1955.03.30

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 67η

Τετάρτη 30 Μαρτίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς Φαρσάλων κ. Ι. Ριζιώτης, αἰτεῖται μηνιαίαν ἀπουσίας ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν τῆς αἰτηθείσης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ. κ. Κ. Βοβολίνης καὶ Γ. Τζατζάνης καὶ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Αἰχμαλώτων Πολέμου 1940–41 Βορείου Ἑλλάδος, παραπονουμένης διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν μελῶν της ἐκ τῆς ἀποζημιώσεως ἐκ τῶν Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων καὶ ζητούσης διανομὴν εἰς τοὺς ἐν λόγῳ αἰχμαλώτους τοῦ ἀπομένοντος ὑπολοίπου ἐξ 150 ἑκατομμυρίων λιρεττῶν, ἐκ τῶν ἀποζημιώσεων τῶν Ἑλλήνων τῆς Λιβύης. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης, Οἰτύλου κ. Δ. Δαβάκης καὶ Πειραιῶς κ. Γ. Τζατζάνης, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συνδέσμου ὁδηγῶν ἰδιοκτητῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως, ζητοῦντος χορήγησιν εἰς τὰ μέλη του ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Γ. Τζατζάνης καταθέτει ἀναφορὰν ἀποφοίτων καὶ σπουδαστῶν τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν Βόλου, ζητούντων πλήρη ἰσοτιμίαν τῶν Ὑπομηχανικῶν τῶν ἐξελθόντων ἐκ τῶν ἐπαρχιακῶν Σχολῶν καὶ τῶν ἤδη φοιτούντων εἰς αὐτάς, πρὸς τοὺς Ὑπομηχανικοὺς τῶν Σχολῶν Ἀθηνῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν Καλλιεργητῶν Νέας Μάκρης–Ἀττικῆς διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἵδρυσιν μονῆς ἐπὶ ἐκτάσεως ἀνηκούσης εἰς τοὺς ἀποκατασταθέντας ἀπὸ τοῦ 1927 πρόσφυγας καλλιεργητὰς καὶ ζητούντων ἀποστολὴν τοπογραφικοῦ συνεργείου διὰ τὴν τοπογράφησιν καὶ τυπικὴν νομιμοποίησιν τῆς διανομῆς τῆς ἐκτάσεως ταύτης εἰς τοὺς κληρούχους. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Κ. Μητσοτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων διαμαρτυρομένης διὰ τὰς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως «καθ’ ἃς ὑπάρχει ἀπόλυτος ἰσοτιμία μεταξὺ τῶν συντακτῶν τῶν Ἐπαρχιῶν καὶ τῶν Ἀθηνῶν», αἵτινες δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα καὶ ζητούσης ἀποκατάστασιν τῆς ὑφισταμένης ἀδικίας καὶ πραγματικὴν ἰσοτιμίαν τῶν δημοσιογράφων Ἐπαρχιῶν καὶ Ἀθηνῶν. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτοποιῶν Φλωρίνης παραπονουμένου κατὰ τῆς ἀγορανομικῆς Ἐπιτροπῆς Φλωρίνης, ἥτις δὲν συμπεριλαμβάνει τὴν δοθεῖσαν αὔξησιν ἐκ 0,040 δρχ. κατ’ ὀκᾶν ἄρτου καὶ ζητεῖ ἐπαύξησιν τῆς τιμῆς αὐτοῦ κατὰ τὸ ὡς ἄνω ποσόν, καὶ καθορισμὸν δικαίου βιοτεχνικοῦ κέρδους. Ὁ βουλευτὴς Πιερίας κ. Ε. Ἐλευθεριάδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀραιωτέων καὶ ἀποκατασταθέντων εἰς τὰς ἀποξηρανθείσας γαίας λίμνης Γιαννιτσῶν, κατοίκων Κολινδροῦ, ζητούντων ἀνάκλησιν τῶν παραιτήσεών των ἐκ τῶν οἰκιῶν καὶ φυτειῶν των εἰς Κολινδρόν, καθ’ ὅσον μέχρι σήμερον δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀποκτήσουν στέγην εἰς τὴν νέαν πρὸς ἀποκατάστασίν των θέσιν καὶ παράτασιν ἐπὶ ἓν εἰσέτι ἔτος τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρ. 7 τοῦ Ν. Δ. 2535)53. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ. κ. Κ. Βοβολίνης καὶ Γ. Τζατζάνης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν Φορτοεκφορτωτῶν λιμένος καὶ προλιμένων Πειραιῶς, ζητούσης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Λιμενεργατῶν Πειραιῶς, καταβολὴν καὶ εἰς τὰ μέλη της τῆς αὐξήσεως τοῦ ἡμερομισθίου τῆς χορηγηθείσης ἀπὸ 1.1.1955 εἰς ἅπαντας τοὺς ἐργαζομένους τῆς χώρας, μὴ ἀντικατάστασιν τῶν μονίμων ἐργατῶν δι’ ἐλευθέρων τοιούτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν εἰς τὸ Σανατόριον «Σωτηρία» νοσηλευομένων ἠσφαλισμένων φυματικῶν τοῦ Ι.Κ.Α., ζητούντων σανατοριακὴν περίθαλψιν αὐτῶν μέχρις ἰάσεως, ἐπιδότησιν αὐτῶν μέχρις ἱκανότητος πρὸς ἐργασίαν, ἐπαγγελματικὴν ἀναπροσαρμογὴν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν Ταπητουργῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς ζητούντων ἄμεσον πριμοδότησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ τάπητος, ἵνα οὕτω δυνηθῇ νὰ συναγωνισθῇ τοὺς Περσικοὺς τοιούτους, ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς μηχανοποίητων ταπήτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ λοιπὰ μέτρα πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἐγχωρίου βιοτεχνίας ταπήτων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας παλαιῶν καὶ νέων ἐφέδρων πολεμιστῶν, νῦν σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων Ἑλλάδος, ζητούσης συμπλήρωσιν τοῦ Κώδικος Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Ἑλλάδος ἐπὶ τῷ τέλει ἐκπροσωπήσεως αὐτῆς εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου Συντάξεως Ἑλλήνων Σιδηροδρομικῶν διὰ δύο συμβούλων. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει ψήφισμα τῶν Ὀργανώσεων καὶ Σωματείων τῆς πόλεως Πρεβέζης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑψηλὴν τιμὴν τῶν 3,70 δραχμῶν κατὰ κιλοβάτ, τιμήν, τὴν ὁποίαν καὶ πρὸ τῆς παροχῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἀπὸ τὸ Ἐργοστάσιον Λούρου εἶχον, καὶ ζητούντων, ὅπως καθορισθῇ ἑνιαία τιμὴ ρεύματος δι’ ὅλας τὰς πόλεις τῆς Ἠπείρου. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νικολάου Χηροπούλου ζητοῦντος παράτασιν ἰσχύος τοῦ ἐνοικιοστασίου διὰ τὴν τουριστικὴν καὶ σεισμόπληκτον κωμόπολιν Ξυλοκάστρου. Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Δ. Παπασπύρου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α. Εὐεργέτου, ἐπιπλοποιοῦ, κατοίκου Λεβαδείας, διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ ἁρμοδίου ὑπαλλήλου τοῦ Ὑποκαταστήματος ΙΚΑ, Λεβαδείας, διὰ τὴν πιεστικὴν καὶ μεροληπτικὴν τακτικὴν ἣν ἀκολουθεῖ κατά τινων ἐπαγγελματιῶν Λεβαδείας καὶ ζητοῦντος τὴν διενέργειαν ἐρεύνης ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων καὶ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων. Ὁ βουλευτὴς Ζακύνθου κ. Α. Βοῦλτζος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ξ. Ἀδαμοπούλου, καὶ λοιπῶν ἐπιτυχόντων Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν εἰς τὸν διαγωνισμὸν πρὸς κατάληψιν κενῶν θέσεων εἰς τὸ Σῶμα Στρατολογίας, ζητούντων παράτασιν ἰσχύος τοῦ πίνακος ἐπιτυχίας των ἐπὶ ἑξάμηνον καὶ ἄμεσον πρόσληψιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν καὶ ὑπαλλήλων παραγωγικῶν ἔργων Μακεδονίας διαμαρτυρομένης διὰ τὰς ὁμαδικὰς ἀπολύσεις τῶν ἐργατοτεχνιτῶν ΥΣΣΥΕΜ ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ἀντὶ ἐλαχίστης ἀποζημιώσεως καὶ ζητούσης καταβολὴν εἰς αὐτοὺς τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ Ν. 913)1943 καὶ τῶν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου ζητούντων χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας, ἀπόλυσιν τῶν ἐξορίστων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἐπιδαύρου–Λιμηρᾶς κ. Γ. Ρουμάνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐ. ἀ. Συν)χου Ε. Παπαστάθη, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν τοῦ χρόνου ἐντάξεώς του 1924– 1927 καὶ τοῦ χρόνου ἐθελουσίας ἐξόδου του, ὡς χρόνου πραγματικῆς ὑπηρεσίας, ὑπολογισμὸν εἰς τὸ διπλοῦν τῶν ἐτῶν τῆς ἐμπολέμου περιόδου, κλπ., πρὸς βελτίωσιν τῆς συντάξεώς του. Ὁ βουλευτὴς Ἐπιδαύρου–Λιμηρᾶς κ. Γ. Ρουμάνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἀναπήρου Ἰωάννου Τσιγκούνη κατοίκου Ἁγίου Μάμα–Μονεμβασίας, ζητοῦντος ὑπαγωγὴν καὶ τῶν ἀναπήρων δεκανέων τῶν πολέμων 1912– 1949 εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. τῆς 25.9.1927 καὶ προαγωγὴν αὐτῶν μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀνθυπολοχαγοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κατοίκων τοῦ Δήμου Προσωτσάνης παραπονουμένων, διότι ἐνῷ οἱ ἀγρόται διὰ τοῦ συστήματος τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων καὶ διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἐνσήμων πληρώνουν διὰ τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις ὅλων τῶν ἄλλων τάξεων ἤδη στεροῦνται οἱασδήποτε κοινωνικῆς προστασίας καὶ αἰτουμένων τὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τὸν Ἀγροτικὸν κόσμον. Οἱ βουλευταὶ Μεσσηνίας κ. κ. Δ. Λαντζούνης καὶ Δ. Οἰκονομόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Μεσσήνης ζητούντων ἀναθεώρησιν τῶν ὑπὸ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Μεσσήνης γενομένων καταθλιπτικῶν φορολογικῶν κατατάξεων εἰς τὰ μέλη. Οἱ βουλευταὶ Μεγαλουπόλεως κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Μεσσήνης κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Παναγιώτου Φίλιου πατρὸς φονευθέντος Σμηναγοῦ ἐν διατεταγμένῃ πτήσει, ζητοῦντος χορήγησιν πολεμικῆς συντάξεως εἰς τὰς ἀπορφανιζομένας οἰκογενείας τῶν φονευθέντων χειριστῶν ἀεροπλάνων, μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ μέλλοντος νὰ συνταξιοδοτηθῇ πατρὸς εἰς τὸ 55ον ἔτος κλπ. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ. κ. Α. Παπαθανάσης καὶ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων ἐργαζομένων καὶ συνταξιούχων Καπνεργατῶν Ἀγρινίου, ζητούντων καταβολὴν ἐπιδομάτων ἀνεργίας ἀσχέτως προϋποθέσεων, ἄμεσον ὑπογραφὴν Πανελληνίου συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας, ἐξίσωσιν τῶν συντάξεων παλαιῶν καὶ νέων, ἀνεξαρτήτως προϋποθέσεων καὶ ἡλικίας κλπ. Ἡ Πανελλήνιος Χριστιανικὴ καὶ Ἐθνικὴ Ἄμυνα Θεσσαλονίκης ζητεῖ ἀπαγόρευσιν τῆς κυκλοφορίας τῶν ἔργων τοῦ Ν. Καζαντζάκη, ὡς ἀντιχριστιανικοῦ περιεχομένου. Ἡ Ἐθνικὴ Γενικὴ Ἕνωσις ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου 1912–1950 Λαρίσης καὶ Περιχώρων ζητεῖ χορήγησιν τοῦ 20% καὶ εἰς τὰς πατρικὰς οἰκογενείας ἀγάμους ἀδελφὰς καὶ διωρισμένους ἀναπήρους, ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων, ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς, ἀπαλλαγὴν τῶν ἀναπήρων περιπτεριούχων ἐκ τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΤΕΒΕ κλπ. Οἱ Ἔκτακτοι Ὑπάλληλοι τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας Λαρίσης καὶ Βόλου ζητοῦν μονιμοποίησιν αὐτῶν καὶ ἔνταξίν των εἰς ἀνάλογον πρὸς τὰ ἔτη δημοσίας ὑπηρεσίας των βαθμόν. Τὸ Σωματεῖον Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν ζητεῖ τὴν ἀπόλυσιν τῶν πρὸ διμήνου συλληφθέντων καὶ ἐκτοπισθέντων συνδικαλιστῶν Στάβαρη, Παπακωνσταντίνου καὶ Σταθοπούλου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνη κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν (ἀριθ. ἐρωτ. 358) δι’ ἧς αἰτεῖται πληροφορίας ἐν σχέσει μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ καταρτισθέντος ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἡμῶν ὑπηρεσίας νομοσχεδίου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων εὐζώνων τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων ἀνδρῶν τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας, ὧν αἱ μεταβολαὶ ὑπηρεσίας των εἰς τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας κατεχωρήθησαν εἰς τὴν στρατολογικὴν τούτων μερίδα, οὐχὶ ἐξ ἐπισήμων στοιχείων ἀλλὰ ἐξ ἐνόρκων βεβαιώσεων ἀξι)κῶν ἔχει παραπεμφθῇ πρὸς μελέτην εἰς τὴν συσταθεῖσαν Ἐπιτροπὴν ἐξετάσεως τῶν ἐν γένει συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη προβαίνει ἤδη εἰς τὴν τελικὴν διατύπωσιν τῶν ἀπόψεών της καὶ μετὰ τὴν ὑποβολὴν παρ’ αὐτῆς τῆς σχετικῆς ἐκθέσεως της, θὰ κρίνωμεν περὶ τῶν θεμάτων ἐκείνων ἅτινα θὰ ἔδει νὰ ρυθμισθῶσι νομοθετικῶς. Ἀθῆναι 29)3)1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2306 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 378 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη ἐπὶ διοικητικῶν παραβάσεων τοῦ Δ)ντοῦ τοῦ Κρατικοῦ Σανατορίου Δημοσίων Ὑπαλλήλων Κίμωνος Χανιώτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ ὑπὸ τῆς Δ)νσεως Διοικ. καὶ Οἰκονομικῆς Ἐπιθεωρήσεως ἀνακρίσεις ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως Χανιώτη ἐπερατώθησαν ὑποβληθέντος καὶ σχετικοῦ πορίσματος, ἡ ὅλη δὲ ὑπόθεσις ἤχθη ἐνώπιον τοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, συμφώνως πρὸς τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος, ὅπερ καὶ ὥρισεν ἀνακριτὴν τὸν Διευθυντὴν κ. Γεώργιον Βούτσην, τοῦ σχετικοῦ πορίσματος μὴ ὑποβληθέντος εἰσέτι εἰς τὸ ἄνω Συμβούλιον. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ ἀνωτέρω ὑπάλληλος κατόπιν προτάσεως ἡμῶν ἐτέθη εἰς ἑξάμηνον διαθεσιμότητα κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ ὅλη δὲ ὑπόθεσις ἔχει παραπεμφθῆ εἰς τὴν Ποινικὴν Δικαιοσύνην. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λοιπὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δὲν διετάχθη ἀντικατάστασις Ἐπιθεωρητῶν, ἀλλὰ περατωθέντος τοῦ ἔργου τῆς ἀνακρίσεως ἐπερατώθη καὶ τὸ ἔργον τῶν Ἐπιθεωρητῶν πλὴν ὅμως μεταγενεστέρως παρέστη ἀνάγκη περαιτέρω ἐλέγχου τῆς διαχειρίσεως τῆς Ἐφορίας τοῦ Ἱδρύματος ὅστις καὶ ἀνετέθη εἰς ἕτερον Ἐπιθεωρητήν. Ὁ ἀνωτέρω ἔλεγχος δὲν εἶχεν ἄμεσον σχέσιν μὲ τὰς ἀνακρίσεις κατὰ τοῦ Δ)ντοῦ τοῦ Ἱδρύματος. Ἀθῆναι 28)3)1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Ἐπὶ τῷ ὑπ’ ἀριθ. 1767 ἐ.ἔ. ὑμετέρῳ ἐγγράφῳ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 339 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ὅτι ὁ τέως Νομομηχανικὸς Εὐβοίας Δημ. Κροκίδας, ἐτακτοποίησεν ἤδη τὰς ἐν τῷ πορίσματι τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Ἰω. Ἀρβανίτη ἀναφερομένας ἀνωμαλίας, ὑποβαλὼν τὰ σχετικὰ δικαιολογητικὰ καὶ καταθέσας τὰ παραμείναντα ἀδιάθετα ὑπόλοιπα τῶν ὑπ’ ἀριθ. 599)51–52, 503 καὶ 544)52–53 χρηματικῶν ἐπιταγῶν εἰς τὸν ἐν Χαλκίδι Πράκτορα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τὴν 8ην Δεκεμβρίου 1954 ἐκδοθεισῶν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 4185 δραχ. π. 10.455.000, 4147 δραχ. π. 4.179.000 καὶ 4149 δραχ. π. 55.193.000 ἀποδείξεων τοῦ ἄνω Πράκτορος. Ἀθῆναι 23)3)1955

Ὁ Διευθυντὴς

Α. ΔΑΔΑΚΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βουλγαράκη ἢ Βούλγαρη. Γνωρίζεται, ὅτι παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Γ. Ε.Σ. ἥτις χειρίζεται τὰ θέματα ἀνεγέρσεως Στρατ. μνημείων οὐδεμία ἐξεδόθη διαταγὴ ἀνεγέρσεως μνημείου ὑπὲρ τῶν ἐν Κρήτῃ πεσόντων Ἄγγλων οὐδὲ κἂν τοιοῦτον συνεζητήθη θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαρτίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ κ. Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Γενικῆς Διευθύνσεως Θρησκευμάτων καὶ τρόπου πληρώσεως Διευθύνσεων τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων». Οἱ κ.κ. Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), Γ. ΒΟΓΙΑ-ΤΖΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτ.) καὶ Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ)τος 3098)54 «περὶ ρυθμίσεως ἐκκρεμῶν διαφορῶν μεταξὺ Δημοσίου καὶ Ἑλλήνων Πλοιοκτητῶν ἐπιτάξεως Πλοίων κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940–45 καὶ περὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 854)1937 «περὶ ἐπισκευῆς τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἀνακτόρου (τοῦ Κυβερνείου κ.λ.π.) καὶ ρυθμίσεως τῆς στεγάσεως τῆς Κεντρικῆς Διοικήσεως τοῦ Σώματος τῶν Ἑλλήνων Προσκόπων». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἀπὸ 3 Ἰανουαρίου 1955 πράξεως τοῦ Ὑπ. Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ)τος 2310)53 «περὶ προστασίας τῶν Ἱπταμένων Ἐφέδρων τῆς Β. Ἀεροπορίας». 2) «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 528) 1952 καὶ 593)52 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 3) «περὶ κατατάξεως εἰς τὸ Σῶμα Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν ὡς Ἀνθ)γῶν τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὸν διαγωνισμὸν τῆς 10.1.1955». 4) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 1511)1938 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Ν. 6086 «περὶ Ναυτικῆς Στρατολογίας». 5) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1965) 4.12.1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 6) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 1101) 1938, τοῦ Α. Ν. 1391)1938 καὶ τοῦ Α. Ν. 6321) 1934», καὶ 7) «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἰσχύος τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2280)52 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ Ν. 2360)52 καὶ εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ ἐν Μάλτᾳ Κλιμακίου τῆς Διοικήσεως Ζώνης Α. Μεσογείου». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις τῆς ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ἀνεγέρσεως νέας οἰκοδομῆς ἐπὶ τοῦ χώρου ἔνθα τὸ παλαιὸν κτίριον τῆς ἐν Ρώμῃ Ἑλληνικῆς Πρεσβείας καὶ τῆς διαθέσεως αὐτῆς». 2) «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1357) 14.8.54, 1533)15.10.54, 1845)18.11.54, 1125)27. 7.54 καὶ 2009)4.12.54 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 3) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 28ης Ὀκτωβρίου 1935 «περὶ συστάσεως Ταμείου Ἐκπαιδευτικῆς καὶ Φιλανθρωπικῆς Προνοίας παρὰ τῇ Πρεσβείᾳ Καΐρου» Ν.Δ)τος ὡς τοῦτο συνεπληρώθη καὶ ἐτροποποιήθη διὰ τῶν ἀπὸ 25 Ἰανουαρίου 1936 τοιούτου καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1479 ἀπὸ 7 Αὐγούστου 1950 νόμου» καὶ 4) «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 389) 31.3.54 καὶ 771)27.5.1954 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211) 27.2.1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. 2119)52 «περὶ λεωφορείων κλπ.» καὶ 2) «περὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ὀργανισμοῦ Ἐλέγχου τῶν δι’ Αὐτοκινήτων Συγκοινωνιῶν (Ο.Ε.Α.Σ.) κειμένης νομοθεσίας καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1040)53 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Λιβαδᾶς, Θ. Διακουμόπουλος, Χ. Γκαργκάνας καὶ Γ. Μεταξᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξετάσεων τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132)46 Ν.Δ. ὑπαγομένων φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως πανεπιστημιακῶν τινων κ.λ.π. διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Βᾶσσος, Π. Τσακιρίδης, Σ. Περτσινίδης, Μ. Κοτσώνης, Γ. Ρουμάνης, Θ. Διακουμόπουλος, Χ. Γκαργκάνας, Ν. Γιμουρτατζῆς, Α. Παπαθανάσης, Κ. Ποντίδης καὶ Σ. Λιβαδᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξετάσεων τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132)46 Ν.Δ. ὑπαγομένων φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως πανεπιστημιακῶν τινων κλπ. διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης, Χ. Ντινίδης καὶ Α. Παπαχριστοδούλου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς εἰς Ἀνωτάτας Γεωπονικὰς Σχολὰς μετεκπαιδευθέντας Γεωπόνους πτυχιούχους μέσων Γεωργικῶν Σχολῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Μπερδελῆς, Π. Σταμούλης καὶ Μ. Χλουβεράκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211)27. 2.1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. 2119)52 «περὶ λεωφορείων κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μπερδελῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ μέτρων προστασίας τῆς Ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γκελεστάθης, Η. Παπαηλιοῦ, Δ. Πετροπουλάκος, Ι. Ἰντζές, Χ. Καραπιπέρης, Α. Φράγκος, Ι. Κοντοβράκης καὶ Ι. Παπαπέτρου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας» καὶ συστάσεως Ἐθνικοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Ἐκλογὴ Γʹ Ἀντιπροέδρου. Θὰ ἐπακολουθήσῃ μυστικὴ διὰ ψηφοδελτίων ψηφοφορία πρὸς ἀνάδειξιν τοῦ Γʹ Ἀντιπροέδρου τοῦ Σώματος. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται: Ἐπὶ μὲν τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γκελεστάθης καὶ Ε. Ζαννῆς, ἐπὶ δὲ τῆς ψηφοδόχου οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Βουδούρης καὶ Θ. Λέκκας. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ μυστικὴ διὰ ψηφοδελτίων ψηφοφορία. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ψηφοφορίας τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς ἀνακοινοῦται παρὰ τοῦ Προέδρου τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα). Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 161 ὅσα καὶ τὰ εὑρεθέντα ψηφοδέλτια. Ἐκ τῶν ψηφοδελτίων τούτων εὑρέθησαν 126 φέροντα τὸ ὄνομα τοῦ βουλευτοῦ Κοζάνης κ. Βάσου Βύζα, τρία (3) φέροντα τὸ ὄνομα τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ἐλευθ. Γονῆ καὶ 32 λευκά. Συνεπῶς Γʹ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Σώματος διὰ τὴν παροῦσαν Σύνοδον, ἐξελέγη ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Βασ. Βύζας. (Χειροκροτήματα).

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῆς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 24584)28.1.55 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν δι’ ἧς παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ ποσὸν καλύπτον τὰ 20% τῶν χορηγηθησομένων παρ’ αὐτῆς εἰς τοὺς σπογγαλιεῖς τῆς χώρας κλπ.

§8Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἐν λόγῳ ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως ἐγκαίρως διαθέσῃ τὰ ἀναγκαιοῦντα ποσὰ εἰς τοὺς σπογγαλιεῖς μας.

§9Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ.). Κύριε συνάδελφε, τὰ δάνεια τὰ μέχρι τοῦ 1951 ἐχορηγοῦντο ὑπὸ τῆς ΑΤΕ. Σήμερον τὸ Κράτος ὑποβοηθεῖ διὰ τὴν ἐγγύησιν τοῦ 20% τῶν χορηγηθησομένων δανείων. Νομίζω, ὅτι ἀνταπεκρίθημεν εἰς τὸ αἴτημα τῶν σπογγαλιέων καὶ θὰ εἶσθε εὐχαριστημένος.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Εὐστρατίου Κουτουρέλη, ζητοῦντος ἀπαγόρευσιν χρησιμοποιήσεως ἀσκῶν ὑπὸ τῶν ἐλαιοτριβείων.

§11Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ ἐπανεξετασθῇ τὸ ζήτημα τῆς καταθλιπτικῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ χρεῶν τῶν ἐπαγγελματιῶν κ. λ. π.

§13Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ ζήτημα, τὸ ὁποῖον σᾶς ἔχει ἀπασχολήσει κατ’ ἐπανάληψιν. Ἀφορᾷ τὰ δάνεια τῶν ἐπαγγελματιῶν, τὰ ὁποῖα οὗτοι ἔλαβον ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ἐπαγγελματικήν των ἀνασυγκρότησιν. Οἱ ὅροι ἐξοφλήσεως τῶν δανείων αὐτῶν εἶναι λίαν καταθλιπτικοὶ καὶ μάλιστα δι’ ἐπαγγελματίας ἀκριτικῶν περιοχῶν, ὅπου ἡ κρίσις εἶναι δεινοτάτη. Δὲν ἀρκεῖ ὅτι ὑπεχρεώθησαν νὰ πληρώσουν εἰς δόσεις χρονικῶς μικράς, ἀλλὰ ἐπιβαρύνονται καὶ μὲ τόκους ὑπερόγκους. Ἤδη οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ζητοῦν νὰ ἀπαλλαγοῦν τῶν σχετικῶν τόκων κατὰ τὴν καταβολὴν τῶν δόσεων. Ἕνα μέγα μέρος τῶν ὀφειλῶν των τὸ ἔχουν καταθέσει, ἀλλὰ μὲ τὴν σημερινὴν κρίσιν δὲν εἶναι εὔκολον οὔτε αὐτὰς τὰς μικρὰς δόσεις νὰ καταβάλουν. Διὰ τῆς λύσεως τὴν ὁποίαν ζητοῦν οὔτε τὸ δημόσιον θὰ ζημιώσῃ, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι τῶν ἐπαρχιῶν θὰ ὠφεληθοῦν καὶ θὰ διευκολυνθοῦν οἰκονομικῶς. Αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τῆς ἐρωτήσεώς μου.

§14Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ συμφωνήσω μαζί σας εἰς τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ καταθλιπτικοῦ τῶν ὅρων τῶν χορηγηθέντων δανείων. Οἱ ὅροι, ὑπὸ τοὺς ὁποίους προσφέρονται τὰ δάνεια αὐτά, εἶναι εὐνοϊκοί. Ἐπιβαρύνονται μὲ 3% τόκον ἐτησίως. Ὑφίσταται ἐπίσης καὶ ἑτέρα ἐπιβάρυνσις 3% τόκου ἐτησίως, καὶ τοῦτο διότι ἐκρίθη σκόπιμον νὰ γίνῃ ἕνα κεφάλαιον τρόπον τινα ἀσφαλείας διὰ πιθανὴν μὴ καταβολὴν τῶν δανείων αὐτῶν. Ἡ πιθανότης τῆς μὴ καταβολῆς ὑφίσταται ἐφ’ ὅσον τὰ δάνεια αὐτὰ δίδονται εἰς μικροεπαγγελματικὰς καὶ μικροβιοτεχνικὰς τάξεις. Κατὰ συνέπειαν, ὁ τόκος ἐν συνόλῳ ἀνέρχεται εἰς 6% ἐτησίως. Σεῖς γνωρίζετε τοὺς ὅρους, ὑπὸ τοὺς ὁποίους δίδονται τὰ δάνεια σήμερον καὶ θὰ ὁμολογήσετε, ὅτι τόκος 6% δὲν εἶναι ἐπαχθής. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς καθυστερήσεως ἐπέρχεται μία ἐπιβάρυνσις 3% ἐτησίως ὡς ἐπιβάρυνσις διὰ καθυστερημένα χρέη. Τὸ 3% ἐτησίως ὡς πρόστιμον μὴ ἐμπροθέσμου καταβολῆς, εἶναι πολὺ ἐλαφρὰ ἐπιβάρυνσις. Παρὰ ταῦτα κατ’ ἐπανάληψιν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν, ὅτι οἱ μικροεπαγγελματίαι καὶ οἱ μικροβιοτέχναι, εὑρίσκονται εἰς μίαν δυσχέρειαν μὲ διαφόρους ἀποφάσεις ἐπετράπη ἡ πληρωμὴ ἄνευ τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ 3%. Ἤδη ἄλλωστε ἐπετράπη ἡ ἐξόφλησις τῶν ὀφειλῶν τούτων εἰς δώδεκα δόσεις ἄνευ τῆς ἐπιπροσθέτου ἐπιβαρύνσεως. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω, τι ἱκανοποιεῖται πλήρως τὸ αἴτημά σας.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἀληθεύῃ τὸ γεγονὸς ὅτι ὡς μοναδικὸν προσὸν διὰ τὴν πρόσληψιν τῶν 110 πτυχιούχων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἐζητήθη πιστοποιητικὸν, ὅτι οὗτοι κατάγονται ἀπὸ τὴν ἐκλογικὴν περιφέρειαν τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ.

§16Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις ἀπευθύνεται εὐθέως πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Εὐταξίαν, διότι τὸ παράπονον ὑπάρχει ὅτι, ὄχι ἐπὶ 110, ἀλλὰ ἐπὶ 101 διορισθέντων ὅλοι διωρίσθησαν ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν ἐκλογικὴν περιφέρειαν τοῦ κ. Εὐταξία. Ἡ πρᾶξις ἐγγίζει τὰ ὅρια τοῦ καταπληκτικοῦ. Ὁ συνάδελφος, κ. Ζορμπᾶς, ἐζήτησε νὰ κατατεθῇ ὁ φάκελλος, καὶ ὁ φάκελλος δὲν κατετέθη. Συνεπῶς, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῆς αἰτήσεως καὶ νὰ ἔλθῃ ὁ κ. Εὐταξίας, νὰ συζητήσωμεν, διότι ὑπάρχει ἐπιστολὴ, ὅτι ἀπὸ τὸ χωρίον Μῶλος διωρίσθησαν ἓξ (6) πρώην ναῦται καὶ ἀστυφύλακες ὡς οἰκονομικοὶ ὑπάλληλοι. Συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, καὶ σεῖς εἶσθε παθὼν καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι. Ἐπιμένω, ὅτι ἡ αἴτησις πρέπει νὰ συζητηθῇ παρόντος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Εὐταξία. Ὁ κ. Εὐταξίας ἐπεξέτεινε τὴν δρᾶσιν του καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν σεισμοπλήκτων Νήσων, διότι κατ’ ἀποκλειστικὴν ὑπόδειξιν αὐτοῦ διωρίσθησαν καὶ ξένοι εἰς τὰ σεισμόπληκτα Νησιά.

§17Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομ.). Θὰ διατυπώσω ἕνα παράπονο καὶ μίαν ἔκπληξιν, διότι κατὰ τὴν γνώμην τῶν συναδέλφων, μοῦ ἀμφισβητεῖται ἡ δυνατότης τῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸ θέμα τοῦτο.

§18Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπαξίως τὸ ἐκπροσωπεῖτε, ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν εἶναι προσωπικὸν τὸ ζήτημα.

§19Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, ἐκφράζω τὴν ἀπορίαν μου διὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ θέματος καὶ διὰ τὴν τοποθέτησιν τὴν ὁποίαν ἐπιχειρεῖ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν ἐδημοσιεύθη εἴδησις καλοῦσα ὅλους τοὺς διπλωματούχους ἀνωτάτων σχολῶν, ὅπως ὑποβάλωσιν αἰτήσεις πρὸς διορισμὸν των ὡς ἐφοριακῶν γραμματέων. Ὑπεβλήθησαν αἱ αἰτήσεις καὶ ἐκρίθησαν ὑπὸ τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου, τοῦ ὁποίου προήδρευσεν ἀνώτατος δικαστικὸς λειτουργός. Γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι τὰ ὑπηρεσιακὰ συμβούλια κρίνουν τὰς ὑποθέσεις αὐτὰς καὶ ὄχι οἱ ὑπουργοί. Κατὰ συνέπειαν προήδρευσεν ἀνώτατος δικαστικὸς, ὁ γενικὸς Ἐπίτροπος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Νομίζω, ὅτι ἦτο μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου, ἐπίσης μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ἦσαν οἱ ἁρμόδιοι διευθυνταὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Αὐτοὶ ἐπέλεξαν τοὺς ἐφοριακοὺς γραμματεῖς. Κατὰ συνέπειαν, δὲν νομίζω, νὰ ὑπάρχῃ περισσότερον ἀδιάβλητος πρόσληψις ἀπὸ τὴν πρόσληψιν αὐτήν. Ὅλα τὰ ἄλλα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι πλεονασμὸς μὴ ἐπιτρεπόμενος.

§20Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζητήθη ὁ φάκελλος ἀλλὰ ὁ φάκελλος δὲν κατετέθη. Κατηγοροῦμεν τὸν ὑπουργὸν κ. Εὐταξίαν, ὅτι ὅλοι οἱ διορισθέντες εἶναι ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας του περιφερείας.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτε, ἐζητήσατε μίαν πληροφορίαν. Σᾶς τὴν ἔδωσεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὑπόθεσις τῶν ἐγγράφων θὰ γίνῃ συζήτησις.

§22Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Θὰ τὴν μετατρέψω εἰς ἐπερώτησιν. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐπαξίως ἐκπροσωπεῖ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν προκειμένῳ ὅμως δὲν ἠμπορεῖ νὰ μεταβάλλεται εἰς δικηγόρον τοῦ κ. Εὐταξία.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμετε ἐπερώτησιν. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Θυμάτων Ἀμάχου πληθυσμοῦ Νομοῦ Δράμας.

§24Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγοροῦμεν ὑπὲρ τοῦ δικαίου αἰτήματος τῆς τάξεως τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Θὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ τί κάμνει ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἔχει ἐπιληφθῆ τῆς τροποποιήσεως τοῦ συνταξιοδοτικοῦ κώδικος καὶ ἐὰν θὰ κατατεθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ πότε. Ἐπίσης, ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐρεύνης περιέλαβε τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ ἐρώτησίς μας.

§25Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν διὰ τὴν ἐξίσωσιν τῆς συντάξεως τῶν θυμάτων τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ καὶ ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ συστήσω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀναπήρων τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Ὅπως σᾶς εἶναι γνωστόν, αὐτοὶ λαμβάνουν τὰ 75% τῆς συντάξεως τοῦ ἀναπήρου ὁπλίτου. Ἀλλὰ ἐνῷ αἱ συντάξεις τῶν ἀναπήρων ὁπλιτῶν ἔχουν ἀναπροσαρμοσθῆ, τῶν ἀναπήρων ἀμάχων διατηροῦνται ὡς εἶχον τὸ 1947. Θὰ παρεκάλουν νὰ μᾶς πληροφορήσητε, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐπιληφθῆ τοῦ σπουδαιοτάτου αὐτοῦ θέματος.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ πολιτεία ἀναγνωρίζουσα τὴν σημασίαν τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, ἀπένειμεν ἐν προκειμένῳ συντάξεις. Ἔπειτα τοὺς ἀπεστέρησε ταύτας διὰ λόγους οἰκονομίας. Νομίζω, ὅτι τὸ αἴτημα τοῦτο θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, διότι ἡ περίπτωσις εἶναι δικαία, ὡς καὶ διὰ τὰ θύματα πολέμου.

§27Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Αἱ συντάξεις τῶν θυμάτων πολέμου τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, διείποντο ὑπὸ τοῦ νόμου 812)43. Ὁ νόμος 1512)50 ἐτροποποίησε βασικῶς τὸν τρόπον τῆς ἀπονομῆς συντάξεως καὶ καθιέρωσεν ὡρισμένα κριτήρια βάσει τῶν ὁποίων χορηγεῖται κατὰ περίπτωσιν σύνταξις ἢ βοήθημα. Δὲν ἀποκρύπτω, ὅτι παρ’ ὅλην τὴν συμπάθειαν τὴν ὁποίαν αἰσθάνομαι διὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα, ὡς ἄνθρωπος καὶ ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἔχω δισταγμόν, ὡς πρὸς τὴν υἱοθέτησιν τῶν ἀναπτυχθεισῶν ἀπόψεων. Τὸ ὅλον θέμα, αὐτὴν τὴν στιγμήν, μελετᾶται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία συνεδριάζει εἰς τὸ Γεν. Λογιστήριον καὶ ἐλπίζω συντόμως νὰ ἔχωμεν τὸ πόρισμα ταύτης.

§28Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν τῶν θυμάτων ἀμάχου πληθυσμοῦ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 49635)18.2.55 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν.

§30Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δέν εἴμεθα ἀντίθετοι μὲ τὸ ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐγγυήθη διὰ τὴν χορήγησιν τοῦ δανείου εἰς τὴν ἑταιρείαν Καλυκοποιείου, διότι ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἡ ἐγγύησις. Ἀλλὰ ὅταν δίδεται ἡ ἐγγύησις διὰ πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις, δικαιούμεθα νὰ ἐκφράσωμεν τὴν πικρίαν μας, διότι δὲν δίδεται ἡ ἐγγύησις τοῦ δημοσίου διὰ μικροδάνεια, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ὀρυκτοῦ μας πλούτου. Παρακαλῶ ὅπως, τὸ δημόσιον προσέξῃ περισσότερον τὸν τομέα τῶν πρώτων ὑλῶν, παρὰ τὰς πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις, διότι τακτοποιουμένης αὔριον τῆς διεθνοῦς καταστάσεως, δὲν θὰ ὑφίσταται θέμα. Ἐνῷ διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν παραγωγικῶν ἐπιχειρήσεων, ἡ παρεχομένη ἐγγύησις τοῦ δημοσίου, θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν εἰσροὴν πολυτίμου συναλλάγματος.

§31Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς, μέμφεσθε τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἔδωσε τὴν ἐγγύησιν διὰ τὴν χορήγησιν δανείου εἰς τὴν ἑταιρείαν Καλυκοποιείου. Τὰ θέματα ταῦτα θὰ γνωρίζετε ἀσφαλῶς, ὅτι θὰ πρέπει νὰ διέπωνται, πάντοτε, ἀπὸ οἰκονομικὰ κριτήρια. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἡ ἐγγύησις ἀποβλέπει εἰς τὴν διευκόλυνσιν τῆς ὡς ἄνω ἑταιρείας, ὅπως ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἀνέλαβεν ἔναντι ὡρισμένων παραγγελιῶν τοῦ ΝΑΤΟ. Γνωρίζετε τὴν εὐπάθειαν τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν τῆς χώρας καὶ πρέπει νὰ ἐκτιμήσητε τὸ γεγονός, ὅτι ἐκ τῶν παραγγελιῶν αὐτῶν, θὰ εἰσέλθῃ ἐν συνόλῳ εἰς τὴν χώραν ποσὸν 35 ἑκατ. δολλαρίων. Ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἐκτιμήσητε τὴν σημασίαν τοῦ γεγονότος αὐτοῦ. Ἐκτὸς τοῦ γεγονότος τούτου, διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἐν λόγῳ προσπαθείας, λύομεν κάπως καὶ τὸ θέμα τῆς ἀπασχολήσεως τῶν ἀνέργων, διότι τὸ ἥμισυ τοῦ ἀναφερθέντος ποσοῦ διατίθεται διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ἐργατῶν κλπ. Ἦτο ἀπαραίτητος ἡ δοθεῖσα ἐγγύησις, διότι χρειάζεται ἕνας τεχνικὸς ἐξοπλισμός, τὸν ὁποῖον οὐδεμία ἄλλη ἐπιχείρησις διαθέτει. Χρειάζεται ἐπίσης, ὅπως γίνῃ προμήθεια πρώτων ὑλῶν, εἶναι δὲ ἀναγκαῖον ὅπως, λόγῳ τῆς φύσεως τῆς παραγγελίας συγκεντρωθῇ μία ἀξιόλογος ποσότης ἐκ τῶν παραγομένων εἰδῶν καὶ μετὰ ταῦτα, αὕτη νὰ διατεθῇ εἰς τὰ διάφορα Κράτη.

§32Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Συμφωνῶ ἐπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ δὲν ἀπηντήσατε εἰς τὸ ἐρώτημά μου. Ἐπεβάλετο νὰ δοθῇ ἡ ἐγγύησις εἰς τὸ Καλυκοποιεῖον, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἡ ἐγγύησις τοῦ Δημοσίου καὶ διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ὀρυκτοῦ μας πλούτου.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πινάτσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀστέγων καὶ πυροπαθῶν τέως κατοίκων ἀκριτικῶν συνοικισμῶν.

§34Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Ἐλήφθη ἀπάντησις ἀρκετὰ ἱκανοποιητική, κ. Πρόεδρε, καὶ κατόπιν τούτου δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Κ. Καζέπη καὶ λοιπῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§36Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔλαβα καὶ ἐγὼ ἀπάντησιν, ὅτι θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ αἴτημα. Ἀλλά, κ. ὑπουργέ, διὰ νὰ ὑπολογισθῇ ὁ χρόνος προϋπηρεσίας ὁ συντάξιμος, κατὰ τὸν ὑπαλληλικὸν Κώδικα, πρέπει νὰ ὑπηρετήσῃ 10 τοὐλάχιστον ἔτη. Κατὰ τὴν διάταξιν αὐτήν, θὰ ἀποκλεισθοῦν ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ἰατροὶ τῶν Ἀγροτικῶν Ἰατρείων, οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Γεωργικοῦ Ταμείου Θεσσαλίας καὶ Ἠπείρου καὶ σωρεία ἄλλων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι, ὄντες ἔκτακτοι μέχρι πρό τινος, ἐμονιμοποιήθησαν. Αὐτοὶ ὅμως ἄγουν ἡλικίαν 50–55–57 ἐτῶν. Καταλαμβάνονται κατὰ τὸν νόμον ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας εἰς τὸ 62ον καὶ ὅλοι αὐτοὶ θὰ πεταχθοῦν εἰς τὸν δρόμον. Καὶ παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον, ἰατρὸς μὲ 28 ἐτῶν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν, νὰ καταλαμβάνεται ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας μετὰ δύο ἔτη καὶ βάσει τῶν ὑπαρχουσῶν διατάξεων θὰ χάσῃ ὅλα τὰ προηγούμενα χρόνια, διότι πρέπει νὰ ὑπηρετήσῃ 10 χρόνια ἀκόμη. Ἀλλὰ μετὰ 10 χρόνια αὐτὸς θὰ εἶναι 70 ἐτῶν. Εἶναι τόσον ἐξόφθαλμον τὸ δίκαιον τῶν ὑπαλλήλων τῆς κατηγορίας αὐτῆς, ὥστε δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Ἡ ἀπάντησις, ὅτι θὰ παραπεμφθῇ εἰς ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν, δὲν ἱκανοποιεῖ. Πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργός, διότι, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πιέσωμεν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα αὐτό, διὰ νεωτέρου νόμου.

§37Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, εἰς ὅλα τὰ θέματα, τὰ συνταξιοδοτικά, θὰ εἶναι στερεότυπος ἡ ἀπάντησις. Ὑπάρχει, ὅπως γνωρίζετε, μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐξετάζει τὸ ὅλον συνταξιοδοτικὸν θέμα καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι λίαν συντόμως θὰ ἐξετάσωμεν τὸ θέμα τοῦτο εἰς τὴν Βουλὴν ἐν τῷ συνόλῳ του. Πρέπει νὰ πιστεύσετε, ὅτι εἶναι τόσαι αἱ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζονται ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, ὥστε εἶναι δικαιολογημένη ἡ ἀργοπορία. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ μᾶς δοθῇ καιρὸς νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα ὅταν θὰ φέρωμεν τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἰντζές, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς ἔργου ἀρδεύσεως καὶ ὑδρεύσεως Ξηρομέρου.

§39Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Ἱκανοποιήθη τὸ αἴτημα, κ. Πρόεδρε.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀγορᾶς ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐκτάσεων τοῦ Ο.Δ.Ε.Π.».

§41Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ὑπεβλήθη μία τροπολογία ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Πετρίδη, καθ’ ἣν ποσοστὸν 10% ἐκ τῶν χρημάτων αὐτῶν δέον νὰ κατατίθεται ὑπὲρ τῆς Κοινότητος, διὰ κοινωφελῆ ἔργα.

§42Κ. ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Τὴν ἔκαμα δεκτήν.

§43Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον 3, λέγει ὅτι: «Αἱ κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ παρόντος συναφθησόμεναι ἀγοραπωλησίαι ........ (ἀναγινώσκει)............». Θέλω νὰ ἐρωτήσω τοῦτο: Τὰ συμβόλαια ποὺ θὰ γίνουν μεταξὺ ΟΔΕΠ καὶ Δημοσίου θὰ εἶναι ἀτελῆ;

§44Κ. ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Μάλιστα, θὰ εἶναι ἀτελῆ.

§45Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Τὰ συμβολαιογραφικὰ ἔξοδα ἀνέρχονται εἰς ἀρκετὰς χιλιάδας δραχμῶν.

§46ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ ἐδέχθη ὁ κ. ὑπουργός, κ. συνάδελφε.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ;

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀγορᾶς ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐκτάσεων τοῦ Ο.Δ.Ε.Π.». Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ καταγγελίας τῆς σχέσεως ἐργασίας διατάξεων». Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§50Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν γνωρίζω πλέον, πανηγυρικὴν ὁμολογίαν ἀναγνωρίσεως πλάνης ἀπὸ αὐτήν, ποὺ παρουσιάζει σήμερον ἡ Κυβέρνησις προσάγουσα τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Μία Κυβέρνησις ἰσχυρᾶς πλειοψηφίας, ὅπως ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, κατήργησε τὸν νόμον 118, καὶ ἡ ἰδία Κυβέρνησις, ἀντιλαμβανομένη τὸ μέγεθος τοῦ σφάλματός της, τὸν ἐπαναφέρει ἐν ἰσχύϊ, ἀλλ’ ἐν μέρει μόνον. Πρόκειται περὶ μεταμελείας τῆς Κυβερνήσεως, ἢ ἐν ὄψει ἐνδεχομένως νέων ἐκλογῶν, προσπαθεῖ καὶ πάλιν νὰ παγιδεύσῃ τὰς ψήφους τῶν ἐργατῶν μὲ νέας ὑποσχέσεις, ὅπως ἐκείνας τοῦ ἔτους τοῦ ἐργάτου καὶ τῆς ἐργασίας δι’ ὅλους; Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται προφανῶς περὶ τοῦ δευτέρου, διότι ἡ μεταμέλεια τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι εἰλικρινής. Διαφαίνεται, ἄλλωστε, καὶ ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅπου κατεβλήθη περισσὴ προσπάθεια, ὅπως μὴ θιγῇ ὁ προκάτοχος ὑπουργός, τῆς Ἐργασίας, ἀπὸ τὸν νῦν ὑπουργόν, καθὼς καὶ ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Γονῆ. Τὰς ἀπόψεις τοῦ ὁποίου ἡ πλειοψηφία ἐδέχθη ἀδιαμαρτυρήτως τοῦθ’ ὅπερ σημαίνει ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀποδοκιμάζει τὰς ἀπόψεις του. Διὰ νὰ δικαιολογηθῇ ὁ κ. Γονῆς ἐπεκαλέσθη πρῶτον τὰς μαρτυρίας δῆθεν ἐπιστημόνων ηὐξημένου κύρους. Δεύτερον, ἐπεκαλέσθη, ἐπίσης, τὴν μαρτυρίαν τοῦ Γραφείου Ἐργασίας τῆς Γενεύης, ὅτι δῆθεν ἡ Ἑλλὰς δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἀντιστῇ ἐπὶ μακρὸν εἰς τὰ βάρη, τὰ ὁποῖα προκαλοῦν αἱ ἐξαιρετικαὶ παροχαὶ πρὸς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ἐπεκαλέσθη, ἐπίσης τὸ ἀλάθητον τῶν στατιστικῶν. Ἀλλ’ εἶναι τοῖς πᾶσιν γνωστόν, ὅτι αἱ στατιστικαὶ ἀποτελοῦν τὴν μεγαλυτέραν ἀπάτην. Ἡ στατιστική, ἐλέχθη, κ. συνάδελφοι, προσφέρεται εἰς πάντας καὶ περισσότερον εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος γνωρίζει νὰ τὴν ἐκμεταλλευθῇ περισσότερον. Κύριοι, αὐτὰ εἶναι τὰ τρία ἐπιχειρήματα τοῦ προκατόχου ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἠκούσθη οἱαδήποτε διαμαρτυρία ἀπὸ τὰς τάξεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ μεταμέλεια, συνεπῶς, δὲν εἶναι εἰλικρινής, διὰ τὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον διέπραξεν εἰς βάρος τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ἡ ἐργατικὴ τάξις, ἡ ὁποία γνωρίζει μὲ πόσους μόχθους καὶ θυσίας κατέκτησεν ὡρισμένα δικαιώματά της καὶ τὰ ὁποῖα θεωρεῖ ἀναφαίρετα, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ μίαν προσβολὴν τοιούτου εἴδους, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ διεμαρτυρήθη. Πιστεύει, ὡς καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ἡ δῆθεν μεταμέλεια ἀποβλέπει καὶ πάλιν εἰς τὴν παγίδευσιν τῶν ψήφων τῶν ἐργατῶν, ἐν ὄψει τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ πρέπει νὰ εὑρίσκωνται ἐπὶ θύραις. Κύριοι βουλευταί, ἠκούσατε τὸν πρώην ὑπουργὸν Ἐργασίας ἀναφέροντα, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπετεύχθησαν τόσα πολλὰ ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ὥστε ἡ χώρα μας νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν πρωτοπορείαν τῆς φιλεργατικῆς νομοθεσίας. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθὲς καὶ ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἐξ Ἀθηνῶν συναδέλφου κ. Μερκούρη, ὁ ὁποῖος παρίστατο εἰς τὴν ὁμιλίαν τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς Γαλλίας κ. Μαντὲς Φρὰνς εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Εὐρώπης, ὁ ὁποῖος ἐκάλει τοὺς ἐκτὸς τοῦ παραπετάσματος λαούς, ὅπως πρὸς τὸ συμφέρον των εὐθυγραμμίσουν τὴν ἐργατικήν των πολιτικὴν πρὸς ἐκείνην τῆς Γαλλίας. Εἶπεν ὁ κ. Μαντὲς Φράνς, ὅτι ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐπιζήσωμεν, θὰ πρέπει τὸ παράδειγμα τῆς Γαλλίας, ἡ ὁποία εἶναι πρωτοπόρος εἰς τὴν φιλεργατικὴν πολιτικὴν νὰ τὴν ἀκολουθήσουν καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι λαοὶ τῆς Εὐρώπης. Ἡ παραγωγὴ τῆς Γαλλίας ἐπιβαρύνεται κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε αἱ ἐξαγωγαί της νὰ εἶναι σχεδὸν ἀδύνατοι. Ἀλλ’ αὐτό, ἐπανέλαβε τελευτῶν ὁ κ. Μαντὲς Φράνς, δὲν σημαίνει, ὅτι θὰ ὀπισθοχωρήσωμεν, διότι σεβόμεθα τὰς κατακτήσεις τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ὀφείλετε σεῖς οἱ βραδυποροῦντες νὰ μᾶς φθάσετε. Ὀφείλομεν, λοιπόν, νὰ σεβώμεθα τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἐὰν θέλωμεν νὰ καταπολεμήσωμεν τὸν κομμουνισμόν, διότι ὁ κομμουνισμὸς δὲν καταπολεμᾶται μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα, ἀλλὰ μὲ παροχὰς καὶ σεβασμοὺς πρὸς τὰς δικαίας ἀξιώσεις τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Καὶ ἀπεδείχθη διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ὅτι ὄχι μόνον δὲν προχωροῦμεν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἀλλ’ ὅτι καὶ ὀπισθοδρομοῦμεν. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ προσωπικῆς πολιτικῆς τοῦ τέως ὑπουργοῦ θὰ ἔπρεπε ὁ νῦν ὑπουργὸς νὰ ἀρκεσθῇ ἁπλῶς εἰς τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ἰσχυόντων πρὸ τῆς ἀνόδου εἰς τὴν ἐξουσίαν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ τοῦθ’ ὅπερ θὰ ἀπετέλει τὴν πλέον πανηγυρικὴν ἀποδοκιμασίαν τοῦ προκατόχου του. Δυστυχῶς ὅμως πρόκειται περὶ συμπαιγνίας διότι κατὰ βάθος ἀμφότεροι συμφωνοῦν ἐπὶ τοῦ σημείου ὅτι ὡρισμέναι κατακτήσεις τῶν ἐργατῶν ἐπιβάλλεται νὰ καταργηθοῦν. Διότι, ἐὰν ὄντως οὕτως δὲν εἶχον τὰ πράγματα θὰ ἔπρεπεν ὁ πρώην ὑπουργὸς ἀποδοκιμαζόμενος ν’ ἀπεχώρει ἀπὸ τὰς τάξεις τοῦ Συναγερμοῦ. Ἡ παραμονή του εἰς ἡμᾶς ἐπιβεβαιοῖ τὴν ἀντίληψιν ὅτι τίποτε δὲν μετεβλήθη ἢ οὔτε πρόκειται νὰ μεταβληθῇ. Οἱ ἐργαζόμενοι μὴ τρέφοντες πλέον αὐταπάτας ὡς πρὸς τὰς διαθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, θὰ συναγάγουν τὰ κατάλληλα συμπεράσματα καὶ θ’ ἀντιληφθοῦν, ἐπὶ τέλους, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τοὺς προστατεύουν, εἶναι ἡ προοδευτικὴ παράταξις, ἡ ὁποία, ἐπανερχομένη εἰς τὴν ἀρχήν, θὰ τοὺς ἀποδώσῃ ὅλα τὰ κεκτημένα δικαιώματα, τὰ ὁποῖα σεῖς τοὺς ἀφαιρέσατε.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§52Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὁ συντάξας τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἁρμόδιος ὑπουργός, διεκήρυξεν εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν, ὅτι δύο ἐπεδίωξεν σκοποὺς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ὁ πρῶτος εἶναι νὰ ἐπαναφέρῃ ἐν ἰσχύϊ τὰς καταργηθείσας ἀπὸ τὸ Ν. Διάταγμα 2961 διατάξεις τοῦ νόμου 118, ὅσας ἐξ αὐτῶν κρίνει ὅτι εἶχον καθιερώσει ἡ κοινὴ περὶ δικαίου συνείδησις καὶ εἶχον ἐπιβάλει αἱ κοινωνικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι τῆς χώρας. Αὐτὸς ἦτο ὁ πρῶτος σκοπός, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον. Ὁ δεύτερος σκοπὸς εἶναι νὰ ἀποκαθάρῃ τὸ νόμον 118 ἀπὸ ἀχρήστους ὑπερβολάς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν πρῶτον σκοπόν, οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσει αὐτῇ μὲ μοναδικὴν ἐξαίρεσιν τὸν κ. Γονῆν, ἀλλὰ καὶ οὐδεὶς ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, θὰ διαφωνήσῃ πρὸς τὴν πρόθεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Καὶ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὁμοφώνως θὰ ληφθῇ ἡ ἀπόφασις ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῶν διατάξεων ἐκείνων τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι ἐπαναφέρουν τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 118, ἐκείνας ποὺ κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον κατήργησε τὸ Ν. Δ. 2961. Ἀλλ’ ἡ διαφωνία μας εἶναι ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἐπιδιωκομένου σκοποῦ, δὲν μᾶς εὑρίσκει συμφώνους ἡ ἀντίληψις ὅτι ὁ νόμος 118 εἶχε τάχα ἀχρήστους ὑπερβολὰς ἀπὸ τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἀποκαθαρθῇ. Θὰ ἦτο δυνατὸν εὐκόλως, ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀναλογισθῇ, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς καίτοι ψηφισθεὶς ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία δὲν εἶχε λαϊκὸν ἔρεισμα καὶ ὑπὸ ἀνωμάλους συνθήκας διώκει τὴν χώραν, ἐν τούτοις — ὁ νόμος αὐτὸς — ἔζησε καὶ ἐφηρμόσθη ἐπὶ μίαν συναπτὴν 9ετίαν. Τέσσαρες Βουλαὶ ἐξελέγησαν ἔκτοτε ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, δύο δεκάδες καὶ πλέον Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων ἐπέρασαν ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν, Κυβερνήσεις καὶ Βουλαὶ ὅλων τῶν ἀποχρώσεων καὶ ὅλων τῶν ἰδεολογικῶν, θὰ ἔλεγον, τοποθετήσεων. Ἀφοῦ μόνον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἐπέρασε δεκὰς καὶ πλέον ὑπουργῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅπως καὶ ὁ προκάτοχος παλαιότερον. Κανεὶς ὅμως δὲν ἐσκέφθη, καμμία Κυβέρνησις καμμία Βουλή, κανένας ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν ἐσκέφθη οὐδ’ ἐτόλμησεν ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 9ετίαν ἔστω καὶ κατ’ ἐλάχιστον, νὰ θίξῃ τὸν νόμον 118. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὄχι ἀχρήστους ὑπερβολὰς ὁ νόμος αὐτὸς δὲν περιεῖχεν, ἀλλὰ ὅτι εὑρίσκετο ἐν ἀπολύτῳ ἁρμονίᾳ πρὸς τὸ λαϊκὸν περὶ δικαίου αἴσθημα καὶ εἶχεν ἀπολύτως προσαρμοσθῆ πρὸς τὰς συνθήκας τὰς οἰκονομικὰς καὶ τὰς κοινωνικὰς τῆς χώρας. Καὶ αὐτὸ τὸ σχέδιον τοῦ Ν. Διατάγματος ὡς ἀρχικῶς εἶχε κατὰ τὴν ὑποβολήν του καὶ τὸ ὁποῖον ψηφισθὲν ἔλαβε τὸν ἀριθμὸν 2961, δὲν περιεῖχε κἂν τὴν καταργητικὴν διάταξιν τοῦ νόμου 118. Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἦλθεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος μετὰ μακρὰν ἐπεξεργασίαν, χωρὶς νὰ περιέχῃ ὅμως τὴν καταργητικὴν διάταξιν τοῦ νόμου 118. Καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μόνον καὶ δὴ περὶ τὸ τέλος μιᾶς νυκτερινῆς συνεδριάσεως ἐνώπιον ἐλαχίστων συναδέλφων αἰφνιδιασθέντων, ἐψηφίσθη διὰ τροπολογίας ἡ κατάργησις τοῦ νόμου 118. Ταῦτα πάντα, ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ νόμος ἐκεῖνος καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐθέσπιζεν ὑπὲρ τῶν μισθωτῶν, ἦσαν ἀπολύτως ἐπιβεβλημένα καὶ ἀπολύτως σύμφωνα μέ τὴν κοινὴν περὶ δικαίου συνείδησιν. Ποῖος εἶναι ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς ἀπὸ τὸν νόμον 118 συμπληρώσαντος τὸν νόμον 2112; Δύο διακρίνω τοιούτους βασικοὺς σκοπούς. Πρῶτον, νὰ καταστήσῃ τὸν ἐργοδότην κάπως διστακτικόν, προκειμένου νὰ ἀποφασίσῃ νὰ λύσῃ τὸν δεσμόν, τὸν μακροχρόνιον ἴσως, μὲ τὸν ὑπάλληλόν του. Σκοπὸς ἄρα ἔμμεσος, ἡ προστασία τοῦ μισθωτοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ ἀπόλυσις εἶναι γνωστὸν εἰς ποίαν περιπέτειαν τὸν ὁδηγεῖ ὅταν ἐπὶ τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως εἶχε βασίσει καὶ δημιουργήσει τὴν ὅλην οἰκογενειακήν του καὶ οἰκονομικήν του θέσιν. Ἀλλ’ ἀκόμη, σκοπὸς τῶν νόμων 118 καὶ 2112 ἦτο νὰ δοθοῦν εἰς τὸν ἀπολυόμνεον ὑπάλληλον, αἱ στοιχειώδεις προϋποθέσεις καὶ τὰ στοιχειώδη μέσα διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τελεσφόρως τὴν νέαν κατάστασιν ποὺ ἐδημιουργήθη μετὰ τὴν ἀπόλυσίν του. Τοὺς δύο αὐτοὺς βασικοὺς σκοπούς, τραυματίζει καιρίως τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Καὶ αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι θεσπίζονται δῆθεν διὰ νὰ ἀποκαθάρουν ἀχρήστους ὑπερβολάς, βαθέα ρήγματα προκαλοῦσιν εἰς τὴν προστασίαν τὴν ὁποίαν ὁ νόμος 118 ὡς συμπληροῦται ἀπὸ τὸν 2112 εἶχε παράσχει εἰς τοὺς μισθωτοὺς τῆς χώρας. Πρῶτον, τὸ νομοσχέδιον τὸ ὑπὸ συζήτησιν, θεσπίζει ὅτι ἐν περιπτώσει προειδοποιήσεως, θὰ καταβάλῃ τὸ ἥμισυ καὶ μόνον τῆς ἀποζημιώσεως. Δεύτερον, τὸ ἴδιον νομοσχέδιον θεσπίζει ὅτι ἡ ἀποζημίωσις δὲν καταβάλλεται ὁλόκληρος ἅμα τῇ εἰδοποιήσει, ἀλλὰ εἰς δόσεις. Τρίτον, τὸ νομοσχέδιον δημιουργεῖ τὴν εὐκαιρίαν διὰ τὸν ἐργοδότην νὰ προσφύγῃ εἰς δανεισμὸν ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Ἀσφαλείας, τὸν ὁποῖον τροφοδοτοῦν οἱ μισθωτοὶ διὰ νὰ ἀντλήσῃ ἐκεῖθεν τὰ μέσα καὶ ἀποζημιώσῃ τοὺς μισθωτούς. Καὶ αἱ τρεῖς αὐταὶ διατάξεις, ἐξουδετερώνουν ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐξασθενίζουν σοβαρῶς τοὺς βασικοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἐπεδίωκον οἱ νόμοι 118 καὶ 2112. Πράγματι, μὲ τὴν θέσπισιν τῆς καταβολῆς τοῦ ἡμίσεος τῆς ἀποζημιώσεως ἐν περιπτώσει προειδοποιήσεως, μὲ τὴν θέσπισιν τῆς καταβολῆς εἰς δόσεις τῆς ἀποζημιώσεως καὶ ἐπίσης τῆς προσφυγῆς εἰς δανεισμόν, οὐδὲν ἄλλο ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον, παρὰ πῶς νὰ ἐνθαρρύνῃ τὸν ἐργοδότην νὰ ἀπολύσῃ τοὺς ὑπαλλήλους του. Ὅθεν, ὁ σκοπὸς ὁ βασικός, τῆς παγίας νομοθεσίας, ἀνατρέπεται ἀπὸ τὴν διάταξιν αὐτήν. Πέραν δὲ αὐτῶν, ἡ θέσπισις τῆς καταβολῆς τοῦ ἡμίσεος τῆς ἀποζημιώσεως ἐν περιπτώσει προειδοποιήσεως, νομίζω ὅτι ἀντιστρατεύεται καὶ εἰς αὐτὰ τὰ καλῶς νοούμενα συμφέροντα τῆς ἐπιχειρήσεως. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ὑπάλληλος, ὁ προειδοποιούμενος πρὸ 3–4 μηνῶν, ὅτι θὰ ἀπολυθῇ, νὰ ἔχῃ τὸν ἐνθουσιασμὸν ἐκεῖνον, τῆς προσφορᾶς τῶν ὑπηρεσιῶν του εἰς τὴν ἐπιχείρησιν; Εἶναι φανερὸν ὅτι μία ἀτμοσφαῖρα δυσπιστίας θὰ δημιουργηθῇ καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα καὶ ἐνῷ ὁ ἐργοδότης θὰ καταβάλῃ τὸν μισθὸν εἰς τὸν ὑπάλληλον, οὐσία δὲν θὰ ἀπολαμβάνῃ τὴν οἵαν δικαιοῦται ἀντιπαροχήν. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ παλαιοῦ συστήματος τοῦ πρὸ τοῦ νόμου 118 ὑφισταμένου, περὶ καταβολῆς περιωρισμένης ἀποζημιώσεως ἐν περιπτώσει προειδοποιήσεως, ἀντίκειται ἐπαναλαμβάνω, οὐχὶ μόνον εἰς τὸν βασικὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει ὁ νόμος αὐτὸς δηλαδὴ τὴν προστασίαν τοῦ μισθωτοῦ, ἀλλ’ ἀντίκειται καὶ εἰς τὸ καλῶς ἐννοούμενον συμφέρον τῆς ἐπιχειρήσεως. Περαιτέρω, ἡ προσφυγὴ εἰς δανεισμόν, καὶ αὐτή, οὐδὲν ἄλλο ἐπιδιώκει, παρὰ πῶς θὰ διευκολύνῃ τὸν ἐργοδότην διὰ νὰ λύσῃ τὸν δεσμόν, τὸν συμβατικόν, μὲ τὸν μισθωτόν. Καὶ ὅταν ὅλαι αὐταὶ αἱ προσπάθειαι γίνωνται, πῶς θὰ περιορίσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀνέργων; Ἰδοὺ ὅτι θεσπίζονται διατάξεις, αἱ ὁποῖαι κατατείνουν εἰς τὸ νὰ ἐνθαρρύνουν τὰς ἀπολύσεις καὶ νὰ αὐξηθῇ οὕτω ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐμπνέεται πράγματι, ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἐπισήμως διακηρυχθεῖσαν κατ’ ἐπανάληψιν πρέπει τὸ καθεστὼς τοῦ νόμου 118 ἰσχύσαν ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 9ετίαν καὶ ἐφαρμοσθὲν ἐπιτυχῶς, νὰ διατηρηθῇ, νὰ τολμήσῃ, διὰ μιᾶς καὶ μόνης διατάξεως νὰ τὸ ἐπαναφέρῃ ὁλόκληρον ἐν ἰσχύϊ. Ἀκόμη ἀνακύπτει ἓν θέμα οὐχὶ ἁπλῶς δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ ἠθικῆς τάξεως. Ποῖον; Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ μηνῶν πολλῶν, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς κοινῆς γνώμης ὁλοκλήρου καὶ τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων τῶν μισθωτῶν, διεκήρυξεν ὅτι θὰ ἐπαναφέρῃ τὸ καθεστὼς τοῦ νόμου 118. Αὐτῆς τῆς διακηρύξεως τὴν ἐπαλήθευσιν δὲν τὴν εὑρίσκομεν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Δὲν προχωρεῖ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἀναδρομικὴν ἐπαναφορὰν τοῦ νόμου αὐτοῦ παρὰ ἐπ’ ἐλάχιστον καὶ μὲ περιωρισμένα ἀποτελέσματα. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα. Ὅταν αὐτὰ διεκήρυξεν ἡ Κυβέρνησις ἐν μηνὶ Δεκεμβρίῳ τοῦ 1954, ὑποτίθεται ὅτι ἤθελε νὰ προστατεύσῃ, νὰ φανῇ εὐχάριστος πρὸς τὴν τάξιν τῶν μισθωτῶν. Ὅμως μὲ τὸ νὰ μὴ ἀκολουθήσῃ ἡ ἀναδρομικὴ ἐπαναφορὰ τοῦ νόμου 118 κατέστη ἐπιζήμιος περαιτέρω εἰς τὸν κόσμον τῶν μισθωτῶν. Διότι κατέληξεν ἡ διακήρυξίς της νὰ μεταβληθῇ εἰς προειδοποίησιν τῶν ἐργοδοτῶν, νὰ προφθάσουν ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν ἀκόμη χρόνος, νὰ πραγματοποιήσουν τὰς ὁμαδικὰς ἀπολύσεις τὰς ὁποίας δὲν θὰ εἶχον τὴν εὐχέρειαν νὰ πραγματοποιήσουν μεταγενεστέρως, λόγῳ θεσπίσεως ἐκ νέου νέων περιορισμῶν, τοῦ νόμου 118. Εἶναι φανερόν, λοιπόν, ὅτι διὰ τὴν Κυβέρνησιν δὲν τίθεται ἁπλῶς ζήτημα κοινωνικῆς σκοπιμότητος, δὲν τίθεται ἁπλῶς ζήτημα δικαιοσύνης, τίθεται ζήτημα ἠθικῆς τάξεως, νὰ ἐπαναφέρῃ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 118 ἀναδρομικῶς εἰς ἐφαρμογήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρνηθῇ κανεὶς τὴν ψῆφον του εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἡ ἀντίληψις ὅτι κακῶς κατηργήθη ὁ νόμος 118 καὶ κακῶς κατηργήθησαν διατάξεις τὰς ὁποίας εἶχε καθορίσει ἡ κοινὴ περὶ δικαίου συνείδησις, εὑρίσκει συμφώνους πάντας ἡμᾶς. Ὁλόκληρον τὴν Ἀντιπολίτευσιν θὰ τὴν ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις σύμφωνον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ὑπὸ μίαν βασικὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ προχωρήσῃ θαρραλέως εἰς τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ συνόλου τοῦ νόμου 118 μὲ ἀναδρομικὴν ἰσχύν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§54Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ φροντὶς ὅλων μας πρέπει νὰ στρέφεται εἰς τὸ πῶς ἡ ἐργασία θὰ θεωρηθῇ κεφάλαιον διὰ τὸν ἐργαζόμενον, καὶ διὰ τοῦτο βεβαίως πρέπει μὲ κάθε τρόπον νὰ προστατεύσωμεν τὸν ἐργάτην διότι ἐπὶ τῶν ὤμων τοῦ ἐργάτου θὰ στηριχθῇ ἡ Ἑλληνική μας κοινωνία. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν καὶ τί θέσιν ἔχει ὁ κάθε ἐργάτης ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδόσεως ἐργασίας καὶ ἐθνικοφροσύνης εἰς τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι τὸ 70% τῶν ἐργατῶν οἱ ὁποῖοι πράγματι, ἐργάζονται βαρύτερον, εἶναι οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ἐργάται τῆς ὑπαίθρου, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς νόμος νὰ τοὺς προστατεύσῃ. Διὰ τοῦτο πάσχουν οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ἐπαρχιῶται ἐργάται. Αὐτοὺς δὲν τοὺς προστατεύει τίποτε. Σπέρνουν καὶ δὲν θερίζουν λόγῳ καιρικῶν μεταβολῶν, σκορπίζουν στὴν γῆ τὰ λιπάσματα καὶ τὸν σπόρον, καὶ δὲν λαμβάνουν οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν, ἂν λόγῳ π. χ. ἀνομβρίας ἀποτύχῃ ἡ ἐσοδεία των. Δὲν ὑπάρχει δι’ αὐτοὺς ἰατρὸς καὶ ὑγειονομικὴ περίθαλψις. Οἱ ἐργάται τῶν πόλεων εἶναι προνομιοῦχοι. Ἔχουν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν καὶ πολὺ ὀρθῶς ἔχουν καὶ ἐπιδόματα ἀνεργίας. Ποῖοι πληρώνουν τὰ ἐπιδόματα αὐτὰ τῆς ἀνεργίας; Τὰ προϊόντα τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας τὰ ὁποῖα ἀγοράζουν οἱ ἐργάται τῶν χωρίων ἐπιβαρύνονται μὲ τὰ ἐπιδόματα αὐτά. Οἱ ἐργάται τῶν πόλεων εἶναι ὠργανωμένοι συνδικαλιστικῶς καὶ προστατεύουν τὰ συμφέροντά τους, κάμνουν πολὺ καλὰ τὴν δουλειά τους, καὶ ἔχουν προεδρεῖα, ἀντιπροέδρους καὶ προέδρους. Δι’ αὐτὸ συγχαίρω τὴν Γενικὴν Ὁμοσπονδίαν τῶν Ἑλλήνων Ἐργατῶν καὶ τοὺς προέδρους τῶν Σωματείων, οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν ὀργανώσεών των τοὺς προστατεύουν. Οἱ ἀγρόται ποίους ἔχουν νὰ τοὺς ἀντιπροσωπεύσουν; Τοὺς μόνους ποὺ ἔχουν εἶναι οἱ βουλευταὶ καὶ μᾶς στέλλουν ἐδῶ. Καὶ μόλις εἰσέλθωμεν στὴν Βουλὴν νομίζομεν πὼς πρέπει νὰ κοπτώμεθα πῶς νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἐργασίαν. Κύριοι, πῶς θὰ προστατεύσωμεν τὸ εἰσόδημα τοῦ ἐργάτου τῆς ἐπαρχίας, ὅταν ἐπιβαρύνωμεν τὸν ἐργοστασιάρχην νὰ πληρώσῃ τοιαύτας φορολογίας, διὰ τὸ Ι.Κ.Α. κλπ. ἀσφαλιστικὰ ἱδρύματα τὰ ὁποῖα αὐτὸν τὸν ἀγνοοῦν. Ἀλλὰ καὶ ποία ἡ προστασία μας αὐτὴ ὅταν νομοθετοῦμεν εἰς τὸ πῶς θὰ κλείσωμεν τὰ ἐργοστάσια, προστατεύοντες δῆθεν τοὺς ἐργάτας. Καὶ ὅταν ἕνας ἐργάτης δὲν ἀποδίδῃ ἐργασίαν, ὁ ἐργοστασιάρχης εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὸν εἰδοποιήσῃ καὶ νὰ τοῦ πληρώσῃ ἀποζημίωσιν. Ἐπίσης διὰ νόμου προστατεύεται καὶ ἡ ἀνεργία στοὺς ὠργανωμένους ἐργάτας τῶν πόλεων δι’ ἐπιδομάτων ἀνεργίας. Ἐπίσης ἀπομακρυνόμενοι τῶν ἐργοστασίων πληρώνονται. Γνωρίζομεν ὅμως ὅτι καὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι παραιτοῦνται διὰ νὰ πάρουν τὸ ἐφ’ ἅπαξ, τὸ ἴδιο κάμνουν καὶ οἱ λοιποὶ προστατευόμενοι κατὰ τὴν ἀπόλυσιν ἀπὸ τὸν ἐργοδότην ἐκ τῶν ἐργαζομένων. Εἶπεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς ὅτι εἰς τοὺς ἐργοστασιάρχας, ὅταν ἔχουν ἀνάγκην νὰ πληρώσουν ἀπολυομένους, τοὺς παρέχεται ἡ εὐχέρεια τοῦ δανεισμοῦ καὶ ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου τοὺς ἐνισχύομεν εἰς τὴν νοοτροπίαν τους, νὰ ἀπολύουν τοὺς ἐργάτας. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω πῶς θέλει κανεὶς μὲ τὸ ζόρι νὰ ζητῇ νὰ δανείζεται καὶ νὰ χρωστάῃ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἂς βάλωμεν λοιπόν, κλειδὶ τοῦ ἐργοστασίου διὰ νὰ πᾶνε καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἐργάται εἰς τὸν ἀέρα καὶ νὰ μείνουν χωρὶς δουλειὰ καὶ ὁ ἐργοστασιάρχης νὰ πτωχεύσῃ. Πρέπει νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ἐργάτας, ἀλλὰ ἔχομεν τὴν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προστατεύσωμεν καὶ τοὺς ἐργοστασιάρχας. Ἀλλὰ ἐθνικὴ ὑποχρέωσις εἶναι νὰ προνοήσωμεν καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται Κρατικῆς καὶ ἰδιαιτέρως ὑγειονομικῆς προστασίας. (Χειροκροτήματα).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§56Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἴπω μόνον δύο λέξεις διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν μεγάλην καὶ βαρεῖαν κατηγορίαν, ἡ ὁποία τὴν βαρύνει διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 118, μὲ τὸ νὰ εἰσάγῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς ψήφισιν ἕνα νέον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θέλει κάπως νὰ συμβιβάσῃ τὰ πράγματα. Δὲν θέλω νὰ πιστεύσω ὅτι ὁ προκάτοχος ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας παρέσυρε ἐν ἀγνοίᾳ του ὁλόκληρον τὸ Συνταγματικὸν Συμβούλιον. Ὅταν εἰσηγεῖτο εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὁ πρώην ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ἐζήτει ἀπὸ τοὺς συναδέλφους του τῆς πλειοψηφίας νὰ ψηφίσουν τὸ Ν. Δ. 2961, δὲν θέλω νὰ πιστεύσω ὅτι δὲν ἐγνώριζεν ἡ Κυβέρνησις τὰς συνεπείας τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§57Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (ὑπ. Ἐργ.). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς διακόψω διὰ νὰ βάλωμεν τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των, διότι λέγετε ἀνακριβείας. Γνωρίζετε πολὺ καλά, ὅτι εἰς τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον, ὅπως πέρασε ἀπὸ τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον, οὐδεμία λέξις ὑπῆρχε περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 118.

§58Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Τὴν τελευταίαν στιγμὴν ὁ κ. Γονῆς μᾶς ἐπαγίδευσε, καταθέσας σχετικὴν τροπολογίαν.

§59Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅμως, παρὰ τὴν τροπολογίαν, ὑπέγραψε καὶ ἐδημοσίευσε τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα.

§60Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Αὐτὸ διερωτῶμαι καὶ ἐγώ. Εἶναι σοβαρὰ αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι ἦτο δυνατὸν ὑπουργὸς Ἐργασίας νὰ προσθέσῃ μίαν τοιαύτης σοβαρότητος τροπολογίαν ὥστε νὰ ἀνατρέψῃ ὁλόκληρον τὸ σχέδιον νόμου καὶ νὰ ἐμφανίζεται ἡ Κυβέρνησις ἀγνοοῦσα αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐξηπατήθη αὕτη, ὡς ἐλέχθη, μὲ μίαν τροπολογίαν τοῦ κ. Γονῆ.

§61Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Τὴν ὁποίαν ἐψηφίσατε καὶ σεῖς.

§62Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν τὴν ἐψηφίσαμεν.

§63Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (ὑπ. Ἐργ.). Εἰς τὰ πρακτικὰ δὲν ὑπάρχει διαμαρτυρία σας.

§64Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἀφ’ ἧς ἐγὼ τὴν ἑπομένην κατήγγειλα τὴν ταχυδακτυλουργίαν, ἡ Κυβέρνησις ἠδιαφόρησε μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου.

§65Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (ὑπ. Ἐργ.). Πρέπει νὰ ἐρωτήσετε τὸν τότε ὑπουργὸν Συντονισμοῦ διατί ἠδιαφόρησε.

§66Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ κυβερνητικὴ εὐθύνη εἶναι ἑνιαία. Μὲ τὴν θεωρίαν σας, καταργεῖτε τὸν Πρωθυπουργόν.

§67Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (ὑπ. Ἐργ.). Τὸν τομέα τῆς Ἐργασίας καὶ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τὴν διευθύνει ὁ ὑπουργὸς Συντονισμοῦ. Ἐρωτήσατε τὸν ὑπουργὸν Συντονισμοῦ διατί τὴν ἐδέχθη. (Χειροκροτήματα).

§68Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Σεβόμεθα τὴν ἄποψίν σας, ὅτι ὁ Πρωθυπουργὸς ἦτο ξένος καὶ ἄσχετος πρὸς αὐτό.

§69Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν τροπολογίαν.

§70Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Τὸ Συντονιστικὸν τὴν εἶχε;

§71Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἀνέπτυξα τοιοῦτον θέμα. Ἠρώτησα ἐὰν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Πρωθυπουργὸς τὴν τροπολογίαν.

§72Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐγὼ εἶπον ὅτι τὸ Συντονιστικὸν ἦτο ἐν ἀγνοίᾳ.

§73Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἀπὸ τὴν σύντομον αὐτὴν στιχομυθίαν μεταξὺ τῶν συναδέλφων τῶν Κυβερνητικῶν καὶ τῶν Προοδευτικῶν, ἀποδεικνύεται κατὰ τρόπον περιφανῆ ἡ ἔλλειψις συνοχῆς εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Κατόπιν τούτου, σαφῶς συνάγεται, ἢ ὅτι εἶναι ἀληθὲς τὸ ὑποστηριζόμενον παρὰ τοῦ Συναγερμοῦ, ὅτι ὁ Στρατάρχης Παπάγος τὰ πάντα παρακολουθεῖ καὶ γνωρίζει τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις, ἤ πράγματι, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Βασιλᾶτος, ὁ Στρατάρχης Παπάγος εἶναι ἀθῶος τοῦ αἵματος, τὸ Συντονιστικὸν δὲν ἐγνώριζε τι περὶ τοῦ πράγματος καὶ ἔρχεται ὁ κ. Γονῆς καὶ ἀνατρέπει ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἀρχικῶς εἶχεν ἐγκριθῆ ἀπὸ τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον. Τὸ φαινόμενον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἀφίνω νὰ κρίνετε σεῖς, ἀνεξαρτήτως ποιᾶς τοποθετήσεως εἶσθε, καὶ νὰ τὸ κρίνῃ ἡ κοινὴ γνώμη, ἡ ὁποία μᾶς ἀκούει αὐτὴν τὴν στιγμήν. Τὸ ὅτι ὅμως ὁ νόμος 2961 ἔδωσε τὴν εὐχέρειαν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὰς νομίμους ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας εἶχον ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, περὶ αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθῇ οὐδεμία ἀμφιβολία. Καὶ ἐγὼ θέλω νὰ πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει τί κάμνει καὶ γνωρίζει τὰς συνεπείας τοῦ νόμου 2961, διότι πρέπει καὶ πάλιν νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἑνιαία, ὅταν πολιτικὴ εἶναι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαχωρίσωμεν τὴν πολιτικὴν τοῦ κυρίου Γονῆ, ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπον κυβερνητικὴν πολιτικήν. Καὶ μάλιστα συνυπεύθυνος εἶναι καὶ ἀναλαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, διότι κατόπιν ὑπέγραψε τὸν νόμον ἐκεῖνον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Καὶ νομίζω, ὅτι, ὅταν ὑπογράφουν οἱ ὑπουργοί, νομίζω, ὅτι τὸν νόμον τὸν διαβάζουν. Συνεπῶς, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, κ. ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, δὲν ἀπαλλάσσει καθόλου τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ τὴν εὐθύνην, τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τὸν νόμον 2961. Καὶ θὰ πρέπει, κ. ὑπουργὲ καὶ κ. συνάδελφοι, νὰ ξεκαθαρίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν θέσιν της: Ἢ πράγματι ἀναγνωρίζει τὸ λάθος, τὸ ὁποῖον ἔκαμε, ψηφίζοντας τὸν νόμον 2961 καὶ θέλει νὰ ἐπανορθώσῃ ἕνα σφάλμα, ὅπως εἶπον πολλοὶ συνάδελφοι, ἢ δὲν θέλει νὰ ἐπανορθώσῃ τὸ σφάλμα ποὺ ἔκαμεν, ὁπότε τότε νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ ξεκάθαρα, διὰ νὰ ξεύρωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζει μόνον τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ ὄχι τοὺς ἐργαζομένους.

§74Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Καὶ σεῖς κοιμόσαστε καὶ δὲν ἐφέρατε ἀντίρρησιν;

§75Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠκούσατε;

§76Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Μάλιστα. Εἶπον, ὅτι, ἐὰν κοιμᾶσθε. Δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησίς σας εἰς τὰ πρακτικά (κωδωνοκρουσίαι)

§77Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ξεύρω, ἐὰν ἀρέσῃ ἡ φράσις αὑτὴ εἰς τὸν ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ λέγουν οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις κοιμᾶται. Δὲν ξεύρω, ἐὰν αὐτὸ εἶναι δεοντολογικῶς καὶ κοινοβουλευτικῶς παραδεδεγμένον. Δὲν ξεύρω, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀνεχθῇ ἡ Κυβέρνησις αὐτό.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοχαρίδη, σᾶς παρακαλῶ. Ὁ κ. συνάδελφος, διηυκρίνισε τὸ θέμα. Δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν. Συνεπῶς, ἠμπορεῖτε νὰ ἐξακολουθήσετε.

§79Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὑπάρχει ἡ ἀπάντησις διὰ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Κεφαλληνίας συνάδελφον. Τὴν ἔχω πρόχειρον, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ τὴν δώσω.

§80Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Καὶ μ’ ὅλον τοῦτο, ὅταν ἐψηφίζετο δὲν εἴχατε ἀντίρρησιν, ἀλλὰ δὲν εἶσθε καὶ συνυπεύθυνος. Αὐτὸ δὲν τὸ καταλαβαίνω.

§81Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶναι κάπως ἀστεῖον αὐτὸ ποὺ λέγετε. Ὁ κ. συνάδελφος δηλαδὴ θέλει νὰ ἐπιρρίψῃ τὰς εὐθύνας ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου θέλει νὰ ἐπανορθώσῃ τὰς ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν διὰ τοῦ νόμου 2961. Δυστυχῶς ὅμως, δὲν προχωρεῖ ἕως ἐκεῖ, ποὺ θὰ πρέπει νὰ προχωρήσῃ, διὰ νὰ ἐπανορθώσῃ τὰς ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν καὶ προσπαθεῖ, διὰ κάποιου συμβιβαστικοῦ τρόπου νὰ δώσῃ εἰς τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πράγματι τυγχάνουν προστασίας, νομίζω ὅμως, ὅτι δὲν τοὺς χορηγεῖται καμμία προστασία, ἐξακολουθεῖ δὲ νὰ ἰσχύῃ τὸ καθεστὼς τοῦ νόμου 118. Θὰ ἦτο δυνατόν τις νὰ τοῦ ἀντείπῃ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποχρεώσωμεν ἀδυνάτους ἐπιχειρήσεις εἰς ἀποζημίωσιν τοιαύτην, ὡς προβλέπει ὁ νόμος 2112, διὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτῶν, ὅταν δὲν εὑρίσκωνται εἰς οἰκονομικὴν δυνατότητα νὰ δώσουν τὴν ἀποζημίωσιν; Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις μέχρι πρό τινος, δηλ. μέχρι πρὸ ἑξαμήνου, ἐφ’ ὅσον ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι οἰκονομική της πολιτικὴ εἶναι τοιαύτη καὶ τόσον καλή, ὥστε τὰ πράγματα νὰ πηγαίνουν καλὰ εἰς τὴν χώραν μας καὶ ὅτι πράγματι ὅλοι εἶναι εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐνθυμούμεθα, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις δὲν πᾶν καλά. Καὶ ἐπίσης μία ἐπιχείρησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ μόνον μὲ τὰ κεφάλαια τοῦ ἐργοδότου. Θὰ ζήσῃ καὶ θὰ αὐξήσῃ καὶ τὰ κεφάλαιά της καὶ τὰς ἐργασίας της καὶ τὴν ἀπόδοσίν της καὶ μὲ τὴν παραγωγὴν τῆς ἐργασίας. Διατί, λοιπόν, νὰ σκεπτώμεθα μόνον τὸ σκέλος τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ ὄχι καὶ τὸ ἄλλο; Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ εἴπῃ εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δοθῇ ἡ ἀποζημίωσις ὁλόκληρος καὶ χωρὶς προειδοποίησιν εὐθὺς ὡς θέλῃ μία ἐπιχείρησις νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸν ἰδιωτικὸν ὑπάλληλον. Νὰ τοῦ καταβάλῃ ὁλόκληρον τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ νόμου 2112, διότι ἄλλως, μὲ τὴν μειωμένην ἀποζημίωσιν τοῦ νόμου 2112, δὲν νομίζω, ὅτι σοβαρῶς προστατεύομεν τοὺς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους. Κατόπιν, εἰς τὸ ἄλλο σκέλος τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ἡ πιστοδότησις θὰ γίνεται ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς ἀνεργίας, αὐτὸς ὁ Ὀργανισμός, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸ κείμενον τοῦ νόμου 2261 καὶ τὴν Εἰσηγητικὴν Ἔκθεσιν, ἐγένετο διὰ νὰ προστατεύσῃ καὶ νὰ μειώσῃ τὴν ἀνεργίαν καὶ ὄχι νὰ τὴν αὐξήσῃ. Ἔτσι ὅμως νομίζω, ὅτι περισσότερον θὰ αὐξηθῇ ἡ ἀνεργία. Καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ κεφάλαια, κατὰ ἕνα σοβαρὸν μέρος τοῦ Ὀργανισμοῦ, προέρχονται ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν εἰσφοράν, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει πράγματι νὰ πιστοδοτηθοῦν, νὰ ἀνοίγουν πιστώσεις εἰς τοὺς ἐργοδότας, διὰ νὰ τὰς ἀπολαύσουν. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε νὰ ψηφίσετε τὴν διάταξιν αὐτήν, ὥστε νὰ λαμβάνουν δάνεια οἱ ἐπιχειρηματίαι, ἀπὸ τὰ χρήματα ποὺ ἔχουν εἰσφέρει καὶ οἱ ἐργάται, διὰ νὰ ἀποζημιοῦνται κατόπιν. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἄδικο διὰ τοὺς ἐργαζομένους καὶ ἐφ’ ὅσον κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον φαίνεται, ὅτι ἦλθεν ἐδῶ, διὰ νὰ ὑπερασπίσῃ τὰ δίκαια τῶν ἐργαζομένων, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ τροποποιήσῃ τὸ σχετικὸν ἄρθρον. Ἐπίσης, ὅπως εἶπα καὶ προηγουμένως, δὲν θὰ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ἡ ἀρχὴ τῆς προειδοποιήσεως καὶ θὰ πρέπει νὰ καταβάλλεται ἀμέσως ἡ ἀποζημίωσις τοῦ νόμου 2112, εὐθὺς ὡς καταγγελθῇ ἡ Σύμβασις ἐργασίας. Ἡ καταβολὴ διὰ δόσεων, κ. συνάδελφοι, ὅταν ὑπερβαίνῃ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν 6 μηνῶν, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ἡ διάταξις αὐτή, μόνον διὰ τὰς ἀποδεδειγμένως ἐκτάκτους ἐπιχειρήσεις. Δὲν νομίζω, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δώσωμε τὸ δικαίωμα αὐτό, εἰς εὐπόρους ἐπιχειρήσεις. Διότι ἔτσι, τί θὰ συμβῇ; Δὲν θὰ εὑρίσκεται εἰς οἰκονομικὴν δυνατότητα ὁ Ὀργανισμὸς νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ θέμα τῶν πιστοδοτήσεων, τῶν διαφόρων ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ αἱ ἐπιχειρήσεις καὶ ἐὰν θὰ θέλουν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους των, θὰ ζητοῦν ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Πιστοδοτήσεως, καὶ ὅταν ὁ Ὀργανισμὸς θὰ εὑρεθῇ εἰς ἀδυναμίαν νὰ πιστοδοτήσῃ, τί θὰ γίνῃ; Ὅταν, κ. συνάδελφοι, ἐδημιουργήθη τὸ κῦμα ἐκεῖνο τῶν διαμαρτυριῶν καὶ κατελήφθησαν οἱ ἐργάται ἀπὸ μίαν δικαίαν ἀγανάκτησιν, ἡ ὁποία ἔφθασεν εἰς διαμαρτυρίαν πολλῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, τότε ἡ Κυβέρνησις, ἀμέσως προέβη εἰς δηλώσεις καὶ διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ διὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἐπανέλθῃ ὁ νόμος 118. Εἰς ἑκάστην μεταβατικὴν περίοδον αὐτὰ ἐλέχθησαν ὑπὸ τῶν κ. ὑπουργῶν. Διότι ἐπέσπευδον τὰς ἀπολύσεις αἱ ἐπιχειρήσεις ἐν ὄψει τῆς ἐπικειμένης νέας ψηφίσεως νεωτέρου νομοσχεδίου καταργοῦντος τὸν ν. 2961. Κατ’ ἐκεῖνο λοιπὸν τὸ χρονικὸν διάστημα εἴχομεν σωρείαν ἀπολύσεων καὶ ἐζητήσαμεν τηλεγραφικῶς οἱ διάφοροι βουλευταὶ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ κάμῃ δήλωσιν, ὅτι θὰ ἔχῃ ἰσχὺν ἀναδρομικὴν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἀνακόψῃ τὰς ἀπολύσεις. Δυστυχῶς ὅμως, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν ἔκαμεν ἐκείνην τὴν δήλωσιν καὶ ἁπλῶς, ὅταν τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον συνεζήτησε τὸ νομοσχέδιον, τότε καθώρισε τὴν ἡμερομηνίαν ἀφ’ ἧς θὰ εἶχεν ἀναδρομικὴν ἰσχὺν ὁ νόμος. Ἤδη ὅμως, κ. συνάδελφοι, τὸ κακὸν εἶχε συντελεσθῆ. Συνεπῶς δὲν νομίζω ὅτι προσέφερε καμμίαν σοβαρὰν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ἐργατικὸν κόσμον ἡ Κυβέρνησις, ὅταν καθώριζεν ἀναδρομικὴν ἰσχὺν ὡς τὴν ἔχει καθορίσει τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ δείξωμεν τὴν φιλεργατικήν μας πολιτικήν, τότε θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ξεχάσῃ τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ἐργαζομένους, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν κατὰ τὸ μεταβατικὸν ἐκεῖνο διάστημα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ξεχνᾷ τόσον εὔκολα ἡ Κυβέρνησις ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγει καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πράττει. Νομίζω ὅτι δι’ ἐκείνους θὰ πρέπει νὰ τεθῇ διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τύχουν καὶ ἐκεῖνοι ἀποζημιώσεως. Νὰ ἀποζημιωθοῦν, ὅπως λέγει ὁ ν. 2112 καὶ τὸ Διάταγμα τοῦ 1920, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὥστε καὶ ἐκεῖνοι νὰ ἱκανοποιηθοῦν, διότι ἔτσι ἔχομεν μίαν ἄνισον μεταχείρισιν. Ὅσοι ἐργάται εἶχον τὴν τύχην νὰ γλυτώσουν καὶ νὰ μὴ ἀπολυθοῦν κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα, αὐτοὶ πλέον εὑρίσκονται εἰς καλυτέραν μοῖραν τῶν ἄλλων ἐργαζομένων. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν διατὶ κάμνει αὐτὴν τὴν διάκρισιν; Μήπως καὶ ἐκεῖνοι δὲν εἶναι Ἕλληνες φορολογούμενοι; Μήπως καὶ ἐκεῖνοι δὲν εἶναι ἄξιοι τῆς προστασίας τῆς φιλεργατικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως; Μήπως καὶ ἐκεῖνοι δὲν θὰ πρέπει νὰ τύχουν ἴσης μεταχειρίσεως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν; Διατί, λέγω, αὐτὴ ἡ διάκρισις; Διατί νὰ ἀφήσωμεν τὴν τύχην, ἂς εἴπωμεν, νὰ ἐπιδράσῃ τόσον πολὺ ἐπὶ τῆς θέσεως τῶν ἐργαζομένων: Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω διὰ τὸ νομοσχέδιον. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ἀναδρομικὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου ἤ νὰ θεσπίσῃ διάταξιν καθορίζουσαν τρόπον ἀποζημιώσεως καὶ δι’ ἐκείνους. Μὲ αὐτὰ ἤθελα νὰ διατυπώσω καὶ τὴν γνώμην τῶν ἀδικηθέντων ἀπὸ τὴ Κυβέρνησιν καὶ ἐξακολουθητικῶς, μέχρι σήμερον, ἀδικουμένων ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ὅταν ἀντελήφθη ὅτι ἡ ἀγανάκτησις εἶναι τόσον μεγάλη καὶ τόσον ἐκτεταμένη εἰς τὸν κόσμον ὥστε δικαίως νὰ λέγῃ ὁ ἐργαζόμενος καὶ ὁ πτωχὸς κόσμος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται κεφαλαιοκρατικῶς καὶ μόνον τοὺς μεγάλους ὑποστηρίζει, τότε, λέγω, ἡ Κυβέρνησις ἔτρεξε νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ ἀποκτήσῃ κάποιον προσωπεῖον φιλεργατικῆς πολιτικῆς. Δὲν ξεύρω ἐὰν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐξαπατήσῃ διὰ δευτέραν φορὰν τὸν ἐργαζόμενον κόσμον. Διότι, νομίζω, ὅτι ἐξακολουθεῖ ὁ κόσμος αὐτὸς νὰ ἔχῃ πλέον μέσα εἰς τὴν ψυχήν του δημιουργήσει τὴν πραγματικὴν ἐντύπωσιν διὰ τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῶν ἐργαζομένων. Ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις, κ. συνάδελφοι, ἐνέπηξε τὸ ἐγχειρίδιον εἰς τὰς πλάτες τῶν ἐργαζομένων, ἔρχεται σήμερον μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ἐμφανισθῇ ὅτι πράγματι ἔχει φιλεργατικὴν πολιτικὴν καὶ ὅτι φροντίζει διὰ τοὺς ἐργάτας. Ἐὰν θέλῃ πράγματι καὶ οὐσίᾳ νὰ ἀποκτήσῃ αὐτὴν τὴν τιμήν, ὅτι εἶναι Κυβέρνησις φιλεργατική, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ δηλώσῃ ἀπόψε ὅτι θὰ προστατεύσῃ καὶ τοὺς ἐργάτας ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἔρριψεν εἰς τὸν δρόμον μὲ τὸ Ν. Δ. 2961.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§83Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, πολλὰ ἠκούσθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι ὅσον τὸ δυνατὸν σύντομος, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ βάλω μερικὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Ὁ νόμος 2112 ἔχει μίαν ἱστορίαν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ὅταν ἐψηφίσθη τὸ 1920, εἰς μίαν περίοδον δυσχερῆ διὰ τὸν τόπον, εἶχεν ὡς σκοπὸν νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἐργαζομένους ἀπὸ κῦμα ἀνεργίας, τὸ ὁποῖον τότε ὑπῆρχεν. Πραγματικῶς, διὰ τοῦ νόμου 2112, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Β. Δ., ἐγένετο μία προσπάθεια νὰ ὑπάρχῃ πρόβλεψις ἑνὸς εἴδους κεφαλαίου ἀνεργίας διὰ πάντα ἀπολυόμενον. Αὐτὸς ὁ νόμος ἔζησε καὶ ἔζησε καλὰ καὶ ἐφηρμόσθη θαυμάσια ἐν Ἑλλάδι μέχρι τοῦ 1942, ἄν δὲν ἀπατῶμαι. Τότε, εἰς μίαν περίοδον ἀκόμη δυσχερεστέραν, τραγικήν, διὰ τὸν τόπον αὐτόν, οἱ ἴδιοι οἱ ἐργοδόται βλέποντες τὸν κίνδυνον μεταφορᾶς πολλῶν Ἑλλήνων ἐργαζομένων εἰς ἐχθρικὸν ἔδαφος καὶ μάλιστα πιθανὸν μερικοὺς ἐθελουσίως προσερχομένους λόγῳ τῆς πλήρους ἀνεργίας καὶ τῆς πλήρους ἐλλείψεως ἀπασχολήσεως, ἐδέχθησαν, οἱ ἴδιοι, νὰ ὑποστοῦν μίαν θυσίαν, ἡ ὁποία τοὺς τιμᾷ. Καὶ ἐδέχθησαν νὰ γίνῃ ὁ ν. 424. Διὰ τοῦ νόμου τούτου ἀπαγορεύεται πραγματικῶς πᾶσα ἀπόλυσις. Ἦτο ἕνας νόμος ἐξαιρετικός, ἕνας νόμος ἐθνικός. Εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἡ πρώτη Κυβέρνησις ἐσκέφθη νὰ τὸν καταργήσῃ, πλὴν ὅμως ἐν τῷ μεταξὺ ὁ νόμος οὗτος εἶχε γίνει τὸ προπύργιον τῶν κομμουνιστῶν. Τότε κατηρτίσθη ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος προέβλεπεν εἰς ὡρισμένας μόνον ἐπιχειρήσεις τὴν κατάργησιν τοῦ ν. 424 καὶ τὴν ἀντικατάστασίν του δι’ ἑνὸς ταμείου ἀνεργίας. Ἦλθον τὰ γεγονότα τοῦ Δεκεμβρίου καὶ ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα καὶ κατήρτισε τὸν ν. 118. Τότε ἦτο ὑπουργός, ἄν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη μου, ὁ κ. Σίδερης. Καί, ἔκαμε τὸ ταμεῖον ἀνεργίας, χωρὶς ὅμως νὰ τολμήσῃ ἀκόμη νὰ καταργήσῃ τὸν ν. 424, ὁ ὁποῖος πραγματικῶς ἦτο καταστρεπτικὸς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ὁ ν. 424 κατηργήθη τὸν Μάϊον τοῦ 1946, ὑπουργοῦντος ἐμοῦ καὶ ἐπεξετάθη ἡ ἀσφάλισις ἀνεργίας εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις. Τί ἐπιδιώκει ὁ ν. 118; Ὁ ν. 118 ἐπιδιώκει τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς ἀνεργίας. Τὸ αὐτὸ ἐπιδιώκει καὶ ὁ ν. 2112. Συνεπῶς διὰ δύο νόμων ἐπιδιώκομεν τὸν αὐτὸν σκοπόν. Πλὴν ὅμως, ἡ κατάστασις τῆς Ἑλλάδος, ἡ οἰκονομική, δὲν ἐπέτρεπεν ἀκόμη τὴν ἑνοποίησιν, διότι ἐγένετο καὶ ἕνα ἄλλο λάθος. Ὁ ὀργανισμὸς ἀνεργίας, τὸ ταμεῖον ἀνεργίας ὅπως ἐλέγετο, τότε συνεχωνεύθη μὲ τὸ ΙΚΑ καὶ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε σχεδὸν νὰ βαδίσῃ τὸ ΙΚΑ πρὸς καταστροφήν, δεδομένου ὅτι τὸ 1954 ὁ λογαριασμὸς ἀνεργίας ἄφησεν εἰς τὸ ΙΚΑ ἕνα ἔλλειμμα 90 δισεκ. δραχμῶν, ἀπὸ τὸ 1951 μέχρι τὸ 1954. Ὀρθῶς, συνεπῶς, ὁ προκάτοχος ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἠθέλησε νὰ διαχωρίσῃ πάλιν τὸν Ὀργανισμὸν Ἀνεργίας ἀπὸ τὸ Ι. Κ.Α. Διότι δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν τὸ Ι.Κ.Α. μὲ ἀσφάλισιν κατὰ τῆς ἀνεργίας. Εἶναι ἐντελῶς ξεχωριστὰ ἀντικείμενα ἀσφαλίσεως. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, διὰ τῶν δύο αὐτῶν νόμων, ἐπιδιώκεται ὁ αὐτὸς σκοπός, ὀρθὸν θὰ εἶναι, ὅταν μίαν ἡμέραν ἡ οἰκονομία τῆς Ἑλλάδος ἀνδρωθῇ πλήρως καί, πρὸ παντός, τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας εἶναι ἰσχυρόν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὅλας τὰς ὑποχρεώσεις του, αὐτοὶ οἱ δύο νόμοι πρέπει νὰ συγχωνευθοῦν διότι εἶναι πρωτάκουστον εἰς ἕνα τόπον νὰ ἀντιμετωπίζεται ἡ ἀνεργία διὰ δύο συγχρόνως, συγχρόνως, λέγω, διαφορετικῶν τρόπων. Ὡς εἶπον, ἡ οἰκονομία τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔχει, ἀκόμη, πλήρως ἀνδρωθῆ καί, συνεπῶς, νομίζω, ὅτι ἦτο βεβιασμένη, ὀλίγον τί, ἡ ἐνέργεια τοῦ προκατόχου μου, νὰ καταργήσῃ πλήρως τὸν νόμον 118. Μὴ λησμονοῦν οἱ κ. κ. προλαλήσαντες ὅτι τὴν εὐθύνην τὴν ἔχει ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Ἠμπορεῖ καὶ ἡ Συμπολίτευσις, ἀλλὰ πάντως καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Διότι εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ἐψηφίσθη ἡ κατάργησις τοῦ ν. 118, οὐδεμία φωνὴ διαμαρτυρίας ἠκούσθη, οὐδεὶς βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἠγέρθη διὰ νὰ ὁμιλήσῃ ἐναντίον τῆς καταργήσεως τοῦ νόμου 118.

§84Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἀφοῦ ἐψηφίσθη ἀνωμάλως....... (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§85Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (ὑπ. Ἐργασίας). Ἐψηφίσθη ἀνωμάλως δι’ ὑμᾶς καὶ δὲν ἐψηφίσθη ἀνωμάλως καὶ διὰ τὴν ἄλλην πτέρυγα.;

§86Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν ἀντελήφθημεν τί ἐψηφίσθη.

§87Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (ὑπ. Ἐργασίας). Τότε σᾶς συγχαίρω, κύριε συνάδελφε, διότι δὲν ἀντιλαμβάνεσθε τί ψηφίζετε.

§88Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἀντετάχθημεν ἐπιμόνως καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Καρίτσης καὶ ὁ κ....... (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§89Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (ὑπ. Ἐργασίας). Ἐγὼ λέγω τὸ ἑξῆς: Διατί αἱ κραυγαὶ διαμαρτυρίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καθ’ ἣν στιγμὴν καὶ αὕτη εἶναι ὑπεύθυνος, εἴτε διότι ἠθελημένως τὸν ἐψήφισαν, εἴτε, ὅπερ πιστεύω, διότι δὲν ἀντελήφθησαν τί ἐψήφισαν. Πάντως, ὁ νόμος 118, ὡς ἴσχυε...... (Θόρυβος).

§90Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. .... (ὁμιλῶν μὴ ἀκουόμενος).

§91Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν δέχομαι, κύριοι συνάδελφοι, καμμίαν διακοπήν. Σεβασθῆτε τοὺς ὑπουργούς.......

§92Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν λέγητε ὡρισμένα πράγματα εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ σᾶς ἀκούσῃ ὁ λαός καί, συγκεκριμένως, ὅτι ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ἠθελημένως ἐψήφισε τὸν νόμον ἐκεῖνον δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει, κύριε ὑπουργέ, νὰ ἀνέχεσθε διακοπάς.

§93Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (ὑπ. Ἐρ.). Κύριε Θεοχαρίδη, οἱ βουλευταὶ πρέπει νὰ γνωρίζουν τὸν Κανονισμὸν καὶ ὁσάκις θέλουν νὰ διακόπτουν, νὰ ζητοῦν τὴν ἄδειαν ἀπὸ τὸν ρήτορα καὶ ὅταν τοὺς τὴν δίδῃ νὰ τὸν διακόπτουν. Παρακαλεῖσθε, λοιπόν, νὰ σέβεσθε τὸν Κανονισμόν, ἐὰν δὲ δὲν τὸν γνωρίζετε νὰ τὸν ἀναγνώσητε. (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§94Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. ...... (ὁμιλῶν μὴ ἀκουόμενος).

§95Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Θεοχαρίδη, ὅταν θὰ ἀσπρίσουν τὰ μαλλιά σας ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου, τότε θὰ ἠμπορῆτε νὰ ὁμιλήσετε εἰς ἐμὲ περὶ ἤθους..... Κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος 118 ἀναμφισβητήτως εἶχεν ὡρισμένας ὑπερβολὰς καὶ θὰ ἔπρεπε σὺν τῷ χρόνῳ, ἀνδρουμένης τῆς οἰκονομίας μας, νὰ καταργηθῇ, συγχωνευόμενος μὲ τὸν ν. 2112. Αὐτό, ἐλπίζω, σὺν τῷ χρόνῳ, νὰ γίνῃ. Ἐν τῷ μεταξύ, ὅμως, ἔπρεπε νὰ καταργηθοῦν ὡρισμέναι ὑπερβολαί, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον. Καί, πρὸ παντός, νὰ μὴ βαδίσωμεν εἰς μίαν καταστροφὴν οἰκονομικήν, ἡ ὁποία διὰ τῆς ἀναδρομικότητος, ἠμπορεῖ, ἀναμφισβητήτως, νὰ ἐπέλθῃ. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπαναφέρεται ὁ νόμος ὡς εἶχε, διὰ τοὺς ἐργάτας. Εἶναι μία μεγάλη τάξις τῶν ἐργαζομένων ἐν Ἑλλάδι, εἰς τὰς πόλεις καὶ δι’ αὐτούς, ἐπειδὴ εἶναι καὶ μικραὶ αἱ ἀποζημιώσεις, ἐνόμισεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δίδωνται ὅλαι αἱ ἀποζημιώσεις. Διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, διὰ τὸ μέχρις 6 μηνῶν χρονικὸν διάστημα, ἐπαναφέρεται καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, πλήρως, ὁ νόμος 118. Διὰ τοὺς ὑπαλλήλους μεγαλυτέρου χρονικοῦ διαστήματος, ἐπειδὴ ὑπάρχει μεγαλυτέρα ἀποζημίωσις, ἐθεωρήθη, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον καὶ ὀρθότερον νὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰς δόσεις καταβολὴ της. Διότι ὑπάρχουν μεγάλαι ἐπιχειρήσεις, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ μικραί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀντέχουν εἰς τοιαύτας ἀποζημιώσεις. Ἂς ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι εἷς ἐπαγγελματίας ἢ βιοτέχνης, ὅταν πρόκειται νὰ ἀπολύσῃ ἕνα ὑπάλληλον, τὸν ὁποῖον ἔχει ἀπὸ 20ετίας καὶ περισσότερον, τοῦτο θὰ γίνῃ, εἴτε διότι ὁ ὑπάλληλος αὐτός, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον, εἴτε διότι καὶ ὁ ἴδιος δὲν ἀντέχει νὰ τὸν πληρώσῃ. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ὀρθῶς ἐτέθη ἡ διάταξις. Ἂν καὶ δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο μὲ ὅλους τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἐργατικῶν καὶ ἐργοδοτικῶν τάξεων, ἐπροτάθη ὑπὸ τῶν ἐργατικῶν τάξεων ἡ σύντμησις εἰς τὸ ἥμισυ τῶν προθεσμιῶν. Δηλαδὴ ἀντὶ 3 μηνῶν νὰ γίνῃ 6 μηνῶν. Ὑπάρχουν πολλοὶ οἱ ὁποῖοι εἶπαν, ὅτι τὰ ἐργατικὰ χρήματα διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ, θὰ τροφοδοτήσουν τὰς ἀποζημιώσεις τῶν ἀπολύσεων. Πρῶτον, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι οἱ πόροι τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας, προέρχονται κατὰ τὰ ⅔ ἀπὸ ἐργοδοτικὴν εἰσφορὰν καὶ κατὰ τὸ ⅓ ἀπὸ ἐργατικὴν εἰσφοράν. Ἡ διάταξις ποὺ ἐτέθη, ἐτέθη διότι ὑπάρχει περίπτωσις μία ἐπιχείρησις νὰ εὑρίσκεται εἰς δυσχέρειαν καὶ νὰ πρέπει νὰ κλείσῃ, ὁπότε, μὴ ἔχουσα χρήματα νὰ ἀποζημιώσῃ, κινδυνεύει νὰ καταστραφῇ, χωρὶς καὶ τὸ προσωπικόν της νὰ εἰσπράξῃ τί, ὅπως συνέβη, δυστυχῶς, εἰς πολλὰς ἐπιχειρήσεις, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ νὰ βοηθηθῇ τυχὸν κανείς, ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε σὺν τῷ χρόνῳ νὰ κλείσῃ τὴν ἐπιχείρησίν του, ἡ διάταξις εἶναι ἐντελῶς δυνητική. Ἠλαττώθησαν δὲ ὅλαι αἱ προθεσμίαι, ὥστε ὄχι μόνον νὰ μὴ γίνεται κατάχρησις, ἀλλὰ ἀντιθέτως σπανιώτατος νὰ εἶναι αὐτὸς ὁ δανεισμός. Διότι χρειάζεται πρῶτον ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ. Τὸ Συμβούλιον τοῦτο ἀποτελεῖται κατὰ τὸ ⅓ ἀπὸ ἐκπροσώπους τῶν ἐργατῶν. Συνεπῶς, ὁπωσδήποτε, αὐτοὶ θὰ ἀντιδράσουν καὶ οὐδέποτε θὰ δεχθοῦν τοιοῦτον δανεισμόν, παρὰ μόνον εἰς ἀναπόφευκτον ἀνάγκην. Καί, δεύτερον, χρειάζεται ἡ ἀπόφασις αὕτη τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ, νὰ ἐγκριθῇ ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Δηλαδὴ ὑπάρχουν ὅλαι ἐκεῖναι αἱ ἐγγυήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν νὰ ἐργασθῇ χωρὶς νὰ γίνωνται, ὄχι καταχρήσεις, ἀλλὰ καὶ σπανία χρῆσις τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ἐξήγησα τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ τροποποιημένος ὡς ἐλέχθη ὁ νόμος 118. Ἀναμφισβητήτως ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐγένετο οὐκ’ ὀλίγη δημαγωγία. Ἠκούσαμεν ὅτι ἀπελύθησαν χιλιάδες χιλιάδων ἐργάται. Οὐδεὶς μᾶς ἔδωσε συγκεκριμένον ἀριθμόν.

§96Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ἐζητήσαμεν ἐπίσημα στατιστικὰ στοιχεῖα καὶ δὲν μᾶς τὰ ἐδώσατε καὶ εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ εἰς τὴν δευτέραν.

§97Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τότε πῶς ὁμιλεῖτε περὶ χιλιάδων, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχετε στοιχεῖα; Δὲν τὸ λέγω διὰ σᾶς, εἶπον ὅτι ἔγινε δημαγωγία καὶ ὡμίλησαν πολλοὶ περὶ χιλιάδων ἀπολύσεων, χωρὶς νὰ φέρουν κανένα συγκεκριμένον ἀριθμόν. Κύριοι, ζητοῦμεν ἀπὸ σᾶς, ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Κατὰ τὴν εἰς τὰ ἄρθρα συζήτησιν, εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ τροπολογίας, οἱ ὁποῖαι θὰ βελτιώσουν τὸ νομοσχέδιον. Εἰς τὰς βασικὰς ὅμως, ἀρχὰς τοῦ νομοσχεδίου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἐπιμένει αὕτη εἰς τὴν ψήφισιν ὡς ἔχει. (Χειροκροτήματα).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ρητόρων, κηρύσσομεν παραιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἐρωτᾶται τὸ Σῶμα, δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§99ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Ε. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον.

§101Ε. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 προτείνω νὰ γίνῃ δεκτὴ τροπολογία τῶν βουλευτῶν Πειραιῶς, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ ἐργατοτεχνικὸν ἔκτακτον καὶ ἡμερομίσθιον προσωπικὸν τῶν Σιδ)μων. Παρακαλῶ ὅπως τὴν ἀποδεχθῆτε.

§102Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1ον ἔχει ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τροποποιηθῇ. Αἱ τροπολογίαι ἔχουν διανεμηθῆ καὶ ἐπὶ πλέον ἔχει ὑποβληθῆ ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν Πειραιῶς μία τροπολογία, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς:

§103Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὴν δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§104Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θέλω νὰ ξεύρω, ὁ κ. ὑπουργός, τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὰς ἐδέχθη; Δεύτερον, ἐπανέρχομαι εἰς τὸ αἴτημα καὶ τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ τῆς Βουλῆς διὰ τὴν ἀναδρομικὴν ἰσχὺν τῆς ἐπαναφορᾶς τοῦ νόμου 118.

§105Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὸ εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον 11.

§106Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὑποβάλλεται τροπολογία ἰδική μας.

§107Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅταν θὰ ἔλθωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 11.

§108Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὑποβάλλομεν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ λέγομεν ὅτι ἐκεῖ ὅπου διατυποῦται ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 1, ἐπαναφέρεται ἐν ἰσχύϊ τὸ ἄρθρον 9 τοῦ νόμου 118)49, λέγομεν «ἀφ’ ἧς ἴσχυσε τὸ Ν. Διάταγμα 2961». Ζητοῦμεν, λοιπόν, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν μας.

§109Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὄχι. Ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον 12.

§110Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀνακοινωθῇ ἡ τροπολογία μας. Νὰ ἀναγνωσθῇ.

§111Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόδερε, εἶναι ὀλίγον περίεργος ἡ τροπολογία αὐτή. Ὑπάρχει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 12, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ πότε ἰσχύει ὁ νόμος. Διατί δὲν θέλετε νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 12;

§112Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἰς τὸ ἄρθρον 1. Διαβάσατε, κ. Πρόεδρε, τὴν τροπολογίαν, διότι τὸ δικαιολογῶ ἐπαρκῶς.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τὴν ἀναπτύξετε;

§114Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 12 εἶναι ἀντισυνταγματική.

§115Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Καὶ εἶναι συνταγματικὴ ἡ ἰδική σας;

§116Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις, παρὰ νὰ ἀναπτύξῃ ὁ κ. Παπασπύρου τὴν τροπολογίαν του.

§117Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐγώ σᾶς λέγω τὰ ἑξῆς: Τὸ ζήτημα, ἀπὸ πότε θὰ ἰσχύσῃ ὁ νόμος 118, εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον 12. Διατὶ νὰ μὴ τὸ συζητήσωμεν, ὅταν θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 12;

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Παπασπύρου, νὰ ἀναπτύξετε τὴν τροπολογίαν σας.

§119Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διὰ τῆς τροπολογίας, κύριοι συνάδελφοι, ἐπεξηγοῦμεν τὴν διαρρύθμισιν τοῦ ἐδαφίου 1 τοῦ ἄρθρου 1, μὲ τὴν ἑξῆς διατύπωσιν. «Ἐπαναφέρονται ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ τῆς διὰ τοῦ Ν. Δ. 2961)54 καταργήσεώς των αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 9 τοῦ νόμου 118)45, αἵτινες τροποποιούμεναι θέλουσιν ἰσχύσει ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ὡς ἄνω Ν. Διατάγματος καὶ ἐφεξῆς ὡς ἀκολούθως:». Αὐτὴν τὴν διατύπωσιν θέλομεν. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δίδομεν ἀναδρομικὴν ἰσχὺν εἰς τὴν κατάργησιν, χωρὶς νὰ ἰσχύσουν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 118 διὰ τὸν χρόνον ἀπὸ τῆς καταργήσεως ἕως τὴν ἡμερομηνίαν ποὺ ὁρίζει εἰς τὸ ἄρθρον 12 ὁ κ. ὑπουργός. Ἀλλὰ θὰ ἐπέλθουν αἱ συνέπειαι τῶν ἀπολύσεων σύμφωνα μὲ τὴν διαρρύθμισιν, τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐργασίας εἰσάγει διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ πρᾶγμα εἶναι δικαιότατον. Ἐδῶ εἶναι μία ἀνειλημμένη ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 118. Ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐξήγγειλε τὴν νέαν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὅτι θὰ ἐπανέλθῃ ἡ ἐργατικὴ αὐτὴ προστασία καὶ προσδιώρισεν ὅτι ἡ ἰσχὺς τῆς καταργήσεως θὰ εἶναι ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν ὁ νόμος αὐτός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑπάρχει ἐπικουρικὴ ἄποψις τῶν συναδέλφων τοῦ Προοδευτικοῦ Κόμματος, οἱ ὁποῖοι τοποθετοῦν εἰς ἄλλον χρόνον τὴν χρονολογίαν. Εἶναι ἀπαράδεκτος πάντως, χρονολογία, τὴν ὁποίαν θέτει ὁ κύριος ὑπουργὸς εἰς τὸ ἄρθρον 12 κατὰ τὴν ταπεινήν μας ἄποψιν, δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὸ ἀκροτελεύτιον ἄρθρον νὰ καθορισθῇ τὸ θέμα τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου. Τὸ θέμα τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τίθεται εἰς τὸ ἀκροτελεύτιον ἄρθρον, εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ θὰ ἰσχύσῃ ἅμα τῇ δημοσιεύσει ἢ μετὰ 10ήμερον, ποὺ ὁρίζει τὸ Σύνταγμα. Προκειμένου, ὅμως, περὶ τῆς ἀναδρομικῆς καταργήσεως ἡ ἰδική μας ἄποψις εἶναι ὅτι πρέπει, διὰ τῶν διατάξεων ποὺ ἐπαναφέρονται εἰς ἰσχὺν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 118, νὰ ρυθμισθῇ διὰ τοῦ ἀρχικοῦ καὶ βασικοῦ ἄρθρου ἀπὸ πότε ἄρχεται ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου 118. Νομίζοντες, λοιπόν, ὅτι τὸ ἐπίμαχον θέμα πρέπει νὰ ἐπιλυθῇ κατὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ἄρθρου 1 καὶ δι’ αὐτὸ καταθέτομεν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν καὶ ἐπίσης, καταθέτομεν πρότασιν, ὥστε δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας νὰ ἀποφανθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία.

§120Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶσθε σύμφωνος, κύριε ὑπουργέ, νὰ τὸ θέσωμεν, 18 Ὀκτωβρίου;

§121Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀντιλαμβάνεσθε τί σημασίαν ἔχει αὐτό;

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θέλετε νὰ κάμωμεν ψηφοφορίαν δι’ ἀναστάσεως;

§123ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἀντιπολιτεύσεως). Ὄχι, ὄχι.

§124Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀπηύθυνε βαρυτάτην κατὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατηγορίαν. Ἑπομένως, εἶναι καιρὸς νὰ ἴδωμεν ποῖοι εἶναι ὑπὲρ τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ποῖοι εἶναι ἐναντίον της.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§126Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, τὴν πρότασιν αὐτὴν τοῦ κ. Παπασπύρου, κατ’ οὐδεμίαν περίπτωσιν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν δεκτήν. Ἐὰν τυχὸν γίνῃ δεκτὴ αὐτὴ ἡ πρότασις, θὰ ἐπέλθῃ τοιαύτη ἀναστάτωσις οἰκονομικὴ καὶ τοιαύτη καταστροφὴ ὥστε μόνον σκεπτόμενος τὸ τί θὰ συμβῇ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀρνηθῶ κατηγορηματικῶς τὴν πρότασιν αὐτὴν καὶ νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Βουλὴν ὅπως τὴν ἀπορρίψῃ. Ἀλλὰ δὲν ἀντιλαμβάνομαι διὰ ποῖον λόγον θέλει ἡ Ἀντιπολίτευσις τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν. Ξεύρετε, κ. Παπασπύρου, πολὺ καλὰ ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ σήμερον ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Συνεπῶς θὰ ἔχωμεν νέαν ἀναβολήν. Ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν θέλετε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§128Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ διατυπώσω δριμεῖαν παρατήρησιν ἐξ ἀφορμῆς τῆς ὑποβληθείσος τροπολογίας τοῦ κ. Παπασπύρου. Ὅπως ἐξηγγέλθη εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ἐπὶ τῆς Ἐργασίας ὑπουργόν, αἱ βασικαὶ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἔτυχον μελέτης καὶ ἐπεξεργασίας συμμετοχῇ καὶ ἐργοδοτικῶν καὶ ἐργατικῶν ὀργανώσεων. Ἑπομένως ἐπὶ τῶν βασικῶν ὀργανωτικῶν διατάξεων ὑπῆρξε σύμπτωσις τῶν δύο αὐτῶν παραγόντων. Ἤδη προβάλλεται μία τροπολογία ἡ ὁποία ἀνατρέπει τὴν βάσιν καὶ τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου, ἐπὶ πλέον συνοδεύεται μὲ πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ὀφείλω νὰ εἴπω, κύριοι βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ἀσκεῖται τὸ ἔργον συνήθως...

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Οἰκονομίδη, ἐντὸς τοῦ θέματος νὰ ὁμιλήσητε.

§130Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἡ πρότασις τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ματαίωσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον εἶναι ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Ἑπομένως, διαιωνιζομένης τῆς ἐκκρεμότητος τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω ὅτι στρέφεσθε κατὰ τῶν συμφερόντων τὰ ὁποῖα ἐμφανίζεσθε ὡς ὑποστηρίζοντες. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ παρέλκυσις αὐτὴ ἐξυπηρετεῖ καὶ τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων ἀλλὰ καὶ τὸ συμφέρον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§131Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα καὶ ἐκ δευτέρου τὸν λόγον διὰ νὰ ἀποκρούσω τὴν κατηγορίαν τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ἀπὸ τοῦ βήματος ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐργασίας ὑπουργός διότι ἡ Ἀντιπολίτευσις παρέσχεν ὅλων τὴν συνδρομήν της διὰ τὴν ταχυτέραν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀπόδειξις ὅτι, ἐνῷ ἐχρειάζετο λίαν ἐνδελεχὴς ἔρευνα τοῦ θέματος, ἀποσύρομεν κατόπιν παρακλήσεως τῆς Κυβερνήσεως τὴν πρότασίν μας διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν καὶ ἐδέχθημεν τὴν συζήτησιν αὐτοῦ εἰς μίαν ἀνάγνωσιν. Ἡ παρέμβασίς σας κ. Πρόεδρε, καὶ ἡ παρέμβασις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας ἔγινεν ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἐφ’ ὅσον ἐλάβομεν τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι αἱ τροπολογίαι μας θὰ συζητοῦνται ἐν πάσῃ ἀνέσει.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ συζητοῦνται.

§133Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σύμφωνοι.

§134Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἰς τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ἐψηφίσθη κατ’ ἀρχὴν νομοσχέδιον, ἀλλὰ εἴπομεν ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν τοῦτο καὶ ὅτι ὅποιος θέλει νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς δύναται νὰ ὁμιλήσῃ.

§135Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὀρθότατα καὶ αὐτὸ ἀναμφισβητήσεως σᾶς τιμᾶ. Ἀλλά, κ. ὑπουργέ, διετυπώσατε προηγουμένως μίαν βαρυτάτην κατηγορίαν ὅτι ἠμέλησεν εἰς τὸ ἔργον της ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡ ὁποία δὲν παρηκολούθησε τὴν ἐπιψήφισιν τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν τὴν τελευταίαν στιγμὴν ὁ προκάτοχός σας διετύπωσε καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν αἱ εὐθῦναι βαρύνουν τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἦτο Κυβερνητικὴ τροπολογία αὐτή. Διότι διὰ νὰ φέρῃ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μίαν τροπολογίαν εἰς τὴν Βουλὴν ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ὑποτίθεται ὅτι εἶχε τὴν συγκατάθεσιν πρὸ παντὸς τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ τῶν μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ παρὰ ταῦτα ἐκάματε αἰτιάσεις εἰς βάρος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐπὶ ἑνὸς βασικοῦ θέματος διότι ὑπῆρξε διακήρυξις τῆς Κυβερνήσεως ὅτι θὰ καταργηθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις ἀφ’ ἧς ἴσχυσε, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπιμείνωμεν εἰς τὸ θέμα τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας; Ἀπαρτία ὑπάρχει, ἀλλὰ ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ, τοῦτο δὲν ἠμπορεῖ νὰ βαρύνῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διότι ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶναι παροῦσα. Ὀφείλετε, κ. ὑπουργέ, νὰ ἔχετε καὶ τὴν Συμπολίτευσιν παροῦσαν. Συνεπῶς ἐὰν ματαιωθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, θὰ βαρύνῃ τὴν πλειοψηφίαν καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὄχι ἡμᾶς. Ἡμεῖς ἐπιζητοῦμεν ἐπειδὴ ἔγινεν ἀποκεφαλισμὸς τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ μία κατάχρησις ἄνευ προηγουμένου, ἐπιζητοῦμεν, κ. ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, τὴν ἐπαναφορὰν τῆς διατάξεως σύμφωνα μὲ τὰς ἰδικάς σας διατυπώσεις ἀφ’ ἧς κατηργήθη. Καὶ λέγετε ὅτι θὰ δημιουργηθοῦν συμφοραί. Ἔ, τότε διατί ἐπαναφέρετε ἐν ἰσχύϊ τὸν νόμον 118 ἀφοῦ πρόκειται νὰ δημιουργήσετε συμφοράς; Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κ. ὑπουργέ, τῆς Ἐργασίας, δικαιώνετε καὶ ὡρισμένους κακοὺς ἐργοδότας, οἱ ὁποῖοι ἐπωφελήθησαν αὐτῆς τῆς διατάξεως καὶ παρὰ τὴν Κυβερνητικὴν διακήρυξιν ἔσπευσαν νὰ κάμουν ἀθρόας ἀπολύσεις. Εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπωφελοῦνται αὐτῆς τῆς μεσοβασιλείας βγαίνουν πάντοτε κερδισμένοι. Εἶναι λοιπὸν καιρὸς νὰ καταλάβουν ὅτι ὁ νόμος θὰ ἰσχύσῃ δι’ ὅλους γενικῶς καὶ ὅπως ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέραν θὰ πρέπει νὰ καταλάβουν καὶ οἱ ἐργοδόται, ποὺ ἔκαμαν ἀθρόας ἀπολύσεις ἐπωφεληθέντες αὐτῆς τῆς ταχυδακτυλουργικῆς καταργήσεως τοῦ νόμου 118, νὰ καταλάβουν ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἰσότης εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Αὐτό, οἱ συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, ἂς τὸ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των καὶ κατὰ συνείδησιν ἂς ψηφίσουν κατὰ τῆς τροπολογίας μας.

§136Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὑπέγραψα, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν καὶ δηλώνω ὅτι πιστεύω ἀπολύτως ὅτι μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὑπερασπίζομαι τὰ δίκαια τῶν ἐργαζομένων, δὲν εἶναι δὲ ἀληθὲς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον, συνάδελφον κ. Οἰκονομίδην ὅτι μὲ τὴν καθυστέρησιν, τὴν ὁποίαν δῆθεν κάνομεν διὰ τῆς τροπολογίας, ὅτι τοῦτο ἀποβαίνει εἰς βάρος τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ὄχι, κ. Πρόεδρε. Διότι, εἴτε σήμερον, εἴτε μετὰ 48 ὥρας ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἰσχύσῃ τοῦτο ὡς νόμος ἀπὸ 9 Φεβρουαρίου 1955. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον εἶναι καθωρισμένη ἡ ἡμέρα τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου δὲν δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ ἡ Συμπολίτευσις ὅτι ἡμεῖς παρακωλύομεν τὴν ψήφισίν του καὶ ὅτι τοῦτο ἀποβαίνει εἰς βάρος τῶν ἐργατῶν. Δεύτερον, θὰ ἠθέλαμεν ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εὑρισκόμενος νὰ ἀναλάβῃ προσωπικῶς τὴν εὐθύνην ἔναντι τῶν ἐργαζομένων καὶ οὕτω θὰ πληροφορηθῇ καὶ ὁ κόσμος τῶν ἐπαρχιῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν Ἀθηνῶν.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔναντι τῶν ἀπολυθέντων δηλαδή.

§138Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Βεβαίως καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένομεν εἰς τὴν δοκιμαστικὴν ψηφοφορίαν.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ κάμω μίαν ἀποσαφήνισιν διὰ νὰ μὴ νομισθῇ ὅτι εἶναι ὄγκος ἡ ὑπόθεσις αὐτή.

§140Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὸ ὅτι πρόκειται περὶ ὄγκου σοβαρωτάτου δὲν γεννᾶται ζήτημα. Ἀλλὰ διὰ νὰ προλάβωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ἐρωτῶ, εἶναι εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς εἴπῃ πόσοι εἶναι οἱ ἀπολυθέντες;

§141Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σεῖς εἶσθε εἰς θέσιν σεῖς ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖτε περὶ ὄγκου, νὰ μᾶς εἴπητε ἀριθμόν τινα;

§142Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ ἡμερομηνία 9)2)55 εἶναι αὐθαίρετος, διότι ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι κακῶς κατηργήθη ὁ νόμος 118 καὶ ὀφείλομεν νὰ τὸν ἐπαναφέρωμεν, ἀφ’ ἧς κατηργήθη ἢ τοὐλάχιστον, ἀφ’ ἧς ὁ κ. ὑπουργός, Συντονισμοῦ διεκήρυξε τὴν ἀλλαγὴν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς.

§143Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Συζητοῦμεν ἐπὶ τῆς προτάσεως;

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§145Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 νὰ ἐγγραφῶμεν καὶ ἡμεῖς.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ νὰ μποῦμε εἰς τὴν ψηφοφορίαν πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ἐξηντλήθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἡ ὑποβληθεῖσα αἴτησις ὅπως γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία δὲν τροποποιεῖ τὴν σειρὰν τῆς συζητήσεως.

§147Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἐφαρμοσθῇ αὐτό, τὸ ὁποῖον ζητεῖται διὰ τῆς τροπολογίας, δηλαδή, ἀφ’ ἧς ἀπελύθησαν, τότε εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἐργοδότης νὰ πληρώσῃ ἀνθρώπους μὴ ἐργασθέντας καὶ συνεπῶς ἡ ἐπιχείρησις θὰ καταστραφῇ.

§148Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ τροπολογία ἀφορᾷ τὴν ἐπιμήκυνσιν τῆς ἀναδρομικῆς ἰσχύος τοῦ νόμου, νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις περὶ τοῦ ποία θὰ εἶναι ἡ ἀφετηρία τοῦ νόμου. Ἄλλως, νὰ τὴν συζητήσωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 12 ὁπότε ἕκαστος ἐξ ἡμῶν θὰ ἐκφράσῃ ὑπευθύνως τὰς γνώμας του.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ σᾶς κάμω μίαν πρότασιν. Νὰ περαιωθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου, ἄνευ ψηφοφορίας. Νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα, καὶ κατόπιν νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ψηφοφορίαν διὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, οὕτως ὥστε νὰ μὴ μᾶς μείνῃ παρὰ ἡ ψηφοφορία. Οὕτω θὰ διευκολυνθῇ καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ νομοθετικόν της ἔργον. Συμφωνεῖτε, κ. ὑπουργέ, ἐπ’ αὐτοῦ;

§150Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ἐπειδὴ ὑπεβλήθησαν καὶ ἄλλαι τροπολογίαι ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου νὰ θεωρηθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις, καὶ νὰ γίνῃ κ. Πρόεδρε, ἡ ψηφοφορία, ὁπότε νομίσητε σεῖς διὰ τὴν ἀρχήν, ἀπὸ πότε δηλαδή, θὰ ἰσχύσῃ, καὶ ἔπειτα νὰ ἔλθωμεν εἰς τὰς ἄλλας τροπολογίας τοῦ ἄρθρου 1.

§151Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ ἄρθρον πρῶτον καὶ τὸ τελευταῖον νὰ ψηφισθοῦν αὔριον.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ διακόψωμεν διὰ μίαν ὥραν καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν διὰ νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν;

§153ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ καταγγελίας τῆς σχέσεως ἐργασίας διατάξεων», ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.50′ μ.μ.)