1955.03.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 53η

Τρίτη 8 Μαρτίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑ-ΦΥΛΛΗΣ). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεύς, κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 54104) 2.3.55 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορήγησιν δανείου δραχμῶν ἓξ ἑκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (6.500.000) εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν ΑΣΟ ἵνα τοῦτο διατεθῇ διὰ τὴν προμήθειαν μελάσσης πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Οἱ βουλευταὶ Τρικάλων κ.κ. Ν. Ἔξαρχος, Χίου κ.κ. Α. Πασσάδης καὶ Ν. Ζορμπᾶς καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν καὶ μαθητριῶν Γυμνασίων Τρικάλων, Χίου ζητούντων ἄμεσον ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἀναστολὴν ἐφαρμογῆς τῶν τελευταίων οἰκονομικῶν μέτρων καὶ ἐπανάληψιν πιστοδοτήσεων πρὸς ἀποφυγὴν κλεισίματος τῶν ἐργοστασίων βυρσοδεψίας, Χίου καὶ οἰκονομικῆς ἀπονεκρώσεως τῆς νήσου. Ὁ βουλευτὴς Καλαβρύτων κ. Π. Οἰκονομίδης ζητεῖ ἴσην μεταχείρισιν τῶν ἐφημερίων πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, διὰ τῆς χορηγήσεως καὶ εἰς αὐτοὺς τοῦ ἐπιδόματος πολυετοῦς ὑπηρεσίας ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου 1954 καὶ τῆς αὐξήσεως 10% πρὸς βελτίωσιν τῆς ἀθλίας οἰκονομικῆς καταστάσεως αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων βʹ κατηγορίας Νομαρχίας Κορινθίας ζητούντων βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν αὐτῶν μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ Τμηματάρχου, χορήγησιν ἐπιδόματος Διοικητικῶν ὑπαλλήλων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἰωαννίνων, ζητοῦντος τὴν ἵδρυσιν Κέντρου Ἐκπαιδεύσεως Κληρωτῶν εἰς Ἰωάννινα, καθ’ ὅσον ὑπῆρχε τοιοῦτον προπολεμικῶς. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Σκηνιτῶν Κτηνοτρόφων Ἠπείρου, ζητούντων ἀναστολὴν πληρωμῆς τῶν πρὸς τὸ Δημόσιον χρεῶν, χορήγησιν δανείου διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν ἐκ κλαπάτσας ἀπωλεσθέντων ζώων των καὶ γεωργοκτηνοτροφικὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν εἰς τὰ Μουσουλμανικὰ κτήματα Θεσπρωτίας. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ι. Μαυρίδογλου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χίου, ζητοῦνος παῦσιν πάσης διώξεως παρὰ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. δι’ ὀφειλάς πρὸς αὐτὸ τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Χίου, χορήγησιν προθεσμίας καταβολῆς τῶν ὀφειλομένων εἰς δόσεις κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Ν. Πετρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν σπουδαστῶν τῆς Νυκτερινῆς Σχολῆς Μηχανικῶν Λαμίας «Ἡ Λαμιακὴ» ζητούντων προσθήκην καὶ βʹ κύκλου σπουδῶν εἰς αὐτὴν πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῶν σπουδῶν καὶ πληρεστέραν τεχνικὴν μόρφωσιν τῶν εἰς αὐτὴν φοιτούντων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου εἰσαγωγέων καὶ ἐμπόρων χημικῶν λιπασμάτων, ζητοῦντος μὴ παράτασιν ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν.Δ. 2945)1954 καὶ γενικὴν ἄνευ ἐξαιρέσεων δασμολογικὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων λιπασμάτων παρὰ τῶν εἰσαγωγέων καὶ ἐμπόρων. Οἱ βουλευταὶ Δράμας κ.κ. Π. Πινάτσης καὶ Δ. Περάκης καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Ἐργατῶν Καπνοῦ Δράμας καὶ περιφερείας, ζητούντων ἔνταξιν τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν ὅλων τῶν κατηγοριῶν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ συνταξιοδότησίν των βάσει τοῦ Α.Ν. 1846) 51, ἀναστολὴν ἐπανεξετάσεως τῶν ἀνιάτων συνταξιούχων καπνεργατῶν πρὸς ἀποφυγὴν ταλαιπωριῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Παραμυθιᾶς, ζητούντων ἀναστολὴν ἐφαρμογῆς τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ μὴ ἄρσιν αὐτοῦ εἰς παραμεθορίους πόλεις κάτω τῶν 3.000 κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Δ. Ἀλιπράντης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Τεχνιτῶν Ὑαλουργῶν διεκτραγῳδούσης τὴν δεινὴν κατάστασιν εἰς ἣν περιῆλθον 270 ἀπολυθέντες ὑαλουργοὶ παρὰ τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρίας Λιπασμάτων, λόγῳ τῆς εἰσαγωγῆς καὶ λειτουργίας τῶν συγχρονισμένων ὑαλουργικῶν μηχανημάτων καὶ ζητούντων τὴν λῆψιν ἀμέσων μέτρων πρὸς ἀπορρόφησίν των εἰς ἄλλας ἐργασίας τῆς ἑταιρείας ταύτης ἢ ἀποζημίωσίν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν ἀπολυθέντων ἐφέδρων τῆς 27ης καὶ 28ης Ε.Σ.Σ.Ο. ζητούντων ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τῆς εὐεργετικῆς διατάξεως περὶ χορηγήσεως ἀδειῶν ἱκανότητος ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου εἰς τοὺς ἀπολυομένους ἐκ τῶν τάξεων τοῦ Στρατοῦ καὶ ὑποβαλλομένους εἰς τὰς νενομισμένας ἐξετάσεις. Ὁ βουλευτὴς Μεσολογγίου κ. Χ. Εὐαγγελάτος καταθέτει ἀναφορὰν ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν ἀγοραίων καὶ συγκοινωνιακῶν ἐπαρχίας Πάλλης Κεφαλληνίας, ζητούντων παῦσιν χορηγήσεως προσωρινῶν μηνιαίων ἀδειῶν κυκλοφορίας εἰς Κεφαλληνίαν αὐτοκινήτων στερουμένων τοιαύτης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ε. Λουλακάκης καταθέτει ψήφισμα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἡρακλείου Κρήτης, διερμηνεῦον τὴν πάνδημον διαμαρτυρίαν τῶν δημοτῶν Ἡρακλείου διὰ τὴν ἄδικον δίωξιν τῶν ἔργων τοῦ κ. Ν. Καζαντζάκη, σοφοῦ, ποιητοῦ καὶ λογοτέχνου. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Ἡρακλείου, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν διωγμὸν τοῦ λογοτέχνου Νικολάου Μ. Καζαντζάκη καὶ ζητοῦντος μὴ ἀπαγόρευσιν κυκλοφορίας τῶν βιβλίων αὐτοῦ, ἀποφυγὴν πάσης πνευματικῆς κυρώσεως ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας, ἀνακήρυξιν αὐτοῦ ὡς ἀκαδημαϊκοῦ κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Λακεδαίμονος κ.κ. Δ. Πλαγιάννης καὶ Π. Σταθόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Γυθείου, ζητοῦντος ἐξίσωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, τοῦ παρεχομένου εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας, μὲ τὴν τοιαύτην Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Α. Πασσάδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Χίου κ. Α. Πασσάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ Ν.Ε.Κ.Α. Χίου συνεκροτήθη δυνάμει τῆς κοινοποιηθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1020)29.1.55 ἀποφάσεως τοῦ κ. Νομάρχου ἐκ τῶν ὑπὸ τοῦ Νομ. Διατάγματος 3094)54 ὁριζομένων προσώπων. Πρότασις περὶ ἱδρύσεως νυκτερινῶν σχολείων εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Χίου δὲν ὑπεβλήθη εἰσέτι πρὸς τὴν Ν.Ε.Κ.Α. ὑπὸ τῆς Ν.Ε. Κ.Α. Χίου. Κατὰ συνέπειαν τὰ λειτουργοῦντα ἐν τῇ πόλει Χίῳ δύο νυκτερινὰ σχολεῖα, ἱδρυθέντα προφανῶς ὑπὸ τὸ καθεστὼς τὸ κρατοῦν πρὸ τῆς θέσεως ἐν ἰσχύϊ τοῦ Ν.Δ. 3094)54, δὲν ὑπήχθησαν εἰσέτι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3094)54, ἵνα συντελεσθῇ συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις αὐτοῦ ὁ διορισμὸς τῶν διδασκόντων εἰς τὰ σχολεῖα ταῦτα. Εἶναι προφανὲς ὅτι λόγῳ τῶν πολλαπλῶν ἐπιταγῶν τοῦ Ν.Δ. 3094)54 πρὸς ριζικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τῆς καταπολεμήσεως τοῦ ἀναλφαβητισμοῦ καὶ λόγῳ τοῦ προσφάτου τῆς ἐκδόσεως τοῦ νόμου τούτου, δὲν εἶχεν ἐπιτευχθῆ ἐγκαίρως ἡ συγκρότησις τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς Χίου, ὡς τοῦτο συμβαίνει καὶ εἰς ἄλλους Νομούς, εὐθὺς μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ νόμου τούτου. Μέχρι τῆς νομίμου λειτουργίας τῶν ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. προβλεπομένων νυκτερινῶν σχολείων, δὲν ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις περὶ κυρώσεων καὶ ποινῶν κατὰ τῶν ὑποχρέων πρὸς φοίτησιν μαθητῶν ἡλικίας 15–20 ἐτῶν. Ἀντιθέτως ἤρξατο ἡ ἐφαρμογὴ τούτων κατὰ τῶν γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν ὑποχρέων πρὸς φοίτησιν πρὸς τὸ ἡμερήσιον δημοτ. σχολεῖον μαθητῶν μέχρι ἡλικίας 14 ἐτῶν μὲ σημαντικὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐγγραφέντων εἰς τὰ σχολεῖα μαθητῶν τῆς κατηγορίας ταύτης καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν. Τέλος, φέρομεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι ἡ Κ.Ε.Κ.Α. εἰς τὴν συνεδρίαν αὐτῆς τῆς 10.2.55 ἔλαβεν ἀπόφασιν καθορισμοῦ τῆς ὡριαίας ἀντιμισθίας τῶν διδασκόντων εἰς νυκτερινὰ σχολεῖα, ἐκδιδομένης δὲ κατ’ αὐτὰς τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ Νομ. Διατάγματος ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, θέλει κοινοποιηθῇ αὕτη πρὸς τὰς Ν.Ε.Κ.Α. πρὸς ἐφαρμογὴν αὐτῆς ὅπου δεῖ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βούλγαρη ἢ Βουλγαράκη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 323 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βούλγαρη ἢ Βουλγαράκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμία μέχρι σήμερον ἐδόθη συγκατάθεσις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων διὰ τὴν ἀνέγερσιν ὑπὸ τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸν ἱερὸν χῶρον τοῦ Ἀρκαδίου Μνημείου ὑπὲρ τῶν εἰς Κρήτην πεσόντων Ἄγγλων. Δεδομένου, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ χῶρος εἶναι ἱστορικός, ἡ πραγματοποίησις ἐπ’ αὐτοῦ οἱουδήποτε ἔργου εἶναι ἀδύνατος ἄνευ ἐγκρίσεως τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ γνωματεύσεως τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Συμβουλίου, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ κωδικοποιηθέντος νόμου 5351) 1932 «περὶ ἀρχαιοτήτων κλπ.». Τοιαύτη ὅμως ἔγκρισις ἢ γνωμάτευσις, δὲν ἔχει παρασχεθῇ μέχρι σήμερον, οὔτε ἐνέργειά τις πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην ἐγένετο, ὡς ἀποκλειομένης ἐκ τῶν προτέρων τῆς ὑπάρξεως τῶν νομίμων προϋποθέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Ἀλιπράντη, Γ. Κατσαφάδου κλπ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1452)15.2.55 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 302 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Ἀλιπράντη, Γ. Κατσαφάδου, Δ. Πετροπουλάκου, Η. Σακαλῆ, Δ. Δαβάκη καὶ Ι. Κοντοβράκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπιτυχόντες δι’ ἁπάσας τὰς Σχολὰς τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης, εἶναι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3011) 1954 (Φ.Ε.Κ. 216 τεῦχος Αʹ) οἱ πρῶτοι κατὰ σειρὰν βαθμολογίας μέχρι συμπληρώσεως τοῦ ὁρισθέντος δι’ ἑκάστην Σχολὴν ἀριθμοῦ εἰσακτέων, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἔλαβον σύνολον βαθμολογίας 24 εἰς ἅπαντα τὰ μαθήματα, 10 εἰς τὰ δύο βασικὰ καὶ οὐχὶ κάτω τοῦ 3 εἰς πλείονα τοῦ ἑνὸς μαθήματα. Κατόπιν τούτου, ἐπιτυχόντες καὶ εἰσαγόμενοι δὲν εἶναι ἅπαντες οἱ λαβόντες συνολικὴν βαθμολογίαν 24 ἀλλὰ οἱ πρῶτοι κατὰ σειρὰν βαθμολογίας μέχρι συμπληρώσεως τοῦ ὁρισθέντος ἀριθμοῦ εἰσακτέων, οἵτινες κατατάσσονται εἰς τὴν ὡς ἄνω σειρὰν ἐφ’ ὅσον συγκεντρώνουν τὰς ἀνωτέρω προϋποθέσεις. Εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν Θεσσαλονίκης συνέπεσεν ὥστε ἅπαντες οἱ συγκεντρώσαντες τὰς ἄνω προϋποθέσεις νὰ εἶναι ἰσάριθμοι πρὸς τὸν καθορισθέντα ἀριθμὸν εἰσακτέων καὶ οὕτω εἰσήχθησαν. Εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν συνέβη τὸ ἀντίθετον. Οἱ συγκεντροῦντες δηλ. τὰς προϋποθέσεις ταύτας νὰ εἶναι περισσότεροι τῶν εἰσακτέων καὶ οὕτω δὲν εἰσήχθησαν ἅπαντες. Ἀλλ’ οἱ πρῶτοι ἐπαναλαμβάνομεν, κατὰ σειρὰν βαθμολογίας μέχρι συμπληρώσεως τοῦ ὁρισθέντος ἀριθμοῦ εἰσακτέων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Βαμπούλη καὶ Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς (διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 158)18.2.55 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 317 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Βαμπούλη καὶ Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἐγγραφῆς εἰς τὰς Σχολὰς τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν – Θεσσαλονίκης, τῶν πέραν τοῦ δι’ ἑκάστην Σχολὴν ὁρισθέντος ἀριθμοῦ εἰσακτέων, τῶν ἐκ σεισμοπλήκτων περιοχῶν καταγομένων, καθ’ ὅσον οὗτοι βάσει τοῦ Ν. 3011)1954 εἶναι ἀποτυχόντες καὶ κατὰ συνέπειαν περὶ εἰσαγωγῆς τῶν ἀποτυχόντων δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βουλγαράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1454)766)15.2.55 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βουλγαράκη «περὶ ἀπαλλαγῆς τῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου ἐξ ἀντιτίμου χορηγηθέντων αὐτοῖς ζώων ἐκ τοῦ κυρίου χρέους ἢ ἐκ τῶν συνεπειῶν ὑπερημερίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν ἄνω χρεῶν ὀφείλεται εἰς τὴν μὴ μέχρι σήμερον ἐξόφλησίν των, δι’ ἥν, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει τῆς διαδρομῆς τόσον μακροῦ χρόνου ἀπὸ τῆς χορηγήσεως τῶν ζώων, δὲν ὑπάρχει ἐπαρκὴς δικαιολογία. Τυχὸν ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος θ’ ἀπετέλει ἄνισον καὶ ἄδικον μεταχείρισιν ἔναντι τῶν καταβαλλόντων ἤδη, τὰς αὐτῆς φύσεως, ὀφειλὰς μὲ προσαυξήσεις ὑπερημερίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1599)19.2.55 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσατε τὴν κατατεθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 322 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν τῆς δευτέρας δόσεως τοῦ ἐπὶ πλασματικῷ ἐνεχύρῳ τῶν καπνῶν δανείου εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τῆς περιφερείας Κατερίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεως τοῦ ἐν λόγῳ βουλευτοῦ, ἀνεκοινώσαμεν ὑμῖν σχετικῶς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Β. 1366) 19.2.55 ἐγγράφου ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1955 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

Α. ΑΛΕΒΙΖΟΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1355 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑποβληθείσης ὑπ’ ἀριθ. 293 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γρηγορίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων γεωργῶν ἐν Σάμῳ, διὰ τῆς παραχωρήσεως ἀγροτικῶν κτημάτων διατιθεμένων ὑπὸ τῆς Ἱ. Μονῆς Πάτμου, ἐπ’ ἀνταλλαγῇ ἀστικῶν κτημάτων τοῦ Δημοσίου ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, μερίμνῃ τοῦ ὁποίου καὶ κατηρτίσθη ἡ ἀπὸ 18 Σεπτεμβρίου 1952 σύμβασις μετὰ τῆς Ἐκκλησίας. Κατὰ συνέπειαν ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία θὰ εἶχεν ἀνάμιξιν ἐν προκειμένῳ μόνον ἐν περιπτώσει υἱοθετήσεως ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τῶν ἐν τῇ κατὰ τ’ ἄνω ἐρωτήσει προβλεπομένων, ὅτε καὶ θὰ ὑπεδείκνυε τὰ πρὸς ἀνταλλαγὴν διαθέσιμα ἀστικὰ δημόσια κτήματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1187 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ πράξεως ἡμῶν παρέχεται ἀπὸ 1 Μαρτίου ἐ.ἔ. ἡ λόγῳ πολυετίας προσαύξησις τοῦ μισθοῦ εἰς τὸ ἐκ δημοσίων ὑπαλλήλων ἔκτακτον προσωπικὸν τῆς Υ.Σ.Σ.Υ.Α.Μ. καὶ τῆς ΥΠΕΜ, τὸ μισθολογικῶς ἐξομοιούμενον πρὸς τακτικοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀποστολίδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 299)14 Φεβρουαρίου 1955 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀποστολίδου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1400)14 Φεβρουαρίου 1955 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 51116 ἀπὸ 15 Νοεμβρίου 1954 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ διεπιστώθη ἡ ἑξῆς ἄποψις. Κατόπιν τῆς ἀποπερατώσεως τῆς προμελέτης τῶν ἔργων τῆς περὶ ἧς πρόκειται Παρακαρλίου περιοχῆς, ἡ συνέχισις τῶν ἐργασιῶν διὰ τὴν ἐκπόνισιν τῆς ὁριστικῆς μελέτης τοῦ ἔργου νὰ συνδυασθῇ μὲ τὴν σταδιακὴν ἐκτέλεσιν αὐτοῦ. Κατὰ συνέπειαν καὶ ἡ ἐκδοθεῖσα σχετικὴ ἀπόφασις χρηματοδοτήσεώς του θὰ ἔδει νὰ ἀναθεωρηθῇ, ἀφ’ οὗ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ μέχρι τῆς ὡς ἄνω ἡμερομηνίας ἀναληφθεῖσαι ὑποχρεώσεις, εἴτε ἐκ τῆς ἐκπονήσεως τῆς προμελέτης, εἴτε ἐκ τῆς διεξαγωγῆς τῶν ἀναγκαίων ἐδαφολογικῶν ἐρευνῶν καὶ τοπογραφικῶν ἐργασιῶν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἀνεστάλη πᾶσα ἐνέργεια, ὡς πρὸς τὴν συνέχισιν τοῦ ἔργου ἐν ἀναμονῇ τῆς ὑπογραφῆς νέας σχετικῆς τριμεροῦς Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως. Πρὸς τοῦτο ἀπεστάλη παρ’ ἡμῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ σχετικὴ πρότασις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Ἐπὶ τῆς Π. Ν. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἐπὶ μὲν τοῦ πρώτου μέρους τῆς ἐρωτήσεως, ἀφορῶντος τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ἐλαιουργίου τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀμαλιάδος, ὅτι πράγματι εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ ἐνεργήσαντος τὸν σχετικὸν ἔλεγχον Ἐπιθεωρητοῦ τοῦ Ὑπουργείου καταλογίζονται εὐθῦναι τινές, εἰς ὄργανα τῆς Α.Τ.Ε. πλὴν ὁ ἐν λόγῳ Ἐπιθεωρητὴς κατέληξεν, ὅτι διὰ νὰ συναγάγῃ τελικῶς συμπέρασμα ἐπὶ τῆς ὑπάρξεως ἢ μὴ εὐθύνης τῶν ὀργάνων τούτων, καὶ ἐπὶ τῆς ἐκτάσεως τῆς εὐθύνης ταύτης ἔδει νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸν ἔλεγχόν του, ἐξετάζων τὰ ἐν Ἀθήναις καὶ παρὰ τῇ ἁρμοδίᾳ ὑπηρεσίᾳ τῆς Α.Τ.Ε. στοιχεῖα ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Ἤδη ὁ Ἐπιθεωρητὴς οὗτος, ἐλθὼν ἐνταῦθα, διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἐπεράτωσε τὴν ἐργασίαν του, ἅμα δὲ τῇ ἀποστολῇ ἡμῖν τῆς ἐκθέσεώς του, καὶ ἐφ’ ὅσον διὰ ταύτης καταλογισθοῦν τελικῶς εὐθῦναι εἰς ὄργανα τῆς Α.Τ.Ε., θὰ ἐνεργηθοῦν τὰ δέοντα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τοῦ ἐν λόγῳ Συνεταιρισμοῦ. Διὰ τὸ δεύτερον μέρος τῆς ἐρωτήσεως, ὡς πρὸς τὴν ἀνέγερσιν τῆς σιταποθήκης Ἀμαλιάδος, γνωρίζομεν ὅτι ἡ καθυστέρησις τῆς ἀνεγέρσεως ταύτης ὀφείλεται εἰς δυσχερείας ἐξευρέσεως καταλλήλου οἰκοπέδου διὰ τὴν ἀνέγερσιν σιταποθήκης σιδηροδρομικοῦ τύπου οἵα προεβλέπετο ἐν τῷ ἐγκεκριμένῳ προγράμματι, παρεχούσης τὴν εὐχέρειαν χρησιμοποιήσεως κατὰ τὰς μεταφορὰς τῶν ἐναποθηκευμένων προϊόντων τοῦ σιδηροδρόμου. Ἤδη παραχωρηθέντος ὑπὸ τῶν Σ.Π.Α.Π. καταλλήλου ἐν τῷ σιδηροδρομικῷ σταθμῷ Ἀμαλιάδος, χώρου διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῆς ἐν λόγῳ σιταποθήκης, ἐδόθη ἐντολὴ ἀμέσου δημοπρατήσεως τῶν σχετικῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως, αἵτινες βασίμως ἐλπίζεται, ὅτι θὰ ἔχουν περατωθῆ μέχρις ἐνάρξεως τῆς συγκεντρώσεως τῆς προσεχοῦς ἐσοδείας τῶν δημητριακῶν, ὥστε νὰ καταστῇ κατ’ αὐτὴν δυνατὴ ἡ χρησιμοποίησις τῆς ἐν προκειμένῳ σιταποθήκης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη, καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. Π. Ν. 208 δι’ ἧς συνιστᾶται ἡ χορήγησις ἐλαιοκαλλιεργητικῶν δανείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. διὰ διαταγῆς της ἀπὸ 2.2.55 ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τὸ ὑποκατάστημα αὐτῆς Λαμίας, ἵνα κάμῃ ἔναρξιν τῆς χορηγήσεως ἐλαιοκαλλιεργητικῶν δανείων εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῆς περιφερείας. Διὰ τὸν σκοπὸν αὑτόν, ἐντὸς τῶν περιθωρίων βεβαίως τῶν ἐγκριθεισῶν ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς πιστώσεων εἰς τὴν Α.Τ.Ε. διὰ τὸν μῆνα Φεβρουάριον ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑποκαταστήματος Α.Τ.Ε. Λαμίας δραχ. 500.000 δι’ ἐνίσχυσιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν εἰς μετρητά. Πέραν τῆς ἐνισχύσεως ταύτης, θὰ χορηγηθοῦν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἐπὶ πιστώσει καὶ τ’ ἀπαιτούμενα λιπάσματα κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Ταμβακᾶ. Ἐπὶ τῆς Π. Ν. 182 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Ταμβακᾶ, περὶ κατασκευῆς ἰδιοκτήτου κτιρίου τῆς ΑΤΕ ἐν Χαλκίδι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες τῆς ΑΤΕ δὲν ἐπιτρέπουν πρὸς τὸ παρόν, τοὐλάχιστον τὴν ἀπόκτησιν ἰδιοκτήτων χώρων ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 296)11 Φεβρουαρίου 1955 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1358)717)12 Φεβρουαρίου 1955 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς ὅτι ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν θὰ καταθέσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν εἰδικὸν νόμον ρυθμίζοντα τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου τῆς ἐλαίας. Ὡς πρὸς τὴν ἀντιμετώπισιν δὲ τῶν λοιπῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας, αἱ ἁρμόδιαι τοπικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου παρέχουν ἐγκαίρους ὁδηγίας πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐλαιοπαραγωγούς, διὰ τὴν ὑπὸ τούτων καταπολέμησιν αὐτῶν, καταβάλλεται δὲ μέριμνα διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν τῶν περιοχῶν ὑπὸ τῶν ἀναγκαίων φαρμάκων καὶ μηχανημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

ΣΤ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Καραπιπέρη. Ἔγγραφόν σας ὑπ’ ἀριθ. 1357)716)55. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι διετάχθη ὁ ἤδη ἀπεσπασμένος εἰς τὸν Βασιλ. Κῆπον, Διευθυντὴς Γεωργίας Βοιωτίας ἵνα μεταβῇ ἐπιτοπίως καὶ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἄμεσον ἔκδοσιν παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων τῆς ἀποφάσεως ἀπαλλοτριώσεως τοῦ κτήματος Τζαμάλι–Ἅγιος Νικόλαος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ

Ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γεωργαντᾶ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γεωργαντᾶ, κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν καὶ καταχωρηθείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 253, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς! Τὰ χορηγούμενα εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς ὑπὸ τῆς ΑΤΕ δάνεια διὰ τὴν καλλιέργειαν μὲν τῶν οἰναμπέλων, ἀνέρχονται εἰς δραχμ. 75 κατὰ στρέμμα, τὰ δὲ τοιαῦτα διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν σταφιδαμπέλων εἰς δραχμὰς 170 κατὰ στρέμμα. Ἡ ηὐξημένη αὕτη ἐνίσχυσις τῶν σταφιδαμπέλων ἔναντι τῆς τοιαύτης τῶν οἰναμπέλων ὀφείλεται κυρίως εἰς τοὺς ἑξῆς λόγους: 1) Αἱ σταφιδάμπελοι καὶ ἰδίᾳ ἡ σουλτανίνα ἀπαιτοῦν ἰδιαιτέρας καλλιεργητικὰς φροντίδας καὶ γενικῶς ἡ καλλιέργεια αὐτῶν ἀπαιτεῖ μεγαλύτερα ἔξοδα τῶν ἀπαιτουμένων διὰ τὰς οἰναμπέλους. 2) Αἱ σταφιδάμπελοι παρέχουν εὐρύτερα περιθώρια καθαρᾶς προσόδου καὶ κατὰ συνέπειαν ἐπιτρέπουν μεγαλυτέραν δανειακὴν ἐπιβάρυνσιν ἐν σχέσει μὲ τὰς οἰναμπέλους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Α. Ἐπὶ ἐρωτήσεις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. Ἔγγραφόν σας ὑπ’ ἀριθ. 1666)890)21.2.55. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπὸ τ’ ἀνωτέρω στοιχεῖα ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Βαρβακείου Φθισιατρείου Σύρου, μελετᾶται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἐντὸς ὀλίγου δὲ θέλει ληφθῆ ὁριστικὴ ἀπόφασις διὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

Β. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1665)21. 1.55 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, καταχωρηθείσης ὑπ’ α)α 329 εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Ὁ περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις ἀγροτικὸς οἰκισμὸς Σιαμέτια, κείμενος ἐπὶ ὀρεινῆς πλησίον τῆς Παραμυθιᾶς τοποθεσίας κατόπιν σχετικῆς μελέτης τῷ 1946 ὑπὸ εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς Τεχνικῶν, ἀπεφασίσθη νὰ μετατεθῇ καὶ ἀνοικοδομηθῇ εἰς νέαν τοποθεσίαν, λόγῳ ὑφισταμένων σοβαρῶν λόγων, τῆς μεταθέσεως ταύτης ἐγκριθείσης δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ 111251)30.6.47 ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Ἀνοικοδομήσεως. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν παλαιοτέρων προγραμμάτων παροχῆς στεγαστικῆς περιθάλψεως πρὸς πολεμοπαθεῖς, ἀνηγέρθησαν ἐπὶ τῆς νέας θέσεως περὶ τὰ 35 νέα οἰκήματα, διατεθέντα πρὸς ἰσαρίθμους οἰκογενείας δικαιούχων, ἐπὶ συνόλου τοιούτων 74 περίπου. Εἴς τινας τῶν ὑπολοίπων ἐχορηγήθησαν ὑλικὰ αὐτοστεγάσεως. Ἤδη, μετὰ τὴν ἀπὸ διετίας ἀλλαγὴν τῶν Στεγαστικῶν Προγραμμάτων, τῆς κρατικῆς ἐνισχύσεως συνισταμένης διὰ τοὺς μὴ παραμεθορίους οἰκισμοὺς εἰς τὴν παροχὴν στεγαστικῶν δανείων αὐτοστεγάσεως πρὸς τοὺς δικαιούχους, δὲν ὑφίσταται ἐπὶ τοῦ παρόντος δυνατότης ἱκανοποιήσεως τῶν αἰτούντων. Τοῦτο, καθ’ ὅσον ἡ συνολικῶς διατεθεῖσα διὰ τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας σχετικὴ διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως πίστωσις ἐκ τῶν δημοσίων Ἐπενδύσεων δραχ. 400.000, προτάσει τῆς οἰκείας Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς, ἐνεκρίθη διὰ τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Κοιν. Προνοίας, νὰ διατεθῇ εἰς 22 ἐν συνόλῳ οἰκισμοὺς τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ οἰκισμὸς Σιαμέτια δὲν περιλαμβάνεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ

Γʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Λιβαδᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1202)643)9.2.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 283 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Λιβαδᾶ, «περὶ τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως τῆς ὑδρεύσεως τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Οἰνόης, Ἁγ. Κυριακῆς καὶ Μεσοποταμίας Νομοῦ Καστοριᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ὕδρευσις τῶν ὡς ἄνω τριῶν Οἰκισμῶν βάσει τῆς παρ’ ἡμῖν ὑπαρχούσης μελέτης, προβλέπεται νὰ γίνῃ ἀπὸ κοινοῦ ἐκ δύο πηγῶν δι’ ἑνιαίου σωληνωτοῦ ὑδραγωγείου διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ὁποίου ἀπαιτοῦνται συνολικῶς 13.800 μέτρα σωλήνων διαφόρων διαμέτρων. 2. Τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας ἐν τῇ προσπαθείᾳ του βελτιώσεως τῶν ὑδρεύσεων τῶν Οἰκισμῶν τῆς χώρας, προέβη εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ὡς ἄνω τριῶν Κοινοτήτων διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ὑδραγωγείου τούτων καὶ τὴν χορήγησιν κατὰ μῆνα Μάϊον 1954, χρεώσει τῆς ἀξίας αὐτῶν, 2950 μέτρ. χυτοσιδηρῶν σωλήνων διαμέτρου 100 χιλ. ἐκ τῶν τελευταίων ὑπολοίπων τούτου. Διὰ τῆς ὡς ἄνω χορηγήσεως σχεδὸν καλύπτεται τὸ κοινὸν διὰ τὰς τρεῖς Κοινότητας τμῆμα τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑδραγωγείου, ἤτοι ἀπὸ τῆς μιᾶς πηγῆς μέχρι τοῦ φρεατίου διανομῆς ἐκ τοῦ ὁποίου θὰ ἐκκινοῦν οἱ καθ’ ἑκάστην Κοινότητα ἰδιαίτεροι κλάδοι. 3. Πέραν τῆς ἐνισχύσεως ταύτης τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας περιέλαβε τὰς τρεῖς Κοινότητας εἰς καταρτισθὲν πρόγραμμα Γεν. Ἐξυγιάνσεως ὁμάδος Οἰκισμῶν Βορ. Ἑλλάδος ὑπὸ τοῦ ὁποίου προβλέπεται καὶ ἡ δωρεὰν χορήγησις τοῦ ὑπολοίπου ἐκ 10850 μέτρ. σωλήνων ὡς καὶ ἡ παροχὴ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ὑδραγωγείου τούτου ὡς πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν ἄλλων ἔργων ἐξυγιάνσεως ἐν αὐταῖς. Τὸ πρόγραμμα τοῦτο εἰς ὃ συμβάλλει οἰκονομικῶς τὸ Ἵδρυμα Προστασίας Παίδων τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν (UNI-CEF) καὶ ὁ Ἔρανος Προνοίας Βορείων Ἐπαρχιῶν Ἑλλάδος, τελεῖ ὑπὸ ἔγκρισιν διὰ τὸ ἑπόμενον οἰκονομικὸν ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΠΟΛΥΖΩΠΟΥΛΟΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Λαυρεντίδου, Κ. Παπαδοπούλου καὶ Σ. Περσινίδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς παρ’ ἡμῖν κατατεθείσης ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Λαυρεντίδου, Κ. Παπαδοπούλου καὶ Σ. Περτσινίδου, ὑπ’ ἀριθ. 338 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως ἀναφορικῶς μὲ τὴν ὁριστικὴν ἐγκατάστασιν ὡρισμένων πολεμοπαθῶν ἀγροτικῶν οἰκισμῶν τῶν Νομῶν Θεσσαλονίκης, Κιλκὶς καὶ Σερρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Κατ’ ἀρχήν, πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐπὶ μέρους θέματος ἑκάστου τῶν οἰκισμῶν τούτων, ἁρμοδιότητα ἔχει ἡ Γεν. Διοίκησις Βορείου Ἑλλάδος καὶ αἱ οἰκεῖαι Νομαρχιακαὶ Ἐπιτροπαί. Πάντως ἐκ τῶν τηρουμένων παρ’ ἡμῖν στοιχείων προκύπτουσι τὰ ἀκόλουθα σχετικῶς, δι’ ἕκαστον τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων οἰκισμῶν. 1. Νεράϊδα–Σερρῶν: Ἔχει ἐκδοθῆ ἡ ὑπ’ ἀριθ. Δ. Ο. 3839)54 ἡμετέρα ἀπόφασις περὶ συμπτύξεώς του μετὰ τοῦ οἰκισμοῦ Παλαιοκάστρου. Πιστώσεις διὰ τὴν ἐφαρμογὴν στεγαστικοῦ προγράμματος ἐν τῷ οἰκισμῷ τούτῳ δὲν ὑπάρχουν διαθέσιμοι. 2. Μέταλλα καὶ Σκοπιὰ Σερρῶν. Ἴσωμα–Κιλκίς: Κατὰ τὴν σχετικὴν μελέτην τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς δέον ἅπαντες οἱ οἰκισμοὶ οὗτοι νὰ συμπτυχθοῦν εἰς Λειβαδοχώρι Σερρῶν. Ἐκκρεμεῖ τὸ θέμα δυνατότητος γεωργικῆς ἀποκαταστάσεως καὶ διαθέσεως οἰκοπεδικῶν ἐκτάσεων παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ἐποικιστικῆς Ὑπηρεσίας. Σχετικὸν ἐν προκειμένῳ ἔγγραφον ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ὑπ’ ἀριθ. 10246)1943)2.3.1953. Σχετικαὶ πιστώσεις δι’ ἀνοικοδόμησιν τῶν οἰκισμῶν τούτων δὲν ἔχουσι διατεθῆ, οὐδὲ ὑπάρχουσι διαθέσιμοι πρὸς τοῦτο. 3. Φλαμοῦρι Θεσσαλονίκης: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 123787) 4787)24.9.1954 ἀποφάσεως ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος ἐνεκρίθη ἡ μετάθεσίς του εἰς Κεφαλοχῶρι καὶ Τριανταφυλλιὰν Σερρῶν, διατεθείσης πιστώσεως, δι’ ἀνοικοδόμησιν συνολικῶς δραχ. 160.000. Ἐκκρεμεῖ εἰσέτι παρὰ τῇ Γεν. Διοικήσει Β. Ἑλλάδος τὸ θέμα, διαθέσεως πρὸς τοὺς δικαιούχους οἰκοπεδικῶν ἐκτάσεων. 4. Ἑπτάλοφος–Κιλκίς: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67789)1789) 8.5.1954 ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος ἐνεκρίθη ἡ σύμπτυξις ἁπάντων τῶν μικροσυνοικισμῶν του εἰς θέσιν «Ἄσπρα Πηγάδια». Πιστώσεις δι’ ἐφαρμογὴν στεγαστικοῦ προγράμματος ἐπὶ τούτῳ δὲν ὑφίστανται διαθέσιμοι. Διὰ τὸν ἀναφερόμενον οἰκισμὸν Μεγ. Λειβαδίων οὐδὲν στοιχεῖον ὑφίσταται παρ’ ἡμῖν, προφανῶς πρόκειται περὶ λανθασμένης ἀναγραφῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1955.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 21.2.1955 ὑπ’ ἀριθ. 333 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι συμφώνως τῇ κειμένῃ σχετικῇ νομοθεσίᾳ ἡ διαίρεσις τῶν τμημάτων τῶν Ἐπιμελητηρίων εἰς κατηγορίας καθ’ ἣν καθορίζεται ταυτοχρόνως καὶ ἀριθμὸς τῶν παρὰ τῷ Διοικητικῷ Συμβουλίῳ ἀντιπροσώπων ἑκάστης, γίνεται διὰ πράξεως τοῦ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ὑπουργοῦ μετὰ γνωμοδότησιν τῆς Ἐκλογικῆς Ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἐξ ἑνὸς Πρωτοδίκου, ὡς Προέδρου, ἑνὸς ἀνωτέρου Δημοσίου ὑπαλλήλου ὁριζομένου ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου καὶ ἑνὸς ἀντιπροσώπου τοῦ Ἐπιμελητηρίου. Ἡ ἀλλαγὴ τῆς συνθέσεως ἐκπροσωπήσεως τῶν ἐμπόρων καὶ βιομηχάνων εἰς τὸ Διοικ. Συμβούλιον τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς, αἰτηθεῖσα ὑπὸ τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων, μελετᾶται εἰσέτι ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω Ἐκλογικῆς Ἐπιτροπῆς, μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς γνωμοδοτήσεως τῆς ὁποίας θέλει ἀποφανθῇ ὁριστικῶς ὁ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ὑπουργός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1955.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Περὶ τῆς χορηγήσεως ἐφ’ ἅπαξ μερίσματος καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους τῶν πληρωμάτων τοῦ Οἴκου Ναύτου, ὑπὸ τοῦ Ταμείου Προνοίας Κατωτέρων Πληρωμάτων Ε. Ν. 1. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διὰ τοῦ ἀνωτέρου ἐγγράφου σας διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν καὶ κατατεθεῖσαν ἐν τῇ Βουλῇ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ ζήτημα τῆς καταβολῆς ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας εἰς τοὺς προστατευομένους ὑπὸ τοῦ Οἴκου Ναύτου φυματικοὺς ναυτικούς, εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ὑπὸ κατάρτισιν τελοῦν νομοσχέδιον «περὶ προστασίας φυματικῶν Ναυτικῶν». 2. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τοῦ ἀνωτέρω, ἡ χορήγησις τῶν ἐν λόγῳ βοηθημάτων ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας Κατωτέρων Πληρωμάτων Ε. Ν., ἐξετάζεται καὶ ἐν σχέσει μὲ τὰς ὑπαρχούσας σήμερον οἰκονομικὰς δυνατότητας τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου, τὸ ὁποῖον δὲν παρουσιάζει τὴν ἀνάλογον εὐχέρειαν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 19 Φεβρουρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Κ. Βασαρδάνη. Περὶ τοῦ στεγαστικοῦ προγράμματος τοῦ Ο.Ε.Κ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1250)669 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1272 ἐ. ἔ. ἀναφορὰν τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας σχετικῶς μὲ τὸ πρόγραμμα ἀνεγέρσεως τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν εἰς τὰς ἐκ τῶν σεισμῶν πληγείσας πόλεις Καρδίτσης καὶ Τρικάλων ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΑΥΤΟΝΟΜΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 1272. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας Διεύθυνσιν Δʹ. Ἐνταῦθα Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 11110 τῆς 14 τρέχοντος ὑμετέρας διαταγῆς δι’ ἧς διεβιβάσθη ἡμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1250) 669 ἐ. ἔ. ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, μετὰ τῆς συνημμένης αὐτῷ ἐρωτήσεως, σχετικῆς μὲ τὴν ἀνέγερσιν ἐργατικῶν κατοικιῶν εἰς Καρδίτσαν καὶ Τρίκαλα, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ ἑξῆς: Δυστυχῶς, λόγοι οἰκονομικοὶ καὶ τεχνικοὶ δὲν μᾶς ἐπέτρεψαν νὰ περιλάβωμεν εἰς τὸ στεγαστικὸν πρόγραμμα τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς πρώτης περιόδου ὅλας συγχρόνως τὰς ἐχούσας ἐργατικὸν πληθυσμὸν πόλεις τῆς Ἑλλάδος. Τὰς οἰκονομικὰς ἡμῶν δυσκολίας καθὼς καὶ τὰς τεχνικὰς τοιαύτας ἀνεφέραμεν ἤδη ὑμῖν καὶ προφορικῶς καὶ δι’ ἐμπεριστατωμένων ἀναφορῶν μας. Λαμβάνομεν ἤδη τὴν τιμὴν νὰ τὰς ἐπαναλάβωμεν συνοπτικῶς καὶ διὰ τῆς παρούσης ἀνοφορᾶς μας. Κατὰ βεβαίωσιν ἁρμοδίων τεχνικῶν, τυχὸν ταυτόχρονος ἔναρξις οἰκοδομικῶν ἔργων εἰς πόλεις περισσοτέρας τῶν δέκα, κατ’ ἀνώτατον ὅριον, θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν ἀναπόφευκτον τὴν αὔξησιν τοῦ κόστους τῶν ἀνεγερθησομένων ἐργατικῶν κατοικιῶν. Καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ἀπομακρυνόμεθα ἀπὸ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δέκα πόλεων, ἐπὶ τοσοῦτον ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ κόστους τῶν κατοικιῶν θὰ γίνεται μεγαλυτέρα. Ἀλλὰ καὶ λόγοι οἰκονομικοί, ἀνυπέρβλητοι, δὲν μᾶς ἐπέτρεψαν νὰ περιλάβωμεν εἰς τὸ καταρτισθὲν στεγαστικὸν πρόγραμμα τῆς πρώτης περιόδου ὅλας συγχρόνως τὰς πόλεις τῆς Ἑλλάδος. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον κατένειμε τὸ στεγαστικὸν πρόγραμμα τῆς πρώτης περιόδου εἰς στάδια. Κατὰ τὴν κατανομὴν αὐτὴν ἐλήφθησαν ὡς βάσις τὰ ἑξῆς κριτήρια: 1) Αἱ κατὰ προσέγγισιν στεγαστικαὶ ἀνάγκαι ἑκάστης πόλεως. 2) Ἡ πυκνότης τοῦ ἐργατικοῦ πληθυσμοῦ ἑκάστης ἐξ αὐτῶν καὶ 3) Ἡ ἀνάγκη ὅπως, διὰ λόγους δικαίας μεταχειρίσεως, ἱκανοποιοῦνται εἰς ἕκαστον στάδιον, συμμέτρως, ὅλαι αἱ περιφέρειαι τῆς χώρας. Ἐνδέχεται κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τῶν ὡς ἄνω κριτηρίων, ἐλλείψει ἀσφαλιστικῶν στατιστικῶν δεδομένων, νὰ διεπράχθησαν καὶ σφάλματα. Πάντως ἕνα εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ Διοικ. Συμβούλιον ἐνήργησε μὲ ἀπόλυτον καλὴν πίστιν. Παρὰ ταῦτα ἀφ’ ἑνὸς ἡ περίπτωσις τῶν Ἰονίων Νήσων, ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἀνάγκη τῆς συμμέτρου ἱκανοποιήσεως εἰς ἕκαστον στάδιον ὅλων τῶν διαμερισμάτων τῆς χώρας καὶ τέλος ἡ ἀσκουμένη πίεσις ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων, ὡς ἐν προκειμένῳ μᾶς ἀπεμάκρυναν ἤδη κατὰ πολὺ ἀπὸ τὸ τεθὲν ὑπὸ τῶν τεχνικῶν ἀνώτατον ὅριον τῶν 10 πόλεων. Πολὺ φοβούμεθα ὅμως ὅτι ἡ ἀδήριτος ἀνάγκη τῶν πραγμάτων θὰ μᾶς ὑποχρεώσῃ, ὅταν θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐκτέλεσις τῶν οἰκοδομικῶν ἔργων, νὰ προσγειωθῶμεν καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ ἀνώτατον ὅριον τῶν 10 πόλεων, παρὰ τὰς ἀναληφθείσας ἐν τῷ μεταξὺ ὑπερμέτρους ὑποχρεώσεις. Εὔκολον εἶναι νὰ περιλάβωμεν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις ἡμῶν ταύτας καὶ τὰς πόλεις Καρδίτσαν καὶ Τρίκαλα. Τὸ ζήτημα ὅμως εἶναι ἐὰν θὰ κατορθώσωμεν οἰκονομικῶς καὶ τεχνικῶς νὰ ἐκπληρώσωμεν καὶ δι’ ἔργων τάς, κατόπιν τοιούτων πιέσεων ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων, ἀναλαμβανομένας τοιαύτας ὑποχρεώσεις. Εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἐν τῇ πράξει, δὲν θὰ τὸ κατορθώσωμεν καὶ ὅτι θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀναπόδραστον ἀνάγκην νὰ ἀναθεωρήσωμεν τὸ πρόγραμμα ἡμῶν, ἐὰν θέλωμεν νὰ τὸ καταστήσωμεν πραγματοποιήσιμον καὶ ἐκτελεστόν. Καὶ θὰ πρέπει αὐτὸ νὰ εὔχωνται καὶ νὰ τὸ ζητοῦν πρῶτοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ἐὰν θέλουν ὁ Ὀργανισμὸς νὰ μείνῃ ὄρθιος καὶ νὰ ἐπιτελέσῃ ἐπ’ ὠφελείᾳ των χρήσιμον ἔργον. Εὔκολον εἶναι νὰ ὑποσχεθῶμεν χιλιάδας ἐργατικῶν κατοικιῶν εἰς ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς πόλεις τῆς Ἑλλάδος συγχρόνως καὶ εὔκολον εἶναι νὰ ἀνοίξωμεν ἐπιπολαίως γιαπιὰ εἰς ὅλας. Πιστεύομεν ὅμως ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι δὲν ζητοῦν καὶ δὲν πρέπει νὰ ζητοῦν αὐτό, ἀλλὰ κάτι πολὺ οὐσιαστικώτερον. Νὰ κτισθοῦν, πραγματικῶς, ἐργατικὰ σπίτια, καὶ θὰ κτισθοῦν ἀσφαλῶς, ἐὰν ὑπάρξῃ κατανόησις καὶ ὀλίγη ὑπομονὴ ἐκ μέρους των. Διότι ἀμελέτητος διόγκωσις τοῦ στεγαστικοῦ προγράμματος ὑπὲρ τὰς τεχνικὰς καὶ οἰκονομικὰς δυνατότητας τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἐπιπολαία ἔναρξις ἐκτελέσεως ἑνὸς τοιούτου ἀνεδαφικοῦ προγράμματος θὰ ἔχῃ μὲ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν, ὡς ἀποτέλεσμα τὸ ἄδοξον τέλος τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τὴν οὐσιαστικὴν ματαίωσιν τῆς τεραστίας κοινωνικῆς ἀποστολῆς του. Ἂς ἔχουν ἑπομένως ὀλίγην ὑπομονὴν καὶ οἱ ἐργαζόμενοι τῶν πόλεων Καρδίτσης καὶ Τρικάλων. Ὅλα δὲν γίνονται ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην. Ἂς εἶναι βέβαιοι ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς δὲν θὰ τοὺς λησμονήσῃ. Ἀρκεῖ νὰ μὴ καταρρεύσῃ ἐν τῷ μεταξὺ ὑπὸ τὸ βάρος προσπαθειῶν αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπερβαίνουν τὴν ἀντοχήν του. Καὶ διὰ νὰ ἀποφύγῃ αὐτό, παρακαλεῖ νὰ ἔχῃ τὴν κατανόησιν, τὴν στοργὴν καὶ τὴν συμπαράστασιν τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν ἐργαζομένων τῶν πόλεων Καρδίτσης καὶ Τρικάλων. Συνημμένως ἐπιστρέφομεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1250)669 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων μετὰ τῆς συνημμένης αὐτῷ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Κ. Βασαρδάνη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1955. Μετὰ τιμῆς

Ὁ Γεν. Διευθυντὴς

ΑΘΑΝ. ΔΡΑΓΑΤΣΗΣ

Ὁ Πρόεδρος

ΗΛ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ κ. Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύν.), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 2310)53 «περὶ προστασίας τῶν Ἱπταμένων Ἐφέδρων τῆς Β. Ἀεροπορίας» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 528)1951 καὶ 593)1952 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομηχανίας), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου Δ.Κ.Σ.Τʹ. τοῦ ἔτους 1912 «περὶ τῶν ὅρων ἱδρύσεως βιομηχανικῶν ἐργοστασίων ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας» καὶ 2) «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων ἐν τῇ κειμένῃ «περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανιῶν» νομοθεσίᾳ». Οἱ κ.κ. Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομηχανίας), Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντονισμοῦ), Λ. ΕΥΤΑ-ΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καὶ Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργασίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ μέτρων προστασίας τῆς Ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας». Οἱ κ.κ. Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομηχανίας) καὶ Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ βιομηχανικῶν ζωνῶν εἰς διαφόρους πόλεις καὶ περιοχὰς τῆς Χώρας». Ὁ κ. Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπ. Συγκοιν.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας συντάξεως Κώδικος Ἀεροπορικοῦ Δικαίου, τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 820)1948 κ. λ. π.». Οἱ κ.κ. Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας) καὶ Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949– 50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1952–53 δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 3006)1954 «περὶ ἐκκαθαρίσεως τῆς ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1856)1951 συσταθείσης Ἑλληνικῆς Ἐθνικῆς Ἀεροπορικῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Τ.Α.Ε.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κοντοβράκης καὶ Δ. Παπαδημητρίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ

συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ

Ν. 2312)1953».

Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Δαβάκης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923) 54, «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπασπύρου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923)1954, «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Δαβάκης, Δ. Μπερδελῆς, Ε. Κοθρῆς καὶ Ν. Ρηγόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν.Δ. 2923)54, «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Ταμείου Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου καὶ Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείου Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Γκελεστάθης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Ταμείου Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταί κ.κ. Κ. Μουρατίδης, Δ. Γρίβας, Χ. Παπασταύρου καὶ Θ. Σαράντης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Ντινίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Ταμείου Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Παπασταύρου, Λ. Μπατρῖνος, Δ. Περάκης, Ι. Λαυρεντίδης, Μ. Κοτσώνης, Σ. Μπίρης, Π. Πολυχρονίδης καὶ Μ. Χλουβεράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξετάσεων τῶν εἰς τὰς διατάξεις τῶν ὑπ’ ἀριθ. 132)1946 Ν. Δ. ὑπαγομένων φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων κ. λ. π. διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211)27.2.54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2119)52 «περὶ λεωφορείων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς, Γ. Τσαντίρης, Σ. Μπίρης καὶ Ε. Μπακλατζῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ καταγγελίας τῆς σχέσεως Ἐργασίας διατάξεων».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων σχετικῶς μὲ καταρτισμὸν τῶν φακέλλων ἀσφαλείας κλπ.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Παρακαλοῦμεν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως, δεδομένου ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἤδη ἐξαντληθῆ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλεν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ἐν προκειμένῳ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσωσι δὲν παραιτοῦνται τοῦ λόγου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συνεχίσω τὴν συζήτησιν.

§6Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν καταθέσει πρότασιν περὶ προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἀπεργίαν τῶν Καθηγητῶν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως τῶν φακέλλων θὰ τεθῇ ἡ πρότασίς σας ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος, ἵνα λάβῃ ἀπόφασιν περὶ τῆς προτάξεως ἢ μή, τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἐπερωτήσεως. Ὁ κ. Γεωργούλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, σχετικῶς μὲ τοὺς φακέλλους ἀσφαλείας κλπ.

§8Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταὶ, ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 21ης Φεβρουαρίου ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος ὑφυπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως, ἔπειτα ἀπὸ τὰς δηλώσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθν. Ἀμύνης καὶ μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἀπεφάσισε νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος, ἡ γενικευθεῖσα συζήτησις θὰ ὤφειλε νὰ εἶχε λήξει μὲ πλήρη ἱκανοποίησιν καὶ τῆς Δημοσίας Γνώμης καὶ τῆς Ἐθν. Ἀντιπροσωπείας καὶ τῶν ἐπερωτησάντων βουλευτῶν. Ἀλλὰ ἡ συζήτησις δὲν ἔληξε, διότι, μολονότι τὸ δημόσιον αἴσθημα ἱκανοποιήθη πλήρως μὲ τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα, μολονότι διεπιστώθη ἡ συμπάθεια τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ τὴν προσωπικὴν περίπτωσιν τοῦ ἐπερωτήσαντος βουλευτοῦ, ἐν τούτοις μιὰ σειρὰ ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διεδέχθη τὸν ὑφυπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως εἰς τὸ βῆμα τοῦτο, διὰ νὰ κρατήσῃ τὸ ἐπίμαχον θέμα ἀνοικτόν. Καὶ συνέβη τοῦτο, διότι σκοπὸς τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ἦτο ἡ προαγωγὴ καὶ ἡ ἐπίλυσις ἑνὸς θέματος συγκινοῦντος τὴν δημοσίαν γνώμην. Σκοπὸς των ἦτο ἁπλῶς καὶ μόνον ἡ παρεμβολὴ δυσχερειῶν εἰς τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, δυσχερειῶν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἐξαγγελθέντων μέτρων καὶ ἡ παράτασις τῆς ἀναταραχῆς. Τὸ ἔργον των δὲν ὑπῆρξε δημιουργικόν. Ὑπῆρξεν ἀνατρεπτικὸν ἔργον. Ἰδοὺ διατί, κύριοι συνάδελφοι, ἀναγκάζομαι νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ βῆμα. Σκοπός μου εἶναι νὰ παράσχω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ εἰς τὴν δημοσίαν γνώμην, ἡ ὁποία παρακολουθεῖ τὰς συζητήσεις μας, τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα ὅσα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ νὰ κριθοῦν οἱ περὶ προσώπων καὶ πραγμάτων χαρακτηρισμοί, εἰς τοὺς ὁποίους ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου προέβησαν οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφερθῶ πρῶτον εἰς τὴν διαστολὴν τὴν ὁποίαν ἐπεχείρησεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων διὰ τὴν χρονικὴν περίοδον τὴν περιλαμβανομένην μεταξὺ τοῦ Ἰουνίου 1941 μέχρι τοῦ θέρους τοῦ 1943. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ὅτι «κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην τῆς ἀγωνίας τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ὁ ἀγὼν ὅλων τῶν ὁμάδων ἀντιστάσεως, ἑπομένως καὶ τοῦ Ε.Α.Μ., ἦτο κατὰ μέγα μέρος πράγματι ἀπελευθερωτικός, διότι ἡ ἀποστολὴ τῶν Κ.Κ. εἰς ὅλας τὰς χώρας ἦτο νὰ φθείρουν εἰς τὸν μεγαλύτερον βαθμὸν τὸν κατακτητήν». Ἄς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων νὰ μὴ εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν γνώμην του, διότι ἀκριβῶς κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, ἐνῷ οὐδεμία ἀξιόλογος πολεμικὴ πρᾶξις τοῦ Ε.Α.Μ. σημειοῦται ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ, ἐπιτελεῖται ὑπὸ τοῦ Ε.Α.Μ. ἡ συντριβὴ πάσης ἀποπείρας πρὸς συγκρότησιν ἐθνικῶν ὁμάδων ἀντιστάσεως εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ τὴν Θεσσαλίαν. Αἱ ὁμάδες Θεοχαροπούλου καὶ Καραχάλιου εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ αἱ ὁμάδες Κωστοπούλου καὶ Βλάχου εἰς τὴν Θεσσαλίαν συνετρίβησαν ὑπὸ τῶν Κομμουνιστῶν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς συστάσεώς του εἶναι φανερὸν ὅτι τὸ Ε.Α.Μ. δρᾷ κομμουνιστικῶς. Αἱ ὁμάδες του ἔχουν τριπλῆν ἡγεσίαν, στρατιωτικὸς ἀρχηγός, καπετάνιος, πολιτικὸς καθοδηγητής. Ἡ πλειοψηφία τῆς ἡγεσίας εἶναι κομμουνιστική. Τὸ δὲ κήρυγμα εἰς τὰς στρατιωτικὰς ὁμάδας εἶναι κομμουνιστικόν. Σκοπός των δὲν εἶναι ἡ παρενόχλησις τοῦ κατακτητοῦ καὶ ἡ ἀπελευθέρωσις. Σκοπός των εἶναι ἡ δημιουργία ἑνὸς δυναμικοῦ ὀργάνου πρὸς ἐπιβολὴν τοῦ κομμουνιστικοῦ κράτους μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Δὲν ὑπῆρξε συνεπῶς οὐδεμία χρονικὴ περίοδος κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ δρᾶσις τοῦ Ε.Α.Μ. εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῇ ὅτι προσηρμόσθη εἰς τὸν ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα. Διαρκῶς ἡ δρᾶσις του ὑπῆρξε κομμουνιστικὴ καὶ ἀντεθνικὴ καὶ δρᾶσις ὄχι πρὸς ἀπελευθέρωσιν, ἀλλὰ ὑποδούλωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, σχολιάζων τὰ ὑπὸ τοῦ ὑφυπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως ἐξαγγελθέντα διὰ τὸ ἐπίμαχον θέμα μέτρα, δὲν εἶχε τὴν γενναιοφροσύνην νὰ παραδεχθῇ ὅτι ταῦτα τελοῦν ἕν τολμηρὸν βῆμα πρὸς τὰ ἐμπρός, τοῦ ὁποίου ἡ τιμὴ ἀνήκει ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν τῆς χώρας, διότι αὐτὴ τὰ ἀπεφάσισε καὶ διότι αὐτὴ ἐπὶ τέλους θὰ τὰ ἐφαρμόσῃ. Τοὐναντίον ἰσχυρίσθη ὅτι ταῦτα ἀποτελοῦν καρπὸν τῆς διεξαχθείσης συζητήσεως, μιᾶς συζητήσεως προηγηθείσης ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Παρ’ ὀλίγον θὰ μᾶς ἔλεγε ὅτι ὀφείλομεν εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀλλὰ τότε, διατὶ αἱ πρὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ Κυβερνήσεις, εἰς τὰς ὁποίας τὰ κόμματα τῆς σημερινῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀπετέλουν τὴν βάσιν, οὐδέποτε ἐτόλμησαν νὰ ἀναλάβουν τὴν πρωτοβουλίαν παρομοίων μέτρων; Τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα στιγμιαίας ἐμπνεύσεως, οὔτε συμπεράσματα διεξαγομένης συζητήσεως. Εἶναι ἀποτέλεσμα ὡρίμου σκέψεως καὶ μακρᾶς προπαρασκευῆς, τῶν ὁποίων τὴν πρωτοβουλίαν καὶ τὴν εὐθύνην δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναλάβουν αἱ ἀσταθεῖς Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου. Μόνον μία ἰσχυρὰ Κυβέρνησις ἦτο δυνατὸν νὰ τὰ ἀναλάβῃ καὶ τὰ ἀνέλαβεν. Ἐὰν ἡ ἀναγγελία των ἐπραγματοποιήθη κατὰ τὴν διεξαγομένην συζήτησιν, αὐτὸ ἀπετέλεσε μίαν χρονικὴν σύμπτωσιν, τὴν ὁποίαν αὐτὴ αὕτη ἡ Κυβέρνησις ἐπέλεξεν. Ἀλλὰ περαίνων τὰ ἐπὶ τοῦ προκειμένου σχόλιά του ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἔκρινεν ἀπαραίτητον νὰ ρίψῃ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως πάρθιον βέλος, εἰπὼν ὅτι: «αἱ ἐξαγγελίαι καθ’ ἑαυτὰς δὲν ἀποτελοῦν πλήρη ἐγγύησιν. Ἐγγύησιν θὰ ἀποτελέσῃ μόνον ὁ εὐτυχὴς τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς των. Καὶ ἀπὸ τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς των ἀναμένομεν νὰ κρίνωμεν τὴν Κυβέρνησιν». Βεβαίως, κύριοι συνάδελφοι, καθῆκον καὶ δικαίωμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι νὰ κρίνῃ τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ τῶν μέτρων τούτων, τὰ ὁποῖα σκοποῦν καὶ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν ἑνὸς ἁμαρτωλοῦ καὶ πολυπλόκου παρελθόντος καὶ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἕν τολμηρὸν βῆμα πρὸς τὰ ἐμπρός, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ὅτι διὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἐφαρμογήν των δὲν θὰ εἶναι ἀρκετὴ μόνον ἡ πρωτοβουλία καὶ ἡ δρᾶσις τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ χρειασθῇ καὶ ἡ καλὴ πίστις καὶ ἡ συνεργασία τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ δὲν ἀποτελεῖ, βεβαίως, ἄριστον οἰωνὸν διὰ τὴν συνεργασίαν αὐτὴν τὸ πάρθιον βέλος τῆς δυσπιστίας, τὸ ὁποῖον προκαταβολικῶς ἠθέλησε νὰ ρίψῃ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Καὶ ἐνῷ αἱ ἀντιρρήσεις τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων ἐτηρήθησαν καὶ διετυπώθησαν εἰς ἓν ὑψηλὸν ἐπίπεδον κοινοβουλευτικῆς εὐπρεπείας, ἁρμόζον εἰς τὴν σπουδαιότητα τοῦ συζητουμένου θέματος, δὲν συνέβη, δυστυχῶς, τὸ αὐτὸ μὲ μερικοὺς ἐκ τῶν ἄλλων ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἐπεχείρησαν νὰ καταβιβάσουν τὴν συζήτησιν εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν προσωπικῶν ἀντεγκλήσεων. Καὶ ἀναφέρομαι πρῶτον εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Πειραιῶς συνάδελφον τὸν ὑποβάλλοντα τὴν ἐρώτησιν. Ἀπαντῶν εἰς τὸν ἰσχυρισμόν μου, ὅτι οἱ παραπλανηθέντες καὶ προσχωρήσαντες εἰς τὸ Ε.Α.Μ., ὤφειλον νὰ ἀποσυρθοῦν, εὐθὺς ὡς διεπίστωναν τὴν κομμουνιστικὴν βάσιν τοῦ Ε.Α.Μ., ἠρώτησε θριαμβευτικῶς «ποῦ νὰ πᾶνε οἱ παραπλανηθέντες καὶ κατὰ ποῖον τρόπον νὰ φύγουν»; Ἀπαντῶ ὅτι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς δὲν ἔπρεπε νὰ εἶχον προσχωρήσει εἰς τὸ Ε.Α.Μ. Ἐὰν εἶχον τὴν ἐπιθυμίαν νὰ συμβάλουν πράγματι εἰς τὸν ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα, ἠδύναντο νὰ προσχωρήσουν εἰς τὰς ἐθνικὰς ὁμάδας ἀντιστάσεως. Ἀλλὰ ἐκεῖ ὑπῆρχε κίνδυνος, διότι αἱ ἐθνικαὶ ὁμάδες ἐμάχοντο πράγματι καὶ κατὰ τοῦ κατακτητοῦ καὶ κατὰ τῶν κομμουνιστῶν. Ἐπίσης ὑπῆρχε κίνδυνος καὶ εἰς τὰς πόλεις. Διότι εἰς τὰς πόλεις ὑπῆρχαν αἱ συλλήψεις καὶ αἱ ἐκτελέσεις ἐκ μέρους τοῦ κατακτητοῦ. Ὑπῆρχεν ἐπίσης εἰς τὰς πόλεις ἡ πεῖνα. Ἐξ ἀντιθέτου, εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅπου ἐκυριάρχει τὸ Ε.Α.Μ. δὲν ὑπῆρχε κίνδυνος. Ἐκεῖ ὑπῆρχεν ἀσφάλεια καὶ ἠρεμία. Πολεμικαὶ ἐπιχειρήσεις κατὰ τοῦ κατακτητοῦ δὲν διεξήγοντο, διότι οἱ κομμουνισταὶ δὲν ἐσκέφθησαν ποτὲ νὰ τὸν παρενοχλήσουν σοβαρῶς. Ὑπῆρχεν ἐξησφαλισμένη διατροφὴ εἰς βάρος τῶν πτωχῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν. Καὶ ὑπῆρχον, διότι καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ λεχθῇ, ὑπῆρχον χρυσαῖ λίραι Ἀγγλίας. Παρ’ ὅλα ταῦτα ὅμως, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ἡ θέσις τῶν ἐκ πλάνης προσχωρησάντων εἰς τὸ Ε.Α.Μ., καὶ ἐπιθυμούντων νὰ ἀποσυρθοῦν, ἦτο ὄντως δυσχερής, διότι οἱ κομμουνισταὶ ἐφρόντιζαν νὰ ἐξωθοῦν καὶ νὰ ἐμπλέκουν ἀπὸ τῆς πρώτης ὥρας τοὺς προσχωροῦντας εἰς πράξεις βίας καὶ εἰς φόνους κατὰ τῶν συμπολιτῶν των. Αὐτοὶ βέβαια δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ Ε.Α.Μ. Ἀλλὰ καὶ οἱ ὑπόλοιποι δὲν ἠδύναντο νὰ τὸ ἐγκαταλείψουν, ἐφ’ ὅσον ἐξηκολούθει ἡ ἐχθρικὴ κατοχή, διότι διὰ τῆς προσχωρήσεώς των καὶ μόνον εἰς τὰς ἐνόπλους ὁμάδας, εἶχον ἤδη δημιουργήσει ληψοδοσίας μὲ τὸν κατακτητὴν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπανέλθουν ἀκινδύνως εἰς τὰς ἑστίας των. Ὅμως, μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τοῦ κατακτητοῦ ἐκ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, οὐδεμία δικαιολογία ὑπάρχει διὰ τοὺς ἐκ πλάνης προσχωρήσαντας. Ὅσοι ἐκ τούτων ἐξηκολούθησαν νὰ παραμένουν, νὰ ὑπηρετοῦν καὶ νὰ μάχωνται εἰς τὰς τάξεις τοῦ κομματικοῦ κομμουνιστικοῦ στρατοῦ, ἐναντίον τοῦ νομίμου Κράτους, εἶναι ἔνοχοι βαρυτάτου ἐγκλήματος κατὰ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὑπόλογοι δι’ ὅλα τὰ δεινὰ ὅσα ἐπηκολούθησαν. Ἀλλὰ εἶπεν, ἐπὶ πλέον, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος: «Τί ἔκαμεν ὁ κ. Γεωργούλης τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοί του Ἕλληνες ἀξιωματικοί;». Θὰ ἀπαντήσω ἐγώ. «Ἦσαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐπισιτισμοῦ καὶ τὸν Διεθνῆ Ἐρυθρὸν Σταυρόν, διὰ νὰ ἐπιθεωροῦν τὰ παιδικὰ συσσίτια καὶ νὰ διαπιστώνουν ἐὰν τὸ πληγούρι ἦτο καλὰ βρασμένο ἢ ὄχι». Ἀφήνω, κύριοι συνάδελφοι, ἀσχολίαστον τὴν ἥκιστα κοινοβουλευτικὴν καὶ βάναυσον εἰρωνείαν, τὴν περιλαμβανομένην εἰς τὴν ἀνωτέρω περικοπὴν καὶ ἀπαντῶ εἰς τὸν ἐντιμότατον ἐκ Πειραιῶς συνάδελφον, ὅτι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς, ἐγὼ προσωπικῶς δὲν εἶχον καμμίαν σχέσιν οὔτε μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐπισιτισμοῦ, οὔτε μὲ τὸν Διεθνῆ Ἐρυθρὸν Σταυρόν. Ἐὰν κάποιος τοῦ εἶπε τὸ ἀντίθετον —διότι δὲν φαντάζομαι μόνος του νὰ ἐφεῦρε αὐτὴν τὴν πληροφορίαν— τοῦ εἶπεν ἁπλῶς μίαν αὐθαδεστάτην ἀνακρίβειαν, διὰ νὰ μὴ μεταχειρισθῶ βαρυτέραν ἔκφρασιν. Μὲ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ ὑποτιμήσω τὸ ἔργον τῶν ἀξιωματικῶν ὅσοι εἰργάσθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐπισιτισμοῦ ἢ εἰς τὸν Διεθνῆ Ἐρυθρὸν Σταυρόν, διότι καμουφλαρισμένοι εἰς τὰς ὑπηρεσίας αὐτὰς κατ’ ἐντολήν, μακρὰν ἀπὸ τὴν ἐπιτήρησιν τοῦ κατακτητοῦ, ἠδύναντο ἀνετώτερον νὰ ἀποτελοῦν μέλη τῶν ἐθνικῶν ὁμάδων κατασκοπείας ἢ δολιοφθορᾶς. Καὶ ἐπὶ τέλους ἦτο προτιμότερον νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἐπιβίωσιν τῶν τέκνων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, παρὰ νὰ ἀνήκουν εἰς τὸ Ε.Α.Μ. καὶ νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν σφαγὴν τῶν τέκνων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§9Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Προσέφερον ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ ποὺ ὑπηρέτησαν εἰς τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν. Ἀδίκως κατηγοροῦνται, διότι οἱ ἀξιωματικοὶ ἀνήκουν εἰς τὸ Ἔθνος καὶ ἔπρεπε τὸ Ἔθνος νὰ τοὺς διατάξῃ τί ἔπρεπε νὰ κάμουν.

§10Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον ποὺ συμφωνεῖ μαζί μου. Ὅταν λέγω, ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς δὲν εἶχον καμμίαν σχέσιν οὔτε μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐπισιτισμοῦ, οὔτε μὲ τὸν Διεθνῆ Ἐρυθρὸν Σταυρόν, μὲ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ ὑποτιμήσω τὸ ἔργον. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ κοινὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ δίδουν λόγον τῶν πράξεών των, διὰ τοῦτο ἀπαντῶ εἰς τὸν ἐκ Πειραιῶς συνάδελφον. Μετὰ τὴν λῆξιν τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων, ἐνοσηλεύθην, κατὰ τὸ φθινόπωρον, τὸν χειμῶνα τοῦ 1941–42, εἰς τὸ Νοσοκομεῖον καὶ ὑπεβλήθην εἰς ἐγχείρησιν, λόγῳ ἀσθενείας ὀφειλομένης εἰς τὰς κακουχίας τῆς ἐκστρατείας. Κατὰ τὴν ἄνοιξιν καὶ τὸ θέρος τοῦ 1942, εὑρέθην εἰς τὰς Φυλακὰς «Ἀβέρωφ», μαζὺ μὲ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων φυλακισθεὶς ἀπὸ τὸν κατακτητήν, διότι ἠγωνιζόμην ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς ἐλευθερίας, τῶν ἀγαθῶν τῆς ὁποίας ἀπολαμβάνει τώρα καὶ ὁ ἐντιμότατος ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος. Κατὰ τὸν χειμῶνα 1942–43, ὁ ἀείμνηστος Θεμιστοκλῆς Σοφούλης, δὶς ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Καΐρου τὴν πρόσκλησίν μου διὰ νὰ συντελέσω εἰς τὴν ἀνασύνταξιν τῶν ἐν Μέσῃ Ἀνατολῇ Ἑλληνικῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων. Δὶς εἰδοποιήθην νὰ εἶμαι ἕτοιμος πρὸς ἀναχώρησιν καὶ ἤμην πράγματι ἕτοιμος, ἀλλὰ ἡ πρόσκλησις οὐδέποτε ἦλθε. Τοῦτο ὠφείλετο εἰς τὴν ἀντίδρασιν ἀποκρύφων παραγόντων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐρρύθμιζον ἰδιοτελῶς τὴν τύχην τῶν Ἑλληνικῶν πραγμάτων καὶ τοὺς ὁποίους ἴσως γνωρίζει κάλλιον ἐμοῦ ὁ ἐκ Πειραιῶς ἐντιμότατος συνάδελφος. Ἀλλά, Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, πολὺ πέραν τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος, ὑφίσταται τὸ γενικὸν ζήτημα, διότι εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως κατ’ ἐπανάληψιν ἠκούσθη προφερομένη ἀπὸ τῆς παρακαθημένης εἰς τὰ ὀρεινὰ ἑδώλια τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ πλήρης ἐμπαθείας καὶ μίσους κραυγή: «Τί ἔκαμαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς οἱ 7.000 Ἕλληνες ἀξιωματικοί;». Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω εἰς ποῖον σκοπὸν ἀποβλέπουν αἱ κραυγαὶ αὐταὶ καὶ διὰ τίνα λόγον οἱ κραυγάζοντες τίθενται ἀντιμέτωποι πρὸς τὸ γενναῖον καὶ ἔνδοξον Σῶμα τῶν Ἑλλήνων Ἀξιωματικῶν. Εἰς τὸ σημεῖον ὅμως ποὺ ἔφθασεν ἡ συζήτησις, κραυγαὶ παρόμοιαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνουν ἄνευ ἀπαντήσεως, διότι δύνανται νὰ κλονίσουν τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἔθνους πρὸς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τῆς χώρας. Καὶ ἐν πρώτοις δὲν πρόκειται περὶ 7.000 ἀξιωματικῶν. Κατὰ τὴν 28ην Ὀκτωβρίου 1940, ἡ δύναμις τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς ἀνήρχετο εἰς 5.655. Ἐκ τούτων, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων ἐφονεύθησαν 384 καὶ ἐτραυματίσθησαν 473. Ἐὰν συνεπῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπωλειῶν ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὴν ἀρχικὴν σύνθεσιν, ὑπολείπονται 4.798, περὶ τῆς συμπεριφορᾶς τῶν ὁποίων κατὰ τὴν κατοχὴν ὀφείλομεν νὰ λογοδοτήσωμεν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§11Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Οὐδεὶς κατηγόρησε τοὺς ἀξιωματικούς.

§12Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 21ης Φεβρουαρίου, ἠκούσθησαν κραυγαὶ ὡρισμένων συναδέλφων ἐκ τῶν παρακαθημένων εἰς τὰ ὀρεινὰ ἑδώλια τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐναντίον τοῦ Σώματος τῶν Ἑλλήνων Ἀξιωματικῶν. Τότε ὁ συνάδελφος κ. Βᾶσσος, ἐκαυτηρίασε τὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῶν ἀξιωματικῶν, ἡ δὲ Ἀντιπολίτευσις οὐδόλως παρενέβη νὰ ἐνισχύσῃ τὸν κ. Βᾶσσον. Ὅλως τοὐναντίον ἐπεδοκίμαζε μὲ αὐταρέσκειαν τὴν ἐναντίον τῶν ἀξιωματικῶν ἐπίθεσιν ὅταν αὕτη διετυποῦτο.

§13Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἔχει δικαίωμα ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἐκφέρῃ τὰς γνώμας του. Ἔχει δικαίωμα νὰ ἀπαντᾶ εἰς συγκεκριμένας διατυπώσεις συναδέλφων, διατυπώνων τὰς ἰδίας του γνώμας. Ἀλλὰ εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον νὰ γενικεύῃ τὰς παρατηρήσεις του καὶ νὰ ἀποδίδῃ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἔλλειψιν σεβασμοῦ καὶ ἀναγνωρίσεως εἰς τὸ μέγα ἐθνικὸν ἔργον τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Εἶναι πρᾶξις ἀπαράδεκτος, τὴν ὁποίαν στιγματίζομεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος.

§14Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.). Θὰ παρακαλέσω τόν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ προβῶ εἰς τὴν ἑξῆς παρατήρησιν: Ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκόμενος, ὁ στρατηγὸς Γεωργούλης, ἐμνημόνευσε συγκεκριμένην ἐκδήλωσιν κατὰ τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν, ἡ ὁποία ἐσημειώθη πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ἡ ὁποία ἐσημειώθη, ἐμοῦ ἀπουσιάζοντος. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ ὁ στρατηγὸς Βάσσος, ἀλλὰ καὶ ὁ συνάδελφός μου, ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἔδωσαν τὴν ἀπάντησιν. Προσέθεσεν ὅμως, καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ὅτι δικαιολογημένως προέβη εἰς τὴν προσθήκην αὐτήν, προσέθεσε, λέγω, τοῦτο ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, στρατηγὸς Γεωργούλης: Ὅτι ὅταν ἐγένετο ἡ ἐκδήλωσις αὐτὴ ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, καθ’ ὃν τρόπον ἐγένετο, καὶ ὅταν ὁ στρατηγὸς Βάσσος ἀντιμετώπισεν αὐτήν, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐθεώρησεν ἑαυτὴν ὑποχρεωμένην νὰ ἐγκρίνῃ τὴν κατὰ τῶν ἀξιωματικῶν ἐπίθεσιν.

§15Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Καὶ ἡ Συμπολίτευσις...

§16Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Παρακαλῶ, κύριε Χαβίνη, ἑπομένως, ἐπιτρέψατέ μου μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν, τὸν ὁποῖον τρέφω πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ὅτι δὲν θεωρῶ θεμιτὴν τὴν ἀγανάκτησιν, μὲ τὴν ὁποίαν παρενέβη καὶ μὲ τὴν ὁποίαν ἀπήντησεν εἰς τὸν κ. Γεωργούλην. Ἔπρεπε νὰ ἀγανακτήσῃ ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἢ νὰ ἀγανακτήσῃ κάποιος ἐκ τῶν καθημένων εἰς τὰ ἑδώλια τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅταν ἠκούσθη ἡ ἔκφρασις αὐτή, ἡ ἀνίερος ἐναντίον τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ.

§17Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶμαι βέβαιος, πρῶτον, ὅτι δὲν ἤμην, παρών. Δεύτερον, δὲν εἶναι ἀποστολὴ τῶν ἡγετῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οὔτε τῶν βουλευτῶν νὰ διακόπτουν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, διὰ νὰ ἐκφράσουν τὴν γνώμην των. Καθιερώνετε νέον Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς καὶ νέον πίνακα κοινοβουλευτικῆς τάξεως...

§18Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ τάξις ἐπιβάλλει... (Θόρυβος–Δὲν ἠκούσθη).

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ἀφήσατε τὸν κ. ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων νὰ συνεχίσῃ.

§20Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀσυδοσία ὡρισμένων βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν μάστιγες τῆς Βουλῆς.

§21Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος. (Θόρυβος– κωδωνοκρουσίαι).

§22Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα. Ἀποτελεῖ παραβίασιν τῆς ἐννοίας τοῦ Κανονισμοῦ καὶ εἶναι πολιτικῶς ἀπαράδεκτον, ὅ,τι ἐπιθυμεῖ νὰ καθιερώσῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ἡ Βουλή, ἐὰν οἱοσδήποτε βουλευτής, ἐὰν ἡ ἡγεσία τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν διαφωνήσῃ ἀλλὰ δὲν διακόπτει, αὐτὸ πρέπει νὰ σημαίνῃ κατὰ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἀνέχεται καὶ ἐπὶ πλέον ὅτι ἀποδέχεται... Ἀποκρούω μὲ ἔκπληξιν τὴν νέαν τάξιν πραγμάτων τὴν ὁποίαν εἰσάγετε.

§23Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Λυποῦμαι, διότι ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐθεώρησε καὶ πάλιν, ὅπως καὶ εἰς ἄλλας συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς εἰς ἀναλόγους περιπτώσεις, ἐθεώρησε καὶ πάλιν ὑποχρέωσίν του νὰ προβῇ εἰς μίαν πλήρη μεταβολὴν τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβον, μεταβολήν, ἡ ὁποία ἦτο ἀπολύτως τῆς ἀρεσκείας του. Δὲν ἰσχυρίσθην καὶ θὰ ἦτο παράδοξον πράγματι, ἐὰν ἰσχυριζόμην ὅτι πρέπει εἰς οἱανδήποτε περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἀντιπολίτευσις διαφωνεῖ πρὸς κάτι τὸ λεγόμενον ὑπό τινος ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ὅτι θὰ ἔπρεπε εἰς ἑκάστην περίπτωσιν νὰ διακόπτῃ καὶ νὰ παρεμβαίνῃ. Δὲν ἔχω, ἀξιότιμε ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, τὴν φιλοδοξίαν, νὰ προβῶ εἰς τὴν ἐγκαινίασιν νέας τάξεως πραγμάτων εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ τάξις πραγμάτων, ἡ ὁποία κρατεῖ εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία κρατεῖ βάσει τῶν παραδόσεων τῶν Κοινοβουλευτικῶν καὶ ἐμμένομεν ὅλοι εἰς τὰς παραδόσεις αὐτὰς καὶ εἰς τὴν τάξιν τῶν πραγμάτων, ἡ ὁποία πηγάζει ἐξ αὐτῶν. Ἀλλά, ἐπιτρέψατέ μου, νὰ εἴπω, ὅτι εἶχον κάποιο δικαίωμα ὄχι μόνον ὡς ἀκροατὴς αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἐξοχὴν ὡς ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐκπροσωπῶν τὰς ἐνόπλους δυνάμεις καὶ εἰδικώτερον τὸ ἔνδοξον Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι πάντοτε ἔπραξαν τὸ καθῆκον των, εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπορίαν μου, πῶς εἰς μίαν τοιαύτην περίπτωσιν, περίπτωσιν, ἡ ὁποία ἦτο πράγματι ἐξαιρετικὴ —σεῖς μέν, ὅπως εἴπατε, κύριε ἀρχηγέ, τῶν Φιλελευθέρων, δὲν ἦσθε παρών, κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἄλλα μέλη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἦσαν παρόντα— πῶς εἰς μίαν τοιαύτην περίπτωσιν ὅταν ἠκούσθη φράσις, κατ’ αὐτὸν τὸν ὠμὸν τρόπον διατυπουμένη ἐναντίον ὅλων τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν καὶ ἠκούσατε τὴν φράσιν αὐτὴν ἀναγινωσκομένην ἀπὸ τὸν κ. Γεωργούλην, βάσει τῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς, πῶς δὲν εὑρέθη εἷς ἐκ τῶν ἐκπροσώπων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ νὰ συμμερισθῇ τὴν ἀγανάκτησιν, τὴν ὁποίαν, ἐν ὀνόματι τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως ἐξεδήλωσε καὶ ὀρθῶς ἐξεδήλωσεν, ὁ στρατηγὸς κ. Βᾶσσος.

§24Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Συνεμερίσθημεν τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βᾶσσος. Τὸν ἠκούσαμεν καὶ ἡμεῖς μὲ μεγίστην προσοχήν. Οὐδεὶς ἐπεδοκίμασεν ἢ ἀπεδοκίμασε τὸν κ. Βάσσον. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι μὲ τὰ ὅσα εἶπεν ἀντιπροσώπευε τὴν κοινὴν γνώμην τῆς Βουλῆς. Δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔκαμε πάντοτε τὸ καθῆκον της, δὲν διέκοψε τὸν κ. Βάσσον ἦτο σύμφωνος. Ἐγώ, μάλιστα, τοῦ ἐφώναξα, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι, κύριε συνάδελφε. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τὸ ἤκουσε.

§25Κ. ΒΑΣΣΟΣ. Τὸ ἤκουσα.

§26Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔπραξε τὸ καθῆκον της.

§27Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἐγώ, παριστάμενος τὴν ἡμέραν ἐκείνην μόνος, νομίζω, ὑπουργός, ἠναγκάσθην νὰ λάβω τὸν λόγον διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ὁμιλοῦντα βουλευτὴν καὶ ἐνθυμοῦμαι ὅτι εἰς τὰ πέντε λόγια ποὺ ἤθελα νὰ εἴπω μὲ διέκοπτεν ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις ἢ μᾶλλον πλεῖστοι ἐκ τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κινοῦντες τὴν χεῖρα —καὶ ἐνθυμοῦμαι χαρακτηριστικῶς τὸν Κοινοβουλευτικὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ε.Π.Ε.Κ. κινοῦντα τὴν χεῖρα— καὶ μοῦ ἐπετέθησαν διότι ἐγὼ ἠθέλησα νὰ ὑπεραμυνθῶ τοῦ Σώματος τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν καὶ τῆς κατὰ τὴν κατοχὴν δράσεώς των. Πῶς λοιπόν, ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν συμμετέσχεν εἰς τὴν κατὰ τῶν ἀξιωματικῶν μομφήν;

§28Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προφανῶς, ἐγκατέλιπεν ἡ μνήμη τὸν κύριον Βουρδουμπᾶν, ὁ ὁποῖος ἐνεθυμήθη ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν ἀπήντα εἰς τὸν βουλευτήν, ὁ ὁποῖος ἀνεφέρετο εἰς τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν, ἐκίνουν τὴν χεῖρα. Ἐγὼ ἀνεφέρθην συγκεκριμένως καὶ ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Βουρδουμπᾶν εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον. Εἶπεν ὅτι ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα ἀντιστάσεως ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ ΕΑΜ διὰ νὰ πολεμήσουν τὸν κατακτητὴν ἦσαν κομμουνισταί. Ἐκεῖ ἀπήντησα καὶ ἐκεῖ διέκοψα τὸν κ. Βουρδουμπᾶν. Δὲν εἴμεθα βεβαίως, ὑποχρεωμένοι οὔτε μὲ τὴν Κυβέρνησιν νὰ συμφωνοῦμεν, οὔτε μὲ τὸν οἱονδήποτε βουλευτὴν καὶ ἡ τυχὸν διαφωνία μας νὰ ἐκδηλοῦται διὰ διακοπῶν. Ἐν τούτοις, ἀναμφισβήτητον γεγονός, εἶναι ὅτι, χωρὶς τοῦτο νὰ ἀποτελῇ γενικὴν κατηγορίαν, ὅτι καὶ ἡ πολιτικὴ καὶ ἡ στρατιωτικὴ ἡγεσία ὑπῆρξεν ἀποῦσα κατὰ τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν κατακτητῶν καὶ ἑπομένως ἔχει τὴν εὐθύνην της.

§29Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Βλέπετε ὅτι κατὰ κάποιον ἔμμεσον τρόπον, ἐπαναλαμβάνεται ἡ κατηγορία. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔλεγον, τὶ εἶχον ἤδη κάμει οἱ ἀξιωματικοί. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, μὲ ἀρχηγὸν τὸν τότε ἀρχηγὸν τοῦ Γ.Ε.Σ. ἀντιστράτηγον Παπάγον, εἶχεν ὀργανώσει καὶ ἐκπαιδεύσει ὁλόκληρον τὸν Στρατὸν ἐκστρατείας, εἶχε συντάξει τὰ σχέδια ἐπιστρατεύσεως καὶ συγκεντρώσεως, εἶχεν ἐμφυσήσει εἰς ὅλα τὰ κλιμάκια τῆς διοικήσεως τὸ μέχρις ἐσχάτων ἐπιθετικὸν πνεῦμα. Καί, ὅταν ἐσήμανεν ἡ ὥρα τοῦ κινδύνου τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν μὲ πίστιν εἰς τὸν Θεόν, μὲ ἀφοσίωσιν εἰς τὸν Βασιλέα καὶ μὲ ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν νόμιμον Κυβέρνησιν τῆς χώρας, ἡγήθη τῶν στρατευθέντων τέκνων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὰ ὡδήγησε πρὸς τὴν νίκην καὶ τὴν δόξαν. (Χειροκροτήματα). Τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, εὑρέθη εἰς τὴν πρώτην γραμμήν, τοῦ κινδύνου. Αἱ εἰς νεκροὺς ἀπώλειαι τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν —διότι θὰ σᾶς δώσω ἀριθμούς— ἀνέρχονται εἰς τὸ 7% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς δυνάμεως, ἐνῷ αἱ ἀπώλειαι τῶν νεκρῶν ὁπλιτῶν ἀνέρχονται εἰς τὸ 3% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς στρατευθείσης δυνάμεως. Ἐκ τούτου, εἶναι προφανές, ὅτι ἡ εἰς νεκροὺς ἀναλογία τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν ὑπῆρξε διπλασία τῶν εἰς νεκροὺς ἀπωλειῶν τῶν ὁπλιτῶν.

§30Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἔλεγχος γίνεται; ...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§31Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Πρέπει νὰ τὰ ἀκούσετε ὅλα. (Θόρυβος).

§32Γ. ΜΟΔΗΣ. ... (Ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του, δὲν ἀκούεται) ... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μόδη, διατὶ ἐπιμένετε;

§34Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπιλέγητε τὴν κατάλληλον στιγμὴν διὰ θόρυβον καὶ διακοπήν, διότι ἡ στιγμὴ τὴν ὁποίαν ἐπελέξατε δὲν ἦτο ἡ κατάλληλος. Ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκόμενος ἀνέφερε τὰς μεγίστας ὑπηρεσίας τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν καὶ ἐξηγέρθητε διότι ἀνεφέρθησαν αἱ ὑπηρεσίαι αὐταί; (Θόρυβος ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§35Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον.

§36Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Ἐκ τῆς ἀναλογίας αὐτῆς, κύριοι συνάδελφοι, προκύπτει ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ ἐπλήρωσαν βαρύτερον τὸν φόρον τοῦ αἵματος ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην κοινωνικὴν τάξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ συνέβη τοῦτο, κύριοι βουλευταί, ὄχι διότι οἱ Ἕλληνες ἀξιωματικοὶ ἀποτελοῦν ἰδιαιτέραν κοινωνικὴν τάξιν. Τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν εἶναι σὰρξ ἐκ τῆς σαρκὸς καὶ ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν προέρχεται ἀπὸ ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις καὶ αἰσθάνεται καὶ ἀντιδρᾷ ὅπως ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ διὰ τοῦτο τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, ὅταν ἐπέστη ἡ στιγμὴ τοῦ κινδύνου, ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ προπορευθῇ καὶ νὰ δώσῃ τὸ παράδειγμα τῆς θυσίας εἰς τὰ στρατευθέντα τέκνα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ἔρχομαι τώρα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς. Ὅταν οἱ 4.798 ἀξιωματικοὶ μετὰ τὸ πέρας τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων ἐπανήρχοντο εἰς τὰς ἑστίας των, εἶχον ἤδη προηγηθῆ τὰ κομμουνιστικὰ συνθήματα, τὰ ὁποῖα ἔλεγον, «δὲν ἐπολέμησαν οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ἀξιωματικοὶ εἶναι μοναρχοφασίσται». Αὐτὸ ἦτο τὸ περιεχόμενον τῶν κομμουνιστικῶν συνθημάτων. Ὅσοι ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν εἶχον τὰς ἑστίας των εἰς τὴν ὕπαιθρον κατεδίδοντο ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς εἰς τὰς ἀρχὰς κατοχῆς, ὅτι προπαρεσκεύαζον ἔνοπλον ἀντίστασιν καὶ παρετηρήθη ἔκτοτε ἡ συρροὴ ἀξιωματικῶν ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον εἰς τὰ κατῳκημένα κέντρα διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν ἄγρυπνον παρακολούθησιν τοῦ κατακτητοῦ. Ἡ στρατιωτικὴ ἡγεσία τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ ἐγὼ ἀπετέλουν ἐκ τῶν πραγμάτων μέλος τῆς στρατιωτικῆς ἡγεσίας διότι κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων εἶχον ἀσκήσει ἀνωτάτην ὑπεύθυνον διοίκησιν, ἡ στρατιωτικὴ ἡγεσία τότε ἔκρινεν ὅτι ἐπεβάλλοντο τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, ἡ συσπείρωσις τῶν ἀξιωματικῶν εἰς ὁμάδας καὶ ἡ ἐπαφὴ μεταξύ των διὰ νὰ εἶναι ἕτοιμοι πρὸς ἄμεσον χρησιμοποίησιν. Δεύτερον, ἡ σύνταξις ἑνὸς σχεδίου ἐνεργείας, ἀποβλέποντος εἰς τὴν συγκέντρωσιν ὑλικῶν ἐφοδίων, ὅπλων καὶ πυρομαχικῶν δι’ ἔνοπλον δρᾶσιν κατὰ τοῦ κατακτητοῦ ἐν συνδυασμῷ μὲ εὐρυτέρας συμμαχικὰς ἐπιχειρήσεις. Τρίτον, ἐπεβάλλετο ἡ ὀργάνωσις ἐθνικῶν ὁμάδων ἀντιστάσεως πρὸς τόνωσιν τοῦ φρονήματος τοῦ λαοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἡ ὀργάνωσις ὁμάδων κατασκοπείας καὶ δολιοφθορᾶς εἰς τὰς πόλεις πρὸς συγκράτησιν καὶ τόνωσιν τοῦ ἠθικοῦ τῶν πόλεων καὶ τῶν κατωκοιμένων κέντρων καὶ τέταρτον, ἐπεβάλλετο ἡ ἀποστολὴ ἀξιωματικῶν πρὸς ὀργάνωσιν τῶν στρατιωτικῶν μονάδων εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Δυστυχῶς αἱ ἀντιλήψεις καὶ αἱ ἐνέργειαι τῆς στρατιωτικῆς ἡγεσίας δὲν εὗρον τὴν ἀπαιτουμένην κατανόησιν παρὰ τοῖς συμμάχοις. Αἱ συμμαχικαὶ ἀρχαὶ ἠγνόησαν συστηματικῶς τὴν στρατιωτικὴν ἡγεσίαν καὶ ἀπετάθησαν κατ’ εὐθείαν πρὸς ἄλλα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐνόμιζαν δυναμικά. Ἕνεκα τούτου αἱ ἐνέργειαι τῆς στρατιωτικῆς ἡγεσίας προσέκρουσαν πρῶτον, εἰς τὴν ἀδιαφορίαν τῶν συμμάχων, δεύτερον, σαμποταριζόμεναι ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν ἐξεδηλώνοντο χωρὶς ἀποτελεσματικότητα. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὁ ἀπολογισμὸς τῆς δράσεως τῶν 4.800 ἀξιωματικῶν εἶναι ὁ ἑπόμενος: Ἐξ αὐτῶν 1339 μετέβησαν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. 2.408 κατετάγησαν εἰς τὰς ἐπὶ τοῦ κατεχομένου ἐδάφους μονάδας καὶ σχηματισμοὺς τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως καὶ εἰς τὰς ὁμάδας κατασκοπείας καὶ δολιοφθορᾶς. Ἡ δρᾶσις τῶν 2.400 ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος ἔσχεν ὡς ἀποτέλεσμα 331 νεκρούς, δηλαδὴ τὰ 14% ἐπὶ τῆς δυνάμεως ἤτοι ἀναλογίαν διπλασίαν ἀπὸ τὴν ἀναλογίαν, τὴν ὁποίαν εἶχεν εἰς νεκροὺς τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν εἰς τὸν πόλεμον τῆς Ἀλβανίας. Τέλος μόνον 200 μόνιμοι ἀξιωματικοὶ προσεχώρησαν εἰς τὸν ΕΛΑΣ ἀλλὰ καὶ ἐκ τούτων σημαντικὸς ἀριθμὸς ἀπεσύρθη ὅταν ἀντελήφθη τὰς κομμουνιστικὰς προθέσεις τοῦ ΕΑΜ. Ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μοῦ παρέσχε τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, προκύπτει, ὅτι σχεδὸν οὐδεὶς ἀξιωματικὸς ἔμεινεν ἀμέτοχος τοῦ ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ φανεροῦ ἢ ὑποχθονίου ἀγῶνος. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατὰ τὴν κατοχὴν δρᾶσις τοῦ Σώματος τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν. Διεξήχθη ὁ ἀγὼν αὐτὸς ὑπὸ ἀφαντάστους ἠθικὰς καὶ ὑλικὰς δυσκολίας, προερχομένας καὶ ἀπὸ τὸν κατακτητὴν καὶ ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς καὶ ἀπὸ τὴν ἀδιαφορίαν τῶν συμμάχων. Ἐκ τῶν ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα, προκύπτει ἡ ἀπάντησις εἰς τὴν πλήρη μίσους κραυγὴν καὶ ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅταν ἐρωτοῦν τί ἔκαμαν οἱ 7.000 Ἕλληνες ἀξιωματικοί, ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ ἔκαμαν τὸ καθῆκόν των καὶ ὑπῆρξαν ἄξιοι τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ὑπῆρξε πολύτιμος διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ Ἔθνους ἡ πρόνοια τῆς στρατιωτικῆς ἡγεσίας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης νὰ διατηρήσῃ ὁμάδας ἀξιωματικῶν διαθεσίμους εἰς τὰ κατεχόμενα κέντρα, διότι εἶναι βεβαίως γνωστόν, ὅτι τὴν κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα ἐπίθεσιν τῶν κομμουνιστῶν ἀντιμετώπισαν αἱ ταξιαρχίαι τοῦ στρατηγοῦ Σκόμπυ, ἡ τρίτη Ἑλληνικὴ ὀρεινὴ ταξιαρχία καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ἀλλὰ δὲν εἶναι εὐλόγως γνωστὴ οὔτε διηυκρινίσθη ἡ κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην δρᾶσις τῶν ταγμάτων τῆς Ἐθνοφυλακῆς. Εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου πρὸς τιμὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπέγραψε τὴν διαταγήν, δυνάμει τῆς ὁποίας συνεκροτήθησαν καὶ πρὸ τοῦ κινήματος καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ κινήματος ὑπὸ τὰ πυρὰ τῶν κομμουνιστῶν εἰς τὸ ἀρχαῖον τοῦτο κτίριον, εἰς τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν συνεδριάζομεν, συνεκροτήθησαν διαδοχικῶς 40 τάγματα Ἐθνοφυλακῆς, περιλαμβάνοντα 25.000 ὁπλίτας. Τὰ τάγματα αὐτά, συνετέλεσαν εἰς τὴν συντριβὴν τῶν κομμουνιστῶν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ κατόπιν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀποκατέστησαν τὴν Ἑλληνικὴν κυριαρχίαν μέχρι τῶν περάτων τῶν βορείων Ἑλληνικῶν συνόρων. (Χειροκροτήματα). Ἀναφέρω ὑπευθύνως τὰ γεγονότα ταῦτα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, διότι εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνοφυλακῆς καὶ νὰ προΐσταμαι καὶ νὰ ἐλέγχω τὴν δρᾶσιν τῶν ταγμάτων Ἐθνοφυλακῆς. Τὰ τάγματα ἐκεῖνα συνεκροτήθησαν ἀπὸ ἀξιωματικοὺς παραμείναντας ἐν Ἀθήναις. Καὶ ἐρωτῶ μήπως τὸ μῖσος κατὰ τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν, μήπως ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι κατέστειλαν τὸ ἐαμικὸν Κράτος; Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον. Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, ὁ ἀριθμὸς τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν ἀνέρχεται εἰς 7.710, μὲ ἀπωλείας ἀνερχομένας εἰς 570 νεκροὺς καὶ 1428 τραυματίας. Ἀντιστοίχως ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁπλιτῶν ἀνέρχεται εἰς 211.401, μὲ ἀπωλείας ἀνερχομένας εἰς 15.030 νεκροὺς καὶ 36.730 τραυματίας. Τὸ χαρακτηριστικὸν τῶν ἀναλογιῶν εἰς ἀπωλείας εἶναι, ὅτι ἐνῷ ἡ ἀναλογία τῶν ἀπωλειῶν εἰς ἀξιωματικοὺς διατηρεῖται εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν ἀναλογιῶν τοῦ πολέμου 1940–41, αἱ ἀπώλειαι εἰς ὁπλίτας, αἱ ὁποῖαι τότε εἶχον ὑπολειφθῆ, κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον ἀνέρχονται καὶ προσεγγίζουν εἰς τὰς ἀναλογίας τῶν ἀπωλειῶν εἰς ἀξιωματικούς. Ἐκ τούτου προκύπτει, ὅτι κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, τὰ στρατευθέντα τέκνα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐπολέμησαν κατὰ τῶν κομμουνιστῶν μὲ μεγαλύτερον πεῖσμα, ἀπὸ τὸ πεῖσμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἐπολέμησαν κατὰ τοῦ Ἄξονος. Αἱ αὐταὶ ἀναλογίαι παρατηροῦνται καὶ εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἐνόπλους δυνάμεις, αἵτινες συμμετέσχον εἰς τὰς πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις εἰς τὴν Κορέαν. Καὶ σήμερον ἀκόμη, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, πλαισιώνει καὶ διοικεῖ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις ξηρᾶς, αἱ ὁποῖαι κατὰ μῆκος τῶν βορείων συνόρων ἀποτελοῦν τὴν ἀσπίδα τοῦ Ἔθνους καὶ τὸ προστατεύουν ἀπὸ τῆς ἐπιβουλῆς τοῦ ἐρυθροῦ ὁλοκληρωτισμοῦ. Αὐταὶ εἶναι, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, αἱ ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσέφερε κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαπενταετίαν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Πατρίδα καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ προσφέρῃ μὲ αὐταπάρνησιν τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν. Αἱ κραυγαὶ αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, ἀποτελοῦν ἱερόσυλον πρᾶξιν καὶ θίγουν μίαν ἀπὸ τὰς πλέον εὐαισθήτους χορδὰς τῆς ψυχῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δυστυχῶς, κ. συνάδελφοι, φαίνεται ὅτι τίποτε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἀκατάσχετον τάσιν πρὸς ἐπίθεσιν ἐναντίον παντὸς θεσμοῦ καὶ ἐναντίον πάσης ἐννοίας ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται τὸ δημοκρατικόν μας πολίτευμα. Καὶ τὸ παράδοξον εἶναι, ὅτι ἐπιχειρεῖται τοῦτο ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας. Ἀλλὰ μὲ τὴν Δημοκρατίαν, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, εἶναι συνυφασμένη ἡ ἔννοια τῆς δικαιοσύνης. Ἀπὸ τὸ ἓν μέρος ἔχετε τὰς 120.000 ἀπωλείας τοῦ μαχίμου καὶ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ κατὰ τὴν κατοχήν, κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα καὶ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον ὡς ἐκ τῆς κομμουνιστικῆς δράσεως. Οἱ τάφοι εἶναι ἀκόμη νωποὶ καὶ δὲν ἐστέγνωσαν ἀκόμη τὰ δάκρυα τῶν ὀρφανῶν. Ὅλοι αὐτοὶ εἶναι τὰ θύματα. Ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ἔχετε τοὺς θύτας. Τὰ θύματα τὰ ὁποῖα προσέφερον τὴν τελευταίαν των πνοὴν μὲ τοὺς ὀφθαλμούς των γεμάτους ἀπὸ τὸ ὅραμα μιᾶς ἐλευθέρας Πατρίδος, ζητοῦν ἀπὸ τὴν Δημοκρατίαν δικαιοσύνην, δηλαδὴ τὴν διατήρησιν τῆς μνήμης τοῦ παρελθόντος καὶ τὴν περιφρούρησιν τοῦ ἔργου ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ἔπεσαν. Οἱ θῦται ζητοῦν ἀπὸ τὴν Δημοκρατίαν τὴν κατάργησιν τῆς μνήμης τοῦ παρελθόντος καὶ τὴν ἄδειαν νὰ διαβρώσουν δι’ ὑπούλων ἐνεργειῶν σήμερον καὶ νὰ συντρίψουν δι’ ἀνοικτῆς ἐπιθέσεως αὔριον τὸ οἰκοδόμημα τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ τὰ θύματα δὲν ἔχουν φωνὴν καὶ φεῦ!, οὔτε ψῆφον, ἐνῷ οἱ θῦται ἔχουν καὶ φωνὴν καὶ ψῆφον. Καὶ ἰδοὺ διατί, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἡ Ἀντιπολίτευσις στρέφεται μὲ προσηνῆ μειδιάματα πρὸς τοὺς θύτας. Ἀλλὰ θὰ ἦτο ἀνάξιον τῆς Δημοκρατίας καὶ ἀνάξιον τῆς Ἑλλάδος νὰ μετρήσῃ μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν ψήφων τὴν ἔννοιαν τῆς δικαιοσύνης καὶ τὰς ἠθικὰς ἀξίας τοῦ Ἑλληνοχριστιανικοῦ πολιτισμοῦ, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ὑπῆρξε ποσοτικὸς ἀλλὰ μόνον ποιοτικός. Παρὰ τὴν οἱανδήποτε ἀξίαν τῶν ψήφων ἔχουν καὶ τὰ θύματα τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαιτήσουν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Δημοκρατίαν δικαιοσύνην. Εὐτυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἡ εἰκὼν δὲν εἶναι ὅσον φαίνεται ζοφερά. Παρὰ τὰς δυσκολίας τῆς παρούσης ὥρας, παρὰ τὴν διεξαγομένην ἀχαλίνωτον ἐπίθεσιν, τὸ Ἔθνος διαθέτει ἀπέραντον ἀπόθεμα ἠθικῶν δυνάμεων, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηριζομένη ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ὑπὸ τὸν ἄξιον ἀρχηγόν της, θὰ κατορθώσῃ νὰ ὁδηγήσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς τὴν ὁδὸν τῆς προόδου καὶ τῆς ἐλευθερίας. Θὰ σώσῃ τὴν χώραν ἀπὸ τὴν ἐπιβουλὴν τοῦ ἐρυθροῦ ὁλοκληρωτισμοῦ (χειροκροτήματα) καὶ ἀπὸ τὰ διάφορα ΕΑΜ, τῶν ὁποίων ἐπιζητεῖται τώρα ἡ ἀνασυγκρότησις καὶ μαζὶ μὲ τὴν χώραν θὰ σώσῃ καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἔστω καὶ παρὰ τὴν θέλησίν της. (Χειροκροτήματα).

§37Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκφράζομεν τὴν βαθεῖαν μας λύπην, διὰ τὴν μετατόπισιν τῆς συζητήσεως. Τίποτε δὲν θὰ ἦτο βλαβερώτερον, ἀπὸ τὴν δημιουργίαν τῆς ἐντυπώσεως, ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὑπάρχουν δύο παρατάξεις. Ἡ μία τῶν ὁποίων ἀναγνωρίζει τὸν πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, καὶ ἡ ἄλλη τὸν ἀμφισβητεῖ. (Χειροκροτήματα). Θεωρῶ ἐθνικῶς ὀλέθριον, ἐὰν πρόκειται εἰς τὸ Ἔθνος καὶ πέραν τοῦ Ἔθνους νὰ δημιουργηθῇ τοιαύτη ἐντύπωσις. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὅτι χρειάζεται δικαιοσύνη εἰς τὴν Δημοκρατίαν. Καὶ ἡ δικαιοσύνη ἐπιβάλλει νὰ διακηρυχθῇ ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν εἶναι ὁμόθυμος καὶ καθολικὴ ἡ ἀναγνώρισις τοῦ πατριωτισμοῦ, τῆς αὐτοθυσίας, ὅλων τῶν τέκνων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ τοῦ ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ, μέχρι τοῦ ἐσχάτου στρατιώτου. (Χειροκροτήματα).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βουλόδημος ἔχει τὸν λόγον.

§39Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ψέγομεν οὐδένα, διὰ τὸν ἄδολον πατριωτισμόν του, καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὅλοι ἀγαπῶμεν τὴν πατρίδα μας, καὶ ὅλοι προσφέραμεν εἰς τὸν βωμὸν ταύτης, διὰ τὴν ἐξύψωσίν της. Διαφωνοῦμεν εἰς ὡρισμένα θέματα, καὶ ἡ διαφωνία μας ἔγκειται εἰς τὸ θέμα τῶν φακέλλων. Ὅτι οἱ φάκελλοι ἐδημιουργήθησαν εἰς ἀνώμαλον ἐποχήν. Εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, εἶχον δημιουργηθῆ ἀντιθέσεις.

§40Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§41Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε, σεῖς ἦσθε κατὰ τὴν κατοχὴν μέλος τῆς ΕΛΔ καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὰ λέγητε αὐτά. (Θόρυβος). Καὶ νομίζομεν, ὅτι ἡ περίπτωσις αὐτὴ τῶν φακέλλων......

§42Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ρήτωρ ἔθεσε θέμα προσωπικόν, διότι ἠθέλησε νὰ πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν....

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν εἶναι προσωπικὸν τὸ θέμα, θὰ σᾶς δώσω ἐγὼ τὸν λόγον. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ καταργήσητε τὸν ρήτορα.

§44Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ἡ περίπτωσις αὐτή, τῶν φακέλλων μᾶς ὁδηγεῖ εἰς ἀντιθέτους δρόμους ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἐπιτακτικαὶ ἀνάγκαι τοῦ Ἔθνους ἐπιτάσσουν. Ἡμεῖς, εἴμεθα ἐκ διαμέτρου ἀντίθετοι πρὸς τὴν ὑπόθεσιν τῶν φακέλλων, καὶ νομίζομεν, ὅτι τότε τὸ Ἔθνος εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθῃ εἰς ὁμαλὴν κατάστασιν, ὅταν ἐξυψωθῇ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν ἐργαζομένων τάξεων, ὅταν δώσετε πράγματι δουλειὰ καὶ ψωμὶ εἰς τὸν ἐργαζόμενον κόσμον ποὺ μοχθεῖ καὶ πεινοῦν τὰ παιδιά του, καὶ αἱ οἰκογένειαί του. Τότε μόνον στερεώνεται ἕνα Ἔθνος, ὅταν στηρίζεται εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ ὅταν δὲν καταστρατηγοῦνται αἱ θεμελιώδεις νόμοι τῆς Δημοκρατίας, ἡ ἐλευθερία τῆς σκέψεως καὶ τοῦ λόγου. Νομίζομεν, ὅτι εἶναι καιρός, ἡ Κυβέρνησις νὰ στρέψῃ τὸ πηδάλιον πρὸς τὴν ὁμαλότητα, πρὸς τὴν λήθην, τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλεν ὁ κ. Πρωθυπουργὸς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, διότι ἐκεῖνο εἶναι τὸ σημεῖον ὅπου ὁδηγεῖ ἡ πυξὶς ἡ λαϊκὴ καὶ ἡ ἐθνική. Καὶ μὲ αὐτὴν τὴν κατάστασιν καὶ μὲ αὐτὸ τὸ κλῖμα ποὺ ἔχει δημιουργηθῆ ἐδῶ, ἐντὸς αὐτῆς τῆς Βουλῆς, δὲν ἠμπορεῖ νὰ δημιουργηθῇ καὶ νὰ σταθῇ ἡ ἐξύψωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου καὶ ἡ κατάργησις τῶν μέσων αὐτῶν τῆς βίας. Πρέπει νὰ διαλυθῇ ἡ Βουλή, καὶ νὰ ἐνεργηθοῦν ἐκλογαὶ μὲ τὸ ἀναλογικὸν σύστημα.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γυιόκα, ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ζητεῖτε τὸν λόγον;

§46Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Τὸ προσωπικὸν θέμα, κ. Πρόεδρε, εἶναι τὸ ἑξῆς: Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἐγὼ ἀνῆκον εἰς τὴν Ε.Α.Δ. καὶ συνεπῶς δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἀπευθύνω παρατηρήσεις εἰς τὸν ρήτορα. Θὰ ἀπαντήσω, λοιπόν, τί ἔκαμα ἐγὼ κατὰ τὴν κατοχήν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ τὶ ἔκαμεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ μετ’ αὐτὴν δὲν τὸ γνωρίζω. Οὔτε ἔθιξα τὸν κ. συνάδελφον, οὔτε τὸν γνωρίζω. Ἀλλὰ τὸ τὶ ἔκαμα ἐγὼ κατὰ τὴν κατοχήν, καὶ μετὰ τὴν κατοχήν, τὸ γνωρίζω καὶ δύναμαι νὰ πληροφορήσω περὶ αὐτοῦ τὸν κ. συνάδελφον καὶ τὴν Βουλήν, διότι οὔτε ὁ κ. συνάδελφος, οὔτε ἄλλος τις, δύναται νὰ παραγνωρίσῃ τοὺς ἀγῶνας τοὺς ἰδικούς μου κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Μόλις εἰσῆλθον οἱ Γερμανοί, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, συνελήφθην καὶ ἐφυλακίσθην ὑπὸ τῶν Γερμανῶν, μεταξὺ τῶν πρώτων. Ἐγκαινιάσαμεν τὰς φυλακάς, κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς στυγνῆς τυραννίας τοῦ κατακτητοῦ. Ὅταν ἐξῆλθον ἀπὸ τὰς φυλακὰς, ἐνετάχθην εἰς τὴν πρώτην ἐθνικὴν ὁμάδα Ἑλληνικῆς ἀντιστάσεως τῶν ὑπερασπιστῶν Βορείου Ἑλλάδος (Υ.Β.Ε.). Διότι, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καμμία ὀργάνωσις προερχομένη ἀπὸ τὴν πολιτικὴν καὶ τὴν στρατιωτικὴν ἡγεσίαν τοῦ τόπου, ὡρισμένοι καλοὶ πατριῶται τῆς Θεσσαλονίκης ἐνομίσαμεν ὅτι ἔπρεπε νὰ φροντίσωμεν δι’ ἰδίων δυνάμεων καὶ δι’ ἰδίων θυσιῶν, παρὰ τοὺς ἐξαιρετικοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους διετρέχομεν, λόγῳ τῆς κατοχῆς, νὰ ἀντιδράσωμεν ἐναντίον τῆς βουλγαρικῆς προπαγάνδας, ἐναντίον τῶν συνεπειῶν τῆς εἰσβολῆς τῶν Βουλγάρων, αἱ ὁποῖαι εἶχον καταλάβει τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, τὴν Δ. Θράκην καὶ μέρος ἀκόμη τῆς Χαλκιδικῆς. Ἡ ὀργάνωσις αὐτή, ἡ Υ.Β.Ε., μετωνομάσθη κατόπιν εἰς Πανελλήνιον Ἀπελευθερωτικὴν Ὀργάνωσιν (Π.Α.Ο.), διότι εἶχε τὴν φιλοδοξίαν εὐρυτέρας ἐθνικῆς δράσεως καὶ ἀντιστάσεως ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ, ἀπώτερον δὲ σκοπὸν τὴν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἀκραδάντως ἐπίστευεν, δημιουργίαν τῆς πραγματικῆς ἐκείνης δυνάμεως, ἡ ὁποία θὰ τῆς ἐπέτρεπε νὰ πραγματοποιήσῃ τοὺς προαιωνίους πόθους τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς, νὰ πραγματοποιήσῃ διὰ τῶν ὅπλων τὰς ἐθνικὰς διεκδικήσεις, δηλαδή, νὰ καταλάβῃ τὰ ἐδάφη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀνέκαθεν Ἑλληνικά, καὶ τὰ ὁποῖα ὡρισμέναι ἀδικίαι φίλων καὶ ἐχθρῶν ἀπεστέρησαν ἀπὸ τὴν πατρίδα μας. Ἐπῆλθεν ὅμως περίοδος, κατὰ τὴν ὁποίαν μεταξὺ τῆς Π.Α.Ο. καὶ τῶν ἄλλων ἐθνικῶν ὀργανώσεων, ὅπως ἦτο τὸ Ε.Δ.Ε.Σ., ἢ Ε.Κ.Κ.Α., ἐγένοντο διαπραγματεύσεις ὅπως συνενώσωμεν τὸν ἀγῶνα, καὶ εὑρεθῶμεν ἡνωμέναι ὅλαι αἱ ἐθνικαὶ ὀργανώσεις.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μοῦ φαίνεται, ὅτι ἔλαβεν εὐρύτατα ὅρια τὸ προσωπικὸν θέμα, κ. συνάδελφε.

§48Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Τελειώνω, κ. Πρόεδρε. Βραδύτερον, ὅμως, διότι δυστυχῶς ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τῆς Μέσης Ἀνατολῆς δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ τὴν ἐνισχύσῃ, ἡ ὀργάνωσις αὐτή, ἡ Π.Α.Ο., περιέπεσεν εἰς ἀδράνειαν. Πλὴν τῆς ἐνισχύσεως, ἡ ὁποία ἐδόθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του τότε τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Καΐρου, ἔκτοτε ἡ Π.Α.Ο. εἶχεν ἐγκαταλειφθῆ καὶ εἶχε περιέλθει εἰς κατάστασιν πλήρους ἀναστολῆς τῆς δράσεώς της. Ὅταν βραδύτερον ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ κ. Παπανδρέου, μαζὶ μὲ ἄλλους πολιτικοὺς ἄνδρας, καὶ ἰδίως μὲ τὸν ἀξιότιμον Ἀντιπρόεδρον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν ἐπίτιμον Πρόεδρον τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τὸν κ. Βενιζέλον, συνῆλθον εἰς τὸν Λίβανον, ἐσχημάτισαν τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνότητος μὲ συμμετοχὴν τοῦ Ε.Α.Μ. καὶ ἐδημιούργησαν τὰς προϋποθέσεις, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀπελευθεροῦτο ἡ Ἑλλάς, ἐπειδὴ ἡμεῖς διὰ τῆς Π.Α.Ο. δὲν εἴχομεν κατορθώσει νὰ διατηρήσωμεν τὰ ἔνοπλα Σώματα, διότι μᾶς τὰ διέλυσαν ὁ ΕΛΑΣ καὶ ὁ κατακτητής, τότε ἀπεφασίσαμεν κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ ἀντιδράσωμεν ἐναντίον τῆς ἐπιθέσεως ἐκείνης τῆς κομμουνιστικῆς ὀργανώσεως τοῦ ΕΑΜ.

§49Α. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. Ὁ κ. Βουλόδημος, ὁ ὁποῖος προεκάλεσε τὸ προσωπικὸν ζήτημα τὸ ἰδικόν σας, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπέτυχεν εἰς τὴν κατοχήν, ἠθέλησε νὰ τὸ ἐπιτύχῃ τώρα διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς Κοινοβουλευτικῆς.

§50Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, ὡρισμένα στελέχη τῆς Π.Α.Ο., ὅπως ἦτο ὁ ἀείμνηστος φίλος μου Ἀνέστης Χαριτάντης, τὸν ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων συγκατέλεγε μεταξὺ τῶν ἐκλεκτῶν στελεχῶν τοῦ κόμματός του, μὲ αὐτοθυσίαν εἰσήλθομεν εἰς τὴν αὐτοσχέδιον ὀργάνωσιν τῆς ΕΔΔ, ὄχι ὠργανωμένοι ὡς Ἐαμικοί, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποσπάσωμεν ἀπὸ τὸ κομμουνιστικὸν ΕΑΜ, ὅλους τοὺς ἐθνικόφρονας, οἱ ὁποῖοι ἐκ πλάνης εἶχον ἐνταχθεῖ εἰς αὐτό, καὶ ν’ ἀποτρέψωμεν τὸν κίνδυνον τοῦ ἐμφυλίου σπαραγμοῦ. Ὅταν ἀπεσύρθη ὁ κατακτητής, ὁ ὑποφαινόμενος ἔσπευσεν εἰς Ἀθήνας, πρὸς τὸν ἀρχηγὸν τοῦ κόμματος τῆς Δημοκρατικῆς παρατάξεως, τὸν κ. Σβῶλον, πολὺ πρὸ τοῦ κινήματος τοῦ Δεκεμβρίου, καὶ συνέστησα εἰς αὐτὸν νὰ χωρίσῃ τὰς εὐθύνας του ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς. Εἰς αὐτὸ μὲ διηυκόλυνεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Φλωρίνης συνάδελφος καὶ τότε ὑπουργός, κ. Μόδης, ὁ ὁποῖος μὲ ἔστειλε τότε μὲ ἀγγλικὸν ἀεροπλάνον εἰς Ἀθήνας, διὰ νὰ ἐνημερώσω τὴν ἡγεσίαν τῶν κυβερνητικῶν κομμάτων περὶ τῶν εἰς Θεσσαλονίκην συμβαινόντων. Μὴ κατωρθώσας νὰ συναντήσω τὸν κ. Σβῶλον, εἶδον τὸν κ. Τσιριμῶκον καὶ τοῦ εἶπα, ὅτι εἰς Θεσσαλονίκην ἡ κατάστασις ἦτο ἐκρηκτικὴ καὶ ὑπῆρχε κίνδυνος συγκρούσεως τῶν δυνάμεων τοῦ ΕΛΑΣ πρὸς τὰς ἀποβιβασθείσας Ἀγγλικὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις καὶ ὅτι ἐγίνοντο συλλήψεις καὶ ἐκτελέσεις Ἑλλήνων πολιτῶν ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν. Ἔχετε ὑποχρέωσιν, εἶπον πρὸς αὐτόν, νὰ ἐκκαθαρίσητε τὴν θέσιν σας καὶ νὰ εἴπητε εἰς τοὺς κομμουνιστὰς ἢ αὐτοὶ ἀπετέλουν τὸ ΕΑΜ καὶ συνεπῶς σεῖς νὰ φύγετε ἀπὸ αὐτὸ ἢ σεῖς ἀποτελεῖτε τὸ ΕΑΜ καὶ ἐκεῖνοι ἔδει ν’ ἀποβληθοῦν ἀπὸ αὐτό. Ἐτόνισα πρὸς αὐτόν, ὅτι ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ παραμείνουν εἰς τὰς τάξεις τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἐθνικῆς ἑνότητος νὰ συσσωματωθῇ ὅλος ὁ μαχόμενος Ἑλληνισμὸς πέριξ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἐθνικῆς ἑνότητος, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὸν ἐμφύλιον σπαραγμόν, τὸν ὁποῖον ἐβλέπαμεν ἐξωφθάλμως προετοιμαζόμενον ἐνώπιόν μας. Οὐδεμίαν ἔλαβον ὡρισμένην ἀπάντησιν. Δὲν ἤθελον νὰ ἐκθέσω αὐτὰ δημοσίως, διότι ἐὰν αὐτὰ τὰ ἐξέθετον, δὲν ἠξεύρω ποία θὰ ἦτο ἡ θέσις ὡρισμένων ἐκ τῶν ἰθυνόντων τὴν θλιβερὰν ΕΛΔ. Ὅταν ἤρχισαν νὰ ἐκδηλοῦνται ραγδαίως ἐν Ἀθήναις τὰ γεγονότα τῆς Δεκεμβριανῆς ἀνταρσίας, ἔσπευσα νὰ ὑπομνήσω εἰς τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συνειργάζοντο μὲ τοὺς κομμουνιστὰς εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ καθίσταντο συνένοχοι τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ ἐγκλήματος, ὅτι ὤφειλαν νὰ διαχωρήσουν τὰς εὐθύνας των. Ἀντελήφθην, ὅτι ἐν γνώσει καὶ ἐν συναισθήσει τῶν συνεπειῶν των συνέπραττον μετ’ αὐτῶν. Τὸν ρόλον μεταξὺ τοῦ κομμουνισμοῦ, τοῦ σοσιαλισμοῦ καὶ τῆς Ἑλλάδος ἔπαιζον πρὸς παραπλάνησιν τῶν Ἑλλήνων πατριωτῶν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι προσωπικὸν ζήτημα αὐτό.

§52Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Αὐτὰ ἔπρεπε μίαν ἡμέραν νὰ ἀκουσθοῦν καὶ θὰ τὰ γράψω ἴσως κάποτε. Σημαῖνον στέλεχος τῆς ΕΛΔ μοῦ εἶπε τὸ ἑξῆς: Δὲν θὰ ἀφήσωμεν τὴν Γερμανικὴν κατοχὴν νὰ τὴν διαδεχθῇ ἡ Ἀγγλικὴ κατοχή, Οὕτως ἐσκέπτοντο ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους σεῖς σήμερον ἀκολουθεῖτε, ἀγαπητὲ κύριε συνάδελφε.

§53Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Σᾶς ἀπηύθυνα μίαν ἐρώτησιν καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι κατὰ τὴν κατοχὴν εἴσαστε ἐντεταλμένος εἰς τὰς δυνάμεις τοῦ ΕΑΜ;

§54Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Οὐδέποτε.

§55Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Τότε σᾶς ζητῶ συγγνώμην.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον σᾶς ἐζήτησε συγγνώμην, ὁ κ. Βουλόδημος, πρέπει νὰ σταματήσητε.

§57Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐφ’ ὅσον κάμετε, τὴν δήλωσιν αὐτήν, φυσικὰ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ συνεχίσω. Ἐκεῖνο, ὅμως τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ τονίσω καὶ δὲν θὰ ἤθελον νὰ παραμείνῃ εἰς οὐδένα τῶν κ.κ. συναδέλφων, τῶν παρακαθημένων εἰς τὰ ἑδώλια τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶναι ὅτι τοῦ ὑποφαινομένου ἡ δρᾶσις, ἠμπορεῖ νὰ ὑπῆρξε σεμνή, ἀλλὰ ὑπῆρξεν ἡ προσήκουσα εἰς πάντα καλὸν Ἕλληνα πολίτην, εἰς ἡμέρας χαλεπὰς τῆς πατρίδος. (Χειροκροτήματα).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§59Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀσφαλῶς πλέον τῶν δύο μηνῶν, ἐὰν συζητῆται μία ἐπερώτησις, εἶναι κάτι τὸ ἀνιαρὸν καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἔπρεπε νὰ λάβω καὶ ἐγώ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸν λόγον, πολὺ δὲ περισσότερον τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος κ. Γεωργούλης ἐχειρίσθη τὸ θέμα μὲ μίαν λεπτότητα ἀξίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου καὶ τὸ ἐχειρίσθη καθ’ ὅλην τήν γραμμὴν μὲ ἁδρὰς ἐθνικὰς γραμμάς. Διὰ τοῦτο μάλιστα, προτείνω ὅπως ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς διατάξῃ τὴν δημοσίευσιν τοῦ λόγου τοῦ κ. Γεωργούλη. Ἐπίσης παρακαλῶ τοὺς κ.κ. ἀντιπροσώπους τῶν ἐφημερίδων, ἐὰν θέλουν νὰ παραχωρήσουν μίαν στήλην τῆς ἐφημερίδος των καὶ νὰ δημοσιεύσουν τὸν λόγον τοῦ κ. Γεωργούλη. Διότι πράγματι, τὰ ἐν τῇ αἰθούσῃ τῆς Βουλῆς λεγόμενα, ὑπὸ μερικῶν ἐκ τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συντακτῶν τῶν ἐφημερίδων πηγαίνουν εἰς τὴν ἄκρην, παραμερίζονται, συνοψίζονται. Καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, σᾶς βεβαιῶ εἰς τὰς ἐπαρχίας πολὺ ζητᾷ νὰ μαθαίνῃ καὶ ἐνδιαφέρεται τὰ μέγιστα νὰ διαβάζῃ τί λέγονται εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν καὶ ἔπειτα διαβάζει τὸ κύριον ἄρθρον καὶ τὰ ἐξωτερικὰ τηλεγραφήματα. Κύριοι, ὑπὸ τῶν κυρίων προλαλησάντων βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐλέχθησαν τρομεραὶ ἀνακρίβειαι. Ἄλλος εἶπεν, ὅτι δεκάδες χιλιάδων ἐνδιαφερόμενοι τρέχουν εἰς τὴν Ἀσφάλειαν καὶ δὲν δύνανται νὰ πᾶνε οὔτε εἰς τὸ ἐξωτερικόν, οὔτε νὰ καταλάβουν δημοσίαν θέσιν. Ποῖες εἶναι αὐτὲς οἱ δεκάδες τῶν χιλιάδων; Δεύτερον, χιλιάδες, χιλιάδων φακέλλων, ἦσαν εἰς τὴν Δωδεκάνησον, μᾶς λέγει ὁ κ. Ζίγδης, καὶ αὐταὶ αἱ χιλιάδες τῶν χιλιάδων εἶναι 300 μόνον φάκελλοι, ὅσους φακέλλους ἀνέφερεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὁ ἀξιότιμος ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Καὶ ἔρχεται καὶ ὁ τέως ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, καὶ νῦν δημοσιογράφος καὶ μᾶς λέγει ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι 615 ἀκριβῶς φάκελλοι ἔγιναν κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας τοῦ Ἰανουαρίου, ἐντὸς τοῦ Ἰανουαρίου, ἀπὸ τὸν Συναγερμόν καὶ ἐπιμένει καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνει. Κυττᾶξτε ποία εἶναι ἡ πίστις αὐτῶν, ὄχι ἡ ἀληθής. Αὐτό λέγεται ὅμως ψεῦδος. Καὶ ἔρχεται ἀμέσως τὴν ἰδίαν στιγμὴν, συνεννοηθεὶς τηλεφωνικῶς μὲ τὴν Λαμίαν, ὁ ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ λέγει, ὅτι ὅλοι οἱ φάκελλοι ποὺ ἐσχηματίσθησαν ἐπὶ 10ετίαν ὁλόκληρον εἶναι μόνον 600. Ποῦ εὑρέθησαν οἱ 615 τοῦ Ἰανουαρίου; Καὶ οἱ 600 ἔχουν γίνει 370. Αὐτοὶ εἶναι οἱ κύριοι προλαλήσαντες ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι πρέπει νὰ χορταίνουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν μόνον μὲ ψεύδη. Δὲν φθάνει, αὐτό, κύριοι, ἀλλὰ πρὸ παντὸς δὲν ἐσκέφθησαν, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ λέγομεν προπατορικὸν ἁμάρτημα εἶναι, ὅτι οἱ φάκελλοι ἐσχηματίσθησαν ἐπὶ τῶν ἰδικῶν των ἡμερῶν. Ἐκεῖνοι ἔκαμον τὰ ἁμαρτήματα καὶ ἀπὸ ἡμᾶς γυρεύουν τὸν λόγον; Ἀντὶ νὰ τρίζῃ ὁ ζυγός, τρίζει τὸ ἀλέτρι. Καὶ τὴν ὥρα ποὺ ἑτοιμάζεται ἡ Κυβέρνησις τοῦ Παπάγου, συνεπὴς πρὸς τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ἔδωσε εἰς τοὺς Ἕλληνας ψηφοφόρους, τοὺς φακέλλους αὐτοὺς ὅσο τὸ δυνατὸν νὰ τοὺς ἐλαττώσῃ, ἔρχονται ἐκείνη τὴν στιγμὴ καὶ ἀρχίζουν νὰ φωνάζουν εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ γιατὶ φωνάζουν; Διὰ τὰ δημιουργήματα τὰ ἰδικά τους. Καὶ ὅλα ἀποδεικνύουν περιτράνως, μέσα ἀπὸ τὰς λέξεις πολλῶν, ὄχι ὅλων, πολλῶν ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὸ μῖσος των πρὸς τὸν Στρατὸν καὶ πρὸς ἄλλα ἐθνικὰ ἰδεολογικὰ σήματα.

§60ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἄ!

§61Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἀφήσατε τὸ Ἄ, κ. Χαβίνη, ἐγὼ σᾶς παρακολουθῶ μὲ θαυμασμόν.

§62Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἔκαμα ἐγὼ τὸ Ἄ!.

§63Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Εἶναι πολύ, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ δείγματα τοῦ ΕΑΜ καὶ τοῦ ΚΚΕ μέσα εἰς τὰς τάξεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ βροντοφωνοῦν ἐδῶ. Καὶ ἔρχονται καὶ λένε, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ὅτι ὁ κ. Γεωργούλης καὶ ἄλλοι ἀξιωματικοὶ ἐμοίραζαν πληγούρι, τρόπον τινά, παρέχοντες ἐκδούλευσιν εἰς τὸν κατακτητήν. Κύριοι, δὲν ὑπάρχει μεγαλυτέρα προσβολὴ εἰς τὸ Ἔθνος, ἀπὸ τὸ νὰ μεταχειριζώμεθα κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, τοὺς ἀξιωματικούς. Κύριοι, ὁ ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου πρέπει νὰ εἶναι ἐνδεδυμένος, πρὸ παντὸς ἐνδεδυμένος, ἀπὸ ἐθνικὴν πανοπλίαν. Δὲν ἐπιτρέπεται τὰ νάματα τοῦ κομμουνισμοῦ νὰ διαχέωνται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Δὲν περιμένομεν, βέβαια, νὰ μᾶς εἴπητε πῶς ἦτο ὁ Στάλιν, ἀλλά, ὅταν, ὅμως ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ζαχαριάδη ἐπαγγέλεται, διαρκῶς ἀναφέρονται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐκ μέρους ὡρισμένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἢ εἰς τὴν ψυχὴν ἢ εἰς τὴν τσέπην ἢ εἰς τὴν συνείδησιν εἶναι κομμουνισταί, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι ἀνεκτὸν ἀπὸ τοὺς ἄλλους βουλευτὰς διότι καταρρίπτεται ὄχι μόνον ἡ ἔννοια ἡ Κοινοβουλευτικὴ ἀλλὰ καταρρίπτεται ὁλόκληρος ἡ ἔννοια τῆς Δημοκρατίας. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Τζατζάνης «μοιράζαμε πληγούρι», ἐὰν ἀνέστρεφεν τὸ βλέμμα ὁ κ. Τζατζάνης θὰ ἔβλεπεν, ὅτι ὀλίγαι δεκάδες εἰς τὴν Δυτικὴν Εὐρώπην, ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Γαλλίας, τῆς Ὁλλανδίας, τοῦ Βελγίου τὰ ὁποῖα κατελήφθησαν ἀπὸ τοὺς φασίστας τοῦ Μουσσολίνι καὶ τοῦ Χίτλερ, ὀλίγοι ἐν σχέσει μὲ τὸν ἄπειρον ἀριθμὸν τῶν ἀξιωματικῶν, ἐπῆγαν εἰς τὴν Ἀγγλίαν διὰ νὰ συνεχίσουν τὸν ἀγῶνα. Ὅμως εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν ἐκτὸς ἀπὸ τὰς τόσας ἑκατοντάδας ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι ἐνετάχθησαν εἰς τὰς συμμαχικὰς δυνάμεις καὶ ἀπετέλεσαν καὶ τὸ τίμιον Ἑλληνικὸν Σῶμα, τετρακόσιοι ἄνδρες, ἀξιωματικοὶ τίμιοι, ἐπολέμησαν ὡς ἁπλοῖ στρατιῶται ἐν Μέσῃ Ἀνατολῇ. Αὐτὰ τὰ μπριλάντια, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ οὐδεμία ἱστορία, οὐδενὸς Ἔθνους κατὰ τὸ διάστημα τοῦ πολέμου δὲν πρέπει νὰ βεβηλώνωνται ἀπὸ ἐκεῖνον τὸν κύριον, ὁ ὁποῖος ἀνῆλθεν ἐπὶ τοῦ βήματος νὰ παραπονεθῇ διὰ προσωπικὸν ζήτημα. Εἶπεν διὰ τὴν Γενικὴν Ἀσφάλειαν, ὅτι ἔκαμε συκοφαντικὰ ἔγγραφα. Καὶ μόνον ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ὡμίλησεν ἐδῶ μέσα κάμνει ἀδιάσειστον τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀνθρώπου ἀμφιβόλων φρονημάτων.

§64Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§65Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Δὲν δέχομαι διακοπὰς, κ. συνάδελφε.

§66Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ὁ συνάδελφος εἰς τὴν φράσιν, τὴν ὁποίαν............ (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§67Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Καὶ μᾶς εἶπεν, κύριοι, ἕνα σωρὸ κουταμάρες, τὰς ὁποίας ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας ὀφείλαμεν νὰ ἀκούσωμεν. Ὀφείλω ὅμως νὰ κάμω καὶ μίαν ἀποκατάστασιν. Τὴν ἀποκατάστασιν θὰ τὴν κάμω εἰς ὄφελος τοῦ κ. Βουλοδήμου. Εἶπεν ὁ κ. Βουλόδημος ἦτο εἰς τὸ ΕΑΜ κλπ. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Βουλόδημος εἶναι ὑπὲρ τῶν ὁλοκληρωτικῶν πολιτευμάτων, διότι καὶ εἰς τὸ τέλος τοῦ λόγου του μᾶς εἶπε διὰ τὴν ἰδεολογίαν αὐτὴν ποὺ λέγεται ὁλοκληρωτισμὸς τῆς Ρωσίας καὶ ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς πολιτικῆς του δράσεως ἐπὶ 4ης Αὐγούστου ἦτο μὲ τὸν Μεταξᾶν. Καὶ ἐδικαιολόγησεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἀπόψε, διότι λέγει, ὁ Μεταξᾶς ἔδινε ψωμὶ καὶ δουλειὰ εἰς τοὺς ἐργάτας.

§68Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ φράσις, τὴν ὁποίαν ἐξεστόμισεν ὁ κ. Λιβαδᾶς εἶναι βαρυτάτη καὶ νομίζω, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τὴν ἀνακαλέσῃ.

§69Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Νὰ ἀφίσετε τὴν ἀλληλεγγύην καὶ ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα νὰ κάμνετε τίμιον ἀγῶνα καὶ ὄχι ὕπουλον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§70Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανέρχομαι καὶ ζητῶ νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ κ. συνάδελφος, διότι ἡ φράσις ἦτο βαρυτάτη, ἐὰν ἐπιθυμῇ νὰ ἔχῃ τὸν σεβασμὸν τῶν συναδέλφων του καὶ νὰ εἶναι σύμφωνος καὶ πρὸς τὸν Κανονισμόν.

§71Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ποία φράσις ἦτο βαρυτάτη;

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λιβαδᾶ, ἐν ψυχραιμίᾳ. Ὁ κ. Παπαπολίτης...

§73Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Μοῦ εἶναι ἀδιάφορα τὰ ὅσα εἶπεν. Ἐξεστόμισεν ὅμως μίαν βαρυτάτην φράσιν κατὰ τοῦ κ. Τζατζάνη. Ἡ φράσις ἦτο «ἀμφιβόλων ἐθνικῶν φρονημάτων».

§74Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Νὰ σᾶς ἐξηγήσω ἀμέσως. Ὅταν κύριοι ὑποστηρίζετε καθαρὰ καὶ ξάστερα τὰ ὅσα ὑποστηρίζει ὁ σταθμὸς τῆς Μόσχας, ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς λέγω ὑπερεθνικόφρονας. Δὲν θὰ σᾶς σεβόμεθα κύριοι, ἐφ’ ὅσον δὲν κυττάζετε τὸν ἑαυτόν σας εἰς τὸν καθρέπτην.

§75Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἔχασε τὴν ψυχραιμίαν του ὁ κ. Λιβαδᾶς καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸν περιφρονήσω.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§77Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ ἀπαντήσω μὲ ὀλίγας λέξεις εἰς ὡρισμένας περικοπάς, τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑφυπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Τὴν ἀπάντησίν μου ἄλλωστε, τὴν κατέστησεν ἀναγκαίαν καὶ ὁ προλαλήσας ἀγαπητὸς, εἰς ἐμέ, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω διατὶ ἐγὼ ἀντιπαθὴς εἰς ἐκεῖνον, συνάδελφος κ. Λιβαδᾶς. Ὀφείλω ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, πρὶν δώσω τὴν ἀπάντησιν νὰ διατυπώσω καὶ ἐγώ τὴν διαμαρτυρίαν μου, διότι ἐν τῇ γενικότητι ἡ συζήτησις μετετοπίσθη ἀπὸ τὴν βάσιν, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ὁ ἐπερωτήσας βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Τζατζάνης καὶ οἱ μετ’ αὐτὸν ἐπιζητήσαντες τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως ἐτοποθέτησαν τὸ ὅλον θέμα. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀκόμη νὰ διατυπώσω τὴν διαμαρτυρίαν μου, διότι ἐπεχειρήθη ἐκτροπὴ τῆς συζητήσεως μέχρι τοιούτου σημείου ὥστε αἱ ἕδραι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἐμφανισθοῦν ἀπὸ τὴν πλευρὰν τὴν Κυβερνητικὴν ὡς εὑρισκόμεναι ἐν ἀντιδικίᾳ τόσον πρὸς τὸ γενναῖον Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, ὅσον καὶ πρὸς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Καὶ ἐπειδὴ συμπίπτει νὰ παρευρίσκωμαι καὶ ἐγὼ εἰς τὰ ὀρεινὰ ἑδώλια τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μὲ ἔκπληξιν παρηκολούθησα τὴν περικοπὴν τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτοῦ κ. Γεωργούλη, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ μετατοπίσῃ τὸ θέμα μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ ἐμφανίσῃ ἔστω καὶ ὡρισμένην πλευρὰν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐν ἀντιδικίᾳ πρὸς τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν. Τιμῶμεν καὶ ἡμεῖς καὶ γεραίρομεν καὶ ἔχομεν ἐκδηλώσει καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἀπὸ ἐπισήμου θέσεως, ἀλλὰ καὶ ὡς ἁπλοῖ πολῖται, τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν λάβει ἀπέναντι τοῦ ἐθνικοῦ θέματος. Καί, ἰδιαίτερα, ἔχομεν ἐκδηλώσει τὴν ὀφειλομένην τιμὴν πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὁδηγοὶ τῶν τέκνων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν γράψει ἀναμφισβητήτως τὰς λαμπροτέρας σελίδας τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Πέραν αὐτοῦ, ὑπῆρξεν ἄστοχος ἡ ἐκδηλωθεῖσα προσπάθεια ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐμφανίσῃ τὰς αἰτιάσεις μας δι’ ὡρισμένας Κυβερνητικὰς ἐκδηλώσεις ὡς στρεφομένας ἐναντίον τῆς ὁλότητος τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Εἶναι πολὺ μακρὰν ἡ ἀλήθεια ἀπὸ τὴν αἰτίασιν, ἡ ὁποία διετυπώθη ἀπὸ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς. Διὰ τὴν ὁλότητα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τίποτε ἀπολύτως δὲν διετυπώθη. Ἐπικρίναμεν ὑπερβασίας ὡρισμένων ὀργάνων, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται καὶ εἶναι ξέναι πρὸς τὰς παραδόσεις τόσον τῶν Ἑλλήνων καὶ ἰδιαιτέρως πρὸς τὰς παραδόσεις τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα ἔχουν κληθῆ νὰ ὑπηρετοῦν τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους καὶ ὄχι τὸ συμφέρον τοῦ κόμματος. Ἐὰν τυχὸν ὡρισμένα ἐκ τῶν ὀργάνων παρέβλεψαν τὴν ἀποστολήν των καὶ ἔγιναν εἴτε ἠθελημένα, εἴτε ἀθελήτως ὄργανα ἐξυπηρετήσεως κομματικῶν σκοπῶν καὶ κατευθύνονται ἀπὸ τοπικοὺς κομματικοὺς παράγοντας, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι ἄσχετον μὲ τὴν ὁλότητα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Καὶ αἱ αἰτιάσεις μας καὶ αἱ κατηγορίαι μας στρέφονται ἐναντίον τῶν μεμονωμένων αὐτῶν περιπτώσεων, τὰς ὁποίας ἀναφέραμεν καὶ ἀνεπτύξαμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἰδικώτερον ἐπὶ θέματος ἀναγομένου εἰς τὸ ζήτημα τῶν φακέλλων καὶ πιστοποιητικῶν νομιμοφροσύνης διὰ τὴν ἐπαρχίαν Λεβαδείας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς αἰτιάσεως τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἀνέλυσεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τὸν ἀριθμὸν 615 ποὺ ἀνέφερον κατὰ τὴν πρὸ ἡμερῶν ὁμιλίαν μου. Εἶπον καὶ τότε τί πιστεύεται ἐν Λεβαδείᾳ, διότι ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶμαι ἐγὼ ἀρχειοφύλαξ τοῦ τμήματος Ἀσφαλείας, εἰς τὸ ὁποῖον, κύριοι συνάδελφοι, εἰδικῶς καὶ θὰ ἴδετε πῶς θὰ δώσω ἐξηγήσεις δὲν τολμῶ οὔτε ἀπὸ τὸ ἀπέναντι πεζοδρόμιον νὰ περάσω, διὰ νὰ γνωρίζω τοὺς ἐπακριβεῖς ἀριθμοὺς τῶν ἐπὶ Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ σχηματισθέντων φακέλλων. Ἐγὼ μετέφερον τὴν γενικὴν πίστιν καὶ πεποίθησιν, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ εἰς τὴν πόλιν τῆς Λεβαδείας, ὅτι μὲ τὴν ἄνοδον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὁ ἀριθμὸς τῶν φακέλλων ηὐξήθη σημαντικῶς. Ὑπάρχει αὐτὴ ἡ πίστις καὶ ἡ πεποίθησις εἰς τὴν ὁλότητα τῆς κοινωνίας τῆς Λεβαδείας. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐνόμισεν, ὅτι εὗρε μίαν πρόχειρον νίκην μὲ τὸ νὰ ἀναφέρῃ, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν φακέλλων διὰ τὴν πόλιν Λεβαδείας ἀνέρχεται εἰς 615 ἐκ τῶν ὁποίων μάλιστα μᾶς εἶπεν, ὅτι ἔγιναν ἀποχρωματισμοὶ ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως ....

§78Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμυν.). Διὰ τὴν περιοχήν, ὄχι διὰ τὴν πόλιν.

§79Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διὰ τὴν περιοχήν, ὄχι διὰ τὴν πόλιν. Θὰ ἴδητε ποῦ ἐβασίσθην καὶ ἀνέφερα τὸν ἀριθμόν, διότι ἐδήλωσα, ὅτι δὲν κρατῶ τὰ πρακτικὰ τοῦ τμήματος Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἀλλὰ μετέφερα τὴν κοινὴν γνώμην καὶ πεποίθησιν. Καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν μοῦ εἴπῃ, ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν ἐπαρχίαν καὶ ὄχι τὴν πόλιν. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνεμίζων τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν ὡς λάφυρον, ἀνέφερεν, ὅτι περιωρίσθη ὁ ἀριθμὸς τῶν φακέλλων διότι ἔγιναν καὶ 182 ἀποχρωματισμοί. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἤκουα ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν ἐπακριβῶς, ἐὰν ἔχῃ τὰ στοιχεῖα νὰ μᾶς εἴπῃ ἀπὸ τῆς 16ης Νοεμβρίου 1952 μέχρι σήμερον πόσοι νέοι φάκελλοι ἠνοίχθησαν ἐν Λεβαδείᾳ. Ἀνέφερεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τὸν συνολικὸν ἀριθμὸν καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀποχρωματισθέντων, ἂν καὶ τὸν εἶχα παρακαλέσει ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ μᾶς ἀναφέρῃ ἐπακριβῶς τὸν ἀριθμὸν τῶν φακέλλων ποὺ ἠνοίχθησαν ἀπὸ τῆς 16ης Νοεμβρίου 1952 μέχρι καὶ τῆς ἡμέρας ποὺ ἐγένετο ἡ συζήτησις. Ὁ κ. ὑφυπουργός, ἢ δὲν εἶχε τὰ στοιχεῖα ἢ τὰ παρεῖδεν, ἢ δὲν ἠθέλησε.

§80Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Δὲν τὸ παρεῖδε σᾶς ἀπήντησε.

§81Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω θερμότατα, πάρετε τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι διὰ τὰ ἔτη 1952–53 –54 ποὺ τὸν παρεκάλεσα ν’ ἀναφέρῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν φακέλλων ποὺ ἠνοίχθησαν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἴτε ἐκ παραδρομῆς, εἴτε ἠθελημένα, εἴτε ἀθέλητα δὲν τὸ ἀνέφερεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§82Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς εἴπητε ποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς διὰ νὰ τὸν ἐλέγξω.

§83Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐγὼ βλέπετε, ὅτι θέλω νὰ εἶμαι καλῆς πίστεως. Ἡ γενικὴ ἐντύπωσις εἶναι, ὅτι εἶναι πάρα πολὺ μεγάλος ὁ ἀριθμός. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἐγὼ δὲν κάμω στρεψοδικίαν, οὔτε ἀντιδικίαν, ἡ συζήτησις γίνεται διὰ νὰ βγῇ ἡ ἀλήθεια. Ἀνέφερον ὁμολογουμένως τὸν ἀριθμὸν 615, χωρὶς νὰ ἔχω καὶ τὴν εὐθύνην αὐτοῦ τοῦ ἀριθμοῦ. Τώρα θὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι κατόπιν τῶν συζητήσεων ποὺ ἔγιναν, εἶχον τὴν πληροφορίαν, θὰ ηὐχόμην νὰ μᾶς φέρετε στοιχεῖα τὰ ὁποῖα νὰ διαφωτίσουν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπὶ τοῦ θέματος, ὅτι ἀπὸ τὴν 16ην Νοεμβρίου μέχρι σήμερον ἔχουν ἀνοιχθῆ μεταξὺ τοῦ ἀριθμοῦ 150– 200 εἰς τὴν πόλιν τῆς Λεβάδειας. Καὶ ἐρωτῶ: Πῶς τώρα ἀνεκάλυψαν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, ὅτι ὑπάρχουν αὐτοὶ οἱ ἐπικίνδυνοι διὰ τὴν δημοσίαν τάξιν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ μίαν 2ετίαν εἶχον μείνει ἀσύδοτοι, ὥστε νὰ τοὺς ἀνακαλύψῃ ἀπὸ τὴν 16ην Νοεμβρίου μέχρι σήμερον. Θὰ ἴδητε ποῦ θὰ φθάσῃ ἡ ἐρώτησίς μας. Διότι ἡ ἐρώτησίς μας ἀναφέρεται εἰς ὡρισμένας ἀπολύσεις μελῶν τῶν Συμβουλίων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν.

§84Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διὰ τὰ μέλη τῶν Συμβουλίων ποὺ ἀπελύθησαν σᾶς κατέθεσα φακέλλους.

§85Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ νόμος, κύριοι συνάδελφοι, ἐλέγχου νομιμοφροσύνης τῶν μελῶν τῶν Συμβουλίων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν οὐδέποτε, δύνασθε νὰ τὸ πληροφορηθῆτε ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, οὐδέποτε ἐφηρμόσθη, οὔτε καὶ εἰς τὴν ἔντασιν τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ποτὲ δὲν ἐφηρμόσθη, διότι πρόκειται περὶ Γεωργικῶν Ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν αὐτοδιοίκησίν των καὶ τὸ συνεταιριστικὸν κίνημα τῆς χώρας, οὐδέποτε ἀπετόλμησε νὰ τὸ θίξῃ καὶ νὰ δημιουργήσῃ θέμα ἐρεύνης τῆς νομιμοφροσύνης διὰ τὰς Γεωργικὰς Ὀργανώσεις. Τὸ πρῶτον ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἰδιαίτερα εἰς τὰ 1954 ἤρχισε πλέον νὰ ἐρευνᾶται τὸ ζήτημα τῆς νομιμοφροσύνης τῶν ἀποτελούντων τὰς διοικήσεις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ κατηγγείλαμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἡ ἐνέργεια αὐτὴ εἶχε κομματικὴν προέλευσιν καὶ κομματικὰ κριτήρια. Ἀπελύθη ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ μεγαλυτέρου Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ τῆς ἐπαρχίας μας παρὰ τῇ Ἑνώσει Συνεταιρισμῶν, ἐνῷ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον κρίνεται ἡ νομιμοφροσύνη μόνον τῶν μελῶν τῶν Διοικητικῶν καὶ Ἐποπτικῶν Συμβουλίων. Ἀπελύθη ὁ Λουκᾶς Δέδες ἕνας κτηματίας εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν ἐκ τῶν πλέον ἐγκρίτων στελεχῶν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἐκπρόσωπος τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Λεβαδείας παρὰ τῇ Ἑνώσει Συνεταιρισμῶν. Ὁ νόμος δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἔρευναν τῆς νομιμοφροσύνης τῶν παρὰ τῇ Ἑνώσει, διότι εἶναι ἕνα ἁπλοῦν μέλος τοῦ Συνεταιρισμοῦ ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὸν Συνεταιρισμόν του εἰς τὴν Ἕνωσιν. Παρὰ ταῦτα ἔγινε παραποίησις τῆς ἀληθείας καὶ γράφει εἰς τὴν ἀπόφασίν του ὁ κ. Νομάρχης...

§86Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Πρῶτον, τὴν ἀπόλυσιν δὲν τὴν κάμνει ὁ Νομάρχης. Ὑπάρχει μία ἁρμοδία Ἐπιτροπή, τῆς ὁποίας τὴν σύνθεσιν γνωρίζετε καὶ ἡ ὁποία κάμνει τὰς ἀπολύσεις. Διὰ τὸν Νομάρχην εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀπόλυσις.

§87Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὰς προεκάλεσε ὅμως ὁ Νομάρχης.

§88Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Δυστυχῶς δὲν ἔχω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐδῶ τὸν φάκελλον.

§89Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ φάκελλος θὰ σᾶς δώσῃ ἐπιχειρήματα.

§90Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰ πρακτικὰ καὶ θὰ εὕρετε τὴν ἀπάντησιν. Λέγει ὁ κ. ὑφυπουργὸς ἀπαντῶν πρὸς ὑμᾶς: «Σύνολον φακέλλων περιοχῆς Λεβαδείας, τὴν 19)6)52, 677. Ἀπὸ 17)11)52, ἤτοι ἀφ’ ἧς κυβερνᾷ ὁ Συναγερμός, ὄχι μόνον δὲν προσετέθη οὔτε εἷς φάκελλος», ἔχετε ἑπομένως τὴν ἀπάντησιν, «ἀλλὰ ἀπεχαρακτηρίσθησαν καὶ διεγράφησαν 179, ἤτοι ἐμειώθησαν οἱ φάκελλοι κατὰ 39%». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Σᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν προσετέθη κανένας φάκελλος, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐμειώθησαν.

§91Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν ἀνέφερε τοὺς ἀποχαρακτηρισμούς. Εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐχειροκρότουν πρῶτος τὴν ἀπάντησίν του.

§92Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Σᾶς τὴν δίδει.

§93Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν μοῦ τὴν ἔδωσεν. Ἐμένα μὲ ἐνδιαφέρει τὸ θέμα καὶ παρηκολούθησα λέξιν πρὸς λέξιν τὰ προφερθέντα ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ Ἐσωτερικῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ ἐπιμένω καὶ δικαίωμά μου εἶναι νὰ ἐπιμένω. Καὶ προκαλῶ τὸν κ. ὑφυπουργὸν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ προκαλῶ καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξακριβώσῃ, ὄχι τὸ θέμα τῶν ἀποχρωματισμῶν, διότι ἀποχρωματισμοὶ γίνονται καθ’ ἡμέραν καὶ σεῖς τρέχετε καθ’ ἡμέραν ἀγωνιζόμενοι δι’ ἀποχρωματισμοὺς συμπολιτῶν σας. Αὐτὸ γίνεται. Μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι σεῖς τοὺς ἐπιτυγχάνετε εὔκολα, ἐνῷ ἡμεῖς δὲν τοὺς ἐπιτυγχάνομεν. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἴδητε, καὶ θὰ δώσω ἀμέσως τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Λόντον, ὁρίστε ὁ περίφημος φάκελλος τῶν συνεταιριστῶν, ποὺ κατετέθη ἐδῶ πέρα. Ἀπολύουν 4 συνεταιριστάς. Λέγουν λοιπόν: Φούλουλας Ἀθ. Ἐπιστρατευθεὶς καὶ ὑπηρετῶν ὡς στρατιώτης εἰς τὸ 2ον Τάγμα Σκαπανέων τοῦ Ἀναμορφωτηρίου Μακρονήσου, ἀπεκήρυξε τὸ Κ.Κ.Ε. Ἀπολυθεὶς τῶν τάξεων τοῦ Στρατοῦ, ἀνενέωσε τὴν ἀντεθνικήν του δρᾶσιν, ἐφ’ ᾧ καὶ εἰς τὸ 1954, τὸ τμῆμα Ἀσφαλείας Λεβαδείας, ἔκαμε τὴν ἐπανεγγραφήν του ὡς κομμουνιστοῦ. Ἦτο διαγεγραμμένος ἐκ τῶν φακέλλων καὶ ἐπανεγράφη.

§94Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Αὐτὸς ἦτο εἰς τὴν Μακρόνησον κατὰ ποίαν χρονολογίαν;

§95Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ 1948.

§96Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Πότε ἐπαναχαρακτηρίζεται;

§97Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἰς τὰς 24 Μαρτίου 1954. Καὶ δι’ ἕναν Γ. Κακάσιον, διὰ τὸν ὁποῖον γράφει: Τὴν 10ην Ἰουνίου 1952 κατέθεσε δήλωσιν ἀποκηρύξεως τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ ἐνεργηθεισῶν τῶν διατυπώσεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. τάδε διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, ἀπεχαρακτηρίσθη καὶ τοῦ ἐχορηγήθη πιστοποιητικὸν νομιμοφροσύνης. Μετὰ τὸν ἀποχαρακτηρισμὸν τοῦ ἀποδίδουν ἀντεθνικὴν δρᾶσιν. Καὶ ἡ ἀντεθνική του δρᾶσις ἦτο ἡ ἑξῆς: Παρένθεσις ἰδική μου, διότι ψεύδεται τὸ ὄργανον τῆς Ἀσφαλείας, ὅτι δῆθεν εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1952 ἠκολούθησε τὰ κηρύγματα τῆς Μόσχας καὶ ἐψήφισεν Ε.Δ.Α. Εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1952, ἀπολυθείς, ὑπῆρξε φανατικὸς ὑποστηρικτὴς τῆς ΕΠΕΚ-Φιλελευθέρων. Καὶ ὅμως ἦλθον τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας νὰ τὸν χαρακτηρίσουν ὡς κομμουνιστήν. Ἐὰν ἐψήφιζεν ΕΔΑ θὰ ἐτιμᾶτο καὶ δὲν θὰ ὑφίστατο αὐτὴν τὴν δίωξιν. Τὸ λέγω, διότι τὸ μέρος μας εἶναι στενὸν καὶ ἠξεύρομε τὶ γίνεται. Ξεύρετε ἀπὸ ἐπαρχιακὴν πολιτικήν. Ξεύρετε καὶ τὸν τελευταῖον ψηφοφόρον σας. Ξεύρετε ποῖον ψηφίζει. Καὶ αὐτὰ ποὺ ἀναφέρουν εἰς τὴν ἔκθεσιν, ὅτι εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1952 ἐψήφισεν ΕΔΑ καὶ ὄχι τὸν συνδυασμὸν ΕΠΕΚ–Φιλελευθέρων, εἶναι ψεῦδος ἀναίσχυντον, τὸ ὁποῖον διαψεύδω καὶ διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἴδητε, ὅτι ἔφθασα εἰς τὸ σημεῖον νὰ δώσω καὶ ἔνορκον κατάθεσιν, διὰ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ποῖοι λέγουν τὴν ἀλήθειαν, ἢ ὄχι καὶ ποῖοι πρέπει νὰ ἔχουν τὰς εὐθύνας.

§98Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάμνετε αὐτὴν τὴν μομφήν, τὴν ὁποίαν κάμνετε, ἐναντίον ὀργάνων Ἀσφαλείας ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Ἀσφαλῶς —εἴπατε—ἐπ’ οὐδενὶ τὸ ὄργανον Ἀσφαλείας, θὰ ἐτόλμα νὰ εἴπῃ πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι πραγματικά. Εἴπατε ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου σας, ὅτι ἐκ κομματικῶν λόγων παρακινούμενα τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας, κάμνουν πράγματα ἀπαράδεκτα. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ ἀνακαλέσητε, διότι, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχετε κανέν βάσιμον ἐπιχείρημα νὰ τὸ ἀποδείξητε καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει δώσει ἐντολὴν εἰς ὅλα τὰ ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας νὰ μὴ κάμνουν κομματικὴν πολιτικήν, ἀλλὰ πολιτικὴν καθήκοντος. Δὲν ἠμπορεῖτε, συνεπῶς νὰ τὸ λέγετε αὐτό.

§99Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ σᾶς δώσω τὴν ἐξήγησιν. Οἱ συνεταιρισταὶ ποὺ ἀπελύθησαν ἔκαμαν ἐφέσεις ἐνώπιον τῆς δευτεροβαθμίου Ἐπιτροπῆς, αἱ ὁποῖαι καὶ ἐκκρεμοῦν.

§100Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης, 40 συνεταιρισταὶ ἀπελύθησαν πρὸ 4 ἡμερῶν. Μεταξὺ αὐτῶν ἕνας ἐπῆρε στρατιωτικὸν παράσημον διότι διεκρίθη εἰς 3 μάχας καὶ ἔλαβε καὶ πολεμικὸν σταυρόν.

§101Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ νὰ ἴδητε, πῶς ἀναλαμβάνομεν καὶ εὐθύνας, δι’ ὡρισμένας αἰτιάσεις ποὺ διατυπώνομεν, θὰ σᾶς ἀναγνώσω περικοπὴν τῆς ἐνόρκου διαβεβαιώσεως, τὴν ὁποίαν ἠναγκάσθην νὰ κάμω, διότι ἐνῷ τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης ἀπέστειλε τὸν σχετικὸν φάκελλον εἰς τοὺς 2 συνεταιρισμούς, οἱ ὁποῖοι προηγήθησαν εἰς τὴν ἀπόλυσιν καὶ ἔκαμον πρῶτοι τὰς ἐφέσεις, τὰς ἀπέστειλον εἰς τὸ Τμῆμα Ἀσφαλείας, διὰ νὰ ἐνεργήσῃ τὴν σχετικὴν ἀνάκρισιν. Καὶ ἐνῷ προετάθην ὡς μάρτυς καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Κουτσοπέταλος, ἐγὼ δὲν ἐκλήθην νὰ ἐμφανισθῶ ἐνώπιον τοῦ Εἰρηνοδίκου Ἀθηνῶν καὶ ἐζήτησα νὰ δώσω ἔνορκον κατάθεσιν, τὴν ὁποίαν καὶ ὑπέβαλον εἰς τὴν δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν. Διὰ νὰ ἴδητε δέ, πὼς διετύπωσα τὰς αἰτιάσεις μου, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν σχετικὴν περικοπήν: «Ἐὰν διετυπώθησαν αἰτιάσεις εἰς βάρος τῶν παρὰ ταῖς............ ......... (ἀναγινώσκει)..................». Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι εἰς τὴν ὑποβολὴν τὸ ἀποδίδω. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος, νὰ εἴπω καὶ κάτι ἄλλο, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, Τιμῶ τὸν Διοικητὴν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τοὺς συνεργάτας του, εἶναι ἄριστος καὶ ἐκπληρώνει τὸ καθῆκον του εἰς τὸ ἀκέραιον, τὸ ἴδιον καὶ ὁ προκάτοχός του, ὁ ὁποῖος μετετέθη προσφάτως ἀπὸ τὴν πόλιν τῆς Λεβαδείας. Ἡ αἰτίασίς μας καὶ τὸ παράπονόν μας εἶναι διὰ τὰς ἐνεργείας τοῦ Τμήματος Ἀσφαλείας, τὸ ὁποῖον διοικεῖται ἀπὸ ἀξιωματικόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἔχω καὶ παραπονεθῆ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐζήτησα νὰ κάμῃ μόνος του τὴν ἀνάκρισιν, διὰ νὰ τοῦ διατυπώσω ὅλας μου τὰς αἰτιάσεις, τὰ παράπονα καὶ τὰς καταγγελίας. Διότι, δυστυχῶς, παρερμηνεύων τὴν ἀποστολήν του, νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ ὑπηρετῇ τὸ κόμμα καὶ ὄχι τὸ Ἔθνος. Βλέπετε, ὅτι τὸ εἰδικεύω τὸ θέμα καὶ διότι κατορθώνουν —ἠξεύρετε αὐτὰς τὰς ἀντιθέσεις τῶν μικρῶν χωριῶν —κατορθώνουν ἐπίτηδες νὰ διοχετεύουν μέχρι τοῦ τμήματος Ἀσφαλείας ὡρισμένοι παράγοντες καὶ ὡρισμένα ὄργανα τοιαύτας αἰτιάσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀποβλέπουν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ γενικώτερον θέμα τῆς Ἀσφαλείας, ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ τοπικοῦ κομματικοῦ συμφέροντος. Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτίασίς μας καὶ βλέπετε, ὅτι εἶχον τὸ θάρρος αὐτὰ τὰ πράγματα νὰ τὰ εἴπω καὶ ἐνόρκως καὶ συνεπῶς ἢ ἐγὼ λέγω τὴν ἀλήθειαν ἢ ἐγὼ εὑρίσκομαι ἐν ἀνακριβείᾳ.

§102Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσ.). Εἴπετε, ὅτι ὁ διοικητὴς εἶναι ἄριστος. Ὁ διοικητὴς εἶναι ὁ προϊστάμενος τοῦ τμήματος Ἀσφαλείας. Συνεπῶς, ἐὰν εἶναι ἄριστος, δὲν εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἄριστος, νὰ μὴ ἐποπτεύῃ τὸν διοικητὴν τοῦ τμήματος Ἀσφαλείας. Συνεπῶς ἢ ὁ διοικητὴς δὲν εἶναι ἄριστος καὶ τότε καὶ οἱ δύο δὲν εἶναι καλοὶ ἢ ὁ διοικητὴς εἶναι ἄριστος καὶ τότε, ἐποπτεύων τὸ τμῆμα Ἀσφαλείας, εἶναι καὶ ἐκεῖνος συνυπεύθυνος δι’ αὐτά, τὰ ὁποῖα γράφει τὸ τμῆμα Ἀσφαλείας. Πρέπει νὰ εἶσθε βέβαιος, κύριε Παπασπύρου, ὅτι τὸ τμῆμα Ἀσφαλείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ κανένα προηγούμενον μὲ κανένα συνεταιριστὴν καὶ αὐταὶ αἱ πληροφορίαι δὲν εἶναι πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἐκεῖνο τὸ τμῆμα δὲν ἔχει ἐξακριβώσει. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ κρατῶ ἕνα σημείωμα, διότι τὸν φάκελλον δὲν τὸν ἔχω ἀπόψε ἐδῶ καὶ εὐχαρίστως θὰ σᾶς δώσω αὐτὰς τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ζητεῖτε, θὰ ἐξετάσω δὲ καὶ εἰδικώτερον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§103Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς ἀποστείλετε ἔγγραφον τοῦ πρακτικοῦ τῆς Ἐπιτροπῆς Νομιμοφροσύνης, καὶ αὐτὸ καταγγέλλομεν τώρα ἐδῶ, ὅτι γέμει ἀνακριβειῶν, διότι δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ κατοχικὴ δρᾶσις. Διότι καὶ σεῖς εἴχατε διακηρύξει, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ τῆς κατοχικῆς περιόδου, δὲν παίζει κανένα ρόλον, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔλαβον ἐν συσχετισμῷ μὲ τὴν κατοχικὴν δρᾶσιν.

§104Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσ.) Μὴ ἀναλαμβάνετε αὐτὴν τὴν εὐθύνην, διότι ὁ κομμουνιστὴς δρᾷ συνωμοτικά. Εἶναι δυνατὸν ὁ πατέρας νὰ συγκατοικῇ μὲ τὸν υἱὸν καὶ νὰ μὴ γνωρίζῃ τί κάμνει ὁ υἱός.

§105Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ξεύρετε σεῖς ἀπὸ ἐπαρχιακὴν ζωήν. Οἱ πολιτευόμενοι τῶν μεγάλων μερῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν αὐτὸν τὸν ἔλεγχον. Σεῖς ὅμως τὸν ἔλεγχον τῶν φίλων σας καὶ τῶν ὀπαδῶν σας τὸν ἔχετε. Ἠξεύρετε πολὺ καλὰ ποῖος σᾶς ἐψήφισεν εἰς τὴν περιοχήν σας, κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὅταν λοιπὸν ἐδῶ πιστοποιῇ ἡ ἀστυνομία, ὅτι εἰς τὸ 1952 αὐτοὶ ὑπῆρξαν πράκτορες τῆς ΕΔΑ, ὑπακούοντες εἰς τὰ κελεύσματα τῆς Μόσχας καὶ ὅταν ἡμεῖς ἠξεύρομεν ποῖον ἀγῶνα ἔκαμον καὶ κατὰ τὸ 1950, 1951 καὶ 1952 κοντά μας, αὐτοὺς τοὺς συνεταιριστὰς δικαιούμεθα νὰ τοὺς προασπίζωμεν ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι αὐτά, τὰ ὁποῖα περιέχονται μέσα εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ τμήματος Ἀσφαλείας εἶναι ἀνακριβῆ, καὶ πρέπει νὰ πιστεύσητε, ὅτι δὲν ἔχουν παρέλθει 1–2 μῆνες καὶ δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκόμη καὶ τὸ ὄνομα τοῦ κ. διοικητοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, ἅπαξ ἢ δὶς διὰ παρόμοια θέματα τὸν ἐπεσκέφθην καὶ εὑρῆκα ἕνα ἄνθρωπον πολιτισμένον καὶ μὲ ἀπόλυτον κατανόησιν. Ἐπῆγα νὰ τοῦ διαμαρτυρηθῶ δι’ ὡρισμένα πράγματα. Ἀλλὰ ὑπεράνθρωπος εἶναι ἢ προφήτης; Ἔχει ἕνα τμῆμα Ἀσφαλείας, τοῦ διοχετεύουν αὐτὰς τὰς πληροφορίας καὶ τοῦ κάμνουν αὐτὰς τὰς ἐκθέσεις. Τί θέλετε, κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἐπαναστατήσῃ καὶ αὐτὸς καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ τμῆμα αὐτό, τὸ ὁποῖον διοικεῖται ἀπὸ ἕνα ἀξιωματικόν, δὲν κάμνει τὴν ἀποστολήν του καὶ τὴν δουλειάν του; Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα καὶ νὰ καταγγείλω, ὅτι ἐδῶ γίνονται προσωπικαὶ ἐπιθέσεις, διότι ἀπελύθη ἕνας ὑπάλληλος τῶν συνεταιρισμῶν, διὰ τὸν ὁποῖον, κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ Χωροφυλακὴ εἰς τὰ 1948 ἔστειλε πιστοποιητικὸν ἀπολύτου νομιμοφροσύνης καὶ εἰς τὰ 1954 κάμνει νέα χαρτιὰ καὶ τὰ στέλλει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἐνῷ ἔχῃ περάσει ἀπὸ πέντε νομιμοφροσύνες καὶ πέντε ἐξυγιάνσεις, διὰ νὰ τὸν στείλῃ ἐδῶ καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀπόλυσίν του. Καὶ ὅταν πάῃ προχθὲς ἕνας μαχητής, δεδοκιμασμένος φίλος σας, νὰ τὸν ἐξετάσῃ δὲν τὸν ἐξήτασε καὶ τοῦ λέγει ὁ διοικητὴς τοῦ τμήματος: Τὴν δουλειὰ τοῦ Παπασπύρου καὶ τοῦ Κουτσοπετάλου θὰ κάμω ἐγώ; —Μά, κύριε, θέλω νὰ ἀποδείξω, ὅτι εἶναι ἐθνικόφρων. —Ἐὰν θέλῃ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι εἶναι ἐθνικόφρων, νὰ βγῇ ἔξω καὶ νὰ φωνάξῃ «ζήτω ὁ Παπάγος». Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀπάντησις, κύριε ὑπουργέ. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι μᾶς ἐξεγείρει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι ἐδῶ γίνεται μία νόθευσις τοῦ θέματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας καὶ δι’ αὐτὸ παραπονούμεθα, διότι θέλομεν νὰ ἐκριζώσωμεν τὴν ρίζαν τοῦ κακοῦ. Νομίζετε, κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι βλάπτετε μὲ αὐτὰ τὰ πράγματα τὸν κομμουνισμόν; Τρίβει τὰ χέρια του καὶ ἀγρεύει ὀπαδούς. Καὶ ὅσους ἀνθρώπους ἀπετόλμησαν νὰ διακόψουν τοὺς δεσμούς των, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κύριε ὑπουργέ, τοὺς σπρώχνουν καὶ τοὺς λέγουν νὰ ἐπανέλθουν πάλιν εἰς τοὺς κόλπους τοῦ Κ. Κ. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη πολιτική, ἀκολουθήσατέ την. Ἡμεῖς ὅμως εὑρισκόμεθα ἐν πλήρει διαφωνίᾳ πρὸς αὐτὴν τὴν ἄποψιν καὶ πιστεύομεν, ὅτι αὐτὸ πραγματικῶς δὲν ὑπηρετεῖ τὸ θέμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας. Διὰ νὰ ἴδητε δέ, κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, πόσον αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶναι πραγματικῶς νομιμόφρονες καὶ ἀνεξάρτητοι οἱασδήποτε συμμετοχῆς των εἰς τὴν ἐαμικὴν κίνησιν ἐπὶ κατοχῆς καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἤθελον καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἤθελον, ἦσαν ὑποχρεωμένοι ὁπωσδήποτε νὰ κινηθοῦν καὶ νὰ μποῦν εἰς τὴν ἐαμικὴν ὀργάνωσιν, διὰ νὰ ἴδητε αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι πόσον ἔχουν ἀποκόψει κάθε δεσμὸν μὲ τὸ παρελθόν, θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Διῆλθεν ἐκ τῆς πόλεως τῆς Λεβαδείας ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, δι’ ἕνα κοινωνικὸν σκοπὸν καὶ ἐνεφανίσθησαν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ διεμαρτυρήθησαν εἰς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ εἶπον: Τί εἶναι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ἡμᾶς μᾶς ἐξέλεξεν ἡ παμψηφία τῶν συνεταιριστῶν. Διεμαρτυρήθησαν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων θὰ ἐψυχολόγησε καὶ θὰ διέκρινεν, ὅτι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων νομοταγῶν, νομιμοφρόνων, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται ἕνα ἄδικον κατατρεγμὸν καὶ οἱ ὁποῖοι χαρακτηρίζονται ὡς μὴ νομιμόφρονες, κύριοι βουλευταί.

§106ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποία ὑπῆρξεν ἡ ἐντύπωσις τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων;

§107Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἠξεύρω ποία ὑπῆρξεν ἡ ἐντύπωσις τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ἀλλὰ διὰ νὰ φθάνουν εἰς τὸ σημεῖον νὰ διαμαρτύρωνται αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ σπεύδουν πρὸς τὸν ἀρχηγὸν τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πιστεύω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτά, τὰ ὁποῖα καταγγέλλονται ἐδῶ, νὰ μὴ ἀντικατοπτρίζουν τὴν πραγματικότητα. Πάντως, κύριοι συνάδελφοι, δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, διὰ τὴν ἐκλογικήν των ἀνάμιξιν εἰς τὰ 1950, 1951, 1952, κατὰ τὸν ἐπισημότερον τρόπον διεκηρύξαμεν ἡμεῖς οἱ 2 βουλευταὶ τῆς Λεβαδείας, ὅτι οἱ ἄνθρωποι ὑπῆρξαν ξένοι ἀπολύτως πρὸς τὴν κίνησιν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Ὑπῆρξαν ὀπαδοί μας, ὑποστηρικταί μας, ὑπῆρξαν μαχηταὶ τοῦ πολιτικοῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον διεξηγάγομεν. Καὶ δικαιούμεθα, συνεπῶς, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἶναι ἀνακριβεῖς αἱ πληροφορίαι, αἱ ὁποῖαι διατυποῦνται μὲ τὰς ἀστυνομικὰς ἐκθέσεις.

§108Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὀφείλω νὰ ἐπιβεβαιώσω, ὅσα λέγει ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος Λεβαδείας. Πράγματι, κατὰ τὴν παρουσίαν μου εἰς τὴν Λεβάδειαν, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Συνεταιρισμῶν παρεπονέθησαν καὶ ἀπεκόμισα τὴν προσωπικὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πράγματι ἠδικοῦντο, διότι ἔπειτα ἀπὸ μακρὰν ἐτῶν θητείαν εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς ἀνεσύρθη παλαιοτάτη ἐναντίον των κατηγορία, ἡ ὁποία τώρα ἐπεστρατεύθη, ἐνῷ ὑπηρέτουν ἐπὶ μακρὰ ἔτη εἰς τοὺς Συνεταιρισμούς, καὶ ὄχι ἡ σημερινὴ εὐθύνη, ἡ ὑποτιθεμένη παλαιὰ εὐθύνη, καὶ ἐπεστρατεύθη, διὰ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τοὺς Συνεταιρισμούς. Ἀπεκόμισα μίαν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν ἦτο πρᾶξις καλῆς πίστεως καὶ δι’ αὐτὸ ἀπευθύνομαι πρὸς ὑμᾶς, μὲ τὴν παράκλησιν νὰ τὴν ἐπανεξετάσητε.

§109Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ τὴν ἐπανεξετάσω. Ἔχω ὅμως νὰ εἴπω τοῦτο: Ὅτι οἱ κομμουνισταὶ ἔχουν ὡς ἀρχήν, ὅτι ὁ σκοπὸς ἁγιάζει τὰ μέσα. Εἶναι γνωστὸν κατὰ ποῖον τρόπον ὑπογράφουν τὰς δηλώσεις μετανοίας. Καὶ εἶναι γνωστὸν πόσοι ἐκ τῶν δῆθεν μετανοούντων ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν τὰ αὐτὰ καὶ χείρονα φρονήματα. Ἐργάζονται συνωμοτικῶς. Εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ φαίνωνται ἑκάστοτε, ὅτι ἤλλαξαν τακτικήν. Ἐν τούτοις, ἔχομεν βεβαίωσιν τῆς ἐκεῖ Ἀστυνομίας, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ὄργανον, μὲ τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ τοὺς παρακολουθῶμεν καὶ ὀφείλομεν νὰ τοὺς παρακολουθῶμεν, διότι ἀλλοίμονον ἂν ἀφήσωμεν ἀπαρακολουθήτους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ κατὰ τὸ παρὸν ἔδειξαν σημεῖα τοιαῦτα, ὥστε νὰ δίδουν ἀφορμήν, εἰς τὰς ἀρχάς, παρακολουθήσεως. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθουν εἰς σᾶς καὶ νὰ σᾶς εἴπουν, ὅτι πράγματι ἀδικοῦνται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ διαβεβαίωσις τῶν ἀρχῶν ἦτο, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἦσαν ἐπικίνδυνοι διὰ τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Γνωρίζομεν δὲ πόσην, αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις ἔχουν ἀνάγκην ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τοὺς διευθύνουν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῶν φρονημάτων, νὰ εἶναι ἀδιάβλητοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ δώσω ἐντολὴν νὰ ἐξετασθῇ ἐκ νέου τὸ ζήτημα. Τὸν φάκελλον, δυστυχῶς, δὲν τὸν ἔχω μαζύ μου. Ἀλλὰ φοβοῦμαι, μήπως ὁ κ. Κουτσοπέταλος, λόγῳ τῆς τελευταίας συνεργασίας, τὴν ὁποίαν εἶχεν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, κατὰ τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς, μὲ τὰ ἀριστερὰ στοιχεῖα, μήπως ἐκεῖνα τὸν ἔκαμαν νὰ παραγνωρίσῃ τὰ φρονήματά των, σχετικῶς μὲ τὸ κόμμα, τὸ ὁποῖον ἀκολουθοῦν, ἐὰν εἶναι ὄντως τὸ κόμμα τὸ ἐθνικόφρον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει ὁ κ. Παπασπύρου, ἤ, ἐν ἀντιθέτῳ περιπτώσει, τὸ ἕτερον κόμμα, τὸ ὁποῖον συνέπραξε.

§110Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπειδὴ ἐκάματε αὐτὸν τὸν ὑπαινιγμὸν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ συνδυασμός, ὁ ὑποστηριζόμενος ὑπὸ τῶν συναδέλφων τοῦ Συναγερμοῦ ἐν τῇ πολιτείᾳ τῆς Λεβαδείας, περιεῖχεν εἰς τοὺς κόλπους του 3 ἢ 4 ἐπίλεκτα στελέχη τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζομεν ἂν ἀπεχρωματίσθησαν ἢ ὄχι. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν ὑπῆρξεν ἐμπόδιον.

§111Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὁ Συναγερμὸς δὲν εἶχε κομματικὰς συγκεντρώσεις.

§112Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ὡμίλησα περὶ τοῦ κόμματος τοῦ Συναγερμοῦ. Ὡμίλησα περὶ τῶν πολιτευτῶν τοῦ Συναγερμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔκαμον ἔξαλλον πολιτικὸν ἀγῶνα εἰς τὴν πόλιν, ὑποστηρίζοντες καὶ ἀγωνιζόμενοι δι’ ἕνα συνδυασμόν, ὁ ὁποῖος εἶχε 3 ἢ 4 ὀπαδοὺς τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Ἐπειδὴ δὲν θέλω νὰ προχωρήσωμεν εἰς προσωπικὰς συζητήσεις, νὰ βάλωμεν κάτω τὰ ὀνόματα, διὰ νὰ ἴδητε, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ποία ὑπῆρξεν ἡ πολιτικὴ κατάστασις, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὴν πόλιν τῆς Λεβαδείας κατὰ τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς. Βεβαίως, ὅταν οἱ πολιτευταὶ τοῦ Συναγερμοῦ δέχωνται ψηφοφόρους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, τότε τὰ πράγματα εἶναι τακτοποιημένα. Ἐὰν συμπέσῃ μία ψῆφος ἀριστερὰ νὰ πέσῃ εἰς τὸ Κέντρον, τότε εἶναι ἔγκλημα καθοσιώσεως, τότε ἡ Ἐθνικὴ Ἀσφάλεια τίθεται ἐν κινδύνῳ, τότε πρέπει μὲ ὅλα τὰ μέσα νὰ πολεμήσωμεν ὅλην αὐτὴν τὴν ἱστορίαν. Εἶναι γνωστὰ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὰ ἠξεύρετε σεῖς καλυτέρα. Καὶ εἰς τὴν ἰδικήν σας περιοχήν, καὶ εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1952, εἰς τὴν γειτονειά σας περιφέρειαν, ἠξεύρετε τὸ τὶ ἔγινε, καὶ κατὰ ποῖον τρόπον ἐξησφαλίσθησαν ὡρισμέναι ἐκλογικαὶ ἐπιτυχίαι, καὶ τὰ λοιπά, εἰς τὸν Βάλτον, ἂν δὲν ἀπατῶμαι.

§113Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κάμνετε ἕνα σφάλμα, διότι εἰς τὸν Βάλτον δύο ἐθνικόφρονες ὑποψήφιοι ὑπάρχουν. Ὁ κ. Χούτας, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ εἶναι ἐθνικόφρων, καὶ ὁ κ. Στρᾶτος, ὁ ὁποῖος ἦτο τοῦ Συναγερμοῦ, καὶ ὁ ὁποῖος ἦτο ἐπίσης ἐθνικόφρων.

§114Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἠξεύρετε, ὅτι εἰς τὰ ψηφοδέλτια τῆς Ε.Δ.Α. ἐνεγράφη τὸ ὄνομα τοῦ ὑφυπουργοῦ, κ. Ταλιαδούρου ὅταν ἐπανελήφθησαν αἱ ἐκλογαί;...

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίσατε, κ. Παπασπύρου.

§116Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν συνεταιρισμῶν, κ. ὑπουργέ. Εἶναι 6 ἕως 8 οἱ ἀπολυθέντες. Μεταξὺ τῶν ἀπολυθέντων εἶναι ἓν στέλεχος ἐπίλεκτον τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Οἱ ἄλλοι παρακολουθοῦν τὴν ἰδικήν μου πολιτικὴν κίνησιν καὶ ἀναλαμβάνω δι’ ὅλους τὴν εὐθύνην. Ἀλλ’ ὡς συμπολίτης τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ταλαιπωρεῖται μὲ τὸ θέμα τῆς νομιμοφροσύνης, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Πρὸ τοῦ 1940, διὰ τὸν Λ. Δέδε, δὲν ὑπῆρχον στοιχεῖα. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐαμοκρατίας ἦτο καθοδηγητής, στὰς συγκεντρώσεις ἦτο πάντοτε μὲ φανατισμὸν καὶ ἐπίστευεν εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα. Εἶχεν αὐτοεξορισθῆ εἰς τὴν Λεβάδειαν, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ μὴ ὑποστῇ τὰ δεινὰ τῆς κατοχῆς καὶ τῆς κρατούσης ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ μας καταστάσεως.

§117Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ποῦ εἶχε πάει;

§118Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἰς τὸ Παλ. Φάληρον. Μετὰ τὴν συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας συνέχισε τὴν προπαγάνδαν του καὶ ἐκ τῆς παρακολουθήσεώς του διεπιστώθη ἐπαφὴ τούτου μὲ ἐπίλεκτα κομμουνιστικὰ στελέχη, χωρὶς νὰ ἀναφέρωνται τὰ ὀνόματά των, χωρὶς νὰ ἀναφέρεται τὶ ἔκαμεν εἰς τὸ 1946–1950 καὶ τὸ 1951–52, δι’ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον, διότι εἶχε πάρει τὴν σημαίαν τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἀγωνιζόμενος τὸ 1946 διὰ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ Σοφουλικοῦ συνδυασμοῦ, ἀγωνιζόμενον τὸ 1950, 1951, 1952. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, αὐτὸς ὁ καθοδηγητής, ὁ ἐπικίνδυνος, δὲν θὰ ἐπήγαινε νὰ ψηφίσῃ τοὺς συνδυασμοὺς τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ἐὰν τυχὸν δὲν θὰ ἐσήκωνε τὴν σημαίαν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων; Ἀλλὰ τί ἔγινε, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Τὸ πρακτικὸν νομιμοφροσύνης ἔγινεν τὸν Ὀκτώβριον, πηγαίνει εἰς τὸν Νομάρχην. Ὁ κ. Νομάρχης τὸ κρατεῖ εἰς τὸ συρτάρι του ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα, διότι ἦσαν αἱ δημοτικαὶ ἐκλογαὶ καὶ ἦτο ἀντικείμενον κάποιου παζαρεύματος...

§119Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὁ κ. Νομάρχης δὲν ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ τοιοῦτον πρᾶγμα.

§120Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αἱ χρονολογίαι ἐδῶ τὸ λέγουν, κ. ὑπουργέ.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, ἐφύγατε ἀπὸ τὸ θέμα...

§122Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Φαίνεται, κ. Πρόεδρε, ἐλησμονήσατε, ὅτι συζητεῖται ἡ ἐπερώτησίς μου, ἡ ἀφορῶσα τοὺς συνεταιριστάς. Τὴν 19ην Ὀκτωβρίου 1954 συνῆλθεν ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ ἀπόλυσις ἐκοινοποιήθη τὴν 24ην Νοεμβρίου 1954.

§123Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐκοινοποιήθη μετὰ τὰς ἐκλογάς. Κατὰ τοῦτο, ὁ Νομάρχης εἶναι ἐπικριτέος;

§124Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὅταν κάμνω ἐγὼ αὐτὴν τὴν αἰτίασιν, ἔχω καὶ κἄποιον λόγον νὰ τὴν κάμνω. Διότι εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν, σᾶς λέγω τοῦτο: Ὅτι ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς ἀντιπάλους μας ἔγινε τοιαύτη χρῆσις αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως, ὥστε ἐπισείοντες αὐτὴν τὴν τακτοποίησιν τῆς νομιμοφροσύνης, ἐζήτησαν νὰ τοὺς πάρουν μὲ τὸ μέρος των. Τώρα τί σχέσιν ἔχουν αἱ δημοτικαὶ ἐκλογαὶ μὲ τὸ ζήτημα τῶν συνεταιρισμῶν, ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ ἐξηγήσω. Ἐξηγήσατέ το σεῖς. Κύριε ὑπουργέ, ἐγὼ εἶμαι ἁπλοῦς ἄνθρωπος, ἐγὼ δὲν λέγω, ὅτι ὁ Νομάρχης ἔκαμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐγὼ λέγω κατὰ ποῖον τρόπον οἱ ἀντίπαλοί μας, ἐξεμεταλλεύθησαν αὐτὸ τὸ γεγονός, διὰ νὰ ἀποσπάσουν τοὺς συνεταιριστάς. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω, κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀκούσατε τὴν συνέχειαν, τὴν ὁποίαν ἀξίζει νὰ μάθετε. Ἔγιναν αἱ ἀπολύσεις τῶν συνεταιριστῶν, παρῃτήθησαν οἱ ὑπόλοιπον καὶ εὐθὺς ἀμέσως ὑπὸ τὸ κράτος τῆς τρομοκρατίας...

§125Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ποίας τρομοκρατίας;

§126Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τῶν φακέλλων, κύριε ὑπουργέ. Ὅταν ἤξευρεν ὁ ἄλλος, ὅτι φθάνων εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ Προέδρου τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἢ τοῦ μέλους τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστῇ καὶ αὐτὸς ἀνάλογον μεταχείρισιν, δὲν ἐπήγαινε κανεὶς νὰ ἐμπλακῇ. Καὶ ἔτσι ἡ ἐσχάτη μειοψηφία, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὸν συνεταιρισμὸν αὐτόν, κατώρθωνε διὰ τῆς κοινοποιήσεως τῶν ἀπολύσεων καὶ διὰ τῆς φοβίας, ἡ ὁποία ἐπηκολούθει κατώρθωνε νὰ κάμῃ εἰς τὰ πρόχειρα μίαν ἐκλογήν, διὰ τὴν ὁποίαν ζητήσατε νὰ μάθετε πληροφορίας, ὅτι αὐτὸ ποὺ σᾶς λέγω εἶναι ἀλήθεια, καὶ ὅτι ὁ μεγαλύτερος ἀριθμὸς τῶν μελῶν εἰς τὴν δευτέραν καὶ τρίτην ἐκλογήν, δὲν προσῆλθεν, καὶ μὲ ἕνα ἐλάχιστον ἀριθμὸν ψήφων, οἱ ἀντίπαλοι τῶν συνεταιριστῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν, κατώρθωσαν νὰ ἀποσπάσουν τὴν σφραγίδα καὶ τὴν Διοίκησιν εἰς τὰ χέρια των. Κύριε ὑπουργέ, ἰδιὰ νὰ ἴδητε τὶ μηχαναί, εἰς περιπτώσεις αὐτάς, στήνονται καὶ κατὰ ποῖον τρόπον ἐκπορθοῦνται, εἴτε Κοινότητες, εἴτε Συνεταιρισμοὶ ἢ διάφοροι ἄλλοι Ὀργανισμοί, δι’ αὐτὸ σᾶς τὰ λέγω. Καὶ διὰ τοῦτο κρούομεν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ ἠναγκάσθην νὰ ζητήσω ἐκ δευτέρου τὸν λόγον, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν μὲ ἐτίμησε καὶ περιωρίσθη εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 615 καὶ λυποῦμαι διότι ἀπουσιάζει, διότι παρηκολούθησα, ὅλην τὴν ὑπουργικὴν ἀγόρευσιν καὶ τὰς ἐξηγήσεις ποὺ μᾶς ἔδωσεν, ἀλλὰ μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ θὰ τοῦ ἀποστείλω καὶ τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ ἴδῃ τὰς σχετικὰς παρατηρήσεις μου, ὅτι οὔτε διὰ τὸ θέμα τοῦ συναδέλφου κ. Τζατζάνη, ὁ ὁποῖος ἐκακοποιήθη εἰς τὸ θέμα τοῦ φακέλλου ἐκ τῶν πληροφοριῶν ὡρισμένων ὀργάνων, οὔτε εἰς τὸ θέμα τῶν συνεταιριστῶν, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μᾶς ἔδωσε συγκεκριμένην ἢ ἱκανοποιητικὴν τινὰ ἀπάντησιν. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, πέραν αὐτοῦ, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἐν τῇ γενικότητι, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀσκεῖται ἡ ἔρευνα τῆς νομιμοφροσύνης, εἰδικῶς ἀπὸ τὸ τμῆμα Ἀσφαλείας τῆς Λεβαδείας, μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα τῶν αἰτιάσεων ποὺ ἔσχον τὴν τιμὴν νὰ διατυπώσω ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐδῶ πρέπει νὰ ἐκκαθαρισθῇ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἀπησχολήθην καὶ ἄλλοτε, ἀλλὰ δὲν εἶσθε σεῖς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἦτο ὁ κ. Λυκουρέζος. Διὰ νὰ ἴδητε μέχρι ποίου σημείου φθάνει ἡ ψύχωσις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ὡρισμένοι ἀντίπαλοι ὡρισμένου κοινοτάρχου, εἰς τὴν περιφέρειάν των, κατήγγειλαν, ἐπῆγαν καὶ κατήγγειλαν τὸν κοινοτάρχην διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ τὸν ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν θέσιν του. Ἐκινητοποιήθη ἡ Ἀσφάλεια καὶ ἔκαμεν ἔρευναν, ὅτι θὰ εὕρουν ὅπλα καὶ χειροβομβίδας. Ἀφοῦ, λοιπόν, δὲν εὑρῆκαν τίποτε, αὐτὸς εἶναι κτηματίας, ἀλλὰ τοῦ ἀρέσει νὰ διαβάζῃ βιβλία, λοιπόν, εἶχε πανόδετα τὰ βιβλία αὐτά, κύριε ὑπουργέ, καὶ εἶχε γράψει καὶ τὰ ἀρχικὰ τοῦ ὀνόματός του. Λέγεται Εὐάγγελος Ἀντωνίου Μουράτης. Ἔβαλε λοιπόν, Ε.Α.Μ. Τοὺς λοιδορισμοὺς ποὺ ὑπέστη εἶναι ἀπερίγραπτοι. Καὶ δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα διεμαρτυρήθημεν καὶ τὸ ἐφέραμεν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπεριμέναμεν τὸν κ. ὑφυπουργὸν εἰς τὴν Λεβάδειαν διὰ νὰ τοῦ ἐκθέσωμεν πῶς ἔχουν τὰ πράγματα, διότι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ κάμουν τίποτε ἐναντίον του καὶ ἐσχημάτισαν μίαν δικογραφίαν. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς τὸ ἀναφέρω, ὡς χαρακτηριστικόν, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι ἐδῶ πέρα, ὑπάρχει εἰς εὐάριθμα ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας, εὐτυχῶς ἐλάχιστα, ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ψύχωσις, ἡ ὁποία ἀτυχῶς ἐπιτείνεται ἀπὸ ὡρισμένους κομματικοὺς τοπικοὺς ὑπολογισμούς. Ἀλλά, αὐτὰ τὰ θέματα δημιουργοῦν μίαν σύγχυσιν. Ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα νοθεύουν τὸ ζήτημα τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας, ἀπὸ τὸ ὁποῖον, κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, οὔτε τὸ συμφέρον τῆς χώρας ὑπηρετεῖται, οὔτε τὸ θέμα τῆς γενικῆς ἀσφαλείας προάγεται. Συμφέρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον θέλει νὰ κατευθύνῃ εἰς δρόμον ὀρθὸν τὰ ζητήματα αὐτά, θὰ εἶναι νὰ θέσῃ ἐπὶ τέλους, ἕνα φραγμὸν εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ἀσχημίαν, ἡ ὁποία γίνεται καὶ τὴν ὁποίαν ἔχομεν τὸ θάρρος, κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ τὴν καταγγείλωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅπως εἴχομεν τὸ θάρρος, νὰ πᾶμε καὶ ἐνόρκως καὶ νὰ βεβαιώσωμεν ὡρισμένα πράγματα καὶ νὰ ζητήσωμεν τὴν δικαστικὴν ἐκκαθάρισιν αὐτῆς τῆς ἱστορίας. Μία ἔρευνα νὰ γίνῃ, νὰ ἔλθωμεν νὰ τὰ βεβαιώσωμεν, νὰ σᾶς φέρωμεν τοὺς πονεμένους αὐτοὺς ἀνθρώπους, τοὺς κατατρεγμένους, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τὰ πάνδεινα, διότι νομίζουν, ὅτι πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν τὴν πολιτικὴν γραμμὴν τοῦ Κέντρου. Καὶ γίνεται αὐτὴ ἡ νόθευσις τοῦ ζητήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας εἰς βάρος τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος τῆς χώρας.

§127Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μερκούρης ἔχει τὸν λόγον.

§129Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω καὶ μίαν ἄλλην πρότασιν τὴν ὁποίαν εἶχα κάμει πρὸ τῶν διακοπῶν. Ἐὰν πρόκειται νὰ παραιτηθοῦν ὅλοι τοῦ λόγου, εἶμαι πρόθυμος νὰ παραιτηθῶ πρῶτος ἐγώ, διὰ νὰ τερματισθῇ πραγματικὰ αὐτὴ ἡ συζήτησις. Ἐὰν ὅμως οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἐπιμένουν......

§130Γ. ΜΟΔΗΣ. Πόσοι εἶναι;

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι τέσσαρες ἀκόμη.

§132Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐγώ δύο λόγια θὰ εἴπω ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, διότι ὁ κ. ὑφυπουργὸς ἐκακοποίησε τὰ λόγια μου εἰς τὴν ἀγόρευσίν του καὶ ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ ἐπανόρθωσις. Δὲν θὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, παρὰ μόνον 5 λεπτά.

§133Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ σας ζητήματος ἤμην ἐγὼ ἐδῶ; Τὸ προσωπικὸν ζήτημα μὲ ποῖον ὑπάρχει;

§134Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μὲ τὸν κ. Καλαντζῆν, διότι ὁ κ. ὑφυπουργὸς παρεποίησε τὰ ὑπ’ ἐμοῦ λεχθέντα.

§135Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τότε ἐφ’ ὅσον ἁρμόδιος νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, εἶναι ὁ κ. Καλαντζῆς, θὰ παρεκάλουν νὰ τὸ συζητήσωμεν, ὅταν εἶναι παρὼν ὁ κ. Καλαντζῆς, διότι δὲν πρέπει νὰ μείνῃ ἀναπάντητον, αὐτὸ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐγὼ δὲν γνωρίζω.

§136Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐν ἀπουσίᾳ μου, ὁ κ. Καλαντζῆς, διέπραξεν ὄχι ὅ,τι κοινοβουλευτικῶς εἶναι σύνηθες καὶ παρεποίησε τὰ ὑπ’ ἐμοῦ λεχθέντα, διὰ νὰ δημιουργήσῃ ἐντύπωσιν. Ἡ συζήτησις, ὅμως, ἡ σημερινή, ἐπερίμενα νὰ μοῦ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Καλαντζῆ καὶ ἐπερίμενα νὰ ἐμφανισθῇ. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ἀπουσιάζει καὶ ἡ συζήτησις πρέπει νὰ λήξῃ σήμερον, ἐγὼ θὰ ἐκθέσω πρὸ τῆς Βουλῆς, ὡρισμένα σημεῖα, διὰ νὰ κλείσῃ ἡ ὑπόθεσις.

§137Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Νομίζω, ὅτι διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, ἐφ’ ὅσον εἶναι μεταξὺ ὑμῶν καὶ τοῦ κ. Καλαντζῆ, θὰ πρέπει νὰ ἀναμείνετε νὰ ἔλθῃ ὁ κ. Καλαντζῆς, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ. Ὁ κ. Καλαντζῆς θὰ εἶναι ἐδῶ τὴν Παρασκευήν, διότι ἀπουσιάζει εἰς τὴν Μακεδονίαν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀρχίσατε, κύριε Μερκούρη.

§139Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι βεβαίως, ἔχει ἐξαντληθῆ τὸ θέμα, ἀλλὰ ἡ συζήτησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐνώπιον κενῶν καθισμάτων. Δὲν ἔχομεν οὔτε κἂν ἀπαρτίαν.

§140Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὅταν ψηφίζωνται τὰ νομοσχέδια μὲ κενὰ καθίσματα, εἶναι καλά;

§141Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Παπασπύρου, δὲν εἶμαι μέλος ἐγώ τῆς Κυβερνήσεως.

§142Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶσθε μέλος τῆς πλειοψηφίας.

§143Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶμαι καὶ ἐγὼ μέλος τῆς πλειοψηφίας, ἀλλὰ ἔχετε καὶ σεῖς ὅλα τὰ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ δικαιώματα τῆς ἀμύνης, ὥστε, ἐὰν ἔχετε διαπιστώσει ποτὲ ὅτι ἐλλείψει ἀπαρτίας ἐψηφίσθησαν νομοσχέδια, ἔχετε ὅλα τὰ δικαιώματα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ κάμετε τὰς ἐνστάσεις ἀπαρτίας. Διὰ νὰ μὴ τολμήσετε νὰ τὰς κάμετε εἶναι πάντοτε ἡ συνήθειά σας νὰ δημιουργῆται εἰς κάθε θέμα καὶ εἰς κάθε λέξιν.

§144Η. ΣΑΚΑΛΗΣ. Ἐκάνατε ἔνστασιν ἀπαρτίας καὶ διεψεύσθητε, ἡ Βουλὴ ἦτο παροῦσα.

§145Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριοι, τὸ θέμα, ἔχει ἐξαντληθῆ, ἔχει ἐξαντληθῆ σχεδὸν καὶ ἀπὸ ἱστορικῆς πλευρᾶς κατόπιν τοῦ λόγου τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος ἐξήτασε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους ρήτορας, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον. Ἡ ἱστορία τῶν φακέλλων βεβαίως εἶναι μία λυπηρὰ ἱστορία, ἡ ὁποία ὅμως προεκλήθη συνεπείᾳ τῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν τὸ ἐπαναστατικὸν κομμουνιστικὸν κόμμα. Ἦτο μία ἄμυνα τοῦ καθεστῶτος, καὶ τὸ ὅπλον αὐτὸ τῆς ἀμύνης, τὸ ἐχρησιμοποίησαν περισσότερον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, αἱ Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι διώκησαν τὸν τόπον μέχρι τοῦ 1952. Διότι διὰ νὰ εἴπωμεν τὸ ἱστορικὸν τῶν φακέλλων, οἱ φάκελλοι ἤρχισαν νὰ δημιουργοῦνται συστηματικῶς μετὰ τὸ τέρμα τῆς κομμουνιστικῆς ἐνόπλου ἐπιθέσεως, δηλαδή, μετὰ τὸ 1949. Τότε ἤρχισεν ἡ συστηματικὴ δημιουργία τῶν φακέλλων. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, εὗρε τὸ σύστημα τῶν φακέλλων καὶ τὸ ἐκληρονόμησεν ὅπως ἐκληρονόμησε πολλὰ ἄλλα κακά, ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι διώκησαν τὸν τόπον μέχρι τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἱστορικὸν τῶν φακέλλων, κύριοι συνάδελφοι. Ἔμεινα κατάπληκτος ὅταν ἀντίκρυσα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀγωνιζομένους ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῶν φακέλλων, ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι μέχρι τοῦ 1952, ἦσαν εἰς ὑπευθύνους Κυβερνητικὰς θέσεις. Καὶ ἀναλογίζομαι κάτι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνατριχιαστικόν, ὅτι ὅταν κατεδικάσθησαν πέντε προδόται διὰ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Μπελογιάννη καὶ κατήντησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ παίζῃ ποδόσφαιρον τῶν πέντε κεφαλῶν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, καὶ νὰ συναλλάσσεται μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ συντηρηθῇ εἰς τὴν ἀρχήν, ὑπῆρξε τὸ πλέον ἀποτρόπαιον, κ. Παπασπύρου, καὶ εἴσαστε σεῖς ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τότε, ὅταν ἐπὶ 1½ μῆνα αἱ κεφαλαὶ τοῦ Μπελογιάννη καὶ τῶν τεσσάρων ἄλλων καταδίκων ἐπαίζοντο ποδόσφαιρον εἰς τὸ Ὑπουργικόν σας συμβούλιον, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ συντηρηθῆτε εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ ἄλλος ὑπουργὸς παρῃτεῖτο καὶ ἄλλος ὑπουργὸς ἀνεκάλει τὴν παραίτησίν του.

§146Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αὐτὰ εἶναι τῆς φαντασίας σας.

§147Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ εἴπητε πότε ἐξεδόθη τελεσίδικος ἀπόφασις τῆς ἐκτελέσεως τῶν πέντε αὐτῶν ἀνθρώπων, καὶ πότε ἐξετελέσθησαν.

§148Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ σᾶς ὑπομνήσω ἄλλους κοινοὺς ἀγῶνας μας, ὅταν εἴμεθα μαζὶ εἰς τὸ κόμμα τῆς Ε.

Π.Ε.Κ.

§149Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Παπασπύρου, τοὺς ἀγῶνας μας τοὺς κοινούς...

§150Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τοὺς ἀγῶνας αὐτούς, τοὺς ὁποίους ἀπαρνεῖσθε.

§151Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Τοὺς ἀγῶνας τοὺς κοινούς, κ. Παπασπύρου, δὲν πρόκειται ἐγὼ νὰ τοὺς ἀρνηθῶ, ὅπως δὲν ἔχω ἀρνηθῆ κανένα ἀγῶνα μου, εἰς τὰ 35 χρόνια ποὺ εἶμαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην δι’ ὅλους μου τοὺς ἀγῶνας καὶ δι’ ὅλας μου τὰς πράξεις καὶ δι’ ὅλας τὰς ἰδεολογικάς μου πεποιθήσεις. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ συγκεκριμένως καὶ νὰ ἀπαντήσετε, πότε ἐξεδόθη τελεσίδικος ἀπόφασις τῆς καταδίκης τοῦ Μπελογιάννη καὶ πότε τὴν ἐξετελέσατε σεῖς;

§152Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ ἐρωτήσετε τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ σᾶς φέρῃ τὰ στοιχεῖα.

§153Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δὲν ἔχετε κανένα στοιχεῖον διὰ νὰ ἔλθετε ἐδῶ νὰ δημαγωγήσετε, διότι εἶναι ἐντροπὴ καὶ αἶσχος διὰ πᾶσαν Κυβέρνησιν, ὅταν πέντε καταδίκους τοὺς μεταχειρίζεται μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ συντηρηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§154Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τί σχέσιν ἔχει αὐτὸ μὲ τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως;

§155Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἔχει σχέσιν, ὅτι μοῦ κάμνει κατάπληξιν ὅτι, ἐνῷ οἱ ὑπεύθυνοι διὰ τοὺς φακέλλους, διὰ τὸ σύστημα τῶν φακέλλων, δὲν εἶναι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, διότι ἐνῷ διώκησαν αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖναι καὶ οἱ ὑπουργοὶ τῶν τότε Κυβερνήσεων ἀνέρχονται εἰς τὸ βῆμα καὶ διαμαρτύρονται ἐδῶ διὰ τὴν ὕπαρξιν τῶν φακέλλων, τοὺς ὁποίους ἐκληρονόμησεν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις αὐτάς, ἔρχεσθε ἐδῶ διάφοροι ρήτορες μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ δημαγωγήσετε διότι εἴμεθα εἰς τὰς παραμονὰς τῆς δημιουργίας τοῦ νέου λαϊκοῦ μετώπου.

§156Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σεῖς τὸ ἠθέλατε αὐτό.

§157Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δεύτερος λόγος, ποὺ ἔλαβον τὸν λόγον, καίτοι θεωρῶ, ὅτι εἶναι ἐξηντλημένη ἡ συζήτησις, ἦσαν αἱ ὕβρεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐναντίον τοῦ Σώματος τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν.

§158Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἔγινε τοιοῦτον πρᾶγμα.

§159Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὁ ἀγαπητὸς στρατηγὸς καὶ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γεωργούλης, ἔδωσε τοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀκριβῶς οἱ αὐτοί, τοὺς ὁποίους εἶχον καὶ ἐγὼ καὶ δυστυχῶς ἦλθα ἐδῶ ἀπαράσκευος, διότι ἐνόμιζα ὅτι εἶχε τελειώσει ἡ συζήτησις. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, μέσα εἰς τὸν ἀγῶνα τὸν ἡρωϊκὸν τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, τὸν ὁποῖον ἔκαμαν καὶ μὲ τοὺς ὁποίους εἶμαι συνδεδεμένος, διότι καὶ ἐγὼ ὡς ἀξιωματικὸς ἀπὸ τὸν πρῶτον μεγάλον πόλεμον μέχρι τῆς Ἀλβανίας καὶ ἀπὸ τῆς κατοχῆς μέχρι τῆς ἀπελευθερώσεως συνηγωνίσθην καὶ ἐγώ, ἔχω δὲ τὴν τιμὴν νὰ φέρω ἐπωμίδας ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ. Λέγω, ὅτι ἐλησμονήθη μία προσπάθεια. Εἰς τὸ τέλος τοῦ 1942, ἔφθασεν ἐδῶ ἕνας ἡρωϊκὸς ἄνθρωπος, ἀπὸ τὴν Μέσην Ἀνατολήν, καὶ νομίζω, ὅτι ἦτο ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος τοῦ ἔδωσε τὰ μέσα καὶ ἐπέμεινεν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι ἦτο ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδή, ὁ ταγματάρχης Τσιγάντες.

§160Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἰς τὰ μέσα τοῦ 1942 ἡ ἀπόφασις περὶ ἀποστολῆς, τοῦ ἀειμνήστου Τσιγάντε, ἦτο ἀπόφασις, ἡ ὁποία εἶχε ληφθῆ πρὸ τῆς μεταβάσεώς μου εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, καὶ πρὸ τῆς ὑπ’ ἐμοῦ ἀναλήψεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐν Μέσῃ Ἀνατολῇ. Εἶχε ληφθῆ ὑπὸ τοῦ Βρεττανικοῦ Ναυαρχείου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μιᾶς πολὺ σημαντικῆς δολιοφθορᾶς εἰς βάρος τοῦ ἐχθροῦ. Ὅταν κατετοπίσθην ὑπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Βρεττανικοῦ Στόλου τῆς Μεσογείου ἐθεώρησα ὀρθὸν νὰ συγκατατεθῶ καὶ τότε ἐσκέφθην ὅτι πράγματι ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἀποστολὴν αὐτήν, ἡ ὁποία ἦτο ἀποστολὴ εἰδική, ἔπρεπε νὰ ἀνατεθῇ καὶ ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν ἀείμνηστον Τσιγάντες, ὁ ὁποῖος οὕτως ἢ ἄλλως θὰ ἤρχετο, ἔπρεπε νὰ ἀνατεθῇ καὶ μία εὐρυτέρα ἀποστολή. Καὶ ἐγένετο οὗτος φορεὺς ὡρισμένων βασικῆς σημασίας ὁδηγιῶν, αἱ ὁποῖαι ὁδηγίαι, ἀπηυθύνοντο πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἀξιωματικοὺς ἐν Ἑλλάδι. Ὀλίγον μετὰ ταῦτα, ἐθεώρησα ἀναγκαῖον, ὡς ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐν Μ. Ἀνατολῇ, νὰ ἀπευθύνω πρὸς τὴν ἐδῶ καταρτισθεῖσαν Ἐπιτροπήν, ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν, ἡ ὁποία ἐξεπροσώπει καὶ τοὺς νεωτέρους, καὶ ἡ ὁποία ἀπηρτίζετο ἀπὸ τοὺς τότε συνταγματάρχας Λιόσην, Κιτριλάκην, Τσακαλῶτον, Σπηλιωτόπουλον καὶ Φιλιππίδην συμπαρισταμένου καὶ τοῦ ἤδη ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Θ.Α ἀντισυνταγματάρχου τότε Δόβα, νὰ δώσω εἰς αὐτὴν τὴν ἐντολήν, πλέον ὡς Κυβέρνησις Ἑλληνική, ὅπως ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ἱεραρχίαν τὴν στρατιωτικήν, ἀναλάβῃ τὸν ἀγῶνα καὶ κατευθύνῃ αὐτόν, κατ’ ἐντολὴν τῆς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ Κυβερνήσεως. Δυστυχῶς, μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσίν του ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐσημειώθη τὸν Μάρτιον τοῦ 1943, ἀπομάκρυνσιν γενομένην λόγῳ ὡρισμένων ἀνωμαλιῶν, σημειωθεισῶν ἐν Μ. Ἀνατολῇ, διὰ νὰ ματαιωθῇ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον εἶχα ἀναλάβει νὰ προωθήσω, διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς ἐν Ἀθήναις ἱδρυθείσης μετὰ τὴν παραίτησίν μου, ἀνεστάλη ἐν μέρει τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν πέντε ἐξαιρέτων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι τὸ εἶχον ἀναλάβει ἐν συνδυασμῷ μὲ τοὺς στρατηγοὺς καὶ τὴν στρατιωτικὴν ἱεραρχίαν, διότι οἱ ἀξιωματικοὶ μὲν οὗτοι ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας ἐσυνέχισαν τὸν ἀγῶνα, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσίν μου, ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον, ὅπως τοὺς ἀγνοήσῃ καὶ ὅπως τὴν ἐντολὴν, τὴν ὁποίαν διὰ ραδιοτηλεγραφήματος εἶχε δώσει εἰς αὐτούς, ὅπως ἀπαρτίσουν τὸ προκεχωρημένον στρατιωτικὸν κλιμάκιον τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ἐντολὴν αὐτήν, ὄχι μόνον δὲν τὴν ἀνανέωσε μετὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ τὴν ἠκύρωσεν.

§161Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δολοφονίας τοῦ Τσιγάντε διετάξατε ἀνάκρισιν, ὥστε νὰ διαφωτισθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐπὶ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἐθνικοῦ θέματος καὶ ἐλπίζω, ὅτι τὸ πόρισμα αὐτὸ θὰ ἐξεδόθη.

§162Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τὴν παρέκβασιν, ἐξ ἀφορμῆς τῆς μνείας τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰωάννου Τσιγάντε, νὰ προσθέσω, ὅτι πράγματι ὁ Ἰωάννης Τσιγάντες, ἔκαμε πᾶν τὸ δυνατόν, ἐξετέθη εἰς ὅλους τοὺς κινδύνους, ἴσως ἐξετέθη εἰς κινδύνους μεγαλυτέρους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπετρέποντο διὰ τὴν ἀποστολήν του καὶ τὴν προσωπικήν του ἀσφάλειαν καὶ εὑρίσκετο ἐν συνεχεῖ ἐπαφῇ μὲ τὸ Συμμαχικὸν Ἀρχηγεῖον τῆς Μ. Ἀνατολῆς. Ἡ Ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν κατήρτισα ἀποτελεῖ Ἐπιτροπὴν, ἡ ὁποία δὲν δύναται πλέον νὰ καταλήξῃ εἰς συμπεράσματα δυνάμενα ποινικῶς νὰ ἀξιοποιηθοῦν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας θὰ ἔχῃ μεγίστην ἀξίαν νὰ κατορθωθῇ νὰ διακριβωθῇ ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος κατέδωσε τὸν τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκετο ὁ Τσιγάντες καὶ ποῖος εἶναι ἑπομένως ἐκεῖνος ὁ ἔνοχος, ὁ ἔμμεσος ἠθικὸς ἔνοχος τοῦ φόνου, διότι ἄμεσος εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐφόνευσαν, ὁ ἔμμεσος ἔνοχος τοῦ φόνου τοῦ Τσιγάντε.

§163Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Οἱ μεταβάντες ἐκεῖ ἀξιωματικοί, δὲν ἐγνώριζον, ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ Τσιγάντε ἀλλ’ ὅτι ἐπρόκειτο νὰ συλλάβουν ἀνώτατον Ἄγγλον ἀξιωματικόν, διότι οὕτω εἶχε τὸ τηλεφώνημα, τὸ ὁποῖον ἐδόθη εἰς τὸ Ἰταλικὸν Φρουραρχεῖον. Διότι ἐὰν δὲν συνέπιπτε νὰ καίῃ ὅτι εἶχεν ἐκεῖ ὁ Τσιγάντες, ἀντιληφθεὶς τοὺς Ἰταλούς, οὗτοι ἤρχισαν νὰ ἀποσύρωνται διότι εἶδον Ἕλληνα. Καὶ ὅταν ἀντελήφθησαν, ὅτι ἐκαίοντο ὡρισμένα χαρτιὰ ἐπέστρεψαν καὶ οὕτω ἔπεσεν ἡρωϊκῶς ὁ Ἰωάννης Τσιγάντες. Μὲ τὴν ἐντολὴν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ Τσιγάντες, ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν καὶ μὲ τὸν πολιτικὸν κόσμον, καὶ ἓν ἐκ τῶν μεγάλων θεμάτων, ἦτο καὶ τὸ θέμα τοῦ παραλληλισμοῦ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ πολιτικοῦ μετὰ τοῦ στρατιωτικοῦ κόσμου διὰ τὸν ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα. Τότε μία ἐκ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Ἰωάννου Τσιγάντε —καὶ τοῦτο ἐγένετο εἰς μίαν συνάντησιν μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ Ι. Τσιγάντε εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ κ. Ἀλεξανδρῆ— ἦτο νὰ γίνουν τρεῖς πυρῆνες ἐθνικῶν ἀνταρτικῶν δυνάμεων. Μία εἰς τὸν Παρνασσόν, ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ ἀειμνήστου Ψαρροῦ, ἡ δευτέρα εἰς τὴν Θεσσαλίαν, ἡ ἀρχηγία τῆς ὁποίας ἀπεφασίσθη νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸν στρατηγὸν Σαράφην, καὶ μία τρίτη διὰ τὴν Ἤπειρον, διότι ἀκόμη τότε ὁ στρατηγὸς Ζέρβας, δὲν εἶχε καλῶς ἐδραιωθῆ. Τὰ ἀναφέρω αὐτά, διότι ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν δρᾶσιν τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν. Δυστυχῶς ἡ κίνησις Ψαρροῦ ἐπροδόθη καὶ ὅταν παρεσκευάσαμεν τὴν πρώτην ρῖψιν, ἔπεσεν εἰς μίαν παγίδα τοῦ Βελουχιώτη καὶ κατόπιν ἐπηκολούθησαν τὰ δραματικὰ γεγονότα. Ὁ Σαράφης ἐξεκίνησεν ἀπὸ δῶ μὲ ἕνα πρόγραμμα καὶ ἠκολούθησεν ἄλλον δρόμον. Ἔκτοτε ὅπως εἶπεν ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἱεραρχία ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, καὶ σημερινοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὠργανώθη ὅσον ἦτο δυνατὸν νὰ ὀργανωθῇ καὶ ἐζήτησε νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν πολιτικὸν κόσμον. Εἶχον τότε τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι σύνδεσμος μεταξὺ τῆς ἱεραρχίας καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ἀλλὰ κατὰ μίαν διαβολικὴν σύμπτωσιν τὸ 1943 ὅταν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ συνάντησις εἰς ἕνα σπίτι, τὸ ὁποῖον εἶχον καθορίσει ἐγώ, τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τῶν ἀντιπροσώπων τῆς ἱεραρχίας διὰ νὰ ὑπογραφῇ ἕνα πρωτόκολλον δράσεως, ἀντιπρόσωποι δὲ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἦσαν ὁ ἀείμνηστος Γεώργιος Καφαντάρης καὶ ὁ μακαρίτης Πέτρος Ράλλης ἐκ μέρους τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἐκ μέρους δὲ τῆς ἱεραρχίας ὁ Στρατάρχης Παπάγος καὶ ὁ ἀντιστράτηγος Κοσμᾶς, τὴν ἡμέραν τὴν ὁρισθεῖσαν —5ην ἀπογευματινὴν— ποὺ ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ συνάντησις αὐτὴ εἰς τὰς 5 τὸ πρωΐ, ξαφνικὰ συνελήφθησαν ὁ Στρατάρχης Παπάγος καὶ ὁ ἀντιστράτηγος Κοσμᾶς καὶ ὡδηγήθησαν εἰς στρατόπεδον εἰς τὴν Γερμανίαν.

§164Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε...

§165Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Μόδη, ἂν ἔχετε τὴν καλωσύνην μὴ μὲ διακόπτετε. Ἐγὼ δὲν διέκοψα ποτὲ καὶ δὲν ἠνώχλησα ποτέ.

§166Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σᾶς παρακολουθοῦμεν, διατὶ μᾶς θίγετε.

§167Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐκείνη ἡ στιγμὴ ὑπῆρξε μοιραία διὰ τὴν Ἑλλάδα, διότι ἴσως δὲν θὰ εἶχον ἐπακολουθήσει πολλὰ διαδραματισθέντα ἔκτοτε. Δὲν ἐπραγματοποιήθη ἡ συνάντησις λόγῳ τῆς συλλήψεως. Καὶ συνελήφθη ἡ ψυχὴ τῆς ἱεραρχίας, ἡ ὁποία ἀντικατεστάθη τότε διὰ τοῦ ἀντιστρατήγου κ. Δράκου καὶ τοῦ ἀντιστρατήγου κ. Παπαδοπούλου. Δυστυχῶς ὅταν ἐγένετο ἡ συνάντησις τὴν μεθεπομένην τῆς συλλήψεως τῶν δύο ἀρχηγῶν, δὲν κατέληξεν εἰς ἀποτέλεσμα. Κύριοι, οἱ Ἕλληνες ἀξιωματικοὶ ἔκαμαν τὸ καθῆκόν των. Μόνον μωροὶ ἄνθρωποι, διότι μόνον περὶ μωρίας πρόκειται, ἠμποροῦν νὰ ἀμφισβητήσουν τὴν αὐταπάρνησιν τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν εἰς ὅλους τοὺς ἀγῶνας. Ἀπὸ τότε ποὺ ἡ πατρίς μας ἀγωνίζεται, πάντοτε ὑπῆρχεν ἀγὼν στελεχῶν, βεβαίως πλαισιωμένων ἀπὸ τὴν ἡρωϊκὴν ψυχὴν τοῦ Ἕλληνος πολίτου. Ἀλλὰ σάμπως οἱ Ἕλληνες ἀξιωματικοὶ ἀνήκουν εἰς καμμίαν ἀριστοκρατικὴν τάξιν καὶ δὲν εἶναι καὶ αὐτοὶ Ἕλληνες πολῖται, δὲν εἶναι παιδιὰ ἐργατῶν, ἐπιστημόνων, διδασκάλων; Δόξα τῷ Θεῷ, εἰς τὴν πατρίδα τὴν ἰδικήν μας δὲν ὑπάρχει ἀριστοκρατία. Ὑπάρχει μία ἀριστοκρατία, ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀγωνίζεται, καὶ ἡ ὁποία ὑπάρχει ἀπὸ τὸ 1821. Καὶ εὐτυχῶς τὸ πνεῦμα τοῦ 21 διατηρεῖται καὶ θὰ διατηρῆται ἐφόσον ὑπάρχῃ Ἑλλάς. (Χειροκροτήματα).

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§169Γ. ΜΟΔΗΣ. Διὰ τοὺς φακέλλους, κύριοι συνάδελφοι, εἶπον εἰς μίαν διακοπήν, ὅτι ἐγὼ ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον ἤδη ἢ Φεβρουάριον τοῦ 1945 ὡς Γ. Διοικητὴς τῆς Μακεδονίας, εἶχον συστήσει καὶ προπαγανδίσει τὴν ὀργάνωσιν εἰς συλλόγους τῶν ἐθνικοφρόνων ἐαμιτῶν καὶ ἐθνικοφρόνων ἐλασιτῶν. Καὶ συνεκροτήθησαν σύλλογοι καὶ ἐνεγράφησαν πολλαὶ ἑκατοντάδες εἰς πολλὰς χωριστὰ ἐπαρχιακὰς πόλεις. Ἐπίστευα καὶ πιστεύω πάντοτε, ὅτι ὑποχρέωσις καὶ συμφέρον μας δὲν εἶναι νὰ σπρώχνωμεν πρὸς τὸν κομμουνισμόν, ἀλλὰ νὰ ἀποκτῶμεν καὶ νὰ ἀφαιρῶμεν ἀπ’ αὐτὸν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρους. Ὑπάρχουν δυστυχῶς μερικοί, οἱ ὁποῖοι ἐν τῇ μεγάλῃ ἐθνικοφροσύνῃ των θὰ ἤθελαν νὰ διατηρήσουν τὸ ἀποκλειστικὸν προνόμιον τοῦ πατριωτισμοῦ αὐστηρῶς καὶ ἀποκλειστικῶς περιωρισμένον περὶ τὸν ἑαυτούλη τους καὶ εἰς στενώτατον περὶ ἑαυτοὺς οἰκογενειακὸν κύκλον. Ἔλεγα ἐπίσης, ὅτι ἡ κρίσιμος περίοδος ἡ ὁποία καὶ μόνη δέον νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν εἶναι ἡ τοῦ συμμοριτοπολέμου εἰς τὴν φωτιὰν τοῦ ὁποίου ἐδοκιμάσθησαν ὅπως ὁ χρυσὸς, χαρακτῆρες καὶ ψυχαί. Καὶ ποίαν χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; Ὑπάρχουν τὰ 10–12 τάγματα Μακρονήσου, τὰ ὁποῖα κατηρτίσθησαν εἰς τὴν Μακρόνησον ἀποκλειστικῶς ἀπὸ ἐκτοπισμένα ἐκεῖ παιδιὰ ἐκ τῶν ὁποίων ἄλλα εἶχαν παρεξηγηθῆ καὶ ἄλλα παρασυρθέντα ἦσαν πράγματι κομμουνισταὶ ἢ μᾶλλον συμπαθοῦντες τὸν κομμουνισμόν. Ἐν τούτοις ἐπολέμησαν τὰ τάγματα αὐτὰ κατὰ τῶν κομμουνιστῶν συμμοριτῶν γενναιότατα καὶ συχνὰ καὶ ἡρωϊκώτατα, θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν δι’ αὐτὰ τὰ παιδιὰ τὸ παρελθὸν των ἐπὶ κατοχῆς εἰς τὸ ΕΑΜ —ΕΛΑΣ;! Καὶ γενικώτερα ἡ ἀναδρομὴ εἰς τὴν πέραν τοῦ συμμοριτοπολέμου περίοδον ὄχι μόνον ἄσκοπος εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνος. Ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὰ βαρύτερα λάθη καὶ ἀδικίας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρετήρησα ὅμως εἶναι, ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ σᾶς ἔδωκεν ἀφορμὴν καὶ εὐκαιρίαν νὰ κάμετε πλεῖστοι τῆς πλειοψηφίας τὴν γενναιοτέραν κατανάλωσιν ἐθνικοφροσύνης καὶ ἐθνικολογίας μὲ τὸ καντάρι. Καὶ εἰς μερικούς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν πάντοτε ἐθνικόφρονες κατὰ τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν σήμερον δίδομεν, θὰ ἤθελα μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι καὶ ἡ παράταξίς των, ὅσον καὶ ἂν ἐμφανίζεται ὡς ἐκπροσωποῦσα τὴν πεμπτουσίαν, τὴν ἀφρόκρεμα τῆς ἐθνικοφροσύνης, ἔπραξε μερικὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι κάθε ἄλλο παρὰ στηρίζουν τὴν ἀξίωσιν αὑτήν. Π. χ. τὸ 1949–50 εἶχε καθιερωθῆ νὰ γίνεται τὴν 29 Αὐγούστου ἀνάβασις εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους Βίτσι, στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν ἀρχῶν καὶ λαοῦ τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας εἰς προσκύνημα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν καὶ ἄφησαν τὰ κόκκαλά των εἰς τὸ βουνὸ αὐτὸ διὰ τὴν ἐθνικὴν ὕπαρξιν καὶ ἐλευθερίαν. Ἐφέτος διὰ πρώτην φορὰν ἐματαιώθη τὸ ἀνέβασμα αὐτό. Τὸ προσκύνημα αὐτό, κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν—δυστυχῶς λείπει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ τὰ ἀκούσῃ— ἐματαιώθη διὰ λόγους οἰκονομίας μερικῶν τενεκέδων βενζίνης. Πέρυσι ἦσαν 50 χρόνια τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγῶνος. Εἶχαν ἀρχίσει εἰς τὴν Μακεδονίαν σύλλογοι, Μητροπολῖται, Δῆμοι κλπ. νὰ ἑτοιμάζωνται διὰ τὸν ἑορτασμόν, εἰς τὴν Φλώριναν π.χ. ἕνας καλὸς σύλλογος ὁ «Ἀριστοτέλης» εἶχεν ὀργανώσει σχετικὰς διαλέξεις ἀπὸ τὸ παρελθὸν Πάσχα. Ἀλλὰ διέπραξα τὴν ἐπιπολαιότητα, μὴ συγχωρουμένην, νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αὐτὴν τὴν κίνησιν ἐπιβάλλεται νὰ τὴν υἱοθετήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ὁ κ. Ράλλης μὲ ἐβεβαίωσεν, ὅτι ὁ Στρατάρχης ἔδειξε θερμὸν ἐνδιαφέρον. Ἀπὸ τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἀπεστάλη 2–3 φορὲς ὁ κ. Δραγούμης εἰς Θεσσαλονίκην, ἔγιναν μερικαὶ συσκέψεις, διαβούλια, ἐλέχθησαν πολλά. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα; Ἀνεβλήθη ὁ ἑορτασμὸς διὰ τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας!... Πρέπει νὰ περιμένωμεν ἄλλα 50 χρόνια διὰ νὰ ἐνθυμηθοῦμεν τὸν Μακεδονικὸν Ἀγῶνα.

§170Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διὰ τοὺς συνεταιριστὰς τί λέτε;

§171Γ. ΜΟΔΗΣ. Θὰ εἴπω καὶ δι’ αὐτούς. Ὅταν τὴν ἐπέτειον τῆς 28ης Ὀκτωβρίου ἀπουσιάζει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ταξιδεύων εἰς ἄλλας χώρας καὶ περιπλανώμενος μεταξὺ Λισσαβῶνος καὶ Μαδρίτης....

§172Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν τὴν 28ην Ὀκτωβρίου τὴν τιμᾷ εἷς, αὐτὸς εἶναι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§173Γ. ΜΟΔΗΣ. Αὐτὸ τὸ ἀναφέρω παρεμπιπτόντως, ὡς χαρακτηριστικόν, διότι παραεμφανίζεσθε ὑπερεθνικόφρονες.

§174Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ Ἑλλὰς συγκλονίζεται ἀπὸ ἀπεργίες καὶ ἡμεῖς συζητοῦμεν τὰ ἱστορικὰ δεδομένα τοῦ 1950.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂν θελήσω νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Μόδη νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ θέμα, θὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι περιορίζω τὸν λόγον.

§176Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐμφανίζονται ὑπερεθνικόφρονες, ζητοῦντες ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν ὅλων ἐκείνων διὰ τοὺς ὁποίους θὰ ὑπῆρχε μία ἀμυδρὰ ὑπόνοια, ὅτι ἀριστερίζουν, καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦσαν νὰ εἶχον φακέλλους εἰς βάρος των ἐὰν δὲν εἶχον τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ἔχουν σήμερον. Ὁ κ. Μερκούρης, π. χ., ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ὅτι τὸ 1945–46 κατηγορήθη ἀπὸ ὅλας τὰς ἐφημερίδας τὰς ἐθνικοφρόνους ὡς σχεδὸν κομμουνιστής. Ἀπέσχε μάλιστα ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1946. Ὑπάρχουν ἐν τούτοις ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν ἀπὸ τὰς θέσεις των, διότι κατηγορήθησαν ψευδῶς ὡς μὴ ψηφίσαντες εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1946. Εἰς τὸν στρατηγὸν κ. Γεωργούλην, ὁ ὁποῖος δύο φορές, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτό, ἐξαπέλυσε τοὺς κεραυνούς του ἐναντίον συμπάσης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὡς ἀριστεριζούσης καὶ κομμουνιζούσης, θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι τὸ 1945 ἦτο στενώτατα συνδεδεμένος μὲ τὸν μακαρίτην Σοφιανόπουλον, μὲ τὸν ὁποῖον τότε καὶ ἐταξίδευσε μέχρι Ἁγίου Φραγκίσκου. Ὁ Σοφιανόπουλος ἐκείνην τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐστάλη ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν Ἅγιον Φραγκίσκον, ἔλαβε θέσιν καθαρῶς φιλοκομμουνιστικήν. Ἐν τούτοις τότε ὁ στρατηγὸς Γεωργούλης ἦτο στενώτατα πρὸς αὐτὸν προσκείμενος. Καὶ βραδύτερον ἐθεωρεῖτο ὕποπτος εἰς ἀριστερισμὸν καὶ ἀπὸ ἀνωτάτους κρατικοὺς παράγοντας.

§177ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἐγνώριζε τὶ συνέβαινε.

§178Γ. ΜΟΔΗΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν φακέλλων, ὁμιλῶν περὶ τοῦ Στρατοῦ καὶ περὶ τοῦ πολέμου 1940 καὶ κατὰ τὰς παλαιοτέρας ἡμέρας ἔκαμε ἐπαίνους καὶ αἴνους ὑπὲρ τοῦ Στρατάρχου, ἐνῷ εἶναι κοινὸν μυστικόν, ὅτι ἔχει γράψει καὶ μερικὰ ἀντίθετα πράγματα.

§179Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέτε αὐτὰ ἐναντίον τοῦ κ. Γεωργούλη. Ἐκάματε ἕναν ὑπαινιγμὸν βαρὺ καὶ ἐπεκαλέσθητε, ὅτι εἶχε σχέσεις κοινωνικὰς μὲ ἕνα ἄτομον.

§180Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ ἐπικρίνω τὰς ἐπικρίσεις, μερικοὶ ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων λησμονοῦν καὶ δὲν βλέπουν τὴν ἰδικήν των πεῖραν.

§181Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ὁ ὑπαινιγμὸς αὐτὸς δὲν ἀποδεικνύει τίποτε. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λέγετε αὐτὸ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἀπών.

§182Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἰς τὸν Ἅγιον Φραγκῖσκον τὸν ἐπῆρε μαζί του ὁ Σοφιανόπουλος. Καὶ ἐγὼ εἶχον σχέσεις μὲ τὸν Σοφιανόπουλον, ἀλλὰ δὲν τὸν ἐπλησίαζα.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀλίγα καὶ περὶ φακέλλων, παρακαλῶ.

§184Γ. ΜΟΔΗΣ. Θὰ ἔλθω πλέον εἰς τοὺς συνεταιριστάς, καὶ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς γεγονός. Τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα εἶχον μεταβῆ εἰς τὴν Φλώρινα, ὅπου κατεκλείσθην ἀπὸ χιόνια καὶ ἔξαφνα ἐπληροφορήθην ὅτι ἐστάλησαν πρὸς κοινοποίησιν ἀπολύσεις 35–37 συνεταιριστῶν Φλωρίνης καὶ Ἀμυνταίου. Εἰς τὴν Λειβαδειά, καθὼς ἤκουσα, ἀπελύθησαν 7 ἢ 8 συνεταιρισταὶ διὰ τοὺς ὁποίους ἀπησχολήθημεν ἐπὶ μακρόν. Ἐδῶ ἀπολύονται 35 συνεταιρισταί, τώρα πρὸ τεσσάρων μόλις ἡμερῶν, καὶ κατόπιν τόσης μακρᾶς συζητήσεως, περὶ φακέλλων καὶ τακτοποιήσεως αὐτῶν, ὡς ἐπισφράγισμα αὐτῶν, ἦλθαν αἱ ἀπολύσεις... Προχθές, τὸ Σάββατον, ἡμέρα παζαριοῦ, λόγῳ τῆς χιόνος δὲν εἶχον ἔλθει πολλοί. Ἦλθεν ἕνας νέος ὁ ὁποῖος μοῦ λέγει, ὅτι τὸν ἀπέλυσαν ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ συνεταιρισμοῦ καὶ ἦλθε νὰ μὲ ρωτήσῃ, ἐὰν θὰ τὸν ἀπολύσουν καὶ ἀπὸ μέλος τοῦ κοινοτικοῦ συμβουλίου. Τοῦ εἶπον, ὁ Θεὸς ἠξεύρει. Τί ἔχεις εἰς βάρος σου; Δὲν ἠξεύρω τὶ ἔχουν εἴπει διὰ τὸν πατέρα μου καὶ τὸν θεῖο μου. Ἰδοὺ τὸ στρατιωτικόν μου βιβλιάριον, καὶ ἐδιάβασα τότε σημειώσεις: «Διεκρίθη εἰς τὴν τάδε μάχην». Πάρα κάτω: «Διεκρίθη εἰς τὴν τάδε μάχην». Τοῦ ἀπενεμήθη ὁ Πολεμικὸς Σταυρός. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἐπολέμησε εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον καλύτερα ἀπὸ κάθε ἄλλον, διεκρίθη καὶ παρεσημοφορήθη καὶ τώρα ἐκρίθη ἀνάξιος καὶ ἀνίκανος νὰ κατέχῃ τὸ μέγα ὀφφίκιον! Νὰ εἶναι μέλος τοῦ συμβουλίου ἑνὸς μικροῦ καὶ ἀσημάντου γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ.

§185Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ὅπως γνωρίζετε ὑπάρχουν Ἐπιτροπαὶ πρωτοβάθμιοι καὶ δευτεροβάθμιοι. Δέν εἶναι δυνατὸν νὰ ἠδικήθη, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀδικηθῇ. Μὴ σᾶς κάμνει ἐντύπωσιν τὸ ὅτι ἐπολέμησε. Ὁ Ποντεκόρβο, ἦτο μέγας ἐπιστήμων, εἰς τὸν ὁποῖον οἱ Ἄγγλοι εἶχον ἐμπιστευθῆ τὰ μυστικὰ τῆς ἀτομικῆς ἐνεργείας, μετέστη πρὸς τὸ παραπέτασμα. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κρίνετε ἀπὸ πράξεις παλαιάς, τώρα τὶ κάμνει. Δῶστε μου στοιχεῖα νὰ ἐρευνήσω, διά νὰ δύναμαι νὰ σᾶς ἐξηγήσω. Τώρα κάμνομεν μίαν ἐπερώτησιν ἐπὶ ζητήματος ἀγνώστου.

§186Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶπον, κ. ὑπουργέ, ὅτι ὡς ἐπιστέγασμα τῆς ὅλης συζητήσεως ἦλθον προχθές, αἱ 36–37 ἀπολύσεις τῶν συνεταιριστῶν τοῦ Νομοῦ Φλωρίνης. Καὶ εἶπον, ὅτι μεταξὺ αὐτῶν ἦτο καὶ εἷς, ὁ ὁποῖος διεκρίθη εἰς πολλὰς μάχας καὶ ἐτιμήθη μὲ Πολεμικὸν Σταυρόν. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς τώρα ἐκρίθη ἀκατάλληλος καὶ ἀνάξιος νὰ ἀσκήσῃ τὰ μεγάλα καὶ ὑψηλὰ καθήκοντα τοῦ Συμβούλου τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶχον καὶ ἄλλοτε ἀγανακτήσει διὰ τὰς ἀπολύσεις τῶν κοινοτικῶν συμβούλων, τὰς ὁποίας ἐνήργησεν ὁ κ. Στρᾶτος. Ἀγανακτῶ καὶ τώρα. Ἂν θέλετε νὰ ἴδωμεν τὰ πράγματα ἀπὸ στενῆς κομματικῆς ἀπόψεως, κάμετε ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρας ὑπερβασίας. Μᾶς ὀφελοῦν κομματικῶς. Ἀλλὰ δυστυχῶς εἶναι πράξεις, αἱ ὁποῖαι μᾶς βλάπτουν γενικώτερα. Τὸ κυριώτερον ὅπλον μας πάντοτε ἦτο ἡ ἐλευθερία, ἡ Δημοκρατία καὶ ἀπέναντι τῶν κομμουνιστῶν καὶ ἀπέναντι τῶν ἄλλων ἐθνικῶν ἐχθρῶν. Ἦτο τὸ κυριώτερον πάντοτε ἐπιχείρημά μας καὶ ἑπομένως δὲν δικαιούμεθα νὰ τὸ ἀχρηστεύσωμεν, εἰς τὰ καλὰ καθούμενα καὶ διὰ ψύλλου πήδημα. Ἐπιτρέπονται ἴσως καὶ αὐθαιρεσίαι ἐνίοτε, ἀλλ’ ἐν ὄψει σοβαρῶν κινδύνων, διὰ μεγάλα ζητήματα, εἰς στιγμὰς κρισίμους. Ἀλλὰ νὰ ἔρχεται σήμερον κανεὶς νὰ ἀπολύῃ πότε αἱρετοὺς Κοινοτικοὺς Συμβούλους μικρῶν χωρίων καὶ πότε Συμβούλους μικρῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, τὸ ὀλιγώτερον, τὸ ὁποῖον διαπράττει, εἶναι, ὅτι παρέχει ὅπλα εἰς τοὺς ἐχθροὺς τῆς χώρας καὶ πολὺ ὀλίγον ἐξυπηρετεῖ καὶ τὸ Κράτος καὶ τὸ κόμμα του. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς μίαν στιγμὴν εἶπε μίαν φράσιν, ἡ ὁποία, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τὴν χαρακτηρίσω, ἦτο τοὐλάχιστον ἀνεπιτυχὴς ἂν μὴ ἄστοχος. Εἶπεν, ὅτι καὶ ἡ σκέψις τοῦ κομμουνιστοῦ εἶναι πρᾶξις. Ἐνόμιζον πάντοτε καὶ πιστεύω πάντοτε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀφοπλιζώμεθα καὶ νὰ ἀχρηστεύωμεν τὸ ὅπλον τῆς ἐλευθερίας ἀπὸ τὴν ὁποίαν εὐτυχῶς ὁ κομμουνισμὸς ἔχει πάρει διαζύγιον. Συνοψίζων λέγω, ὅτι ἡ παλαιὰ ἱστορία τῆς κατοχῆς, τοῦ ΕΑΜ, καὶ τοῦ 1945–46 πρέπει νὰ ἀγνοηθῇ ἐντελῶς καὶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ στάσις τοῦ κάθε ἑνὸς κατὰ τὴν περίοδον τῆς μεγάλης κρίσεως, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ συμμοριτοπολέμου. Καὶ δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, ὅτι κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον εἶχον ζητήσει νὰ ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι καὶ ἄνθρωποι καταδικασθέντες πεντάκις εἰς θάνατον καὶ ἑξάκις, ἀλλὰ μὴ ἐκτελεσθέντες οὐδ’ ἅπαξ, οἱ ὁποῖοι ὅμως τὴν 12ην ὥραν μετεννόησαν καὶ ἐπρόδωσαν τοὺς συνεργάτας των. Καὶ ὁ Χριστὸς ἤνοιγε τὰς ἀγκάλας του εἰς τοὺς μετανοοῦντας τὴν τελευταίαν στιγμήν. Οἱ Τοῦρκοι ἐπίσης ἀπεφυλάκιζαν ἀμέσως ἀντάρτες καὶ κομιτατζῆδες μὲ ὁσαδήποτε ἐγκλήματα καὶ ἐὰν ἐβαρύνοντο μόλις ἤρχιζαν νὰ βοηθοῦν τὰς ἀρχὰς ἀπαρνούμενοι καὶ προδίδοντες τὰς ὀργανώσεις των καὶ τοὺς συντρόφους των. Συνοψίζων καταλήγω καὶ συνιστῶ: Προσοχή, πολλὴ προσοχὴ εἰς τοὺς φακέλλους. Διότι πολλὰ θύματα ἠμποροῦν νὰ δημιουργηθοῦν καὶ δημιουργοῦνται. Τελευταία ἀλλ’ ὄχι μικροτέρα ἀπόδειξις τούτου εἶναι ἡ προχθεσινὴ ἀπόλυσις τῶν 38 συνεταιριστῶν τῆς Φλωρίνης.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§188Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὰς 10 ἡμέρας ποὺ ἦτο ἀποῦσα ἡ Βουλή, συνέβησαν εἰς τὴν χώραν τρομερὰ γεγονότα: Τὸ ἐμπόριον ἐσταμάτησεν, αἱ παραγωγικαὶ τάξεις εὑρίσκονται ἐν ἀγωνίᾳ. Καὶ ἐνῷ ἀνεμένομεν σήμερον νὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ εἴπῃ δύο λόγια ἔστω λόγια παρηγορίας πρὸς τὰς ἀγωνιώσας τάξεις, ἦλθεν ἀπόψε, κατὰ τρόπον ὁμολογῶ, ἀπαράδεκτον, νὰ ἐμβάλῃ νέα ζιζάνια εἰς τὸ Ἔθνος. Ἦλθε νὰ κατηγορήσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι δῆθεν ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡ ἐπίσημος Ἀντιπολίτευσις, ἐστράφη ἐναντίον τῶν ἀξιωματικῶν, διότι δύο ἢ τρεῖς λέξεις ἢ μία τυχὸν φράσις ἑνὸς μέλους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἦτο ἀτυχής. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Στρατὸς ἀνήκει εἰς τὸ Ἔθνος. Οὐδεὶς δύναται νὰ τὸν μονοπωλήσῃ. Οἱ ἀξιωματικοὶ ἐξετέλεσαν ἐκτελοῦν καὶ θὰ ἐκτελοῦν πάντοτε τὸ καθῆκον των μετ’ αὐταπαρνήσεως καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ μονοπωλήσῃ τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν, διότι καὶ αὐτοὶ ἀνήκουν εἰς τὸ Ἔθνος. Ἐὰν τινὲς ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν δὲν προσέφερον ὑπηρεσίας, αὐτὰ εἶναι μεμονωμένα ἐπεισόδια, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τὴν ὁμαδικὴν ἐμφάνισιν τῆς Κοινωνίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ σταματήσῃ ἕως ἐδῶ ἡ συζήτησις περὶ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ νὰ μὴ ἐμβάλωμεν ζιζάνια εἰς τὸ Ἔθνος καὶ νὰ μὴ ἐμβάλωμεν ζιζάνια εἰς τὸν Στρατόν, διότι ὁ Στρατὸς ἀνήκει εἰς ὅλους μας. Οὐδεὶς ἠθέλησεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ θίξῃ τοὺς ἀξιωματικούς. Καὶ νὰ τελειώσωμεν μὲ τὸ θέμα αὐτό, ἐπὶ τέλους, διότι καὶ ἄλλα ἀγωνιῶντα προβλήματα ζητοῦν λύσιν καὶ ὁ λαὸς ἀναμένει ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μίαν ἀπόκρισιν εἰς τὰ προβλήματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα τῶν περισφίγγουν καὶ τὰ ὁποῖα καθιστοῦν δύσκολον τὴν ζωήν του.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§190Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως ἦτο συγκεκριμένον καὶ ἀφεώρα ἓν αἴτημα, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ καὶ ἀπασχολεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Τὸ θέμα ἦτο, ὁ καταρτισμὸς τῶν ἀστυνομικῶν φακέλλων ἐπὶ κατοχῆς καὶ τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων καὶ ἠρωτᾶτο ἡ Κυβέρνησις τὶ πρόκειται νὰ γίνῃ διὰ νὰ παύσουν οἱ φάκελλοι αὐτοὶ νὰ ἐπηρεάζουν, καταστρεπτικῶς, τὴν τύχην ἐθνικοφρόνων πολιτῶν καὶ νὰ διαχωρίζουν τοὺς Ἕλληνας εἰς κατηγορίας πατριωτῶν καὶ μή. Καὶ ἀντὶ νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις εἰς αὐτὸ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ καθορίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν θέσιν της, δυστυχῶς, καὶ ὡς μὴ ὤφειλε, μετετοπίσθη καὶ ἐπεξετάθη εἰς ἄλλα θέματα καὶ ἐπίπεδα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα προέκυψαν τὰ ἑξῆς θλιβερὰ ἀποτελέσματα: 1) Ἀνεσκαλεύθη καὶ ἀνέζησεν ἕνα θλιβερὸν παρελθὸν γεμᾶτο ἀπὸ εὐθύνας καὶ συμφοράς, τὸ παρελθὸν τοῦ δοσιλογισμοῦ καὶ τοῦ Ἐαμοκομμουνισμοῦ. 2) Ἐξετάθη διὰ τῶν γενομένων ἀντεγκλήσεων καὶ θλιβερῶν ἐπεισοδίων τὸ γόητρον καὶ ἡ ἀποστολὴ τοῦ Κοινοβουλίου ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. 3) Ὑπεδαυλίσθη κατὰ τρόπον ζωηρὸν καὶ ἀποφασιστικὸν ἡ ὑποκαίουσα πάντοτε πυρκαϊὰ τοῦ διχασμοῦ μας διὰ νὰ ἀναφλεγῇ καὶ κατακαύσῃ καὶ πάλιν ὅ,τι μεγαλειῶδες καὶ ὑπέροχον συνθέτει ἡ ἑνότης μας καὶ ἡ κοινὴ προσπάθεια. Εἶχε δημιουργηθῆ ἑνότης καὶ σύμπνοια διὰ τὸ Κυπριακὸν καὶ ἔπρεπε νὰ προκύψῃ καὶ νὰ καλλιεργηθῇ ὁ διχασμὸς διὰ νὰ τὸ παραμερίσωμεν. Ποῖος Εὐθύνεται δι’ αὐτά, δὲν θὰ εἴπω. Αἰτιῶνται ὅμως, Συμπολίτευσιν καὶ Ἀντιπολίτευσιν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὅλοι μαζὶ ἐπετρέψαμεν καὶ ἠνέχθημεν νὰ ἀχθῇ ἡ συζήτησις εἰς ἃ θέματα καὶ εἰς ἃ ἐπίπεδα ἤχθη μὲ τὰ ἀναφερθέντα ἀποτελέσματα. Ἠκούσθη καὶ ἐκ μέρους ὡρισμένων βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως ὁ ἀφορισμός, κατὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι θέτει ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν ἐθνικὴν δρᾶσιν τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν καὶ ὅτι ἀμφισβητεῖ τὰς ὑπηρεσίας των πρὸς τὴν πατρίδα καὶ τὰς δάφνας των εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν. Κατὰ τῆς τοιαύτης μομφῆς ἐξανιστάμεθα καὶ διαμαρτυρόμεθα, διότι ἡμεῖς, ὅπως πιστεύομεν εἰς τὴν Ἑλλάδα πιστεύομεν καὶ εἰς τὸν πατριωτισμὸν τοῦ συνόλου τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, οἵτινες ἐπὶ κεφαλῆς τῶν τέκνων τοῦ λαοῦ ἔγραψαν ἔνδοξον ἱστορίαν καὶ ἀφῆκαν λαμπρὰν παράδοσιν διὰ τοὺς μεταγενεστέρους. Μὴ μονοπωλεῖτε, πρὸς Θεοῦ, τὴν στοργὴν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς Ἕλληνας ἀξιωματικούς. Ἀνήκει ἡ ἱστορία καὶ τὸ ἐνδιαφέρον εἰς ὅλους μας, διότι καὶ ἡμεῖς εἴμεθα Ἕλληνες καὶ πιστεύομεν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὁ διαχωρισμὸς τῶν Ἑλλήνων εἰς πατριώτας καὶ μὴ προάγει τὸν διχασμόν, τὴν μεγάλην αὐτὴν φυλετικὴν ἀδυναμίαν καὶ ὑπηρετεῖ τοὺς ἐχθροὺς καὶ φίλους τῆς Ἑλλάδος ποὺ θέλουν νὰ τὴν ἀδικήσουν καὶ νὰ στραγγαλίσουν τὸ δίκαιόν της. Τὰ ξένα συμφέροντα καὶ αἱ ξέναι προπαγάνδαι, ἐκμεταλλευθεῖσαι τὴν ἀδυναμίαν μας καὶ τὴν εὐπιστίαν μας πάντοτε, μᾶς ὡδήγησαν εἰς τὰς ὀλεθρίας συνεπείας, μὲ τὰς ὁποίας ἐχαντακώθησαν αἱ ἐθνικαί μας διεκδικήσεις. Ἔτσι συνέβη εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἔτσι συμβαίνει καὶ τώρα. Ἐνῷ δὲ ἔχομεν τόσα παθήματα, οὐδέποτε ἠντλήσαμεν ἀπ’ αὐτὰ τὰ ἀναγκαῖα μαθήματα, ἀλλ’ ἐμμένομεν εἰς τὴν τακτικήν μας καὶ εἰς τὰ πείσματά μας. Καὶ ἐνῷ ὁμιλοῦμεν πάντοτε περὶ τῶν ξένων καὶ περὶ τῆς γραμμῆς των, οὐδεὶς ὡμίλησεν ἢ ὁμιλεῖ περὶ τῆς καθαρᾶς Ἑλληνικῆς γραμμῆς ποὺ πρέπει νὰ χαραχθῇ καὶ νὰ ἀκολουθηθῇ διὰ νὰ προστατεύσῃ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα καὶ νὰ προαγάγῃ τὰς ἐθνικὰς ἐπιδιώξεις. Ἔτσι συνέβη καὶ μὲ τὸ ΕΑΜ. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὁπότε ἠκούαμεν ἐπικλήσεις τῶν φίλων μας, ὅπως ἐνταχθῶμεν εἰς τὸ ΕΑΜ, οὐδὲν ἐνηργήσαμεν ἢ ἐπράξαμεν, ὅπως ἀντιδράσωμεν κατὰ τῆς τάσεως τῶν φίλων μας, ὅπως αὐτοὶ κατευθύνουν καὶ μονοπωλοῦν καὶ τὴν ἐσωτερικὴ μας πολιτικήν. Καὶ ποῖον ὑπῆρξεν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πολιτικῆς αὐτῆς; Εἰς μὲν τὴν μέσην Ἀνατολὴν διῃρέθημεν καὶ ἐξηυτελίσθημεν, ἐδῶ δὲ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν διαίρεσιν καὶ τὸν ἐμφύλιον σπαραγμόν. Οὕτω πολιτευθέντες ἐπέσαμεν θύματα τῆς διαιρέσεως καὶ τῆς εὐπιστίας μας καὶ ὁ σκοπὸς ἐκείνων νὰ ἐμφανισθῶμεν μεταπολεμικῶς εἰς τὰ διεθνῆ συνέδρια, ὄχι ὑπερήφανοι καὶ ἀπαιτοῦντες, ἀλλὰ διῃρημένοι καὶ ἐπαιτοῦντες, ἐπετεύχθη. Τὴν ὀρθὴν γραμμὴν ποτὲ δὲν ἐστάθημεν ἱκανοὶ νὰ ἀνεύρωμεν καὶ δι’ αὐτὸ ἐν ἀντιθέσει πρὸς ἄλλα Βαλκανικὰ Κράτη, ἀντὶ νὰ προηγούμεθα, κατηντήσαμεν παρὰ τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς θυσίας μας νὰ εἴμεθα οὐραγοὶ ἐκείνων. Ἀπὸ τοῦ 1912 πολεμοῦμεν καὶ ποῖα εἶναι τὰ ὀφέλη μας; Ἐδρέψαμεν δάφνας, ἀλλὰ τὶ ἐκαρπώθημεν; Ἐὰν ἠκολουθούσαμεν γραμμὴν καθαρῶς Ἑλληνικὴν ἡ ἑνότης τοῦ Ἔθνους θὰ προσεκόμιζεν ἀγλαοὺς καρποὺς καὶ τὸ δίκαιόν μας θὰ ἠκούετο καὶ θὰ ἱκανοποιεῖτο. Ποῖοι ἐνέπνευσαν τοὺς διχασμοὺς πάντοτε εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ διατί; Τὸ ἴδιον ἐπαναλαμβάνεται καὶ τώρα. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι καιρός, ἐπὶ τέλους, νὰ συνέλθωμεν. Τὰ μίση καὶ τὰ πάθη ποὺ καλλιεργοῦμεν πρέπει νὰ λείψουν, ὁ διχασμὸς νὰ παύσῃ νὰ καθορίζῃ τὰ πεπρωμένα μας καὶ ὅλοι μαζί Κυβέρνησις καὶ πολιτικὰ κόμματα ὅλος ὁ λαὸς ἡνωμένος νὰ χαράξωμεν καθαρὰν Ἑλληνικὴν γραμμὴν καὶ ἐπάνω εἰς αὐτὴν νὰ βαδίσωμεν διὰ νὰ διεκδικήσωμεν ὅ,τι συμφέρει καὶ ὅ,τι μᾶς ἀνήκει, ὡς Ἔθνος καὶ ὡς Κράτος. Πρέπει νὰ λογισθῶμεν ὅλοι εὐτυχεῖς, ἐὰν ὅλοι θὰ ἔχουν τὴν κατανόησιν ὅτι πρέπει χάριν τῆς Ἑλλάδος, νὰ παύσῃ ὁ διαχωρισμὸς τῶν Ἑλλήνων εἰς Ἰουδαίους καὶ εἰς Σαμαρείτας, καὶ θὰ εἶναι κέρδος ἐθνικὸν καὶ πρέπει νὰ πανηγυρισθῇ, ἐὰν εἰς ὅλους τοὺς παραπλανηθέντας δοθῇ ἡ εὐκαιρία καὶ ὁ τρόπος νὰ ἐπανέλθουν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἑλλάδος ὑπηρετοῦντες αὐτήν, καὶ μόνον αὐτήν. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν).

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§192Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ ἡ σκέψις νὰ ἐπαναφέρω τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος τὴν στιγμὴν αὐτήν. Αἰσθάνομαι ὅμως ὑποχρέωσίν μου νὰ προκαλέσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ μιᾶς ἀταξίας, τὴν ὁποίαν διέπραξεν ἀγορεύων ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ προχθὲς ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Θεωρῶ, ὅτι εἶναι στοιχειώδης ὑποχρέωσις, ὁσάκις ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ ἀναφερώμεθα εἰς λόγους συναδέλφων καὶ δὴ ἀπόντων νὰ ἀναφερώμεθα εἰς αὐτοὺς ἀντικειμενικῶς, καὶ ὄχι διαστρέφοντες αὐτοὺς κατ’ ἀρέσκειαν. Ἐὰν τοῦτο εἶναι καθῆκον παντὸς βουλευτοῦ, εἶναι μεγαλύτερον καθῆκον ἐκείνου, ὁ ὁποῖος κατέχει ὑπουργικὸν ἀξίωμα. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν διὰ νὰ δημιουργήσῃ, δὲν ἠξεύρω διὰ ποῖον λόγον, ἐντυπώσεις ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ εἰς βάρος μου, ἀνέφερε προχθές, ὅτι ὑπεστήριξα εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, ὅτι χιλιάδες φακέλλων ὑπάρχουν ἐν Δωδεκανήσῳ, καὶ ὅτι ἡ κατάρτισις αὐτὴ ἐν Δωδεκανήσῳ ἔγινε κατὰ τρόπον ἀναρχικόν. Ἀπέδωσε δέ, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν δῆθεν ἰσχυρισμόν μου αὐτὸν εἰς μίαν τάσιν πρὸς ὑπερβολὴν καὶ εἰς ἔφεσιν πρὸς δημοκοπίαν, ἡ ὁποία μὲ διακρίνει. Τὸν εὐχαριστῶ διὰ τὴν ἀνακάλυψιν αὐτὴν παρ’ ἐμοὶ τοιούτων ἀρετῶν, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἄγνωστοι μέχρι σήμερον καὶ εἰς τοὺς πλέον ἀδιαλλάκτους ἀντιπάλους μου. Κατόπιν αὐτοῦ ἀνεζήτησα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἴδω εἰς τὰ πρακτικὰ τί ἀκριβῶς εἶπον. Βλέπω δὲ τὰ ἑξῆς φοβερὰ πράγματα νὰ ἔχω εἴπῃ. Ἢ ἂς μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφέρω παρενθετικῶς, ὅτι ἡ ἀγόρευσίς μου ἐκείνη, καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε, ὑπῆρξε ψυχρὰ ἀνάλυσις τοῦ προβλήματος τῆς Ἀσφαλείας καὶ ἤμην ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος δὲν ἀνεφέρθην οὔτε εἰς τὸ παρελθόν, οὔτε εἰς τὸ μέλλον. Διὰ νὰ παρουσιάσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἀντικειμενικὴν εἰκόνα τοῦ πῶς ἐδημιουργήθησαν οἱ φάκελλοι, ἀνεφέρθην εἰς τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐσχηματίσθησαν οὗτοι εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Καὶ εἶπον, ὅτι ἡ δημιουργία τῶν περισσοτέρων φακέλλων ἐν Δωδεκανήσῳ ἐστηρίχθησαν εἰς στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐγκατέλειψαν ὡς κακὴν κληρονομίαν ἡ Ἀγγλικὴ ἀστυνομία εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἀρχάς. Ἡ φράσις συγκεκριμένως εἶναι ἡ ἑξῆς: «Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἐσχηματίσθη ἕνας τεράστιος ἀριθμὸς φακέλλων εἰς περιφέρειαν, ἡ ὁποία ἦτο σχεδὸν παρθένος ἀπὸ ἀπόψεως κομμουνιστικῆς ἰδεολογίας». Τὴν φράσιν αὐτὴν ἐμφανίζει ὡς ἀόριστον καὶ ἀνεύθυνον ὁ κ. ὑφυπουργός, καὶ τὴν ἑρμηνεύει ὡς συμφωνοῦσαν, ὅτι ἐσχηματίσθησαν χιλιάδες φακέλλων εἰς τὴν Δωδεκάνησον, προφανῶς διὰ νὰ γελοιοποιήσῃ αὐτὰ ποὺ ἀποτελοῦν τὴν οὐσίαν τῆς ἀγορεύσεώς μου καὶ διὰ νὰ εὕρῃ οὕτω πρόσχημα ὑπεκφυγῆς πρὸ τῶν ἀμειλίκτων συμπερασμάτων της. Ἠρώτησα ἐπίσης, εἰς μίαν στιγμήν, ἐὰν ἐγνώριζε ὁ κ. ὑφυπουργός, τί ἐγένετο ἀκριβῶς εἰς τὴν Δωδεκάνησον κατὰ τὸ παρελθόν, καὶ πόσαι οἰκογένειαι ἐμαυροφόρεσαν λόγῳ τῆς ἐπιπολαίας τακτικῆς ποὺ ἠκολουθήθη ἐπὶ τοῦ θέματος. Διότι, καὶ ὅταν ἀκόμη, ὁ κ. ὑφυπουργὸς ὁμιλῇ περὶ 687 φακέλλων, ἐὰν λάβωμεν, ὡς μέσον ὅρον πέντε μέλη κατὰ οἰκογένειαν προκύπτει ὅτι 3.000 ἄτομα ἐταλαιπωροῦντο διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς μέχρι πρό τινος. Καὶ ἂν ὁ κ. ὑφυπουργὸς ἐλάμβανεν ὑπ’ ὄψει του τὸ γεγονός, ὅτι ὅταν ἐγὼ ἤμην ὑπουργὸς κατώρθωσα νὰ μειώσω τὸν τεράστιον ἀριθμὸν τῶν φακέλλων ποὺ ὑπῆρχον κατὰ τὸ παρελθόν, εἰς τὸν ἀριθμόν, τῶν 687, ἀσφαλῶς δὲν θὰ εἶχε τὸ θάρρος νὰ χαρακτηρίσῃ ὡς ἀνεύθυνον ὑπερβολὴν τὸν ἰσχυρισμόν μου, ὅτι χιλιάδες ἀθώων πολιτῶν ἐταλαιπωρήθησαν ἀδίκως ἀπὸ τὴν Χωροφυλακὴν διὰ τῆς μεθόδου τῶν φακέλλων. Ἀλλὰ προχωρῶ περαιτέρω καὶ ἐρωτῶ: Εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 300 φακέλλων, ποὺ ἀναφέρει, ὅτι ὑπάρχουν σήμερον εἰς τὴν Δωδεκάνησον, περιλαμβάνονται καὶ οἱ φάκελλοι ποὺ διατηροῦν οἱ κατὰ τόπους σταθμάρχαι, ἢ μήπως πρόκειται μόνον περὶ τῶν φακέλλων τῶν Διοικήσεων Χωροφυλακῆς; Πῶς ἐξηγεῖται, π.χ., εἰς τὴν Πάτμον αὐτὴν τὴν στιγμὴν, τόσοι ἔντιμοι πολῖται, νὰ κατηγοροῦνται ὡς κομμουνισταί, μερικοὶ τῶν ὁποίων μάλιστα, ἀπελύθησαν ἀπὸ δημοσίας ὑπηρεσίας, μὲ μόνον ἐπιβαρυντικόν, τὸ ὅτι κατήγγειλαν κλοπὰς εἰς βάρος τῆς Πατμιάδος Σχολῆς, διαπραχθείσας παρὰ δοσιλόγων τῆς κατοχικῆς περιόδου καὶ οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται σήμερον ὡς ὑπερεθνικόφρονες καὶ ἀρχηγοὶ τοῦ Συναγερμοῦ; Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν, ὁμιλῶν ὑπευθύνως ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, διαπράττει μέγιστον σφάλμα καὶ ἀδικεῖ τὸν ἑαυτόν του, ὅταν νομίζῃ, ὅτι δι’ ἐλαφρᾶς παραποιήσεως τῶν λόγων μου, ἐν πληθούσῃ μάλιστα Βουλῇ, καὶ ἀπόντος ἐμοῦ, δύναται νὰ ὑπεκφύγῃ τῆς οὐσίας τῶν ἐπιχειρημάτων καὶ τῶν συμπερασμάτων τῆς ἀγορεύσεώς μου. Ἐπίσης ἀποτελεῖ εὐθηνοτάτην παραποίησιν τῶν λόγων μου, ὅταν λέγῃ, ὅτι ὑπεστήριξα, ὅτι εἰς τὴν Δωδεκάνησον συντάσσονται φάκελλοι κατὰ τρόπον ἀναρχικόν. Εἶχον εἴπει μεταξὺ ἄλλων, ἀναφερόμενος εἰς τὸ γενικὸν θέμα τὰ ἑξῆς: «Μία μικρὰ μεταρρύθμισις, μεγάλης ὅμως σημασίας, εἶναι, ὅπως, οἱ Ἀξιωματικοὶ Ἀσφαλείας τῶν πόλεων, γίνουν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν ἀσφάλειαν καὶ τῆς περιστοιχούσης τὰς πόλεις ὑπαίθρου, διότι μὲ τὰ ἰσχύοντα σήμερον δημιουργεῖται ἐν πολλοῖς, κατάστασις ἀναρχίας». Ἀντὶ τῆς ὑποδείξεως αὐτῆς, ἡ ὁποία θὰ ἀπετέλει εὐχῆς ἔργον ἐὰν υἱοθετεῖτο παρὰ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ, καὶ τῆς ὁποίας τὴν χρησιμότητα οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ, ὁ κ. ὑφυπουργὸς μὲ ἐμφανίζει ὡς ὁμιλοῦντα περὶ ἀναρχικῆς καταστάσεως ἐν Δωδεκανήσῳ καὶ ὡς τρέφοντα ἐχθρικὰ αἰσθήματα κατὰ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Νομίζω, καὶ βεβαίως λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Καλαντζῆς, δὲν εἶναι ἐδῶ τὴν στιγμὴν αὐτήν. Ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προχωρήσω, διότι πρέπει νὰ τελειώσῃ κάποτε ἡ ἱστορία αὐτή, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ εὐλάβειαν πρὸς τὸ Σῶμα ἡ τοιαύτη ἐμφάνισις μέλους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ περὶ αὐτοῦ ........ μεταχείρισις πολιτικῶν ἀντιπάλων, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν εὐσυνειδήτως καὶ νομίζω μὲ κάποιαν ἀντικειμενικότητα καὶ ἀπάθειαν τὸ καθῆκον των. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι μὲ τὰς μειώσεις αὐτὰς, οὐδόλως ἐξυπηρετεῖται ἡ Κυβέρνησις καθ’ ὅτι δίδεται οὕτω ἡ ἐντύπωσις ὅτι, αὕτη δὲν θέλει νὰ ἴδῃ τὴν πραγματικότητα, ἢ μᾶλλον, ὅτι αὕτη ἐπιδιώκει νὰ συσκοτίσῃ τὰ πράγματα, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ κομματικοὺς σκοπούς, ἐν ὀνόματι τοῦ ἱεροῦ θέματος τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας. Ἐνισχύομαι δέ, εἰς τὸ συμπέρασμα αὐτό, ὅταν βλέπω, ὅτι εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὸ γενικὸν αἴτημα, διὰ τὴν κατάργησιν τῶν φακέλλων ἢ τοὐλάχιστον τὴν υἱοθέτησιν ἑνὸς συστήματος κατὰ τὴν κατάρτισίν των, ἐξασφαλίζοντος τὴν ἀντικειμενικότητα αὐτῶν, ὁ κ. ὑφυπουργὸς προτιμᾶ τὴν σιωπήν. Οἱ φάκελλοι ὅμως, πρέπει νὰ καταρτίζωνται κανονικῶς διὰ νὰ ἔχουν τὰ στοιχεῖα τῆς ἀντικειμενικότητος, δηλαδή, νὰ περιέχουν τὸ ὄνομα τοῦ συγκεντροῦντος τὰς πληροφορίας ὀργάνου, τὴν ἡμερομηνίαν λήψεως τῆς πληροφορίας, τὴν ἡμερομηνίαν διαπράξεως τοῦ ἀδικήματος καὶ — τὸ σπουδαιότερον — νὰ περιλαμβάνουν, ἔστω καὶ συνθηματικῶς, τὸ ὄνομα τοῦ πληροφοριοδότου. Ἐὰν δὲν πᾶτε εἰς τὸ σύστημα αὐτό, οἱ «ἀνοικτοὶ» φάκελλοι δὲν θὰ ἀποτελέσουν, παρὰ μίαν φενάκην. Θὰ ἀποτελέσουν ἁπλῶς μίαν δημοκοπικὴν ἐξαγγελίαν, ἡ ὁποία ὅμως θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν διαιώνισιν μιᾶς καταστάσεως, τῆς ὁποίας ἡ πραγματικὴ ἐπιδίωξις δὲν θὰ εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας, ἀλλ’ ἄλλης φύσεως συμφερόντων. Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω, ἐπίσης, ὅτι ἀντὶ νομοθετικῆς κατοχυρώσεως τὰ πλεῖστα τῶν ὅσων ὑπεσχέθη περὶ φακέλλων, ὁ κ. ὑφυπουργὸς, εἶναι λέξεις κεναί. Διὰ νὰ μεταφρασθοῦν εἰς πρᾶξιν πρέπει ἡ ὑπάρχουσα νομοθεσία, νὰ τροποποιηθῇ. Ἄλλως, ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικήν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησε. Κύριε ὑπουργέ, κατόπιν τῶν ὀλίγων αὐτῶν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ δημιουργηθέντος προσωπικοῦ ζητήματος ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω ἐν ἐπιλόγῳ τὰ ἑξῆς: Τὸ θέμα τῆς ἀσφαλείας εἶναι θέμα ἱερόν, Ἑλληνικόν. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν, οὔτε μὲ τὸν Συναγερμόν, οὔτε μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, οὔτε μὲ κανένα ἄλλον πολιτικὸν σχηματισμόν. Ἡ ἀσφάλεια τῆς χώρας δὲν πρέπει νὰ ἀποτελῇ πρόσχημα διὰ νὰ ζητοῦμεν δάφνας διὰ τὴν δρᾶσιν μας τοῦ παρελθόντος, οὔτε διὰ νὰ ἀπευθύνωμεν ἀναθεματισμοὺς εἰς παλαιοὺς ἀντιπάλους. Τὸ θέμα τῆς ἀσφαλείας πρέπει νὰ ἐξετάζεται ἀντικειμενικῶς, σύμφωνα μὲ τὰς συνθήκας τῆς στιγμῆς. Δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἀντικείμενον πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Καὶ θέλω νὰ ἀπευθύνω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἑξῆς ἔκκλησιν. Εἶναι καιρός, κ. ὑπουργέ, νὰ μὴ ἀσχημονοῦμεν ἐπὶ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος, κανείς, οὔτε ἡμεῖς, οὔτε σεῖς, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι. Εἶναι δημόσιος κίνδυνος. Κύριε ὑπουργέ, εἶπον, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀσφαλείας, πρέπει νὰ παύσωμεν ἀσχημονοῦντες, ὅλοι μας, διότι μέχρι σήμερον προσπαθοῦμεν νὰ τὸ ἐκμεταλλευόμεθα κομματικῶς καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς καὶ ὅλοι, ἐπὶ προφανῇ ζημίᾳ τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος. Νομίζω, ὅτι ὡς ἀποτέλεσμα τῆς μεγίστης αὐτῆς συζητήσεως, θὰ πρέπει νὰ παύσωμεν, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ἀσφαλείας, νὰ ἀνακατεύωμεν, τὸ τί ἐκάμαμεν ἐπὶ ΕΑΜ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὀργανώσεων μὲ τὰ διάφορα ἀρχικά. Νὰ παύσωμεν νὰ θέλωμεν, νὰ ἐκδίδωμεν πιστοποιητικὰ πατριωτισμοῦ, καὶ νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὸ τὶ πράγματι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἐξυπηρετικὸν ἢ ὑπονομευτικὸν τῆς κοινῆς ἀσφαλείας, εἰς τρόπον ὥστε μετὰ πεποιθήσεως νὰ προαγώμεθα εἰς τὰς καταλλήλους ἑκάστοτε ἐνεργείας. Διὰ νὰ παύσῃ ἡ νοσηρὰ κατάστασις τῆς κατασυκοφαντήσεως, τῶν ἀμφιβολιῶν, τῆς παρεξηγήσεως τῶν πολιτῶν καὶ τῶν κρατικῶν ὀργάνων, ἡ ὁποία ὑπονομεύει τὴν ἐθνικὴν ἑνότητα καὶ ἀξιοπρέπειαν καὶ ἑπομένως καὶ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Κράτους. Αὐτὰ μόνον, κύριε ὑπουργέ, ἤθελον νὰ εἴπω.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§194Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἢ μᾶλλον ἐπὶ τῆς συστάσεως, εἶχον ὑποβάλει εἰς τὴν Βουλήν, τὴν γνώμην, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ περιορισθοῦν οἱ ἀγορηταὶ εἰς τὸ ζήτημα τῶν φακέλλων καὶ νὰ μὴ γίνῃ ἐπέκτασις τῆς συζητήσεως διὰ τὸ παρελθόν, διότι αὐτὸ δὲν ἦτο ἐθνικῶς συμφέρον. Δυστυχῶς, οἱ περισσότεροι τῶν ἀγορητῶν ἐπεξετάθησαν εἰς ἐξιστόρησιν γεγονότων, ἀσχέτων ἐντελῶς πρὸς τὴν συζητουμένην σύστασιν. Τὸ ὅτι ὑπάρχουν φάκελλοι, κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν καὶ δὲν ἦτο δυνατόν, παρὰ νὰ ὑπάρχουν. Ἐκ τῶν φακέλλων αὐτῶν, βεβαίως οἱ περισσότεροι, εἶναι ἀκριβεῖς ὑπάρχουν ὅμως καὶ πολλοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπερβολικοὶ καὶ μερικοὶ ἀνακριβεῖς καὶ ἀσυνείδητοι. Ἐδῶ γίνεται ἡ συζήτησις, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ γίνῃ ἐκκαθάρισις αὐτῶν τῶν φακέλλων. Σύστασιν κάμομεν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι ἐπερώτησιν. Αἱ δηλώσεις τοῦ ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, κ. Καλαντζῆ, εἶναι ἀρκετὰ ἱκανοποιητικαί, καὶ θέλομεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἐὰν τὰς ἐφαρμόσῃ καὶ τὸ πιστεύομεν αὐτό, ὅτι θὰ τὰς ἐφαρμόσῃ, ἡ Κυβέρνησις εὐσυνειδήτως, θὰ βελτιωθῇ κατὰ πολὺ ἡ κατάστασις. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξωμεν, εἶναι νὰ μὴ δημιουργηθῇ εἰς τὸ μέλλον καμμία τοιαύτη ἀταξία, πρὸς τοῦτο ὑποβάλλω εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὡρισμένα ἐρωτήματα: Εἶναι διατεθειμένη ἡ Κυβέρνησις, νὰ τιμωρήσῃ αὐστηρότατα τὸ ὄργανον ἐκεῖνο, τῆς Ἀσφαλείας, τὸ ὁποῖον θὰ δώσῃ πληροφορίας τόσον ὑπερβολικάς, ὥστε νὰ καταντοῦν ψευδεῖς; Ἐὰν δὲν τιμωρήσῃ παραδειγματικῶς τὸν ἐνωμοτάρχην ἢ τὸν χωροφύλακα, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τοιαύτας ψευδεῖς πληροφορίας, τότε κύριε ὑπουργέ, κτίζομεν ἐπὶ τῆς ἄμμου. Εἶπον εἰς μίαν διακοπήν μου εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας, κ. Καλαντζῆν, ὅτι ἔπρεπεν ὅλας τὰς πληροφορίας τῶν κατωτέρων ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας νὰ τὰς ἐλέγχουν οἱ διοικηταὶ τῆς Χωροφυλακῆς, διότι, τότε, εἶμαι, βέβαιος, ὅτι κατὰ 90% θὰ εἶναι ἀκριβεῖς. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ φέρω πάλιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξα εἰς μίαν διακοπήν μου. Δὲν πρέπει νὰ ἀγνοῶμεν, κύριε ὑπουργέ, καὶ σεῖς πρῶτος, ὁ ὁποῖος ἔχετε τὴν εὐθύνην καὶ ὀφείλετε νὰ λάβετε τὰς ἀποφάσεις σας, δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι σήμερον ὅλο τὸ κεφάλαιον τῶν πληροφοριῶν ἀνήκει εἰς τὴν ΚΥΠ. Ἔφθασεν ἡ ΚΥΠ χρησιμοποιοῦσα, δυστυχῶς, τὰ ἀναξιοπρεπέστερα ἄτομα εἰς τὴν ἐπαρχίαν, διότι ἀναξιοπρεπῆ ἄτομα εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν, νὰ παρακολουθῇ καὶ τὰ ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας καὶ τοὺς ἀξιωματικοὺς Χωροφυλακῆς καὶ τὸν ἐνωμοτάρχην, ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου, κύριε ὑπουργέ, νὰ παρακολουθῇ καὶ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Στρατοῦ.

§195Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία.

§196Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀκριβεστάτη! Ὅταν λέγω κάτι, κύριε ὑπουργέ, τὸ ἔχω ἐξακριβώσει, σεῖς ἔχετε καθῆκον νὰ τὸ διαψεύσετε. Ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ παρακολουθοῦν καὶ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Στρατοῦ. Εἶναι κατάστασις, κύριε ὑπουργέ, ἀνυπόφορος, δημιουργοῦσα ἀνωμαλίαν πρωτοφανῆ εἰς τὴν χώραν. Ἡ ΚΥΠ, ὡς γνωστόν, συντηρεῖται ἐκ τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ καὶ ἐφέτος μάλιστα ηὐξήθησαν αἱ δαπάναι, διὰ νὰ πάρουν αὐτοὶ οἱ καταδόται, οἱ ἀναξιοπρεπεῖς, ἐπιδόματα. Εἶναι ἀνήκουστον εἰς τὸν εἰκοστὸν αἰῶνα νὰ μεταχειρίζεται ἡ ΚΥΠ τοιαῦτα ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἐκθέτουν τὰς ὑπολήψεις τῶν πολιτῶν. Θὰ πρέπει ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ ἀσχοληθῇ εἰδικῶς, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, δηλαδή, διὰ τὸ ζήτημα τῆς ΚΥΠ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ κράτος ἐν κράτει. Δίδω τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, κατὰ τὸν κατηγορηματικώτερον τρόπον, ὅτι ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας, καὶ εἰδικώτερον αὐτὰ τὰ ὄργανα τῆς ΚΥΠ, ἀπειλοῦν τοὺς πολίτας, τοὺς ἀναγινώσκοντας τὴν «Ἐλευθερίαν» καὶ τὴν «Ἀθηναϊκήν». Ἐλευθερίαν ἀναγινώσκεις καὶ Ἀθηναϊκήν; Θὰ σοῦ κάμω φάκελλον. Ἔχω πληροφορίας καὶ μὲ ὀνόματα καὶ δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐκδώσῃ αὐστηροτάτας διαταγάς, προληπτικῶς, ὥστε νὰ ἐπιτρέπεται καὶ ἡ ἀνάγνωσις τῆς Ἐλευθερίας καὶ τῆς Ἀθηναϊκῆς. Εἶναι ἀπαράδεκτον, κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι εἶσθε ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας, νὰ ἀνέχεσθε τὴν ΚΥΠ καὶ νὰ ἀνέχεσθε καὶ αὐτὰς τὰς ἐνεργείας τῶν ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας. Σᾶς καταγγέλλω, κατὰ τὸν κατηγορηματικώτερον τρόπον, ὅτι εἰς τὴν ὕπαιθρον δὲν τολμᾶ κανεὶς νὰ ἀναγνώσῃ οὔτε Ἐλευθερίαν, οὔτε Ἀθηναϊκήν, τώρα δὲ οὔτε Ἐθνικὸν Κήρυκα. Αὐτὸ εἶναι τόσον ἀληθές, ὅσον εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν νύκτα. Ἀληθέστατον καὶ τὸ γνωρίζετε καὶ σεῖς, κύριοι συνάδελφοι.

§197ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§198Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ γνωρίζετε. Εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ τὸ γνωρίζετε. Δι’ αὐτό, κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δηλώσῃ ἐὰν θὰ ἐκδώσῃ διαταγάς, νὰ ἀπαγορεύεται εἰς τὰ ὄργανα τῆς ἐξουσίας καὶ εἰς αὐτὰ τὰ εὐτελῆ ὄργανα τῆς ΚΥΠ, νὰ παρατηροῦν τοὺς πολίτας, τοὺς ἀναγινώσκοντας Ἐλευθερίαν καὶ Ἀθηναϊκήν, ἐφημερίδας ὑπερεθνικόφρονας.

§199Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Δὲν συμβαίνει αὐτό.

§200Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν καταγγέλλω τι ἐπισήμως, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ ἠξεύρετε, ὅτι τὸ ἔχω ἐξακριβώσει καὶ θὰ ἔλθω προφορικῶς νὰ σᾶς εἴπω διὰ ποίους. Μὴ μοῦ εἴπητε, ὅτι θὰ κάμετε ἀνακρίσεις. Ζητῶ προληπτικὰς διαταγὰς διὰ τὸ μέλλον. Διότι οὐδείς, δυστυχῶς, πολίτης καταθέτει, διότι φοβᾶται νὰ καταθέσῃ. Δι’ αὐτὸ ζητῶ, κύριε ὑπουργέ, προληπτικὰς διαταγὰς τῆς Κυβερνήσεως καὶ σεῖς, ὡς ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχετε ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας, καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ΚΥΠ, καὶ τῶν ἐνεργειῶν τῶν κατωτέρων ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας, νὰ ἐπιμείνετε νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις, νὰ ἐκδώσητε ὅλας τὰς ἀναγκαίας διαταγάς, ὥστε νὰ μὴ γίνωνται παρατηρήσεις εἰς τοὺς πολίτας, τοὺς ἀναγινώσκοντας Ἐλευθερίαν καὶ Ἀθηναϊκήν. Αὐτὰ ἤθελον νὰ εἴπω, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἀναμένω νὰ ἴδω, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θὰ δηλώσῃ, πρῶτον, ὅτι θὰ τιμωρῇ ἀμειλίκτως τὰ ὄργανα ἐκεῖνα, τῆς ἐξουσίας καὶ ἰδίως ἐκείνους τοὺς πληροφοριοδότας τῆς ΚΥΠ, τὰ ἀναξιοπρεπῆ αὐτὰ ὑποκείμενα, τοὺς δίδοντας ἀνακριβεῖς πληροφορίας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ὑπόληψις, ἡ ζωὴ καὶ ἡ τιμὴ παντὸς πολίτου νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν γνώμην ἑνὸς χωροφύλακος, διότι μὲ τὴν γνωμάτευσιν τοῦ χωροφύλακος δὲν ἠμπορεῖ οὔτε ἐργασίαν νὰ εὕρῃ ὁ πολίτης καὶ καταδικάζεται εἰς τὸν ἐξ ἀσιτίας θάνατον, διότι ἕνα ὄργανον τῆς ΚΥΠ, ἢ ἕνας χωροφύλαξ ἔδωσε ψευδεῖς πληροφορίας καὶ δεύτερον, ἐὰν θὰ ἐκδώσῃ διαταγάς, νὰ μὴ γίνωνται παρατηρήσεις εἰς τοὺς πολίτας, τοὺς ἀναγινώσκοντας Ἐλευθερίαν καὶ Ἀθηναϊκήν. Αὐτὰς τὰς δύο παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω καὶ ἀναμένω τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως.

§201Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἐπιθυμῶ νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. συνάδελφον καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχει περὶ τοιούτων ἐνεργειῶν τῆς ΚΥΠ, εἶναι ἀνακριβεῖς. Ἡ ΚΥΠ οὐδέποτε εἶναι δυνατὸν καὶ οὐδὲν ὄργανον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ παρατηρήσῃ πολίτην διὰ τὴν ἀνάγνωσιν οἱασδήποτε ἐφημερίδος. Ὑπάρχει ἀπόλυτος ἐλευθερία ὑπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀμφιβάλλω ἂν εἰς οἱανδήποτε ἄλλην Κυβέρνησιν ὑπῆρξε ποτέ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε, θέλω νὰ διαβεβαιώσω καὶ ὑμᾶς καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἀναμφισβητήτως ἔχουν πλήρη εὐθύνην διὰ τὰς βεβαιώσεις, τὰς ὁποίας κάμνουν περὶ τῶν ἀτόμων, τῶν ὁποίων τὸν ἔλεγχον ἔχουν ἀναλάβει. Οἱ φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰ 99,5% ἔχουν καταρτισθῆ ἐπὶ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, οἱ φάκελλοι αὐτοί, τοὺς ὁποίους ἐκληρονόμησεν ἡ Κυβέρνησις αὐτή, ἀποτελοῦν μίαν ἱστορίαν τῶν ἀτόμων. Περὶ τῆς χρήσεως καὶ τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ μεταχειρίζεται ἡ Κυβέρνησις τοὺς φακέλλους καὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, ἔκαμε τὰς δεούσας ἀνακοινώσεις καὶ ἀνέφερε καὶ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐφεξῆς θὰ ἐφαρμόζῃ, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα αὐτό. Ἐὰν τὰ μέτρα ταῦτα ἀποδειχθῶσιν ὄχι πλήρως λυσιτελῆ καὶ ὑπάρξῃ ἀνάγκη συμπληρώσεώς των, ἡ συμπλήρωσις αὐτὴ θὰ γίνῃ. Πρὸς τὸ παρὸν ἐξεδόθησαν ὅλαι αἱ ἐγκύκλιοι, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ κατατοπίσουν τὰς διαφόρους ἀρχὰς, περὶ τῶν ἀποφάσεων τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνεχώρησε διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἵνα ἐπιβλέψῃ ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλε κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν. Ὑποθέτω, ὅτι μεθ’ ὅσα ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπε, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν καὶ μεθ’ ὅσα ἐλέχθησαν κατὰ τὰς μακρὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὑτήν, φρονῶ ὅτι, ἡ συζήτησις δέον νὰ θεωρηθῇ τερματισθεῖσα, καὶ εὔχομαι εἰδικώτερον ὑμεῖς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ μὴ ἔχετε εὔλογα παράπονα διὰ τὸ μέλλον, διότι νομίζω, ὅτι καὶ τὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα κατὰ καιροὺς ἀνεφέρθησαν κατὰ τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, δὲν ἦσαν κατὰ μέγιστον ποσοστόν, παράπονα, τὰ ὁποῖα νὰ εὐσταθοῦν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ γενομένη συζήτησις ὑπῆρξε διαφωτιστικὴ καὶ διὰ τὴν Συμπολίτευσιν καὶ διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, περὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ λάβῃ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ συζήτησις δύναται νὰ θεωρηθῇ τερματισθεῖσα.

§202Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Γεωργούλη.

§204Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Κατὰ τὴν ἀπουσίαν μου ἐκ τῆς αἰθούσης, ἐπληροφορήθην ὅτι ὁ ἐκ Φλωρίνης συνάδελφος, κ. Μόδης, εἶπεν, ὅτι ἀπουσίασα εἰς τὸν Ἅγιον Φραγκῖσκον μετὰ τοῦ Σοφιανοπούλου. Ἀπαντῶ, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὁ ἀείμνηστος Σοφιανόπουλος, ἦτο ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἦτο ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ τὴν συνδιάσκεψιν τοῦ Ἁγίου Φραγκίσκου. Ἐγὼ τότε ἔλαβον διαταγὴν ἀπὸ τὸ Γ.Ε.Σ. νὰ μετάσχω ὡς στρατιωτικὸς σύμβουλος, τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς. Τί ἔπρεπε νὰ κάμω, ἀνεξαρτήτως τῶν αἰσθημάτων μου ἀπέναντι τοῦ κ. Σοφιανοπούλου; Ἐὰν δὲν ἤθελον νὰ ὑπάγω καὶ ἠρνούμην θὰ προέβαινον εἰς ἀντιπειθαρχικὴν πρᾶξιν. Ἀπορῶ, πῶς ὁ ἐκ Φλωρίνης συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ ἦθος καὶ κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν, ἐξέθεσε μίαν τοιαύτην λεπτομέρειαν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν μὲ τὸ συζητούμενον θέμα. Αὐτὸ ἤθελα νὰ εἴπω.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων ρητόρων, ἡ συζήτησις θεωρεῖται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§206ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.40′ μ.μ.)