256Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι θὰ ἤμην εὐτυχὴς ὡς ἄνθρωπος καὶ ὡς ὑπουργὸς ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ προβῶ εἰς γενικὴν ἀτέλειαν ἐφ’ ὅλων τῶν εἰδῶν τῶν βιομηχανιῶν. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ θελήσωμεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἀκρότητας καὶ εἰς ὑπερβολάς. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον τὰς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὸν φόρον κύκλου ἐργασιῶν, τὰς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὰ καύσιμα, τὰς ἀπαλλάσσει ἀπὸ τοὺς δασμοὺς ἐφ’ ὅλων τῶν μηχανημάτων κλπ. Τώρα ζητεῖτε νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν ἀπαλλαγὴν καὶ ἐπὶ τῶν δικτύων. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνετε, ὄχι μόνον διότι ἐπὶ τέλους τὰ δίκτυα δὲν ἐπιβαρύνουν τὴν ἑταιρείαν, ἀλλὰ τοὺς καταναλωτάς, ὄχι περὶ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος ἀλλὰ ἐπειδὴ τὰ ὑλικὰ αὐτὰ εἶναι ἀξιόλογα. Ἐπειδὴ εἶναι ἀδύνατος ἢ τοὐλάχιστον πολὺ δύσκολος ἡ παρακολούθησις, θὰ ὑποβοηθήσωμεν τὴν διαρροὴν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐν πάσει περιπτώσει ἐπειδὴ δὲν θὰ ἤθελον νὰ νομίσῃ ἡ Βουλὴ ὅτι κατέχομαι ἀπὸ μίαν ἔμμονον προσπάθειαν ν’ ἀρνηθῶ ἕνα αἴτημα τὸ ὁποῖον τόσον ἐπιμόνως ἐζητήθη, λέγω τὸ ἑξῆς καὶ παρακαλῶ ν’ ἀρκεσθῇ ἡ Βουλὴ εἰς τοῦτο, εἰς τὸ συγκεκριμένον αἴτημα τῶν συναδέλφων Κρήτης, θὰ δώσω μίαν ἀναστολὴν τῆς πληρωμῆς ἐπὶ τρίμηνον. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας καὶ ἐγὼ θὰ προσπαθήσωμεν νὰ εὕρωμεν ἕναν τρόπον καταργήσεως τῆς διατάξεως καὶ ἐὰν τὸν εὕρωμεν δὲν θὰ διστάσωμεν νὰ φέρωμεν ἕνα εἰδικὸν νομοθέτημα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν ἀτέλειαν καὶ ἐπ’ αὐτῶν. Παρακαλῶ νὰ περιορισθῶμεν σήμερον ἐπὶ τῶν ἀτελειῶν αὐτῶν τὰς ὁποίας τὸ Νομοθέτημα τοῦτο ἔχει, καὶ νὰ μὴ θελήσωμεν νὰ ἐπιμείνωμεν περισσότερον.

§257Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Δηλαδὴ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν τὴν δέχεσθε;

§258Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ὄχι.

§259Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νομίζω ὅτι δὲν ἐμελετήσατε τὸ θέμα. Διὰ τοῦ ἄρθρου 4 παρέχετε ἀπαλλαγὰς δι’ ὅλα τὰ εἰσαγόμενα μηχανήματα καὶ φθάνετε μέχρι τοῦ σημείου νὰ καθορίζετε ἀπαλλαγὴν καὶ διὰ τ’ ἀνταλλακτικά.

§260Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Τὰ συνήθως εἰσαγόμενα.

§261Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὅταν λέγετε διὰ τὰ μηχανήματα καὶ τὸν ἐξοπλισμὸν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ περιλαμβάνονται τὰ δίκτυα διανομῆς. Πρῶτον θέμα αὐτό. Τὸ δεύτερον θέμα, ἐὰν εἰς τὰ ἀνταλλακτικά, ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν ὡρισμέναι διολισθήσεις εἰς τὰ δίκτυα τὶ διολίσθησις ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ; Τρίτον θέμα θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Χλουβεράκη καὶ νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον πράγματι προσβάλλει τὸ δημόσιον αἴσθημα. Διότι ἠμπορεῖ ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν νὰ ὀχυρώνεται πίσω ἀπὸ ἑρμηνείας στενάς, ἢ εὐρείας, ἀλλὰ τὸ δημόσιον αἴσθημα προσβάλλεται, ὅταν ἐφ’ ὅσον νομοθετοῦμεν διὰ πλήρη ἀπαλλαγὴν ὅλων τῶν ἐγκαταστάσεων, νὰ ἀρνηθῶμεν αὐτὴν τὴν περίπτωσιν τῶν δικτύων μιᾶς συγκεκριμένης ἐπιχειρήσεως, διὰ τὴν ὁποίαν εἴχατε δώσει ὑπόσχεσιν εἰς τὴν Βουλὴν κ. ὑπουργὲ καὶ ἑπομένως ὄχι μόνον δὲν δύνασθε αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ τὴν ἀνακαλέσετε, ἀλλὰ δὲν δύνασθε πολὺ περισσότερον νὰ μᾶς εἰπῆτε, ὅτι καταλαμβάνεσθε ἀπαράσκευος. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὁμόθυμος ἡ ἐπιθυμία τῆς Βουλῆς, νομίζω ὅτι ἡ τροπολογία πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Ἡ ἄρνησις τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν εἶναι ἀδικαιολόγητος. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Ἀττικῆς ἐδείξατε κατανόησιν πρέπει νὰ δείξετε καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν.

§262Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἤθελον νὰ πληροφορήσω τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι τελευταίως παρατηρεῖται εὐτυχῶς μία τάσις εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐπεκτάσεως τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ. Γίνονται χίλιοι δύο συνδυασμοί, ἄλλοι ἀπὸ ἐράνους τῶν ἀποδήμων, ἄλλοι ἀπὸ ἐράνους τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ μὲ ἄλλους συνδυασμούς....

§263Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Καὶ κανένα μὲ χορήγησιν τῆς Κυβερνήσεως.

§264Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ μὲ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταί, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἀπὸ ἐπιχειρηματίας, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν κόσμον, μὲ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα διαθέτουν δὲν φθάνουν παρὰ μόνον διὰ νὰ πάρουν τὰ μηχανήματα. Ἀλλὰ παρὰ τὰ μηχανήματα ὑπάρχουν τὰ καλώδια καὶ τὰ σύρματα. Γνωρίζω πόσας δυσκολίας ἀντιμετωπίζουν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τρεῖς περιπτώσεις τῆς ἰδικῆς μου περιοχῆς ποὺ μᾶς ἐστάλησαν χιλιάδες δολλάρια. Δίπλα εἰς τὴν γεννήτριαν καὶ τὰ μηχανήματα εἶναι ἀπαραίτητα τὰ καλώδια. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν διάκρισιν. Συνεπῶς πρέπει ἡ ἀτέλεια νὰ ὁλοκληρωθῇ, νὰ δοθῇ καὶ εἰς τὰ καλώδια καὶ τὰ ἀνταλλακτικά. Ἀξιότιμε κύριε ὑπουργέ, παρέχοντες τὴν ἀτέλειαν αὐτήν, διευκολύνετε τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῶν χωριῶν μας, διευκολύνετε ἀκόμη καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀποκεντρώσεως.

§265Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ὁ νόμος 2176 περιεῖχε διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας ἐχορηγεῖτο ἀτέλεια εἰς τὰ μηχανήματα καὶ εἰς τὰ ἀνταλλακτικὰ, τὰ ὁποῖα εἰσήγοντο ἀνεξαρτήτως τοῦ μηχανήματος. Διεπιστώθη ὅμως ὅτι ἦτο δυσχερεστάτη ἡ παρακολούθησις τῶν ἀνταλλακτικῶν ποὺ εἰσήγοντο, ἐὰν δηλαδὴ προορίζοντο διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας ἢ διωχετεύοντο εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Δι’ αὐτὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπρότεινε νὰ δοθῇ ἀτέλεια μόνον εἰς τὰ μηχανήματα. Τὰ ἀνταλλακτικὰ δὲν ἔχουν ἀτομικότητα, ὅπως ἔχει τὸ μηχάνημα. Ἀκόμη ὅμως μικροτέραν ἀτομικότητα ἔχουν τὰ καλώδια. Παρίσταται ἀνάγκη νὰ μελετηθῇ ἐπισταμένως τὸ ζήτημα, πῶς θὰ ἐξασφαλισθῇ ὁ ἔλεγχος, νὰ μὴ διωχετεύωνται εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Τὸ ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ἔχει ἀλληλογραφίαν μὲ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ὑποστηρίζον τὴν ἄποψιν τῆς εἰσαγωγῆς καὶ τῶν καλωδίων ἀτελῶς. Ἀλλὰ ἀναγνωρίζει τὴν δυσχέρειαν ποὺ ἀντιμετωπίζει τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐπιφυλάσσεται ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ προσεχῶς νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ παρέχεται, ἡ ἀτέλεια τῶν καλωδίων καὶ ἀνταλλακτικῶν, χωρὶς νὰ ὑπάρχει κίνδυνος καταστρατηγήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§266Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἔχω ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν κ. ὑπουργόν ὅτι μετὰ τὰς γενομένας παρατηρήσεις θὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν λύσιν ἐπὶ τοῦ θέματος. Τὸ ὅτι θὰ γίνῃ καταστρατήγησις δὲν εὐσταθεῖ. Καὶ ἀπευθύνομαι εἰς τὸν κ. Παπαγιάννην. Ὅταν εἰσάγονται ἀνταλλακτικὰ κλωστοϋφαντουργείων ἐκεῖ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καταστρατήγησις ἐνῷ ἡ εἰσαγωγὴ τῶν καλωδίων θὰ γίνῃ βάσει τῶν ἀναγκῶν διὰ τὴν τοποθέτησιν ρεύματος εἰς τὰς περιοχὰς. Δηλαδὴ ἐὰν χρειάζεται 500 μέτρα καλώδιον θὰ χορηγηθῇ ἀτέλεια διὰ τὰ 500 μέτρα. Ἐδῶ δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καταστρατήγησις. Ἐπομένως ὁ φόβος τοῦ κ. ὑπουργοῦ δὲν εὐσταθεῖ. Ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔδωσε τρίμηνον παράτασιν πληρωμῆς, δὲν ἐπιμένομεν εἰς τὴν τροπολογίαν, ἀλλὰ παρακαλοῦμεν ὅπως ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος ρυθμισθῇ τὸ θέμα τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καλωδίων.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 γίνεται δεκτόν;...

§268ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 5ον.

§270Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοῦ ἰσχύοντος νόμου 2176 αἱ ἐπαρχίαι ἔπερναν ἀπὸ τὰς Τραπέζας δάνεια μὲ τόκον 20% τώρα εἰς τὸ νέον νομοσχέδιον καταργεῖται. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δηλώσῃ ὅτι ὅσοι ἐπῆραν δάνεια μὲ τόκον 20% δὲν θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ πληρώνουν τὸν τόκον αὐτόν.

§271Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Αὐτὸ εἶναι ἀντικείμενον ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§272Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μὲ τὸ ἄρθρον 5 καταργεῖται ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν.Δ. 2176. Εἶναι ἀνάγκη νὰ τεθῇ θετικὴ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι, διὰ τὰς μέχρι τοῦδε χορηγήσεις δανείων ἰσχύει ἡ δευτέρα παράγραφος τοῦ ἄρθρου 7. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς κυρίους Τραπεζίτας νὰ εἴπουν ὅτι ἐφ’ ὅσον καταργεῖται αὐτὴ ἡ διάταξις, θὰ ἀναζητήσωμεν τοὺς τόκους τῆς παρελθούσης χρήσεως.

§273Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ἐννοεῖτε ὅτι θὰ πάρουν ἀναδρομικῶς;

§274Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διὰ τὰ ὀφειλόμενα ὑπάρχει αὐτὸς ὁ κίνδυνος.

§275Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ὁ φόβος εἶναι διὰ τὸ μέλλον.

§276Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διὰ τὸ παρελθόν, διὰ τὰ ἐκκρεμῆ.

§277Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Δὲν ὑπάρχει ζήτημα, σᾶς τὸ λέγω ὑπευθύνως.

§278Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἴπατε ὅτι εἶναι θέμα Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§279Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ἠμπορῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου, ὁ τόκος θὰ εἶναι μειωμένος, ὡς ἦτο βάσει τοῦ νόμου 2176. Τὸ θέμα εἶναι τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὰ τρεχούμενα δάνεια. Αὐτὸ ἠρώτησεν ὁ κ. Χατζόπουλος καὶ εἶπον ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀντικείμενον ἀποφάσεως ληφθησομένης ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν. Αὐτὸ εἶπον.

§280Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν, αὐτὰ τὰ ἀνεξόφλητα χρέη τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν, διὰ τὸν χρόνον ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου καὶ ἔπειτα δὲν θὰ ἔχουν τὴν ἔκπτωσιν τοῦ 20%;

§281Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Εἶναι θέμα Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Πηγαίνει ὁ βιομήχανος τῆς ἐπαρχίας, βάσει αὐτῆς καὶ συνομολογεῖ ἕν δάνειον. Ἔχει ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι ἦλθεν ἡ πολιτεία καὶ μὲ ἕνα νόμον ἐκανόνισεν χαμηλὸν ἐπιτόκιον. Εἶναι δυνατὸν αὐτὰ τὰ δάνεια, ποὺ ἐκκρεμοῦν νὰ ἔλθετε σεῖς μὲ τὸν μεταγενέστερον νόμον νὰ αὐξήσετε τὸν τόκον ὑπὲρ τῶν Τραπεζῶν; Συνεπῶς, διὰ τὰ συνομολογούμενα μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου δάνεια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνεξόφλητα, ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 7 θὰ πρέπει νὰ τὰ καταργῇ. Αὐτὸ εἶναι τὸ δίκαιον καὶ τὸ ἔντιμον.

§282Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον 5 εἶναι κάπως πλατωνικὸν καὶ ἐπαφίεσθε εἰς τὸν πατριωτισμὸν τῶν τραπεζιτῶν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Δὲν ἀμφισβητῶ βεβαίως τὸν πατριωτισμὸν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἀμφισβητῶ ὅμως τὴν κερδομανίαν των, ἔχουν βουλιάξει ἀνθρώπους καὶ ἐπιχειρήσεις οἱ κύριοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος παίρνουν χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐκμεταλλεύονται κατὰ τρόπον φρικτόν, ὅπως ἔχει διαπιστωθῆ καὶ μὲ δικαστικὰ βουλεύματα, κ. ὑπουργέ. Ἔχει διαπιστωθῆ μία ἀνήκουστος τοκογλυφία ἡ ὁποία εἶναι ἀπαράδεκτος. Λοιπόν, εἰς τὴν συνείδησιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ τὸν πατριωτισμόν των, μὴν ἐμπιστεύεσθε, κ. ὑπουργέ.

§283Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Τὰ μέτρα καὶ οἱ ὅροι πιστοδοτήσεως, ποὺ θὰ εἶναι εὐνοϊκώτερα διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας, δὲν πρόκειται νὰ καθορισθοῦν ἀπὸ τοὺς Τραπεζίτας. Οἱ ὅροι αὐτοὶ θὰ καθορισθοῦν δι’ ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ἐγένετο ἤδη καὶ βάσει τοῦ ν. 2176. Εἰς δὲ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν μετέχει, καὶ μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁμιλῶν. Ἀκριβῶς δὲ εἶναι μία ἐπιταγὴ τοῦ νόμου πρὸς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, καὶ νὰ ἦσθε βέβαιοι, ὅτι ἡ ἐπιταγὴ θὰ τηρηθῇ.

§284Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἡ σταθερότης ἡ οἰκονομικὴ εἶναι ἡ προϋπόθεσις μιᾶς οἰκονομικῆς προόδου. Τὸ 1952, βιομήχανοι τῶν ἐπαρχιῶν, λαβόντες γνῶσιν τοῦ τότε ψηφισθέντος νόμου, ἀπεφάσισαν νὰ ἱδρύσουν βιομηχανίας. Ἐδιάβασαν τὸ ἄρθρον 7 καὶ εἶδον, ὅτι οἱ ὅροι πιστοδοτήσεως θὰ εἶναι εὐνοϊκώτεροι, ἀλλ’ ἐδιάβασαν καὶ κάτι ἄλλο. Ὅτι πάντα τὰ χορηγούμενα δάνεια θὰ εἶναι κάτω τῶν 20% εὐθηνότερα. Τὶ σᾶς παρεκίνησε νὰ καταργήσητε τὴν διάταξιν αὐτήν; Ἐπαναλαμβάνετε τὰ παλαιὰ εἰς τὸν νέον νόμον καὶ ἀπαλείφετε τὴν διάταξιν τὴν δευτέραν, ἡ ὁποία εἶναι θετική, ὅτι ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέραν θὰ ἔχωμεν εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας ἐλάττωσιν ἐπιτοκίου κατὰ 20%. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἵδρυσαν τὰς βιομηχανίας μὲ αὐτὸν τὸν θεσμὸν καὶ βλέπομεν σήμερον, ἡμεῖς ποὺ εἴμεθα ἐγγυηταὶ μιᾶς οἰκονομικῆς σταθερότητος, νὰ ἐρχώμεθα καὶ νὰ καταργοῦμεν τὴν διάταξιν αὐτήν. Θέλω νὰ σᾶς ἐρωτήσω, τὶ σᾶς ὠθεῖ νὰ καταργήσητε αὐτὴν τὴν στιγμὴν διάταξιν, ἡ ὁποία εἶναι εὐνοϊκὴ διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας;

§285Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ εἰς τὴν διάταξιν εἶναι ὄχι τόσον οἱ εὐνοϊκοὶ ὅροι, ὅσον νὰ δίδωνται πιστώσεις. Διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι αἱ Τράπεζαι ἀποφεύγουν νὰ δίδουν πιστώσεις εἰς τὰς βιομηχανίας. Πρέπει νὰ τεθῇ διάταξις, ἡ ὁποία θὰ λέγῃ, ὅτι ὑποχρεωτικῶς προτιμῶνται αἱ πιστώσεις τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν.

§286Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἢ πιστεύομεν καὶ θέλομεν διὰ θετικῆς διατάξεως ὁ νόμος αὐτὸς νὰ εἶναι πράγματι εὐεργετικὸς διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας, ἢ ὄχι. Ἐγὼ νομίζω ὅτι πρόθεσις ὅλων μας εἶναι νὰ παραδώσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἕνα νόμον εὐεργετικὸν διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας. Ἀφίνω ὅτι δὲν εὑρίσκω δικαιολογημένον διατὶ κόπτετε τὸ 20% διὰ τὸ μέλλον, καίτοι ἡ Κυβέρνησις ἐπηγγέλθη ἐπανειλημμένως ὅτι ἡ πολιτική της εἶναι νὰ μειώσῃ τοὺς τόκους. Ἀλλὰ διὰ τὰ μέχρι τοῦδε συναφθέντια δάνεια θὰ προκαλέσωμεν μίαν δικαίαν ἀγανάκτησιν τῶν ἤδη λαβόντων αὐτά, καὶ θὰ εἴπουν: Ἡ πολιτεία μᾶς ἐπαγίδευσεν. Μᾶς παρέσυρεν, ἐδανείσθημεν, ἐχρεώθημεν, ἱδρύσαμεν τὰς βιομηχανίας μας διότι ἐκάμαμεν τοὺς λογαριασμούς μας, ὅ,τι μᾶς συμφέρει. Σήμερον μᾶς ἀνατρέπει τοὺς οἰκονομικοὺς ὅρους. Τὶ θὰ ἀπαντήσωμεν κ. συνάδελφοι, ὅταν θὰ πᾶμε εἰς τὰς ἐπαρχίας μας; Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ὅτι τοὐλάχιστον διὰ τὰ ἤδη συναφθέντα δάνεια θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξοφληθοῦν μὲ τοὺς ὅρους τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νόμου 2176.

§287Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Αἱ συμφωνίαι αὗται μεταξὺ δανειστῶν καὶ ὀφειλετῶν ἐγένοντο ὑπὸ τὸ κράτος ἑνὸς νόμου. Συνωμολογήθησαν συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι καθώριζον καὶ ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἐπιτόκιον. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατόν, ἐπειδὴ ἔχομεν σήμερον ἕνα νόμον μὴ προβλέποντα περὶ τούτου, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς θὰ ἔχῃ ἀναδρομὴν καὶ θὰ καταλάβῃ καὶ τὰς συμβάσεις αἱ ὁποῖαι συνωμολογήθησαν ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ παλαιοῦ νόμου.

§288Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, οἱ βιομήχανοι, ὅταν ἀπεφασίσθη νὰ μπῇ τὸ 20% τὸ ἀπεδέχθησαν μὲ μεγάλην προθυμίαν διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Μία Τράπεζα, ἡ ὁποία σήμερον ἔχει καταθέσεις, ὅπως ἰσχυρίζονται, μὲ 7% τόκον, ὅταν θὰ τὰς δανείσῃ μὲ 9 μεῖον 20% δηλαδὴ μὲ 7,20% δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ νὰ στείλῃ χρήματα εἰς τὴν ἐπαρχίαν, διὰ νὰ παίρνῃ καταθέσεις μὲ 7% καὶ νὰ δίνῃ μὲ 7,20%. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐπειδὴ εἶναι δῶρον ἄδωρον, ἐπειδὴ μᾶς ἔβλαψεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐδέχθησαν οἱ βιομήχανοι νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ 20%, ἀλλὰ ὄχι διὰ τὰ παλαιὰ δάνεια.

§289ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5;

§290ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§291ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, ὁ κ. Πάρρης ἔχει τὸν λόγον.

§292Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, γνωρίζομεν τὸ ἐνδιαφέρον σας διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ὑποβάλλω μίαν παράκλησιν. Γνωρίζετε, κ. ὑπουργέ, ὅτι ὑπάρχουν νυκτεριναὶ σχολαὶ μηχανικῶν. Ὁ νόμος ὁρίζει ὅτι διὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ ἀπόφοιτοι τῶν σχολῶν αὐτῶν νὰ προσέλθουν εἰς τὰς ἐξετάσεις, τὰς ὁποίας ἑκάστοτε τὸ ὑπουργεῖον Βιομηχανίας προκηρύσσει καὶ διὰ νὰ τύχουν πτυχίον μηχανικοῦ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἔχουν, μεταξὺ τῶν ἄλλων προσόντων καὶ τετραετῆ ἢ πενταετῆ πρακτικὴν ἄσκησιν. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, τὶ πρόβλημα δημιουργεῖτε δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους ἐξωθοῦμεν πρὸς τὰς τεχνικὰς σχολὰς καὶ ἰδίως τὰς ἐπαγγελματικάς, τὰς νυκτερινάς, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐφοδιασθοῦν μὲ τὰς προϋποθέσεις τῆς τετραετοῦς ἢ πενταετοῦς ἀσκήσεως. Προσφεύγουσι προσφέροντες δωρεὰν ἢ ἐπὶ ἐλαχίστη ἀμοιβῇ τὰς ὑπηρεσίας των εἰς μηχανουργεῖα καὶ ἄλλα ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα ὅμως δὲν προσλαμβάνουν αὐτοὺς λόγῳ τῶν ἐπιβαρύνσεών των δι’ ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ τὰ ἄλλα ταμεῖα Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως. Παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε ὅπως συμπεριληφθῇ διάταξις εἰς τὸ ἄρθρον 6 τοῦ νομοσχεδίου, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ καταργοῦνται αἱ πρὸς τὸ ΙΚΑ καὶ τοὺς πάσης φύσεως ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς εἰσφοραὶ ἐργοδοτῶν ἀπασχολούντων μαθητὰς ἐπαγγελματικῶν καὶ τεχνικῶν σχολῶν ἐπαρχιῶν.

§293Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ ἐξηγήσω πῶς ἔχει τὸ θέμα. Οἱ ἐργάται, γενικῶς, εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΙΚΑ. Ἐκ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς τὰ ¾ καταβάλλονται ἀπὸ τὸν ἐργοδότην καὶ τὸ ¼ ἀπὸ τὸν ἐργάτην. Οἱ μαθητευόμενοι, εἰς βάρος των μέν, οὐδὲν καταβάλλουν οἱ δὲ ἐργοδόται καταβάλλουν τὸ ¼ ἐκείνου ποὺ θὰ κατέβαλον, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἐργατῶν. Ζητεῖται τώρα διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη, νὰ καταργηθῇ καὶ τὸ ¼ αὐτό. Ὁπότε δηλαδή, θὰ ἔχωμεν μὲν τοὺς μαθητευομένους ἠσφαλισμένους χωρὶς διὰ τὴν ἀσφάλισιν αὐτῶν νὰ καταβάλλεται ἀσφάλιστρον οἱονδήποτε. Νομίζω λοιπόν, κύριε Πρόεδρε— ἐκτὸς τοῦ ὅτι δὲν τὸ δέχεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, μὲ τὸν ὁποῖον συνεννοήθην καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ δεχθῶ καὶ ἐγὼ— νομίζω, ὅτι εἶναι ὑπερβολικὴ ἀπαίτησις.

§294Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θεσπίζομεν μέτρα ὑπὲρ τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Γνωρίζετε ὅτι διὰ τὴν ὕπαρξιν ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας χρειάζονται στελέχη. Στελέχη δὲ εἶναι οἱ ἐξειδικευμένοι ἐργάται. Καὶ ἀπὸ τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἀπὸ τὰ λεπτὰ τῆς Ἀμερικανικῆς βιομηχανίας, ἔχουν δαπανηθῆ δισεκατομμύρια διὰ τὴν δημιουργίαν τεχνικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν σχολῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας. Τί συμβαίνει λοιπόν; Τί ἀποδίδουν αὐταὶ αἱ ἐπαγγελματικαὶ καὶ τεχνικαὶ σχολαί; Ἐνῷ παρέχουν θαυμασίαν θεωρητικὴν μόρφωσιν, δὲν κατορθώνουν νὰ βγάλουν τεχνίτας. Διότι, τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα φοιτοῦν ἐκεῖ πέρα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπασχοληθοῦν εἰς τὰ ἐργοστάσια διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴν πρακτικήν των μόρφωσιν ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται καὶ ἀπὸ τὸν νόμον. Ἀποτέλεσμα τούτου εἶναι ὅτι, βεβαίως, πολλὰ παιδιὰ δὲν πᾶνε εἰς τὰς σχολὰς αὐτάς, ἀλλὰ καὶ αὐτὰ ποὺ πηγαίνουν εἶναι ἄχρηστα, διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ συμπληρώσουν τὴν μόρφωσίν των. Ποία εἶναι ἡ αἰτία τῆς καταστάσεως αὐτῆς; Εἶναι αὐτὸ τὸ ¼ τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθη ὁ κ. ὑπουργός. Διότι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, αἱ πληροφορίαι μου βασίζονται ἐπὶ τοῦ ὅ,τι μᾶς εἶπον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Καί, ἄν σφάλλω ἐπὶ ἑνὸς σημείου τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς ἐμέ, διότι ἐγὼ ἐνόμιζον ὅτι καὶ οἱ μαθητευόμενοι πληρώνουν μίαν ἀσφάλειαν εἰς τὸ ΙΚΑ, ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς τὸ ἀπέκλεισε τοῦτο. Δι’ αὐτὸ τὸ ¼ λοιπόν, δὲν προσλαμβάνονται αὐτὰ τὰ παιδιὰ ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας. Δὲν εἶναι τὸ θέμα οὔτε θεωρητικόν, οὔτε ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς — ἀσχολούμενος στοιχειωδῶς μὲ τὸ ζήτημα— ὅτι τὸ ἀγνοεῖ. Βοᾷ ὁλόκληρος ἡ ἐπαρχία. Προχθές, εἰς τὸν διάδρομον τῆς Βουλῆς τέσσαρες διευθυνταὶ σχολῶν ἦλθον καὶ μοῦ εἶπον: Κύριε Ζίγδη...

§295Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ποίων σχολῶν;

§296Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν θὰ τὰς εἴπω κ. ὑπουργέ.

§297Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Τότε δὲν θὰ ἦλθον.

§298Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν θέλω νὰ τοὺς ὑποβάλω εἰς τὴν μῆνιν σας, διότι βλέπω ὅτι ἔχετε τόσον ἐχθρικὴν στάσιν εἰς ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἔχουν τὴν συμπάθειάν σας.

§299Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Εὐτυχῶς, ἔχω διάφορον σκέψιν.

§300Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἰς ὅ,τι προτείνομεν, θέλετε νὰ ἀντιδικήσετε. Ἔχετε μίαν Βουλήν, ἡ ὁποία θέλει νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ νομοσχέδιόν σας καὶ πηγαίνετε μὲ τὸ ζόρι νὰ ἀντιδράσητε. Δὲν θὰ σᾶς ἀκολουθήσωμεν. Θὰ ὑποστηρίξωμεν καὶ τὸ νομοσχέδιόν σας καὶ ὅπου νομίζομεν, θὰ τὸ συμπληρώσωμεν ὅπως πρέπει, διότι ἔτσι μάθαμε νὰ κάμνωμεν τὴν δουλειάν μας. Λοιπόν, τέσσαρες διευθυνταὶ σχολῶν μοῦ εἶπον: Ἔχετε τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι μία ἐξαιρετικὴ εὐκαιρία νὰ συμβάλετε πράγματι εἰς τὴν πρόοδον τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἐὰν εἰσηγηθῆτε τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἐργοδοτῶν ἀπὸ τὴν εἰσφοράν. Διότι ἔτσι μόνον ἠμπορεῖ νὰ δουλέψουν καὶ αἱ σχολαί μας καὶ αὐτὰ τὰ παιδιὰ νὰ ἴδουν Θεοῦ πρόσωπον. Κατόπιν τούτου ἐθεώρησα καθῆκόν μου νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν—καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὸ ἀπεδέχθη—τὴν ἀπαλλαγὴν— ἐφ’ ὅσον τὰ παιδιὰ τῶν σχολῶν αὐτῶν κάμνουν τὴν πρακτικήν των ἐξάσκησιν—τῶν ἐργοδοτῶν ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν αὐτήν. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι διάφορος ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐκτὸς ἐὰν ὁ κύριος ὑπουργὸς ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀποστολήν του ἐδῶ πέρα, ὡς ἀποκλειστικὴν ἄρνησιν παντὸς ζητήματος, τὸ ὁποῖον δὲν τοῦ εἰσηγήθη ἡ ὑπηρεσία, ἢ τέλος πάντων δὲν εἶχε τὴν ἐπιφοίτησιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νὰ συλλάβῃ ὁ ἴδιος.

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§302Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλπίζω, ὅτι τόσον ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ὅσον καὶ οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, δὲν θὰ θελήσουν νὰ δείξουν τὴν αὐτὴν ἀδιαλλαξίαν—εἰς τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου—τὴν ὁποίαν ἔδειξαν εἰς τὸ ἄρθρον 2. Δηλαδή, ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον νὰ περιέχῃ τὸ «πλὴν Εὐβοίας». Διότι καὶ ψυχολογικῶς ἀκόμη καὶ οὐσιαστικῶς ἔχει κολοσσιαίαν σημασίαν. Εἶναι ἀπαράδεκτον ἕνα νομοσχέδιον νὰ θέλῃ νὰ στηρίζεται εἰς ἕνα «πλὴν Εὐβοίας». Νομίζω, λοιπόν, ὅτι, ἀφοῦ ἔχασεν ἡ Εὔβοια ἕνα τῶν πλεονεκτημάτων τὰ ὁποῖα παρέχει εἰς τὴν νησιωτικὴν βιομηχανίαν τὸ νομοσχέδιον, εἰς τὸ ἄρθρον 2, εἰς τὸ ἄρθρον 6 τόσον ὁ κ. ὑπουργὸς ὅσον καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἀποδεχθοῦν νὰ ἀφαιρεθῇ τὸ «πλὴν Εὐβοίας», δοθέντος, ὅτι πρόκειται περὶ συνόλου 30.000 δραχ. ἐτησίως, μέχρι σήμερον. Μακάρι δὲ νὰ συντελέσῃ ἡ ἀφαίρεσις εἰς τὴν ἀνάπτυξιν, εἰς τὸ μέλλον, τῆς βιομηχανίας, διὰ τῆς προσελκύσεως βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μίαν τάσιν νὰ ἔρχωνται εἰς τὸ Κέντρον. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸ ἄρθρον 6 ἡ ἐξαίρεσις «πλὴν Εὐβοίας». Πέραν αὐτοῦ, ὅσον ἀφορᾶ τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Πάρρη νομίζω, ὅτι ἡ διαφορὰ τῶν μαθητευομένων πρὸς τὸ Ι.Κ.Α., ἄν καὶ εἶναι μόνον τὸ ¼, πρέπει νὰ καταργηθῇ διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἐξάσκησις τῶν μαθητῶν τῶν τεχνικῶν σχολῶν. Πάντως, ἐπαναλαμβάνω, κ. ὑπουργέ, τὴν παράκλησιν διὰ τὴν νῆσον Εὔβοιαν, ἐλπίζω δέ, ὅτι θὰ ἔχω μίαν εὐνοϊκὴν ἀπάντησιν ἐκ μέρους σας.

§303Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς διαγραφῆς τοῦ «πλὴν Εὐβοίας», ἤθελον νὰ προσθέσω, ὅτι μετὰ τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεώς μας, δὲν εἶναι τόσον ὀδυνηρὸς ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς Εὐβοίας ὡς νήσου, εἰς τὸ ἄρθρον 6 θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμείνω, ὡς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ποσοστῶν καὶ μειώσεως τῶν εἰσφορῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν τῶν κ. κ. Πάρρη καὶ Ζίγδη συνηγορῶ καὶ ἐγὼ μὲ τοὺς κ. κ. συναδέλφους.

§304Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Καλλία.

§305Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ πρῶτον ζήτημα, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε. Ἀλλὰ ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν μαθητῶν τῶν ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν συνηγορῶ καὶ ἐγὼ μὲ τοὺς κ. κ. συναδέλφους.

§306Χ. ΓΕΡΑΚΙΝΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῶν προλαλησάντων συναδέλφων.

§307ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσούτσουρας ἔχει τὸν λόγον.

§308Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἠδύνατο νὰ εἴπῃ τις, ὅτι αἱ σχετικαὶ διατάξεις τοῦ Ι.Κ.Α. δὲν πρέπει νὰ τύχουν ἐφαρμογῆς, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς μαθητευομένους τεχνίτας, διότι ἡ εἰσφορὰ ἔχει τὴν ἔννοιαν ἐκμισθώσεως ὑπηρεσιῶν. Κατὰ ποίαν λογικήν, νομικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἔννοιαν, θὰ ὑποχρεωθῇ ὁ ἐργοδότης, ὁ ὁποῖος ἀπὸ μίαν φιλάνθρωπον ἀντίληψιν δέχεται ἕνα ἀπόφοιτον τοῦ Γυμνασίου νὰ πάῃ νὰ μάθῃ μίαν τέχνην, διαθέτων δι’ αὐτὸν ἐργαλεῖα καὶ μηχανήματα μὲ κίνδυνον φθορᾶς των λόγῳ ἀγνοίας, νὰ ὑποχρεωθῇ ὁ ἐργοδότης νὰ πληρώσῃ ἀσφάλιστρα εἰς τὸ Ι.Κ.Α. διὰ μαθητευομένους. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ φίλος κ. ὑπουργὸς νὰ τὸν πληροφορήσω, ὅτι εἰς ἐμὲ γεννᾶται ζήτημα ἀπὸ τὸν Ναύσταθμον, ὅστις εἶναι ἡ ἰδιαιτέρα μου νησίς, ὅτι ὁ Ναύσταθμος ἔχει δικαίωμα νὰ πάρῃ μαθητευομένους, ἀλλὰ κωλύεται ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, λόγῳ πιστώσεων.

§309Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ὑποστηρίζετε ἄλλο θέμα, κύριε συνάδελφε. Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ συναδέλφου μου ἐπὶ τῆς Ἐργασίας.

§310Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐὰν θέλετε νὰ διαμορφώσητε μαθητευομένους τεχνίτας, νὰ θέσητε ἕν ἐλάχιστον ὅριον, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ μαθητευόμενος νὰ μὴ πληρώνῃ. Ὅταν κατόπιν ὁ μαθητευόμενος ἀρχίσῃ νὰ ἀπολαμβάνῃ κάτι, τότε ἄς πληρώνῃ.

§311Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διατὶ ἐπιμένετε; Ὁ κ. ὑπουργὸς τὸ δέχεται.

§312Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Τσούτσουρας ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ ὑποχρέωσις τοῦ ἐργοδότου νὰ καταβάλῃ πρὸς τὸν μαθητευόμενον ἀμοιβήν, ἀποτελεῖ ἐμπόδιον εἰς τὴν πρόσληψιν τοῦ μαθητευομένου εἰς τὸ ἐργοστάσιον.

§313Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ εἰσφέρῃ εἰς τὸ Ι.Κ.Α.· αὐτὸ εἶναι τὸ ἐμπόδιον τὸ μεγάλο.

§314Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ἡ εἰσφορὰ τοῦ Ι.Κ.Α.

§315Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Τὸ ἀσφάλιστρον τοῦ Ι.Κ.Α., ἀνέρχεται εἰς 4%.

§316Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δι’ αὐτὸ δὲν τὰ παίρνουν τὰ παιδιά.

§317Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Δὲν εἶναι δυνατόν.

§318Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διὰ τὸ ἀσφάλιστρον δὲν τὰ παίρνουν τὰ παιδιά. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές.

§319Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Εἶναι ἁπλῆ πρόφασις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, εἶναι θέμα ἁρμοδιότητος καθαρῶς τοῦ ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Ἐγὼ συνεννοήθην μαζί του, μετὰ τὴν τροποποίησιν τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν τροπολογίαν διὰ τοὺς μαθητευομένους. Ἄλλωστε, καὶ εἰς τὴν σημερινὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ὑπ’ ἀριθ. 8, ὑπάρχει ἀναγεγραμμένον «εἰς δευτέραν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας». Ἐκεῖ, ὑποστηρίξατε τὴν τροπολογίαν σας.

§320Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐκεῖ θὰ ὑποστηριχθῇ ὡς γενικὸν μέτρον. Ἐδῶ εἶναι μέτρον ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας.

§321Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Ὀρθότερον εἶναι νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ ὑποστηριχθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο. Παρακαλῶ, νὰ μὴ ἐπιμείνετε. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν τῆς Εὐβοίας, δὲν κατωρθώθη ἀκόμη νὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸν ὑπουργὸν Ἐργασίας καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ ἦτο διατεθειμένος νὰ τὸ δεχθῇ ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζῃ θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ δεχθῶ μίαν δυνητικὴν τροπολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν δι’ ἀποφάσεως τῶν τριῶν ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Βιομηχανίας καὶ Ἐργασίας δύναται νὰ ὑπαχθῇ καὶ ἡ Εὔβοια εἰς τὴν ὑπὸ στοιχεῖον βʹ περίπτωσιν.

§322Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Τὴν τροπολογίαν σαφέστερον τὴν διατυπώνω ὡς ἑξῆς: «Διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Βιομηχανίας καὶ Ἐργασίας, δύναται νὰ καθορισθῇ ἰδιαίτερον ποσοστὸν ἐκπτώσεων διὰ τὴν νῆσον Εὔβοιαν κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἀνωτέρω ὁριζομένων ποσοστῶν.

§323Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Νομίζω, ὅτι εἶναι σαφέστερον ὅπως τὸ εἶπα ἐγώ.

§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπατρῖνος ἔχει τὸν λόγον.

§325Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι οἱ γεωγραφικοὶ χάρται τοῦ κόσμου παρουσιάζουν τὴν Εὔβοιαν περιβαλλομένην πανταχόθεν ὑπὸ θαλάσσης, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν πολυπαθῆ Εὔβοιαν νὰ θεωρῇ ἑαυτὴν νῆσον. Τὸ παρὸν σχέδιον νόμου ἐπιμένει εἰς τὸ ἄρθρον 2 καὶ εἰς τὸ 6 νὰ τὴν θεωρῇ ἠπειρωτικὴν περιοχήν. Καὶ εἰς μὲν τὸ δεύτερον ἄρθρον εἴπομεν νὰ εἶναι ἠπειρωτική, ἀλλὰ εὑρίσκω ἄδικον νὰ μὴ θεωρηθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 6 ὡς νῆσος. Δι’ αὐτὸ συνηγορῶ ἐκθύμως ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. συνάδελφος.

§326Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Πολιτεία καὶ ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησαν, προκειμένου περὶ παιδείας, νὰ κάμουν τὰ πρακτικὰ σχολεῖα. Δυνάμει, λοιπόν, ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ εἰσηγήσεως ἰδιωτικῆς, ἔγινε τὸ Γυμνάσιον τῶν Οἰνουσῶν. Πρόκειται δὲ νὰ γίνῃ καὶ Σχολὴ Μηχανικῶν. Ἦλθον, λοιπόν, αὐτοὶ οἱ δωρηταί, εἰς ἐπικοινωνίαν μαζὶ μὲ τοὺς ἐργοστασιάρχας, διὰ νὰ ἠμποροῦν οἱ μαθητευόμενοι νὰ ἐξασκοῦνται πρακτικῶς καὶ οἱ ἐργοστασιάρχαι ἀρνοῦνται νὰ τοὺς προσλάβουν, ἐὰν δὲν ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν τοῦ Ι.Κ.Α. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ θέσῃ εἰδικὴν διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας οἱ ἐργοδόται νὰ ἀπαλλάσσωνται ἀπὸ τὴν εἰσφοράν, τὴν ὁποίαν θὰ πληρώνουν διὰ τοὺς μαθητευομένους τοῦ Γυμνασίου Οἰνουσῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ βγοῦν μηχανικοί.

§327Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν δὲν ἔχω νὰ ζητήσω ἐπέκτασιν τοῦ μέτρου διὰ τὴν ἐπαρχίαν μου καὶ παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§328ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§329Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν εἶναι σοβαρὸν καὶ δὲν πρέπει νὰ τὸ περάσωμεν ἔτσι. Ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς εἶναι κοινωνικὸν καὶ ἐθνικὸν ἀκόμη. Διότι ὅλοι εἴμεθα μάρτυρες τοῦ τί γίνεται εἰς τὰ παιδιά, ὅταν γίνουν 15–16 ἐτῶν, εἰς τὴν ἐπικίνδυνον αὐτὴν ἡλικίαν, ὅπου δὲν εὑρίσκουν δουλειὰ εἰς τὴν ἐπαρχίαν των, διότι εἶναι στενότης ἐργασίας, ἀλλὰ καὶ διότι εἶναι αὐταὶ αἱ ἐπιβαρύνσεις εἰς τοὺς ἐργοδότας καὶ ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν των καὶ ἔρχονται ἐδῶ. Ἐὰν εἶναι τυχεροὶ καὶ εὕρουν περίθαλψιν καὶ προστασίαν καὶ πέσουν εἰς καλὰ χέρια, γίνονται καλοὶ ἄνθρωποι, ἀλλὰ ἔχω παραδείγματα παιδιῶν, τὰ ὁποῖα ἦλθον ἐδῶ καὶ ἀλήτευσαν. Λοιπόν, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον ἐθνικῶς καὶ κοινωνικῶς, νὰ παράσχωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς εὐκολίας, ὥστε τὰ παιδιὰ νὰ παραμείνουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Δι’ αὐτό, ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ διὰ τὸν λόγον, ὅτι προσφέρομεν θετικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ εἰς τοὺς συνανθρώπους μας.

§330Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ δὲν ἔχει οὐδεμίαν θέσιν, διότι οὐδεὶς δύναται νὰ προσλάβῃ ἐργάτας ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν ἄνευ καταβολῆς ἀμοιβῆς καὶ ὅταν ὁμιλοῦμεν ἐδῶ περὶ μαθητευομένων εἰς τὰ ἐργοστάσια ἤ ἐργαστήρια, οἱ ὁποῖοι προσέρχονται καὶ παρέχουν τὴν ἐργασίαν των δωρεάν, φαίνεται ὅτι εἴμεθα ἐκτὸς πραγματικότητος. Ἡ περίπτωσις αὐτὴ δὲν σημειοῦται οὔτε ἕνα εἰς τὰ χίλια. Καὶ τοῦτο, διότι, ὅπως γνωρίζετε καλῶς, οἱ ἐργατικοὶ νόμοι ἀπαγορεύουν μὲ τὰς συλλογικὰς συμβάσεις τὴν δωρεὰν παροχὴν ἐργασίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς εἰσφορὰς τὰς καταβαλλομένας ἐκ μέρους τοῦ ἐργοδότου διὰ τοὺς μαθητευομένους τεχνίτας, διὰ τοὺς μὴ πληρωνομένους, δὲν φαντάζομαι ὅτι θὰ ἀρνηθῇ ὁ ἐργοστασιάρχης ἤ ὁ διευθυντὴς τοῦ ἐργοστασίου νὰ τὸν προσλάβῃ, διότι θὰ καταβάλῃ εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Διότι τὸν συμφέρει νὰ καταβάλλῃ εἰς τὸ Ι.Κ.Α., διότι ἄν ὁ ἐργάτης αὐτὸς ὑποστῇ τὸ ἐλάχιστον ἀτύχημα κατὰ τὴν ἐργασίαν, κατὰ τὴν μαθητείαν του, γνωρίζει καλὰ ὁ ἐργοστασιάρχης, ὅτι θὰ ὑποχρεωθῇ, κατὰ τὸν κείμενον νόμον, νὰ καταβάλῃ δὲν ξεύρω καὶ ἐγὼ πόσην ἀποζημίωσιν. Σεῖς οἱ νομικοί, διότι ἐγὼ δὲν εἶμαι νομικός, τὸ γνωρίζετε. Γνωρίζετε, ἐπίσης, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, ἐργοδότης, νὰ δεχθῇ, καὶ ἄν ἀκόμη τοῦ ὑπογράψῃ συμβόλαιον ὁ ἐργαζόμενος, ὅτι παρέχει τὴν ὑπηρεσίαν του δωρεάν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν δεχθῇ νὰ ἐργασθῇ, διότι θὰ καταφύγῃ, μετὰ ταῦτα, εἰς τὸ εἰρηνοδικεῖον, καὶ θὰ τὰ πληρώσῃ πολλαπλᾶ. Νομίζω, ὅτι γίνεται πολὺς λόγος διὰ τὸ τίποτε.

§331Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Οἱ καταγόμενοι ἐξ ἐπαρχιῶν βουλευταί, ἔχουσι γνῶσιν τῶν δυσχερειῶν, τὰς ὁποίας συναντοῦν οἱ μαθηταὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρακτικήν των ἄσκησιν εἰς τὰ ἐργοστάσια. Πρέπει, πρὸς διευκόλυνσιν αὐτῶν νὰ καταργηθῇ ἡ εἰσφορὰ τοῦ Ι.Κ.Α.

§332ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ δεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι) Συνεπῶς τροπολογία ἀπορρίπτεται. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἐτροποποιήθη;

§333ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§334ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7). Ἄρθρον 8ον. Ὁ κ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§335Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Σχετικῶς μὲ τὸ ἄρθρον 8, κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἀκόλουθα: Πρῶτον. Τὰ ἐδάφια 1 καὶ 2 δὲν ἔχουν οὐδεμίαν σημασίαν καὶ ἀξίαν, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 117)Δ) 2852)55 ἐγκυκλίου του ἐδέχθη ὅτι ἡ ἀφορολόγητος αὕτη κράτησις δύναται νὰ ἐνεργῆται καὶ ὅταν ἀκόμη τὰ βιβλία κριθῶσιν ἀνεπαρκῆ ἤ ἀνακριβῆ καὶ ὁ προσδιορισμὸς τῶν καθαρῶν προσόδων γίνῃ ἐξωλογιστικῶς διὰ χρήσεως συντελεστοῦ. Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ ἀπαλειφθοῦν τὰ δύο ταῦτα ἐδάφια. Ἐπίσης οὐδεμίαν σημασίαν ἔχουν τὰ ἐδάφια ταῦτα διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς βιομηχανίας ἐκ τοῦ φόρου 40% διότι ἀφορᾷ τὰς κατηγορίας τῶν ἐπιχειρήσεων τῆς Δʹ κατηγορίας. Τοιαῦται βιομηχανίαι ὅμως σχεδὸν δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Διὰ τοῦτο δέον νὰ συμπεριληφθοῦν αἱ κατηγορίαι Βʹ καὶ Γʹ τοῦ κώδικος τῶν φορολογικῶν στοιχείων διὰ νὰ ἔχῃ σημασίαν γενικῶς τὸ ἄρθρον 8. Διὰ τοῦτο προτείνων τὴν ἀκόλουθον τροπολογίαν: «Τῆς κρατήσεως τοῦ ἄρθρου 8 (παρ. 1 καὶ 2) τοῦ Ν. Δ. 2176)52 ὡς αὕτη τροποποιεῖται διὰ τοῦ παρόντος νόμου, δικαιοῦνται αἱ ἐπιχειρήσεις αἱ τηροῦσαι βιβλία Γʹ καὶ Δʹ κατηγορίας τοῦ Κ.Φ.Σ. ἔστω καὶ ἂν τὰ ἐτήσια ἀκαθόριστα ἔσοδα ὑποχρεοῦν ταύτας εἰς τήρησιν βιβλίων μικροτέρας κατηγορίας». Διὰ τῆς τροπολογίας ταύτης καὶ μόνον θὰ ἀποκτήσῃ σημασίαν τὸ ἄρθρον 8 καὶ θὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Ἑτέρα παρατήρησις εἶναι ὅτι, τὸ νέον νομοσχέδιον κύριοι συνάδελφοι, οὐδὲν λέγει περὶ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν. Ἡ μείωσις τοῦ ΦΚΕ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θετικῶς θὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς γνωρίσω εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ποῖον μαρασμὸν ὑπέστη ἡ βιοτεχνία καὶ βιομηχανία Σάμου, εἰδικῶς ἡ βυρσοδεψία καὶ διὰ νὰ συγκρατήσωμεν τὸν πλήρη ἀφανισμὸν της ἐμειώσαμεν αἰσθητῶς τὸν ΦΚΕ εἰς τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν. Διὰ τοῦτο, κ. Πρόεδρε, ἐὰν πραγματικῶς ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται νὰ ἐνισχύσῃ τὴν Ἑλληνικὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, δέον νὰ μειώσῃ τὸν ΦΚΕ τοὐλάχιστον κατὰ 50% καὶ πλέον. Οὕτω πραγματικὴ θὰ δοθῇ ἐνίσχυσις. Πρὸς τούτοις, σᾶς ἀναφέρω καὶ τὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Σάμου. Θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι τὰς δύο ταύτας παρατηρήσεις μου, θὰ λάβῃ σοβαρῶς ἡ Κυβέρνησις.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§337Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 παρέχει τὰς μεγαλυτέρας εὐνοίας διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, διότι, ἀφίνει τὸ 40% διὰ τὴν ἐπαρχίαν καὶ τὸ 30% διὰ τὰς Νήσους. Αἱ παράγραφοι ὅμως Βʹ καὶ Γʹ τοῦ ἄρθρου 8 εἶναι τόσον ἐπικίνδυνοι ὥστε ὑπάρχει φόβος ἀντὶ νὰ ἐνισχυθῇ νὰ καταστραφῇ μία βιομηχανία. Λέγει ἡ βιομηχανία. Ἐφ’ ὅσον θὰ κρατήσω τὸ 40% καὶ θὰ δηλώσω εἰς τὴν Ἐφορίαν ὅτι τὸ προηγούμενον ἔτος εἶχα εἰλικρινῆ βιβλία. Ἡ Ἐφορία ὅμως δὲν θὰ ἔλθῃ ἀμέσως δι’ ἔλεγχον, ἀλλὰ μετὰ 2–3 ἔτη. Ἐὰν ὅμως μετὰ τὸν ἔλεγχον κριθῇ ἀνακριβὴς καὶ καταδικασθῇ θὰ πληρώσῃ φόρον καὶ πρόστιμον τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν τριπλασιασθῆ. Βεβαίως θὰ προστρέξῃ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐνστάσεων, ἀλλὰ καὶ ἐκείνη βεβαίως μικρὰς ἐκπτώσεις κάμνει καὶ καταφεύγει τέλος εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐφέσεων, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκει δίκαιον, διότι εἰς μὲν τὰς Ἀθήνας ἡ ἐπιτροπὴ ἐφέσεων εἶναι τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, εἰς δὲ τὰς ἐπαρχίας εἶναι εἰδικαὶ ἐπιτροπαὶ ἐφέσεων, τῶν ὁποίων προΐστανται ἕνας ἐφέτης, ἕνας οἰκονομικὸς ἐπιθεωρητὴς καὶ ἕνα μέλος τοῦ ἐπιμελητηρίου. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις τῆς ἐφέσεως θὰ περάσῃ τοὐλάχιστον ἕνα ἔτος. Ἐν τῷ μεταξὺ μὲ τὴν πρώτην ἀπόφασιν τῆς ἐπιτροπῆς ἐνστάσεων καταδικαζόμενος ὁ βιομήχανος θὰ πληρώσῃ ὅσα αὕτη τὸν κατεδίκασε καὶ θὰ ἀναμείνῃ μετὰ ἕνα ἔτος νὰ βγῇ ἡ ἀπόφασις τοῦ ἐφετείου, ἡ ὁποία πιθανὸν θὰ τὸν ἀπαλλάξῃ, ἀλλὰ ἐκεῖνος ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ σταθῇ διότι θὰ τοῦ φύγουν ὅλα τὰ ρευστά κεφάλαια. Δι’ αὐτὸ δὲν λέγω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχουν οἱ μικροὶ βιβλία, αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ἰσχυρισθῶμεν, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 8 νὰ τροποποιηθῇ, διότι ἄλλως θὰ περάσῃ αὐτὸς ὅλην αὐτὴν τὴν τραγῳδίαν, θὰ τοῦ πάρουν ὅλα τὰ χρήματα καὶ δὲν θὰ ἠμπορῇ νὰ σταθῇ. Αὐτὰ τὰ λέγω ἐκ πείρας. Ἔχω παραδείγματα δύο ἑταιρειῶν, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία κατεδικάσθη εἰς 3 δισεκατομμύρια παλαιῶν δραχμῶν καὶ ὅταν ἔφθασε μετὰ δύο ἔτη εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ἠθωώθη καὶ ἠναγκάσθη τὸ Ὑπ. Οἰκονομικῶν νὰ βγάλῃ τὴν ἐγκύκλιον αὐτὴν. Καὶ αὐτὸ τὸ 25% καὶ τὸ 40% δὲν τὸ δίδομεν δι’ ἄλλον λόγον, παρὰ διότι εἶναι ἐπαρχιώτης, ἄλλως θὰ τιμωρηθῇ. Δηλαδὴ τὴν τιμωρίαν θὰ τὴν ὑποστῇ. Προτείνω ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ νὰ ἐξαλειφθῇ τελείως, νὰ μὴν ὑπάρξῃ καὶ νὰ ἰσχύσῃ ἡ πρώτη παράγραφος. Φαντασθῆτε τί ἠμπορεῖ νὰ πάθῃ ἕνας ἐὰν ἰσχύσῃ ἡ βʹ παράγραφος. Ἕνας οἰκονομικὸς ἐλεγκτὴς διὰ τοῦ ψύλλου πήδημα, δι’ ἐλαχίστην ἀταξίαν τῶν βιβλίων χαρακτηρίζει τὸν φορολογούμενον ὡς ἀνειλικρινῆ. Ἔχω καὶ ἄλλα παραδείγματα. Κατεδικάσθη ἕνας εἰς 800 ἑκατομμύρια, ὑπεβιβάσθη τὸ ποσὸν εἰς 700 ἑκατομμύρια καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἐφέσεων εἰς τὰ 250.000.000, ἀλλὰ ἐν τῷ μεταξὺ ἐπλήρωσε τὰ 700 ἑκατομμύρια. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις αὐτή.

§338Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 8 εἶναι πράγματι σοβαρὸν καὶ πρέπει νὰ τὸ προσέξωμεν. Θὰ θίξω τρία σημεῖα τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Πράγματι τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρου 8 ὡς τὸ ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, εἶναι ἐπικίνδυνον καὶ ἀντὶ καλοῦ ποὺ πρόκειται νὰ κάμωμεν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις τῶν ἐπαρχιῶν, θὰ κάμωμεν κακόν. Ἀλλὰ ἐκτὸς τῶν λόγων τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Χατζόπουλος, ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος σοβαρὸς λόγος. Ἡ βιομηχανικὴ λογιστικὴ δὲν ἔχει προαχθῆ ἀκόμη εἰς ἡμᾶς εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ ἀποδίδῃ τὴν πραγματικότητα. Συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Εἰσάγονται 100 ὀκάδες ἐρίου, μία βιομηχανία κάνει 120 ὀκάδες ἐριόνημα, ἄλλη 150 καὶ τοῦτο προέρχεται ἐκ πολλῶν παραγόντων. Ἕνας βιομήχανος καταχωρεῖ, ὅτι παρήγαγεν ἐκ τοῦ ἐρίου 120 ὁ ἄλλος 90, ὁ ἄλλος 80 καὶ εἶναι καὶ οἱ τρεῖς εἰλικρινεῖς. Ὁ ἔφορος τὰ χάνει καὶ λέγει, διατί ὁ κ. Χατζόπουλος ἔβγαλεν 120 ὀκάδες, ἐνῷ ὁ κ. Γκαργκάνας ἔβγαλε 90 καὶ ἐνῷ εἶναι εἰλικρινεῖς καὶ οἱ δύο βιομήχανοι. Ἔχομεν αὐτὴν τὴν διαφορὰν διότι εἶναι ἡ φύσις τῶν ἐπιχειρήσεων τοιαύτη. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, θέσωμεν τὸ τεκμήριον αὐτῆς τῆς ἀνειλικρινείας, τότε θὰ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν καὶ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ἔφορον νὰ θεωρῇ τὰ βιβλία αὐτὰ ὡς ἀνειλικρινῆ καὶ θὰ ἐπιβάλῃ τὰς κυρώσεις περὶ τῶν ὁποίων ἀνέφερεν ὁ κ. Χατζόπουλος καὶ τὰ πρόστιμα ποὺ θέτει. Δι’ αὐτὸ ἢ πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις, ἢ τοὐλάχιστον νὰ βάλωμεν τὴν λέξιν «τὰ δολίως ἀνειλικρινῆ», ὥστε ἐὰν πραγματικῶς κανεὶς εἶναι δολίως ἀνειλικρινής, ἕνας ἐκ τῶν βιομηχάνων, αὐτὸς νὰ ὑποστῇ τὰς κυρώσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν σας, κ. ὑπουργέ, διότι αὐτὴ ἡ διάταξις ἐνῷ πρόθεσις τοῦ νομοθέτου καὶ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ βοηθήσῃ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ τὰς κτυπήσῃ. Πέραν τούτου ἐγὼ νομίζω ὅτι ἀξίζει νὰ προσέξωμε νὰ συμβαδίσῃ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 8 πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 2176, διότι εἶναι βασική. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν φόρον κύκλου ἐργασιῶν, ὁ φόρος αὐτὸς εἶναι μία βασικὴ φορολογία ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει θετικῶς τὰς ἐπιχειρήσεις. Ὅταν συζητούσαμεν τὸ Ν. Δ. 2176 καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὑπεστηρίξαμεν ὅτι πρέπει νὰ διαφοροποιηθῇ ὁ φόρος αὐτὸς εἰς τὰς Ἠπειρωτικὰς καὶ τὰς Νησιωτικὰς βιομηχανίας. Διότι ἐὰν ἀφήσωμεν ὁμοίαν ἐπιβάρυνσιν ὅμοιον ποσοστὸν δι’ ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις, τότε θὰ ἀδικήσωμεν τρομερὰ τὰς Νησιωτικὰς ἐπιχειρήσεις. Διότι ὑπάρχουν εἰς τὰς νησιωτικὰς βιομηχανίας ἐπιβαρύνσεις ποὺ δὲν ὑπάρχουν εἰς τὰς Ἠπειρωτικάς. Ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ καὶ ἀπὸ τὴν Ἀθήνα ἠμπορεῖ νὰ ξεκινήσῃ ἕνα ἐμπόρευμα καὶ νὰ καταλήξῃ εἰς τὴν Ὀρεστιάδα ἢ τὴν Καστοριά. Δυστυχῶς δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιον οὔτε καὶ μὲ τὴν Αἴγιναν, διότι θὰ περάσῃ ἀπὸ χιλίας δύο ἐπιβαρύνσεις. Αἱ Νησιωτικαὶ λοιπὸν βιομηχανίαι εὑρίσκονται εἰς δυσμενεστέραν θέσιν ἀπὸ ὅ,τι εὑρίσκονται αἱ ἄλλαι βιομηχανίαι τῶν ἐπαρχιῶν. Αὐτὸ ἀντελήφθη ὁ νομοθέτης τοῦ Ν. Δ. 2176) 1952 καὶ ἔκαμε διαφορισμὸν καὶ εἶπεν ὅτι, ὁ φόρος κύκλου ἐργασιῶν 20% θὰ ἐκπίπτῃ διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. 30% διὰ τὰς Νησιωτικὰς τοιαύτας. Πρὶν ἔλθω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τῶν ἐπιμελητηρίων τῆς περιοχῆς μου, τῶν ἐπαγγελματικῶν ἐπιμελητηρίων Χίου, Σάμου καὶ Μυτιλήνης καὶ ἀπήντησαν καὶ τὰ τρία αὐτὰ ἐπαγγελματικὰ ἐπιμελητήρια ὅτι θὰ ἦτο πληρέστερον ἐὰν «...... (ἀναγινώσκει) .......». Ἀξιοῦν καὶ ζητοῦν τὰ ἐπιμελητήρια τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου κύκλου ἐργασίας, διότι ἔτσι θὰ ἐπέλθῃ ἐξισορρόπησις καὶ βελτίωσις οὐσιαστικὴ εἰς τὰς Νησιωτικὰς βιομηχανίας. Τὸ πρᾶγμα ἀπετέλεσε θέμα συζητήσεως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ὅταν ἐψηφίζετο τὸ Ν. Δ. 2176. Καὶ ἐνθυμοῦμαι ὅτι εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἦτο ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας. Παρίσταντο δὲ περὶ τοὺς 28 βουλευταὶ τοῦ Συναγερμοῦ καὶ 29 τοῦ Κέντρου. Προέτεινεν ὁ ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ψηφοφορίαν δι’ ἀνατάσεως καὶ ἐγὼ ἐψήφισα τὴν τροπολογίαν ἐκείνην ἀποχωρισθεὶς ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν, τὴν στιγμὴν ἐκείνην, διότι ἐνόμιζα ὅτι προσέφερα θετικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Ζητῶ λοιπόν, καὶ σήμερον νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 2176 καὶ ἐὰν δὲν φθάσωμεν εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ ΦΚΕ, τοὐλάχιστον νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν σοβαρὰν μείωσιν. Καὶ καταθέτω τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας προτείνω ὅπως τὸ ποσοστὸν ἀπὸ 30% γίνῃ 60%.

§339ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§340Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τόσον τὸ Ν. Δ. 2176)52, ὅσον καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἀποβλέπουν εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ εὐνοϊκοῦ ἐκείνου κλίματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτρέψῃ καὶ θὰ θεμελιώσῃ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ συζήτησις δὲν χωρεῖ καὶ αἱ δύο πτέρυγες τῆς Βουλῆς, συμπολίτευσις καὶ ἀντιπολίτευσις εἶναι ἀπολύτως σύμφωνοι, ἀλλὰ καὶ ἔξω τῆς Βουλῆς, τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, συμφωνεῖ εἰς κάθε θυσίαν ἡ ὁποία χρειάζεται διὰ νὰ δημιουργηθῇ τὸ κλῖμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ καταστήσῃ δυνατὴν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Εἶναι καθαρῶς ἐθνικὸν τὸ ζήτημα τῆς ἐπιτυχίας τοῦ σκοποῦ εἰς τὸν ὁποῖον ὅλοι ἀποβλέπομεν. Ἐκεῖ ποὺ χωρεῖ συζήτησις, εἶναι τὰ μέσα τὰ ὁποῖα θὰ μεταχειρισθῶμεν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὑπουργίας μου εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ συνεργασθῶ ἐπανειλημμένως μὲ τὸν φίλον καὶ συμπαθῆ ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας. Καὶ ἐγένετο ἐργασία ἀρκετὴ τότε, νομοσχέδια ἀντηλλάγησαν προτάσεις τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν καὶ ἀντιπροτάσεις τοῦ ὑπουργοῦ Βιομηχανίας, καὶ εἶχεν ἐπέλθει συμφωνία εἰς πλεῖστα θέματα, τὰ ὁποῖα καὶ ἀπετέλεσαν ἄρθρα τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου. Πράγματι τὸ σημερινὸν σχέδιον νόμου βελτιώνει καὶ προάγει τὸ Ν. Δ. 2176)52. Ὑπῆρξεν ὅμως καὶ μία βασικὴ ἐπιφύλαξις ἀρχῆθεν ἐκ μέρους μου, ἡ ἐπιφύλαξις ἡ ἀφορῶσα τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ὅπως τὴν συνέλαβε τὸ Ν. Δ. 2176 διὰ τῆς παροχῆς προνομίων καὶ εὐκολιῶν συναπτομένων πρὸς τὴν φορολογίαν καθαρᾶς προσόδου. Εἶχον δηλαδὴ ἐξ ἀρχῆς τὴν ἐπιφύλαξιν, ὅτι ἡ θυσία εἰς τὴν ὁποίαν ὑποβάλλεται τὸ κοινωνικὸν σύνολον, δὲν ὠφελεῖ γενικῶς τὴν βιομηχανίαν καὶ τὴν βιοτεχνίαν τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας, ἀλλὰ ὠφελεῖ ἐλαχίστους ἐπιχειρηματίας. Δι’ ὃ καὶ εἶχον προτείνει τότε νὰ μελετηθῇ ἡ δυνατότης νὰ ὑπάρξῃ μὲν ἡ θυσία, ἀλλὰ ἡ θυσία νὰ χρησιμοποιηθῇ κατὰ τρόπον πράγματι ἐπωφελέστερον καὶ δημοκρατικώτερον, ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ Ν.

Δ. 2176)52.

Ἀτυχῶς τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ἄρθρου 8 ὄχι μόνον δὲν δίδει λύσιν εἰς τὸ πρόβλημα ἐκεῖνο, ἀλλὰ καὶ ἐπιδεινώνει τὸ πρόβλημα. Διὰ νὰ ἐννοήσετε διατί ἔχω τὰς ἐπιφυλάξεις αὐτάς, θὰ παρακαλέσω κ. συνάδελφοι, νὰ ἴδωμεν μαζὶ ποίας συνθήκας ἀπὸ ἀπόψεως φορολογίας καθαρᾶς προσόδου δημιουργεῖ ὄχι μόνον τὸ ἄρθρον 8 τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ τοῦτο ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ σχετικὰ ἄρθρα τοῦ Ν. Δ. 2176)52 καὶ τὰς ἄλλας διατάξεις τῆς κειμένης φορολογικῆς νομοθεσίας. Ἂς ἴδωμεν ποῖα εἶναι τὰ εὐεργετήματα. Πρῶτον, μία βιομηχανία ἐπαρχιακὴ ἔχει 100% μεγαλύτερον συντελεστὴν ἀποσβέσεως ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν τοῦ Κέντρου. Δεύτερον, ἔχει ἀφορολόγητον 25%, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ζημιῶν μετὰ τὸ ἔτος 1961. Ἡ διάταξις τοῦ 25% ἔχει θεσπισθῆ διὰ τοῦ Ν. Δ. 2176)52 καὶ ἤδη γίνεται διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν 40%. Πρόκειται περὶ λεπτομερείας, ἡ ὁποία δὲν μὲ ἀπασχολεῖ. Τρίτον, ὑπάρχει τὸ ἀφορολόγητον 10% τὸ ὁποῖον πέρυσι μόλις εἰσήχθη γενικῶς δι’ ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις διὰ τὴν δημιουργίαν ἑνὸς ἀποθεματικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ διευκολύνῃ τὴν ἀνάπτυξίν των καὶ ὑπάρχει καὶ τέταρτον, τὸ σημερινὸν νέον ἀφορολόγητον 40% ἢ 80% διὰ τὰς Νησιωτικὰς βιομηχανίας, ἀφορολόγητον, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ νέας ἐγκαταστάσεις ἢ βελτιώσεις ἢ ἐπέκτασιν τῶν ὑφισταμένων ἐγκαταστάσεων. Βλέπετε, κύριοι, ὅτι ἡ μείωσις ἀπὸ ὅλας αὐτὰς τὰς ἐξαιρέσεις θὰ εἶναι σημαντική. Ἀλλὰ δὲν μὲ ἀπασχολεῖ ἡ μείωσις ἀπὸ ἀπόψεως δημοσιονομικῆς. Εἶναι ἐξεταστέον ὅμως, πῶς κατανέμεται ἡ θυσία αὐτὴ τοῦ συνόλου καὶ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ καρπωθοῦν τὴν θυσίαν αὐτήν. Θὰ σημειώσω πρῶτον ὅτι ἡ μεγάλη μᾶζα τῶν βιοτεχνῶν δὲν πρόκειται νὰ καρπωθῇ οὔτε μίαν δραχμὴν ἀπὸ αὐτὴν τὴν μεγάλην θυσίαν, διότι αὐτοὶ οὔτε βιβλία ἔχουν, οὔτε λογαριασμούς, οὔτε ἀποσβέσεις κάμνουν. Εἶναι ἁπλῶς καταγεγραμμένοι ἀπὸ τὰς ἐφορίας καὶ πληρώνουν ἕνα ποσὸν μηνιαίως, ὅπερ ἔχει καθορισθῆ, δὲν πρόκειται δὲ νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν κατάταξίν των εἰς φορολογικὰς κλάσεις τὰ ὅσα ἀνέφερον φορολογικὰ εὐεργετήματα δι’ αὐτούς, ἐλλείψει τῆς στοιχειώδους προϋποθέσεως ἐπαρκῶν λογιστικῶν βιβλίων. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐπὶ 300.000 ἐπιτηδευματιῶν ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα, μόνον 3.000–4.500 εἶναι ὅσοι ἔχουν βιβλία. Ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν εἶναι οἱ φορολογούμενοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν χαρτιὰ καὶ λογαριασμούς, ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοιούτων διατάξεων φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν. Πέραν αὐτοῦ οἱ βιοτέχναι γενικώτερον εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀποτελοῦν ἕνα σημαντικώτατον μέρος τῆς παραγωγῆς βιομηχανικῶν προϊόντων. Εἷς συνάδελφος εἰς τὴν περασμένην συνεδρίασιν μᾶς εἶπεν ὅτι περίπου τὰ ⅔ τῶν ἐργατῶν ἀπασχολοῦνται ἀπὸ τὴν βιοτεχνίαν καὶ τὸ ⅓ ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν, καὶ ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἀσχολουμένων εἰς παραγωγὴν βιομηχανικῶν προϊόντων εἰς τὰς ἐπαρχίας, δὲν πρόκειται νὰ καρπωθῇ τι. Πέραν αὐτοῦ ἔχομεν τὰς μεγάλας βιοτεχνίας καὶ τὰς μικρὰς καὶ μεσαίας βιομηχανίας. Ἡ μεγάλη πλειοψηφία αὐτῶν, ὅπως ἠξεύρετε, ἢ εὑρίσκεται πτωχευμένη αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἢ εὑρίσκεται ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ συνεχίσῃ τὰς ἐργασίας της ἢ εὑρίσκεται κλονισμένη εἰς σημεῖον ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ κέρδη, καὶ ἂν ἀκόμη ἔχῃ, εἶναι τόσον μικρά, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον καλυτέρας μεταχειρίσεως, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νόμου. Τί ἀπομένει μόνον; Ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν ἐπιχειρήσεων βιομηχανικῶν, μεγάλων ἐπιχειρήσεων, πολὺ μεγάλων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὄχι κἄν κέρδη, ἀλλὰ ὑπερκέρδη καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐνδιαφέρον ἐκ τῆς διατάξεως αὐτῆς. Διὰ νὰ μὴ εἶμαι πολὺ θεωρητικὸς θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ φέρω ὡρισμένα παραδείγματα. Διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς, μόνον ὁ κατὰ 100% ἀνώτερος συντελεστὴς ἀποσβέσεως ἐπιτρέπει τὴν ἐξ ἀφορολογήτων κερδῶν ἀπόσβεσιν τοῦ 28% τοῦ κεφαλαίου των ἐτησίως καὶ οὕτω θὰ συμβῇ μέσα εἰς 3½ χρόνια νὰ ἀποσβέσουν ἐξ ὁλοκλήρου τὰ κεφάλαιά των, χωρὶς νὰ χρειασθῇ νὰ προσφύγουν εἰς τὰς τρεῖς ἀκόμη κατηγορίας ἀφορολογήτου ποὺ ἀνέφερα, δηλαδὴ τὸ 25 ἢ 40% τοῦ Ν. Δ. 2176)52 τὸ 10%, καὶ τὸ 40% ἢ 80% τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Καὶ συζητῶμεν σήμερον περὶ περαιτέρω φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν ποὺ ἀφοροῦν, ὡς ἀπεδείχθη, ὄχι τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν καὶ βιοτεχνίαν, ἀλλὰ ἐλαχίστας ἐπιχειρήσεις. Αὐταὶ αἱ ἐπιχειρήσεις καθίσταται ἤδη δυνατὸν νὰ μὴ πληρώσουν διόλου φόρους, ἔστω καὶ ἐὰν ἔχουν κέρδη φθάνοντα τὸ 40–50% τοῦ κεφαλαίου των ἐτησίως. Καὶ ἐρωτᾶται, ἡ θυσία αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατανεμηθῇ κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ νὰ μὴν ἀκολουθοῦμεν αὐτὴν τὴν γραμμήν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ὀρθὴ καὶ ἡ ὁποία καταλήγει εἰς τὴν δημιουργίαν, εἰς τὴν θεμελίωσιν πραγματικῶν προσωπικῶν προνομίων, εἰς φορολογικὴν ἀσυδοσίαν ἐλαχίστων ἀτόμων; Ἐπιθυμία ὅλων μας εἶναι νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν διὰ νὰ ἀπασχολήσωμεν τὸν πληθυσμὸν τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας, διὰ νὰ βρῇ ὁ πληθυσμὸς δουλειά. Δὲν γίνεται ὅμως διὰ τοῦ ἄρθρου 8 οὐδεμία συσχέτισις τοῦ μεγέθους τῆς ἐργασίας ποὺ παρέχομεν ἡμεῖς καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐργατῶν ποὺ χρησιμοποιοῦνται. Καὶ εἶναι πιθανὸν νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τὴν ἐπαρχίαν μία ἐπιχείρησις, λειτουργοῦσα κατὰ τὸ σύστημα τοῦ πλήρους αὐτοματισμοῦ, ἡ ὁποία νὰ χρησιμοποιῇ 6–7 εἰδικοὺς τεχνίτας, μετακαλουμένους ἄλλοθεν καὶ νὰ ὠφελῆται ἡ ἐπιχείρησις τεράστια ποσά, χωρὶς νὰ εὑρίσκῃ ἐργασίαν ὁ πληθυσμὸς τῆς ἐπαρχίας. Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει ὁ ἄλλος κίνδυνος, ἡ δημιουργία τῶν εἰδικῶν κατὰ ἐπιχείρησιν λογαριασμῶν, διότι θὰ ὑπάρξῃ τάσις μέρος τῶν ποσῶν νὰ καλυφθοῦν εἰς ἀσκόπους δαπάνας καὶ σπατάλας. Φοβοῦμαι δὲ ἀκόμη ὅτι μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ ὑπάρξῃ κίνδυνος νὰ δημιουργηθοῦν πραγματικὰ βιομηχανικὰ μονοπώλια. Ὅλα αὐτὰ μὲ ὡδήγησαν εἰς τὴν σκέψιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ληφθῇ μία ἄλλη λύσις καὶ νὰ συνδυάσωμεν τὰς παροχὰς αὐτὰς τῆς εἰδικῆς βοηθείας τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐργατῶν ποὺ χρησιμοποιοῦν αἱ βιομηχανίαι αὐταί, μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερομισθίων, τὰ ὁποῖα ἕκαστος βιοτέχνης ἢ βιομήχανος καταβάλλει ἐτησίως. Δηλαδή, θὰ ἠδύνατο τὸ συνολικὸν ποσόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀρκετὰ σημαντικόν, νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ ἐπενδύσεις εἰδικάς, εἴτε νὰ μειώσωμεν τὸ ποσοστὸν τῶν εἰσφορῶν, αἱ ὁποῖαι καταβάλλονται εἰς τὸ ΙΚΑ, εἴτε κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ συνδυάσωμεν τὴν βοήθειαν μὲ τὸ ἡμερομίσθιον. Ἀλλὰ πάντως νὰ βοηθήσωμεν ὅλας τὰς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦν μέγαν ἀριθμὸν ἐργαζομένου προσωπικοῦ καὶ νὰ βοηθηθοῦν ὅλαι αἱ βιομηχανίαι καὶ αἱ βιοτεχνίαι, ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι πραγματικῶς πάσχουν. Δὲν νομίζω ὅτι τοιαῦται ἐπιχειρήσεις ἔχουν ἀνάγκην τῆς συστηματικῆς βοηθείας, ἡ ὁποία φθάνει καταφανῶς εἰς φορολογικὴν ἀσυδοσίαν. Ἐνῷ ἐξ ἀντιθέτου, αἱ ἄλλαι ἐπιχειρήσεις αἱ ἐπαρχιακαὶ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι φθίνουν, αἱ ὁποῖαι ἀγωνιοῦν, ἐκεῖναι θὰ εἶχον ἀνάγκην νὰ ἴδουν τὴν ἐπιβάρυνσίν των ἀπὸ ἡμερομίσθια μειουμένην, ὥστε νὰ ἀποκτήσουν ἐκεῖνο ποὺ χρειάζεται. Διότι, τὸ μέσον διὰ νὰ βοηθήσωμεν τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ὁποῖον ἐπετύχομεν διὰ τοῦ παρόντος ἀρίστου νομοσχεδίου, εἶναι ἡ αὔξησις τῆς συναγωνιστικότητος τῆς ἐπαρχιακῆς βιοτεχνίας καὶ βιομηχανίας, ἔναντι τῶν βιομηχανιῶν τοῦ κέντρου. Ἑπομένως, θὰ πρέπει, κατ’ ἐμέ, τὰ χρήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα προκύπτουν σήμερον ἀπὸ τὰς διαφόρους αὐτὰς φορολογικὰς ἀπαλλαγὰς νὰ χρησιμοποιηθοῦν ὡς αὔξησις τῆς συναγωνιστικότητος τῶν ἐπιχειρήσεων, δηλαδή, εἰς μείωσιν τοῦ κόστους διὰ τῆς παραγωγῆς. Ἕνας τρόπος μειώσεως τοῦ κόστους, εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ ἑνὸς μέρους τῶν ἡμερομισθίων, τὰ ὁποῖα καταβάλλονται ἐτησίως. Θὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι λύσεις. Ἐγὼ ἰδέας ρίχνω. Θὰ ἐλυπούμην, διότι δὲν ἐγένοντο ἀντικείμενον ἴσως λεπτομερεστέρας μελέτης, ἀλλ’ αὐτό, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον. Θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν μὲ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον προκύπτει ἀπὸ τὸ ἄρθρον 8 καὶ τὸν νόμον 2176)52 νὰ ἐπιτύχωμεν ἐξίσωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος τοῦ βιομηχανικοῦ τοῦ κέντρου καὶ τῆς ἐπαρχίας. Διότι θὰ ἠμποροῦσε, πράγματι, ἡ ἐπιστροφὴ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ νὰ γίνεται εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἐκεῖ ὅπου χρησιμοποιεῖται ρεῦμα ὑπὸ ὅρους δυσμενεστάτους, ὥστε ἐὰν θὰ ἔχῃ μίαν ἡμέραν ἡ ἐπαρχία, ποὺ χρησιμοποιεῖ πρὸς 6 δραχμὰς τὸ ρεῦμα καὶ τὸ κέντρον ποὺ τὸ χρησιμοποιεῖ πρὸς 50 λεπτά, νὰ ἐξισωθοῦν. Αὐταὶ ἦσαν αἱ γενικαὶ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας εἶχον νὰ κάμω, ὄχι μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 8, ἀλλὰ καὶ ἐν σχέσει μὲ τὸ παλαιὸν ἄρθρον τοῦ 2176)52 καὶ νομίζω, πὼς ἀξίζει τὸν κόπον, ὁ κ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐνδιαφέρον, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ταχύτερον τὸ θέμα αὐτό. Διότι, κ. συνάδελφοι, εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος καὶ ἐλπίζω νὰ ἔπεισα καὶ σᾶς, ὅτι ἴσως ἀθελήτως δημιουργοῦμεν προνόμια, πρᾶγμα εἰδεχθές, ὑπὲρ ἐλαχίστων ἐπιχειρηματιῶν, οἱ ὁποῖο! δὲν ἔχουν ἀνάγκην προστασίας ἀπολύτως, καὶ κάποτε φοβοῦμαι, ὅτι ὅταν αὐτὰ προκύψουν ἀπὸ τὰ πράγματα, εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ οἱ νομοθέται τοῦ 2176)52 καὶ οἱ συντάκται τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἀναγνωρίζουν, ὅτι ἐδῶ ἐκτρεπόμεθα θὰ δώσουν εἰς τὸ ἄρθρον 8 εἴτε ἀπόψε, εἴτε εἰς ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον προσεχῶς θὰ κατατεθῇ μίαν λύσιν δημοκρατικὴν πράγματι, ὠφελοῦσαν τὸ σύνολον τῶν βιοτεχνῶν καὶ τῶν βιομηχάνων τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας.

§341Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ βιομηχανίαι τῶν ἐπαρχιῶν εἶναι πεπαλαιωμέναι. Αὐτὰ τὰ λεπτὰ θὰ κοντρολάρωνται.

§342Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ κερδίσουν 50% τοῦ κεφαλαίου ἀμέσως. Πάντως, ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ φθάσωμεν εἰς φορολογικὴν ἀσυδοσίαν.

§343Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρατε τὸν νομοθέτην τοῦ νόμου 2176)52 πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐκάμομεν τότε ἕνα πείραμα ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἐχρειάζετο νὰ ἴδωμεν τὰς συνεπείας. Συμφωνῶ μαζί σας μὲ ὅσα εἴπατε. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι προέβημεν εἰς τὴν λῆψιν μέτρων πολλῶν, πέραν τῶν ἀρχικῶν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν μετρήσει καὶ διαπιστώσει τὰς συνεπείας. Καὶ ἑπομένως, ἐν μεγάλῳ βαθμῷ ἀναγνωρίζομεν τὰς ἀνησυχίας καὶ τὴν κριτικήν σας.

§344Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως εἶπον, ἡ Κυβέρνησις ἀποδίδουσα ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὴν ἀναζωογόνησιν τῆς ἐπαρχίας παρέσχε διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου κίνητρα πρὸς προώθησιν τῆς παραγωγῆς τῆς ἐπαρχίας. Εἶπον μάλιστα, ὅτι ὑπῆρξαν αἱ παραχωρήσεις γενναιόταται καὶ θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ ν’ ἀρκεσθῇ εἰς τὰς παραχωρήσεις αὐτάς, διότι πράγματι αἱ παραχωρήσεις εἶναι γενναῖαι. Πιστεύομεν ὅμως, ὅτι τόσον αἱ ἀνάγκαι τῆς ἀναζωογονήσεως τῆς ἐπαρχίας, ὅσον καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς ἀποσυμφορήσεως τοῦ κέντρου, ἐπιβάλλουν γενναίας παραχωρήσεις, διὰ νὰ δυνηθῶμεν, ἐπὶ τέλους, κάποτε, νὰ σταματήσωμεν τὸ ρεῦμα τῆς ἀστυφιλίας. Καὶ εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὀρθῶς ἐφήρμοσε κίνητρα καθαρῶς οἰκονομικά, διὰ νὰ προκαλέσῃ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἐπιχειρηματίου, ὅπως μεταβῇ εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων, ποὺ δὲν πιστεύουν ὅτι εἰς τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα ἔχουν ἐφαρμογὴν πολλὰ ἀστυνομικὰ ἢ τεχνικὰ μέτρα. Διότι ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία δὲν εἶναι ἀπομεμονωμένη. Ἀποτελεῖ τμῆμα μιᾶς διεθνοῦς οἰκονομίας καὶ ἂν θέλωμεν πράγματι νὰ ἔχωμεν συναγωνιστικότητα, ὀφείλομεν καὶ πρέπει νὰ βασίσωμεν τὴν οἰκονομίαν εἰς καθαρῶς οἰκονομικὰ κίνητρα. Βεβαίως, αἱ παραχωρήσεις εἶναι γενναῖαι, εἶναι γενναιόταται ἠμπορεῖ νὰ εἴπω, ἂν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ἔχομεν δημοσιονομικὴν κατάστασιν ἱκανοποιητικήν, ἀλλ’ ὄχι καὶ ἄνετον. Ἐκτιμῶ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν καὶ πρώην ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κ. Παπαγιάννης. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὅμως νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἐν πλήρει συνειδήσει προβαίνομεν εἰς τὰς παραχωρήσεις αὐτάς, διότι δὲν γίνεται φορολογικὴ ἀσυδοσία, ἀλλ’ ἁπλῶς ἐκπλήρωσις φορολογικῆς ὑποχρεώσεως γίνεται. Γίνεται δὲ ἀναβολὴ ἐκπληρώσεως μὲ μίαν ἀντιπαροχήν, ἡ ὁποία εἶναι καὶ οἰκονομικῶς χρήσιμος καὶ κοινωνικῶς ἀπαραίτητος. Μᾶς εἶναι κοινωνικῶς χρήσιμος, διότι μᾶς εἶναι χρήσιμον νὰ δημιουργῶμεν προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι θὰ μᾶς φέρουν πολλαπλοῦς φόρους καὶ πολλαπλᾶς ἐπιβαρύνσεις εἰς τὸν... (δὲν ἠκούσθη) ... ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς λύσῃ κατὰ τὸν δυνατὸν καλύτερον τρόπον τὸ κοινωνικὸν θέμα τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ βασικὸν οἰκονομικόν, τὸ θέμα τῆς ἀπασχολήσεως. Ἐγώ, προσωπικῶς τοὐλάχιστον, θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν μὲ αὐτὴν τὴν φορολογικὴν ἐλευθερίαν, ἐὰν ἐβλέπαμεν, ὅτι ἡ ἐπαρχία μεταβάλλεται εἰς κυψέλην ἐργασίας καὶ θὰ ἐπελύετο τὸ μέγιστον κοινωνικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, τὸ θέμα τοῦ ὑπερπληθυσμοῦ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, διότι πράγματι εἶναι γενναία ἡ παραχώρησις δὲν θὰ ἤθελον νὰ δεχθῶ καμμίαν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό. Δὲν θὰ ἤθελον ἀκόμη νὰ δεχθῶ πολὺ περισσότερον τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Χατζόπουλος. Ἡ τήρησις εἰλικρινῶν βιβλίων ὑπὸ τοῦ ἐπιχειρηματίου δὲν ἀποτελεῖ παραχώρησιν, ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν. Ἔχει ὑποχρέωσιν ὁ ἐπιχειρηματίας νὰ τηρῇ εἰλικρινῆ βιβλία, πολὺ περισσότερον ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ πολιτεία νὰ τοῦ παραχωρήσῃ κάθε εὔνοιαν, ὅταν παρατηρήσῃ ὅτι τηρεῖ εἰλικρινῆ βιβλία. Ὀφείλομεν νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι ἔχομεν μίαν φοροδιαφυγὴν μεγάλην καὶ κατ’ ἔκτασιν καὶ κατὰ βάθος. Εἶναι ἀπαράδεκτον εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ἡ ὁποία ὡς γνωρίζετε, δὲν ἔχει φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν διὰ κανένα, διὰ τὰ ἐλάχιστα τῶν εἰσοδημάτων, εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ὅπου ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν πληρώνουν φόρον ἐπὶ τῶν εἰσοδημάτων των, μισθωτοὶ μὲ χαμηλὰ εἰσοδήματα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν, ὅτι ὑπάρχει ὑποψία ἔστω εἰς τὴν σκέψιν τοῦ νομοθέτου νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν τήρησιν ἀνειλικρινῶν βιβλίων. Δι’ αὐτὸ θὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ θέματος, ὅτι ὁ ἐπιχειρηματίας ὀρθὸν εἶναι νὰ καρπωθῇ τῶν κόπων του, ἀλλὰ ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ εἶναι εἰλικρινὴς ἀπέναντι τῆς πολιτείας. Θὰ παρακαλέσω τὸ ἄρθρον νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει Θὰ παρακαλέσω ἐπίσης, τὴν Βουλήν, νὰ πιστεύσῃ ὅτι λίαν συντόμως θὰ φέρω ἐνώπιόν σας ἕναν ὁλοκληρωμένον νόμον ὁ ὁποῖος θὰ ἀφορᾷ τὸν φόρον κύκλου ἐργασιῶν καὶ κατὰ συνέπειαν εἰς τὸν νόμον αὐτόν, θὰ ἴδωμεν ποίας διορθώσεις ἢ καὶ ποίαν ἀναδιάρθρωσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ πρέπει νὰ κάμωμεν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἂς περιορισθῶμεν εἰς ὅσα ἀναφέρει τὸ ἄρθρον αὐτό.

§345Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑφυπουργέ τῶν Οἰκονομικῶν, παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε νὰ διαγράψωμεν τὴν εἰσφορὰν ποὺ ἔχετε εἰς τὸ ἄρθρον διὰ τὰ εἰλικρινῆ βιβλία. Διὰ τυπικὴν παράβασιν, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ κάμῃ ὁ ἐπιχειρηματίας, θὰ τὴν κάμῃ τὸ λογιστήριον, διὰ τὴν παραμικρὰν παράβασιν ἡ φοροτεχνικὴ ὑπηρεσία θὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν εἶναι εἰλικρινῆ ὁπότε εἶναι ἕνα δῶρον ἄδωρον.

§346Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐρωτῶ, τὴν τροπολογίαν μου, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπεξεργασίαν φύλλων καπνοῦ, τὴν δέχεσθε;

§347Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἐγένετο ἀποδεκτή.

§348Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἐκάματε δεκτήν, ὅτι αἱ ἐξαιρέσεις ἐκ τῆς φορολογίας ἐφαρμόζονται ἀντιστοίχως διὰ τὰ ἐργοστάσια καπνοπαραγωγῆς, μήπως σημαίνει ἀπαλλαγὴν τῶν καπνεμπόρων εἰσαγωγέων;

§349Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Εἰς τὴν αὐτὴν παράγραφον προστίθεται ἐδάφιον ἔχον οὕτω: «......... (ἀναγινώσκει)................». Τὰ ποσὰ ποὺ θὰ χρησιμοποιηθοῦν δι’ ἐπενδύσεις.

§350Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Διὰ τὰς ἐπαρχίας;

§351Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 8, ὅπου ὁμιλεῖ περὶ ἐπαρχιακῶν βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων.

§352Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Μέχρι τῆς στιγμῆς αἱ καπνεμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις δὲν εἶχον φορολογικῶς κινήσει τὴν κρατικὴν μηχανὴν καὶ ὑπῆρχε μία ἐκκρεμότης καὶ ἀνεμέναμεν πάντα κάποιαν διάταξιν, ἡ ὁποία θὰ λύσῃ τὸ θέμα αὐτό. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία ἄκρη, ἀλλὰ νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὴν ἄλλην, νὰ μὴ δημιουργήσωμεν μίαν νέαν διάταξιν, ἡ ὁποία δι’ ἄλλα 20 χρόνια θὰ ἀφήσῃ μίαν μερίδα συμπαθεστάτην κατὰ τὰ ἄλλα, ἀλλὰ ἀφορολόγητον. Δημιουργοῦμεν τοιαῦτα προνόμια, τὰ ὁποῖα μὲ τόσον κόπον μετὰ μίαν διετίαν κατηργήσαμεν. Διατὶ νὰ λάβωμεν τοιοῦτον μέτρον διὰ τὰ ἐργοστάσια ἐπεξεργασίας καπνοῦ καὶ ὄχι ἐπεξεργασίας σταφίδος;

§353Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Περιλαμβάνονται.

§354Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἐπιμένω, ἀλλὰ διατὶ δὲν τὸ ἀφήνετε καὶ ἀφοῦ τὸ μελετήσετε καὶ καταλήξετε εἰς συμπεράσματα νὰ τὸ φέρῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δι’ ἄλλου νόμου.

§355Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Αὐτὸ τὸ ἐμελέτησε, κ. συνάδελφε, τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ τὸ ἐδέχθη λόγῳ τῆς καταστάσεως τῶν καπναποθηκῶν, ὥστε νὰ ἐλαττωθῇ τὸ κόστος.

§356Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, καὶ πάλιν ἐπιμένω καὶ συνιστῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ ἀποδεχθῇ τὴν διάταξιν, διότι θὰ παρεξηγηθῇ. Νὰ ἐπιφυλαχθῇ νὰ τὴν μελετήσῃ, ὄχι νὰ τὴν ἀπορρίψῃ.

§357Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ ἐρωτήσω ἐὰν οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ Βιομηχανίας καὶ Οἰκονομικῶν ἀπεδέχθησαν τὴν τροπολογίαν. Ἐὰν δὲ συμφωνοῦν μὲ τὸν κ. Παπαγιάννην, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ δικαιολογήσω τοὺς λόγους ποὺ ἐπιβάλλουν τὴν ἀποδοχήν της.

§358Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων ἀπόψεων, ἡ τροπολογία σας ἐγένετο ἀποδεκτή.

§359Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν μας ἐπὶ τῆς παραγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 8 ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὴν ἀπεδέχθη, νομίζω δὲ, ὅτι καὶ ὁ παριστάμενος κατὰ τὴν συνεδρίασιν, κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας. Συνιστῶ ὅμως νὰ διαγραφοῦν αἱ λέξεις «πλὴν Εὐβοίας» καὶ ἀπὸ τὴν παράγραφον 4.

§360Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Ἀφήσατε τὴν παράγραφον 4. Τὴν τροπολογίαν σας, ὡς πρὸς τὴν παράγραφον 3, τὴν ἀπεδέχθην.

§361Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθὲν γενικώτερον διὰ τὴν προστασίαν τῆς βιοτεχνίας, ἐκθύμως συνιστῶμεν ὅπως δι’ εἰδικοῦ νόμου, προστατευθῇ ἡ βιοτεχνία τῆς ἐπαρχίας.

§362ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπατρῖνος ἔχει τὸν λόγον.

§363Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα, λεπτότερα καὶ δυσχερέστερα προβλήματα εἶναι ἡ ἀπόδειξις ἀπὸ νομικῆς καὶ πραγματικῆς πλευρᾶς, τῆς εἰλικρινείας, ἢ ἀνειλικρινείας τῶν λογιστικῶν βιβλίων. Ἡ νομοθεσία μας δὲν ἔχει καθωρισμένον τρόπον ἀποδείξεως, οὔτε ἔχει τὰ συλλογικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποδείξουν τὴν εἰλικρίνειαν ἢ ἀνειλικρίνειαν τῶν λογιστικῶν βιβλίων. Προσέξατε τὶ γίνεται. Ἕνας ὑπάλληλος μεταβαίνει καὶ κάμνει ἔλεγχον μιᾶς ἐπιχειρήσεως. Ἐκδίδει ἕνα φύλλον ἐλέγχου, τὸ ὁποῖον μέχρι πρό τινος δὲν ἀπετέλει στοιχεῖον ἀποδείξεων διὰ τὴν κρίσιν τῶν Ἐπιτροπῶν ἐνστάσεων. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ φύλλου αὐτοῦ, ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος ἐκδίδει μίαν ἀπόφασιν. Καὶ τὸ φοβερώτερον ἐξ ὅλων εἶναι τὸ ἑξῆς: Τὸ βάρος τῆς ἀποδείξεως δὲν ἐναπόκειται εἰς τὸ δημόσιον. Δὲν εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ δημόσιον νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι εἶναι ἀνειλικρινῆ τὰ βιβλία ποὺ τηρεῖ ὁ φορολογούμενος, ἀλλὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ φορολογούμενος νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι τὰ βιβλία του εἶναι εἰλικρινῆ. Καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν, κύριοι, ἡ φορολογία εἶναι βαρυτάτη. Ὁ περίφημος Ἄλ Καπόνε κατεδικάσθη ἐπὶ παραβάσει φορολογικῶν διατάξεων, ἀλλὰ εἶναι πλαισιωμένον τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν μὲ τόσους παράγοντας καὶ τόσα ἐπιστημονικὰ μέσα, ὥστε ἐκεῖνο νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδείξῃ τὴν παράβασιν αὐτήν. Τὸ ἄρθρον, κ. συνάδελφοι, δίδει τὴν εὔνοιαν καὶ τὰ εὐεργετήματα εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας, ἐφ’ ὅσον ἤθελον κριθῇ εἰλικρινῆ τὰ λογιστικά των βιβλία. Καὶ ἐρωτῶ, τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ κρίνῃ ἐὰν εἶναι εἰλικρινῆ, ἢ ὄχι τὰ βιβλία; Ἀπαντῶ ἐγώ, ὅτι οὐσιαστικῶς θὰ εἶναι ὁ μοναδικὸς οἰκονομικὸς ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος θὰ πάῃ νὰ ἐκδώσῃ τὸ φύλλον ἐλέγχου καὶ θὰ ταλαιπωρῆται κατόπιν ὁ φορολογούμενος, διὰ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι τὸ φύλλον δὲν εἶναι ἀληθές. Συνεπῶς, δὲν ἀποδεικνύει ὁ οἰκονομικὸς ὑπάλληλος τὸ εἰλικρινὲς ἢ μή, ἀλλὰ ὁ ἐπιχειρηματίας. Καὶ εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος, βάσει τοῦ φύλλου ἐλέγχου τοῦ μοναδικοῦ αὐτοῦ ὑπαλλήλου, ἤθελε κρίνει, ὅτι τὰ βιβλία αὐτὰ εἶναι ἀνειλικρινῆ, ἔρχονται καὶ ἐπιβάλλονται αἱ κυρώσεις τοῦ ἄρθρου 2 τῆς παραγράφου 8 καὶ ὁδηγεῖται πλέον εἰς πλήρη καταστροφὴν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔτυχε τῶν εὐεργετημάτων αὐτῶν. Δι’ αὐτὸ προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν διὰ δύο λέξεων: «Διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως». Τότε νὰ ἐπιβάλλωνται κυρώσεις.

§364Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω. Ἐὰν ἡ 2 παράγραφος διαγραφῇ δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐνισχύωμεν τὴν φοροδιαφυγὴν καὶ τὴν φοροκλοπήν. Ἐὰν ἀνεπτύχθησαν διάφοροι θεωρίαι, περὶ εἰλικρινῶν καὶ ἀνειλικρινῶν ἐγγραφῶν, αὐτὰ δὲν τὰ καταλαβαίνω ἐγώ. Ἠκούσθη, ὅτι θὰ καταστραφῇ ὁ τάδε καὶ ὁ τάδε. Γνωρίζω καὶ ἐγὼ ἐπιχειρήσεις βιομηχανικὰς αἱ ὁποῖαι λειτουργοῦν ἀπὸ 30ετίας, αἱ ὁποῖαι πληρώνουν περὶ τὸ ἕν ἑκατομμύριον καὶ ἀπὸ τριακονταετίας δὲν ἠνωχλήθησαν ποτὲ ἀπὸ τὸν οἰκονομικὸν ἔφορον. Τὰ ὅσα ἀνεφέρθησαν, νομίζω, ὅτι ἀφοροῦν ἐπιχειρήσεις, ποὺ ἐπιδιώκουν τὴν φοροδιαφυγήν.

§365Μ. ΚΟΤΣΩΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 8 θὰ βλάψῃ, ὄχι μόνον τὰς ἐπιχειρήσεις τῆς περιφερείας μου, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν Νήσων, δεδομένου, ὅτι προβλέπει διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις ποὺ ἀνήκουν εἰς τὴν 4 κατηγορίαν. Ὅλαι αἱ Νησιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις συνήθως, τηροῦν βιβλία κατωτέρας φορολογικῆς κλάσεως, συνεπῶς, θὰ παρεκάλουν τοὺς κ. ὑπουργοὺς Βιομηχανίας καὶ Οἰκονομικῶν, ὅπως περιληφθοῦν ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι τηροῦν βιβλία κατωτέρας φορολογικῆς κλάσεως, διότι ἐὰν δὲν γίνῃ τοῦτο, νομίζω, ὅτι θὰ καταντήσῃ δῶρον ἄδωρον τὸ εὐεργέτημα.

§366ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπακόλλας ἔχει τὸν λόγον.

§367Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως τὰ εὐεργετήματα τῶν παραγράφων 1, 2, 3 ἐπεκταθοῦν καὶ εἰς τὰ ἐργοστάσια ἐπεξεργασίας καπνοῦ εἰς φύλλα, τότε, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ μὴ ἐπεκταθοῦν ταῦτα καὶ εἰς τὰ ἐργοστάσια τῶν ἄλλων κεφαλαιωδῶν πλουτοπαραγωγικῶν ἀγαθῶν. Πρῶτον εἶναι ἡ σταφίς. Ὑπάρχουν ἐργοστάσια ἐπεξεργασίας σταφίδος καὶ εἶναι γνωστὸν ποῖον ἀνταγωνισμὸν ἔχει ἡ σταφίς. Εἶναι καὶ αὐτὴ γεωργικὴ ἐπιχείρησις. Ἐπίσης εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ λιγνιτωρυχεῖα καὶ μεταλλεῖα ἐν γένει, τῶν ὁποίων ὁ δείκτης παραγωγῆς καὶ δραστηριότητος κατῆλθε, πολλὰ ἐξ αὐτῶν ἔκλεισαν. Εἶναι γνωστόν, ἀκόμη, ὅτι 80% τοῦ κόστους παραγωγῆς λιγνίτου εἶναι τὰ ἐργατικά, ἐνῷ εἰς τὰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις εἶναι μόνον 20%. Δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ ἐπεκταθοῦν τὰ προνόμια αὐτὰ καὶ εἰς τὰ μεταλλεῖα καὶ εἰς τὰ λιγνιτωρυχεῖα.

§368Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Ἐπιθυμῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Μπατρίνου καὶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ἐπ’ αὐτῆς, τῶν κ.κ. ὑπουργῶν Βιομηχανίας καὶ Οἰκονομικῶν. Ἔχω περίπτωσιν λάθους.

§369Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δέν δέχομαι ἄλλην τροπολογίαν, ἀλλὰ θὰ φέρωμεν ὁλοκληρωμένον νομοσχέδιον.

§370Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἤθελον νὰ συζητηθῇ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12, περὶ ἐπεκτάσεως τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπὶ τῶν μεταλλείων καὶ λιγνιτωρυχείων. Μὲ ἐπρόλαβεν ὅμως ὁ συνάδελφος κ. Μπακόλλας καὶ τὴν συνεζήτησεν εἰς τὸ ἄρθρον 8 καὶ δι’ αὐτὸ ἐρωτῶ τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς ἐὰν τὴν ἀποδέχονται.

§371Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Θὰ φέρωμεν εἰδικὸν νομοθέτημα διὰ τὰ μεταλλεῖα καὶ λιγνιτωρυχεῖα.

§372Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ζητῶ καμμίαν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς τροπολογίας διὰ τὰ καπνά, ἐπειδὴ ἔγινε μία συζήτησις καὶ περὶ τῶν ἐργοστασίων ἐπεξεργασίας σταφίδος, τὰ ὁποῖα ὀρθότερον θὰ ἦτο νὰ τὰ χαρακτηρίσωμεν ὡς ἐργοστάσια ἐπεξεργασίας γεωργικῶν προϊόντων, παρακαλῶ νὰ διασαφηνισθῇ ὅτι ὅταν λέγομεν βιομηχανίαν, ἐννοοῦμεν ὄχι μόνον βιομηχανίαν γεωργικῶν προϊόντων, ἀλλὰ καὶ βιομηχανίαν ἐπεξεργασίας αὐτῶν. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Βενέτη, νομίζω, ὅτι εἶναι πλεονασμός. Ἐὰν διὰ τῆς προτάσεως αὐτῆς πρόκειται περὶ καπναποθήκης ἁπλῶς, τότε δὲν πρέπει νὰ περιληφθῇ.

§373Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, ἔχω σωρείαν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐνώπιόν μου, αἱ ὁποῖαι ξεκαθαρίζουν τὸ ζήτημα κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον, ἑπομένως, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8 ὡς ἐτροποποιήθη.

§374ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ ἄρθρον 8 ὡς ἐτροποποιήθη;

§375ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§376ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη.

§377Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Μίαν διασάφησιν, κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ. Τὰ κονσερβοποιεῖα γεωργικῶν προϊόντων περιλαμβάνονται εἰς τὰ εὐεργετήματα τοῦ ἄρθρου 8;

§378ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον 8. Ἄρθρον 9ον.

§379Η. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς μόνης ἐξαιρουμένης ἐπαρχίας τῆς Ἐπικρατείας, τῆς Ἀττικῆς, μετὰ χαρᾶς παρακολουθοῦμεν τὴν γενομένην μεγαλόφρονα ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως προσφορὰν πρὸς τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Ἐπειδὴ ὅμως, αἰσθανόμεθα ὅτι, τὸ μέτρον θὰ ἀποβῇ ἐπὶ ζημίᾳ τῆς περιφερείας μας, παρακαλοῦμεν, ὅπως, ἀφοῦ τὸ ἄρθρον δὲν θὰ ἔχῃ διαρκῆ ἰσχύν, ἀλλὰ μεταβατικήν, αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 9 ἰσχύσουν καὶ διὰ τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς ἢ διὰ τὸν Πειραιᾶ, αἱ βιομηχανίαι τοῦ ὁποίου δοκιμάζονται ἀπὸ πλήρη μαρασμόν. Ἐὰν εἶναι δυνατόν, δεδομένου, ὅτι τὸ ἄρθρον περιλαμβάνει καὶ τὴν ἐπαρχιακὴν βιοτεχνίαν, νὰ γίνῃ μία μικρὰ προσθήκη εἰς τὸ ἄρθρον 9, ὥστε νὰ δοθῇ καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ δυνατότης τῆς ταμειακῆς ἀνασυντάξεως. Δηλαδή, νὰ προστεθῇ ὅτι «αἱ ὀφειλαὶ εἰς τὰ ταμεῖα τῶν ἐπαρχιακῶν ἐπιχειρήσεων ὡς καὶ τῶν βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων, τῶν ἐγκατεστημένων ἐντὸς τῆς περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς δύνανται κλπ...... (ἀναγινώσκει)....». Παρακαλῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, νὰ τὴν δεχθῆτε καὶ νὰ δώσετε καὶ εἰς ἡμᾶς τὴν εὐκαιρίαν νὰ πληρώσωμεν τὰς ὀφειλάς μας. Εἶναι μία μεταβατικὴ διάταξις, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἱκανοποιήσῃ πλήρως.

§380Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ ἄρθρον 9 ὑπάρχει εἰς τὸ τέλος διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ πρόστιμα καὶ ἐν γένει οἱ πρόσθετοι φόροι δύνανται νὰ μειωθοῦν, ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει. Αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι δυνητική. Διὰ μὲν τὰ ταμεῖα θὰ κρίνῃ τὸ οἰκεῖον συμβούλιον τοῦ ταμείου, διὰ δὲ τὸ δημόσιον θὰ κρίνῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, χωρὶς πολὺ νὰ τὸ προσέξωμεν ἀπηλείψαμεν τὴν τελευταίαν αὐτὴν φράσιν. Καὶ βεβαίως ἀπερρίφθη μὲ μίαν πλειοψηφίαν 8 ἔναντι 6. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν. τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ παραμείνῃ ἡ φράσις αὐτὴ καὶ νὰ ἰσχύσῃ ἐν ᾗ περιπτώσει ἀποδεδειγμένως ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν ὑποστήριξιν, εἶναι εἰς πλήρη ἀδυναμίαν νὰ τὸ ἐξακολουθήσῃ. Ἐὰν πρόκειται εἰς τὸν Βόλον, ὅπου ἐναυάγησαν αἱ ἐπιχειρήσεις, νὰ μὴ δοθῇ αὐτὸ τὸ χάρισμα, δὲν θὰ σηκωθῇ ποτὲ ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ καὶ δὲν πρόκειται περὶ τοῦ ἐπιχειρηματίου, ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐργάτας. Ἐδιαβάσατε εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι εἰς τὸν Πειραιᾶ ὁ ΟΧΟΑ ἔβγαλεν εἰς πλειστηριασμὸν 3–4 ἐπιχειρήσεις διὰ τὰ δάνεια ποὺ χρεωστοῦν. Τὸ δάνειον τοῦ ΟΧΟΑ ἦτο Α, ἡ περιουσία τοῦ ἐπιχειρηματίου τρεῖς φορὰς Α. Ἀπὸ τὸν πλειστηριασμὸν ὁ ΟΧΟΑ ἐπῆρε τὸ ½ τοῦ δανείου, δηλαδή, τὸ ἓν ἕκτον. Τὸ προσωπικὸν αὐτῆς τῆς ἐπιχειρήσεως πλέον ἔμεινεν εἰς τοὺς δρόμους. Ἐνῷ, ἐὰν τοῦ δοθῇ μία εὐχέρεια, τότε θά ἠμποροῦσε νὰ προχωρήσῃ. Δηλαδή, τὸ Κράτος θὰ τοὺς καταστρέψῃ ὅλους ὅσοι σήμερον δὲν δύνανται νὰ πληρώσουν. Τὸ Κράτος δὲν χάνει τίποτε, θὰ τὰ εἰσπράξῃ. Ἐπειδή, εἰς τὸ νομοσχέδιον ὑπῆρχε καὶ ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνήθως πλεονεκτεῖ, τὸ ἀπεδέχθη, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως προστεθῇ ἡ φράσις αὐτή.

§381Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Δὲν τὸ δέχομαι.

§382Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ μακρὰς συζητήσεις, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δηλώσῃ ἐὰν δέχεται ἢ ὄχι τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§383Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Τὴν ἀποδεχόμεθα τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἐπειδὴ εἶναι ἡ ὥρα περασμένη. Θὰ παρακαλέσω δὲ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ δικαιολογήσω τοῦτο. Δηλαδή, ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§384Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ κεφάλαιον θὰ πληρωθῇ, αὐτὰ εἶναι πρόσθετα λόγῳ καθυστερήσεως. Εἶναι ἐπαρχιακαὶ βιομηχανίαι καὶ πρέπει νὰ τοὺς χαρίσωμεν τὰ πρόσθετα.

§385Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἑνιαῖος χειρισμὸς τῶν φορολογουμένων. Ἐὰν πρόκειται νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον εὐεργετικὸν δι’ ἕνα φορολογούμενον, αὐτὸ τὸ μέτρον πρέπει νὰ εἶναι ὑπὲρ τοῦ εὐσυνειδήτου ἂς εἴπωμεν, φορολογουμένου, τοῦ φορολογουμένου, δηλαδή, ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἐκπληροῖ τὰς ὑποχρεώσεις του. Ἀλλοίμονον ἐὰν μὲ μέτρα νομοθετικὰ ἀμείψωμεν τὸν ἀμελῆ φορολογούμενον, διότι τότε κινδυνεύομεν νὰ ἴδωμεν ὅλους τοὺς φορολογουμένους νὰ μὴ πληρώνουν.

§386Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὁ δυνάμενος νὰ πληρώσῃ μάλιστα, ἀλλὰ δὲν εἶναι κακοπιστία ἡ ἔλλειψις τῆς οἰκονομικῆς δυνατότητος.

§387ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9 μὲ τὴν τροποποίησιν;

§388Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν οἱ ὀφειλέται τοῦ δημοσίου καὶ τῶν νομικῶν προσώπων δὲν θὰ ἐπλήρωνον. Ἀρκοῦμαι νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο, ὅτι μόλις πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐξεδόθη ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία διὰ τὸ ἴδιον θέμα καθορίζει, ὅτι ὀφειλέται φόρων τοῦ δημοσίου ἢ τῶν νομικῶν προσώπων τῆς περιφερείας Ἀττικῆς καταβάλλουν τούτους εἰς 8 μηνιαίας δόσεις. Ἤδη διὰ τοῦ νόμου τούτου δίδεται εὐχέρεια νὰ καταβάλουν τὰς ὀφειλὰς αὐτῶν εἰς 30 μηνιαίας δόσεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω.

§389Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἐπειδὴ τὴν 16ην Ἀπριλίου λήγει ἡ προθεσμία τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, θὰ παρεκάλουν διοικητικῶς νὰ δώσετε ἐντολὴν εἰς τοὺς ταμίας, προκειμένου περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐμπίπτουν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου, νὰ ἀναμείνουν τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ.

§390Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Μάλιστα.

§391Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Ἐπειδή, ὡς γνωστόν, ἡ Σῦρος ἐπλήγη καὶ ἠπειλήθη νὰ ἀφανισθῇ βιομηχανικῶς ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας περιφερείας, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μελετήσητε τὸ θέμα. Σήμερον ἔχομεν κλειστὸν ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλει 562 ἐργάτας. Διὰ νὰ ἀνοίξῃ τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ καταβάλλονται μεγάλαι προσπάθειαι. Παρακαλῶ νὰ λάβετε τοῦτο ὑπ’ ὄψιν σας.

§392Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της νὰ βοηθήσῃ τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας προβαίνει εἰς τόσον γενναιόδωρα μέτρα καὶ μεταξὺ αὐτῶν ἔχει καὶ αὐτὰς τὰς λέξεις τοῦ ἄρθρου 9. Πῶς ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη αὐτὴν τὴν τροπολογίαν ἀπορῶ.

§393Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπευθύνομαι ἰδιαιτέρως πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ὀφείλει νὰ δώσῃ πρὸς τὴν Βουλὴν μίαν ἐξήγησιν. Τὰ νομοσχέδια ὅλα μελετῶνται ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἔχει οἰκονομικὸν πρόγραμμα, πηγαίνουν δὲ κατόπιν εἰς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον. Ἦλθεν ἕνα νομοσχέδιον μετὰ μακρὰν καὶ ἐξονυχιστικὴν μελέτην τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τῶν Ἀντιπροέδρων τῆς Κυβερνήσεως καὶ μὲ τὰς ὑπογραφὰς ὅλων ἔφθασεν εἰς τὴν Βουλήν. Αὐτοὶ ὅλοι τὰ ἐμελέτησαν τὰ πράγματα καὶ εἶπαν, ὅτι διὰ νὰ τονωθῇ ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία πρέπει νὰ γίνουν ὡρισμέναι διευκολύνσεις. Καὶ διερωτῶμαι, τὶ ἐμεσολάβησεν, ὥστε ἡ ἄποψις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, τῶν Ἀντιπροέδρων τῆς Κυβερνήσεως, τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν καὶ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, νὰ μεταβληθῇ μέσα σὲ 24 ὧρες καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ποία ἡ ἐμπιστοσύνη καὶ τοῦ Σώματος καὶ τοῦ λαοῦ πρὸς τοιαύτας ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀπαρνεῖται τὰ περιεχόμενα τῶν νομοσχεδίων της; Πέραν αὐτοῦ, κ. ὑπουργέ, εἶμαι ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν ὅτι πρέπει αἱ χαριστικαὶ ἐνέργειαι νὰ ἀρχίζουν ἀπὸ τὰς ἀπορωτέρας τάξεις, δηλαδή, ἀπὸ τοὺς πτωχούς, οἱ ὁποῖοι κλείνονται διὰ 1.000 δραχμὰς εἰς τὴν φυλακήν. Ἀλλὰ εἶναι καὶ ἐξ ἴσου ἀναμφισβήτητον, ὅτι αὐτὴν τὴν ὥραν ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλην, ὅπως εἰς τὸν Βόλον, αἱ ἐπαρχιακαὶ βιομηχανίαι κλείνουν. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου λειτουργοῦν ὡρισμέναι πρωτόγονοι βιομηχανίαι. Ἤδη ἡ μεγαλυτέρα βιομηχανία ἔκλεισε καὶ ἐπίκειται τὸ κλείσιμον καὶ τῶν ἄλλων. Ἐγὼ εἰς τὴν ζωήν μου ποτὲ δὲν εἶχα φίλον βιομήχανον, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον καὶ νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν πρέπει νὰ ἀπαρνῆται τὴν ὑπογραφήν του. Κύριε ὑπουργέ, σεῖς ἔχετε καὶ ἦθος καὶ ἀνωτέραν ἀντίληψιν καὶ μὲ γενναιοφροσύνην ἀντιμετωπίζετε τὰ ζητήματα. Μὴ κάμπτεσθε πρὸ οἱασδήποτε διαφωνίας ἢ ἀντιθέσεως. Ἐγὼ ἤμην ἕτοιμος τοὐλάχιστον διὰ τὴν ἐπαρχίαν Λεβαδείας ἡ πρώτη δόσις νὰ ἀρχίζῃ μετὰ ἑξάμηνον.

§394ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§395Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀντελήφθην τὶ ὑποστηρίζει ὁ ἀξιότιμος κ. Παπασπύρου, τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς ἢ τὴν διάταξιν ὡς εἶχεν εἰς τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον;

§396Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐγώ, μάχομαι διὰ τὸ νομοσχέδιον διὰ λόγους Κυβερνητικῆς ἀξιοπρεπείας.

§397Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Εὐχαριστῶ πολύ, ἀφήσατε τὴν Κυβερνητικὴν ἀξιοπρέπειαν νὰ τὴν χειριζώμεθα ἡμεῖς ὡς θέλομεν. Ἐγώ, ἤθελα νὰ μάθω σεῖς τί ὑποστηρίζετε;

§398Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου μὲ μίαν προσθήκην, ἡ πρώτη δόσις μετὰ 6μηνον ἢ ἔστω μετὰ 3μηνον.

§399Μ. ΜΑΥΡΟΓΟΡΔΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καθ’ ὅλην τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου σήμερον δὲν ἔλαβα τὸν λόγον, διότι ἔκρινα, ὅτι εἶναι ἄρτιον καὶ εὐεργετικὸν διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Θὰ ἤθελα, λοιπόν, νὰ συγχαρῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν δι’ ὅσα ἐδήλωσε πρὸ ὀλίγου, ὅτι οἱ πολῖται γενικῶς, πρέπει νὰ ἔχουν ἀντίληψιν τῶν φορολογικῶν των ὑποχρεώσεων ἔναντι τοῦ Κράτους. Δὲν ἔλαβα μέρος εἰς τὴν συζήτησιν περὶ εἰλικρινῶν καὶ ἀνειλικρινῶν βιβλίων, διότι νομίζω, ὅτι ὁ ἐπιχειρηματίας ἢ ὁ πολίτης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐν τάξει ἀπέναντι τῶν φόρων καὶ τῶν νόμων, δὲν ἔχει τίποτε νὰ φοβηθῇ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§400Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριοι, ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅλους τοὺς κ. συναδέλφους, καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε εἰδικῶς, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀγαπητὸν φίλον κ. Παπασπύρου. Κύριε συνάδελφε, δὲν νομίζω, ὅτι μία Κυβέρνησις Κοινοβουλευτική, σεβομένη τὸ Κοινοβούλιον, μὲ δημοκρατικὰς πεποιθήσεις καὶ ἀρχάς, θίγεται ὅταν τροπολογῇ κατὰ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον φέρει εἰς τὴν Βουλήν. Δεύτερον, ἐπιθυμῶ νὰ τὸ πιστεύσῃ αὐτὸ ὁ κ. Παπασπύρου, τοὐλάχιστον ἐγώ, τοὐλάχιστον κάθε μέλος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, τοὐλάχιστον κάθε βουλευτὴς τοῦ Συναγερμοῦ, οὐδέποτε θὰ χαρίσῃ φόρους εἰς τὰς ἰσχυρὰς οἰκονομικὰς μονάδας ἐὰν δὲν τὸ κάμῃ αὐτὸ διὰ τὸ ἀνώνυμον πλῆθος τοῦ λαοῦ. Ὀφείλετε νὰ γνωρίζετε, κ. Παπασπύρου, ὅτι μία διάταξις, ἡ ὁποία δὲν περιέχει τοιαύτην ἀπαλλαγὴν διὰ τὸ ἀνώνυμον πλῆθος τοῦ λαοῦ, διὰ τὸν ἐργάτην, διὰ τὸν ὑπάλληλον, δὲν δύναται αὐτὴ ἡ διάταξις νὰ ἐπεκταθῇ εἰς ἰσχυρὰς οἰκονομικὰς μονάδας. Κάποτε εἰς τὸν τόπον αὐτόν, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι δὲν θὰ κρύβωμεν τὰ κέρδη καὶ θὰ ἐμφανίζωμεν τὰς ζημίας. Ὄχι. Οἱ ἐπιχειρηματίαι ὀφείλουν νὰ ἔχουν τὴν εὐθύνην τῶν πράξεών των καὶ ἐὰν μὲν ἡ ἐπιχείρησίς των προχωρεῖ καὶ βαδίζει πρὸς τὰ ἐμπρὸς ὀφείλουν νὰ κερδίζουν, νὰ καρποῦνται τὰ κέρδη καὶ νὰ ζοῦν τὸν ἄνετον βίον τοῦ πλούτου. Ἐὰν ὅμως ἡ ἐπιχείρησίς των, δι’ οἱονδήποτε λόγον δὲν προχωρεῖ, ὀφείλουν καὶ πρέπει νὰ ὑφίστανται τὰς συνεπείας τῆς κακῆς στροφῆς τῆς ἐπιχειρήσεώς των. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παραχωρηθῇ περαιτέρω εὔνοια ὡς πρὸς τὰς ὀφειλὰς αὐτάς. Ἤδη κεφαλαιοποιοῦνται αἱ ὀφειλαὶ αὐταὶ καὶ παρέχεται ἡ εὐκολία τῆς πληρωμῆς εἰς 30 μηνιαίας δόσεις. (Χειροκροτήματα).

§401Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἠμπορεῖ ἐν τῇ γενικῇ θεωρίᾳ νὰ εἶχε δίκαιον, εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως τοῦ παρόντος ἔχει ἄδικον ἀπευθυνόμενος πρὸς ἐμέ, διότι καὶ ἐγὼ καὶ ὅλη ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω, μαχόμεθα ἐναντίον τῶν προνομίων, ὁ δὲ κ. ὑπουργός, ἀντὶ νὰ ὑψώσῃ τὸν τόνον τῆς φωνῆς του, ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰς αἰτιάσεις τοῦ κ. Παπαγιάννη καὶ ἔπρεπε τὸν τόνον αὐτὸν νὰ τὸν τηρήσῃ εἰς μίαν τροπολογίαν, ἥτις ἐγένετο δεκτὴ καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἤκουσα σαφῆ καταγγελίαν, ὅτι δι’ αὐτῆς χαρίζεται εἰς ὡρισμένους δισεκατομμύρια ὁλόκληρα. Πρὸς αὐτὴν τὴν πλευρὰν ὤφειλεν ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησίν του καὶ ὄχι πρὸς τὴν πλευρὰν ἑνὸς δικαίου αἰτήματος, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη καὶ τὸ ὁποῖον, κύριε Πρόεδρε, ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον. Πρὸς αὐτὴν τὴν πλευράν, ὁ κύριος ὑπουργός, ἄφησεν ἀναπάντητον τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον καὶ παραμένει πάντοτε ἀνοικτόν.

§402Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐχαρίσαμεν λεπτά, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ χαρίσωμεν.

§403Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κακῶς ἐκάματε.

§404Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Διαμαρτύρεσθε διὰ τὰ 40 ἑκατομμύρια τὰ ἰδικά μας καὶ δὲν διαμαρτύρεσθε τώρα.

§405Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, τὸ ἄρθρον τοῦτο εἶχε περισσοτέραν συζήτησιν καὶ κατέληξεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, κατὰ πλειοψηφίαν, εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἔχει μέσα εἰς τὴν ἔκθεσίν της. Δηλαδὴ νὰ διαγραφῇ «αἱ ἀπαλλαγαὶ ἀπὸ τῶν προστίμων κλπ.». Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὸν ἐκ Λεβαδείας συνάδελφον, κ. Παπασπύρου, ὁ ὁποῖος ἠθέλησεν, οὔτε πολὺ οὔτε ὀλίγον, διὰ τοὺς βουλευτάς, νὰ λέγουν ἕνα «ναί» ἤ ἕνα «ὄχι» εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλά τοῦτο δὲν εἶναι κοινοβουλευτικόν. Τὸ λέγετε σεῖς, κ. Παπασπύρου, ὁ κοινοβουλευτικώτερος τῶν ἀνδρῶν τοῦ Κοινοβουλίου, ὁ κοπτόμενος πάντοτε ὑπὲρ τῶν κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν; Λέγετε, ὅτι, ἀφοῦ τὸ ἐμελέτησε τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ δὲν θὰ ἔπρεπε ἡμεῖς νὰ κάμνωμεν τροπολογίας; Καὶ ἐρωτῶμεν: Τότε, ποῖος εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, πολὺ περισσότερον δὲ καὶ τῆς Βουλῆς; Εἴχομεν τὸ θάρρος, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡμεῖς, νὰ προτείνωμεν νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον αὐτό. Ἀναλαμβάνομεν καὶ τὴν εὐθύνην αὐτοῦ, κύριε Παπασπύρου. Λυποῦμαι ἐκείνους τοὺς βιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι δι’ οἱονδήποτε λόγον ἀτυχοῦν, ἀλλὰ εἶναι φυσικὸν καὶ ἀτυχίαι νὰ συμβαίνουν εἰς τοὺς ἐπιχειρηματίας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρίζωνται εἰς αὐτοὺς τοὺς κακοὺς ἐπιχειρηματίας, τοὺς φοροκλέπτας, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, τὰ πρόστιμα καὶ νὰ τοὺς δίδωμεν ἄφεσιν. Διότι ἁπλούστατα, κύριοι, ἕνας ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους π. χ. τῆς Λεβαδείας, ὁ ὁποῖος ἐπλήρωσε χθές, τὰ πρόστιμά του, ἐπώλησεν 1.000 ὀκάδας βαμβάκι. Σήμερον, ὁ ἄλλος βιομήχανος ὁ ἔχων τὸ αὐτὸ χρέος πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ τοὺς ὀργανισμοὺς αὐτοὺς μὲ 500 ὀκάδας βαμβάκι θὰ ἐξοφλήσῃ τὸ χρέος του. Αὐτό, ὅταν θὰ τὸ μάθῃ ἕνας τίμιος ἐπιχειρηματίας, θὰ εἴπῃ: Διατὶ νὰ πληρώνω καὶ νὰ μὴ εἶμαι καὶ ἐγὼ δύστροπος, διὰ νὰ πληρώνω τὰ μισὰ λεπτά; Δι’ αὐτὸ εἶναι ὀρθοτάτη ἡ διαγραφή.

§406ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9, ὡς ἐτροποποιήθη;

§407ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§408ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 10ον.

§409Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ Δυτικὴ Θράκη, ὅπως γνωρίζετε, ἐξηρέθη τῆς ἀνταλλαγῆς. Εἰς τὴν Θράκην δὲν ὑπάρχουν ἀνταλλάξιμα κτήματα, ὅπως ὑπάρχουν εἰς ὅλην τὴν ἄλλην Μακεδονίαν. Ὑπάρχουν, ὅμως, τὰ κτήματα Βουλγάρων φυγάδων, τὰ ὁποῖα περιῆλθον εἰς τὸ Δημόσιον. Παρακαλοῦμεν ὅπως καὶ διὰ τὰ ἀκίνητα αὐτὰ ἰσχύσῃ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 10.

§410Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Τὸ δέχομαι.

§411Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, τὸ ἄρθρον 10 νὰ ἀπαλειφθῇ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 10 προβλέπεται ἡ ἀπ’ εὐθείας καὶ ἄνευ δημοπρασίας ἐκποίησις ἀνταλλαξίμων κτημάτων ἢ οἰκοπέδων, ἀκινήτων γενικῶς, εἰς τοὺς βιομηχάνους καὶ τοὺς βιοτέχνας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ 33 ἐτῶν, ὑφίσταται ὀξύτατον τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀστῶν, ἀναποκαταστάτων προσφύγων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχουν 30 χιλιάδες προσφυγικαὶ οἰκογένειαι ποὺ διαβιοῦν εἰς παραπήγματα, ποὺ ἀποτελοῦν αἶσχος διὰ τὸν πολιτισμόν. Διὰ τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας πρόκειται νὰ ἐξυπηρετῆται κοινωνικὴ σκοπιμότης ὑψίστης σημασίας. Πρόκειται, ἄλλωστε, περὶ τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἐπὶ τῆς ὁποίας τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει κανένα δικαίωμα καὶ δὲν εἶναι παρὰ διαχειριστὴς ἀλλοτρίας περιουσίας. Νὰ μὴ ἐφαρμόζεται ἡ λαϊκὴ παροιμία, ἡ ὁποία λέγει: «μὲ ξένα κόλλυβα κάμνομεν μνημόσυνον τοῦ πατέρα μας». Ἡ περιουσία αὐτή, ἡ ἀνταλλάξιμος, πρόκειται νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων. Ἄλλωστε, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ δώσωμεν τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὸν βιομήχανον, ὁ ὁποῖος ἔτυχε νὰ εἶναι ἐπὶ ἀνταλλαξίμου οἰκοπέδου νὰ ἀνταγωνίζεται μὲ ἄνισα μέσα ἄλλον, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὸν τομέα ὅπου δὲν ὑπάρχουν ἀνταλλάξιμα κτήματα. Διὰ τοὺς λόγους τούτους παρακαλῶ νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον.

§412Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ ἐλαχίστων τεμαχίων γῆς ἐπὶ τῶν ὁποίων εὑρίσκονται ἐκτισμένα ἐργοστάσια. Λοιπόν, δὲν εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον καλῶς ἢ κακῶς εὑρέθησαν τὰ ἐργοστάσια ἐκτισμένα ἐπὶ ἀνταλλαξίμου κτήματος νὰ δημοπρατηθῇ τώρα τὸ κτῆμα, διότι τί θὰ γίνῃ τὸ ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχον ἐργοστάσιον; Εἶναι ἐλάχισται αἱ περιπτώσεις, κύριε Πρόεδρε, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπηρεάζουν τὴν ὑπόθεσιν.

§413Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ὡς ζήτημα ἀρχῆς, ἔστω καὶ ἂν εἶναι μοναδικὴ περίπτωσις, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν ὁ κύριος ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ τὴν διατύπωσιν αὐτὴν τοῦ ἄρθρου.

§414ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Λαυρεντίδη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι).

§415ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Τὸ ἄρθρον 10 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11 ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§416Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ἐὰν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ ἄρθρου 10, ὡς ἐπροτάθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ἀφορῶσαν τὰς καπναποθήκας καὶ ἐργοστάσια ἐπεξεργασίας ἐξαγωγίμων καπνῶν.

§417Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.)..... (δὲν ἠκούσθη).

§418ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11.

§419Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ ἄρθρα 9 καὶ 15 τοῦ Ν. Δ. 2176 παρέχουν ὡρισμένας εὐχερείας, αἱ ὁποῖαι εἶχον περιωρισμένην ἰσχύν. Ἀλλὰ τὸ ἄρθρον 8 ὁρίζει χρονικὰ ὅρια ἰσχύος ὡρισμένων εὐνοιῶν. Δὲν νομίζω, ὅτι καὶ αἱ προθεσμίαι τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. Δ. 2176 πρέπει νὰ καταργηθοῦν.

§420Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Εἶναι ἡ οἰκονομία τοῦ ἄρθρου τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν τοῦτο. Ἂς πᾶμε εἰς τὸ 1961 καὶ ἕως τότε ἔχει ὁ Θεὸς. Καὶ τὸ παρατείνομεν.

§421ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11;

§422ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§423ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 12ον.

§424Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Εἰς τὸ ἄρθρον 12 ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὅπως συμπεριληφθοῦν εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας τῶν Νομῶν αὐτῶν καὶ αἱ ἐπαρχιακαὶ ξενοδοχειακαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ἐφοδιασμέναι διὰ τῆς κατὰ νόμον ἀδείας λειτουργίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν καταθέτει ὁ ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπάρχει καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γ. Λογιστηρίου καὶ ὅλα τὰ σχετικά, τὴν συνιστῶ θερμῶς καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτή.

§425ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§426Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπευθύνομαι πρὸς τοὺς συναδέλφους μὲ τὴν παράκλησιν νὰ προσέξουν τὴν ἄποψίν μου καὶ κατὰ συνείδησιν νὰ δώσουν τὴν ἀπάντησιν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως φέρει μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ὅτι ἐπεκτείνονται αἱ ἐπαρχιακαὶ βιοτεχνικαὶ ἐπιχειρήσεις τῆς χώρας...

§427Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὀρθότατα.

§428Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. ..... Ὡς ἐπίσης καὶ ἐπὶ τῶν ἐπαρχιῶν ......... (ἀναγινώσκει) .............. Ἐγὼ ἔχω καταθέσει μίαν ἄλλην τροπολογίαν εὐρυτέραν καὶ παρακαλῶ πολὺ καὶ τὸν ὑπουργὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ, ἀλλὰ καὶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ τὴν ἐγκρίνουν. Λέγει ἡ τροπολογία μου: «Αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ξενοδοχεῖα, ἐπεκτείνεται καὶ εἰς ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις, τὰς λειτουργούσας εἰς περιοχὰς ποὺ ἐργάζονται ἐποχιακῶς». Καὶ ἐποχιακαὶ περιοχαί, εἶναι αἱ λουτροπόλεις καὶ αἱ θεριναὶ διαμοναί. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰς θερινὰς διαμονὰς ἐργάζονται 2–21/2 μῆνας τὸν χρόνον, κρατοῦν προσωπικόν, ὑποβάλλονται εἰς ἔξοδα καὶ φορολογοῦνται. Δίκαιον εἶναι νὰ περιληφθοῦν καὶ αὐταὶ αἱ περιοχαί. Εἰς τὴν περιοχὴν Ἀττικῆς ὑπάρχουν θεριναὶ διαμοναὶ, εἰς τὴν Ραφίναν π. χ., ὅπου ὁμολογουμένως ὑπάρχουν πολιτισμένα ξενοδοχεῖα, δουλεύουν 2 μῆνες τὸν χρόνον. Σᾶς ἐρωτῶ: Διατί θὰ τὰ ἐξαιρέσετε τὰ ξενοδοχεῖα τῆς Ραφίνας; Δι’ αὐτὸ ἔχω τὴν διάταξιν.....

§429Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Παπασπύρου, νὰ μοῦ εἴπῃ πότε τὴν κατέθεσε τὴν τροπολογίαν.

§430Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σήμερον.

§431Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Δὲν ἔχομεν οὔτε ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, οὔτε τίποτε.

§432Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διὰ τὰς τροπολογίας τῆς Κυβερνήσεως χρειάζεται, διὰ τὰς τροπολογίας τῶν βουλευτῶν δὲν χρειάζεται.

§433Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Δι’ ὅλας χρειάζεται, διότι δὲν γνωρίζομεν τί οἰκονομικὸν ἀντίκτυπον θὰ ἔχῃ διὰ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ λυποῦμαι πολὺ ποὺ δὲν ἠμπορῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, κατὰ πρόχειρον τρόπον, νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν.

§434Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ἄξιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ δημιουργῇ αὐτὴν τὴν τυπικὴν ἀντίρρησιν.

§435Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Ὄχι τυπικήν, εἶναι οὐσιαστική.

§436Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἤθελα νὰ μοῦ εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργός, ἐπὶ τῆς τροπολογίας ποὺ ἔγινεν ἀποδεκτή, ὑπάρχει ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου; Πουθενά.

§437Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Μάλιστα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἔκθεσις, ἐδόθη τοὐλάχιστον ὁ χρόνος νὰ τὴν μελετήσω, ἐνῷ τὴν ἰδικήν σας, ὑποβαλλομένην σήμερον, δὲν ἔχομεν τὸν καιρὸν νὰ τὴν μελετήσωμεν.

§438Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὅταν ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ τὴν υἱοθετεῖ, δημιουργεῖ τὴν ἀντίδρασιν διὰ μίαν μικροεπέκτασιν; Σᾶς ἔφερα καὶ τὸ παράδειγμα.

§439Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα, πρὸ τοῦ τελευταίου ἄρθρου νὰ τεθῇ σχετικὸν ἄρθρον προστασίας τῶν μεταλλείων καὶ λιγνιτωρυχείων τῆς χώρας, τὰ ὁποῖα χειμάζονται.

§440Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν ὑπεστήριξε προηγουμένως ὁ κ. Χατζόπουλος καὶ εἶπα ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἰσαγάγῃ εἰδικὸν νομοσχέδιον.

§441Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ.

§442Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπασπύρου, εἶναι δικαία, διότι ἐξισορροπεῖ ὅλας τὰς θερινὰς διαμονάς. Ὁ φόβος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας, ὅτι θὰ εἶναι μεγάλη ἡ ἐπιβάρυνσις, δὲν ἠμπορεῖ νὰ σταθῇ, διότι πρόκειται περὶ 550 χιλ. δρχ.

§443Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θέλω νὰ ἐκφράσω ἕνα παράπονον αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς γίνεται ἐτησίως μείωσις τῶν ἐσόδων τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους ἀπὸ μεγάλας ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις καὶ δὲν γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπασπύρου. Καὶ ἐκφράζω τὸ παράπονον, διότι δὲν γίνεται ἡ τροπολογία ἡ ἰδική μου διὰ ἕνα χρέος 40 ἑκατομ. ἐφ’ ἅπαξ καὶ κατ’ ἔτος γίνονται αἱ μειώσεις αὐταὶ εἰς ἐπιχειρήσεις μεγάλας, αἱ ὁποῖαι κερδίζουν τόσα πολλά. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ.

§444Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ τεθῇ ὑπὸ ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία μου.

§445ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τίθεται ὑπὸ ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπασπύρου ἐν σχέσει μὲ τὰς θερινὰς διαμονάς. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν, νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι) Ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12ον;

§446ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§447ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τὸ ἄρθρον 12 ἔγινε δεκτόν. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ μέτρων προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας», ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211)27.2.1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2119)52 «περὶ λεωφορείων κλπ.».

§448Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Λόγῳ τοῦ προκεχωρημένου τῆς ὥρας, προτείνω ὅπως ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος τῶν ὑπολοίπων νομοθετημάτων, διότι πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν μερικά, τὰ ὁποῖα νὰ δύνανται νὰ γίνουν δεκτὰ ἄνευ συζητήσεως.

§449ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ δύο νομοσχέδια τοῦ κ. Παπακωνσταντίνου.

§450Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας.

§451Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Παραμένει εἰς δευτέραν συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον περὶ προστασίας τῶν ἐγχωρίων βιομηχανικῶν προϊόντων.

§452ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεσθε τοὐλάχιστον νὰ συζητηθῇ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν;

§453Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ εἰς τὰ δύο νομοσχέδια ὁ κ. ὑπουργὸς ἀποδέχεται τὰ δύο σημεῖα τῆς ἀντιθέσεώς μας, παρακαλῶ νὰ γίνουν δεκτά.

§454Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ψηφίζωνται νομοσχέδια ἔπειτα ἀπὸ 8½ ὥρας συνεχοῦς ἐργασίας.

§455ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Ἐγένετο συμφωνία μὲ τὴν ἀντιπολίτευσιν;

§456Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ ἀντιπολίτευσις γενναιοφρόνως ἔμεινεν ἐδῶ ἐπὶ δέκα ὥρας. Ἔχομεν καταπονηθῆ.

§457Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκοιν.). Δὲν βλέπω διατί ὁ κ. βουλευτὴς Ρόδου ἔχει τόσην ἀντίθεσιν διὰ νὰ παρατείνωμεν τὴν συνεδρίασιν ἐπ’ ὀλίγα λεπτὰ καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὰ νομοσχέδια αὐτὰ τοῦ ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν.

§458Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίθεσιν οὔτε πρὸς ὑμᾶς, οὔτε πρὸς τὰ νομοσχέδιά σας. Ὑπάρχουν συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τροπολογίας, οἱ ὁποῖοι, βέβαια, εἶναι ἀδύνατον, αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ εἶναι ἐδῶ. Οὐδεὶς ἐπερίμενεν ὅτι θὰ ἐπιμείνετε νὰ ψηφισθῇ ὅλος ὁ κατάλογος τῶν 75 νομοσχεδίων σήμερον.

§459Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκοιν.). Ὅσοι συνάδελφοι μὲ παρηκολούθησαν σήμερον, θὰ διεπίστωσαν, ὅτι δὲν ἔφυγα οὔτε λεπτὸν ἀπὸ τὴν συνεδρίασιν καὶ ἑπομένως ὑπῆρχεν ἡ διάθεσις. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ μείνωμεν καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὰ νομοσχέδια αὐτά. Τροπολογίαι ὑπάρχουν πάντοτε εἰς ὅλα τὰ νομοσχέδια.

§460Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ κάμωμεν μίαν συμφωνίαν. Τί πρόκειται νὰ ψηφίσωμεν;

§461ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ δύο νομοσχέδια τοῦ ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Τίποτε ἄλλο. βʹ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211)27.2.54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2119)52 περὶ λεωφορείων κλπ.».

§462Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκ.). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ κειμένου τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπειδὴ ἔχουν διανεμηθῆ πολλὰ κείμενα, νὰ ἠξεύρωμεν ποῖον θὰ συζητήσωμεν.

§463ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ὑπάρχει ἀντίρρησις;

§464ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§465ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἐν συνεχείᾳ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3). Ἄρθρον 4ον.

§466Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκ.). Τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 4, παρακαλῶ νὰ διαμορφωθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον: (Δι’ ἀποφάσεως (ἀναγινώσκει).

§467Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 κ. ὑπουργέ, ὑπάρχει τροπολογία ὑποβληθεῖσα ὑπ’ ἐμοῦ καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς καὶ ἀφορᾷ τὴν προτεραιότητα χορηγήσεως ἀδειῶν κυκλοφορίας λεωφορείων τὰ ὁποῖα ἔχασαν οἱ ἰδιοκτῆται λόγῳ ἐπιτάξεως κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41. Αὐτοὶ ἦσαν ἢ ἰδανικοὶ μεριδιοῦχοι εἰς τὰ λεωφορεῖα αὐτὰ ἢ ἦσαν ἐπαγγελματίαι αὐτοκινητισταί. Αὐτοὶ δὲν ἀποκατεστάθησαν διὰ διαφόρους λόγους καὶ ἦσαν καὶ πολεμισταὶ τοῦ 1940–41 καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου. Νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ προτιμηθοῦν εἰς τὴν χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας λεωφορείων εἰς ἀντικατάστασιν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀπώλεσαν.

§468Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκ.). Οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ ὅτι εἶναι συμπαθὴς ἡ τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου. Δὲν ἔχει ὅμως σχέσιν μὲ τὸ ἄρθρον 4 καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον. Ἀναφέρεται εἰς τὰς προϋποθέσεις καὶ τὴν προτίμησιν τοῦ νόμου διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων. Τὸ ὑπουργεῖον μελετᾶ τὸ ζήτημα καὶ ἐλπίζω ὅτι συντόμως θὰ φέρω νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν.

§469ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§470ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§471ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. (Ἐν συνεχείᾳ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 5 καὶ 6). Ἄρθρον 7ον. Ὁ κ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§472Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, θέλω νὰ τιμήσω ἰδιαιτέρως καὶ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὑμᾶς προσωπικῶς διὰ τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐλάβατε διὰ τὴν περιοχὴν Μάνδρας. Οἱ τοῦ ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν ἐπικαλοῦνται μίαν σύμβασιν, ὅτι πέραν τῆς περιοχῆς τῶν 20 χιλιομέτρων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀστικὴ συγκοινωνία. Ἐδῶ τὸ ὑπουργεῖον ἀντιμετωπίζει τὰς ἀμέσους ἀνάγκας τῆς περιοχῆς Ἀττικῆς. Κατέστη ἀστικὴ ἡ συγκοινωνία ἀπὸ τοῦ 1952 μὲ τὸ Μπογιάτι. Ἐδῶ γίνεται ἀστικὴ ἡ συγκοινωνία μὲ τὴν Μάνδραν, ἡ ὁποία εἶναι πέραν τῶν 20 χιλιομέτρων. Ὑπάρχει ἓν γραφικὸν προάστιον τῶν Ἀθηνῶν ἡ Ραφίνα καὶ πέραν αὐτῆς ἡ Νέα Μάκρη. Παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μου ὅπως ἀστικοποιηθῇ καὶ ἡ συγκοινωνία μετὰ τῆς Νέας Μάκρης καὶ Ραφίνας. Τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖον διότι ἡ Ραφίνα ἔχει μεταβληθῆ εἰς ἓν κέντρον ἐξαιρετικόν. Ἡ διαφορὰ εἶναι μηδαμινή, κύριοι συνάδελφοι. Διότι ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ἡ εὐθεῖα νοητὴ γραμμή, δὲν ἔχομεν παρὰ μίαν ἀνεπαίσθητον διαφορὰν ἀπὸ τὰ 20 χιλιόμετρα. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὴν Νέαν Μάκρην. Διὰ τὰς δύο αὐτὰς περιοχὰς δηλαδὴ τὴν Ραφίναν καὶ τὴν Νέαν Μάκρην, ζητῶ νὰ γίνῃ ἀστικὴ ἡ συγκοινωνία. Νὰ προστεθῇ βʹ παράγραφος ὡς ἑξῆς: «Διὰ ....... (ἀναγινώσκει)........ Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μὴν ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄρνησίν του. Ἐπειδὴ δὲ ἴσως καὶ ἄλλαι περιοχαὶ τῆς Ἀττικῆς θὰ πρέπει νὰ ἀστικοποιηθοῦν, εἶναι ἀνάγκη κ. ὑπουργέ, νὰ δοθῇ μία ἐξουσιοδότησις ὥστε δι’ ἀποφάσεως ἢ καὶ διὰ Διατάγματος νὰ ἐπεκτείνεται ἡ ἀστικὴ συγκοινωνία καὶ εἰς ἄλλας περιοχάς. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ φέρωμεν ἐδῶ διὰ κάθε περίπτωσιν νόμον. Νὰ πάρετε μίαν τοιαύτην ἐξουσιοδότησιν. Ἀλλὰ σήμερον μαζὶ μὲ τὴν Μάνδραν, νὰ τακτοποιήσωμεν τὸ θέμα τῆς Ραφίνας καὶ τῆς Νέας Μάκρης. Εἶναι τόσον δίκαιον τὸ αἴτημα αὐτὸ καὶ ἀγωνιᾷ ὁ πληθυσμὸς τῶν περιοχῶν αὐτῶν, ποὺ νομίζω ὅτι καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὁμοθύμως θὰ δεχθοῦν τὴν τροπολογίαν.

§473Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εὐχαριστήσω θερμῶς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Λεβαδείας συνάδελφον διὰ τοὺς καλοὺς λόγους ποὺ εἶπε διὰ τὴν Μάνδραν. Ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὅτι ἡ διάταξις τῆς Μάνδρας ἔτυχε νὰ μπῇ ἐπειδὴ εἶμαι Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Μάνδρα σήμερον ἀποζῇ ἀπὸ τὴν Ἐλευσῖνα, ἥτις ὡς γνωστὸν εἶναι μέγα βιομηχανικὸν κέντρον. Ἐὰν οἱ ἐργάται τῆς Μάνδρας εἰς δύο ἐπισκέψεις τῆς Ἐλευσῖνος μετ’ ἐπιστροφῆς, διὰ νὰ ἐργάζωνται εἰς τὰ ἐργοστάσια τῆς Ἐλευσῖνος, καταβάλλουν τὸ ηὐξημένον εἰσιτήριον τῆς ὑπεραστικῆς συγκοινωνίας, ὁλόκληρον τὸ ἡμερομίσθιον ἐξαεροῦται. Ἐὰν δὲν κάμουν δύο ἀλὲ–τούρ, ἀλλὰ κάμουν μίαν, πάλιν ἐξαεροῦται τὸ ἡμερομίσθιον διότι τὸ κέρδος τῆς διαδρομῆς πηγαίνει ὑπὸ τύπον φαγητοῦ. Πλὴν τούτου, κύριε Πρόεδρε, ἡ θεωρητική μου ἄποψις ἦτο ὅτι κριτήριον τῆς ἀστικῆς γραμμῆς ποτὲ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἡ ἀπόστασις, ὅπως κριτήριον τοῦ ἀστικοῦ πνεύματος δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἡ τοποθεσία, ἀλλὰ ὁ σκοπὸς ποὺ ἐπιδιώκεται. Πιστεύω ἀναμφισβητήτως ὅτι αἱ Ἀθῆναι δὲν εἶναι μόνον Πρωτεύουσα τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου, ἀλλὰ καὶ Πρωτεύουσα τῆς ἐπαρχίας Ἀττικῆς καὶ πιστεύω ὅτι τὸ κριτήριον τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας εἰς τὸν Νομὸν Ἀττικῆς δὲν εἶναι ἡ χιλιομετρικὴ ἀπόστασις, ἀλλὰ τὰ ποικίλα οἰκονομικὰ καὶ διοικητικὰ συμφέροντα, μεθ’ ὧν εἶναι συνδεδεμέναι αἱ πόλεις καὶ τὰ χωρία τῆς Ἀττικῆς. Τὰς σκέψεις αὐτὰς τὰς διεβίβασα εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ τὰς ἀκούσῃ καὶ μοῦ ἔδωσε τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι τὸ θέμα τῆς γενικωτέρας μελέτης περὶ ἀστικοποιήσεως τῶν γραμμῶν τῆς Ἀττικῆς ποὺ εἶναι 8ον ΚΤΕΛ. ἀποτελεῖ ἀντικείμενον τῆς ἐπιμελείας τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Μοῦ εἶπεν ἐπίσης ὅτι καὶ ἄλλα θέματα ἀφορῶντα τὸ πρόβλημα τῆς συγκοινωνίας δι’ αὐτοκινήτων ἔχουν τύχει τῆς δεούσης προσοχῆς ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι δὲν θὰ ἀργήσῃ νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν νομοθέτημα τὸ ὁποῖον θὰ λύῃ τὸ θέμα τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς καὶ ἄλλων Νομῶν.

§474Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Ἡ Ραφίνα καὶ ἡ Νέα Μάκρη εἶναι μὲν συνοικισμοὶ ἀξιοπρόσεκτοι, πλὴν ὅμως ἔχουν τὸ προτέρημα νὰ εἶναι θερινὴ διαμονὴ πλουσίων. Ἐνῷ οἱ ἐργάται τῆς Μάνδρας εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ καταναλίσκουν εἰς τὰ εἰσιτήρια τὸ ἡμερομίσθιόν των διὰ νὰ πηγαίνουν εἰς τὴν ἐργασίαν των. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ποὺ ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν καὶ τὴν Βουλὴν ἡ ὁποία τὴν παρεδέχθη. Πέραν τούτου ἡ διαβεβαίωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅτι θὰ τακτοποιήσῃ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον τὴν ὅλην συγκοινωνίαν δι’ αὐτοκινήτων καὶ τὴν ὑπεραστικὴν καὶ τὴν ἀστικήν, μᾶς ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως.

§475Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Εἶμαι σύμφωνος νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀστικὴ συγκοινωνία ὄχι μόνον διὰ δύο χωρία, ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλας περιφερείας. Προτείνω τὸ μέτρον νὰ ἐπεκταθῇ εἰς ὅλην τὴν Ἀττικήν.

§476Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Συμφωνῶ ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἕνα γενικὸν μέτρον. Ἐπειδὴ ὑπάρχουν λόγοι, εἴπομεν νὰ γίνῃ διὰ τὴν Μάνδραν, πρέπει ὅμως νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ ἀκτὶς τῆς περιμέτρου. Νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς πρέπει νὰ λάβῃ ἕνα γενικὸν μέτρον αὐξήσεως τῆς περιμέτρου.

§477Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παπασπύρου διότι ἡ Νέα Μάκρη δὲν εἶναι τόπος πρὸς παραθερισμόν, εἶναι τὸ πλέον πρόσφορον σημεῖον τῆς συγκοινωνίας τῆς Ἀττικῆς πρὸς τὴν Εὔβοιαν. Πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ τὸ κέντρον συγκοινωνίας πρὸς τὴν Νότιον Εὔβοιαν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§478Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ συγκοινωνιακὸν θέμα τῆς Πρωτευούσης μὲ τὰ περίχωρα νὰ λυθῇ διὰ μιᾶς τροπολογίας. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον μελέτης ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν. Ὡς ἔχει διαμορφωθῆ ἡ συγκοινωνία σήμερον εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Πρωτευούσης, καθωρίσθη βάσει νόμων ἀπὸ μακροῦ ἰσχυόντων καὶ ἐγένετο ἡ κατανομὴ τῆς συγκοινωνίας, χαρακτηρισθείσης εἰς ὡρισμένα σημεῖα ἀστικὴ καὶ εἰς ὡρισμένα σημεῖα ὑπεραστική. Ἡ μεταβολὴ τῆς καταστάσεως αὐτῆς, δηλαδὴ ἡ ἐπέκτασις τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας ἐπὶ πλέον τῶν ὁρίων, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει τεθῆ διὰ τῶν βασικῶν Νόμων, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διὰ μιᾶς τροπολογίας ὑποβαλομένης κατὰ τὴν ψήφισιν ἑνὸς νομοσχεδίου ποὺ ἀφορᾷ ἄλλα θέματα. Νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ πρέπει τὸ θέμα νὰ τὸ συζητήσῃ καὶ νὰ τὸ ρυθμίσῃ κατὰ τρόπον ποὺ ἐπιβάλλουν αἱ συνθῆκαι.

§479Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν ἡ στάσις ὡρισμένων συναδέλφων. Διότι ἤκουσα τὸν κ. συνάδελφον νὰ λέγῃ ὅτι κάθονται πλούσιοι ἄνθρωποι καὶ συνεπῶς δὲν ἔχουν ἀνάγκην ἀστικῆς συγκοινωνίας... Καὶ τὸ λέγει ὁ κ. Μπερδελῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπὸ γειτονικὴν περιφέρειαν καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι γνώστης τῶν συνθηκῶν τῆς Ἀττικῆς. Ἐπικροτοῦμεν τὸ θέμα τῆς Μάνδρας καὶ εὑρίσκω τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω, ὅτι κάθονται καὶ πλούσιοι ἐκεῖ. Εἶναι πράγματα στενόκαρδα αὐτά. Ὁ κ. Τσούτσουρας μοῦ δίδει τὸν πίνακα καὶ βλέπω 27 εὐθεῖα γραμμή, δηλαδή, 20 χιλιόμετρα. Δηλαδὴ 500 μέτρα μᾶς ἀποκλείουν ἀπὸ τὸ νὰ γίνωμεν ἀστικὴ γραμμή. Δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ κάμετε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν.

§480Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκ.). Θὰ ἐπεθύμουν νὰ δώσω τὸν ὁρισμὸν τῆς ἀστικῆς καὶ ὑπεραστικῆς συγκοινωνίας. Πάντως, πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἡ ἀστικὴ καὶ ἡ ὑπεραστικὴ συγκοινωνία ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν ἀπόστασιν καὶ μὲ τὸν τρόπον ἐξυπηρετήσεως τοῦ κέντρου. Ὅπου αἱ ἀποστολαί, εἶναι μικραί, ἐπιτρέπεται ἡ χρησιμοποίησις εἰδικοῦ τύπου αὐτοκινήτων, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ δύνανται νὰ ἐπιβιβάζεται καὶ μέγας ἀριθμὸς ὀρθίων ἐπιβατῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβιβασθῇ μὲ μεταφορὰς εἰς μεγάλας ἀποστάσεις, εἰς τὰς ὑπεραστικὰς λεγομένας συγκοινωνίας. Συνάπτεται ἀτυχῶς μὲ τὸν τύπον τοῦ αὐτοκινήτου καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπιβατῶν καὶ τὸ ζήτημα τῶν κομίστρων. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ τοῦ χαρακτηρισμοῦ μιᾶς γραμμῆς εἰς ἀστικὴν ἢ ὑπεραστικὴν νὰ ἐπέλθῃ αὐτομάτως καὶ ἡ μείωσις τοῦ κομίστρου, διότι τὸ κόμιστρον εἶναι συνάρτησις τῶν ἐξόδων τῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ ἄλλων συντελεστῶν. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ προσδοκῶμεν μὲ τὸν χαρακτηρισμὸν μιᾶς γραμμῆς ἀστικῆς καὶ ὑπεραστικῆς, ὅτι θὰ ἔχωμεν μείωσιν ἢ αὔξησιν τῶν κομίστρων. Θὰ ἤθελα νὰ δώσω αὐτὴν τὴν πληροφορίαν εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν τὴν μετατροπὴν μιᾶς συγκοινωνίας ὑπεραστικῆς εἰς ἀστικήν, ἐλαυνόμενοι ἐκ τῆς ἰδέας ὅτι θὰ ἐπέλθῃ μείωσις τῶν κομίστρων. Περαιτέρω, τὸ ζήτημα τῆς Μάνδρας συνδέεται ἀπολύτως μὲ τὴν μεγάλην κίνησιν, ἡ ὁποία παρατηρεῖται ἀπὸ τῆς Μάνδρας μέχρι Ἐλευσῖνος, ὅπου εἶναι τόπος ἐργασίας, λόγῳ τῶν ἐργαστηρίων. Δὲν ἀποδέχομαι ὅμως τὸ δεύτερον μέρος τῆς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τῆς ὁποίας συνιστᾶται νέον ΚΤΕΛ. Ὁ ἀριθμὸς καὶ ὁ τρόπος ὀργανώσεως τῆς συγκοινωνίας πρέπει νὰ εἶναι ἀπολύτως ἀντικειμενικός. Λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ καὶ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παπασπύρου διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς Ραφίνας ἢ ἄλλης Κοινότητος εἰς ἀστικήν. Τὸ ζήτημα γενικώτερον τῶν συγκοινωνιῶν δι’ αὐτοκινήτων θὰ εὑρεθῇ τὸ ὑπουργεῖον εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὸ μελετήσῃ. Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ περιορισθοῦν εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα τῆς Μάνδρας καὶ νὰ διατυπωθῇ τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἑξῆς: ....... (Ἀναγινώσκει)........ Ἐπισημαίνω τὴν περίοδον ἐκείνην τοῦ ἄρθρου ὅτι τὰ λεωφορεῖα τοῦ ὑπεραστικοῦ τύπου ἀντικαθίστανται δύο ἀντὶ ἑνός. Δηλαδή, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀναλογία τῶν θέσεων. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ ὑπεραστικὰ ἐλάσσονος τύπου εἶναι 24–26 θέσεων, ἐνῷ τὰ ἀστικὰ 42. Ἦτο λοιπὸν σκόπιμον, ὁ ἰδιοκτήτης ἑνὸς αὐτοκινήτου μετὰ τῆς ἀδείας λεωφορείου μικροῦ, ν’ ἀποκτήσῃ διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς αὐτοκίνητον διπλασίας χωρητικότητος.

§481Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διὰ Διατάγματος νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μεταβάλῃ ὡρισμένας ὑπεραστικὰς συγκοινωνίας τῆς Ἀττικῆς εἰς ἀστικάς.

§482Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Διατυπώσατέ το, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§483ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7;

§484ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§485ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7, ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 8ον. Ὁ κ. Δαβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§486Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 8 ἔχω νὰ προτείνω μίαν τροπολογίαν: «.... (Ἀναγινώσκει).....

§487Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκ.). Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Δαβάκη.

§488Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θέτω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τῶν κ. συναδέλφων περίπτωσιν ἀφορῶσαν χορηγηθεῖσαν ἄδειαν κυκλοφορίας λεωφορείου εἰς Θεσπρωτίαν πρὸς αὐτοκινητιστὴν ἔφεδρον ἀξιωματικὸν πολεμιστὴν διακριθέντα κατὰ τὸν συμμοριακὸν πόλεμον καὶ παρασημοφορηθέντα. Ὑπῆρξε μία μικρὰ ἀνταπόδοσις διὰ τὰς ὑπηρεσίας του πρὸς τὸ Ἔθνος. Ἐπειδὴ ἀμφισβητεῖται τὸ δικαίωμά του καὶ ἔχει ἀνάγκην νομοθετικῆς ρυθμίσεως, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν νὰ υἱοθετήσῃ καὶ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὴν ἑξῆς διάταξιν: «Θεωροῦνται ἔγκυροι ἄδειαι κυκλοφορίας ὑπεραστικῶν λεωφορείων χορηγηθεῖσαι εἰς ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστάς, ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς περιλαμβανομένους εἰς τὴν προστασίαν τοῦ Ν. 1836)51 ἐφ’ ὅσον οὗτοι συγκεντρώνουν τὰ ἐν τῇ παραγρ. 3 ἐδάφ. 1 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. 2119)52 ὁριζόμενα προσόντα».

§489Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Θὰ ἤθελα νὰ ἠξεύρῃ ἡ Βουλὴ τὸ ἀκριβὲς ἀντικείμενον τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παπασταύρου. Ὡς ὑπουργὸς ἐγώ, προσωπικῶς, βάσει τῶν προτάσεων τοῦ ΤΑΣ ὡρισμένου Νομοῦ τῆς Ἐπικρατείας καὶ τῶν στοιχείων τοῦ φακέλου, παρέσχον τὴν ἄδειαν κυκλοφορίας 3 νέων λεωφορείων, τὰ ὁποῖα προστίθενται κατὰ τὰς νομίμους διατάξεις ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων, εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τοῦ φακέλλου, παρέσχε τὰς ἀδείας εἰς ὡρισμένους αὐτοκινητιστάς, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου Αὐτοκινήτων. Μεταξὺ τῶν δικαιωθέντων περιλαμβάνεται καὶ αὐτοκινητιστὴς ἔφεδρος ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἔχει τιμηθῇ ἐπανειλημμένως δι’ ἀριστείου ἀνδρείας, δι’ ἐξαίρετον δρᾶσιν κατὰ τὸν συμμοριακὸν πόλεμον καὶ τοῦ ὁποίου ἡ οἰκογένεια ἐδοκιμάσθη ἀπὸ τοὺς συμμορίτας, ἐπυρπολήθη ἡ πατρικὴ στέγη καὶ εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐκπατρισθῇ προσκαίρως. Ὑποστηρίζεται ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὁ ἔφεδρος ἀξιωματικός, εἰς τὸν ὁποῖον ἐδόθη ἡ ἄδεια, δὲν ἐμπίπτει εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ 2119 Νόμου, καίτοι συγκεντρώνει πάντα τὰ λοιπὰ προσόντα τοῦ ἐδαφίου αὐτοῦ, διότι ὑπῆρχον ἄλλοι αὐτοκινητισταί, ἔχοντες παλαιοτέραν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ὁδηγοῦ. Σημειωτέον ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν παράγραφον τῆς διατάξεως αὐτῆς, μεταξὺ πλειόνων ὑποψηφίων, προτιμᾶται ὁ παλαιότερος ἀσκῶν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου. Ἐκ τῶν στοιχείων τοῦ φακέλλου προκύπτει ὅτι ὁ ἔφεδρος ἀξιωματικὸς εἶναι ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστής. Οἱ λοιποὶ ἀπαιτηταὶ τῆς θέσεως προκύπτει ὅτι δὲν εἶχον δρᾶσιν πολεμικὴν οἵαν ὁ ἔφεδρος αὐτὸς ἀξιωματικός. Ἐπὶ πλέον προκύπτει ὅτι, μέλη τῆς οἰκογενείας των, ἐκμεταλλεύονται αὐτοκίνητον δημοσίας χρήσεως δι’ ἀδειῶν, αἱ ὁποῖαι εἶχον ἐκδοθῆ ἐπ’ ὀνόματι συνοικούντων μελῶν τῆς οἰκογενείας των. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τούτων ἐθεώρησα ὅτι ἔπρεπε νὰ προτιμηθῇ ὁ ἔφεδρος ἀξιωματικός. Κατὰ τῆς ἀποφάσεώς μου ταύτης, ἠσκήθη προσφυγὴ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Θέλω δὲ νὰ ἠξεύρῃ ἡ Βουλή, ὅτι, διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τῆς τροπολογίας ἐπικυροῦται μία ἐνέργεια, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατραπῇ διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐὰν διαπιστωθῇ ὅτι συνέτρεχον οὐσιαστικαὶ προϋποθέσεις ἐπιβάλλουσαι τὴν προτίμησιν ἄλλων αὐτοκινητιστῶν. Δέν γνωρίζω ἀκόμη ποίας συνεπείας δύναται νὰ ἔχῃ ἡ προτεινομένη προσθήκη ἐπὶ τῶν δικαιωμάτων τῶν λαβόντων τὰς λοιπὰς ἀδείας καὶ διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή. Ἐνόμισα, ὅτι ἡ Βουλὴ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Δὲν θέλω νὰ θεωρηθῇ ὅτι συνέβαλον διὰ νὰ ὑποκλαπῇ ἡ ψῆφος τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ἐπικυρωθῇ μία πρᾶξις, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπογράψει. (Χειροκροτήματα).

§490ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§491Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων.). Ἐπιφυλάσσομαι νὰ εἰσηγηθῶ τὴν ἀκύρωσιν τῆς διατάξεως, ἂν διαπιστωθῇ, ὅτι δι’ αὐτῆς θίγονται δικαιώματα ἄλλων, βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας.

§492Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ 2119 τοῦ 1952, παρεσχέθη ἄδεια ἐλευθέρας κυκλοφορίας εἰς τοὺς συντάκτας τῶν Ἐφημερίδων. Προτείνω, κ. ὑπουργέ, ὅπως τὰ εὐεργετήματα αὐτὰ ἐπεκταθοῦν καὶ εἰς τὰς ἀστικὰς συγκοινωνίας τῶν ἐπαρχιῶν.

§493Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§494ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 8 ὡς ἐτροποποιήθη;

§495ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§496ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 9ον.

§497Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἰς τὸ ἄρθρον 9.... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)... Δι’ αὐτὸ προτείνω τὴν τροποποίησίν του.

§498Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει αἱ ἀποφάσεις τῶν Συμβουλίων νὰ εἶναι ὑποχρεωτικαὶ δι’ ὑμᾶς. Διὰ τοῦτο προτείνω, ὅπως προστεθοῦν αἱ λέξεις: «πλὴν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 6».

§499Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγώ.

§500Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγώ, κ. ὑπουργέ συμφωνῶ.

§501Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγώ, προτείνω νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Γρηγορίου καὶ τοῦ κ. Τσούτσουρα.

§502Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων). Ὑπάρχουν πολλαὶ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἀπαιτεῖται ἡ σύμφωνος γνώμη. Θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἀπ’ ἀρχῆς ἡ πληροφορία, ὅτι τὸ Συμβούλιον τῶν αὐτοκινήτων ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἀνωτάτους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, ἀπὸ Κενικὸν Δ)ντὴν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου καὶ ἀπὸ ἐκπρόσωπον τῶν ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν. Ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ προστεθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ νὰ μὴ χρειάζεται ὁ ὑπουργὸς, διὰ νὰ ἐκδώσῃ τὴν ἀπόφασιν, τὴν σύμφωνον γνώμην. Ἤθελα ὅμως, νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο, ὅτι ἀπομένει καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν ὑπουργόν, νὰ μὴ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν τοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ μὴ προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως. Καὶ ὅταν ἀκόμη ὑπάρχῃ ὁ περιορισμὸς τῆς συμφώνου γνώμης, δὲν πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ὁ ὑπουργὸς εἶναι δέσμιος τῶν Συμβουλίων. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ παρασχεθῇ μεγαλυτέρα εὐχέρεια ἐνεργείας εἰς τὸν ὑπουργόν, ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Προκειμένου, ὅμως, νὰ προστεθῇ ἡ ἐξαίρεσις τοῦ ἄρθρου 6, θὰ ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὰ ἑξῆς: Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 6, ὁ ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, μετὰ σύμφωνον γνώμην, τοῦ Συμβουλίου, καθορίζει κατ’ ἔτος τὴν εἰς αὐτοκίνητα δύναμιν τῶν ΚΤΕΛ. Ἑπομένως, διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς ἐξαιρέσεως αὐτῆς, νὰ ἀπαιτῆται σύμφωνος γνώμη τοῦ Συμβουλίου αὐτοκινήτων, προκειμένου, νὰ προστεθῇ ἕνα λεωφορεῖον εἰς οἱανδήποτε ἀστικὴν ἢ ὑπεραστικὴν γραμμήν, ἐὰν ἀποδεχθῶμεν τὴν ἐξαίρεσιν αὐτήν, τότε, θὰ πρέπει νὰ τὴν ἐπεκτείνωμεν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων.

§503Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὄχι, κύριε ὑπουργέ.

§504Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων). Καὶ ἐκεῖ, ἐπίσης, προβλέπεται ὁ καθορισμὸς τῶν αὐτοκινήτων ποὺ θὰ κυκλοφοροῦν ὡς ἀγοραῖα, ἐπιβατικά, ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ Συμβουλίου. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ τὴν ἐξαίρεσιν τοῦ ἄρθρου 6ου, πρέπει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀποδοχὴν γενικῆς ἐξαιρέσεως.

§505Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Νὰ γίνῃ δεκτὸν χωρὶς ἐξαίρεσιν.

§506ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέτω εἰς ψηφοφορίαν τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γρηγορίου. Οἱ παραδεχόμενοι, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι). Ἡ τροπολογία, ἀπερρίφθη. Τὸ ἄρθρον 9 γίνεται δεκτόν;

§507ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§508ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10). Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211)27.2.1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2119)52 «περὶ λεωφορείων κ. λ. π.», ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου.

§509Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων). Παρακαλῶ νὰ συζητηθῇ τὸ δεύτερον νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ κειμένου, ὅπως ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὸν κ. ὑπουργόν.

§510Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐπροτείνατε θὰ παρεκάλουν νὰ καταχωρήσετε εἰς τὰ πρακτικὰ μίαν δήλωσιν, κύριε ὑπουργέ, ὅτι: ἡ Διοίκησις, ἐν τῇ ἐκτιμήσει τοῦ συνόλου τῶν συνθηκῶν, —ἐξυπηρέτησις τοῦ κοινοῦ, ἀσφαλείας ἀπὸ πυρκαϊᾶς κλπ.— προκειμένου νὰ καθορίσῃ τὸ σημεῖον τῆς ἐγκαταστάσεως τοῦ πρατηρίου βενζίνης μεταξὺ Ἀχαρνῶν καὶ Πάρνηθος, θὰ εἶναι ἐλευθέρα νὰ τὸ καθορίσῃ εἰς οἱονδήποτε σημεῖον.

§511Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων). Προχωρήσατε εἰς τὸ τελευταῖον ἄρθρον. Τὴν κάμνω τὴν δήλωσιν αὐτήν, πάντως.

§512Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κατὰ παράκλησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, συμφωνοῦμεν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἰς πρώτην συζήτησιν ἄνευ συζητήσεως.

§513Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νὰ εἴπωμεν τὰς ἀπόψεις, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοὐλάχιστον.

§514ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ὀργανισμοῦ Ἐλέγχου τῶν δι’ Αὐτοκινήτων Συγκοινωνιῶν (Ο.Ε.Α.Σ.) κειμένης Νομοθεσίας καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1046)53 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ αὐτοκινήτων νομοθεσίας». Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§515Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον, διότι περιέχει διατάξεις ἀντεργατικάς, βαλούσας κατὰ τοῦ προσωπικοῦ τῶν λεωφορείων. Πειρᾶται νὰ ὀργανώσῃ κάπως τὸ προσωπικὸν τῶν ΚΤΕΛ χωρὶς ὅμως νὰ ἀκολουθῇ τὸν κλασσικὸν ὀρθολογιστικὸν τρόπον. Ἔδει νὰ ὀργανωθοῦν τὰ ἁρμόδια Πειθαρχικὰ Συμβούλια εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ὑπήγετο τὸ προσωπικὸν τῶν ΚΤΕΛ, ἵνα ἐξασφαλίζεται ἡ ὀρθὴ ἄσκησις τῆς πειθαρχικῆς ἐξουσίας τοῦ ΟΕΑΣ καὶ τοῦ ὑπουργοῦ. Τοῦτο γίνεται δι’ ὅλα τὰ ὠργανωμένα Σώματα. Ἔδει ἡ ἀρχὴ αὕτη νὰ τηρηθῇ καὶ εἰς τὴν παροῦσαν περίπτωσιν, ἵνα ἐμπνευσθῇ τὸ αἴσθημα ἀσφαλείας εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν ΚΤΕΛ. Τὸ ὅτι ἔχω δίκαιον ἐπὶ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἀναφέρομαι εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2 καθ’ ἣν σταθμάρχης ἢ ὁδηγὸς ΚΤΕΛ τιμωρεῖται διὰ καθυστέρησιν ἐκτελέσεως δρομολογίου. Εἶναι γνωσταὶ αἱ δυσμενεῖς συνθῆκαι, ὑπὸ τὰς ὁποίας διεξάγεται εἰς Ἀθήνας ἡ συγκοινωνία. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τιμωρηθῇ ὑπάλληλος ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸ ἀνώτατον ὄργανον, χωρὶς τὴν κρίσιν Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ μετεῖχε καὶ ἐκπρόσωπος τῶν ὑπαλλήλων; Ἀλλὰ καὶ αἱ λοιπαὶ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου τούτου, προδίδουν τὸ ἀντεργατικόν του πνεῦμα, διότι ἐπιβάλλει ποινὰς εἰς τὸ προσωπικὸν καὶ ὑποχρεώσεις ἄνευ κρίσεως ὀργάνων, ὅπως εἶναι τὰ Πειθαρχικὰ Συμβούλια. Πέραν τούτων τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ἄρθρου 7, κυροῖ ἐπιβληθείσας ἤδη ποινάς, ἀκυρωθείσας μάλιστα, ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Αὐτὴ ἡ διάταξις ἐλέγχεται καὶ ὡς ἀντισυνταγματική. Τέλος διὰ τοῦ ἄρθρου 8, συμπληροῦται τὸ Συμβούλιον τοῦ ΟΕΑΣ καὶ δὲν προβλέπεται ἡ συμμετοχὴ ἑνὸς ἐκπροσώπου τοῦ προσωπικοῦ τῶν ΚΤΕΛ, ὥστε νὰ διαβιβάζωνται εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦτο καὶ αἱ ἀπόψεις τῶν ὑπαλλήλων, χρήσιμοι διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν τοῦ ὅλου ὀργανισμοῦ τῶν διὰ λεωφορείων μεταφορῶν. Τὰ σημεῖα ταῦτα τοῦ νομοσχεδίου, προδίδουν τὸ ἀντεργατικόν του πνεῦμα καὶ δι’ αὐτὸ μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον.

§516Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων). Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα μὲ προσοχὴν τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Χίου καὶ νομίζω, ὅτι θὰ μοῦ κάμῃ τὴν τιμὴν καὶ αὐτός, νὰ μὲ ἀκούσῃ μετὰ τῆς αὐτῆς προσοχῆς. Οὐδεμία διάταξις τοῦ νομοσχεδίου ἀναγνωρίζει εἰς... ... (δὲν ἠκούσθη)... τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιβολῆς ποινῆς. Ἡ ποινὴ διὰ τὰς παραβάσεις ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τοῦ ΟΕΑΣ. Ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 7, προκειμένου περὶ τῶν ποινῶν, ἔχει διαμορφωθῆ κατ’ ἄλλον τρόπον, καὶ θὰ τὸ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς ὅταν φθάσωμεν ἐκεῖ. Πάντως, ἀπ’ ἀρχῆς — ἐπειδὴ ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον διαπνέεται ὑπὸ πνεῦμα ἀντεργατικόν — ἤθελα νὰ δώσω τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ κάμω τὴν παράκλησιν νὰ ἀναγνωσθῇ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω ἐγώ, εἶναι τὸ ἀληθές, ἢ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ κ. συνάδελφος.

§517Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν δὲν ἔδιδεν ἀφορμὴν πρὸς τοῦτο ὁ ἐκ Χίου συνάδελφος, κ. Ζορμπᾶς. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἔτυχε μεγίστης ἐπεξεργασίας ὑπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Τόσον δὲ ἡ Ἐπιτροπή, ἡ Κοινοβουλευτική, ἐκήδετο τῶν συμφερόντων τῶν ἐργαζομένων, ὥστε διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἠδύνατο νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ποινὰς ὁ ΟΕΑΣ τὴν ἀπήλειψεν καὶ ἠθέλησεν ὅπως, πᾶσα ποινὴ ἐπιβαλλομένη εἴτε εἰς τοὺς ὑπαλλήλους εἴτε εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν λεωφορείων, ἐπιβάλλεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν ἐσχάτῃ δὲ ἀναλύσει νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα, ὁ ὑπουργός, κρίνων κατὰ δεύτερον βαθμόν, νὰ τὴν ἀνατρέπῃ. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον σκέλος τοῦ ἀντεργατικοῦ δῆθεν πνεύματος, τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ δεύτερον σκέλος, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπίσης κατεκρίθη, ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰδικότητα διὰ τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι θὰ ὁμιλήσῃ εἰς τὸ σχετικὸν ἄρθρον, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι: ἐκ λάθους ἢ ἐκ κακοῦ ὑπολογισμοῦ ἢ καὶ κακῆς ἀντιλήψεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Συγκοινωνιῶν ἐθεσμοθετήθη, ὅτι εἶχον τὸ δικαίωμα ὡρισμένα ὄργανα διοικητικὰ κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ἄρθρων 4 καὶ 10 τοῦ Κανονιστ. Δ)τος νὰ ἐπιβάλλουν ποινάς. Εἶχον τὴν ἀντίληψιν αἱ ὑπηρεσίαι — ἐσφαλμένην νομικῶς — ὅτι δύναται, καταργηθέντος τοῦ νόμου «περὶ συστάσεως κοινῶν ταμείων λεωφορείων», νὰ ὑφίστανται μὴ καταργηθέντα τὰ Κανονιστικὰ Διατάγματα τοῦ νόμου ἐκείνου, ἅτινα ἐν ἄρθρῳ 4 καὶ 10 ὁμιλοῦν περὶ τοῦ τρόπου διακανονισμοῦ ἐπιβολῆς τῶν ποινῶν. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ὁ Ἄρειος Πάγος, μετὰ 2½ ἐτῶν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τούτων, ἦλθον καὶ ἠκύρωσαν τὰς ἐπιβληθείσας ποινάς. Εὑρίσκονται λοιπόν, σήμερον, οἱ ἐργοδόται πρὸ τῆς ἐπικυρώσεως τῆς διατάξεως ταύτης, εἰς τὴν ἑξῆς τραγικὴν θέσιν: Εὑρίσκονται εἰς τὴν τραγικὴν θέσιν, νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιστρέψουν κατόπιν ἀγωγῶν, ὡς ἀχρεωστήτως καταβληθέντα ὅλα τὰ ποσὰ τῶν προστίμων, τὰ ὁποῖα ἐπέβαλεν, ἐν καλῇ πίστει, ἡ διοίκησις, ὅτι ἐφαρμόζει διατάξεις, ἰσχυούσας. Βεβαίως, ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου ἔχουν νομικὸν ἔρεισμα. Καὶ ἀπορῶ πῶς αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Συγκοινωνιῶν ἤχθησαν εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἐν ἰσχύϊ Κανονιστικὸν Διάταγμα καταργηθέντος νόμου. Ὁμολογῶ μὲ τὰ ὀλίγα νομικὰ ποὺ ξεύρω, ὅτι εἶναι σήμερον πρωτάκουστον, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν εἶναι ἔντιμον εἰς τοὺς λεωφορειούχους νὰ παγιδευθοῦν ἀπὸ μίαν ἀπόφασιν ἀκυρωτικὴν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, δι’ ἐπιβληθείσας ποινὰς αἵτινες ἐξετέθησαν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀντικρούσω καὶ τὸ δεύτερον σκέλος τῶν ἀντεργατικῶν, δῆθεν, ἐπικρίσεων τοῦ κ. Ζορμπᾶ, ὁ ὁποῖος ἐνῷ εἶναι μελετηρότατος, δὲν ἀπαρέσκεται ὅμως, κάμνων ὀλίγην πολιτικήν, νὰ ὁμιλῇ πάντοτε ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν.

§518Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας δὲν ἠμπορῶ νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Ζορμπᾶν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον περιέχει ἀντεργατικὸν πνεῦμα. Τὸ ἀντίθετον συμβαίνει. Οἱαδήποτε ποινὴ ἐπιβληθῇ ἀπὸ τὸν ΟΕΑΣ πρέπει νὰ τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, πρᾶγμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἤμην καὶ ἀντίθετος. Δὲν εἶναι δυνατὸν μίαν μικροποινήν, ποὺ θὰ ἐπιβληθῇ, νὰ τὴν κρίνῃ ὁ ὑπουργός, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι θὰ πᾶμε ὅλοι οἱ βουλευταί, συμπαραστάται ἐκεῖ πέρα. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα ἐπεισόδιον ποὺ μοῦ συνέβη πρὸ δύο ἡμερῶν καὶ τὸ ὁποῖον κατήγγειλα εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ ΟΕΑΣ. Συνέπεσε νὰ μπῶ εἰς τὸ αὐτοκίνητον ἀπὸ τὴν Ἀκαδημίαν διὰ νὰ πάω εἰς τὴν Καλλιθέαν. Λέγω εἰς τὸν εἰσπράκτορα «βουλευτής» καὶ τοῦ ἔδειξα καὶ τὸ σῆμα. Τὸ σῆμα, λέγει, αὐτὸ δὲν τὸ πιστεύω, παρὰ μόνον νὰ μοῦ δείξῃς δελτίον ταυτότητος. Ὁμολογῶ, ὅτι χάριν τῶν ἐπιβατῶν —ἐπειδὴ ἦτο πάρα πολὺς κόσμος— δὲν ὡμίλησα. Προσεπάθησε νὰ σταματήσῃ τὸν ὁδηγὸν διὰ νὰ φέρῃ ἀστυφύλακα. Βέβαια δὲν κατώρθωσε νὰ πείσῃ τὸν ὁδηγὸν καὶ ἐν τῷ μεταξὺ τὸ αὐτοκίνητον ἐπροχώρησε. Κάποιος ἐκ τῶν συνεπιβατῶν, ὁ ὁποῖος ἦτο εἰσπράκτωρ, τοῦ λέγει, ὅτι «αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ποὺ κάνεις δὲν εἶναι σωστόν. Νὰ σοῦ δείχνῃ τὸ βουλευτικὸν σῆμα καὶ νὰ λέγῃς ὅτι δὲν τὸ ἀναγνωρίζεις». Ἐὰν δὲν ἐσεβόμην τοὺς συνεπιβάτας, ὁμολογῶ, ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸν χαστουκίσω. Τώρα ἐὰν ἐπιβληθῇ μία ποινὴ ὁσονδήποτε μικρά, θὰ ἀνακληθῇ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν; Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἀντεργατικοῦ δὲν πρέπει νὰ λέγεται, καθόλου, ἐκ μέρους τοῦ κ. Ζορμπᾶ.

§519ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον πρῶτον, δεκτόν;

§520ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§521ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 ἕως 6). Ἐπὶ τοῦ 7ου ἄρθρου, ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§522Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων). Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ δώσω ὡρισμένας πληροφορίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7. Τὸ ἄρθρον 20 τοῦ Ν. 2119 «περὶ ἀστικῶν καὶ ὑπεραστικῶν λεωφορείων» προέβλεπε τὴν ἔκδοσιν Κανονισμοῦ τοῦ προσωπικοῦ, διὰ Διατάγματος, προτάσει τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Τὸ σχέδιον τοῦ Διατάγματος, εἶχε διαβιβασθῆ ὑπὸ τοῦ προκατόχου μου εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἔτυχε τῆς ἐπεξεργασίας καὶ ἐδημοσιεύθη κατόπιν ὡς Β. Δ. Προσεβλήθη μεταγενεστέρως ἀπὸ ἐργαζόμενον καὶ παραδόξως τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον προηγουμένως τὸ εἶχεν ἐπεξεργασθῆ καὶ υἱοθετήσῃ, ἔκρινεν ὅτι εἶχεν ἐκδοθῆ παρὰ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου 2119, διότι δὲν προέκυπτεν, ὅτι τὸ κείμενον τοῦ Διατάγματος εἶχε συνταχθῆ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλὰ προέκυπτεν, ὅτι εἶχεν ἐγκριθῆ κείμενον, τὸ ὁποῖον εἶχε συνταχθῆ ἀπὸ ἄλλο ὄργανον, ἀπὸ Ν.Π.Ι.Δ. Πάντως, ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Κανονισμοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἠκυρώθη διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἐδημιούργησε μίαν κατάστασιν. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ αὐτοῦ, τὰ διάφορα ὄργανα τῆς Διοικήσεως τῶν Αὐτοκινητιστῶν, δηλαδή, ἰδιωτικὰ ὄργανα, ἐμπιστευόμενα εἰς τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Κράτους καὶ μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὁ Κανονισμὸς αὐτός, εἶναι ἰσχυρός, προέβησαν εἰς τὴν ἐπιβολὴν ποινῶν διὰ τὴν συγκράτησιν τῆς πειθαρχίας. Αἱ ποιναὶ διακρίνονται εἰς χρηματικὰς ποινὰς καὶ εἰς ποινὰς ἀργίας. Αἱ χρηματικαὶ ποιναὶ περιέρχονται, βάσει τοῦ νόμου, εἰς τὴν «Ἐργατικὴν Ἑστίαν», αἱ δὲ ἡμεραργίαι συνεπάγονται τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ ἐργοδότου νὰ ἀντικαταστήσῃ διὰ τὴν περίοδον τῆς ἀργίας, τὸν τιμωρηθέντα δι’ ἄλλου ὑπαλλήλου. Μετὰ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Κανονισμοῦ, ἠγέρθησαν ἀγωγαί, κατὰ τῶν διαφόρων ΚΤΕΛ, ἐκ μέρους τιμωρηθέντων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἄλλοι μὲν ζητοῦν τὴν ἐπιστροφὴν τῆς χρηματικῆς ποινῆς, ἡ ὁποία πρέπει νὰ περιέλθῃ εἰς τὴν «Ἐργατικὴν Ἑστίαν», ἄλλοι δὲ ζητοῦν τὴν καταβολὴν τῆς ἀντιμισθίας διὰ τὰς ἡμέρας τῆς ἀργίας, τὰς ὁποίας δὲν ἔχουν καρπωθῆ οἱ ἐργοδόται, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τοὺς ἀντικαταστήσουν δι’ ἄλλων ἐργαζομένων εἰς τοὺς ὁποίους κατέβαλον τὴν ἀντιμισθίαν. Πρέπει λοιπόν, ἡ κατάστασις αὐτὴ κατά τινα τρόπον νὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀνεμόρφωσα τὸ ἄρθρον 7 τοῦ σχεδίου, ὡς ἑξῆς: Πρῶτον, διατηρεῖται ὁλόκληρος ἡ παράγραφος 1, ἡ ὁποία προβλέπει τὴν ἔκδοσιν Κανονισμοῦ διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος προτάσει τοῦ ὑπουργοῦ καὶ μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου Αὐτοκινήτων, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ὁρίζωνται τὰ τῆς ἀσφαλίσεως κλπ., καθὼς καὶ αἱ ὑποχρεώσεις τῶν ἐργοδοτῶν καὶ τὰ πειθαρχίας καὶ εὐπρεποῦς ἐμφανίσεως τῶν ἐργαζομένων ἐντὸς τῶν λεωφορείων. Περαιτέρω διὰ τῆς παραγράφου 2 ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα τῶν ποινῶν. Τὸ πρῶτον ἐδάφιον διατηρεῖται τὸ δὲ δεύτερον ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς: «Πειθαρχικαὶ ποιναί.... ......... (ἀναγινώσκει)..............».

§523ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἐτροποποιήθη;

§524ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§525ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 8ον.

§526Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν νομίζετε, ὅτι εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ο.Ε.Α.Σ., πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ εἷς ἀντιπρόσωπος τοῦ προσωπικοῦ, ὥστε νὰ ἀκούεται ἡ φωνή.

§527Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων). Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ὁ ΟΕΑΣ μὲ τὸ προσωπικόν. Οὗτος συντηρεῖται διὰ κρατήσεων καταβαλλομένων ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν. Διατηρεῖται ὁ αὐτὸς ἀριθμὸς τῆς ἐκπροσωπήσεως, ὁ προβλεπόμενος...

§528ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§529ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§530ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ ὡς ἔχουν τὰ ἄρθρα 9 ἕως καὶ 14).

§531ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 15.

§532Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 15, διατυποῦται ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὴν παράγραφον 2........ (ἀναγινώσκει).......». Τὸ 1951–1952 διὰ τοῦ νόμου 2129 ηὐξήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν αὐτοκινήτων τῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Πάρνηθος. Ἐπρόκειτο, λοιπόν, νὰ καθορισθῇ τὸ σημεῖον τῆς ἐγκαταστάσεως τῆς περὶ ἧς πρόκειται βενζιναντλίας εἰς τὸ τμῆμα τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς πέραν τῆς κεντρικῆς πλατείας Ἀχαρνῶν πρὸς Πάρνηθα. Προκειμένου λοιπόν, περὶ τοῦ καθορισμοῦ ἐπακριβῶς τοῦ σημείου ἐγκαταστάσεως αὐτῆς καὶ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ, ἀσφαλείας ἀπὸ πυρκαϊᾶς κ.λ.π., δεδομένου, ὅτι τὸ τέρμα τῆς γραμμῆς εὑρίσκεται νομίζω, ἐκτὸς τῆς ἀναδασωτέας ζώνης, προέβημεν εἰς αὐτὴν τὴν διατύπωσιν διὰ νὰ συγκεράσωμεν τὴν ἀνωμαλίαν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη, διότι ἡ Διοίκησις Ἀχαρνῶν, ἐπέτρεψε τὴν ἐγκατάστασιν ἐντὸς τοῦ Μενιδίου, ἀλλὰ προσεβλήθη αὐτὴ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Οὕτω, παρέχεται ἡ εὐχέρεια χορηγήσεως καὶ ἀδείας τῆς ἐγκαταστάσεως ταύτης εἰς οἱονδήποτε σημεῖον ἀπὸ τῆς κεντρικῆς πλατείας καὶ πρὸς Πάρνηθα καὶ πρὸ τῶν ἀναδασωτέων χώρων, χωρὶς νὰ ἀποκλείεται ὁ καθορισμὸς τοῦ σημείου τούτου καὶ ἐντὸς τῆς κωμοπόλεως τῶν Ἀχαρνῶν ἀλλὰ πέραν τῆς πλατείας Ἀχαρνῶν.

§533Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον μέχρις Ἀχαρνῶν, ἔχει κηρυχθῆ ἀναδασωτέα ἡ ἔκτασις, νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία δὲν ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων, ἀλλὰ τοῦ κατόχου βενζιναντλίας.

§534Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων). Ἐμελέτησα τὸν φάκελλον τῆς ὑποθέσεως. Τὸ 1952, ὅταν ὁ ἀξιότιμος κ. Μπουρδάρας, εἰσηγεῖτο τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσεν ἐν συνεχείᾳ τὸν νόμον 2129, εἶχε ζητήσει τὴν προσθήκην τετάρτης ἀντλίας. Καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν ἀνεγνωρίσθη ἡ ἀνάγκη προσθήκης μιᾶς ἀκόμη βενζιναντλίας. Ἐζήτησα τὸν φάκελλον καὶ εἶδον, ὅτι εἰς βάθος 17 χιλιομέτρων ἀπὸ Ἀθηνῶν εἰς Πάρνηθα, ἑκατέρωθεν τῆς ὁδοῦ δὲν εἶναι ἀναδασωτέα ἡ περιοχή, ἑπομένως, ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια τοποθετήσεως τῆς βενζιναντλίας εἰς θέσιν ἐξυπηρετοῦσαν τοὺς μεταβαίνοντας εἰς Πάρνηθα καὶ οὕτω δὲν ἐνταφιάζεται ἡ ὑπόθεσις.

§535Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κάμετε μίαν δήλωσιν, ὅτι δὲν ἐκηρύχθη ἀναδασωτέα ἡ περιοχὴ καὶ συμφωνοῦμεν μὲ τὴν τροπολογίαν σας.

§536Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ ὡς ἑρμηνευτικὴ δήλωσις, ὅτι ἡ Διοίκησις, ἐν τῇ ἐκτιμήσει τοῦ συνόλου τῶν συνθηκῶν, προκειμένου νὰ καθορίσῃ ἐπακριβῶς τὸ σημεῖον τῆς ἐγκαταστάσεως τῆς βενζιναντλίας ἀπὸ τὴν πλατεῖαν Ἀχαρνῶν μέχρι Πάρνηθος, δὲν κωλύεται νὰ ἀφήσῃ τοῦτο καὶ ἐντὸς τῶν Ἀχαρνῶν, ἀρκεῖ νὰ εἶναι πέραν τῆς πλατείας.

§537Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων.). Αὐτὸ εἶναι αὐτονόητον.

§538ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15, δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη.

§539ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§540ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 16 ὡς ἔχει). Ἄρθρον 17ον.

§541Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοινων.). Ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον 17 περιέχει διατάξεις ἀναφερομένας εἰς τὸ ..... (δὲν ἠκούσθη)... θὰ ἤθελον νὰ μεταφερθῇ εἰς ἄλλον νομοσχέδιον, διὰ νομοτεχνικοὺς λόγους.

§542ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§543ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ὀργανισμοῦ Ἐλέγχου τῶν δι’ Αὐτοκινήτων Συγκοινωνιῶν (Ο.Ε.Α.Σ.) κειμένης Νομοθεσίας καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1046)53 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ αὐτοκινήτων νομοθεσίας», ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Συμφωνεῖ ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν;

§544ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§545ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 5 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.20′ μ.μ.)