1955.04.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 72α

Τετάρτη 6 Ἀπριλίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλλιας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει. (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Περ. Ἰακ. Ἀργυροπούλου. Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Μιχαηλίδης αἰτεῖται μηνιαίαν ἀπουσίας ἄδειαν καὶ ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωτιάδης 15θήμερον τοιαύτην προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τοὺς βουλευτὰς κ.κ. Τ. Μιχαηλίδην καὶ Σ. Κωτιάδην. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ (Γραμματεὺς). Ἀναγινώσκει. Ὁ κ. Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1770)51 «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὴν διοίκησιν Δημοσίων Κτημάτων» καὶ 2) «περὶ οἰνοπνευματοποιήσεως πλεονασμάτων 5.000.000 ὀκάδων οἴνου Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων ἐπὶ καταβολῇ τῶν μεταφορικῶν ἐξόδων ἐκ τοῦ κέρδους τῆς μελάσσης». Ὁ κ. Λ. ΜΑΚΚΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὡς καὶ ἀποφάσεων καὶ Τηλεγραφικῶν Διαταγῶν τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, ἐπὶ τῶν τιμῶν πωλήσεως τῶν κρατικῶν δημητριακῶν παραγωγῆς ἀλεύρων καὶ ἄρτου ὡς καὶ ἐξυγιάνσεως τῆς Ἀλευροβιομηχανίας». Οἱ κ. κ. Λ. ΜΑΚΚΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου), Π. ΠΑΠΑ-ΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ) καὶ Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Σώματος Ὁρκωτῶν Λογιστῶν». Οἱ κ. κ. Λ. ΜΑΚΚΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου) καὶ Π. ΛΕ-ΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 31099 τῆς 25 Ἀπριλίου 1953 (Φ.Ε.Κ. 104 τῆς 2 Μαΐου 1953 τεῦχος Βʹ) καὶ 64367 τῆς 6 Νοεμβρίου 1953 (Φ.Ε.Κ. 257 τῆς 16 Νοεμβρίου 1953) κοινῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας». Ὁ κ. Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ χορηγήσεως ἐπαγγελματικῶν ἀδειῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων καὶ ἀδειῶν ἐκγυμναστῶν ὑποψηφίων ὁδηγῶν αὐτοκινήτων» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν Σιδηροδρομικῶν Ἑταιρειῶν ΣΠΑΠ, ΣΒ-ΔΕ κλπ. καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς βοηθήματος εἰς ἀποχωροῦντας καθηγητὰς κλπ. τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ παραχωρήσεως δωρεὰν οἰκοπέδου τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Ἀρχιεπισκοπὴν Ἀμερικῆς» καὶ 2) «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 3098)54 «περὶ ρυθμίσεως ἐκκρεμῶν διαφορῶν μεταξὺ Δημοσίου καὶ Ἑλλήνων Πλοιοκτητῶν ἐξ ἐπιτάξεως πλοίων κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940–45 καὶ περὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν καταπολέμησιν τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Καραπιπέρης, Θ. Διακουμόπουλος, Τ. Μιχαηλίδης, Α. Λεονταρίδης καὶ Φ. Νουρῆ καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀξιοποιήσεως Τουριστικῶν ἐγκαταστάσεων Ρόδου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ράπτης, καὶ Κ. Παπαδόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξετάσεων τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132)1946 Ν. Δ. ὑπαγομένων φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων κ. λ. π. διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Ἀλιπράντης, Ι. Παπαπέτρου, Ν. Κάρτσωνας, Γ. Γρηγορίου, Ν. Σπέντζας, Α. Γκελεστάθης καὶ Α. Ψιμάρας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προαγωγῶν καὶ ἄλλων διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἀνθυπασπιστὰς τῆς Χωροφυλακῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211)27.2.54 Πράξεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Νόμου 2129)52 «περὶ λεωφορείων κ. λ. π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μουρατίδης καὶ Ι. Δούμπας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως φορολογίας δημοσίων θεαμάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μπακόλλας, Θ. Λέκκας καὶ Κ. Παπαγιάννης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων ἐν τῇ κειμένῃ «περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανιῶν» Νομοθεσίᾳ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κάντας, Κ. Βενέτης, Ν. Διγενόπουλος καὶ Α. Παυλόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου ΔΚΣΤʹ τοῦ ἔτους 1912 «περὶ τῶν ὅρων ἱδρύσεως βιομηχανικῶν ἐργοστασίων» ὡς καὶ ἄλλων τινων διατάξεων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Φράγκος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου ΔΚΣΤʹ τοῦ ἔτους 1912 «περὶ τῶν ὅρων ἱδρύσεως βιομηχανικῶν ἐργοστασίων» ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μουρατίδης, Ι. Χατζηνικολῆς, Γ. Κάντας, Ν. Γιμουρτατζῆς καὶ Ε. Πιπῖνος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς εἰς Ἀνωτάτας Γεωπονικὰς Σχολὰς μετεκπαιδευθέντας Γεωπόνους Πτυχιούχους Μέσων Γεωργικῶν Σχολῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Λουλακάκης, Π. Πολυχρονίδης, Ε. Μπακλατζῆς, Π. Ντεντιδάκης, Ν. Ἔξαρχος καὶ Σ. Μπίρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Καρότσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ ἀναφοραὶ καὶ αἱ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημ. Ἔργων.

§8Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Προηγεῖται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, νομίζω, κ. Πρόεδρε.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐργασίας ἔχει διὰ σήμερον νομοσχέδιον πρὸς συζήτησιν, συνεπῶς θὰ παρακαλέσω δι’ αὐτὸ νὰ συζητήσωμεν τὰς ἀφορώσας τὸ ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων.

§10Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶναι, κ. Πρόεδρε, μία ἐρώτησις ἀφορῶσα τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις τῶν ἀγροτῶν, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἐγγεγραμμένη ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ πέραν αὐτοῦ, ἔχω σειράν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χαβίνη, τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἐν τάξει, διότι ἔχομεν ἀναγγείλει καὶ τὰ τρία ὑπουργεῖα. Καὶ ἐπειδή, ἐπαναλαμβάνω, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θὰ παραμείνῃ, διότι ἔχει νομοσχέδιον, νὰ προτιμήσωμεν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν.

§12Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κ. Πρόεδρε, ἀναβαλλομένης τῆς συζητήσεως ἐπὶ ἐρωτήσεων καὶ ὅταν, μάλιστα, ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς εἶναι παρών, δὲν προχωροῦμεν καθόλου. Προηγεῖται ἄλλωστε, τὸ ὑπουργεῖον Ἐργασίας εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χαβίνη, ἔχομεν βάλλει τρία ὑπουργεῖα, ἀκριβῶς διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ κάμνωμεν μίαν ἐναλλαγήν.

§14Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἔχω μερικὰς μαζί μου. Ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλὴ νὰ τὰς συζητήσωμεν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ μερικὰς δὲν λύεται τὸ ζήτημα, κ. ὑπουργέ.

§16Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ ζήτημα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἶναι γενικώτατον.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὁρίσωμεν μίαν συνεδρίασιν καὶ νὰ εἶναι παρὼν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀκριβῶς διότι τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον.

§18Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἦτο ἐγγεγραμμένον τὸ θέμα, κ. Πρόεδρε, εἰς τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας. Καὶ τώρα ἐνεγράφη εἰς τὸ ὑπουργεῖον Ἐργασίας, δὲν γνωρίζω διατί;

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παρίσταται καὶ ὁ ὑπουργὸς Συντονισμοῦ. Ἀφήσατέ με, παρακαλῶ, νὰ τὸ χειρισθῶ ἐγώ.

§20Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θὰ ἔχωμεν διακοπάς, κ. Πρόεδρε.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ὑπόσχομαι τὴν πρώτην ἑβδομάδα μετὰ τὰς διακοπὰς νὰ παρακαλέσω καὶ νὰ εἶναι παρόντες καὶ οἱ τρεῖς ὑπουργοὶ διὰ νὰ συζητήσωμεν τὴν ἐρώτησιν αὐτήν. Προχωροῦμεν, λοιπόν, εἰς τὸ ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐπὶ ἀναφορᾶς Σωματείου Ἐργατῶν Φορτοεκφορτωτῶν Πειραιῶς «Ὁ Ποσειδῶν».

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶν τὴν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Φορτοεκφορτωτῶν ὁ «Ποσειδῶν», παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων νὰ πληροφορήσουν τὴν Βουλήν, διατὶ ἐγένετο αὐτὴ ἡ ἀπαγόρευσις. Ἐὰν εἶναι νόμιμος ἢ ἐὰν δὲν εἶναι νόμιμος, τὶ μέτρα ἔλαβε διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως.

§23Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§24Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐγώ.

§25Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται δι’ ἕνα θέμα, ἀναγόμενον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργοῦ Δημ. Ἔργων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀναλαμβάνω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαβιβάσω τὴν σύστασιν, μόλις ἐπιστρέψῃ.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2, διαγράφεται ἀπόντος τοῦ ἐρωτήσαντος βουλευτοῦ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4.

§27Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4, εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν πολλοί.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀρνεῖται νὰ τὰς συζητήσῃ διότι εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δημ. Ἔργων.

§29Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Εἶναι ζήτημα ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. ὑπουργοῦ Δημ. Ἔργων. Ἐγὼ ἔχω μόνον ἁρμοδιότητα εἰς τὰ ζητήματα τοῦ τέως Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5 διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6.

§31Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6, ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος ὑπεσχέθη ὅτι θὰ ἔδιδε τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἀνακρίσεως, τὴν ὁποίαν διέταξε. Διὰ τοῦτο διατηρεῖται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ἑπομένως, καλὸν εἶναι νὰ ἀναβληθῇ μέχρις ὅτου ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος εἶναι ἕτοιμος.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12.

§33Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶναι γνωσταὶ αἱ συνθῆκαι, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐργάζονται οἱ ταχυδρομικοὶ ὑπάλληλοι καὶ ὁ μισθὸς, τὸν ὁποῖον παίρνουν εἶναι αὐτόχρημα ἐξευτελιστικὸς. Διὰ τοῦτο, θὰ πρέπει νὰ δοθῇ τὸ ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, τὸ ὁποῖον καθορίζει καὶ δι’ ἄλλας τάξεις ἐργαζομένων, καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν 3 Τ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν, ὅπως ἀποφασίσῃ τὴν χορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος εἰς τοὺς ὑπαλλήλους 3 Τ, οἱ ὁποῖοι πράγματι ἀξίζουν ἰδιαιτέρας προσοχῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§34Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλοι οἱ ἐπερωτῶντες συνιστῶσιν τὴν ἀναφοράν.

§36Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Αἱ συνθῆκαι ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπηρεσίας ἐκτελωνισμοῦ Πειραιῶς δὲν εἶναι ἁπλῶς ἀνθυγιεινή, ἀλλὰ εἶναι κυριολεκτικὰ τραγική. Ὑπολογίσατε ὅτι ἐκεῖ συγκεντρώνεται κατὰ τὸν ἐκτελωνισμὸν παγκόσμιος σκόνη, διότι στέλλονται δέματα ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου. Εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ὑπάλληλοι νὰ τὰ ἀνοίγουν καὶ νὰ εἰσπνέουν ὅλα τὰ μικρόβια, τὰ ὁποῖα μεταφέρονται μὲ τὰ δέματα. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι διὰ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι ὑποχρέωσις νὰ τοὺς δώσῃ τὸ περίφημον ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κινδυνεύουν καὶ εἶναι πράγματι ὑποχρεωμένοι, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἐργασίας ν’ ἀποτοξινώσουν ἑαυτούς, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀνθυγιεινὴν ἐργασίαν.

§37Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. Τὸ σπουδαιότερον εἶναι νὰ συγχρονισθοῦν τὰ καταστήματα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, ἰδιαιτέρως τῶν δεμάτων, διότι εἶναι ὑπόγεια. Κάποτε εἶχε γίνει αὔξησις τοῦ γραμματοσήμου καὶ αἱ εἰσπράξεις αὐταὶ εἶχον προβλεφθῆ νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἀνακαίνισιν καὶ ἀνέγερσιν νέων κτιρίων ταχυδρομείων. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δώσῃ τὸ ἐπίδομα καὶ ταὐτοχρόνως νὰ κάμῃ συγχρονισμὸν τῶν κτιρίων καὶ νὰ ἀνεγείρῃ καὶ νέα, ὅπου παραστῇ ἀνάγκη.

§38Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐξ ὅλων τῶν ταχυδρομείων τοῦ Κράτους ὑποβάλλεται αὐτὸ τὸ αἴτημα. Καὶ πολὺ ὀρθῶς ὁ προλαλήσας συνάδελφος τὸ συνέδεσε μὲ τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως κτιρίων ταχυδρομείων. Διότι κατὰ σύμπτωσιν, ὅλα τὰ ταχυδρομικὰ κτίρια εἰς ὅλην τὴν χώραν εἶναι πεπαλαιωμένα. Δὲν ἠξεύρω πῶς τὰ κατάφερε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν 3 Τ νὰ ἔχῃ τὰ χειρότερα κτίρια εἰς ὅλην τὴν χώραν. Δι’ αὐτό, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν, ἀφοῦ ἐξετάσῃ μονομερῶς τὸ θέμα αὐτό, νὰ ἀναπτύξῃ ὅλην του τὴν δραστηριότητα διὰ τὴν ἀνακαίνισιν τῶν κτιρίων, διότι ἄλλως, ἀπὸ αὐτὰ τὰ ταχυδρομικὰ γραφεῖα θὰ βγαίνουν συνεχῶς ἄρρωστοι καὶ φυματικοί.

§39Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Κύριε συνάδελφε, ἔχει ἀναγνωρισθῆ, ὅτι ὡρισμένον ποσοστὸν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ταχυδρομείου ἐργάζεται πράγματι ὑπὸ συνθήκας ἀνθυγιεινὰς καὶ βαρείας, ἰδιαιτέρως μάλιστα εἰς τὰ μεγάλα κέντρα. Ὁ ὑπουργὸς ἔχει τὴν ἱκανοποίησιν νὰ ἀναγγείλῃ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀντὶ τῆς χορηγήσεως τοῦ ἐπιδόματος τῆς βαρείας καὶ ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο ὑποχρεωτικῶς ἀπονεμητέον εἰς ἐντελῶς περιωρισμένον ἀριθμὸν προσωπικοῦ, διότι θὰ πρέπει νὰ ἐξακριβωθῇ ποῖοι ἐκ τῶν ὑπαλλήλων προσφέρουν ὑπὸ βαρείας καὶ ἀνθυγιεινὰς συνθήκας ἐργασίαν, θὰ ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ τὸ περιορίσω εἰς τὰ μεγάλα γραφεῖα καὶ νὰ μὴ τὸ ἐπεκτείνω καὶ εἰς τὰ μικρότερα γραφεῖα. Ἀντὶ τοῦ ἐπιδόματος ἐξησφαλίσθη ἡ διαρρύθμισις τοῦ τρόπου τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἐξαιρεσίμων ἡμερῶν καὶ παρεσχέθη νέα διευκόλυνσις εἰς τοὺς ταχυδρομικοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἠμπορῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἔχω καὶ ψήφισμα εὐχαριστίας τῆς ὁμοσπονδίας ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἀνεγέρσεως ταχυδρομικῶν κτιρίων, εἶναι γνωστὸν ὅτι, προεβλέφθη ἕνας εἰδικὸς λογαριασμός. Ἡ δημοσιονομικὴ στενότης καὶ αἱ ἀνάγκαι τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ ἀναγκάσουν τὴν πολιτείαν νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματος ἀνεγέρσεως τῶν ταχυδρομικῶν κτιρίων καὶ νὰ ἀφιερωθοῦν οἱ πόροι αὐτοὶ διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὰς τακτικὰς ἀνάγκας τοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἶναι γεγονός, ὅτι εἰς τὰς μεγάλας πόλεις ἐμφανίζεται ὀξύτατον τὸ πρόβλημα τῶν κτιρίων τῶν ταχυδρομείων. Καταβάλλονται προσπάθειαι διὰ νὰ ἐξασφαλισθοῦν οἱ πόροι, οἱ ὁποῖοι εἶχον διατεθῆ μέχρι τὸ 1953 καὶ οἱ ὁποῖοι ἀφῃρέθησαν, καθ’ ὃν τρόπον σᾶς εἶπον.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 14 τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Διαγράφεται ἀπουσιάζοντος τοῦ κ. Τζατζάνη. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 19 τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§41Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ πέντε ἐτῶν καὶ πλέον προσελήφθησαν ἀναπληρωματικοὶ ταχυδρομικοὶ διανομεῖς ἐκ τῶν ὑπαγομένων εἰς τοὺς νόμους 751 καὶ 1836. Καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἐκτελοῦν εὐσυνειδήτως τὸ καθῆκον των καὶ ἔχουν προσαρμοσθῆ πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας καὶ οἱ προϊστάμενοί των εἶναι εὐχαριστημένοι πολὺ ἀπὸ τὸν τρόπον τῆς ἀποδόσεως εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Οἱ ταχυδρομικοὶ αὐτοὶ διανομεῖς μετὰ τὴν δοκιμασίαν τῶν 3–4 ἐτῶν καὶ πλέον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάγονται εἰς τοὺς νόμους 751 καὶ 1836, δίκαιον εἶναι νὰ μονιμοποιηθοῦν. Δίκαιον εἶναι νὰ ληφθοῦν μέτρα, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐκλήθησαν εἰς μίαν δύσκολον περίοδον καὶ δὲν ἔχουν ἀκόμη μονιμοποιηθῆ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ λάβῃ τὰ δέοντα μέτρα.

§42Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκ.) Κύριοι συνάδελφοι, ἡ μονιμοποίησις τῶν ἀναπληρωματικῶν διανομέων, οἱ ὁποῖοι προσελήφθησαν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος καὶ ἐντεῦθεν, δὲν εἶναι δυνατὴ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἰσχύοντος ὑπαλληλικοῦ κώδικος, κυρίως διότι ἡ πρόσληψις ἔγινεν ἄνευ διαγωνισμοῦ, ἐνῷ ὁ ὑπαλληλικὸς κῶδιξ προβλέπει μονιμοποίησιν ὑπαλλήλων προσλαμβανομένων κατόπιν διαγωνισμοῦ. Τὸ ζήτημα θὰ ἀντιμετωπισθῇ τώρα διὰ τῆς ὑποβο...............

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 22. Περὶ λήψεως μέτρων διὰ τοὺς ἁμαξοκαρραγωγεῖς Πειραιῶς. Ὁ κ. Κ. Βοβολίνης ἔχει τὸν λόγον.

§44Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ συμπαθοῦς αἰτήματος, συμπαθοῦς ἐπίσης τάξεως. Οἱ ἁμαξοκαρραγωγεῖς Πειραιῶς αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκονται χωρὶς ἐργασίαν. Τὸ ἐπάγγελμά των ἐκ τῶν πραγμάτων κατηργήθη. Ἔχουν συγκροτηθῆ εἰς σύλλογον ὑπὸ τὸν τίτλον, «Σύλλογος ἁμαξοκαρραγωγέων». Τὰ αἰτήματα, τὰ ὁποῖα προβάλλονται ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων εἶναι δύο. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ χορήγησις ἀδειῶν διὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα εἰς ἀντικατάστασιν τῶν ἁμαξῶν, τὰς ὁποίας ἀπώλεσαν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ἀσφάλισίς των εἰς τὸ ΙΚΑ. Καὶ τὸ πρῶτον εἶναι συμπαθὲς δεδομένου ὅτι ἀφορᾷ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν παρεμφερὲς ἐπάγγελμα καὶ τὸ δεύτερον εἶναι ἐξ ἴσου συμπαθές, δεδομένου ὅτι οἱ ἄνθρωποι δὲν ἐζήτησαν τίποτε ἄλλο παρὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι ἔχουν, δηλαδή, τὴν ἀσφάλισιν εἰς τὸ

Ι.Κ.Α.

§45Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ κ. Πρόεδρε.

§46Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκ.). Τὸ πρῶτον αἴτημα, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ λυθῇ μὲ τὴν λῆψιν διοικητικοῦ μέτρου. Ἡ λῆψις τοῦ μέτρου αὐτοῦ τελεῖ ὑπὸ μελέτην. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος, τῆς συνταξιοδοτήσεως, δὲν ἔχω ἁρμοδιότητα.

§47Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος ἡ ἀπάντησις εἶναι ἱκανοποιητικὴ καὶ ἐλπίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, θὰ φέρῃ σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίσῃ τὰ προκύπτοντα ζητήματα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Δερβενακίου, ζητούντων τὴν προαγωγὴν τοῦ ἐν τῇ κωμοπόλει εὑρισκομένου γραφείου Τ.Τ.Τ. Γʹ τάξεως, εἰς τοιοῦτον Βʹ τάξεως πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν αὐτῶν. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§49Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται διὰ τὴν προαγωγὴν δύο ταχυδρομικῶν γραφείων Γʹ τάξεως Μετσόβου καὶ Δερβενακίου καὶ διὰ τὴν ἵδρυσιν νέου γραφείου εἰς Παρακάλαμον. Θὰ παρακαλέσω, τὸν κ. ὑπουργόν, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἀκριτικῶν περιοχῶν νὰ γίνῃ ἡ προαγωγὴ τῶν μὲν γραφείων Μετσόβου καὶ Δερβενακίου ἀπὸ Γʹ τάξεως εἰς Βʹ., εἰς δὲ τὸν Παρακάλαμον νὰ ἱδρυθῇ γραφεῖον Γʹ τάξεως.

§50Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Κρατῶ ὑπὸ σημείωσιν τὴν σύστασιν τοῦ κ. συναδέλφου διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἑνὸς γραφείου καὶ τὴν προαγωγὴν τοῦ ἑτέρου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προαγωγὴν τοῦ γραφείου Δερβενακίου, εἰς τὸ ὁποῖον περιορίζεται ἡ ἐρώτησις, τοῦ παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἰσχύοντος νόμου δὲν εἶναι δυστυχῶς δυνατὴ ἡ προαγωγὴ διότι τὸ γραφεῖον, δὲν παρουσιάζει τὴν ἐλαχίστην κίνησιν τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ νόμου διὰ τὴν προαγωγήν. Συγκεκριμένως, ἔναντι 6.000 τηλεφωνικῶν συνδέσεων, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται διὰ τὴν προαγωγὴν ἀπὸ τὴν Γʹ τάξιν εἰς τὴν Βʹ, πραγματοποιοῦνται μόνον 1362. Ἐπίσης ἔχει ἠλαττωμένην κίνησιν εἰς ἀλληλογραφίαν δεμάτων καὶ ἐπιταγῶν. Ἐπίσης, θὰ ἤθελον νὰ παράσχω τὴν πληροφορίαν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἐξυπηρέτησις τῆς περιοχῆς δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως σχέσιν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ γραφείου. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι Γʹ τάξεως καὶ νὰ παρουσιάζῃ μεγάλην κίνησιν καὶ νὰ ἐπανδρωθῇ μὲ μεγαλύτερον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων. Ὁ ὀργανισμὸς τῆς ταχυδρομικῆς ὑπηρεσίας δὲν προβλέπει ἀνάλογον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων πρὸς τὴν τάξιν τοῦ γραφείου, ἀλλὰ ἀνάλογον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων πρὸς τὴν κίνησιν. Ἑπομένως, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ὁ ἐρωτῶν συνάδελφος, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἥσυχος, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ παρεμποδισθῇ ἡ κίνησις τοῦ γραφείου διότι εἶναι Γʹ τάξεως καὶ δὲν εἶναι Βʹ. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἡ προαγωγὴ τοῦ γραφείου εἶχε καμμίαν συνέπειαν ἐπὶ τῆς ἐξελίξεως τῶν διανομέων. Διότι, ἡ ἐξέλιξις τῶν διανομέων ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν τάξιν τοῦ γραφείου, ἀλλὰ ἡ ἐξυπηρέτησις τῆς περιοχῆς εἶναι πλήρης, ἀνεξαρτήτως τῆς κατηγορίας τοῦ γραφείου.

§51Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἡ κίνησις τοῦ γραφείου Δερβενακίου, εἶναι περιωρισμένη, διότι ὁ κόσμος εἶχε καταφύγει εἰς τὰς πόλεις λόγω τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ παρακαλέσω νὰ ἐξετάσητε τὸ ζήτημα.

§52Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. (... Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§53Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκ.). Θὰ ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι δι’ ἔλλειψιν προσωπικοῦ παραμένουν ἀκόμη κλειστὰ 130 γραφεῖα εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἐπικράτειαν. Ἑπομένως, καὶ ἂν ἀκόμη οἱ ἀριθμοὶ τῆς κινήσεως τοῦ γραφείου ἐπέτρεπον τὴν προαγωγήν, καὶ πάλιν δὲν ἐπρόκειτο νὰ προστεθῇ νέος ὑπάλληλος. Τὸ Ὑπουργεῖον ἀντιμετωπίζει τὴν ἀνάγκην τῆς ἐξευρέσεως τοῦ προσωπικοῦ, ἀλλὰ αἱ δημοσιονομικαὶ συνθῆκαι μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς δὲν ἐπιτρέπουν τὴν αὔξησιν τοῦ προσωπικοῦ.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τηλεγραφητῶν βʹ τάξεως Μεσολογγίου μεταταγέντων εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. καὶ ζητούντων τροποποίησιν τοῦ νόμου 3105 κλπ.

§55ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ κατέστη νόμος τοῦ Κράτους, περὶ Ο.Τ.Ε., γεγονὸς εἶναι, ὅτι οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν κατώρθωσε νὰ ἀντιληφθῇ περὶ τίνος ἀκριβῶς ἐπρόκειτο. Τότε ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς καθήμενος εἰς αὐτὰ τὰ ἑδώλια θὰ εἶχε τὴν αὐτὴν γνῶσιν τοῦ πράγματος οἵαν καὶ ἡμεῖς. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἤδη ἐγένετο σοφώτερος ἀφ’ ὅτου ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ ἔχω ἀπόλυτον ἐκτίμησιν διὰ τὴν ἐργατικότητά του, παρακαλῶ, ὅπως ἐπιληφθῇ καὶ ἄρῃ πλείστας ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§56Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ ὅπως ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τῶν ἐν λόγῳ τηλεγραφητῶν ταχυδρομείου.

§57Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκ.). Τὸ ζήτημα αὐτὸ τελεῖ ὑπὸ μελέτην καὶ θὰ ληφθῇ μέριμνα κατὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ ἰσχύοντος Κανονισμοῦ τοῦ Ο.Τ.Ε.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως».

§59Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Κύριε Πρόεδρε, παρεισέφρυσαν ὡρισμέναι ἀβλεψίαι, αἱ ὁποῖαι παρακαλῶ ὅπως διορθωθῶσιν. Εἰς τὸ ἄρθρον 30, παρακαλῶ ὅπως διαγραφῇ ὁ ἀριθμὸς 1 ὡς περιττὸς καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ μοναδικῆς παραγράφου. Ἐπίσης, ἐφ’ ὅσον διεγράφη ἡ δευτέρα θέσις Γεν. Διευθυντοῦ, θὰ πρέπει νὰ ἐπέλθῃ ἡ δέουσα διόρθωσις εἰς «Γεν. Διευθυντὴς ἐπὶ βαθμῷ 1ῳ». Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 29, εἰς τὴν ἀρχὴν ἑκάστης τῶν παραγράφων 5 καὶ 6, παρελήφθησαν τὰ ἑξῆς: «Αἰρομένης τῆς ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος αὐτῆς». Παρακαλῶ μὲ τὰς διορθώσεις αὐτὰς νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως», ὡς φραστικῶς διωρθώθη. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Νόμου 854)37 «περὶ ἐπισκευῆς τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἀνακτόρου (τέως Κυβερνείου κλπ.) καὶ ρυθμίσεως τῆς στεγάσεως τῆς Κεντρικῆς Διοικήσεως τοῦ Σώματος τῶν Ἑλλήνων Προσκόπων».

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Νόμου 854)37 «περὶ ἐπισκευῆς τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἀνακτόρου (τέως Κυβερνείου κλπ.) καὶ ρυθμίσεως τῆς στεγάσεως τῆς Κεντρικῆς Διοικήσεως τοῦ Σώματος τῶν Ἑλλήνων Προσκόπων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ καταγγελίας τῆς σχέσεως ἐργασίας διατάξεων».

§65Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§67Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ τρίτη, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, φορά, ποὺ ἀνέλαβον καὶ ἀναλαμβάνω τὰς εὐθύνας τῆς εἰσηγήσεως τῆς καταργήσεως τοῦ νόμου 118. Ἐὰν ἐπιτρέπεται ὁ νεολογισμός, εἶμαι ὁ πρωτοϋπεύθυνος, διότι εἶχον ἀναλάβει τὴν εὐθύνην τῆς εἰσηγήσεως καὶ διακηρύσσω καὶ πάλιν, ὅτι εἶμαι ὑπερήφανος διὰ τοῦτο, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου τούτου, ἕως τοῦ νὰ διαστρέφωνται τὰ γεγονότα, δὲν τὸ δέχομαι. Ἐλέχθη π. χ. ἀπὸ τὸν κ. Βασιλᾶτον, ὅτι αἰφνιδιάσθητε ἀπὸ τὴν ψήφισιν τῆς σχετικῆς διατάξεως. Λέγω καὶ πάλιν ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον, διὰ βουλευτὴν παρακολουθοῦντα στοιχειωδῶς τὰ θέματα καὶ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ βουλευτὴς πρὸς τοῦτο, νὰ μὴ παρακολουθῇ τὰ διάφορα θέματα καὶ νὰ θέλῃ κατόπιν νὰ ἀγορεύσῃ ἐπ’ αὐτῶν. Διότι, κ. συνάδελφοι, ἡ διάταξις αὐτή, ποὺ ἐτέθη τελευταῖα εἰς τὸν νόμον, ὑπῆρξεν εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον νόμου. Ἀλλὰ τί συνέβη; Ὅταν ἐξετυποῦτο εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον, διάφοροι συνδικαλισταὶ διεμαρτυρήθησαν ἐντόνως εἰς τὴν γεν. γραμματείαν τοῦ ὑπουργείου μου, ἐμοῦ ἀπουσιάζοντος, καὶ ὑπ’ εὐθύνην του οὗτος, διέταξε τὴν διαγραφήν. Ὅταν ἐπέστρεψα καὶ τὸ ἔμαθον, εἶπον ὅτι κακῶς ἐγένετο τοῦτο καὶ εἶπον νὰ τυπωθῇ καὶ ἡ διάταξις αὐτή. Πράγματι δέ, ἐξετυπώθη καὶ διενεμήθη, ὁμοῦ μὲ τὸ κύριον σῶμα τοῦ νομοσχεδίου. Ὅτι δὲ ὑπῆρχε ἐν τῷ σχεδίῳ ἡ διάταξις αὐτή, ἀρκεῖ ἕνα βλέμμα νὰ ρίψωμεν ἐπὶ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, διὰ νὰ τὸ διαπιστώσωμεν. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ὁ ὑπουργὸς Ἐργασίας, μὲ ἡμερομηνίαν 26 Ἰουλίου, ὁ νόμος ἐψηφίσθη κατὰ τὰ μέσα τοῦ μηνὸς Αὐγούστου, λέγει, εἰς τὴν παράγραφον 3: «Τὸ παρὸν σχέδιον νόμου..... (ἀναγιγνώσκει)...........». Τοῦτο ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πεποίθησίν μου, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς εὐνοεῖ τὴν ἀπασχόλησιν, ἐνῷ ὁ νόμος 118 καὶ ἰδιαιτέρως τὸ ἄρθρον 9 ἦτο ἀντιαπασχολικόν, δι’ ὅσα ἀναφέρομεν εἰς τὴν προηγουμένην διάταξιν. Πέραν τούτου, τὸ τελευταῖον ἄρθρον ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, συζητούμενον, εὑρίσκεται σχεδὸν ἐπὶ λέξει εἰς τὴν ἰδίαν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, εἰς τὴν ὁποίαν λέγομεν: «........... (ἀναγιγνώσκει) ........ Διενεμήθη, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ἡ τροπολογία αὐτή, ὁμοῦ μὲ τὸ σχέδιον νόμου, διότι, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅσοι εἶσθε, μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ὁ νόμος ἀνεβλήθη ἐπανειλημμένως. Ἐνῶ, λοιπόν, αἱ σχετικαὶ τροπολογίαι συνεκεντρώθησαν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ὑπάρχουν εἰς τὸ Ἀρχεῖον τῆς Βουλῆς καὶ διενεμήθησαν ἐγκαίρως, ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶχε διανεμηθῇ ὁμοῦ μὲ τὸ σχέδιον νόμου. Ἕνας συνάδελφος λέγει τὴν ἀλήθειαν, ὁ κ. Ζορμπᾶς, ὅτι «ἐψηφίσθη βεβαίως, ἀλλὰ δὲν ἐγνωρίζαμεν τὴν σημασίαν καὶ τὴν βαρύτητα αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐψηφίζαμεν».

§68Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἶπον αὐτό.

§69Ε. ΓΟΝΗΣ. Εἰς τὰ χθεσινὰ πρακτικὰ λέγεται ὅτι δὲν ἀντελήφθητε τί ἐψηφίζατε.

§70Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κακῶς διετυπώθησαν τὰ πρακτικά.

§71Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν προσεβλήθησαν ὅμως. Ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι τὰ πρακτικὰ ἐπεκυρώθησαν. Καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ αὐτὸ εἶναι ἀναγεγραμμένον. Ἐγὼ διαβάζω τὰ πρακτικά, τὰ ἐπικυρωθέντα, τῆς 30ῆς Μαρτίου, εἰς τὰ ὁποῖα ἀναγράφεται: «Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι δὲν ἀντελήφθημεν τί ἐψηφίζαμεν». Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια κύριοι, καὶ ὄχι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπρεπῶς — ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις — ἰσχυρίσθη ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Κεφαλληνίας. Εἶχε διανεμηθῆ ἡ τροπολογία, ὁμοῦ μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ σᾶς ἀνέγνωσα τὸ ἄρθρον, τὸ περιλαμβανόμενον εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Πέραν τούτου, ὁ κ. Ἀλλαμανῆς εἶπεν, ὅτι τόσον ἱερὰ ἦτο ἡ διάταξις αὐτή, ὥστε πλειὰς ὑπαλλήλων παρῆλθε καὶ Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι τὴν ἐθεώρησαν ὡς ταμποῦ καὶ δὲν τὴν ἔθιξαν. Πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἐκ τῶν εὐεργετημάτων, τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὸν νόμον 118, πλεῖστα ὅσα κατήργησεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, χωρὶς οὐδεὶς νὰ διαμαρτυρηθῇ. Ἐὰν δὲ ἔχετε καμμίαν ἀμφιβολίαν, θὰ σᾶς δώσω ἀμέσως τοὺς νόμους, διὰ τῶν ὁποίων αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 118 κατηργήθησαν ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου. Δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι οὐδεμία Κυβέρνησις ἔθιξε τὰς ἱερὰς αὐτὰς διατάξεις τοῦ νόμου 118. Πέραν τούτου κ. συνάδελφοι, ἠμφισβητήθησαν τὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἐδιάβασα. Παραδίδω, λοιπόν, τὰ κείμενα τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας, ἵνα μελετήσῃ πᾶς ὁ γλωσσομαθής. Αὐτὸ εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ οὐδὲν πέραν τούτου. Διότι, λοιπόν, πιστεύω εἰς τὴν ἀλήθειαν, λέγω, ὅτι ὀρθῶς ἐπράξαμεν, ἀνεξαρτήτως τοῦ θέματος, ἐὰν ἐγνώριζεν ἤ ὄχι τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον. Πληροφορῶ δὲ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ εὐθύνη βαρύνει ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐφθάσαμεν ἀκόμη εἰς τὸ σημεῖον τῆς προσωπικῆς εὐθύνης, ὅπου ἔχει φθάσει τὸ Ἀγγλικὸν Κοινοβούλιον, διὰ νὰ διαφωνοῦμε. Ἐδῶ, αἱ διαφωνίαι τῶν ὑπουργῶν ἐκδηλοῦνται διὰ παραιτήσεώς των.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§73Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ προσωπικὸν αὐτὸ ζήτημα. Ἀναμφισβητήτως ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅλα τὰ μέλη, τὰ ὁποῖα μετέχουν ἐν τῇ Κυβερνήσει ἔχουν ὁμαδικὴν εὐθύνην. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνώσω τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ν. 2961 πλήρως: «Φρονοῦμεν, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ σύστημα τῆς καταγγελίας τῆς σχέσεως ἐργασίας, ὡς προβλέπει τοῦτο ὁ παλαιὸς νόμος 2112, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως. Διότι οὐδεὶς λόγος συντρέχει — παρακαλῶ νὰ μὲ προσέξητε — νὰ διατηρηθῇ τὸ μέχρι σήμερον ἰσχῦον καταθλιπτικὸν σύστημα τῶν ἀκυροτήτων». Οὐδαμοῦ ἀναφέρει περὶ ἀποζημιώσεως.

§74Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν λέγῃ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ σύστημα τοῦ ν. 2112, τί λέγει τὸ ἄρθρον τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν καὶ τὸ ὁποῖον σήμερον συζητοῦμεν; Νὰ ἀναγνωσθῇ: «Καταργεῖται ὁ ν. 118 ἐπανερχομένου ἐν ἰσχύϊ τοῦ ν. 2112». Λέγει περισσότερα ἤ ὀλιγώτερα ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις; Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἀνδρικὸν καὶ πολιτικὸν εἶναι ἕκαστος νὰ ἀναλαμβάνῃ τὰς εὐθύνας του. Καὶ ἐγώ, ὡς εἶπον, ἀναλαμβάνω ὑπερηφάνως τὴν εὐθύνην τῆς καταργήσεως τοῦ ν. 118.

§75Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἰδικοῦ σας;

§77Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Μάλιστα.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τί συνίσταται, κ. συνάδελφε;

§79Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἀνέμενον, κ. συνάδελφοι, ὅτι προκειμένης συζητήσεως, κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος τέως ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θὰ ἐπανήρχετο ἵνα ἀντικρούσῃ ὅσα ἐλέχθησαν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ὁπότε ἔκρινε σκόπιμον νὰ ἀπουσιάζῃ. Εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἀπέδειξα — καὶ τοῦτο ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν πρακτικῶν — ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ παρεπλανήθη. Ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ ἐψήφισε τὴν κατάργησιν τοῦ ν. 118 χωρὶς νὰ ἀντιληφθῇ τοῦτο. Διότι προκύπτει καὶ ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν ἑξῆς: Πρῶτον: Ὅπως ἐβεβαίωσε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διότι δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ τὸν φάκελλον, δὲν ἀνέμενον ὅτι θὰ ἀνασκευασθοῦν αἱ ἀγορεύσεις μας διὰ νὰ ἔχω καὶ τὰς ἀποδείξεις, ἀλλὰ εὐτυχῶς τὰς ἐνθυμοῦμαι πολὺ καλά. Τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγένετο νόμος 2961, εἶχεν ἄρθρον, ὑπ’ ἀριθ. 36, τὸ ὁποῖον ἔλεγε: Πᾶσα διάταξις ἀντικειμένη πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος σχέσιν ἔχουσα μὲ τὰς παλαιὰς διατάξεις τοῦ ταμείου ἀνεργίας καταργεῖται. Ἐνῷ ἡ ἐπιτροπὴ ἐψήφισε καταργεῖται ὁ ν. 118. Ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐργασίας ὑπουργός, κ. Στρᾶτος, ἀγορεύων τὴν 30ὴν Μαρτίου εἶπεν ὅτι τὸ σχέδιον νόμου, ὅπως συνεζητήθη καὶ ἐνεκρίθη ἀπὸ τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον δὲν περιεῖχε τὴν διάταξιν ταύτην, διὰ τῆς ὁποίας καταργεῖται ὁ ν. 118. «Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον, ὡς μᾶς ὑπεβλήθη εἰς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον καὶ κατετέθη εἰς τὴν Βουλήν, οὐδεμία λέξις ὑπάρχει περὶ καταργήσεως τοῦ ν. 118».

§80Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Οὔτε εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν.

§81Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Οὔτε εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Καὶ ἐπὶ πλέον ἀγορεύων τὴν ἰδίαν ἡμέραν ὁ κ. Στρᾶτος ἀπέδειξε...

§82Ε. ΓΟΝΗΣ. (Δὲν ἠκούσθη).

§83Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Σεῖς εἶσθε ὁ μεγάλος ὑπεύθυνος καὶ δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μᾶς ἐλέγχετε ὅτι δὲν παρακολουθοῦμε τὰ νομοσχέδια. Ὑπεστήριξα καὶ ἀπέδειξα διὰ τῶν πρακτικῶν, ὅτι ὑπῆρχον καὶ ἄλλαι διατάξεις, διὰ τοῦ ἰδίου τρόπου παρεμβληθεῖσαι, διὰ τῶν ὁποίων κατεβάλλετο προσπάθεια, ἐπιτηδίως, νὰ τραυματισθῇ καὶ ὁ ν. 2112. Καὶ ἐνθυμεῖσθε, ὅτι σᾶς ἀνέγνωσα τὰ πρακτικὰ ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι οἱ πλεῖστοι τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν κ. Παπαρρηγόπουλον, τὸν κ. Καρύτσην, τὸν ναύαρχον κ. Καναβαριώτην καὶ τὸν ἔχοντα τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ, ἐξανέστημεν καὶ ἐξηναγκάσαμεν τὸν τότε ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας κ. Γονῆν νὰ ἀπαλείψῃ τὰς διατάξεις ἐκείνας διὰ τῶν ὁποίων ἐγένετο προσπάθεια τραυματισμοῦ καὶ τοῦ ν. 2112. Ἐνῷ, λοιπόν, σύσσωμος ἡ ἐπιτροπὴ καὶ οἱ ἀγορηταὶ ἀντέταξαν ἐρρωμένην ἀντίστασιν εἰς τὸ νὰ θιγοῦν ἐπουσιώδεις διατάξεις τοῦ νόμου 2112, πῶς ἐξηγεῖται τὸ γεγονὸς ὅτι, ὅταν κατηργεῖτο ὁ νόμος 118, οὐδεὶς ἀντέλεξε;

§84Ε. ΓΟΝΗΣ. ........ (Δὲν ἠκούσθη).

§85Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Διότι μᾶς ἐξηπατήσατε. (Θόρυβος). Εἶναι βαρεῖα ἡ φράσις, ἀλλ’ εἶναι βαρύτερον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διεπράχθη ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ κατὰ τοῦ ἐργαζομένου κόσμου.

§86Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀνακαλέσῃ.

§87Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἀνακαλῶ.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ φράσις ἡ ὁποία σᾶς διέφυγε, θὰ ὁμολογήσετε ὅτι ἦτο ἄστοχος.

§89Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ φράσις εἶχε τὴν ἔννοιαν, ὅτι παρεπλανήθη ἡ ἐπιτροπή.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τάξει.

§91Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Καὶ ὅτι παρεπλανήθη ἡ ἐπιτροπὴ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ ὅτι ἔσπευσα ἀμέσως νὰ ἀποστείλω, τὸ ἐπαναλαμβάνω διὰ πολλοστὴν φορὰν, ἐπιστολὴν εἰς τὸν ὑπουργὸν παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ προστατεύσω τὸν κ. Γονῆν, ὁ ὁποῖος σήμερον διαμαρτύρεται, ὑποστηρίζων ἐν τῇ ἐπιστολῇ ταύτῃ, ὅτι μανδαρίνος τις τοῦ ὑπουργείου παρενέβαλε, τάχα, τὴν διάταξιν ταύτην.

§92Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἦτο ἄδικον αὐτό.

§93Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Παρακαλῶ, ἤμην κυβερνητικὸς βουλευτής. Ὑπάρχουν καὶ αἱ ὑποχρεώσεις τῶν βουλευτῶν, ὅταν ἀνήκουν εἰς μίαν παράταξιν. Κατήγγειλα ὅμως τὴν πρᾶξιν ταύτην καὶ κατέθεσα ἐρώτησιν καὶ κατέθεσα καὶ ἐπερώτησιν καὶ τὴν ἐρώτησιν ἣν ἀνεπτύξαμεν εἰς τὰς 28 Ὀκτωβρίου καὶ ὅσα εἴπομεν, κατὰ τὰς δύο προηγουμένας συζητήσεις, τὰ εἴπομεν μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Μπακόλα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ ὁ κ. Γονῆς ἐτήρησε σιγὴν ἰχθύος, τὸ ἐπαναλαμβάνομεν δὲ διὰ πολλοστὴν φοράν, καὶ ἐνεθυμήθη μετὰ τόσας ἡμέρας, ὅταν γίνεται ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις, νὰ διαμαρτυρηθῇ. Κύριοι, εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, προκῦπτον ἐκ τῶν πρακτικῶν, ὅτι οὐδεὶς ἔλαβε γνῶσιν τῆς τροπολογίας ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται. Ἂς προσκομίσῃ μίαν ἔντυπον, ὄχι λιθογραφημένην, τὰς ὁποίας ἐκ τῶν ὑστέρων δυνάμεθα νὰ προσκομίσωμεν, νὰ προσκομίσῃ μίαν ἔντυπον τροπολογίαν, ἡ ὁποία διενεμήθη καὶ τότε θὰ ἔχωμεν ἡμεῖς τὴν εὐθύνην, ὅτι ἠμελήσαμεν νὰ τὴν μελετήσωμεν. Ἀλλὰ καὶ ἄν ἡμεῖς ἠμελήσαμεν νὰ μελετήσωμεν, λόγῳ τοῦ προκεχωρηκότος τῆς ὥρας καὶ λόγῳ τοῦ καμάτου μετὰ πεισματώδη πεντάωρον συζήτησιν, διότι προκύπτει ἐκ τῶν πρακτικῶν, ὅτι εἰς κάθε ἄρθρον καὶ εἰς κάθε παράγραφον ἐλαμβάναμεν ἐκ περιτροπῆς ὅλοι τὸν λόγον, διὰ νὰ ἐπαναφέρωμεν τὸν τότε ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, τὸν ἐκτροχιασθέντα, εἰς τὴν εὐθεῖαν ὁδόν, καὶ ἠγωνίσθησαν κυρίως οἱ βουλευταὶ τῆς συμπολιτεύσεως, ἵνα τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο λάβῃ μίαν μορφήν, ὥστε νὰ εἶναι τοὐλάχιστον ἀνεκτόν. Ἄς προσκομίσῃ, λοιπόν, μίαν ἔντυπον τροπολογίαν. Ἀλλά, καὶ πάλιν, λέγω, δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ δικαιολογηθῇ, ὅτι ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας ὑφήρπασεν ἔστω τὴν ψῆφον τῆς ἐπιτροπῆς καὶ ἐγένετο νόμος ἕνα νομοσχέδιον, χωρὶς νὰ περιλαμβάνεται τὸ ἄρθρον, οὔτε εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τὸ ἀνεγνώσαμεν καὶ τὸ ἐπεκαλέσθη ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, οὔτε εἰς τὸ σχέδιον τοῦ νόμου, οὔτε εἰς τροπολογίαν τινὰ καὶ γνωρίζετε ποῖον σάλον προεκάλεσεν ἡ κατάργησις τοῦ νόμου 118. Διότι εἶναι φοβερὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διεπράχθη, τὸ νὰ ἔλθωμεν ἡμεῖς, ὁ Συναγερμός, ὁ ὁποῖος ὑπεσχέθη εἰς τοὺς ἐργαζομένους βελτίωσιν τῆς θέσεώς του, νὰ τοὺς στερήσωμεν κεκτημένα δικαιώματα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀποκτήσει κατόπιν δεκαετηρίδων ἀγώνων καὶ μόχθων καί, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, καὶ αἵματος. Ταῦτα, κύριοι συνάδελφοι, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω. Ἀνέλαβε τὰς εὐθύνας του καὶ ἡμεῖς τὸν κατηγοροῦμεν, ὅτι εἶναι ὁ μέγας ὑπεύθυνος, διότι πράγματι διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ νόμου 118 καὶ σάλον ἐδημιούργησε καὶ τὴν Κυβέρνησιν εἰς σφοδρὰν δοκιμασίαν ἔρριψε, διότι τὸ γεγονός, ὅτι ἐμφανίζεται ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ καὶ σᾶς λέγει, ὅτι ἐδῶ ἔγινε ἕνα λάθος μεγάλο καὶ πρέπει νὰ τὸ ἐπανορθώσωμεν, ἀδιάφορον ἐὰν εἰς ὡρισμένα σημεῖα διαφωνοῦμεν, ἀλλὰ τοῦτο ἀποδεικνύει ὅτι ὁ ὑπουργὸς ἔρριψε τὴν Κυβέρνησίν του εἰς μίαν φοβερὰν δοκιμασίαν καὶ εἶναι πρὸς τιμήν της, ὅτι, ἀναγνωρίζουσα αὐτὸ τὸ σφάλμα, μόνη ἔρχεται, διὰ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐργασίας, νὰ τὸ ἐπανορθώσῃ κατὰ μέγα μέρος. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπιτροπὴ τὴν ἑσπέραν ἐκείνην εἰργάσθη, ἐπάλαισεν ἐναντίον ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνῷ διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως ἰσχυρίζετο, ὅτι τάχα εἰσάγει φιλεργατικὸν νομοσχέδιον, περιέκοπτε κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἐργατῶν καὶ ἔδωσε τὸ δικαίωμα νὰ γίνωνται συζητήσεις, ὅτι ὑπῆρξεν ὄργανον τῶν ἐχθρῶν τῶν ἐργατῶν. (Χειροκροτήματα).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§95Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ εἶναι πιθανόν, ἐπὶ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Γονῆ καὶ ἐκ τῆς διατυπώσεως τῶν πρακτικῶν, νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ Βουλὴ ἢ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως ψηφίζει νόμους, μὴ ἀντιλαμβανομένη τὸ περιεχόμενόν των, καὶ νὰ κατηγορηθῇ τὸ Σῶμα, ὅτι δὲν ἀσκεῖ εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά του, ἐνῷ πράγματι εὐσυνειδήτως, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ πάντες ἐργαζόμεθα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλὴν καὶ κυρίως ἐκείνους ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν παρόντες κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, πῶς ἔχουν τὰ πράγματα.

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἐνδιαφέρουν αὐτά.

§97Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχουν ἐνδιαφέρον, διότι τὸ ζήτημα συγκινεῖ τοὺς ἐργαζομένους. Τὸ ζήτημα συγκινεῖ τοὺς ἐργαζομένους..... (Θόρυβος).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, παρακαλῶ. Ἐζητήσατε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§99Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐζητήσατε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος. Τώρα θέλετε νὰ μᾶς ἐκθέσετε πῶς ἐψηφίσθη... Θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἐπειδὴ ἐπείγει ὁ νόμος, ἀφήσατε νὰ ψηφισθῇ διὰ νὰ τελειώσωμεν.

§100Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐλέχθη ὅτι ψηφίζομεν νόμους, μὴ ἀντιλαμβανόμενοι τί ψηφίζομεν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀφορᾶ σᾶς προσωπικῶς.

§102Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη τὴν τελευταίαν στιγμήν, ἀφοῦ εἴχομεν ψηφίσει μετὰ πεισματώδη ἀγῶνα ἐπὶ τρίωρον καὶ ἀφοῦ εἴχομεν ἀπέλθει τῆς αἰθούσης ταύτης, θεωρήσαντες τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ψηφισθέν. Ἡ διάταξις παρεισέφρυσε εἰς τὸ τελευταῖον ἄρθρον, χωρὶς ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ τὸ ἀντιληφθῇ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ἔχει ὑποβληθῆ ἡ ἀκόλουθος πρότασις τροπολογίας: «Ἐπαναφέρονται ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ τῆς διὰ τοῦ Ν. Δ. 2961)54 καταργήσεώς των αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ νόμου 118)54, αἵτινες τροποποιούμεναι θέλουσι ἰσχύσει ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. καὶ ἐφεξῆς ὡς ἀκολούθως». Οἱ προτείνοντες βουλευταί: κ. Παπασπύρου...... κτλ. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν ταύτην ὑπεβλήθη ἡ ἀκόλουθος πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας: «Παρακαλοῦμεν ὅπως ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν κ. κ. Βουλευτῶν Παπασπύρου, Ζορμπᾶ κλπ.». Ἐπ’ αὐτῆς τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναγνώσω, σχετικῶς μὲ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἐδαφίου 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ καταγγελίας τῆς σχέσεως ἐργασίας διατάξεων» ... «... ληφθῇ ἀπόφασις δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Οἱ προτείνοντες Βουλευταὶ κ. κ. Παπασπύρου... κτλ......». Καλύπτει τὰς ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἀπαιτουμένας ὑπογραφάς. Ἐπιμένουν οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν; Ἐρωτῶ, ἂν οἱ ὑποβαλόντες ἐπιμένουν.

§104ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐὰν εἶναι παρόντες, ὅλοι οἱ προτείνοντες; Ὁ Κανονισμὸς λέγει ὅτι πρέπει νὰ εἶναι παρόντες οἱ προτείνοντες.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ἐπὶ τοιούτου θέματος.

§106Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Μίαν δήλωσιν. Ἡ Κυβέρνησις, ἔχουσα ὑπ’ ὄψει τί ἀνατροπὰς ἠμπορεῖ νὰ προξενήσῃ ἡ προτεινομένη τροπολογία τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, παρακαλεῖ τὴν Βουλὴν, ὅπως ἀπορρίψῃ αὐτήν.

§107Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τότε νὰ γίνῃ ἡ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§108Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δέχεσθε νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 12;

§109Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἡ τροπολογία ἐτυπώθη καὶ διενεμήθη;

§110Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Μάλιστα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει κατατεθῆ εἰς τὸ Προεδρεῖον ἀπὸ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἡ πρότασις τροπολογίας ἔχει κατατεθῆ εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§112Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἔχω τὸ δικαίωμα ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ ὁμιλήσω ἢ ὄχι;

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ἔχετε, ἀλλὰ σᾶς παρακαλῶ, δι’ ὀλίγων καὶ ἐν συντομίᾳ.

§114Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ ἄρθρον 58 τοῦ Κανονισμοῦ, πᾶσα τροπολογία προτεινομένη παραδίδεται γραπτὴ εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ κατὰ τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Κανονισμοῦ δὲν δύναται νὰ συζητηθῇ ἐὰν αὕτη δὲν εἶναι γραπτὴ ἐκτὸς ἐὰν ἡ Βουλὴ τὸ ἐπιτρέψῃ.

§115Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Γραπτὴ εἶναι.

§116Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Πῶς εἶναι γραπτή;

§117Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἀνεκοινώθη καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ἐγράφη καὶ εἰς τὰ πρακτικά.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μὴ κουράζεσθε. Τὸ ἄρθρον 60 νὰ ἀναγνώσετε.

§119Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Εἶναι ζήτημα ἐφαρμογῆς Κανονισμοῦ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 60 ἐὰν τροπολογία τις προταθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν ὁ Πρόεδρος λαμβάνει τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς ἐὰν ἡ τροπολογία πρέπει νὰ συζητηθῇ εὐθὺς ἤ, τυπουμένη, νὰ διανεμηθῇ.

§120Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἐλήφθη ἀπόφασις.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατετέθη εἰς τὸ Προεδρεῖον. Φαίνεται ὅτι εἶσθε ἀπὼν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Καὶ τώρα ἂν κατατεθῇ, εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸν Κανονισμόν. Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ. κ. Γεροθανάσης καὶ Μαρῆς. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς «Ἐπαναφέρεται ἐν ἰσχύει ἀπὸ τῆς διὰ τοῦ Ν. Δ)τος 2961)54 καταργήσεώς του αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Νόμου 118)45 αἵτινες τροποποιούμεναι θέλουσιν ἰσχύσει ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ)τος καὶ ἐφ’ ἑξῆς ὡς ἀκολούθως». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναγνωσθεῖσαν τροπολογίαν λέγουσι ναί, καὶ οἱ μὴ ἀποδεχόμενοι λέγουσιν ὄχι.

§122ΕΜΜ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Θέλω κ. Πρόεδρε, νὰ διευκρινισθῇ τὸ ἑξῆς πρὶν ἀρχίσῃ ἡ ψηφοφορία. Μεθοδεύεται τώρα ἡ συζήτησις περὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ Νόμου καὶ θὰ τὴν κάμωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 1;

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§124ΕΜΜ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι τὸ ἀκριβές, τότε θὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, διότι ἡμεῖς ἠμπορεῖ νὰ μὴ συμφωνοῦμεν μὲ τὰς προτεινομένας ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διατάξεις καὶ εἰδικῶς διὰ τὴν ἀφετηρίαν τῆς ἔκτοτε καταργήσεως. Ἐὰν ψηφισθῇ αὐτὴ ἡ τροπολογία καὶ γίνῃ δεκτὴ τώρα εἰς τὸ ἄρθρον 1 δὲν θὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὸ ἄρθρον 12 νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν ἰδικήν μας τροπολογίαν.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸ δικαίωμα καὶ αὐτὸ τὸ θέμα συνεζητήθη καὶ ἐλύθη εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Τὸ θέμα αὐτὸ συνεζητήθη διὰ μακρῶν ὅπως ἡ πρότασις αὐτή, καθ’ ἃ συναπτομένη λογικῶς μὲ τὸ ἄρθρον 12, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῇ ὡς τροπολογία εἰς τὸ ἄρθρον 12, ἀλλὰ οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι ἐπέμειναν ἀνενδότως καὶ ἠναλώθη μία ὥρα τουλάχιστον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τὸ ὁποῖον θίγετε σεῖς αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὡς παρθενικόν. Λοιπὸν προχωροῦμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν.

§126Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου πρέπει νὰ γίνῃ ὅπως εἶναι ὁ κατάλογος. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι παρόντες οἱ ὑπογράψαντες. Συνεπῶς ἡ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου δὲν ἔχει λόγον.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἐρώτημα τίθεται οὕτω: Οἱ δεχόμενοι τὴν τροπολογίαν λέγουσι ΝΑΙ, οἱ μὴ δεχόμενοι αὐτὴν λέγουσιν ΟΧΙ. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα):

Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα:

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 174. Εἶπον ΝΑΙ 27. Εἶπον ΟΧΙ 147. Ἑπομένως ἡ τροπολογία ἀπερίφθη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§129Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 1 ὑπάρχει τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν ὁποίαν ἀποδέχομαι ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «πλεονάζοντος», διότι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἔχωμεν καθημερινῶς δίκας. Δεύτερον ὑπάρχει μία τροπολογία ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: Τὰ ἐν τῇ ἀνωτέρῳ δευτέρᾳ παραγράφῳ ὁριζόμενα ἐφαρμόζονται καὶ ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δήμων». Δέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἀλλὰ παρακαλῶ εἰς τὰ Πρακτικὰ νὰ ἀναγραφῇ ἡ ἑξῆς δήλωσίς μου: «Μολονότι ἡ νομολογία τῶν Δικαστηρίων ὑπὸ τὴν ὁμοίαν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν. 118 ἐδέχθη ὅτι ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῶν ὅρων «ἐπιχειρήσεις καὶ ἐκμεταλλεύσεις» ὑπάγονται οἱ Δῆμοι ὡς καὶ ἄλλα Νομικὰ πρόσωπα καὶ συνεπῶς ἡ ἐν λόγῳ τροπολογία δὲν ἔχει νὰ προσθέσῃ τίποτε, ἀποδέχομαι ταύτην, μὲ τὴν δήλωσιν ὅμως ὅτι διὰ τῆς ἀποδοχῆς αὐτῆς δὲν περιορίζεται ὁ κύκλος τῶν ὑποχρέων, ὡς οὗτος ἔχει καθορισθῆ διὰ τῆς νομολογίας τῶν Δικαστηρίων ὑπὸ τὸ καθεστὼς τοῦ Νόμου 118». Ταῦτα διὰ νὰ μὴ γεννηθῇ ζήτημά τι.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§131ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 2ον. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§133Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον 2, κύριε ὑπουργέ, ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἀπολυθοῦν. Ἐπειδὴ οὗτοι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, εἶναι ὑπερήλικες καὶ δὲν δύνανται συνεπῶς νὰ δημιουργήσουν προϋποθέσεις ἐργασίας καὶ νὰ στραφοῦν πρὸς νέους ἐπαγγελματικοὺς προσανατολισμούς, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω ὅπως τὸ ὅριον τῶν ἕξ μηνῶν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποζημίωσιν αὐξηθῇ εἰς 9 ἢ 12 μῆνας, ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, λαμβάνοντες τὰς ἀναλόγους ἀποζημιώσεις νὰ δυνηθοῦν νὰ δημιουργήσουν μίαν ἄλλην ἐργασίαν καὶ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ζήσουν.

§134Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι βάσιμος ἡ πρότασις τοῦ προλαλήσαντος κ. συναδέλφου καὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ἐφ’ ὅσον μάλιστα δι’ ἑπομένου ἄρθρου τοῦ Νομοσχεδίου προβλέπεται ἡ δυνατότης προσφυγῆς τοῦ ἐργοδότου εἰς δανεισμὸν ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπασχολήσεως, διὰ τὴν τοιαύτην καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως. Ἐὰν πράγματι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θέλῃ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἀμέσου καταβολῆς τοῦ συνόλου τῆς ἀποζημιώσεως, τὸ ὁποῖον καθεστὼς ὑπῆρχε μέχρι τοῦ Αὐγούστου, τότε νὰ ἀποδεχθῇ τοὐλάχιστον τὴν καταβολὴν ἀμέσως τῆς ἀποζημιώσεως τῶν 12 μηνῶν.

§135Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν παράκλησιν τῶν κ. κ. συναδέλφων, διότι κατὰ ἕνα ἀρκετὰ μεγάλον χρονικὸν διάστημα ὁ τυχὸν ἀπολυθησόμενος ὑπάλληλος θὰ λαμβάνῃ καὶ ἐπίδομα ἐκ τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας. Συνεπῶς θὰ δύναται μὲ τὸ χρηματικὸν αὐτὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ νέον ἐπαγγελματικὸν προσανατολισμόν. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ μὴ ἐπιμείνετε, δηλῶν ὅτι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§137ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 3ον. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§139Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῆς ἐργατικῆς τάξεως διὰ τὴν διαφύλαξιν τῶν κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπασχολήσεως. Ἡ ἐργατικὴ τάξις θέλει τὰ κεφάλαια αὐτὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὸν σκοπὸν μόνον διὰ τὸν ὁποῖον συνεστήθη ὁ Ὀργανισμός. Ταῦτα, διότι φοβεῖται ἡ ἐργατικὴ τάξις μήπως διὰ τῆς παραχωρήσεως τῶν κεφαλαίων αὐτῶν εἰς τοὺς ἐργοδότας τὰ μεταβάλωμεν εἰς παγωμένας πιστώσεις. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ συστήσητε λεπτομερῆ παρακολούθησιν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς ὥστε ἡ παραχώρησις νὰ γίνεται ἐν ἐσχάτῃ ἀνάγκῃ καὶ νὰ μὴ ἀποτελῇ τὸν κανόνα ἀλλὰ τὴν ἐξαίρεσιν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ παρακολουθήσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου τούτου μὲ μεγάλην προσοχήν.

§140Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ Νομοσχεδίου ἀντετάχθημεν εἰς τὴν διάταξιν ταύτην, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι θὰ διευκολύνῃ τὰς ἀπολύσεις. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας δι’ ἑρμηνευτικῆς του δηλώσεως νὰ διευκρινίσῃ ὅτι ἡ προσφυγὴ τοῦ ἐργοδότου εἰς τὸν δανεισμόν, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἀτόνησιν τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ ἐργοδότου, τῶν προκυπτουσῶν ἐκ τῶν ἄλλων ἄρθρων τοῦ Νομοσχεδίου καὶ τῶν κυρώσεων τῶν προβλεπομένων εἰς τὴν περίπτωσιν μὴ ἐμπροθέσμου καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προβῇ εἰς δήλωσιν ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν, ἐφαρμοζομένη ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου, δὲν θὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἀτόνησιν τῶν ὑποχρεώσεών του ἔναντι τῶν μισθωτῶν.

§141Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ρητῶς ἀναγράφεται τοῦτο. Λέγει δηλαδὴ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις: «Ἡ πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν ...... (ἀναγιγνώσκει) ......».

§142Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Καὶ μετὰ νὰ προσφύγῃ, διότι ὑπάρχουν δόσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι καταβλητέαι μετὰ τὴν λῆξιν.

§143Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ δύο συνάδελφοί μου μὲ προέλαβον εἰς τὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἤθελον νὰ κάμω. Συνιστῶ ὅλως ἰδιαιτέρως τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ζορμπᾶς. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ χρήματα τῶν ἐργαζομένων νὰ χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας διὰ σκοποὺς ἄλλους ἀπὸ ἐκείνους, διὰ τοὺς ὁποίους τὰ προσέφερον. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ διαφυλάξῃ ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ τὰ χρήματα τῶν ἐργαζομένων, ὥστε νὰ μὴ μετατραποῦν καὶ αὐτὰ εἰς παγωμένας πιστώσεις, τὰς ὁποίας ἔλαβον οἱ ἐργοδόται.

§144Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ γίνεται μία μᾶλλον κακὴ χρῆσις, κατάχρησις τῆς διατάξεως αὐτῆς, θέλω νὰ εἴπω τοῦτο: Ἡ διάταξις αὐτὴ ἀποσκοπεῖ νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ἐργάτας, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις, ὄχι λόγῳ οἰκονομικῶν δυσχερειῶν ἀλλὰ ταμειακῶν δυσχερειῶν εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ μὴ ἔχουν ρευστά, μετρητὰ καὶ προσφεύγουν εἰς τὸν Ὀργανισμόν, τοῦ ὁποίου τὰ χρήματα ἀπολύτως διασφαλίζονται κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν. Ἑπομένως, ἡ διάταξις ἔχει τεθῆ ἀκριβῶς, διὰ τὴν βοήθειαν καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐργατῶν, χάριν τῶν ὁποίων ἐτέθη. Καὶ δὲν ἀντιλαμβάνομαι, πῶς γίνεται μία κακὴ χρῆσις καὶ μία κακὴ ἐκτίμησις τῆς ἐννοίας τῆς διατάξεως.

§145Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε Πρόεδρε, ἀντιλαμβάνομαι ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Καλαβρύτων μὲ προέλαβε διότι ἀκριβῶς αὐτὸ ἤθελα νὰ εἴπω. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι σπανιώτατα ὁ δανεισμὸς θὰ λάβῃ χώραν καὶ μόνον εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις. Ἀλλὰ παρακαλῶ τὸν κ. Ζαννῆν νὰ ἐνθυμηθῇ ὅτι τὰ χρήματα τοῦ λογαριασμοῦ δὲν εἶναι χρήματα τῶν ἐργαζομένων παρὰ μόνον κατὰ τὸ ⅓. Κατὰ τὰ ⅔ εἶναι χρήματα ἐργοδοτῶν.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§147ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 4ον.

§149Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τῶν τροπολογιῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ἄρθρον 4 χρήζει κάποιας διασκευῆς, διότι ἀναφέρεται εἰς ἄρθρα τοῦ παλαιοῦ νομοσχεδίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ δέχομαι, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§150Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς θίγεται εἰς δύο σημεῖα τὸ ὑφιστάμενον καθεστώς. Πρῶτον, διότι περιορίζεται εἰς τὸ ἥμισυ ἡ καταβλητέα ἀποζημίωσις εἰς ἀπολυομένους ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους κατόπιν προειδοποιήσεως, καὶ δεύτερον διότι ἡ ἀποζημίωσις αὐτὴ δὲν εἶναι ἀμέσως καταβλητέα, ἀλλὰ ἅμα τῇ ἐκπνοῇ τῆς προθεσμίας τῆς καταγγελίας. Νομίζομεν, ὅτι κατ’ ἀμφότερα τὰ σημεῖα θὰ ἔπρεπεν ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ ὑποστῇ βελτίωσιν. Πρῶτον, δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῶν ἀπολύσεων, κατόπιν προειδοποιήσεως, δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἄμεσος ἡ καταβολὴ τῆς ἀποζημιώσεως καὶ πρέπει νὰ γίνεται μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς προθεσμίας. Δεύτερον, ὁ περιορισμὸς τῆς καταβλητέας ἀποζημιώσεως εἰς τὸ ἥμισυ εἶναι παντελῶς ἀδικαιολόγητος. Ἐξηγήσαμεν καὶ ὅταν ἐγένετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, πῶς τὸ καθεστὼς αὐτὸ τῆς προειδοποιήσεως δημιουργεῖ μίαν ἀναταραχὴν εἰς τὰς σχέσεις ἐργαζομένων καὶ ἐργοδοτῶν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς περιόδου αὐτῆς, οὐδὲν ἔχει νὰ ἀποκομίσῃ ὄφελος ἡ ἐπιχείρησις ἀπασχολοῦσα τὸ ὑπὸ ἀπόλυσιν ὑπαλληλικὸν προσωπικόν, ἔναντι δὲ αὐτοῦ θὰ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τοῦ καταβάλῃ ἀποδοχάς. Ἰδοὺ διατί νομίζομεν ὅτι εἶναι εὐστοχωτέρα ἡ ρύθμισις ἡ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ Νόμου 118, περὶ καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως ὁλοκλήρου εἰς τὸν ὑπάλληλον ἄνευ ὑποχρεώσεως τοῦ ἐργοδότου πρὸς προειδοποίησιν.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§152Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπεστήριξα καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῶν ἀπόψεών μου ἐκείνων, ὅτι ναὶ βέβαια διὰ τοῦ ἄρθρου 4 αὐξάνει ἀπὸ τὸ ¼ εἰς τὸ ἥμισυ ἡ καταβολὴ ἀποζημιώσεως μετὰ τὴν προειδοποίησιν, ἀλλὰ πιστεύω καὶ φρονῶ ὅτι οὐδεὶς ἐργοδότης, ἰδίως προκειμένου περὶ μισθωτῶν πολυετοῦς ὑπηρεσίας, θὰ καταλήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ κάμῃ προειδοποίησιν, φέρ’ εἰπεῖν, ὅτι ἀπολύεται ὁ ὑπάλληλος μετὰ 20 μῆνας. Διότι θὰ τοῦ πληρώσῃ καὶ τοὺς 20 μῆνας ποὺ θὰ τὸν διατηρήσῃ ἐν ὑπηρεσίᾳ, ἀφοῦ τὸν ἔχει προειδοποιήσει καὶ θὰ τοῦ πληρώσῃ καὶ 10 μῆνας ἐπὶ πλέον. Ἤτοι, ἡ ἐπιχείρησις ἀντὶ νὰ καταβάλῃ τοὺς 20 μῆνας, τοὺς ὁποίους μὲ τὸ παλαιὸν καθεστὼς ἐδικαιοῦτο, ὁ ὑπάλληλος, θὰ καταβάλῃ 30. Ἐπὶ πλέον, ὁ ὑπάλληλος, εἰδοποιούμενος, θὰ χάσῃ κάθε διάθεσιν νὰ ἐργάζεται καὶ δὲν θὰ εἶναι ἀποδοτικός. Ἐὰν δὲν θὰ εἶναι ἐπιζήμιος, πάντως δὲν θὰ εἶναι ὠφέλιμος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον φρονῶ, ὅτι οἱ ἐργοδόται δὲν θὰ προβοῦν εἰς τὴν προειδοποίησιν. Ὅταν θὰ φθάσουν νὰ καταλήξουν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀπολύσουν ἕνα ὑπάλληλον πολυετοῦς ὑπηρεσίας, θὰ προτιμήσουν νὰ τοῦ δώσουν τὴν ἀποζημίωσιν. Θὰ εἶναι σπανιωτάτη ἡ περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἐργοδότης θὰ κάμῃ τὴν προειδοποίησιν, διὰ νὰ διατηρήσῃ ἕνα ἐχθρὸν εἰς τὴν ἐπιχείρησιν. Ἀφοῦ οἱ ἐργοδόται δὲν θὰ κάμουν χρῆσιν αὐτῆς τῆς διατάξεως, διότι δὲν τοὺς εἶναι ἐπωφελής, διατὶ δίδομεν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐργαζομένους οἱ ὁποῖοι θὰ λαμβάνουν τὴν ἀποζημίωσιν ὁλόκληρον νὰ μείνουν μὲ τὸ παράπονον, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπεφεύχθη ἐκ τῆς καταργήσεως καθ’ ὃ τρόπον κατηργήθη ὁ νόμος 118 δὲν τὸ ἐπανορθώνομεν ἐξ ὁλοκλήρου; Ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι δὲν θὰ ὠφεληθοῦν οἱ ἐργοδόται δὲν θὰ ζημιώσουν οἱ μισθωτοί. Δὲν θὰ μείνῃ εἰς τοὺς δευτέρους τὸ παράπονον, ὅτι ἡ προστασία δὲν εἶναι ἐπαρκής. Ἐπὶ πλέον, ἔχω καταθέσει τὴν ἑξῆς τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 4, ἔχουσαν οὕτω: «Προειδοποιήσεις γενόμεναι ............. (ἀναγινώσκει).................». Ὑπάρχει ἡ περίπτωσις, λόγου χάριν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ προειδοποιούμενος ὑπάλληλος ὅτι μετὰ 20 μῆνας ἀπολύεται ὅταν διαρρεύσῃ ἓν χρονικὸν διάστημα 2, 3, 5 μηνῶν εὑρίσκει μίαν ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἔχῃ, εὕρει ὅταν διαρρεύσῃ ὁλόκληρος ὁ χρόνος προειδοποιήσεως. Διατὶ νὰ μὴ δύναται νὰ εἴπῃ εἰς τὸν ἐργοδότην του: «Ἀντὶ νὰ μὲ κρατᾷς, νὰ μὲ πληρώσῃς καὶ ἐγὼ νὰ μὴ ἀποδώσω, ἀφοῦ δὲν θὰ ἔχω διάθεσιν, καὶ ἐγὼ νὰ χάσω τὴν ἐργασίαν ἡ ὁποία μοῦ παρουσιάσθη. Διατὶ δὲν μοῦ δίδετε ἔστω καὶ τὸ ἥμισυ τῆς ἀποζημιώσεώς μου καὶ ν’ ἀπέλθω;» Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία μου αὐτή, ὅτι ὁ ὑπάλληλος, ἀφ’ ἧς εἰδοποιήθη, δύναται ὁποτεδήποτε θελήσῃ, λαμβάνων ἀποζημίωσιν ν’ ἀπέρχεται, εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ καὶ τοῦ ἐργαζομένου καὶ τοῦ ἐργοδότου. Θὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§153Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). «Κοινῇ συμφωνίᾳ», ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ, ὄχι ὅμως ὁπότε θέλῃ ὁ ὑπάλληλος νὰ φύγῃ.

§154Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὅταν ὑπάρχῃ κοινὴ συμφωνία ἐργάτου καὶ ἐργοδότου, δὲν ἔχει ἀνάγκην ὁ ἐργάτης τῆς ἰδικῆς μας νομοθετικῆς μερίμνης. Τὸ ἐπιχείρημά μου εἶναι τὸ ἑξῆς: Εὑρίσκει ὁ ἄνθρωπος κατὰ τὸν χρόνον τῆς προειδοποιήσεως μίαν ἐργασίαν καὶ ζητεῖ ἀπὸ τὸν ἐργοδότην νὰ τοῦ δώσῃ τὸ ἥμισυ τῆς ἀποζημιώσεως διὰ νὰ φύγῃ; Ἂν θέλετε προσέξατε τὴν τροπολογίαν.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§156Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ ἰδίως τὸ ἄρθρον 4 ἀφορᾷ δύο κατηγορίας, τοὺς ἐργάτας, καὶ τοὺς ὑπαλλήλους. Καὶ διὰ μὲν τοὺς ἐργάτας παραμένει ἀκέραιον τὸ δικαίωμα καὶ τῆς καταγγελίας καὶ τῆς ἀποζημιώσεως ὡς ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 118, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους, ὁρίζεται εἰς τὸ ἥμισυ ἡ ἀποζημίωσις. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι ἡ ἀποζημίωσις τῶν ὑπαλλήλων ἀφορᾷ ἐπίσης μίαν συμπαθῆ τάξιν, τὴν τάξιν τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνιῶν, διότι αὐτοὶ κυρίως ἔχουν σχέσιν μὲ ὑπαλλήλους μέσα εἰς ἕνα ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον διατηρεῖ ἑκατοντάδας ἐργατῶν, ὑπάρχουν καὶ 2, 3, 5 ὑπάλληλοι. Ἡ ἀποζημίωσις διὰ τοὺς μεγάλους ἐργοδότας δὲν παίζει κανένα ρόλον, ἀλλὰ κυρίως παίζει ρόλον διὰ τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζονται νὰ προσλαμβάνουν καὶ νὰ ἀπολύουν ὑπαλλήλους. Συνεπῶς ὁ περιορισμὸς τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τὸ ἥμισυ, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ θεωρηθῇ θεμιτός. Διότι ὡς εἶναι συμπαθὴς ἡ τάξις τῶν ὑπαλλήλων ἄλλον τόσον εἶναι συμπαθὴς καὶ ἡ τάξις τῶν βιοτεχνῶν καὶ ἐπαγγελματιῶν. Διότι καὶ αὐτοὶ προσφέρουν εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς παραγωγῆς, προσφέρουν μὲ κίνδυνον ἀπωλείας τῶν κεφαλαίων καὶ διὰ τῆς προσωπικῆς των ἐργασίας προσφέρουν κατὰ δύναμιν εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τῆς οἰκονομίας μας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς προκαταβολικῆς ἀποζημιώσεως περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀλλαμανῆς, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψις αὐτή. Διότι ἀπὸ τῆς καταγγελίας καὶ μετ’ αὐτὴν μέχρι τῆς ἡμέρας τοῦ τερματισμοῦ τῆς προειδοποιήσεως τῆς καταγγελίας, οἱ ἐργοζόμενοι αὐτοὶ λαμβάνουν πλέον τὸν μισθόν των. Ἐὰν τώρα ἀποδίδουν πλήρως ἢ δὲν ἀποδίδουν, αὐτὸ ἀφορᾷ τὸν ἐργοδότην, τὸν ἐπαγγελματίαν ἢ βιοτέχνην ἢ ἔστω καὶ τὸν ἐργοστασιάρχην. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, αὐτὸ τὸ θεωροῦμεν ὡς πλήρη ἀπασχόλησιν καὶ θὰ λαμβάνῃ πλήρεις ἀποδοχὰς μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν τερματίζεται ἡ προθεσμία τῆς προειδοποιήσεως, νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει ἕως τώρα ὑποχρέωσις τοῦ ἐργοδότου νὰ καταβάλῃ καὶ τὴν ἀποζημίωσιν τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον εἰς τὸ ἄρθρον 11 ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ ἐργοδότης νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν προειδοποίησιν. Διατί, λοιπόν, νὰ καταβάλῃ ἀποζημίωσιν ἐνῷ μεταγενεστέρως ἠμπορεῖ νὰ εἶχεν ἐπέλθει μία ψυχρότης μεταξὺ ἐργοδότου καὶ ὑπαλλήλου, ἡ ὁποία ἐξωμαλύνθη ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ὁ ἐργοδότης ἀνεκάλεσε τὴν προειδοποίησιν; Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ πρότασις περὶ προκαταβολῆς τοῦ ποσοῦ τῆς ἀποζημιώσεως κατὰ τὸν χρόνον τῆς προειδοποιήσεως. Νομίζω ὅτι ὀρθῶς ἔχει, ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§157Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀρθῶς ὁ κ. συνάδελφος ἔθεσε τὸ θέμα. Ἀφορᾷ κυρίως ὁ νόμος τοὺς βιοτέχνας καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας. Ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἐργοστασιάρχας δὲν γίνεται χρῆσις τοῦ νόμου 118.

§158Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Νομίζω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἐτέθη ἀκριβῶς διὰ νὰ βοηθήσῃ τοὺς ἰδίους τοὺς ἐργοδότας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους. Διότι ὡς ὀρθῶς εἶπον καὶ ὁ κ. Γυιόκας καὶ ὁ κ. Βασιλᾶτος καὶ ὁ κ. Χατζόπουλος, θ’ ἀπολύσῃ κανεὶς ὑπάλληλον μόνον ὅταν δὲν δύναται νὰ τοὺς διατηρήσῃ. Διότι ἐπὶ 20 μῆνας θὰ τοὺς πληρώσῃ χωρὶς οἱ ὑπάλληλοι νὰ ἐργάζωνται, μετὰ τὴν λῆξιν τῶν 20 μηνῶν θὰ τοῦ δώσῃ τὸ ἥμισυ τῆς ἀποζημιώσεως. Διότι ἐὰν πρόκειται περὶ κακοῦ ὑπαλλήλου θὰ τὸν ἀποζημιώσῃ τὸ ταχύτερον διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ. Παρακαλῶ, συνεπῶς, νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βασιλάτου, ἀλλὰ ὡς ἑξῆς διατυπωμένην: «Κατὰ τὴν περίοδον τῆς καταγγελίας τῆς συμβάσεως, δύναται ὁ ὑπάλληλος κοινῇ συμφωνίᾳ, μετὰ τοῦ ἐργοδότου, νὰ ἀπέλθῃ λαμβάνων τὸ ἥμισυ τῆς ἀποζημιώσεως».

§159Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν χρειάζεται νὰ τεθῇ εἰς τον νόμον.

§160Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Χρειάζεται, διότι εἶναι δημοσίας τάξεως καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ρητὴ διάταξις, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ συναίνεσις.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βασιλάτου, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§162ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 5ον. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§164Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη....

§165Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν τὴν δέχομαι διότι νομίζω ὅτι εἶναι ἄδικος. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἐμοῦ ὀλίγον μὴ ἀντιτείναντος, ἔθεσε μίαν διάταξιν δυνάμει τῆς ὁποίας, λέγει ὅτι μετὰ τὴν ἀπάλειψιν, θὰ δύναται δικαστικῶς νὰ ἀξιώσῃ τὸ μεῖζον. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι θὰ ἔχωμεν καθημερινῶς δίκας. Ἐγώ, κύριοι, νομίζω ὅτι εὐθέως πρέπει νὰ τεθῇ ἡ ἑξῆς διάταξις: «Ἡ ἀποζημίωσις καὶ τῶν μισθωτῶν ἐργαζομένων ἐπὶ ποσοστοῖς ἢ κατ’ ἀποκοπὴν ἢ κατὰ μονάδα παραγομένης ἐργασίας ὑπολογίζεται βάσει τοῦ μέσου ὅρου τῶν ἀποδοχῶν αὐτῶν τῶν δύο τελευταίων πρὸ τῆς καταγγελίας τῆς συμβάσεως ἐργασίας μηνῶν. Πάντως τὸ ποσὸν ταύτης δὲν δύναται νὰ εἶναι κατώτερον τοῦ προκύπτοντος ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μισθολογικῆς κλάσεως εἰς ἣν κατατάσσεται οὗτος κατὰ τὸ ἄρθρον 25 τοῦ Α. Ν. 1846)51». Νομίζω, κύριοι, ὅτι δι’ αὐτῆς τῆς διαλύσεως πλέον ἐξασφαλίζομεν εἰς τὸν ἐπὶ ποσοστοῖς ἐργαζόμενον τὰς πραγματικὰς αὐτοῦ ἀποδοχάς. Καὶ λέγω ἀκόμη ὅτι: Ἐὰν αἱ ἀποδοχαὶ αὐταὶ εἶναι κάτω τῆς μισθολογικῆς κλάσεως τὸ ποσὸν θὰ εἶναι ἀνώτερον τῆς μισθολογικῆς κλάσεως. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται καὶ τὸ ἄρθρον 5 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§167ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 6ον.

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα δεκτόν.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 7ον.

§171Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7 θὰ εἶχον νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Ὑπάρχει εἷς ὑπάλληλος καὶ μηνυόμενος ἐκβάλλεται τῆς ἐργασίας. Ἀπαλλάσσεται δι’ ὁριστικοῦ βουλεύματος, ὑποχρεωτικῶς θὰ τὸν ἐπαναπροσλάβωμεν. Ἐρωτῶ, ὁ διαρρεύσας χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖον ἐτέθη ἐκτὸς ὑπηρεσίας οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητός του, τί θὰ γίνῃ;

§172Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τί ἐγίνετο μέχρι τώρα;

§173Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον θὰ ἐγείρῃ πλείστας ὅσας ἀμφισβητήσεις καὶ τὰ δικαστήρια θὰ εὑρεθοῦν εἰς δυσχέρειαν. Ἐὰν ὁ ἐπανερχόμενος ὡς ἀδίκως καταγγελθεὶς καὶ κακῶς ἀπολυθεὶς δικαιοῦται νὰ εἰσπράξῃ τοὺς μισθοὺς τῶν μηνῶν κατὰ τοὺς ὁποίους οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητός του ἦτο ἐκτὸς ὑπηρεσίας.

§174Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις ὁ μισθωτὸς δὲν δικαιοῦται διὰ τὸν χρόνον αὐτὸν νὰ εἰσπράττῃ μισθόν.

§175Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἀφοῦ ἀπελύθη οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητός του καὶ ἐβγῆκαν ἀλλεπάλληλοι ἀποφάσεις ὑπὲρ αὐτοῦ;

§176Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὴν διάταξιν αὐτὴν πρέπει νὰ τὴν προσέξετε. Τὴν φοβοῦνται οἱ ἐργαζόμενοι. Διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβάλλωνται μηνύσεις ἀσκόπως μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἀπομακρύνωνται ἀνεπιθύμητοι ὑπάλληλοι. Ἐφ’ ὅσον ἔχει νομολογηθῆ νὰ μὴ ἀποζημιώνωνται πρέπει νὰ ὁρίσωμεν σαφῶς τοὺς λόγους μηνύσεως, τοὺς λόγους συνδεομένους μὲ τὴν ἐπιχείρησιν καὶ τὴν ἐν αὐτῇ ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπαλλήλου καὶ νὰ ἀποκλείσωμεν, οἱονδήποτε ἄλλον λόγον ξένον πρὸς τὴν ἐπιχείρησιν καὶ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπαλλήλου, διότι ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις εἶναι ἀόριστος. Δι’ αὐτὸ προτείνω, ὅπως διευκρινισθῇ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ὅτι ἡ κατηγορία γίνεται δι’ ἀδικήματα ἔχοντα σχέσιν μὲ τὴν ἐπιχείρησιν.

§177Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν δύναμαι οἰκονομικὴν διάταξιν νὰ θέσω εἰς τὸ σχέδιον νόμου. Ὁ ἐργοδότης ποὺ θὰ καταγγείλῃ κακῶς τὸν ὑπάλληλόν του δὲν ἔχει νὰ κερδίσῃ τίποτε, διότι θὰ καταβάλῃ ὁλόκληρον τὴν ἀποζημίωσιν.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἔχει;

§179ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 8ον.

§181Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 8 νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις «τῇ συγκαταθέσει τοῦ ἐργοδότου». Δὲν δύναμαι ν’ ἀντιληφθῶ διὰ ποῖον λόγον νομοθετοῦμεν, δὲν ἀπαιτεῖται ἡ συγκατάθεσις τοῦ ἐργοδότου. Δὲν ἔχει νόημα τὸ ἄρθρον 8, ὅταν ὑπάρχῃ ἡ συγκατάθεσις τοῦ ἐργοδότου.

§182Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶναι δημοσίας τάξεως. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ νομοθετικὴ ρύθμισις, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ περίπτωσις συμφωνίας δὲν εἶναι ἔγκυρος.

§183Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι δημοσίας τάξεως ὅλαι αἱ διατάξεις τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας, ἀλλὰ διὰ νὰ προστατεύσῃ τὸν ἐργαζόμενον καὶ οὐχὶ διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐργοδότου. Διότι ὁ μισθωτὸς εἶναι ἐκτεθειμένος ἀπέναντι τοῦ ἐργοδότου. Ὅταν καθιερώνωμεν τὴν συμφωνίαν τοῦ ἐργοδότου δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ μισθωτοῦ, ἀλλὰ εἶναι εἰς βάρος αὐτοῦ. Παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις «τῇ συγκαταθέσει τοῦ ἐργοδότου».

§184Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὸ ἐτέθη κατόπιν κοινῆς συμφωνίας τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων. Ἡ διάταξις εἶναι δημοσίας τάξεως δὲν εἶναι οὔτε ὑπὲρ τοῦ ἑνός, οὔτε ὑπὲρ τοῦ ἄλλου. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Βασιλᾶτον ν’ ἀποσύρῃ τὴν ἀντίρρησίν του. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει.

§185Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐγὼ δὲν τὴν ἀποσύρω.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 8 ὡς ἔχει.

§187ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 9ον.

§189Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ ἤθελον εἰς τὸ ἄρθρον 9 νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ τὴν προσέξητε. Αἱ Ἀθῆναι, ὡς γνωρίζετε, εἶναι διῃρημένη εἰς περιφερειακὰ γραφεῖα τοῦ ὑπουργείου Ἐργασίας, ὅπου γίνονται αἱ καταγγελίαι. Ἐφ’ ὅσον ἡ καταγγελία ἐργασίας δὲν κατατεθῇ εἰς τὸ ἁρμόδιον Γραφεῖον δηλαδὴ εἰς τὴν περιφέρειαν ὅπου ἐργάζεται ὁ ἀπολυόμενος ἡ καταγγελία θεωρεῖται ἄκυρος. Ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τὰ δικαστήρια ἐξέδωσαν σχετικὰς ἀποφάσεις ἀκυρώσεως καταγγελιῶν, διότι, ἡ καταγγελία δὲν κατετέθη, ὡς ἐτόνισα εἰς τὸ Γραφεῖον τῆς περιοχῆς τοῦ ἐργαζομένου καὶ αἱ συνέπειαι ὑπῆρξαν βαρύταται διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις, διότι ὑπεχρεώθησαν εἰς ἀποζημιώσεις.

§190Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Οὐδεμίαν ἀκυρότητα ἔχει ἡ καταγγελία, κύριε συνάδελφε, ὅπου καὶ ἐὰν κατατεθῇ ἡ ἀναγγελία. Κυρώσεις μόνον ποινικὰς ἐπιβάλλει ἡ 4η παράγραφος τοῦ ἄρθρου 9, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον δὲν κατατεθῇ δήλωσις. Ἂν κατατεθῇ τοιαύτη, ἔστω καὶ εἰς ἄλλο γραφεῖον ἐκ παραδρομῆς, δὲν δύναται νὰ γίνῃ δίωξις.

§191Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Παρακαλῶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὡς ἑρμηνευτικὴ δήλωσις.

§192Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Νὰ γραφῇ.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 9 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§194ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 10ον.

§196Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἰς τὸ τέλος τῆς 1ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 10 λέγει, ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅτι ὁ μισθωτὴς λαμβάνει τὸ ½ τοῦ μέσου ὅρου τῶν τακτικῶν ἀποδοχῶν τῶν τελευταίων μηνῶν. Νὰ προστεθῇ «ὑπὸ καθεστὼς πλήρους ἀπασχολήσεως».

§197Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Αἱ μέχρι τοῦδε καταγγελίαι συμβάσεως ἐργασίας ἐδημιούργησαν τὸ ἑξῆς θέμα. Ἐὰν ὁ καταγγέλων τὴν σύμβασιν ἐργοδότης ἀπολύσῃ ὑπάλληλον τὸν Ἰανουάριον, Φεβρουάριον ἢ Μάρτιον, ἐπὶ παραδείγματι, ὑποχρεοῦται νὰ πληρώσῃ τὴν ἄδειαν ὁλοκλήρου τοῦ ἔτους. Αὐτὸ ἀπεδέχθησαν κατὰ μίαν περίεργον ἑρμηνείαν τὰ δικαστήρια. Νομίζω ὅτι εἶναι ... (δὲν ἠκούσθη)... ὁ νομοθέτης νὰ τὴν ἐπιβάλῃ εἰς τὸν καταγγέλοντα τὴν σύμβασιν ἐργασίας. Τί πρέπει νὰ γίνῃ ἐν προκειμένῳ; Εἴτε σαφῶς νὰ καθορισθῇ διὰ Β. Διατάγματος ὁπότε θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ καταβάλωμεν καὶ τὴν ἀνάλογον ἄδειαν τοῦ χρόνου διαρκείας ποὺ ἠργάσθη καὶ ὄχι ὁλοκλήρου, ἢ θὰ θεσπισθῇ ἡ διάταξις νόμου, ὁπότε θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ τὴν σεβασθῶμεν, ἤ, ἐὰν τὸ κρίνετε σωστόν, θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ καταβάλωμεν τὸν μισθὸν ποὺ εἰργάσθη. Ἡ ἄδεια ἄλλωστε καταβάλλεται κατὰ μῆνα Ἰούλιον, ἢ Αὔγουστον.

§198Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ὄχι, κ. συνάδελφε. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, νὰ δεχθῶ ἕνα ἄρθρον ἄγνωστον ποὺ οὔτε κἂν εἶναι διατυπωμένον, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν τέλος πάντων νὰ ἀντιληφθῶμεν τί ὁ κ. συνάδελφος θέλει. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀντελήφθην εἶναι, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος θέλει τροποποίησιν τοῦ νόμου 589, διὰ τοῦ ὁποίου ρητῶς ὁρίζεται, ὅτι ἡ ἄδεια καταβάλλεται δι’ ὅλον τὸ ἔτος. Διότι, ἐὰν τυχόν, ὁ ἐργοδότης ἀπολύσῃ κάποιον τὸν Μάρτιον, ἢ Ἀπρίλιον, καθ’ ἣν στιγμὴν ἀκόμη ὁ ἐργαζόμενος δὲν εἶχε σκοπὸν νὰ πάρῃ τὴν ἄδειάν του, τότε ὁ ἐργαζόμενος θὰ ἐστερεῖτο τῆς ἀδείας. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν τροποποίησιν τοῦ κ. συναδέλφου.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 9 ὡς ἔχει.

§200ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§201Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν ἀντελήφθητε τὸ θέμα πῶς ἔχει.

§202Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ἀντελήφθην, ἀλλὰ δὲν τὸ δέχομαι.

§203Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ......

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασταύρου, κυρώσεις θὰ ἐπιβάλετε εἰς τὸν ὑπουργόν, διότι δὲν τὸ δέχεται; Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 10ον.

§205Ε. ΓΟΝΗΣ. Διὰ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 10, καταργοῦνται αἱ παράγραφοι 1, 2, 4, 5, 6 τοῦ Α. Ν. 2561, ἐνῷ ἡ παράγραφος 4, ἡ ὁποία λέγει: «......... ...... (ἀναγινώσκει)........». εἶναι σωστή, διότι ἔχει βγῆ ἀπὸ τὴν πεῖραν. Γνωρίζετε τὰς καταχρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἀπὸ διαφόρους ἐργοδότας καὶ κατετυράννησαν κόσμον καὶ κοσμάκην, διὰ καταστροφῆς τῶν ἐπιχειρήσεων. Διατί, λοιπόν, καταργεῖτε τὴν διάταξιν αὐτήν;

§206Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐξεχάσατε, ὅτι ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον 6;

§207Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν χρειάζεται ὅμως νὰ μπῇ ἐδῶ.

§208Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ἄρθρον 6, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν ἤδη, λέγει: «... (ἀναγινώσκει) ....».

§209Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐκεῖ νὰ βάλωμε «καταργουμένου τοῦ ἄρθρου 4».

§210Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς ἐνοχλεῖ ἡ κατάργησις, ἢ ἡ τοποθέτησις τῆς καταργήσεως; Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ ὡς ἐτροποποιήθη, χωρὶς τίποτε ἄλλο.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 11ον.

§214Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔχω ὑποβάλει τροπολογίαν ἔγγραφον — ἔχει ἤδη διανεμηθῆ — διαρρυθμίσεως τῶν σχέσεων διὰ ἕνα χρονικὸν διάστημα. Πρόκειται περὶ προσθήκης, μιᾶς τρίτης παραγράφου καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ τὴν δεχθῇ.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ τὴν ἀναγνώσω: «Εἰς τὸ ἄρθρον 11, προστίθεται παράγραφος 3.......... .............. (ἀναγινώσκει)............».

§216Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἠθέλαμε νὰ ἐπιφυλαχθῶμεν, διότι θὰ εἴπωμεν τὰς ἀπόψεις μας, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12. Δεκτὸν λοιπόν, ὑπὸ τὴν αἵρεσιν αὐτήν.

§217Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐγὼ ἐπιμένω νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 11 καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν παράκλησίν μου, νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει.

§218Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «... (ἀναγινώσκει)....». Κύριε ὑπουργέ, ὀρθῶς βεβαίως, κάμνετε διάκρισιν τῶν περιπτώσεων ἐκείνων, καθ’ ἃς ἐλύθη ἡ ἐργασιακὴ σχέσις καὶ ἐκείνων ποὺ δὲν ἐλύθη ἀκόμη.

§219Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τί ἐγίνετο μὲ τὸν παλαιὸν νόμον;

§220Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Ἐὰν μὲ πιστεύετε, θὰ τὸ ἐδεχόμην καλοπίστως ἀμέσως. Ἐάν, λοιπόν, ἐλέγομεν ὅτι ἐὰν δὲν ἐπιθυμῇ νὰ προβῇ εἰς τοιαύτην ἀνάκλησιν ὁ ἐργοδότης καὶ ἐφ’ ὅσον ἐν τῷ μεταξὺ δὲν ἔχει λυθῆ ἡ σύμβασις ἐντελῶς περιττόν. Ἴσως προσθέτει ἀνωμαλίαν — ὑποχρεοῦται ὅπως ἐντὸς τῆς αὐτῆς προθεσμίας δηλαδὴ τῆς προθεσμίας ποὺ εἶχε δικαίωμα νὰ κάμῃ τὴν ἀνάκλησιν, νὰ ἐπαναλάβῃ τὴν καταγγελίαν. Ὁπότε τί θὰ γίνῃ; Εἶμαι βέβαιος, κύριε ὑπουργέ, ὅτι σεῖς ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὡρισμένας λύσεις προστατευτικὰς διὰ τοὺς ἐργάτας. Τὸ εὑρίσκετε ὀρθόν, ἀλλὰ δὲν θὰ τὸ κρίνετε σεῖς μόνον, θὰ τὸ κρίνουν μεθαύριον τὰ δικαστήρια. Ξεύρετε τί ἔννοια βγαίνει ἀπὸ ἐδῶ; Ὅτι ἐὰν ἔχῃ καταγγείλει ἕνας ἐργοδότης τὴν σύμβασιν τοῦ ὑπαλλήλου του καὶ ἀπαιτεῖται νὰ γίνῃ καταγγελία πρὸ 4 μηνῶν καὶ μὲ τὸν νέον νόμον πρὸ τριῶν μηνῶν — λέγετε σεῖς ὅτι ἄν δοθῇ ἡ ἑρμηνεία ποὺ σκέπτεσθε καὶ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ τοῦ δώσωμεν, λέγετε, ὅπως εἶναι διατυπωμένον, ὅτι θὰ ἀφαιρεθῇ ἐκ τῆς προμηνύσεως ὁ ἀριθμὸς τῶν ἡμερῶν ποὺ ἔχει γίνει. Δηλαδὴ δὲν θὰ γίνῃ πρὸ τεσσάρων μηνῶν, ἀλλὰ θὰ γίνῃ πρὸ τριῶν μηνῶν. Ἀλλὰ λέγεται ὅτι θὰ ἀφαιρεθῇ καὶ ἐκ τοῦ ποσοῦ τῆς ἀποζημιώσεως τὸ ποσὸν τοῦ διανυθέντος χρόνου τῆς προμηνύσεως. Μοῦ εἶπεν ὁ κ. Διευθυντής ὅτι δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ἔννοια. Ἐὰν δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ἔννοια, κύριε ὑπουργέ, θὰ ἐπρότεινα νὰ διατυπωθῇ ἁπλούστερον: «προκειμένου μὲν περὶ ὑπαλλήλων ἀφαιρεῖται ἐκ τοῦ ἀπαιτουμένου χρόνου τῆς προειδοποιήσεως, ὁ μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος διαδραμὼν χρόνος, καταβάλλεται ὅμως, δι’ ἅπαντα τὸν χρόνον τῆς προμηνύσεως ἡ διὰ τοῦ παρόντος προβλεπομένη ἀποζημίωσις».

§221Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ λέγει.

§222Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Ὄχι, κύριε ὑπουργέ, δὲν τὸ λέγει.

§223Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πῶς τὸ θέλετε, κ. συνάδελφε, νὰ τὸ διατυπώσωμεν;

§224Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Λέγω νὰ βάλωμεν τὸ ἑξῆς: «προκειμένου μὲν περὶ ὑπαλλήλων ἀφαιρεῖται ἐκ τοῦ ἀπαιτουμένου χρόνου τῆς προειδοποιήσεως ὁ μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος διαδραμὼν χρόνος, καταβάλλεται ὅμως, δι’ ἅπαντα τὸν χρόνον τῆς προμηνύσεως ἡ διὰ τοῦ παρόντος προβλεπομένη ἀποζημίωσις.

§225Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διὰ τὸν ὑπόλοιπον χρόνον;

§226Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Μάλιστα. Τώρα, διὰ τοὺς ἐργάτας, κύριε ὑπουργέ, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι χρήσιμος ἡ διάταξις πλέον καὶ ἰδοὺ διατί: Οἱ ἐργάται προμηνυθέντες δὲν λαμβάνουν τίποτε ἀπὸ τὸν νόμον. Λέγετε, λοιπόν, ὅτι θὰ ἀφαιρεθῇ ὁ προμηνυθεὶς χρόνος ἀπὸ τὴν ἀποζημίωσιν. Σεῖς τὸ εὑρίσκετε ὀρθόν; Δὲν συζητῶ ἐὰν εἶναι ὀρθὸν ἢ ὄχι. Προκειμένου περὶ ἐργατῶν, ὡς γνωρίζετε κάλλιον ἡμῶν, ὁ μείζων χρόνος εἶναι 60 ἡμέραι. Κατὰ συνέπειαν ἂς πάρωμεν αὐτὰς τὰς 60 ἡμέρας Ἐὰν τὰς πάρωμεν αὐτὰς τὰς 60 ἡμέρας, κύριε ὑπουργέ, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ποὺ θέλετε σεῖς, ὡς ἀφετηρίαν, τὴν 9ην Φεβρουαρίου, ἔχει παρέλθει πλέον ὁ καιρὸς καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τὸ βάλωμεν.

§227Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μιὰ καὶ ποὺ δὲν ὑπάρχει λόγος τὶ σᾶς ἐνοχλεῖ;

§228Μ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Πρέπει νὰ διατυπώσωμεν ρητῶς τὸ νομοσχέδιον, διότι ἄλλως θὰ δημιουργηθῇ ἀνωμαλία. Ὅταν τὸν ἐκάματε τὸν νόμον, ὀρθῶς, εἴχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι θὰ δημοσιευθῇ μετὰ ἕνα μῆνα. Τώρα ὅμως θὰ δημιουργήσῃ ἀνωμαλίαν. Ἐὰν θέλετε νὰ τὰ βάλετε θὰ εἶναι πλεονασμὸς τὸν ὁποῖον κατηγορῶ, ὅπως ἐκατηγόρησα, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ἐπὶ τοῦ βήματος, καὶ τὴν βεβιασμένην νομοτεχνικήν, τὴν σήμερον ἀκολουθουμένην, μὲ τὰς ἀκροτελευτίους διατάξεις. Ἐὰν ὅμως θέλετε νὰ τὸ βάλετε, κύριε ὑπουργέ, τότε νὰ ἴδωμεν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ μεθοδεύσωμεν τὸ πρᾶγμα σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχήν σας. Νὰ βάλωμεν «προκειμένου περὶ τῶν λοιπῶν μισθωτῶν, δηλαδὴ τῶν μὴ ὑπαλλήλων, ἀφαιρεῖται ἐκ τῆς καταβληθησομένης ἀποζημιώσεως ἡ εἰς τὸν διαδραμόντα χρόνον μέχρι τῆς ἐνάρξεως τοῦ παρόντος ἀντιστοιχοῦσα.

§229Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ κ. συνάδελφος, προτείνει τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ὁ ἐργοδότης δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ προβῇ εἰς τοιαύτην ἀνάκλησιν, ὑποχρεοῦται ὅπως ἐπαναλάβῃ ἐντὸς τῆς αὐτῆς προθεσμίας τὴν καταγγελίαν συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος ὁπότε: Πρῶτον, προκειμένου περὶ ὑπαλλήλου ἀφαιρεῖται ἐκ τοῦ ἀπαιτουμένου χρόνου τῆς προειδοποιήσεως ὁ μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος διαδραμὼν χρόνος, καταβάλλεται ὅμως, δι’ ἅπαντα τὸν χρόνον τῆς προμηνύσεως ἡ διὰ τοῦ παρόντος ηὐξημένη ἀποζημίωσις. Ποῖον χρόνον;

§230Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Δι’ ὅλον τὸν χρόνον.

§231Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Καὶ τὸν διαδραμόντα;

§232Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Μάλιστα.

§233Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 11 ὡς ἔχει.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Ἰντζές.

§235Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, τῶν ὁποίων κατηγγέλθη μὲν ἡ σύμβασις, χωρὶς νὰ ἔχῃ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀπόλυσις.

§236Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ λέγει ὁ νόμος. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐλύθη ἡ σύμβασις ἐργασίας.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§238Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ προστεθεῖσα τρίτη παράγραφος εἰς τὸ ἄρθρον 11 ἔρχεται εἰς κἄποιαν ἀντίθεσιν μὲ τὴν παράγραφον 11. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ κρίνωμεν τὴν παράγραφον 1, ὡς εἶναι διατυπωμένη. Ἡ παράγραφος 1 ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους διὰ τοὺς ὁποίους ἔχει γίνει προειδοποίησις. Δι’ αὐτοὺς συμβαίνουν τρία τινά. Ἐὰν ἐλύθη ἡ σύμβασις, μέχρι σήμερον ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἐφηρμόζετο. Ἐὰν ἐξακολουθῇ ἡ προειδοποίησις, ἐφαρμόζεται τὸ ἐδάφιον 2. Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία κατηγορία τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων ποὺ ἐγένετο ἡ προειδοποίησις δὲν ἐλύθη ὅμως ἡ σύμβασις. Δι’ αὐτοὺς τί θὰ γίνῃ; Αὐτοὶ θὰ ἀδικηθοῦν. Πρέπει νὰ τὸ προσέξετε. Εἶναι λεπτὴ ἡ διαφορὰ καὶ πρέπει νὰ τὴν προσέξετε. Ἐνῷ αὐτοὶ μὲ τὸν προηγούμενον νόμον ἔπαιρναν ηὐξημένην ἀποζημίωσιν, μὲ τὸν παρόντα νόμον δὲν θὰ πάρουν. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ἐὰν γίνῃ ἡ προμήνυσις πρὸ 12 μηνῶν καὶ ἤδη ἔχουν περάσει 8, μὲ τὸν παλαιὸν νόμον 2112, ὁ ἀπολυόμενος ὑπάλληλος θὰ λάβῃ τέσσαρας μῆνας, τοὺς ὁποίους θὰ ἐργασθῇ καὶ τρεῖς μῆνας ὡς ἀποζημίωσιν. Δι’ αὐτό, πρὸς διόρθωσιν τοῦ κακοῦ αὐτοῦ προτείνω, ὅπως τὸ ἐδάφιον 2 τῆς παραγράφου 1 συμπτυχθῇ ὡς ἑξῆς: «Ἐὰν ὅμως γίνῃ ἡ προειδοποίησις, ὁ ἐργοδότης ὑποχρεοῦται ἐντὸς μηνὸς... (ἀναγινώσκει)...».

§239Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν τυχὸν ὁ ἐργοδότης ἢ δὲν ἀνακαλέσῃ ἢ δὲν καταγγείλῃ καὶ δὲν πληρώσῃ — ἡ τρίτη περίπτωσις — εἶναι ἄκυρος ἡ ἀπόλυσις.

§240Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πῶς εἶναι ἄκυρος.

§241Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶναι ἄκυρος. Τρία πράγματα ἠμπορεῖ νὰ συμβοῦν ἢ ὁ ἐργοδότης θὰ ἀνακαλέσῃ, ἢ θὰ καταγγείλῃ ἢ θὰ πληρώσῃ.

§242Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ πληρώσῃ μειωμένην ἀποζημίωσιν. Ἐκεῖ εἶναι ἡ διαφορά.

§243Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα, ἔρχομαι ἐγὼ εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἐργοδότης δικαιοῦται, ὅπως ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος προβῇ εἰς ἔγγραφον ἀνάκλησιν τῆς προειδοποιήσεως. Καὶ ἐὰν ἐν τῷ μεταξύ, ὁ πτωχὸς ὑπάλληλος εὕρῃ μίαν ἐργασίαν, δικαιοῦται μονομερῶς νὰ κάμῃ ἀνάκλησιν; Νὰ εἴπωμεν, «συμφωνοῦντος καὶ τοῦ ὑπαλλήλου». Θὰ τοῦ κάμῃ τὴν ἀνάκλησιν καὶ δὲν θὰ πληρώσῃ ἀποζημίωσιν.

§244Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἔχῃ εὕρῃ ἄλλην ἐργασίαν, τὶ θέλετε;

§245Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Θὰ τοῦ κάμῃ ἀνάκλησιν καὶ δὲν θὰ πάρῃ ἀποζημίωσιν.

§246Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε Πρόεδρε, ὡς διετυπώθη ὑπ’ ἐμοῦ. Δὲν δέχομαι οὐδεμίαν τροπολογίαν.

§247Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔχω τὴν ἀξίωσιν νὰ μὲ ἀκούσετε. Περαιτέρω, ἐπὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέπτυξαν οἱ κ. κ. Οἰκονόμου καὶ Ζορμπᾶς, ἐγὼ φέρω ἕνα παράδειγμα. Προειδοποιήθη ἕνας ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἐδικαιοῦτο 10 μισθούς, προειδοποιήθη πρὸ 10 μηνῶν, ἡ προειδοποίησις ἤρξατο 20 Αὐγούστου καὶ λήγει ἡ προθεσμία, φέρ’ εἰπεῖν, τὴν 20 Ἀπριλίου. Λέγετε ὅτι ἐκ τῆς ἀποζημιώσεως, ὅπως εἶναι διατυπωμένον, θὰ ἀφαιρῆται ὁ μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος, διανυθεὶς χρόνος προμηνύσεως. Εἶναι μία ἀδικία εἰς τοὺς μισθωτούς, οἱ ὁποῖοι προειδοποιήθησαν.

§248Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ὡς ἐδήλωσα καὶ τὸ λέγω εἰς τὴν Εἰσηγητικὴν Ἔκθεσιν, δὲν ἠμποροῦμε ὅλας τὰς περιπτώσεις, τὰς ὁποίας πιθανόν....

§249Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸν ἀδικεῖτε.

§250Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις. Δὲν τὸ δέχομαι, κύριε συνάδελφε.

§251Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τοῦ δίδετε ὀλιγώτερον καὶ τοῦ ¼. Εἶναι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀντεργατικὴ, διότι τοῦ περικόπτετε καὶ τὸ ¼ ποὺ τοῦ δίδει ὁ νόμος 2112 καὶ σήμερον προσπαθοῦμεν νὰ διορθώσωμεν τὴν ἀδικίαν. Κύριε ὑπουργέ, εὔχομαι νὰ ἔχω ἄδικον καὶ νὰ ἔχετε σεῖς δίκαιον, ἀλλὰ φοβοῦμαι πολὺ ὅτι θὰ μᾶς ἐνθυμηθῆτε, ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι προειδοποιήθησαν, δὲν θὰ λάβουν οὔτε καὶ τὸ ¼.

§252Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε....

§253Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ὁ Κανονισμὸς δὲν λέγει πόσες φορὲς δικαιοῦται νὰ ὁμιλήσῃ ὁ βουλευτής;

§254Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω τὶ κακὸ πράττετε—καὶ θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω — χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνετε.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§256Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε εὑρίσκω δικαιολογημένην τὴν ἀντίδρασιν τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων. Πράγματι ἡ ρύθμισις τῆς περιπτώσεως καθ’ ἣν δὲν ἔχει μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὁλοκληρωθῆ ἡ ἀπόλυσις καὶ ὁ ἐργοδότης ὑποχρεοῦται νὰ ἐπαναλάβῃ τὴν προειδοποίησιν, ἡ ρύθμισις αὐτὴ εἶναι καταπληκτικὴ καὶ ἐξωφρενικῶς ἄδικος. Καὶ ἰδοὺ διατί. Τὸ νὰ προβλέπεται ὅτι ὁ χρόνος ὁ διανυθεὶς μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου, θὰ συνυπολογίζεται εἰς τὸν χρόνον τῆς προμηνύσεως, εἶναι λογικόν. Ἀλλά, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, τὸ νὰ μειοῦται ἡ καταβλητέα ἀποζημίωσις κατὰ τὸν χρόνον τὸν διαδραμόντα, αὐτὸ εἶναι ἀσύλληπτον. Δὲν θέλω νὰ πιστεύω ὅτι εὐσυνειδήτως, ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, ἤθελε νὰ καταφέρῃ ἕνα τοιοῦτον πλῆγμα εἰς βάρος τῶν ὑπαλλήλων αὐτῆς τῆς κατηγορίας. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, διατὶ ἐπειδὴ συνέπεσε νὰ ἔχῃ διανύσει ὁ ὑπάλληλος τὸν χρόνον τῆς προμηνύσεως, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νὰ μειοῦται ἡ ἀποζημίωσις. Εἶναι δυνατὸν κάτι ἄλλο νὰ ἠθέλησε ὁ συντάκτης τοῦ Νομοσχεδίου νὰ θεσπίσῃ. Ἀλλά, ὡς ἔχει ἡ διατύπωσις, θὰ καταφέρετε ἕνα πλῆγμα σοβαρώτατον κατὰ τῶν ὑπαλλήλων τῆς κατηγορίας αὐτῆς. Διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ τοῦ ἀφαιρέσητε τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ἀποζημιώσεως ἄνευ λόγου δέ, διότι ἐὰν διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς προσπαθῆτε νὰ ἱκανοποιήσετε τοὺς ὑπαλλήλους, τῶν ὁποίων δὲν ὡλοκληρώθη ἡ ἀπόλυσις, καταλήγετε εἰς τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα. Διατὶ δὲν σᾶς ἀρκεῖ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ νὰ συμψηφίζεται ὁ διανυθεὶς χρόνος εἰς τὸν χρόνον τὸν προβλεπόμενον ἀπὸ τὸν νόμον σας; Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω, διατὶ αὐτὴ ἡ σκληρότης ἔναντι τῶν ὑπαλλήλων.

§257Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐδῶ φαίνεται ὅτι κάποιο λάθος ἔχει γίνει. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι, δὲν ἀντελήφθησαν ἐπακριβῶς τὸ θέμα. Διότι ἔχει ἕνα διαζευτικόν, ἀφαιρεῖται ἢ ὁ διαδραμὼν χρόνος ἢ τὸ τμῆμα ἐκεῖνο τῆς ἀποζημιώσεως. Εἰς τὸ παράδειγμα τοῦ κ. Βασιλάτου, ἐὰν ἔχουν ἤδη παρέλθει 9 μῆνες, θὰ πάρῃ τὸ ¼ διὰ τοὺς 9 μῆνας καὶ τὸ ½ διὰ τὸν ἕνα μῆνα.

§258Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἴπατέ το αὐτό.

§259Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Νὰ τὸ εἴπητε, δὲν τὸ λέγει αὐτό. Νὰ βάλετε, δι’ ὃν δὲν ὑπολογίζεται ηὐξημένη ἀποζημίωσις διὰ τὸν διαδραμόντα χρόνον.

§260Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ συμφωνήσωμε, διότι δὲν θέλω νὰ ἔρχομαι εἰς ἀντιδικίαν μὲ τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν δίκαιον, μολονότι πιστεύω ὅτι ἐγὼ ἔχω δίκαιον, νὰ διαγράψωμε τὴν φράσιν «ἢ τῆς καταβληθησομένης εἰς τὸν μισθωτὸν ἀποζημιώσεως».

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ πρότασις συμβιβασμοῦ;

§262Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Ἐγὼ ἐπιθυμῶ, κ. ὑπουργέ, οἱ νόμοι νὰ εἶναι σαφεῖς. Νὰ βάλετε, «δι’ ὅν ὑπολογίζεται οὐχὶ ἡ ηὐξημένη διὰ τὸν μισθωτὸν ἀποζημίωσις».

§263Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀσαφέστερον ὅλων.

§264Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Ἐὰν τὸ εὑρίσκετε αὐτὸ ἀσαφές, τὶ νὰ εἴπω.

§265Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Νὰ σᾶς κάμω μίαν ἄλλην πρότασιν τὴν ἑξῆς: «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τοῦ ἄρθρου τούτου εἶναι ὅτι διὰ μὲν τὸν διαδραμόντα χρόνον καταβάλλεται τὸ ἕν τέταρτον τῆς ἀποζημιώσεως, διὰ δὲ τὸν ὑπολειπόμενον ἀπὸ τῆς 9.2.55 καὶ ἐντεῦθεν θὰ καταβάλλεται ἡ ηὐξημένη ὑπὸ τοῦ παρόντος ἀποζημίωσις». Εἴμεθα σύμφωνοι, κ. συνάδελφοι; «Αὐτὸ θεωρεῖται ἑρμηνευτικὴ δήλωσις».

§266ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σύμφωνοι, σύμφωνοι.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 11 ὡς ἐτροπολογήθη μετὰ τῆς ἑρμηνευτικῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§268ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 12ον.

§270Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον 12 εἶναι τὸ ἀκροτελεύτιον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον καθορίζει τὰ χρονικὰ ὅρια, ὑπάρχει μία τροπολογία ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ πρὸ τοῦ ἄρθρου 12, ἡ ὁποία εἶναι ὑπογεγραμμένη ἀπὸ ἐμένα καὶ ἀπὸ τὸν κ. Διγενόπουλον. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὁ νόμος 2112 εἶναι δημοσίας τάξεως, ὅπως εἴπατε, τόσον διὰ τοὺς ἐργάτας, ὅσον καὶ διὰ τοὺς ἐργοδότας. Προτείνομεν λοιπὸν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Δὲν ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 2112 ἰδιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις κλπ. ἐφ’ ὅσον διὰ κανονισμοῦ παρέχουν τοὐλάχιστον τὴν οἵαν ὁ νόμος 2112 προστασίαν». Διαδραμόντος τοῦ χρόνου πολλαὶ τοιαῦται ἐπιχειρήσεις διὰ νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὸ ἄρθρον δὲν ὁρίζουν διὰ κανονισμοῦ ἠλαττωμένην ἀποζημίωσιν ἀλλὰ διὰ νόμου. Καὶ ἔχομεν ἰδιωτικοὺς ὀργανισμοὺς ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἀνωνύμου ἑταιρείας οἵτινες διὰ νόμου ἐξῃρέθησαν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως διὰ τοὺς ἐργοδότας.

§271Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Νὰ μοῦ εἴπητε ἕνα τέτοιον ὀργανισμόν.

§272Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ὅπως εἶναι ὁ Ο.Τ.Ε.

§273Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἔχει ταμεῖον προνοίας ὁ

Ο.Τ.Ε.

§274Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Σᾶς βλάπτει νὰ τεθῇ ἡ τροπολογία αὐτή; Μοῦ ἔχουν καταγγελθῆ ὅτι ὑπάρχουν τοιοῦτοι ὀργανισμοί. Ἡμεῖς λέγομεν ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου ὡς καὶ τοῦ νόμου 2112 περὶ ἀποζημιώσεως ὑπαλλήλων, ἐφαρμόζονται ἐπὶ πάσης ἐπιχειρήσεως καταργουμένης πάσης ἄλλης ὑφισταμένης ἢ εἰδικῆς διατάξεως προβλεπούσης τὴν μὴ χορήγησιν ἀποζημιώσεως ἢ τὴν χορήγησιν ἥσσονος προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ νόμου 2112. Δὲν νομίζω ὅτι σᾶς βλάπτει αὐτὴ ἡ διάταξις. Τοὐναντίον εἶναι ἐξασφαλιστικὴ τοῦ νόμου σας δημοσίας τάξεως 2112.

§275Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε συνάδελφε, μὴ γνωρίζων αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, ἀντιθέτως δὲ γνωρίζων περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας πιθανὸν νὰ ἐμειώθη ἡ ἀποζημίωσις τοῦ 2112 λόγῳ ηὐξημένης ἀποζημιώσεως ἐκ Ταμείων προνοίας, δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§276Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐὰν ὑπάρξουν περιπτώσεις;

§277Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν τὸ γνωρίζω. Δὲν ἔχομεν τίποτε συγκεκριμένον. Συνεχῶς ὁμιλοῦμεν μὲ τὸ ἐὰν καὶ ἐὰν καὶ ἐάν.

§278Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχω καταθέσει τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Ὁσάκις μεταξὺ ἐργοδότου καὶ ὑπαλλήλου ἀναφύονται ἔριδες καὶ προστριβαὶ μετὰ βαναύσου συμπεριφορᾶς ἢ πλήρους ἀνυπακοῆς ὁ ἐργοδότης δύναται νὰ ζητήσῃ παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Εἰρηνοδίκου ἢ Προέδρου Πρωτοδικῶν κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν ἐργατικῶν Νόμων ὅπως καταγγείλῃ ἀζημίως τὴν σύμβασιν. Τῶν ἐναντίον τοῦ ὑπαλλήλου αἰτιάσεων ἀποδεικνυομένων ὁ Εἰρηνοδίκης ἢ ὁ Πρόεδρος παρέχει τὸ δικαίωμα τῆς καταγγελίας τῆς συμβάσεως ἐργασίας, ὁπότε ὁ ὑπάλληλος λαμβάνει μόνον τὸ ¼ τῆς ἀποζημιώσεως». Συμβαίνει, κύριε ὑπουργέ, πολλοὶ ὑπάλληλοι, διότι τὸ νόμισμα πρέπει νὰ ἔχῃ δύο ὄψεις πρέπει δὲ νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ὑπὲρ τῶν ἐργοδοτῶν, συμβαίνει πολλὲς φορὲς ἐλάχιστοι εὐτυχῶς ὑπάλληλοι νὰ καθιστοῦν τυραννικὴν τὴν συνεργασίαν μετὰ τῶν ἐργοδοτῶν των καὶ δὲν ὑποπίπτουν εἰς ἀδίκημα διὰ νὰ μηνυθοῦν, ἀλλὰ ἡ ἐν γένει συμπεριφορά των εἶναι τόσον βάναυσος καὶ ἀπρεπής, ὥστε καθιστοῦν ἀδύνατον τὴν συνεργασίαν, ὁ δὲ ἐργοδότης δὲν δύναται νὰ ἀπαλλαγῇ τοῦ ὑπαλλήλου αὐτοῦ διότι θὰ καταβάλῃ ὁλόκληρον τὴν ἀποζημίωσιν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν εὐχέρειαν εἰς τὸν ἐργοδότην νὰ προσφεύγῃ εἰς τὸ δικαστικὸν ὄργανον καὶ ὁσάκις δυνηθῇ νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι εἶναι βάσιμοι αἱ αἰτιάσεις του, τότε νὰ ἀπαλλάσσεται τοῦ ὑπαλλήλου αὐτοῦ, καταβάλλων μειωμένην ἀποζημίωσιν. Καὶ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ οἱ ἀτίθασσοι ὑπάλληλοι γνωρίζοντες ὅτι ἔχει ἕνα μέσον ὁ ἐργοδότης νὰ ἀπαλλαγῇ αὐτῶν θὰ εἶναι εὐπρεπέστεροι. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε, κ. ὑπουργέ, τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὡς ἰδιαίτερον ἄρθρον 12 μετὰ τὸ ἄρθρον 11.

§279Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐὰν δεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν αὐτὴν θὰ δώσωμεν ἀμέσως μεγάλην ἐργασίαν εἰς τοὺς δικηγόρους, μίαν συμπαθεστάτην δι’ ἐμὲ τάξιν, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐτελείωνον ποτὲ αἱ δίκαι. Εἰς αὐτὸ ποὺ λέγετε ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξουν ἀτίθασοι ὑπάλληλοι καὶ ἐργάται, σᾶς ἀπαντῶ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξουν καὶ κακόπιστοι ἐργοδόται, οἱ ὁποῖοι συνεχῶς νὰ προσπαθοῦν δι’ αὐτοῦ τοῦ μέσου νὰ ἀπολύσουν τοὺς ἐργαζομένους ἄνευ ἀποζημιώσεως.

§280Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν θὰ εἶναι τοῦτο εἰς τὴν αὐθαίρετον κρίσιν των, θὰ κρίνῃ ὁ δικαστής. Ὅταν, κ. ὑπουργέ, δύναταί τις νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς συζύγου του ἐὰν δὲν φέρεται καλῶς, ὅταν δύναται νὰ ἐπιτύχῃ διαζύγιον ἐὰν ἡ σύζυγος φέρεται ὅπως φέρεται ὁ ὑπάλληλος, ὅταν καὶ τὸ τελευταῖον ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον ἐπέτρεψε τὴν ἔξωσιν ἐκ τῆς συστεγάσεως, ἐὰν δημιουργοῦνται ἔριδες καὶ προστριβαί, πῶς θὰ καταδικάσετε ἕνα ἐργοδότην ποὺ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ φέρῃ τὸ βάρος ἑνὸς κακοῦ ὑπαλλήλου;

§281ΣΤ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα, εἰς συμπλήρωσιν τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Βασιλάτου νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Μολονότι, βεβαίως, ἀφετηρία θὰ εἶναι μακροχρόνιοι δικαστικοὶ ἀγῶνες, νομίζω ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ κ. Βασιλάτου, συνδυαζομένη μὲ μίαν προκαταβολὴν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, δεδομένου ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ἐκ τυχὸν δικαστικῆς ἀποφάσεως, ἐὰν οὗτος ἐκέρδιζε, νὰ λαμβάνῃ τὸ ἕν τέταρτον εἰσέτι τῆς προκαταβολῆς ὁ ἐργαζόμενος.

§282Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πέραν τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἀπέρριψεν ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, διετυπώθη ἡ παράκλησις παρὰ πλείστων συναδέλφων, ὅπως ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νομοσχεδίου ἀνατρέξῃ μέχρι τῆς 17)12)54, διότι τὴν ἡμέραν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε τὴν ἀπόφασίν της, ὅπως ἐπαναφέρῃ τὸ καθεστὼς τοῦ ν. 118. Τί θὰ συμβῇ, κ. ὑπουργέ, ἐὰν τελικῶς ἐμμείνετε εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 12 ὡς ἔχει; Ἡ διακήρυξις τῆς Κυβερνήσεως, ἀντὶ νὰ ὠφελήσῃ τοὺς μισθωτοὺς θὰ τοὺς ἔχῃ ζημιώσει, διότι εἰδοποιηθέντες οἱ ἐργοδόται περὶ τῆς ἐπικειμένης ἐπαναφορᾶς τοῦ ν. 118, ἔλαβον τὰ μέτρα των, ὥστε νὰ μὴ ὑπαχθοῦν αἱ ἀπολύσεις εἰς τὸ νέον καθεστώς. Εἶναι ζήτημα στοιχειώδους τάξεως διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ θεσπίσῃ τὴν ἀναδρομικὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου μέχρι τῆς ἡμέρας αὐτῆς.

§283Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ ἡμερομηνία τῆς 9)2)55 εἶναι αὐθαίρετος. Δύο ἡμερομηνίαι εἶναι ἐν προκειμένῳ βασικαί. Ἡ τῆς καταργήσεως τοῦ νόμου, τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ δὲν ἐδέχθη, καὶ ἡ τῆς διακηρύξεως τῆς Κυβερνήσεως, περὶ ἐπαναφορᾶς αὐτοῦ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλῃ νὰ παρεξηγηθῇ ἀπὸ τοὺς μισθωτούς, θὰ πρέπει νὰ ὁρίσῃ ὡς ἡμέραν ἐφαρμογῆς τὴν 17)12)54. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν αὐτήν, διότι αὐτὸ ἐπιβάλλει τὸ καθῆκον της.

§284ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπὸ τῶν κ. κ. Πλαγιάννη, Βασιλάτου, Λυκουρέζου κλπ. ὑπεβλήθη τροπολογία ἔχουσα οὕτω: «...... (ἀναγινώσκει).................................»

§285Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Τὸ ζήτημα αὐτὸ συνεζητήθη διὰ μακρῶν. Παρὰ τὸ ὅτι ὅμως ἐλέχθη ὑπὸ συναδέλφων τινῶν, ὅτι θὰ προσκομισθοῦν στοιχεῖα, οὐδὲν προσεκομίσθη καὶ συνεπῶς δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ, ὅτι τὰ λεχθέντα ὑπ’ αὐτῶν εἶναι σύμφωνα πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς. Τὸ ἄρθρον 11 ἐψηφίσθη;

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§287Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ’ Ἐργ.). Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον τὸ ἄρθρον 11 λέγει: «..... (ἀναγινώσκει).............». ἐψηφίσθη καὶ τὸ ἄρθρον 12. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει.

§288Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ὑπάρχει μία ἀναφορὰ τῆς Ἑνώσεως Κλωστοϋφαντουργῶν Πειραιῶς, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς ὁμαδικὰς ἀπολύσεις τῆς βιομηχανίας Ρετσίνα. Συνεπῶς, τὸ παράδειγμα τὸ ὁποῖον ἐζήτησεν ὁ κ. ὑπουργὸς παρέχεται ἀπὸ τὴν διαμαρτυρίαν αὐτήν.

§289Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐπὶ 1.300 ἀπελύθησαν 77. Δηλ. τὸ 7%.

§290Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἐὰν αἱ ἀπολύσεις δὲν εἶναι τόσον ἀθρόαι, ὡς θὰ τὰς ἐπεθύμει ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ἔχει παρὰ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§291Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Οἱ νόμοι εἶναι μεταβλητοί καὶ ὡς τοιοῦτοι οἱ νεώτεροι καταργοῦν τοὺς προγενεστέρους. Οὕτω, τὰ πρόσωπα, εἴτε φυσικά, εἴτε νομικά, δικαιοῦνται νὰ ἐμπιστεύωνται εἰς τὴν ἔννομον τάξιν, ὅτι ρυθμίσεις καταλαμβανόμεναι, ὑπὸ τὸ κράτος προγενεστέρου νόμου, δὲν θὰ ἀνατρέπωνται ὑπὸ τὸ κράτος νεωτέρου νόμου. Δι’ αὐτὸ πιστεύομεν ὅτι ἡ μεγαλυτέρα ἀρετὴ ἑνὸς νόμου εἶναι νὰ μὴ ἔχῃ τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀναδρομικότητος. Περίεργον λοιπὸν ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ὑπερασπίζει τὴν ἄποψίν του ἐπὶ ἄλλης βάσεως.

§292Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ). Τὴν ἄποψίν μου τὴν ἐξέθεσα ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§293Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Ἀλλὰ δυστυχῶς φοβοῦμαι ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἠμποδίσθη ἐν προκειμένῳ ἀπὸ τοὺς ἑξῆς δύο λόγους: Πρῶτον, διότι ἐξεκίνησεν ἀπὸ ἓν προπατορικὸν ἁμάρτημα, τοῦ ν. 118, καί, δεύτερον, διότι πιστεύει ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει καταληφθῇ ἀπὸ ἕνα σύμπλεγμα κατωτερότητος ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀναδρομικῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Πιστεύει, δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πράγματι δέχεται τὴν ἀναδρομικότητα ὅταν θέτῃ τὴν προθεσμίαν τῆς 9 Φεβρουαρίου ὡς ἀφετηρίαν τοῦ νόμου. Ἐνῷ τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Ἡ μεγαλυτέρα ἀρετὴ τοῦ νόμου εἶναι νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὸ μέλλον καὶ ἡ μεγαλυτέρα του κακία εἶναι νὰ ἀντιδικῇ πρὸς τὸ παρελθόν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ Κυβέρνησις, πιστεύουσα ὅτι διαπράττει τὸ ἀδίκημα τῆς ἀναδρομικότητος, θέλει νὰ τὸ περιορίσῃ. Ἀλλὰ δὲν διαπράττει ἀδίκημα ἀναδρομικότητος, διότι ἡ ἐφαρμογὴ δὲν εἶναι ἀναδρομική. Εἶναι ἁπλῶς ἡ τήρησις τῆς ὑποσχέσεως. Ὁ κ. Συντονιστὴς ἀνήγγειλεν ὅτι ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης δὲν θὰ ἰσχύσῃ ὁ 651. Ἡ δὲ Βουλὴ σύσσωμος παρεδέξατο, ὅτι ὀρθῶς ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ μέτρον ὁ κ. Συντονιστὴς εἶπεν ὅτι δὲν θὰ ἰσχύσῃ. Κατὰ συνέπειαν, σήμερον, δὲν εἴμεθα ὑπὲρ τῆς ἀναδρομικότητος ὅταν συνιστῶμεν ὡς ἀφετηρίαν τὴν 18 Δεκεμβρίου. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εὐνοεῖ οὔτε τοὺς μισθωτούς, οὔτε τοὺς ἐργοδότας. Δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ μὴ θεωρήσωμεν «ταμποῦ» τὴν 9 Δεκεμβρίου.

§294Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι θέτει τὰ ζητήματα κατὰ τὰς ἰδικάς του ἀπόψεις, τὰς ὁποίας φέρει ὡς ἀπηχούσας δῆθεν ὑποχρεώσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς 17 Δεκεμβρίου ἐδήλωσεν ὅτι θὰ ἐπαναφέρῃ τὸν νόμον 118 τροποποιημένον. Ὅταν δὲ κατέληξε πῶς θὰ τὸν ἐπαναφέρῃ, τὸ ἐξήγγειλε καὶ διὰ τῶν ἐφημερίδων, ὥστε ὁ καθένας νὰ γνωρίζῃ ἀπὸ πότε ἐπαναφέρεται ὁ νόμος. Συνεπῶς, ἐὰν ἐπηγαίναμεν εἰς τὰς 17 Δεκεμβρίου, θὰ εἴχομεν ἀναδρομικότητα, ἐνῶ ἡ 9 Φεβρουαρίου δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ἀναδρομικότητος. Διότι ρητῶς ἐδηλώθη, ὅτι ἀπὸ τῆς 9ης Φεβρουαρίου ἰσχύει ὁ νόμος.

§295Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δυοῖν θάττερον. Ἢ οἱ ἐργοδόται διαπυνθανόμενοι ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐντὸς τῆς αὔριον θὰ ἐπανέλθῃ ὁ νόμος 118, ἔσπευσαν νὰ ἐπωφεληθοῦν καὶ τότε διεπράχθησαν ἀδικίαι καὶ ἐγένοντο ὁμαδικαὶ ἀπολύσεις, ὁπότε ἔχομεν μίαν σοβαρωτάτην ἀδικίαν, τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐπανορθώσῃ ἤ δὲν ἔγιναν αἱ καταχρήσεις, δὲν συνέβησαν ἀδικίαι, ὁπότε δὲν βλέπω τὸν λόγον διατί νὰ μὴ θελήσωμεν νὰ τηρήσωμεν τὰς δοθείσας ὑποσχέσεις. Δέχομαι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος κύριος ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὑποστηρίζει, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀποδεδειγμένον ὅτι ἐγένοντο ὁμαδικαὶ ἀπολύσεις. Καὶ ἐὰν τοῦτο ἀληθεύῃ εἶναι ἕνα ἐπὶ πλέον ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ τηρήσῃ τὰς ὑποσχέσεις της. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς 17 Δεκεμβρίου καὶ νὰ λέγῃ ὅτι ἀναγνωρίζει ὅτι ἔγινε μία ἀδικία εἰς βάρος τῶν μισθωτῶν, τὴν ὁποίαν θὰ ἄρῃ. Καὶ μάλιστα ἐπὶ λέξει ἀναγράφεται εἰς τὰ Πρακτικά, ὅτι «ἐντὸς τῆς αὔριον θὰ κληθοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐργασίας διὰ νὰ συντάξουν τὸν νόμον». Καὶ ἐπειδὴ παρήρχοντο ἑβδομάδες καὶ διέρρευσε μὴν ὁλόκληρος, κατέθεσα ἐπερώτησιν διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς ὑποβολῆς τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μοῦ ἀπήντησεν ὅτι κατατίθεται ὁσονούπω. Καὶ κατετέθη τὴν 9ην Φεβρουαρίου. Βεβαίως ὑπεστήριξεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ὑπῆρχον νομοτεχνικαὶ δυσκολίαι. Δεκτόν. Ἀλλ’ οἱ ἐργοδόται, οἱ ὁποῖοι ἐγνώριζον ἀπὸ τῆς 17ης Δεκεμβρίου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπανορθώσῃ τὴν προσγενομένην εἰς τοὺς μισθωτοὺς ἀδικίαν, ὤφειλον νὰ συμμορφωθοῦν μὲ τὸ κήρυγμα τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ μὴ προβοῦν εἰς ἀπολύσεις. Ἐὰν προέβησαν εἰς ἀπολύσεις διὰ τῆς ἀναδρομικότητος τοῦ νόμου, θὰ κληθοῦν νὰ καταβάλουν ἀποζημιώσεις. Δὲν νομίζομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι δεσμευμένη καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ὑπόσχεται, ὅτι θὰ ἐπανορθώσῃ μίαν ἀδικίαν καὶ κατόπιν νὰ ἔρχεται καὶ νὰ καθορίζῃ μίαν ἡμερομηνίαν, ἡ ὁποία εἶναι καὶ διαβλητή. Διότι πῶς τις δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ἡ ἡμερομηνία αὐτὴ θεραπεύει τὰ συμφέροντα τοῦ ἄλφα ἤ προσκρούει εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ βῆτα. Χάριν τῆς εὐπρεπείας καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ ὁρισθῇ ἡ 18 Δεκεμβρίου. Ἐπ’ αὐτοῦ ἡμεῖς ἐμμένομεν καὶ νομίζομεν, ὅτι τοιουτοτρόπως καὶ τὸ γόητρον τῆς Κυβερνήσεως προστατεύομεν.

§296Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐζήτησε συγκεκριμένα στοιχεῖα περὶ ὁμαδικῶν ἀπολύσεων. Τοῦ τὰ προσκομίζω. Εὑρίσκονται εἰς τὴν σημερινὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Εἶναι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 10 ἀναφορὰ ἡ ἀφορῶσα τὸ ὑπουργεῖον Ἐργασίας διὰ τῆς ὁποίας οἱ κλωστοϋφαντουργοὶ Πειραιῶς διαμαρτύρονται δι’ ὁμαδικὰς ἀπολύσεις ἐργατῶν ἐκ τοῦ ἐργοστασίου Ρετσίνα. Ἰδοὺ μία μαρτυρία, κ. ὑπουργέ.

§297Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Πότε ἔγιναν αἱ ἀπολύσεις αὐταί;

§298Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔγιναν μετὰ τὴν 9ην Φεβρουαρίου.

§299Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κύριε συνάδελφε, αἱ ἀπολύσεις αὐταὶ καλύπτονται διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου.

§300Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἔγιναν μετὰ τὰς 17 Δεκεμβρίου. Αὐτὸ ἔχει σημασίαν.

§301Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει.

§302ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 12 ὡς ἔχει. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§303ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὸ σύνολον.

§304ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, μάλιστα.

§305ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ καταγγελίας τῆς σχέσεως ἐργασίας διατάξεων», ὡς ἐτροποποιήθη. «Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2131)22.12.54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§306Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὴν παραίτησιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἐξεκενώθη ἡ θέσις τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας. Καὶ ἐνῷ ὑπάρχει ἕτερος ἀρχηγὸς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ὁ κ. Πανόπουλος, ἐκλεκτὸς τῶν ἐκλεκτῶν ἀστυνομικῶν, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀνέθεσεν εἰς αὐτὸν τὰ καθήκοντα ἀλλὰ τὰ ἀνέθεσεν εἰς ἄλλον ἐπίσης καλόν. Ἐπειδὴ δὲ ὁ νῦν ἀρχηγὸς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων κατελαμβάνετο ἀπὸ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας, ἡ Κυβέρνησις, δι’ ὑπουργικῆς ἀποφάσεως ηὔξησεν τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ ἔρχεται νὰ κυρώσῃ τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Τὸν παρελθόντα Φεβρουάριον ὑπέβαλον ἐρώτησιν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Ἐρωτοῦσα τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ ποῖον λόγον δὲν ἀνέθετον τὰ καθήκοντα τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων εἰς τὸν κ. Πανόπουλον. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς μοῦ ἀπήντησεν διὰ τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων κ. Πανόπουλος ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα, διότι ἡ παραμονή του ἐν τῇ ἐνεργῷ ὑπηρεσίᾳ ἐθεωρήθη ὡς μὴ προάγουσα τὰ συμφέροντα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Κύριοι βουλευταί, ὅλοι οἱ γνωρίζοντες τὸν ἐξαίρετον αὐτὸν ἀστυνομικόν, κατελήφθησαν ὑπὸ ἀγανακτήσεως, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ κ. Πανόπουλος, διακεκριμένος ἀστυνομικός, καὶ διὰ τὸ ἦθος του καὶ διὰ τὴν τιμιότητά του καὶ διὰ τὰς μεγάλας ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὴν Πατρίδα, θὰ ἦτο ἀσφαλῶς ὁ καταλληλότερος διὰ τὴν ἀρχηγίαν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Ἀπόδειξις ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀληθές, καὶ αὐτὸς ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ Στρατάρχης Παπάγος, ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ εἰς δημοσίαν συγκέντρωσιν ἔχει πλέξει τὸ ἐγκώμιον τοῦ κ. Πανοπούλου, τόσον διὰ τὸ ἦθος καὶ τὴν τιμιότητά του, ὅσον καὶ διὰ τὰς ἐξαιρετικὰς ἱκανότητάς του, ἐπιπροσθέτως δηλώσας «ὅτι δὲν τὸν γνωρίζει οὔτε κἂν προσωπικῶς». Ἐκτὸς αὐτοῦ, κ. βουλευταί, ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἔθεσεν τὸν κ. Πανόπουλον εἰς διαθεσιμότητα, ὁ κ. Λυκουρέζος, ἐρωτηθεὶς ὑπὸ τῶν δημοσιογράφων, ἐδήλωσεν: «Ὁ κ. Πανόπουλος δὲν ἐτέθη παρ’ ἐμοῦ εἰς διαθεσιμότητα, διότι ἡ παραμονή του εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν δὲν ἦτο τάχα συμφέρουσα εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Σῶμα. Ἀντιθέτως πιστεύω, ὅτι εἶναι ἐκ τῶν ἱκανωτέρων ἀξιωματικῶν τῆς Ἀστυνομίας». Καὶ αἱ ἐφημερίδες αὐτῶν τῶν ἡμερῶν ἀνέγραψαν καὶ τὰς δηλώσεις ἄλλων πολιτικῶν ἀνδρῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοῦ ἐντίμου ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος διοικήσας ἐπανειλημμένως τὴν χώραν καὶ ὡς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὡς ὑπουργὸς ἔχει καὶ ἐν τῇ Μέσῃ Ἀνατολῇ καὶ ἐνταῦθα σαφῆ ἀντίληψιν τῆς ἱκανότητος τοῦ ἀξιωματικοῦ αὐτοῦ τῆς Ἀστυνομίας. Ὁ κ. Βενιζέλος εἶπε τὰ ἑξῆς: «Ὁμολογῶ, ὅτι μὲ κατάπληξιν ἀνέγνωσα τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Χαβίνη. Ἠμπορεῖ ὁ κ. Πανόπουλος νὰ μὴν εἶναι ἀρεστὸς εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλ’ οὐδέποτε ἠκούσθη ὑπὸ οὐδένα, ὅτι ὁ ἐκλεκτὸς αὐτὸς ἀξιωματικὸς δὲν προῆγε τὰ συμφέροντα τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σώματος». Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅταν ἔκαμε τὰς δηλώσεις αὐτὰς ὅτι δὲν προάγονται τὰ συμφέροντα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων μὲ τὴν παραμονὴν τοῦ κ. Πανοπούλου, ὀφείλει νὰ φέρῃ καὶ τὰς ἀποδείξεις. Δὲν δύναται ἕνας ὑπουργὸς νὰ λέγῃ τοιαῦτα σοβαρὰ πράγματα εἰς βάρος ἑνὸς ἱκανωτάτου ἀξιωματούχου, ὅταν δὲν ἔχῃ ἀποδείξεις. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν πιεσθεὶς ὑπὸ τῶν δημοσιογράφων, ἐδήλωσεν, ὅτι τάχα γίνεται ἔλεγχος ἐναντίον του. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑφυπουργόν, πότε διετάχθη ὁ ἔλεγχος; Διὰ ποίαν αἰτίαν διετάχθη; Διὰ ποίας συγκεκριμένας κατηγορίας, εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται σήμερον ὁ ἔλεγχος, καὶ εἰς ποῖον ἀνετέθη; Ἐὰν δὲν ἀπαντήσητε λεπτομερῶς εἰς αὐτό, κ. ὑπουργὲ τῆς Ἀσφαλείας, θὰ ἔχετε διαπράξει ἕν βαρὺ σφάλμα, ἀποδώσαντες τοιαύτην κατηγορίαν εἰς τὸν ἐκλεκτὸν αὐτὸν ἀξιωματικὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, τὸν ἐκλεκτὸν τῶν ἐκλεκτῶν.

§307ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπερώτησιν κάμνετε;

§308Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μάλιστα ἐπερώτησιν, εἰς τὰ νομοσχέδια, ὅταν θέλετε νὰ ὑποστηρίξετε μίαν ἄποψιν, κατηγορεῖτε τὴν Κυβέρνησιν. Διότι ὁ κ. Πανόπουλος, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος διεξήγαγεν ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καθ’ ὅλον τὸ διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ἀπεκαλύφθη ἡ συνωμοτικὴ δρᾶσις τῶν κομμουνιστῶν. Διότι ὁ κ. Πανόπουλος εἶναι ἐκεῖνος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνετέθη τὸ πρῶτον ἡ κατασκοπεία καὶ ἡ ὀργάνωσις τῆς ἀμύνης, ὅταν ἀνεχώρησαν ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ Βασιλεῖς τὸ 1941. Διότι ὁ κ. Πανόπουλος φημίζεται διὰ τὴν μεγάλην του ἱκανότητα, τὴν ἰδιοφυΐαν του τὴν ἀστυνομικήν. Καὶ ὅμως αὐτὸν τὸν ἀξιωματικὸν τὸν παραγκωνίζομεν καὶ τὸν θέτομεν εἰς διαθεσιμότητα, διότι ἡ παραμονή του εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ἀρχηγίαν τοῦ Σώματος, καὶ ὄχι νὰ παραμένῃ εἰς ἀχρηστίαν. Θὰ ἀναμείνω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ, διὰ νὰ ἴδω κατὰ πόσον εἶναι δικαιολογημένη ἡ παραγκώνισις τοῦ ἐξαιρετικοῦ αὐτοῦ ἀστυνομικοῦ. Καὶ περιμένω ἐπίσης, τί ὁ κ. Λυκουρέζος, ὁ ὁποῖος ἔχει σαφῆ ἀντίληψιν τῆς καταστάσεως, θὰ ἀνακοινώσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐπιφυλασσόμενος νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τὸ βῆμα.

§309Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν θὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων. Θ’ ἀντιταχθῶ εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει διὰ νόμου καὶ περιστατικῶς νὰ παρατείνωμεν τὸ ὅριον ἡλικίας, ἀνωτάτων κρατικῶν λειτουργῶν. Διότι ἂν τὸ ψηφίσωμεν θ’ ἀπετέλει κακὴν ἀρχὴν καὶ δὲν θὰ εἴμεθα βάσιμοι, ὅτι θὰ τηρηθῇ ἡ ἀρχὴ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, τὸ ὁποῖον ζητοῦν οἱ νέοι. Διότι θὰ εἴπουν ὅτι παρατείνεται τὸ ὅριον ἡλικίας τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου, τοῦ Α, τοῦ Β ὑπαλλήλου καὶ ἔτσι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἐξέλιξις εἰς τὴν σταδιοδρομίαν τῶν κρατικῶν λειτουργῶν. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἡ Κυβέρνησις θεσπίζει ἕνα νόμον καὶ τῆς ἐδώσαμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἐκκαθαρίσεως. Ἐκράτησε 24 νομίζω ἀνωτάτους ἀστυνομικοὺς ὑπαλλήλους. Αὐτοὶ ὅλοι ἔχουν τὴν φιλοδοξίαν νὰ ἐξελιχθοῦν εἰς τὴν ἀρχηγίαν. Διότι ὅταν κανεὶς φθάσῃ εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν, πρέπει νὰ διοικήσῃ καὶ αὐτός. Αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι τώρα θὰ αἰσθανθοῦν τὸ αἴσθημα τοῦ μαρασμοῦ, διότι σήμερον παρατείνεται τὸ ὅριον ἡλικίας τοῦ σημερινοῦ ἀρχηγοῦ, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄριστος. Αὔριον, ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ ἄλλη Κυβέρνησις καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων τοποθετῶ ἕνα στρατηγόν, ἢ ἐξ ἄλλης κρατικῆς ὑπηρεσίας. Καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς λειτουργούς, εἰς τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ἐμπνεύσητε τὸ αἴσθημα τῆς προόδου, ὅτι κάποτε καὶ αὐτοὶ θὰ ἔλθουν εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Σώματος, τοὺς μαραζώνετε. Ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, ὥστε νὰ μὴν ἐπαναλαμβάνεται αὐτὸ εἰς κάθε περίστασιν, διότι ἔτσι θ’ ἀνατραπῇ ἡ τάξις εἰς ὅλας τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας.

§310ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον.

§311Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἶναι, κ. βουλευταί, νομίζω, βαρεῖα ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἐπὶ μῆνας ἤδη διατηρεῖ ἐν ἐκκρεμότητι τὸ θέμα τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, κατ’ ἀρχὴν θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα ἀντίθετοι διότι παραβιάζει μίαν θεμελιώδη ἀρχήν: τὴν τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Μίαν δικαιολογίαν ἔχει τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς τιθέμενον νομοσχέδιον, ὅτι ἀφορᾷ ἀξιωματικὸν τῆς Ἀστυνομίας, ὁ ὁποῖος κατὰ κοινὴν ἀναγνώρισιν νομίζω, εἶναι ἐκλεκτός, ἱκανὸς καὶ ἀνωτέρου ἤθους ἀξιωματικός.

§312Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μάλιστα.

§313Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Αὐτὴν τὴν δικαιολογίαν μόνον ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὸ νομοσχέδιον καίτοι ἐπαναλαμβάνω ὅτι διασπᾷ ἀρχὴν θεμελιώδη, ἀρχὴν τὴν ὁποίαν καθόσον ἐγὼ γνωρίζω, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ εἶχε τηρήσει μέχρι σήμερον. Αἱ ἰδιότητες τοῦ ἀξιωματικοῦ διὰ τὸν ὁποῖον προβλέπει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἀπετέλεσαν καὶ τὴν δικαιολογίαν, ὅπως καὶ τότε ἀνέπτυξα ἀπὸ τοῦ βήματος ὡς ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τοῦ καθορισμοῦ ἰδιαιτέρου ὁρίου ἡλικίας διὰ τὸν ἐπιθεωρητὴν τοῦ Σώματος. Ὁ ἐπιθεωρητὴς δὲν εἶναι βαθμός. Ὁ εἷς ἐκ τῶν διευθυντῶν Αʹ ἀσκεῖ καθήκοντα ἐπιθεωρητοῦ. Ἀλλὰ ἐπειδὴ κατὰ τὸν ὀργανισμὸν τῆς Ἀστυνομίας ἀφ’ ἧς τοῦ ἀνατεθοῦν τὰ καθήκοντα μόνον κατόπιν εἰδικῆς διαδικασίας καὶ δι’ ἐξαιρετικοὺς λόγους δύναται νὰ τοῦ ἀφαιρεθοῦν καὶ ἐπειδὴ τὴν θέσιν τοῦ ἐπιθεωρητοῦ κατεῖχεν ἀξιωματικὸς ἐκλεκτὸς καὶ ἀνωτέρου ἤθους, οἷος εἶναι ὁ κ. Λεονταρίτης, ὁ ὁποῖος τότε, τὸ 1953, κατελαμβάνετο ὑπὸ τοῦ καθιερωμένου ὁρίου ἡλικίας, ἐνόμισα ὀρθὸν καὶ εἰσηγήθην πρὸς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία καὶ ἀπεδέχθη τὴν σχετικὴν διάταξιν. Κατ’ αὐτὴν διὰ τὸν ἐπιθεωρητὴν τοῦ Σώματος καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ στερηθῇ ἡ Ἀστυνομία τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ κ. Λεονταρίτου, καθιερώθη εἰδικὸν ὅριον ἡλικίας τὸ τοῦ 60οῦ ἔτους. Ἀλλὰ ὁ ἐκ Πρεβέζης κ. συνάδελφος, ἔθιξε καὶ ἄλλα ζητήματα καὶ μὲ προεκάλεσεν ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ὁμιλήσω. Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν, ἐφόσον καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐγένετο σχετικὴ συζήτησις, νὰ ἐπαναλάβω, κ. βουλευταί, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας ἐδήλωσα. Ὁμολογῶ ὅτι ἔμεινα κατάπληκτος ὅταν ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐδήλου ὅτι ὁ κ. Πανόπουλος ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα, διότι ἡ παραμονή του εἰς τὴν Ἀστυνομίαν δὲν προῆγε τὰ συμφέροντα τοῦ Σώματος. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ἀπολύτως ἁρμόδιος νὰ εἴπῃ διατὶ διατηρεῖται ἀκόμη εἰς διαθεσιμότητα ὁ κ. Πανόπουλος. Διότι δικαίωμά του εἶναι νὰ τὸν διατηρήσῃ ἢ νὰ τὸν ἀνακαλέσῃ ἐκ τῆς διαθεσιμότητος. Καὶ διὰ νὰ τὸν διατηρῇ εἶχεν ἴσως ὡρισμένους λόγους, ὅπως θὰ ἔχῃ καὶ διὰ νὰ τὸν ἀνακαλέσῃ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ἐξαιρετικὰ δύσκολον νὰ εἴπῃ διατὶ ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα ὅταν ἐκ τοῦ φακέλλου τοῦ κ. Πανοπούλου, οὐδὲν ἀπολύτως προκύπτῃ, διατὶ ὁ κ. Πανόπουλος ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα;

§314ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. Σεῖς δὲν τὸν ἐθέσατε τότε; Διατὶ τὸν ἐθέσατε;

§315Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μάλιστα. Ἐγὼ τὸν ἔθεσα. Νὰ μὴ βιάζεσθε. Καὶ μοῦ φαίνεται δὲν μὲ παρηκολουθήσατε, διότι ἐὰν μὲ παρηκολουθούσατε, δὲν θὰ ἐκάμνατε αὐτὴν τὴν ἄστοχην διακοπήν. Ὁ κ. Πανόπουλος, κ. βουλευταί, εἶναι πράγματι καὶ ἐκλεκτὸς καὶ ἱκανώτατος ἀξιωματικὸς τῆς Ἀστυνομίας. Καὶ ἡ γνώμη αὐτὴ δὲν εἶναι μόνον ἰδική μου, εἶναι γνώμη ἡ ὁποία νομίζω ὅτι κοινῶς διατυποῦται. Εἶναι γνώμη τὴν ὁποίαν καὶ αὐτὸς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὡς ἀρχηγὸς τῆς ἀντιπολιτεύσεως διετύπωσεν. Συνεπῶς ἐφ’ ὅσον ἐκ τοῦ φακέλλου τοῦ κ. Πανοπούλου, δὲν προκύπτουν οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα ἐξεπλάγην ὅταν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν ὅτι ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα, διότι τάχα ἡ παραμονή του ἐν ὑπηρεσίᾳ δὲν προῆγε τὰ συμφέροντα τοῦ ἀστυνομικοῦ Σώματος. Ἀντιθέτως, φρονῶ, ὅτι ὁ κ. Πανόπουλος εἶναι ἐκλεκτὸς καὶ ἱκανώτατος ἀξιωματικὸς καὶ ἡ παραμονή του εἰς τὴν Ἀστυνομίαν θὰ προῆγε τὰ συμφέροντα τοῦ ἀστυνομικοῦ Σώματος. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι δὲν θὰ εἶχον δυσκολίαν νὰ ἐκθέσω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διατὶ ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα, ἐὰν θὰ ἐνόμιζον ὅτι διὰ λόγους στοιχειώδους πολιτικῆς τάξεως δὲν ἀνήκει εἰς ἐμὲ ἡ σχετικὴ πρωτοβουλία. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δύναται ἐὰν θέλῃ νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις, διατὶ ὁ κ. Πανόπουλος τότε ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα. Διότι ἐπὶ τέλους μὴ λησμονοῦμεν, ὅτι διετέλεσα μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀκολουθήσω τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησαν οἱ ἐν τῇ Κυβερνήσει παραμείναντες συνάδελφοι κατηγοροῦντες πρώην συναδέλφους των. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἀνήκει εἰς ἐμὲ πρώην ἁπλοῦν μέλος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ εἴπω πράγματα ἀναφερόμενα εἰς τὴν τότε κυβερνητικὴν γραμμήν. Ἀλλὰ δύναμαι νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν...

§316Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Ἐὰν ταῦτα τὰ ὁποῖα λέγετε σήμερον ἴσχυον καὶ τότε καὶ δὲν ἤσαστε σύμφωνος, εἴχατε στοιχειώδη ὑποχρέωσιν νὰ παραιτηθῆτε τότε ἀπὸ εὐθιξίαν καὶ νὰ μὴ τὰ ἐπικαλῆσθε αὐτὰ σήμερον.

§317Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὁ κ. Δαβάκης ὡμίλησε περὶ εὐθιξίας. Φαίνεται ὅτι ἀγνοεῖ τὴν λέξιν, διότι δὲν πρόκειται περὶ εὐθιξίας.

§318Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Τὴν ἐννοῶ καὶ τὴν κατέχω καλλίτερα ἀπὸ σᾶς, ὁ ὁποῖος τὴν ἐπικαλεῖσθε, διότι ὀφείλετε νὰ τὸ ἀποδείξητε αὐτό.

§319Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν πρόκειται ν’ ἀπαντήσω εἰς τὰς ἐριστικὰς διακοπάς σας. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε ἐπὶ θέματος τὸ ὁποῖον ἀγνοεῖτε. Θέλω νὰ εἴπω τοῦτο, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξεν ἐπὶ τοῦ θέματος γραμμὴ κυβερνητική, ἁρμόδιος νὰ δώσῃ τὴν ἐξήγησιν εἶναι ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Πανόπουλος δὲν ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα, διότι τάχα ἡ παραμονή του εἰς τὸ Σῶμα δὲν προῆγε τὰ συμφέροντα τῆς Ἀστυνομίας. Τὸ διὰ ποίους λόγους ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα, αὐτὸ εἶναι θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ λάβῃ θέσιν ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως ἢ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὰ νομίζω, ὅτι μοῦ ἐπιβάλλεται νὰ εἴπω χάριν τῆς ἀληθείας. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§321Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Κύριοι βουλευταί κατὰ τὸ τέλος τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου δύο ἀρχηγοὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἐτέλουν ἐν διαθεσιμότητι. Καθήκοντα ἀρχηγοῦ ἐξετέλει ὁ ἐπιθεωρητὴς τοῦ Σώματος, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ τέλος Δεκεμβρίου κατελαμβάνετο ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας. Θὰ ἀντιμετώπιζε σοβαρωτάτας δυσχερείας ἡ Κυβέρνησις ἐὰν καταλαμβανόμενος ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας ὁ ἐπιθεωρητὴς τοῦ Σώματος ἀπεχώρει καὶ συνεπῶς ἔπαυεν ἀσκῶν τὰ καθήκοντα τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας, θὰ ἀντιμετώπιζεν, ἐπαναλαμβάνω, δυσχερείας διότι καὶ οἱ δύο ἀρχηγοὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἐτέλουν ἐν διαθεσιμότητι ἀλλὰ καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις ποία θὰ ἦτο ἡ ἀπόφασις τοῦ ἁρμοδίου ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου παρὰ τῷ ὁποίῳ τότε ἦτο ἐκκρεμὴς ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν δύο ἀρχηγῶν. Πρὸς τούτοις ἀνέκυψεν ἐν συνεχείᾳ καὶ ὁ πειθαρχικὸς ἔλεγχος τοῦ ἑτέρου τῶν ἀρχηγῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε, κ. βουλευταί, ὅτι κατάστασις σχεδὸν ἀνάγκης ὑπεχρέωσε τὴν Κυβέρνησιν ὑπ’ εὐθύνη της νὰ παρατείνῃ τὸ ὅριον τοῦ ἀσκοῦντος καθήκοντα ἀρχηγοῦ τοῦ Σώματος καὶ φέρει ἤδη τὴν πρᾶξιν αὐτὴν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς κύρωσιν. Νομίζω ὅτι δι’ αὐτῶν τῶν ὀλίγων ἔδωκα καὶ τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀγαπητὸν κ. Χαβίνην, ὁ ὁποῖος ἐξενίσθη ἐκ τοῦ περιεχομένου μᾶλλον τῆς ἐγγράφου μου ἀπαντήσεως, ἡ ὁποία ἐδόθη σχετικῶς μὲ ἐρώτησιν κατατεθεῖσαν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Καὶ ἀπὸ μιᾶς ἀπόψεως ἐξηγῶ τὴν ἀπορίαν τοῦ κ. Χαβίνη, διότι βεβαίως ἀγνοεῖ, ὅτι καθ’ ὃν χρόνον ἐδίδετο ἡ ἀπάντησις ἐμοῦ ὡς ὑπευθύνου ὑπουργοῦ διεξήγετο ἔλεγχος ὑπηρεσιακός, εἰς βάρος τοῦ κ. Πανοπούλου τελοῦντος τότε ἐν διαθεσιμότητι ἐξ ἀποφάσεως τοῦ ἐπίσης ἀποροῦντος ἤδη κ. Λυκουρέζου. Ἤδη, πιστεύω, ὅτι πληροφορούμενος ὁ κ. Χαβίνης, ἐὰν τὸ ἠγνόει, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου αὐτοῦ βήματος, ὅτι εἶχεν ἀρχίσει ἔλεγχος ὑπηρεσιακὸς ὅταν κατέθετε τὴν ἐρώτησιν καὶ εἶναι ἐκκρεμὴς εἰσέτι ὁ ἀσκούμενος πειθαρχικὸς ἔλεγχος θὰ συνομολογήσῃ μετ’ ἐμοῦ, ὅτι εὑρίσκομαι ἐν δικαίῳ ἀπαντῶν ὡς ἀπήντησα. Ἐπιθυμῶ νὰ πιστεύσητε, κ. βουλευταί, ὅτι αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῆς ἀνάγκης ὅπως ἐπικρατήσῃ αὐστηρῶς πνεῦμα πειθαρχίας καὶ γαλήνης εἰς τὰ τῆς διοικήσεως καὶ λειτουργίας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ὅλοι οἱ Κρατικοὶ Ὀργανισμοί, ἰδιαιτέρως ὅμως καὶ κατ’ ἐξοχὴν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας δὲν πρέπει, ὁπωσδήποτε καὶ ἐξ οἱουδήποτε λόγου νὰ διαταράσσωνται μονίμως ἀπὸ προσωπικὰ ζητήματα καὶ προσωπικὰς περιπτώσεις. Ἀτυχῶς, τοῦτο συνέβαινεν εἰς τὸ παρελθόν. Δὲν νομίζω ὅτι ὅταν ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπιχειρῆται ἡ παρεμβολὴ προσωπικῶν θεμάτων εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν γαλήνην καὶ τὴν τάξιν εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας, ὅτι ἐξυπηρετεῖται τὸ συμφέρον τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Λυποῦμαι, διότι συνάδελφος χρηματίσας ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὸ πνεῦμα αὐτό, ὅταν ἀπεμακρύνθη ἐκ τοῦ ὑπουργείου... Δὲν εἶμαι, ἀσφαλῶς, ὡς γνωρίζει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὁ ὑπεύθυνος ὑπουργός, διότι ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ἀρχηγὸς τοῦ Σώματος. Ἀλλὰ τεκμέρεται, βεβαιοῦται, ἤ ἀποδεικνύεται διὰ τὸν μὴ γνωρίζοντα καὶ μὴ ἔχοντα εἰς τὴν διάθεσίν του, ὅπως εἶσθε σεῖς οἱ Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ κρίνετε, ὅτι ὅταν τίθεται εἰς διαθεσιμότητα ὑποτίθεται, ὅτι τίθεται εἰς διαθεσιμότητα, διότι κρίνεται ὅτι ἡ ἐν ἐνεργείᾳ ὑπηρεσία του δὲν εἶναι χρήσιμος διὰ νὰ μὴ εἴπω ἄλλο τι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Διότι εἶναι εἰς βάρος ἐκείνου τοῦ ὑπουργοῦ, τοῦ ὑπευθύνου, ὁ ὁποῖος θέτει εἰς διαθεσιμότητα, χωρὶς νὰ συντρέχῃ κανεὶς λόγος καὶ μάλιστα ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι ἡ θέσις τοῦ ὑπουργοῦ αὐτοῦ δὲν εἶναι εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ὅταν δὲν συντρέχῃ, ἐπαναλαμβάνω σοβαρώτατος λόγος, ὁ ὁποῖος νὰ ὑποχρεώνῃ τὴν Κυβέρνησιν νὰ θέτῃ εἰς διαθεσιμότητα στέλεχος καὶ πολὺ περίεργον ὅταν ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ ὅταν δὲν εἶναι ὑπουργὸς ἀπαρνῆται τὸν ἑαυτόν του. (Χειροκροτήματα). Δὲν θέλω ἀπὸ τοῦ βήματος νὰ ἀπασχοληθῶ περισσότερον μὲ τὸ θέμα, δὲν θέλω νὰ ἀφήσω κανένα ὑπαινιγμὸν κατὰ τοῦ συναδέλφου κ. Λυκουρέζου, ὁ ὁποῖος ἐπὶ μακρὸν ἤσκησε τὰ καθήκοντα τοῦ ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν καὶ ὁ ὁποῖος ἔθεσε τοὺς περὶ οὗ ὁ λόγος ἀξ)κοὺς εἰς διαθεσιμότητα καὶ διετήρησεν ἐπὶ τόσον μακρὸν χρονικὸν διάστημα χωρὶς σήμερον νὰ δοκιμάσῃ τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης ὅταν λέγῃ ὅτι δὲν συνέτρεχε λόγος νὰ τοὺς θέσῃ εἰς διαθεσιμότητα. Εἶναι τοὐλάχιστον πολιτικῶς ἄηθες ὅταν ἀποβάλῃ κανεὶς τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπουργοῦ καὶ κατὰ πολὺ καθυστερημένος νὰ ἔρχεται νὰ ἀρνῆται τὴν πρᾶξίν του περὶ θέσεως εἰς διαθεσιμότητα διὰ λόγους ὑπαρκτοὺς ἢ ἀνυπάρκτους, δὲν ἐνδιαφέρομαι παντάπασιν, (χειροκροτήματα), οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν εἰς τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Θὰ συνωμολογήσητε κ. συνάδελφοι, ἀδιακρίτως παρατάξεως, ὅτι τὰ καλῶς ἐννοούμενα ἤθη, τὰ πολιτικά, δὲν συγχωροῦν τοιαύτην ἐμφάνισιν τοῦ πρώην συναδέλφου. (Χειροκροτήματα). Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται, διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ σχέδιον νόμου, δι’ αὐτοῦ νὰ κυρωθῇ μία κατάστασις, δημιουργηθεῖσα ἐκ τοῦ παρελθόντος διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ νὰ νομιμοποιηθοῦν καὶ ὅλαι αἱ πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἀπέρρευσαν ἐκ τῆς ἀναθέσεως τῶν καθηκόντων εἰς τὸν καταληφθέντα ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Ἡ κύρωσις θὰ παράσχῃ καὶ τὴν δυνατότητα νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ γαλήνη καὶ νὰ ἀπομακρυνθῇ τὸ πνεῦμα τοῦ παραγοντισμοῦ, τὸ ὁποῖον πολὺ ἐταλαιπώρησε τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, τὸ πνεῦμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἑκάστοτε ἐπροσωποποίει τὰ ζητήματα καὶ τὰ προβλήματα τοῦ Σώματος καὶ μετέθετε τὰς ὑπηρεσιακὰς ἀπόψεις καὶ τὰ καλῶς ἐννοούμενα συμφέροντα τοῦ λεπτοτάτου ἀποστολῆς Σώματος τῆς Ἀστυνομίας εἰς καθαρῶς προσωπικὰ ζητήματα. Ἡμεῖς εἴμεθα ξένοι καὶ καταδικάζομεν τὴν νοοτροπίαν αὐτὴν καὶ τὰς ἀρχὰς αὐτάς. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§322Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Φαίνεται κ. βουλευταί, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐλησμόνησε ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος προεκάλεσε τὸ ζήτημα καὶ δημοσίᾳ πρό τινος καιροῦ συνεζήτησεν, ἐπὶ τοῦ θέματος. Καὶ λησμονήσας φαίνεται αὐτὸς ὡμίλησεν, ὡς ὡμίλησεν, εἰπών, ὅτι οἱ ἀπομακρυνόμενοι τοῦ ὑπουργείου ὑπουργοί, δὲν πρέπει νὰ ἀπομακρύνωνται καὶ ἀπὸ τοῦ πνεύματος, τὸ ὁποῖον τοὺς διέπει ὅταν εἶναι ὑπουργοί, δηλαδὴ νὰ ἀποφεύγεται πᾶσα δημοσία συζήτησις περὶ θεμάτων προσωπικῶν, ἀναγομένων εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας.

§323Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Δὲν εἶπον ἀκριβῶς αὐτό. Ἡ δημοσία συζήτησις εἶναι ἄσχετος μὲ τὴν ἄρνησιν τῶν πράξεών μας.

§324Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀρνήσεως τῶν πράξεών μας. Τί εἴπατε; Νομίζω αὐτὸ εἴπατε. Ἐὰν ὅμως δὲν ἐννοούσατε αὐτό, ἐξηγηθῆτε.

§325Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Εἶπον, ὅτι καὶ ἐὰν κανεὶς ἀποβάλῃ τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπουργοῦ, δὲν παύει νὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην τῶν πράξεών του.

§326Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Βλέπω, ὅτι ἐλησμονήσατε, ὅτι αὐτὸ τὸ εἴπατε κατόπιν. Ἐν πρώτοις λοιπὸν εἴπατε αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπον. Κατόπιν ὡμιλήσατε περὶ εὐθύνης, καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Θὰ ἀκολουθήσω τὴν σειρὰν τοῦ λόγου σας. Ὀρθῶς ὑπεστηρίξατε, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον, νὰ μὴ γίνωνται δημοσίᾳ συζητήσεις, προκειμένου περὶ θεμάτων ἀναγομένων εἰς τὰ πρόσωπα, ἢ θέματα ἀναγομένων εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ὀργάνωσιν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἐπιτελοῦν μεγάλην ἐθνικὴν ἀποστολήν. Καὶ πρέπει νὰ μείνουν ἀπερίσπαστα, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐπιτελέσουν ἐπιτυχῶς τὴν ἀποστολήν των. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς εἴμεθα σύμφωνοι, κ. ὑφυπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐκεῖ ὅπου δὲν εἴμεθα σύμφωνοι, εἶναι, ὅταν ὑπαινίσσεσθε, ὅτι τάχα ὁ ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος, ἐλησμόνησε τὴν ἀρχὴν αὐτήν, ὅταν ἀπεχώρησε τοῦ ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Θὰ ἤρκει νὰ σᾶς ὑπομνήσω, ὅτι οὐδέποτε μέχρι σήμερον ὡμίλησα, εἴτε δημοσίᾳ εἴτε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐπὶ οἱουδήποτε θέματος προσώπων, σχετιζομένων μὲ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, καίτοι εἶχον εὐλόγους πρὸς τοῦτο ἀφορμάς. Λησμονεῖτε, ὅτι ἀπεχώρησα τοῦ ὑπουργείου πρὸ ἑνὸς ἔτους. Ποτὲ δὲν ὡμίλησα, οὔτε εἰς τὸν τύπον, οὔτε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐνῷ εἶχον ἀφορμήν, κ. ὑφυπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ὁμιλήσω. Καὶ δὲν ὡμίλησα ἀκριβῶς ἐχόμενος τῆς ἀρχῆς τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξατε Ἐὰν ἠναγκάσθην νὰ ὁμιλήσω πρό τινος καιροῦ εἰς τὸν τύπον κοὶ ἐὰν ἠναγκάσθην νὰ ὁμιλήσω σήμερον, εἶναι διότι Ὑμεῖς ἀξιότιμε φίλε κ. ὑφυπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐλησμονήσατε, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ σπεύσετε νὰ προβῆτε εἰς δηλώσεις, αἰτιελογούσας κατὰ τὸν ἄλφα ἢ βῆτα τρόπον τὰς πράξεις τοῦ προκατόχου σας, ὅταν αἱ αἰτιολογίαι, τὰς ὁποίας ἐπικαλεῖσθε δὲν προκύπτουν ἐκ τῶν ὑπηρεσιακῶν εἰς χεῖρας σας στοιχείων. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἐπιμένω. Ὅταν ἐκάματε πρὸ δύο μηνῶν — ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι — δηλώσεις εἰς τὸν τύπον, ἀποδίδοντας βαρεῖαν μομφὴν εἰς ἀνώτατον ἀξιωματικὸν τῆς Ἀστυνομίας, τὸν κ. Πανόπουλον, ὄχι ἐδικαιούμην, κ. ὑφυπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ εἶχον ὑποχρέωσιν, ὑπερασπιζόμενος τὸν ἀδίκως κατηγορούμενον νὰ εἴπω — καὶ τὸ ἔκαμα, χωρὶς νὰ ἐπεκτείνω τὴν συζήτησιν — ὅτι δὲν ἦτο αὐτὸς ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα. Δὲν ἦτο ὁ μειωτικὸς λόγος, τὸν ὁποῖον σεῖς ἐπεκαλεῖσθε, εἰς τὰς πρὸς τοὺς δημοσιογράφους δηλώσεις. Συνεπῶς, κ. ὑφυπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ πρέπει νὰ ἀνομολογήσητε, ὅτι δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐλησμόνησε τὴν ἀρχήν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνωνται τοιαῦται συζητήσεις δημοσίᾳ, ἀφ’ ἧς ἐγκατέλειψα τὸ ὑπουργεῖον, ἀλλὰ τὴν ἐλησμονήσατε σεῖς, κατέχοντες τὸ ὑπουργικὸν ἀξίωμα.

§327Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσ.). Μοῦ ἐπιτρέπετε; Δὲν παρέλειψα τίποτε, κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, εἰς ἐρώτησιν κατατεθεῖσαν εἰς τὸ Προεδρεῖον ἀπήντων κατὰ τρόπον ἀνταποκρινόμενον πρὸς τὰ πράγματα.

§328Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε ὑφυπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἀπαντήσετε πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, εἶναι ἀσφαλῶς ὑποχρέωσίς σας καὶ ἐκ τοῦ Συντάγματος καὶ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ὑπανίσσομαι τὰς δηλώσεις σας πρὸς τὸν τύπον. Καὶ ὄχι μόνον αὐτὸ τοῦτο τὸ γεγονὸς τῶν δηλώσεών σας, ἀλλὰ ὅπως εἶπον προηγουμένως, τὸ περιεχόμενον καὶ τῆς ἀπαντήσεως καὶ τῶν δηλώσεών σας. Διότι, ὅπως σᾶς εἶπον, ἀσφαλῶς ὑμεῖς εἶσθε ἁρμόδιος νὰ εἴπητε, διατί, ἀφοῦ ἀνελάβατε τὸ ὑπουργεῖον διατηρεῖται ὁ κ. Πανόπουλος εἰς διαθεσιμότητα, ἀλλὰ ὅταν ἔρχεσθε καὶ δηλώνετε καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος λόγῳ τῆς διακοπῆς σας, νὰ προβῶ εἰς τὴν ἐπανάληψιν αὐτοῦ, ὅταν ἔρχεσθε καὶ δηλώνετε εἰς τὸν τύπον μάλιστα, διὰ ποίους λόγους ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα ὁ κ. Πανόπουλος καὶ τοῦ ἀποδίδετε μομφήν, βαρεῖαν, ἐφ’ ὅσον, λέγω, δὲν προκύπτει τι ἐκ τῶν εἰς χεῖρας σας ὑπηρεσιακῶν στοιχείων, σεῖς ἐδημιουργήσατε τὸ ὅλον ζήτημα.

§329Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Ἀποφεύγω νὰ σᾶς δώσω εἰς διακοπὴν ἀπάντησιν, διότι βλέπω, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δευτερολογήσω, ἐφ’ ὅσον ἀρνεῖσθε τὰς πράξεις σας. Θὰ σᾶς παρακολουθήσω εἰς τὴν ἐξάντλησιν τῶν ἀπόψεών σας, ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ θὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διὰ ἀνταπαντήσεως.

§330Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Οὐδεμίαν πρᾶξιν μου ἠρνήθην. Σεῖς ἐπεκαλέσθητε λόγους μὴ ἀκριβεῖς πρὸς αἰτιολογίαν ἰδικῶν μου πράξεων.

§331Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ ἤθελον νὰ ἐπανορθώσετε, ὅτι δηλώσεις ἐγὼ δὲν ἔκαμον εἰς τὸν τύπον. Ἀπάντησιν εἰς ἐρώτησιν συναδέλφου ἔδωκα κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμόν. Ἡ ἀπάντησίς μου ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας. Καὶ ἀμέσως, ἐσπεύσατε σεῖς νὰ ἐμφανισθῆτε δημοσίᾳ, διὰ νὰ ἀποκαλύψετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τίθενται εἰς διαθεσιμότητα δημόσιοι λειτουργοί, ἄνευ οὐδενὸς λόγου. Ὁμολογῶ, ὅτι αὐτὸ κατ’ ἐμέ, ἀποτελεῖ μίαν περίεργον τοποθέτησιν. Ὑμεῖς ἐπεδιώξατε νὰ ἐμφανίσετε τὸ ζήτημα εἰς τὸν τύπον. (Χειροκροτήματα).

§332Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπήντησεν εἰς ἐρώτησιν εἰς τὸν τύπον. Ἔχω ὅμως νὰ προσθέσω, ὅτι αἱ ἀπαντήσεις τῶν ὑπουργῶν εἰς βουλευτὰς πρέπει νὰ τυγχάνουν δημοσιότητος. Θὰ ἠδυνάμην ἄλλωστε καὶ ἐγὼ νὰ φέρω τὴν ἐρώτησίν μου εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἀνακοινωθῇ. Μυστικότης δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ.

§333ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χαβίνη, δημοσιεύεται εἰς τὰ Πρακτικὰ ἡ ἀπάντησις.

§334Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσ.). Μυστικότης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις μυστικότητος διὰ Πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, εἰς τὰ ὁποῖα καταχωροῦνται αἱ ἀπαντήσεις τῶν ὑπουργῶν.

§335Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας. Θέλετε νὰ εἴπητε, ὅτι ἐγὼ τὴν ἔδωσα; Καὶ ἂν τὴν ἔδιδον ἐγώ, καλῶς θὰ τὴν ἔδιδον.

§336Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Ἐὰν θέλετε νὰ δημιουργήσετε ἐντυπώσεις εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἐγὼ δὲν εἶπον τέτοιο πρᾶγμα. Ἡ ἀπάντησίς μου κατεχωρήθη εἰς τὰ Πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, τὰ ὁποῖα παίρνουν δημοσιότητα, ὅπως καὶ ὁ τύπος. Καὶ ἀπορῶ, πῶς ἄνδρας τῆς ἰδικῆς σας κοινοβουλευτικῆς πείρας, εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀγνοῇ.

§337Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀπαντήσω, κύριε ὑπουργέ, διότι εἴπατε σεῖς ὅτι ἀνεγράφησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας. Ἦτο φυσικὸν νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀφοῦ ἦτο ἀναγεγραμμένον εἰς τὰ Πρακτικά. Ἄρα ἀφίνετε νὰ νοηθῇ ὅτι κάποιος τὰ ἔδωσεν, εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἐνῷ δὲν ἔπρεπε νὰ τὰ δώσῃ. Ὑπάρχει μία λεπτότης εἰς τὸ ζήτημα. Δὲν τὰ ἔδωσα ἐγώ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν τὰ ἔδιδα καλῶς θὰ τὰ ἔδιδα, διότι αὐτὴ εἶναι δημοσία ἀπάντησις πρὸς ἐρωτῶντα βουλευτήν. Ὀρθῶς ἐγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας, καίτοι ἐγὼ δὲν τὰ ἔδωσα καὶ πολὺ κακῶς δὲν τὰ ἔδωσα.

§338Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσ.). Εἶμαι ἐκ προελεύσεως πολὺ ἀκάλυπτος, κύριε Χαβίνη, ὥστε νὰ μὴ δίδω συγκεκαλυμμένας ἀπαντήσεις. Δὲν εἶναι εἰς τὰς συνηθείας μου.

§339Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἴπατε ἐπαναλαμβάνω ὅτι «ἀπήντησα εἰς τὸν κύριον συνάδελφον καὶ εἶδον τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν εἰς τὰς ἐφημερίδας». Δηλαδὴ ὑπενοούσατε ὅτι κάποιος τὰ ἔδωσε, ἐνῷ δὲν ἔπρεπε νὰ τὰ δώσῃ.

§340Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσ.). Μὴ συναγάγετε ἴδια συμπεράσματα. Ἐφ’ ὅσον σᾶς δηλῶ κατηγορηματικῶς ὄχι, σεῖς ἐπιμένετε.

§341Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δέχομαι τὴν ἐξήγησίν σας, ἀλλὰ ὅπως τὸ εἴπατε ἐδώσατε λαβὴν εἰς τὴν ἑρμηνείαν τὴν ὁποίαν ἐγὼ δίδω.

§342Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Νομίζω κύριοι, ὅτι πράγματι ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ μία παρανόησις. Βέβαιον εἶναι τοῦτο, ὅτι τὸ περιεχόμενον τῆς πρὸς τὸν κ. Χαβίνην ἀπαντήσεως τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ μάλιστα ὡς δηλώσεις τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Αἱ ἐφημερίδες — λυποῦμαι, διότι δὲν τὰς ἔχω μαζύ μου — κατεχώρησαν δηλώσεις τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, αἱ ὁποῖαι ἀναμφισβητήτως εἶχον αὐτολεξεί, ὡς ἡ πρὸς τὸν κ. Χαβίνην ἀπάντησις. Συνεπῶς ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ δηλώσεών του πρὸς τὸν τύπον καὶ διὰ ταὐτοχρόνου ἀπαντήσεως πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Πρεβέζης συνάδελφον, ἠθέλησε νὰ αἰτιολογήσῃ τὴν θέσιν εἰς διαθεσιμότητα τοῦ κ. Πανοπούλου, διὰ βαρείας ἐναντίον του μορφῆς, μὴ ἀνταποκρινομένης πρὸς τὸν φάκελλόν του καὶ τὰ ὑπηρεσιακά του στοιχεῖα, ἐνόμισα, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἐγὼ ἤμην ὁ ὑπουργός, ὁ ὁποῖος τὸν ἔθεσα εἰς διαθεσιμότητα ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν, ὑποχρέωσιν ἐπιτακτικὴν νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἦτο αὐτὸς ὁ λόγος, δι’ ὃν ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα. Διατί διατηρεῖται εἰσέτι εἰς διαθεσιμότητα ὁ κ. Πανόπουλος, ἀναμφισβητήτως εἶναι ἁρμοδιότης τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ τὸ εἴπῃ ἢ νὰ μὴ τὸ εἴπῃ, ἐὰν δὲν θέλῃ. Ἀλλὰ οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἐτέθη δὲν εἶναι πάντως ὅτι δὲν προάγει τὰ συμφέροντα τῆς Ἀστυνομίας ἡ παραμονή του εἰς τὸ Σῶμα. Ἐὰν τοῦτο δὲν ἔπραττον, θὰ παρέλιπον ἐπιτακτικὸν καὶ στοιχειῶδες καθῆκον καὶ ἀπορῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θέλῃ νὰ μοῦ ἀποδώσῃ μομφὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀξιότιμος φίλος κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης τῆς ὑπουργικῆς περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν θεωρίαν περὶ πολιτικῶν ἠθῶν, θὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω εἰς τὸν φίλον κ. ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἀσφαλῶς κάποιο λάθος ἔκαμε. Διδάγματα περὶ πολιτικῆς ἠθικῆς καὶ διδάγματα περὶ εὐθύνης ὑπουργικῆς δὲν νομίζω ὅτι, τοὐλάχιστον πρὸς ἐμὲ ἀπευθυνόμενος, εἶναι δυνατὸν νὰ δίδῃ. Ὁ δημόσιος βίος μου μέχρι σήμερον ἀπετέλεσεν ὑπόδειγμα ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἐγνώρισε πάντοτε καὶ τὰ ἤθη τὰ πολιτικὰ νὰ σέβεται καὶ τὰς εὐθύνας του τὰς ὑπουργικὰς νὰ ἀναλαμβάνῃ. Ἀκριβῶς δέ, κύριε ὑφυπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ συναίσθημα τῆς εὐθύνης μου μοῦ ἐπιβάλλει, νὰ σᾶς παρακαλέσω σᾶς ὡς ἐκπρόσωπον τῆς Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀπουσιάζει, νὰ δηλώσετε, διατὶ ἐτέθη καὶ διατὶ διατηρεῖτε εἰς διαθεσιμότητα τὸν κ. Πανόπουλον καὶ σᾶς προκαλῶ ἐπ’ αὐτοῦ.

§343Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶναι ἀξίωσις τοῦ Σώματος νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑφυπουργός. (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§344Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Νὰ ἀκούσωμεν τοὺς λόγους διατὶ ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα ὁ κ. Πανόπουλος.

§345ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατὶ ὁμιλεῖτε ὅλοι μαζί; Ἀνέλθετε εἰς τὸ βῆμα. Ὁ λόγος εἶναι ἐλεύθερος, ἵνα ἐκφράσητε τὰ διανοήματά σας. Αἱ χειρονομίαι, κ. Ζαννῆ, δὲν προάγουν τὸ θέμα.

§346Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συζητεῖται θέμα πολὺ σοβαρόν. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας καὶ ὁ κ. τέως ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν συζητοῦν διὰ τὴν ἀποστράτευσιν τῶν δύο ἀρχηγῶν τῆς Ἀστυνομίας πόλεων. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν γνωρίζει διατί, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, ἐστραπατσαρίσθησαν, κυριολεκτικῶς, δύο ἀνώτατοι λειτουργοὶ τοῦ Κράτους. Καὶ ἐρωτῶμεν, κύριε Πρόεδρε: Γίνεται ὁλόκληρος συζήτησις. Ὁ πρώην ὑπουργὸς λέγει ὅτι δὲν δύναται νὰ ὁρίσῃ διατὶ ὁ κ. Πανόπουλος ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα. Ὁ κ. ὑφ)ργὸς λέγει ὅτι δὲν δύναται νὰ ὁρίσῃ διατὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἐτέθη εἰς διαθεσιμότητα. Καί, ἐρωτῶμεν, ἡμεῖς οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, τὴν Κυβέρνησιν νὰ δηλώσῃ διὰ ποῖον λόγον ἐτέθησαν οἱ δύο αὐτοὶ ἀνώτατοι λειτουργοὶ εἰς διαθεσιμότητα.

§347ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι θέμα ἐρωτήσεως ἢ ἐπερωτήσεως. Ἐδῶ κάμνομεν νομοθετικὴν ἐργασίαν. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§348Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἴχομεν οὐδεμίαν πρόθεσιν νὰ ἀναμιχθῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑφυπουργὸς ὁμιλῶν προηγουμένως ἐδήλωσεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὅτι θὰ ἦτο ἀνάξιον ὑπουργοῦ νὰ θέσῃ εἰς διαεθεσιμότητα ἀνώτερα ἡγετικὰ στελέχη τῆς Ἀστυνομίας ἐὰν δὲν ὑπῆρχε σοβαρὸς λόγος πρὸς τοῦτο. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ προκάτοχος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιον τοῦ ἐν διαθεσιμότητι τέως ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Λοιπὸν εἶναι φυσικὸν τὸ Σῶμα νὰ ἔχῃ τὴν ἀξίωσιν νὰ πληροφορηθῇ ποῖος εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἔθεσεν ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ἀπέλυσε τὸν ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ὁ ὁποῖος, κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν, ἦτο ἄξιος νὰ εἶναι ἡγέτης τοῦ Σώματος.

§349ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεὶς εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἀξίωσιν αὐτήν, ἀλλὰ ὑποβαλλομένης συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν.

§350Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς πλειοψηφίας, ἐφ’ ὅσον ἐτέθη ἕνα ζήτημα ἀπόψε, ὀφείλουν νὰ δοθοῦν ἐξηγήσεις, ἵνα ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατατοπισθῇ ἐπὶ τοῦ ζητήματος.

§351Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἡ συζήτησις αὐτή. Ἡ Κυβέρνησις...

§352Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Νομίζω ὅτι μὲ δύο λέξεις, τὰς ὁποίας θὰ εἴπω θὰ συμφωνήσετε ὅτι εἴμεθα ἐκτὸς θέματος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὴν κύρωσιν τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ ἐπιβληθείσης ἐκ λόγων ἀνάγκης. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Πλήρως διεφωτίσθη ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ τῶν ὅσων ἐδημιουργήθησαν εἰς τὸν τύπον, σχετικῶς μὲ τὴν περίπτωσιν τοῦ ἑνὸς τῶν ἀρχηγῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, καὶ δὲν συντρέχει λόγος, ἀγαπητὲ συνάδελφε, νὰ ἀσχοληθῶμεν περαιτέρω μὲ τὸ θέμα, διότι ἐπαναλαμβάνω, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διεφωτίσθη πλήρως. Ἐγὼ προσωπικῶς, κ. Λυκουρέζο, πρεσβεύω καὶ ὑπηρετῶ τὴν ἀρχὴν τῆς συνεπείας τῆς εὐθύνης, δηλαδὴ εἶμαι ὀπαδὸς τῆς ἀπόψεως ὅτι αἱ πράξεις, αἱ ὑπουργικαί, ἀδιαφόρως τῆς μεταβολῆς εἰς τὰ πρόσωπα, ἐφ’ ὅσον ἐκπροσωπεύονται ἐκ τῆς αὐτῆς βάσεως τῆς πολιτικῆς συνδέουν εἰς κοινὴν εὐθύνην τὴν Κυβέρνησιν καί, κατὰ συνέπειαν δημιουργοῦν καὶ συνέχειαν καὶ ἑνότητα Κυβερνητικῆς εὐθύνης, ἡ ὁποία δὲν παύει ὑφισταμένη ἐὰν ἀπομακρύνεται κανεὶς ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον. Διὰ νὰ ἐντοπίσωμεν ὅμως τὸ ζήτημα εἰς τὴν περίοδον καθ’ ἣν διευθύνω τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Ἀσφαλείας, διὰ τὴν περίοδον αὐτήν, δηλῶ καὶ πάλιν ὅτι διὰ τὸν ἕτερον τῶν ἐν διαθεσιμότητι ἤδη ἀρχηγῶν συντρέχει ὁ λόγος τῆς διατηρήσεως τῆς διαθεσιμότητος, διότι ἐνεργεῖται ὑπηρεσιακὸς ἔλεγχος, ὁ ὁποῖος ἐκκρεμεῖ. Καὶ λυποῦμαι πάρα πολὺ διότι, τοὐλάχιστον τὸν κ. Λυκουρέζον, δὲν εὑρίσκω σύμφωνον εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι, ἐκκρεμούσης μιᾶς διαδικασίας τοιαύτης, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ προκαλῆται συζήτησις περὶ αἰτίων καὶ τῶν αἰτιατῶν. Ὁμολογῶ, ὅτι ἀπὸ τὸν κ. Λυκουρέζο δὲν ἀνέμενον τοιαύτην προσπάθειαν πρὸς μετάθεσιν τοῦ θέματος, ἐφ’ ὅσον τὸ πρὸς κύρωσιν νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὴν κύρωσιν τῆς πράξεως, ἐνῷ ὁ κ. Λυκουρέζος ἐπιμένει εἰς τὴν προσπάθειαν νὰ συσχετίσῃ τοῦτο μὲ προσωπικὰ θέματα μὲ τὴν δημιουργίαν τῶν ὁποίων δὲν εἶναι οὔτε ἄσχετος, οὔτε ἀνεύθυνος.

§353Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Οὐδεμίαν προσπάθειαν νὰ μετατοπίσω τὸ θέμα ἔκαμα. Προεκλήθην καὶ ἀπήντησα. Οὔτε ἐγὼ συνεσχέτισα θέματα προσωπικά. Μοῦ ἐζήτησαν ἐξηγήσεις καὶ ἀπήντησα. Σεῖς ὅμως δὲν ἀπηντήσατε. Τὰς εὐθύνας μου τὰς ἀναλαμβάνω ἀκεραίας καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἀπέφυγα τὴν συζήτησιν εἰς τὴν ὁποίαν προεκλήθην. Οὔτε ἐγὼ σᾶς ἤλεγξα διατὶ ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι εἰς διαθεσιμότητα ὁ κ. Πανόπουλος. Τοὐναντίον, σᾶς εἶπα, ἀπόκειται εἰς τὴν ἁρμοδιότητά σας νὰ κρίνετε. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν ὅλην συζήτησιν τοῦ θέματος, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀναγνωρίσετε, ὅτι δὲν τὸ ἔφερα ἐγὼ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§354Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ ἔφερεν ὁ κ. Χαβίνης.

§355Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ὡμίλησε· καὶ ὡμίλησεν ἀπευθυνόμενος πρὸς ἐμὲ καὶ μὲ ἐπροκάλεσεν, νομίζω, ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ τὰ εἴπω, κ. ὑπουργέ.

§356Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Πάντως διὰ νὰ συνοψίσω τὴν ἀπάντησίν μου πρὸς ὑμᾶς, προσθέτω ὅτι μολονότι εἴπατε ὅτι ἐγὼ ἐκάλυψα τὴν εὐθύνην σας διὰ τὴν διαθεσιμότητα ἑνὸς ἐκ τῶν δύο ἀρχηγῶν σᾶς τονίζω, ὅτι δὲν ἔκαμα τοῦτο διὰ νὰ καλύψω εὐθύνην σας, διότι δὲν ἠσχολήθην κἂν μὲ τὸ ἂν ὑπῆρχεν ἢ ὄχι διὰ τὴν θέσιν εἰς διαθεσιμότητα τοῦ κ. Πανοπούλου. Ἐτοποθετήθησαν τὰ πράγματα ἁπλῶς εἰς τὴν θέσιν των. Καὶ εἶναι ὀρθὴ ἡ θέσις, ἣν ὑποστηρίζω ὅτι διὰ νὰ τεθῇ κανεὶς εἰς διαθεσιμότητα, σημαίνει ὅτι ὑπάρχει σοβαρὸς λόγος ὥστε νὰ μὴ προάγεται τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας ἐὰν διατηρῆται εἰς ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἐδικαιολογεῖτο ἡ διαθεσιμότης. Τὸ ἔκαμα αὐτὸ δηλαδὴ νὰ σᾶς καλύψω ὅπως λέγετε, διότι ἐγὼ πιστεύω εἰς τὴν συνέπειαν καὶ συνέχειαν τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ συνεπῶς πρὸς τὴν ἀρχὴν αὐτὴν ἀπήντησα πρὸς τὸν κ. Χαβίνην, δικαιολογῶν τὴν ἰδικήν σας πρᾶξιν, χωρὶς νὰ ἀσχοληθῶ διὰ νὰ ἀνεύρω, ἀνατρέχων εἰς τὸ πολὺ ἀπώτερον παρελθὸν διὰ ποῖον λόγον ὁ κ. Λυκουρέζος ἔθεσεν τὸν περὶ οὗ πρόκειται εἰς διαθεσιμότητα. Λογοδοτῶν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ τὰς πράξεις μου, καθ’ ὃ χρονικὸν διάστημα προΐσταμαι τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Ἀσφαλείας, δηλῶ ὅτι παρατείνεται ἡ διαθεσιμότης τοῦ ἐν λόγῳ ἀστυνομικοῦ, διότι ὅπως ἠκούσατε καὶ προηγουμένως ἐκκρεμεῖ παρὰ τοῖς ἁρμοδίοις ἐκ τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν κειμένων νόμων ὀργάνοις πειθαρχική, εἰς βάρος του, δίωξις. Θὰ παρακαλέσω, κύριοι βουλευταί, ἀδιακρίτως πολιτικῆς παρατάξεως νὰ ἀποδώσητε τὴν ὀρθὴν ἑρμηνείαν εἰς μίαν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἐτόνισα εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἀποδώσωμεν τὴν γαλήνην εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Μὴ μεταφέρωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἱστορίας καὶ περιπετείας προσώπων ἐκ τῶν ὁποίων ἐταλαιπωρήθη, ἀρκούντως μέχρι τοῦδε, τὸ Σῶμα, διότι δὲν ὑπηρετοῦμεν τὸ ἀληθὲς συμφέρον. Τὸ ὑπηρετοῦμεν ὅταν συντελοῦμεν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς γαλήνης καὶ τῆς τάξεως. Παρακαλῶ νὰ κυρωθῇ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὑποβοηθεῖτε τὴν ὁμαλὴν καὶ ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν τοῦ Σώματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον τόσον πολυτίμους ὑπηρεσίας προσέφερε· καὶ θὰ προσφέρῃ ἀσχέτως προσώπων, καὶ προωθεῖται τὸ ἔργον αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§357Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ μὲ διεκόψατε διὰ νὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν, ἀλλὰ ἐὰν δὲν μὲ εἴχατε διακόψει, θὰ ἦτο περιττὴ ἡ ὅλη αὐτὴ συζήτησις, κύριοι βουλευταί.....

§358Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Τί εἴπατε δὲν ἐπρόσεξα.

§359Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Εἶπα ὅτι ἐὰν δὲν μὲ εἴχατε διακόψει, νομίζω ὅτι θὰ ὑφίστατο περιττὴ ἡ ὅλη αὐτὴ συζήτησις.

§360ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν ἐπρολάβατε, δηλαδὴ εἰς τὴν σκέψιν του.

§361Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ὁμολογῶ ὅτι δὲν εἶχα ὑπ’ ὄψει μου αὐτό, ὅτι ἐγνωρίζατε τί ἐπεθύμουν ἐγὼ νὰ εἴπω. Τὸ κρατῶ ὑπὸ σημείωσιν διὰ νὰ τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου εἰς τὸ μέλλον.

§362Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐφ’ ὅσον ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω...

§363ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἠρνήθη κανεὶς τὸν λόγον.

§364Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργός, ἔχων ὑπ’ ὄψει του μίαν ἐρώτησιν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ ἑνὸς βουλευτοῦ, ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις εἶχε νὰ δώσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὅτι, δηλαδή, ἡ θέσις εἰς διαθεσιμότητα τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων προῆγε τὸ ἔργον τοῦ Σώματος, προῆγε τὴν καλὴν πορείαν τοῦ Σώματος αὐτοῦ ἡ δὲ ἐπαναφορά του εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν πρὶν ἢ ἐνεργηθῇ ὁ ἔλεγχος δὲν προῆγε τὸ ἔργον τοῦ Σώματος. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Καλαμῶν βουλευτὴς καὶ πρώην ὑπουργὸς τῶν ἐσωτερικῶν κ. Λυκουρέζος, ἐνόμισεν, ὅτι ἐπεβάλλετο εἰς αὐτὸν νὰ διαψεύσῃ τὸν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ. Ἐνῷ ἐγὼ φρονῶ — καὶ νομίζω καὶ ἡ Βουλὴ —, ὅτι ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν εἶχε νὰ δώσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας ἦτο καὶ ἡ ὀρθὴ ὅτι δὲν προάγει, ἡ ἐν ἐνεργῷ ὑπηρεσία θέσις τοῦ διοικητοῦ τοῦ Σώματος δὲν θὰ προῆγε, τὰ συμφέροντα τοῦ Σώματος. Ὅταν συνεπῶς ὁ κ. Λυκουρέζος διέψευσεν, αὐτὸ εἶναι ὡσὰν νὰ παραδέχεται ὅτι ἡ ἐνεργὸς ὑπηρεσία τοῦ κ. Πανοπούλου καὶ ἡ μὴ τοποθέτησις αὐτοῦ εἰς τὴν κατάστασιν τῆς διαθεσιμότητος θὰ προῆγε τὸ ἔργον τοῦ Σώματος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων Ἀθηνῶν. Ἐὰν ὅμως οὕτως εἶχε τὸ πρᾶγμα, ἡ θέσις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ εἶναι ἀντικρατική, ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅτι ἐὰν ἡ ἐνεργὸς ὑπηρεσία τοῦ κ. Πανοπούλου προῆγε τὸ ἔργον τοῦ Σώματος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, διατὶ τότε αὐτὸς ὡς ὑπεύθυνος ὑπουργὸς τὸν ἔθεσεν εἰς διαθεσιμότητα, ἐνῷ ἡ διαθεσιμότης αὐτοῦ παρέβλαπτε τὸ ἔργον τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ τονίσω, κ. Πρόεδρε.

§365ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§366Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω καθῆκον νὰ δηλώσω ὅτι δὲν εἶμαι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἀφορᾷ, πράγματι, ἀξιωματικὸν ἐκ τῶν ἀρίστων τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καθ’ ὅλα ἱκανόν. Ἐὰν εἶπα ὅσα εἶπα τὸ εἶπα διότι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὴν ἐρώτησίν μου κάμνει βαρύτατον χαρακτηρισμὸν κατὰ ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, διακεκριμένου καθ’ ὅλα, τοῦ κ. Πανοπούλου. Διότι ἔχω τὴν γνώμην, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες, εἴτε εἰς αὐτὰ τὰ ἑδώλια κάθηνται, εἴτε εἰς ἐκεῖνα, ἔχουν καθῆκον ἱερὸν νὰ προασπίζωνται τὴν τιμὴν καὶ τὴν ὑπόληψιν τῶν ἀνωτάτων λειτουργῶν τοῦ Κράτους καὶ ὅταν ἀδικοῦνται νὰ ὑψώνουν τὴν φωνήν των ἐκ τοῦ ἐπισήμου ἐκείνου βήματος. Ἐκ τοῦ καθήκοντος αὐτοῦ ὁρμώμενος, κάμνω ὅσα ἔκαμα διότι γνωρίζω τὸν ἀξιωματικὸν αὐτόν. Διότι ἐὰν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔλεγεν ὅτι δὲν θεωρεῖται ὁ καταλληλότερος εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἀξιωματικὸς δὲν θὰ ἔλεγον τίποτε, διότι δικαίωμα τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ εἶναι νὰ ἔχῃ ἀρχηγὸν ἐκεῖνον ποὺ θεωρεῖ καταλληλότερον. Ἀλλὰ ὁ βαρὺς αὐτὸς χαρακτηρισμὸς μὲ ἔκαμε νὰ ὁμιλήσω διότι ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς προσέφερε σοβαρωτάτας ὑπηρεσίας πρὸς τὴν Πατρίδα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι διεξάγεται ἔλεγχος. Ἀπὸ ποῖον, κύριε ὑφυπουργέ, διεξάγεται ὁ ἔλεγχος; Ποῖος διεξάγει τὸν ἔλεγχον, καὶ διὰ ποίαν πρᾶξιν διεξάγεται ὁ ἔλεγχος, διότι δὲν ὑπάρχει οὐδεμία βαρεῖα πρᾶξις.

§367Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὁ ἔλεγχος διεξάγεται σχεδὸν ἀπὸ τριμήνου, δὲν εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος διὰ τὴν χρονολογίαν, πάντως ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου καὶ διεξάγεται νομίμως καὶ παρὰ ἁρμοδίων νόμῳ καὶ Συντάγματι ὀργάνων.

§368Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε τόσον βαρεῖα εἶναι ἡ κατηγορία κατὰ τοῦ κ. Πανοπούλου, ὥστε ἐπὶ τρίμηνον νὰ μὴ ἐκδοθῇ ἀκόμη τὸ πόρισμα; Διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἀποφεύγει νὰ ἀπαντήσῃ, διότι δὲν ἔχει τί νὰ ἀπαντήσῃ.

§369ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον.

§370Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, κ. Πρόεδρε, διότι δὲν ἀντέχει τὸ θέμα διὰ περαιτέρω συζήτησιν.

§371ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§372ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§373ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2131)22.12.54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κατατάξεως εἰς τὸ Σῶμα Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν ὡς Ἀνθυπολοχαγῶν τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὸν διαγωνισμὸν τῆς 10.1.1955».

§374ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§375ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κατατάξεως εἰς τὸ Σῶμα Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν ὡς Ἀνθυπολοχαγῶν τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὸν διαγωνισμὸν τῆς 10.1.1955». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως μετατροπῆς, συμπτύξεως καὶ μετονομασίας ἑδρῶν τινῶν τῶν Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης». Ὁ κ. Δ. Στεφάνου, ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§376Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν πρὸ μηνὸς ἀρξαμένην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ καταργήσεως, μετατροπῆς, συμπτύξεως καὶ μετονομασίας ἑδρῶν τινῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης», δὲν ἔλαβα τὸν λόγον ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἀρκεσθεὶς ἁπλῶς εἰς τὴν σύστασιν πρὸς ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐνόμισα, ὅτι τοῦτο δὲν θὰ προεκάλει ἀντιρρήσεις καὶ ἐπικρίσεις. Δὲν ἔλαβα φυσικὰ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι μερικοὶ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀγαπητοὶ κατὰ τὰ ἄλλα, ἐννοοῦν νὰ ἐπικρίνουν κάθε μέτρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἐπιλαμβάνωνται παντὸς ζητήματος, ἔστω καὶ τῆς σημασίας τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, διὰ νὰ δημιουργοῦν ἐντυπώσεις εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἐχαρακτηρίσθη, λοιπόν, καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς ἀπαράδεκτον, ὡς ἀντεπιστημονικὸν καὶ ὡς ἀντεθνικὸν ἀκόμη, ἂν καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ ἐμετριάσθη ἡ ἀτυχὴς αὐτὴ λέξις μὲ μίαν ἄλλην διατύπωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν τοῦτο εἶναι ἁπλῶς «λίαν ἐπιζήμιον καὶ ἀπὸ ἐθνικῆς ἀπόψεως». Καὶ ὅπως ἐπὶ συνεχεῖς συνεδριάσεις κατεπονήθη τὸ Σῶμα μὲ τὰ νομοσχέδια προκειμένου περὶ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας περὶ περιορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων περὶ Ἐθνικοῦ Θεάτρου, οὕτω καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διεφάνη σαφῶς ἡ πρόθεσις μερικῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μὲ τὴν πρότασίν των ὅπως τὸ νομοσχέδιον ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν συζητήσεως, νὰ παρατείνουν τὴν συζήτησιν καὶ νὰ δημιουργήσουν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δῆθεν ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ διαλύσῃ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, ἐφ’ ὅσον ἐτόλμησε νὰ προτείνῃ τὴν κατάργησιν, σύμπτυξιν καὶ μετατροπὴν μερικῶν ἐκτάκτων καὶ ἀπὸ ἐτῶν κενῶν ἑδρῶν τοῦ Πανεπιστημίου. Ἀλλ’ ὅ,τι μὲ ἐξέπληξε περισσότερον, εἶναι ἡ ἀντίθεσις πρὸς τὸ νομοσχέδιον μερικῶν συναδέλφων τῆς συμπολιτεύσεως ἐκ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ὀφείλεται προφανῶς εἰς παρανόησιν τῶν λόγων, οἵτινες ἐπέβαλον τὴν κατάργησιν ἢ σύμπτυξιν, καὶ εἰς τὴν εὐθιξίαν αὐτῶν ἔναντι τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἔκριναν ὅτι ὁπωσδήποτε ἔθιγε τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Καὶ διὰ τοῦτο ἀκριβῶς ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἔκρινα σκόπιμον νὰ κάμω ὀλίγας παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Περὶ τίνος λοιπὸν πρόκειται; Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ὑπέβαλε τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον διότι παρὰ τὰς ἐπανειλημμένως δοθείσας παρατάσεις δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔκδοσις τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ νόμου 2500 Διατάγματος διὰ τὴν ἐπίτευξιν οἰκονομιῶν καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, ὅπως ἔγινε διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καὶ τὸ Πολυτεχνεῖον. Πράγματι δὲ διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιτυγχάνονται οἰκονομίαι 800.000 δρχ. ἐτησίως, ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου κατεβλήθη προσπάθεια ὅπως οὐδεμία ζημία προκύψῃ εἰς τὸ ἀνώτατον τοῦτο ἐκπαιδευτικὸν Ἵδρυμα ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιστημονικῆς καὶ λειτουργίας τῶν Σχολῶν του. Τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης οὐδόλως ὑστερεῖ ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ ἑδρῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, τοὐναντίον μάλιστα ὑπερτερεῖ εἰς ἐκτάκτους ἕδρας. Καὶ πρὸς ἀπόδειξιν αὐτοῦ ὑπάρχουν οἱ ἀριθμοί. Διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω ὅμως δίδω τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς διὰ τὴν καταχώρησίν των εἰς τὰ πρακτικά. α) Θεολογικὴ Σχολὴ Θεσσαλονίκης ἔχει 11 τακτικὰς ἕδρας καὶ 4 ἐκτάκτους. Ἡ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ σχετικοῦ Β. Διατάγματος περὶ οἰκονομιῶν ἔχει 12 τακτικὰς καὶ μίαν ἔκτακτον (ἐπὶ 13 τακτικῶν ἡ μία κατηργήθη καὶ μία μετετράπη εἰς ἔκτακτον καὶ ἐπὶ 3 ἐκτάκτων αἱ 2 κατηργήθησαν καὶ ἡ ἄλλη μετετράπη εἰς τακτικήν). β) Φιλοσοφικὴ Σχολή: Τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἔχει 18 τακτικὰς ἕδρας καὶ 5 ἐκτάκτους. Τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν εἶχε μὲν 18 τακτικὰς ἕδρας ἀλλὰ παραμένουν ἤδη 15 τακτικαὶ καὶ 3 ἔκτακται, διότι 1 τακτικὴ ἕδρα κατηργήθη καὶ 2 ἔγιναν ἔκτακτοι (ἡ τρίτη ἕδρα τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας καὶ ἡ δευτέρα ἕδρα τῆς Λατινικῆς Φιλολογίας). γ) Νομικὴ Σχολή: Τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἔχει 19 τακτικὰς καὶ 5 ἐκτάκτους. Τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν εἶχεν 20, ἀλλ’ ἤδη 19 (διότι κατηργήθη ἡ μία), καὶ μίαν ἔκτακτον. δ) Φυσικομαθηματικὴ Σχολή: Τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἔχει 16 τακτικὰς καὶ 4 ἐκτάκτους. Τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν εἶχε 19 τακτικὰς καὶ 8 ἐκτάκτους, Παραμένουν τώρα 19 τακτικαὶ καὶ 6 ἔκτακτοι, διότι καταργοῦνται αἱ δύο ἔκτακτοι. ε) Ἰατρικὴ Σχολή: Τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἔχει 18 τακτικὰς καὶ 5 ἐκτάκτους. Τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν εἶχεν 22 τακτικάς, ἀλλὰ παραμένουν ἤδη 19, διότι 2 βασικαὶ ἕδραι κατηργήθησαν καὶ 2 συμπτύσσονται εἰς μίαν. Καὶ ἀντὶ 6 ἐκτάκτων ἔχει ἤδη 5 καταργηθείσης τῆς μιᾶς. στ) Γεωπονικὴ καὶ Δασολογικὴ Σχολή: Τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἔχει 17 τακτικὰς ἕδρας καὶ μίαν ἔκτακτον καὶ ζ) Κτηνιατρικὴ Σχολή: Τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἔχει 7 τακτικὰς ἕδρας. Βάσει τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν ἀριθμεῖ ἤδη ἐν ὅλῳ 84 τακτικὰς ἕδρας εἰς ὅλας αὐτοῦ τὰς Σχολὰς καὶ 16 ἐκτάκτους. Τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἔχει ἤδη 106 τακτικὰς ἕδρας καὶ 24 ἐκτάκτους, ἐὰν δὲ ἀφαιρέσωμεν τὰς 24 τακτικὰς ἕδρας τῆς Γεωπονικῆς καὶ Δασολογικῆς Σχολῆς καὶ τῆς Κτηνιατρικῆς τοιαύτης, διότι δὲν ὑπάρχουν τοιαῦται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, παραμένουν τακτικαὶ ἕδραι 82, ὅσας δηλαδὴ διαθέτει καὶ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καὶ 24 ἔκτακτοι δηλαδὴ 8 ἔκτακτοι ἕδραι ἐπὶ πλέον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Συνεπῶς ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ ἑδρῶν τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης δὲν εὑρίσκεται ἐν μειονεκτικῇ θέσει ἔναντι τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Καὶ τώρα ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Καρδίτσης συνάδελφος, ὁ κ. Βαμβούλης, ἐπέκρινε κατὰ τὴν ὁμιλίαν του τὸ νομοσχέδιον λέγων: Διὰ ποῖον λόγον ὁ κ. ὑπουργὸς ἔφερε τὸ νομοσχέδιον; Τί συμβαίνει; Οὐδαμοῦ εὑρίσκονται λόγοι ἐπιβάλλοντες τὴν κατάργησιν τῶν ἑδρῶν καὶ ματαίως θὰ ἀναζητήσῃ τις τοιούτους λόγους. Ὁ κ. συνάδελφος δὲν εἶχε τὴν ὑπομονὴν νὰ ἀναμείνῃ ἐξηγήσεις ἐπὶ τοῦ προκειμένου διότι οὔτε ὁ κ. ὑπουργός, οὔτε ἐγὼ ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας εἴχομεν ὁμιλήσει. Ἰδοὺ λοιπόν, οἱ λόγοι ἐν συντομίᾳ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Θεολογικὴν Σχολὴν τὸ νομοσχέδιον καταργεῖ τὴν ἔκτακτον ἕδραν τῆς ἱστορίας τῶν Σλαυϊκῶν καὶ λοιπῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ τὴν ἔκτακτον ἕδραν τῆς Χριστιανικῆς καὶ Βυζαντινῆς Ἀρχαιολογίας. Κεναὶ ἦσαν καὶ αἱ δύο ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς των. Καταργεῖ τὴν πρώτην, διότι ἡ κατάργησις προτείνεται καὶ ἀπὸ τὴν οἰκείαν Σχολήν, ὡς μὴ ἀπαραίτητος καὶ διότι εἶναι ἱστορικὴ ἕδρα, ἡ δὲ Θεολογικὴ Σχολὴ ἔχει ἄλλας 4 ἱστορικὰς ἕδρας: α) Γενικῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας, β) Ἱστορίας χρόνων Καινῆς Διαθήκης, γ) Ἱστορίας δογμάτων καὶ Οἰκουμενικῆς κινήσεως καὶ δ) Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας Ἑλλάδος. Τὴν δευτέραν διότι εἰς τὴν Φιλοσοφικὴν Σχολὴν ὑπάρχουν 4 τακτικαὶ ἕδραι ἰδίου περιεχομένου ἤτοι Βυζαντινῆς ἀρχαιολογίας, Βυζαντινῆς ἱστορίας, Βυζαντινῆς φιλολογίας καὶ Βυζαντινῆς τέχνης. Κατόπιν τούτου δὲν θὰ ἦτο, νομίζω, οὔτε ἀπαράδεκτον, οὔτε τρομερόν, οὔτε ἀντεπιστημονικὸν καὶ καταργηθῇ ἡ ἔκτακτος αὐτὴ ἕδρα. Ἠμπορεῖ ἴσως νὰ θίγεται κάποιος ἐπιδιώκων τὴν ἕδραν αὑτήν, ἡ ὁποία εἶναι κενή, ἀλλ’ ἀσφαλῶς δὲν θίγεται ἡ διδακτικὴ ἀξία τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Θεσσαλονίκης. Ἀλλὰ καὶ κάτι τι ἄλλο τρομερόν, κύριοι συνάδελφοι, προτείνει τὸ νομοσχέδιον. Μετατρέπει δηλαδὴ τὴν τακτικὴν ἕδραν τῆς Ἠθικῆς ἀπολογητικῆς καὶ εἰσαγωγῆς εἰς τὴν φιλοσοφίαν εἰς ἔκτακτον τοιαύτην Ἠθικῆς καὶ Χριστιανικῆς Κοινωνιολογίας. Ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου προέτεινε τὴν κατάργησιν τῆς ἕδρας αὐτῆς τὸ δὲ νομοσχέδιον τὴν μετατρέπει εἰς ἔκτακτον, μὲ διατήρησιν μὲν τοῦ περιεχομένου τῆς ἠθικῆς, εἰς τὸ ὁποῖον ὅμως προσθέτει καὶ τὸ περιεχόμενον τῆς Χριστιανικῆς Κοινωνιολογίας, τὸ ὁποῖον ἄλλως τε διδάσκεται καὶ τώρα ἐπιπροσθέτως εἰς τὴν Θεσσαλονίκην μὲν παρὰ τοῦ καθηγητοῦ κ. Ἐξάρχου, ἐδῶ δὲ παρὰ τοῦ καθηγητοῦ κ. Μπρατσιώτη. Διατί δὲ ἡ μετατροπή; Διότι ὑπῆρξεν ἐπίμονον αἴτημα τῶν Ἐκκλησιῶν, αἴτημα ἀπολύτως δικαιολογούμενον καὶ ἐπιβαλλόμενον ἀπὸ τὴν σημερινὴν πραγματικότητα, ὅπως ὑπάρξῃ ἕδρα Χριστιανικῆς Κοινωνιολογίας. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, εἰς ὁλόκληρον τὴν Ρωσίαν καὶ εἰς τὰς ἐκεῖθεν τοῦ σιδηροῦ παραπετάσματος χώρας διακηρύσσεται καὶ διδάσκεται συστηματικῶς ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος ἡμῶν Ἐκκλησία ἀποτελεῖ μορφίνην διὰ τὸν λαὸν καὶ ὅτι ἡ Χριστιανικὴ διδασκαλία ἀντιτίθεται πρὸς τὴν εὐτυχίαν καὶ εὐδαιμονίαν τοῦ ἀνθρώπου, δὲν θὰ πρέπει, δὲν εἶναι ἆραγε ἀπαραίτητον νὰ διδάσκεται συστηματικῶς ἀπὸ ὑπεύθυνον καθηγητικὴν ἕδραν ἡ ἀληθὴς σχέσις τῆς Χριστιανικῆς Θρησκείας πρὸς τὴν Κοινωνίαν καὶ νὰ καθοδηγοῦνται ἐγκύρως ὁ Κλῆρος εἰς τὰς σχετικὰς του ὁμιλίας, ὁ τύπος καὶ ὅσοι ἄλλοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν διαφώτισιν τοῦ λαοῦ; Μόνον συγχαρητήρια νομίζω ὅτι θὰ ἤξιζεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας διὰ τὴν μετατροπὴν τῆς ἕδρας αὑτῆς εἰς ἕδραν Ἠθικῆς καὶ Χριστιανικῆς Κοινωνιολογίας. Ἰδοὺ οἱ λόγοι οἱ ἐπιβάλλοντες τὴν μετατροπὴν εἰδικῶς τῆς ἐν λόγῳ ἕδρας. Λόγοι ἐπιστημονικῆς ἀνάγκης καὶ ἐθνικῆς σκοπιμότητος καὶ ὄχι διότι εὑρίσκεται ὑποψήφιος ἐπιζητῶν τὴν ἕδραν αὐτήν, ὡς ἐλέχθη, διότι ὑποψήφιοι ὑπάρχουν βεβαίως διὰ κάθε κενὴν ἕδραν καὶ μάλιστα πλείονες τοῦ ἑνός, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν καταλλήλων ὑπεύθυνοι εἶναι γνωστόν, αἱ διάφοροι Πανεπιστημιακαὶ Σχολαί, διότι αὐταὶ ἐκλέγουν καὶ ὄχι ὁ Ὑπουργός. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Φιλοσοφικὴν Σχολὴν τὸ νομοσχέδιον προτείνει τὴν κατάργησιν τῆς δευτέρας τακτικῆς ἕδρας τῆς Ἀρχαιολογίας, τῆς ἐκτάκτου ἕδρας τῆς Λατινικῆς Γραμματολογίας καὶ ἀρχαίου βίου τῶν Ρωμαίων καὶ τῆς ἐκτάκτου ἕδρας τῆς Βυζαντινῆς ἱστορίας. Προτείνει τὸ νομοσχέδιον τὴν κατάργησιν τῆς πρώτης, διότι ὑπάρχει καὶ ἄλλη τακτικὴ ἕδρα Ἀρχαιολογίας μὲ τὸ αὐτὸ περιεχόμενον. Τῆς δευτέρας διότι ἡ μὲν Σχολὴ προέτεινε τὴν κατάργησιν τῆς Ἑλληνικῆς καὶ Λατινικῆς παλαιογραφίας ἀλλ’ ὁ Ὑπουργὸς ἔκρινεν ὅτι αὕτη ἔπρεπε νὰ παραμείνῃ ὡς πλέον οὐσιώδης τῆς καταργουμένης διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἐνῷ ἡ καταργουμένη ἔκτακτος ἕδρα ὡς γλωσσολογικὴ τοιαύτη, ἀναπληροῦται πλήρως ἀπὸ τὴν τακτικὴν ἕδραν τῆς Λατινικῆς φιλολογίας. Τῆς δὲ τρίτης, διότι ὑπάρχει τακτικὴ ἕδρα τῆς Βυζαντινῆς ἱστορίας καὶ περιττεύει ἡ ἔκτακτος τοιαύτη. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Φυσικομαθηματικὴν Σχολὴν προτείνει τὸ νομοσχέδιον τὴν κατάργησιν τῆς ἐκτάκτου ἕδρας τῆς ἐφηρμοσμένης Φυσικῆς καὶ διότι τὴν προτείνει ἡ οἰκεία Σχολὴ καὶ διότι λειτουργοῦν δύο ἕδραι Φυσικῆς, μία τακτικὴ καὶ μία ἔκτακτος, καὶ μία ἄλλη φυσικῆς χημείας. Σχετικῶς μὲ τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν καταργεῖται μόνον ἡ ἔκτακτος ἕδρα τῆς Σχολικῆς Ὑγιεινῆς καὶ Παιδολογίας ἡ ὁποία εἶναι κενή, διότι ἔχει καταργηθῆ καὶ ἡ τοιαύτη ἕδρα τῶν Ἀθηνῶν, δὲν ὑπάρχουν δὲ τοιαῦται ἕδραι εἰς ἄλλα Πανεπιστήμια ὡς τοὐλάχιστον ἐγὼ γνωρίζω. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς μετατροπὰς τῶν ἑδρῶν, ἐξήγησα ἤδη διατὶ μετατρέπεται ἡ ἕδρα τῆς Ἠθικῆς ἀπολογητικῆς εἰς Ἠθικῆς καὶ Χριστιανικῆς κοινωνιολογίας. Ἡ μετατροπὴ τῆς ἕδρας τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ δικαίου εἰς ἔκτακτον ἐπροτάθη καὶ ἀπὸ τὴν Σύγκλητον τοῦ Πανεπιστημίου. Τέλος ἡ μετατροπὴ τῆς ἐκτάκτου ἕδρας τῆς Δασικῆς Μηχανικῆς κλπ. εἰς τακτικὴν γίνεται διότι κατέχεται ὑπὸ τοῦ ἰδίου καθηγητοῦ διδάσκοντος ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν καὶ διότι παρ’ οὐδενὸς ἀμφισβητεῖται ἡ σημασία τῆς ἕδρας αὐτῆς ἡ ὁποία δικαιολογεῖ τὴν προαγωγήν της. Καὶ τέλος ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύμπτυξιν τῶν ἑδρῶν τὸ νομοσχέδιον διαλαμβάνει τὴν σύμπτυξιν δύο ἐκτάκτων ἑδρῶν οἰκονομικοῦ περιεχομένου εἰς μίαν ἀπολύτως δικαιολογημένην καὶ τὴν σύμπτυξιν τῆς ἐκτάκτου ἕδρας τῆς Ὀρυκτολογίας καὶ Πετρογραφίας εἰς τὴν τακτικὴν τοιαύτην ἐπίσης δικαιολογημένην. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω κ. συνάδελφοι δύνασθε νὰ κρίνετε ἐὰν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ζημιώνῃ ἐπιστημονικῶς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης, πολὺ δὲ περισσότερον ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον, ἀντεπιστημονικὸν καὶ ἐπιζήμιον ἐθνικῶς, ἀκόμη, δύνασθε νὰ κρίνετε ἐὰν τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης ὑστερῇ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἀπὸ ἀπόψεως τοὐλάχιστον ἀριθμοῦ ἑδρῶν. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν γενομένην παρατήρησιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνισχύσῃ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προσπαθήσῃ νὰ καταστήσῃ τὴν πρωτεύουσαν τῆς Μακεδονίας «φάρον φωτός, ἐπιστήμης καὶ πολιτισμοῦ», ὡς εἶπε ὁ συνάδελφος τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία παρατήρησις περίπου σημαίνει, ὅτι δὲν ἐξεδηλώθη τὸ ἐνδιαφέρον της Κυβερνήσεως πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης, ἡ ἀπάντησις ἐδόθη προχθὲς ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Καὶ ὑπῆρξεν αὕτη πράγματι ἀποστομωτική. Διότι ἐντὸς μιᾶς διετίας ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐνίσχυσε τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης μὲ 40 ἑκατ. σημερινῶν δραχμῶν, ἤτοι κατὰ τὸ 1953–54 μὲ 18 ἑκατ. καὶ κατὰ τὸ 1954–55 μὲ 22 ἑκατ. Καὶ ὁ ἐπισκεπτόμενος τὴν Θεσ)νίκην δύναται νὰ ἀντιληφθῇ μὲ ποῖον γοργὸν ρυθμὸν ἀνεγείρονται αἱ ἀπαραίτητοι κτιριακαὶ ἐγκαταστάσεις καὶ συμπληρώνεται ὁ ἐπιστημονικὸς ἐξοπλισμὸς τῶν διαφόρων αὐτοῦ Σχολῶν, ὥστε πράγματι τὸ Πανεπιστήμιον τοῦτο μὲ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴν στοργὴν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ νὰ ἀποβῇ ταχύτατα πράγματι «φάρος φωτός, ἐπιστήμης καὶ πολιτισμοῦ».

§377ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἔχει τὸν λόγον.

§378Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριοι συνάδελφοι, λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ σᾶς ἀπαλλάξω ἀπὸ τοῦ νὰ ὁμιλήσετε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ συμφωνήσετε μαζί μου ἀπολύτως καὶ οὕτω θὰ ἀποφευχθῇ ἡ καταπόνησις τῆς Βουλῆς μὲ τὸ θέμα τοῦτο.

§379ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Χρειάζεται κ. ὑπουργὲ καὶ ἡ ἰδική μας ἄποψις.

§380Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε χρειάζεται καὶ ἡ ἰδική σας ἄποψις ἐὰν διαφωνῆτε μὲ τὰ ὅσα θὰ σᾶς εἴπω. Ἀκούσατε τὶ θὰ σᾶς εἴπω καὶ ἐφόσον δὲν συμφωνῆτε νὰ μὲ διαδεχθῆτε εἰς τὸ βῆμα. Ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ὑπερθεματίσετε. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξ. κ. Εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας καὶ πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ὁποῖον ἔτυχεν τῆς ἐπεξεργασίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀνέπτυξεν τὰς διατάξεις τοῦ Νομοσχεδίου αὐτοῦ, καὶ ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ ἀφῄρεσεν πλεῖστα ὅσα ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο ἴσως ἀνάγκη νὰ ἐπικαλεσθῶ, διὰ νὰ θέσω τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των, καὶ ὡς ἐκ τούτου νομίζω, ὅτι μὲ ἀπήλλαξεν ἀπὸ σοβαρὸν κόπον, ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Θὰ ἤθελα, ὅμως, ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Καρδίτσης συνάδελφος κ. Βαμπούλης, ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, κατὰ τὴν πρὸ μηνὸς ἐνώπιον τοῦ Σώματος διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ἔθιξεν ὡρισμένα θέματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντικρουσθοῦν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δι’ ὀλίγων νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ ὅσα ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας τότε κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, ἐπεκαλέσθη. Καὶ θεωρῶ ἀναγκαῖον ν’ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, διότι νομίζω ὅτι κατὰ τρόπον ὑπερβολικὸν διατυπώσας τὰς ἀντιλήψεις του, ἄφησε νὰ παρασυρθῇ ἀπὸ τὴν ἀντιπολιτευτικήν του διάθεσιν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχα καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Βουλὴ τὴν ἀξίωσιν νὰ κρίνῃ κατὰ τρόπον ἀντικειμενικὸν τὸ ὅλον θέμα. Διότι, ὅπως ἐτόνισεν ὁ κ. Στεφάνου, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον ἐνδελεχοῦς μελέτης ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον, ὑπῆρξεν ἀπόρροια μιᾶς ἀνάγκης συνδέσεως μὲ ὡρισμένα δημοσιονομικὰ θέματα καὶ δὲν ἀπέβλεψεν ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει εἰς τὴν μείωσιν, οὔτε τὴν ἠθικήν, οὔτε καὶ εἰς τὴν μείωσιν τῆς ἀποστολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ὁ κ. Βαμπούλης, ὁμιλῶν τότε, παρεπονέθη ὅτι ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα παραμένουν κεναὶ ἕδραι καὶ ἄφησε νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι ἡ εὐθύνη διὰ τὰ γεγονότα αὐτὰ βαρύνει τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας. Θεωρῶ περιττὸν νὰ σᾶς ὑπομνήσω, ὅτι συμφώνως μὲ τὸν πανεπιστημιακὸν νόμον, τὸ θέμα τῆς πληρώσεως τῶν ἑδρῶν εἶναι θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον οὐδεμίαν ἀνάμιξιν δύναται νὰ ἔχῃ τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας. Εἶναι θέμα ἀναγόμενον ἀπολύτως εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ τῶν διοικουσῶν αὐτὸ ἀρχῶν. Ἄλλωστε, ἐὰν ἐπενέβαινε τὸ ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας εἰς τὴν πλήρωσιν κενῶν ἑδρῶν, θὰ ἔσπευδε νὰ διακηρύξῃ καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας παραβιάζει τὴν ἐκ τοῦ Συντάγματος αὐτοτέλειαν τοῦ Πανεπιστημίου. Γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ νόμου, τοῦ διέποντος τὸ Πανεπιστήμιον 5343, ὁρίζει ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρωθοῦν περισσότεραι τῶν 2 ἑδρῶν. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος παρεμποδίζει τὴν πλήρωσιν τῶν 2 ἑδρῶν. Πέραν τούτου, εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ὑπάρχῃ καὶ τὸ ἀπαραίτητον ἐπιστημονικὸν προσωπικόν, τὸ ὁποῖον θὰ κληθῇ νὰ πληρώσῃ τὰς ἕδρας αὐτάς. Εἶχε τὴν ἀξίωσιν, ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Καρδίτσης νὰ προβῇ τὸ Πανεπιστήμιον εἰς τὴν πλήρωσιν τῶν ἑδρῶν μὲ προσωπικόν, οὐχὶ τὰς ἐνδεδειγμένας μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ μὴ παραμείνουν κεναὶ ἕδραι; Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος τόσον εὐκόλως ἔχει τὴν κριτικὴν περὶ τοῦ ἔργου τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Τὶ ἔπραξε καθ’ ὃν χρόνον αὐτὸς ἀνῆκε εἰς τὸ κόμμα, τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο τότε εἰς τὴν ἀρχήν; Καὶ τὶ ἔπραξεν καθ’ ὃν χρόνον, καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, κατέχων τὸ ἀξίωμα τοῦ γενικοῦ γραμματέως τοῦ ὑπουργείου Παιδείας, καὶ διατὶ δὲν ἤσκησεν τότε κριτικὴν τοῦ γενικοῦ γραμματέως του καὶ ἤσκησε σήμερον κατὰ τρόπον τόσον εὔκολον καὶ τόσον ἐπιπόλαιον τὴν κριτικὴν αὐτὴν ἐναντίον τοῦ σημερινοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας; Δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, κ. συνάδελφοι. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀντιπαρέλθω τὸν ἀτυχῆ χαρακτηρισμὸν, εἰς τὸν ὁποῖον προέβη ὁ ἐκ Καρδίτσης συνάδελφος διὰ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀντεθνικόν. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχει σαφῶς σχηματίσει τὴν ἀντίληψιν ὅτι οὐδεμία ἀντεθνικὴ διάταξις περιέχεται εἰς τὸ νομοσχέδιον. Δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ χαρακτηρισμοῦ αὐτοῦ, διὰ τὸν ὁποῖον εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ ὁ συνάδελφος ἐκ Καρδίτσης ἔχει ἤδη μετανοήσει. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ ὑπενθυμίσω, ὡρισμένα γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν ὅτι ὄχι μόνον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀδιαφορεῖ διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐπέδειξεν ἐντονώτατον ἐνδιαφέρον καὶ στοργὴν ἄνευ προηγουμένου ἀπὸ τὴν στιγμὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἀρχήν. Ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἀναφέρει ἐν γενικαῖς γραμμαῖς τὰ ὅσα ἐπετελέσθησαν ὑπὲρ τοῦ Πανεπιστημίου. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, διὰ νὰ ἀκουσθοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν νὰ δημιουργηθῇ σαφὴς ἀντίληψις περὶ τοῦ τὶ ἔγινεν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Θὰ σᾶς καταπονήσω ἐπ’ ὀλίγον μόνον, ἀναφέρων ὡρισμένους ἀριθμούς. Κατὰ τὸ 1953)54, κ. συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις διέθεσεν 6 ἑκατομμύρια νέας δραχμὰς διὰ τὴν ἔκτακτον ἐπιχορήγησιν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σημειωτέον, ὅτι ἡ ἀρχικὴ πίστωσις ἀνήρχετο εἰς τὸ συνολικὸν ποσὸν τῶν 10 ἑκατομμυρίων. Τελικῶς ὅμως, διὰ λόγους τεχνικούς, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἀπορρόφησις ὁλοκλήρου τοῦ ποσοῦ καὶ ἀπερροφήθη τὸ ποσὸν τῶν 6 ἑκατομμυρίων. Πέραν τούτου ὅμως, κατὰ τὸ 54)55 ἡ Κυβέρνησις, συνεχίζουσα τὴν χαραχθεῖσαν πολιτικήν της, ἐχορήγησεν ἐκ νέου, ὡς ἔκτακτον ἐπιχορήγησιν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, 10 ἑκατ. δραχμῶν. Κατὰ συνέπειαν, κατὰ τὰ 2 τελευταῖα ἔτη διετέθησαν ὡς ἔκτακτος ἐπιχορήγησις συνολικὸν ποσὸν 16 δισεκατομμυρίων, ποσόν, τὸ ὁποῖον ἐπέτρεπεν νὰ συνεχισθῇ ἡ ἐργασία μὲ ρυθμὸν πλέον γοργὸν διὰ τὸ ἔργον τῆς ὁλοκληρώσεως τῶν κτιριακῶν καὶ ἐπιστημονικῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, καὶ ἐπιτρέψῃ ἐπίσης νὰ συνεχισθῇ τὸ ἔργον αὐτὸ καὶ νὰ συνεχίζεται, ὥστε νὰ παρουσιάζεται εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀμφιβάλλουν, ὅτι γίνεται πράγματι μία ἐξαιρετικὴ ἐργασία, ὅτι γίνεται πράγματι ἕνας ὀργασμὸς ἐργασίας. Πέραν ὅμως τῶν ἐκτάκτων αὐτῶν ἐπιχορηγήσεων, εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 53)54 ἀναγράφεται συνολικὸν ποσὸν διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἐκ δραχ. 24 ἑκατομμυρίων. Ἡ τακτικὴ ἐπιχορήγησις ἀνῆλθεν εἰς 24 ἑκατομμύρια, ἔναντι 2.400.000 τοῦ 50)51, 6 ἑκ. τοῦ 51)52 καὶ 6 ἑκ. τοῦ 52)53. Εἰς διάστημα 2 ἐτῶν, ἐχορηγήθησαν 24 ἑκατομμύρια ἔναντι 14, τὰ ὁποῖα ἐχορηγήθησαν εἰς διάστημα 3 ἐτῶν. Αὐτά, ὅσον ἀφορᾷ τὰς οἰκονομικὰς ἐνισχύσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐκτελέσῃ τὸ πρόγραμμά του καὶ τὴν ἀποστολήν του. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ἀπὸ ἀπόψεως ἐπανδρώσεώς του μὲ τὸ ἀπαιτούμενον ἐπιστημονικὸν προσωπικόν, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῶν δύο τελευταίων ἐτῶν, 17 ἐν συνόλῳ ἕδραι ἐπληρώθησαν διὰ τακτικῶν ἢ ἐντεταλμένων καθηγητῶν, αἱ ὁποῖαι προηγουμένως παρέμενον κεναί. Ἐπίσης, κατὰ τοὺς τελευταίους 18–20 μῆνας, ἐπληρώθησαν τὰ κενά, τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται, κατὰ τρόπον λίαν ἐπιβλαβῆ διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Ἐν σχέσει μὲ τὸ κατώτερον ἐπιστημονικὸν προσωπικόν, τὸ βοηθητικὸν καὶ τὸ ἔκτακτον προσωπικόν, δύναμαι νὰ σᾶς ἀνακοινώσω, ὅτι κατὰ τοὺς 20 αὐτοὺς μῆνας, τοὺς ὁποίους ἐμνημόνευσα, εἰς 150 περίπου ἀνῆλθον οἱ διορισθέντες ἐπιμεληταί, βοηθοί, παρασκευασταί, καὶ τὸ λοιπὸν διοικητικὸν προσωπικόν. Ἐπὶ πλέον ἔχει δοθῆ ἡ ἔγκρισις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν πλήρωσιν 6 ἀκόμη ἑδρῶν. Ἐξ ὅλων αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέδειξε πραγματικὸν καὶ οὐσιαστικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Δὲν θέλω κ. συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον μὲ τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου Εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, διότι ὁ συνάδελφος Εἰσηγητὴς ἐπὶ τῆς πλειοψηφίας κ. Στεφάνου, σᾶς ἀπέδειξεν ὅτι καὶ σημαντικαὶ οἰκονομίαι ἐπετεύχθησαν. Παρὰ ταῦτα ὅμως ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου ἐξουσιοδότησε τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν νὰ περιορίσῃ τὰς καταργουμένας ἕδρας εἰς τὸ ἐλάχιστον, χάριν τῆς κανονικῆς καὶ εὐρύθμου λειτουργίας τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Δι’ αὐτὸ ἐθεώρησα σκόπιμον νὰ λάβω τὸν λόγον ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ σᾶς καθησυχάσω, ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὄχι μόνον ἔπραξε τὸ καθῆκον της μετὰ περισσῆς στοργῆς, ἀλλὰ ἰδιαιτέρως περιέβαλε τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὸ Πανεπιστήμιον αὐτῆς ἀπὸ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐκπηγάσουν ἐπιστημονικαὶ ἐφεδρεῖαι αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπανδρώσουν τὰς ἀνάγκας τόσον τῆς βορείου Ἑλλάδος ὅσον καὶ τῆς λοιπῆς χώρας. Αἱ διὰ τοῦ νομοσχεδίου, κύριοι συνάδελφοι, καταργούμεναι ἕδραι δὲν εἶναι τακτικαὶ ἀλλ’ ἕδραι ἀτελεῖς καὶ συναφεῖς. Δὲν ἀνήρχοντο δὲ παρὰ εἰς ὀκτώ. Σήμερον διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ κατόπιν τῆς ἐκφρασθείσης ἐπιθυμίας ὡς προεῖπον τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, αἱ καταργούμεναι ἕδραι ἀνέρχονται μόνον εἰς δύο (χειροκροτήματα). Ἐπίσης ἐκ τῶν συμπτυσσομένων δύο ἑδρῶν, τελικῶς συμπτύσσεται μία. Ἐπίσης ἐκ τῶν μετατρεπομένων λόγῳ τῶν ἀναγκῶν παραμένουσι δύο. Ὅπως ἀνέφερε καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ Εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Στεφάνου εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν κατηργήθησαν ἐν συνόλῳ δέκα τακτικαὶ ἕδραι, βάσει τοῦ Ν. Δ. 2.500. Ὡσαύτως ἕτεραι τρεῖς ἕδραι κατηργήθησαν διὰ τῆς φυσιολογικῆς ἐξόδου τῶν καθηγητῶν των καὶ ἄλλαι δύο μετετράπησαν. Κατηργήθησαν δηλαδὴ ἐν συνόλῳ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, 17 ἕδραι. Ταῦτα κύριοι συνάδελφοι διὰ νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ συγκριτικὸν μέτρον τὸ ὁποῖον ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἐν σχέσει μὲ τὰς ἀνάγκας ἑνὸς ἑκάστου. Ὀφείλω δὲ νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι αἰσθάνομαι τύψεις διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι τὸ ἐθνικὸν καθῆκον ἐπιβάλλει παρέκκλισιν ἀπὸ τὴν δικαίαν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος. Ἤδη θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων ἐπὶ τῶν κατ’ ἰδίαν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου καὶ τοῦτο πρὸς διευκόλυνσιν τῆς συζητήσεως. Οὕτω ἐκ τῆς Φιλοσοφικῆς σχολῆς κατηργήθη ἡ ἕδρα τῆς Λατινικῆς φιλολογίας κλπ. Ἡ κατάργησις δὲν ἐπιφέρει οὐδεμίαν ζημίαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, διότι ὑπάρχουν αἱ ἄλλαι παρεμφερεῖς σχολαί, δηλαδὴ ἡ φιλοσοφικὴ καὶ ἡ φιλολογικὴ εἰς τὰς ὁποίας διδάσκονται ἡ Λατινικὴ φιλολογία καὶ τὰ ἄλλα. Εἰς τὴν Ἰατρικὴν σχολὴν κατηργήθη ἡ ἔκτακτος ἕδρα τῆς σχολικῆς ὑγιεινῆς διότι ὑπάρχει ἡ ἕδρα τῆς παιδιατρικῆς. Εἰς τὴν Φυσικομαθηματικὴν καταργεῖται ἡ ἔκτακτος ἕδρα τῆς ὀρυκτολογίας καὶ πετρολογίας, ἡ ὁποία συμπτύσσεται μὲ τὴν τακτικὴν ἕδραν. Εἰς τὴν Θεολογικὴν τέλος ἐθεωρήθη σκόπιμον ὅπως ἡ πρότασις τοῦ Πανεπιστημίου Θεσ)νίκης περὶ μετατροπῆς τῆς ἕδρας τῆς Ἠθικῆς κλπ. γίνῃ ἀποδεκτή. Ἐπ’ αὐτοῦ νομίζω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ εἶναι σύμφωνος καὶ ἡ Πολιτεία εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ προβῇ εἰς τὴν ἵδρυσιν τῆς ἕδρας αὐτῆς, ἡ ὁποία θὰ πληρωθῇ διὰ τῆς νομίμου διαδικασίας καὶ ὄχι ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ. Λόγοι θρησκευτικοὶ καὶ γενικωτέρας ἐθνικῆς σημασίας ἐπιβάλλουν τὴν ἵδρυσιν τῆς ἕδρας αὐτῆς. Συνεπῶς ἐὰν ἡ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσ)νίκης νομίζῃ ὅτι ὑπάρχει ὁ κατάλληλος διὰ τὴν κατάληψίν της δὲν ἔχει παρὰ νὰ τὸ προτείνῃ. Ἐὰν ὅμως δὲν ὑπάρχῃ, τότε δὲν ἔχει παρὰ νὰ ἀποφανθῇ ἀρνητικῶς ἐπὶ τῶν διαφόρων αἰτήσεων. Γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον οὐδεμίαν αἰχμὴν παρέχει οὔτε προσωπικὴν διάταξιν ἢ ἐπιθυμίαν, ἐπιδιώκει νὰ ἱκανοποιήσῃ. Δι’ ὃ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ψηφίσῃ κατ’ ἀρχὴν καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν (χειροκροτήματα).

§381ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζαμαλούκας ἔχει τὸν λόγον.

§382Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς οἱ ἐκ Μακεδονίας ἐκπρόσωποι τοῦ Μακεδονικοῦ Λαοῦ, ἔχομεν τὴν γνώμην καὶ ἀντίληψιν, ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης πρέπει νὰ τύχῃ ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως καὶ δι’ ἐθνικοὺς λόγους καὶ διὰ λόγους τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς ν’ ἀναπτύξω. Ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. συναδέλφου τῆς μειοψηφίας δὲν εἶναι ἀληθής, διότι ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ἀξιολόγους ἀνθρώπους καὶ ἐπιστήμονας. Ἀλλὰ δὲν ἔγκειται ἐκεῖ τὸ θέμα, ἔγκειται ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης θεωρεῖ μειωμένον τὸ γόητρόν του καὶ τὸ κῦρος του ἔναντι τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως καταβάλῃ κάθε προσπάθειαν νὰ αὐξηθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν τὸ γόητρον τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, διότι οὐδεὶς δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι δὲν χρησιμεύει τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ὡς βαθμός, μία γέφυρα πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλήν, ὅπως θελήσῃ καὶ δοθῇ ἰδιαιτέρα μεταχείρισις καὶ εἰ δυνατὸν κάποια ὑλικὴ ἀμοιβὴ εἰς τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου, ὅπως χρησιμεύσῃ τοῦτο ὡς κίνητρον τοῦ ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν Πρωτεύουσαν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Τὸ ὅτι δὲν ἔχουν συμπληρωθῆ αἱ ἕδραι αὐταὶ δὲν ἀποτελεῖ δικαιολογίαν, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθοῦν, διότι οὐδεμία δαπάνη καὶ οὐδεμία ζημία οἰκονομικὴ ἐγένετο ἐξ αὐτοῦ. Δὲν εὑρίσκονται οἱ κατάλληλοι νὰ συμπληρωθοῦν αἱ ἕδραι, διότι ἐπαναλαμβάνω, δὲν θέλουν νὰ ἔλθουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Παρὰ ταῦτα, εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ ἀληθές, ὅτι ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἐδόθη μεγαλυτέρα προσοχὴ καὶ ἐδόθησαν ἀρκετὰ ἑκατομμύρια διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν τῶν ἐργαστηρίων ἀπὸ ἀπόψεως ὑλικοῦ καὶ ὑπαλλήλων τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Παρὰ ταῦτα, ὑπάρχουν εἰσέτι πολλὰ κενὰ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ συμπληρωθοῦν, ὅπως εἶναι ἡ ἔλλειψις Φαρμακευτικῆς καὶ Ὀδοντιατρικῆς Σχολῆς. Βεβαίως, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι πολλοὶ ἐπιστήμονες ἐξέρχονται καὶ ἀπὸ τὰ δύο Πανεπιστήμια καὶ πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια, διότι μὲ τὸν ρυθμὸν αὐτὸν, ἔπειτα ἀπὸ λίγα χρόνια, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ν’ ἀπορροφηθοῦν καὶ θὰ δημιουργηθῇ τὸ λεγόμενον ἐπιστημονικὸν προλεταριᾶτον. 1) Πρέπει νὰ ληφθῇ αὐτὸ ὑπ’ ὄψει καὶ νὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐξερχομένων, ἢ εἰσαγομένων φοιτητῶν. Θὰ πρέπει, ἐπίσης, νὰ γίνουν πρακτικαὶ Σχολαί. Ποῦ θὰ πᾶνε οἱ ἀπόφοιτοι τῶν Γυμνασίων καὶ τί θὰ γίνουν καὶ πῶς θὰ ἀπορροφηθοῦν; Κύριε ὑπουργέ, ἀναγνωρίζομεν καὶ εὐγνωμονοῦμεν καὶ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου καὶ ὑμᾶς, διὰ τὰς πολλὰς φροντίδας σας ὑπὲρ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ σᾶς παρακαλοῦμεν νὰ ἐξακολουθήσετε τὴν ἐνίσχυσίν του μέχρις ὅτου καταστῇ ἰσάξιον τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀξίωσις τοῦ Μακεδονικοῦ Λαοῦ καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὴν λάβετε σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν. (Χειροκροτήματα).

§383Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν δήλωσιν, διὰ νὰ ἐνημερώσω τὴν Βουλὴν σχετικῶς μὲ τὴν Φαρμακευτικὴν καὶ τὴν Ὀδοντιατρικὴν Σχολήν. Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἤδη ἔχει ἐγκριθῆ ἡ λειτουργία τῶν δύο αὐτῶν Σχολῶν, ἢ τμημάτων καὶ θὰ ἀρχίσῃ εὐθὺς ὡς περατωθοῦν τὰ ἀπαραίτητα κτίρια. (Χειροκροτήματα).

§384ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρότσης ἔχει τὸν λόγον.

§385Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, λαμβάνω τὸν λόγον, ἀφ’ ἑνὸς διὰ νὰ τὸν εὐχαριστήσω ἰδιαιτέρως δι’ ὅσα εἶπε περὶ τῆς ἐνισχύσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὡς Βορειοελλαδίτης βουλευτὴς νὰ ἀποδοκιμάσω διὰ τοὺς χαρακτηρισμοὺς οἱ ὁποῖοι ἀπεδόθησαν εἰς τὸ νομοσχέδιον ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὄχι διότι ἀνήκω εἰς τὴν πτέρυγα τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀλλὰ διότι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ τονίσω, ὅτι κατόπιν τῆς ἐκδηλώσεως τοῦ ἐμπράκτου ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον φανερὸν καὶ ἐξώφθαλμον, ὅτι δὲν ἔχουν θέσιν οἱ χαρακτηρισμοί, οἱ ὁποῖοι ἐδόθησαν διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὡς ἀντιπρόσωπος ἑνὸς τμήματος τῆς Βορείου Ἑλλάδος, νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπέραντον εὐγνωμοσύνην τοῦ Λαοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος διὰ τὴν στάσιν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀπέναντι τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης, ἡ καλὴ λειτουργία τοῦ ὁποίου δὲν ἱκανοποιεῖ αἴτημα τοῦ Λαοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἀλλὰ, ὅπως γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ, ἀποτελεῖ ἱκανοποίησιν ἐθνικῆς ἀνάγκης καὶ ὡς τοιοῦτον ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἡ ὁποία ἔχει ἀπόλυτον αἴσθησιν τῶν εὐθυνῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐπιπέσει ἐπὶ τῶν ὤμων της, καὶ ὀφείλω, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Βορείου Ἑλλάδος, νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην μας διὰ τὸ ἀμέριστον ἐνδιαφέρον της. (Χειροκροτήματα).

§386ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§387Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον καὶ δὲν θέλω ν’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν... Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον μὲ συγκινεῖ βαθύτατα καὶ ὡς βουλευτὴς τῆς Β. Ἑλλάδος, ποὺ βλέπω τὸ ἐκπαιδευτικόν μας Ἵδρυμα ὅπως τὸ θέλει ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς Λαός ποὺ ἔχει τὴν ἀντίληψιν, ὅτι πρέπει τὸ Πανεπιστήμιόν μας νὰ φθάσῃ εἰς ἕνα ὕψος, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν προορισμόν του, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ προσέφερε καὶ προσφέρει εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὑλικὰ καὶ πνευματικὰ ἐφόδια, τὰ ἀπαραίτητα, διὰ νὰ προοδεύσῃ. Θὰ ἤθελον νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. ὑπουργόν, διότι ἐδέχθη νὰ παρεμβάλῃ ὡρισμένας διατάξεις, ὑπὲρ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

§388Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Θεωρῶ καὶ ἐγὼ ὑποχρέωσίν μου νὰ ἐξάρω τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου καὶ νὰ ἐκφράσω καὶ ἐγώ, ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς Β. Ἑλλάδος, τὴν εὐγνωμοσύνην μου, διὰ τὴν ἐξαιρετικὴν στοργὴν ποὺ ἐπέδειξε διὰ τὸ ἀνώτατον ἐκπαιδευτικόν μας Ἵδρυμα. Δράττομαι, κύριοι, τῆς εὐκαιρίας, νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην μου καὶ νὰ ἀπονείμω δίκαιον ἔπαινον, τόσον εἰς τὸν ἀπελθόντα ὑπουργὸν Παιδείας, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς εἶχεν ἐπιδείξει ἐξαιρετικὴν στοργὴν διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἱδρύματός μας, ὅσον καὶ εἰς τὸν σημερινὸν ὑπουργὸν Παιδείας, ὁ ὁποῖος ἐπρόσεξε πολὺ τὰ θέματα αὐτά. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ Βορρᾶς εἶναι βίαιος ἄνεμος, ὁ ὁποῖος παρασύρει τὰ πάντα, ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς Β. Ἑλλάδος, οὐχὶ εἰς ἔνδειξιν ἐχθρότητος, ἀλλὰ ἀγάπης, εἴχομεν ἐπιτεθῆ διὰ νὰ ἐκφράσωμεν τὰ ζωηρά μας παράπονα διὰ τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον. Ἤδη ὅμως αἰσθανόμεθα τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εὐχαριστήσωμεν τὸν κ. ὑπουργόν, διότι ἐπέδειξε μεγάλην κατανόησιν. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, ἐν συνεχείᾳ, νὰ εἴπω δύο λέξεις, διὰ τὴν στοργὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ δι’ ἕνα ἄλλον φάρον τηλαυγῆ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐκπέμπῃ τὰ φῶτα του ἀπὸ τὴν Πρωτεύουσαν τοῦ Βορρᾶ. Ἐννοῶ τὴν Ἀριστοτέλειον Ἀκαδημίαν, διὰ τὴν ὁποίαν, τόσον ὁ Στρατάρχης Παπάγος, ὅσον καὶ ὁ ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἔδειξαν τόσην κατανόησιν καὶ τόσην στοργὴν καὶ τόσην ἐνίσχυσιν. Ἐντὸς ὀλίγου, λοιπόν, θὰ ἔχωμεν πλὴν τῆς Πανεπιστημιοπόλεως, ἡ ὁποία, ὅπως ἀνεγνώσθη, θὰ εἶναι πρότυπον Πανεπιστημιοπόλεως εἰς τὴν Ν. Α. Εὐρώπην, θὰ ἔχωμεν καὶ τὴν Ἀριστοτέλειον Ἀκαδημίαν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι πρότυπον —δύναμαι νὰ εἴπω— ὅλης τῆς Εὐρώπης, διότι συντελεῖται ἕνα κτιριακὸν ἔργον, παρόμοιον τοῦ ὁποίου δὲν ἔχομεν ἀντικρύσει, ὄχι εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ εἰς πολλὰς χώρας τῆς Εὐρώπης. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἔχω νὰ ὑποβάλω μίαν παράκλησιν, ὅπως ἡ Ἕδρα τῆς Ἐφηρμοσμένης Φυσικῆς μετονομασθῇ εἰς Ἔκτακτον Αὐτοτελῆ Γενικῆς καὶ Ἀνοργάνου Χημικῆς Τεχνολογίας, συμφώνως πρὸς τὴν γενομένην πρότασιν τῆς Συγκλήτου τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

§389Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Κατόπιν τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι περιττεύει πᾶσα περαιτέρω συζήτησις. Ὁ κ. ὑπουργός, ὅταν κατετέθη τὸ νομοσχέδιον, ἐνομίσαμεν ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀπέβλεπεν εἰς τὴν κατάργησιν ὡρισμένων ἑδρῶν διὰ λόγους οἰκονομιῶν, ἀλλά, ὅπως βλέπομεν εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, διὰ τῆς καταργήσεως τῶν ἑδρῶν, μόνον θεωρητικῶς ἐπέρχεται οἰκονομία, διότι αἱ ἕδραι αὗται ἦσαν κεναί.

§390Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Τὸ Λογιστήριον ἐπλανήθη, διότι εἶναι ἀνθρώπινον νὰ πλανᾶται κανείς. Ἐδῶ, ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι εἰς ὡρισμένας ἐκ τῶν ἐκτάκτων ἑδρῶν διδάσκονται τὰ μαθήματα, δεδομένου ὅτι δίδεται ἐντολὴ διδασκαλίας. Καὶ μάλιστα, οἱ κατ’ ἐντολὴν διδάσκοντες καθηγηταί, ἐλάμβανον ἕνα ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμποροῦσε νὰ ὑπερβῇ τὸ ⅓ τοῦ βασικοῦ των μισθοῦ. Γίνονται, λοιπόν, οἰκονομίαι, τὰς ὁποίας χάριν τοῦ Πανεπιστημίου τὰς κάμνομεν.

§391Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Τί οἰκονομίαι γίνονται;

§392Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι τόσον σοβαραὶ αἱ ἕδραι, ὥστε νὰ κάμνωμεν συζήτησιν τώρα. Ἐὰν ὑπάρξῃ ἀνάγκη νὰ λειτουργήσῃ καμμία, τότε θὰ ἐπανέλθωμεν.

§393Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Θὰ παρεκάλουν ἐπίσης, ἡ Β. Ἑλλὰς νὰ μὴ θεωρηθῇ ὡς Κέντρον Διερχομένων, ὅπως ἐγένετο καὶ διὰ τὰ Γυμνάσια. Διότι καθημερινῶς βλέπομεν, ὅτι διορίζονται καθηγηταί, οἱ ὁποῖοι κάθονται 4–5 μῆνας καὶ κατόπιν προβάλλουν τὸ ὅτι ὑπηρέτησαν ἐπὶ 3–4 μῆνας εἰς Β. Ἑλλάδα.

§394Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ δημιουργῆτε ἐντυπώσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα, πρῶτον διότι οὐδεὶς καθηγητὴς Γυμνασίου, ἢ ἄλλος ἐκπαιδευτικός τις, ἠμπορεῖ νὰ μετακινηθῇ ἀπὸ τὴν οἵαν κατέχει ὀργανικὴν θέσιν, ἐὰν δὲν ἔχει συμπληρώσει 3ετίαν, σύμφωνα μὲ τὸν Κώδικα. Ἐπὶ πλέον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐπιχείρημά σας, ὅτι οἱ μετατιθέμενοι εἰς τὴν Ν. Ἑλλάδα ἐπικαλοῦνται τὸ ὅτι ὑπηρέτησαν εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα γνωρίζετε, ὅτι εἶναι προϋπόθεσις ὑπηρεσίας ὄχι 2–3 μηνῶν, ἀλλὰ πολλῶν ἐτῶν. Καὶ ἔτσι κύριοι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πραγματοποιοῦμε μεταθέσεις ἐκπαιδευτικῶν ἐκ Β. Ἑλλάδος εἰς τὴν Ν. Ἑλλάδα, τοῦτο τὸ πράττομε, διότι καὶ αὐτοὶ ἔχουν δικαίωμα νὰ ἔλθουν πλησιέστερα πρὸς τὸ Κέντρον, ἀφοῦ ὑπηρέτησαν ἐπὶ τόσα ἔτη ἀλλοῦ.

§395ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεὶς δύναται νὰ ἀκουσθῇ ἐὰν δὲν ὁμιλεῖ σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν.

§396Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἴπατε ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν ποὺ σᾶς ἀνέφερον δὲν ὑπάρχουν καθηγηταὶ οἱ ὁποῖοι νὰ ἔφυγον πρὸ τῆς παρελεύσεως τοῦ κεκανονισμένου χρόνου. Σᾶς λέγω ὅτι ὑπάρχουν δάσκαλοι καὶ καθηγηταὶ οἱ ὁποῖοι δὲν συνεπλήρωσαν οὔτε ἑξάμηνον ὑπηρεσίαν. Καί, ἠμπορῶ, ἐὰν θέλετε, νὰ σᾶς προσκομίσω στοιχεῖα.

§397Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἐζήτησα νὰ μοῦ προσκομίσητε τὰ ὀνόματα καὶ δὲν μοῦ τὰ προσκομίσατε. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὰ φέρετε, ὁπότε θὰ διατάξω ἀνακρίσεις καὶ θὰ ἐπιβάλλω βαρυτάτας κυρώσεις, ἐὰν αὐτὰ ποὺ καταγγέλετε, εἶναι ἀληθῆ.

§398ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐκτὸς τοῦ θέματος κ. συνάδελφε.

§399Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Νὰ εἴπετε ὅτι οἱ ἐκ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος ἐρχόμενοι εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα πρέπει νὰ ὑπηρετοῦν δύο χρόνια. Παρακαλῶ ὅπως μελετήσητε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, διότι νομίζω ὅτι πρέπει νὰ θεσπίσητε ἕναν νόμον ὁ ὁποῖος νὰ λέγῃ ρητῶς ὅτι οἱ ἐκ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος ἐρχόμενοι εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα πρέπει νὰ ὑπηρετήσουν τὸ ἀπαιτούμενον χρονικὸν διάστημα.

§400Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Ὑπάρχει κ. συνάδελφε σχετικὸς νόμος. Εἶναι γνωστὸν τοῦτο.

§401ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§402Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀποψινὴ ἀγόρευσις τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας ὑπέβαλον εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀποδεικνύουν πόσον δίκαιον εἶχεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Καρδίτσης συνάδελφος ὁ κ. Βαμπούλης, ποὺ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου διεμαρτυρήθη, ἐντόνως, ἐναντίον τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Τὴν συνείδησιν ὅλης τῆς Βουλῆς ἐξήγειρεν ἡ ἀρχικὴ διατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου. Ἄλλων μὲν ἐκ τῶν συναδέλφων, διότι ἔβλεπον εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου τὴν διάλυσιν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ περιβάλωμεν μετὰ στοργῆς ὅλοι μας, ἄλλων δέ, ὡς ἡμῶν, διότι διεκρίναμεν ἐθνικοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους ἐπισημαίνομεν. Καὶ δὲν θὰ ἀναφέρω καμμίαν ἄλλην περίπτωσιν, ἀλλὰ τὴν περίπτωσιν τῆς καταργήσεως, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τῆς τροπολογίας του, τῆς ἐκτάκτου ἕδρας τῆς Ἱστορίας τῶν Σλαυϊκῶν καὶ λοιπῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν. Φαίνεται ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δὲν κατάλαβε τὴν σημασίαν τῆς ἕδρας αὐτῆς καὶ τὴν σημασίαν τοῦ μαθήματος. Δὲν ἀντελήφθη ὅτι ἀπὸ τοῦ Βορρᾶ δὲν ἔρχεται μόνον ὁ πολιτικὸς κίνδυνος, ἀλλὰ ἔρχεται καὶ ὁ θρησκευτικὸς κίνδυνος μὲ τὸν ὁποῖον ἀπειλούμεθα. Καὶ ἔπρεπε νὰ εὕρωμεν κωδωνοκρούστας, τῶν κινδύνων αὐτῶν, διὰ νὰ μᾶς ξυπνοῦν ὅταν ἡμεῖς ληθαργοῦμεν. Καὶ ἕνας ἐκ τῶν κωδωνοκρουστῶν τῶν κινδύνων ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀπειλεῖται τὸ Ἔθνος εἶναι καὶ ὁ καθηγητὴς τῶν Σλαυϊκῶν ἐκκλησιῶν. Καὶ ἀπειλούμεθα καὶ ἀπὸ τὸν κίνδυνον αὐτὸν ἐντόνως ὅπως ἐξ ἴσου ἐντόνως ἀπειλούμεθα καὶ ἀπὸ τὸν πολιτικὸν κίνδυνον.

§403Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἀπὸ ἄλλα πράγματα ἀπειλούμεθα.

§404Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἀπειλούμεθα ἐντόνως καὶ ἀπὸ αὐτὸν τὸν κίνδυνον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὀρθῶς, ἡ Κυβέρνησις μετέβαλεν γνώμην καὶ διατηρεῖ τὴν ἕδραν αὐτήν. Τὴν ἀνέφερα ὡς παράδειγμα, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ἐτιμωρήθησαν διὰ τῆς ὑπαναχωρήσεως εἰς τὴν ὁποίαν προέβησαν κατὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Διότι, ἄλλο νομοσχέδιον εἰσήγαγεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἄλλο τελικῶς ζητεῖ νὰ ψηφίσωμεν. Διότι δὲν ἐπρόσεξε τοὺς θεσμοὺς οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν. Ἐὰν ἐπρόσεχε τοὺς θεσμούς, τοὺς Συνταγματικούς, δὲν θὰ περιέπιπτεν εἰς αὐτὴν τὴν ἀντίφασιν. Τὸ Σύνταγμα εἰς τὸ ἄρθρον 16 λέγει τὰ ἑξῆς: «Τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα αὐτοδιοικοῦνται ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Κράτους, οἱ δὲ καθηγηταὶ τούτων εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι». Ὁ πρόεδρος τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς ὑποβάλλων εἰς τὴν Βουλὴν τὸ σχέδιον τοῦ Συντάγματος σημειοῖ τὰ ἑξῆς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. «Νέα ἐπίσης διάταξις εἶναι ἡ τετάρτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 16. Κατ’ αὐτὴν τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα αὐτοδιοικοῦνται ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Κράτους, οἱ δὲ καθηγηταί των εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς κατοχυροῦται Συνταγματικῶς ἡ αὐτοτέλεια τῶν Πανεπιστημίων καὶ ἄλλων ἰσοτίμων ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων, ἥτις κρίνεται ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον ἐκπαιδευτικὴν ἀποστολὴν αὐτῶν .... κλπ.». Τὸ Σύνταγμα λοιπὸν ζητεῖ αὐτοτέλειαν ἐκπαιδευτικὴν τῶν ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων, τῶν Πανεπιστημίων. Καὶ ἐρωτῶ: Εἰς τὴν αὐτοτέλειαν αὐτὴν τὴν ἐκπαιδευτικὴν σημαίνει ὅτι τὰ Πανεπιστήμια, ποὺ ἔχουν ἐπίγνωσιν τῆς ἀποστολῆς των καὶ τῆς ἐκπαιδευτικῆς καὶ τῆς ἐθνικῆς, δὲν καθορίζουν καὶ τὸ πρόγραμμα καὶ τὴν ἐκπαίδευσιν καὶ τὰ μαθήματα καὶ τὰς ἕδρας; Ἐρωτῶ λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργόν, ποῦ ὑπάρχει πρότασις τῆς Συγκλήτου τοῦ Πανεπιστημίου Θεσ)νίκης διὰ νὰ συνταχθῇ, ὡς συνετάχθη ἀρχικῶς ἢ ὡς πρόκειται νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό;

§405Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ. Κατὰ πρῶτον ἀπαντῶ καὶ λέγω ὅτι διὰ τὰς πλείστας τῶν ἑδρῶν ὑπάρχει πρότασις, τοῦ Πανεπιστημίου, σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ὑποστηριζομένην ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας. Κατὰ δεύτερον λόγον, ὅμως, ἐπικαλοῦμαι τὴν πληθὺν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν λύσει κατὰ τρόπον πάγιον τὸ θέμα τῆς αὐτοτελείας τῶν Πανεπιστημίων. Καὶ μνημονεύω πρόσφατον ἀπόφασιν, ἐκδοθεῖσαν τὸ 1954, τὸν Νοέμβριον ἢ Δεκέμβριον, ἡ ὁποία AD HOC λύει τὸ θέμα τῆς αὐτοτελείας. Ἔχομεν γίνει ὅλοι Συνταγματολόγοι καὶ θὰ ἤθελα νὰ σᾶς προφυλάξω ἀπὸ παρερμηνείας. Διαβάζω μίαν περικοπὴν ἀπὸ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 128)54 ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐν ὁλομελείᾳ: «Ἐπειδὴ ὡς ἐκ τοῦ γράμματος τῆς διατάξεως τοῦ τετάρτου ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Συντάγματος ὁρίζοντος, ὅτι τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα αὐτοδιοικοῦνται ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν σχετικῶν προπαρασκευαστικῶν ἐργασιῶν σαφῶς προκύπτει ὅτι τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα παρεχωρήθη «Αὐτοδιοίκησις» τῆς ὁποίας περιεχόμενον εἶναι ἡ ἐξουσία τοῦ ἀποφασίζειν ἐπὶ τῶν ἰδίων ὑποθέσεων δι’ ἰδίων ὀργάνων. Ἡ τοιαύτη ἐξουσία δὲν περιλαμβάνει καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ θέτειν κανόνας δικαίου — οἷοι οἱ ἀφορῶντες εἰς τὸν καθορισμὸν τοῦ κύκλου τῶν ὑποθέσεων τοῦ ἱδρύματος καὶ εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῆς ὑπηρεσίας αὐτοῦ — ὅπερ ἀνήκει εἰς τὸ Κράτος. Λέγει ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τὰ ἑξῆς: «Ἐπειδὴ ὡς ἐκ τοῦ γράμματος τῆς διατάξεως τοῦ τετάρτου ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Συντάγματος ὁρίζοντος, ὅτι τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα αὐτοδιοικοῦνται ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν σχετικῶν προπαρασκευαστικῶν ἐργασιῶν............... σαφῶς προκύπτει ὅτι εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα παρεχωρήθη «Αὐτοδιοίκησις», τῆς ὁποίας περιεχόμενον εἶναι ἡ ἐξουσία τοῦ ἀποφασίζειν ἐπὶ τῶν ἰδίων ὑποθέσεων δι’ ἰδίων ὀργάνων. Ἡ τοιαύτη ἐξουσία δὲν περιλαμβάνει καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ θέτειν κανόνας δικαίου, (οἷοι οἱ ἀφορῶντες τὸν καθορισμὸν τοῦ κύκλου τῶν ὑποθέσεων τοῦ ἱδρύματος καὶ εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῆς Ὑπηρεσίας αὐτοῦ), ὅπερ ἀνήκει εἰς τὸ Κράτος. Ἐπειδὴ ὀργανώσεως θέμα εἶναι καὶ ἡ ἵδρυσις ὡς καὶ ἡ κατάργησις ἑδρῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ὡς σχετιζόμενον οὐ μόνον πρὸς τὸ εἶδος καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς διδακτέας ἐπιστημονικῆς ὕλης, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν καθηγητικῶν θέσεων, ὧν ὁ καθορισμὸς ὡς θέσεων Κρατικῶν ὑπαλλήλων ἀνήκει εἰς τὴν ἀδέσμευτον ἐξουσίαν τοῦ νομοθέτου. Δὲν ἀντίκειται συνεπῶς εἰς τὸ Σύνταγμα ἡ συγχώνευσις τῶν δύο ἑδρῶν... ......................»

§406Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν δύναμαι ἐκ τοῦ προχείρου νὰ κρίνω τὴν ἀπόφασιν ταύτην. Ἐγὼ ἔχω ὅμως, ὑπ’ ὄψει μου, τὸ τί ὑπεστήριξεν ἡ Συνταγματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐζήτησε τὴν αὐτοτέλειαν τῶν Πανεπιστημίων. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ὀρθὴ διοίκησις ἐπιβάλλει, εἰδικῶς εἰς τὰ θέματα αὐτά, ὅπως ἡ Κυβέρνησις συμβουλεύεται τὸν ὑπεύθυνον Σύμβουλον της, ποὺ ἐν προκειμένῳ εἶναι ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου. Πότε εἶχε δίκαιον ὁ κ. ὑπουργὸς ὅταν ὑπέβαλε τὸ νομοσχέδιον ἢ τώρα ποὺ τὸ τροποποιεῖ;

§407Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Καὶ τὰς δύο φοράς.

§408Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐὰν εἴχατε δίκαιον τὴν πρώτην φοράν, ἔπρεπε νὰ ἐπιμένατε εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως τὸ ἐφέρατε. Ἔπειτα ὅμως ἀπὸ τὰς διαμαρτυρίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐσκέφθητε ὡριμώτερον. Ἐδέχθητε τὰς διαμαρτυρίας τῆς Β. Ἑλλάδος καὶ ἔρχεσθε τώρα καὶ τὸ τροποποιεῖτε καὶ ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε, ὅπως τὸ ἀφήνετε τελικῶς διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον, ἐὰν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς πραγματικὰς ἐκπαιδευτικὰς ἀνάγκας τοῦ Πανεπιστημίου, ἢ μήπως πρέπει πάλιν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ μὴ τὸ ψηφίσωμεν ἀπόψε ἀλλὰ νὰ τὸ παραπέμψωμεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσ)νίκης, νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην του; Ζητᾶτε προχείρως νὰ μετατρέψωμεν ἕδρας ἢ νὰ καταργήσωμεν ἕδρας καὶ χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην τοῦ Πανεπιστημίου Θεσ)νίκης, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ἐκπαιδευτικῆς ἀποστολῆς τοῦ ἱδρύματος. Νομίζω ὅτι δὲν εἴμεθα σύμφωνοι πρὸς τὴν ἀντίληψιν τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει πρὸς τὸν ὀρθὸν τρόπον διοικήσεως καὶ νομοθετήσεως.

§409Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου του, εἶπεν ὅτι διὰ νὰ τύχῃ κανεὶς τοῦ εὐεργητήματος, ἐκπαιδευτικὸς νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα πρέπει νὰ ἔχῃ αὐτὰ καὶ αὐτὰ τὰ προσόντα ὡς καὶ νὰ ἔχῃ ὑπηρετήσει εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα. Διαμαρτύρομαι κατὰ τῆς φράσεως αὐτῆς.

§410ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ προσωπικὸν θέμα εἶναι αὐτό; Πρώτην φορὰν ἀκούω ὅτι τὸ πρόσωπον ἔχει αὐτὰς τὰς διαστάσεις.

§411Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὡς εἶναι γνωστὸν ἡ ὑπηρεσία εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα ἀποτελεῖ τιμητικὸν τίτλον, τὸν ὁποῖον ἐπικαλοῦνται ὅλοι ἐκεῖνοι ἐκ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι θέλουν μετὰ πάροδον 10–15 ἐτῶν νὰ πλησιάσουν πρὸς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς των. Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον ἐθίγητε, ὅταν ὅλοι ἀναγνωρίζουν ὅτι ἡ Β. Ἑλλὰς ἀποτελεῖ τὸ εὐγενέστερον μέλος τῆς ἐθνικῆς Ἑλληνικῆς οἰκογενείας καὶ ὅταν ἡ ὑπηρεσία ἐκεῖ εἶναι τίτλος τιμῆς (χειροκροτήματα).

§412Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κάποιος ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων εἶπεν ὅτι πηγαίνουν οἱ ἐκπαιδευτικοὶ τῆς Ν. Ἑλλάδος εἰς τὰ νησιά, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν γίνεται.

§413ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκπαιδευτικὸς κ. Χλουβεράκη; Ὁ κ. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§414Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριε ὑπουργέ. Ἐπειδὴ πιστεύομεν ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ αὐτοτέλεια εἰς τὰ Ἀνώτατα ἱδρύματά μας, βάσει αὐτῆς τῆς πίστεως διαφωνοῦμεν εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον, ὅτι θὰ πρέπει ὡρισμέναι ἕδραι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ζητηθῆ ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον ἢ νὰ ἱδρυθοῦν ἢ νὰ καταργηθοῦν, θὰ πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ προηγουμένως τὸ Πανεπιστήμιον. Βάσει αὐτοῦ ἔχω νὰ σᾶς προτείνω, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπρότεινεν ὁ κ. Γυϊόκας, ὅτι δηλαδὴ ἀντὶ τῆς καταργήσεως τῆς αὐτοτελοῦς ἐκτάκτου ἕδρας τῆς Ἐφηρμοσμένης Φυσικῆς νὰ μετονομασθῇ αὕτη εἰς Ἔκτακτον Γενικὴν τῆς Ἀνοργάνου Χημικῆς Τεχνολογίας, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει, ὅτι ὑπάρχει σχετικὸν ἔγγραφον.

§415Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριοι συνάδελφοι, πρὸς ἐνημέρωσίν σας, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν καταργεῖται μὲ τὸ τροποποιούμενον σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ἡ ἕδρα, τὴν ὁποίαν ἐμνημονεύσατε, θὰ γεννηθῇ ζήτημα ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπιμείνῃ καὶ θελήσῃ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν περὶ τῆς μετονομασίας αὐτῆς.

§416Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Τὴν μετονομασίαν ἐζήτησα καὶ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ ἕδρα τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν ἤδη λειτουργεῖ καὶ ὁ καθηγητὴς αὐτῆς τῆς ἕδρας διδάσκει καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν προστίθεται καὶ οὐδεμία δαπάνη. Συγχρόνως θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προσθέσετε καὶ ἕνα ἄρθρον σχετικὸν μὲ τοὺς ἐκτάκτους καθηγητάς.

§417Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὡς θὰ ἐλάβατε γνῶσιν, κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου, ἀφορῶν τὴν ρύθμισιν ὡρισμένων ζητημάτων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν εἰς τὸ ὁποῖον γίνεται εἰδικὴ μνεία τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον μνημονεύετε καὶ ρυθμίζεται κατὰ τὸν καλλίτερον ἀπὸ ἐπιστημονικῆς ἀπόψεως τρόπον. Ὅταν, λοιπόν, θὰ ἔλθῃ τὸ νομοθέτημα τοῦτο εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἔχωμεν τὸν καιρὸν νὰ τὸ συζητήσωμεν καὶ ἐὰν ὑπάρχουν ἀτέλειαι ἢ ἐλλείψεις θὰ συμπληρωθοῦν.

§418Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν πληροφορίαν αὐτὴν καὶ τότε δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν μετονομασίαν τῆς ἕδρας ποὺ ἀνέφερα.

§419ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον.

§420ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§421ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Ἄρχεται καὶ κατ’ ἄρθρον ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου.

§422Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Εἶχα παρακαλέσει τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ ὅπως ἡ ἔκτακτος αὐτοτελὴς ἕδρα τῆς Ἀκτινολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Θεσ)νίκης μετατραπῇ εἰς τακτικήν, διότι καὶ ὁ καθηγητὴς εἶναι τακτικὸς καὶ οὐδεμία δαπάνη προκύπτει καὶ τὸ προσωπικὸν εἶναι πλῆρες. Εἶναι δίκαιον νὰ ὀνομασθῇ τακτικὴ ἡ ἕδρα αὐτή. Παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, ὅπως ἡ ἔκτακτος ἕδρα τῆς Ἀκτινολογίας μετατραπῇ εἰς τακτικὴν τοιαύτην. Τοῦτο οὐδεμίαν ἐπιβάρυνσιν οἰκονομικὴν θὰ ἔχῃ διότι ἤδη ἔχει διορισθῇ καθηγητής.

§423Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Συμφωνῶ πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ συνάδελφος καὶ προσθέτω ὅπως, ἡ ἔκτακτος αὐτοτελὴς ἕδρα τῆς Ἐφηρμοσμένης Φυσικῆς μετονομασθῇ εἰς ἔκτακτον αὐτοτελῆ ἕδραν τῆς Γενικῆς καὶ Ἀνοργάνου Χημικῆς Τεχνολογίας. Ἐφ’ ὅσον διατηρεῖται ἡ ἕδρα αὐτή, ἡ ὁποία οὐδέποτε ἐπληρώθη, εἶναι καλὸν νὰ μετονομασθῇ.

§424Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε πρόεδρε, ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν ἔχῃ ἀντίρρησιν δέχομαι τὴν τροπολογίαν τὴν ὑποστηριχθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. Τζαμαλούκα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γυιόκα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιφυλαχθῶ καὶ ἔχομεν καιρὸν νὰ τὴν θέσωμεν εἰς ἄλλο νομοσχέδιον διότι δὲν ἔχει πρότασιν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσ)νίκης καὶ θὰ ἤθελα ἐν προκειμένῳ νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν καὶ νὰ τοῦ εἴπω ὅτι, ὅλαι αἱ προτεινόμεναι τροποποιήσεις καὶ μεταβολαὶ γίνονται βάσει προτάσεως τοῦ Πανεπιστημίου. Δὲν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῶ τὴν εἰσήγησιν καὶ τὰς προτάσεις, πάντως δὲν προβαίνομεν εἰς ἐνέργειάν τινα ἄνευ ὑποδείξεως τῆς Συγκήτου.

§425ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Τζαμαλούκα ὡς καὶ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γυιόκα καθ’ ὃ μέρος συμπίπτουν καὶ ἐπιφυλάσσεται διὰ τὸ ὑπόλοιπον τμῆμα τῆς τροπολογίας. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§426ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν δεκτόν.

§427ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως μετατροπῆς, συμπτύξεως καὶ μετονομασίας ἑδρῶν τινῶν τῶν Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης», ὡς ἐτροποποιήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξετάσεων τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132)46 Ν. Δ. ὑπαγομένων φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων διατάξεων». Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν ὅπως τοῦτο ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν ψηφίσεως.

§428Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Ἐπειδὴ δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ διὰ ποῖον λόγον ὑπεβλήθη ἡ πρότασις ἐκ μέρους τῶν κ. συναδέλφων, δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα μίαν ἐξήγησιν. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀνώδυνον καὶ δι’ αὐτὸ δὲν βλέπω τὸν λόγον νὰ ταλαιπωρηθῇ ἡ Βουλή, νὰ ταλαιπωροῦνται καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἐπειδὴ ἡ ὑποβληθεῖσα πρότασις δυνάμει τοῦ Συντάγματος εἶναι ὑποχρεωτική, δηλῶ ὅτι ἀποσύρω τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου.

§429ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἀποσύρεται τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου τῆς ἡμερησίας διατάξεως «περὶ καθορισμοῦ βιομηχανικῶν ζωνῶν εἰς διαφόρους πόλεις καὶ περιοχὰς τῆς Χώρας».

§430Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Βιομηχανίας, ὀφείλω νὰ ἐπαινέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὅστις μὲ πολὺν κόπον καὶ πολλὴν μελέτην παρουσίασε πέντε νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναπλάσουν τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Τὰ νομοσχέδια αὐτὰ ἐν ἀγαστῇ ὁμοφωνίᾳ Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, τὰ ἐπεξεργάσθημεν καὶ ἐπιφέραμεν ὡρισμένας τροπολογίας αἱ ὁποῖαι βεβαίως ἐγένοντο δεκταὶ αἱ περισσότεραι ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Θὰ παρακαλέσωμεν τὰ τρία πρῶτα νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἶναι τυπικά, νὰ χωρισθοῦν καὶ κατ’ ἀρχὴν καὶ εἰς τὸ σύνολον. Διὰ τὰ δύο ἕτερα, τὰ ὁποῖα εἶναι σπουδαιότατα καὶ σημαντικώτατα νὰ ψηφισθοῦν κατ’ ἀρχὴν καὶ ἐὰν ἔχωμεν καιρὸν καὶ κατ’ ἄρθρον. Αὐτὴν τὴν γενικὴν παράκλησιν ὑποβάλλω, διότι πρόκειται περὶ νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα ψηφιζόμενα τιμοῦν καὶ τὴν Συμπολίτευσιν καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Δὲν χρειάζεται συζήτησις. Δὲν χρειάζεται ἐδῶ μεγάλη συζήτησις. Πρόκειται περὶ νομοσχεδίου μεγάλης σημασίας καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ψήφισίν του.

§431Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε Πρόεδρε ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας.

§432ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τῶν κάτωθι: (Ἀναγιγνώσκει τὰ ὀνόματα καὶ διαπιστοῦται ἡ ἀπουσία δύο ἐκ τῶν ὑπογραψάντων). Συνεπῶς ἡ ἔνστασις εἶναι ἀπαράδεκτος. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἔξαρχος.

§433Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου χορηγεῖται εἰς τοὺς ὑπουργοὺς Δημ. Ἔργων καὶ Βιομηχανίας, τὸ δικαίωμα ὅπως καθορίζουν διὰ Β. Δ. εἰς ἑκάστην περιοχὴν τῆς Χώρας, μίαν ἢ πλείονας βιομηχανικὰς ζώνας, που θὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐγκατάστασις ἐργοστασίων κλπ. καὶ συγχρόνως καθορίζεται ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν ἐργοστάσιον ἤθελεν ἐγκατασταθῇ ἐντὸς τῶν ἐν λόγῳ ζωνῶν θὰ διπλασιάζωνται τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα θὰ καθωρίζωνται διὰ τῶν Β. Δ. καὶ τῶν νόμων. Συνιστῶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι θὰ συντελέσῃ ὥστε νὰ γίνωνται τὰ ἐργοστάσια εἰς τόπους ὅπου δὲν θὰ ἐνοχλοῦν τοὺς κατοίκους.

§434Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σχετικῶς μὲ τὴν πρότασιν ἀπαρτίας ἐδημιουργήθη ζήτημα. Ἐὰν οἱ 10 βουλευταὶ εἶναι παρόντες ἢ ὄχι, θὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ ἐπαλήθευσις διότι οἱ 10 ἐκ τῶν ὑπογραψάντων εἶναι παρόντες.

§435ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν ἀνεγνώσθη ἡ πρότασις ἤμουν εἰς τὰ κυβερνητικὰ ἑδώλια. Διεπίστωσεν τότε ὁ κ. Προεδρεύων ὅτι ἐκ τῶν ἕνδεκα ὑπογραψάντων, ἀπουσίαζον οἱ δύο. Ἤδη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν. Δὲν ἐπιτρέπεται ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐλήφθη ἀπόφασις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τίθεται εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν ὑπὸ κρίσιν τὸ Προεδρεῖον. Δύνασθε ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ ἐκφράσητε μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου, ἀλλὰ νὰ ἐπανέλθωμεν ὄχι.

§436Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἔχει λογικὴν βάσιν, διότι πρῶτον θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ἀρχὴν τῆς συγκεντρώσεως τῶν βιομηχανιῶν, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται ὁ καλλωπισμὸς καὶ ἡ ὑγεία τῶν πόλεων. Φοβοῦμαι ὅμως ὡς πρὸς τὸ ἐὰν θὰ ἐκπληρωθῇ ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἤδη αἱ βιομηχανίαι εὑρίσκονται ἐγκατεστημέναι εἰς ὡρισμένην ζώνην τῶν πόλεων. Ἐὰν δὲ εἰς τὸ μέλλον θελήσωμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, θὰ πρέπει νὰ σκεφθοῦμε, ἐὰν θὰ πρέπει νὰ γίνουν νέαι πόλεις. Καὶ εἰς τὰς νέας πόλεις νὰ καθορίζωνται τὰ πάρκα, αἱ συνοικίαι καὶ αἱ βιομηχανικαὶ περιοχαί. Ἐὰν καθορίσωμεν τώρα βιομηχανικὰς περιοχάς, θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς βιομηχανίας διότι θὰ προκαλέσῃ καὶ ὕψωσιν τῆς τιμῆς τῶν οἰκοπέδων. Διὰ τὰς νέας πόλεις ἤ κωμοπόλεις ἤ χωρία ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Ἀλλ’ εἰς τὰς ἤδη ὑπαρχούσας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρίσωμεν τὰς βιομηχανικὰς περιοχάς. Αὐτοὺς τοὺς δισταγμοὺς καὶ τοὺς φόβους ἐκδηλώνω καὶ νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῆς βιομηχανίας. Τουλάχιστον νὰ περιλάβωμεν διάταξιν, ὥστε αἱ ὑπάρχουσαι βιομηχανίαι νὰ διατηρηθοῦν ἐκεῖ ὅπου εἶναι. Ὁ κ. Χατζόπουλος, ὁ ὁποῖος εἶναι πλέον ἔμπειρος εἰς τὸ θέμα τοῦτο, ἠμπορεῖ νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην του.

§437Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Ντεπὸ τῆς Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία ἦτο τουριστική, ἱδρύθησαν δύο ἐργοστάσια. Ἐξ αὐτῶν τὸ ἕνα, λόγῳ τῆς φύσεως τῶν εἰδῶν τὰ ὁποῖα ἐπεξεργάζεται, δημιουργεῖ μίαν δυσοσμίαν εἰς ὅλην τὴν περιοχήν. Τὸ κακὸν τοῦτο τὸ προλαμβάνομεν διὰ τὸ μέλλον διὰ τοῦ καθορισμοῦ ζωνῶν, ὡς προβλέπει τὸ νομοσχέδιον.

§438Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ κακὸν αὐτὸ ἔγινε ἤδη. Ἐγὼ ἐκφράζω αὐτοὺς τοὺς δισταγμοὺς μήπως τυχὸν εἰς βάρος τῆς βιομηχανίας κάμωμεν πλουσίους μερικοὺς οἰκοπεδούχους. Τοὐλάχιστον διὰ τὰς ὑπαρχούσας βιομηχανίας νὰ λάβωμεν ἕνα μέτρον διὰ νὰ μὴ τὰς καταδικάσωμεν εἰς μαρασμόν.

§439Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κατ’ ἀρχὴν εἴμεθα σύμφωνοι εἰς τὸν καθορισμὸν βιομηχανικῶν ζωνῶν. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον, ὡς εἶναι συντεταγμένον, ἀφίνει πολλὰ κενά. Πρέπει, νὰ ξεκαθαρίζῃ κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐὰν θὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὰς ἤδη λειτουργούσας βιομηχανίας. Δηλαδή, θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν διὰ Διατάγματος ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ὑποχρεώνῃ τὰς ἤδη λειτουργούσας νὰ μετατοπίζωνται ὅπου αὐτὸς θέλει; Καὶ μὲ ποῖα κριτήρια; Ἐπίσης, ἐπειδὴ τὸ θέμα ἔχει μεγάλην σοβαρότητα, δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ γνώμη τοῦ Τεχνικοῦ συμβουλίου νὰ εἶναι ἁπλῶς συμβουλευτικὴ διὰ τὸν κ. ὑπουργόν, ἀλλὰ νὰ εἶναι ὑποχρεωτική.

§440ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§441Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μὴν ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν κατὰ τὸ δοκοῦν νὰ ρυθμίζῃ θέματα τοιαύτης σημασίας. Ἔχω καὶ μίαν τρίτην παρατήρησιν. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 ὁμιλεῖτε περὶ διπλασιασμοῦ τῶν χρηματικῶν ποσῶν, προκειμένου περὶ τῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς ζώνας μὴ συμπεριλαμβανομένας εἰς βιομηχανικοὺς χώρους. Τί ἐννοεῖτε μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν; Ὅτι αἱ ἤδη ὑφιστάμεναι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ περιληφθοῦν εἰς βιομηχανικοὺς χώρους, θὰ καταβάλουν διπλάσια τέλη ἢ διὰ τὰς νέας βιομηχανίας ὁμιλεῖτε;

§442Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἤθελα νὰ ἐξηγήσω τὸ ἑξῆς: Ὑπάρχει σήμερον ἡ ὑφισταμένη νομοθεσία, βάσει τῆς ὁποίας τὰς βιομηχανικὰς ζώνας καθορίζει Διάταγμα ἐκδιδόμενον προτάσει τῶν ὑπουργῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. Ἐκρίθη, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ δυσχεραίνεται ἡ ἐγκατάστασις εἰς ὡρισμένας τοποθεσίας βιομηχανιῶν διὰ τὸν λόγον ὅτι τὴν ἁρμοδιότητα διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν βιομηχανικῶν ζωνῶν ἔχει ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρεται κατὰ κύριον λόγον διὰ τὴν πολεοδομικὴν ἄποψιν. Ἤδη θεσπίζεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὅτι αἱ βιομηχανικαὶ ζῶναι θὰ πρέπει νὰ καθορίζωνται λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει τῆς πολεοδομικῆς ἀλλὰ καὶ τῆς βιομηχανικῆς ἀπόψεως. Συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι σαφῶς ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν περὶ καταργήσεως τῶν διοικητικῶν πράξεων, ἔχει τὴν ἔννοιαν ὅτι αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ Διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Δημ. Ἔργων κατὰ καιρούς, θὰ ἰσχύσουν ἀκόμη ἐπὶ ἑξάμηνον, ἵνα ἐν τῷ μεταξὺ ἐκδοθοῦν διατάγματα πρὸς μεγαλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν βιομηχανιῶν. Νομίζω ὅτι οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν.

§443Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αἱ ὑπάρχουσαι βιομηχανίαι θὰ μεταφερθοῦν;

§444Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Ἀναγνώσατε τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ ἴδητε ἐὰν ἔχῃ διάταξιν σχετιζομένην μὲ τὸ θέμα αὐτό. Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ τίποτε, τὸ ὁποῖον νὰ μὴν ἀναφέρεται εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§445ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποδέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον;

§446ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§447ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ βιομηχανικῶν ζωνῶν εἰς διαφόρους πόλεις καὶ περιοχὰς τῆς Χώρας». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ΔΚΣΤ τοῦ ἔτους 1912 «περὶ τῶν ὅρων ἱδρύσεως βιομηχανικῶν ἐργοστασίων, ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἁρμοδιότητος τοῦ ὑπουργείου Βιομηχανίας». Ἀπόντος τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας, ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Ἔξαρχος ἔχει τὸν λόγον.

§448Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου προβλέπεται ἡ χορήγησις ἀδειῶν διὰ τὴν λειτουργίαν βιομηχανιῶν. Αἱ ἄδειαι αὗται εἶναι τρεῖς. Ἄδεια ἱδρύσεως ἐγκαταστάσεως, ἄδεια ἐπεκτάσεως καὶ ἄδεια ἀνανεώσεως λειτουργίας. Αἱ ἄδειαι αὗται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου καθορίζεται ὅτι θὰ χορηγοῦνται ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου Βιομηχανίας, ὑπὸ ὅρους καὶ κατὰ προτίμησιν αὐτοῦ. Διαφωνῶ μὲ τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 2, ἡ ὁποία καθορίζει τὸ 1% ἐπὶ τῆς ἀξίας ἐγκαταστάσεως, διότι αὕτη θὰ ἐπιφέρῃ μεγίστην ζημίαν εἰς τὰς βιομηχανίας. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος 2993. Περαιτέρω καθορίζεται, ὅτι διὰ Β. Διαταγμάτων θὰ ρυθμίζεται ὁ κανονισμὸς ἀσφαλείας καὶ ἡ χορήγησις ἀδειῶν τῶν βιομηχανικῶν ἐγκαταστάσεων.

§449ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§450Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει δύο σκέλη. Τὸ πρῶτον ἀφορᾷ τὰ περὶ ἱδρύσεως βιομηχανιῶν, καὶ τὸ δεύτερον τὰ περὶ προσωπικοῦ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἠδύνατο νὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὸ πρῶτον μέρος, νὰ ρυθμίσῃ τοὺς κανόνας τῆς ἱδρύσεως τῶν βιομηχανιῶν καὶ νὰ ἀφήσῃ τὸ ζήτημα τοῦ προσωπικοῦ εἰς ἄλλον εἰδικὸν νομοσχέδιον, νὰ τὸ κανονίσῃ, ὅπως συνήθως γίνεται εἰς τὰ ὑπουργεῖα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὡς πρὸς τὰς τροπολογίας φαντάζομαι ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ τὴν ἄποψιν τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας διὰ τὴν τήρησιν τοῦ Συντάγματος. Ὡς πρὸς τὴν διάταξιν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἀρχῆθεν περιείχετο εἰς Διάταγμα καὶ λέγει (ἀναγινώσκει.....). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος βλέπω ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ συνετάγη μὲ πνεῦμα ὅλως διόλου ἀντίθετον πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως. Ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον τῆς ἀποκεντρώσεως δίδει τὴν τάσιν πρὸς τὴν περιφέρειαν, αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον καθιερώνει τὴν τάσιν πρὸς τὸ Κέντρον. Ὅλο τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου εἶναι τὰ πάντα νὰ συγκεντροῦνται εἰς τὸ ὑπουργεῖον διότι τὸ ὑπουργεῖον θὰ εἴπῃ ὅτι δὲν ὑπάρχῃ ἀρκετὸν προσωπικόν. Ἀλλὰ εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον λέγει ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ἐπιτόπιος ἔλεγχος καὶ ἐὰν θὰ γίνῃ ἐπιτόπιος ἔλεγχος καὶ χρειάζεται ταχεῖα διενέργεια, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ δίδεται προσωρινὴ ἄδεια. Πρὸ ἡμερῶν ἐψηφίσαμεν τὰ νομοσχέδια περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως καὶ ἐδώσαμεν τόσας ἁρμοδιότητας εἰς τὸν Νομάρχην. Νομίζω ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον τὰ τοῦ προσωπικοῦ ἔπρεπε νὰ τὰ ἀναθέσῃ εἰς τὸν Νομάρχην ὥστε νὰ ἀπαγγιστροῦται σιγὰ–σιγὰ ἡ περιφέρεια ἀπὸ τὸ Κέντρον καὶ νὰ μὴ εἶναι ἀνάγκη διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ τῆς τελευταίας βιοτεχνίας καὶ μιᾶς πριονοκορδέλλας ἀκόμη νὰ ταλαιπωροῦνται οἱ ἄνθρωποι. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον. Θὰ ἤθελον, ἐπαναλαμβάνω νὰ εἶχε διατυπωθῇ σύμφωνα μὲ τὸ νομοσχέδιον περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως. Ἐκεῖ ποὺ λέγει ...... (δὲν ἠκούσθη) ...... πρέπει νὰ διαγραφῇ καὶ νὰ λέγῃ ὅτι διὰ Διατάγματος ἠμπορεῖ νὰ παραχωρήσῃ ὁ ὑπουργὸς τὰς ἁρμοδιότητας. Εἶναι καιρὸς ἐν πάσῃ περιπτώσει ποὺ θὰ πρέπει ὁ ἐπαρχιώτης νὰ παύσῃ νὰ ἀνεβοκατεβαίνῃ τὰ σκαλοπάτια τοῦ Ὑπουργείου διὰ τὴν ἵδρυσιν μιᾶς πριονοκορδέλλας ἀκόμη.

§451ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Δ. Χατζόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§452Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον πληροῖ ἓν μέγα κενὸν τροποποιοῦν νόμον τοῦ 1912 καὶ διαρρυθμίζον ὅλα τὰ κενά. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα διότι ἄνευ ὑπαλλήλου δὲν γίνεται τίποτε.

§453Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.) Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δοθεῖσαν ἑρμηνείαν διὰ τὸ ἄρθρον 24 τοῦ Συντάγματος, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ μὴ συμφωνήσω διότι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἔχει ὑπ’ ὄψει του συγκεκριμένα πρόσωπα. Ἐδῶ ὅμως πρόκειται περὶ περιπτώσεων καὶ συνεπῶς αἱ τροπολογίαι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἀπολύτως ἐν τάξει καὶ βάσιμοι. Ἄλλωστε τὰς προτεινομένας τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὑπογράφει καὶ ὁ κ. Ἔξαρχος εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς, ὡς εἰσηγητὴς μετὰ τοῦ κ. Χατζοπούλου καὶ τοῦ κ. Μεταξᾶ. Κατὰ συνέπειαν, δὲν νομίζω ὅτι αἱ ἀναπτυχθεῖσαι ἀπόψεις τοῦ κ. Ἐξάρχου περὶ ἀντισυνταγματικότητος εἶναι βάσιμοι. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὰ τῆς ἱδρύσεως τῶν βιομηχανικῶν ἐργοστασίων καὶ ἐγκαταστάσεων αὐτῶν. Ἀποβλέπει δὲ κυρίως εἰς τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῆς βιομηχανικῆς καὶ βιοτεχνικῆς τάξεως καὶ τοῦ κοινοῦ. Τὸ νομοσχέδιον κατηρτίσθη βάσει τῆς κτηθείσης πείρας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὑπὲρ 40ετοῦς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου καὶ τῶν δημιουργηθεισῶν κατὰ τὸ διατρέξαν τοῦτο διάστημα νεωτέρων συνθηκῶν ὡς πρὸς τὴν ἐγκατάστασιν καὶ λειτουργίαν τῶν βιομηχανικῶν ἐργοστασίων καὶ τῶν μηχανολογικῶν ἐγκαταστάσεων. Πρόκειται περὶ διατάξεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τεθῇ, διότι ὑπάρχουν ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ διότι πρέπει νὰ παύσουν νὰ ταλαιπωροῦνται οἱ πολῖται. Ὁ κ. Ζορμπᾶς, νομίζω ὅτι ἔχει καιρὸν νὰ ἀσχοληθῇ διὰ τὴν ἔκδοσιν μιᾶς μηχανολογικῆς ἀδείας. Θὰ ἔπρεπε ὅμως νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἡ ὑπηρεσία αὕτη ἔχει ἀποκεντρωθῆ πρὸ ἀρκετοῦ χρόνου, δυστυχῶς ὅμως δὲν δυνάμεθα νὰ ἐγκαταστήσωμεν περισσοτέρας ὑπηρεσίας εἰς τὴν περιφέρειαν λόγῳ τῆς ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον ἐθέσαμεν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ σχετικὴν διάταξιν διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ προσελκύσωμεν τεχνικὸν προσωπικόν. Κατὰ τὰ ἄλλα νομίζω ὅτι καλῶς ἔχει τὸ νομοθέτημα καὶ συνιστῶ εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἀποδεχθῇ τοῦτο μὲ τὰς ἐπελθούσας τροποποιήσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§454Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, οὐδεὶς νόμος εἰσάγεται πρὸς ψήφισιν ἄνευ προηγουμένης ἐκθέσεως τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ. Τοῦτο δὲ διὰ νὰ εἶναι γνωστὴ ἡ ἐπερχομένη τυχὸν δαπάνη εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Τοῦτ’ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὰς τροπολογίας. Ἐρωτῶ λοιπόν, ἐζητήθη προηγουμένως ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν καὶ ἐγένετο ἡ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζομένη διαδικασία; Ἄν μὲν ἐζητήθη καὶ δὲν ἐχορηγήθη, τότε δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν. Ἐὰν τοῦτο δὲν ἐγένετο, ἀντικανονικῶς εἰσάγονται αἱ τροπολογίαι αὗται ὁπότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς ἀποδεχθῶμεν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκδοσιν μηχανολογικῆς ἀδείας πληροφορῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ἡ περιφέρειά μου ὑπάγεται εἰς τὰς Ἀθήναις καὶ ταλαιπωρούμεθα ἐπὶ τρεῖς μῆνας διὰ τὴν ἔκδοσιν μιᾶς ἀδείας πριονοκορδέλλας.

§455Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον αὐτόν, κύριε συνάδελφε, τὸ νομοσχέδιον προβλέπει τὴν χορήγησιν ἀδείας ἄνευ αὐτοψίας διότι ὑπάρχει ἔλλειψις προσωπικοῦ.

§456Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὅτι ὑπεγράφη καὶ παρ’ ἐμοῦ ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦτο, ἔχει σημασίαν. Διότι ὡς γνωστόν, αἱ ἐκθέσεις συντάσσονται καὶ ὅταν λαμβάνεται ἡ ἀπόφασις κατὰ πλειοψηφίαν καὶ ὁ εἰσηγητής, ὁ ὁποῖος τυχὸν δὲν παραδέχεται, εἶναι δηλαδὴ ἀντίθετος, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν ὑπογράψῃ. Συνεπῶς ἐγὼ θὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν. Ἐπιμένω δὲ ἐπὶ τοῦ Συνταγματικοῦ ζητήματος καὶ ἐπαφίεμαι εἰς ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος εἶσθε ὁ τηρητὴς καὶ ὁ φύλαξ τοῦ Συντάγματος. Ἐὰν ἀφήσετε καὶ ψηφισθοῦν αἱ τροπολογίαι, ἐγὼ νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι ἀντισυνταγματικόν. Ἄλλως τε εἶναι τρόπος καταστρατηγήσεως τοῦ Συντάγματος. Τὸ ἄρθρον 24 τοῦ Συντάγματος λέγει τὰ ἑξῆς: «Οὐδεμία πρότασις νόμου ἢ...... (ἀναγινώσκει).......». Κύριε ὑπουργέ, ὁ κ. Μεταξᾶς γνωρίζει καλύτερον τὰς ἀνάγκας τοῦ Ὑπουργείου; Ἐκάματε δεκτὰς τὰς τροπολογίας τοῦ κ. Μεταξᾶ διὰ νὰ ἀποφύγετε τὴν διαδικασίαν τῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ὡς καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ὁ κ. Πρόεδρος θὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην.

§457ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ὑπάρχει ἀντίρρησις;

§458ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§459ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐν τῷ σχεδίῳ ἔχει. (Ὡσαύτως συναινούσης τῆς Βουλῆς ἐγένοντο ἀποδεκτὰ τὰ ἄρθρα 2, 3, 4 καὶ 5 ὡς ἐν τῷ σχεδίῳ ἔχουσιν). (Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς).

§460Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπανέρχεται εἰς τὰς τροπολογίας δὲν δυνάμεθα νὰ ψηφίσωμεν αὐτάς, διότι ὡς καὶ ἀνωτέρω ἐτόνισα νομοθετοῦμεν ἐκτὸς Συνταγματικῶν διατάξεων παραβιάζοντες ρητὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ἐὰν μὲν ἐζητήθη ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου διὰ τὰς τροπολογίας αὐτάς, καὶ αὐτὸ δὲν ἀπήντησε, τότε δυνάμεθα νὰ τὰς ψηφίσωμεν. Ἐὰν ὅμως δὲν ἐζητήθη ἡ ἔκθεσις αὐτή, τότε δὲν δυνάμεθα νὰ τὰς ἀποδεχθῶμεν. Σεῖς, κύριε Πρόεδρε, εἶσθε ὁ τηρητὴς τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ὁ θεματοφύλαξ τοῦ Συντάγματος καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἐφιστῶμεν τὴν προσοχήν σας.

§461ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ διάταξις εἶναι σαφής. «Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὰς τροπολογίας ἐφ’ ὅσον ἐζητήθη τοῦτο ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν». Δὲν τὸ ζητεῖ ὁ ὑπουργὸς καὶ δὲν ἐφαρμόζεται τὸ λέγει ρητῶς. «Ἐφ’ ὅσον τὴν δέχεται τὴν τροπολογίαν ὁ ὑπουργός...».

§462Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ ὑπουργὸς ἠμπορεῖ νὰ δεχθῇ τροπολογίαν μὴ συνεπαγομένην δαπάνην. Διὰ τροπολογίαν, ἡ ὁποία συνεπάγεται δαπάνην, πρέπει νὰ τηρηθῇ ἡ διαδικασία τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.

§463ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, νὰ πάρωμεν τὴν ὅλην οἰκονομίαν τοῦ νομοθετήματος. Ὅταν ἔρχεται τὸ νομοθέτημα, ἔχει τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ τὰς ἄλλας ἐκθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται. Διὰ τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι πιθανὸν νὰ ὑποβληθοῦν ὑπὸ βουλευτῶν, δέχεται τὸ Σύνταγμα καὶ λέγει ὅτι καὶ δι’ αὐτὰς χρειάζεται τὰ αὐτά, ὅταν ὅμως ὁ ὑπουργὸς τὰς ἀποδέχεται καὶ τὰς ἐνσωματώνει εἰς τὸ νομοσχέδιον, τοῦτο σημαίνει ὅτι ἀναλαμβάνει ὁ ὑπουργὸς τὴν εὐθύνην τοῦ νομοθετήματος...

§464Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖ.

§465ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἰδική μου γνώμη εἶναι αὐτὴ καὶ θέλω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ διευκολύνω ὅλας τὰς Κυβερνήσεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ κάθε τροπολογίαν ὅταν ἕνας βουλευτὴς πείσῃ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ χρειάζεται ὁ κ. Ζαριφόπουλος. Ἀφήσατε τέλος πάντων νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ κυριαρχικὴ ἐξουσία τῶν ὑπουργῶν καὶ ἡ κυριαρχικὴ ἐξουσία τῶν βουλευτῶν. Ἐγὼ ἀμύνομαι ὑπὲρ τῆς Βουλῆς αὐτὴν στιγμήν. Ἀλλοίμονον ἄν ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ψηφίσῃ μίαν τροπολογίαν σας, διότι δὲν ἀφίνει ὁ κ. Ζαριφόπουλος. Δὲν τὸ δέχομαι ἐγὼ αὐτό.

§466Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, εἶναι Συνταγματικόν. Ὁσασδήποτε διατάξεις καὶ ἐὰν ψηφίσωμεν, ἐὰν εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὸ Σύνταγμα θὰ πέσουν. Ὑπέρτατος νόμος εἶναι τὸ Σύνταγμα. Ἐὰν ὑπάρχῃ κατὰ τὸ Σύνταγμα ἡ ἔλλειψις αὐτῶν τῶν στοιχειωδῶν στοιχείων τότε ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ κατατοπίσετε τὴν Βουλήν, περὶ τοῦ τί κάμνει. Ἡ εὐθύνη σας εἶναι μεγαλυτέρα.

§467ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ κατετόπισα τὴν Βουλὴν καὶ ἀνέλαβον τὰς εὐθύνας μου, τὰς ὁποίας ἀνέλαβε καὶ ἡ Βουλή.

§468Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Ζίγδην. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἔχει κρίνει κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα νὰ ὑπεισέλθῃ εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα τοῦ νόμου, περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν, ὁ ὁποῖος προβλέπει, ὅτι εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν παραβιασθῇ τὸ Σύνταγμα, τότε ὁ ὑπουργὸς φέρει τὴν εὐθύνην, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα. Τὸ ζήτημα ποὺ λέγει ὁ κ. Ζίγδης δὲν ἔχει ἐφαρμογὴν ἐπ’ αὐτοῦ.

§469Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Καὶ διὰ τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι περιέχουν αὐξήσεις μισθοδοσίας δι’ ὡρισμένους ὑπαλλήλους δὲν ὑπάρχει ἡ ἔκθεσις τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν περὶ τοῦ τρόπου καλύψεως αὐτῶν.

§470ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει εἰς τὸ ἀρχικὸν ἡ ἔκθεσις τοῦ ὑπουργοῦ.

§471ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§472Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Τοιαύτη ἔκθεσις δὲν ὑπάρχει. Δημιουργεῖτε κακὸν προηγούμενον, κ. Πρόεδρε, καὶ σᾶς ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας.

§473ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§474Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ἐπὶ τοῦ ἀκολούθου πράγματος ὅτι ἀνάλογον θέμα ἐτέθη ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως συζητουμένου νομοσχεδίου τοῦ κ. Γονῆ καὶ παρὰ τὴν ἐπιμονήν του, ὑπεχρεώθη νὰ τὸ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ μετὰ δύο ἡμέρας νὰ τὸ ἐπαναφέρῃ μὲ τὴν ἔκθεσιν.

§475ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ εἴπατε, κ. συνάδελφε.

§476Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πότε τὰ εἶπα.

§477ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ εἴπατε. Τὰ εἴπατε. Ὅλην τὴν ὥρα ὁμιλεῖτε. Δὲν κάμνετε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ὁμιλῆτε καὶ δὲν ἀφήνετε κανένα ἄλλον νὰ ὁμιλήσῃ.

§478Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν εἶναι τρόπος αὐτὸς ἀσκήσεως τῶν καθηκόντων σας.

§479ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν τρόπον τὸν ἠξεύρω, δὲν θὰ δεχθῶ μαθήματα ἀπὸ σᾶς. Εἶσθε πολὺ μικρὸς νὰ δώσετε μαθήματα εἰς ἐμένα καὶ ἀκόμα διὰ τὸ Σύνταγμα. Εἶσθε πολὺ μικρός.

§480Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπὶ συνταγματικῶν θεμάτων εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν, ὅσα θέλομεν.

§481Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοθέτημα εἶναι ἐφωδιασμένον, ἀναμφισβητήτως, μὲ ὅλα ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὁρίζει τὸ Σύνταγμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ σταλοῦν αὗται εἰς τὸ Γεν. Λογιστήριον, τοῦτο πρέπει νὰ ζητήσουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι καὶ φέρουν τὴν εὐθύνην τῶν τροπολογιῶν. Συνεπῶς δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ θέμα.

§482Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ἔκθεσις τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν περὶ τῆς καλύψεως τῆς δαπάνης.

§483Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ν’ ἀποδεχθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§484ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§485ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§486ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου ΔΚΣΤʹ τοῦ ἔτους 1912 «περὶ τῶν ὅρων ἱδρύσεως βιομηχανικῶν ἐργοστασίων» ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων ἐν τῇ κειμένῃ «περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανιῶν» νομοθεσίᾳ». Ὁ κ. Θ. Λέκκας ἔχει τὸν λόγον.

§487Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡς εἶναι γνωστόν, βάσει τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων «περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανιῶν», διὰ τὴν ἵδρυσιν ἢ ἐπέκτασιν μιᾶς βιομηχανίας ἀπαιτεῖται προηγουμένη ἄδεια τοῦ ὑπουργοῦ βιομηχανίας ἐκδιδομένη μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Συμβουλίου βιομηχανίας. Ταῦτα ὁρίζει τὸ ἄρθρον 1 παρ. 1 τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου τῆς 3ης Ἰουνίου 1935. Ἡ διάταξις αὕτη, κύριοι, ἐφηρμόσθη ἐπὶ 20 περίπου ἔτη καὶ ἀποτελεῖ, οὕτως εἰπεῖν, ἕνα θεσμὸν καθιερωθέντα. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ παρουσίασε τὴν ἀνάγκην ποιᾶς τινός, τροποποιήσεως λόγῳ τῆς ἐπελθούσης οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς, ἰδίᾳ δέ, λόγῳ τῆς ἀκολουθηθείσης πολιτικῆς τῆς ἐλευθέρας ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος, ἰδίᾳ μετὰ τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου σκοπεῖται, ὅπως βαθμηδὸν ἀπαλλαγῇ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία τῶν δεσμεύσεων, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται σήμερον. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 παρ. 1 του ἀναγκαστικοῦ νόμου τῆς 3ης Ἰουνίου 1935 προστίθεται διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας θὰ δύνανται ἐλευθέρως νὰ ἱδρύωνται βιομηχανίαι ἢ βιοτεχνίαι κατὰ κλάδους ἢ κατηγορίας ἐπιχειρήσεων διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος, μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου βιομηχανίας. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ συνεζήτησε ἐπὶ μακρὸν ἐπὶ τῆς διατάξεως ταύτης καὶ κατέληξεν εἰς τὴν ἄποψιν ὅπως τοῦτο ἐπιτρέπεται εἰς μικρὰς βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας. Συγχρόνως δὲ προσετέθη, ὅτι θὰ ἀπαιτεῖται σύμφωνος γνώμη τοῦ Συμβουλίου βιομηχανίας.

§488Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Τὸ ἀπεδέχθη ὁ κ. ὑπουργός.

§489Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι αὗται καὶ παρὰ τῆς Βουλῆς. Ἡ σημερινὴ σύνθεσις, κύριοι βουλευταί, τοῦ Συμβουλίου βιομηχανίας, τὸ ὁποῖον συνεκροτήθη βάσει διατάγματος τῆς 4ης Ἰουνίου 1954 «περὶ ὀργανώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας» δὲν περιλαμβάνει ἐκπρόσωπον τῶν βιοτεχνῶν. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει περὶ τῆς ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως βιοτεχνιῶν συγχρόνως δὲ καὶ αἱ βιοτεχνίαι σήμερον ἀποτελοῦν ἕνα σπουδαῖον παράγοντα εἰς τὴν χώραν μας, ἀπὸ ἔγγραφον δέ, τὸ ὁποῖον ἔχω ἐνώπιόν μου τῆς Ἀνωτάτης Συνομοσπονδίας Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος, προκύπτει, ὅτι αἱ βιοτεχνίαι ἀνέρχονται εἰς 73.111, αἱ δὲ βιομηχανίαι εἰς 1563, διάφοροι δὲ ἄλλαι ἐπιχειρήσεις εἰς 3.924, ἐπίσης δέ, ὅτι ἡ βιομηχανία ἀπασχολεῖ 150.000 ἐργάτας ἡ δὲ βιοτεχνία 380.000. Προκύπτει ὅθεν, ἐκ τῶν ἀριθμῶν τούτων, ἡ σοβαρὰ σημασία, τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν σήμερον ἡ ὑποστήριξις τῆς βιοτεχνίας. Ἐπειδή, λοιπόν, λέγω, κύριοι, εἰς τὸ Συμβούλιον, ὡς εἶναι ἤδη συντεθειμένον, ὑπάρχει ἐκπρόσωπος τῶν βιομηχανιῶν, ὑπάρχουν πλεῖστα ὅσα ὄργανα Κρατικά, ἐλλείπει ὅμως ἐκπρόσωπος τῶν βιοτεχνῶν, ἐπροτείναμεν, ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, μίαν τροπολογίαν μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, κυρίου Μπακόλλα, ὅπως ὑπάρχῃ καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ὑποστηρίξας, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν δὲν θὰ ἐξεπροσώπει ὅλους τοὺς βιοτέχνας τῆς χώρας. Μετὰ ταῦτα ἐξηκριβώσαμεν, ὅτι ὑπάρχει Ἀνωτάτη Συνομοσπονδία Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος, καὶ κατεθέσαμεν σήμερον ἄλλην τροπολογίαν, βάσει τῆς ὁποίας ζητοῦμεν ὅπως, εἰς τὸ ἄρθρον 1 παρ. 1 τοῦ ὡς ἄνω σχεδίου νόμου καὶ μετὰ τὰς λέξεις: «...μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου βιομηχανίας» προστεθῇ ἡ φράσις: «διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην δύναται διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος ἐκδιδομένου προτάσει τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Βιομηχανίας καὶ Οἰκονομικῶν νὰ συμπληρωθῇ ἡ σύνθεσις τοῦ Συμβουλίου τοῦ ἀπὸ 4.10...4.54 Δ)τος διὰ προσθήκης εἰς αὐτὰ ἑνὸς ἐκπροσώπου τῆς Ἀνωτάτης Συνομοσπονδίας Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος, ὁριζομένου ἐπὶ διετεῖ θητείᾳ καὶ ἑνὸς ἀναπληρωτοῦ του ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Βιομηχανίας ἐκ καταλόγου 10 βιοτεχνῶν ὑποβαλλομένου ὑπὸ τῆς Συνομοσπονδίας ταύτης». Κύριε ὑπουργέ, μοῦ εἴπατε κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι ὁ νόμος ἐξεχώρει τὸ δικαίωμα ὅπως διὰ διατάγματος συγκροτοῦνται τὸ Συμβούλιον Βιομηχανίας καὶ ἄλλα Συμβούλια. Ὡς ὅμως ἐξηκρίβωσα ἐκ τῆς μελέτης τῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ἐπικαλεῖται τὸ διάταγμα τῆς 4)10 Ἰουνίου 1954 «περὶ ὀργανώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας», ὁ νόμος 1671)1951, καὶ συγκεκριμένως τὸ ἄρθρον 17 αὐτοῦ χορηγεῖ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τὸν ἁρμόδιον ἑκάστοτε ὑπουργὸν ὡς καὶ τὸν ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν, ὅπως μεταρρυθμίζουν ἢ καταργοῦν τὰς σχετικὰς διατάξεις ἰσχυόντων νόμων, ἀφορώντων πάσης φύσεως καὶ ἁρμοδιότητος συμβούλια περιλαμβανομένων καὶ τῶν ὑπηρεσιακῶν ἢ καὶ Ἐπιτροπῶν, καὶ νὰ καθορίζουν τὴν σύνθεσιν καὶ δικαιοδοσίαν αὐτῶν. Κατὰ συνέπειαν, κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον ὁ λόγος ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ὑπεστηρίξατε κάπως πεισμόνως, δύναμαι νὰ εἴπω, ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι διὰ νόμου θὰ βάλωμεν νὰ καθορισθῇ ὁ ἐκπρόσωπος τῶν βιοτεχνῶν. Διὰ τῆς δευτέρας αὐτῆς τροπολογίας παρέχεται τὸ δικαίωμα διὰ διατάγματος, νὰ γίνεται ἡ προσθήκη αὐτοῦ τοῦ ἐκπροσώπου, ἐκδιδομένου, ἐπαναλαμβάνω, βάσει τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ νόμου 1671)51. Δίκαιον εἶναι, καὶ παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν ταύτην.

§490Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, τί προστίθεται διὰ τῆς τροπολογίας σας;

§491Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ....

§492Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ὑπάρχει σήμερον ἡ εὐχέρεια, διὰ διατάγματος τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ νὰ προστίθεται ἕνας ἀντιπρόσωπος τῶν βιοτεχνῶν. Ἐδῶ τί προσθέτετε σεῖς, διὰ τῆς τροπολογίας σας;

§493Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι μοῦ ἐκάμνατε τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ προσθέσετε βιοτέχνην, πιθανὸν νὰ μὴ εἶχε λόγον.

§494Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν τὴν ἔχει σήμερον ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν. Ἄλλωστε, ἡ διάταξις τῆς τροπολογίας σας δὲν εἶναι ὑποχρεωτική.

§495Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἐπειδὴ ἔχω ὑπογράψει καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν, ἐπιτρέπεται;

§496Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Τί προστίθεται, εἰς τὴν ὑφισταμένην εὐχέρειαν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ προσθέσῃ ἢ ὄχι, καὶ ἕνα βιοτέχνην, κατὰ τὸν α ἢ τὸν β τρόπον;

§497Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Ὑποστηρίζοντες τὴν τροπολογίαν μας, τὴν ὁποίαν εἴχομεν ὑπογράψει μετὰ τοῦ κ. Λέκκα, ἀποβλέπομεν εἰς τὸν ἀντικειμενικὸν σκοπόν, νὰ συμπληρώσωμεν τὸ ὑπάρχον κενόν. Εἶναι, κύριοι, ἀπαράδεκτον, ὅταν οἱ βιοτέχναι τῆς Ἑλλάδος εἶναι περὶ τὰς 70.000 καὶ οἱ βιομήχανοι 1.500, ὅταν οἱ βιοτέχναι ἀπασχολοῦν 380.000 ἐργάτας καὶ οἱ βιομήχανοι 50.000 ἐργάτας, νὰ ὑπάρχῃ Συμβούλιον, ποὺ νὰ κρίνῃ περὶ χορηγήσεως ἀδείας εἰς τὸν βιοτέχνην καὶ νὰ ἀποφαίνωνται περὶ αὐτοῦ μόνον οἱ βιομήχανοι. Ἐπειδὴ τὸ αἴτημα εἶναι κοινὸν ὅλης τῆς Ἑλλάδος, κατεθέσαμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἵνα διὰ νόμου —ὑποχρεωτικῶς— τὸ ἓν ἐκ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, εἶναι βιοτέχνης. Ἐὰν ὅμως, κ. ὑπουργέ, προβῆτε εἰς μίαν δήλωσιν καὶ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι θὰ ὁλοκληρώσετε τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς προσθήκης εἰς αὐτὸ ἑνὸς βιοτέχνου, θὰ παραιτηθῶμεν τῆς τροπολογίας.

§498Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν ἀπήντησε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Μπακόλλας. Ἡ ἐρώτησίς μου συνίστατο εἰς τοῦτο: Λέγετε εἰς τὴν τροπολογίαν σας, ὄχι ὅτι ὑπάρχει ὑποχρέωσις νὰ προστεθῇ ἕνας βιοτέχνης, ἀλλὰ ὅτι δύναται νὰ προστεθῇ καὶ βιοτέχνης. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ὑπάρχει ἡ δυνατότης αὐτή, βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ λόγος, νὰ προστεθῇ ἡ διάταξις αὐτή.

§499Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἡ τροπολογία μας εἶναι ὑποβοηθητική. Θὰ ἠμπορούσατε ὅμως νὰ μᾶς κάμετε μίαν δήλωσιν.

§500Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν προσθέτει τίποτε εἰς τὴν κειμένην νομοθεσίαν. Τὸ ἐὰν θὰ μετέχῃ βιοτέχνης, εἶναι ζήτημα, ποὺ ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν.

§501Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἡμεῖς ὑπεβάλομεν μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία διὰ νόμου θὰ ἔλυε τὸ ζήτημα. Ζητοῦμεν νὰ προσθέσετε εἰς τὸ Συμβούλιον ἕνα βιοτέχνην. Δηλώσατέ το ἀπὸ τώρα. Παρακαλοῦμεν, ὅπως εἰς τὸ Συμβούλιον, ὅπου μετέχουν καὶ ἐκπρόσωποι τῶν βιομηχάνων, μετέχουν καὶ βιοτέχναι. Δέχεσθε νὰ δηλώσετε, ὅτι θὰ συμπεριλάβετε εἰς αὐτὸ καὶ ἐκπρόσωπον τῶν βιοτεχνῶν; Αὐταὶ εἶναι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς αἱ διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, νομίζω, κύριοι, ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα βῆμα διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ Κρατικοῦ παρεμβατισμοῦ καὶ συνιστῶ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ. Περαίνων, δέ, τὴν ἀγόρευσίν μου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω καὶ πάλιν, εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν μοῦ ἀπήντησεν, ἀλλὰ ἐλπίζω ἐν τέλει, ὅτι θὰ μοῦ ἀπαντήσῃ, ὅτι, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς πρώτης μου τροπολογίας εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς νέας, θὰ δεχθῇ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ βιοτεχνικοῦ κόσμου, εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου.

§502Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ προβῶ εἰς δύο παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη παρατήρησις, κ. Πρόεδρε, εἶναι ὅτι διαφωνῶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ὁλοκληρωτικὴν κατάργησιν τῶν ἀδειῶν σκοπιμότητος δι’ ὡρισμένους κλάδους βιομηχανίας, τοὺς ὁποίους ἐπιφυλάσσεται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ καθορίσῃ διὰ Διατάγματος. Νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιζήμιον διὰ τὴν Γενικὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας ἡ κατάργησις τῶν ἀδειῶν σκοπιμότητος, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα διαθέτομεν πρὸς ἐπενδύσεις εἰς βιομηχανίας δὲν εἶναι τόσον μεγάλα, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέπῃ τὸ Κράτος, τὴν κατὰ τρόπον ἀπρογραμμάτιστον αὐτὴν ἐπένδυσιν εἰς διαφόρους βιομηχανίας, διότι ἀναμφιβόλως εἰς τὸ ἀποτέλεσμα αὐτὸ θὰ καταλήξωμεν ὅταν ὁ οἱοσδήποτε ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἱδρύῃ βιομηχανίας καὶ νὰ ἐπενδύῃ εἰς αὐτὰς κεφάλαια, τὰ ὁποῖα διαθέτει καὶ αἱ βιομηχανίαι αὐταί, εἴτε νὰ μὴ εἶναι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς βιώσιμοι, εἴτε νὰ συναγωνίζωνται ἄλλας βιωσίμους, αἱ ὁποῖαι λόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ νὰ καταντοῦν καὶ αὐταὶ μὴ βιώσιμοι. Θὰ ἦτο σκόπιμον, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργός, πράγματι, ἐπιθυμῇ νὰ ἀπομακρύνῃ τὸν Κρατικὸν παρεμβατισμὸν καὶ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ προγραμματισμένου σχεδίου, ἐξυπηρετοῦντος, πράγματι, τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν τῆς Χώρας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποκεντρωθῇ ἀπὸ τὴν ἐργασίαν αὐτὴν καὶ νὰ ἀνατεθῇ εἰς τοὺς κατὰ τόπους Νομάρχας, οἱ ὁποῖοι μὲ τὰ παρ’ αὐτοῖς Συμβούλια, νὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐκδίδουν ἀδείας σκοπιμότητος. Κατ’ ἀρχήν, λοιπόν, νομίζω ὅτι εἶναι ἐσφαλμένη ἡ γραμμή, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ τὸ νομοσχέδιον. Δευτέρα παρατήρησις, τὴν ὁποίαν κάμνω εἶναι ὅτι θὰ πρέπει νὰ καθορισθῇ, τί ἐννοοῦμεν μὲ τὴν φράσιν «μικρὰς βιομηχανίας», διότι εἶναι τελείως ἀόριστον.

§503Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, σκοπεῖ νὰ διευκολύνῃ ἀπὸ τὴν ταλαιπωρίαν τοῦ νὰ ζητοῦνται ἄδειαι. Ὁ σκοπὸς τῆς διευκολύνσεως, δὲν ἦτο διὰ τὰς βιομηχανίας διὰ τὰς μικρὰς καὶ τὰς βιοτεχνίας. Εἰς αὐτὸ ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ πρόθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ὀρθῶς τὸ κατέθεσεν.

§504Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὀρθότατον εἶναι τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν.

§505Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν εἴχομεν ὑπ’ ὄψει νὰ ὑποβάλωμεν τροπολογίαν διὰ πέντε ἴσως καὶ κάτω, ἀλλὰ τοῦτο ἐθεωρήθη ὅτι δὲν ἦτο ὀρθὸν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη νὰ τεθῇ ἡ φράσις «μικραὶ βιομηχανίαι καὶ βιοτεχνίαι», τὸ ὁποῖον σημαίνει μικρᾶς δυνάμεως ἵππων καὶ ἐδέχθη ἐπίσης νὰ εἶναι δεσμευμένος ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ γνωματεύῃ. Ἡ ἀπαίτησις τοῦ νὰ μπῇ βιοτέχνης ἐκπρόσωπος εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ συνιστῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὸ δεχθῇ, εἶναι δίκαιον. Εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἔχομεν Συμβούλιον τοιοῦτον, τὸ ὁποῖον ἔγινε διὰ πράξεως τοῦ ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, εἰς τὸ ὁποῖον μετέχει ὁ βιοτέχνης. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἐδῶ πρόκειται περὶ βιοτεχνίας, παρακαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ κάμῃ τὴν δήλωσιν ὅτι θὰ συμπληρώσῃ τὸ Συμβούλιον, ὅταν συζητοῦνται τοιαύτης φύσεως θέματα.

§506Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτοῦ τεθῇ ὑπὸ ψηφοφορίαν τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου, ἐπειδὴ ἡ τροπολογία μου ἡ πρώτη καὶ τοῦ κ. Λέκκα εἶναι ἐνσωματωμένη εἰς τὸ ἄρθρον 1, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ἐὰν δέχεται τὸ ὑποχρεωτικὸν τῆς συμμετοχῆς εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν βιοτεχνῶν διὰ νόμου καὶ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν, εἴπῃ τὴν γνώμην του πιθανὸν νὰ ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν, ἂν κάμῃ δήλωσιν ὅτι διὰ Διατάγματος θὰ ὁρίσῃ βιοτέχνην. Ἐὰν δὲν κάμῃ δήλωσιν, παρακαλῶ νὰ τεθῇ ὑπὸ ψηφοφορίαν. Ἐγὼ θέλω νὰ προσθέσω ὅτι ἡ τροπολογία μου ἡ πρώτη ἔχει τὴν ἔννοιαν ὅτι τὸ διάταγμα, τὸ ὁποῖον χορηγεῖ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὑπὸ ὡρισμένους περιορισμούς, δηλαδὴ μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν τὸ δικαίωμα νὰ ἐκδώσῃ διάταγμα, αὐτὸ τὸ διάταγμα περιλαμβάνεται εἰς τὸν νόμον περὶ συνθέσεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ὅλων τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων, ἐνῷ διὰ τῆς τροπολογίας μας κατονομάζομεν τὴν σύνθεσιν τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Βιομηχανίας, κατονομάζοντος καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς προσθήκης εἰς αὐτὸ ἑνὸς βιοτέχνου, ὁπότε, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς συμφωνήσῃ μὲ τοὺς ἄλλους ὑπουργούς, ἔχουν ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ χρησιμοποιήσουν τὸ δικαίωμα αὐτό. Παρακαλῶ νὰ θέσετε ὑπὸ ψηφοφορίαν τὸ «διὰ νόμου ὑποχρεωτικὸν» καί, κατὰ δεύτερον λόγον, τὴν δευτέραν μου τροπολογίαν.

§507Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διέπεται ἀπὸ ἄλλο πνεῦμα τελείως ἀντίθετον ἀπὸ τὸ προηγούμενον. Τὸ προηγούμενον ἐχαρακτήριζε συγκέντρωσις, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ χαρακτηρίζει ἀποκέντρωσις καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. Λέκκα καὶ Μπακόλλα, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος καὶ νομίζω ὅτι πλέον ὡρίμασεν ἡ βιοτεχνικὴ τάξις ἡ ὁποία ἀνέδειξε στελέχη καὶ ἀναπτυγμένα καὶ μορφωμένα καὶ διαπαιδαγωγημένα, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ μετέχουν εἰς τὰ Συμβούλια καὶ νὰ προσφέρουν ἐξαιρετικὴν ὑπηρεσίαν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἰς τὸ Συμβούλιον Βιομηχανίας πρέπει νὰ μετέχῃ ἐκπρόσωπος τῶν βιοτεχνῶν. Βεβαίως, ὅτι θὰ συμβάλλῃ διὰ τῶν θετικῶν γνώσεών του καὶ διὰ τῆς ἀντιλήψεώς του ἐπὶ τῶν θεμάτων εἰς καλὴν καὶ εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία.

§508ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ρητόρων, κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§509Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐγὼ συνιστῶ, διὰ τοὺς λόγους ποὺ εἶπον χθὲς εἰς τὴν συζήτησιν ἐδῶ, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§510ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§511Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Παρακαλῶ νὰ δηλώσετε, ὅτι θὰ συμπληρώσετε τὸ Συμβούλιον μὲ ἕνα βιοτέχνην.

§512Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ζητοῦμεν νὰ κάμετε μίαν δήλωσιν καὶ δὲν μᾶς λέγετε οὔτε ναί, οὔτε ὄχι.

§513Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω σοβαρώτατα ὑπ’ ὄψει μου τὴν σύστασιν ποὺ ἀκούω ἀπὸ ὅλα τὰ μέλη τῆς Βουλῆς. Ἐπιφυλάσσω, ὅμως, εἰς τὸν ἑαυτόν μου ὡς ὑπευθύνου ὑπουργοῦ, τὸ δικαίωμα νὰ κρίνω καὶ νὰ ἀποφασίσω τί θὰ πράξω. (Χειροκροτήματα).

§514Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία μας.

§515ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθη ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μπακόλλα νὰ ἀποφανθῇ ἐπ’ αὐτῆς καὶ εἰδικῶς ἐὰν δέχεται νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 1 ἡ φράσις «εἰς ὃ μετέχει μετὰ ψήφου διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην καὶ εἷς ἀντιπρόσωπος τοῦ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου μεθ’ ἑνὸς ἀναπληρωτοῦ του ἐκ τοῦ καταλόγου 10 βιοτεχνῶν, ὑποβαλλομένου ὑπὸ τοῦ Ἐπιμελητηρίου».

§516Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, διατὶ δὲν ἀποδέχεσθε αὐτὸ τὸ ἐλάχιστον πρᾶγμα;

§517ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τῶν κ. κ. Μπακόλλα καὶ Λέκκα παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν.

§518Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, εἶπα τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν.

§519ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τῶν κ. κ. Μπακόλλα καὶ Λέκκα παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§520ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Ἄρθρον 1 δεκτόν;

§521Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ὑπάρχει κ. Πρόεδρε, καὶ δευτέρα τροπολογία μας.

§522ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ δευτέρα τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: Εἰς τὸ ἄρθρον 1 καὶ μετὰ τὰς λέξεις «μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου Βιομηχανίας», προστίθεται ἡ φράσις «διὰ Β. Διατάγματος, προτάσει τοῦ ὑπουργοῦ Βιομηχανίας καὶ τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν δύναται νὰ συμπληρωθῇ ἡ σύνθεσις τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 76 4)10)6)54 Διατάγματος Συμβουλίου διὰ προσθήκης εἰς αὐτὸ ἑνὸς ἀντιπροσώπου τῆς Ἀνωτάτης Συνομοσπονδίας Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος».

§523Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, τὴν τροπολογίαν αὐτὴν δὲν τὴν ἀποδέχομαι, διότι οὐδὲν προσθέτει εἰς τὴν ὑφισταμένην σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου.

§524ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ἐλάχιστοι).

§525ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. (Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρ. 1 ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει, τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροποποιήθη καὶ τὰ ἄρθρα 4 καὶ 5 ὡς ἔχουν).

§526ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων ἐν τῇ κειμένῃ «περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανιῶν» νομοθεσίᾳ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ μέτρων προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας». Ὁ κ. Κ. Μπακόλλας, ἔχει τὸν λόγον.

§527Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Εἶναι γεγονός, κ. ὑπουργέ, καὶ ὅλοι μας γνωρίζομεν ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπιδιώκεται ἡ θέσπισις διατάξεως διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, διάταξις σημαντικὴ καὶ εἰδικῶς σημαντικωτέρα διὰ τὴν νησιωτικὴν βιομηχανίαν. Αἱ διατάξεις αὐταὶ ἔρχονται νὰ συμπληρώσουν ὑφισταμένας διατάξεις καὶ ἰσχυούσας σήμερον διὰ τῶν ὁποίων ἔχουσι παρασχεθῆ ὡρισμέναι ἔννοιαι διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν καὶ ἐλάχιστοι διὰ τὴν νησιωτικὴν τοιαύτην. Αἱ διατάξεις αὗται ἔχουν θεσπισθῆ κυρίως κατὰ τὰ ἔτη 1948)52 σποραδικῶς διὰ τῆς παρεμβολῆς αὐτῶν εἰς διάφορα ἄλλα νομοσχέδια. Ἡ πλέον σοβαρὰ νομοθετικὴ διάταξις ἦτο ἡ διὰ τοῦ νόμου 2176 ἡ ὁποία ἐθεσπίσθη καὶ τὸ λέγω πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Ζίγδη καὶ εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου ἐκείνου συνέβαλε καὶ ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης. Ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἡ ἔννοια τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν δὲν ἦτο ἐπαρκὴς καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι ἐξακολουθεῖ μέχρι σήμερον νὰ ὑφίσταται ἡ ἀνισότης τῶν παραγωγικῶν ὅρων μεταξὺ τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας καὶ τῆς βιομηχανίας τοῦ Κέντρου. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀνισότητος εἶναι ὅτι ἀσφαλῶς ὑφίσταται καὶ πραγματοποιεῖται μεγάλη ζημία ὄχι μόνον εἰς τὴν οἰκονομίαν τῶν ἐπαρχιῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν καθόλου Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, κ. Πρόεδρε, ἐγὼ τάσσομαι κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἔχω δὲ ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις τὰς ὁποίας θὰ διατυπώσω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἔχω, ὅμως, μίαν οὐσιωδεστάτην ἐπιφύλαξιν τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξα καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὴν ὁποίαν λέγω ἀπὸ τοῦδε. Καὶ αὐτὴ εἶναι νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς πλειοψηφίας καὶ τὴν ἰδικήν μου τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας θὰ αἴρεται ἡ ἀδικαιολόγητος ἀδικία καὶ ἡ ἄνισος μεταχείρισις, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἰς τὴν Εὔβοιαν ἡ ὁποία δι’ ἐπανειλημμένων διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἀποχαρακτηρίζεται ἀπὸ Νῆσος. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀβασίμου περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι δηλαδὴ λόγοι ἐξομοιώσεως καὶ ἴσης μεταχειρίσεως τῆς Εὐβοίας ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι καὶ ἡ Κρήτη εἶναι μεγάλη Νῆσος, πάντως εἶναι ἀναμφισβήτητον ἀπὸ οὐσιαστικῆς ἀπόψεως, ὅτι καὶ ὁ Καφηρεὺς καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ ἡ περιφέρεια τοῦ Ξηροχωρίου καὶ εἰς τὴν Κάρυστον δὲν ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ ὑπάρχουν μέσα συγκοινωνίας οὔτε μὲ ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν, ἐκτὸς τούτου θέλω νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τὰ ἑξῆς: Ὅταν ἐθεσπίσθη ὁ νόμος 2176 εἰς τὸ ἄρθρον 4 αὐτοῦ ὁρίζεται ρητῶς μία εἰδικὴ μεταχείρισις τῶν Νήσων ὅσον ἀφορᾷ τὸν φόρον κύκλου ἐργασιῶν. Καὶ ἐνῷ ὁ φόρος κύκλου ἐργασιῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν ὁρίζεται εἰς ποσοστὸν 20% καὶ εἰς 30% διὰ τὰς νεοϊδρυομένας βιομηχανίας διὰ τὰς ἐπαρχίας ἡ μείωσις εἶναι 30 καὶ 40%. Τότε καὶ ὁ κ. Ζίγδης καὶ ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, οὐδεμίαν διάθεσιν ἐξεδήλωσαν νὰ γίνῃ διάκρισις τῆς Εὐβοίας ὅτι δὲν εἶναι Νῆσος. Καὶ ἐρωτῶ, ἐφ’ ὅσον παραμένῃ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ ἐξομοιοῦται ἡ Εὔβοια μὲ τὰς ἄλλας Νήσους καὶ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 4 δὲν τροποποιεῖται, νομίζω ὅτι ἡ φράσις μου ὅτι πρόκειται περὶ ἀδίκου μεταχειρίσεως εἶναι ἀπὸ πάσης ἀπόψεως δικαιολογημένη καὶ βάσιμος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρακαλῶ, ὅπως ἡ διάκρισις αὐτὴ μὴ γίνεται διὰ τὴν Εὔβοιαν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐτέθησαν ὑπὸ ψηφοφορίαν ὅλα τὰ ἄρθρα καὶ κατὰ πλειοψηφίαν ἀπερρίφθησαν διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπέμεινεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐξομοιωθῇ. Εἰς μίαν περίπτωσιν τοῦ ἄρθρου 8 ἐδάφιον 4, ἐκεῖ ἐδέχθη ὁ κ. ὑπουργὸς ἐξάρτησιν νὰ συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ Εὔβοια. Διὰ νὰ μὴ λάβω τὸν λόγον κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, παρακαλῶ νὰ ἀπαλειφθῇ γενικῶς ὅπου γίνεται ἐξαίρεσις τῆς Εὐβοίας καὶ ἀποχαρακτηρισμὸς αὐτῆς ὡς Νήσου, διαγραφομένης τῆς σχετικῆς διατάξεως.

§528ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§529Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι ἓν ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἔχουν εἰσαχθῆ εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν, διότι ἱκανοποιεῖ τὸ ὁμόθυμον αἴτημα τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας. Δεύτερον, διότι θὰ ἀποσυμφορήσῃ τὸ Κέντρον καὶ τρίτον, διότι θὰ δώσῃ ζωὴν εἰς τὴν Ἐπαρχίαν. Εὐχαριστοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Βεβαίως ὑπάρχει καὶ προγενέστερον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐπροστάτευσεν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὸ συζήτησιν τοιοῦτον, παρέχει τόσα πλεονεκτήματα, ὥστε λίαν συντόμως πιστεύομεν ὅτι θὰ ἀναστραφῇ τὸ πρὸς Ἀθήνας ρεῦμα τῶν βιομηχάνων καὶ ἐργατῶν καὶ θὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν Ἐπαρχίαν. Εἰς ἀρκετὰ σημεῖα ἐνισχύεται ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νομίζω, ὅτι ἐνισχύεται κάπως περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἁπλῶς νομίζομεν ὅτι τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖον διὰ τὴν μεταβατικὴν κατάστασιν. Ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία πρέπει νὰ προστατεύεται ὅσον καὶ ἡ γεωργία καθ’ ὅσον ἄνευ τῆς γεωργίας δὲν δύναται νὰ ζήσῃ ἡ βιομηχανία. Κράτη κατ’ ἐξοχὴν βιομηχανικὰ ἔχουν προνοήσει καὶ ἔχουν στρέψει τὴν προσοχήν των πρὸς τὴν γεωργίαν. Εἰς τὴν Ἀμερικήν, εἰς τὴν Ἀγγλίαν, εἰς τὴν Γαλλίαν εἰς τὸ Βέλγιον καὶ εἰς ὅλας τὰς βιομηχανικὰς χώρας προστατεύουν καὶ τὴν γεωργίαν διὰ νὰ προστατεύσουν τὴν κατανάλωσιν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Ἦσαν λοιπὸν ἀναγκαῖα τὰ μέτρα αὐτὰ μέχρις ὅτου ἐπέλθῃ κάποια ἰσορρόπησις τῶν βιομηχανιῶν ἐν Ἐπαρχίᾳ. Συγχαίρομεν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν καὶ εὐχαριστοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν ὡς ἐπαρχιῶται βουλευταί, διότι ἐλπίζομεν ὅτι μὲ τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἡ ὁποία εἶναι ὁμολογουμένως ἐξαιρετικῶς μεγάλη, θὰ δυνηθῇ ἡ Ἐπαρχία νὰ ἴδῃ καλυτέρας ἡμέρας. Ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας εἶχον καὶ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Νῆσος Εὔβοια δὲν ἔπρεπε νὰ ἐξαιρεθῇ, διότι δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῆς Χαλκίδος. Εἶναι καὶ ἡ Βόρειος Εὔβοια ὡς ἡ τοῦ Ξηροχωρίου, ὅπου ἡ συγκοινωνία διακόπτεται τὸν χειμῶνα. Ἐπίσης εἶναι ἡ νότιος περιφέρεια τῆς Καρυστίας ἡ ὁποία ἐπικοινωνεῖ μέσῳ Ἀττικῆς μὲ τὴν Χαλκίδα. Καὶ διὰ τοῦτο εἶχον προτείνει νὰ μὴ ἐξαιρεθῇ ἡ Εὔβοια τῶν προνομίων τῶν ἄλλων Νήσων τῆς Ἑλλάδος.

§530ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας, ἔχει τὸν λόγον.

§531Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρὰ τὴν λόγῳ τῆς ὥραν καταπόνησιν, ἡ σημασία τοῦ νομοσχεδίου δικαιολογεῖ ὀλίγων ἀκόμη λεπτῶν ἀπασχόλησιν τῆς Βουλῆς. Μεγάλη εἶναι ἡ σημασία τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διότι προστασία τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, σημαίνει προστασίαν καὶ τῶν ἐργατῶν τῆς Ἐπαρχίας καὶ συγκράτησιν αὐτῶν εἰς τὰς πατρίδας των ἀντὶ νὰ τρέπωνται ὅλοι πρὸς τὴν Πρωτεύουσαν δημιουργοῦντες ποικίλα προβλήματα, τὸ ἄθροισμα τῶν ὁποίων ἀποτελεῖ σαφῆ Ἐθνικὸν κίνδυνον. Εἶναι ἑπομένως ἀξία ἐπαίνων καὶ ἐξάρσεως ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου. Τὰ εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν παρεχόμενα πλεονεκτήματα προκύπτουν ἀπὸ ἁπλῆν ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν τὰ ἀπαριθμοῦμεν, ἐλλείψει χρόνου. Πάντως, διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς προστασίας, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιτευχθῇ ἐξίσωσις τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος τῆς ἐπαρχίας πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος τῆς πρωτευούσης. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα πρέπει νὰ συζητηθῇ εὐρέως εἰς ἄλλην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς. Δὲν ἀρκεῖ ἡ σημερινὴ ὑπογράμμισις αὐτοῦ παρεμπιπτόντως. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμιλῶν, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ὀφείλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ἡμῶν ἐπὶ τῆς ἀδίκου καὶ ἀνίσου μεταχειρίσεως τῆς Νήσου Εὐβοίας, τὴν ὁποίαν τὸ νομοσχέδιον στερεῖ τῆς εἰδικῆς προστασίας, τῆς Νήσου ἂν καὶ εἶναι Νῆσος. Δὲν ἔχει σημασίαν ἂν ὁ πορθμὸς τοῦ Εὐρίπου, ὁ ὁποῖος χωρίζει τὴν Εὔβοιαν ἀπὸ τὴν Στερεάν, εἶναι στενὸς καὶ ὑπάρχει ἐπ’ αὐτοῦ ἡ στενὴ καὶ πεπαλαιωμένη γέφυρα, ἡ ὁποία δὲν ἀντέχει, μάλιστα, εἰς μεγάλα βάρη. Διότι μὲ τὴν γέφυραν συνδέεται μόνον μέρος τῆς κεντρικῆς Εὐβοίας. Μὲ τὴν βόρειον Εὔβοιαν διακόπτεται ἡ συγκοινωνία πολλοὺς μῆνας τὸ ἔτος, ἡ δὲ νότιος Καρυστία ἐπικοινωνεῖ μὲ τὴν Χαλκίδα μέσῳ Ραφίνας καὶ Ἀθηνῶν, διότι 125 χρόνια ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Ἑλλάδος δὲν ὑπάρχει δρόμος συνδέων τὴν Κάρυστον με τὴν Χαλκίδα καὶ ἑπομένως καὶ μὲ τὴν Στερεὰν Ἑλλάδα. Ἡ Εὔβοια, ὡς Νῆσος, ἔχει μέχρι τῆς στιγμῆς στερηθῆ τοῦ εὐεργετήματος τῆς ὁδοποιΐας. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν ὅταν πρόκειται νὰ τύχῃ τῆς κρατικῆς μερίμνης τῶν Νήσων νὰ θεωρῆται Στερεὰ καὶ ὅταν πρόκειται νὰ γίνουν δρόμοι νὰ χάνῃ τὴν προτεραιότητα διότι εἶναι Νῆσος; Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι εἰς τὴν ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα τὰ περισσότερα κέντρα, ἀκόμη καὶ τὰ μικρὰ ἀγροτικά, ἔχουν συνδεθῆ μὲ τὴν πρωτεύουσαν δι’ ἀσφαλτοστρωμένων δρόμων. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλος λόγος δικαιολογῶν τὴν μέριμναν διὰ τὴν Εὔβοιαν. Δὲν ἔχει ἰδίαν περιφέρειαν καταναλώσεως τῶν βιομηχανικῶν της προϊόντων, ὅπως ἄλλαι βιομηχανικαὶ πόλεις τῆς Ἑλλάδος. Ἂν δὲν προβληθῇ ὅτι εὑρίσκεται πλησίον τῶν Ἀθηνῶν θὰ ἀπαντήσωμεν ὅτι ἐκεῖ συναντᾷ τὸν ὀξὺ ἀνταγωνισμὸν τῆς ἀνεπτυγμένης βιομηχανίας τῆς πρωτευούσης, τὴν ὁποίαν δὲν δύναται νὰ ἀνταγωνισθῇ διὰ πολλοὺς λόγους. Ἄλλα βιομηχανικὰ κέντρα τῆς χώρας, ὅπως αἱ Καλάμαι ἢ ἡ Καβάλα, ἔχουν εἰδικοὺς χώρους, ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ καταναλωθοῦν τὰ προϊόντα των. Τοῦτο δὲν τὸ ἔχει ἡ Εὔβοια. Ἐπὶ πλέον ἔχομεν τὸ μειονέκτημα νὰ μαστιζώμεθα, πλὴν τῆς περιοχῆς τοῦ Ἀλιβερίου, ἡ ὁποία ἔχει κάποιαν οἰκονομικὴν κίνησιν καὶ ζωτικότητα, ἀπὸ κρίσιν ὀφειλομένην εἰς θεομηνίας. Ἡ περιοχὴ τῆς Χαλκίδος διέρχεται κρίσιν ἀπὸ τριετίας καὶ πλέον, λόγῳ τῆς φυλλοξήρας, ἡ ὁποία κατέστρεψε τὰς ἀμπέλους τῆς περιοχῆς. Προσετέθη καὶ ἡ καταστροφὴ τῶν ἐλαιῶν καὶ τῶν ὀπωροφόρων δένδρων. Εἰς τοιαύτην κατάστασιν περιῆλθεν ἡ περιοχή, ὥστε ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἀπέστειλεν ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου νὰ γίνῃ μεταχείρισις ὡρισμένων περιοχῶν τῆς Εὐβοίας, ὅπως γίνεται κατὰ τὸν ἀποκλεισμὸν ὡρισμένων ὀρεινῶν πληθυσμῶν κατὰ τὸν χειμῶνα, διὰ τῆς παροχῆς δωρεὰν σίτου ἢ ἀραβοσίτου.

§532Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐχορηγήθησαν δάνεια τοιαῦτα εἰς τὴν Εὔβοιαν.

§533Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δὲν ἐχορηγήθησαν ἀλλ’ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας τὸ ἐζήτησε. Ἄλλωστε τὸ ἔγγραφον εἶναι τῆς 26ης Μαρτίου.

§534Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Εὐχαριστῶ διὰ τὴν πληροφορίαν.

§535Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Καὶ ἐγὼ διὰ τὴν διακοπήν. Ἀποτελεῖ πράγματι εὐκαιρίαν ἡ ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τρόπον σοβαρόν, ἡ ὑπάρχουσα θλιβερὰ κατάστασις. Κύριοι συνάδελφοι, αὐταὶ εἶναι αἱ σκέψεις μου, καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ σταθμίσῃ τοὺς λόγους αὐτοὺς καὶ νὰ μὴ ἀποστερήσῃ ἀδικαιολογήτως τὴν περιφέρειαν τῆς Εὐβοίας ἀπὸ τὰ πλεονεκτήματα τῶν ἄλλων Νήσων τῆς Ἑλλάδος. Οὐδεὶς πρόκειται νὰ βλαβῇ, διότι ἡ μὲν περιφέρεια τῆς πρωτευούσης εἶναι ἀσύγκριτος καὶ ἀσυναγώνιστος ἀπὸ ἀπόψεως βιομηχανικῶν δυνατοτήτων ἐν σχέσει μὲ τὴν μικρὰν βιομηχανίαν τῆς Εὐβοίας, αἱ δὲ ἄλλαι περιοχαὶ τῆς Ἑλλάδος δὲν θὰ συναντήσουν ποτὲ τὸν συναγωνισμὸν τῆς Εὐβοϊκῆς βιομηχανίας. Μὲ τὰς παρατηρήσεις αὐτὰς καὶ ὑπ’ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις συνιστῶ θερμότατα τὴν ψήφισιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι πρόκειται νὰ ἀσκήσῃ ἐπιρροὴν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος καὶ τῆς κατανομῆς καὶ συνθέσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς πατρίδος μας. Διότι, τὸ γεγονός, ὅτι θὰ δημιουργηθῶσι δυνατότητες καὶ προϋποθέσεις ἐργασίας εἰς τὰς ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδος, εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν διάρκειαν τοῦ χρόνου, θὰ τὸ αἰσθανθῇ κατὰ τὸν εὐεργετικώτερον τρόπον ἡ Ἑλληνικὴ πατρίς. (Χειροκροτήματα).

§536Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Τάσσομαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλά, διαμαρτύρομαι ἐντόνως διὰ τὴν μεταχείρισιν, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὴν Εὔβοιαν. Ἰδού, ὅτι καὶ ὁ κ. Λαμπρόπουλος καὶ ὁ κ. Γουλῆς, συνεφώνησαν ἀπολύτως, ὅτι ἔχομεν δίκαιον Βλέπω, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δυσφορῇ...

§537Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι εἶμαι βαθύτατα κοινοβουλευτικὸς καί, ὅτι σέβομαι κάθε γνώμην διατυπουμένην κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς.

§538Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ἡ ἀντίθεσις διὰ τὴν ἐξαίρεσιν τῆς Εὐβοίας, εἶναι, ὅπως βλέπετε, γενική. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω, κ. ὑπουργέ, καὶ πάλιν διαμαρτυρόμενος ἐντόνως διὰ τὴν μεταχείρισιν, ἡ ὁποία γίνεται εἰς μίαν ἡμικατεστραμμένην περιοχήν, νὰ μὴ θελήσητε νὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἐξαίρεσιν αὐτήν, ὥστε νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ προστασία τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας.

§539Χ. ΓΕΡΑΚΙΝΗΣ. Διαμαρτύρομαι καὶ ἐγὼ ἐντόνως διὰ τὴν ἐξαίρεσιν τῆς Εὐβοίας ἐκ τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νομοσχεδίου. Οὐδεὶς λόγος ὑπάρχει νὰ ἐξαιρεθῇ ἡ Εὔβοια καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ καὶ νὰ θελήσῃ νὰ διαγράψῃ τὴν ἐξαίρεσιν αὐτὴν ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, ὥστε νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ Εὔβοια.

§540Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Ἡ διαμαρτυρία ἡ ἰδική μου εἶναι ἐντονωτέρα τῶν ἄλλων. Ἔχομεν 130 χρόνια, ἐλεύθεροι καὶ δὲν ἔγινεν ἀκόμη δυνατὸν νὰ συνδεθῇ ἡ Κάρυστος μὲ τὴν Χαλκίδα. Χρειάζεται δὲ κανείς, διὰ νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Χαλκίδα νὰ ἔλθῃ πρῶτον εἰς Ἀθήνας καὶ ἀπὸ ἐδῶ νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Χαλκίδα. Εἶναι, νομίζω, μία ἀνισότης ἄδικος καὶ ἀσύμφορος διὰ τὴν Εὔβοιαν καὶ πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τῆς ἐξαιρέσεως.

§541Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὑπὸ τῶν προλαλησάντων, κ.κ. συναδέλφων, ἐξήρθη ἡ σημασία τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι πρωτότυπον οὔτε πλῆρες. Εἶναι ὅμως ἕνα βῆμα σοβαρὸν καὶ ἀκολουθεῖ τὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησαν προηγούμενα νομοθετήματα καὶ ἰδίως τὸ Ν. Δ. 2176)52, τὸ ὁποῖον ἦτο πρωτότυπον καὶ ριζοσπαστικὸν διὰ τὴν ἐποχήν του. Πάντως, ἀποτελεῖ ἕνα βῆμα ἀξιόλογον. Ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸ τονώσωμεν ἔτι περαιτέρω εἰς ὡρισμένα σημεῖα διὰ νὰ καταστῇ πλῆρες. Σκοπὸς τῶν μέτρων αὐτῶν ποῖος εἶναι; Νὰ ἐπαναφέρωμεν τὸν πληθυσμὸν ἀπὸ τὰς Ἀθήνας, ὅπου μετώκησεν, εἰς τὰς ἐπαρχίας. Τοῦτο εἶναι λίαν δύσκολον καὶ ὑπάρχουν πολλοὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι τὸ ἐμποδίζουν. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦμεν νὰ ἐπιτύχωμεν εἶναι νὰ συγκρατήσωμεν τοὐλάχιστον τὸν ὑπάρχοντα πληθυσμὸν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Καὶ θὰ τὸν συγκρατήσωμεν τονώνοντες τὴν οἰκονομίαν τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν. Ἡ βιομηχανία χωρίζεται εἰς τρεῖς κατηγορίας. Εἰς τὴν βιομηχανίαν τῶν Ἀθηνῶν τὴν βιομηχανίαν τῆς ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν βιομηχανίαν τῶν Νήσων. Αἱ βιομηχανίαι τῶν Νήσων εὑρίσκονται ὑπὸ πολὺ δυσμενεῖς συνθήκας, οὐδὲ τῆς Εὐβοίας ἐξαιρουμένης, διότι ἐπιβαρύνονται μὲ τὰ μεταφορικὰ ἢ διότι τὸ κόστος τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἶναι ὑψηλόν. Εἰς τὴν Χίον ἔχομεν δύο μακαρονοποιεῖα. Ἐν τούτοις φυτοζωοῦν διότι τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν προτιμᾷ τὰ μακαρόνια τῆς ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος ἢ τῶν Ἀθηνῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι εὐθηνότερα. Ἔχετε λοιπόν, φανερὸν παράδειγμα, ὅτι τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς εἰς τὰς Νήσους εἶναι πολὺ μεγαλύτερον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, διὰ νὰ εἶναι τὸ νομοσχέδιον σύμφωνον μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ σύμφωνον πρὸς τὴν γραμμὴν καὶ τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει, πρέπει νὰ τονώσῃ ὅσον εἶναι δυνατὸν τὴν νησιωτικὴν βιομηχανίαν. Ἐπίσης ἔχω νὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. ὑπουργούς, κυρίως τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Βιομηχανίας τὸ ἑξῆς: Ὅτε ἐψηφίζετο τὸ παλαιὸν νομοσχέδιον περὶ βιομηχανίας καὶ ἐγὼ ἤμουν τότε εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας μὲ ὑπουργὸν τὸν κ. Ζίγδην εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἦτο ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας. Καὶ παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ κ. Ζίγδη, ἐγὼ ἐψήφισα ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας μόνον καὶ μόνον διότι ἦτο δικαία διὰ τὰς Νήσους. Ἠμπορῶ νὰ πληροφορήσω τὸν σημερινὸν ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὅτι ἐνίοτε ἐβοήθησα νὰ συγκροτηθοῦν, κατὰ ἕνα τρόπον, αἱ βιομηχανίαι τῶν Νήσων. Πρέπει ὅμως νὰ προχωρήσωμεν ἀκόμη περισσότερον, νὰ τονώσωμεν τώρα περισσότερον τὰς βιομηχανίας. Συνέταξα καὶ ὑπέβαλα τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 87, ζητῶν τὴν μείωσιν τοῦ Φόρου Κύκλου Ἐργασιῶν. Θὰ ἀναπτύξω δὲ ταύτην εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, διότι εἶναι βασικὴ διὰ τὴν προστασίαν τῶν Νήσων. Συντάσσομαι ὑπὲρ τοῦ Νομοσχεδίου, ἐπιφυλασσόμενος νὰ προτείνω συγκεκριμένα μέτρα διὰ τὴν βελτίωσίν του.

§542ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§543Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι, εἴμεθα ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου ἀπολύτως, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἡ ἀρχὴ τοῦ Νομοσχεδίου ὑπῆρξεν τὸ προηγούμενον ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Δὲν δυνάμεθα κατ’ ἀρχὴν νὰ ζητήσωμεν περισσότερα οἰκονομικὰ ὀφέλη ὑπὲρ τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, διότι θὰ περιπέσωμεν εἰς οὐτοπίαν, δεδομένου ὅτι θὰ ἔλθῃ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον θὰ περιορίσῃ αὐτά, τὰ ὁποῖα θὰ θελήσωμεν νὰ ζητήσωμεν. Ἐν τούτοις, προκειμένου περὶ τῶν Νήσων, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ ἐνισχυθῇ ἀκόμη περισσότερον ἡ βιομηχανία τῶν Νήσων. Θὰ σᾶς ἀναφέρω συγκεκριμένα παραδείγματα διὰ τὴν περιφέρειαν, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπῶ. Ὁ Νομὸς Σάμου–Ἰκαρίας εἶχεν προπολεμικῶς πληθυσμὸν 78 χιλιάδων, ἤδη δὲ ἔχει 50 χιλιάδας. Ἔχομεν δηλαδὴ μίαν ἔξοδον κατοίκων 30 χιλιάδων περίπου, ἂν βάλετε δὲ καὶ τὴν βιολογικὴν αὔξησιν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἔχῃ συντελεσθῇ, θὰ ἴδωμεν ὅτι πλέον τοῦ 50% τοῦ πληθυσμοῦ ἐξῆλθον ἀπὸ τὴν Σάμον. Κατ’ αὐτὰς δὲ θὰ ἐδιαβάσατε ὅτι πλὴν τῶν 2.000 μεταναστῶν ἦσαν ἐγγεγραμμένοι ἕτεροι 2.800 καὶ ἀπηγόρευσεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἔξοδον τῶν μεταναστῶν, διότι ἴσως θὰ ἐδημιουργῆτο ἔλλειψις ἐργατικῶν χειρῶν. Ὅτε ἤμουν ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχα περιορίσει εἰς τὸ ἐλάχιστον τὸν Φόρον Κύκλου Ἐργασιῶν, διότι ἀπὸ τὰ 45 βυρσοδεψεῖα μὲ 2.000 ἐργάτας, σήμερον ἔχουν μείνει 11 καὶ αὐτὰ φυτοζωοῦντα. Ἀντιλαμβάνεσθε ποῖον μαρασμὸν ὑπέστησαν οἱ βυρσοδέψαι Σάμου. Δι’ αὐτὸ παρατηρεῖται καταπληκτικὴ ἔξοδος πληθυσμοῦ ἀπὸ τὴν Σάμον. Διὰ τοῦτο, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὡς πρὸς τὰς Νήσους, νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἐνίσχυσις καὶ ὁ Φόρος Κύκλου Ἐργασιῶν νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ ἐλάχιστον, νὰ μειωθῇ πέραν τοῦ 50%.

§544ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαλοκώστας ἔχει τὸν λόγον.

§545Χ. ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὰς Νήσους, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος ὅτι οἱαιδήποτε εὐκολίαι παρασχεθοῦν εἶναι δίκαιον, διότι τὸ κόστος εἶναι μεγάλο. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα, ἔχω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Διαθέτει εὐεργέτημα ἀνερχόμενον εἰς ἄνω τῶν 30 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ ἐφ’ ὅσον μὲν ἡ Κυβέρνησις κρίνῃ ὅτι τὰ ποσὰ αὐτὰ πρέπει νὰ διατεθοῦν διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἐπαρχία, καλῶς τὰ διέθεσε. Αἱ ἀντιρρήσεις μου εἶναι εἰς τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον διατίθενται. Τὰ δίδει κατὰ ἴσην μονάδα καὶ εἰς τὰς εὐημερούσας βιομηχανίας καὶ εἰς τὰς δυσπραγούσας. Ἀλλὰ ἠξεύρετε ὅτι ὑπάρχουν ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα ἐργάζονται εἰς τρεῖς βάρδιες, ὑπάρχουν καὶ ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα μόλις συγκρατοῦνται εἰς τὰ πόδια των. Συνεπῶς, θὰ ἦτο λογικώτερον νὰ διατεθῇ τὸ οἱονδήποτε εὐεργέτημα κατὰ κλάδους καὶ κατὰ τόπους. Τοῦτο ὅμως εἶναι δύσκολον. Συνεπῶς καλῶς ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ αἰτήσεις μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα, τὰς ὁποίας θὰ τοῦ ὑπέβαλον εἴτε ὁ Σύνδεσμος Ἑλλήνων Βιομηχάνων, εἴτε ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις, διὰ νὰ πεισθῇ ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ γίνῃ κάποια διαφοροποίησις κατὰ τόπον καὶ κλάδον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν τῶν ποσῶν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὸ μελετήσῃ.

§546Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης προτάσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ζαλοκώστα, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο: Ὅτι μετὰ μεγίστου ἐνδιαφέροντος θὰ μελετήσω τὸ θέμα αὐτό, ἀρκεῖ βεβαίως νὰ ὑπάρξουν τοιαῦται αἰτήσεις. Τὸ ὑπουργεῖον ἠμπορεῖ καὶ αὐτὸ νὰ προβῇ εἰς τοιαύτας μελέτας, ἀλλὰ θὰ ἀπαιτηθῇ πολὺς χρόνος. Ἐὰν ὅμως, λόγου χάριν, ὡρισμέναι ὠργανωμέναι βιομηχανικαὶ ὀργανώσεις ἔχουν νὰ ὑποβάλλουν εἰς τὸ ὑπουργεῖον πλήρεις μελέτας, μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα, ὅσαι χρειάζονται διὰ νὰ πεισθῇ τις ὅτι ἡ διαφοροποίησις εἶναι ἀναγκαία, θὰ τὰς μελετήσωμεν μετ’ ἐνδιαφέροντος.

§547Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον σκοπεῖ εἰς τὴν ἐξισορρόπησιν μεταξὺ τῶν βιομηχανιῶν τῆς τέως διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ τῶν βιομηχανιῶν τῆς ἐπαρχίας καὶ τῶν Νήσων. Αὐτό, ἀποτελεῖ τὸ πρῶτον βῆμα καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι θὰ φθάσῃ εἰς τὴν πλήρη τακτοποίησιν τοῦ ὅλου θέματος.

§548Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Εἶναι τὸ τέταρτον βῆμα. Τὸ πρῶτον βῆμα ἦτο ὁ Νόμος 843) 48 διὰ τοῦ ὁποίου κατηργήθησαν τὰ διαπύλια τέλη. Τὸ δεύτερον ὁ Νόμος 942)49, ὁ ὁποῖος ἐθέσπισεν ὡρισμένας φορολογικὰς διευκολύνσεις. Τὸ τρίτον, ὁ Νόμος 2176)52 καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι τὸ τέταρτον βῆμα.

§549Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Οἱ πρῶτοι τῶν νόμων τούτων δὲν ἤσκησαν καὶ μεγάλην ἐπίδρασιν.

§550Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἡ κατάργησις τῶν διαπυλίων τελῶν ἤσκησε μεγίστην ἐπίδρασιν.