1955.01.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 28η

Παρασκευὴ 21 Ἰανουαρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεύς, κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Κληρούχων Λέσβου, ζητούσης τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 2967)54 ἐπὶ τῷ τέλει ὑπαγωγῆς τῶν πρὸ τοῦ νόμου 1944 ὀφειλῶν ἐξ ἀνταλλαξίμων κτημάτων, εἰς τὴν

Σ. Π. 18)1944.

Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐνοικιαστῶν κατοικιῶν, ζητοῦντος παράτασιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου, μὴ αὔξησιν τῶν ἐνοικίων ἀναστολὴν ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων ἐξώσεως ἐξ ἀστικῶν ἀκινήτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτοποιῶν Δράμας «ἡ Εὐτυχία» ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 3089)1954, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ αὐτοπρόσωπος ἐργασία τῶν ἀρτοποιῶν, διὰ τοὺς κατεργαζομένους ἄλευρα μέχρις 70 ὀκάδων ἡμερησίως. Ὁ βουλευτὴς Βεροίας κ. Δ. Χατζηδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Κολούρας, ζητούντων ὅπως μὴ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν παρὰ τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεως, τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῶν ζώντων γονέων τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, καθόσον εἶναι ἄγνωστον ἂν θὰ τύχωσιν οὗτοι ἐν τῷ μέλλοντι μέρους τῆς κληρονομίας τούτων. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτων τηλεγράφημα Νομάρχου Σάμου, γνωρίζοντος προξενηθείσας σημαντικὰς καταστροφὰς ἐκ πλημμυρῶν εἰς Κοινότητας Παγώνδου, Μόλων καὶ Χώρας, ἐπικαλεῖται τὴν ἄμεσον ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς ἀποστολὴν πρώτων μέσων βοηθείας δι’ ἀνακούφισιν τῶν πληγέντων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν, Βιοτεχνῶν Δράμας, καὶ Περιφερειῶν ζητούσης κατάργησιν τοῦ Α. Ν. 1366)38 περὶ ἀπαγορεύσεως ἀγοραπωλησιῶν καὶ μισθώσεως ἀκινήτων, ὡς μὴ ὑπάρχοντος πλέον δικαιολογητικοῦ λόγου ὑπάρξεως αὐτοῦ διὰ τὸν Νομὸν Δράμας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Νομοῦ Δράμας, ζητούσης ἀπόδοσιν τῶν περισσευμάτων τῶν κρατικῶν καπνῶν ἐσοδείας 1949 εἰς τοὺς δικαιούχους καπνοπαραγωγούς, ἐπίσπευσιν τῆς χορηγήσεως πλασματικῶν δανείων πλέον 60% τῶν περυσινῶν χορηγηθέντων τοιούτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν–Βιοτεχνῶν Δράμας καὶ περιφερείας ζητούσης μείωσιν τῆς πρὸς τὸ ΙΚΑ εἰσφορᾶς τῶν ἐργοδοτῶν εἰς τὸ ἥμισυ διὰ τὸ Κέντρον καὶ 20% ἔλαττον τοῦ Κέντρου διὰ τὰς ἐπαρχίας. Ἡ ἐν Ἀθήναις Κυπριακὴ Ἀδελφότης ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπετείου τοῦ δημοψηφίσματος καθ’ ὃ διετρανώθη πανηγυρικῶς ἡ θέλησις τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας του, ἀπευθύνει θερμὸν χαιρετισμὸν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν καὶ Κυπριακὸν λαὸν καὶ διακηρύσσει ἐνώπιον ἅπαντος τοῦ πεπολιτισμένου κόσμου ὅτι οὐδεμία δύναμις ὅσον δήποτε ἰσχυρά, θέλει ἐμποδίσει τοὺς Κυπρίους, εἰς τὸν ἀγῶνα, αὐτὸν ὑπὲρ τῆς ἀπελευθερώσεώς των. Οἱ Ἐκπαιδευτικοὶ Μέσης Καλύμνου, ζητοῦν βελτίωσιν ἀποδοχῶν των. Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Λ. Κουτσοπέταλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν δέρματος Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένης διὰ τὰς ὁμαδικὰς ἀπολύσεις ὑποδηματεργατῶν καὶ ζητούσης ἐπαναπρόσληψιν τῶν ἀπολυθέντων. Ἀπάντησις τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Βορείου Ἑλλάδος ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη.

ΓΕΝ. ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ Β. ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἀριθ. πρωτ. 1753860)54, 65382)55. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6734)8.12.54 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως τὰς πρὸς ἡμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 3295)18.12.54 καὶ 9239) 54 ἀναφορὰς τῶν Οἰκον. Ἐφόρων Ἀλμωπίας καὶ Ἐδέσσης ἀφορώσας τὴν γενομένην ἐργασίαν διαχειρίσεως ἐγκαταλελειμμένων ὑπὸ φυγάδων, περιουσιῶν, εἰς τὰς περιφερείας των. Ἐκ τῶν ἀναφορῶν τούτων προκύπτουσι τὰ ἑξῆς. 1) Ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3295)18.12.54 τοῦ Οἰκον. Ἐφόρου Ἀλμωπίας, ὅτι τὰ καθορισθέντα καὶ βεβαιωθέντα εἰς βάρος τῶν χρηστῶν τῶν ἀκινήτων μισθώματα, τῶν μὲν ἀστικῶν ὑπῆρξαν αὐτόχρημα μηδαμινά, ὡς ἐνοικιοστασιακά, τῶν δὲ ἀγροτικῶν ἐπίσης, ἐξαιρετικῶς ἐπιεικῆ, μὴ ὑπερβάντα καὶ δι’ αὐτοὺς ἔτι τοὺς ἐξαιρετικῆς ἀποδόσεως ποτιστικοὺς ἀγρούς, τὰς δραχμὰς 30 ἐτησίως κατὰ στρέμμα. 2) Ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9239)54 τοῦ Οἰκον. Ἐφόρου Ἐδέσσης, ὅτι διὰ σημαντικῆς ἀποδόσεως ἀγροτικὰ κτήματα, ἤτοι ὀπωρῶνας (ἀγροὶ ξηρικοὶ εἰς οὓς φύονται ὀπωροφόρα δένδρα κερασέαι — καστανέαι) ἐβεβαιώθησαν αὐτόχρημα ἀσήμαντα ποσά, 100–60 καὶ 30 δραχμῶν δι’ ἕκαστον γεωργικὸν ἔτος· οἱ κάτοχοι τῶν κτημάτων τούτων δὲν ἐγνωστοποίησαν πρὸς τὸν Οἰκον. Ἔφορον ὅτι τυγχάνουσιν συγγενεῖς τῶν φυγάδων, βαθμῶν δὲ συγγενείας οἵτινες προσδίδουσιν αὐτοῖς τὴν ἰδιότητα τοῦ νομίμου ἀντιπροσώπου, αὐτῶν συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 34 τοῦ Α. Ν. 1539)38, ὁπότε δὲν θὰ κατελογίζοντο αὐτοῖς διὰ τὸ μέχρι 26.8.53 χρονικὸν διάστημα, τοιαῦτα μισθώματα, τοῦτο δὲ προφανῶς, διότι δὲν τυγχάνουσι συγγενεῖς τοιούτων βαθμῶν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω δεδομένων προκύπτει σαφῶς, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τοὐλάχιστον τὰ ἐγκαταλελειμμένα κτήματα φυγάδων τῶν περιφερειῶν Ἐδέσσης Ἀλμωπίας, δὲν συντρέχουσι λόγοι ἐξ ὧν νὰ διαπιστοῦται τὸ βάσιμον τῆς ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδου, κατατεθείσης ἐρωτήσεως. Ἀναφορικῶς, πρὸς τὸ ἕτερον θέμα, τῆς ἐρωτήσεως, ἀφορῶν τὴν διὰ δημοπρασίας ἐκποίησιν τῶν κτημάτων τῆς κατηγορίας ταύτης, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ταῦτα δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 2536)53 περιελθόντα εἰς τὴν πλήρη κυριότητα τοῦ Κράτους, τὰ μὲν ἀγροτικὰ παρεδόθησαν εἰς τὰς κατὰ τόπους Γεωργικὰς–Ἐποικιστικὰς Ὑπηρεσίας κατ’ ἐφαρμογὴν «τοῦ εἰρημένου νόμου», περὶ ἐπανεποικισμοῦ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν» καὶ θέλουσι διατεθῆ, ὡς ὁ νόμος οὗτος ὁρίζει, τὰ δὲ ἀστικὰ θέλουσιν ἐκποιηθῆ συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. Δ. 12684) 11.10.54 Ἐγκυκλίου Ρόνεο Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὁποίου ἀνήκει νὰ ρυθμίσῃ (ἐν περιπτώσει) ἄλλως τὰ τῆς ἐκποιήσεως τῶν τῆς ἐν λόγῳ κατηγορίας κτημάτων, ἐφ’ ὅσον ταῦτα κατέχονται ὑπὸ συγγενῶν τῶν φυγάδων. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 12 Ἰανουαρίου 1955 Ὁ Ἀναπληρωτὴς Ὑπουργοῦ Γ.Δ.Β. Ἑλλάδος

Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ

Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων. 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1388 ἀπὸ 31 Αὐγούστου 1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ ἄλλων σχετικῶν διατάξεων» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1400 ἀπὸ 8 Σεπτεμβρίου 1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 129)2.2. 1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 2837)1954» καὶ 2) «περὶ τακτοποιήσεως νομοθετημάτων περιόδου ξενικῆς Κατοχῆς 1941– 1944 ἀφορώντων τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου (ἁρμοδιότητος τέως Ἐφοδιασμοῦ–Διανομῶν) τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων ἐξ αὐτῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Τζουβάρας, Δ. Κυριάκου, Ι. Χατζηνικολῆς, Α. Βαζάκας, Χ. Μαυρομμάτης, καὶ Θ. Καλκάνης, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρώσεως κενῶν θέσεων Στρατιωτικῶν Συμβούλων Δʹ τάξεως (Λοχαγῶν)». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πλατῆς, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Ψιμάρας, Θ. Καλκάνης, Η. Ἀναστασόπουλος, Ι. Χατζηνικολῆς, Λ. Κίκας, Α. Δεκῆς, Μ. Κοτσώνης, Γ. Κακαγιάννης, Α. Γκελεστάθης, Θ. Ταμβακᾶς, Ν. Ἀθανασίου, Ν. Σταθόπουλος κ. ἄ. καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ρωμανὸς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιρώνης, Π. Τριαντόπουλος καὶ Α. Καλαντζάκος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κοντοβράκης, Μ. Κοτσώνης, Ν. Διγενόπουλος, Η. Σακαλῆς, Δ. Δαβάκης, Η. Ἀναστασόπουλος, Κ. Μπαροῦνος κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Καλκάνης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Τσούτσουρας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Βοβολίνης καὶ Κ. Μπαροῦνος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, παρεκάλεσα τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅπως ἐγγράψῃ εἰς τὴν σημερινὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἓν κατεπεῖγον σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν δυνατότητα προαγωγῆς τῶν ταξιάρχων τῆς Ἀεροπορίας, εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποπτεράρχου. Κανονικῶς, θὰ ἔπρεπε, τὸ νομοσχέδιον νὰ συζητηθῇ μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν ἐπερωτήσεων. Θὰ παρεκάλουν ὅμως πολύ, ἐπειδὴ εἶμαι ἀπησχολημένος μὲ ἓν Συμβούλιον, καὶ πρέπει ἀμέσως, μετὰ ἓν τέταρτον, νὰ φύγω, ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν ἔχῃ οὐσιώδεις, πρὸς τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου, ἀντιρρήσεις, νὰ τὸ κάμῃ δεκτὸν πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν ἀναφορῶν, ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν, τοῦ κ, Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως προηγηθῇ ἡ ἡμερησία διάταξις νομοθετικῆς ἐργασίας;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Εἰσερχόμεθα ὅθεν

εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν προαγωγὰς ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν Β. Ἀεροπορίας». Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§10Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι περιστασιακόν. Ἔρχεται νὰ πληρώσῃ μίαν πράγματι ἐπείγουσαν ἀνάγκην. Ἀλλ’ ἐπειδὴ καθιεροῖ ἐξαιρετικὴν διαδικασίαν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς προϋποθέσεις καὶ τὸν τρόπον προαγωγῆς ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐφ’ ἅπαξ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Διὰ τὰς μελλοντικὰς δὲ προαγωγὰς ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν νὰ τηρηθῇ ὁ βασικὸς νόμος περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν. Δι’ αὐτὸ, νομίζω, θὰ ἠμποροῦμεν νὰ συμπληρώσωμεν τὴν πρώτην γραμμήν, «ἐφ’ ἅπαξ κατὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ παρόντος», ὥστε νὰ πληρωθῇ τὸ κενὸν καὶ μετὰ νὰ ἐπανέλθωμεν, εἰς τὰς βασικὰς διατάξεις.

§11Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Ζορμπᾶ, εἶναι κατ’ ἀρχὴν ὀρθή. Ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀποδείξω δι’ ἐλαχίστων, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ δεκτή, διότι εἶναι αὐτονόητον, ὅτι μόνον ἐπὶ 6 μῆνας, θὰ ἰσχύσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀποβλέπει εἰς τὴν δυνατότητα προαγωγῆς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποπτεράρχου 5 ταξιάρχων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐν ἔτει 1953, βάσει τῶν τυπικῶν προσόντων, τὴν δυνατότητα προαγωγῆς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποπτεράρχου. Ἐὰν οἱ 5 αὐτοὶ γίνουν ἢ δὲν γίνουν ὅλοι, καὶ γίνουν ὡρισμένοι, διότι θὰ κριθοῦν βεβαίως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς, τὸ νομοσχέδιον παύει νὰ ἔχῃ ἰσχύν. Τί λέγει τὸ νομοσχέδιον; Λέγει μόνον, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μέχρι τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1953, ὁπότε καὶ εἰσήχθη —κατ’ Ἰούλιον εἶχεν εἰσαχθῆ ὁ θεσμὸς τοῦ ταξιάρχου— οἱ ὁποῖοι μέχρι τοῦ Αὐγούστου 1953 εἶχον τὰ δικαίωμα, βάσει τῶν τυπικῶν προσόντων, νὰ ἐπιλεγοῦν διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποπτεράρχου καὶ οἱ ὁποῖοι μετὰ τὸ τέλος τοῦ ἔτους 1953, ἔχασαν τὸ δικαίωμα τοῦτο, παρεμβληθέντος τοῦ βαθμοῦ τοῦ ταξιάρχου, αὐτοὶ καὶ μόνον, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσουν μετὰ διετίαν, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ἀποκτήσουν πρὸ δύο ἐτῶν. Διότι, εἶχον τὸ δικαίωμα τὸν Αὔγουστον, Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον τοῦ 1953, οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος, νὰ γίνουν ἀπ’ εὐθείας ὑποπτέραρχοι. Δὲν ἐγένοντο, διότι κατείχοντο αἱ θέσεις τῶν ὑποπτεράρχων καὶ ἐγένετο μόνον εἷς. Ἐγένετο ὁ κ. Δούκας. Δὲν ἐγένετο ὁ κ. Μαργαρίτης, οἱ κύριοι Διαμαντόπουλος, Ἐξαρχάκος, Παπαδιαμαντόπουλος καὶ ἄλλοι. Δὲν ἐγένοντο, διότι δὲν ὑπῆρχον θέσεις. Διότι κατείχοντο αἱ θέσεις ὑπὸ ἀντιπτεράρχου, ὄντος Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου, ὑπὸ δύο ὑποπτεράρχων καὶ ἑνὸς τοῦ κ. Δούκα, ὁ ὁποῖος τότε προήχθη εἰς ὑποπτέραρχον. Αὐτοί, ὅμως, οἱ ὁποῖοι τότε δὲν ἐγένοντο ὑποπτέραρχοι, εἶχον τὰ τυπικὰ προσόντα διὰ νὰ γίνουν. Περὶ αὐτῶν καὶ μόνον πρόκειται. Ἐὰν αὐτοὶ γίνουν, κρινόμενοι καταλλήλως, διότι βεβαίως τὸ Α.Σ.Α. θὰ κρίνῃ εἰς τὴν εἰδικὴν καὶ ἔκτακτον σύνθεσίν του, θὰ κρίνῃ ἐὰν εἶναι κατάλληλοι, νὰ γίνουν ἢ ὄχι, παύει ἡ ἰσχὺς τοῦ νομοσχεδίου.

§12Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔχουν συμπληρώσει χρόνον;

§13Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶχον ἤδη συμπληρώσει χρόνον τὸ 1953.

§14Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὑπάρχουν τὰ κενά;

§15Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὑπάρχουν.

§16Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τί χρειάζεται τότε τὸ νομοσχέδιον;

§17Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Διότι ἐν τῷ μεταξὺ προήχθησαν εἰς ταξιάρχους.

§18Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔφυγαν.

§19Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἔπαυσε νὰ ἰσχύῃ ἡ διάταξις τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐπέτρεπε, παρὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ βαθμοῦ τοῦ ταξιάρχου, ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ προαγωγή των, ἀπ’ εὐθείας εἰς ὑποπτεράρχους. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐγένοντο ταξίαρχοι. Δὲν ἔχουν τὴν διετίαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου. Εἶχον ὅμως τὸ 1953, τὰ προσόντα διὰ νὰ γίνουν ὑποπτέραρχοι.

§20Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐδῶ τὸ νομοσχέδιον, λέγει, εἰς τὴν 2αν παράγραφον, «δύναται νὰ γίνῃ ἐφ’ ἅπαξ ἢ τμηματικῶς, κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου», ἀλλὰ τμηματικῶς διὰ τὰς ὑπαρχούσας αὐτὴν τὴν στιγμὴν θέσεις.

§21Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μόνον καὶ μόνον, δι’ αὐτοὺς καὶ μόνον, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἤδη μέχρι τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1953 τὸ δικαίωμα νὰ γίνουν ὑποπτέραρχοι.

§22Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κακῶς θὰ γίνῃ τὸ πρᾶγμα εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, Ἔγιναν ταξίαρχοι. Ἐδημιουργήθη νέος βαθμός, καὶ συνεπῶς, δὲν ἔχουν τὸν χρόνον. Εἶναι ἄτοπον, χάριν ἀτόμων, νὰ ψηφίζωμε προσωπικοὺς νόμους. Εἶναι κακὸ προηγούμενον αὐτό. Τὸ ἔκαμε μίαν φορὰν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος. Πότε ὅμως; Τὰς παραμονὰς τοῦ 1912, προήγαγεν εἰς Ναύαρχον τὸν Κουντουριώτην καὶ τὸν διώρισεν Ἀρχηγὸν τοῦ Στόλου. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται κάθε ἡμέρα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Εἶναι ἀνωμαλία. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ εἶναι ἀνωμαλία. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται νόμοι χάριν προσώπων. Καλῶς ἢ κακῶς, αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν ἔχουν διετίαν ὡς ταξίαρχοι. Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ καταλάβω, δὲν ἠμποροῦν νὰ παραμείνουν ὀλίγους μῆνας, ἕως ὅτου συμπληρώσουν τὸν χρόνον; Διότι αὐτὸ ποὺ γίνεται, εἶναι ἀνωμαλία ὑπηρεσιακή. Σᾶς εἶπον ἓν παράδειγμα, ὑπάρχει τοιοῦτον. Τοῦ Κουντουριώτη, ὁ ὁποῖος μόλις ἔγινεν ἀρχηγὸς τοῦ Στόλου καὶ ἔβαλε τὰ γαλόνια του ἐπέβη τοῦ «Ἀβέρωφ» καὶ ἀνεχώρησε πρὸς συνάντησιν τοῦ ἐχθροῦ.

§23Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ τὸ θεωρήσετε ὡς ἀνωμαλίαν, διότι οἱ περὶ ὧν πρόκειται, εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ γίνουν τὸ 53. Ἔχει περάσει, δηλαδή, ἤδη ἕνας χρόνος. Ἔχει περάσει 1½ ἔτος ἔκτοτε. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι οὐσιῶδες, εἶναι τοῦτο, ὅτι αἰφνιδίως τὸ Σῶμα τῆς Ἀεροπορίας, τὸ ὁποῖον εἶναι ἓν Σῶμα μὲ διάρθρωσιν ἐξαιρετικῶς ἀνεπτυγμένην, ἔχασεν ὅλους τοὺς ἄνω τοῦ βαθμοῦ τοῦ ταξιάρχου ἀξιωματικούς, καὶ ἑπομένως, εἶναι ἀνάγκη νὰ δώσωμεν κῦρος εἰς τὸ Σῶμα. Πρέπει νὰ δημιουργηθῇ μία διάρθρωσις ἡγεσίας καὶ ἡ διάρθρωσις αὐτὴ, εἶναι τοσούτῳ ἀναγκαία, καθ’ ὅσον οἱ περὶ ὧν πρόκειται, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Α., ὁ διοικητὴς τῆς τακτικῆς Ἀεροπορίας εἰς τὴν Λάρισαν, ἔχουν ἄμεσον συνεργασίαν μὲ τοὺς ἀντιστοίχους ἀνωτάτους ἀξιωματικοὺς τοῦ Στρατοῦ, καὶ εὑρίσκονται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν λόγῳ τοῦ μικροῦ των βαθμοῦ. Εἶναι καὶ αὐτὸς ὁ δεύτερος λόγος, τὸν ὁποῖον ἐπικαλοῦμαι καὶ διὰ τὸν ὁποῖον παρακαλῶ, ὅπως ἡ Βουλὴ κάμῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§24Σ. ΚΑΝΑΒΑΡΙΩΤΗΣ. Ὁ δεύτερος λόγος δὲν εἶναι σοβαρός. Δὲν εὑρίσκονται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν, ἐὰν ἐκτελοῦν καλῶς τὴν ὑπηρεσίαν των.

§25Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὡς ἔχει διατυπωθῆ τὸ νομοσχέδιον, μετὰ τὴν ἐπεξεργασίαν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Ζορμπᾶ, εἶναι βάσιμος. Καὶ θὰ ἔλεγον καὶ ἐγώ, ἐφ’ ὅσον ἡ ἔννοια εἶναι αὐτή, τὴν ὁποίαν ἐξεθέσατε πρὸ ὀλίγου, νὰ εἴπητε: «Ἡ πλήρωσις τῶν ὑπαρχουσῶν σήμερον κενῶν θέσεων». Διότι, ὅπως τὸ ἔχετε, δὲν ἀποκλείεται καὶ εἰς τὸ μέλλον, νὰ καταλάβουν θέσεις ὀργανικὰς ὑποπτεράρχων, καὶ οἱ ταξίαρχοι, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ μέλλον θὰ ἔχουν τὰ προσόντα τῆς προαγωγῆς, εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποπτεράρχου. Ἐὰν τὸ ἀναγνώσητε, θὰ ἴδετε, ὅτι πράγματι ὑπάρχει ὁ κίνδυνος αὐτός. Καὶ δι’ αὐτό, συνιστῶ, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀναφέρεται εἰς τὰς σήμερον ὑπαρχούσας κενὰς θέσεις, νὰ τὸ προσθέσετε, διὰ νὰ εἶναι σαφές.

§26Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι καὶ αὐτὸ εἶναι αὐτονόητον. Ὅταν λέγωμεν, ἡ πλήρωσις τῶν κενῶν ὀργανικῶν θέσεων, ἐννοοῦμεν τὰς σήμερον κενὰς θέσεις ἢ καὶ μετὰ 3 μῆνας, ἐὰν κενωθῇ κάποια θέσις, μέχρις ὅτου οἱ περὶ ὧν πρόκειται, ἀποκτήσουν τὰ προσόντα. Οἱ περὶ ὧν πρόκειται, ἅπαντες θὰ ἀποκτήσουν τὰ προσόντα τὸν Αὔγουστον.

§27Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Λέγω, ἐὰν ὑπάρχῃ ἕνας ταξίαρχος, ὁ ὁποῖος μετὰ 6 μῆνας, θὰ ἀποκτήσῃ τὰ προσόντα, νὰ προαχθῇ διὰ τὴν προαγωγὴν ὡς συμπληρώσας διετίαν, αὐτὸς ἀποκλείεται νὰ καταλάβῃ τὴν κενὴν θέσιν· ὅπως τὸ ἔχετε διατυπώσει, ὅταν αὔριον, ἕνας ταξίαρχος, ἀποκτήσῃ τὰ προσόντα τῆς προαγωγῆς, θὰ ἀποκλείεται ἀπὸ τὰς κενὰς θέσεις καὶ ἐπιφυλασσόμεθα μόνον δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀποκτήσει τὸ 1953 τὰ προσόντα. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ τὰ ἀποκτήσῃ τὸ 55, δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταλάβῃ θέσιν.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν ἀποκλείεται.

§29Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δι’ αὐτό, λέγω, τοὐλάχιστον περιορίσατε αὐτὴν τὴν ρύθμισιν, εἰς τὰς σήμερον ὑπαρχούσας κενὰς θέσεις.

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Φοβοῦμαι, ὅτι δὲν ἐπροσέξατε, τὸ ἑξῆς σημεῖον: Λέγομεν, ὅσοι εἶχον μέχρι τὸν Αὔγουστον 1953 ὡς σμήναρχοι τὰ προσόντα, διὰ νὰ γίνουν ὑποπτέραρχοι, ὅσοι ἀποκτήσουν τὰ προσόντα, ὡς ταξίαρχοι, δηλαδή, ἔχουν διετίαν, εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, ἅπαντες θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ προαχθοῦν.

§31Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἀποκλείσητε ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὸ 1953 τὰ προσόντα, καὶ θὰ ἀποκτήσουν σήμερον καὶ θὰ ἀποκτήσουν αὔριον. Αὐτοὺς τοὺς ἀποκλείετε.

§32Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Διατί τοὺς ἀποκλείομεν; Αὐτὸ εἶναι αὐτονόητον ἐκεῖνοι ἀποκτῶντες τὰ προσόντα, δύνανται νὰ γίνουν, ἀλλὰ ἁπλούστατα διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ...

§33Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἂς γραφῇ αὐτὸ ὡς δήλωσίς σας ἑρμηνευτική.

§34Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἴσως ἔχετε δίκαιον, ἀπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἡ διατύπωσις ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν σύγχυσιν, ἀλλὰ ἐπωφελοῦμαι τῆς παρατηρήσεως διὰ νὰ δηλώσω, ὅτι εἶναι αὐτονόητον, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποκτήσουν τὰ προσόντα βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας, δηλαδὴ βάσει τοῦ νόμου, περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν, βεβαίως θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα προαγωγῆς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου καὶ τῆς καταλήψεως τῶν θέσεων αὐτῶν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, μετὰ τὰς ἑρμηνευτικὰς δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά, τὸ θέμα τακτοποιεῖται πλέον.

§36Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν ἀκόμη, κ. ὑπουργέ. Βλέπω, ὅτι κατὰ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ὑμεῖς τὸ εἴχατε διατυπώσει ἐν παραγράφῳ 3, ἀπαιτεῖται ἡ ὑποβολὴ προτάσεων. Ἀντιθέτως εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὡς διεμορφώθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, θεσπίζεται τὸ ἀντίθετον ἀκριβῶς.

§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ σᾶς ἐξηγήσω τὸν λόγον: δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ὑποβολὴ προτάσεων εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, διότι ποῖος θὰ κάμῃ τὰς προτάσεις, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου δι’ ἑαυτόν; Δὲν ὑπάρχει ἀνώτερος διὰ νὰ κάμῃ προτάσεις. Ἐὰν κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἀποφασισθῇ ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου ἡ προαγωγὴ καὶ ἑνός, δύο, τριῶν, ποῖος θὰ κάμῃ διὰ τοὺς δύο–τρεῖς ἄλλους τὰς προτάσεις; Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου; Καὶ πάλιν δὲν εἶναι δυνατόν, διότι ταξίαρχος ὤν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ προτάσεις δι’ ἄλλους ταξιάρχους εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποπτεράρχου. Κατ’ ἀνάγκην, ὡς πρὸς αὐτοὺς θὰ βασισθῶμεν εἰς τὰς παλαιὰς προτάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους, καὶ βάσει τῶν ὁποίων προήχθησαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, καὶ θὰ βασισθῶμεν ἐπὶ ὅλων τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὸν φάκελλον. Εἶναι μία ἔκτακτος περίστασις, ἡ ὁποία καθιστᾷ ἀνεφάρμοστον τὴν ἀρχὴν τῆς ὑποβολῆς προτάσεων.

§38Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διερωτῶμαι μόνον, πῶς ὁ συντάκτης τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου, δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψει του αὐτὰς τὰς τεχνικὰς δυσχερείας, τὰς ὁποίας ἐκθέτετε ἡμῖν, καὶ αἱ ὁποῖαι βεβαίως εἶναι σοβαραί.

§39Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἀνῆκεν εἰς τὴν Ἀεροπορίαν, ἀλλὰ εἰς τὸν Στρατόν, καὶ ὅταν τοῦ ἀνέθεσα νὰ τὸ διατυπώσῃ, δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψει του αὐτὰς τὰς λεπτομερείας καὶ διώρθωσα, προέβην ἐγὼ εἰς τὴν διόρθωσιν, δὲν προέβη ἡ Ἐπιτροπή, εἰς τὴν διόρθωσιν αὐτήν· παρεκάλεσα ἐγὼ χθὲς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅπως τροποποιήσῃ τὸ σημεῖον, διότι εἶναι ἀνεφάρμοστον, διότι δὲν ὑπάρχει δυνατότης τῆς διατυπώσεως καὶ ὑποβολῆς προτάσεων.

§40Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ἰδικόν σας, τὸ ὑποβεβλημένον, ἀναφέρεται εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον, ὅτι θὰ γίνῃ ἐφ’ ἅπαξ, ἐνῷ εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅπως τὸ ἔχει ἡ Ἐπιτροπή, δὲν ἀναφέρεται. Νὰ μὴ σᾶς εἴπουν τοῦ χρόνου, ὅτι ἐκάνατε προαγωγὰς ἄνευ προτάσεων. Τί σᾶς βλάπτει νὰ τὸ βάλετε ἐφ’ ἅπαξ;

§41Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὑπὸ τὴν ἑξῆς ἔννοιαν βλάπτει, ὅτι δεσμεύει τὸ Συμβούλιον. Τὸ Συμβούλιον δύναται, ἐξετάζον ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς τὰ προσόντα ἑκάστου κατὰ τὸ διάστημα αὐτοῦ τοῦ 6μήνου, μέχρι τοῦ Αὐγούστου —διότι μετὰ τὸν Αὔγουστον ἀποκτοῦν τὰ τυπικὰ προσόντα— ἐξετάζον τὰ οὐσιαστικὰ προσόντα, δύναται νὰ εἴπῃ, ὅτι κατὰ Φεβρουάριον προάγω 2.

§42Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ λέγετε «τμηματικῶς»! Τὸ ἔχετε καὶ αὐτό.

§43Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δι’ αὐτὸ τὸ διώρθωσα.

§44Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐφ’ ἅπαξ ἢ τμηματικῶς.

§45Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Συμφωνότατος εἶμαι. Ἐὰν θέλετε, τὸ διορθώνομεν. «Ἐφ’ ἅπαξ ἢ τμηματικῶς» νὰ εἴπωμεν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον.

§47Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐπειδὴ συμμερίζομαι ἀπολύτως τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ συνάδελφος κ. Χαβίνης, περὶ τοῦ ὅτι, ἡ εἰσαγωγὴ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου ἀποτελεῖ μίαν ἀνωμαλίαν, καὶ ἐπειδὴ νομίζω, ὅτι ἀκριβῶς τοιαῦτα νομοσχέδια ἔγιναν ἀφορμὴ νὰ δημιουργηθοῦν ἀνωμαλίαι καὶ εἰς τὸ παρελθόν, τὰς ὁποίας καὶ σεῖς ὁ ἴδιος ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀντιμετωπίσατε, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς: Ποῖον εἶναι τὸ μειονέκτημα, καὶ εἶναι τόσον μέγα αὐτὸ τὸ μειονέκτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίσητε, ἐὰν ἀφήσετε νὰ ἰσχύσουν οἱ κείμενοι νόμοι, ὥστε νὰ μὴ ἀναγκάζεσθε ὁ ἴδιος νὰ προσφύγητε εἰς μίαν ἀνωμαλίαν. Τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἤκουσα, ὅτι θὰ τοὺς ἔφερεν εἰς κάποιαν κατάστασιν περίεργον ἔναντι τῶν ἄλλων, μοῦ φαίνεται, ὅτι δὲν εἶναι τόσον σοβαρὸν ἐπιχείρημα ὥστε, νὰ προβῶμεν μὲ τὴν συγκατάθεσιν τῆς Βουλῆς εἰς τὴν ψήφισιν ἑνὸς νόμου, ὁ ὁποῖος θὰ δημιουργήσῃ πράγματι ἀνωμαλίαν.

§48Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Πράγματι καὶ τοῦ κ. Χαβίνη καὶ ἡ ἰδική σας παρατήρησις, εἶναι ἀξιόλογος. Παρὰ ταῦτα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κλονίσουν τὴν πεποίθησίν μου, ὅτι εἶναι ἀνάγκη τὸ νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ. Διότι ἕνα ὁλόκληρον Σῶμα, ὅπως ἡ Ἀεροπορία, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διοικῆται ἀπὸ ταξιάρχους. Ἡ Ἀνωτάτη ἡγεσία, αὐτὴν τὴν στιγμὴν τῆς Ἀεροπορίας, ἀπαρτίζεται μόνον ἀπὸ ταξιάρχους. Προχθές, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὑπέγραψα δύο νέα διατάγματα, διὰ τῶν ὁποίων προάγονται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πίνακος, δύο σμήναρχοι, εἰς ταξιάρχους, ὁ κ. Βλαντούσης καὶ ὁ κ. Νασόπουλος, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐκλογὴν εἶχον προταθῆ καὶ οἱ ὁποῖοι εἰς τὸν πίνακα ἦσαν προακτέοι κατ’ ἐκλογήν. Προστίθενται καὶ αὐτοὶ οἱ δύο Ἀνώτατοι, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου καὶ ὁ διοικητὴς τῆς τακτικῆς Ἀεροπορίας ἐν Λαρίσῃ, καὶ ἐμφανίζονται ὅλοι φέροντες τὸν αὐτὸν βαθμόν. Ξεύρετε πολὺ καλά, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἰδικώτερον δὲ ἡμεῖς κ. Καψάλη, ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ οἱ Ἄγγλοι, φέρ’ εἰπεῖν, εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις καὶ τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας καὶ τοῦ Ναυτικοῦ, φθάνουν μέχρι τοῦ σημείου νὰ δίδουν ἔστω καὶ βαθμὸν θέσεως, ὅπως τὸν ὀνομάζουν, προσωρινὸν βαθμόν, διότι δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ἔχουν ὡς Ἀρχηγὸν Ἐπιτελείου ἑνὸς ὅπλου ταξίαρχον καὶ νὰ ἐπιλέξουν κάποιον, ὁ ὁποῖος εἶναι ταξίαρχος —μὴ λησμονῆτε ὁ Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εἶχε τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, ὅταν τὸν ἐπέλεξεν ὁ Πρόεδρος Ροῦζβελτ καὶ τὸν ὥρισεν Ἀρχιστράτηγον— ὅταν ἐπιλέξουν ἕνα ταξίαρχον τοῦ δίδουν ἀμέσως ἕνα καὶ δύο καὶ τρεῖς βαθμούς. Ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ εἰσαγάγωμεν αὐτὸ τὸ σύστημα, διότι αὐτὸ τὸ σύστημα δὲν ταιριάζει εἰς τὴν νοοτροπίαν τὴν Ἑλληνικὴν καὶ θὰ προεκάλει πολλὰς ἀνωμαλίας. Οὐδεὶς θὰ ἐδέχετο νὰ ὑπηρετήσῃ, ἀφοῦ ὑπηρέτησεν ὡς ὑποστράτηγος, νὰ ὑπηρετήσῃ μετὰ ταῦτα ὡς συνταγματάρχης. Ἐπίσης δέ, θὰ ὑπῆρχον κίνδυνοι εὐνοίας, ἐὰν ἐξηρτᾶτο βαθμοῦ, νοεῖται καὶ σήμερον, ἀλλὰ μόνον εἰς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, ὄχι εἰς μονίμους. Αὐτό, τὸ ὁποῖον προτείνω, λοιπόν, εἶναι μέσα εἰς τὸ πνεῦμα τὸ κρατοῦν εἰς ὅλον τὸν κόσμον, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι δὲν φθάνω εἰς τὴν ἀκρότητα εἰς τὴν ὁποίαν φθάνουν οἱ Ἄγγλοι καὶ οἱ Ἀμερικανοί, εἰσηγούμενοι, ὅπως χορηγηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἢ εἰς τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἀέρος, τὸ δικαίωμα, ὡρισμένους ἀνθρώπους νὰ τοὺς προικίζῃ μὲ ἕνα βαθμὸν ἀνώτερον, ὁπότε τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου τῆς Ἀεροπορίας, θὰ πρέπει μάλιστα νὰ τὸν κάμωμεν καὶ ἀντιπτέραρχον. Δὲν φθάνω μέχρι τῆς ἀκρότητος αὐτῆς, σεβόμενος τὴν Ἑλληνικὴν παράδοσιν. Ἀρκοῦμαι εἰς αὐτὸ τὸ μετριόφρον καὶ σεμνὸν νομοσχέδιον. Εἶναι δὲ ἀπολύτως σεμνὸν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, διότι οἱ περὶ ὧν πρόκειται, ἤδη πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους, εἶχον τὸ δικαίωμα ὑπὸ τοῦ νόμου νὰ γίνουν ὑποπτέραρχοι. Τοὺς τὸ ἐκόψαμεν τὸ δικαίωμα αὐτό, διότι ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν ἡ ἀπονομὴ ἑνὸς βαθμοῦ ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, εἰς μονίμους ἀξιωματικούς. Ἀπονομὴ παρενεβάλαμεν τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου. Καὶ πάλιν εἶχον δικαίωμα νὰ γίνουν ὑποπτέραρχοι, ἐὰν δὲν κατεῖχον ἄλλοι τὰς ὀργανικὰς θέσεις τῶν ὑποπτεράρχων, καὶ ἐφ’ ὅσον τὰς κατέχουν, ἄλλοι, αὐτοὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν. Παρατείνομεν ἑπομένως δυνατότητα, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν ἤδη τὸ 1953 ὑπὲρ αὐτῶν. Αὐτὴν τὴν ὑπὲρ αὐτῶν δυνατότητα, τὴν παρατείνομεν καὶ εἰς τὸ 1955, καὶ δὴ διὰ νὰ προαχθοῦν ἓξ μῆνας πρὸ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀποκτήσουν τὰ προσόντα. Διότι ἅπαντες, οἱ περὶ ὧν πρόκειται, τὸν Αὔγουστον ἀποκτοῦν καὶ τὰ τυπικὰ προσόντα, δηλαδὴ συμπληρώνουν διετίαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου. Θὰ παρεκάλουν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμένω, διὰ τὴν καλυτέραν ὀργάνωσιν τοῦ ὅπλου τῆς Ἀεροπορίας, καὶ διὰ τὴν πλήρη ἠθικὴν ἰσοτιμίαν του πρὸς τοὺς ἄλλους κλάδους τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Ἐπίσης, διὰ τὴν καλυτέραν δυνατὴν συνεργασίαν τοῦ ὅπλου μὲ τὰς ἀντιστοίχους συμμαχικὰς στρατιωτικὰς ἀρχάς, εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἔχουν τοὺς βαθμούς, τοὐλάχιστον τοῦ ὑποπτεράρχου. Αὐτό, τὸ τελευταῖον, παρακαλῶ ἐπίσης, νὰ τὸ προσέξητε. Ἔχει μεγίστην σημασίαν, διότι ἡ Ἑλληνικὴ Ἀεροπορία, ὅπως καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς καὶ τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν, κινοῦνται καὶ δροῦν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐκπαιδεύσεως, σχεδίων ἐπιχειρήσεων, ἀσκήσεων κλπ., μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Ὑπάρχει μία στενὴ καὶ διαρκὴς συνεργασία μὲ τὰς στρατιωτικὰς ἀρχὰς τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., καὶ μὲ τὰς ἀντιστοίχους ἀρχάς, τῶν ἄλλων συμμάχων Κρατῶν. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθόν, ὥστε καὶ κατὰ τὸ ἑξάμηνον αὐτό, ἡ Ἑλληνικὴ Ἀεροπορία νὰ ἐκπροσωπῆται ἀπὸ ταξιάρχους, ὅταν ἡ Τουρκία θὰ ἐκπροσωπῆται ἀπὸ στρατηγοὺς φέροντας βαθμὸν πλήρους στρατηγοῦ. Διότι ἐκεῖνοι ἔχουν ἀρχηγοὺς ἐπιτελείου στρατηγοὺς μὲ τέσσαρα, κατὰ τὸ Ἀμερικανικὸν σύστημα, μὲ τρία, ἂς εἴπωμεν, κατὰ τὸ ἰδικόν μας. Ὄχι ἀντιστρατήγους ἁπλῶς, ἀλλὰ στρατηγοὺς φέροντας ἕνα βαθμὸν ἀνώτερον τοῦ ταξιάρχου. Δὲν νομίζω, κύριοι, ὅτι πρέπει νὰ εὑρίσκεται ἡ Ἀεροπορία εἰς αὐτὴν τὴν μειονεκτικότητα. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν μόνον, διότι τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο ὀλίγον βιαστικά, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διορθώσω τὸ ἐδάφιον δεύτερον, ἢ μᾶλλον εἰς τὸ ἐδάφιον 3 λέγομεν: «Αἱ περὶ ἀπαρτίας διατάξεις τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. Δ. 2923)54 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων» ἐφαρμόζονται καὶ ἐν προκειμένῳ. Ἔχω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν, μετὰ ταῦτα, τὴν ὁποίαν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν τροποποιήσω ὡς ἑξῆς: «Εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. Δ. 2923)54, δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἡ συγκρότησις ἀπαρτίας τοῦ Α.Σ.Α., ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τῆς παραγράφου 7, περίπτωσις αʹ, τοῦ ἄρθρου 18, τοῦ νόμου 2387)53». Καὶ ἐξηγοῦμαι, κύριοι συνάδελφοι: Διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Ἀεροπορίαν, παρουσιάζεται τὸ ἑξῆς φαινόμενον: Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ οὐδεὶς ἀνώτερος ἀξιωματικὸς τῆς Ἀεροπορίας ἀπὸ ἀξιωματικοὺς τῆς Ἀεροπορίας. Διότι, ἁπλούστατα, καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου πρέπει νὰ κριθῇ ἐὰν θὰ γίνῃ ὑποπτέραρχος. Ἐπίσης ὑπάρχουν καὶ ἀρχαιότεροι αὐτοῦ τούτου τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ κριθοῦν. Γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν δύο ταξίαρχοι ἀρχαιότεροι, ὑπηρετοῦντες ἀκόμη, διότι δὲν ἔχουν ἀποστρατευθῆ καὶ δὲν γνωρίζω τί θὰ ἀποφασισθῇ περὶ αὐτῶν, ὁ κ. Πάγκαλος καὶ ὁ κ. Παπαπαναγιώτου. Ἀπὸ ποίους θὰ κριθοῦν αὐτοί; Δὲν ὑπάρχει δυνατότης συγκροτήσεως Συμβουλίου. Ὑπάρχει ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος ἴσχυε, καὶ κατ’ ἐμέ, ἰσχύει ἀκόμη, ἀλλὰ χρειάζεται μίαν ἑρμηνευτικὴν διάταξιν. Ὑπάρχει ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος ἴσχυε πρὸ τοῦ νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν» καὶ ὁ ὁποῖος λέγει, ὁσάκις δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ συγκρότησις τοῦ Α.Σ.Α., διότι κρίνεται πρόσωπον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀρχαιότερον σχεδὸν ὅλων τῶν ἐν τῇ Ἀεροπορίᾳ ὑπηρετούντων, τότε συγκροτεῖται τὸ Συμβούλιον, κατὰ τὸν ἀκόλουθον τρόπον: Ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀπὸ τὸν ὑφυπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α., ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Γ.Ε.Σ., ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Γ.Ε.Α. καὶ ἐνδεχομένως, καὶ ἀπὸ ἄλλους ἀνωτάτους ἀξιωματικούς, ὁριζομένους ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Τὸ «ἐνδεχομένως» τὸ ὁποῖον λέγω, ἔχει τὴν ἑξῆς σημασίαν: Ἐὰν αἱ κατεχόμεναι ὀργανικαὶ θέσεις εἶναι τόσαι, ὥστε ἡ ἀπαρτία νὰ εἶναι 6 καὶ ὄχι 5, θὰ πρέπει ὁ ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ὁρίσῃ καὶ ἕνα ἀντιστράτηγον, ἢ ἀντιναύαρχον ἄλλον. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸς ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει καὶ ὁ ὁποῖος, κατ’ ἐμέ, ἰσχύει, ἐφηρμόσθη εἰς τὸ παρελθὸν καὶ θὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ἐπειδὴ ὅμως, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις νομική, περὶ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου αὐτοῦ, διότι ὁ νεώτερος νόμος, «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν» λέγει, ὅτι πᾶσα διάταξις, εἰδικὴ ἢ γενική, ἀντικειμένη πρὸς τὸν παρόντα νόμον, καταργεῖται, ἐπειδή, λέγω, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις, διὰ τοῦτο παρακαλῶ, ὅπως δεχθῆτε νὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις αὕτη. Κατ’ ἐμέ, ἀμφισβήτησις —καὶ παρακαλῶ αὐτὸ νὰ τονισθῇ ἰδιαιτέρως εἰς τὰ πρακτικά— δὲν εἶναι νοητή. Ἀλλά, παρὰ ταῦτα, εἰσηγοῦμαι τὴν διευκρίνισιν. Δὲν εἶναι νοητὴ ἡ ἀμφισβήτησις, διότι ὁ νόμος «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν» ἔχει κενὸν ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ διάταξις προγενεστέρα ὡς καταργουμένη, ὅταν ἀντίκειται πρὸς τὸ κενόν. Πρέπει νὰ ἀντίκειται πρὸς ρητὴν διάταξιν τοῦ νεωτέρου νόμου, ὁρίζουσαν τὸ αὐτὸ ἀντικείμενον ἄλλης. Ἐφ’ ὅσον, τὸ αὐτὸ ἀντικείμενον καὶ τὴν αὐτὴν ἐξαιρετικὴν περίπτωσιν δὲν τὴν ὥρισεν ὁ νεώτερος νόμος, κατὰ διάφορον τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὁ προηγούμενος ὡς καταργούμενος. Παρὰ ταῦτα, ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν προσφυγαὶ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ γίνῃ φερ’ εἰπεῖν ἀποστρατεία ἑνὸς ἀξιωματικοῦ, φέροντος τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, καὶ τοῦτο θὰ ταλαιπωρήσῃ καὶ τὸ Συμβούλιον καὶ τὴν Διοίκησιν, εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ διευκρινισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ γενικευομένης τῆς διατυπώσεως ὡς τὴν ἀνέγνωσα αὐτὴν τὴν στιγμήν. Δηλαδή, ἀντὶ νὰ λέγωμεν «εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀνωτέρω διατάξεων δὲν καθίσταται ἐφικτὴ κλπ.», νὰ λέγωμεν «εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καθ’ ἣν μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς παραγράφου 4 δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἡ συγκρότησις ἀπαρτίας, νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νόμου, περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ὡμίλησα καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι προγενέστερος τοῦ Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν». Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν, ἐὰν τελικῶς συμφωνῆτε μὲ τὸ νομοσχέδιον, νὰ ἐπιτρέψητε, ὅπως θεωρηθοῦν, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό, ἐπικυρωθέντα τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ εἶναι δυνατόν, τὸ νομοσχέδιον νὰ προχωρήσῃ ἀμέσως, εἰς τὴν ἐφαρμογήν του.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ περὶ οὗ πρόκειται σχέδιον νόμου εἰς μόνην συζήτησιν, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν προαγωγὰς Ἀνωτάτων Ἀξιωματικῶν Β. Ἀεροπορίας». (Ἀκολούθως, ἡ Βουλή, ἐρωτωμένη παρὰ τοῦ κ. Προέδρου, ἐξουσιοδοτεῖ τὸ Προεδρεῖον, ὅπως ἐπικυρώσῃ ὑπ’ εὐθύνην του τὰ μέχρι τοῦ σημείου τούτου πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν προβλέπεται ἡ χορήγησις εἰς τοὺς τεχνικοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀποζημιώσεως, διὰ ὑπερωριακὴν ἐργασίαν, ὡς τοῦτο γίνεται διὰ τοὺς τεχνικοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, Ἐμπορίου κλπ.

§53Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις καθιέρωσε τὴν ἀρχὴν νὰ βελτιώνῃ τὰς ἀποδοχὰς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων σποραδικῶς, πότε εἰς τοὺς δικαστικοὺς ὡς κάποιο ἐπίδομα, πότε εἰς τοὺς τεχνικούς, πότε εἰς ἄλλους ὑπαλλήλους. Ἀλλὰ ἡ μέθοδος αὐτὴ ἔχει προκαλέσει τὰ παράπονα καὶ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ὑπαλλήλων, διότι δὲν τηρεῖται τὸ ἴδιον μέτρον. Φέρ’ εἰπεῖν, διὰ τοὺς τεχνικοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ὑπουργείων Βιομηχανίας καὶ Δημοσίων Ἔργων προεβλέφθη κάποιο ἐπίδομα καὶ κατὰ ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν ἱκανοποιήθησαν αἱ ἀνάγκαι των. Ἀφέθησαν, ὅμως ἔξω οἱ τεχνικοὶ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ ἴδια προσόντα, προέρχονται ἀπὸ τὴν αὐτὴν σχολήν, προσφέρουν πολλὰς ὑπηρεσίας καὶ μάλιστα εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ εὐλόγως προκαλεῖται τὸ παράπονον εἰς αὐτούς: «Διατὶ τὸ Κράτος μᾶς ἐγκατέλειψε καὶ ἐχρησιμοποίησεν ἄλλην κρίσιν δι’ ἡμᾶς καὶ ἄλλην διὰ τοὺς ἄλλους δημοσίους ὑπαλλήλους;». Προβάλλει, λοιπόν, ἐπιτακτικὸν τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως νὰ προβῇ εἰς τὴν λῆψιν τῆς τελικῆς ἀποφάσεως, διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ μισθολογικοῦ προβλήματος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐὰν δὲν ἠμπορῇ νὰ προχωρήσῃ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα πρέπει, ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν προκληθεῖσαν διὰ τῶν ἤδη ληφθέντων μέτρων ἀνισότητα νὰ τὴν ἄρῃ. Δι’ αὐτὸ συνιστῶ ἐκθύμως τὸ αἴτημα τῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως τὸ ἱκανοποιήσῃ. Διότι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶναι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν ὕπαιθρον, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται συνεχῶς εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ πρέπει νὰ τύχουν μιᾶς καλῆς μεταχειρίσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως.

§54Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἑπομένη εἶναι συναφής.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον οἱ βουλευταί. Κύριε Κοθρῆ, δὲν εἶσθε ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Παρακαλῶ νὰ καθήσητε.

§56Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε. Ἡ ἑπομένη εἶναι συναφής.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα ἂν θέλετε, νὰ ὁμιλήσετε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον διότι ὑποχρεοῦμαι ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ πρὸς τοῦτο ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱοσδήποτε ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν νὰ ὁμιλῇ ἔστω καὶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ χωρὶς προηγουμένως νὰ τοῦ δίδεται ὑπὸ τοῦ Προέδρου ὁ λόγος. Ὁ κ. Α. Πασσάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεώς του διατὶ δὲν ἐπεξετάθη εἰσέτι καὶ εἰς τοὺς ἐκ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων γεωπόνους, δασολόγους καὶ κτηνιάτρους ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Ν. Δ. 3001)1954.

§58Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι προκειμένου διὰ τὴν ὑπερωριακὴν ἀμοιβὴν τῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων τηροῦνται δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἀποτελεῖ τὸ 62–65% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας, καὶ ὅτι ἡ γεωργία ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς οἰκονομίας μας. Εἶναι ἐπίσης γνωστόν, ὅτι μόνον ἡ γῆ, ἐν τῇ εὐρείᾳ αὐτῆς ἐννοίᾳ καὶ ἰδίως τὸ ἔδαφος γεννᾷ ἀγαθά. Πᾶσα ἄλλη οἰκονομικὴ ἐκδήλωσις ἢ μετατρέπει τὰ ἀγαθὰ ταῦτα ἢ τὰ μεταφέρει. Εἶναι ἑπομένως καθῆκόν μας νὰ ἐνισχύσωμεν τὸν ἀγρότην, ἄνευ τοῦ μόχθου τοῦ ὁποίου δὲν δυνάμεθα κἂν νὰ ζήσωμεν. Καὶ ἵνα τὸν ἐνισχύσωμεν πρέπει νὰ ἐπεκτείνωμεν καὶ τὴν ὑπερωριακὴν ἀμοιβὴν εἰς τοὺς γεωπόνους, δασονόμους καὶ κτηνιάτρους, ὄχι μόνον δι’ ἕνα δίκαιον αἴτημά τους, καὶ διὰ ν’ αὐξήσωμεν τὸν πρὸς τὸ καθῆκον ζῆλον των, ἀλλὰ κυρίως χάριν τῶν γεωργῶν. Σήμερα οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι ἔχουν μεταβληθῆ κυρίως εἰς ὑπαλλήλους γραφείων. Ἵνα οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι κινηθοῦν ἐκτὸς γραφείου, πρέπει νὰ λάβουν φύλλα πορείας, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ θεωρήσουν διὰ τὴν ἄφιξιν οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων. Ὁ γεωπόνος δὲν εἶναι δίπλα εἰς τὸν καλλιεργητήν, ὁ δασονόμος δὲν δύναται νὰ παρακολουθήσῃ τὸν πυρπολητὴν τῶν δασῶν, ὁ κτηνίατρος ἀδυνατεῖ νὰ ἐπισκεφθῇ τὸ ἀσθενὲς ζῶον τοῦ ἀγρότου, ἢ ὅταν τὸ ἐπισκεφθῇ γίνεται εἰς βάρος τοῦ πτωχοῦ του βαλαντίου. Πρέπει ἑπομένως νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ αἴτημα τοῦτο, κυρίως χάριν τοῦ μεγάλου ἀγροτικοῦ ζητήματος τοῦ τόπου, ἄνευ τῆς λύσεως τοῦ ὁποίου οὐδὲν ἄλλο ζήτημα δύναται σχεδὸν ἐπιτυχῶς νὰ λυθῇ. Λύοντες τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα θὰ δημιουργήσωμεν ἕνα δεύτερον χρυσοῦν αἰῶνα διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§60Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐφέραμεν ἐνώπιόν σας διὰ τῆς ἁπλῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως εἶναι, πράγματι σοβαρώτατον. Δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ἅπτεται τοῦ γενικωτέρου μισθολογικοῦ θέματος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς ὅλους μας ἡ χαμηλότης τοῦ εἰσοδήματος τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου καὶ πόσον δίκαιαι αἱ καθημεριναὶ διαμαρτυρίαι καὶ φυσικὴ ἡ ἀπόγνωσις αὐτῶν. Ὀρθότατα ἡ Κυβέρνησις εἰς ὡρισμένας τάξεις ὑπαλλήλων δι’ εἰδικῶν νόμων ἐπενόησε διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσίν των ὥστε νὰ τονώσῃ τὸ ἐνδιαφέρον των διὰ τὴν καλυτέραν ἀπόδοσιν, τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος, εἴτε ὑπὸ τύπον ἐξόδων κινήσεως, εἴτε ὑπὸ τύπον ὑπερωριῶν. Ὅπως θὰ ἐνθυμεῖσθε, καὶ ἡμεῖς τῇ προτάσει τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν συνεζητήσαμεν καὶ ἐψηφίσαμεν τὸν νόμον 3001, βάσει τοῦ ὁποίου, εἰς ὡρισμένους κλάδους ὑπαλλήλων τεχνικῶν κυρίως τῶν Ὑπουργείων Δημοσίων Ἔργων, Συγκοινωνιῶν καὶ Βιομηχανίας ἐκτὸς τῶν ἐξόδων κινήσεως χορηγεῖται καὶ πρόσθετον ἐπίδομα δι’ ὑπερωρίας, κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἐπειγούσης σημασίας. Ἡ ὀρθότης βεβαίως τοῦ ψηφισθέντος αὐτοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἀπόλυτος. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἡ πολιτεία δὲν πρέπει νὰ μεριμνᾷ μόνον δι’ ὡρισμένους κλάδους ὑπαλλήλων, πρέπει νὰ μεριμνᾷ διὰ τὸ σύνολον αὐτῶν. Ἐν προκειμένῳ ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ τοὺς γεωπόνους, δασολόγους καὶ κτηνιάτρους, διότι ἐὰν ὁμίλουν δι’ ὅλους τοὺς δημ. ὑπαλλήλους, θὰ ἐθίγετο τὸ ὅλον θέμα τοῦ μισθολογίου τῶν ὑπαλλήλων. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως, ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ ὡς ἄνω εἰδικοῦ νόμου ἐδόθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ εὐχέρεια νὰ ἐνισχύσῃ τὸν κλάδον τῶν ἀνωτέρω τεχνικῶν ὑπαλλήλων, ὅπως πράξῃ τὸ ἴδιον διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις δὲν κατώρθωσε νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ μισθολογικὸν θέμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἂς ἀναλάβῃ τοὐλάχιστον μίαν μέριμναν διὰ τὴν τάξιν αὐτὴν τῶν τεχνικῶν δηλαδή, τῶν δασολόγων, γεωπόνων καὶ κτηνιάτρων, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῆς ἐργασίας των δικαιοῦνται τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως.

§61Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Καὶ ἡ 12η ἐρώτησις εἶναι σχετική. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ).

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα θὰ συζητηθῇ. Ὁ κ. Σ. Μπίρης ἔχει τὸν λόγον.

§63Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, ἀποδεικνύεται, ὅτι εἶναι ἀνοικτὸν τὸ θέμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Μέχρις ὅτου ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίσει τὸ γενικώτερον αὐτὸ θέμα, παρακαλῶ ὅπως τύχουν ἴσης μεταχειρίσεως, οἱ γεωπόνοι, κτηνίατροι καὶ δασονόμοι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τοὺς συμπαραστάτας τοῦ γεωργικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἄμεσον ἀνάγκην τῆς βοηθείας των.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12 ὁ κ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§65Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ τῶν γεωπόνων ἢ μᾶλλον τῶν τεχνικῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἔχω νὰ προσθέσω, ὅτι ἐφ’ ὅσον πολιτικὴ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, εἶναι ἡ ἀνάπτυξις τῆς γεωργίας, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ πολιτικὴ αὐτὴ νὰ ἐπιτύχῃ ἄνευ τῆς συμμετοχῆς τῶν γεωπόνων, καὶ ἐν γένει τῶν τεχνικῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Νομίζω, ὅτι τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον, διότι ἐνῷ ἡ πολιτεία ἐπεξέτεινε τὴν ἰδιότητα τοῦ τεχνικοῦ καὶ ἐπὶ τῶν τεχνικῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, δὲν πρέπει ἐν προκειμένῳ νὰ τύχῃ ἐφαρμογῆς ὁ διαχωρισμὸς αὐτὸς μεταξὺ τῶν τεχνικῶν τῶν διαφόρων κλάδων. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐπαναφορὰ τῆς προηγουμένης διατάξεως, εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ προηγμένη γεωργία, χωρὶς τὴν συμμετοχὴν τῶν ἐπιστημόνων τεχνικῶν.

§66Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Εἶχα ἐγγραφῆ καὶ ἐγὼ διὰ τὴν ἀναφορὰν αὐτήν, ἀλλὰ δὲν ἤκουσα τὸ ὄνομά μου. Πάντως συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντως καίτοι δὲν εἶμαι ἐγὼ ὁ ὑπεύθυνος διὰ τὴν παράλειψιν, ζητῶ συγγνώμην ἐκ μέρους τοῦ ὑπευθύνου. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§68Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐνῷ ἐγὼ κατέθεσα τὴν ἀναφορὰν διὰ τοὺς γεωπόνους τῆς περιφερείας μου, βλέπω νὰ δίδεται ὁ λόγος, εἰς ἄλλους συναδέλφους, πρὸ ἐμοῦ. Νομίζω, δὲν συντρέχει λόγος περαιτέρω ἀναπτύξεως τοῦ θέματος. Εἶναι προφανές, ὅτι πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τῶν γεωπόνων, τὸ ὁποῖον συνίσταται εἰς τὸ νὰ μὴ γίνεται ἄνισος εἰς βάρος των μεταχείρισις, διότι περὶ τοῦ ὅτι καὶ αὐτοὶ ἔχουν τὴν ἰδιότητα τοῦ τεχνικοῦ, δὲν δύναται οὐδεὶς καλῆς πίστεως νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ. Πιστεύω, ὅτι τὸ αἴτημα τοῦτο θὰ υἱοθετηθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διότι βέβαιον εἶναι, ὅτι προκάτοχοι τῶν σημερινῶν οἰκονομικῶν ὑπουργῶν εἶχον ἤδη υἱοθετήσει τὸ αἴτημα καὶ πρόκειται νῦν νὰ περιβληθῇ τὸ τυπικὸν ἔμβλημα, ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι καὶ οἱ σημερινοὶ διοικηταὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ προχωρήσουν εἰς τὴν τυπικὴν υἱοθέτησιν τοῦ τόσον δικαίου αἰτήματος.

§69Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν δικαίαν αὐτὴν ἀναφοράν.

§70Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἐὰν εἶχε δοθῆ λύσις εἰς τὸ θέμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, δὲν θὰ ἀνέκυπτε ζήτημα ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως τῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπειδὴ οὕτω ἔχουν τὰ πράγματα, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§71Η. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ὡς τεχνικῶν εἶχε γίνει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ ἐπῆλθεν ὁ διαχωρισμὸς διὰ τοῦ Ν. 3001. Ὁ διαχωρισμὸς βέβαια αὐτὸς δὲν εἶναι ἐπωφελὴς διὰ τὴν γεωργίαν μας.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§73Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἐρωτήσεως, ἡ ὁποία ἐσκόπει τὴν ἐπέκτασιν τοῦ παρεχομένου εἰς τοὺς τεχνικοὺς ὑπερωριακοῦ ἐπιδόματος καὶ τὴν χορήγησιν, ἐπίσης, ἐξόδων κινήσεως ἐθίγησαν θέματα γενικώτερα ἀφορῶντα τὴν ἀμοιβὴν τῆς ἐργασίας καὶ εἰδικώτερον τὸ μισθολόγιον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Εἰς τὸ γενικώτερον θέμα δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω. Γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι τὸ θέμα τοῦ μισθολογίου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἀπασχολεῖ τὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ ἔχωμεν τὴν ἀναγγελίαν τῶν ἀποφάσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἐν καιρῷ. Εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θίγεται διὰ τῆς ἀναπτυχθείσης ἐρωτήσεως. Ποῖον εἶναι τὸ θέμα; Γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι διὰ τοῦ νόμου 3001)54 παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως δι’ ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ καὶ τοῦ κατὰ περίπτωσιν ἁρμοδίου ὑπουργοῦ, παρέχει ἐπίδομα ὑπερωριακῆς ἐργασίας καὶ χορηγεῖ ἐπίσης καὶ ἔξοδα κινήσεως εἰς ὡρισμένους τεχνικοὺς ὑπαλλήλλους. Διατὶ ἐδημιουργήθη αὐτὸς ὁ νόμος; Ποία ἀνάγκη προεκάλεσε τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου αὐτοῦ; Γνωρίζομεν, ὅτι αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις καὶ ὡς ἐκ τούτου καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, εὑρίσκονται εἰς δυσχέρειαν ἐπανδρώσεως τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν. Οἱ διπλωματοῦχοι τοῦ Ε.Μ.Π., λόγω τῶν ἐξειδικευμένων προσόντων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχουν ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς ἄλλους διπλωματούχους ἀνωτάτων σχολῶν, λόγω τῆς πολυετοῦς φοιτήσεώς των εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, λόγω ἀκόμη τοῦ περιορισμένου ἀριθμοῦ αὐτῶν δὲν προσφέρονται νὰ ὑπηρετήσουν εἰς δημοσίας ὑπηρεσίας, διότι τὸ μισθολόγιον, τὸ ὁποῖον δίδεται ὑπὸ τοῦ δημοσίου δὲν τοὺς ἱκανοποιεῖ καὶ διότι ἄλλαι ὑπηρεσίαι ἰδιωτικαί, ἀκόμη καὶ δημοσίου χαρακτῆρος, προσφέρουν πολὺ ἀνώτερον μισθόν. Κατὰ συνέπειαν ἔχομεν μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Τὴν περίπτωσιν τῶν διπλωματούχων τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου, οἱ ὁποῖοι, δι’ οὓς λόγους ἀνέφερον, ἀποχωρίζονται ὅλων τῶν ἄλλων διπλωματούχων ὡς πρὸς τὴν προσφορὰν ἐργασίας. Καὶ ἐμφανίζεται ἀναμφισβητήτως μία στενότης προσφορᾶς ἐργασίας, ἡ ὁποία στενότης ἐμποδίζει τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπανδρώσῃ τὰς τεχνικὰς ὑπηρεσίας. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προεκάλεσε τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. 3001)54. Ζητεῖται σήμερον ἡ ἐπέκτασις τῶν διατάξεων αὐτοῦ τοῦ νόμου καὶ εἰς τοὺς τεχνικοὺς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ συγκεκριμένως εἰς τοὺς γεωπόνους, κτηνιάτρους καὶ δασονόμους. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι εἶναι συμπαθὲς ἀπὸ πάσης ἀπόψεως τὸ αἴτημα καὶ θὰ ἤμην καὶ ἐγὼ εὐτυχὴς ἂν ἠδυνάμην σήμερον νὰ ἀναγγείλω, ὡς ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, τοὺς ἐρωτήσαντας καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ αἴτημα τὸ ἀποδέχομαι. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ αἴτημα τῶν ὡς ἄνω τεχνικῶν νὰ συνδυασθῇ μὲ τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον ἐκ τῶν πραγμάτων δημιουργεῖται διὰ τοὺς διπλωματούχους τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων, εἰς τὴν τάξιν τῶν τεχνικῶν διπλωματούχων τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, δὲν ἐμφανίζεται ἡ αὐτὴ στενότης προσφορᾶς ἐργασίας. Ἐκτὸς τούτου ἡ τυχὸν χορήγησις τοῦ τεχνικοῦ ἐπιδόματος εἰς τοὺς ὑπαλλήλους γεωπόνους κλπ. θὰ προκαλέσῃ ἀσφαλῶς τὴν διαμαρτυρίαν καὶ τῶν ἄλλων, τῶν ὑπολοίπων τάξεων τῶν διοικητικῶν ὑπαλλήλων. Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδοχῶν οἱ τεχνικοὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας προβαδίζουν ἔναντι τῶν ἄλλων διοικητικῶν ὑπαλλήλων, διπλωματούχων τῶν ἀνωτάτων σχολῶν καὶ τοῦ Πανεπιστημίου. Κατὰ συνέπειαν τὸ θέμα ἔχει πολλὰς αἰχμάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ μίαν ἀπάντησιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατηγορηματικήν. Ἐξετάζεται τὸ ζήτημα. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ὡς τὸ ἐνεφάνισαν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βοβολίνης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν πολεμιστῶν Πειραιῶς, ζητούντων ἀναγνώρισιν τῆς ἐν τῷ στρατεύματι ἐφεδρικῆς ὑπηρεσίας τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν ὡς χρόνου πραγματικῆς τοιαύτης.

§75Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Πιστεύω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν τιμὴν ἑκάστοτε νὰ ὑπηρετοῦν τὴν πατρίδα, κατὰ πολεμικὰς περιόδους, πρέπει νὰ τυγχάνουν καὶ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους εἰδικῆς ἀναγνωρίσεως καὶ εἰδικῆς μεταχειρίσεως. Ἄλλωστε ἡ πολιτεία, ἑκάστοτε, λαμβάνει εἰδικὰ μέτρα προστασίας τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν. Ἤδη ἡ Ὁμοσπονδία Παλαιῶν Πολεμιστῶν Πειραιῶς ὑποβάλλει τὴν παράκλησιν ὅπως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἀναγνωρισθῇ ὡς πραγματικὴ ὑπηρεσία ἡ ὑπηρεσία τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, τῶν ὑπηρετούντων εἰς δημοσίας ὑπηρεσίας, εἰς τρόπον ὥστε ἀναγνωριζομένης ὡς πραγματικῆς ὑπηρεσίας, τῆς περιόδου καθ’ ἣν ὑπηρέτησαν εἰς τὸν πόλεμον, νὰ δυνηθοῦν νὰ ἔχουν περαιτέρω βαθμολογικὴν καὶ μισθολογικὴν ἐξέλιξιν. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ νὰ ἴδῃ μὲ ἰδιαιτέραν στοργὴν τὸ αἴτημα, διότι ἀφορᾷ ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§77Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ αἴτημα τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν, τῶν ἐξ αὐτῶν δημοσίων ὑπαλλήλων —νὰ ὑπολογίζεται ὁ χρόνος τῆς ἐφεδρικῆς ὑπηρεσίας διὰ τὴν προαγωγὴν των καὶ διὰ τὰς ἄλλας ἐξελίξεις εἰς τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν βίον— εἶναι δικαιότατον καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ συμφωνήσῃ μαζί μας καὶ θὰ δώσῃ καταφατικὴν ἀπάντησιν διὰ νὰ ἡσυχάσῃ ἕνας κόσμος, ὁ ὁποῖος προσέφερε μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα καὶ νὰ δώσῃ καὶ τὸ παράδειγμα εἰς ὅλους ἐκείνους, τῶν ὁποίων ἑκάστοτε αἱ ὑπηρεσίαι ζητοῦνται ἀπὸ τὴν πατρίδα, ὅτι ἡ πατρὶς τοὺς ἀμείβει, ἔστω καὶ ἠθικῶς, ἂν δὲν δύναται ἄλλως πως νὰ τοὺς ἀμείψῃ.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλάκος ἔχει τὸν λόγον.

§79Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν Πειραιῶς καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως κάμῃ δεκτὸν τὸ αἴτημά των, καθ’ ὅσον νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι δίκαιον, καὶ νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ἐφεδρικὴ ὑπηρεσία διὰ τὰ ἔτη τῆς προαγωγῆς των.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§81Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αἴτημα τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν Πειραιῶς εἶναι πανελλήνιον αἴτημα. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς καὶ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ φανῇ ἥρως ὅπως ἐφάνησαν καὶ αὐτοὶ ἥρωες καὶ νὰ λαμβάνεται ὡς πραγματικὸς χρόνος ὑπηρεσίας, ἡ ἐφεδρικὴ ὑπηρεσία, διὰ τὴν βαθμολογικὴν καὶ μισθολογικὴν ἐξέλιξίν των. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς νομίζει, ὅτι τὰ οἰκονομικά μας πηγαίνουν καλὰ πράγματι, πρέπει νὰ προβῇ εἰς τὴν χειρονομίαν αὐτὴν διὰ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν διὰ τὴν πατρίδα.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§83Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, κάθε θέμα ποὺ ἔχει ἐπαφὴν μὲ πολεμιστὰς εἶναι φυσικὸν νὰ συγκινῇ καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐμὲ προσωπικῶς μὲ συγκινεῖ ὡς ὑπουργὸν καὶ ὡς ἄτομον. Τώρα, βεβαίως, πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐρώτημα ποὺ ἀνέπτυξαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ νὰ θεραπευθῇ θὰ χρειασθῇ τροποποίησις τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας. Διότι κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία ἀναγνωρίζεται διὰ βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ὅταν ὑπηρέτη ὡς στρατιώτης εἶχε τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπαλλήλου καὶ ὄχι νὰ ὑπηρέτησε στρατιώτης καὶ μετὰ νὰ ἐγένετο δημόσιος ὑπάλληλος. Τὸ ζήτημα χρήζει νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Πρέπει ὅμως νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ πολιτεία μέχρι τοῦδε ἀντιμετώπισε τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα κατὰ τρόπον πάγιον. Δηλαδή, οὐδέποτε μέχρι σήμερον παρ’ ὅλον, ὅτι πάντοτε εἴχομεν πολεμιστάς, ἀνεγνώρισε τὰ ἔτη αὐτά. Ὁ νομοθέτης ἀναγνωρίζει τὰ ἔτη τῆς ὑπηρεσίας τῶν πολεμιστῶν, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον οἱ πολεμισταὶ ὡς τοιοῦτοι εἶχον τὴν ἰδιότητα τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου κατὰ τὸν χρόνον καθ’ ὃν ἦσαν στρατευμένοι. Βεβαίως θὰ ἦτο εὐτύχημα ἐὰν ἠδύνατο ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν αἰτουμένην προϋπηρεσίαν. Ἡ ἀναγνώρισις ὅμως αὕτη δὲν ἔχει μόνον δυσχερείας ἀπὸ ἀπόψεως δυνατοτήτων προϋπολογισμοῦ. Ἐμφανίζει δυσχερείας καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων, διότι θὰ ἐδημιουργεῖτο μία ρευστότης τῆς ἀρχαιότητος τῶν ὑπαλλήλων. Δηλαδή, ἐὰν εἰσήρχετο σήμερον εἷς ὑπάλληλος, θὰ ἠδύνατο ἀναγνωρίζων τὴν προηγουμένην στρατιωτικήν του ὑπηρεσίαν νὰ ζητήσῃ νὰ προταχθῇ ἐκείνων τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ὑπηρέτουν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι συμπαθὲς τὸ αἴτημα χρειάζεται μίαν γενικωτέραν σκέψιν τὴν ὁποίαν ὑπόσχομαι.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ἀργυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§85ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ Προεδρεῖον διαρκῶς διαμαρτύρεται, ὅτι ἡμεῖς δὲν τηροῦμεν τὸν Κανονισμόν, ἀλλὰ προσφάτως τὸ Προεδρεῖον δὲν τηρεῖ τὸν Κανονισμόν, διότι αἱ ἐρωτήσεις ἀντὶ τῆς ἡμισείας ὥρας διαρκοῦν ἐπὶ 1½ ὥραν.

§86Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Συνέπεσεν ἡ νομοθετικὴ ἐργασία.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τὸ Προεδρεῖον ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὡς πρόσωπα εἶναι ἀτελῆ. Ζητῶ τὴν ἐπιείκειάν σας. Ὁ κ. Σ. Κωτιάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Δωδεκανησίων ἐκπαιδευτικῶν μέσης ἐκπαιδεύσεως ζητούντων ἀναγνώρισιν τῶν ἐτῶν ἐξορίας των ἐκ Δωδεκανήσου κλπ.

§88Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐξετάσῃ μετὰ ἰδιαζούσης στοργῆς καὶ προσοχῆς τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν Δωδεκανησίων λειτουργῶν μέσης ἐκπαιδεύσεως, περὶ ἀναγνωρίσεως τῶν ἐτῶν ἐξορίας αὐτῶν ἐκ Δωδεκανήσου ὡς ἐτῶν πραγματικῆς δημοσίας ὑπηρεσίας. Κύριε ὑπουργέ, ἐν συνόψει πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἀναγνωρίσαν τὴν τεραστίαν συμβολὴν τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς Δωδεκανήσου διὰ τὴν ἐξύψωσιν καὶ διατήρησιν τοῦ ἀκάμπτου ἐθνικοῦ φρονήματος τῶν κατοίκων τῶν νήσων μας κατὰ τὴν περίοδον τῆς ξενοκρατίας, διὰ διαφόρων εὐεργετικῶν μέτρων ἀνεγνώρισε τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἐκπαιδευτικῶν τούτων, ὡς πραγματικὴν τοιαύτην, τόσον διὰ τὴν βαθμολογικήν των ἐξέλιξιν, ὅσον καὶ διὰ τὴν παροχὴν εἰς αὐτοὺς συντάξεως. Οὕτω διὰ τὴν περίοδον 1937–43 κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ κατακτηταὶ ἔκλεισαν τὰ Ἑλληνικὰ σχολεῖα τῆς Δωδεκανήσου, ἀνεγνωρίσθη ὡς πλήρως πραγματικὴ ὑπηρεσία ἡ ὑπηρεσία τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς Δωδεκανήσου, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἐδίδαξαν εἰς τὰ τότε Ἰταλικὰ σχολεῖα τῆς Δωδεκανήσου, ἢ παρέμειναν ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ἐδίδαξαν εἰς τὰ κατηχητικά, ἢ τὸ κρυφὸ σχολειό. Ὑπάρχει ὅμως μία κατηγορία ἐκπαιδευτικῶν μέσης ἐκπαιδεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἐξηναγκάσθησαν νὰ ἐκπατρισθοῦν ἐκ Δωδεκανήσου εἰς τὴν ἐλευθέραν πατρίδα καὶ παρέμειναν ἐπὶ ἀρκετὰ ἔτη ἐξόριστοι ἢ προσέφερον τὰς ὑπηρεσίας των εἰς ἰδιωτικὰ σχολεῖα. Ἀρκετοὶ ἐξ αὐτῶν, πρῶτοι μεταξὺ τῶν πρώτων, κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον κατετάγησαν ὡς ἐθελονταὶ εἰς τὸ Σύνταγμα τῶν Δωδεκανησίων καὶ ὑπέφερον οὐκ ὀλίγα μετὰ τὴν κατάληψιν τῆς πατρίδος μας ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ οὗτοι ἐπιστρέψαντες εἰς τὴν ἐλευθέραν Δωδεκάνησον μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, εὑρίσκονται σήμερον εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἀπέναντι τῶν ἐν Δωδεκανήσῳ παραμεινάντων συναδέλφων των, διὰ τοὺς ὁποίους ἀνεγνωρίσθησαν πλήρως τὰ ἔτη ὑπηρεσίας των, ἢ καὶ ἐκεῖνα κατὰ τὰ ὁποῖα παρέμειναν ἐκτὸς ὑπηρεσίας. Διὰ νὰ ἐκλείψῃ αὐτὴ ἡ ἀνισότης καὶ νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ προμνησθὲν δίκαιον αἴτημα τῶν ἀνωτέρω ἐκπαιδευτικῶν, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως ἐνδιαφερθῇ ὅλως ἰδιαιτέρως καὶ ἀναγνωρίσῃ τὰ ἔτη ἐξορίας αὐτῶν ἐκ Δωδεκανήσου ὡς τοιαῦτα πραγματικῆς ὑπηρεσίας.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§90Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἐρώτησίς σας εἶναι συναφὴς πρὸς τὴν προηγουμένως ἀναπτυχθεῖσαν ἐρώτησιν. Ἀποκλείεται κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ν’ ἀναγνωρισθῇ εἰς ἰδιώτας διαθέτοντας μόνον τὸ δίπλωμα μιᾶς Πανεπιστημιακῆς Σχολῆς, ἡ ἰδιότης τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ. Παρακαλῶ, πάντως τὸν ἀναπτύξαντα τὴν ἐρώτησιν ἀξιότιμον συνάδελφον, πρὸς καλυτέραν μελέτην τοῦ θέματος νὰ ἔχω συγκεκριμένα στοιχεῖα διὰ τὴν γενικωτέραν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν

καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ 2 ἐπερωτήσεις τῆς ἡμερησίας διατάξεως εἶναι συναφεῖς καὶ θὰ συσχετισθοῦν.

§92Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει πρότασις 15 συναδέλφων, διὰ τὴν πρόταξιν δύο ἐπερωτήσεών μου, αἱ ὁποῖαι ἐκκρεμοῦν πρὸ ἑνὸς ἔτους. Συνεπῶς πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει ἀρχίσει ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ 2 τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἐπερωτήσεων σχετικῶς μὲ τοὺς ἀτομικοὺς φακέλλους κλπ. Πρὸ καιροῦ, διεκόπη δὲ αὕτη διὰ νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις διὰ τὴν Ἀεροπορίαν καὶ σήμερον ἐπανέρχεται τὸ Σῶμα εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφερομένων ἐπερωτήσεων.

§94Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω δύο ἐπερωτήσεις, προτασσομένας, κατὰ τὸν Κανονισμόν, διότι ἀνάγονται εἰς τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, προτάσσονται.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Ἀπόψε βλέπω μίαν διάθεσιν συζητήσεων, διὰ παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ.

§96Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀπὸ τριῶν ἑβδομάδων...

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ παράπονόν σας, εἰς τί συνίσταται;

§98Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀπὸ τριῶν ἑβδομάδων, κύριε Πρόεδρε...

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐάν, κύριε Μόδη, εἶχον συζητηθῆ ἄλλαι αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον προταχθῆ, τὸ παράπονόν σας θὰ ἦτο βάσιμον καὶ δεδικαιολογημένον, ἀλλ’ ἡ Βουλή, ἐν τῷ κυριαρχικῷ της δικαιώματι, ἐκάλυψεν ὅλας τὰς συνεδριάσεις τῶν ἐπερωτήσεων, μὲ τὸ θέμα τῆς Ἀεροπορίας.

§100Γ. ΜΟΔΗΣ. Προτοῦ ἀρχίσει ἡ συζήτησις αὐτή, εἶχε προταχθῆ.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐξετάσω καὶ θὰ σᾶς εἴπω ἐὰν ἔχῃ γίνει ἡ δυσμενὴς αὐτὴ μεταχείρισις, εἰς βάρος σας, Πάντως, ἀπόψε βλέπω, ὅτι ἔρχεται ὡς προτεταγμένη αὐτὴ ἡ ἐπερώτησις, τῆς ὁποίας θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἀνάπτυξις. Ἔχει κατατεθῆ ἀπὸ τὸν Ἰούνιον καὶ ἔχει προταχθῆ. Οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα, κύριε συνάδελφε. Ὁ κ. Σ. Μπίρης, ἔχει τὸν λόγον.

§102Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ἐπειδή, κύριοι βουλευταί, ἔτυχε νὰ ἔχω σχέσιν μὲ τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν, μὲ τὴν γνησίως ἐθνικήν, ἀλλὰ καὶ γνησίως δημοκρατικὴν ἀντίστασιν, τοῦ λαοῦ μας, κατὰ τὴν κατοχήν, ἐπειδὴ ἐκ τοῦ λόγου τούτου, ἔχω γνῶσιν τῶν σχετικῶν θεμάτων, ἐθεώρησα ὅτι, εἶχον καθῆκον νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἀντιπροσωπείας τοῦ λαοῦ τὸ σοβαρότερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησεν ἡ ἐκτροπὴ ἑνὸς τμήματος τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, τοῦ τμήματος ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἤλεγχε καὶ κατηύθυνε τὸ Κομμουνιστικὸν κόμμα. Πόσον σοβαρὸν καὶ μέγα εἶναι τὸ θέμα αὐτό, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἡ ἐπερώτησίς μας, δηλαδή, τὸ θέμα τῆς ὑπάρξεως χιλιάδων φακέλλων, ἑκατοντάδων χιλιάδων φακέλλων, ἴσως καὶ ἑκατομμυρίων...

§103ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι δὰ καὶ ἑκατομμυρίων.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί.

§105Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ἴσως καὶ ἑκατομμυρίων. Πόσον σοβαρόν, λέγω, εἶναι τὸ θέμα αὐτό, τὸ ἀποδεικνύει καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ἕνα μῆνα μόλις, μετὰ τὴν κατάθεσιν τῆς ἐπερωτήσεώς μας, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς τύπος καὶ ἡ Βουλή, ἀπασχολοῦνται καὶ συζητοῦν ἐπὶ ἑβδομάδας τώρα, κυρίως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§106Δ. ΛΕΚΑΡΑΚΟΣ. Ὄχι ὁλόκληρος ὁ τύπος.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε ὑπομονήν. Εἶσθε ἐγγεγραμμένος μετὰ τὸν ρήτορα.

§108Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Αὐτὴν τὴν συνήθειάν σας, νὰ διακόπτετε διαρκῶς τοὺς συναδέλφους, δὲν θὰ δεχθῶ νὰ τὴν ἐφαρμόσητε, καὶ εἰς ἐμέ. Μάλιστα, μία Κυβερνητικὴ ἐφημερίς, ἡ πλέον ἐθνικόφρων, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν τὸ ἀπεκάλεσεν εἰς κύριον ἄρθρον της «τὸ κρισιμώτατον θέμα». Καὶ εἶναι πράγματι τὸ κρισιμώτερον θέμα, διότι ἔχει ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς ὑποστάσεως, ἐπὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐξελίξεως, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου, ἑνὸς κόσμου ὁλοκλήρου, διότι τὸ θέμα αὐτό, ἔχει δημιουργήσει ἕνα κλῖμα καὶ μίαν ἀτμόσφαιραν φοβίας καὶ ἀβεβαιότητος, ἐπάνω καὶ γύρω ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων πολιτῶν, καὶ κυρίως εἰς τοὺς νέους, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ ἀνεύθυνοι. Εἶναι μία φοβία, ἡ ὁποία γονατίζει τὴν ψυχὴν ἢ τὴν ἐπαναστατεῖ, καὶ εἰς τὴν μίαν καὶ εἰς τὴν ἄλλην ὅμως περίπτωσιν, εἶναι ἐπικίνδυνος, ἀλλὰ τραυματίζει θανάσιμα καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ τὸ Ἑλληνικὸ φιλότιμο, τὴν Ἑλληνικὴν ὑπερηφάνειαν. Καὶ εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, οἱ Ἕλληνες νὰ ἔχουν ἄδεια τὰ θυλάκια, ἀλλ’ ἔχουν γεμάτην τὴν ψυχὴν ἀπὸ ὑπερηφάνειαν καὶ ἀξιοπρέπειαν ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸ φιλότιμο καὶ εἶναι ἀντεθνικὸν καὶ ἐπικίνδυνον νὰ τὴν τραυματίσωμεν. Πρέπει εἰς αὐτὸ νὰ προσέξωμεν ἰδιαίτερα. Ἡ ἐκτροπὴ τοῦ τμήματος τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, τὴν ὁποίαν ἀνέφερα, κύριοι βουλευταί, ἐδημιούργησε μίαν σύγχυσιν φοβεράν, μίαν σύγχυσιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ τοποθετηθῇ ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις ὡς σύνολον μέσα εἰς τοὺς ἄλλους ἐθνικοὺς ἀγῶνας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὸ θέμα αὐτό, βεβαίως εἶναι πολὺ μεγάλο καὶ δὲν δύναται νὰ συζητηθῇ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἄλλην φορὰν, θὰ ὁμιλήσω εὐρύτερα, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ μένῃ ἀδιευκρίνιστον, καὶ νὰ ὑπάρχουν τόσαι παρεξηγήσεις, γύρω ἀπὸ ἕνα τόσον μέγα θέμα, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐξακολουθῇ ἡ δίωξις μιᾶς ἀπὸ τὰς ὡραιοτέρας ἐκδηλώσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως. Ἀλλ’ ἐδημιούργησε σύγχυσιν, ἡ ἐκτροπὴ ἐκείνη, καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ τοποθετοῦνται ἀπὸ ἐθνικῆς ἀπόψεως, ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὰς ὀργανώσεις αὐτάς, ποὺ ἀνέφερα, εἰς τὰς ὀργανώσεις ποὺ ἤλεγχε καὶ κατηύθυνε τὸ Κ. Κ. Ἡ σύγχυσις αὐτὴ, εἶναι φοβερὰ καὶ φροντίζουν νὰ τὴν διατηροῦν, ὅσοι ἔχουν συμφέρον καί, κυρίως, οἱ φυσικοὶ ἀντίπαλοι, οἱ φυσικοὶ ἐχθροὶ τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως καὶ τῶν ἀγωνιστῶν της, οἱ χθεσινοὶ συνεργάται τοῦ ἐχθροῦ, οἱ ἐθνικῶς ἀνάξιοι. Τὰ ὑπολείμματα τοῦ δοσιλογισμοῦ καὶ τοῦ μαυραγοριτισμοῦ, τὰ ὁποῖα ἀνέβασεν εἰς ὑψηλὰς θέσεις τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα καὶ ἡ ἀντίδρασις πρὸς τὸν κομμουνισμόν, ὅλοι αὐτοὶ καταβάλλουν φιλοτίμους προσπαθείας διὰ νὰ διατηρήσουν αὐτὴν τὴν σύγχυσιν, διότι τοὺς ἐξυπηρετεῖ καὶ τοὺς μεταβάλει εἰς τιμητὰς καὶ κατηγόρους ἐνῷ ἀλλοῦ ἦτο καί εἶναι ἡ θέσις των. Καὶ αἱ συνέπειαι αὐτῆς τῆς τοποθετήσεως, ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς, αὐτῆς τῆς ἀξιολογήσεως, αὐτοῦ τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν Ἑλλήνων, εἰς κατηγορίας πατριωτισμοῦ, εἶναι φοβεραί, ὅπως εἴπομεν, διότι ἐπιδροῦν ἐπὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς ὑποστάσεως, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου χιλιάδων Ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν. Ὅλες οἱ κατηγορίες τῶν μισθοσυντηρήτων καὶ κάθε Ἕλλην καὶ ἰδιαιτέρως, οἱ στρατιὲς τῶν νέων, αἱ ὁποῖαι προσπαθοῦν νὰ ἐξεύρουν ἐργασίαν ἢ νὰ κάμουν σπουδάς, εἶναι δυνατόν, νὰ συναντήσουν εἰς ἕνα ἀνύποπτον χρόνον, εἰς μίαν στιγμὴν ποὺ δὲ ὑποψιάζωνται τὸν φάκελλον, καὶ αὐτὸ νὰ σταματήσῃ τὴν ἐξεύρεσιν ἐργασίας, ἢ τὴν ἐξέλιξιν εἰς τὴν σταδιοδρομίαν τους καὶ νὰ τοὺς ἀφαιρέσῃ αὐτὸν τὸν ἐπιούσιον ἄρτον, νὰ ἀναστατώσῃ καὶ νὰ φέρῃ τὴν ἀγωνίαν εἰς μίαν οἰκογένειαν. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, θὰ ἐνόμιζε κανείς, κύριοι βουλευταί, θὰ ἐνόμιζε τοὐλάχιστον, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ εὑρίσκετο ἐκτὸς τῆς χώρας αὐτῆς, ὅτι ἡ πολιτεία θὰ εἶχε δημιουργήσῃ, ὄργανα ἀνωτέρου ἤθους, ὑψηλά, ἱστάμενα ἀνάλογα μὲ τὰ δικαστικά, τὰ ὁποῖα μὲ κριτήρια ὡρισμένα ἀπὸ τὴν πολιτείαν καὶ κατὰ τρόπον ὁμοιόμορφον θὰ ἔκριναν ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις καὶ θὰ ἐχώριζαν, ἐὰν ἐχρειάζετο, εἰς κατηγορίας πατριωτισμοῦ, τοὺς Ἕλληνας. Καὶ ὅτι ἀκόμη, ἡ πολιτεία θὰ εἶχεν ἐξασφαλίσει εἰς τοὺς κρινομένους εἰς ἐκείνους, τοὺς ὁποίους πρόκειται νὰ ἀκολουθήσουν τόσον βαρεῖαι συνέπειαι τοὐλάχιστον τὰς ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας δίδει εἰς τοὺς κοινοὺς ἐγκληματίας. Καὶ ὅταν μάλιστα εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, κρίνωνται ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τοὺς ἀποχαρακτηρισμοὺς καὶ τὰς ἀναθεωρήσεις πολλὲς φορὲς εἶναι ἀνεύθυνοι, ἀθῶοι καὶ κυρίως, ὅταν πρόκειται νὰ κριθοῦν αἱ στρατιαὶ τῶν νέων, πολλοὶ τῶν ὁποίων ἦσαν νήπια, ὅταν ἐγίνοντο ὅλα αὐτά, καὶ ὑπηρέτουν οἱ συγγενεῖς των εἰς τὰς ὀργανώσεις. Ἀντὶ ὅμως, νὰ ὑπάρχουν τὰ ὄργανα τὰ ὑπεύθυνα, τῆς πολιτείας, τὰ ὁποῖα θὰ κρίνουν, καὶ θὰ διαχωρίζουν, ὑπάρχουν μόνον ἀνεύθυνα πρόσωπα στὰ χωριὰ καὶ τὰς πόλεις, αὐτοὶ ποὺ ἔχουν γίνει πλέον ἐπαγγελματίαι πληροφοριοδόται καὶ αὐτοὶ ἀξιολογοῦν, αὐτοὶ βαθμολογοῦν τὸν πατριωτισμόν, καὶ χωρίζουν κατὰ κατηγορίας τοὺς Ἕλληνας.

§109Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Δὲν ὑπάρχουν πολλαὶ κατηγορίαι. Δύο κατηγορίαι ὑπάρχουν.

§110Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ὅμως, καὶ καμμία κύρωσις, κ. ὑπουργέ, δι’ ἐκείνους ποὺ αὐθαιρέτως καὶ ἀδίκως τοποθετοῦν τοὺς Ἕλληνας, ἔστω εἰς τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην ἀπὸ αὐτὰς τὰς δύο κατηγορίας πατριωτισμοῦ, καὶ τοῦτο, κύριοι βουλευταί, ὅταν ὁ φτωχὸς μπακάλης τῆς γειτονιᾶς, τιμωρῆται καὶ δικαίως, ἐὰν κάμῃ λάθος, καὶ χαρακτηρίσῃ μὲ τὴν ταμπέλα ποὺ τοποθετεῖ, τὴν δευτέραν ποιότητα ρυζιοῦ, π. χ., ὡς πρώτην. Βλέπετε, εἰς τὴν χώραν μας διϋλίζομεν τὸν κώνωπα καὶ καταπίνομεν τὴν κάμηλον. Ποία κύρωσις ὑπάρχει, κύριε ὑπουργέ, καὶ ποία εὐθύνη, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ψευδῆ ἢ ἀνακριβῆ στοιχεῖα καὶ ἐστιγμάτισαν ἀδίκως ἄλλους Ἕλληνας; Καὶ ποία κριτήρια χρησιμοποιοῦνται; Καὶ ὅμως, καὶ χάριν τῆς δικαιοσύνης καὶ χάριν τοῦ Ἕλληνος πολίτου, ἀλλὰ καὶ χάριν τῆς ἀσφαλείας τοῦ τόπου, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν εἰς τὰ ὄργανα καὶ τὰ κριτήρια. Ὅλοι αὐτοί, κύριοι βουλευταί, τοὺς ὁποίους δὲν ἠξεύρω εἰς ποίαν ἀπὸ τὰς δύο κατηγορίας θὰ τοὺς τοποθετήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅλοι αὐτοὶ ἔχουν γίνει πλέον ἐπαγγελματίαι πληροφοριοδόται. Βεβαίως, ὑπάρχουν μέσα εἰς αὐτοὺς καὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀναλογίζονται τὴν εὐθύνην των καὶ προσέχουν, ὅταν δίδουν πληροφορίας, διότι γνωρίζουν τί συνέπειαν ἀκολουθοῦν. Οἱ περισσότεροι ὅμως ἀπὸ αὐτοὺς, εἶναι κοινοὶ πληροφοριοδόται, μερικοὺς τῶν ὁποίων, ἐχρησιμοποίει ἴσως καὶ ὁ ἐχθρὸς, κατὰ τὴν κατοχήν. Ὅλοι αὐτοί, κύριοι βουλευταί, ἀποτελοῦν κατασκευαστὰς κομμουνιστῶν. Μίαν ὁλόκληρον βιομηχανίαν κατασκευῆς ἐχθρῶν τοῦ τόπου, ἴσως, ἐπειδὴ εἰς ἄλλους βιομηχανικοὺς τομεῖς ὑστεροῦμεν, φροντίζομεν εἰς αὐτὸν νὰ εἴμεθα πρῶτοι. Εἰς τὸ ἔργον αὐτό, βεβαίως, παίζουν ρόλον σημαντικὸν καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, καὶ πολλὲς φορὲς ἀπὸ ὑπερβάλοντα ζῆλον ἢ ἄγνοιαν καταστρέφουν ἀθώους ἀνθρώπους. Ὅμως ἐὰν θέλωμεν, νὰ εἴμεθα δίκαιοι, τίμιοι καὶ γενναῖοι, ὅπως πρέπει νὰ εἶναι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὰ κοινά, πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι τὴν εὐθύνην τὴν φέρουν αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, τὸ πνεῦμα τῶν ὁποίων ἐφαρμόζουν τὰ ὄργανα αὐτά. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις γνωρίζῃ ποία ψυχολογία δημιουργεῖται εἰς τὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ, ὅταν γίνουν χωροφύλακες, ὅταν ντυθοῦν τὴν στολὴν τοῦ χωροφύλακος καὶ γνωρίζει ποία εἶναι ἡ μόρφωσίς των, ὅταν δὲν ἔχῃ προβλέψει καμμίαν κύρωσιν, διὰ τὴν περίπτωσιν, ποὺ συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα θὰ κατηγορήσουν ἀδίκως Ἕλληνας πολίτας, ὅταν δὲν τοὺς ὁρίζῃ μὲ ποῖα κριτήρια θὰ βασισθοῦν διὰ τὸν σχηματισμὸν τοῦ φακέλλου, πῶς θὰ τοὺς καταλογίσωμεν καὶ εὐθύνας; Δὲν εὐθύνονται τὰ ὄργανα, καὶ ὄργανα ἀποτελοῦν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, διότι τότε θὰ ἦτο ὡς νὰ ἐλέγομεν, ὅτι εὐθύνεται τὸ περίστροφον καὶ δὲν εὐθύνεται ὁ δολοφόνος. Δὲν πταίει ὁ χωροφύλαξ, ὁ ἀστυνομικός. Πταίουν αἱ Κυβερνήσεις, πταίει ἡ πολιτεία. Καὶ δὲν εἶναι δίκαιον καὶ Κυβερνητικοί, βουλευταὶ ἀκόμη, νὰ καταλογίζουν ὅλα εἰς τοὺς ἀστυνομικούς, ἂς βοηθήσουν νὰ ἀλλάξῃ τὸ πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ποῖοι κρίνονται ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἀνεύθυνα πρόσωπα, κύριοι βουλευταί; Κρίνονται ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν μέλη τῶν ὀργανώσεων, τὰς ὁποίας κατηύθυνε τὸ Κομμουνιστικὸν κόμμα, κρίνονται ἀκόμη οἱ συγγενεῖς αὐτῶν μέχρι τοῦ 10ου βαθμοῦ, ὅπως μᾶς εἶπε μίαν ἡμέραν ἕνας ἀνώτατος ἀξιωματικὸς τῆς Χωροφυλακῆς. Ἑπομένως, ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ ἀριθμὸς εἶναι μέγας, πολὺ μέγας. Καὶ ὅταν μὲν πρόκειται, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν μέλη τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν, ὑπάρχει μία δικαιολογία διὰ νὰ κριθοῦν, ἡ δικαιολογία τῆς συμμετοχῆς. Ἀλλά, ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταί, διὰ τοὺς νέους, διὰ τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν νήπια ἢ μαθηταὶ δημοτικοῦ, κατὰ τὴν κατοχήν, ποία δικαιολογία ὑπάρχει διὰ νὰ ταλαιπωροῦνται καὶ νὰ στιγματίζωνται; Καὶ ὅσοι ἠδικήθησαν κάποτε γνωρίζουν ἀσφαλῶς, ὅτι ἡ πικρία, εἶναι ἡ πλέον ἐπικίνδυνος, ἐκρηκτικὴ ὕλη, καὶ φροντίζει δυστυχῶς ἡ πολιτεία νὰ τοποθετῇ ἀρκετὴν ἐκρηκτικὴν ὕλην εἰς τὰ θεμέλιά της. Ἀπὸ ὅλα αὐτὰ, νομίζω, ὅτι ἀποδεικνύεται πόσον μέγας εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιθανὸν καὶ νὰ μὴ γνωρίζουν —ὅπως δὲν ἐγνώριζε· καὶ ὁ κ. Δούκας— ποίαν ἡμέραν θὰ βρεθῇ μπροστά τους ὁ φάκελλος ἢ κάποια ἀναφορὰ καὶ δὲν τὸ γνωρίζουν καὶ αὐτοὶ ποὺ ἔχουν φθάσει ὑψηλὰ, ὅπως ὑψηλὰ εἶχον φθάσει οἱ ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι, γιὰ τοὺς ὁποίους συνεζήτει χθὲς ἡ Βουλή, καὶ οἱ ὁποῖοι, ὅμως ἔχουν προγραφῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Πόσον μέγας εἶναι ὁ ἀριθμὸς ἐκείνων ποὺ ζοῦν εἰς αὐτὴν τὴν ἀτμόσφαιραν τῆς ἀβεβαιότητος, εἶναι εὔκολον νὰ ἀποδείξωμεν, ἀφοῦ γνωρίζομεν ποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ κριθοῦν. Εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν, κύριοι βουλευταί, ὅλων τῶν ἀποχρώσεων, εἶχον κινηθῆ καὶ ἐνταχθῆ πέριξ τοῦ 1.000.000 Ἑλλήνων. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι εἰς τὰς ὀργανώσεις τοῦ Κ.Κ.Ε. εἶχον ἐνταχθῆ πολλαὶ ἑκατοντάδες χιλιάδων Ἑλλήνων καὶ ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ τοποθέτησις εἰς αὐτὰς τὰς ὀργανώσεις ἐπηρεάζει καὶ τοὺς συγγενεῖς, ἀποδεικνύεται πόσον μέγας εἶναι εἰς τὴν πραγματικότητα ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ζοῦν κάτω ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀβεβαιότητα, ἀπὸ αὐτὴν τὴν φοβίαν, κάτω ἀπὸ τὴν ἀτμόσφαιραν καὶ τὸ κλῖμα αὐτῆς τῆς ἀγωνίας καὶ τοῦ στιγματισμοῦ. Καὶ ἐρωτᾶται τώρα ποία ἦτο ἡ σύνθεσις καὶ ποῖοι ἀπετέλουν τὰς ὀργανώσεις τοῦ Κ.Κ. Καὶ τοῦτο μᾶς χρειάζεται διὰ νὰ καταδειχθῇ, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν ἀνευθύνων ἐκείνων ποὺ ἐνετάχθησαν μὲ σκοπὸν μόνον νὰ ἀγωνισθοῦν ἐναντίον τοῦ φασισμοῦ εἶναι μέγα, εἶναι πολὺ μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ ποσοστὸν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὐθύνονται εἰς τὸν Α ἢ Β βαθμόν. Τὰς ἀπετέλεσαν, κύριοι βουλευταί, τὰς ὀργανώσεις αὐτάς, τὰ στελέχη καὶ ἡ ἡγεσία τοῦ Κ.Κ. καὶ ὡρισμένοι ἐγκληματικοὶ τύποι καὶ τυχοδιῶκται, ἀπὸ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶχον τοποθετηθῇ εἰς ὅλας τὰς ὀργανώσεις καὶ τὰς ἰδικάς μας καὶ οἱ ὁποῖοι ἐκινοῦντο ἀναλόγως μὲ τὴν κλίσιν τῆς πλάστιγγος τοῦ πολέμου. Αὐτὸ τὸ μέγα ποσοστόν, τῶν ἀνευθύνων καὶ ἀθώων Ἑλλήνων, τῶν ἀγωνιστῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, ὅτι ἀνέρχεται εἰς πολλὰς ἑκατοντάδας χιλιάδων εἰς τὰς ὁποίας ὅταν προστεθοῦν καὶ οἱ συγγενεῖς καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον κάποιαν σχέσιν μὲ τὰς ὀργανώσεις ἐκείνας, θὰ εὕρωμεν ὅτι, ἀνέρχεται εἰς ἑκατομμύριον ἴσως καὶ περισσότερον τοῦ ἑκατομμυρίου. Ὅλο αὐτὸ τὸ πλῆθος τῶν Ἑλλήνων, δὲν φέρει καμμίαν εὐθύνην, ἐὰν τὸ ἐξεμεταλλεύθη τὸ Κ.Κ., εὐθύνην φέρουν πολλοὶ ἄλλοι καὶ μόνον αὐτοὶ δὲν φέρουν. Πολλοὶ ἄλλοι καὶ κυρίως ἡ δικτατορία, ἡ ὁποία εἶχεν ἀποξενώσει τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀπὸ τὴν φυσικὴν ἡγεσίαν του, καὶ ἔτσι εἰς τὴν δύσκολον ὥραν...

§111Δ. ΛΕΚΑΡΑΚΟΣ. Διὰ ποίαν δικτατορίαν ὁμιλεῖτε; Ἐπὶ δικτατορίας δὲν εἴχομεν κομμουνισμόν. Ὁ κομμουνισμὸς ἐδημιουργήθη κατόπιν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§112Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Εὐθύνεται, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ἡ δικτατορία κυρίως. Ἡ δικτατορία, ἡ ὁποία εἶχεν ἀποξενώσει τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀπὸ τὴν φυσικὴν ἡγεσίαν του, τὴν πολιτικήν. Ἔτσι, εἰς τὴν δύσκολον ὥραν, εὑρέθη ἄνευ ἡγεσίας, καὶ μόνον τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, χάρις εἰς τὴ συστηματικὴν ὀργάνωσίν του, ἦτο ἕτοιμον. Εἶχε καταφέρει ἡ δικτατορία, μὲ τὰς φυλακίσεις, τὰς ἐξαγορᾶς καὶ τὰς ἐξορίας νὰ ἐξαρθρώσῃ τὰ ἐθνικὰ κόμματα. Εἶχε παραμείνει ὡς κόμμα μόνον τὸ κομμουνιστικόν, τὸ ὁποῖον καὶ ἐπὶ δικτατορίας εἶχε καταφέρει νὰ πλαισιώσῃ τὴν περίφημον ὀργάνωσιν τῆς Ε.Ο.Ν. Ἔτσι, τὴν δύσκολον ὥραν, τῆς κατοχῆς, συγκροτημένον ὅπως ἦτο, προὐπορεύθη τὸ Κ.Κ. καὶ ἔτσι τοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ διεκδικήσῃ καὶ ἐν μέρει τὸ ἐπέτυχε, τῆς μονοπωλήσεως τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ οὐδείς, ὁ ὁποῖος νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρηθῇ αὐτὸ τὸ καθεστώς, τὸ καθεστὼς τῶν φακέλλων, τῆς αὐθαιρεσίας καὶ τῆς ἀβεβαιότητος, τὸ ὁποῖον ἐντροπιάζει τὸν τόπον μας, τὸν τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον ἐγεννήθη καὶ ὁ ἀνθρωπισμὸς καὶ ἡ δημοκρατία. Καὶ ἐρωτᾶται, τί πρέπει νὰ γίνῃ; Ἡ γνώμη μας, κύριοι βουλευταί, εἶναι, ὅτι πρέπει ν’ ἀποδοθῇ ἡ δικαιοσύνη. Ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ὁ διαχωρισμὸς μεταξὺ ὑπευθύνων καὶ ἀνευθύνων. Βλέπετε δὲν ζητῶμεν τὴν καταστροφὴν τῶν πάντων, ὅπως προέβλεπεν εἰς σημερινὸν σχόλιόν της Κυβερνητικὴ ἐφημερίς. Ἡμεῖς προτείνομεν δικαιοσύνην, κύριοι βουλευταί. Προτείνομεν, διαχωρισμὸν τῶν ὑπευθύνων ἀπὸ τοὺς ἀνευθύνους. Προτείνομεν νὰ δημιουργηθῇ ἕνα ὁρόσημον, ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν τοῦ ὁποίου, θὰ τοποθετηθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔβλαψαν, οἱ ὁποῖοι ἐγκλημάτησαν ἐναντίον τῆς Πατρίδος, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, ὅλοι οἱ ἄλλοι, τὰ ἑκατομμύρια τῶν Ἑλλήνων, χωρὶς οὐδεμίαν διάκρισιν, καὶ μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ὑποτροπῆς θὰ ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν ἡ συμμετοχή. Ἀλλὰ εἰς τὴν πλευρὰν τῶν ἐχθρῶν τοῦ τόπου δὲν θὰ τοποθετηθοῦν μόνον οἱ προδόται τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι τῆς ἄκρας δεξιᾶς, ὅλοι ὅσοι ἐγκλημάτισαν ἐναντίον τοῦ τόπου καὶ τοῦ λαοῦ μας καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον. Ἡ πατρὶς εἶναι μία, καὶ ὁ λαὸς εἶναι εἷς, καὶ ὅποιος στρέφεται ἐναντίον τους, εἴτε εἰς τὴν δεξιὰν ἀνήκει, εἴτε εἰς τὴν ἀριστεράν, εἶναι τὸ ἴδιον ἐγκληματίας, εἶναι τὸ ἴδιον προδότης. Καὶ πρέπει ἡ πολιτεία νὰ δημιουργήσῃ ὄργανα ὑπεύθυνα καὶ νὰ δώσῃ ἐγγυήσεις, ὅτι αὐτὸς ὁ διαχωρισμός, ὁ ὁριστικὸς θὰ γίνῃ κατὰ τρόπον ἀντικειμενικὸν καὶ ἐθνικὸν ἀνώτερον. Ἐὰν αὐτὸ δὲν τὸ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις, τότε θὰ κατηγορηθῇ ὅτι θέλει νὰ διατηρῇ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸν τόπον μας τὸν κυβερνᾷ μία φατρία καὶ ὄχι μία Κυβέρνησις τοῦ λαοῦ. (Θόρυβος). Πρέπει καὶ ἡ κοινωνία καὶ ἡ πολιτεία νὰ γνωρίζῃ, ποῖοι εἶναι οἱ ἐχθροί καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι νὰ ζήσουν ἥσυχοι. Αὐτὴ ἡ ἀπόφασις διαχωρισμοῦ κατὰ τρόπον δίκαιον καὶ ὑπεύθυνον, πιστεύω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο τὸ πρῶτον ἔργον τοῦ πρώτου εἰκοσιτετραώρου, μιᾶς Κυβερνήσεως ἐθνικῆς καὶ δημοκρατικῆς. Πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ γαλήνη εἰς τὴν ψυχὴν τῶν Ἑλλήνων —ἀρκετὰ ὑπέφεραν— καὶ νὰ σπάσῃ ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς φοβίας καὶ τῆς ἀβεβαιότητος. Διὰ τοὺς νέους προτείνω, ὅπως ἄνευ διαδικασίας καὶ κατὰ ἕνα τρόπον γενικόν, ἀποκατασταθοῦν πέραν ὡρισμένης ἡλικίας. Πρέπει ὅλοι ν’ ἀποδοθοῦν εἰς τὴν πατρίδα, διότι ἐκεῖ ἀνήκουν καὶ δὲν ἔχουν οὐδεμίαν εὐθύνην.

§113Δ. ΛΕΚΑΡΑΚΟΣ. ... τὴν πατρίδα, εἰς τὴν ὁποίαν πιστεύουν καὶ δὲν ὑπονομεύουν.

§114Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ὅσοι ἐπίστευον εἰς τὴν πατρίδα, καὶ δὲν τὴν ὑπονομεύουν, ἐφάνησαν εἰς τὰς δυσκόλους ὥρας. Ἐπειδὴ ὅμως, δὲν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίζω προσωπικῶς, καθὼς καὶ τὴν δρᾶσιν σας, δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω τίποτε περισσότερον. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κρίνετε ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν καὶ εἰς τὸν Γράμμο καὶ εἰς τὸ Βίτσι... (Θόρυβος).

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ψυχραιμία θωρακίζει τὰ ἐπιχειρήματα.

§116Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι καιρὸς νὰ καταργηθῇ ὁ χιτλερικὸς νόμος, τῆς ὁμαδικῆς εὐθύνης. Διότι αὐτὸς ὁ νόμος ἐφαρμόζεται εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν νέων. Ἄλλωστε ἀρκετὰ ἐπλήρωσαν οἱ νέες γενεὲς τὰ σφάλματα καὶ τὰς παραλείψεις τῶν παλαιοτέρων. Εἶναι καιρὸς νὰ ζήσουν καὶ αὐτοὶ εἰς μίαν ἀτμόσφαιραν εἰρήνης, δημοκρατίας καὶ προόδου. Αὐτὸ ζητοῦν. Δὲν σᾶς ζητοῦν τίποτε ἄλλο. Θέλουν νὰ τοὺς ἀφήσετε νὰ ζήσουν ἥσυχοι. Διότι μέσα εἰς μίαν δεκαετίαν οἱ νέοι μας ἔζησαν καὶ ἐπρωτοστάτησαν εἰς συμπεπυκνωμένα γεγονότα, τὰ ὁποῖα σεῖς οἱ μεγαλύτεροι, ἴσως δὲν ἐζήσατε εἰς ὁλόκληρον πεντηκονταετίαν. Αὐτὸ ζητοῦν νὰ τοὺς ἀφήσετε νὰ ζήσουν ἐν εἰρήνῃ.

§117Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς παράσχω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν. Προκειμένου περὶ νέων μέχρις ἡλικίας ἀπὸ 10–16 ἐτῶν, οἱ ὁποῖοι καθ’ οἱονδήποτε λόγον εἶχον ἀναμιχθῆ εἰς ἀντεθνικὰς ὀργανώσεις, κατὰ τὴν περίοδον 1941 –1945, οὗτοι θεωροῦνται αὐτοδικαίως διαγεγραμμένοι ἀπὸ τοὺς φακέλλους, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον μεταγενεστέρως, δὲν ἐσημείωσαν οὐδεμίαν κομμουνιστικὴν δρᾶσιν.

§118Β. ΜΟΥΡΑΤΟΓΛΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς εἴπω κάτι: Ἠξεύρετε κατὰ ποῖον τρόπον τοὺς ἐγγράφουν τώρα; Λέγουν, ὅτι ἐψήφισαν Ε.Δ.Α. Καὶ ἐρωτῶ, —διότι τὸ εἶδον εἰς πολλοὺς φακέλλους— πῶς εἶναι δυνατόν, ἡ Ἀστυνομία καὶ σεῖς, νὰ ἠξεύρετε τί ἐψήφισαν, ἀφοῦ ἡ ψηφοφορία εἶναι μυστική;

§119Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Ὁμιλῶ περὶ νέων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἡλικίας μέχρις 16 ἐτῶν. Συνεπῶς, κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1946 δὲν εἶχον, νόμῳ, δικαίωμα ψήφου.

§120Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Αὐτὸ τὸ λέγετε σεῖς. Ἡ Ἀστυνομία λέγει: Ἐφ’ ὅσον, τότε, ἦσαν εἰς τὴν ΕΠΟΝ καὶ εἰς τὰ «Ἀετόπουλα» καὶ ἦσαν ἡλικίας 12 ἐτῶν, τότε σήμερον ποὺ ἐμεγάλωσαν, ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ἀριστεροί.

§121Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἀπολύονται ὑπάλληλοι νέοι, διότι ἁπλῶς ἦσαν εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ εἰς μικράν, μάλιστα, ἡλικίαν. Δὲν θέλω νὰ ἀνοίξω, αὐτὸ τὸ κεφάλαιον, τοῦ ΕΑΜ, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ πλανώμεθα. Εἰς τὸ ΕΑΜ, ἦσαν πλέον τοῦ 50% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐνεθαρρύνθησαν πρὸς τοῦτο, καὶ ἀπὸ τὸν κ. Τσῶρτσιλ. Δέν εἶναι ἐθνικὴ πρᾶξις νὰ λέγετε, ὅτι τὸ ΕΑΜ ἦτο ἀντεθνικόν. Εἶναι ἀντεθνικὴ πρᾶξις, ὅταν λέγωμεν, ὅτι τὸ ΕΑΜ εἶναι ἀντεθνικόν, διότι τότε, λέγομεν, ὅτι πλέον τοῦ 50% δὲν εἶναι Ἕλληνες. Σᾶς λέγω, ὅτι δι’ ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους ἔχετε ἀποχρωματίσει...

§122Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Ἄλλο ὀργάνωσις καὶ ἄλλο τὸ ὑλικόν, τὸ ὁποῖον περιελάμβανεν ἡ ὀργάνωσις αὐτή. Ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ ὑπῆρξεν, εἶναι καὶ θὰ παραμείνῃ ἐσαεὶ διὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου αὐτοῦ, ἀντεθνική. (Χειροκροτήματα).

§123Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι, διότι, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν τὴν πατρίδα...

§124Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Σᾶς ἐξήγησα.

§125Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, προσέξατε· δὲν θὰ ξεφύγετε, εἴπατε μίαν βαρεῖαν λέξιν.

§126Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Μὴ παρερμηνεύετε.

§127Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Προσεβάλετε τὸ 50% τῶν Ἑλλήνων. Θὰ τὸ πληρώσετε. (Διαμαρτυρίαι, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§128Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Παρερμηνεύσατε τοὺς λόγους μου.

§129Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὅταν εἰς τὴν Ἤπειρον αἱ ὁμάδες...

§130Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Εἶπον ὅτι εἰς τὴν ὀργάνωσιν καὶ ὄχι εἰς τοὺς μετασχόντας εἰς τὴν ὀργάνωσιν. (Θόρυβος).

§131Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν ἡ ὀργάνωσις τοῦ κ. Ζέρβα, ἐφόνευσεν ἕνα Γερμανὸν ταγματάρχην εἰς τὸν δρόμον Φιλιππιάδος–Ἰωαννίνων, μετέβησαν οἱ Γερμανοί, εἰς τὸ πρῶτον χωριὸ καὶ ἐκρέμασαν 12 νέους. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν αὐτὴν ὅλα τὰ παιδιά, τῶν πέριξ χωρίων, ἀπὸ 14 ἐτῶν καὶ ἄνω, ἐτράπησαν εἰς τὰ ὄρη καὶ ἐτάχθησαν εἰς οἱανδήποτε ὀργάνωσιν, εἴτε ΕΔΕΣ ἐλέγετο, εἴτε ΕΑΜ. Εἶναι αὐτοὶ προδόται; Αὐτοὶ ἦσαν τὰ 9)10 τοῦ ΕΑΜ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν οἱ κομμουνισταί...

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Δὲν εἶναι τὰ 9)10.

§133Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν οἱ κομμουνισταὶ μὲ τὴν ἱκανότητα, τὴν ὁποίαν ἔχουν καὶ τὴν τελείαν ὀργάνωσίν των, κατώρθωσαν νὰ ἐπικρατήσουν, τοῦτο εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις. Ἴσως διὰ τὸ θέμα αὐτό, νὰ πταίωμεν καὶ ἡμεῖς ἢ μᾶλλον πταίομεν ὅλοι καὶ οὐδείς. Ἔτσι εἶναι ἡ κατάστασις: Πταίομεν ὅλοι καὶ οὐδείς. Τὰ παιδιὰ αὐτὰ προσέφεραν ὑπηρεσίαν. Ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ ΕΑΜ, ὡς ἀντεθνικῆς ὀργανώσεως, εἶναι ἀντεθνικὴ πρᾶξις. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§134Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Θεωρῶ χρέος μου....

§135Δ. ΛΕΚΑΡΑΚΟΣ. (Ὁμιλεῖ ἀπὸ τῆς θέσεώς του μὴ ἀκουόμενος, ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν).

§136Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Θεωρῶ χρέος μου νὰ ἐπαναλάβω, τὸ ὅ,τι προηγουμένως εἶπον. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ κ. Χαβίνης παρηνόησε. Εἶπον, προηγουμένως: Ἄλλο ὀργάνωσις καὶ ἄλλο ὑλικὸν Ἑλλήνων, τὸ ὁποῖον καθ’ οἱανδήποτε τρόπον κατέφυγεν ἢ ἔλαβε μέρος εἰς τὴν ὀργάνωσιν αὐτήν. Τὸ ἑνιαῖον ἀπελευθερωτικὸν μέτωπον, ὅπως κάθε μέτωπον, ἦτο ὑποκατάστατον τοῦ Κ.Κ. καὶ ὡς ὀργάνωσις, ἦτο καθαρῶς κομμουνιστική. Ἄλλο τὸ θέμα, ποῖοι μετέσχον, Ἀποδέχομαι καὶ ἐγώ, ὅτι εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ΕΑΜ, κατὰ περιφερείας, μετέσχεν ἱκανὸς ἀριθμὸς ἁγνῶν Ἑλληνοπαίδων καὶ Ἑλλήνων γνησίων, ἀλλά, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι τὸ ΕΑΜ παύει νὰ εἶναι καὶ ὡς σχῆμα καὶ ὡς ὀργάνωσις ὑποκατάστατον τῆς πολιτικῆς ὀργανώσεως τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος, ἐπὶ τοῦ βήματος, συνάδελφος, καθ’ ὃ ἔχει δικαίωμα, διετύπωσε τὸ αἴτημα, ἐφεξῆς νὰ μὴ ἐπιτρέψω οὐδεμίαν διακοπήν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, ἐφ’ ὅσον ὁ ρήτωρ δὲν δέχεται διακοπάς, νὰ τὸν προστατεύσω εἰς τὸ αἴτημά του. Εἰς ὅλους, οὐδεμίαν διακοπὴν κατ’ αἴτησιν τοῦ κ. Μπίρη. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Μόδη, νὰ ὁμιλήσετε.

§138Γ. ΜΟΔΗΣ. Μίαν διακοπήν, κύριε Πρόεδρε.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε συνάδελφε. Προνομιοῦχος θὰ γίνετε σεῖς, ἔναντι τοῦ Κανονισμοῦ;

§140Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Κατόπιν ὅσων εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν, καὶ παρ’ ὅλον ὅτι δὲν εἶχα σκοπὸν νὰ τὸ πράξω διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω, χρειάζεται ὅμως τώρα, διὰ νὰ ἀποδείξω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν, ὅτι πιθανὸν εἰς τὴν θεωρίαν, πιθανὸν εἰς τὰ χαρτιὰ νὰ εἶπεν ὅπως τὰ εἶπεν, ἐνῷ εἰς τὴν πρᾶξιν εἰς τὴν ζωὴν συμβαίνουν διαφορετικά. Ἔχω μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Πρὸ δύο μόλις μηνῶν ἕνας νέος, μόλις 18 ἐτῶν, καὶ ὁ ὁποῖος κατὰ συνέπειαν, κ. ὑπουργέ, δὲν θὰ ἦτο 16 ἐτῶν κατὰ τὴν κατοχήν...

§141Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Οὔτε 6 ἐτῶν κατὰ τὴν κατοχήν.

§142Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Πρόεδρε, οὔτε 6 ἐτῶν κατὰ τὴν κατοχήν, αὐτός, λοιπόν, ὁ νέος, τῶν 18 ἐτῶν σήμερον ἔδωσε κάποιες ἐξετάσεις, διὰ νὰ καταταγῇ ἐθελοντὴς στρατιώτης καὶ ἦλθε μεταξὺ τῶν πρώτων καὶ ἐπερίμενεν, ὅτι θὰ τὸν καλέσουν ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν. Ὅμως τίποτε, ἐκάλουν ὅλους τοὺς ἄλλους καὶ αὐτὸν τίποτε. Ὅταν τοῦ λέγουν, καθὼς καὶ εἰς ἕνα ἄλλον νέον: Σεῖς δὲν ἠμπορεῖτε νὰ παραμείνετε. Ἦλθε καὶ μὲ βρῆκε, διότι εἶχον ἰδίαν ἀντίληψιν καὶ διὰ τὸν ἴδιον καὶ διὰ τὴν οἰκογένειάν του, καὶ ἐπήγαμε μαζὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἔγινεν ἀπὸ ἐκεῖ τηλεφώνημα εἰς τὴν σχολὴν καὶ ἐπληροφορήθημεν, ὅτι ὁ πατέρας του εἰς τὸ 1943, ἦτο εἰς τὸ ΕΑΜ. Ὁ πατέρας του, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἕνας γέρων 72 ἐτῶν καὶ μάλιστα χωλός, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὸ 1946 ψηφίζει τὸ κόμμα Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος, ὅπως σχεδὸν ὅλοι στὰ χωριά, εἶχεν ἐγγραφῆ εἰς κάποιαν ὀργάνωσιν, εἰς ἐκείνην ποὺ πρωτοεμφανίσθηκε εἰς αὐτόν, δὲν εἶχεν ὅμως οὐδεμίαν δρᾶσιν, οὔτε ἔβαζε στὸ μυαλό του, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐμφανισθῇ κάποιαν στιγμὴν μπροστὰ εἰς τὸ παιδί του, ὡς ἐμπόδιον, ὡς ὀγκόλιθος, ἕνας φάκελλος ἰδικός του.

§143Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἦτο ὑπερεθνικόφρων αὐτὸς ὁ γέρων τότε; Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν ἦτο ὑπερεθνικόφρων καὶ Φιλελεύθερος καὶ ἐδιάβαζε «Μακεδονίαν» τὸ ἴδιον θὰ ἦτο.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ρήτωρ δὲν ἐπιτρέπει διακοπάς.

§145Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Χαίρω ἐπίσης, διότι αἱ διακοπαί, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, ἔδωσαν τὴν εὐκαιρίαν νὰ πληροφορηθῶμεν, ὅτι κατόπιν ὅσων ἀνεφέραμεν, ἀπεδέχθη καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβερνητικὴ πλευρά, ἡ ὁποία διεμαρτυρήθη ἐντόνως, ὅταν στὴν ἀρχὴ τοῦ λόγου μας ἀνεφέραμεν περὶ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν στιγματιζομένων, ὅτι ἀπεδέχθη λέγω καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι μέγας ἀριθμὸς ἀνευθύνων ταλαιπωρεῖται. Θέλω ἐπίσης, νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, ὅτι τὸ ΕΑΜ, ὡς ὀργάνωσις ἀποτελουμένη ἀπὸ Ἕλληνας, δὲν ἦτο ἀντεθνική. Δὲν δεχόμεθα αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμόν. Ἡ ἡγεσία του ἡ κομμουνιστικὴ καὶ ἡ μέθοδός του, ἡ πορεία του ἀπεδείχθησαν ἀντεθνικαί. Οἱ ἑκατοντάδες χιλιάδες τῶν Ἑλλήνων, ποὺ τὸ ἀπετέλουν, ἐπίστευαν ὅτι, ἐπιτελοῦν τὸ καθῆκον των καὶ ἠγωνίσθησαν, διότι ἀλλοίμονον εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἂν συνέβαινε διαφορετικά.

§146Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Οἱ σφαγιασθέντες... (Θόρυβος).

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ἡσυχία. Ἡ ὁμιλία εἶναι ἐλευθέρα.

§148Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Καὶ διατὶ πρέπει νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον ὁ διαχωρισμός, διατί ἔπρεπε νὰ ἔχῃ γίνῃ. Διότι, κύριοι βουλευταί, ὡς ἀπεδείξαμεν, αἱ συνέπειαι τῆς ὑπάρξεως τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος ἐπὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς καὶ τῆς ἠθικῆς ὑποστάσεως ἑκατοντάδων χιλιάδων Ἑλλήνων εἶναι φοβεραί, διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἑλλήνων, ποὺ ὑφίστανται ὅλα αὐτὰ ἀδίκως, εἶναι μέγας, διότι ἀνακατατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἀπὸ τὸ 1944 μέχρι σήμερον καὶ αἱ διάφοροι εὐκαιρίαι ποὺ ἐδόθησαν, ἀπέδειξαν, ὅτι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶχον λάβει μέρος εἰς τὰς ὀργανώσεις τοῦ Κ.Κ., καὶ οἱ ὁποῖοι εἶχον χαρακτηρισθῆ, ἀπέδειξαν μὲ τὰς θυσίας των μὲ τὸ αἷμα των, εἰς τὸν Γράμμον καὶ τὸ Βίτσι, ὅτι ἦσαν παιδιὰ τῆς πατρίδος, ἦσαν πατριῶτες.

§149Δ. ΛΕΚΑΡΑΚΟΣ. Ἐὰν ἐπολέμησαν κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ φάκελλος. Τὸ γεγονὸς καὶ μόνον, ὅτι ἔλαβον μέρος εἰς τὰς μάχας τοῦ Γράμμου καὶ τοῦ Βίτσι, εἶναι γεγονὸς, τὸ ὁποῖον αὐτομάτως εἶναι ὑπὲρ αὐτῶν.

§150Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἕνας εἶχε φάκελλον καὶ ἦτο τραυματίας τοῦ συμμοριτοπολέμου.

§151Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἀγωνιστῶν, κύριοι βουλευταί, ἔλαβε μέρος καὶ εἰς τὰς μάχας τοῦ Γράμμου καὶ τοῦ Βίτσι. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ χιλιάδες ἄλλων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι εἴτε διότι ἦσαν μεγαλυτέρας ἡλικίας, εἴτε διότι ἦσαν νεώτεροι, δὲν τοὺς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ πολεμήσουν εἰς τὰς μάχας αὐτάς. Τὸ γεγονός, ὅτι μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ἔλαβον μέρος ἦσαν καὶ μέλη τῶν ὀργανώσεων τοῦ ΕΑΜ καὶ ἀρκετοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἀπέδειξαν ὄχι μὲ λόγια ἀλλὰ μὲ τὸ αἷμα των, ὅτι εἶναι Ἕλληνες καὶ πατριῶται, φανερώνει ὅτι τὸ ἴδιο θὰ ἔπραττον καὶ ὅσοι λόγῳ ἡλικίας ἢ ἄλλων αἰτίων δὲν εἶχον κληθῆ καὶ ἔλαβον μέρος εἰς τὰς τελευταίας μάχας. Ὑπάρχει ὅμως, καὶ ἕνας ἄλλος λόγος, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει τὴν ταχυτέραν ἐκκαθάρισιν τῆς καταστάσεως, τὸ ἐθνικὸν συμφέρον, διότι ὅταν, κύριοι βουλευταί, ὁ λαὸς μᾶς ἔδωσεν ἑκατοντάδας χιλιάδας νεκροὺς εἰς τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν φασισμῶν, διότι δὲν καταλαβαίνω ποίαν ἄλλην σημασίαν εἶχον οἱ ἀγῶνες αὐτοί, δὲν πιστεύω νὰ ἐπολέμησε καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ νὰ κερδίσῃ ζωτικὸν χῶρον. Ὅταν λέγω, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἔκανεν αὐτοὺς τοὺς ἀγῶνες, ἐναντίον τῶν φασισμῶν, ὅταν καὶ σήμερον δίδει τὸ 54% τοῦ ἱδρῶτος του, τὸν μόχθον του, διὰ νὰ μειώσῃ τοὺς ἐχθροὺς αὐτούς, καὶ τὸν ἐξ αὐτῶν κίνδυνον, εἶναι τοὐλάχιστον ἐγκληματικόν, τοὐλάχιστον ἀντεθνικόν, νὰ γίνεται προσπάθεια ἀπὸ τὴν πολιτείαν καὶ τὰ ἀνεύθυνα ὄργανά της, αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, προσπάθεια ἐπίμονος κατασκευῆς ἐπικινδύνων. Κύριοι βουλευταί, ἡ γνώμη μας εἶναι, ὅτι πρέπει ἐπὶ τέλους τὸ παρελθὸν νὰ τὸ καλύψῃ αὐτὴ ἡ περίφημος λήθη. Πρέπει νὰ στραφῶμεν πρὸς τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον. Τὸ πάθημα τῆς γυναίκας τοῦ Λώτ, ἂς μᾶς γίνῃ παράδειγμα. Πρέπει νὰ προσέξωμεν, ὅτι τὴν διατήρησιν τῆς σημερινῆς καταστάσεως, ἐπιθυμοῦν μόνον ἡ ἡγεσία τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ οἱ ἐργοστασιάρχαι κατασκευῆς κομμουνιστῶν, μόνον αὐτοὶ ἔχουν συμφέρον νὰ ζῇ ὁ λαὸς μέσα εἰς αὐτὴν τὴν ἀτμόσφαιραν τῆς συγχύσεως. Τὴν πολιτείαν καὶ τὸν λαὸν δὲν τοὺς συμφέρει, καὶ ἑπομένως, εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ διατηρεῖται τὸ καθεστὼς αὐτό. Καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν προχωρήσῃ τὸ ταχύτερον πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, θὰ κατηγορῆται δικαίως, ὅτι ἀκολουθεῖ τὴν πολιτικὴν τῆς πολώσεως, τὴν πολιτικὴν τοῦ διχασμοῦ, τὴν ὁποίαν εἶχε διδάξει ὁ πρῶτος ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κ. Μαρκεζίνης, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Εἶπε τότε, ὁ κ. Μαρκεζίνης, ὅ,τι ὁ Συναγερμός, ἀποτελεῖ τὸ τελευταῖον πείραμα τοῦ ἀστικοῦ κόσμου; Τότε βεβαίως θὰ ἐπίστευεν ὅτι ἐταυτίζετο μὲ τὸν Συναγερμὸν καὶ διὰ τοῦτο εἶπεν ἐπίσης, ὅτι μετὰ τὸν Συναγερμὸν ὑπάρχει μόνον τὸ χάος. Πληροφοροῦμαι ὅμως, ὅτι τώρα ἔχει διαφορετικὴν γνώμην, διότι πιστεύει, ὅτι μετὰ τὸν Συναγερμὸν θὰ ὑπάρχῃ ἐκεῖνος, δηλαδή, τὸ ἴδιον πρᾶγμα. Κύριοι βουλευταί, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ὁδηγεῖ εἰς τὸν διχασμόν, τὸν ὁποῖον ἀρκετὰ ἐπλήρωσεν ὁ τόπος μας καὶ πρέπει νὰ ἀποφύγωμεν ἕνα νέον διχασμὸν εἰς αὐτὴν τὴν ἔκτασιν. Τὸ παράδειγμα τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὅπου ὁ ἀγὼν ἔγινε μεταξὺ κομμουνισμοῦ καὶ δοσιλογισμοῦ, πρέπει νὰ μᾶς ἐμπνεύσῃ ἐγκαίρως, διότι ἐκεῖ ὁδηγούμεθα, ἐκεῖ ὁδηγεῖ ἡ πόλωσις, ἡ πολιτικὴ τῆς ἀθρόας κατασκευῆς κομμουνιστῶν. Πρέπει νὰ παραμερισθῇ ἡ αὐθαιρεσία καὶ νὰ ἔλθῃ ἡ δικαιοσύνη, ὁ ἠθικὸς καθαρμός. Πρέπει νὰ παραμερισθοῦν, ὅλοι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἀνέβασεν ἡ ἀντίδρασις τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, καὶ μερικοὺς ἀπὸ αὐτοὺς μάλιστα, εἰς θέσεις, τὰς ὁποίας δυστυχῶς ἐξακολουθοῦν καὶ νὰ κατέχουν. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καταβάλλουν κάθε προσπάθειαν τορπιλλισμοῦ τῆς ὁμαλότητος καὶ τῆς ἐπιβολῆς τῆς δημοκρατίας. Μὲ τὸ θράσος μάλιστα ποὺ τοὺς διακρίνει, οἱ χθεσινοὶ αὐτοὶ συνεργάται τοῦ ἐχθροῦ, γίνονται καὶ τιμηταὶ καὶ κατήγοροι τῶν γενναίων καὶ τῶν ἀγωνιστῶν, τῶν τιμίων Ἑλλήνων καὶ δηλητηριάζουν τὴν ζωὴν τοῦ τόπου καὶ καταστρέφουν τὴν ἀντίληψιν περὶ δικαίου, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ λαός μας, διότι ὅταν οἱ νέοι, κυρίως, βλέπουν εἰς ὑψηλὰς θέσεις ἐθνικῶς ἀναξίους καὶ οἱ τίμιοι καὶ οἱ ἀγωνισταί, ταλαιπωροῦνται καὶ στιγματίζονται καὶ τραυματίζονται, ἀντιλαμβάνεσθε τί σκέπτονται γιὰ τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἠθικὴν τοῦ τόπου αὐτοῦ. Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ποῦ ὁδηγεῖ ἡ διαπίστωσις αὐτή. Καὶ ὅμως, ἡ Κυβέρνησις, εἰς κάθε εὐκαιρίαν ὁμιλεῖ περὶ ἠθικῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, πιστεύομεν ὅτι, ἕως τὴν ὥραν ποὺ δὲν θὰ ἀποκατασταθῇ ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ ἠθικὴ τάξις εἰς τὸν τόπον, δὲν πρόκειται νὰ γνωρίσωμεν καλύτερες ἡμέρες. Ἀλλά, ἂς μὴ πλανᾶσθε. Ἀργὰ ἢ γρήγορα, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχωμεν εἰρήνην, αὐτὸ θὰ γίνῃ, καὶ ὁ τόπος μας θὰ περάσῃ εἰς τὰ γνήσια παιδιά του, εἰς τοὺς ἀγωνιστάς, τοὺς τιμίους καὶ τοὺς γενναίους. Ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτὸ ἐκ τῶν ἄνω θὰ γίνῃ ἐκ τῶν κάτω. Ὁ λαὸς θὰ ἐπιβάλῃ καὶ τὸν καθαρμὸν καὶ τὸν παραμερισμὸν τῆς αὐθαιρεσίας.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουλόδημος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§153Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἦτο μάταιον ἐὰν ἐπεχείρουν νὰ σᾶς κατατοπίσω ἔτι περισσότερον περὶ τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν διαφόρων φακέλλων Ἀσφαλείας, οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο εἰς στιγμὰς ἀνωμάλους, εἰς στιγμὰς ὑστερίας καὶ πολιτικῆς ψυχώσεως, ἐφ’ ὅσον οἱ κ.κ. Τζατζάνης καὶ Μπίρης ἀνέλυσαν καὶ ἀπέδειξαν δεόντως τὸ κατὰ βάσιν ἐλαττωματικὸν τῆς δημιουργίας τῶν φακέλλων παρὰ τῆς Ἀσφαλείας καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τὸ κοινωνικῶς ἐπιζήμιον καὶ ἐθνικῶς ἀπαράδεκτον. Ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον, θὰ ὑπετίμων τὴν ἀντίληψίν σας καὶ τὴν πεῖραν σας. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια, θὰ ἠνοχλήθητε πλειστάκις παρὰ διαφόρων συμπολιτῶν σας καὶ πολιτῶν καὶ προσωπικῶν σας φίλων διὰ παρόμοια ζητήματα. Ἀλλ’ ὅμως αἰσθάνομαι βαθύτατα τὴν ἱερὰν ὑποχρέωσιν ὡς ἐκπαιδευτικὸς ἐπὶ 28 ἔτη, νὰ ἐκφράσω τὸ δικαιότατον παράπονον τῆς Ἑλληνικῆς σπουδαζούσης καὶ ἐργαζομένης νεολαίας, ἡ ὁποία ἐν πολλοῖς διώκεται ἀπηνέστατα ἀπὸ ὡρισμένους, οἱ ὁποῖοι κατατρύχονται ἀπὸ μίαν ἰδεολογικὴν καχυποψίαν καὶ ἓν πολιτικὸν παραλήρημα, ἄνευ προηγουμένου καὶ τὴν ὁδηγοῦν βραδέως ἀλλ’ ἀσφαλῶς εἰς ἀντιθέτους δρόμους ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἡ φωνὴ τοῦ Ἔθνους καὶ ἡ ἀθάνατη Ἑλληνικὴ φυλὴ προστάζει. Κύριοι βουλευταί, δύναμαι νὰ σᾶς ἀναφέρω πλεῖστα ὅσα παραδείγματα καὶ νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἐπιστολὰς σχετικῶς μὲ τὰ παράπονα διαφόρων πολιτῶν ἐκ διαφόρων μερῶν τῆς Ἑλληνικῆς ἐπικρατείας, διὰ τὸν σχηματισμὸν φακέλλων διὰ τὰ παιδιά των. Ὡστόσον ὅμως δὲν δύναμαι νὰ διαφύγω τοῦ πειρασμοῦ, ὅταν ἔρχωνται καὶ παραπονοῦνται, βαθύτατα, νέοι δεκαεννέα καὶ εἴκοσιν ἐτῶν, διὰ τὴν ἀδικίαν ἡ ὁποία τοὺς ἔχει γίνει εἰς βάρος των. Δηλαδή, ὅτι ὑπῆρξαν ἀριστεροὶ κατὰ τὴν κατοχήν, ἔστω καὶ ἐὰν ἦσαν εἰς ἡλικίαν 4 ἐτῶν καὶ ἄλλοτε, ὅτι ὑπῆρξαν ἐαμικὰ μέλη οἱ γονεῖς των. Αὐτό, δι’ ἐμέ, κύριοι βουλευταί, εἶναι θλιβερὸν δι’ ἓν Κράτος, τὸ ὁποῖον ὑπερηφανεύεται, ὅτι ἐμπνέεται ἀπὸ τὰς βασικὰς ἀρχὰς τῆς Δημοκρατίας καὶ ὅτι προστατεύει τὰ στοιχειώδη δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου. Δίδουν, κύριοι βουλευταί, ἐξετάσεις εἰς ἀνωτάτας σχολὰς τοῦ Κράτους καὶ ἐνῷ ἐπιτυγχάνουν εἰς αὐτάς, ἀποκλείονται διότι οἱ γονεῖς των συμμετέσχον εἰς τὸ ΕΑΜ. Περνοῦν ἀπὸ τὰ περιοδεύοντα Συμβούλια, νέοι οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ τοποθετηθοῦν εἰς τὸ ναυτικόν, ἀλλὰ τοὺς μεταφέρουν εἰς τὴν ξηράν. Ἐπέτυχαν εἰς τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις εἰς στρατιωτικὰς σχολάς, ἀλλὰ δὲν γίνονται δεκτοί, διότι δὲν τοὺς δίδουν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Ζητοῦν ναυτικὸν φυλλάδιον διὰ νὰ σταδιοδρομήσουν εἰς τὸ ναυτικὸν ἐπάγγελμα, καὶ τὸ Υ.Ε.Ν. δὲν τοὺς τὸ χορηγεῖ, διότι ὁ πατέρας των ἦτο στὴν ἀντίστασιν. Εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν δύνανται νὰ μεταβοῦν, διότι δὲν ἔχουν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Διὰ νὰ ἐργασθοῦν εἰς οἱανδήποτε κρατικὴν ὑπηρεσίαν ἢ καὶ ἑταιρείαν ἀκόμη ἢ ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν, ζητοῦν ἐπίσης πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Ἔ, λοιπόν, ζητοῦν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων ὅταν δίδουν εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις, πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων ὅταν λάβουν τὸ πτυχίον, πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων ὅταν λαμβάνουν τὴν εἰδικότητα, ὅταν πρόκειται νὰ λάβουν τὴν ἄδειαν ἐξασκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος. Ἐπίσης ὅταν πρόκειται νὰ προσληφθοῦν μετέπειτα εἰς ἐργασίαν. Ἐὰν οὕτω προχωρήσωμεν καὶ ἀναφέρωμεν ὅλας ἐν γένει τὰς κατηγορίας τῶν ἀδικημένων νέων, τῶν χαρακτηρισθέντων ὡς μὴ νομιμοφρόνων, θὰ ἔπαιρνε μεγάλο μῆκος ὁ λόγος μας, καὶ πάλιν ἐδῶ θὰ σᾶς ἠδίκουν τὴν ἀντίληψίν σας καὶ θὰ σᾶς κατεπόνουν. Κύριοι βουλευταί, ἄτομα, ὁμάδες, Κράτη, καθεστῶτα ποὺ μετεχειρίσθησαν ποικιλοτρόπους μεθόδους φοβίας, διώξεων καὶ ἄλλων μέσων ψυχολογικῆς βίας κατεδικάσθησαν ἀπὸ τὴν ἱστορίαν, διότι ὁ μεγαλύτερος διδάσκαλος εἶναι ἡ ἴδια ἡ ζωὴ ποὺ ἔχει ἀντικειμενικώτερη γλῶσσα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν διαφόρων κοινωνικῶν φαινομένων. Παραδείγματα ἄπειρα ἔχομεν ἀπὸ τὴν Παγκόσμιον Ἱστορίαν. Καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὴν μεσαιωνικὴν ἱστορίαν μὲ τὴν φοβερὰν Ἱερὰν ἐξέτασιν κατὰ τὴν ὁποίαν κατεδικάζοντο μόνον ἐκεῖνοι ποὺ ἐδείκνυαν μίαν ἀντίστασιν. Ἐδῶ ὅμως παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον νὰ καταδικάζωνται τὰ τέκνα καὶ οἱ συγγενεῖς των. Προδιαγράφεται ἡ μοῖρα τῶν τέκνων χωρὶς νὰ πταίουν εἰς τίποτε. Ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι διατρέχει κίνδυνον τὸ καθεστὼς δὲν εὐσταθεῖ. Δὲν εὐσταθεῖ διότι τὸ κοινωνικὸν ἀστικὸν καθεστὼς εἶναι ἀρκετὰ ἰσχυρὸν ἀλλὰ μόνον ἡ Κυβέρνησις, ἐκείνη διατρέχει κίνδυνον, ἡ ὁποία μετέρχεται τὰ μέσα αὐτά. Καὶ κάμει χρῆσιν αὐτῶν τῶν μεθόδων διότι δὲν στηρίζεται ἐπὶ λαϊκῆς βάσεως. Καὶ ὅλα τὰ μειονεκτήματα: τῆς ψυχώσεως, τῆς ὑστερίας καὶ τῆς φοβίας κατὰ παντὸς προοδευτικοῦ πνεύματος εἶναι ἀλάνθαστα σημάδια μιᾶς Κυβερνήσεως πολιτικῶς ἐκπεσούσης, ἑνὸς ἡττημένου Ἀνταίου, ὅπως σήμερον εἶναι ἀλάνθαστον τὸ φαινόμενον τῆς μεγάλης χώρας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν: τοῦ Μακαρθισμοῦ ὅπου εὐτυχῶς τὸ κακὸ αὐτὸ πνεῦμα κτυπᾶται ἀπὸ ὅλους τοὺς κορυφαίους δημοκρατικοὺς πολίτας καὶ ἀπὸ αὐτὸν τὸν Πρόεδρον Ἀϊζενχάουερ. (Χειροκροτήματα). Ἐμεῖς πιστεύομεν πὼς οἱ ἐνέργειες αὐτῆς τῆς δημιουργίας φακέλλων εἰς ἀθώους, εἶναι παράνομες ἐκτροπὲς καὶ ἀμαυρώνουν τὴν κρατικὴν ὑπόστασιν ἑνὸς Ἔθνους καὶ ἀναταράσσουν τὴν γαλήνην τῆς χώρας καὶ προπαντός, κύριοι συνάδελφοι, —ὑπογραμίζω τὸ σημεῖον τοῦτο— ὑποσκάπτουν τὸ κοινωνικὸν καθεστώς. Καὶ κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν φάκελλοι εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦν τοιούτους φακέλλους. Καὶ ἡ ὑστερία αὐτὴ τῆς δημιουργίας φακέλλων μᾶς ἐκθέτει ἀνεπανόρθωτα εἰς τὸν ἔξω κόσμον καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν δημιουργεῖται σταθερὰ ἕνας κόσμος χωρισμένος, διωγμένος, ποὺ σιγὰ–σιγὰ δημιουργεῖται τὸ πνεῦμα τῆς ἀλληλοεξοντώσεως. Οἱ ἐκδηλώσεις αὐταὶ εἶναι ἐκδηλώσεις ἀνελευθέρου Κράτους. Πάντως δὲν εἶναι ἐκδηλώσεις Κράτους δημοκρατικοῦ. Ἐμεῖς πιστεύομεν ἀδιστάκτως, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι ἐθνικόφρονες μόνον ἐκεῖνοι ποὺ δὲν μονοπωλοῦν τὴν ἐθνικοφροσύνην, ἀλλὰ προσπαθοῦν μὲ κάθε μέσον διαπαιδαγωγήσεως, διαπλάσεως καὶ διαφωτίσεως, νὰ κάνουν καὶ ἄλλους ἐθνικόφρονας. Ὑπέρτατον καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι βουλευταί, εἶναι νὰ κάψῃ, ὄχι νὰ ἀναθεωρήσῃ τοὺς φακέλλους τῶν νέων, διὰ νὰ ἀναχαιτίσουν οὕτω πως τὴν λίαν ἀντικοινωνικὴν πολιτικήν της, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ ἐγκληματικῶς εἰς τὴν ὑπόσκαψιν αὐτῶν τούτων τῶν θεμελίων τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος. (Χειροκροτήματα).

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§155Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξεν ἐποχὴ, κατὰ τὴν ὁποίαν μέγα μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ μεγίστη πλειοψηφία αὐτοῦ, ἀνεμίχθη εἰς διαφόρους ὀργανώσεις ἀντιστάσεως διὰ νὰ πολεμήσῃ, πραγματικῶς, τοὺς κατακτητάς. Καὶ ὑπῆρξαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐφονεύθησαν μαχόμενοι ἐναντίον τῶν Γερμανῶν, τῶν Ἰταλῶν καὶ τῶν Βουλγάρων. Ὑπῆρξαν οἰκογένειαι, τῶν ὁποίων αἱ περιουσίαι ἔγιναν παρανάλωμα τοῦ πυρός, ἀπὸ τοὺς κατακτητάς, διότι δὲν ἠθέλησαν νὰ γίνουν συνεργάται των. Καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, τὸ μέγα αὐτὸ τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διεπνέοντο ἀπὸ αἰσθήματα πατριωτισμοῦ ὑπακούοντες εἰς τὴν φωνὴν τοῦ Ἔθνους καὶ τῶν συμμάχων. Οὕτω εὑρέθησαν εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ε.Α.Μ. Ποῦ νὰ ἤξευραν, αὐτοὶ οἱ κακόμοιροι, ὅταν ἄφηναν τὰ σπίτια των καὶ τὰ παιδιὰ των καὶ ὅταν ἐν γνώσει τῶν κινδύνων ποὺ θὰ διέτρεχον ἐπάνω εἰς τὰ βουνὰ τῆς χώρας μας, ὅτι μετὰ ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωσιν θὰ ἤρχετο δι’ αὐτοὺς μία κατάστασις περισσότερον καταθλιπτική; Ποῦ νὰ ἤξευραν, ὅτι ἡ φωνὴ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, ἡ ὁποία ἠκούετο ἀπὸ τὸ BBC καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν σκιρτοῦσε κάθε Ἑλληνικὴ ψυχὴ καὶ μὲ κίνδυνον τῆς ζωῆς των νὰ διατηροῦν ραδιόφωνα διὰ νὰ ἀκούουν τὸν μεγάλον αὐτὸν ἄνδρα, τὸν καὶ νῦν Πρόεδρον τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἀκούουν τὸ Κάϊρον νὰ καλῇ τὸν κόσμον νὰ ἐνταχθῇ εἰς τὰς τάξεις τοῦ Ε.Α.Μ. διὰ νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς χώρας, ποῦ νὰ ἐγνώριζον αὐτοί, ὅτι τὰ κομμάντος τὰ Ἐγγλέζικα ποὺ ἔφθαναν εἰς τὰς βουνοκορυφὰς τοῦ Βίτσι ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ τύχουν ὑπερασπίσεως ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν; Καὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι πράγματι ἐβοήθησαν τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα, διὰ νὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς χώρας μας, εὑρίσκονται σήμερον τυλιγμένοι εἰς τοὺς περιφήμους πλέον φακέλλους. Ἐὰν, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴν τὴν συμμετοχὴν των, τὴν ἐξεμεταλλεύθη ἡ ἡγεσία τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, ἐρωτῶ εἰς τὶ πταίουν αὐτοί; Πταίουν εἰς τίποτε αὐταὶ αἱ μᾶζαι αἱ πολλαί, αὐτὸ τὸ ἀνώνυμον πλῆθος, διότι τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα εὑρῆκε τὴν εὐκαιρίαν καὶ πῆρε εἰς τὰ χέρια του τὴν διεύθυνσιν τοῦ ἐθνικοαπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος καὶ ἠθέλησε κατόπιν νὰ ἐκμεταλλευθῇ αὐτὸ τὸ κέρδος διὰ κομματικόν του συμφέρον; Τί πταίει αὐτὸς ὁ κόσμος;

§156Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν, κ. συνάδελφε; Διὰ τοὺς φακέλλους περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε γνωρίζετε πότε ἐσχηματίσθησαν; Μήπως ἐπὶ Κυβερνήσεως Στρατάρχου Παπάγου;

§157Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὄχι, ἐπὶ Κυβερνήσεως Στρατάρχου Παπάγου, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς καταστάσεως καὶ Κυβερνήσεως τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, τοῦ ὁποίου εἶσθε συνεχισταί.

§158Δ. ΛΕΚΑΡΑΚΟΣ. Μὲ ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας τὸν Κων)νον Ρέντην καὶ μὲ Πρωθυπουργὸν τὸν Σοφούλην.

§159Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Οἱ φάκελλοι, κ. συνάδελφε, ἐσχηματίσθησαν, κατὰ τὸ μέγιστον μέρος, κατὰ τὴν περίοδον 1945–49. Τὸ μέγιστον μέρος κατὰ τὸ 1945–46 –47 καὶ ἐν συνεχείᾳ μέχρι τοῦ 1949, διάστημα χρονικὸν κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ Πατρίς μας εὑρίσκετο ὑπὸ τὰς γνωστὰς συνθήκας. Ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ὅπως θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἐπερώτησιν, ὁ ἀριθμὸς τῶν φακέλλων κατὰ σταθερὰν πρόοδον μειοῦται ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἀχθῇ ἐκεῖ ὅπου θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ σᾶς εἴπω εἰς τὴν ἀπάντησίν μου.

§160Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἀκριβῶς, αὐτὸ λέγω. Νὰ δοθῇ τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῶν φακέλλων, διότι εἶσθε δύο χρόνια εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ δὲν ἐννοεῖτε νὰ δώσετε τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν.

§161Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Σεῖς ἐπιθυμεῖτε τὸ κάψιμον τῶν φακέλλων.

§162Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ ἠδυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἶναι σύστασις παρὰ ἐπερώτησις. Διότι, οἱ κύριοι συνάδελφοι οἱ ἐπερωτῶντες κάμνουν ὡρισμένας συστάσεις εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ καταστραφοῦν οἱ φάκελλοι. Μὴ διαμαρτύρεσθε δὲν εἶναι, κυρίως, ἔλεγχος εἶναι σύστασις. Θέλουν νὰ παραστήσουν τὴν κατάστασιν ποία εἶναι καὶ προτείνουν καὶ ὡρισμένα μέτρα.

§163Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ὁμιλεῖτε διὰ λογαριασμὸν ἰδικόν σας ἢ διὰ λογαριασμὸν τῶν κ. κ. προλαλησάντων; Διότι, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος ὁμιλῶν περὶ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὡμίλησε περὶ ὑπάρξεως φατρίας.

§164Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι φυσικὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ σήμερον, νὰ γίνῃ μετὰ δύο χρόνια. Ἀσφαλῶς ἐὰν τοῦ χρόνου εἶναι ἄλλη Κυβέρνησις θὰ κάμῃ περισσότερα ἀπὸ σᾶς.

§165Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀνάμιξις λοιπόν, αὐτοῦ τοῦ κόσμου, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς εἰς τὰς ὀργανώσεις τῆς ἀντιστάσεως, ἀπετέλεσε καὶ ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τοῦ σχηματισμοῦ τῶν φακέλλων ἐπὶ μίαν συνεχῆ πλέον δεκαετηρίδα. Ἀποτελεῖ, αὐτό, ἕνα βάρος ὄχι πλέον, αὐτῶν τῶν ἀτόμων ποὺ ἔχουν τοὺς φακέλλους, ἀλλὰ καὶ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν των. Αὐτό, λοιπόν, τὸ βάρος ἕως πότε θὰ τὸ κρατοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι;

§166Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Διατὶ σεῖς, κ. συνάδελφε, ποὺ κυβερνούσατε μέχρι τοῦ 1952, δὲν τοὺς κατηργήσατε;

§167Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὴν διακοπήν, καὶ θὰ τοῦ δώσω ἀμέσως μίαν ἀπάντησιν. Δὲν ἦτο δυνατόν, κ. ὑπουργέ, ὅταν ἡμεῖς ἤλθομεν εἰς τὴν ἐξουσίαν νὰ κάψωμεν ἢ νὰ βάλωμεν εἰς τὰ ἀρχεῖα ὅλους αὐτοὺς τοὺς φακέλλους διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ὁ συμμοριτοπόλεμος ἐτελείωσεν εἰς τὸ τέλος τοῦ 1949. Εἰς τὴν ἐξουσίαν ἤλθομεν ἡμεῖς τὸ 1950–51 μὲ μίαν γνωστὴν πλειοψηφίαν. Ἐὰν ἀπεφασίζαμεν νὰ κάμωμεν αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε σεῖς, δὲν ξεύρω τί θὰ ἔκαμνεν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς καὶ τὶ θὰ ἐλέγατε, ὄχι μόνον ἐδῶ, ἀλλὰ τί θὰ ἐλέγατε καὶ εἰς τοὺς συμμάχους μας καὶ εἰς τὴν διεθνῆ κοινὴν γνώμην. Ὅτι ἀπεφασίσαμεν νὰ παραδώσωμεν τὴν Ἑλλάδα εἰς τὴν Μόσχαν. Διότι, δὲν ἐκάμαμεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ψηφίσωμεν ἕνα νόμον περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως καὶ ἐφθάσατε μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἐκμαιεύσητε ἔγγραφον τοῦ ΝΑΤΟ καὶ νὰ ἀπασχοληθοῦν τὰ Ἀνάκτορα καὶ τὸ Στέμμα διὰ τὴν ἐπαναφορὰν ἑνὸς Διοικητοῦ Ἀγρονομίας, ἑνὸς Ἀποστολοπούλου ἂν δὲν ἀπατῶμαι, διότι ἐκ τῆς ἐπαναφορᾶς αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου κινδυνεύει ἡ ἐθνικὴ ἀσφάλεια καὶ τὰ συμφέροντα τῶν συμμάχων εἰς τὴν χώραν μας. Μέχρι αὐτοῦ τοῦ σημείου εἶχε φθάσει ἡ ἰδική σας παράταξις νὰ συκοφαντῇ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τοὺς συμμάχους. Δὲν ὑπῆρχεν αὐτὸ τὸ κλῖμα, εὔκολα ἐδημιουργήθη. Ἀλλά, εἶχε δημιουργηθῆ ἐκ τῆς δημοκρατικῆς διακυβερνήσεώς μας, τοιοῦτον κλῖμα καὶ εἶχε λάβει σχετικὰς ἐντολὰς ἡ Χωροφυλακή, ποὺ ὁμολογῶ, ὅτι εἶχε μπῆ σὲ κάποιο σωστὸ δρόμο ἡ μεταχείρισις τῶν φακελλωμένων ἀνθρώπων. Ἀλλά, ὅταν ὅμως ἤλθατε σεῖς εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἀμέσως αἱ ἐγκύκλιοι αἱ ἐμπιστευτικαὶ καθημερινῶς ἐστέλλοντο πρὸς τὰς ἐπαρχιακὰς διοικήσεις τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἔχετε δημιουργήση ἔκτοτε μίαν κατάστασιν σοβαράν. Διότι, κ. ὑπουργέ, ἡμεῖς ποτὲ δὲν εἴπομεν, ὅτι μέσα εἰς τὸ πιστοποιητικὸν, θὰ ἀναφερθῇ ἡ ἱστορία ὄχι μόνον τοῦ ἐνδιαφερομένου ἀλλὰ καὶ τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας του μέχρις ἑνὸς ὡρισμένου βαθμοῦ συγγενείας. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, δὲν ἐγένετο, κ. ὑπουργέ, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ ἐρώτημά σας.

§168Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Οὐδεμία τοιαύτη ἐγκύκλιος ἐστάλη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, στενεύουσα, περιορίζουσα δηλαδή, τὰ ὅρια τοῦ ἐλέγχου.

§169Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ ἀριθμὸν ἐγκυκλίου, κ. ὑπουργέ. Καὶ ἔτσι, κ. ὑπουργέ, ἐδημιουργήθησαν οἱ φάκελλοι καὶ εἶναι ἄγνωστον πότε αὐτὸς ὁ κόσμος, θὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸ βάρος αὐτό. Βεβαίως, θὰ εἶναι σωστὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἡ παροῦσα νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα κατὰ τρόπον δίκαιον. Ὑπάρχει ὁ κόσμος αὐτός, ὁ ὁποῖος δὲν σᾶς ζητεῖ νὰ τὸν ἀπαλλάξετε. «α μπλόκ». Ἐπιμένει καὶ σᾶς λέγει: Κύριε ὑπουργέ, δώσατέ μου τὸ δικαίωμα νὰ ὑποστηρίξω τὸν ἑαυτόν μου καὶ θὰ ἀποδείξω, ὅτι πράγματι ἐγὼ δὲν ἤμουν, ὅταν ὑπηρετοῦσα εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ τὸν ΕΛΑΣ, οὔτε ἀργότερα κομμουνιστής. Δώσατέ μου τὸ δικαίωμα νὰ ὑποστηρίξω τὸν ἑαυτόν μου. Εἴπατέ μου, διατὶ μὲ κατηγορεῖτε καὶ ἐγὼ εὐθὺς ἀμέσως θὰ ἀπαλλαγῶ. Ἔχει φθάσει, κ. ὑπουργέ, νὰ ἐφαρμόζεται ὁ νόμος 516 μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε, ὅταν πρόκειται νὰ διορισθῇ ἕνας νερουλᾶς, ὑδρονομεύς, εἰς τὸ χωρίον, θὰ πρέπει νὰ κριθῇ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν νομιμοφροσύνης. Νὰ μοιράζῃ νερό! Διότι λέγει, ναὶ μὲν πληρώνεται ἀπὸ τοὺς κατοίκους μὲ ἔρανον, ἀλλὰ τύποις διορίζεται ἀπὸ τὸν ἀγρονόμον διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ εἰσπράξῃ τοὺς μισθούς του ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς καὶ θεωρεῖται βεβαίως ὄργανον τῆς Χωροφυλακῆς. Καὶ αὐτὸς πρέπει νὰ ἔχῃ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Καὶ ἐὰν ἔχῃ τὴν ἀτυχίαν νὰ ἔχῃ φάκελλον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ διορισθῇ νερουλᾶς. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς μεταναστεύσεως. Ἔχομεν φθάσει εἰς τὸ ἀπροχώρητον, κ. ὑπουργέ. Ἔρχονται ὁμαδὸν οἱ χωρικοὶ καὶ λέγουν: Ρώτησε, κ. βουλευτά, ἔχω φάκελλον, διὰ νὰ ὑποβάλω τὰ χαρτιά μου, διὰ νὰ μεταναστεύσω εἰς τὴν Αὐστραλίαν ἢ ἀλλοῦ;

§170Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τακτικὴ τῶν ξένων Κρατῶν.

§171Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι τῶν ξένων Κρατῶν, ἀλλὰ εἶναι ἰδική μας τακτική. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν χώραν δημοκρατικὴν ποὺ θέλομεν νὰ λέγωμεν, ὅτι ἔχομεν δημοκρατικὸν καθεστώς, νὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη μεταχείρισις ἀθώων πολιτῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, νὰ ἐπικρατῇ ἕνας θεσμὸς τοῦ νόμου 1366, δυνάμει τοῦ ὁποίου διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ τις γεωργικῶς, θὰ πρέπει νὰ τύχῃ ἀδείας καὶ πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων. Μάλιστα, δέ, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἐνῷ μέχρι πρό τινος ἐφηρμόζετο ἡ διαδικασία ἡ προβλεπομένη ἀπὸ τὸν νόμον τῆς δικτατορίας, δηλαδή, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τις ἀκίνητον ἢ διὰ νὰ ἀγοράσῃ ἢ νὰ πωλήσῃ ὁ ἀρχικὸς νόμος προβλέπει διὰ τοὺς ἀλλοδαποὺς εἰδικὴν διαδικασίαν, ὅταν θέλουν νὰ ἀγοράσουν κτῆμα εἰς τὴν παραμεθόριον. Ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν, λόγῳ τοῦ κλίματος ποὺ ἐπεκράτησεν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος καὶ εἰς τοὺς Ἕλληνας, ὄχι μόνον εἰς τοὺς ἀλλοδαπούς. Καὶ ἐπροχωρήσαμεν ἀκόμη περισσότερον, ἐπροχωρήσαμεν καὶ εἰς τοὺς μονίμως διαβιοῦντας εἰς τοὺς παραμεθορίους αὐτοὺς Νομούς. Ἡ ἄδεια αὐτὴ δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν, κύριοι συνάδελφοι: Διατὶ ἕνας, ὁ ὁποῖος ἔχει 40 στρέμματα χωράφι, ἐὰν θέλῃ νὰ ἀγοράσῃ καὶ 2–3 θὰ πρέπει νὰ πάρῃ ἄδειαν; Πρὸς τί ἡ ἄδεια, κύριοι, ἀφοῦ ἔχει τὰ 40 στρέμματα, ἔχει τὸ σπίτι του ἐκεῖ πέρα, διατὶ νὰ τύχῃ ἀδείας; Ἐπήγαιναν οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἰς τὸν Νομάρχην, ὁ ὁποῖος προήδρευε τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ ἔλεγον τὰ πράγματα. Ὁ Νομάρχης, πράγματι, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε τὴν ἀστυνομικὴν νοοτροπίαν, ἐν πολλοῖς τοὺς ἔδιδε τὴν ἄδειαν. Ἀλλά, ἦλθεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀποστέλλει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 153 ἐγκύκλιον τοῦ 1954 καὶ λέγει: «Τροποποιεῖται ἡ διαδικασία. Ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, δὲν θὰ δίδῃ τὴν ἄδειαν ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ προεδρευομένη ἀπὸ τὸν Νομάρχην διὰ τὴν γεωργικὴν ἀποκατάστασιν, θὰ τὴν δίδῃ ἡ διοίκησις Χωροφυλακῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐλέγχῃ ἀπὸ ἀπόψεως γεωργικῶν προσόντων ἐὰν δύναται νὰ ἀποκατασταθῇ γεωργικῶς ὁ αʹ χωρικὸς ἢ ὄχι. Θὰ συντάσσῃ πιστοποιητικὸν λεπτομερὲς καὶ κατόπιν θὰ στέλῃ τὸ πιστοποιητικὸν τοῦτο εἰς τὴν γεωργικὴν ὑπηρεσίαν. Ἐὰν ἡ Χωροφυλακὴ ἐκ τῶν φακέλλων ποὺ ἔχει, ἴδῃ, ὅτι ὁ ἐνδιαφερόμενος βαρύνεται, δὲν τοῦ δίδει τὸ πιστοποιητικόν, δὲν τοῦ ἀνακοινώνει τίποτε, ἀλλὰ θὰ καταλάβῃ, ὅτι ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν γεωργικὴν ὑπηρεσίαν, δὲν τυγχάνει νομιμοφροσύνης. Τὸ πιστοποιητικὸν θὰ ἀποστέλλεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας διὰ νὰ τεθῇ εἰς τὸν οἰκεῖον φάκελλον.

§172Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Διαμαρτύρομαι δι’ αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε, διότι ἡ διαδικασία ἔχει ἁπλοποιηθῆ καὶ γίνεται εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ χρόνου.

§173Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ἔγινε τίποτε, ἄλλωστε, ἀκόμη περισσότερον ἐδυσχεράνθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ τύχουν γεωργικῆς ἀποκαταστάσεως. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν κυβερνῶντος τοῦ Συναγερμοῦ, ἔχουν ἐκτραφῆ ὡρισμένοι τύποι, οἱ ὁποῖοι ἔδειξαν σημεῖα ζωῆς κατὰ τὴν δίκην τῶν ἀεροπόρων καὶ κατὰ τὰ πρόσφατα γεγονότα τῆς Ἀεροπορίας, δὲν νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλῶμεν, ὅτι πράγματι ἔχομεν ἐλεύθερον δημοκρατικὸν πολίτευμα εἰς τὴν χώραν μας. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, ὁ μακαρίτης ὁ ἀεροπόρος, ὁ Φίλιππος ὁ Ζαρμπῆς, αὐτός, ὁ ὁποῖος ὡδηγοῦσε τὸ ἀεροπλάνον εἰς τὸ ἀτύχημα τῆς Ἐλευσῖνος, αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐπολέμησεν εἰς ὅλα τὰ βουνὰ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, ὅταν αὐτός, κύριοι συνάδελφοι, διότι ἐπεριφρόνησε τὰ «τζίνια», αὐτοὺς τοὺς γνωστοὺς τύπους, ἐπέρασεν ἀπὸ τὸ πρωτοβάθμιον Συμβούλιον καὶ κατέθεσε καὶ εἰς τὸ δευτεροβάθμιον καὶ ἐτιμωρήθη μὲ ἀπόλυσιν 3–4 μηνῶν —πλὴν ὅμως δὲν ἐπρόλαβε νὰ εἰσπράξῃ τὴν ἀπόλυσιν διότι τὸν πῆρε ὁ χάρος— ὅταν αὐτὰ συμβαίνουν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν σοβαρῶς, ὅτι ἔχομεν ἐλεύθερον δημοκρατικὸν πολίτευμα; Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, θὰ πρέπει νὰ δώσῃ ἕνα τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Σεῖς, κ. ὑπουργέ, ὁ ὁποῖος εἶσθε νέος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας, ἀμβλύνατε αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Δῶστε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθητε προεκλογικῶς, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ κυνηγήσετε τὸν κόσμον. Βεβαίως, δὲν εἶπε κανείς, οὔτε ἐγὼ ὁ ἴδιος, ὅτι θέλομεν νὰ καοῦν οἱ φάκελλοι, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ τρόπος προστασίας τῆς χώρας μας. Ἄς μὴ μονοπωλῶμεν τὴν ἀγάπην πρὸς τὴν πατρίδα, διότι εἰς ὡρισμένους δημιουργεῖται μία πικρία καὶ εἰς ἄλλους ἀγανάκτησις. Τὸ νὰ λέγετε, ὅτι μόνον σεῖς ἀγαπᾶτε τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅτι μόνον σεῖς εἶσθε οἱ ἐντεταλμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸν νὰ προστατεύετε τὰ Ἑλληνικὰ συμφέροντα, δὲν νομίζω, ὅτι προάγει τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα. Θέλομεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι καὶ ἡ παράταξις αὐτή, ὅταν εὑρέθη εἰς τὴν ἐξουσίαν προσέφερε πολλὰς ὑπηρεσίας ἐθνικὰς καὶ δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ μονοπωλῆτε τὴν ἀγάπην πρὸς τὴν πατρίδα. Θὰ πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν διάκρισιν. Θὰ εἴπωμεν νὰ μποῦν εἰς τὸ ἀρχεῖον καὶ εἰ δυνατὸν νὰ καταστραφοῦν οἱ φάκελλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν πραγματικῶς καμμίαν σοβαρότητα, ἀφοῦ λάβετε ὡρισμένα μέτρα διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἀσφάλεια τῆς χώρας. Ὅταν ἔρχωνται οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ σᾶς λέγουν, δὲν εἶμαι κομμουνιστής, δῶσε μου τὴν εὐκαιρία νὰ σοῦ τὸ ἀποδείξω καὶ ὅσες φορὲς τοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία τὸ ἀπέδειξε, θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ φανῇ μὲ ἐπιείκειαν. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα, κ. ὑπουργέ, νὰ δώσητε τὴν ἐντολὴν εἰς τὴν Χωροφυλακὴν νὰ συμπληρώνουν τοὺς φακέλλους, διότι φθάνουν οἱ φάκελλοι μέχρι τῆς στιγμῆς ποὺ ὁ νέος ἐπῆγεν εἰς τὴν Μακρόνησον ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ βγῆκε ἀπὸ τὴν Μακρόνησον καὶ πῆγεν εἰς τὰς μαχομένας μονάδας καὶ ἠγωνίσθη καὶ ἐτραυματίσθη καὶ εἰσήχθη εἰς νοσοκομεῖον, δὲν ἀναγράφεται εἰς τὸν φάκελλον. Μόνον τὰ ἄσχημα εἶναι γραμμένα, κ. ὑπουργέ, τὰ καλὰ δὲν εἶναι γραμμένα. Μόλις χθὲς εἴχαμε τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Βραχνοῦ, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του ἀπεχαρακτηρίσθησαν 1000. Ὅλοι λένε, ὅτι ἀποχαρακτηρίζουν καὶ ἀκόμη δὲν λένε νὰ τελειώσουν οἱ φάκελλοι. Ἀλλὰ μήπως καὶ οἱ ἀποχαρακτηριζόμενοι ἠμποροῦν νὰ λένε, ὅτι ἐτακτοποιήθησαν καὶ νὰ ἐμφανίζωνται ὡς πολῖται ἀνήκοντες εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παίρνῃ κανεὶς τὸ χαρτί, ὅτι ἀπεχαρακτηρίσθη δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. τάδε ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ καὶ μόλις πηγαίνῃ εἰς τὴν Α ὑπηρεσίαν, νὰ τοῦ λένε, ὅτι εἶναι κομμουνιστής. Ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ σταματήσῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ θέσῃ εἰς τὸ ἀρχεῖον τοὺς φακέλλους, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τὰ παλαιὰ γεγονότα. Νὰ δώσῃ ἔπειτα τὴν εὐκαιρίαν, εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν καὶ θέλουν νὰ δώσουν ἐξηγήσεις καὶ ἀποδείξεις, ὅτι δὲν εἶναι κομμουνισταί, νὰ τὸ ἀποδείξουν. Ὑπάρχουν σήμερον εἰς τὰς φυλακὰς καὶ ἔξω ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποβάλει δηλώσεις καὶ τοὺς λέγετε, δὲν κρίνομεν εἰλικρινῆ τὴν δήλωσίν σας, διότι ἐρωτηθεὶς ὁ πληροφοριοδότης ἀπὸ τὸ χωριὸ ἀπήντησεν, ὅτι τὸν θεωρεῖ ὕποπτον, καὶ τὸ ζήτημα παραμένει ἀκαθάριστον. Ἐάν, κ. ὑπουργέ, ἐκάνατε ἕνα κόπον καὶ ἐβλέπατε τοὺς φακέλλους τῶν ἀνθρώπων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, οἱ ὁποῖοι ἐστάλησαν διὰ νὰ ἀπολυθοῦν, θὰ εὑρίσκατε ἐκεῖ φύλλα μητρώου, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν, ὅτι αὐτοὶ ἐπολέμησαν κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον. Καὶ λέγει ἀπὸ κάτω ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς: Δὲν τὸν θεωρῶ ἐθνικόφρονα, οὗτος εἶναι καιροσκόπος καὶ ὕποπτος. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω ὀνόματα διὰ νὰ μὴ ἐπιδεινώσω τὴν θέσιν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ κάμω. Ἕνας ἐξ αὐτῶν εἶναι ὁ Βασίλειος Κοπελιᾶκος. Αὐτὸς ὑπηρετοῦσεν εἰς τὴν Ἐθνοφρουρὰν ἐπὶ 18 μῆνας προαχθεὶς μάλιστα καὶ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ. Πρὸ τῆς στρατεύσεώς του εἶχε πάει ὁδηγὸς τοῦ Στρατοῦ ἐπάνω εἰς τὰ βουνά, πέρα ἀπὸ τὸ Βίτσι. Αὐτὸς λοιπὸν ἀπελύθη. Ὑπέβαλεν ἀναφορὰν διὰ νὰ ἐπανέλθῃ καὶ δὲν τὸν ἐπανέφερον. Πηγαίνει νὰ ἐργασθῇ εἰς ἕνα μεταλλεῖον εἰς τὴν Χαλκιδικήν, πηγαίνει ἕνα χαρτὶ ὁ ὑπενωμοτάρχης καὶ τοῦ λένε, ἀπολύεσαι τῆς ὑπηρεσίας διότι ἔχεις φάκελλον. Ἐπῆγα εἰς τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς καὶ τοὺς τὰ εἶπον, μοῦ ἀπήντησαν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τοῦ δώσωμεν χαρτί, κ. Θεοχαρίδη, διότι ἔχει βεβαρυμένον παρελθόν. Ἐπέμεινα καὶ τοῦ ἐξήγησα τοὺς λόγους, ἀλλὰ μοῦ εἶπε θέλεις καὶ ἐγὼ νὰ βρῶ τὸν μπελᾶ μου; Ἐδῶ ἔχομεν χαρτιὰ, φακέλλους. Ἐμεῖς αὐτὰ τὰ χαρτιὰ τὰ βρίσκομε. Καὶ συνεχίζεται τὸ κακό, θὰ φύγῃ ὁ ἕνας διοικητής, καὶ θὰ ἔλθῃ ὁ ἄλλος, δὲν σβύνουν αὐτά. Θέλετε νὰ σᾶς εἴπω καὶ ἄλλους: Χρῆστος Κροκανόπουλος, τῆς κοινότητος Ἀμμοχωρίου. Ἀνάπηρος ἀπὸ ἕνα χέρι καὶ συνταξιοῦχος τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς ἔδρασεν ἀντεθνικῶς. Ὑπῆρξε μάρτυς εἰς τὰς δίκας τῶν δοσιλόγων. Ἴσως αὐτὸ εἶναι τὸ ἁμάρτημά του. Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, καίτοι ἦτο μὲ ἕνα χέρι, κατετάγη εἰς τὰ Τ.Ε.Α. καὶ ἐβοήθησεν εἰς τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν. Μόλις ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, φάκελλος, πρέπει ν’ ἀπολυθῇ ὡς μὴ ἐθνικόφρων καὶ ἀπολύεται, διότι κατὰ τὴν κατοχὴν ἀνεμείχθη ἀντεθνικῶς καὶ ὕψωσε σημαίας κλπ. Ἀποδεικνύει διὰ μαρτύρων ἀξιοπίστων ἐθνικοφρόνων συναγερμικῶν, τί περισσότερον ἀπὸ τὸ νὰ εἶναι συναγερμικὸς ἐθνικόφρων, δὲν ὑπάρχει πάρα πάνω, δι’ αὐτὸ προσπαθοῦμεν νὰ ἔχωμεν φίλους μας συναγερμικούς, ἀποδεικνύει, ὅτι εἶναι ἐθνικόφρων. Γίνεται ἐξέτασις, διότι διεμαρτυρήθη ἀμέσως εἰς τὴν Διεύθυνσιν Ἀσφαλείας, καὶ μάλιστα ἤθελε νὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸν ὑπουργόν καὶ νὰ τοῦ πῇ, κύριε ὑπουργέ, μὲ ἀδικεῖς. Γίνονται ἀνακρίσεις καὶ βγαίνει, ὅτι εἶναι ψεύτικα, ὁ φάκελλος ὑπάρχει. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν θέσιν του. Δὲν ἔγιναν μόνον αὐτά, ἀλλὰ καὶ σωρεία ἄλλων. Σᾶς ἀνέφερα δύο περιστατικά, διὰ νὰ ἰδῆτε, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν χρῆσιν συγκεκριμένων περιστατικῶν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠμπορεῖτε καὶ σεῖς νὰ μὴ παραδεχθῆτε, ὅτι, παρ’ ὅλον, ὅτι ὅλοι θέλομεν νὰ λέγωμεν, ὅτι διοικούμεθα δημοκρατικῶς καὶ ὅτι, ἔχομεν δημοκρατίαν, ὅπου ἠμπορεῖ κανεὶς ἐλευθέρως νὰ ὁμιλῇ καὶ νὰ λέγῃ τὰς σκέψεις του, δὲν συμβαίνει τοιοῦτον πρᾶγμα. Καὶ ἔφθασεν ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τοὺς διαβάζοντας ἐφημερίδα «Μακεδονία», οἱ ὁποῖοι ἀνῆκον εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἐγίνετο δελτίον καὶ ἐδίδετο εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Ἐὰν διαβάσετε, ἀπὸ περιέργειαν, κ. ὑπουργέ, μερικὰ τοιαῦτα δελτία θὰ τὰ εὕρετε αὐτὰ τὰ πράγματα. Μάλιστα ἐνθυμοῦμαι μίαν ἐποχὴν τὸ 1949, ὁ νῦν ἄνευ χαρτοφυλακίου ὑπουργὸς κ. Τσουδερὸς ἔγραψε μερικὰ ἄρθρα εἰς τὸ «Βῆμα». Τὰ ἄρθρα αὐτὰ ἐπειδὴ ἦσαν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ἀπηγορεύετο ἡ ἀνάγνωσις τοῦ «Βήματος». Ἐγένετο δελτίον δι’ ἐκείνους ποὺ ἀνέγνωσαν αὐτὰ τὰ ἄρθρα τοῦ κ. Τσουδεροῦ. Μέχρι ἐκείνου τοῦ σημείου ἔφθασε τὸ πρᾶγμα. Μιὰ καὶ εἴπατε διὰ τὸν μακαρίτην Σοφούλην θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα περιστατικόν. Εἰς τὴν ὁδὸν Θεσσαλονίκης —Γιανιτσῶν ὑπάρχει μία σιταποθήκη τῆς Α.Τ.Ε. μήκους 53 μέτρων καὶ ἐκεῖ εἶχε γραφῆ, μάλιστα τὴν ἐπρόσεξε καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐπίτιμος Πρόεδρος τῶν Φιλελευθέρων, ἐπιγραφή, ἡ ὁποία ἔγραφε τὸ 1946: «Οἱ Ἕλληνες μὲ τὸν Γονατᾶ, οἱ Βούλγαροι μὲ τὸν Σοφούλη». Αὐτὴ ἡ ἐπιγραφὴ διετηρεῖτο μέχρι τοῦ 1949 καὶ ὄντως Πρωθυπουργοῦ τοῦ Σοφούλη. Ὁ Σοφούλης δὲν ἔτυχε νὰ περάσῃ διὰ νὰ ἴδῃ τὴν φωτογραφίαν του. Ἐπῆγε μὲ ἀεροπλάνον εἰς τὴν Καστορίαν καὶ ἐκεῖ προσέφερε κάποιαν ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐθεώρησαν καὶ τόσον σπουδαίαν καὶ δὲν ἀποκλείεται νὰ εἶχε φάκελλον εἰς τὴν ἀσφάλειαν.

§174Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά μου θὰ ἀποκαλύψω, ὅτι ἄσπονδοι φίλοι τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ Δημοσίας Ἀσφαλείας τοῦ ἑτοίμαζαν φάκελλον. Εὐτυχῶς ἔγινεν ὑπουργὸς καὶ διέφυγε τὸν κίνδυνον.

§175Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι ἔχει γίνει τῆς μόδας νὰ δημιουργοῦνται φάκελλοι. Εἰς αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς δύναμαι νὰ τοῦ ἀποδείξω ἐμπράκτως, ὅτι διὰ τῶν διαταγῶν του ηὐξήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν φακέλλων. Πολλαὶ ὑπηρεσίαι δὲν ἀσχολοῦνται μὲ τίποτε ἄλλο, παρὰ μὲ τὴν δημιουργίαν φακέλλων. Ἔχομεν τὴν Ἀστυνομίαν, τὴν Χωροφυλακήν, τὰ Τ.Ε.Α., τὸ Α2 τοῦ Στρατοῦ.

§176Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ξεχάσατε τὴν Κ.Υ.Π., ἡ ὁποία εἶναι δημιούργημα τῆς Κυβερνήσεως.

§177Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἔχομεν τὸ Α2 τοῦ Στρατοῦ τὰ Τ.Ε.Α. Ὅλαι αὐταὶ αἱ ὑπηρεσίαι δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο. Δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ πάρῃ μίαν ἄδειαν κυνηγίου, διότι τὸ Α2 ἢ τὸ Τ.Ε.Α. δὲν ἐγκρίνουν καὶ πρέπει νὰ ἐπέμβουν ἐθνικόφρονες Συναγερμικοὶ διὰ νὰ πάρῃ τὴν ἄδειαν καὶ νὰ κυνηγήσῃ. Καὶ ἵσταται ἐπάνω ἀπὸ ὅλας αὐτὰς τὰς ὑπηρεσίας καὶ ὅλας τὰς ἄλλας πηγάς, ἡ Κεντρικὴ Ὑπηρεσία Πληροφοριῶν, ἡ ὁποία ὁμοιάζει σὰν μία πλάκα ποὺ ἔρχεται νὰ σκεπάσῃ ὅλους μας. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς περιγράψω πόσον τῆς Χωροφυλακῆς φοβοῦνται τὴν ΚΥΠ. Ὅταν ὁμιλήσετε μαζί τους θὰ σᾶς εἴπουν κατ’ ἰδίαν τί νὰ σᾶς κάμω ἔχομεν τὴν ΚΥΠ μᾶς παρακολουθεῖ. Ὑπάρχει ἡ ἀόρατος ὑπηρεσία ἡ Κ.Υ.Π. ποὺ δὲν ἠξεύρετε τὶ θὰ βγάλῃ. Καὶ τὶς οἶδε πόσα ἑκατομμύρια ξοδεύονται διὰ τὴν δημιουργίαν χιλιάδων φακέλλων. Ὁ κόσμος ταλαιπωρεῖται καὶ ὑποφέρει ἀπὸ τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν τῶν φακέλλων καὶ πιστοποιητικῶν. Δὲν διαμαρτύρεται ὅταν θὰ πρέπει νὰ προσκομίσῃ τοιοῦτον πιστοποιητικὸν προκειμένου νὰ διορισθῇ Εἰσαγγελεύς, ἢ Στρατιωτικός, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητῆται πιστοποιητικὸν προκειμένου νὰ ἀγοράσῃ 5 στρέμματα χωράφια. Μέχρι αὐτοῦ τοῦ σημείου ἔχει φθάσει ἡ κατάστασις.

§178Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Προκειμένου νὰ πάρουν ἄδειαν λειτουργίας βενζιναντλιῶν ἀπαιτεῖται πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων.

§179Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἔχει γίνει μία σωρεία καταχρήσεων ἄνευ προηγουμένου ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς δὲν κινδυνεύουν ὕψιστα ἐθνικὰ συμφέροντα. Δὲν ζητεῖ κανείς, παρὰ ἕνα μικρὸ σπιτάκι, ἢ νὰ πάρῃ 5 στρεμματάκια χωράφι, ἢ νὰ ἐργασθῇ κάπου. Αὐτὸ ζητοῦν ἀπὸ σᾶς. Αὐτὰ τὰ πράγματα νὰ παρακολουθήσετε καὶ νὰ λάβετε μέτρα, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ὁ κόσμος αὐτὸς νὰ ζήσῃ. Διότι μὴ νομίσετε, ὅτι ἔτσι ἐξασφαλίζονται τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. Ἀντιθέτως, δημιουργεῖτε κομμουνιστάς. Δὲν κάμνετε τίποτε περισσότερον, παρὰ νὰ δημιουργῆτε ἀνθρώπους ἀγανακτισμένους. Κάμνετε ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀπηυδήσῃ ἀπὸ τὴν κατάστασιν αὐτήν, διότι φθάνει τὸ πρᾶγμα εἰς τὸ ἀπροχώρητον. Ζητεῖ ὁ ἄλλος νὰ πάῃ εἰς τὴν Γαλλίαν νὰ ζήσῃ καὶ δὲν δίδετε ἕνα χαρτὶ νὰ πάῃ ἐκεῖ. Μέχρις ἐκεῖ ἔχει φθάσει τὸ πρᾶγμα. Κύριε ὑπουργέ, κρατεῖτε ἐν ἐκτοπίσει ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνήκουν πουθενὰ καὶ δὲν ἔκαμον τίποτε. Καὶ σὲ ἐρωτᾶ ἕνας, διατὶ μὲ στέλλεις ἐκεῖ; Διότι τὸ θέλει ὁ ἄνθρωπος τοῦ χωριοῦ νὰ πᾶς ἐξορία. Καὶ ὑπάρχει, κύριοι, ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐκάθητο ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι τοῦ 1954 ἐλεύθερος καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀνταρτοπολέμου ἀκόμη, ὁπότε ἠμποροῦσε νὰ δράσῃ καὶ σήμερον, τὸ 1955, τὸν ἁρπάζετε καὶ τὸν στέλλετε ἐξορίαν. Κύριοι, ἔχετε εἰς τὰ χέρια σας τὸν νόμον 509 καὶ βάσει αὐτοῦ, ὅποιος κάνει κἄτι παράνομον δύναται νὰ τιμωρηθῇ. Διατὶ λοιπὸν νὰ ὑπάρχῃ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀσφαλείας καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ Στρατιωτικῆς Ἀσφαλείας, ἡ ὁποία εἶναι παρεμφερὴς καὶ ἄνευ τινὸς ἐνδίκου μέσου νὰ στέλλωμεν ἐξορίαν τοὺς ἀνθρώπους; Εἶναι λοιπὸν νὰ μὴ διαμαρτυρώμεθα, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν μας ἀντιδημοκρατικὸς θεσμός, πρᾶγμα ἀπαράδεκτον, ἐὰν θέλωμεν ὄχι μόνον νὰ λεγώμεθα, ἀλλὰ καὶ νὰ εἴμεθα χώρα ἐλευθέρα καὶ δημοκρατική. Ἐδῶ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι καθ’ ὅλα ἥσυχοι καὶ ὅμως, ἐπειδὴ πηγαίνουν ἐθνικόφρονες–Συναγερμικοὶ εἰς τὴν ἀσφάλειαν καὶ λέγουν, ὅτι πρέπει νὰ πᾶνε ἐξορίαν νὰ πηγαίνουν. Ὑπάρχουν, κύριοι, τέτοια παραδείγματα: Ἐνθυμοῦμαι κἄποτε, ὅτι ἐπεκαλέσθην τὴν ἐπέμβασιν τοῦ κ. Λυκουρέζου, ἀξιωματικὸς τῆς Χωροφυλακῆς εἰς ἀναφοράν του ἔλεγεν, ὅτι κἄποιος δὲν ἔκαμε τίποτε καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ πάῃ ἐξορία—ὁ κ. Λυκουρέζος μοῦ εἶχεν ὑποσχεθῆ, ὅτι θὰ ἐφρόντιζε—ἀλλὰ μετετέθη ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς καὶ ὁ ἐθνικόφρων αὐτὸς πολίτης ἐστάλη ἐξορία. Διατὶ λοιπὸν νὰ πηγαίνουν ἐξορίαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι δὲν παρανομοῦν; Κύριοι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν, ὅτι ἔχομεν δημοκρατικὸν καθεστώς. Καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν, ὅτι ἀνήκομεν εἰς τὰς χώρας τῶν δυτικῶν δημοκρατιῶν, ὅπου ἡ ἐλευθερία τῆς σκέψεως ὑπάρχει. Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰ λέγωμεν.

§180Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Θὰ ἤθελον νὰ εἶχον τὴν ἄποψίν σας ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Νομίζετε, ὅτι εἶναι θεσμὸς ὁλοκληρωτικός, ξένος πρὸς τὰς δημοκρατίας, ἢ μᾶλλον εἶναι ἡ ὑποχρέωσις τῆς ἐκδόσεως πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων κατὰ τὴν γνώμην σας θεσμὸς ὁλοκληρωτικός, ξένος πρὸς τὴν δημοκρατίαν;

§181Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς εἶπον καὶ προηγουμένως, γίνεται κατάχρησις. Ὅταν πρόκειται νὰ διορισθῇ εἰς ἐμπιστευτικὴν θέσιν μάλιστα, ὄχι ὅμως καὶ διὰ τὸ ψύλλου πήδημα. Ὅταν πρόκειται διὰ μίαν ὑπηρεσίαν, ἀπὸ ἐκείνας ποὺ φοβοῦμαι νὰ εἴπω, ὅτι ξεύρω, διότι ἠμπορεῖ νὰ μὲ ἀκούσῃ κανεὶς καὶ νὰ μοῦ εἴπῃ, ποῦ τὴν ξεύρεις καὶ νὰ εὕρω τὸν μπελᾶ μου. Ὅταν ὅμως πρόκειται, κ. ὑπουργέ, ὅπως σᾶς εἶπον τὸ παράδειγμα τοῦ νερουλᾶ, δὲν νομίζω σοβαρῶς, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ θέσεων. Καὶ σᾶς ἀντιστρέφω τὴν ἐρώτησιν. Εἰς τὴν Ἰταλίαν ὑπάρχει ὁ θεσμὸς αὐτός; Ὑπάρχει εἰς τὴν Γαλλίαν, εἰς τὴν Ἀγγλίαν, εἰς τὴν Ἀμερικήν; Μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα γίνεται αὐτό.

§182Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Εἰς ὅλα τὰ Κράτη τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, ὅλα τὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπήχθησαν εἰς τὸ Σιδηροῦν Παραπέτασμα, ἰσχύει τὸ καθεστὼς τῶν ἀτομικῶν φακέλλων.

§183Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ὅλαι αἱ περιπτώσεις ποὺ ἀνεφέρατε ἀφοροῦν διώξεις ἀτόμων. Ἐδῶ ὅμως ἔχομεν καὶ περιπτώσεις ἀφορισμοῦ περιφερειῶν ὁλοκλήρων.

§184Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία......

§185Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Οἱ καταγόμενοι ἀπὸ τὴν Μυτιλήνην, δὲν ἐγένοντο δεκτοὶ εἰς τὴν Ἀεροπορίαν.

§186Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Μαλλιάκα. Θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπω, ὅτι τὸ κακὸν εἶναι ὅτι ἀγόμεθα εἰς γενίκευσιν καὶ ἀφορισμοὺς γενικοὺς ἢ δογματισμούς. Ἀναμφισβητήτως ὑπάρχουν πολλαὶ καὶ ἀναμφισβητήτως ἔχουν σημειωθῆ ὑπερβολαί, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ, μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἀγόμεθα εἰς γενίκευσιν καὶ δογματισμούς: Κάτω τὰ πιστοποιητικά, κάτω οἱ φάκελλοι, ὑπάρχει ἀπόστασις. Ἡμεῖς, καὶ νομίζω καὶ ὑμεῖς καὶ ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκετε, μίαν βασικὴν διαφορὰν ἔχομεν ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς, ὅτι δὲν πιστεύομεν εἰς τὴν τελειότητα τοῦ ἀνθρώπου καὶ δὲν πλαστογραφοῦμε τὴν πραγματικότητα.

§187Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἀμέσως, ἐγὼ θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὸ ὅ,τι πρέπει νὰ διατηρήσωμεν τοὺς φακέλλους καὶ ὅ,τι ἄλλο φάκελλος καὶ ἄλλο ὁ ἐπικίνδυνος. Κυττάξατε μίαν περίπτωσιν, ποὺ ἐνθυμοῦμαι τώρα. Ἦτο ἕνας Πρόεδρος, ὁ ὁποῖος Πρόεδρος Κοινότητος Τριανταφυλλιᾶς, ὀνόματι Φιλίππου. Ἀπελύθη τῆς ὑπηρεσίας του, διότι ἔληγεν ἡ θητεία του. Μετὰ τὴν ἀπόλυσίν του, ἐγράφησαν εἰς ἕνα τοῖχο τρία γράμματα: Ν.Ο.Φ. Συλλαμβάνεται αὐτὸς καὶ τὸν περνοῦν ἀπὸ Πλημμελειοδικεῖον βάσει ὑφισταμένου νόμου περὶ ἀναγραφῆς ἀνατρεπτικῶν συνθημάτων. Ἀπαλλάσσεται παμψηφεί. Ἀθῶος. Τὸν παραλαμβάνει ἐν συνεχεία, ὄχι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀσφαλείας, διότι ἐκεῖ μετέχουν καὶ οἱ δικαστικοί, ἀλλὰ ἡ Ἐπιτροπὴ Στρατιωτικῆς Ἀσφαλείας καὶ τὸν στέλλει εἰς τὸν Ἅγιον Στράτη. Μόλις πηγαίνει εἰς τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον, λέγει, κύριε Διοικητὰ τῆς φρουρᾶς, παρακαλῶ μὴ μὲ βάλετε μαζὶ μὲ τοὺς κομμουνιστάς, διότι ἐγὼ δὲν εἶμαι κομμουνιστής, ἐξ ἄλλου τὸ ἔχω εἴπει καὶ τὸ ἔχω ἀναφέρει καὶ ἐγγράφως ἐπάνω. Καὶ αὐτὰ ἐγνωστοποιήθησαν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ εἰς τὴν Διοίκησιν Φλωρίνης, ὅτι ἀρνεῖται νὰ μπῇ μέσα εἰς τὴν κολεκτίβα. Τί διαφορὰ λοιπόν, καὶ ποῦ αἱ ἐγγυήσεις......

§188Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Πότε ἔλαβε χώραν;

§189Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὸν Δεκέμβριον ἢ Νοέμβριον τοῦ 1954. Ἴσως δὲν ἐπρολάβατε σεῖς νὰ ὑπογράψετε.

§190ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἐπανῆλθε;

§191Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ἐπανῆλθε, διότι τὸν κρατοῦν. Ἤθελον νὰ κάμω αὐτὴν τὴν διάκρισιν τῆς ἐγγυήσεως. Ἡ ὕπαρξις φακέλλου ἀπὸ τὴν μίαν πλευράν, ἡ ἐκτόπισις ἄρον– ἄρον καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου.....

§192Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ποία Ἐπιτροπὴ τὸν ἐξώρισε;

§193Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ Στρατιωτικῆς Ἀσφαλείας. Ἤθελον νὰ σημειώσω καὶ νὰ τονίσω τὴν διαφοράν, ποὺ ὑπάρχει, μεταξὺ τῶν ἐγγυήσεων τοῦ δικαστηρίου ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκτοπίσεως. Ἔχετε ἀνθρώπους, κύριε ὑπουργέ, καὶ ἐὰν ἔχουν ἕνα βεβαρυμένον παρελθόν, στείλατέ τους εἰς τὸ δικαστήριον. Καὶ ἔρχονται καὶ σᾶς λέγουν, στείλατέ μας εἰς τὸ δικαστήριον. Ἀλλὰ ἐκεῖ θὰ πρέπει νὰ πάῃ καὶ ὁ πληροφοριοδότης καὶ ὁ μάρτυς κατηγορίας καὶ ἐκεῖ θὰ φανοῦν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κάμουν αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ θὰ φανοῦν καὶ τὰ ἐλατήρια, ἀπὸ τὰ ὁποῖα κινοῦνται. Ἐκτὸς ἐὰν δὲν ἔχετε ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ δικαστικὸν Σῶμα τῆς χώρας.

§194Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν, ἡ ὁποία χρησιμεύει καὶ διὰ τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὥστε νὰ μὴ δημιουργοῦνται πεπλανημέναι ἐντυπώσεις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Οὐδεὶς διατηρεῖται περαιτέρω ἐν ἐξορίᾳ, ἐὰν δηλώσῃ ὄχι, ὅτι δὲν εἶναι κομμουνιστὴς —τονίζω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρὸ ἡμερῶν ἐδήλωσα καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας— ὅτι εἶναι κομμουνιστής. Διότι ἡμεῖς καὶ ὁ Στρατάρχης, συνεπεῖς πρὸς τὴν γραμμὴν τῆς λήθης, δὲν διώκομεν οὔτε τὴν ἐλευθερίαν τῆς σκέψεως, οὔτε τὴν ἐλευθερίαν τοῦ φρονήματος. Εἶμαι κομμουνιστής, ἀλλὰ δηλῶ, ὅτι δὲν θὰ μετάσχω εἰς παράνομον κατασκοπευτικήν, ἀντεθνικὴν ἢ ἀνταρτικὴν ὀργάνωσιν. Ἐὰν κάμῃ αὐτὴν τὴν δήλωσιν, ἐμμένων εἰς τὰς κομμουνιστικάς του πεποιθήσεις, εἶναι ἀμέσως ἐλεύθερος, ἄνευ ἐντολῆς κἂν ἐμοῦ τοῦ ὑπουργοῦ Ἀσφαλείας. Εἶναι ὑποχρεωμένος, ὁ ἔχων τὴν εὐθύνην τοῦ στρατοπέδου, νὰ ἀφήσῃ πάραυτα ἐλεύθερον τὸν δηλοῦντα. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀληθές. Πᾶν ὅ,τι ἀντιθέτως λέγεται καὶ ὅσα σεῖς εἴπατε πόρρω ἀπέχουν τῆς ἀληθείας.

§195Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Αὔριον θὰ μὲ δεχθῆτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖόν σας.

§196Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτ.). Λίαν εὐχαρίστως.

§197Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω ὀνόματα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἀποκρύψω ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Σεῖς ὁμιλεῖτε θεωρητικῶς καὶ ἐγὼ ὁμιλῶ μὲ στοιχεῖα. Ὑπάρχουν ἐξόριστοι, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον αἴτησιν χορηγήσεως ἀδείας. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ζητοῦν ἄδειαν νὰ πᾶνε εἰς τὸ χωριό τους καὶ νὰ ζήσουν νομοταγῶς.

§198Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτ.). Ὅταν εἰς τὴν αἴτησιν χορηγήσεως ἀδείας προσθέτουν καὶ νὰ ζήσουν νομιμοφρόνως, ἀμέσως ἀφήνονται ἐλεύθεροι.

§199Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Σᾶς λέγω, ὅτι ὁ Ἰωάννης Ναοὺμ ἀπὸ τὴν Ὑδροῦσαν Φλωρίνης σᾶς ὑπέβαλεν αἴτησιν.....

§200Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Δὲν ἐπιτρέπω νὰ λέγετε, ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγω, δὲν τὸ τηρῶ.

§201Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὄχι σεῖς, κύριε ὑπουργέ, προσωπικῶς. Ἄλλως τε εἶσθε νέος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Καὶ ὅταν ἐπερωτῶμεν καὶ κάμνωμεν μίαν σύστασιν, τὴν κάμνωμεν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον. Λέγω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὑπάρχει ὁ Ἰωάννης Ναούμ, ἀπὸ τὴν Ὑδροῦσαν, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλεν αἴτησιν καὶ ζητεῖ ἄδειαν καὶ εἰς τὴν αἴτησιν ἀναγράφει, ὅτι θέλω διάγει βίον ἥσυχον καὶ νομοτταγῆ καὶ ὅτι θὰ ἐργάζομαι εἰς τὰ εἰρηνικά μου ἔργα, ἤτοι εἰς τοὺς ἀγρούς του.

§202Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Φοβοῦμαι, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ κομμουνιστοῦ, ἀλλὰ περὶ ἀτόμου, ἐπειδὴ εἶναι ἐκ Β. Ἑλλάδος, συνδεδεμένου μὲ τὰ μέτρα τῆς στρατιωτικῆς ἀσφαλείας.

§203Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κρατεῖται δυνάμει ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἀπὸ τὸ 1946. Βλέπετε, κύριε ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ μετατοπίσετε.

§204Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Σᾶς περιμένω αὔριον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§205Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργόν, ἀπὸ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀποφυλακίζονται τώρα, διότι ἐπῆγεν εἰς τὴν Χαλκίδα μία Ἐπιτροπή, καὶ ἀπεφυλάκισεν ἐγκληματίας, ἀπὸ αὐτοὺς ζητεῖτε δήλωσιν, ὅτι θὰ μείνουν ἥσυχοι;

§206Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Δὲν εἶμαι ἐγὼ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός. Ἁρμόδιος ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§207Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀλλὰ σεῖς, ὡς ὑπουργός, τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐφ’ ὅσον κρατεῖτε ἀνθρώπους, διότι δὲν κάμνουν τὴν δήλωσιν αὐτήν, θὰ ἔπρεπε νὰ διαμαρτυρηθῆτε, διότι καταδικασθέντες ἀπὸ τὰ δικαστήρια, ἀποφυλακίζονται ἄνευ δηλώσεως.

§208Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Οὐδεὶς ἐξέρχεται ἄνευ δηλώσεως τοιαύτης.

§209Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν πιστεύω, κύριε ὑπουργέ, ἀποφυλακίζονται ὅσοι δὲν θεωροῦνται ἐπικίνδυνοι, ἀλλὰ δὲν κάμνουν δήλωσιν. Καὶ ἐνῶ ζητεῖτε ἀπὸ τὸ παιδάκι, τὸ ὁποῖον πολλὰς φορὰς δὲν κάμνει τὴν δήλωσιν ἀπὸ ἐγωϊσμόν, ὑπάρχουν τοιαῦτα παραδείγματα —ἔχω καὶ ἐγὼ κάτι ἰδικόν μου— καθ’ ἣν στιγμὴν ζητεῖτε δήλωσιν, ὅτι δὲν θὰ δώσουν ἀφορμὴν, ἀπὸ τὰ παιδάκια αὐτά, δὲν ζητεῖτε δήλωσιν ἀπὸ τοὺς ἐγκληματίας, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν.

§210Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Δὲν εἶναι ἀληθές.

§211Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀληθέστατον εἶναι.

§212Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Σᾶς πληροφορῶ...

§213Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Προσέξατε, διότι θὰ σημειώσω τὴν δήλωσίν σας καὶ θὰ τὸ ἐπαναφέρω αὐτό.

§214Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπικαλῆσθε τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅταν πρόκειται περὶ δηλώσεως ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι προϋπόθεσις τῆς ἀπολύσεως τῶν πολιτικῶν καταδίκων, ὡς μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ διαπιστώσω, λόγῳ συμμετοχῆς μου εἰς μίαν Ἐπιτροπήν, παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι τῆς ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, προϋπόθεσις τῆς ἀπολύσεως εἶναι ἡ δήλωσις αὕτη.

§215Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Προχωρῶ καὶ σᾶς λέγω, μέχρι τοῦ 1949, οἱ ἀποφυλακιζόμενοι, εἴτε ἐκτίσαντες τὴν ποινήν των, εἴτε ἀπαλλασσόμενοι ὑπόδικοι, ἀπὸ τὰ ἀναθεωρητικά, ἐπερνοῦσαν ἀπὸ τὸ τμῆμα Μεταγωγῶν καὶ ἐκεῖ ἐκρατοῦντο. Ἂν ὑπογράψῃς δήλωσιν θὰ πᾶς στὸ σπίτι σου. Ἐὰν δὲν ὑπογράψῃς δήλωσιν, θὰ πᾶς εἰς τὴν ἐξορίαν. Καὶ δι’ αὐτὸ ἔχομεν τὸ φαινόμενον ἀπὸ τὴν Φλώρινα ἐξόριστοι νὰ κρατοῦνται ἀπὸ τὴν Ἀσφάλειαν, ἢ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀσφαλείας Ἀττικῆς καὶ Νήσων, εἰς τὸ Τμῆμα Μεταγωγῶν. Ἀπὸ τὸ 1950 καὶ ἐντεῦθεν, μέχρι σήμερον ἐπικρατεῖ ἄλλη τακτική. Οἱ ὁπωσδήποτε ἐξερχόμενοι τῶν φυλακῶν, εἴτε ἀπαλλασσόμενοι, εἴτε ἐκτίσαντες τὴν ποινήν των, ἀπὸ αὐτούς, δὲν ζητεῖτε δήλωσιν νὰ ὑπογράψουν καὶ πηγαίνουν εἰς τὰ σπίτια των κατ’ εὐθεῖαν. Εἰς αὐτό, κ. ὑπουργέ, εἶμαι 1000% βέβαιος. Ἐὰν δὲν τὸ γνωρίζετε, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ὁπωσδήποτε αὐτὸ τηρεῖται. Καὶ τώρα ἔχομεν τὸ φαινόμενον τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως. Ἕνας, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν τύχην νὰ βγῇ ἀργότερον ἀπὸ τὴν φυλακήν, καίτοι δὲν ὑπέγραψε δήλωσιν, εὑρίσκεται εἰς τὸ συνοριακὸν χωρίον. Ἕνας, ὁ ὁποῖος ἐβγῆκε τρία χρόνια ἐνωρίτερον ἀπὸ τὴν φυλακήν, εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξορίαν. Κύριε ὑπουργέ, βλέπετε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἴση μεταχείρισις.

§216Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Ὁμιλεῖτε περὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐξῆλθον μὲ τὰ μέτρα ἀποσυμφορήσεως;

§217Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὄχι, μὲ ἀπόφασιν. Γνωρίζω, τί σᾶς λέγω, κ. ὑπουργέ. Διότι τὰ μέτρα ἀποσυμφορήσεως ἡμεῖς τὰ ἐφηρμόσαμεν. Ἤμουν βουλευτής, εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1951. Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς καὶ δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ὁ σύμβουλός σας, σᾶς δίδῃ πληροφορίας ἐσφαλμένας. Σᾶς λέγω ἐξετάσατε. Ἐρωτήσατε τὴν ὑπηρεσίαν σας καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι μόλις βγῇ σημείωμα δικαστηρίου, ὅτι ἀπηλλάγη, πηγαίνει εἰς τὴν φυλακὴν τὸ σημείωμα, εἴτε περνᾷ, εἴτε ὄχι ἀπὸ τὴν Ἀσφάλειαν, καὶ μετὰ ἀφήνεται ἐλεύθερος. Ἔτσι παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον, ἄλλοι νὰ κρατοῦνται ἐν ἐξορίᾳ καὶ ἄλλοι νὰ εἶναι ἐλεύθεροι.

§218Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Περὶ ἄλλης κατηγορίας ὁμιλεῖτε, κ. συνάδελφε. Ἀπήντησα, ἐπ’ αὐτοῦ προηγουμένως, κατὰ τὰς παρεμβάσεις τοῦ κ. Χαβίνη, ὅτι πρόκειται περὶ τῆς κατηγορίας τῶν πολιτικῶν καταδίκων.

§219Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἄλλες ἀδικίες. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω καὶ ἐγὼ τώρα μὲ τὴν σειράν μου, κ. ὑπουργέ, ἐπειδὴ ἐπεκαλέσθητε τὸ τὶ συμβαίνει εἰς τὰς ἐλευθέρας δυτικὰς δημοκρατίας, ἐνῷ ἐκεῖ ὑπάρχῃ ὁ θεσμὸς τῆς ἐκτοπίσεως, ποὺ νὰ φθάνῃ μέχρι τοῦ σημείου, ὅπως εἶναι ἡ περίπτωσις Φιλίππου. Σᾶς λέγει, ὅτι δὲν εἶναι κομμουνιστής, καὶ κρατεῖται εἰς τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀσφαλείας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχετε ἐκ τοῦ νόμου τὸ δικαίωμα τὴν ἀπόφασίν της νὰ τὴν τροποποιήσετε ἢ νὰ τὴν καταργήσητε; Πῶς ἠμποροῦμεν, λοιπόν, νὰ ὁμιλοῦμεν σοβαρῶς καὶ νὰ ἐπιμένωμεν, ὅτι ἔχομεν ὡρισμένους θεσμοὺς πράγματι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ διατηρηθοῦν; Κύριε ὑπουργέ, ἐπικαλοῦμαι τὸ προσωπικόν σας δημοκρατικὸν ἐνδιαφέρον καὶ τὴν δημοκρατικήν σας συνείδησιν, καὶ σᾶς παρακαλῶ, ὡς ὑπουργὸν Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὅπως πραγματικῶς δεχθῆτε ν’ ἀσχοληθῆτε μὲ τὸ θέμα αὐτό, διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς δίδομεν ἀφορμὴν ἡμεῖς, ἀπόψε, διὰ νὰ δώσητε δυνατότητα ζωῆς, ἐργασίας, ψωμιοῦ σὲ πολλὰς χιλιάδας ἀνθρώπων Ἑλλήνων, ποὺ ἀδικοῦνται μέχρι σήμερον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἔχει τὸν λόγον.

§221Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις αὐτῶν τῶν θεμάτων, προσλαμβάνει συνήθως εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, μίαν μορφὴν ἀντιδικίας καὶ σχηματίζεται μία πεπλανημένη ἐντύπωσις, ὅτι ἀπὸ τῆς μιᾶς πτέρυγος ὑπάρχει εἷς ὑπερευαίσθητος πατριωτισμός, καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης ὑπάρχει χαλαρωτέρα διάθεσις μερίμνης διὰ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ἀτύχημα, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ συνεχισθῇ ἡ δημιουργία τοιαύτης ἐντυπώσεως. Ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἀσφαλῶς κατέχεται ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως καὶ ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, κατέχεται ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς δημοκρατικῆς ἐλευθερίας, καθὼς καὶ τῆς δικαιοσύνης. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι κατέχεται. Καὶ ἐλπίζω, ὅτι τὰ συμπεράσματα, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ καταλήξωμεν θὰ εὕρουν μίαν ὁμόφωνον ἀναγνώρισιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ διαπιστωθῇ, ὅτι ὄχι μόνον πρέπει νὰ κατέχεται, ἀλλὰ καὶ συμβαίνει νὰ κατέχεται. Παρέχεται ὅμως ἐνίοτε καὶ μία ἄλλη ἐντύπωσις. Ὅτι πρόκειται περὶ θεμάτων προσωπικοῦ ἐνδιαφέροντος, ἐπεισοδιακῶν, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ ἀπασχολοῦν ὀλίγας συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ δὲν ἀνήκουν εἰς τὰ μεγάλα θέματα, τῆς πολιτείας καὶ τοῦ λαοῦ. Καὶ αὐτὴ ἡ ἐντύπωσις θὰ ἦτο βαρύτατα ἐσφαλμένη. Ὅπως διὰ μακροῦ, ἀνεκοινώθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα ἀφορᾷ πρῶτον «γενικὰς ἀρχάς». Ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας καὶ τὸ θέμα τῆς δημοκρατικῆς ἰσότητος, τῆς δημοκρατικῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς δημοκρατικῆς δικαιοσύνης. Καὶ ἀφορᾷ ταὐτοχρόνως, πέραν τῆς περιοχῆς αὐτῆς, τῶν ἐθνικῶν καὶ τῶν ἠθικῶν ἀρχῶν, ἀφορᾷ πράγματι ἑκατοντάδας, χιλιάδας ἀνθρώπων. Καὶ πέραν τοῦ συγκεκριμένου ἀριθμοῦ, ἀφορᾷ γενικώτερον τὴν δημιουργίαν ἑνὸς κλίματος φοβίας, ἀνασφαλείας, τὸ ὁποῖον ἐπηρεάζει πολὺ εὐρύτερα στρώματα τοῦ λαοῦ, εὐρύτερα ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προσωπικῶς ἐνδιαφέρονται. Διότι ἡ σημερινὴ κατάστασις, εἶναι ἀληθῶς τραγική. Εἶναι, δυστυχῶς, ὅπως ἀκριβῶς τὴν ἐξέθεσαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι. Μὲ τὴν ἐπίγνωσιν τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἔχει χαράξει τὴν πορείαν του εἰς τὸ θέμα αὐτό. Κατὰ τὸ τελευταῖον Συνέδριον τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, προσδιωρίσαμεν τὴν πολιτικήν μας, εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Καὶ ἐπωφελοῦμαι τῆς σημερινῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ ἀνακοινώσω καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, κατὰ τρόπον ὑπεύθυνον, ποία εἶναι ἡ γραμμή, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐχαράξαμεν ἐπὶ τοῦ θέματος. Καὶ θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν αἱ συγκεκριμέναι ὑποδείξεις, τὰ συμπεράσματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχομεν καταλήξει, προσαχθοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε ν’ ἀποτελέσουν καὶ θέματα ἄμεσα πρὸς συζήτησιν καὶ ἐνδεχομένως ὁδηγὸν πρὸς ἄμεσον λῆψιν ἀποφάσεων. Τὸ κείμενον ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἡ Ἐθνικὴ Ἀσφάλεια. Πέραν τοῦ θέματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Ἑλλάδος κατὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐχθροῦ, προσδιωρίσαμεν καὶ τὴν θέσιν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸ θέμα τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας, τῆς ἀμύνης ἔναντι τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐχθροῦ. Καὶ εἴπομεν: Ἀπέναντι τῆς βίας καὶ τῆς συνωμοσίας τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, δὲν ἀρκεῖ οὔτε ἡ πειθώ, οὔτε ἡ ἀνοχή. Ἐπιβάλλεται τὸ Κράτος τοῦ νόμου. Ἀλλ’ ἐνῷ ἀπέναντι τοῦ ὠργανωμένου Κομμουνιστικοῦ Κόμματος ἐπιβάλλεται ἡ ἐπαγρύπνησις καὶ τὸ Κράτος τοῦ νόμου, τὸ ἐθνικὸν συμφέρον ἐπίσης, ὑπαγορεύει τὴν ἀπομόνωσιν τῆς κομμουνιστικῆς ἡγεσίας. Ἀποτελεῖ Ἐθνικὸν καθῆκον καὶ Ἐθνικὸν συμφέρον, ἡ ἀνάκτησις ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν, εἴτε ἀπὸ πλάνην, εἴτε ἀπὸ βίαν καὶ εὑρίσκονται ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴν τοῦ Κ.Κ.Ε. Καὶ ἡ ἀνάκτησις ἠμπορεῖ νὰ συντελεσθῇ, πρῶτον, μὲ μίαν ἀληθῆ κοινωνικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ὀλιγοστεύει τὴν ἐξαθλίωσιν. Ἠμπορεῖ ἐπίσης νὰ ἐπιτευχθῇ μὲ μίαν ἀποφασιστικὴν διαφώτησιν, ἡ ὁποία θὰ ἀποδείξῃ, πρὸ παντός, εἰς τοὺς νέους, οἱ ὁποῖοι εὐλόγως ἐπιθυμοῦν ἕνα καλύτερον κόσμον, θὰ ἀποδείξῃ τὴν ἀπόλυτον ὑπεροχὴν τοῦ ἰδεώδους τῆς δημοκρατίας. Ἀλλά, θὰ πρέπει, ἐπὶ πλέον, νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ μία γενναιόφρων πολιτική, ἐθνικῆς ἀσφαλείας, ἡ ὁποία θὰ γεφυρώσῃ τὴν ἐπιστροφήν. Εἶπον: Εἰς περίοδον ἀνωμαλίας, ἡ ἀμφιβολία καταδικάζει. Εἰς περίοδον ὁμαλότητος, ἡ ἀμφιβολία ἀθωώνει. Πέραν ὅμως αὐτῆς τῆς ἀρχῆς, προσδιώρισα καὶ ἄλλας ἐφαρμογὰς τῆς ἰδικῆς μας πολιτικῆς, τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Εἶπον, ὅπως ἐφηρμόσαμεν τὴν ἀναθεώρησιν τῶν ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων, ἡ ὁποία ὑπῆρξε πολιτικὴ ἰδική μου, εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου ὑπὸ τὴν Προεδρείαν τοῦ ἀειμνήστου στρατηγοῦ Πλαστήρα, καὶ οἱ κρατούμενοι εἰς τὰς φυλακὰς ἀπὸ 16.500 εἶναι σήμερον 2.000, καθ’ ὅμοιον τρόπον δυνάμεθα νὰ ἐπεκτείνωμεν τὸ μέτρον τῆς ἀναθεωρήσεως καὶ διὰ τὰς ἀποφάσεις τῶν κακουργιοδικείων». Διότι καὶ μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, καὶ πάλιν ἡ δικαιοσύνη, πρόκειται νὰ ἀποφανθῇ, ἀλλὰ ἡ δικαιοσύνη, εἰς ἤρεμον ἀπώτερον χρόνον. «Ἀλλά, ὑπάρχει ἐπίσης, καὶ ἄλλο γενικώτερον μέτρον, τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν. Ἡ στέρησις τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας, ἡ ἐκτόπισις, πρέπει νὰ παύσῃ νὰ ἀποτελῇ διοικητικὸν μέτρον. Πρέπει νὰ ἐνεργῆται μόνον μὲ ἀπόφασιν δικαστηρίου. Εἰς περιόδους ἀνωμάλους, ἡ ἐκτόπισις ἀποτελεῖ καὶ δικαίωμα καὶ καθῆκον τῆς διοικήσεως. Εἰς περιόδους ὁμαλότητος, θὰ ἀναγνωρίσωμεν εἰς τὴν διοίκησιν, μόνον τὸ δικαίωμα τῶν ἀμέσων μέτρων, διότι ὁ ἀντίπαλος εἶναι ὁ Κομμουνισμός, ὁ ὁποῖος συνωμοτεῖ καὶ αἰφνιδιάζει. Ἀλλ’ ἐντὸς συντόμου διαστήματος ὀφείλει ἡ διοίκησις νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψιν τῆς ἁρμοδίας δικαστικῆς ἀρχῆς τὸ μέτρον. Καὶ ἡ δικαιοσύνη θὰ ἀποφασίσῃ ἂν τὸ ἐγκρίνῃ, ἄλλως τὸ μέτρον αὐτομάτως θὰ ἀρθῇ. Ἐπιθυμῶ νὰ προσδιορίσω, ὅτι ἡ καθιέρωσις αὐτῆς τῆς ἀρχῆς δὲν εἶναι νέα. Συνάγεται αὐτομάτως ἀπὸ τὸν χαρακτῆρα τὸν ἰδεολογικὸν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Εἴμεθα Κόμμα Ἐθνικὸν καὶ δημοκρατικόν. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι, ὀφείλομεν ταὐτοχρόνως νὰ λαμβάνωμεν μέτρα καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας τοῦ πολίτου. Ὡς ἐθνικὸν καὶ δημοκρατικὸν κόμμα ἐξασφαλίζομεν πλήρεις ἐγγυήσεις καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας. Ἐὰν παρεβλέπομεν τὸ δεύτερον καὶ ἐδίδαμεν ἀπεριόριστον ἐξουσίαν διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας, θὰ ἐμέναμεν ἐθνικὸν κόμμα, ἀλλὰ θὰ ἐπαύομεν νὰ εἴμεθα κόμμα δημοκρατικόν. Ἐὰν ἐδίδαμεν ἀπεριόριστον καὶ ἀσύδοτον ἐλευθερίαν θὰ ἐλογιζόμεθα κόμμα δημοκρατικόν, ἀλλὰ θὰ ἐπαύομεν νὰ εἴμεθα κόμμα ἐθνικόν. Ἰδοὺ διατί, ὡς ἐθνικὸν καὶ δημοκρατικὸν κόμμα, ὀφείλομεν νὰ καθιερώσωμεν πλήρεις ἐγγυήσεις καὶ διὰ τὸ Ἔθνος καὶ διὰ τὸν πολίτην. Καὶ ὁ συνδυασμὸς καὶ ἡ σύνθεσις τῶν δύο πλήρων ἐγγυήσεων εἶναι δυνατοί. Αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἐπιτελοῦμεν ὡς ἐθνικὸν καὶ ὡς δημοκρατικὸν κόμμα. Δὲν ἀποτελεῖ παραχώρησιν ἔναντι οὐδενός. Ἀποτελεῖ ἐφαρμογὴν τῶν ἰδικῶν μας ἰδεολογικῶν ἀρχῶν». Ὑπάρχει πέραν τοῦ θέματος τῆς ἐκτοπίσεως, τὸ θέμα τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, τὸ ὁποῖον σήμερον συζητεῖται. «Ἀπορῶ, πρῶτον, διατὶ ὀνομάζονται πιστοποιητικὰ «κοινωνικῶν» φρονημάτων. Τὰ κοινωνικὰ φρονήματα, εἰς τὴν δημοκρατίαν εἶναι ἐλεύθερα. Τὰ ἀντεθνικὰ φρονήματα δὲν εἶναι ἐλεύθερα. Θὰ ἔπρεπε διὰ τοῦτο νὰ ἐκδίδωνται πιστοποιητικὰ ἐθνικῶν φρονημάτων. Εἶναι ὅμως ἀδύνατον, νὰ ὑπόκεινται εἰς τὴν αὐθαίρετον θέλησιν ἑνὸς ἀστυνομικοῦ ὀργάνου. Δὲν εἶναι δυνατόν, εἰς τὴ δημοκρατίαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ προσωπικὴ ἐλευθερία τοῦ πολίτου νὰ εἶναι ἐξηρτημένη, ἀπὸ τὴν αὐθαιρεσίαν ἑνὸς ὀργάνου, τὸ ὁποῖον δὲν λογοδοτεῖ διὰ τὴν ἀπόφασίν του. (Χειροκροτήματα). Καὶ διὰ τοῦτο, θὰ ὁρίσωμεν, ὅτι εἰς ὅσην ἔκτασιν, τὰ πιστοποιητικὰ τῶν ἐθνικῶν φρονημάτων θεωρηθοῦν ἀπαραίτητα, θὰ ὑπάρξουν πλήρεις ἐγγυήσεις. Καὶ αἱ ἐγγυήσεις συνίστανται εἰς δύο μέτρα: Πρῶτον, ἡ ἀπόφασις τοῦ πρωτοβαθμίου ὀργάνου θὰ εἶναι πλήρως ᾐτιολογημένη. Καὶ θὰ ὑπάρχῃ προσφυγὴ εἰς δεύτερον δικαστικὸν βαθμόν. Ἐπιβεβαιοῦμεν τοιουτοτρόπως καὶ πάλιν τὸν ἐθνικὸν καὶ δημοκρατικὸν χαρακτῆρα τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Οὐδὲν παραλείπομεν διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους. Ἀλλὰ ταυτοχρόνως, λαμβάνομεν ὅλα τὰ μέτρα, διὰ τὴν ἐπιβεβαίωσιν τῆς δημοκρατίας, διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ λαοῦ, διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας. Καὶ ὑπάρχουν, ἐπίσης, καὶ οἱ φάκελλοι νομιμοφροσύνης, διὰ τὸ παρελθόν. Γίνονται πανταχόθεν ἐκκλήσεις, οἱ φάκελλοι νὰ ἐπανεξετασθοῦν ὑπὸ Ἐπιτροπῆς δικαστικῶν. Τὸ αἴτημα εἶναι βάσιμον, διότι δὲν ζητεῖται ἡ ἀγνόησις, ζητεῖται ἡ ἐκκαθάρισις. Ἡ δικαστικὴ ἐκκαθάρισις. Καὶ ἑπομένως ἀποδεχόμενοι τὸ αἴτημα, ἀνταποκρινόμεθα καὶ πάλιν πρὸς τὸν διπλοῦν χαρακτῆρα τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὡς ἐθνικοῦ καὶ δημοκρατικοῦ. Παρακαλῶ, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, νὰ μοῦ συγχωρήσετε τὴν ἀνάγνωσιν αὐτῶν τῶν μακρῶν περικοπῶν, ἀλλ’ ἀποτελοῦν ὑπεύθυνον κείμενον, τὸ ὁποῖον δεσμεύει τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, καὶ τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι τοποθετεῖ τὸ θέμα, ἐπὶ ἑνὸς ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ἀρχῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, θὰ πρέπει νὰ ἐμπνευσθῇ ἀπὸ τὴν πεποίθησιν, ὅτι εὑρίσκεται ἐνώπιον αὐτοῦ μέγα ἔργον καὶ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ θεωρήσῃ ὡς μίαν ἐξαίρετον εὐδοκίμησιν τῆς διαβάσεώς του ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἄν, ἐξερχόμενος ἀπὸ τὴν ἐπεισοδιακὴν αὐτὴν ταλαιπωρίαν τῶν συγκεκριμένων θεμάτων, τὰ ἀναγάγῃ εἰς γενικώτερα θέματα ἀρχῆς καὶ τοὺς δώσῃ τὴν λύσιν, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι ὀρθῶς προτείνεται εἰς τὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσα. Πρῶτον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτόπισιν. Ἡ ἐκτόπισις εἰς περίοδον ὁμαλότητος, διατὶ πρέπει νὰ εἶναι διοικητικὸν μέτρον; Δὲν ἐμπνέει ἡ δικαιοσύνη μας ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην διὰ τὴν ἐθνικήν της εὐαισθησίαν; Ἀναγνωρίζομεν, ὅτι ἄμεσα μέτρα εἶναι ἀπαραίτητα εἰς τὴν διοίκησιν. Μετὰ σύντομον ὅμως χρόνον, ἡ ἐκτόπισις, ἡ ὁποία εἶναι ποινὴ, καὶ βαρεῖα ποινή, πρέπει νὰ ἔχῃ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὴν δικαιοσύνην. Ἔρχομαι, ἔπειτα, εἰς τὰ πιστοποιητικὰ τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, ἡ ὀνομασία «πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων» δὲν ἀποκαλύπτει τὸ βάρος τοῦ θέματος. Τὸ δικαίωμα τοῦ ἀστυνομικοῦ ὀργάνου, τὸ ἀνεξέλεγκτον τῆς ἐκδόσεως πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων ἢ τῆς ἀρνήσεως, ἀποτελεῖ δικαίωμα ζωῆς καὶ θανάτου διὰ τοὺς πολίτας. Διότι τὸ θέμα τῆς ζωῆς καὶ τὸ θέμα τῆς ἐλευθερίας του, εἶναι ἐξηρτημένα ἀπὸ αὐτὴν τὴν «κόλλα», τὴν ὁποίαν θὰ γράψῃ ὁ χωροφύλαξ. Δὲν ἔχομεν, φοβοῦμαι, ἐπαρκῶς ἐκτιμήσει τὸ βάρος τῆς ἐξουσίας, τὴν ὁποίαν παρέχομεν κατὰ τρόπον ἀσύδοτον, εἰς ἕνα ἀστυνομικὸν ὄργανον. Ἰδοὺ διατί, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ διαρκέσῃ αὐτὸ τὸ καθεστώς, βεβαίως δὲν εἶναι οὔτε ἀσφάλεια ἐθνική, οὔτε πολιτεία δημοκρατική, διότι οὔτε ἡ ἀσφάλεια κατοχυροῦται μὲ τὴν αὐθαίρετον ἢ τὴν πεπλανημένην θέλησιν ἑνὸς ἀστυνομικοῦ ὀργάνου, οὔτε ἡ προσωπικὴ ἐλευθερία ἐπιβεβαιώνεται, οὔτε ἡ δικαιοσύνη ἀποδίδεται, οὔτε τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας ἐμπεδοῦται, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὴν στερέωσιν τοῦ ἐθνικοῦ καθεστῶτος. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, ὅτι μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῆς σημερινῆς συζητήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν, ὅπως διαπιστώνετε, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δώσω χαρακτῆρα ἀντιδικίας, ἀλλὰ χαρακτῆρα μιᾶς καλοπίστου συζητήσεως ἐντὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν νὰ προκύψουν γενικώτερα συμπεράσματα ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους καὶ ὑπὲρ τῶν δημοκρατικῶν μας ἐλευθεριῶν. Καὶ τώρα θὰ εἰσέλθω εἰς τὸ δεύτερον καίριον θέμα. Ἔγινε προηγουμένως λόγος περὶ τοῦ Ε.Α.Μ. καὶ παρεσχέθη καὶ πάλιν μία ἐντύπωσις διαφωνίας. Ἐὰν δὲν πλανῶμαι ὅμως, διεπίστωσα, ὅτι εἰς τὸ βάθος καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὑπάρχει, διότι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, ὁμοφωνία εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ποία εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ Ε.Α.Μ.; Ὅτι κεφαλὴ καὶ σπονδυλικὴ στήλη τοῦ ΕΑΜ, ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὸν Λίβανον, εἶναι τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα. Ἀλλὰ πέραν ἀπὸ τὴν κεφαλὴν καὶ ἀπὸ τὴν σπονδυλικὴν στήλην ὑπῆρξεν ἡ νεότης, ὑπῆρξεν τὸ πάθος τῆς ἀπελευθερώσεως, ὑπῆρξε τὸ δημοκρατικὸν πάθος τῶν μεγάλων μαζῶν, τὸ ὁποῖον ἐπαγιδεύθη καὶ ἐστρατεύθη κάτω ἀπὸ τὴν σημαίαν ἐκείνην. (Χειροκροτήματα). Δὲν δίδω χαρακτῆρα ἀντιδικίας, διότι ἐπιθυμῶ ἡ ἀποψινὴ συζήτησις νὰ ἀποτελέσῃ ὄχι ἀφετηρίαν συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως, ἀλλὰ μίαν ἀφετηρίαν θεμελιώδους ἀντιμετωπίσεως θέματος, τὸ ὁποῖον παύει νὰ εἶναι πολιτικὸν καὶ κοινωνικὸν θέμα, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον εἶναι μέγα ἐθνικὸν θέμα καὶ καθ’ ἑαυτὸ καὶ διὰ τὰς συνεπείας του. Προτοῦ νὰ κατέλθω εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προσκληθῶ ἀπὸ τὸν ἡγέτην τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τὸν Σιάντον, ὁ ὁποῖος μοῦ προσέφερε τὸν Μάϊον τοῦ 1943 τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ε.Α.Μ. Συνέβαινεν ὅμως ἔκτοτε νὰ γνωρίζω καὶ ηὐχαρίστησα διὰ τὴν προσφοράν. Ἀλλὰ ἐὰν εἰς ὀλίγους ἀνθρώπους εἶχε καταστῆ δυνατὸν νὰ ἐννοήσουν, πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ μέγα πλῆθος νὰ εἶχε ἐννοήσει; Ἡ περιπέτεια τῆς δικτατορίας ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀπέρρευσεν ἡ περιπέτεια τοῦ πολιτειακοῦ εἶχε δημιουργήσει τὴν ἀφάνειαν τῶν ἐθνικῶν πολιτικῶν δημοκρατικῶν δυνάμεων ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τῆς ἀντιστάσεως καὶ ὅσοι ἐπεθύμουν νὰ μετάσχουν δὲν εἶχον ἄλλας δυνατότητας. Καὶ οὕτω, ἄλλοι πλανώμενοι, ἄλλοι ἀναγκαζόμενοι, ἄλλοι ἐκβιαζόμενοι ἐτάχθησαν κάτω ἀπὸ τὴν σημαίαν. Ποία εἶναι ἡ ἀποστολή μας; Νὰ τοὺς ἀνακτήσωμεν, ὄχι νὰ τοὺς προσφέρωμεν ὡς ὁριστικὴν λείαν εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχήν σας. Ὅλων μας ὁ ἀγὼν δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀπώθησις ἀλλὰ ἡ ἀνάκτησις, διότι πράγματι μέγας ὑπῆρξεν ὁ ἀριθμὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κάτω ἀπὸ τὰς σημαίας τοῦ Ε.Α.Μ. ἐπίστευαν, ὅτι ὑπερασπίζουν καὶ τὴν πατρίδα καὶ τὴν δημοκρατίαν. Οὐδεμία ὑπηρεσία, δὲν θὰ ἐπρόκειτο νὰ εἶναι μεγαλυτέρα πρὸς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, πρὸς τὸν σύντροφον Ζαχαριάδην, ἀπὸ μίαν ἐξέγερσιν ἐναντίον ὅλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τότε μετέσχον εἰς μίαν ἐξώθησιν πρὸς ἐπάνοδον κάτω ἀπὸ τὴν σημαίαν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Αἱ Κυβερνήσεις, αἱ ἐθνικαὶ Κυβερνήσεις θὰ πρέπει νὰ κρίνωνται καὶ σήμερον καὶ εἰς τὸ μέλλον κατὰ τὴν ἐθνικήν των πολιτικήν, θὰ πρέπει νὰ κρίνωνται ἐὰν κατορθώνουν νὰ ἐλαττώνουν ἢ νὰ ὁδηγοῦν εἰς αὔξησιν τῶν δυνάμεων τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Ὅσοι ἀκολουθοῦν μίαν πολιτικὴν ὁμαδικῆς ἀποδοκιμασίας τοῦ ΕΑΜ, ὅσοι ἀκολουθοῦν μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ἀτμόσφαιραν φοβίας καὶ κατάστασιν ἀστυνομικοῦ Κράτους, ἐνισχύουν τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, πλανώμενοι, ὅτι ὑπερασπίζουν τὸ Ἔθνος, ὑπηρετοῦν τοὺς ἐχθροὺς τῆς πατρίδος. Συνέβη προτοῦ νὰ κατέλθω νὰ ἔχω ἀποστείλει εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν μίαν ἔκθεσιν, εἰς τὴν ὁποίαν προσδιώριζα τότε, δύο μῆνας πρὸ τῆς καθόδου μου, τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1944, τὸν χαρακτῆρα τοῦ ΕΑΜ. «Τὸ ΕΑΜ, ἔγραφα, κατ’ ἀρχὰς ὑπῆρξε πράγματι ἐθνική, ἠθική, λαϊκὴ δύναμις. Ἐπροκάλεσε μὲ τὴν ἐμφάνισίν του τὴν μέθην τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐστηρίχθη ὄχι ἁπλῶς εἰς τὴν συγκατάθεσιν, ἀλλὰ εἰς τὸν ἐνθουσιασμόν, εἰς τὴν ψυχικὴν κατάκτησιν τοῦ λαοῦ καὶ ἰδίως τῆς νεότητος. Βαθμιαίως ὅμως ἔγινεν ἡ ἀποκάλυψις τῶν πολιτικῶν του σκοπῶν». Ἰδοὺ κείμενον, τὸ ὁποῖον ἔγραψα τότε μὲ τὴν αἴσθησιν τῆς ὑφισταμένης πραγματικότητος. Εἶμαι βέβαιος καὶ προηγουμένως διεπιστώθη ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας, εἶμαι βέβαιος, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ κοινὸν αἴσθημα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι εἶναι ἀλήθεια, θὰ πρέπει λοιπόν, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, θὰ πρέπει, ἀξιότιμε κ. ὑπουργὲ τῆς Ἀσφαλείας, νὰ καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια διὰ νὰ τοὺς ἀνακτήσωμεν. Ἀλλά, ὅταν μὲ αὐτὴν τὴν κατάχρησιν εἰς τὴν περιπέτειαν τῶν πιστοποιητικῶν τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐκτοπίσεως, δημιουργοῦμεν ἕνα αἴσθημα ἀνασφαλείας καὶ μίαν ἀτμόσφαιραν φοβίας, πέραν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πράγματι ἔπταισαν τότε, δημιουργοῦμεν κλῖμα κατάλληλον διὰ τὴν ἄγρευσιν νέων ὀπαδῶν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Διότι μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν σήμερον ἀκολουθεῖτε, δὲν εἴμεθα πραγματικοὶ ἀντίπαλοι, εἴμεθα στρατολόγοι τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Ἐν ὀνόματι τῆς ἀσφαλείας τοῦ Ἔθνους, ἡ ὁποία εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν συμπίπτει μὲ τὸ χρέος τῆς δημοκρατίας νὰ ἀποδίδῃ ἐλευθερίαν, νὰ ἀποδίδῃ ἰσότητα, νὰ ἀποδίδῃ τὴν δικαιοσύνην, ζητοῦμεν ἀναθεώρησιν τῆς ἐφαρμοζομένης σήμερον πολιτικῆς τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ἡ πολιτικὴ τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας πρέπει νὰ ὑπηρετῇ καὶ τὸ Ἔθνος καὶ τὴν δημοκρατίαν. Πρέπει νὰ προστατεύῃ καὶ τὴν ἐθνικὴν τιμὴν καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ζωῆς τοῦ λαοῦ μας. Καὶ νὰ βλάπτῃ μόνον τοὺς ἐχθροὺς τῆς πατρίδος. (Χειροκροτήματα).

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§223Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.) Μίαν λέξιν καὶ μόνον ἔχω νὰ εἴπω εἰς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Θὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησιν τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἀνενέωσε τὴν τοποθέτησιν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων γενικώτερον ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν θέματος τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Εἰδικώτερον σημειώνω, ὅτι ὁ προσδιορισμὸς τῆς θέσεως τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κατέναντι τοῦ εἰδικωτέρου θέματος τῶν πιστοποιητικῶν φρονημάτων—καὶ πιστεύω, ὅτι εὐχερῶς θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων περὶ πιστοποιητικῶν ἐθνικῶν φρονημάτων— εἶναι, ὅτι ἐμμένει τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὴν διατήρησιν τοῦ πιστοποιητικοῦ. Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, πρό τινος, ἀκριβῶς πρὸ ἑνὸς μηνὸς ἂν δὲν ἀπατῶμαι, βεβαίως δὲν ἔχει σημασίαν μετὰ τὴν δήλωσιν ὑμῶν......

§224Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶναι δήλωσις, κ. ὑπουργέ, εἶναι ἀπόφασις τοῦ Συνεδρίου τοῦ Κόμματος. Ἔχει ἑπομένως καταστατικὸν προγραμματικὸν χαρακτῆρα, δὲν εἶναι ἐπεισοδιακὴ δήλωσις.

§225Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.) Χαίρω πολὺ, κύριε Πρόεδρε, διότι ὁδηγεῖτε εἰς τὴν ἐκδήλωσιν τῆς ἰδιαιτέρας ἱκανοποιήσεως τῆς Κυβερνήσεως. Διότι πρὸ ἑνὸς μηνὸς ὁ ἀξιότιμος ἐπίτιμος ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ὁ κ. Βενιζέλος, ἀπευθύνων ἐπιστολὴν πρὸς τὰ κόμματα τῆς ἐθνικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔλεγεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς μόνη μεταξὺ τῶν δυτικῶν δημοκρατιῶν νὰ διατηρῇ τοὺς δικτατορικοὺς θεσμοὺς τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Χαίρει ἰδιαιτέρως ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀποσαφήνισιν τῶν ἀπόψεων τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.

§226Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὰ ὅσα ἀνέγνωσα σήμερον ἀποτελοῦν προγραμματικὸν καταστατικὸν χάρτην τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἔχουν ἐγκριθῆ ἀπὸ τὸ Συνέδριον τοῦ Κόμματος.

§227Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Μάλιστα

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§229ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.)