1955.03.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 66η

Τρίτη 29 Μαρτίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζὲς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν πρὸς ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Κέντρων διακοπῶν καὶ παραθερισμοῦ ἀλλοδαπῶν ἐν Ἑλλάδι», χθὲς ἔφερα ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τὰς ὁποίας δὲν βλέπω σημειουμένας ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Χθὲς εἶπον ὅτι ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν ἄνευ συζητήσεως ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, διότι δι’ αὐτοῦ παρέχονται φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί, ἐπιτρέπεται ἡ χρησιμοποίησις ἀλλοδαπῶν ὑπαλλήλων καὶ ἡ προθεσμία ἡ ὁριζομένη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7 ἦτο μικρά. Ἤθελα νὰ γίνῃ συζήτησις, ἵνα εἴπωμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ ἀκούσωμεν τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Παρακαλῶ ὅπως, πρὸς διόρθωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, σημειωθοῦν τὰ ἀνωτέρω εἰς τὰ σημερινὰ πρακτικά.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν σχεδὸν ὁμοφώνως, μειοψηφοῦντος μόνον ὑμῶν, κ. Ζορμπᾶ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 22657) 12.3.55 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Ροδόπης μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ροδόπης κ. Σ. Γουδελῆ κατηγορουμένου ἐπὶ βαρείᾳ σωματικῇ βλάβῃ καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15336)17.3.55 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Θεσσαλονίκης μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Λεβαντῆ καὶ Π. Μόντζαλα κατηγορουμένων ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14549)12.3.55 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Φλωρίνης μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Π. Μόντζαλα κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ διὰ τοῦ Τύπου δυσφημήσει καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20845)12.3.55 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἡμαθίας κ. Δημ. Χατζηδημητρίου κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ διὰ τοῦ Τύπου δυσφημήσει κλπ. καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπονται ἅπασαι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§5Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Χανίων κ.κ. Π. Πολυχρονίδης καὶ Ε. Μπακλατζῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Χανίων διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἔλλειψιν ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ δικαστῶν καὶ ὑπαλλήλων εἰς τὰ Δικαστήρια Νομοῦ Χανίων, μὲ συνέπειαν ἀποτελμάτωσιν δικαστικῶν ὑποθέσεων καὶ ζητοῦντος τοποθέτησιν Ἐφέτου, Πρωτοδίκου, δύο Παρέδρων, Ἀντεισαγγελέως καὶ πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων Εἰρηνοδίκου καὶ Γραμματέως Εἰρηνοδικείου Κανδάνου. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν ἀξιωματικῶν κριθέντων ἀνικάνων, παθόντων ἐκ τῶν κακουχιῶν τοῦ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος καὶ μὴ ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 4506)30, ζητούντων συμπλήρωσιν τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας, ἐπὶ τῷ τέλει χορηγήσεως αὐτοῖς πολεμικῆς συντάξεως ὑφ’ ἃς προϋποθέσεις ἐχορηγήθη τοιαύτη διὰ τοῦ νόμου 362)43 καὶ εἰς τοὺς παθόντας ἐκ τῶν κακουχιῶν τῶν προηγουμένων πολέμων. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Ἀμυνταίου, ζητούντων ἴσην μεταχείρισιν αὐτῶν μὲ τοὺς συναδέλφους των Νοτίου Ἑλλάδος καὶ χορήγησιν καὶ εἰς αὐτοὺς τῶν διαφόρων ἐπιδομάτων ἐπὶ τοῦ μισθοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συνδέσμων Ὁπλαρχηγῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ΕΟΕΑ καὶ Ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Νομοῦ Ἄρτης, ζητούντων ἐξομοίωσιν θυμάτων καὶ ἀναπήρων τῆς Ἀντιστάσεως πρὸς τοὺς τοιούτους πολέμου, ἀγροτικὴν καὶ κτηνοτροφικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων ἀγωνιστῶν, ἀναγνώρισιν ὡς πολεμικῶν ἐτῶν, τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ὁμάδας Ἀντιστάσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Θ. Σταθοπούλου καὶ Π. Σταβέρη, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν σύλληψιν καὶ ἐκτόπισιν αὐτῶν εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον καὶ ζητούντων ἄμεσον ἀπόλυσιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐνοριακῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Χριστοφόρου Ἀγρινίου, ζητούσης ἐξαίρεσιν τῆς προστασίας τοῦ ἐνοικιοστασίου τῶν μισθωτῶν τῶν οἰκημάτων τῶν Ἱερῶν Ναῶν τῶν προοριζομένων διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἐφημερίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καλαβρύτων κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν 13 Συλλόγων ἐμπορικῶν ἐπαγγελματικῶν καὶ βιοτεχνικῶν τῆς πόλεως Αἰγίου καὶ κτηνοτρόφων Βοβόδης —Αἰγίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν δίωξιν καὶ ἐξαφάνισιν τῆς αἰγὸς εἰς τὴν ἐπαρχίαν Αἰγιαλείας καὶ ζητούντων πενταετῆ παράτασιν τῆς προθεσμίας ἐξοντώσεως αὐτῆς. Οἱ βουλευταὶ Λεβαδείας κ.κ. Λ. Κουτσοπέταλος καὶ Δ. Παπασπύρου καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ν. Σαμαρτζῆ, Ἀ)φῶν Μαγκλάρα, Κληρονόμων Ε. Παπαϊωάννου κλπ. ἰδιοκτητῶν ἀχρηστευθέντων ἐκκοκκιστηρίων βάμβακος Λεβαδείας, ζητούντων ἀποζημίωσιν διὰ τὰς δυνάμει ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας, ἀχρηστευθέντα ἐργοστάσιά των ἢ παροχὴν δανείου πρὸς προμήθειαν συγχρονισμένων μηχανημάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν ἀγροτῶν κατοίκων Καλαμπακίου Δράμας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀποζημίωσίν των διὰ τὰ ἐπιταχθέντα κατὰ τὴν περίοδον 1940–41 καπνά, κάρρα καὶ ζῷα καὶ ζητούντων ἀναστολὴν τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 18)1944 ἐπὶ τῷ τέλει ἀποζημιώσεως καθ’ ὃν τρόπον ἀπεζημιώθησαν καὶ οἱ μικροκαταθέται τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων. Οἱ βουλευταὶ Μεσολογγίου κ. κ. Π. Σταυρόπουλος, καὶ Χ. Εὐαγγελάτος καὶ Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτουν ἀναφορὰς ἐκτάκτων ἡμερομισθίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων Κέντρων Κοινωνικῆς Προνοίας Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Δράμας ζητούντων μονιμοποίησιν αὐτῶν, καὶ ἔνταξίν των εἰς ἀνάλογον πρὸς τὰ ἔτη δημοσίας ὑπηρεσίας των, βαθμόν. Οἱ βουλευταὶ Μεσολογγίου κ. κ. Χ. Εὐαγγελάτος καὶ Π. Σταυρόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Συνεταιρισμῶν Μπουρλέσιας, Γαβαλοῦς, Παπαδάτων, Κλεισωρευμάτων, Τριχωνίου, Σταμνῶν, Λυσιμαχίας, Ἁγίου Ἠλία, Δαφνιᾶ, Παλαιοχωρίου, Γραμματικοῦς καὶ Χρυσοβεργίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἔναρξιν ἀγορῶν καπνοῦ παρὰ τὴν γενομένην χρηματοδότησιν τοῦ καπνεμπορίου καὶ ζητούντων τὴν ἔγκαιρον καταβολὴν καπνοκαλλιεργητικῶν δανείων. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξετάσεων τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132)1946 Ν. Δ. ὑπαγομένων φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων κ.λ.π. διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως 1) εἰς τὴν Ἀγγελικὴν Κων. Μπουμπάρα καὶ 2) εἰς τὴν Τασίαν χήραν Βασιλείου Στεφανοπούλου καὶ τὰ ὀρφανὰ τέκνα αὐτοῦ Στέφανον καὶ θῆλυ ἀβάπτιστον» καὶ 2) «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 854)37 «περὶ ἐπισκευῆς τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἀνακτόρου (τέως Κυβερνείου κ.λ.π.) καὶ ρυθμίσεως τῆς στεγάσεως τῆς Κεντρικῆς Διοικήσεως τοῦ Σώματος τῶν Ἑλλήνων Προσκόπων». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τῶν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ Ἑλληνικῶν Ἐμπορικῶν Ἐπιμελητηρίων καὶ τῶν ἐν τῇ Ἡμεδαπῇ ἀλλοδαπῶν τοιούτων» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 395)1936 καὶ τοῦ ἀπὸ 28.5. 1930 Β. Δ)τος». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως τῆς φορολογίας δημοσίων θεαμάτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μόδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως 1) εἰς τὴν Ἀγγελικὴν Κων. Μπουμπάρα καὶ 2) εἰς τὴν Τασίαν χήραν Βασιλείου Στεφανοπούλου καὶ τὰ ὀρφανὰ τέκνα αὐτοῦ Στέφανον καὶ θῆλυ ἀβάπτιστον».

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Προηγουμένως, κ. συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν ἐπιστολὴν τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ Γεωργίας. Σχετίζεται μὲ τὸ ὅτι εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας ἀπουσίαζε, καὶ ὡς ἐκ τούτου, σὺν τῇ ἀπουσίᾳ καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων του, δὲν ἐγένετο ὁ ἔλεγχος τῶν ἐρωτήσεων. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, μοῦ ἀπηύθυνε μίαν ἐπιστολήν, τὴν ἰδίαν ἑσπέραν, ὅταν ἔλαβε γνῶσιν τῶν λεχθέντων ἐν Βουλῇ, ἣν σᾶς διαβάζω. «Κύριε Πρόεδρε, θεωρῶ καθῆκον μου νὰ ἀπευθύνω τὴν παροῦσαν μου πρὸς Ὑμᾶς καὶ δι’ Ὑμῶν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ...». (Θόρυβος). Ἡσυχία παρακαλῶ. «... διὰ νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ἰδίᾳ τοὺς νεωτέρους συναδέλφους, ὅτι πάντοτε ἐσεβάσθην καὶ πάντοτε μὲ θρησκευτικὴν εὐλάβειαν ἐσεβόμην, καὶ τῶν γραπτῶν καὶ τῶν ἀγράφτων νόμων τοῦ Κοινοβουλίου μας. Ἐὰν ἀπουσίασα χθὲς ἐκ τῆς Βουλῆς, τὸ ἔπραξα κατόπιν εἰδικῆς τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας μου, μετὰ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Βουλῆς, ὅστις μὲ διεβεβαίωσεν, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ συζητηθοῦν αἱ ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, καθ’ ὅσον προηγοῦντο ἄλλαι πολλαί, ἄλλων Ὑπουργείων. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, συνέβη νὰ ἀπουσιάσουν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἔπρεπε νομίζω, νὰ εἰδοποιηθῶ τηλεφωνικῶς, διὰ νὰ προσέλθω. Ἄλλωστε, γνωστὸν ἦτο εἰς τὸν κ. Γενικὸν Γραμματέα, ὅτι καὶ χθὲς εὑρισκόμην εἰς τὸ γραφεῖον μου, μέχρι τῆς 11ης νυκτερινῆς. Δὲν εἰδοποιήθην καὶ λυποῦμαι διὰ τοῦτο».

§7Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Ἀπολογία εἶναι; Ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας, ἦτο ἡ πρώτη φορὰ ποὺ δὲν ἦτο εἰς τὴν Βουλήν. Ὑπάρχουν ἄλλοι συνάδελφοι ......

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν γίνεται κρίσις, οὔτε σχόλια διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν Γεωργίας. Ἁπλῶς ἀνεκοινώθη μία ἐπιστολή του. Ἐγένετο ἕνα λάθος, τὸ ὅτι καὶ ἐγὼ δὲν ἔλαβον γνῶσιν τῆς ἐπιστολῆς του καὶ ἴσως καὶ τὸ ὅτι ἡ συνεννόησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Γεωργίας, ἐγένετο μετὰ τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως. Θὰ ἔπρεπε αὐτὸ νὰ γίνῃ μὲ ἐμέ. Ἀλλά, καὶ ἐγὼ γνωρίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας πάντοτε εἶναι προσηλωμένος εἰς τὰ Κοινοβουλευτικά του ἔργα, μετ’ ἐξαιρετικῆς ἀφοσιώσεως καὶ προσοχῆς. Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Κοινοτικοῦ καὶ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου Σολακίου, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπικειμένην ἐκποίησιν τοῦ παρ’ αὐτῶν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον δωρηθέντος ἀγροκτήματος κλπ., ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον.

§9Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Συμβούλιον μιᾶς πτωχῆς, πτωχοτάτης ἐκκλησίας τῆς Κοινότητος Σολακίου, τὸ 1938, ἐδώρησεν μίαν ἔκτασιν 20 στρεμμάτων διὰ νὰ χρησιμεύσῃ ὡς ἀγροκήπιον. Ὁ σκοπὸς τῆς δωρεᾶς αὐτῆς ἦτο νὰ γίνῃ ἕνα ἀγροκήπιον πρὸς γενικὴν ὠφέλειαν τῆς Κοινότητος καὶ τῶν κατοίκων, οἱ ὁποῖοι θὰ εἰργάζοντο καὶ θὰ ἐφύτευον ὡρισμένα δένδρα. Οὕτω θὰ ὠφελεῖτο εἰδικῶς ἡ Κοινότης ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ὁ τέως Δ. Μελιγαλᾶ. Καὶ πραγματικῶς ἔρχεται ἡ Γεωρ. Ὑπηρεσία πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ, πλὴν ὅμως λόγῳ τῆς ἀκαταλληλότητος τοῦ ἐδάφους, ἔμεινεν καὶ δὲν ἤχθη εἰς πέρας ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ δωρεά. Περιέργως ὅμως ἐνῷ ἐκινεῖτο ἡ ὅλη ὑπόθεσις διὰ νὰ ἐπιστραφῇ τὸ ἀγρόκτημα αὐτὸ εἰς τὸ πτωχὸν Ἐκκλησιαστικὸν Συμβούλιον τῆς Κοινότητος Σολακίου καὶ ἡ ὑπηρεσία τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας τῶν Καλαμῶν εἶχεν γνωματεύσει ὑπὲρ αὐτοῦ, οἱ ἐδῶ ἐκπρόσωποι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, δὲν γνωρίζω πῶς ἐσκέφθησαν καὶ προέβησαν εἰς σύνταξιν νόμου, τὸν ὁποῖον ἔφερον καὶ ἐψηφίσθη — χωρὶς βεβαίως νὰ λάβωμεν γνῶσιν — εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ μῆνα Μάϊον τοῦ 1954 καὶ διὰ τοῦ ὁποίου νόμου διατάσσεται ἡ ἐκποίησις τοῦ ἀγροῦ αὐτοῦ καὶ ἡ διάθεσις τῶν χρημάτων δι’ ἄλλον σκοπόν. Φαντασθῆτε δηλαδή, ποία ἡ ἀγανάκτησις ὅλων τῶν κατοίκων τῆς πτωχῆς αὐτῆς κοινότητος. Ἦτο τόσον μεγάλη ἡ ἀγανάκτησίς των ποὺ προεκάλεσεν τὰς διαμαρτυρίας των. Ἠναγκάσθησαν οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ ἄνθρωποι νὰ κάμουν μίαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἦλθεν εἰς Ἀθήνας. Μετέβην μαζὶ μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς κοινότητος καὶ τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Συμβούλιον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ νὰ συζητήσωμεν μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος πράγματι, μᾶς ἤκουσε μετὰ μεγάλης προσοχῆς καὶ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος. Ἀμέσως ἐκάλεσε τοὺς Διευθυντάς, τὸν κ. Λύχνον καὶ τοὺς ἄλλους καὶ ἔδωσε διαταγὴν ἐνώπιον ἐμοῦ καὶ ἐνώπιον τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος καὶ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἐκκλησιστικοῦ Συμβουλίου, νά ληφθῇ μέριμνα διὰ νὰ ἐπανορθωθῇ αὐτὸ τὸ κακόν. Καὶ ἐφ’ ὅσον κρίνεται ἀκατάλληλον τὸ ἀγροκήπιον αὐτὸ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸ πτωχὸν Ἐκκλησιαστικὸν Συμβούλιον τῆς πτωχῆς ἐκείνης κοινότητος. Δυστυχῶς ὅμως οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου, οὐδὲν ἔπραξαν περὶ αὐτοῦ. Ἠναγκάσθην νὰ μεταβῶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ ἐκεῖ ἐνῷ ἐπιδεικνύουν κατανόησιν καὶ ἀναγνωρίζεται ἡ δικαία ἀγανάκτησις τῶν πτωχῶν ἐκείνων κατοίκων τῆς μικρᾶς ἐκείνης κοινότητος, δυστυχῶς ἀκόμη δὲν ἐγένετο σχέδιον νόμου διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἀκυροῦται ὁ νόμος ἐκεῖνος καὶ δυνάμει τοῦ ὁποίου — τοῦ νέου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴ — νὰ γίνῃ ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ δωρηθέντος αὐτοῦ ἀγροῦ εἰς τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον, Ἐκκλησιαστικὸν Συμβούλιον, θὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ δι’ ἄλλον σκοπὸν κοινωφελῆ πρὸς ὄφελος ὅλων τῶν κατοίκων τῆς κοινότητος ἐκείνης. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, ὅπως τότε, μᾶς ἤκουσεν μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ μετ’ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος θὰ δώσῃ πολὺ συντόμως διαταγὴν διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς σχετικὸν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ζητῆται ἡ ἀκύρωσις τοῦ ψηφισθέντος ἐκείνου νόμου ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως τὸ ἀγροκήπιον αὐτὸ ἐπανέλθῃ εἰς τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Συμβούλιον τῆς κοινότητος Σολακίου.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κάρτσωνας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§11Ν. ΚΑΡΤΣΩΝΑΣ. Εἶναι δικαιοτάτη, κ. Πρόεδρε, ἡ ἀγανάκτησις τῶν κατοίκων διὰ τὸ περίφημον αὐτὸ ἀγρόκτημα. Νομίζω ὅτι ὁ ἁρμόδιος κ. ὑπουργὸς θὰ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ ἀποκαταστήσῃ καὶ τὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία ἐγένετο.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§13Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι βουλευταί, ἡ ἱστορία τοῦ ἀγροκτήματος, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, εἶναι αὐτή. Ὄντως, τὸ 1936, εἶχε παραχωρηθῆ ἐκ μέρους τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἁγ. Δημητρίου Σολακίου Μελιγαλᾶ τὸ ἐν λόγῳ ἀγρόκτημα διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς προτύπου ἀγροκτήματος. Τὸ ἀγρόκτημα ἔγινεν, ἀλλὰ λόγῳ τῆς ἀκαταλληλότητος τοῦ ἐδάφους ἡ περαιτέρω προσπάθεια τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας ἐσταμάτησε. Συνεπείᾳ τῶν περιορισμῶν τοῦ ἄρθρου 106 τοῦ Συντάγματος δὲν ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ἡ ἐπιστροφὴ εἰς τὸν δωρητὴν ναόν. Καὶ ἐνθυμοῦμαι, πολὺ καλὰ ὅτι ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτὸ διεξήχθη ἡ συζήτησις μετὰ τῶν κ. κ. συναδέλφων ὅταν μὲ ἐπεσκέφθησαν, καὶ εἰς τοὺς ὁποίους ὄντως ὑπεσχέθην ὅτι θὰ καταβληθῇ προσπάθεια καὶ θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ ἀγροκτήματος εἰς τὸν δωρητὴν ναὸν ἀντὶ νὰ διατεθῇ δι’ ἄλλον παρεμφερῆ σκοπόν. Τὴν ὑπόσχεσιν αὐτὴν τηρῶ. Ἀπόδειξις ὅτι δὲν ἐξεποιήθη ὅπως εἶχεν ἀποφασίσει ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου. Καί, ἀπόδειξις δευτέρα ὅτι εἰς σχετικὸν ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπήντησεν ὅτι: Ἐφ’ ὅσον θὰ καλυφθῇ ἡ ὑπόθεσις νομοθετικῶς δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἐπιστραφῇ τὸ ἀγρόκτημα εἰς τὸν δωρητὴν ναὸν τοῦ Ἁγίου Δημητρίου. Εἰς τὸ στάδιον αὐτὸ εὑρίσκεται ἡ ὑπόθεσις καὶ παρακαλῶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ εἶναι βέβαιοι ὅτι θὰ ἀποδοθῇ τὸ κτῆμα εἰς τὸν ἱερὸν ναόν.

§14Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ ἐπιληφθῆτε τῆς ὑποθέσεως πρὸς ταχὺν τερματισμὸν τοῦ ζητήματος.

§15Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Γραπτῶς ἀπήντησα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι εἶναι πρόθυμον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ συμφωνήσῃ εἰς τὴν τακτοποίησίν του.

§16Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 106 τοῦ Συντάγματος τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου. Πλὴν ὅμως δὲν κωλύει τὴν διὰ νόμου ἐπαναφορὰν τοῦ κτήματος εἰς τὸν δωρητὴν ναὸν ἐφ’ ὅσον ὁ δωρητὴς δὲν πρόκειται νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ δι’ ἄλλον σκοπόν. Δηλαδὴ ἡ κοινότης νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ πρὸς γενικὴν ὠφέλειαν τῆς κοινότητος καὶ τῶν κατοίκων καὶ τῆς Ἐκκλησίας ἀκόμη. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει, κ. ὑπουργέ, περιορισμὸς τοῦ ἄρθρου 106 τοῦ Συντάγματος.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Ἀγροτικοῦ Συλλόγου Σοφάδων καὶ περιφερείας, ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν ἐπαρκῶν καλλιεργητικῶν δανείων εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους ἀγρότας τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς, ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§18Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Συνιστῶ, κ. ὑπουργέ, τὴν ἀναφορὰν τοῦ ἀγροτικοῦ συλλόγου Σοφάδων, τοῦ ὁποίου τὰ μέλη κατὰ 100% εἶναι σεισμόπληκτοι, εἶναι καὶ εὑρίσκονται πράγματι εἰς τραγικὴν κατάστασιν καὶ λόγῳ τῶν καταστροφῶν ἐκ τῶν σεισμῶν, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς περυσινῆς ἀφορίας. Ἀνέμενον καὶ εἶχον σχετικὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι θὰ ἐτύγχανον ἰδιαιτέρας μερίμνης ἔστω ἀπὸ ἀπόψεως χορηγήσεως καλλιεργητικῶν δανείων. Ἀτυχῶς ἐτέθησαν εἰς ἴσην μοῖραν μὲ τοὺς λοιποὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέστησαν τὰς καταστροφὰς αὐτάς, καὶ ἔλαβον καλλιεργητικὸν δάνειον 20 δρχ. κατὰ στρέμμα μόνον. Περαιτέρω ἡ σκληρότης τῆς μεταχειρίσεως ἔφθασεν μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε καὶ ἐκεῖνοι ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῶν καταστροφῶν καὶ τῆς ἀφορίας δὲν ἐξώφλησαν τὰ καλλιεργητικὰ των δάνεια τοῦ 1953 νὰ μὴ τύχουν διευκολύνσεως. Δὲν εἶναι ἀργά, κ. ὑπουργέ, καὶ τώρα ἀκόμη νὰ ἐκδηλώσετε τὴν μέριμνάν σας διὰ τὴν ἀτυχῆ αὐτὴν κατηγορίαν τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν. Διότι εἶναι ἀπολύτως ἐξηκριβωμένον, ὅτι κατὰ μέγιστον ποσοστόν, στεροῦνται τοῦ ἐπιουσίου. Μία ἀπόφασίς σας, θὰ τοὺς ἐξαγάγῃ ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον. Ἰδού, διατί, παρὰ τὴν καθυστέρησιν, ἡ ἀναφορὰ ἔχει ἀξίαν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπιμένω νὰ τὴν ἐξετάσητε ἐν πνεύματι εὐμενείας καὶ κατανοήσεως, πρὸς μίαν ἀτυχῆ κατηγορίαν ἀγροτῶν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βασαρδάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§20Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ κωμόπολις Σοφάδων, καθὼς καὶ ἡ περιφέρειά της, ὑπέστησαν τὰς μεγαλυτέρας καταστροφάς, ἀπὸ τοὺς σεισμούς, τῆς 30 Ἀπριλίου 1954. Οἱ κάτοικοί των δέ, σεισμόπληκτοι ἀγρόται, διὰ νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας των, ἠναγκάσθησαν νὰ πωλήσουν ἀκόμη καὶ τὰ ζῶα των διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς στεγαστικάς των ἀνάγκας, δεδομένου, ὅτι ἡ ἐνίσχυσις, τῆς ὁποίας ἔτυχον ἀπὸ τὸ Κράτος, ἦτο μόλις 15.000 δραχ., παρ’ ὅλας τὰς ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ἐν ὄψει τῶν ἐαρινῶν καλλιεργειῶν, νομίζομεν, ὅτι ἡ ἐνίσχυσίς των θὰ εἶναι μεγαλυτέρα. Νομίζω, πέραν τούτου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, πρέπει νὰ στέρξῃ τοὺς ἀτυχεῖς αὐτοὺς καλλιεργητὰς καὶ διὰ μακροπροθέσμων δανείων, ἵνα δυνηθοῦν καὶ ἀντικαταστήσουν τὰ γεωργικά των ἐφόδια, ἐργαλεῖα καὶ ζῶα, τὰ ὁποῖα ἀπώλεσαν. Συνιστῶ, λοιπόν, καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν καὶ ζητῶ, ὅπως ἡ ἐνίσχυσις εἰς τοὺς πληγέντας ἀγρότας, εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὰς περιστάσεις, τὰς ὁποίας διέρχονται.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§22Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὰ ψηφισθέντα ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ποσά, διὰ τὴν χορήγησιν δανείων ἐπὶ προμηθείᾳ δημητριακῶν, δὲν ἐπιτρέπουν, δυστυχῶς, νὰ καλυφθοῦν αἱ προβαλλόμεναι ἀνάγκαι διότι γενικὸν ὑπῆρξε τὸ αἴτημα διὰ τὴν αὔξησιν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων. Πέραν, ὅμως, τούτου, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, γνωρίζουν ὅτι εἰς τὸ σύνολόν των, πάμπολλαι εἶναι αἱ ἀνάγκαι εἰς σπόρον, ὁ ὁποῖος ἦτο ἐφέτος, ἐξαιρετικῶς ἀπαραίτητος καὶ θὰ ἀναγνωρίσουν οἱ πάντες, ὅτι πρώτιστον χρέος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ κάλυψις τῶν ἀναγκῶν εἰς σπόρους, ὅπως καὶ ἐγένετο. Ἀλλά, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, προέβησαν καὶ εἰς ἄλλας παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας θέλω νὰ διευκρινίσω. Βάσει παγίων διατάξεων, κ.κ. συνάδελφοι, αἱ ὁποῖαι διέπουν τὸν Κανονισμὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὡς καὶ ρητῶν ἐντολῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἐκεῖνοι ἐκ τῶν χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι συνεπείᾳ ἀνωτέρας βίας δὲν ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, δὲν ἐξηρέθησαν τῆς δανειοδοτήσεως. Ἐὰν εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Σοφάδων ἐσημειώθη τὶ τὸ παράδοξον, ὑπόσχομαι, ἐντὸς τῆς αὔριον νὰ τὴν ἐξετάσω καὶ νὰ τὴν θεραπεύσω. Κατὰ τὰ ἄλλα λαμβάνω ὑπὸ σημείωσιν τὰς αἰτήσεις τῶν κ.κ. συναδέλφων, περὶ τῶν ἐαρινῶν καλλιεργειῶν, καὶ δηλῶ, ὅτι θὰ προσπαθήσω νὰ τὴν θεραπεύσω διότι καὶ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἐξ αὐτῶν, ἐν πολλοῖς ἐξαρτᾶται ἡ αὔξησις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων Καπνοπαραγωγῶν Παγγαίου κλπ., περὶ χορηγήσεως πλασματικῶν δανείων κλπ. διαγράφεται ὡς δοθείσης ἐγγράφως ἱκανοποιητικῆς ἀπαντήσεως. Ἐπίσης ἡ ἀναφορὰ τοῦ Ἡλία Ζάγκλη, διαγράφεται, δοθέντος, ὅτι κατὰ δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἐπαρκῶς ἐτακτοποιήθησαν οἰκονομικῶς ἅπαντες οἱ τεχνικοὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§24Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι καὶ ἄλλη συναφὴς κατωτέρω, ἡ ὁποία νὰ ἐκφωνηθῇ καὶ νὰ συσχετισθῇ μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Εἶναι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 61.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 61 εἶναι οἱ κ.κ. Σταμούλης καὶ Σαμαρᾶς. Ὁ κ. Π. Σταμούλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μέ τὴν καταπολέμησιν τοῦ πυρηνοτρύτου.

§26Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κατ’ ἐπανάληψιν, κύριε Πρόεδρε, ἔχει γίνει συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς καταπολεμήσεως τοῦ πυρηνοτρύτου καὶ τοῦ δάκου, τόσον εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὅσον καὶ εἰς τὰς κατ’ ἰδίαν συζητήσεις καὶ συσκέψεις τῶν βουλευτῶν τῶν καταγομένων ἀπὸ περιφερείας, τῶν ὁποίων κύριον προϊόν εἶναι ἡ ἐλαία. Τελευταίως δέ, ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἐγένετο, μακροτάτη συζήτησις διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν δύο τούτων ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας, πυρηνοτρύτου καὶ δάκου, αἱ ὁποῖαι καταστρέφουν πολλάκις τελείως τὰς ἐλαιοεσοδείας. Αἱ τοπικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας κατ’ ἐπανάληψιν ἐπειραματίσθησαν μὲ διάφορα φυτοφάρμακα, τόσον διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ πυρηνοτρύτου, ὅσον καὶ τοῦ δάκου. Δυστυχῶς, ἐφθάσαμεν, εἰς τὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναμένομεν μίαν καλὴν ἐσοδείαν εἰς ὅλας τὰς περιφερείας τῆς χώρας καὶ ἀκόμη δὲν μᾶς εἶναι γνωστὸν ποίαν ὁδὸν θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ γεωργικὴ ὑπηρεσία διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν δύο αὐτῶν ἀσθενειῶν. Διότι, ἐὰν ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου δὲν ἀποφασισθῇ ὁ τρόπος τῆς καταπολεμήσεως, δὲν θὰ ὑπάρχῃ ὁ χρόνος νὰ ἑτοιμασθοῦν αἱ ὑπηρεσίαι καὶ νὰ ἐφαρμόσουν τὴν μέθοδον ἐκείνην, τὴν ὁποίαν προέκρινε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Διὰ τοῦτο, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν προεργασίαν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ σχετικοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος θὰ ἐφαρμοσθῇ διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν δύο τούτων νόσων τῆς ἐλαίας, αἱ ὁποῖαι ἐπιφέρουν καταστροφήν, τόσον εἰς τὴν Ἐθνικὴν παραγωγήν, ὅσον καὶ εἰς τὴν σιτοπαραγωγήν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σαμαρᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§28Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Μετὰ τὴν διεξοδικὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, κατὰ τὴν σύσκεψιν, τὴν ὁποίαν συνεκάλεσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, τῶν βουλευτῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, παραιτοῦμαι τῆς περαιτέρω συζητήσεως, ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, εἶναι νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν προεργασίαν, τὴν ὁποίαν κάμνουν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι, ὥστε, τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ ἐγκαίρως καὶ νὰ ληφθοῦν τὰ προσήκοντα μέτρα διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι, μεγάλας καταστροφὰς ἐπιφέρουν εἰς τὴν ἐσοδείαν τῶν ἐλαιῶν.

§29Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ ὑποβάλλω μίαν παράκλησιν;

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Πετρίδη. Παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ σαφὴς καὶ κατηγορηματική. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§31Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Οἱ κύριοι συνάδελφοι, τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν καλῶς γνωρίζουν τὰς ἐν προκειμένῳ ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Καὶ εἰς συσκέψεις πρὸ μηνῶν, οἱ ἴδιοι παρίσταντο καὶ οἱ ἴδιοι εἶναι ἐν γνώσει τῶν ἀντιλήψεων, ἀλλὰ καὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας σκέπτεται νὰ λάβῃ ἐγκαίρως. Ὁ νόμος εἶναι ἤδη ἕτοιμος καὶ ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ μικρὰ ἀναβολή, ἡ ὁποία ἐπῆλθε κατόπιν τῶν συζητήσεων καὶ τῶν συσκέψεών μας, ὀφείλεται εἰς ἕνα γεγονός, εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ μερίμνῃ τοῦ Φ.Α.Ο. εἴχομεν ἐπιτύχει νὰ ἔλθῃ ἕνας εἰδικὸς ἐπιστήμων, ὁ κ. Σακαντάνι ἀπὸ τὸ Μαρόκον, ὁ ὁποῖος καὶ συνεπλήρωσεν ἤδη αὐτὴν τὴν στιγμήν, τὴν περιοδείαν του καθ’ ἅπασαν τὴν Ἑλλάδα, ἐπισκεφθεὶς τὰς πλέον ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας. Ἐπηκολούθησε τὸ περασμένο Σάββατον σύσκεψις μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὑπὸ τὴν ἰδικήν μου προεδρίαν καὶ πιστεύω, ὅτι καὶ ἡ πεῖρα, τὴν ὁποίαν προσεκόμισεν ὁ κ. Σακαντάνι, ὅπως καὶ τὰ πειράματα, τὰ ὁποῖα ἐξειλίχθησαν κατὰ τρόπον μᾶλλον εὐνοϊκὸν ὡς πρὸς τὴν καταπολέμησιν τοῦ πυρηνοτρύτου, θὰ ἐπιτρέψουν νὰ πάρωμεν ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν λέγω, ὅτι θὰ εἶναι σωστικαί, ἀλλά, πάντως, θὰ ἀναπαύσουν τὴν συνείδησίν μας, ὅτι ἐγκαίρως ἐπράξαμεν τὸ καθῆκον μας, διὰ νὰ σώσωμεν τὴν ἐλαιοπαραγωγήν μας. Ἐντὸς ἐλαχίστου θὰ ἔλθῃ ὁ νόμος αὐτός, ἐνώπιον τοῦ Σώματος, καὶ θὰ τὸν προσκομίσω μάλιστα ταχύτερα ἀπὸ μίαν ἄλλην σύσκεψιν ἐπὶ διεθνοῦς ἐπιπέδου, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἡ ὁποία γίνεται ἐπίσης τῇ πρωτοβουλίᾳ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὸ ὁποῖον εἶχε τὴν εὐχάριστον ἱκανοποίησιν νὰ ἴδῃ τὸν ΦΑΟ, ἀποδεχόμενον τὴν παράκλησίν του, ὅπως εἰς τὰς Ἀθήνας συνέλθῃ τὸ Συνέδριον καὶ ὄχι εἰς Φλωρεντίαν.

§32Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος ἔμεινεν ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ παρακολουθεῖ τὸ θέμα, ὥστε κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, τὴν ὁποίαν διανύομεν καὶ προβλέπομεν μίαν καλὴν ἐσοδείαν, νὰ ἐπιτύχουν τόσον αἱ μέθοδοι, ὅσον καὶ τὰ φάρμακα, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν νόσων τούτων. Θὰ εἶναι εὐγνώμων ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ἐάν, ἐφαρμοζόμενα τὰ μέτρα ταῦτα, φέρουν τὸ ἀναμενόμενον ἀποτέλεσμα καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ συνδέσῃ τὴν ὑπουργίαν του καὶ τὴν προσωπικότητά του μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τόσα χρόνια βασανίζει καὶ τὸν τόπον καὶ τὸν παραγωγόν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ζησόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Κοινότητος Σερβίων σχετικῶς μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πυροπαθῶν.

§34Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Συμβαίνει, κ. ὑπουργέ, νὰ γνωρίζετε ὅτι ἡ πόλις τῶν Σερβίων τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας εἶναι ἡ πρώτη εἰς τὴν ἱεραρχίαν τῶν καταστροφῶν τῆς κατοχῆς, διότι παρουσιάζει τὸ μοναδικὸν φαινόμενον πλήρους πυροπαθείας 100%. Ἤδη οἱ πυροπαθεῖς ἀνακατασκευάζουν τὰς οἰκίας των. Δι’ ἐφέτος τὸ αἴτημά των συνίσταται εἰς τοῦτο. Τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὅπως ἔγινεν εἰς τὸ πρόσφατον παρελθόν, νὰ χορηγήσῃ τὴν δυνατότητα τῆς ἀτελοῦς ξυλεύσεως εἰς τοὺς πυροπαθεῖς κατοίκους τῶν Σερβίων, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ συμπληρώσουν τὰς ἡμιτελεῖς οἰκίας των. Ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου σας καὶ ἡ ἐπιχώριος δασικὴ ἀρχὴ κατέχουν τὸ θέμα ὥστε δὲν ἀπομένει παρὰ ἡ ἰδική σας ἐντολή, πρὸς ἐπανάληψιν τοῦ περυσινοῦ συστήματος ὥστε νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα αὐτὸ καὶ ὁλοκληρωθῇ, ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§35Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Τὰ αἰτήματα τῆς κοινότητος Σερβίων, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι εἶναι δίκαια καὶ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Θὰ ἤθελα, ὅμως, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς, νὰ ὑπενθυμίσουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι οἱ πυροπαθεῖς γενικῶς ἀντελήφθησαν, ὅτι παρὰ τὰ προγράμματα ἀποκαταστάσεως αὐτῶν, μέχρι τοῦδε ἴσχυσε δι’ αὐτοὺς τὸ ὅτι «ὅσοι ἐπρόλαβαν τὸν Κύριον εἶδον». Ἐφιστῶ ἐν προκειμένῳ, τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ὑπολοίπων πυροπαθῶν.

§36Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Πράγματι, τὰ Σέρβια, συγκαταλέγονται μεταξὺ τῶν περιφερειῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν ὁλοκληρωτικὴν καταστροφὴν καὶ εὐχαριστῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους διότι περιώρισαν τὸ θέμα εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἐκείνην, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ ἀσκήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, διότι τὸ στεγαστικὸν θέμα, ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἶναι ἕτοιμον νὰ πράξῃ ἐν προκειμένῳ τὸ καθῆκον του. Κάθε ἐκδήλωσις ἡ ὁποία δύναται νὰ παρασχεθῇ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου μου καὶ καθ’ ὑπέρβασιν, ἔστω τῶν κειμένων νόμων, ἐφ’ ὅσον θὰ ζητηθῇ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, θὰ παρασχεθῇ, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν οἱ ἀτυχεῖς Σερβιῶται τὰς ἀμέσους ἀνάγκας των.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γ. Ἀργυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§38Γ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ διμήνου, 15 συνάδελφοι ἐζήτησαν τὴν πρόταξιν δύο ἐπερωτήσεών μου. Ἐν τῷ μεταξὺ ἠσθένησα καὶ ἀνεβλήθη ἡ πρόταξις. Ἡ πρώτη ἔχει σκοπὸν νὰ προλάβῃ ἓν ἀδίκημα δι’ ἕνα πλοιοκτήτην. Ἡ δευτέρα εἶναι ὑψίστης σημασίας καὶ θὰ πεισθῇ περὶ τούτου ἡ Βουλή, ὅταν ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησιν ταύτην, διότι πρόκειται περὶ τῆς ἀμύνης τῆς χώρας. Θὰ παρακαλέσω συνεπῶς, τὴν Βουλήν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 51 τοῦ Κανονισμοῦ νὰ δεχθῇ τὴν πρόταξιν τῶν ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεών μου, αἱ ὁποῖαι εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, φέρουν τοὺς ἀριθμοὺς 27 καὶ 28.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πράγματι, κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, αἴτησις περὶ προτάξεως τῶν ἐπερωτήσεων, τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Ἀργυρόπουλος. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ λάβωμεν ἐπὶ τῆς αἰτήσεως ταύτης ἀπόφασιν καὶ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀποφασισθῇ ἡ πρόταξις τούτων, θὰ τὰς συζητήσωμεν μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως περὶ παροχῆς ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, ἥτις συνεχίζεται. Παρακαλῶ οἱ δεχόμενοι τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων τοῦ κ. Ἀργυροπούλου νὰ ἐγερθῶσιν. Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν πρόταξιν. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως τῆς σχετικῆς μὲ τὰς χορηγηθείσας ἀδείας κυκλοφορίας αὐτοκινήτων ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ὡς ἐπερωτῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§41Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Λίαν ἐπίκαιρος εἶναι ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως, διότι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀποδίδει τὴν θεωρητικὴν θέσιν τοῦ ζητήματος, ἐνῷ ἡ ἐπερώτησις τὴν πρακτικὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀποκεντρώσεως. Διότι πράγματι, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, βλέπομεν μίαν τελείαν διάστασιν πολιτικῆς ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Κυβερνήσεως. Ἄλλην πολιτικὴν ἠκολούθησεν ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῶν ἀδειῶν τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, καὶ ἠκολούθησε τοῦτο τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλουν οἱ νόμοι, καὶ ἄλλην πολιτικὴν τελείως ἀντίθετον ἠκολούθησεν ὁ Γενικὸς Διοικητὴς Βορ. Ἑλλάδος. Ποία ὑπῆρξεν ἡ ὀρθὴ ἐν προκειμένῳ πολιτική, δὲν θὰ συζητήσωμεν, ἀλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὀφείλομεν νὰ ἐπισημάνωμεν τὴν διάστασιν, ἡ ὁποία παρατηρεῖται ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ, μεταξὺ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Γεν. Διοικητοῦ Β. Ἑλλάδος. Τοῦτο πρέπει νὰ μᾶς κάμῃ σκεπτικούς, διότι ἐὰν ἕνας δυναμικὸς ὑπουργός, ἠκολούθησεν ἰδικήν του πολιτικήν, ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, μὴ λαβὼν ὑπ’ ὄψιν του τὴν γενικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, τί θὰ γίνῃ αὔριον μὲ τοὺς 49 κομματικοὺς Νομάρχας, ἐὰν ἕκαστος ἐφαρμόζῃ ἰδίαν πολιτικὴν ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων; Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἔχωμεν πολυαρχίαν καὶ σύγχυσιν. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, πρὸ τῆς τελικῆς διατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως, ὥστε νὰ λάβῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτρέψουν τὴν δημιουργίαν ἀναλόγου καταστάσεως, ἀλλὰ συγχρόνως θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς κοινῆς γνώμης, ἐπὶ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀναπτύξωμεν τὸ πνεῦμα τῆς Διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως ὡς πράγματι συμφέρει εἰς τὸ Κράτος καὶ τὸν λαόν, καὶ ὄχι ὅπως τὸ αἰσθάνεται ὁ ἕνας ἢ ὁ ἄλλος ὑπουργός. Ταῦτα ἐν προοιμίῳ. Καὶ εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὅλου θέματος. Πράγματι, ἡ ὑπόθεσις αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, προδίδει, ὅτι δὲν ὑπῆρξε συνοχὴ εἰς τὴν ἔκφρασιν τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ συγχρόνως παρουσίασε καὶ τὸ Κράτος ἡμῶν, ὡς ἕνα Κράτος ἀνοργάνωτον, ὡς ἕνα Κράτος ἀνερμάτιστον, ὡς ἕνα Κράτος ἀλλοπρόσαλλον. Διότι τί συνέβη. Οἱ μὴ κατοικοῦντες εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἐρχόμενοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν δὲν ἐλάμβανον ἀδείας κυκλοφορίας. Οἱ κατοικοῦντες εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἐλάμβανον ἀδείας κυκλοφορίας, ἀλλὰ συγχρόνως ὁ ΟΔΙΣΥ, ὁ ὁποῖος εἶναι ὀργανισμὸς ὑπαγόμενος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Στρατοῦ, θὰ εἶναι καὶ αὐτὸς ὀργανισμὸς ὑπαγόμενος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔκαμαν διακήρυξιν καὶ εἶπον, ὅτι πωλοῦν αὐτοκίνητα. Τὰ αὐτοκίνητα αὐτά, πωλούμενα θὰ ἐκυκλοφόρουν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Οἱ νόμοι δὲν ὁρίζουν τοὺς ὅρους καὶ τοὺς περιορισμοὺς τῆς κυκλοφορίας αὐτῶν. Καὶ διερωτᾶται κανείς, πῶς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐπέτρεψαν εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς αὐτούς, νὰ πωλοῦν τὰ αὐτοκίνητα προτοῦ ξεκαθαρίσουν μὲ ποίους ὅρους, μὲ ποίαν ἄδειαν μὲ ποῖον τύπον καὶ μὲ ποίας προϋποθέσεις θὰ ἐπωλοῦντο. Διότι ἐδῶ παρουσιάζεται τὸ Κράτος πλέον, ὡς ἐμπαῖζον τοὺς πολίτας του, ὡς παρασῦρον τοὺς πολίτας του εἰς παγίδας, ὡς ἐπιθυμοῦν νὰ ρευστοποιήσῃ καὶ νὰ ἐκποιήσῃ τὰ ὑπάρχοντά του καὶ ἀδιαφορεῖ διὰ τὴν περαιτέρω τύχην αὐτῶν. Νὰ διατὶ εἶπον ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ τῶν αὐτοκινήτων παρουσιάζει τὸ Κράτος μας ἐν τῷ συνόλῳ του ἀλλοπρόσαλλον καὶ ἀνερμάτιστον. Διότι ἔπρεπε καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀκόμη νὰ παρέμβῃ, νὰ ἐρωτήσῃ τὸν Ο.ΔΙ.Σ.Υ. ὑπὸ ποίους ὅρους θὰ ἐπώλει τὰ αὐτοκίνητα καὶ θὰ τοῦ ἔλεγεν ὑπὸ αὐτοὺς τοὺς ὅρους, θὰ τὰ δώσῃς δι’ ἰδιωτικὴν χρῆσιν ἢ διὰ δημοσίαν χρῆσιν, ἀφοῦ σοῦ ἐπιστρέφουν τὴν ἄδειαν καὶ ἐσὺ θὰ κάμῃς τὴν ταξινόμησιν. Τὸ ἴδιον καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὤφειλε νὰ κάμῃ διὰ τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Στρατοῦ. Καὶ παρεσύρομεν μὲ τὴν εὐκολίαν τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ κ. ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος νὰ ἐκδίδῃ τὰς ἀδείας αὐτὰς παρεσύρομεν πολίτας βιοπαλαιστὰς καὶ ἄλλους ἐπιχειρηματίας νὰ πωλοῦν αὐτὰ τὰ αὐτοκίνητα καὶ νὰ νομίζουν ὅτι νομίμως τὰ ἐπῆραν ἀφοῦ συνηλλάγησαν μὲ κρατικὰς ὑπηρεσίας. Καὶ ἐρχόμεθα σήμερον καὶ τοὺς λέγομεν, κύριοι σας τὰ κλείωμεν καὶ δὲν σᾶς δίδομεν ἄδειαν. Καὶ βογγοῦν οἱ ἄνθρωποι εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Παρουσιάζεται λοιπόν, ὅτι ἐκτίθεται τὸ Κράτος μας μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς ἐνεργείας, καὶ ἐκτίθεται ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐκδικεῖται, κύριοι συνάδελφοι, ἕνα θεσμόν, τὸν ὁποῖον περιεφρόνησεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, τὸν θεσμὸν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις εἰς τὴν δύναμιν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ ἐστηρίζοντο καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον συνήρχετο τακτικὰ κάθε ἑβδομάδα. Κυβερνήσεις πολλαὶ εἶχον ὁρίσει τακτὰς ἡμέρας κάθε δεκαήμερον διὰ τὴν συνεδρίασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὸ ὁποῖον συνήρχετο καὶ ἐλάμβανεν ἀποφάσεις ἐπὶ τῆς γενικῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἐδίδετο δὲ ἡ εὐκαιρία ἐκεῖ νὰ συνευρίσκωνται ἐπὶ τὸ αὐτὸ οἱ ὑπουργοὶ καὶ νὰ ἀνταλλάσσουν σκέψεις, νὰ συζητοῦν τὰ θέματα τὰ διάφορα καὶ νὰ χαράσσεται ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ καὶ νὰ προλαμβάνωνται ἀνωμαλίαι, ὡς ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Δυστυχῶς ὅμως, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἠχρήστευσε τὸν θεσμὸν αὐτὸν καὶ τὸν ἀντικατέστησε διὰ τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου, εἰς τὸ ὁποῖον μετέχουν οἱ ἐπιτελεῖς τῆς Κυβερνήσεως, τὸ δὲ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον σπανιώτατα συνέρχεται διὰ νὰ κάμῃ μερικὰς τυπικὰς πράξεις, τὰς ὁποίας προβλέπουν νόμοι, νὰ ἐγκρίνῃ φέρ’ εἰπεῖν τὰς ἀπαλλοτριώσεις κλπ. καὶ δὲν συνέρχεται διὰ νὰ χαράξῃ Κυβερνητικὴν πολιτικήν. Διότι ἐὰν συνήρχετο θὰ ἤρχετο ὁ ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος θὰ ἔβλεπε τὸν συνάδελφόν του ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, θὰ ἔβλεπε τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Ἀμύνης, θὰ ἔβλεπε τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ θὰ ἤρχετο τὸ θέμα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, καὶ ἐὰν ἦτο πράγματι ὀρθὴ ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε, διακόπτων κάποιον ρήτορα κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὁ κ. τέως ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι ἠναγκάσθη νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀθρόαν ἔκδοσιν τῶν ἀδειῶν, διότι αὐτὸ ἀπήτουν αἱ συγκοινωνιακαὶ ἀνάγκαι τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἐὰν λέγω, πράγματι εἶναι ἀληθὴς ἡ πληροφορία αὐτή, δὲν εἶχε καμμίαν ἀνάγκην, ὁ κ. τέως ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, νὰ ἐπωμισθῇ τὸ βάρος τῶν παρανόμων αὐτῶν ἀδειῶν, ἀλλὰ θὰ ἐξέδιδε μίαν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, θὰ ἐστηρίζετο εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ θὰ ἔθετε καὶ περιορισμοὺς εἰς τὸν ἑαυτόν του καὶ θὰ κατέτασσε τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐλάμβανον τὰς ἀδείας αὐτὰς καὶ θὰ ἦτο ἐν τάξει. Ὁ θεσμὸς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁ τόσον χρήσιμος εἰς ὅλας τὰς δημοκρατικὰς χώρας, ὁ ὁποῖος τόσον πολὺ ἐβοήθησε τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις, ἠχρηστεύθη ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι ἐὰν ἐλειτούργει ὁ θεσμὸς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐὰν οἱ κ. ὑπουργοὶ εὑρίσκοντο τακτικά, κάθε ἑβδομάδα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, παρόμοιαι ἐνέργειαι θὰ ἐπρολαμβάνοντο καὶ δὲν θὰ ἐδημιουργοῦντο ἀνωμαλίαι. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι αἱ ἄδειαι, αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν εἰς τοὺς αὐτοκινητιστὰς τῆς Βορείου Ἑλλάδος εἶναι παράνομοι. Οἱ νόμοι τὸ ἀπαγορεύουν καὶ θέτουν ὡρισμένους περιορισμούς. Ὁ ὑπουργὸς δὲ τῶν Μεταφορῶν τοῦ 1947, δι’ ἀποφάσεώς του αὐτοπεριωρίσθη καὶ εἶπεν, ὅτι εἰδικῶς διὰ τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως θὰ ἐκδίδω ἀδείας περιωρισμένου ἀριθμοῦ, εἰς αὐτὴν καὶ εἰς αὐτὴν τὴν κατηγορίαν. Αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. τέως ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος ἠμφισβήτησεν, ὅτι δὲν ἔχει ἰσχὺν νόμου, ἐν τούτοις ὅμως τὴν ἐσεβάσθη τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ διὰ τριῶν ἀποφάσεών του τὴν ἐπεκαλέσθη διὰ νὰ ἀπορρίψῃ αἰτήσεις πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι διεμαρτυρήθησαν ἐναντίον τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν, διότι δὲν τοὺς ἔδωσεν ἄδειαν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων.

§42Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι ἀπόφασις ἑνὸς ὑπουργοῦ, μὴ δημοσιευθεῖσα κἂν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, δύναται νὰ ἔχῃ ἰσχὺν καὶ μάλιστα ἰσχὺν νόμου; Τὸ ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας τὴν ἐσεβάσθη ἢ μᾶλλον τὴν ἐπεκαλέσθη ἀπορρίψαν αἴτησιν ἀτόμου παραπονουμένου, διότι δὲν τοῦ ἐχορηγήθη ἄδεια, αὐτὸ δὲν νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς νομιμότητος τῆς ἀποφάσεως ταύτης, ἥτις θεωρεῖται ἀνύπαρκτος, ἀφοῦ δὲν ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, δὲν εἰσῆλθεν εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς νομιμότητος τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως, διότι εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, εἶναι βέβαιον, ὅτι θ’ ἀπεφαίνετο ὑπὲρ τῆς νομικῆς της ἀνυπαρξίας. Δὲν νομίζω, ὅτι δύνασθε ν’ ἀμφισβητήσητε τοῦτο;

§43Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἐπεκαλέσθην καὶ μὲ διακόψατε τὴν στιγμὴν ποὺ θὰ τὴν ἀνεγίγνωσκον. Ἰδού, κ. ὑπουργὲ τὶ λέγει τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2164)1950 ἀπόφασίν του. «Ἐπειδὴ ὁ ὑπουργὸς μεταφορῶν ἐδέσμευσεν ἑαυτὸν ἐν τῇ ἐνασκήσει τοῦ δικαιώματος χορηγήσεως ἀδειῶν κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτοκινήτων, καθορίσας διὰ Κανονιστικῶν διατάξεων τὰς γενικὰς κατηγορίας χορηγήσεως τοιούτων ἀδειῶν, δὲν ἠδύνατο νομίμως, παραβαίνων τοὺς παρ’ αὐτοῦ τεθέντας περιορισμοὺς ἄνευ ἀνακλήσεως ἢ τροποποιήσεως αὐτῶν, νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν χορήγησιν ἀτομικῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτοκινήτων κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἄνω περιορισμῶν». Δηλαδὴ ἐν προκειμένῳ ὁ ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν αὐτοπεριωρίσθη ἀπὸ τοῦ 1947 καὶ τὸν περιορισμὸν αὐτὸν τὸν ἐσεβάσθησαν ἅπαντες οἱ μέχρι σήμερον ὑπουργοὶ Συγκοινωνιῶν.

§44Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δημιουργεῖται πράγματι ἡ ἀπορία ἐκ πρώτης ὄψεως, πῶς εἶναι δυνατόν, μία ἀπόφασις ὑπουργοῦ, νὰ εἶναι ἐπικρατεστέρα νόμου. Καὶ εἶναι εὔλογος ἡ ἀπορία ὅταν τὸ ζήτημα τίθεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ τοῦ ἐγγύς νομικοῦ θέματος. Ἕνας ὑπουργός, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκδώσῃ γενικὴν Κανονιστικὴν ἀπόφασιν διὰ τὴν ἄσκησιν διακριτικῆς ἐξουσίας, ἐπὶ θέματος π.χ. χορηγήσεως ἀδειῶν. Μετὰ τὴν ὕπαρξιν τῆς γενικῆς αὐτῆς Κανονιστικῆς διατάξεως, πᾶσα μεμονωμένη, προσωπικὴ χορήγησις ἀδειῶν, ὑπόκειται εἰς τὸν αὐτὸν κανόνα. Ἐὰν ἢ ὁ ἴδιος ὑπουργός, ἢ ἄλλος, θέλῃ νὰ δώσῃ κατὰ διάφορον τρόπον ἀδείας αὐτοκινήτων, πρῶτον θὰ ἄρῃ τὴν γενικὴν Κανονιστικὴν διάταξιν, θὰ ὁρίσῃ νέαν, ἢ δὲν θὰ ὁρίσῃ καμμίαν καὶ θὰ ἀσκήσῃ τὸ διακριτικόν του δικαίωμα. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, ἐξακολουθεῖ ἰσχύουσα, ἡ γενικὴ Κανονιστικὴ διάταξις, διάφορος τρόπος ἀσκήσεως τῆς διακριτικῆς ἐξουσίας, εἶναι παράνομος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας.

§45Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουρ. Ἐργασίας). Ἤθελα νὰ τονίσω, πρῶτον, ὅτι μία ἀπόφασις μὴ δημοσιευθεῖσα εἰς τὴν ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἠμπορῇ νὰ ἔχῃ τοιαύτην ἰσχύν, ὡς ἰσχύει τοῦδε. Καὶ δεύτερον, ἀφ’ ἧς ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις αὐτή, οὐδεὶς ὑπουργὸς Μεταφορῶν τὴν ἐσεβάσθη.

§46Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ περιστατικόν, ἐὰν τὴν ἐσεβάσθησαν οἱ ἄλλοι ἢ ὄχι μένει πρὸς ἀπόδειξιν, καὶ θὰ ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν εὐκαιρίαν νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς νὰ λάβω ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ βασιζομένην εἰς κείμενα. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τὴν ἐσεβάσθησαν ἢ τὴν παρεβίασαν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω εἶναι τὸ νομικὸν θέμα, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει γενικὴ Κανονιστικὴ διάταξις, ὁρίζουσα τρόπον διακριτικῆς ἀσκήσεως μιᾶς ἐξουσίας, ἡ συμμόρφωσις πρὸς αὐτὴν τὴν γενικὴν Κανονιστικὴν διάταξιν εἶναι ὑποχρεωτική. Καὶ ἐὰν ἕνας ὑπουργὸς θέλῃ μεταβολὴν τρόπου, πρῶτον, θὰ ἄρῃ τὴν Κανονιστικὴν διάταξιν καὶ κατόπιν θὰ ἀσκήσῃ κατὰ διάφορον τρόπον τὴν διακριτικήν του ἐξουσίαν. Καὶ διότι εἶναι τόσον σαφές, δι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐπὶ τοῦ νομικοῦ θέματος εἶναι κατηγορηματική. Διότι θὰ ἦτο ἀληθῶς περίεργον νὰ εἶναι τόσον προφανῶς παράνομος ἡ ἰδική μας ἄποψις καὶ νὰ εἶναι ταυτοχρόνως τόσον κατηγορηματικὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ Σ. Ε. Αὕτη εἶναι ἡ ἐξήγησις διὰ τὴν κατηγορηματικότητα τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Τὸ θέμα ὅμως τῆς δημοσιεύσεως, μένει θέμα πρὸς συζήτησιν. Συζητοῦμεν τὸ θέμα τὸ νομικὸν καθ’ ἑαυτό. Καὶ εἶναι ἀκαταμάχητον. Λυποῦμαι διότι καταβάλλεται προσπάθεια ἀμφισβητήσεως αὐτοφώρου νομικοῦ γεγονότος.

§47Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὅλα τὰ ζητήματα τὰ ἀφήνετε πρὸς ἐξέτασιν καὶ ἀκαταμάχητον μονάχα θεωρεῖτε ὅτι ὑπάρχει μία ἀπόφασις ἑνὸς ὑπουργοῦ, Νομίζω, ὅτι τὸ πρῶτον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξετασθῇ εἶναι ἐὰν ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἔχῃ κῦρος. Διότι νομίζω, ὅτι μία ἀπόφασις, οὐδέποτε δημοσιευθεῖσα εἰς τὴν ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ὁποίας, συνεχῶς οὐδεὶς ἠδύνατο νομίμως νὰ λάβῃ γνῶσιν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἰσχὺν νόμου. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τό θέμα δὲν εἶναι καὶ τόσον ἁπλοῦν. Τὸ νὰ λέγωμεν ὅτι μία ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐδικαιολόγησε μίαν ἀπόφασιν ὑπουργοῦ, καὶ βάσει αὐτῶν νὰ στηρίξωμεν μίαν ὁλόκληρον θεωρίαν, εἶναι ὀλίγον τι ἐξεζητημένον. Διότι ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τὶ κάμει; Λέγει ὅτι ὁ ὑπουργὸς δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ χορηγήσῃ ἄδειαν. Δὲν λέγει ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα. Μὲ συγχωρεῖτε. (Χειροκροτήματα ἐκ τῶν κυβερνητικῶν ἑδωλίων).

§48Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀπόφασις λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν ἐδέσμευσεν ἑαυτὸν ἐν τῇ ἐνασκήσει τοῦ δικαιώματός του χορηγήσεως ἀδειῶν, θὰ ἠδύνατο νομίμως ἀντὶ ἀνακλήσεως ἢ τροποποιήσεως τῶν περιορισμῶν νὰ χορηγῇ ἀδείας». Τὸ ἰσχυρίζεται ρητῶς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας.

§49Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἰδού, «δὲν ἠδύνατο». Ἐπὶ τέλους ὁμιλοῦμεν ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς καὶ εἰς Ἑλληνικὴν γλῶσσαν καὶ πρέπει νὰ συνεννοούμεθα. Ἡ διατύπωσις εἶναι κατηγορηματικὴ καὶ σαφής. Καὶ ἐὰν δὲν ἔδωσα ἄμεσον ἀπάντησιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπέτρεψεν εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς Κυβερνήσεως νὰ πανηγυρίσουν τὴν ἀπάντησίν σας, εἶναι διότι ἐπεφυλάχθην νὰ ἐμπιστευθῶ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἁρμοδιώτερον Σῶμα, καὶ ἔγκυρον ἀπάντησιν ἡ ὁποία ἐδόθη.

§50Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἰδοὺ τί ὁρίζει ἡ 25730)47 ἀπόφασις τοῦ ὑπουργοῦ Μεταφορῶν ὡς πρὸς τοὺς περιορισμοὺς τοὺς τεθέντας δι’ αὐτῆς, διὰ τὴν ἔκδοσιν ἀδειῶν κυκλοφορίας δημοσίας χρήσεως: «1. Ἀπαγορεύεται ἡ χορήγησις ἀδειῶν κυκλοφορίας δημοσίας χρήσεως εἰς φορτηγὰ αὐτοκίνητα τὸ πρῶτον μέλλοντα νὰ κυκλοφορήσουν ὡς τοιαῦτα καθ’ ὅλην τὴν χώραν ἀπὸ τοῦ Μαρτίου τοῦ 1947». 2. «Κατ’ ἐξαίρεσιν τῆς ἀνωτέρω ἀπαγορεύσεως ἐπιτρέπεται ἡ χορήγησις ἀδείας κυκλοφορίας δημοσίας χρήσεως ἐπ’ ὀνόματι ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν εἰς νέα φορτηγὰ αὐτοκίνητα ἐμπίπτοντα εἰς τὰς κάτωθι περιπτώσεις: 1. Εἰς αὐτοκίνητα παραχωρούμενα εἰς πληγέντας αὐτοκινητιστὰς συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1086) 46, καὶ 2 εἰς αὐτοκίνητα τιθέμενα εἰς κυκλοφορίαν εἰς ἀντικατάστασιν ἑτέρων αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως κυκλοφορούντων ἤδη ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἔχει ἄδειαν κυκλοφορίας δημοσίας χρήσεως μετὰ τὴν 1.1.1945. Τάσσει δὲ προθεσμίαν ὑποβολῆς δικαιολογητικῶν μέχρι τῆς 31 Μαΐου 1947 καὶ ὁρίζει λεπτομερῶς τὰ δικαιολογητικά». Συνεπῶς, ἡ ἀπόφασις, τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν, τοῦ 1947, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, θέτει ὡρισμένους περιορισμούς, τοὺς ὁποίους καθ’ ὅσον γνωρίζω, τοὺς ἐτήρησε μέχρι σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν. Ἀνεφέρθη κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι ἐπὶ ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν, κ. Μπουρδάρα, ἐδόθησαν ἀθρόως ἄδειαι. Ἀλλ’ εἰς μίαν διαμαρτυρίαν του, ποὺ ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀναφέρει, ὅτι ἔδωσε κατὰ παρέκκλισιν τῶν γενικῶν ἀρχῶν, μόνον μίαν ἄδειαν εἰς ἕνα ἐπαγγελματίαν αὐτοκινητιστὴν, τὰς δὲ ἄλλας ἔδωσαν κατὰ νόμον, τὰ ἁρμόδια συμβούλια, Συνεπῶς εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι αἱ ἄδειαι τοῦ Ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος, ἐξεδόθησαν παρανόμως ἢ καθ’ ὑπέρβασιν τῶν νόμων καὶ ἡμεῖς διαπιστώνομεν τὴν κατάστασιν καὶ τὸ ἀδίκημα. Πολλάκις, ὁσάκις σοβαροὶ συντρέχουν λόγοι καὶ εἰς ὅλως ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, οἱ ὑπουργοὶ ὑπὸ ἰδίαν εὐθύνην, παρανομοῦν. Ἔρχεται ὅμως κατόπιν ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ νόμου καλύπτει τὰς ἐν ἀνάγκῃ ἐκδοθείσας τοιαύτας ἀποφάσεις ὑπουργῶν. Ἀλλ’ ἔχομεν σήμερον διάστασιν μεταξὺ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος εἰς τὴν ἀκολουθηθεῖσαν ἐν προκειμένῳ πολιτικήν, ἀπὸ μέρους τοῦ κεντρικοῦ Ὑπουργείου τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Β. Ἑλλάδος ἐπὶ ζωτικοῦ θέματος. Διότι τὸ θέμα τῶν αὐτοκινήτων εἶναι σοβαρόν. Τὸ θέμα τῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας κατήντησε πλέον καρκίνωμα διὰ τὴν δημοσίαν ζωήν. Νὰ μὴ λησμονῶμεν, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ ἦτο ἕνα ἀπὸ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα διέλυσαν ἕνα μεγάλο κόμμα, τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, καὶ τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σκανδαλίζει τὸν δημόσιον βίον. Αἱ ἄδειαι κατήντησαν νὰ παίζωνται εἰς τὸ χρηματιστήριον καὶ θὰ πρέπει κάθε Κυβέρνησις νὰ προσέχῃ εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐδῶ παριστάμεθα πρὸ μιᾶς καταφώρου καὶ φανερᾶς παραβάσεως τοῦ νόμου. Θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἔλθουν νὰ ὁμιλήσουν διὰ νὰ καθορίσουν τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως, μὲ ποίαν ἄποψιν συντάσσεται ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κορεσμοῦ κατὰ τὸ ἰσχύοντα νόμον, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει ὁ ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν μέχρι σήμερον, ἢ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος; Πρέπει τὸ θέμα αὐτὸ νὰ τὸ ξεκαθαρίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Πρέπει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ λάβῃ θέσιν καὶ τὰς ἀδείας αὐτάς, ἐὰν μὲν τὰς καλύψῃ διὰ τῆς εὐθύνης του, πρέπει νὰ τὰς νομιμοποιήσῃ, διότι σήμερον εἶναι παράνομοι καὶ αὐτὴ ἡ παράνομος χορήγησις τῶν ἀδειῶν ἐδημιούργησε καὶ παραβάσεις ἐντὸς τῶν παραβάσεων. Καὶ ἔχομεν συγκεκριμένα γεγονότα, κατὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρεται, ὅτι μὲ ἀδείας τοιαύτας δὲν ἐφωδιάσθησαν μόνον αὐτοκινητισταὶ, ἀλλὰ καὶ μὴ αὐτοκινητισταὶ, καὶ ὅτι αἱ ἄδειαι αὗται δὲν περιωρίσθησαν μόνον εἰς τὰς χεῖρας τῶν αὐτοκινητιστῶν, ἐπῆγαν καὶ εἰς τὰ χέρια ἐπιχειρηματιῶν. Καὶ μὲ ἀδείας τοιαύτας ἐφωδιάσθησαν ὄχι μόνον αὐτοκινητισταὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ἄλλων περιοχῶν καὶ κυκλοφοροῦν αὐτοκίνητα μὲ τοιαύτας ἀδείας εἰς τὴν Ἀκαρνανίαν καὶ ἔχει αὐτοκίνητον ἕνας ἔμπορος τῶν Πατρῶν μὲ τοιαύτην ἄδειαν. Τὸ θέμα, λοιπὸν παραμένει ἀκέραιον ἀπὸ τὴν νομιμότητά του καὶ ἀπὸ τὴν πολιτικήν του ἄποψιν, καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λογοδοτήσῃ διότι εἶναι σοβαρῶς ἐκτεθειμένη ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης. Ταῦτα διὰ τὰ γενόμενα, ἀλλὰ τὰ γενόμενα δὲν εἶναι ἄνευ συνεπειῶν, διότι παραμένει μία ἀνοικτὴ πληγή, παραμένει τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν ὥραν καταπιέζει τὰ στήθη χιλιάδων ἀνθρώπων καὶ παρασύρει εἰς περιπετείας χιλιάδας ἀνθρώπους ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστὰς καὶ ἄλλους ἐπιχειρηματίας, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν τὰς ἀδείας. Τί θὰ γίνῃ μὲ αὐτούς; Ὁ ΟΔΙΣΥ ἔδωσε τὰ αὐτοκίνητα, τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον τοὺς ἔδωσεν αὐτοκίνητα, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἔδωσε τὰς ἀδείας καὶ τώρα ἔρχεται ὁ νέος ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος —νομίζω, ὅτι κάμνει ἔντιμον πρᾶξιν νὰ ἄρῃ τὰς παρεξηγήσεις, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἶναι ὀρθὴ πολιτικὴ πρᾶξις— ἔρχεται ὁ νέος ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος καὶ λέγει: Κόβω τὰς ἀδείας.

§51Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ κ. Καραμανλῆς ἐδήλωσεν, ὅτι τῇ παρεμβάσει τοῦ Εἰσαγγελέως Θεσσαλονίκης ἐσταμάτησεν ἡ λειτουργία τῶν αὐτοκινήτων αὐτῶν μὲ τὰς παρανόμους ἀδείας.

§52Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ τὸ διαψεύσω κατηγορηματικῶς. Τὸ εἴπατε καὶ τὸ ξαναείπατε ἐνῷ ἠξεύρετε ὅτι εἶναι ἀνακριβές. Σᾶς τὸ διέψευσε καὶ ὁ κ. Παπακωνσταντίνου.

§53Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ κ. Παπακωνσταντίνου δὲν εἶναι Καραμανλῆς. Ἐδημοσιεύθη εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας ὡς δήλωσις Καραμανλῆ.

§54Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ πρόβλημα αὐτὴν τὴν ὥραν καίει καὶ κραυγάζει εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Χιλιάδες ἀνθρώπων ἀγωνιοῦν καὶ λένε, ἐξαπατήσαμε τὸ Κράτος καὶ ἐπήραμε τὰ αὐτοκίνητά του ἀπὸ τοὺς ὀργανισμούς του, ἐξαπατήσαμε τὸ Κράτος καὶ ἐπήραμε τὰς προσωρινὰς ἀδείας, καταδικάσατέ μας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τί θὰ γίνῃ τώρα; Νὰ διατὶ τὸ θέμα προβάλλει ἀπὸ δύο πλευράς. Καὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, προχθὲς διακόπτων τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Φλωρίνης κ. Θεοχαρίδην, τοῦ εἶπε, τί θέλετε τὸ ἕνα ἢ τὸ ἄλλο. Καὶ τὸ ἕνα κακὸ καὶ τὸ ἄλλο κακό. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ θέμα αὐτὸ νὰ τὸ λύσῃ. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον διετέθησαν αὐτοκίνητα ἀπὸ τὸν ΟΔΙΣΥ καὶ ἀπὸ τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον εἰς βιοπαλαιστὰς καὶ ἐπαγγελματίας, εἰς πτωχοὺς ἀνθρώπους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἀφήσωμεν ἀπροστατεύτους. Καὶ ἢ πρέπει αὐτοὶ νὰ ὑποχρεωθοῦν, ἄνευ συνεπειῶν οἰκονομικῶν νὰ τὰ ἐπιστρέψουν καὶ νὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ ὀργανισμοὶ νὰ τὰ δεχθοῦν, ἢ νὰ εὕρῃ ἕνα τρόπον ἡ Κυβέρνησις νὰ κινητοποιήσῃ τὰ αὐτοκίνητα αὐτά.

§55Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Οἱ ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι ἐπώλησαν ἔδωσαν τὴν ὑπόσχεσιν εἰς αὐτούς, κατὰ τὴν πώλησιν, ὅτι τὸ ἀγοραζόμενον αὐτοκίνητον συνεπάγεται αὐτοδικαίως καὶ τὴν ἄδειαν τῆς δημοσίας χρήσεως; Ἦτο κατηγορηματικὴ καὶ τοῦ ΟΔΙΣΥ καὶ τοῦ Μ.Τ.Σ. ἡ δήλωσις πρὸς τοὺς ἀγοραστάς, ὅτι διὰ τὰ ἀγοραζόμενα αὐτοκίνητα οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν ἀναλαμβάνουν οἱ ὀργανισμοὶ νὰ χορηγήσουν τὰς σχετικὰς ἀδείας κυκλοφορίας; Συνεπῶς, οὐδεμία εὐθύνη ὑπάρχει, οὔτε ἐκ μέρους τῶν ὀργανισμῶν, οὔτε ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Διότι οἱ ἀγορασταί, ὅπως ἀγοράζουν ἀπὸ ἐμὲ ἢ ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον, ἕνα αὐτοκίνητον, τὸ ἴδιο ἀγοράζουν καὶ ἀπὸ τὸν ΟΔΙΣΥ, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι τοὺς παρέχονται ὡρισμέναι διευκολύνσεις.

§56Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ συμβόλαιον ἀγορᾶς αὐτοκινήτου, ἐὰν δὲν προσκομισθῇ ἡ ἄδεια κυκλοφορίας καὶ ἡ ἄδεια ταξινομήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ὁ ΟΔΙΣΥ καὶ τὸ ΜΤΣ, ἐφ’ ὅσον ἔβλεπον τὴν ἀθρόαν αὐτὴν ζήτησιν καὶ εἶχον πληροφορίας περὶ τοῦ ἀνωμάλου τρόπου τῆς χορηγήσεως τῶν ἀδειῶν, ἔπρεπε νὰ σταματήσουν νὰ μὴ πωλοῦν τὰ αὐτοκίνητα, διότι οὔτε ὁ ΟΔΙΣΥ οὔτε τὸ Μ.Τ.Σ. ἠδύναντο νὰ μετάσχουν εἰς τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν. Δι’ αὐτό, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, καὶ μὲ τὴν νέαν ὄψιν τῆς πολιτικῆς της ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἡ Κυβέρνησις σφάλλει. Παραμένει, λοιπόν, καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἐκκρεμὲς τὸ θέμα καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ λύσῃ. Διότι ἐὰν μὲν ἐπῆραν αὐτοκίνητα πλούσιοι ἐπιχειρηματίαι, μὴ αὐτοκινητισταί, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συνηθίσει εἰς τοιούτου εἴδους ἐπιχειρήσεις, ἐγὼ δὲν θὰ εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ συνηγορήσω ὑπὲρ αὐτῶν. Ἐὰν ὅμως, εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, παρεσύρθησαν πτωχοὶ βιοπαλαισταί, πτωχοὶ ἐπαγγελματίαι αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποκτήσουν ἕνα μέσον διὰ νὰ ζήσουν, παραμένει ὁλόκληρον τὸ πρόβλημα ἀνοικτὸν ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον τὸ ἐσταμάτησεν ἡ Κυβέρνησις τιμᾷ βεβαίως τὸν νέον ὑπουργὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τὸν ἔντιμον στρατηγὸν Κοσμᾶν, ὁ ὁποῖος δὲν ἤθελε νὰ δώσῃ ἀφορμὴν περαιτέρω παρεξηγήσεων.

§57Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶσθε ἐντὸς τῆς πραγματικότητος. Ἐγὼ τὰς ἐσταμάτησα. Δὲν ἀνανέωσα πλέον ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔληξαν.

§58Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τότε σᾶς τιμᾷ ἐσᾶς αὐτό. Ἀλλά, σεῖς κατηγορεῖσθε διότι ἀνοίξατε τὴν πληγὴν αὐτήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως δὲν εἶναι ἐν τάξει ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, καὶ τὸ πρόβλημα παραμένει ἀνοικτόν, ἐκκρεμές, κραυγάζον καὶ καταπιέζον πολλοὺς ἀνθρώπους καὶ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ καὶ νὰ τὸ λύσῃ θαρραλέα.

§59ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σεῖς τί προτείνετε;

§60Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ εἶπον τὴν γνώμην μου. Ὅτι τοὺς ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστὰς ὀφείλομεν νὰ τοὺς προστατεύσωμεν. Τοὺς ἐπιχειρηματίας, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 1, 2, 5, 10 αὐτοκίνητα, αὐτοὺς νὰ μὴ τοὺς προστατεύσωμεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ νὰ ἀνακεφαλαιώσω, ὑπάρχει διάστασις πολιτική, ὅπως εἶπον, καὶ πρέπει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἔλθῃ ἐδῶ, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ μὲ ποῖον συντάσσεται, μὲ τὸν ὑπουργὸν Μεταφορῶν, ἢ τὸν ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος; Δεύτερον, ὑπάρχει ἐκκρεμὲς τὸ θέμα, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι καθ’ ὑπέρβασιν καὶ κατὰ παράβασιν τῶν νόμων, ἐχορηγήθησαν αἱ ἄδειαι αὐταὶ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ πάρουν θέσιν. Ὑπάρχει ἀκόμη ἐκκρεμὲς καὶ ἀνοικτὸν τὸ θέμα, τὸ τὶ θὰ γίνῃ, νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας. Ἔτσι ἔχουν τὰ ζητήματα. Προηγούμενοι ρήτορες ἔκαμαν συγκεκριμένας προτάσεις. Ὁ μὲν εἷς εἶπε νὰ κινηθῇ ὁ νόμος περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν, ἄλλος εἶπε νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. Ἐγὼ θὰ κάμω μίαν ἄλλην πρότασιν. Ἐγώ, θέλω, κ. συνάδελφοι, ἐπειδὴ βλέπω, ὅτι δυστυχῶς τὸ θέμα τῶν αὐτοκινήτων, τὸ θέμα τὸ συγκοινωνιακόν, εἶναι μία πληγή, ἡ ὁποία πολὺ ἐνοχλεῖ τὸν δημόσιον βίον τῆς χώρας καὶ ἐπειδὴ στερούμεθα συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς καὶ ἔχομεν πολιτικὴν ἀνερμάτιστον, βάζομεν τὰ συγκοινωνιακὰ μέσα καὶ συναγωνίζεται τὸ ἓν τὸ ἄλλο, τὸ ἀεροπλάνον τὸ πλοῖον, τὸ πλοῖον τὸ ἀεροπλάνον κ.ο.κ., νομίζω, μετὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον προέκυψεν ἐκ τῆς συγκεκριμένης αὐτῆς περιπτώσεως, τοῦ πολιτικοῦ, τοῦ νομικοῦ, τοῦ ἠθικοῦ, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀποφασίσουν νὰ σχηματισθῇ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ μελετήσῃ τὸ ὅλον συγκοινωνιακὸν πρόβλημα καὶ νὰ ὑποβάλῃ τὰς προτάσεις, ὥστε νὰ ἔχωμεν πλέον σταθερὰν πολιτικήν, τώρα μάλιστα ποὺ λέγομεν, ὅτι θὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν νόμον «περὶ ἀποκεντρώσεως» νὰ μὴ παρουσιασθῇ τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον παρουσιάσθη τώρα μὲ ἕνα ὑπουργὸν νὰ ἀκολουθῇ ἄλλην πολιτικὴν ἀπὸ αὐτὴν τῶν κεντρικῶν Ὑπουργείων. Διότι, τὶ θὰ γίνῃ ἂν οἱ Νομάρχαι αὔριον ποὺ θὰ ἔχουν τὰς ἁρμοδιότητας τῶν ὑπουργῶν θὰ ἀκολουθοῦν ἄλλην πολιτικήν; Διότι ὅσα ἔγιναν ἀπὸ τὸ 1950 καὶ ἐντεῦθεν, ποὺ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ φοιτῶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἶδον, ὅτι προβλήματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον προβλεφθῆ εἰς τὴν δημοσίαν ζωήν, ἐξητάσθησαν μετ’ ἐπιμονῆς ὑπὸ τῶν Διακομματικῶν Ἐπιτροπῶν, καὶ τοῦ ἐλαίου, τοῦ καπνοῦ, καὶ τῆς σταφίδος καὶ τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Τὸ 1950, σᾶς λέγω συγκεκριμένως, δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὴν Ἑλλάδα πρόβλημα ἑσπεριδοειδῶν, μᾶλλον ὑπῆρχεν, ἀλλὰ δὲν εἶχε μελετηθῆ. Σήμερον, ἡ μία Κυβέρνησις συναγωνίζεται τὴν ἄλλην πῶς θὰ τὸ ἐπιλύσῃ, καὶ παρουσιάζει μίαν πρόοδον. Ἐγὼ πιστεύω εἰς τὸν θεσμὸν τῶν Διακομματικῶν Ἐπιτροπῶν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συσταθῇ μία Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ μελετήσῃ τὸ πρόβλημα τὸ συγκοινωνιακὸν εἰς τὸ σύνολόν του καὶ θὰ καθορίσῃ μίαν σταθερὰν πολιτικήν, ὥστε νὰ μὴ δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὸ μέλλον νὰ ἀκολουθῇ ἰδικήν του πολιτικήν, ἢ νὰ παραβαίνῃ τοὺς νόμους, ἢ νὰ ἐφαρμόζῃ τὰς ἀποφάσεις, ὅπως αὐτὸς νομίζει. Ταῦτα, ἀπὸ γενικωτέρας ἀπόψεως καὶ νομίζω, ὅτι ἡ τελευταία πρότασίς μου πρέπει νὰ τύχῃ τῆς προσοχῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς. Ἐπίσης, παραμένει τὸ θέμα ἀνοικτόν, καὶ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ δώσῃ συγκεκριμένας καὶ σαφεῖς ἀπαντήσεις ἐπὶ τῶν κατηγοριῶν τῶν παρανόμων ἀδειῶν.

§61Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, κατηγορήσατε τὸν τέως ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι ἐχορήγησε, κατὰ τὴν γνώμην σας, παρανόμους ἀδείας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἐρωτήσω, διότι εἶσθε καλόπιστος συνάδελφος, διατὶ δὲν ἐδώσατε ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημα, ἐν σχέσει, μὲ τὰς παρανόμους ἀδείας, τὰς ὁποίας ἐχορήγησαν οἱ προηγούμενοι ὑπουργοὶ Βορείου Ἑλλάδος.

§62Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ θέμα ἦτο συγκεκριμένον.......

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον.

§64Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸς ἀποφυγὴν οἱασδήποτε παρανοήσεως, ὀφείλομεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ διευκρινίσωμεν, ὅτι ἡ παροῦσα ἐπερώτησις δὲν στρέφεται καὶ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει γεννᾶται θέμα εὐθύνης οἱασδήποτε μορφῆς, ὡς πρὸς τὸν σημερινὸν ὑπουργόν, Γεν. Διοικητὴν Βορείου Ἑλλάδος. Ἀντιθέτως, φρονοῦμεν, ὅτι δίκαιον εἶναι νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι οὗτος ἀπεκατέστησε διὰ τῶν ἀποφάσεών του τὴν ὁμαλότητα, ἐκτελέσας τὸ καθῆκον του. Ἐξ ἄλλου φρονοῦμεν, ὅτι θὰ ἀπετέλει ἐκ μέρους μας παράλειψιν, ἐὰν δὲν ἀνεγνωρίζαμεν τὴν ἄψογον πράγματι στάσιν, ἑνὸς ἄλλου ἐξαιρέτου μέλους τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ἀσκοῦντος σήμερον τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ ἐπὶ τῶν συγκοινωνιακῶν ζητημάτων ὑφυπουργοῦ κ. Παπακωνσταντίνου, ὁ ὁποῖος πράγματι ὡς κοινοβουλευτικὸς ἀνήρ, ἄξιος τοῦ ὀνόματός του κοινοβουλευτικοῦ ἀνδρός, ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν ἡμῶν ὅλα τὰ ζητηθέντα καὶ ὑπάρχοντα στοιχεῖα, Ἀλλά, δυστυχῶς, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν τὸ ἴδιον καὶ διὰ τὸν πρώην ὑπουργὸν. Ἀλλὰ δυστυχῶς, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν τὸ ἴδιον ὡς πρὸς τὸν πρώην Γεν. Δ)τὴν Β. Ἑλλάδος τὸν σημερινὸν ὑπουργὸν Ἐργασίας ἀξιότιμον κ. Στρᾶτον, διότι πράγματι ὁ κ. Στρᾶτος, ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ Γεν. Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος, προέβη εἰς ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον εἶναι καταφώρως παράνομοι, ἀλλὰ ἐπίσης ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς χρηστῆς διοικήσεως, ἐνεργείας αἱ ὁποῖαι, θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι κλονίζουν, ἂν καὶ δὲν ὑπερβαίνουν καὶ τὰ ὅρια καὶ αὐτῆς τῆς φαυλότητος. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀντωνίου, μεταχειρίζεσθε, περισσότερον Κοινοβουλευτικὰς ἐκφράσεις διὰ νὰ μὴ προκαλεῖται καὶ ὁ θόρυβος.

§66Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἡ οὐσία εἶναι ὅτι αἱ ἐνέργειαι τοῦ ἀξιοτίμου κ. Στράτου ὡς Γενικοῦ Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος, δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς χρηστῆς διοικήσεως ὅπως θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐχέρεια ν’ ἀποδείξω εἰς τοὺς ἔχοντας τὴν παραμικροτέραν ἐπ’ αὐτοῦ ἀμφιβολίαν. Εἶναι ἀπολύτως βέβαιον κατ’ ἀρχήν, ὅτι αἱ ἄδειαι τὰς ὁποίας ἐχορήγησεν ὁ πρώην Γενικὸς Διοικητὴς Βορείου Ἑλλάδος εἶναι παράνομος. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ διάκρισις τῶν ἀδειῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ τὰ ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα, δημοσίας χρήσεως, καὶ τῶν ἀδειῶν αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως. Ὡς πρὸς μὲν τὴν περίπτωσιν τῶν ἐπιβατικῶν δημοσίας χρήσεως, ὡς παρομία εἶναι ὁπωσδήποτε κατάφωρος. Δὲν ἐτόλμησε δέ, οὔτε ὁ ἴδιος ὁ κ. Στρᾶτος νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ, διότι ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ νόμου 1795)51 εἶναι σαφής. Ἐγεννήθη ἀμφισβήτησις ὡς πρὸς τὰς ἀδείας φορτηγῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως. Ἐπ’ αὐτοῦ ἡ ἀπάντησις ἐδόθη πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον προλαλήσαντα, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ μνημονεύσῃ σχετικὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὅπως τὰς 1850, 2161, 2164)50, αἱ ὁποῖαι μετὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 25730)1947 ὑπουργικὴν ἀπόφασιν, δὲν ἀφίνουν καμμίαν ἀμφιβολίαν. Ἐγὼ ὅμως πέραν αὐτοῦ, θὰ ἤθελον νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι καὶ πρὸ τῆς ὑπουργικῆς ἀποφάσεως 25730)47, ἔχω τὴν γνώμην καὶ ὑπὸ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου 134)1936, αἱ ἀποφάσεις τοῦ πρώην Γενικοῦ Διοικητοῦ καὶ ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, ἦσαν παράνομοι. Διότι κατὰ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ὅπως διατυπώνει τὰς ἀπόψεις του εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 617) 1950 ἀπόφασίν του, ἡ χορήγησις αὐτῶν κατὰ παρέκκλισιν, ἀποτελεῖ μέτρον ἐξαιρετικὸν καὶ δέον νὰ αἰτιολογεῖται. Ἀλλὰ αἱ ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἐξέδωκεν ὁ κ. Στρᾶτος ὅλαι εἶναι στερεότυποι. Εἰς καμμίαν δὲν ὑπάρχει οἱαδήποτε αἰτιολογία ποὺ θεωρεῖται ἐπιβεβλημένη ἀπὸ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, καὶ εἰς πλείστας ἀναφέρονται νόμοι, οἱ ὁποῖοι δὲν παρέχουν τοιοῦτον δικαίωμα εἰς τὸν ὑπουργὸν καὶ εἶναι ἐντελῶς ἄσχετοι πρὸς τὰ θέματα αὐτά. Κατὰ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, πρόκειται περὶ μέτρου ἐξαιρετικοῦ καὶ ὡς ἐκ τούτου εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ μέτρον αὐτό. Ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν νομίζομεν ὅτι παρανόμως ἐνήργησεν ὁ κ. Στρᾶτος, διότι διὰ τῶν ἑκατοντάδων ἀδειῶν, τὰς ὁποίας ἐχορήγησεν, οὐσιαστικῶς κατέλυσε τὸ καθεστὼς τοῦ κορεσμοῦ τοῦ νόμου 134)46. Διὰ νὰ δικαιολογήσῃ δὲ τὰς παρανομίας του, ἀνεφέρθη εἰς προηγούμενα ἄλλων ὑπουργῶν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω, ὅτι διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἔλαβε τὴν διάψευσιν ὑπὸ τῶν πρώην ὑπουργῶν κ. κ. Κουνδούρου καὶ Ἐξάρχου, ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης καὶ διὰ τῶν ἐφημερίδων, ὑπὸ τοῦ κ. Μπουρδάρα.

§67Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἰς τὸν πίνακα τῆς τροχαίας ἀναγράφονται αἱ χορηγηθεῖσαι προσωριναὶ ἄδειαι ὑπὸ τοῦ κ. Σπαῆ.

§68Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ὁ νόμος 2367)53 ἀπαγορεύει, κ. ὑπουργέ, τὴν χορήγησιν προσωρινῶν ἀδειῶν. Πρὸ τοῦ ἔτους 1953, δὲν ὑπῆρχε τοιοῦτος νόμος, ὥστε ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ ἐχορηγήθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Σπαῆ.

§69Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, εὑρίσκεσθε εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὸν ἀρχηγόν σας, ὁ ὁποῖος εἶπε βάσει προηγουμένων νόμων καὶ διατάξεων ἀπηγορεύετο. Σεῖς συμφωνεῖτε ὅτι μέχρι τοῦ 1953 ἐπετρέπετο.

§70Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ λάβω τὸν λόγον καὶ θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν ν’ ἀναπτύξω ὁλόκληρον τὸ θέμα, διότι παρουσιάζεται πολὺ μεγαλυτέρας σοβαρότητος ἀπὸ ἐκείνην ποὺ προσδίδεται κατὰ τὴν πορείαν τῶν συζητήσεων. Ἡ βασικὴ ἄποψις, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ὑποστηρίξω εἶναι, ὅτι μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ νόμου τοῦ 1953, ὁ ὁποῖος ἐγένετο ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἡ παροχὴ προσωρινῶν ἀδειῶν, εἶναι προφανῶς παράνομος. Πέραν αὐτῆς τῆς συγκεκριμένης διατάξεως, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰς προσωρινὰς ἀδείας, ἐγένετο ἐπὶ πλέον συζήτησις διὰ τὸ καθεστὼς τὸ νόμιμον, τὸ ὁποῖον προϋπῆρχεν αὐτῆς, τῆς διατάξεως, καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν ὁριστικῶν ἀδειῶν τοῦ μέχρι τοῦδε καθεστῶτος καὶ ἐξάγονται συμπεράσματα περὶ τῆς παρανομίας. Ἐὰν ἀνεμίχθην εἰς τὴν συζήτησιν, εἶναι διὰ νὰ δώσω ἀπάντησιν, ὅτι προκειμένου περὶ τοῦ παρελθόντος, τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, εἶχε τὴν αὐτὴν γνώμην. Ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ὑποστηρίξω ἀπὸ τοῦ βήματος εἶναι, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ τὸν νόμον τοῦ 1953, ὁ ὁποῖος ὁρίζει ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς, ὅτι ἀπαγορεύεται ἀπολύτως ἡ χορήγησις προσωρινῶν ἀδειῶν καὶ ὁ ὁποῖος ἔγινεν ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὰς ἡμέρας οὔτε τοῦ Ἰασωνίδη, οὔτε τοῦ Σπαῆ, ἡ πρᾶξις εἰς τὴν ὁποίαν προέβητε, ἡ χορήγησις τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν, ἀπολύτως, ἀναμφισβητήτως, κραυγαλέως εἶναι παράνομος. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπάρξῃ ἴχνος συζητήσεως. Εἴπατε προχθές, —καὶ θὰ ἔλθω εἰς αὐτό— ὅτι ὁ νόμος ἐκεῖνος, εἶναι φορολογικός. Προφανῶς, θὰ ὀφείλεται τοῦτο εἰς ἔλλειψιν ἀναγνώσεως τοῦ νόμου, διότι ὁ νόμος ὑπογράφεται ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, διότι ἡ διάταξις εἶναι ἀπολύτως κατηγορηματική, καὶ δὲν ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν καὶ διότι συμπίπτει ἡ συγκεκριμένη διάταξις νὰ ἀναφέρεται εἰς τὸ κεφάλαιον τὸ συγκοινωνιακόν, καὶ οὐχὶ εἰς τὸ κεφάλαιον τὸ φορολογικόν. Ἑπομένως, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ ἂν σκεφθῶμεν, ἡ ἑρμηνεία, ἡ διατύπωσις, εἶναι ἀπόλυτος, εἶναι σαφὴς ἡ παρανομία, εἶναι ἀπόλυτος καί, ἑπομένως, πλήρης ἡ εὐθύνη σας. (Χειροκροτήματα).

§71Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔχετε δικαίωμα, βεβαίως, νὰ ἔχετε τὴν γνώμην σας, ἠμπορεῖτε νὰ εἶσθε κατηγορηματικὸς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν γνωμῶν σας. Θὰ ἐπιτρέψητε νὰ εἶμαι καὶ ἐγὼ κατηγορηματικός, βάσει τῶν ἰδικῶν μου γνωμῶν. Ἕνα πρᾶγμα, ὅμως, διὰ τὸ ὁποῖον διέκοψα αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸν ρήτορα καὶ ὡμίλησε κατόπιν ὁ κ. Ἔξαρχος, ἕνα πρᾶγμα εἶναι βέβαιον, ὅτι, ἀνεξαρτήτως τῆς ὑπάρξεως τοῦ νόμου 2367, τὸν ὁποῖον δὲν ἐπεκαλέσθη ὁ κ. συνάδελφος, ἠθέλησε νὰ διαψεύσῃ τὸ λεχθέν, ὑπ’ ἐμοῦ, ὅτι προηγούμενοι ὑπουργοί, ἐχορήγησαν προσωρινὰς ἀδείας, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ οὐδεμία διάψευσις ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ, διότι ὑπάρχουν τὰ χαρτιά.

§72Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ: Βάσει ποίας λογικῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ μία παράνομος ἐνέργεια ἑνὸς οἱουδήποτε ὑπουργοῦ, ἐπὶ προηγουμένων παρανομιῶν; Βάσει ποίας λογικῆς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό; Ἀναμφισβήτητος εἶναι ἡ ἰδική σας εὐθύνη, διότι σήμερον περὶ τῆς ἰδικῆς σας εὐθύνης πρόκειται, καὶ σεῖς ἐνέχεσθε ὡς ὑπουργός. Ἀναμφισβητήτως, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ ἐκτεταμένης παραβάσεως, ὅλων τῶν βασικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν αὐτοκινήτων, παραβάσεως, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ὑποστηρίξωμεν ἄνευ ἐλαφρυντικῶν. Ἐκ πρώτης ὄψεως, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀμβλυνθῇ ἡ κακὴ ἐντύπωσις τῆς παρανομίας ἐκ τῆς προσωρινότητος τῶν χορηγηθεισῶν ἀδειῶν. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, αἱ ἄδειαι, αἱ ὁποῖαι ἐχορηγοῦντο ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος, μόνον τὸ ὄνομα τῆς προσωρινότητος εἶχον, διότι εἰς τὴν πραγματικότητα, μὲ τὰς διαρκεῖς ἀνανεώσεις, εἶχον καταλήξει νὰ εἶναι σχεδὸν ὁριστικαί, σχεδὸν μόνιμοι. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, πρώην Γενικὸς Διοικητὴς Βορείου Ἑλλάδος, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὰς ἐνεργείας του, ἐπεκαλέσθη τὰς ἀπόψεις του ὑπὲρ τοῦ καθεστῶτος τῆς ἐλευθερίας καὶ ἐπετέθη ἐναντίον τοῦ καθεστῶτος τοῦ κορεσμοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, φρονῶ, ὅτι ὁ ὀλιγώτερον ἐνδεδειγμένος νὰ ὁμιλήσῃ ὑπὲρ τοῦ καθεστῶτος τῆς ἐλευθερίας, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἦτο ὁ ἀξιότιμος κ. Στρᾶτος. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ κορεσμοῦ ἐπιδέχεται συζήτησιν. Ἡ ἐλευθερία τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν αὐτοκινήτων ἐμφανίζει ἀναμφισβητήτως τεράστια πλεονεκτήματα, ὅπως ἐπίσης εἶναι βέβαιον, ὅτι καὶ τὸ καθεστὼς τοῦ κορεσμοῦ, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει τὰ μειονεκτήματά του, ἐμφανίζει ἐπίσης καὶ πλεονεκτήματα, ὅταν ἰδίως εἶναι καθεστὼς κορεσμοῦ, ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι νὰ τύχουν τῶν σχετικῶν ἀδειῶν. Ἀλλὰ τὸ καθεστὼς, τὸ ὁποῖον ἐγκαθίδρυσεν ὁ κ. Στρᾶτος, διὰ τῶν ἀποφάσεών του, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν οὔτε μὲ τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθερίας, οὔτε μὲ τό καθεστὼς τοῦ κορεσμοῦ. Πρόκειται, κύριοι βουλευταί, περὶ καθεστῶτος ἀπαραδέκτου, φαβοριτισμοῦ, πρόκειται περὶ καθεστῶτος προνομίων εἰς προνομιούχους, διότι ὑπὸ τὸ καθεστὼς αὐτό, ἐχορηγοῦντο ἄδειαι εἰς τοὺς καθ’ οἱονδήποτε τρόπον εὐνοουμένους, ἐνῷ αἱ ἄδειαι αὐταὶ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἐχορηγοῦντο εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι συνέπιπτεν εἰς πλείστας περιπτώσεις νὰ εἶναι καὶ ἐπαγγελματίαι αὐτοκινητισταί, καὶ ἄνεργοι, καὶ στερούμενοι οἱουδήποτε ἄλλου, ὄχι μόνον αὐτοκινήτου, ἀλλὰ καὶ περιουσιακοῦ στοιχείου.

§73Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ εἶχον καὶ πιστοποιητικά.

§74Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Καὶ συνέπιπτεν, ἀκριβῶς, νὰ ἔχουν ὅλοι αὐτοὶ πιστοποιητικά. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἀπὸ τὰς πολλὰς ἀδείας, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τοὺς σχετικοὺς φακέλλους, νὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν αἴτησιν ἑνὸς αὐτοκινητιστοῦ, ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται Α. Φωτιάδης ὁδὸς Ἀδριανοῦ 49 Καβάλα. Λέγει ὁ αὐτοκινητιστής αὐτός: «Μὴ δυνάμενος νὰ ἐξεύρω ἐργασίαν............................ ........(ἀναγινώσκει)..... ἀρκεῖ νὰ ἐργασθῶ». Καὶ ἐνῷ, κύριοι συνάδελφοι, ἀπερρίπτετο ἀσυζητητὶ σωρεία τοιούτων αἰτήσεων, ἐχορηγοῦντο βάσει μιᾶς ἁπλῆς αἰτήσεως, καὶ συνέπιπτεν εἰς πλείστας περιπτώσεις νὰ μὴ φέρῃ οὔτε κἂν τὸ κατὰ νόμον τρίδραχμον χαρτόσημον, ἐχορηγοῦντο ἄδειαι εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν πραγματικοὶ στόλαρχοι αὐτοκινήτων. Ἰδοὺ μερικὰ παραδείγματα τοιούτων προσώπων, τὰ ὁποῖα ἄνευ οὐδενὸς δικαιολογητικοῦ, διὰ μιᾶς ἁπλῆς αἰτήσεως, ἐλάμβανον τοιαύτας ἀδείας. Ἐδόθη, π.χ., ἄδεια εἰς τὸν Κρητικὸν Ἀντώνιον τοῦ Ἐμμανουὴλ Ταξιαρχίας 30 Καβάλα. Ὁ ἐν λόγῳ εἶναι ἰδιοκτήτης τῶν κατωτέρω αὐτοκινήτων. Τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1)133 Θράκης, 2)16, 3)17, 4)34 φορτηγοῦ 5 τόννων, 5)18 φορτηγοῦ 6 τόννων, 6)38 φορτηγοῦ, 7ον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 579 φορτηγοῦ 7 τόννων, 8ον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 669 φορτηγοῦ 6 τόννων.

§75ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε ἐπῆραν τὰς ἀδείας;

§76Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀσκήσεως τοῦ λειτουργήματος τοῦ ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Στράτου. Δεύτερον, ἐὰν δὲν σᾶς ἀρκῇ αὐτὸ τὸ παράδειγμα ἔχω σωρείαν παραδειγμάτων, ἔλαβεν ἄδειαν, ἡ ὁποία τοῦ ἐδόθη ὑπὸ τοῦ κ. Στράτου, ὁ Φράγκου Βασίλειος Θράκης 38 Θεσσαλονίκη. Αὐτὸς εἶναι ἰδιοκτήτης τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 57805 ὑπεραστικοῦ λεωφορείου, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Θ9 φορτηγοῦ, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Η311 φορτηγοῦ, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Θ1052 ἀστικοῦ λεωφορείου, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 57814 ὑπεραστικοῦ λεωφορείου καὶ τοῦ ἄνευ ἀριθμοῦ φορτηγοῦ 6 τόννων. Τρίτον, ἔλαβεν ἄδειαν ὁ Λυώνας Δημήτριος τοῦ Ἡλίου κάτοικος Κοζάνης. Αὐτός, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἰδιοκτήτης τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 64040 φορτηγοῦ 5 τόννων, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 61963 ὑπεραστικοῦ λεωφορείου, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 621 φορτηγοῦ 5 τόννων. Ἔλαβεν ἄδειαν ὁ Μαλοῦτας Γεώργιος, ἐπίσης κάτοικος Κοζάνης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἰδιοκτήτης τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Η50 ὑπεραστικοῦ λεωφορείου.

§77Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Δὲν εἶναι ἰδικόν του, κ. συνάδελφε.

§78Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Διαψεύδετε τοὺς φακέλλους, οἱ ὁποῖοι κατετέθησαν; Τὰ στοιχεῖα, κ. συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ τὸ διευκρινήσω διὰ νὰ μὴ ἀνακύψουν ἀμφιβολίαι ἀπὸ τὴν διακοπὴν τοῦ κ. συναδέλφου, τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα καταθέτω ἐνώπιον ὑμῶν, προκύπτουν ἀπὸ τοὺς φακέλλους, οἱ ὁποῖοι κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλήν, καὶ πᾶς τὶς ἐξ ὑμῶν δύναται νὰ λάβῃ γνῶσιν καὶ πεισθῇ περὶ αὐτῶν. Ἐπανέρχομαι, ὁ Μαλοῦτας εἶναι ἰδιοκτήτης τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Η50 ὑπεραστικοῦ λεωφορείου, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 64937 φορτηγοῦ 6 τόννων. Ἔλαβεν ἐπίσης ἄδειαν ὁ Γκοβρᾶς Ἀναστάσιος Ἰταλίας 4 Θεσσαλονίκη, ἰδιοκτήτης τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 66215 φορτηγοῦ 6 τόννων, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 69502 φορτηγοῦ 5 τόννων, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 46908 ὑπεραστικοῦ λεωφορείου, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 63227 ὑπεραστικοῦ λεωφορείου καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 543 φορτηγοῦ 6 τόννων. Σκλήρης Μιχ. Συγγροῦ 24 Θεσσαλονίκη, ἰδιοκτήτης τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Η476 φορτηγοῦ 6 τόννων, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Θ1117 ἀστικοῦ λεωφορείου, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 446 φορτηγοῦ 6½ τόννων. Καὶ περαιτέρω Βουρσκέλης, Ἰωαννίδης κλπ., ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς κουράσω, κ. συνάδελφοι. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ).

§79Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μίαν διακοπήν, κ. συνάδελφε.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ διακόψῃ τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτορα, δηλώσαντα ὅτι δὲν δέχεται διακοπάς.

§81Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐπειδὴ ἐδημιουργήθη κἄποια ἐντύπωσις, ὅτι αὐταὶ αἱ προσωριναὶ ἐχορηγήθησαν σωρηδόν, δηλαδή, 6–7, θὰ ἤθελα νὰ ἀποσαφηνίσητε, ὅτι ἐχορηγήθη προσωρινὴ ἄδεια ἑνὸς αὐτοκινήτου εἰς ἔχοντας καὶ ἄλλα αὐτοκίνητα. Ὄχι ὅτι ἐχορηγήθησαν εἰς τὸ αὐτὸ πρόσωπον 6–7 ἄδειαι.

§82Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Εἶπον, ὅτι ἐνῷ ἠρνήθητε καὶ ἐρρίψατε εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων αἰτήσεις συμπαθεστάτας ἀπὸ πάσης ἀπόψεως, διότι προήρχοντο ἀπὸ ἐπαγγελματίας στερουμένους παντὸς πόρου, καὶ δὴ αὐτοκινητιστάς, ἐν τούτοις συνέπεσε νὰ χορηγήσητε ἀδείας εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὅπως ἀπεδείχθη ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσα, ἦσαν πραγματικοὶ στόλαρχοι ἀστικῶν, ὑπεραστικῶν, φορτηγῶν καὶ ἄλλων παντοειδῶν αὐτοκινήτων. Οὐδὲν ἀπολύτως γενικὸν ἀντικειμενικὸν κριτήριον ἐφηρμόσθη, ὅπως ἦτο ἐπιβεβλημένον, διότι ὅπως διεπίστωσα, ἀπὸ ἄλλο σημείωμα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τοὺς φακέλλους, ἰσχὺν διὰ τὴν χορήγησιν παρομοίων ἀδειῶν, εἶχον εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, ὡρισμένα σημειώματα. Ἐπὶ παραδείγματι: Εἰς ἕνα ἐκ τῶν φακέλλων ὑπάρχει ἀκόμη, διότι ἐξ ἀβλεψίας φαίνεται δὲν ἀφῃρέθη, ἐπιστολὴ τοπικοῦ παράγοντος, τοῦ Ἰωάννου Προκοπίδη κατοίκου Προμαχῶνος Σιδηροκάστρου, ὁ ὁποῖος συνιστᾷ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν Ἀλέξανδρον Τριανταφυλλίδην κάτοικον ἐπίσης Προμαχῶνος Σιδηροκάστρου, λέγοντος μεταξὺ ἄλλων, ὅτι πρόκειται διὰ σημαίνοντα παράγοντα καὶ μέλος τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Εἰς ἄλλας περιπτώσεις ὑπάρχουν σημειώματα βουλευτῶν τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Φαίνεται λοιπόν, ὅτι, ὅπως ἔλεγον πρὸ ὀλίγου, ἐπεκράτησαν κριτήρια, τὰ ὁποῖα οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς χρηστῆς διοικήσεως. Διότι, ἐὰν θελήσωμεν, νὰ κρίνωμεν καὶ ἀπὸ μίαν ἄλλην αἴτησιν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, τὴν ἀναγνωσθεῖσαν ἤδη ἔκθεσιν τοῦ αὐτοκινητιστοῦ Τζοβάρα πρέπει νὰ συμπεράνωμεν ἐπίσης, ὅτι σημασίαν εἶχε διὰ τὴν χορήγησιν σχετικῶν ἀδειῶν καὶ ἡ καταβολὴ ἁδρῶν μεσιτικῶν. Ὅταν δι’ ἄδειαν αὐτοκινήτου δύο τόννων κατεβλήθησαν μεσιτικὰ 5 ἑκατομμύρια, ὡς ἡ αἴτησις τοῦ πτωχοῦ αὐτοκινητιστοῦ Τζοβάρα ἀναφέρει, δυνάμεθα νὰ συμπεράνωμεν ὅτι δι’ ἀδείας 5–6 τόννων, τὰ καταβαλλόμενα μεσιτικὰ θὰ ἦσαν ἀπὸ 5–10 ἑκατομμύρια ἢ καὶ περισσότερα, ἀναλόγως τῶν περιπτώσεων.

§83Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τί ὑπονοεῖτε μὲ ὅσα λέγετε, κ. συνάδελφε;

§84Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ὀφείλω νὰ διευκρινίσω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ οὐδεμίαν ἐκδοχὴν νὰ ὑπῆρξε περίπτωσις ἰδιοτελείας ἰδικῆς σας. Τὸ καθώρισα ἐπαρκῶς Σᾶς κατηγοροῦμεν, ὅτι ὑπέχετε εὐθύνην, διότι ἄνευ οὐδενὸς κριτηρίου καὶ δικαιολογητικῶν ἐχορηγήσατε ἀδείας. Ἐξ ἄλλου, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὰς ἐνεργείας του ὁ κ. Στρᾶτος ἐπεκαλέσθη τὸ ἐπιχείρημα τῆς στενότητος μεταφορικῶν μέσων ἐν Μακεδονίᾳ καὶ Θράκῃ. Ἀλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐρωτᾶται, ἐὰν ἦτο συνεπὴς πρὸς αὐτά, διατὶ ἐχορήγει ἀδείας δι’ αὐτοκίνητα, ἅτινα ἐπρόκειτο νὰ κυκλοφορήσουν εἰς τὴν νότιον Ἑλλάδα; Διότι ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὰς ἀναφορὰς τῶν διοικητῶν Χωροφυλακῆς, πλεῖστα αὐτοκίνητα μὲ ἀδείας φερούσας τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Στράτου, ἐκυκλοφόρουν εἰς τὴν νότιον Ἑλλάδα. Ὡμίλησεν ἐπίσης περὶ μειώσεως τοῦ κομίστρου. Θὰ ἦτο ἐνδιαφέρον, ἐὰν ἐμειώθη τὸ κόμιστρον νὰ γνωρίσωμεν ποῖοι ἐπωφελήθησαν ἐξ αὐτοῦ. Διότι ἀπὸ ἀπόψεως τιμαρίθμου, δὲν προκύπτει τοιοῦτόν τι. Πέραν αὐτῶν φρονῶ ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Στράτου καταπίπτει ἐκ τῶν ἀριθμῶν τῶν κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων εἰς Μακεδονίαν καὶ Θράκην. Βάσει τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1939, ἐκυκλοφόρουν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα φορτηγὰ αὐτοκίνητα 4.155 δημοσίας χρήσεως καὶ 1.845 ἰδιωτικῆς χρήσεως. Ἤτοι σύνολον φορτηγῶν αὐτοκινήτων 6.000 τόννοι. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὸν μέσον ὅρον εἰς τόννους, ὁ ὁποῖος ἦτο δύο κατ’ αὐτοκίνητον, προκύπτει σύνολον κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων εἰς τόννους 12.000. Ἐξ ἄλλου βάσει τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1954 ἐκυκλοφόρουν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα φορτηγὰ αὐτοκίνητα 12.100 δημοσίας χρήσεως καὶ 7.100 ἰδιωτικῆς χρήσεως ἤτοι σύνολον 19.200. Ἐὰν δὲ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ μέσος ὅρος τῶν κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων ἀνήρχετο εἰς 4½ τόννους, προκύπτει σύνολον αὐτοκινήτων 86.400 τόννων. Ἔναντι αὐτῶν ἐκυκλοφόρουν κατὰ τὴν διάρκειαν καθ’ ἣν ἤσκει τὸ ἀξίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος ὁ κ. Στρᾶτος εἰς τὴν περιοχήν του 2.700 δημοσίας χρήσεως καὶ 1.100 ἰδιωτικῆς χρήσεως ἤτοι σύνολον 3.800, ἔναντι 6.000 τόννων, ποὺ ἐκυκλοφόρουν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα προπολεμικῶς. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ μέσος ὅρος ἐν Μακεδονίᾳ καὶ Θράκῃ τοῦ τοννὰζ εἶναι σημαντικῶς ηὐξημένος καὶ φθάνει τοὺς πέντε τόννους, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πολλαπλασιαζόμενον τὸ 3.800 ἐπὶ 5 δίδει τὸν ἀριθμὸν 19.000 τόννους, ὅπερ σημαίνει ὅτι τὰ κυκλοφοροῦντα εἰς Μακεδονίαν καὶ Θράκην αὐτοκίνητα ὑπολογιζόμενα εἰς τόννους ὑπερβαίνουν αἰσθητῶς τὸ τοννὰζ τῶν αὐτοκινήτων ποὺ ἐκάλυπτον καὶ διενήργουν τὰς μεταφορὰς προπολεμικῶς εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα.

§85Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Χαλκιδικὴν σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι αὐτοκίνητον ἄνω τῶν 4 τόννων δὲν ὑπάρχει.

§86Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Αἱ χορηγηθεῖσαι ἄδειαι ἀναφέρουν ὅτι τὰ αὐτοκίνητα εἶναι 6–7 τόννων καὶ σπανίως 5 τόννων. Καὶ ἐκ τούτων διαψεύδεται ὁ ἰσχυρισμός σας αὐτός, ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, ἐὰν ἐκάμνατε μίαν ἔρευναν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνίας θὰ κατελήγατε εἰς τὰ αὐτὰ συμπεράσματα. Δὲν ἐπηκολούθησε δὲ οἱαδήποτε αὔξησις τῆς παραγωγῆς εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ὥστε τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Στράτου νὰ ἔχῃ κάποιαν ἀξίαν.

§87Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ πιστεύετε αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε; Δὲν ηὐξήθη ἡ παραγωγὴ εἰς τὴν Μακεδονίαν;

§88Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐὰν ηὐξήθη δὲν ηὐξήθη εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ δικαιολογῆται ὁ διπλασιασμὸς τῶν μεταφορικῶν μέσων. Ὑπῆρξα ἀρκετὰ σαφής, ἐν προκειμένῳ καὶ ἡ διακοπή σας δὲν εἶχεν οὐδὲν νόημα. Ἄλλωστε, καὶ ὁ ἴδιος δὲν πιστεύετε, ὅπως εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω, εἰς τὴν πολιτικὴν αὐτὴν καὶ ἐχορηγήσατε ἀδείας εἰς αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ κυκλοφορήσουν εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα.

§89Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὁ νόμος ἔλεγεν, ὅτι ὅταν ὑπάρχῃ στενότης, εἶναι δυνατὸν νὰ παραβιασθῇ;

§90Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Περὶ αὐτοῦ ὡμιλήσαμεν. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, καὶ ἐὰν περὶ ὅλων αὐτῶν ἐπρόκειτο, δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ πρώην ὑπουργὸς Γενικὸς Διοικητὴς Βορείου Ἑλλάδος, νὰ ἀσκήσῃ τὴν ἰδίαν πολιτικήν, διότι ὅπως διεπίστωσα ἐκ τοῦ φακέλλου καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν, ἐπεστήθη ἡ προσοχὴ τοῦ ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐκδόσεως ἀδειῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων εἰς τὸν κ. Στρᾶτον καὶ ρητῶς, μάλιστα δι’ ἐγγράφου τοῦ τότε ὑπουργοῦ, τοῦ κ. Ψαρροῦ τὸ ὁποῖον φέρει τὸν ἀριθμὸν 119065)24.3.54, ἐζητήθη ἡ ἀνάκλησις τῶν χορηγηθεισῶν προσωρινῶν ἀδειῶν. Καὶ ἀναμφισβητήτως, ἐν προκειμένῳ, δύναται νὰ ἐξαχθῇ τὸ συμπέρασμα ὅτι ἢ ἡ Κυβέρνησις ἐστερεῖτο πολιτικῆς συγκοινωνιακῆς, ἐν προκειμένῳ, ἢ ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς πρώην Γενικὸς Διοικητὴς Βορείου Ἑλλάδος, εἶχε παρεξηγήσει εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τὴν ἀποστολήν του. Διότι, ἐὰν δέν ἐπίστευεν, ὅπως ἰσχυρίσθη, εἰς τὸ καθεστὼς τοῦ κορεσμοῦ, ἀντὶ νὰ παρανομῇ, εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ φέρῃ τὸ θέμα ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὰς ἀπόψεις του καὶ ἐὰν αὗται ἐπεβάλλοντο, τότε, βέβαια θὰ εἶχε καταγάγει μία νίκην καὶ θὰ ἦτο σύμφωνος μὲ τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὑπεστήριζεν ὅτι πιστεύει. Ἐὰν δὲν ἐγίνοντο δεκταὶ αἱ ἀπόψεις του, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποχωρήσῃ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, ὅλων αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, ἀναμφισβητήτως αἱ εὐθῦναι τοῦ κ. Στράτου διὰ τὴν ἐπικρατήσασαν ἄνευ προηγουμένου ἀναρχίαν εἰς τὸ θέμα καὶ ἀταξίαν εἰς τὸ θέμα τῆς χορηγήσεως γενικῶς ἀδειῶν, εἶναι μεγάλαι, διότι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λάβῃ οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν, εἰκόνα τῆς ἐπικρατησάσης ἀταξίας, ἐὰν δὲν ἐλάμβανε προσωπικῶς, γνῶσιν τῶν σχετικῶν φακέλλων. Ὁμολογῶ ὅτι καὶ παντοπώλης οἱουδήποτε συνοικιακοῦ παντοπωλείου, θὰ εἶχε μεγαλυτέραν τάξιν εἰς τοὺς σχετικοὺς λογαριασμοὺς τῆς ἐπιχειρήσεώς του. Πέραν, ὅμως, ὅλων αὐτῶν, ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τῆς ἐπιβολῆς τοῦ παραβόλου. Γνωρίζομεν, κύριοι συνάδελφοι τὸ ἐπιχείρημα. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Στράτου εἶναι ὅτι τὸ παράβολον ἐπεβλήθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ἰασωνίδη. Δὲν ὑποστηρίζομεν τὴν νομιμότητα τῶν ἐνεργειῶν τοῦ κ. Ἰασωνίδη καὶ ἀναμφισβητήτως ἡ ἀπόφασις ὑπῆρξε παράνομος, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπενθυμίσω καὶ πάλιν εἰς τὸν κ. Στρᾶτον, ὅτι σήμερον δὲν ἐλέγχεται ὁ κ. Ἰασωνίδης, ἀλλὰ ἐλέγχεται ὁ κ. Στρᾶτος, καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς, δὲν θὰ ἔπρεπε, ἴσως, κἂν νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ κακὸν αὐτὸ προηγούμενον. Ἀλλά, πέραν τῆς παρανομίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀναμφισβήτητος, τῶν σχετικῶν ἀποφάσεων, ὑπάρχουν ὁπωσδήποτε μεγάλαι διαφοραὶ οὐσίας, ὅσον ἀφορᾷ τὸ παράβολον τοῦ κ. Ἰασωνίδη καὶ τὸ παράβολον, τὸ ὁποῖον ἐφηρμόσθη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ κ. Στράτου. Διότι καὶ ὡς πρὸς τὰ εἰσπραττόμενα ποσὰ καὶ ὡς πρὸς τὸν χαρακτῆρα προαιρετικοῦ ἢ ὑποχρεωτικοῦ τοῦ παραβόλου καὶ ὡς πρὸς τὴν διαχείρισιν, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω ὅτι ὑπάρχουν ἀναμφισβητήτως τεράστιαι διαφοραί. Τὸ παράβολον ἐπὶ ἐποχῆς Ἰασωνίδη, οὐσιαστικῶς δὲν ἐφηρμόσθη, προκύπτει δὲ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι ἀπὸ τὴν ὑποβληθεῖσαν κατάστασιν τὴν σχετικὴν μὲ τὴν διαχείρισιν αὐτοῦ. Πέραν τῆς διαφορᾶς, ὡς πρὸς τὸ ὕψος περὶ τῆς ὁποίας ἐγένετο λόγος κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, διότι ἐὰν τὸ παράβολον κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτὴν ἀνήρχετο εἰς 30 χιλ. δραχμάς, ἐν συνεχείᾳ ηὐξήθη εἰς 100 καὶ 150 καὶ εἴς τινας περιστάσεις εἰς 250 χιλ. δραχμάς, ἀνακύπτει, λέγω τοῦτο ἀπὸ τὴν σχετικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τοὺς σχετικοὺς φακέλλους. Οὕτω εἰσεπράχθησαν ἀπὸ 3)4–20)7)51 βάσει τῆς πρώτης ἀποφάσεως τοῦ κ. Ἰασωνίδη 35.680 δραχ., ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τῆς 23.4.51 –23.3.53 εἰσεπράχθησαν 3.275.520 δραχμαί. Πρόκειται περὶ περιόδου κατὰ τὴν ὁποίαν Γενικὸς Διοικητὴς ἦτο καὶ ὁ κ. Στρᾶτος καὶ ἄλλοι προηγηθέντες αὐτοῦ. Ἀλλὰ ἀπὸ τῆς 24.3.53–17.12.54 καθ’ ἣν ὑπουργὸς ἦτο μόνον ὁ κ. Στρᾶτος, εἰσεπράχθησαν ἐκ τοῦ παραβόλου αὐτοῦ, παλαιᾶς ἐκδόσεως βεβαίως, 1.276.600 καὶ οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ καθιστοῦν φανερὰν τὴν διαφορὰν οὐσίας περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα, ὡς πρὸς τὸ ποσόν, ἐν σχέσει μὲ τὸ παράβολον τοῦ κ. Στράτου συγκρινόμενον μὲ τὸ παράβολον τοῦ προκατόχου του. Ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὸν προαιρετικὸν χαρακτῆρα τοῦ παραβόλου, ὑπάρχει μία τεραστία διαφορά, διότι τὸ παράβολον Ἰασωνίδη εἶχε, πράγματι προαιρετικὸν χαρακτῆρα, δεδομένου ὅτι ἐπεβλήθη κατόπιν αἰτήματος τῶν αὐτοκινητιστῶν, ὅπως προκύπτει ἀπὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὸν φάκελλον. Ἐπὶ πλέον δέ, δὲν ἦτο δυνατόν, οὐσίᾳ νὰ ἔχῃ ὑποχρεωτικὸν χαρακτῆρα τὸ παράβολον τῆς περιόδου Ἰασωνίδη, διότι ἐπεβάλετο ἐπὶ τῶν νομίμως χορηγουμένων ἀδειῶν. Δὲν εἶχε τὴν εὐχέρειαν, ἐφ’ ὅσον τὰ δικαιολογητικὰ ἦσαν πλήρη, ὁ κ. Ἰασωνίδης νὰ ἀξιώσῃ τὴν εἴσπραξιν τοῦ παραβόλου, ἐνῷ ἀντιθέτως, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ κ. Στράτου, δεδομένου ὅτι αἱ χορηγούμεναι ἄδειαι δὲν ἐστηρίζοντο εἰς τὸν νόμον, ἤθελε δὲν ἤθελεν ὁ λαμβάνων τὴν ἄδειαν ὑπεχρεοῦτο εἰς τὴν καταβολὴν τοῦ παραβόλου, διότι ἄνευ αὐτοῦ ἡ κύρωσις θὰ ἦτο ἡ ἄρνησις τῆς χορηγήσεως τῆς ἀδείας.

§91Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐπὶ τῶν ἀνανεώσεων;

§92Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Βεβαίως καὶ ἐπὶ τῶν ἀνανεώσεων. Οὔτε δὲ νομίζω ὅτι εἶναι ἀκριβὴς ὁ ἰσχυρισμός, τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Στρᾶτος, ὅτι ὑπῆρχε τὸ παράβολον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἰδικῆς του ἐποχῆς, πράγματι, προαιρετικόν, διότι δὲν ἐγένετο καμμία διαμαρτυρία, διότι διαμαρτυρίαι τοιαῦται ἐγένοντο, ἀποδεικνύουσαι ὅτι ἀναληθῶς ἰσχυρίσθη ὅσα ἰσχυρίσθη κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁ κ. Στρᾶτος. Ὑπάρχει ἐπὶ παραδείγματι, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 125.089 διαταγὴ τῆς 25.10.53 τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, ἡ ὁποία διεβίβασεν αἴτησιν καὶ διαμαρτυρίαν τοῦ Χ. Παπαδοπούλου διὰ τὴν παράνομον εἴσπραξιν παραβόλου 250.000 δραχ. Ἀλλὰ ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ ἄλλαι πολλαὶ αἰτήσεις μεμονωμένων ἀτόμων ὑπάρχουν, αἱ ὁποῖαι ἀποδεικνύουν ὡς ἐντελῶς ἀναληθεῖς τοὺς ἐν προκειμένῳ ἰσχυρισμοὺς τοῦ κ. Στράτου. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀναγνώσω σχετικὸν ἔγγραφον μιᾶς μεγάλης αὐτοκινητιστικῆς ὀργανώσεως, τῆς Ἐθνικῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν, Ἰδιοκτητῶν Αὐτοκινητιστῶν Ταξὶ καὶ Ἀγορέων, ἀπευθυνθὲν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν μὲ ἡμερομηνίαν 28.6.54. Ἡ σχετικὴ ἀναφορὰ τῶν αὐτοκινητιστῶν ἔχει ὡς κάτωθι: «Πρὸς τὴν αὐτοῦ ἐξοχότητα τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν. Ἐνταῦθα. Ἐξοχώτατε, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν εὐσεβάστως πρὸς ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Διάφοροι αὐτοκινητισταὶ Βορείου Ἑλλάδος μᾶς ἀνέφερον ὅτι ἡ Γενικὴ Διοίκησις Βορείου Ἑλλάδος, τοὺς ὑποχρεώνει κατὰ τὰς ἑκάστοτε ἀνανεώσεις τῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων, ὅπως ἐκτὸς τῶν ἀπαιτουμένων νομίμων ἐξόδων καταβάλλουν καὶ δραχμὰς 100 δι’ ἑκάστην ἀνανέωσιν ἀδείας ἐντελῶς παρανόμως, κατὰ τὴν γνώμην μας, πρᾶγμα ὅπερ ἔχει προκαλέσει τὴν δυσφορίαν τῶν αὐτοκινητιστῶν. Ἀπὸ πληροφορίας ἐμάθαμεν ὅτι ἀπόφασις τοιαύτη εἶχεν ὑπογραφῆ ἐπὶ ὑπουργίας κ. Ἰασωνίδη, ἐν ἔτει 1951, ἀλλὰ δὲν ἐφηρμόσθη, διότι ἦτο παράνομος. Ἀναφέρομεν τὰ ἀνωτέρω, ἐκ καθήκοντος σεβασμοῦ πρὸς τὸ πρόσωπόν σας καὶ εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θὰ ἐνδιαφερθῆτε ἐὰν τὰ ἀναφερόμενα εἶναι ἀληθῆ». Τὸ ὅτι τὸ παράβολον αὐτὸ δὲν εἰσεπράττετο πάντοτε εἰς τὰς ἑκάστοτε ἀνανεώσεις τῶν ἀδειῶν πρός ἅπαξ, ἀλλ’ εἰσεπράττετο πάντοτε εἰς τὰς ἑκάστοτε ἀνανεώσεις τῶν ἀδειῶν προκύπτει καὶ ἀπὸ μίαν ἄλλην πηγὴν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν πηγὴν, προκύπτει τὸ ἀναληθὲς τῶν ἐν προκειμένῳ ἰσχυρισμῶν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§93Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διατί δὲν λέγετε τὸ ἀνακριβὲς καὶ λέγετε ἀναληθές. Ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι δὲν εἶναι τίποτε ἀπὸ αὐτὰ ἀναληθῆ.

§94Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Καὶ ἐὰν χρησιμοποιήσω τὴν λέξιν ἀνακριβές, οὕτως ἢ ἄλλως, ἐπαναλαμβάνω περὶ ἀναληθείας πρόκειται. Πάντως δὲν θέλω νὰ θίξω ὑμᾶς.

§95Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν δὲν εἶναι ἀκριβῆ πῶς νὰ ὀνομασθοῦν;

§96Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπανειλημμένως ἐτόνισα, τὴν τελευταίαν φορὰν τῆς ὁμιλίας μου, ὅτι ὅποιος δὲν ἤθελε νὰ πληρώσῃ δὲν ἐπλήρωνε.

§97Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό.

§98Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶναι ἀκριβὲς καὶ ἠμπορῶ νὰ ἐπικαλεσθῶ ὡρισμένα γεγονότα.

§99Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ὁμιλήσω ἐντὸς ὀλίγου καὶ θὰ σᾶς πληροφορήσουν τὰ κείμενά σας, ὅτι ἐξεδώσατε ὑποχρεωτικὰς διαταγάς. Φαίνεται ὅτι τὰς ἔχετε λησμονήσει διότι τὰς ἔχω ἐνώπιόν μου.

§100Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅποιος δὲν ἤθελε νὰ πληρώνῃ, δὲν ἐπλήρωνε.

§101Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἰδική σας διαταγὴ εἶναι ὑποχρεωτική. Ἐὰν δέχεσθε νὰ ἐκδίδετε ὑποχρεωτικὰς διαταγάς, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως νὰ ἐπιτρέπετε παραβάσεις, εἶναι μία πρωτότυπος ἄσκησις τῆς διοικήσεως, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς θὰ ζηλεύσῃ.

§102Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τί λέγει ἡ διαταγὴ αὐτή;

§103Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἔλθω ἐντὸς ὀλίγου εἰς τὸ βῆμα καὶ θὰ σας τὴν ἀναγνώσω.

§104Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Πιθανόν, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθην, νὰ διαψεύδουν τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Διὰ νὰ πεισθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν ἀκρίβειαν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἐκθέτω, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ρίψετε ἕνα ἁπλοῦν βλέμμα εἰς τοὺς φακέλλους. Ἐὰν διαπιστώσετε ὅτι ἔστω εἰς μίαν περίπτωσιν ἀρχικῆς χορηγήσεως ἢ οἱασδήποτε ἀνανεώσεως δοθείσης ἀδείας, ἔλλειπε τὸ σχετικὸν διπλότυπον τῆς εἰσπράξεως τοῦ παραβόλου αὐτοῦ, ἔ, τότε νὰ μοῦ τὸ πῆτε καὶ ἐμένα νὰ τὸ μάθω.

§105Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας) Πῶς τὸ εἴπατε αὐτό;

§106Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐγὼ εἶπα ὅτι, ἀνεξαρτήτως αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθην, τῶν ἐγγράφων διαμαρτυριῶν, τῶν σχετικῶν αἰτήσεων κλπ., προκύπτει τὸ ἀναληθὲς τῶν ἐν προκειμένῳ ἰσχυρισμῶν μου ἀπὸ τὴν κανονικὴν εἴπραξιν τοῦ παραβόλου, δεδομένου ὅτι εἰς ὅλας τὰς σχετικὰς ἀδείας, τὰς ὁποίας ἐχορηγήσατε, ὅπως διεπίστωσα, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὑπάρχει καὶ τὸ σχετικὸν διπλότυπον εἰσπράξεως τοῦ κατὰ τὰς ἀποφάσεις σας παραβόλου. Ἡ λεπτότης τοῦ θέματος, κ. βουλευταί, ἀναμφισβητήτως ἐπέβαλε τὴν ἀκριβῆ τήρησιν ἐν προκειμένῳ λεπτομερῶν λογαριασμῶν, οἱ ὁποῖοι συμπίπτει νὰ μὴ εἶχον οὐδὲ χονδροειδῶς ἐν προκειμένῳ τηρηθῇ. Θὰ ἔπρεπε δὲ ὁ ἀξιότιμος κ. Στρᾶτος, διότι αὐτὸ ἐπέβαλεν ἡ ἀνάγκη περιφρουρήσεως τῆς ὑπολήψεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ ἐπικαλεσθῇ κατὰ την τελευταίαν συνεδρίασιν, θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. Στρᾶτος διὰ νὰ περιφρουρήσῃ τὸ κῦρος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, διότι ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν περὶ τῆς ἰδικῆς του τιμιότητος, θὰ ἔπρεπε μὲ ἰδιαιτέραν προσοχὴν νὰ χειρισθῇ τὸ ἐν προκειμένῳ θέμα, διότι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ κατωχυροῦτο ἡ ὑπόληψις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Διότι εἶναι βέβαιον, ὅτι καλῶς ἢ κακῶς, ἡ χορήγησις ἀδειῶν αὐτοκινήτων, συνδέεται μὲ πράξεις μεσολαβητῶν. Ὑπάρχουν ἐν προκειμένῳ, ἐνδείξεις, ἀλλὰ πάντως δοσοληψίαι αὐτῆς τῆς μορφῆς ἐγένοντο, ἀνελθοῦσαι εἰς τὸ ποσὸν πολλῶν δισεκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι μόνον ἀπὸ τὸ παράβολον εἰσεπράχθη 1.300.000 δραχμαί, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ κατεβλήθησαν πολλὰ δισεκατομμύρια δραχμαὶ π. ἐκδόσεως κ. ὑπουργέ, αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διασύρει τὸν πολιτικὸν κόσμον. Καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, ὁμολογῶ, ὅτι διεπράξατε ἀσύγγνωστον ἀμέλειαν. Ἐὰν ὑπάρχουν αἰχμαὶ ἐναντίον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, αὐταὶ ὀφείλονται εἰς τὸν ἄστοχον τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ὡρισμένοι ὑπουργοὶ ἀντιμετωπίζουν θέματα τοιαύτης φύσεως, τὰς ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ τυγχάνουν λεπτοῦ χειρισμοῦ. Δὲν ἔχω τὴν πρόθεσιν νὰ καταλογίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν οἱανδήποτε ἰδιοτέλειαν, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἀμφισβήτησις, ὅτι εἰς τὸν χειρισμὸν τοῦ θέματος, ὁ κ. Στρᾶτος ὑπέπεσεν εἰς βαρυτάτην ἀστοχίαν.

§107Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μίαν φορὰν εὑρέθη ὑπουργὸς νὰ βοηθήσῃ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ βάλλετε ἐναντίον του.

§108Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ποινικαὶ εὐθῦναι αἱ πολιτικαὶ εὐθῦναι εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ εἰς τὴν Βουλὴν ἐναπόκειται νὰ διερευνήσῃ τὸ θέμα καὶ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιτελέσῃ ἐν προκειμένῳ τὸ καθῆκόν του.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§110Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι προφανές, ὅτι ἡ συζήτησις ἔλαβε μίαν ἔκτασιν, ἡ ὁποία ἴσως ἠμπόδισε τὴν συγκέντρωσιν τῆς προσοχῆς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς τὰ κύρια θέματα τῆς ἐπερωτήσεως καὶ θὰ ἔπρεπε διὰ τοῦτο κατὰ τὴν γνώμην μου, ὄχι νὰ ἐπιδοθῶ εἰς ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος, ἀλλὰ εἰς συγκέντρωσιν τοῦ θέματος. Ὁ κ. πρώην ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ἀντιλαμβανόμενος κατὰ περίεργον τρόπον τὴν ἐπιτέλεσιν τῶν καθηκόντων του κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὡμίλησε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος παρεῖχε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐκεῖνος ἤσκει τὸν ἔλεγχον ἐναντίον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κατελόγισεν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι ἐδημιούργησε πολὺν θόρυβον διὰ τὸ τίποτα, ὑπεστήριξεν, ὅτι τὸ παράβολον δὲν ἦτο ὑποχρεωτικόν, ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ ἔκδοσίς του ἦτο νόμιμος, ὅτι ἡ χρῆσις, ἡ ὁποία ἔγινεν ἦτο ἡ πρέπουσα καὶ μεταστρέφων κυριολεκτικῶς τὸν λόγον του, εἶπεν ὅτι: «Κατόπιν τῶν ὅσων ἐξέθεσα, νομίζω, ὅτι δὲν ἀπομένει πλέον παρὰ μία προσπάθεια ἡ ὁποία εἶναι κατωτέρα τῆς ἰδιότητος ἑνὸς πολιτικοῦ ἀνδρός, δηλαδή, νὰ θέλῃ νὰ σπιλώσῃ ἕνα συνάδελφον μὲ φημολογίας τῶν τριόδων, εἰς τὰς ὁποίας κατὰ βάθος οὐδὲ ὁ ἴδιος πιστεύει καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει κἂν τὸ σθένος νὰ εἴπῃ τοῦτο ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ κριτήριον τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν». Καὶ προσέθεσεν: «Ἐὰν ἐβλάβημεν ἀπὸ τὴν δρᾶσιν ἑνὸς ἀνθρώπου καὶ θέλομεν νὰ κτυπήσωμεν αὐτόν, νὰ κτυπήσωμεν αὐτὸν εὐθέως καὶ ὄχι μὲ ἀσυστόλους κατηγορίας». Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι, διότι μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἀξιότιμος πρώην ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος, ἦτο δυνατὸν νὰ χρησιμοποιήσῃ αὐτὸ τὸ ὕφος ἀπευθυνόμενος πρὸς ἕνα συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ κόσμημα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ μὲ τὴν ἐθνικήν του προσωπικότητα καὶ μὲ τὴν προσωπικήν του ἀρετήν. Οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ καταλογίσῃ εἰς τὸν συνάδελφον κ. Μόδην ἀσυστόλους κατηγορίας, καὶ πρόθεσιν σπιλώσεως ὑπολήψεως. Ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Φλωρίνης ἔφερεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, εἶναι ἐπιβεβαιωμένα ἀπὸ τὰ κείμενα καὶ θὰ προσκομίσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα ἐπιβεβαιοῦν, κατ’ ἀπόλυτον τρόπον τὸν ἔλεγχον, τὸν ὁποῖον ἤσκησε. Κύριοι συνάδελφοι, ποῖα εἶναι τὰ ἐπίμαχα θέματα; Ὁ ἀξιότιμος πρώην ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ἐξέδωσεν ἕνα μέγα ἀριθμὸν προσωρινῶν ἀδειῶν, μέχρι χιλίων, διότι καὶ ὁ ἀριθμὸς δὲν εἶναι ἐξηκριβωμένος ἀκόμη: Τόση ἦτο ἡ τάξις διοικήσεως. Ἐρωτᾶται ἡ ἔκδοσις τῶν προσωρινῶν αὐτῶν ἀδειῶν, ἦτο νόμιμος ἢ παράνομος; Ἐρώτημα πρῶτον. Ἐρώτημα δεύτερον: Εἴτε νόμιμος ἦτο, εἴτε παράνομος, ἐγένετο κατὰ τὸν πρέποντα εἰς χρηστὴν διοίκησιν τρόπον, καὶ μὲ ὅλας τὰς ἐγγυήσεις αἱ ὁποῖαι προβλέπονται ὅταν ἡ διοίκησις ἀσκεῖ διακριτικὴν ἐξουσίαν; Ἐρώτημα τρίτον: Αἱ εἰσφοραὶ αἱ ὁποῖαι εἰσεπράττοντο, εἰσεπράττοντο δι’ αὐθορμήτου προσφορᾶς τῶν εἰσφερόντων, ἢ δι’ αὐθαιρέτου ἐπιβολῆς τῆς διοικήσεως; Ἐρώτημα τέταρτον: Αἱ εἰσφοραὶ πόσαι ἦσαν καὶ κατὰ ποῖον τρόπον διετέθησαν. Καὶ ἐρώτημα πέμπτον καὶ κύριον: Ποία εἶναι ἡ συγκοινωνιακὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως; Αὐτὰ εἶναι τὰ πέντε ἐρωτήματα, εἰς τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἀπαντήσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐρώτημα πρῶτον: Εἶναι αἱ προσωριναὶ ἄδειαι νόμιμοι ἢ παράνομοι; Κύριοι συνάδελφοι, μέχρι τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1953, τὸ θέμα δύναται νὰ εἶναι ἐπίμαχον. Διότι αἱ κείμεναι διατάξεις εἶναι δεκτικαὶ ἑρμηνείας. Δὲν ὑπάρχουν συγκεκριμέναι διατάξεις νόμῳ ἀφορῶσαι εἰδικῶς τὴν ἔκδοσιν προσωρινῶν ἀδειῶν. Καὶ ἑπομένως τὸ θέμα ὑπόκειται εἰς ἑρμηνείαν ἐκ κειμένων διατάξεων. Ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου, ὅμως, τοῦ 1953, προτοῦ ὁ ἀξιότιμος πρώην ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος ἐπιδοθῇ εἰς τὴν βιομηχανίαν τῆς ἐκδόσεως προσωρινῶν ἀδειῶν, ὑπάρχει νόμος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ὑπάρχει νόμος τῆς σημερινῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπολύτως κατηγορηματικὸς καὶ τερματίζει πᾶσαν συζήτησιν. Φθάνει νὰ ὑπάρχῃ μόνον γνῶσις τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης. Δέν χρειάζεται οὐδὲν ἄλλο προσὸν διὰ τὴν κατανόησιν τῆς διατάξεως. Ἰδοὺ ἡ διάταξις: Εἶναι ὁ νόμος 2367 τῆς 7)4)53. Εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4: «Ἡ χορήγησις προσωρινῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας παρ’ οἱασδήποτε ἑτέρας ἀρχῆς —καὶ θὰ ἀναγνώσω τὴν ἄλλην ἀρχὴν — πλὴν τῶν ἐν παραγράφῳ 6 ἀπαγορεύεται ἀπολύτως». Καὶ τώρα, θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἐκείνην τὴν περικοπήν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ μόνον τὸν οἰκονομικὸν ἔφορον καὶ μόνον διὰ μίαν ἕως δύο ἡμέρας. «Ἀπαγορεύεται ἀπολύτως, ἡ χορήγησις προσωρινῶν ἀδειῶν». Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ συζήτησις; Τώρα θὰ ἀναγνώσω καὶ τὸ ἄλλο κεφάλαιον, διὰ νὰ ἐξαντλήσω τὸ θέμα τῆς ἀναγνώσεως. Ἄρθρον 2, παράγραφος 6: Εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, μεταφορᾶς ἀκινητούντων αὐτοκινήτων... .......... ἐπιτρέπεται ἡ διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον κυκλοφορία τοῦ αὐτοκινήτου δυνάμει προσωρινῆς ἀδείας τοῦ ἁρμοδίου οἰκονομικοῦ Ἐφόρου, διαρκείας οὐχὶ ἀνωτέρας τῶν δύο ἡμερῶν ἐντὸς ἑκάστου μηνός, ἀπαγορευομένης τῆς χορηγήσεως τοιούτων ἀδειῶν παρ’ ἑτέρας ἀρχῆς». Ἐὰν ὑπάρχῃ γνῶσις τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, θέμα ἐπίμαχον μετὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1953, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ διάταξις εἶναι φορολογική. Ὁ ἰσχυρισμὸς ἀποτελεῖ εὕρημα. Ὅταν αἱ διατάξεις εἶναι τόσον σαφεῖς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δίδεται οἱαδήποτε ὑποκειμενικὴ ἑρμηνεία ὥστε ἡ ἐφαρμογὴ νὰ περιορίζεται εἰς τὰς περιπτώσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἀνταποκρίνεται ἡ ἐπιθυμία τοῦ ἑρμηνευτοῦ. Ἡ διάταξις εἶναι ἀπολύτως ἀκριβής. Πέραν ὅμως τῆς ἀπαντήσεως ὑπάρχει καὶ μία περισσότερον κατηγορηματικὴ ἀπάντησις, ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς φορολογίας, ἀναφέρεται εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς ταξινομήσεως τῶν ἀδειῶν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Τὸ κεφάλαιον εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἶναι τὸ ἑξῆς: «Ἑνιαύσιος ταξινόμησις τῶν αὐτοκινήτων». Βραδύτερον ἔρχεται τὸ κεφάλαιον τῆς φορολογίας. Ἑπομένως, πρόκειται ἐντελῶς περὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, διὰ τὴν χορήγησιν ἢ μὴ χορήγησιν ἀδειῶν. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ ἐπικαλεσθῶ καμμίαν ἄλλην διάταξιν, διὰ τὴν ἐπιβεβαίωσιν τοῦ γεγονότος, ὅτι μετὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1953, θέμα ἐπίμαχον δὲν ὑπάρχει. Ἔχει παραβιασθῆ ὁ νόμος. Καὶ ἤρχισεν ἡ παραβίασις τοῦ νόμου, μὲ τὴν ἔκδοσιν τῶν χιλίων ἀδειῶν ἀκριβῶς τὴν ἑπομένην τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου. Ἰδοὺ διατὶ ὁ συνάδελφος ἐκ Φλωρίνης καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι κατήγγειλαν τὴν παρανομίαν, δὲν ἐπεδίωξαν νὰ σπιλώσουν ὑπόληψιν. Ἐπιβεβαίωσαν μίαν ἀλήθειαν καὶ δικαιοῦνται νὰ μὴ ἐπιτρέπουν τοιαύτας ἀπαντήσεις εἰς οὐδένα. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἡ παρανομία. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ δεύτερον θέμα: Εἴτε νόμιμος εἴτε παράνομος, ἡ χορήγησις ἀδειῶν, μὲ ποῖον πνεῦμα διοικήσεως ἠσκήθη; Ὑπῆρξε καμμία τάξις; Ὑπῆρξε κανένα δικαιολογητικόν; Ὑπῆρξαν προϋποθέσεις γενικαὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐχορηγοῦντο αὐταὶ αἱ προσωριναὶ ἄδειαι; Κύριοι βουλευταί, εἶναι πραγματικῶς ἀπίστευτον. Συνήθως ὅταν χορηγοῦνται ἄδειαι ὑπάρχει παράδοσις καὶ ὑπάρχουν νόμοι, οἱ ὁποῖοι ὁρίζουν —ἄλλοι νόμοι— οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κατ’ ἀναλογίαν νὰ χρησιμοποιηθοῦν. Οἱ νόμοι ὁρίζουν, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένα πιστοποιητικὰ ὅταν χορηγοῦνται αἱ ἄδειαι. Ὁρίζουν, ὅτι ὑπάρχει μία σειρὰ προτιμήσεως. Ἀρχίζομεν ἀπὸ τὴν προτίμησιν τῶν ἀναπήρων πολέμου, τραυματιῶν πολέμου, ἀπολεσάντων κατὰ τὴν κατοχὴν ἐπιβατικοῦ αὐτοκινήτου, τραυματιῶν τιμηθέντων δι’ ἀριστείου ἀνδρείας κλπ. Θὰ ἦτο δυνατόν, ἡ διοίκησις νὰ ἐμπνευσθῇ —νόμιμον ὑποχρέωσιν δὲν ἔχει, εἶναι ἄσχετος ἡ διάταξις— ἀλλὰ νὰ ἐμπνευσθῇ ἀπὸ τὴν παράδοσιν αὐτήν. Ἐὰν ἀπεφασίζετο νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς κινήσεως περισσοτέρων αὐτοκινήτων, νὰ τηρήσῃ τοὐλάχιστον μίαν τάξιν, ἡ ὁποία θὰ παρεῖχε τὴν ἐγγύησιν λειτουργίας χρηστῆς διοικήσεως. Δὲν ὑπάρχει καμμία δικαιολογία. Ὑπάρχει προηγούμενον διοικήσεως, ἡ ὁποία δημιουργεῖ βιομηχανίαν χορηγήσεως προσωρινῶν ἀδειῶν, αἱ ὁποῖαι διαρκοῦν ἐπὶ μακροὺς μῆνας ἄνευ οὐδενὸς δικαιολογητικοῦ; Ὑπάρχει προηγούμενον καὶ τῆς πλέον φαυλοκρατικῆς διοικήσεως; Εἶμαι βέβαιος, ὅτι οὐδέποτε ὑπῆρξε καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ. Καταβάλλεται ἐνίοτε προσπάθεια νὰ ὑπάρξουν ἀτελῆ πιστοποιητικά, ἀτελῆ δικαιολογητικά. Ἀλλ’ ἡ ἀπόλυτος ἀνυπαρξία δικαιολογητικῶν καὶ ἡ χορήγησις ἀδειῶν ἐπὶ τῇ αἰτήσει καὶ ἡ ἔλλειψις ἑνὸς μητρώου, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἀναγράφωνται, ὥστε νὰ εἶναι βεβαιωμένος ὁ ἀριθμός, αὐτὸ δὲν ἔχει προηγούμενον. Ἰδοὺ ἡ πραγματικὴ δόξα τοῦ πρώην ὑπουργοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῶν ἑδωλίων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, Νάνης, προβὰς εἰς μίαν ἐξέτασιν, ὑπέβαλε μίαν ἔκθεσιν εἰς τὴν ὁποίαν γράφει: «Πολλαὶ τῶν ἀποφάσεων τούτων ἀνενεώθησαν κατ’ ἐπανάληψιν. Ἄλλαι ἀπὸ μηνῶν λήξασαι δὲν ἰσχύουν, δὲν δύναται δὲ νὰ ἐξακριβωθῇ ἡ τύχη τῶν ἀφορώντων αὐτὰς αὐτοκινήτων. Ἐὰν δηλαδή, τὰ αὐτοκίνητα ταῦτα ἐξηκολούθησαν νὰ κυκλοφοροῦν ἄνευ προσωρινῆς ἀδείας ἢ ἐὰν ἐπωλήθησαν ἢ τέλος ἐὰν δὲν ὑπέβαλον τὰ κεκανονισμένα δικαιολογητικὰ ἢ ἐφωδιάσθησαν διὰ κανονικῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας. Τοιαύτη κατάστασις διοικήσεως, πλήρης ἀποσύνθεσις, ὑπευθύνως βεβαιουμένη ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, κατόπιν ἐπιμόνου ἐξετάσεως. Ἰδοὺ ἡ χρηστὴ διοίκησις. Ἔχομεν, λοιπόν, μέχρι τοῦδε δύο ἀπαντήσεις. Ἡ παρανομία εἶναι ἀπόλυτος. Ἡ ἔλλειψις χρηστῆς διοικήσεως πεφωτισμένης, βασίμου, ἀπολύτου. Προχωροῦμεν εἰς τὰ ἄλλα δύο κεφάλαια. Πρῶτον. Εἰς τὰς εἰσφοράς. Ἀνεμίχθη τὸ ὄνομα τοῦ κ. Ἰασωνίδη. Καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔστερξαν ἀπὸ μεγαλοφροσύνην νὰ τὸν κατατάξουν εἰς τὸ πλευρὸν τῶν εὐθυνῶν τοῦ πρώην ὑπουργοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν, οἱ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, νὰ τοὺς δώσω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἀδίκως, ὁ κ. Ἰασωνίδης, ἐτοποθετήθη εἰς μίαν σειρὰν ὑποτιθεμένων εὐθυνῶν τοῦ παρελθόντος. Εἶναι ἀπολύτως ἀνεύθυνος. Ἰδοὺ διατί. Ὅταν κατηργήθησαν αἱ διαχειρίσεις τῶν καυσίμων, ὑπῆρχον ὡρισμένοι ὑπάλληλοι, ἔκτακτοι, τοὺς ὁποίους ἠθέλησε τότε νὰ διατηρήσῃ. Δὲν εἶχε πιστώσεις ἐξ Ἀθηνῶν, καὶ ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν, κ. Ἔξαρχος, τοῦ ἐτηλεγράφησεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ τοὺς διατηρήσῃ μὲ πόρους τοῦ δημοσίου, ἀλλὰ δύναται νὰ τοὺς διατηρήσῃ μὲ τοπικοὺς πόρους. Ὁ κ. Ἰασωνίδης, κατέβαλε μίαν προσπάθειαν εὑρέσεως τοπικῶν πόρων. Εὗρεν εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν ἀνταπόκρισιν καὶ ὑπάρχει τὸ κείμενον τῆς πρώτης ἀποφάσεως τοῦ κ. Ἰασωνίδη τῆς 14ης Ὀκτωβρίου 1950. «Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὸν νόμον περὶ ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑπουργείου, τὴν ὑπ’ ἀριθ..... διαταγὴν τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν «περὶ ἀπολύσεως τοῦ ἐκτάκτου ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπηρεσίας καυσίμων» τὴν ἡμετέραν ἀπόφασιν δι’ ἧς ἀπελύθησαν ἅπαντες, τὰ δημιουργηθέντα κενά, τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην τῆς συμπληρώσεως καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ.... τηλεγραφικὴν διαταγὴν τοῦ ὑπουργοῦ καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1695 ἀναφορὰν τῶν διαχειριστῶν τῶν Κοινῶν Ταμείων καὶ τῆς Ἑνώσεως Ἀστικῶν Λεωφορείων, προσφερομένων νὰ διαθέτουν μηνιαίως τὰ ἀκόλουθα ποσά», καὶ ἕκαστος γράφει τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ἐκεῖνος προσέφερεν «ἀποφασίζομεν, ὅπως τὸ καταβαλλόμενον ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω ποσὸν διατίθεται διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ κατωτέρω προσωπικοῦ». Εἶναι ἡ πρώτη ἀπόφασις τοῦ κ. Ἰασωνίδη, ὁ ὁποῖος διαθέτει τὰ 10 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα τοῦ προσφέρουν διάφοροι ὀργανώσεις, ἡ Ἕνωσις Ἀστικῶν Λεωφορείων 3 ἑκατομμύρια, τὸ Κοινὸν Ταμεῖον Φορτηγῶν Αὐτοκινήτων 1 ἑκατομμύριον, ἐν συνόλῳ 10 ἑκατομμύρια, τὰ διαθέτει, προσφερόμενα, διὰ τὴν πληρωμὴν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι διηυκόλυναν τὴν ὑπηρεσίαν τῆς κινήσεως τῶν αὐτοκινήτων. Εἶναι ἡ πρώτη ἀπόφασις. Δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς τυπικῆς νομιμότητος, ἀλλ’ ἔχει καλῶς, διότι αὐθόρμητος εἶναι ἡ προσφορά, ἔκτακτοι εἶναι οἱ ὑπάλληλοι, ἀσχέτως πρὸς τὸ δημόσιον, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν.

§111Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Ἀπὸ τῆς ἰδικῆς σας πλευρᾶς, ὅλα εἶναι ἐν τάξει.

§112Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κάμνετε κατάχρησιν πνεύματος, διότι, ἐὰν ἐκάμνατε ὑπομονήν, θὰ παρηκολουθῆτε τὴν συζήτησιν καὶ θὰ εἴχατε προφυλαχθῆ ἀπὸ τὸ ἀτύχημα τῆς διακοπῆς σας.

§113Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Προτοῦ νὰ ἀναγνώσητε, θὰ ἴδητε τὴν χρηστὴν διοίκησιν τοῦ κ. Ἰασωνίδη, καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ἀπὸ τῆς ἰδικῆς σας πλευρᾶς εἶναι ὅλα ἐν τάξει. Ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μας ὅμως, δὲν εἶναι ἐν τάξει.

§114Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νομίζω, ὅτι οὔτε καὶ σεῖς ἔχετε ἱκανοποιηθῆ ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἐδώσατε, διότι στερεῖται εἱρμοῦ.

§115Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Διαμαρτύρομαι, κ. Πρόεδρε. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Παπαδόπουλε, συγκρατήσατε τὰ νεῦρα σας.

§117Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζομεν ποία εἶναι ἡ τάξις καὶ ποία ἡ ἀμοιβαία λεπτότης, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν. Ἀλλ’ ὀφείλουν καὶ οἱ κ. συνάδελφοι, τῆς πλειοψηφίας καὶ ὅταν στενοχωροῦνται ἀπὸ τὰ κείμενα, νὰ ἐπιδεικνύουν ψυχραιμίαν καὶ νὰ κάμνουν ὑπομονὴν. Συμβαίνει, πράγματι, νὰ εὑρίσκωνται ὑπὸ τὸ κράτος στενοχωρίας, ἐπειδὴ ἡ ἀνάγνωσις τῶν κειμένων εἶναι πολὺ δυσάρεστος. Ἀλλά, κείμενον εἶναι αὐτό. Δὲν εἶναι ἰδικά μου εὑρήματα καὶ θὰ τὰ ὑποστοῦν.

§118Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν στενοχωρούμεθα δι’ αὐτά.

§119Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τότε, θὰ μείνετε ἤρεμοι, ἐὰν πράγματι δὲν συγχωρῆσθε. Πέραν τῆς πρώτης ἀποφάσεως, ὑπάρχει δευτέρα ἀπόφασις, ἡ ὁποία εὐχαριστεῖ τοὺς αὐτοκινητιστὰς διὰ τὴν ἀρχικὴν χορηγίαν καὶ τοὺς παρακαλεῖ νὰ τὴν αὐξήσουν. Τὴν αὐξάνουν εἰς 12 ἑκατομμύρια κατὰ μῆνα καὶ τὰ 12 αὐτὰ κατανέμονται. Ἑπομένως, ἐκ τῆς δευτέρας ἀποφάσεως ἐπιβεβαιοῦται, ὅτι ὑπάρχει αὐθόρμητος εἰσφορά, τὴν ὁποίαν διαθέτει εἰς ἐκτάκτους ὑπαλλήλους τῆς διοικήσεως. Ἐρχόμεθα κατόπιν, εἰς τὰς ἡμέρας τῆς σημερινῆς Διοικήσεως Βορείου Ἑλλάδος. Ὑπάρχει ἡ ἀπόφασις ἡ ἐκδεδομένη εἰς τὰς 24 Μαρτίου 1953. Εἶναι ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία αὐξάνει τὰς εἰσφοράς. Καὶ ἐρωτῶ, ὁ διπλασιασμὸς αὐτὸς τῶν εἰσφορῶν γίνεται κατόπιν προσφορᾶς τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου, ἢ αὐθαιρέτως ἐξ οἰκείας πρωτοβουλίας; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα. Καὶ ἐκ τοῦ κειμένου τῆς ἀποφάσεως συνάγεται, ὅτι γίνεται αὐθαιρέτως, ἐξ οἰκείας πρωτοβουλίας, δὲν ὑπάρχει προσφορά. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λεχθῇ ὅτι εἴχομεν εἰσέλθει εἰς τὴν περίοδον τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Ἀλλὰ συμβαίνει καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτή, νὰ ἔχῃ χαρακτῆρα προαισθήματος, διότι ἐξεδόθη πρὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου, πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, εἰς τὰς 24 Μαρτίου 1953. Ἑπομένως, πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, πρόκειται περὶ διπλασιασμοῦ τῆς προηγουμένης εἰσφορᾶς. Καὶ πέραν τοῦ πραγματικοῦ γεγονότος, ὅτι ἐδιπλασιάσθη καὶ ἦτο ὑπέρμετρος, ἔχομεν τὸ τυπικὸν γεγονός, ὅτι γίνεται ὁ διπλασιασμὸς αὐθαιρέτως, ἐξ οἰκείας πρωτοβουλίας, ἄνευ προσφορᾶς. Ἰδοὺ τὸ κείμενον τῆς ἀποφάσεως, ἐκ τοῦ ὁποίου συνάγεται: «Ἐν συνεχεία πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν τάδε ἀπόφασιν καὶ ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν κλπ. τοῦ Περιφερειακοῦ Συμβουλίου αὐτοκινητιστῶν, δι’ οὗ προτείνεται ἡ αὔξησις τοῦ ποσοῦ τοῦ καταβαλλομένου ὑπὸ τῶν αὐτοκινητιστῶν Βορείου Ἑλλάδος διὰ τὴν χορήγησιν ἢ ἀνανέωσιν ἢ ἔκδοσιν ἀντιγράφου ἀδείας κυκλοφορίας λεωφορείων, φορτηγῶν καὶ ἐπιβατηγῶν δημοσίας χρήσεως εἰς 50 χιλιάδας—δηλαδή, τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον προγενεστέρως εἶχεν ὑποβληθῆ καὶ εἶχεν ὁρίσει αὐτὰ τὰ ποσά— καὶ παντὸς ἰδιωτικῆς χρήσεως εἰς 150 χιλ. καὶ τέλος διὰ τὴν αὐτὴν περίπτωσιν καταβολὴν 20 χιλ. διὰ τὰ δίκυκλα καὶ τρίκυκλα, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν πρότασιν ἐκείνην, ἡ ὁποία ὁρίζει 50 καὶ 150 χιλ. ὁρίζομεν, ἀποφασίζομεν, ἐπαυξάνομεν τὴν εἰσφοράν, διὰ τὰ ἰδιωτικῆς χρήσεως ἀπὸ 150 εἰς 250 χιλ., διὰ τὰ δημοσίας χρήσεως ἀπὸ 50 εἰς 100 χιλ. καὶ τὰ δίκυκλα — τρίκυκλα ἀπὸ 20 εἰς 50 χιλ.». Ἑπομένως ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὴν προγενεστέραν Γενικὴν Διοίκησιν καὶ ἡ ὁποία ὥριζε νὰ εἶναι 50 καὶ 150, ἀποφασίζομεν τὸν διπλασιασμόν. Ἑπομένως, γίνεται καὶ διπλασιασμὸς καὶ ταὐτοχρόνως ἔρχεται αὐθαιρέτως ἄνευ προτάσεως. Οὕτως ἐξηγεῖται, διατὶ εἰς τὸν φάκελλον ὑπάρχει πληθὺς διαμαρτυριῶν τῶν αὐτοκινητιστῶν, αἱ ὁποῖαι μάλιστα διαμαρτυρίαι διαβιβάζονται διὰ τοῦ ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν ἐξ Ἀθηνῶν εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Μακεδονίας. Ἰδοὺ λοιπόν, ὅτι καὶ τὸ θέμα τῶν εἰσφορῶν περιέχει καὶ ὑπερβολὴν μὲ τὸν διπλασιασμὸν καὶ αὐθαιρεσίαν, διότι ἐλήφθη ἀπόφασις ἄνευ προτάσεως. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ τέταρτον θέμα. Τὸ τέταρτον θέμα εἶναι, ποῖα εἶναι τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα εἰσεπράχθησαν καὶ πῶς διετέθησαν. Ὑπάρχει μία κατάστασις εἰς τὸν φάκελλον, ἡ ὁποία τὰ προσδιορίζει. Κατὰ τὴν πρώτην διετίαν, ἀπὸ 20)7)1951 ἕως 23)3)1953 τὸ σύνολον εἶναι 360 χιλ. Κατόπιν, ἀπὸ 24)3)53 μέχρι 17)12)54, περίπου ἐπὶ 20 μῆνας, εἰς χρόνον ὀλιγώτερον, εἶναι 1.276.900 δραχμαί. Ἔχομεν ἑπομένως, ἐντὸς μιᾶς διετίας περίπου 360.000, ἐντὸς τῶν ἑπομένων 20 ἡμερῶν 1.320.000, ἔχομεν 1.276. Ἰδοὺ ἡ κολοσσιαία διαφορὰ τῶν ποσῶν. Εἶχεν ἐρωτήσει ὁ κ. πρώην ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἀπασχολεῖσθε μόνον μὲ τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς ἢ μὲ τὸ θέμα τῶν ποσῶν, ἀπήντησα τότε, δι’ ἀμφότερα, διότι αὐθαίρετος εἶναι ἡ ἐπιβολὴ καὶ ταὐτοχρόνως ὑπέρμετρος. Τοιουτοτρόπως ἐξηγεῖται διατὶ εὑρέθη ἕνα ποσόν, τὸ ὁποῖον περιέργως ὁ διάδοχος τοῦ πρώην ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ δημοσίου καὶ τὸ μετέβαλεν εἰς φορολογίαν, ἐπιβληθεῖσαν αὐθαιρέτως ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος. Διότι δὲν ἦτο κἂν εἰσφορά, ἡ ὁποία νὰ προσεφέρετο ἀπὸ μεγαλομανίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, ἐπεβλήθη αὐθαιρέτως ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ αὐθαιρέτως ἐτέθη ἀπὸ τὸν διάδοχόν του εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ δημοσίου ταμείου, ἐνῷ δὲν ἦτο φόρος ἐπιβληθεὶς νομίμως. Ἰδοὺ λοιπὸν ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ τέταρτον ἐρώτημα, ἂν τὸ ποσὸν ἦτο τὸ πρέπον, ἂν τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐπίσης ἐπεβλήθη, ἦτο προσφορὰ ἢ ἦτο ἐπιβολή. Καὶ ὑπάρχει καὶ περαιτέρω ἐρώτημα. Κατὰ ποῖον τρόπον διετέθη; Πλήρη στοιχεῖα δὲν ὑπάρχουν καὶ ὁμολογεῖ ὁ διεξαγαγὼν τὴν ἐπιθεώρησιν, ὅτι δὲν εἶχε πλήρη στοιχεῖα εἰς τὴν διάθεσίν του διὰ νὰ γνωρίζῃ. Ἐμμέσως πληροφορούμεθα ἐξ ἄλλης ἀνακοινώσεως, ὅτι διετέθη καὶ πρὸς ἄλλους σκοπούς, ἐκτὸς τοῦ εἰδικοῦ σκοποῦ τῆς πληρωμῆς τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. Ἄλλωστε, ἂν μόνον περὶ ἐκείνου τοῦ ἀριθμοῦ ἐπρόκειτο δεδομένου ὅτι κατὰ τὰ δύο ἔτη ἀντεκρούσθη ἐκείνη ἡ δαπάνη μὲ τὰ 360.000.000, εἶναι προφανές, ὅτι μὲ τὰ 1.300 ἔμειναν μεγάλα περισσεύματα, τὰ ὁποῖα πέραν τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἐστάλη εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον ὡς δωρεὰ τῆς Γενικῆς Διοικήσεως θὰ διετέθησαν δι’ ἄλλους σκοποὺς καὶ εὐλόγως ἐξ ἐκείνης τῆς πλευρᾶς διετυπώθη τὸ αἴτημα νὰ κατατεθῇ ἕνας πλήρης πίναξ διὰ νὰ γνωρίζωμεν ἐπὶ τέλους αὐτὰ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα αὐθαιρέτως εἰσεπράχθησαν, συγκεκριμένως ποῦ διετέθησαν. Ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τῆς ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν κατεθέσαμεν. Ἐρώτημα πρῶτον: Ὑπῆρξε νόμιμος ἡ παράνομος ἡ ἔκδοσις τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν; Ἀπάντησις ἀναμφισβήτητος: Παράνομος. Ἐρώτημα δεύτερον: Ἔγινε συμφώνως πρὸς τὸ πνεῦμα χρηστῆς διοικήσεως ἡ κατανομὴ αὐτῶν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν; Ἡ ἐπιβεβαίωσις τοῦ γεγονότος, ὅτι ὑπῆρξεν ἀπόλυτος ἔλλειψις δικαιολογητικῶν, δίδει τὴν ἀπάντησιν, ὅτι εἶναι ὑπόδειγμα μιᾶς χρηστῆς διοικήσεως. 3) Αἱ εἰσφοραὶ, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, ὑπῆρξαν αὐθόρμητοι; Καὶ ἐδώσαμεν τὴν ἀπόδειξιν ὅτι αἱ εἰσφοραὶ κατὰ τὴν αὔξησιν δὲν ὑπῆρξαν αὐθόρμητοι, ὑπῆρξεν ἐπιβολή, φορολογίας, διὰ τὴν ὁποίαν δικαίωμα δὲν εἶχεν ὁ ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος. Καὶ τέταρτον: Κατὰ ποῖον τρόπον διετέθη τὸ μέγα αὐτὸ ποσόν; Καὶ εἰς τὸ συγκεκριμένον αὐτὸ ἐρώτημα, ἀπάντησις δὲν ὑπάρχει. Ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ λεχθῇ ὅτι διαπιστοῦντες γεγονότα περιεχόμενα εἰς τὰ κείμενα, εἴμεθα αὐστηροὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον πρώην ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος. Ἀλλὰ ἐμερίμνησεν ὁ ἴδιος νὰ γίνῃ ὁ ἴδιος αὐστηρὸς πρὸς τὸν ἑαυτόν του, διότι ἀπεδοκίμασεν ὁ ἴδιος τὸ ἔργον του. Ἔχει ὁμολογήσει τὴν εὐθύνην του καὶ ἡ ὁμολογία του περιέχεται εἰς τὰ κείμενα. Ἐπίσης καὶ πάλιν ἐρχόμεθα εἰς τὰ κείμενα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος τὴν 1ην Ἰουλίου, ἀντιλαμβάνεται πλέον, ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς λειτουργίας τῆς χορηγήσεως τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ συμβιβαζόμενος πρὸς τὴν ἔννοιαν χρηστῆς διοικήσεως καὶ τότε μόνον ἀποφασίζει ὅπως ἐκδώσῃ τὴν ἀκόλουθον ἀπόφασιν, 1ην Ἰουνίου 1954, δηλαδή, μετὰ τὸν Ἀπρίλιον 16 μῆνας, μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας τῆς βιομηχανίας τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν. «Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὰς περὶ ἁρμοδιοτήτων Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος διατάξεις καὶ τὸ ἀπὸ 1954 Διάταγμα περὶ καθορισμοῦ προϋποθέσεων καὶ ὅρων χορηγήσεως ἀδειῶν καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 14 ἀπόφασιν περὶ συστάσεως γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀποφασίζομεν, οἱ αἰτοῦντες τὴν χορήγησιν ἀδείας διὰ φορτηγὸν αὐτοκίνητον ἰδιωτικῆς χρήσεως, δέον ὅπως προσκομίζουν εἰς τὴν γνωμοδοτικὴν Ἐπιτροπὴν πλὴν τῶν κεκανονισμένων δικαιολογητικῶν... Αὐτὸ τὸ κείμενον ἀποδεικνύει τὸ ἄλλον. Ἀποτελεῖ ἀπάντησιν εἰς τὸν ἄλλον ἰσχυρισμὸν τοῦ πρώην ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι δὲν ἦτο ὑποχρεωτικὴ ἡ εἴσπραξις. Ὑπεσχέθην, ὅτι θὰ ἀναγνώσω κείμενον ἰδικόν του, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει τὴν ὑποχρεωτικότητα. Τὸ κείμενον αὐτὸ λέγει: «Οἱ αἰτοῦντες χορήγησιν ἀδείας κυκλοφορίας διὰ φορτηγὸν αὐτοκίνητον ἰδιωτικῆς χρήσεως δέον ὅπως προσκομίζουν ἀπόδειξιν περὶ τῆς καταθέσεως τῶν κάτωθι ποσῶν κατὰ κατηγορίαν αὐτοκινήτων». Ἡ διατύπωσις «δέον νὰ ἔχουν καταβάλει» σημαίνει συμφώνως πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν, ὑποχρέωσιν καταβολῆς. Καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ ἐπαναλαμβάνεται καὶ εἰς ἄλλην ἀπόφασιν τοῦ κ. πρώην ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Ἔχομεν ἑπομένως, ὑποχρεωτικὴν καταβολήν, διότι οἱ λαμβάνοντες ἀδείας, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀπόφασιν «δέον ὅπως ἔχουν καταβάλει». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις καὶ εἰς τὸ συγκεκριμένον αὐτὸ ἐρώτημα. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ ἄλλο θέμα. Ὁ ἀξιότιμος πρώην ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ἀντιλαμβανόμενος πλέον καὶ ὁ ἴδιος τὸ χάος, εἰς τὸ ὁποῖον εἶχεν εἰσέλθει μὲ τὴν ἔκδοσιν αὐτῶν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν, ἐκδίδει ὁ ἴδιος ἀπόφασιν καὶ διατάσσει τὴν ἐπανεξέτασιν αὐτῶν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν, διὰ τὴν ἀνεύρεσιν δικαιολογητικῶν καὶ κατόπιν καταρτίζει ἐπίσης μίαν γνωμοδοτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ γνωμοδότησις, τῆς ὁποίας καθίσταται πλέον ἀπαραίτητος διὰ τὴν χορήγησιν. Ποίαν ἄλλην χρείαν ἔχομεν μαρτύρων, ὅταν ὁ ἴδιος, ὑπὸ τὸ κράτος τῶν γενικῶν ἐντυπώσεων, τὰς ὁποίας προεκάλεσεν ὁ τρόπος τῆς ἐνεργείας του, ἀποφασίζῃ νὰ ἀλλάξῃ ἑαυτὸν καὶ ἱδρύει γνωμοδοτικὴν Ἐπιτροπήν, τῆς ὁποίας ἡ γνωμοδότησις τοῦ λοιποῦ εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν χορήγησιν ἢ διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν; Ἰδοὺ διατὶ ἔχομεν τὴν ἰδικήν του ὁμολογίαν, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐλειτούργησεν ἡ ἀσύδοτος αὐτὴ χορήγησις τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν, δὲν ἦτο ὁ πρέπων καὶ διὰ τοῦτο ἐπανεξετάζει τὴν βασιμότητα τῶν ἀδειῶν καὶ ἐγκαθιδρύει δι’ ἄλλης ἀποφάσεως γνωμοδοτικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ὁποίας ἡ γνωμοδότησις καθίσταται ἀπαραίτητος. Ἰδού, διατί, κ. τέως ὑπουργὲ Βορείου Ἑλλάδος, ἡ στερνὴ γνῶσις καλύτερον θὰ ἦτο νὰ ἦτο ἡ πρώτη, διότι σεῖς τὴν σκέψιν τὴν ἐκάματε ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἐὰν τὴν ἐκάμνατε ἐκ τῶν προτέρων θὰ εἴχατε ὑποστῆ βασιμώτατα τὴν κατηγορίαν τῆς παρανομίας, θὰ ἠδύνασθε ὅμως, νὰ ἀπαντήσετε, ὅτι μετὰ ὄντως σοβαρότητος καὶ διοικητικῆς πληρότητος ἀντικρύσατε τὸ θέμα, ἐκείνων πρὸς τοὺς ὁποίους θὰ προσεφέρατε αὐτὴν τὴν μεγάλην ὑπηρεσίαν τῆς χορηγήσεως προσωρινῶν ἀδειῶν. Δὲν ἔχομεν ἑπομένως καμμίαν ἀνάγκην προσκομίσεως ἀποδείξεων, ἀφοῦ τὴν ἀπόδειξιν ἐκ τῶν ὑστέρων τὴν παρέχει ὁ ἴδιος ὁ κ. πρώην ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς ἄλλο ἐπιχείρημα. Ὑπῆρχον ἀνάγκαι καὶ ὤφειλε νὰ δώσῃ ἀδείας; Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκφράσω καὶ πάλιν μεγάλην κατάπληξιν δι’ αὐτὸν τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ ἀξιοτίμου πρώην ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος μόνον ἐὰν ἀπεστέλλετο εἰς μακρυνὰς ἐξωτικὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ εἶχον κανένα σύνδεσμον μὲ τὴν μητρόπολιν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἀντιμετώπισε τὰ πράγματα, καθ’ ὃν τρόπον τὰ ἀντιμετώπισε, ἀλλὰ ἐδῶ λειτουργεῖ ἡ Βουλή, ἐδῶ λειτουργεῖ τὸ νομοθετικὸν Σῶμα, ἐδῶ λειτουργεῖ ἐν ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς Ἐπιτροπὴ Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ ὁποία καθ’ ἃ γνωρίζετε παρασκευάζει νόμου. Ἦτο δυνατόν, ἐντὸς ἑβδομάδος νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα μὲ μίαν νομοθετικὴν ρύθμισιν, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἔκρινεν, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος. Ἐὰν ὁ πρώην ἀξιότιμος ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ἔκρινεν, ὅτι τὸ θέμα τῶν συγκοινωνιῶν Βορείου Ἑλλάδος ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατ’ ἕνα διάφορον τρόπον, ποῖον ἦτο τὸ καθῆκον του; Ἦτο τὸ καθῆκον του, νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν παρανομίαν καὶ τὴν ἀσυδοσίαν; Καὶ ἐρωτῶ τοὺς συναδέλφους τῆς Β. Ἑλλάδος: Ἔχουν δίκαιον ὅταν διεκδικοῦν μίαν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν των, ἀλλὰ δὲν ἔχουν δίκαιον, ὅταν λέγουν, ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ἡ ἀντιμετώπισις μὲ παρανομίας καὶ ἀσυδοσίας, δι’ ὅ,τι ἠμπορεῖ νὰ γίνεται μὲ νομιμότητα καὶ διοικητικὴν τάξιν. Ὤφειλε λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργός, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα κατὰ τὸν πρέποντα, νόμιμον, Κυβερνητικόν, νομοθετικὸν τρόπον. Καὶ διαρκεῖ αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις τῆς προσωρινότητος ἐπὶ 2 ἔτη. Εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ κανείς, εἰς νόμιμον Κράτος, ὅτι ἡ ἀντιμετώπισις ἐκτάκτων, ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν, ἠμπορεῖ νὰ συνεχίζεται ἐπὶ δύο ἔτη μὲ ἀσυδοσίας καὶ παρανομίας, χωρὶς κατὰ κάποιον τρόπον, ἀποτελεσματικόν, ριζικὸν νὰ ἀντιμετωπίζεται ἡ κατάστασις αὐτή; Ἰδού, διατί, αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα προκαλεῖ κατάπληξιν. Καὶ ἐὰν ἀκόμη ἐπρόκειτο νὰ εἶναι βάσιμος ἡ γνώμη, ὅτι ὑπῆρχον ἀνάγκαι πρὸς ἀντιμετώπισιν, οὐδέποτε αὐτὸς ὁ τρόπος, ὁ ὁποῖος προσήκει, ὅπως ἐπανειλημμένως ὑπενθυμίζει ὁ συνάδελφος ἐκ Φλωρίνης, εἰς τοὺς Βαλῆδες, προσήκει εἰς τὸ σημερινὸν Κράτος. Ἐάν, ἑπομένως, ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ὑπῆρχον ἀνάγκαι, ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ ἀνάγκαι αὐταί, κατὰ τὸν πρέποντα τρόπον. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ εὐσταθήσῃ ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἐπὶ δύο ἔτη, κατὰ τρόπον προσωρινόν, ἀντιμετωπίζοντο αἱ ἀνάγκαι. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, οἱαδήποτε ἐμμονή, θὰ ἐστερεῖτο οἱασδήποτε βασιμότητος, οἱασδήποτε σοβαρότητος. Ἀλλὰ τίθεται περαιτέρω τὸ θέμα: Ὑπῆρχον πράγματι αὐταὶ αἱ ἀνάγκαι; Πάλιν μᾶς ἀναγκάζει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὁ πρώην ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος καὶ ὁ νῦν, μᾶς ἀναγκάζουν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι δὲν ὑπῆρχον αἱ ἀνάγκαι, διότι τὸ ἐπιβεβαιοῦν ἤδη ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἤδη τερματίζουν τὴν χορήγησιν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν. Προχθὲς ὁ ἀξιότιμος σήμερον ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος, ἐρωτηθείς, ἀπήντησε, μὲ κατηγορηματικότητα, ὅτι ἀπηγόρευσε πάσας τὰς προσωρινὰς ἀδείας. Ἐὰν λοιπόν, πράγματι ὑπάρχῃ ἡ ἀνάγκη, μὲ ποῖον δικαίωμα, ἐπὶ μῆνας καὶ ὁ πρώην ὑπουργὸς καὶ ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος ἀφήνουν μίαν περιφέρειαν, ἄνευ ἀντιμετωπίσεως τῶν συγκοινωνιακῶν της προβλημάτων, ἀρκούμενοι εἰς τὸ παράδοξον, ὅτι δὲν ἔλαβον καμμίαν μέριμναν πρὸς ἀντιμετώπισιν θεμάτων μεγάλων τῶν συγκοινωνιακῶν;

§120Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; διότι εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀπολύτως σωστόν.

§121Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Παρακαλῶ, ἀφήσατε νὰ τελειώσω. Ἰδού, λοιπόν, ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ποὺ ὑπάρχει καὶ εἰς αὐτὸ ἀκόμη τὸ κεφάλαιον ἡ ἀντίφασις. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς ἕνα γενικώτερον συμπέρασμα. Κύριοι βουλευταί, ὅλη αὐτὴ ἡ περιπέτεια τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Β. Ἑλλάδος, ὁδηγεῖ εἰς ἕνα θλιβερὸν συμπέρασμα: Ὅτι πολιτικὴ δὲν ὑπάρχει. Συγκοινωνιακὴ πολιτικὴ δὲν ὑπάρχει. Ὅτι Κυβέρνησις δὲν ὑπάρχει. Ἐπίστευε λοιπὸν μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος, πῶς δὲν δύναται νὰ εὕρῃ συμπαράστασιν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν. Δὲν ὑπάρχει ἑνότης. Δὲν ὑπάρχει Κυβέρνησις. Δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος τῆς Ἑλλάδος. Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ ἴδιοι ὑπουργοὶ νὰ ἐκδίδουν ἑκατοντάδας ἀδειῶν, ἐγκρίνοντες αὐτάς, καὶ νομίζοντες, ὅτι μὲ τὴν λύσιν αὐτῶν τακτοποιοῦν τὴν πολιτικήν των εὐθύνην; Εἶναι πολιτικὴ αὐτή; Κύριοι, δὲν κάμνω ἀντιπολιτευτικὴν πολιτικήν, ἀλλὰ μὲ ἀντικειμενικὴν ἐξέτασιν εἶναι ἀδύνατον νὰ δοθῇ ἀπάντησις, ὅτι ἡ θλιβερὰ αὐτὴ εἰκόνα, τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἐλειτούργησεν ἡ συγκοινωνιακὴ πολιτικὴ εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὀνομασθῇ συγκοινωνιακὴ πολιτική. Ἰδού, διατί, συνάγεται τὸ γενικώτερον συμπέρασμα τῶν βαρυτάτων εὐθυνῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῆς πλήρους ἐλλείψεως μιᾶς συνεποῦς, μιᾶς πλήρους συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζω, ὅτι, ὅταν τὰ θέματα αὐτὰ ἔχουν αὐτὸν τὸν χαρακτῆρα, ἡ προσοχὴ μὲ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἄσκησις τοῦ ἐλέγχου, ὀφείλει νὰ εἶναι ἀπόλυτος. Καὶ καταβάλλων τὴν ἀπόλυτον αὐτὴν προσοχήν, ἀναπτύσσων τὸ θέμα ἀπὸ τοῦ βήματος, ἐπεκαλέσθην μόνον κείμενα. Καὶ τὰ κείμενα ἀπήντησαν, ὅτι εἶναι βαρυτάτη ἡ εὐθύνη τοῦ πρώην ὑπουργοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον.

§123Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὅλοι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἔχουν ἐξαντλήσει τὸ θέμα καὶ ἀπέδειξαν διὰ στοιχείων καὶ μὲ ἄφθαστον ἐπιχειρηματολογίαν, ὅτι ὁ πρώην ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος κ. Στρᾶτος, ὑπέπεσεν εἰς μίαν βαρυτάτην παρανομίαν. Ὕστερον ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, ποὺ ἀνέφερον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν θὰ καταπονήσω τὴν Βουλήν, μὲ τὰ ἴδια στοιχεῖα. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, θὰ πρέπει νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὰς ὅλως ἀπαραδέκτους παρανόμους ἐνεργείας τοῦ πρώην ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος κ. Στράτου. Βεβαίως, εἶναι συμπαθὴς ἡ φυσιογνωμία τοῦ πρώην ὑπουργοῦ, ἀλλὰ μᾶς εἶναι ἀντιπαθής, ὅταν ἐνεργῇ καὶ ἐκτελῇ πράξεις παρανόμους καὶ ἀπαραδέκτους. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἔδωσα μίαν ὑπόσχεσιν, ὅτι δὲν θὰ ταλαιπωρήσω τὴν Βουλήν, καὶ ἐπειδὴ τὸ θέμα ἐξηντλήθη, ἐγὼ θὰ ρίψω ἕνα στοργικὸν βλέμμα πρὸς τὰ θύματα ποὺ ἔχουν δημιουργήσει αἱ παρανομίαι αὗται, πρὸς τοὺς αὐτοκινητιστὰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν καὶ ἔπεσαν θύματα τῶν ἐκνόμων αὐτῶν ἐνεργειῶν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀντικρύζουν τὸ χάος. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀντικρύζουν τὸν ὄλεθρον ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομικῆς, διότι αἱ χορηγηθεῖσαι προσωριναὶ ἄδειαι, τοὺς ἔδωσαν τὸ δικαίωμα, νὰ πιστεύουν, ὅτι θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ὁριστικοποιηθοῦν. Ἐξηντλήθησαν λοιπόν, οἰκονομικῶς καὶ σήμερον ἀναμένουν νὰ δώσωμεν τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν περιπέτειαν, τὴν ὁποίαν εἶχον. Διότι πρέπει νὰ τονισθῇ ἰδιαιτέρως, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν ὄντως μίαν τρομερὰν καταστροφήν, δὲν ὑπεχρεώθησαν μόνον νὰ καταβάλουν τὸ παράβολον ποὺ ἀνέφερον οἱ συνάδελφοι, ἀλλὰ κατέβαλον καὶ ἄλλα παράβολα! τὰ ὁποῖα κατώρθωνον νὰ εἰσπράττουν οἱ ἐπιτήδειοι, οἱ ὁποῖοι ἀνελάμβανον νὰ εἰσηγηθῶσι τὴν χορήγησιν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν καὶ τὴν νομιμοποίησιν καὶ ὁριστικοποίησιν αὐτῶν. Αὐτὰ λοιπὸν τὰ θύματα νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ τακτοποιηθοῦν. Καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ τὸ ἀπαιτούμενον νομοθετικὸν μέτρον, εἰς τρόπον, ὥστε δι’ ἐκείνους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ὑπάρχει κανένα μέσον ζωῆς, καὶ εἶναι δικαιοῦχοι αὐτοκινητισταί, νὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν δυστυχίαν καὶ ταλαιπωρίαν ὁριστικοποιηθησομένων τῶν προσωρινῶν των ἀδειῶν. Ὡσαύτως πρέπει νὰ χορηγηθῶσιν ὁριστικαὶ ἄδειαι καὶ δι’ ἐκείνους τοὺς δικαιούχους οἵτινες ἠγόρασαν αὐτοκίνητα μὴ δυνηθέντες ὅμως νὰ τύχωσι προσωρινῶν ἀδειῶν. Δι’ ἐκείνους δέ, τοὺς ὁποίους ἀπηρίθμησεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀντωνίου καὶ δή, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν, ὅτι εἶναι κάτοχοι τριῶν, τεσσάρων καὶ δέκα αὐτοκινήτων, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ χορηγηθῇ οὐδεμία ἀπολύτως ὁριστικὴ ἄδεια. Αὐτὰς μόνον τὰς παρατηρήσεις ἤθελα νὰ κάμω καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν θερμὴν παράκλησιν, νὰ νομιμοποιηθοῦν αἱ ἄδειαι αὐτῶν τῶν θυμάτων τοῦ πρώην ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος κ. Στράτου.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§125ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.15′ μ.μ.)