1955.01.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 26η

Τετάρτη 19 Ἰανουαρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως ὑπάρχει ἀντίρρησις;

§4Σ. ΚΑΝΑΒΑΡΙΩΤΗΣ. Ὡρισμένας φραστικὰς διορθώσεις.

§5Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρομαι ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας. Εὔχομαι νὰ γίνῃ.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ διόρθωσις εἰς τὰ πρακτικὰ ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ τὸ κάμετε εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἢ τὸ ἕνα θὰ γίνῃ ἢ τὸ ἄλλο. Ἢ τὰ πρακτικὰ θὰ διορθωθοῦν, ἢ ὁ κ. Ζαννῆς θὰ διορθωθῇ. (Γέλωτες). Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τῶν κ.κ. Ε. Ζαννῆ καὶ Σ. Καναβαριώτη. Ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἔλαβον ἐκ Ζυρίχης παρὰ τῆς Α.Μ. τῆς Βασιλίσσης, εἰς ἀπάντησιν ἡμετέρου. «Ζυρίχη Πρόεδρον Βουλῆς Ἀθήνας «Βαθύτατα συγκινημένη θερμῶς εὐχαριστῶ Ὑμᾶς καὶ Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν».

ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ Β.»

(Παρατεταμένα χειροκροτήματα). Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§7Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Περάματος, ζητοῦντος τὴν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἔγκρισιν τῆς ἀπὸ 18· 8. 1954 πράξεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Περάματος περὶ συνομολογήσεως δανείου παρὰ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν δαπάνης ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως εἰς τὴν ἄνω Κοινότητα. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Π. Σταθόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀγελαδοτρόφων Περπαταρίου Τριπόλεως, ζητοῦντος ἀπ’ εὐθείας χορήγησιν ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω Συνεταιρισμοῦ γάλακτος ἀγελάδος εἰς Σανατόριον Μάκρης. Ὁ βουλευτὴς Βόλου κ. Π. Σταμούλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Βόλου, ζητοῦντος μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ εἰς τὰς ἐπαρχίας διανεμομένου ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ὁ βουλευτὴς Καρυστίας κ. Ι. Χατζηνικολῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καθηγητῶν καὶ γυμνασιαρχῶν, τῶν Συλλόγων Γυμνασίων Νομοῦ Εὐβοίας ζητούντων ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἐκπαιδευτικῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν ζητούντων ἐπίλυσιν αἰτημάτων μελῶν αὐτῆς (ἤτοι ἀναγνώρισιν τῶν πολεμικῶν ἐτῶν ὡς διπλῶν τοιούτων κατὰ τὴν συνταξιοδότησιν, κατάργησιν τῶν ἐπὶ τῶν συντάξεων κρατήσεων, καθιέρωσιν τοῦ 13ου μισθοῦ κλπ. Ὁ Σύλλογος Λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Νομοῦ Καρδίτσης ζητεῖ ἐπίλυσιν αἰτημάτων λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ἤτοι βελτίωσιν ἀποδοχῶν κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6953)16.12.54 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Κοθρῆ, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ ἔγκρισιν τῶν προτάσεων τοῦ Ι.Κ.Α. περὶ ἀναδρομικῆς προαγωγῆς ὑπαλλήλων του, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ προτάσεις αὗται δὲν ἔτυχον τῆς ἡμετέρας ἐγκρίσεως καθόσον ἐξ ὑποβληθεισῶν ἡμῖν ἀναφορῶν παραπόνων ἐκ μέρους ὑπαλλήλων τοῦ Ι.Κ.Α. ἀλλὰ καὶ ἐξ αὐτῶν τούτων τῶν ὑποβληθέντων ἀντιγράφων πρακτικῶν τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου τοῦ Ι. Κ.Α. προέκυψεν ὅτι κατὰ τὴν διενεργηθεῖσαν κρίσιν, δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν εἰς πλείστας περιπτώσεις ἡ προηγουμένη καὶ δὴ εὐδόκιμος ὑπηρεσία ὑπαλλήλων εἰς θέσεις εἰς τὰς ὁποίας προήχθησαν ἕτεροι συνάδελφοί των μὴ ἀσκήσαντες καθήκοντα τῆς ἀνωτέρας θέσεως καὶ μὲ δυσμενεῖς ἢ τοὐλάχιστον μὴ ἱκανοποιητικὰς ἐκθέσεις διὰ τὴν εἰς τὰς κατωτέρας θέσεις ὑπηρεσίαν των ἐνῷ εἰς ἑτέρας περιπτώσεις δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψει καὶ τυπικὰ προσόντα (π.χ. πτυχίον ἀνωτέρων σπουδῶν) τοὐλάχιστον ὡς κατ’ ἀρχὴν ἀποδεικτικὰ τῆς συνδρομῆς ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ ὑπαλλήλου ἀναγκαίων οὐσιαστικῶν προσόντων καθισταμένης οὕτω ἐμφανοῦς τῆς ἐλλείψεως εἰδικῆς τινος αἰτιολογίας διὰ τὴν προτίμησιν μὴ πτυχιούχων καὶ ἐπειδὴ τὴν κρίσιν ἐνήργησαν καὶ μέλη τοῦ Συμβουλίου μὴ δυνάμενα νὰ ἔχουν μορφώσει ἰδίαν γνώμην ἐπὶ τῶν προσόντων τῶν κρινομένων ὡς τελευταίως προσληφθέντα εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1955

Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Εἰς ἐρώτημα βουλευτοῦ κ. Ἀνδρεάδη, σχετικῶς μὲ τὸν ἐπαναπατρισμὸν τοῦ Ἀριστείδου Ἀκριτίδου, ἐκ Θηριόπετρας Ἀλμωπίας. Ὁ ἐπαναπατρισμὸς τοῦ Ἀριστείδου Ἀκριτίδου, προσέκρουσεν εἰς τὰς δυσμενεῖς περὶ αὐτοῦ πληροφορίας τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν. Δεδομένου ὅμως ὅτι ἕτεραι περὶ τοῦ ἰδίου πληροφορίαι ἦσαν, ἀντιθέτως, εὐμενεῖς, ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ἐν τῇ μερίμνῃ αὐτῆς ὅπως ἀρθῇ ἡ οὕτω γεννηθεῖσα περὶ τοῦ ἀνωτέρω ἀμφισβήτησις, ἀπηυθύνθη πρὸς τὴν Νομαρχίαν Πέλλης διὰ ἐγγράφου της ὑπ’ ἀριθ. 76080 ἀπὸ 14.12.54, ἐκ τῆς περιφερείας τῆς ὁποίας κατάγεται ὁ Ἀκριτίδης, ἵνα αὕτη συγκεντρώσῃ ἐπὶ τόπου καὶ γνωρίσῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν πᾶσαν περὶ αὐτοῦ πληροφορίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Βουλευτὴς Ἠλείας III. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἐδέσσης κ. Θ. Ἀνδρεάδη, σχετικῶς μὲ τὴν παροχὴν ἐνισχύσεων εἰς τοὺς προσφάτως πληγέντας ἐκ τῶν πλημμυρῶν κατοίκους τῶν χωρίων τῆς Ἐπαρχίας Ἀλμωπίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν γεωργικὴν ἐνίσχυσιν τόσον τῶν πλημμυροπαθῶν ὅσον καὶ τῶν συμμοριοπλήκτων ἀγροτῶν ἐζητήσαμε παρὰ τῆς Γ.Δ.Δ.Λ. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε)46658)4–12)54 ἡμετέρου ἐγγράφου τὴν διάθεσιν ἡμῖν πιστώσεως ἐκ δρ. 3.000.000, ἐπὶ μειώσει ἑτέρας πιστώσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἐξ ὧν δρχ. 2.000.000 διὰ τὴν γεωργικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐκ θεομηνιῶν πληγέντων ἀγροτῶν καὶ δρχ. 1.000.000 διὰ τὴν γεωργικὴν ἐνίσχυσιν συμμοριοπλήκτων ἀγροτῶν. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου μας ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Ἐδέσσης ὅπως μᾶς ὑποβάλῃ προϋπολογισμὸν τῶν ἀπαιτουμένων δαπανῶν διὰ τὴν γεωργικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀνωτέρω πλημμυροπαθῶν ἀγροτῶν τῆς περιφερείας της προκειμένου νὰ θέσωμεν εἰς τὴν διάθεσίν της ἀναλόγους πιστώσεις ἅμα τῇ ἐγκρίσει των παρὰ τῆς Γ.Δ.Δ.Λ. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν χορήγησιν σχετικῶν πιστώσεων διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν τῶν ἐν λόγῳ ἀγροτῶν καὶ τὴν ἐπισκευὴν ὅσων ἐκ τούτων ἔχουσιν ὑποστῆ ζημίας ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι αἱ δαπάναι αὗται ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ παραμεθορίου περιοχῆς θὰ ἠδύνατο νὰ ἀντιμετωπισθῶσιν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει ἐκ τῶν διατεθειμένων ἑκάστοτε πιστώσεων, εἰς τὴν Γενικὴν Δ)σιν Βορείου Ἑλλάδος βάσει τοῦ Ν. Δ. 2536)53 καὶ Ν. 2781)54 διὰ τὸ ἔργον τοῦ ἐπανεποικισμοῦ αὐτῶν εἴτε καὶ ἐκ τῶν σχετικῶν πιστώσεων τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Δι’ ὃ καὶ ἡ παροῦσα ἀπάντησις ἡμῶν κοινοποιεῖται πρός τε τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ τὴν Γεν. Διοίκησιν Βορ. Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6880)3805)14.12.54 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν παρ’ ὑμῖν κατατεθεῖσαν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 117 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν: α) Τὰ παράπονα τῶν καπνοκαλλιεργητῶν τῆς περιοχῆς Δοξάτου, ὅτι λόγω μειώσεως τῆς παραγωγῆς καπνοῦ ἀδυνατοῦν νὰ ἐξοφλήσουν τὰ πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρέη αὐτῶν, ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψει τῆς τελευταίας ταύτης μὲ τὴν ἐντολὴν ὅπως ἐξετάσῃ μετ’ εὐμενείας τὴν ἐν προκειμένῳ περίπτωσιν καὶ παράσχῃ πᾶσαν δυνατὴν διευκόλυνσιν εἰς τοὺς ἀποδεδειγμένως ἀδυνατοῦντας νὰ καταβάλωσι τὰς πρὸς αὐτὴν ὀφειλὰς των, παραγωγοὺς τῆς ὡς ἄνω περιφερείας. β) Τὸ ἐγκριθὲν ποσὸν ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τοὺς μῆνας Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον ἐ.ἔ. διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. χορήγησιν πλασματικῶν δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ καπνοῦ εἰς τοὺς καπνοκαλλιεργητὰς ἀνέρχεται εἰς 135 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Τοῦτο δὲν ἐπιτρέπει τὴν αὔξησιν τοῦ καθορισθέντος ποσοστοῦ τῶν ὡς ἄνω δανείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως (ὑπ’ ἀριθ. 151) τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ σχετικῶς μὲ τὸ ἀπὸ 15.12.54 ὑπόμνημα τοῦ Ἐλευθέρου Δασικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐργασίας Λίμνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὁ Δασικὸς Συνεταιρισμὸς Λίμνης, ἐζήτησε τὴν παραχώρησιν αὐτῷ ἄνευ δημοπρασίας, τοῦ δικαιώματος ρητινεύσεως τῶν δημοσίων πευκοδασῶν τῆς περιοχῆς Λίμνης. Τὸ αἴτημα τοῦτο τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἐξετάζεται, δὲν ἐπείγει δὲ ἡ λῆψις ἀποφάσεως ἐπ’ αὐτοῦ διότι ἡ ρητίνευσις ὡς γνωστὸν ἄρχεται τὸν Ἀπρίλιον ἑκάστου ἔτους. Ἡ τοιαύτη ἐξέτασις εἶναι ἀναγκαία τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον ἡ κατὰ τὰ μέχρι τῆς στιγμῆς παρασχεθέντα ἡμῖν ὑπὸ τῶν τοπικῶν δασικῶν Ἀρχῶν στοιχεῖα, ἡ σύνθεσις τοῦ αἰτοῦντος Συνεταιρισμοῦ καὶ ἡ κατάστασίς του ἐν γένει, ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας, δὲν πληροῖ τοὺς ὅρους καὶ τὰς προϋποθέσεις τὰς ὁποίας ὁρίζουν οἱ νόμοι διὰ τὴν ἄνευ δημοπρασίας παραχώρησιν καρπώσεως. Εἰς περίπτωσιν μὴ παραχωρήσεως τῶν πευκοδασῶν τούτων, εἰς τὸν Δασικὸν Συνεταιρισμόν, πρὸς ρητίνευσιν, τὸ δικαίωμα τοῦτο θὰ διατεθῇ διὰ δημοπρασίας καὶ οὐχὶ διὰ παραχωρήσεως εἰς ὡρισμένον ἢ ὡρισμένους δασεμπόρους καὶ ἐργοστασιάρχας, ὡς ἀνακριβῶς ἰσχυρίζεται ὁ αἰτῶν Δασικὸς Συνεταιρισμὸς, ὁ ὁποῖος δύναται καὶ οὗτος, ὡς πᾶς τις ἄλλος, νὰ λάβῃ μέρος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπερδελῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6587)3.12.1954 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 79 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπερδελῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι δὲν μελετᾶται ἡ καθιέρωσις λαχείου ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων πολέμου καὶ συνταξιούχων, διότι διὰ τῆς καθιερώσεως τοῦ λαχείου τούτου, ἀναποφεύκτως, θὰ μειωθῶσι σημαντικῶς τὰ καθαρὰ ἔσοδα τῶν κρατικῶν λαχείων, ἅτινα κατὰ τὸ πλεῖστον διατίθενται εἰς τὸ Πατριωτικὸν Ἵδρυμα Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως πρὸς περίθαλψιν τῶν ἀπόρων παιδιῶν, τῶν ὀρφανῶν πολέμου τοιούτων κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6754)8.12.54 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπιστρέψωμεν τοῦτο μετὰ τοῦ εἰς αὐτὸ ἐπισυνημμένου κειμένου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, αἰτοῦντος τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 2536) 1953 καὶ νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα ἐγκαταλελειμμένων περιουσιῶν, τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νομοθ. τούτου διατάγματος φυγάδων, δὲν ἐμπίπτει εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα, ἀλλὰ τῶν Ὑπουργείων Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας, εἰς ὅπερ ἄλλως τε ἀπευθύνεται ὡσαύτως ἡ ἐρώτησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Φωστηρίδη. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 6755)3756)9.12.54 καὶ 6716)3807)14.12.54 ὑμετέρων ἐγγράφων, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπὸ 8.12.54 ὑπ’ ἀριθ. 110 ἐρώτησιν καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1632)54 ἀναφορὰν τοῦ βουλευτοῦ κ. Φωστηρίδη, περὶ τοῦ καπνοτεχνίτου Τσιμίδη Παν. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ καπνοτεχνίτης οὗτος εἶχε προσληφθῆ ὑπὸ τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ ὡς οὗτος μᾶς ἐπληροφόρησε κατὰ τὰς νομίμους διατυπώσεις καὶ ἀφοῦ προηγουμένως προσεκόμισε τὸ οἰκεῖον πιστοποιητικὸν νομιμοφροσύνης. Κατόπιν ὅμως διατυπωθέντων παραπόνων καὶ βάσει τῶν σχετικῶν πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας εἶχεν ὁ εἰρημένος ὀργανισμὸς, προέβη ἐσχάτως εἰς τὴν ἀπόλυσιν τοῦ ἐν λόγῳ καπνοτεχνίτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΑΚΚΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 74 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, περὶ τῶν εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Δράμας ἐναπομενουσῶν 200.000 ὀκάδων καπνῶν ἐσοδείας 1953, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν παραγωγὴν τῆς περιφερείας Δράμας, ἥτις κατὰ τὸ ἔτος 1953 ἀνῆλθεν εἰς 4.578.000 ὀκάδας, ἡ ποσότης τῶν 200.000 ὀκάδων δέον νὰ θεωρηθῇ ἀσήμαντος. Δεδομένου ὅτι τὸ καπνεμπόριον χρηματοδοτεῖται ἐπαρκῶς, φρονοῦμεν ὅτι συντόμως θὰ ἀπορροφηθῇ καὶ ἡ περὶ ἧς πρόκειται ποσότης τῶν 200.000 ὀκάδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΑΚΚΑΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ὀρφανοῦ, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ δημοσίευσιν τῶν διορισμῶν ἐπιτυχόντων Διευθυντῶν Κλινικῶν τοῦ Σανατορίου «ΣΩΤΗΡΙΑ» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Οἱ ἰατροὶ Διευθυνταὶ Κλινικῶν καὶ Ἐργαστηρίων τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, κρίνονται βάσει προσόντων ὑπὸ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου, ὡς ταῦτα καθώρισε τὸ ἀπὸ 10.5.54 Β. Διάταγμα (Φ.Ε.Κ. 103)26.5.54). Ἐπίσης διὰ τοῦ ἐπακολουθήσαντος ὑπ’ ἀριθ. 3097)1954, Ν. Δ., δι’ οὗ ἐτροποποιήθη τὸ Ν. Δ. 2592)53 ἐν ἄρθρῳ 9 παρ. 5 αὐτοῦ, ὁρίζονται τὰ ἑξῆς: «Διὰ τὸν σχηματισμὸν γνώμης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιστημονικὴν σταδιοδρομίαν, τὸ ἦθος καὶ τὴν ἐν γένει καταλληλότητα τῶν ὑποψηφίων, Διευθυντῶν, Ἐπιμελητῶν κλπ., τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον λαμβάνει ὑπ’ ὄψει καὶ τὴν γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος, ὡς καὶ τοῦ περιφερειακοῦ Συμβουλίου εἰς οὗ τὴν περιφέρειαν ὑπάγεται τὸ Ἵδρυμα. Κατὰ τὴν ἀπὸ 29.12.54 γνωμάτευσιν τοῦ παρ’ ἡμῖν κ. Νομικοῦ Συμβούλου ἣν καὶ ἀπεδέχθημεν, ἐφόσον πίνακες ἐπιτυχίας συνετάγησαν ὑπὸ τῶν Ἐπιστημονικῶν Συμβουλίων μετὰ τὴν 12.10.54, ἡμερομηνίαν καθ’ ἣν ἴσχυσεν τὸ Ν. Δ. 3097)54, δέον ὅπως οἱ φάκελλοι τῶν ὑποψηφίων νὰ ἐπιστραφῶσιν εἰς τὰ οἰκεῖα Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Ἱδρυμάτων καὶ εἰς τὰ περιφερειακὰ τοιαῦτα ἵνα ἐκφέρωμεν τὴν γνώμην των, κατὰ τὸ ἄνω ἄρθρον 9 τοῦ Ν.Δ. 3097)54 καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ τεθῶσι καὶ πάλιν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν Ἐπιστημονικῶν Συμβουλίων ὥστε λαμβάνοντα ταῦτα ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ καὶ τοῦ περιφερειακοῦ Συμβουλίου, νὰ συντάξωσι νέους πίνακας ἐπιτυχίας. Βάσει τῶν ἀνωτέρω ἐπανεφέρθησαν οἱ φάκελλοι τῶν ὑποψηφίων Διευθυντῶν Κλινικῶν τοῦ Σανατορίου Σωτηρία εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτοῦ πρὸς ἐφαρμογὴν τῶν κειμένων διατάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Κουτσοπέταλος, Χ. Μαυρομμάτης, Δ. Παπασπύρου, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Ἀντωνίου, Ε. Κοθρῆς, Ι. Μαυριδόγλου, Δ. Παπαδημητρίου, Α. Βουλόδημος, καὶ Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1355 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ἱδρύσεως προπαρασκευαστικοῦ καὶ ἐπαγγελματικοῦ σχολείου Καλῶν Τεχνῶν Πανόρμου Τήνου» καὶ 2) «περὶ διορισμοῦ εἰς τὰ σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ Ἐμπορικὰς Σχολὰς τῶν Πτυχιούχων τῆς Φυσικομαθηματικῆς Σχολῆς τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ὡς καὶ ὁλοκληρώσεως Ἐμπορικῶν Σχολῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Φράγκος, Γ. Στεφανόπουλος, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Χ. Παπασταύρου καὶ Ν. Διγενόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διορισμοῦ εἰς τὰ Σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ Ἐμπορικὰς Σχολὰς τῶν πτυχιούχων τῆς Φυσικομαθηματικῆς Σχολῆς τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ὡς καὶ ὁλοκληρώσεως Ἐμπορικῶν Σχολῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Βοβολίνης, Δ. Ἀλιπράντης καὶ Δ. Πετροπουλάκος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μετατροπῆς τῶν προσηρτημένων εἰς τὸ Ε. Μ. Πολυτεχνεῖον Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν εἰς Σχολὰς Ἐργοδηγῶν».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Μητσόπουλος, ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§9Β. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐζήτησα τὸν λόγον, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διὰ νὰ ἐκφράσω, τόσον ἐκ μέρους ἡμῶν τῶν βουλευτῶν, ὅσον καὶ τῶν πλημμυροπαθῶν τοῦ Νομοῦ Ἕβρου τὴν εὐγνωμοσύνην μας πρὸς τὸν Στρατάρχην Παπάγον καὶ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὰ ἀποτελεσματικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον ὑπὲρ τῶν παθόντων, καὶ πληγέντων συμπολιτῶν μας. Μία θεομηνία ἄνευ προηγουμένου· μία λαῖλαψ ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ἡ ὁποία προῆλθεν ἀπὸ μίαν καταρρακτώδη βροχήν, 60 ὡρῶν συνεχῶς, προεκάλεσε μεγάλας καταστροφὰς εἰς τὰ παρόχθια χωρία. Πόσα.......... Ἐπίσης τὸ χωρίον Λαϊνὰ τοῦ Σουφλίου. Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ἡ Κυβέρνησις κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἔστειλε τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, κ. Λεβαντῆν, δι’ ἀεροπλάνου, ὁ ὁποῖος ἔφθασε πράγματι ἐκεῖ κατώπτευσε τὰς πλημμυροπαθεῖς περιοχὰς καὶ προσεγειώθη εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν καὶ ἔλαβε τὰ πρῶτα μέτρα περιθάλψεως καὶ σωτηρίας τῶν πληγέντων. Μαζὶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἔφθασε καὶ τρίτον ἀεροπλάνον πλῆρες τροφίμων καὶ ἐνδυμασιῶν καὶ κλινοσκεπασμάτων. Ὁ κ. ὑπουργὸς πλαισιούμενος ἀπὸ τοὺς βουλευτάς, τοπικοὺς παράγοντας καὶ ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ δημοσίους ὑπαλλήλους, ἐπεχείρησε νὰ φθάσῃ μέχρι τῶν πλημμυροπαθῶν τῆς περιοχῆς. Δυστυχῶς δὲν κατέστη δυνατὸν καὶ ἔφθασε μέχρι τοῦ Σουφλίου, ἐπιστρέψας εἰς Ἀλεξανδρούπολιν. Ἐκεῖ κατέφθασεν ὁ ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος κ. Κοσμᾶς, μετὰ τοῦ Γεν. Διοικητοῦ Θράκης καὶ ἄλλους. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐλήφθησαν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν, πρὸς περισυλλογὴν τῶν παθόντων. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ ἐξάρωμεν τὴν Κυβερνητικὴν μέριμναν, ὑπὲρ τῶν παθόντων, ἡ ὁποία ὑπῆρξε κεραυνοβόλος, διότι πρέπει νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι τὰ νερὰ εἰς διάφορα χωρία ἀνῆλθον εἰς ὕψος 1–2 καὶ 3 μέτρων. Φαντάζεσθε λοιπόν, τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν τὴν συμφοράν. Εὐτυχῶς διετήρησαν τὸ θάρρος των καὶ τὴν ψυχραιμίαν των καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἠδυνήθησαν αἱ Ἀρχαὶ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των ἐπωφελῶς. Μαζὶ μὲ τοὺς κ. κ. ὑπουργούς, τὸ Πατριωτικὸν Ἵδρυμα ἔστειλε δύο ἐκ τῶν κυριῶν, τὰς κυρίας Μεγαπάνου καὶ Μελᾶ αἱ ὁποῖαι ἔφθασαν μὲ ἐφόδια καὶ ἐρρίφθησαν τὰ ἐφόδια ἀπὸ τοῦ ἀεροπλάνου εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπικοινωνήσουν καὶ εἶχον συγκεντρωθῆ εἰς τὰς στέγας τῶν ὑψηλοτέρων σπιτιῶν. Καὶ ὁ Ἐρυθρὸς Σταυρὸς ἔστειλεν ἐπίσης πολλὰ ἐφόδια. Ἐκτὸς τούτου εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξάρωμεν τὴν συμβολὴν τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν στρατηγὸν Ἀναγνωστόπουλον, διοικητὴν στρατιωτικῆς διοικήσεως Θράκης, καὶ τὸν ἀντιστράτηγον Βασιλόπουλον, ὁ ὁποῖος ἐκ τῶν πρώτων ἔσπευσεν ἐπὶ τόπου, ἐχρησιμοποίησεν ὅλα τὰ μέσα τὰ στρατιωτικά, διὰ νὰ παράσχῃ βοήθειαν εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς. Ἐπίσης εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξάρωμεν τὰς Διοικητικὰς Ἀρχὰς, τὸν Νομάρχην, τὴν Χωροφυλακήν, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς, τὸν Λιμενάρχην, ὁ ὁποῖος ἔστειλεν ἀμέσως λέμβους, μὲ κωπηλάτας ναύτας, οἱ ὁποῖοι προσέφερον μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τοὺς κινδυνεύοντας νὰ παρασυθροῦν ὑπὸ τῶν ὑδάτων. Γενικῶς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν θέλετε τὸ Κράτος, εἰς τὴν στιγμὴν ἀκριβῶς ἐκείνην εὑρέθη παρὸν, ἐν ὅλῃ τῇ μεγαλειότητί του καὶ ἔλαβε τὰ προσήκοντα μέτρα καὶ ἐσώθησαν πολλοὶ ἐκ βεβαίου θανάτου. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἀπέστειλεν ἀμέσως ἀρκετὰ μεγάλα χρηματικὰ ποσά, ὅπως διατεθοῦν ἀμέσως πρὸς περίθαλψιν τῶν ἀστέγων καὶ ζωοτροφίας ἀπέστειλε καὶ ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀμέσως καὶ κεραυνοβόλως. Ἡμεῖς, κ. συνάδελφοι, εἴμεθα συγκεκινημένοι ἐκ τῆς χειρονομίας τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ὁ ὁποῖος διὰ τοῦ χθεσινοῦ μηνύματός μου, ἔλαβε σειρὰν μέτρων, ὑπὲρ τῶν πλημμυροπαθῶν. Ἐκτὸς τούτων δὲ διέταξε νὰ γίνουν ἔργα ἀποστραγγιστικὰ. Ἐκεῖνο ὅμως, διὰ τὸ ὁποῖον θέλομεν νὰ παρακαλέσωμεν τὸν Στρατάρχην Παπάγον εἶναι νὰ μὴ λησμονήσῃ τὰ μεγάλα ἔργα τοῦ Ἕβρου, τὰ ὁποῖα ἀπεφασίσθη νὰ ἀρχίσουν κατὰ τὴν ἄνοιξιν ἀπὸ συμφώνου μετὰ τῆς φίλης καὶ συμμάχου Τουρκίας, διὰ νὰ δυνηθῇ εἰς τὸ μέλλον ὁ Ἕβρος νὰ μὴ ἀποτελῇ πηγὴν κατάρας καὶ συμφορᾶς, ἀλλὰ πηγὴν πλούτου καὶ εὐδαιμονίας διὰ τὸν λαὸν τοῦ Ἕβρου, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἀποδοθοῦν μὲ τὰ ἔργα αὐτὰ 450.000 στρεμμάτων πλουσίας γῆς. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. (Χειροκροτήματα).

§10Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἡ συμφορά, ἡ ὁποία ἔπληξε καὶ τὸν Νομὸν Ξάνθης ἦτο ἄνευ προηγουμένου. Αἱ προκληθεῖσαι καταστροφαὶ τεράστιαι εἰς ἔκτασιν καὶ τρομακτικαὶ τὴν θέαν. Ἐν τούτοις ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς πάντες οἱ ἁρμόδιοι εὑρέθησαν ἕτοιμοι καὶ ἔσπευσαν ἐπὶ τόπου διὰ νὰ ἐκπληρώσουν τὸ καθῆκον των καὶ ἀπαλύνουν τὸν πόνον τῶν πληγέντων. Αἱ θεομηνίαι ἐκδηλοῦνται αἰφνιδιαστικῶς, ἀλλ’ οὐδεὶς αἰφνιδιάσθη. Ἐνόμιζε κανείς, ὅτι πάντες οἱ ἁρμόδιοι εἶχον εἰδοποιηθῇ ὅτι θὰ ἐγίνετο τὸ κακὸν αὐτὸ καὶ εὑρέθησαν ἕτοιμοι πρὸς δρᾶσιν. Ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς λειτουργίας τῆς Κρατικῆς μηχανῆς ὑπῆρξεν ἄνευ προηγουμένου. Οἱ πάντες ἡμιλλῶντο ποῖος νὰ ἐκπληρώσῃ ταχύτερον καὶ πληρέστερον τὴν εἰς τὴν ἁρμοδιότητά του ὑπηρεσίαν. Παράδειγμα: Ἐντὸς 12)ώρου ἀπὸ τῆς ἀναγγελίας τῆς καταστροφῆς τμήματος τῆς διὰ Πορτολάγο διερχομένης ὁδοῦ, τῆς ἐξυπηρετούσης τὴν συγκοινωνίαν τῶν χωρῶν τῆς Ἀνατολῆς πρὸς τοὺς τῆς Δύσεως καὶ ἀντιστρόφως, ἐζεύχθη διὰ γεφύρας Μπέλεϋ παρὰ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ αὐτὸ τὸ τμῆμα ἄϋπνον καὶ καταπεπονημένον ἐπροχώρησε καὶ ἔζευξε ἐν συνεχείᾳ ἐντὸς 24ώρου καὶ τὴν παρασυρθεῖσαν μεγάλου ἀνοίγματος γέφυραν τῆς αὐτῆς ὁδοῦ. Τὸν πόνον τῶν πληγέντων ἐμείωσε κατὰ πολὺ τὸ αἴσθημα θαυμασμοῦ, τῶν ἐκδηλώσεων τοῦ κρατικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ τῶν ὀργάνων του, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρξαν πρωτοφανεῖς διὰ τὸν τόπον μας. Ὁ λαὸς τῆς Θράκης ἐκφράζει καὶ δι’ ἐμοῦ, τὴν εὐγνωμοσύνην του πρὸς τὴν Κυβέρνησιν πρὸς ἣν ἀπευθύνει ἕνα μέγα εὖγε. Αἱ ζημίαι ὀφείλονται ἐν μέρει εἰς τὴν ἄνευ προηγουμένου θεομηνίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς ἐλαττωματικὴν κατασκευήν, εἰς τὸ παρελθόν, ἔργων διευθετήσεως χειμάρρων, τῶν ὁποίων ἔργων ἡ μελέτη καὶ ἐκτέλεσις δὲν ὑπῆρξε πλήρης. Εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι αἱ προκληθεῖσαι ζημίαι θὰ ἀποτελέσουν ἀφορμὴν λεπτομεροῦς μελέτης καὶ θεραπείας τῶν αἰτίων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποκλεισθῇ ἐπανάληψις τῆς συμφορᾶς.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἐν σχέσει πρὸς τὰς καταστροφὰς ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς ἐπαρχίας Ἀλμωπίας.

§12Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐρώτησίς μου εἶναι σχεδὸν συναφὴς μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι. Ἀφορᾷ δὲ τὴν πλημμυροπαθῆ περιοχὴν Ἀλμωπίας Ἐδέσσης. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ, ὅμως ὁ ἀγαπητὸς κ. Πρόεδρος, νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου, διότι διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν εἶχον ζητήσει καὶ ἐγὼ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ὄχι βεβαίως διὰ νὰ εὐχαριστήσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, ἀλλὰ νὰ ἐπισημάνω ἐθνικοὺς κινδύνους ἐκ τῶν πλημμυρῶν, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν των, διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων ἀμέσων μέτρων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν πειράζει, διότι φαίνεται ὑπερεπείγοντα ἄλλα θέματα ἦσαν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προετιμήθησαν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἀκριτικὴν περιοχὴν τῆς Ἐδέσσης, εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἀλμωπίας, συνέβη πρὸ διμήνου περίπου νὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς τὰς τρομακτικὰς ἐκείνας βροχάς, αἱ ὁποῖαι εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα, νὰ καταστραφοῦν πολλαὶ οἰκίαι, νὰ παρασυρθοῦν πολλαὶ χιλιάδες γονίμων καλλιεργησίμων ἐκτάσεων καὶ νὰ παρασυρθοῦν καὶ καταστραφοῦν πολλαὶ γέφυραι τῆς ἀκριτικῆς αὐτῆς περιοχῆς. Δυστυχῶς, καὶ μὲ τὰς τελευταίας βροχὰς τῆς 12ης Δεκεμβρίου 1954, σχεδὸν ὡλοκληρώθη ἡ καταστροφὴ εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν. Φαίνεται ὅτι ἡ μοῖρα τὸ εἶχε γράψει διὰ τὴν περιοχὴν αὐτήν, νὰ περιβάλλεται ἀπὸ 17 περίπου χειμάρρους, οἱ ὁποῖοι κυριολεκτικῶς ἔχουν ἀνασκάψει τὴν περιοχήν. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὑπάρχει ξεροπόταμος, ὁ ὁποῖος εἰς ὡρισμένα σημεῖα ἔχει πλάτος περίπου 1500–2000 μέτρα. Ἡ ἔκτασις αὕτη ἄλλοτε ἦτο γονιμωτάτη. Ὡς ἀποδεικνύεται δὲ ἀπὸ μίαν ἔκθεσιν ἑνὸς ἐξαιρετικοῦ γεωπόνου, τὴν ὁποίαν ἔχω ἀναγνώσει, καὶ ὁ ὁποῖος σήμερον εἶναι διευθυντὴς γεωργίας τοῦ Νομοῦ Ἠλείας, οἱ χείμαρροι αὐτοὶ ἔχουν καταστρέψει εἰς διάστημα 30 περίπου ἐτῶν 60.000 τετραγωνικῶν στρεμμάτων εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἀλμωπίας καὶ οὕτω ἐκ τῶν 170.000 στρεμμάτων ἤδη ἡ καλλιεργήσιμος ἔκτασις, ἔχει περιορισθῆ εἰς 110.000 στρέμματα. Ἡ ἔκθεσις αὕτη, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ γεωπόνου διευθυντοῦ γεωργίας τοῦ Νομοῦ Ἠλείας, κ. Σέττα, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς, ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν ἐπαρχίαν Ἀλμωπίας. «Ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν μνημονεύομεν ὡς παράδειγμα, τὴν ὑπὸ τῶν χειμάρρων καταστροφῶν, τὸ λεκανοπέδιον τῆς ἐπαρχίας Ἀλμωπίας (Καρατζόβας) τοῦ Ν. Πέλλης. Ἡ ὑπὸ μορφὴν πετάλου γόνιμος καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον ἀρδευομένη πεδιὰς τῆς Ἀλμωπίας ἀνήρχετο, κατὰ τὰς πληροφορίας ποὺ συνεκεντρώσαμεν κατὰ τὰ ἔτη 1940–44 ἡμεῖς οἱ ἴδιοι ἐπὶ τόπου, πρὸ ἑξηκονταετίας εἰς ἑκατὸν ἑξήκοντα χιλιάδας (160.000) στρεμμάτων, τὰ ὁποῖα ὅλα τότε ἐκαλλιεργοῦντο. Ἔκτοτε ὅμως, διὰ τῆς βαθμιαίας καταστροφῆς τῶν δασῶν τοῦ βορρᾶ (κορυφαὶ Καϊμακτσαλὰν καὶ Τζένα) καὶ τοῦ Παΐκου, αἱ κλιτύες τῶν ὁποίων περιβάλλουν τὴν ἐν λόγῳ πεδιάδα, τὸ τρίτον τῆς ἐκτάσεώς της, ἀπώλεσεν ἀνεπανορθώτως τὴν παραγωγικήν του ἱκανότητα, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς καταστρεπτικῆς δράσεως τῶν ρευμάτων καὶ τῶν χειμάρρων καὶ μάλιστα τοῦ χειμάρρου «Μογλενίτσα». Τοιουτοτρόπως ἐδημιουργήθησαν ἐκ τῆς ἀδεσπότου ροῆς ἐπὶ τῆς πεδιάδος ταύτης. α) Ἑλώδεις ἐκτάσεις 12.000 καὶ β) Ἀμμώδεις καὶ ἄγονοι ἐκτάσεις ἐπιφανείας 40.000 περίπου στρεμμάτων. Αὐτὴ εἶναι ἡ γόνιμος ἔκτασις, ἡ ὁποία κατεστράφη εἰς αὐτὸ τὸ διάστημα, μέχρι τοῦ 1944. Ἡ ὑπολειπομένη ἔκτασις σχεδὸν—δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν—κατεστράφη ἀπὸ τὰς βροχὰς καὶ τὰς πλημμύρας τοῦ Νοεμβρίου καὶ Δεκεμβρίου τοῦ 1954. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι λυπηρὸν, διότι ἐπίσημοι ἐκθέσεις τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἀναφέρουν, ὅτι χιλιάδες στρεμμάτων κατέστησαν ἐντελῶς ἀκαλλιέργητοι. Διότι ἐξ αὐτῶν ἄλλαι μὲν παντελῶς παρεσύρθησαν, ἄλλαι δὲ ἐκτάσεις ἔχουν καλυφθῆ ἀπὸ ἀμμοχάλικας. Οὕτω παρουσιάζεται αὐτὴ ἡ τραγικὴ εἰκὼν τῆς ἐπαρχίας Ἀλμωπίας, ἡ ὁποία μᾶς ἐμβάλλει εἰς σκέψεις καὶ εἰς εὐλόγους ἀνησυχίας. Διότι οἱ γεωργοί, κληροῦχοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς, οἱ ὁποῖοι ἔτυχον κλήρου ἀπὸ 14–17 στρεμμάτων, ἤδη, κύριε ὑπουργέ, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον, ὁ κλῆρος αὐτὸς νὰ περιορισθῇ ἀπὸ 7–9 στρέμματα καὶ οἱ γεωργοὶ εὑρίσκονται ἤδη πρὸ τοῦ διλήμματος, τί νὰ κάμουν, πολλοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν— δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω— ἐγκαταλείπουν τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἐγκαθίστανται εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα πρὸς ἀναζήτησιν ἐργασίας. Ἐνώπιον αὐτῆς τῆς τραγικῆς εἰκόνος εὑρισκόμενος, ἠναγκάσθην τότε, νὰ κάμω μίαν ἀνοικτὴν ἐπιστολήν, πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, εἰς τὸν ὁποῖον μάλιστα ἐνεχείρισα καὶ ἀρκετὰς φωτογραφίας, αἱ ὁποῖαι, ἀπεικόνιζον τὴν ὅλην καταστροφήν καὶ τὸν παρεκάλουν νὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Μετὰ μάλιστα, τὰς τελευταίας πλημμύρας, αἱ ὁποῖαι ὡς προανέφερον, ὡλοκλήρωσαν τὴν καταστροφήν, ἠναγκάσθην νὰ ἀποτανθῶ καὶ πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὸν Στρατάρχην Παπάγον, τοῦ ὁποίου καὶ ἐπεκαλέσθην τὴν προσωπικὴν ἐπέμβασιν εἰς τὸ ὅλον θέμα τῆς ἐπαρχίας αὐτῆς, διότι ἐπίστευον καὶ πιστεύω, ὅτι οἱ κάτοικοι τῶν ἀκριτικῶν αὐτῶν περιοχῶν, πρέπει νὰ τύχουν ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ ἰδιαιτέρας στοργῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, νὰ τοὺς ἀναγνώσω τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἀπέστειλον πρὸς τὸν Στρατάρχην Παπάγον, διὰ νὰ σχηματίσουν μίαν εἰκόνα τῆς ὅλης καταστάσεως. Αἱ δεύτεραι πλημμύραι, αἱ ὁποῖαι εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα μίαν καταστροφὴν ἄνευ προηγουμένου, λέγω, μὲ ἤγαγον εἰς τὸ συμπέρασμα, ἀφοῦ ἐζήτησα προηγουμένως καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, νὰ στραφῶ καὶ πρὸς τὸν Στρατάρχην Παπάγον. Αὐτὰ περίπου ἔλεγον πρὸς τὸν Στρατάρχην: «Ἀπευθύνομαι πρὸς Ὑμᾶς προσωπικῶς, διερμηνεύων ἐν αὐτῷ τὴν πικρίαν καὶ γενικὴν ἀπογοήτευσιν ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ τῆς ἀκριτικῆς Ἀλμωπίας, ἥτις κινδυνεύει νὰ καταποντισθῇ ἐκ τῶν συνεχῶν καταρρακτωδῶν βροχῶν καὶ πλημμυρῶν καὶ νὰ παρακαλέσω ὅπως ἄνευ ἀναβολῆς διατάξητε ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος καὶ ἀποστείλῃ πάραυτα ἀπαραιτήτους μηχανικοὺς ἐκσκαφεῖς εἰς Ἀριδαίαν Ἐδέσσης ἵνα προβῶσι εἰς διάνοιξιν τῶν πλέον ἐπικαίρων καὶ νευραλγικῶν σημείων τῶν ποταμῶν καὶ χειμαρροποτάμων, πρὸς διοχέτευσιν τῶν ὑδάτων τῶν κατακλυσάντων ὁλόκληρον τὴν ἄλλοτε γονιμωτάτην ἐπαρχίαν Ἀλμωπίας. Στόπ. Διατάξατε σεῖς τὴν ἄμεσον διάθεσιν τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης πρὸς ἄμεσον ἔναρξιν καὶ ἐκτέλεσιν τῶν ὑδρονομικῶν ἔργων καὶ τὴν διευθέτησιν τῶν χειμάρρων. Βοηθήσατε ἄνευ ἀναβολῆς τοὺς πλημμυροπαθεῖς. Στόπ. Αἱ ἄνευ προηγουμένου καταστρεπτικαὶ βροχαὶ τῆς 11 Νοεμβρίου, παρέσυραν καὶ κατέστρεψαν τὸ μεγαλύτερον παραγωγικὸν τμῆμα τῆς Ἀλμωπίας. Τὰ ὕδατα τῶν χειμάρρων μεταβάλλοντα κοίτην εἰσέρρευσαν καταστρεπτικῶς ἐντὸς τῶν οἰκιῶν τῶν χωρίων ἐκ τῶν παραθύρων. Τὰ ὕδατα τῶν χειμάρρων, παρέσυραν δεκάδας οἰκιῶν, κατέστησαν ἀκατοικήτους ἑκατοντάδας οἰκιῶν, παρέσυραν ὅλας τὰς γεφύρας καὶ κατέστρεψαν χιλιάδας ἐσπαρμένων στρεμμάτων ἀκαταλλήλων πλέον πρὸς καλλιέργειαν. Στόπ. Ἤδη τὰ θλιβερὰ μηνύματα σήμερον ἐκ τῶν νέων χθεσινῶν καταρρακτωδῶν βροχῶν εἶναι ἄκρως τραγικά. Ἡ ζωὴ τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Ἀγάθης, Δωροθέας, Βορεινοῦ, Σωσάνδρας, Λυκοστόμου, Μεγαπλατάνου, Ἐξαπλατάνου, Νεοχωρίου, Ἀριδαίας καὶ Ὑδραίας, ἀποκλεισθεῖσαι ἐκ τῶν ὑδάτων κινδυνεύουν. Πελώρια κύματα ὑδάτων τῶν 17 χειμάρρων τῆς Ἀλμωπίας, λόγῳ τῆς ἀστοργίας καὶ ἐγκληματικῆς ἀδιαφορίας τοῦ Κράτους, ἀφοῦ κατέστρεψαν ὁλόκληρον τὴν παραγωγικὴν γῆν 170.000 στρεμμάτων, ἤδη ἀπειλοῦν τὴν ζωὴν αὐτῶν ποὺ ἀποκαλοῦμεν φρουρούς, καὶ ἀκρίτας τῶν συνόρων. Οἱ ἀγρόται ποὺ ἐπανεγκατεστάθησαν εἰς τὰ χωρία των μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου ἐγκατελείφθησαν εἰς τὴν τύχην των, αἱ δὲ κατ’ ἐπανάληψιν ἐκκλήσεις καὶ προειδοποιήσεις μου πρὸς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς, ἔμειναν ἄκαρποι καὶ ἄνευ οὐδενὸς ἀποτελέσματος. Στόπ. Στρέψατε σεῖς Στρατάρχα, μὲ ἐνδιαφέρον τὸ βλέμμα σας πρὸς τὴν μεθοριακὴν Ἀλμωπίαν. Δείξατε σεῖς τὸ ἄμεσον προσωπικόν σας ἐνδιαφέρον. Σώσατε τὴν Ἀλμωπίαν ποὺ κινδυνεύει ἀνεπανορθώτως διὰ νὰ μὴ τὴν διαγράψετε συντόμως ἀπὸ τὸν γεωγραφικὸν χάρτην τῆς Ἑλλάδος. Στόπ. Μὲ συντεταραγμένην τὴν ψυχήν, παρακολουθῶν νοερῶς τὴν κόλασιν τοῦ κατακλυσμοῦ, καὶ τῆς συμφορᾶς ποὺ ἐξέσπασε καὶ πάλιν εἰς βάρος τῶν ἡρωϊκῶν μας ἀκριτῶν ἀπευθύνω τὴν ὑστάτην μου ἔκκλησιν πρὸς Ὑμᾶς μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι τὸ δρᾶμα τῶν 30 χιλιάδων κατοίκων Ἀλμωπίας, θὰ συγκινήσῃ τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν. Ἀθῆναι τῇ 15)12)1954. Ὀφείλω, κύριοι συνάδελφοι, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος νὰ εὐχαριστήσω τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἡ ἔκκλησις μου εἶχεν ἀπήχησιν, καὶ ἤδη πρὸ 6 ἡμερῶν ὁ ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, κ. Κοσμᾶς, ὁ ὁποῖος ἔδειξεν ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐπαρχίαν, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ἄλλοτε εἶχε τὴν τύχην νὰ ὑπηρετήσῃ ὡς διοικητὴς συντάγματος, καὶ διετέθη οὕτω ἓν μικρὸν χρηματικὸν ποσὸν καὶ ἤρχισαν τὰ προσωρινὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα. Ὀφείλω ἐπίσης, ἐκ τῆς ἐπισήμου ταύτης θέσεως, νὰ εὐχαριστήσω καὶ τὸν Νομάρχην Πέλλης, εἰς τὴν δραστηριότητα τοῦ ὁποίου, ἐν πολλοῖς, δύναμαι νὰ εἴπω, ὀφείλεται τὸ ὅλον ἔργον τῆς ἐνάρξεως τῶν προσωρινῶν ἔργων ἐν τῇ περιφερείᾳ Ἀλμωπίας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ παρεκάλουν, ἐν κατακλεῖδι, ἰδιαιτέρως μάλιστα, τὸν ἀγαπητὸν καὶ σεβαστὸν καθ’ ὅλα, κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τοὺς ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν καὶ τὸν ἀπουσιάζοντα ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, εἶναι, ὅτι εἶναι ἄμεσος ἀνάγκη ἐθνική, νὰ διατεθοῦν αἱ ἀπαιτούμεναι πιστώσεις, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἀρχίσουν καὶ νὰ ὁλοκληρωθοῦν τὰ μόνιμα ἀντιπλημμυρικὰ καὶ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα τῆς ἐπαρχίας Ἀλμωπίας εἰς τρόπον ὥστε νὰ περιφρουρήσωμεν τὴν γονιμωτάτην αὐτὴν περιοχήν, νὰ θωρακίσωμεν ταύτην, καὶ νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι οἱ ἀκρῖται της θὰ προσέξουν καὶ πάλιν τὸ χρέος των πρὸς τὴν Πατρίδα, ἀγαπητὲ κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§14Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συμφωνῶ ἐπὶ τῆς προτάσεως.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§16Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Συνηγορῶ, καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ἀλλ’ ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Πολλὰ διαμερίσματα τῆς χώρας ἐπλήγησαν τελευταίως ἀπὸ τὰς καταστρεπτικὰς πλημμύρας. Μία περιφέρεια εἶναι καὶ ἡ περιφέρεια Σητείας, ὅπου ἄνω τῶν 300 οἰκιῶν κατέρρευσαν καὶ 200 στρέμ. γονιμωτάτων γαιῶν κατεκλύσθησαν. Παρὰ τὴν ἔκθεσιν τὴν ὁποίαν ἀπεστείλαμεν πρὸς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, οὐδεμία συμπαράστασις ἐδόθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως δώσῃ τὰς δεούσας διαταγὰς εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, τοὐλάχιστον νὰ καταγράψῃ τὰς ζημίας ποὺ ἔγιναν, καὶ ἂν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ ἓν ποσόν, διὰ νὰ μὴ ἐπακολουθήσουν ἄλλαι πλημμύραι, ποὺ θὰ ὁλοκληρώσουν τὴν καταστροφήν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§18Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἐρώτησις τῶν κυρίων συναδέλφων ἀποτελεῖ τρίπτυχον. Τὸ μὲν ἀφορᾷ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς συγκοινωνιῶν εἰς μίαν πληγεῖσαν ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῶν προσφάτων περιοχήν, οἵα ἡ περιοχὴ τῆς Ἀλμωπίας, τὸ δὲ τὴν κατασκευὴν ἔργων ἀντιπλημμυρικῶν καὶ ἀποστραγγιστικῶν. Τὸ δὲ τρίτον θέμα τὴν συμπαράστασιν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοὺς παθόντας πληθυσμούς. Ἐπὶ τοῦ τρίτου μέρους, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀνεγράφη εἰς τὴν ἐρώτησιν τῶν κυρίων συναδέλφων, οὐδεὶς ἔγινε λόγος. Θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐπὶ τῶν τριῶν. Τὸ πρῶτον σκέλος τοῦ ζητήματος ἀφορᾷ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συγκοινωνιῶν. Καίτοι τὸ ζήτημα ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἐν τούτοις ἐν γνώσει τῶν πραγμάτων καὶ ἐν γνώσει τῶν ληφθέντων πραγμάτων καὶ ἐν γνώσει τῶν ληφθέντων μέτρων μοῦ εἶναι εὐχάριστον ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ ταὐτοχρόνως νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν μαρτυρίαν τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐκ τοῦ σύνεγγυς παρηκολούθησαν τὴν κατάστασιν, ὅτι τὰ ληφθέντα μέτρα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συγκοινωνιῶν ὑπῆρξαν καὶ δραστικὰ καὶ συντελεστικὰ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συγκοινωνιῶν. Ἀλλὰ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθίγη καὶ ὀρθῶς ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Ἀνδρεάδου, εἶναι τὸ θέμα τῶν ἔργων. Ὄντως, ἡ ἔκθεσις τοῦ γεωπόνου, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα, εἶναι σωστή. Καὶ εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρας ἐκτάσεως ἡ γῆ, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ προστατευθῇ διὰ τῶν ἔργων αὐτῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ἐπεσήμανεν ἐγκαίρως καὶ προφορικῶς καὶ ἐγγράφως τὴν ἀνάγκην τῆς ἐκτελέσεως αὐτῶν. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ συνάδελφοι ν’ ἀγνοοῦν τὰ ἐπὶ τούτου ὑπάρχοντα ἔγγραφα. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ αὐταπατώμεθα. Καὶ δὲν πρέπει ἐπίσης ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις ἐφάμιλλοι. Θέλω, δηλαδή, νὰ εἴπω, ὅτι τὰ μεγάλα ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα, καὶ τὰ μεγάλα ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐγγειοβελτιώσουν ὄχι 170 χιλιάδας στρεμμάτων, ἀλλὰ 250 χιλιάδας στρεμμάτων, δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἀμέσως, οὔτε ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς μέλλοντος ν’ ἀρχίσουν, ὄχι ἁπλῶς, διότι ἡ δαπάνη διὰ τὰ ἔργα αὐτὰ εἶναι μεγάλη, ἀλλὰ διότι θὰ γνωρίζουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ καταγόμενοι ἐκ τῆς περιφερείας αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ ὅσοι παρηκολούθησαν τὰ ζητήματα τὰ ἀγροτικὰ μὲ τὴν στοργὴν τὴν ἐμπρέπουσαν, ὅτι δὲν ὑπάρχει, δυστυχῶς, ἡ προμελέτη διὰ τὰ ἔργα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶναι γενικῶς μὲν ἐγγείου βελτιώσεως, ἀλλὰ εἶναι διευθετήσεως χειμάρρων, εἶναι ἔργα ἀποστραγγιστικά, εἶναι ἔργα ἀρδευτικά. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ἔπραξε τὸ καθῆκόν του, δι’ ἀλλεπαλλήλων ἐγγράφων καὶ προσθέτων ἐγγράφων πρὸ τῶν πλημμυρῶν ἀκόμη, φίλε, κ. Ἀνδρεάδη, πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπεσημάναμεν τὴν ἀνάγκην τῆς προμελέτης καὶ τῆς πιστοδοτήσεως αὐτῶν. Ἐὰν ὅμως δὲν θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἔναρξις ἀμέσως ἐλλείψει καὶ τῆς μελέτης τῶν ἔργων τῶν μεγάλων διὰ τὸ προσεχὲς μέλλον, δύναμαι νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἡ δυνατότης ἀντιμετωπίσεως ἔργων ἀποστραγγιστικῶν, τὰ ὁποῖα τοὐλάχιστον θὰ περισώσουν 17 χιλιάδας στρεμμάτων εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀλμωπίας. Διὰ τὰ ἔργα αὐτὰ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος ἔκαμεν ἤδη τὴν μελέτην καὶ ἐζητήθη ἡ πιστοδότησις αὐτῶν. Ἑτέρα δὲ πιστοδότησις ἐζητήθη διὰ τὴν ἐκτέλεσιν καὶ συνέχισιν ὀρεινῶν ὑδρονομικῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα θὰ συνετέλουν εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κακοῦ, τὸ ὁποῖον περιοδικῶς πλήττει τὴν περιφέρειαν αὐτήν. Καιρίαν περιφέρειαν, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως ἀκριτικῆς, ὅσον καὶ διότι ἐκεῖ σφύζει μία ζωὴ ἐθνική, ἀξία ἰδιαιτέρας, ἐξάρσεως ἐκ τοῦ βήματος τούτου. Διότι οἱ πληθυσμοὶ ὅλοι, οἱ κατοικοῦντες εἰς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, εἶναι ἄξιοι ὄχι ἁπλῆς στοργῆς, ἀλλὰ εἶναι ἄξιον καὶ τῆς ἐθνικῆς εὐγνωμοσύνης διότι καὶ προσφάτως ἀκόμη ἀντέταξαν καὶ ἑαυτοὺς καὶ τὰ στήθη των εἰς τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος. Τρίτον θέμα, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀναγκῶν, αἱ ὁποῖαι προέκυψαν. Ὁ κ. συνάδελφος οὐδὲν ἀνέφερε περὶ αὐτῶν. Θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, διότι τὸ χρέος μου εἶναι νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν. Καὶ γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος ἀμέσως ἔσπευσε ν’ ἀντιμετωπίσῃ εἰς τὴν πρώτην ἀνάγκην τοὺς πληθυσμούς, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν. Γνωρίζει, ἐν συνεχείᾳ, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, βάσει καὶ τῶν ἐκθέσεων, τὰς ὁποίας ὁ ἴδιος ἔδωσε, καὶ τῶν φωτογραφιῶν, τῶν παραστατικῶν, τὰς ὁποίας μοὶ ἐνεχείρισε δι’ ἐγγράφου πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., παρήγγειλον, ὅπως ἀμέσως χορηγήσουν ζωοτροφάς, παρεσχέθη δὲ πρόσθετος ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθηκῶν κριθὴ 200 τόννων, πρὸς ἐξασφάλισιν τοῦ ζωϊκοῦ κεφαλαίου τῆς περιφερείας ἐκείνης. Πέραν τούτου, καὶ αὐτὸ ἐνδεχομένως νὰ τὸ ἀγνοῇ ὁ κ. συνάδελφος, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὴν Γ.Δ.Δ.Λ., ζητεῖ τὴν μεταφορὰν κονδυλίου ἐξ ἄλλης πιστώσεως πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, διὰ νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸν ἀποτελεσματικώτερον εἰς τὴν ἀνασπορὰν καὶ εἰς τὴν ἀνακούφισιν τῶν πληγέντων πληθυσμῶν. Καὶ θὰ γίνῃ τοῦτο βάσει τῶν ἐκθέσεων τῶν γεωργικῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἤδη διετάχθησαν καὶ ἀποστέλλουν τὰ ἀναγκαῖα ἐφοδιακὰ ὑλικά, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἐπὶ μέρους ἀδυναμίαι καὶ ἀνάγκαι τῶν πλημμυροπαθῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐπισημανθῆ ἀπὸ τὰς γεωργικὰς ὑπηρεσίας. Ὁ κ. συνάδελφος, θὰ ἔχῃ λάβει γνῶσιν τῶν τελευταίων προτάσεων καὶ τῶν σχετικῶν ἐνεργειῶν τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, καὶ νὰ ἔχῃ ἀποκομίσει τὴν ἐντύπωσιν αὐτήν, εἶμαι δὲ βέβαιος, ὅτι θὰ τὰς μεταδώσῃ καὶ εἰς τοὺς παθόντας πληθυσμοὺς καὶ δεομένους τῆς ὑποστηρίξεώς μας, ὅτι τὸ Κράτος καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην, ὅπως καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Ἕβρου, καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν πεδιάδων Σαππῶν, Πόρτο–Λάγο καὶ Ἕβρου, πράττει καὶ θὰ πράξῃ εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκόν του. Ἡ συμπαράστασις τοῦ Κράτους, εἰς τοὺς πάσχοντας πληθυσμούς, ἐκ θεομηνιῶν ἀποτελεῖ χρέος καὶ νὰ διατὶ ὁμιλῶ περὶ Κράτους καὶ ὄχι περὶ Κυβερνήσεως. Τὰς παρὰ τὸν Ἕβρον περιοχάς, ὅπως καὶ τὰς ἄλλας περιοχὰς τῆς Δυτικῆς Θρᾴκης, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ Πόρτο–Λάγο, ὅπως καὶ ἡ συμφορὰ τῆς Ἀλμωπίας, μᾶς καλεῖ ὅλους εἰς συγκέντρωσιν καὶ εἰς συσπείρωσιν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς ἀντιξοότητας, διότι αἱ ἀντιξοότητες αὗται δυσχεραίνουν τὸ Κράτος εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ καθήκοντός του ὅπως τὸ προγραμματίζει, διότι αἱ ἐπάλληλοι αὗται δυσχέρειαι, αἱ ὁποῖαι ἀνακύπτουν ἐκ τῶν θεομηνιῶν, ἀνατρέπουν τοὺς καταρτισθέντας προϋπολογισμούς. Ὑποθέτω, ὅτι οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐρωτοῦν ἐπὶ τοῦ θέματος, θὰ εὕρουν ἀπολύτως ἱκανοποιητικὴν τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν ἐξ ὀνόματός της δίδω, ὅπως ὁ συνάδελφος, κ. Χλουβεράκης, ὁ ὁποῖος παρεπονέθη διὰ παρεμφερεῖς περιπτώσεις, τῆς Βιάννου καὶ τῆς Σητείας, ὁ ὁποῖος νομίζει ὅτι ἔσπευσεν εἰς τὴν παράκλησίν του, ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, συστήσῃ εἰς τὰς γεωργικὰς ἀρχάς, νὰ πράξουν τὸ καθῆκόν των. Τὸ ἔπραξαν τὸ καθῆκόν των αὐτό, φίλτατε κ. Χλουβεράκη, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, καὶ διετάχθησαν αἱ γεωργικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ εἰς μίαν ἁπλῆν τηλεφωνικὴν αἴτησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ Νομάρχης Ἡρακλείου κ. Γαλανάκης, διετάχθησαν ἀμέσως ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ πᾶνε μερικὰ μέσα, ὅπως π.χ. 4 προωθητῆρες καὶ 2 ἐκσκαφεῖς ἐστάλησαν εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ἀλμωπίας.

§19Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὁ Νομάρχης Λασηθίου οὔτε κἂν ἦλθε νὰ ἐπισκεφθῇ τοὺς πλημμυροπαθεῖς καὶ νὰ δῇ τὰς ζημίας καὶ ἀποτελεῖ Ἐπιτροπὴν ὁ Νομάρχης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ πέσουν 200 σπίτια, νὰ πνιγοῦν ζῶα καὶ νὰ καταστραφοῦν περιουσίες, ὁ Νομάρχης, λέγω, νὰ μὴ ἔλθῃ νὰ δώσῃ μίαν παρηγορίαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔπαθαν τέτοιαν καταστροφήν. Βεβαίως, ὁ Νομάρχης Ἡρακλείου ἔλαβεν ὅλα τὰ μέτρα, ἀλλὰ ὁ Νομάρχης Λασηθίου εἰς τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον τοῦ ἔστειλα οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἔδωσε.

§20Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νὰ ἀπευθυνθῆτε εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ τὸ ζήτημα τοῦ Νομάρχου Λασηθίου. Πάντως τὰ μέτρα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἦσαν παντοῦ ἄμεσα καὶ διὰ τοῦτο Κρητικαὶ ἐφημερίδες ἀνέγραψαν ἐγκώμια διὰ τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. (Χειροκροτήματα).

§21Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Δυστυχῶς μέχρι σήμερον οἱ πληθυσμοί, τῆς Ἀλμωπίας δὲν ἠσθάνθησαν καμμίαν ἀνακούφισιν εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν. Ἐδόθησαν ἐντολαί, ἀλλὰ οἱ πληθυσμοί, οἱ πλημμυροπαθεῖς ἀκόμη δὲν ἠσθάνθησαν καμμίαν ἱκανοποίησιν, δεδομένου, ὅτι παρεσύρθησαν τὰ σπίτια των, ἔχασαν τὰ τρόφιμά των καὶ δὲν ἔχουν ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ἀργεῖ πολὺ εἰς τὸ νὰ λάβῃ ἀποφάσεις καὶ εἰς τὸ νὰ πραγματοποιηθοῦν αἱ ἀποφάσεις αὐταί.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 διαγράφεται λόγω ἀπουσίας τοῦ κ. Σαραφιανοῦ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συν)σμοῦ βαμβακοπαραγωγῶν καὶ ὀρυζοκαλλιεργητῶν Λεημόνος, διαμαρτυρομένου δι’ ἐξευτελιστικὰς τιμὰς βάμβακος, ὀρύζης κλπ., ὁ κ. Λύρας, ἔχει τὸν λόγον.

§23Ι. ΛΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν Δῆμον Ἕλους τῆς περιφερείας Ἐπιδαύρου–Λιμηρᾶς ἡ καλλιέργεια τῆς ὀρύζης ἐφέτος ἔφθασε τὰ 12.000 στρέμματα μὲ σύνολον παραγωγῆς 4.000.000 ὀκάδες ἀπωφλοιωμένης ὀρύζης. Παρὰ τὸ ὅτι καλλιεργοῦνται 20.000 στρέμματα βάμβακος μὲ σύνολον παραγωγῆς 2.000.000 ὀκάδες συσπόρου, ἡ τιμὴ τῆς ὀρύζης ὡρίσθη παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς 5,60 κατ’ ὀκᾶν ἐνῷ εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον αἱ τιμαὶ τῆς ἀπωφλοιωμένης ὀρύζης ἦσαν 6,20 ἡ ὀκᾶ. Ἀντὶ νὰ κρατηθῇ ἡ τιμὴ τῆς ὀρύζης εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 5.60 κατ’ ὀκᾶν, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, τὴν ἐμείωσε τὴν τιμὴν εἰς 4,60. Συνέπεια τούτου ἦτο ἡ τιμὴ τῆς ὀρύζης νὰ κατέλθῃ εἰς χαμηλότερα ἐπίπεδα εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ σχεδὸν ἐνεφανίσθη πλήρης ἀζητησία. Διακοπείσης τῆς χορηγήσεως τῶν δανείων, συνεπείᾳ τῆς σοβαρᾶς μειώσεως τῆς προκαταβολῆς, ἡ τιμὴ τῆς ὀρύζης κατῆλθεν εἰς χαμηλότερα ἐπίπεδα. Τὰ καλλιεργητικὰ ἔξοδα ἑκάστου στρέμματος ὀρύζης εἶναι 1200–1300 δρχ. μὲ μέσην ἀπόδοσιν 300 ὀκ. τὸ στρέμμα καὶ μὲ 4 δρχ. τὴν ὀκᾶν ἀναποφλοιώτου ὀρύζης καὶ καλεῖται ὁ παραγωγὸς νὰ εἰσπράξῃ δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ 2,80 κατ’ ὀκᾶν, ἤτοι 35% περίπου κάτω τοῦ πραγματικοῦ κόστους. Αὐτὸ ζημιώνει τοὺς καλλιεργητὰς. Ἡ προσπάθεια ἐφέτος ἦτο ἀρκετὰ σοβαρά καὶ ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἔφθασε τοὺς 80.000 τόννους ὀρύζης καὶ ἡ ὄρυζα αὐτὴ δύναται νὰ συναγωνισθῇ καὶ τὴν ξένην ἀγοράν. Θὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι τὸ μέτρον τῆς μειώσεως τῆς προκαταβολῆς ἐλήφθη διὰ νὰ μειωθοῦν αἱ τιμαὶ τῆς ὀρύζης, καὶ νὰ καταστῇ τὸ προϊόν ἐξαγώγιμον καὶ ἱκανὸν νὰ συναγωνισθῇ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐξαγωγὴν τῆς πλεοναζούσης ποσότητος. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι τὸ μέτρον ὑπῆρξεν ἀσύμφορον. Δὲν πρόκειται τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ ἀποδώσῃ, οὔτε τὴν ἐξαγωγὴν νὰ διευκολύνῃ, οὔτε τοὺς παραγωγοὺς νὰ ὠφελήσῃ, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ βλάψῃ τὴν ἐθνικὴν δικονομίαν, ὅταν ὁ παραγωγὸς δὲν δύναται νὰ καλύψῃ οὔτε τὰ καλλιεργητικά του ἔξοδα. Τοῦτο θὰ εἶναι ζημία καὶ τὸ Κράτος θὰ εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἐξοδεύῃ πολύτιμον συνάλλαγμα, διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ὀρύζης. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐκφράσω τὴν εὐχὴν, ὅπως τὸ δυνατὸν ταχύτερον γίνῃ συγκέντρωσις τοῦ Κράτους μὲ τὴν τιμὴν ποὺ πληρώνει ὁ καταναλωτής, δηλαδή, 8,20 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, Ἐκ τῆς τιμῆς αὐτῆς τῶν 8,20 δρχ. νὰ δώσωμεν εἰς τὸν παραγωγὸν 6–6½ δρχ. τὴν ὀκᾶν· αὐτὸ εἶναι ζήτημα τῆς Κυβερνήσεως βεβαίως, καὶ τὸ ὑπόλοιπον νὰ διαθέσωμεν διὰ μίαν πριμοδότησιν τῆς ἐξαγωγῆς. Ἐὰν οἰκονομικοὶ καὶ τεχνικοὶ λόγοι δὲν ἐπιτρέπουν τοῦτο, θὰ παρεκάλουν, ὅπως ἡ Τράπεζα ἐνισχύσῃ περισσότερον τοὺς ὀρυζοκαλλιεργητὰς διὰ νὰ τοὺς προστατεύσῃ ἀπὸ τοὺς ποικιλωνύμους ἐκμεταλλευτάς, οἱ ὁποῖοι εὐκαιρίαν ζητοῦν διὰ νὰ πάρουν τὸ ρύζι εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Ὡς πρὸς τὸν βάμβακα, ἡ διακοπὴ τῶν πιστώσεων συνετέλεσεν εἰς τὴν πτῶσιν τῆς τιμῆς του, ἐπὶ ζημίᾳ τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Θὰ πρέπει ἐν προκειμένῳ νὰ λάβῃ χώραν ἡ χορήγησις ἀρκετῶν πιστώσεων, διὰ τὴν περίπτωσιν δὲ τῆς στενότητος τῶν πιστώσεων παρακαλῶ νὰ δοθῇ ἄδεια ἐξαγωγῆς περισσοτέρου βάμβακος. Ἀμφότερα τὰ προϊόντα εἶναι ἐθνικῆς σημασίας καὶ παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, νὰ προσέξητε τὰς διατυπωθείσας ἀπαιτήσεις τῶν παραγωγῶν πρὸς τὸ καλὸν τοῦ τόπου μας καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Βόσκογλου ἔχει τὸν λόγον.

§25Χ. ΒΟΣΚΟΓΛΟΥ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. συνάδελφος, νὰ μὴ συμφωνήσω μαζί του, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ βάμβακος, καθ’ ὅσον αὗται κυμαίνονται μεταξὺ 10.600– 11.000, τιμαὶ δηλαδή, πλέον ἢ ἱκανοποιητικαί.

§26Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ συνάδελφος κ. Λύρας, ἐπῆγε νὰ μὲ σφάξῃ μὲ τὸ βαμβάκι, καίτοι ἤρχισε μὲ τὸ ρύζι. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ ρύζι. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ρυζιοῦ δὲν εἶναι ἐκεῖναι τὰς ὁποίας θὰ εὐχώμεθα ὅλοι. Ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον, κύριοι, εἴδη ἐξαγωγικά, ὡς εἶναι τὸ ρύζι καὶ τὸ βαμβάκι, νὰ μὴ ὑφίσταται τὴν ἐπίδρασιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ὀφείλομεν νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι ἐπὶ ὅλων τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων, ὁ ἀντίκτυπος τῶν διεθνῶν τιμῶν θὰ εἶναι ἄμεσος. Ἐὰν δὲν ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν αὐτὴν καὶ φθάσωμεν εἰς πριμοδοτήσεις καὶ συγκεντρώσεις, δὲν ἀσκοῦμεν ὀρθὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὸ ρύζι πρὶν ἐξαγγελθῇ ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, γνωρίζετε ποῖα μέτρα ἔλαβεν. Κατήργησε τὸ παρακράτημα τῶν 4 δρχ., ἔδωσεν ἀπεριόριστον ἄδειαν ἐξαγωγῆς καὶ ἐχορήγησε δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ καθορίσασα ταῦτα εἰς 5,10. Ἐπηκολούθησεν ὅμως ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν καὶ ἔφθασεν εἰς τὴν Ἀμερικὴν, ἀπὸ 200 εἰς 155–161, αἱ δὲ Ἀσιατικαὶ χῶραι κατέκλυσαν τὴν διεθνῆ ἀγοράν, μὲ ἀφθόνους ποσότητας. Ἡ Ἰαπωνία μάλιστα, ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ μειώσῃ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, διὰ νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ἐξαγωγικῶν προϊόντων τῆς Ἀμερικῆς. Ὅταν, λοιπόν, ἀνηγγέλθη ἡ πτῶσις τῶν διεθνῶν τιμῶν, ἦτο ἀδύνατον νὰ μὴ ἔχωμεν ἀνάλογον πτῶσιν καὶ ἐδῶ. Δι’ αὐτὸ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, ἐνόμισεν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ χορηγήσῃ δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ, τὰ ὁποῖα δίδονται εἰς τὰ πλαίσια τοῦ 70%, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ προστατευθῇ ὁ παραγωγός. Βεβαίως, οἱ ὀρυζοπαραγωγοὶ τυχόντες πέρυσι τῶν εὐνοϊκῶν τιμῶν, λόγῳ τοῦ ὅτι αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἦσαν ἄρισται καὶ ἦτο πολὺ φυσικὸν νὰ ὑποστοῦν τὸν σχετικὸν ἀντίκτυπον. Παρὰ ταῦτα, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι αὐταὶ καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς, ὅτι τὰ ἐπὶ ἐνεχύρῳ δάνεια δὲν παραλαμβάνονται ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν, εἰς οἵας περιπτώσεις ἐνέκρινεν τοιαῦτα ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, αἱ τιμαὶ ἐσωτερικοῦ εἶναι ἀρκετὰ καλές. Τὰ οἰκονομικὰ φαινόμενα, κύριοι, εἶναι ἀδήριτα καὶ οἱ νόμοι οἱ οἰκονομικοὶ, ἄτεγκτοι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν πριμοδότησιν καὶ εἰς τὴν συγκέντρωσιν, διότι οὕτω θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς. Ἐὰν δώσωμεν ὑψηλὰς τιμάς, εἰς τοὺς ὀρυζοκαλλιεργητάς, αἱ πόλεις θὰ τρώγουν τὸ ρύζι ἀκριβώτερον. Παρὰ ταῦτα τὸ γεγονός, εἶναι ἄξιον προσοχῆς, διότι τὸ Κράτος ἐνίσχυσε τὴν ὀρυζοκαλλιέργειαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη τόσον, ὥστε νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἐξάγωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν 15 χιλ. τόννους. Τὸ Κράτος θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα μὲ κατανόησιν, ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι κάθε ἐνίσχυσις εἰς τὸν παραγωγόν, ἐνισχύσει, εὐνοεῖ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν βάμβακα, νομίζω, ὅτι τὴν ἀπάντησιν, τὴν ἔδωσεν ὁ συνάδελφος κ. Βόσκογλου. Αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχει ὁ κ. Λύρας δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα ὑπὲρ τοῦ προϊόντος καὶ τῶν παραγωγῶν, διότι ἡ βαμβακοπαραγωγὴ εἶναι εἷς κλάδος ἐπωφελὴς τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν ἔναντι τῶν 6 χιλ. τόννων, ὅπου ἐξήχθησαν πέρυσιν; Ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε τὴν ἐξαγωγὴν 5 χιλ. τόννων, τοὺς ὁποίους ἀνέβασεν εἰς 11 χιλ. τόννους, ἀποβλέπουσα εἰς τὴν ὕπαρξιν πάντοτε ἑνὸς ἐπαρκοῦς παρακρατήματος, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν μας. Καὶ αἱ ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα διὰ τοὺς Ἕλληνας καὶ τῶν πόλεων καὶ τῶν ἀγρῶν κυμαίνονται μεταξὺ 23 καὶ 24 χιλιάδων τόννων, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ἐπίσης, ὅτι ὑπάρχει αὔξησις τῶν αἰτήσεων τῶν βιομηχανιῶν μας ἀλλὰ καὶ ἡ δυνατότης ἐνίων βιομηχανιῶν μας, νὰ ἐξαγάγουν τὰ προϊόντα μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἰδίως εἰς τὰς χώρας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Κύριοι συνάδελφοι, παρ’ ἐκτὸς τοῦ μέτρου τούτου, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξε ρυθμιστικὸν τῶν τιμῶν, ἔλαβε καὶ ἄλλα μέτρα ἡ Κυβέρνησις. Ἡ χορήγησις τῶν δανείων ἐλειτούργησε καλῶς, διότι, εἰς 105 δισεκατομμύρια δρχ. μέχρι τῆς στιγμῆς ἀνέρχεται τὸ ποσὸν τὸ ψηφισθὲν καὶ διατεθὲν εἰς δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ, ἐνῷ ἐξ ἄλλου 45 δισεκ. δραχμῶν διετέθησαν διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῆς σποροπαραγωγῆς. Δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἐδόθησαν εἰς πλέον τοῦ ἡμίσεος τῶν παραγωγῶν. Καὶ τοῦτο ἀπετέλεσεν ἕναν ἐπὶ πλέον λόγον, διὰ νὰ στηριχθοῦν αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι ὅμως ἐστηρίχθησαν ἀπὸ τὸ γεγονὸς, ὅτι καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἶναι ὑψωμέναι αἱ τιμαί. Ὅπως εἰς τὴν ὄρυζαν, αἱ τιμαὶ αἱ μειωμέναι τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπιδροῦν ἐπὶ τῶν τιμῶν τῆς Ἑλληνικῆς ὀρύζης, οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐπιδροῦν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, αἱ ὁποῖαι εἶναι εὐνοϊκαὶ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα, ὁ ὁποῖος εἰς πλείστας περιπτώσεις εἶναι καὶ καλύτερος πολλῶν ἄλλων χωρῶν. Κύριοι συνάδελφοι ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, ὑποθέτω, θὰ ἐξαγγελθοῦν μέτρα τινὰ ὑπὲρ τῆς βαμβακοπαραγωγῆς. Τὰ μέτρα αὐτά, εἶμαι βέβαιος, ὅτι, θὰ τύχουν τῆς ἐγκρίσεως πάντων ἀνεξαρτήτως τῶν οἰκονομικῶν θυσιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπαιτηθοῦν. Καὶ τοῦτο, διότι σκοπὸς τοῦ Κράτους πρέπει νὰ εἶναι ἡ δημιουργία ἐξαγωγίμων προϊόντων, τόσον πρὸς ἀνακούφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅσον πρὸς ἀπόκτησιν συναλλάγματος καὶ ὅσον, ἐπίσης, πρὸς ἐνίσχυσιν, περαιτέρω, τῶν παραγωγῶν μας, οἱ ὁποῖοι πρέπει διαδοχικῶς καὶ ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται καὶ ἀναλόγως τῶν τοπικῶν γεωργικῶν καταστάσεων, νὰ ἀλλάσσουν καλλιεργείας διὰ νὰ εἶναι ἀποδοτικώτεραι αἱ νέαι καλλιέργειαι, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἐπιδοθοῦν οἱ χωρικοί μας. Κύριε συνάδελφε, πιστεύω, ὅτι σᾶς ἔπεισα, ὅτι ὅ,τι ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ, εἰς τὸ κεφάλαιον τοῦ βάμβακος, ἔγινεν. Εἶναι, δέ, ἐσφαλμένη ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν ἔχετε, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ βάμβακος ἔπεσαν. Δὲν ἔπεσαν αἱ τιμαὶ τοῦ βάμβακος. Ἐὰν λέγετε διὰ τὰ πρῶτα, δεύτερα καὶ τρίτα χέρια βάμβακος καὶ τὰς τιμὰς αὐτῶν ἔχετε δίκαιον. Ἀλλὰ αἱ τιμαὶ τοῦ βάμβακος εἶναι σταθεραὶ καὶ σταθερὰ ἡ ζήτησις τῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι καὶ διὰ τῶν προσφάτων προσφορῶν των εἶναι διατεθειμέναι νὰ ἀγοράσουν μεγάλας ποσότητας ἀπὸ τὰς γεωργικὰς ὀργανώσεις, εἰς τὰς τιμάς, τὰς ὁποίας ἐπραγματοποίησαν αἱ γεωργικαί μας ὀργανώσεις διὰ τῆς ἀδείας ἐξαγωγῆς ποὺ τοὺς παρεσχέθη ὑπὸ τοῦ Κράτους. (Χειροκροτήματα).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ χρόνου διὰ τὴν ἀνάπτυξιν ἀναφορῶν καὶ

ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχεια τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν τακτικῶν μελῶν τοῦ Κεντρικοῦ Διοικητικοῦ καὶ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἐκπαιδεύσεως». Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§28Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον ἐκακοπάθησε κατὰ τὸν τελευταῖον καιρόν. Ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ δώσῃ ὑλικὴν ἐνίσχυσιν εἰς ἄλλους ἀνωτέρους δημοσίους ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους ὅπως εἶναι οἱ δικαστικοί, καὶ οἱ τεχνικοί, καὶ εἰς ἄλλα ἀνώτατα συμβούλια τοῦ Κράτους, ὅπως εἶναι τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, καὶ τὸ ΑΣΔΥ, εἰς τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ μὴ κάμῃ αὐτὴν τὴν τιμήν, ἀλλὰ νὰ τὸ διακρίνῃ ἀπὸ τὰ ἄλλα ἀνώτατα κρατικὰ ὄργανα καὶ ἀνώτερα κρατικὰ συμβούλια. Αὐτὸ ἐσημειώθη καὶ ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἡ ὁποία ἤθελε τοὐλάχιστον ἴσην μεταχείρισιν διὰ τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, διότι πιστεύομεν, ὅτι εἶναι χρήσιμον ὄργανον Διοικήσεως τῆς Παιδείας, διότι ἀποτελεῖ τὸν ἐγκέφαλον, τὸ ἐπιτελεῖον, τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, διὰ τὴν καθόλου ὀργάνωσιν τῆς Παιδείας. Ἡ Κυβέρνησις ἔκρινεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸ διακρίνῃ καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸ κάμῃ νὰ αἰσθανθῇ μίαν Κάπιτις ντεμινούτιο. Ἀλλὰ δὲν ἠρκέσθη ἡ Κυβέρνησις εἰς αὐτὴν τὴν διάκρισιν πρὸς τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον. Ἔρχεται σήμερον, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου νὰ τοῦ κάμῃ καὶ μίαν ἠθικὴν ἐπίθεσιν. Διότι, ὡς ἠθικὴν ἐπίθεσιν ἠμποροῦμεν νὰ χαρακτηρίσωμεν τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζει, ὅτι μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἐθνικῶς ἀνάξιοι, ἄνθρωποι μὲ ἠλαττωμένην ἐθνικὴν συνείδησιν. Ἡμεῖς, ἔχομεν τὴν γνώμην, λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψει καὶ τὴν πραγματικότητα, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, τὸ ὁποῖον πράγματι στερεῖται ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, στερεῖται ἀνωτέρων ὑπαλλήλων—ἐννέα διευθύνσεις τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας στεροῦνται διευθυντῶν— ἔχοντες ὑπ’ ὄψει μας τὸ κενὸν αὐτό, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον αὑτό, τὸ βασικὸν Ὑπουργεῖον τοῦ Κράτους—τὸ ὁποῖον ἔχει εἰς τὰ χέρια του τὴν τύχην τῆς νεολαίας μας, τὴν τύχην τῆς μορφώσεως τῶν Ἑλληνοπαίδων— στερεῖται ἐπιτελείου ἀνωτάτων καὶ ἀνωτέρων λειτουργῶν, ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι δὲν ἦτο σήμερον κατάλληλος ἡ εὐκαιρία νὰ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων. Ἀλλά, ἐν ἀνάγκῃ, ἔπρεπε νὰ αὐξηθῇ ἀκόμη μέχρι τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τῶν σημερινῶν νόμων ἀριθμοῦ τῶν 16 —διότι, σήμερον, εἰς τὴν πραγματικότητα, ἔχομεν μόνον 13— διὰ νὰ ἠμπορέσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας νὰ ἀποκτήσῃ ἐγκεφάλους τεχνικούς, ἐπιτελεῖς ἱκανοὺς νὰ τὸ βοηθήσουν εἰς τὸ τεράστιον ἔργον του. Διότι, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι, εἰς τὸν τομέα τῆς Παιδείας χωλαίνομεν. Δὲν ἔχει εὐθύνην, οὔτε ὁ παρὼν ὑπουργός, ὁ ὁποῖος μόλις προσφάτως ἐτοποθετήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, οὔτε ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Εὐθύνην ἔχουν τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐπηκολούθησαν μετὰ τὸ 1940 καὶ δὲν ἔχομεν ὀργανώσει τὴν Παιδείαν μας κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ καθοδηγῶμεν τὴν νεολαίαν μας ἐκεῖ ποὺ πρέπει καὶ ὅπως πρέπει νὰ τὴν διαπαιδαγωγήσωμεν. Ἀλλά, ἀκολουθοῦμεν ἕνα σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐφηρμόζετο πρὸ πολλῶν δεκαετηρίδων. Τότε, ποὺ ἐλάχιστοι τῶν Ἑλλήνων εἶχον τὴν συναίσθησιν, ὅτι ὀφείλουν νὰ στείλουν τὰ παιδιά των εἰς τὸ γυμνάσιον ἢ ὅτι ὤφειλον νὰ τοὺς δώσουν ἀνωτέραν μόρφωσιν. Ἐφαρμόζομεν συστήματα παλαιὰ ἐνῷ αἱ σύγχρονοι περιστάσεις καὶ αἱ ἀνάγκαι αἱ σημεριναὶ δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς αὐτάς. Καὶ ἔχει ἀνάγκην τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας νὰ ἀποκτήσῃ ἐγκεφάλους τεχνικοὺς καὶ ἐπιτελεῖον ἱκανὸν διὰ νὰ βοηθήσῃ τὴν πολιτειακὴν ἐκπροσώπησιν, τὸν ὑπουργὸν εἰς τὸ θεμελιῶδες ἔργον του. Διότι δὲν εἶναι παρωνυχὶς τὸ θέμα τῆς Παιδείας. 20.000 περίπου Ἑλληνόπαιδες κατ’ ἔτος ἐξέρχονται ἀπὸ τὰ κλασσικὰ γυμνάσια καὶ τὴν μέσην παιδείαν. Ἔχομεν σκεφθῆ, ἔχομεν ἀναλογισθῆ διὰ τὴν τύχην αὐτῶν τῶν Ἑλληνοπαίδων; Δὲν ἔχω τὸ προνόμιον ἐγὼ μόνον νὰ δέχομαι καθημερινῶς εἰς τὸ γραφεῖον μου τελειοφοίτους γυμνασίου ποὺ ζητοῦν ἐργασίαν. Καὶ σεῖς, εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ ἴδιον ὑφίστασθε καθ’ ἑκάστην. Τί εἶναι αὐτό; Σκεφθήκατε πῶς θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ δρᾶμα τῆς νεολαίας μας; Πῶς θὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὅλο αὐτὸ τὸ πρόβλημα; Ἀπὸ θεωρητικῆς ἀπόψεως, εἶμαι κατὰ τῆς ἀρχῆς τῆς μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων. Τοὺς ἤθελα εἰς τὸν ἀριθμὸν τὸν σημερινόν, ἂν ὄχι, ηὐξημένους διὰ νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐπιλογῆς συνεργατῶν, ὁ ὑπουργός, διὰ νὰ ἔχῃ τὴν συμπαράστασιν τεχνικῶν συμβούλων καὶ ἐπιτελείου. Εἶναι μὲν ἀληθές, καὶ τυπικῶς ἔχει δίκαιον τὸ ΑΣΔΥ, ὅταν μᾶς λέγει, ὅτι αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου ἐμειώθησαν ὅσον ἀφορᾷ τὴν διοίκησιν τοῦ προσωπικοῦ, ὑπάρχουν ὅμως αἱ ἁρμοδιότητες αἱ τεχνικαὶ τῆς διοικήσεως καὶ ἀναπτύξεως τῆς παιδείας, ὅπου εἶναι τεράστιαι καὶ εἶναι εὐρύτατον τὸ στάδιον τῆς δράσεως τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Ἡ κρίσις μόνον τῶν ἐκπαιδευτικῶν βιβλίων ἀποτελεῖ τεράστιον ἔργον. Ἔτυχε νὰ εὑρίσκωμαι εἰς τὴν Ἀγγλίαν πρὸ καιροῦ καὶ νὰ διαβάσω ἀναγνωστικὰ βιβλία τῶν ἀγγλοπαίδων καὶ ἐκεῖ εἶδον μὲ τὶ ὡραῖον σύστημα εἶναι συντεταγμένα, μὲ πόσην συμπύκνωσιν παρέχονται αἱ γνώσεις εἰς τοὺς Ἀγγλόπαιδας, ὥστε παιδιὰ 11, 12, 13 ἕως 14 ἐτῶν νὰ γνωρίζουν τόσα, ποὺ δὲν γνωρίζουν οἱ ἰδικοί μας φοιτηταί. Διότι τὰ ἐκπαιδευτικὰ βιβλία τῆς Ἀγγλίας, ὅπως φαντάζομαι καὶ ἄλλων χωρῶν, ἐκδίδονται μὲ ἐπιμέλειαν καὶ προσοχὴν ποὺ παρέχουν τὰς ἀναγκαίας συμπεπυκνωμένας γνώσεις εἰς τὴν νεολαίαν τῶν χωρῶν αὐτῶν. Ἐνῷ ἡμεῖς κάμνομεν τί; Καταπονοῦμεν τὴν νεολαίαν, συσκοτίζομεν τὸν νοῦν της, καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὴν καταστήσωμεν ἱκανὴν νὰ ζήσῃ, ὅταν πάρῃ τὸ δίπλωμα τοῦ Γυμνασίου, τὴν φορτώνωμεν μὲ γνώσεις συγκεχυμένας ἢ καὶ ἀχρήστους. Εἶναι δὲ τεράστιον τὸ πρόβλημα τοῦτο. Μόνον δι’ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν δὲν ἐπαρκοῦν οὔτε οἱ 9, οὔτε οἱ 13, οὔτε οἱ 16, Ἐκπαιδευτικοὶ Σύμβουλοι. Εἶμαι, λοιπόν, ἀντίθετος πρὸς τὴν μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ καὶ ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν ἁρμοδιοτήτων, τὸ ὁποῖον τονίζει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ Α.Σ.Δ.Υ.

§29Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐπειδὴ ὁμιλῆτε περὶ Ἀγγλίας, πιστοποιητικὰ νομιμοφροσύνης, ἰσχύουν ἐκεῖ;

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φεύγομεν ἀπὸ τὸ θέμα. Ἐπιφυλαχθῆτε νὰ ἀναπτύξετε τὴν ἄποψίν σας ἐπ’ αὐτοῦ, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς σχετικῆς ἐπερωτήσεως.

§31Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον, κ. συνάδελφοι, μειώνει τὸν ἀριθμὸν τῶν Ἐκπαιδευτικῶν Συμβούλων, στηριζόμενον εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι περιωρίσθησαν αἱ ἁρμοδιότητές του καὶ ὑποστηρίζω ὅτι, ἐνῷ περιωρίσθη τὸ ἔργον τοῦ Συμβουλίου, ὡς πρὸς τὴν διοίκησιν τοῦ προσωπικοῦ, ὑπάρχει ἀπέραντος ὅμως ἐργασία διὰ τοὺς Ἐκπαιδευτικοὺς Συμβούλους, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς διοικήσεως καὶ ἀναπτύξεως τῆς παιδείας. Καὶ ἀνέφερα τὸ παράδειγμα τῶν ξένων ἀναγνωστικῶν βιβλίων διὰ νὰ πείσω τὴν Βουλὴν περὶ τῆς ὀρθότητος τῆς ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω.

§32ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ... (Δὲν ἠκούσθη).

§33Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα ἀποφάσεων, κ. συνάδελφε, Εἶναι ζήτημα συλλήψεως τοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον δυστυχῶς μέχρι σήμερον δὲν τὸ εἴχομεν συλλάβει καὶ καταπονοῦμεν τὴν νεολαίαν μας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι παρονυχίς, τὸ Ἐκπαιδευτικόν μας πρόβλημα. Εἶναι σπουδαῖον τὸ νομοσχέδιον καὶ εἶναι σπουδαῖον τὸ θέμα. Ἂς τὸ προσέξωμεν μὲ στοργὴν. Ἀξίζει ἡ νεολαία τῆς Ἑλλάδος νὰ τὴν προσέξωμεν. Αἱ ἁρμοδιότητες καὶ τὸ ἔργον τοῦ Ε. Συμβουλίου, δὲν συνηγοροῦν εἰς τὴν μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς τὸ νομοσχέδιον μᾶς εὑρίσκει ἀντιθέτους. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν διαπίστωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, κατὰ πάντα ἄξιος καὶ σοβαρὸς καὶ σεμνός, προχθὲς ὡμίλησε κάπως ὑποκριτικά. Διότι ὅταν ὡμίλει ὁ ἐκ Λασηθίου συνάδελφος, ὁ κ. Κοθρῆς, τὸν διέκοψεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ τοῦ λέγει: Κύριε συνάδελφε, πιστεύετε σεῖς, ὅτι Συμβούλιον, τοῦ ὁποίου μετέχουν, ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ Σύμβουλοι τῆς Ἐπικρατείας, ὡς καὶ τόσοι ἀνώτατοι ὑπάλληλοι, δὲν θὰ κάμῃ καλὴν ἐπιλογὴν καὶ δὲν θὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε, πράγματι νὰ φύγουν οἱ ἀνάξιοι καὶ νομίζετε, ὅτι θὰ ἀκολουθήσῃ ἔστω τὴν σκέψιν τὴν ἰδικήν μας, ὅτι ἔχομεν πράγματι συμβούλους; Αὐτὴ ἦτο μία ἐρώτησις ὑποκριτική. Θὰ ἐξηγηθῶ. Καὶ ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Ἐὰν ἐμὲ ποὺ ἀντιτίθεμαι σφόδρα καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας μέχρι τοῦδε ἀγορητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μᾶς ὁρίσητε ὡς Συμβούλους, νὰ ἐκτελέσωμεν τὸν νόμον αὐτόν, ἀσφαλῶς θὰ ἀπολύσωμεν ἐκείνους, τοὺς ὁποίους θέλετε σεῖς νὰ ἀπολύσετε, διότι ἡ διάταξις τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἔχει τὴν φωτογραφίαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπολυθοῦν. Εἶναι διάταξις καθαρῶς φωτογραφική. Ἰδοὺ τί ὁρίζει τὸ ἄρθρον 1: «Καὶ ἀποφαίνεται διὰ τὴν κρίσιν τῶν ὑπαλλήλων τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον, λαμβάνον ὑπ’ ὄψιν ὡς κριτήρια, ἰδίᾳ τὸ ἦθος, (προσήλωσιν πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη κλπ.), τὴν ἐπαγγελματικὴν ἱκανότητα, τὴν ἐπαγγελματικὴν μόρφωσιν, τὸ ἦθος, τὴν φιλεργίαν καὶ ἀπόδοσιν ἐργασίας τῶν κρινομένων». Ἔχομεν δύο ὕποπτα σημεῖα τῆς διατάξεως ταύτης, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου: «Τὴν προσήλωσιν πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη» καὶ τὴν «ἀπόδοσιν ἐργασίας». Ἔχομεν ἓν γεγονὸς πραγματικόν. Ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα δύο ἔτη, ἡ Κυβέρνησις ἀπεμάκρυνεν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον ὡρισμένους ἐκπαιδευτικοὺς συμβούλους, τοὺς ὁποίους κατέστησεν ἀργούς. Δὲν ἀπέδωσαν ἐργασίαν. Εἶναι μία πραγματικότης. Ἔχομεν καὶ μίαν ἄλλην πραγματικότητα: Ὅτι παλαιὰ Κυβέρνησις, ἀπεμάκρυνεν ὡρισμένους ἐκπαιδευτικοὺς συμβούλους, διότι δῆθεν οἱ σύμβουλοι αὐτοί, δὲν εἶχον προσήλωσιν πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη.

§34Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη κλπ. Ποῖα λοιπά; Περισσότερον ἀτυχὴς προσθήκη δὲν ἦτο δυνατή. ἐθνικὰ ἰδεώδη κλπ!

§35Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχομεν λοιπόν, τὸ ἑξῆς πραγματικὸν γεγονός, ὅτι ὡρισμένοι ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι, εἰς τὸ παρελθόν, κατηγορήθησαν καὶ ἀπεμακρύνθησαν, ὅτι δὲν εἶχον δῆθεν προσήλωσιν εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Βάσει ἄλλου νόμου ὅμως, ἐπανεκρίθησαν, ἀπεκατεστάθησαν καὶ ἐπανῆλθον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Καὶ ἔχομεν καὶ τὸ πραγματικὸν γεγονός, ὅτι ὡρισμένοι σύμβουλοι καὶ κατὰ σύμπτωσιν οἱ ἴδιοι 4 σύμβουλοι, ἀπὸ διετίας εἶναι ἀργοί. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως συνέλθωμεν ὡς Συμβούλιον διὰ νὰ κρίνωμεν τοὺς 13 ἐκπαιδευτικοὺς συμβούλους καὶ θέλωμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν αὐτὸν τὸν νόμον, ὡς διατυποῦται, ὡς τίμιοι ἄνθρωποι θὰ ἀπολύσωμεν αὐτοὺς τοὺς 4, πού προέγραψεν ἡ Κυβέρνησις. Δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀπολύσωμεν τοὺς ἄλλους, διότι οὔτε τὴν ἄδικον κατηγορίαν, ὅτι δῆθεν δὲν ἔχουν προσήλωσιν εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη ἔχουν, οὔτε ἐν ἀργίᾳ ἐτέθησαν. Τὰς δύο αὐτὰς ἰδιότητας ἔχουν οἱ 4 ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι Τατάκης, Γιδαράκος, Γεδεών, Παϊδούσης, ἀκριβῶς αὐτοὺς ποὺ προέγραψεν ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἀπόλυσιν. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἀποτυπώσει τὴν φωτογραφίαν τῶν τεσσάρων ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων, οἱ ὁποῖοι προεγράφησαν διὰ νὰ ἀπολυθοῦν. Καὶ θὰ ἦτο ἡ Κυβέρνησις ἐν τάξει, ἐὰν ἤρχετο καὶ ἔλεγεν εὐθέως: Κύριοι, διαφωνῶ μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ 1952 καὶ καταργῶ τὸν νόμον καὶ ἀπολύω τοὺς 4 ἐκπαιδευτικοὺς συμβούλους. Ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶχεν ἀναλάβη τὴν εὐθύνην. Καὶ θὰ ἔπραττεν οὕτω, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχε νὰ μᾶς ἀποδείξῃ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος σύμβουλοι, ἀπὸ τότε ποὺ ἐπανῆλθον, οἱ ὁποῖοι κακῶς καθ’ ἡμᾶς ἀπεμακρύνθησαν τὸ 1948, ὅπως ἀνεγνώρισεν ὁ νομοθέτης τοῦ 1952, ἀφ’ ἧς ἐπανῆλθον ἔπραξαν τὶ τὸ ἀντεθνικὸν καὶ τὸ ὕποπτον. Κύριε ὑπουργέ, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁλόκληρος ἡ παράταξίς μου ἀμέσως θὰ ἐψήφιζε τοιοῦτον νομοσχέδιον στηριζόμενον, εἰς ἕνα τοιοῦτον πραγματικὸν γεγονός. Δὲν ἔχομεν διάθεσιν, δὲν θέλομεν νὰ παραμείνουν εἰς τὰ Ἐπιτελεῖα, ὄχι εἰς τὰ Στρατιωτικὰ μόνον, ἀλλὰ οἱουδήποτε Ὑπουργείου, ἄνθρωποι ἔχοντες ἀντεθνικὴν σκέψιν ἢ συνείδησιν. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς παρουσιάσῃ ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἕνα πραγματικὸν γεγονός, δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς παρουσιάσῃ θετικὰ στοιχεῖα, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τελέσεως τῆς ὑπηρεσίας των, ἔκαμον, ἢ εἶπον κάτι τὸ ἀντεθνικόν, διὰ νὰ τοὺς ἀπολύσωμεν. Ἁπλῶς, θέλει νὰ ἀπομακρύνῃ τοὺς 4 ἐκπαιδευτικοὺς συμβούλους, διότι δὲν εἶναι φίλοι τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ παραμείνῃ, ἐὰν ψηφισθῇ καὶ θὰ ἐκτελεσθῇ καὶ θὰ δημοσιευθῇ εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι οἱ 4 ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι, διότι πρόκειται περὶ ἐκείνων ποὺ ἐπανῆλθον τὸ 1952 καὶ τῶν ὁποίων ἡ φωτογραφία εἶναι ἀποτυπωμένη εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀπελύθησαν, διότι δὲν εἶχον προσήλωσιν πρὸς τὰ Ἐθνικὰ ἰδεώδη!! Κύριοι συνάδελφοι, ἡ συνείδησίς μου ἐπαναστατεῖ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δι’ ὀλίγων νὰ σᾶς διηγηθῶ μίαν μικρὰν ἱστορίαν διὰ νὰ μορφώσετε γνώμην, σεῖς τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ψηφίσετε τὸν νόμον, περὶ τοῦ ἐπαπειλουμένου ἐγκλήματος δυσφημήσεως ἀθώων. Πρό τινος χρόνου, νέα ἐγκρίτου ἀθηναϊκῆς οἰκογενείας, ἐπρόκειτο νὰ τελέσῃ τοὺς γάμους της. Παρευρισκόμην εἰς τὸν στενόν της κύκλον, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ σκεφθῇ ἡ οἰκογένεια διὰ προσκλήσεις τοῦ γάμου. Ἡ κόρη ἀφοῦ κατεγράφησαν οἱ στενοὶ συγγενεῖς εἶπεν, ὅτι θέλει νὰ εἰδοποιηθοῦν καὶ αἱ διδασκάλισσαί της, τῶν Ἑλληνικῶν, τῶν Γαλλικῶν καὶ Ἀγγλικῶν. Μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, ἡ κόρη δὲν ἦτο νεαρά, ἦτο περίπου 30 ἐτῶν, καὶ εἶχεν ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὰ μαθητικὰ ἑδώλια, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, διατὶ αὐτὴ ἡ προσήλωσις πρὸς τὰς διδασκαλίσσας της. Τὴν ἠρώτησα καὶ μοῦ εἶπε τὰ ἑξῆς: «Εἶμαι ὀρφανὴ μητρὸς ἀπὸ 2 ἐτῶν, ἀνετράφην μὲ τὰς τρεῖς διδασκαλίσσας καὶ τὸν πατέρα μου. Αἱ διδασκάλισσαί μου, τῶν Γαλλικῶν καὶ τῶν Ἀγγλικῶν, μοῦ ἔδωσαν τὰ μέσα νὰ ἐπικοινωνῶ μὲ τὸν ἔξω κόσμον καὶ νὰ πληροφοροῦμαι τί γίνεται εἰς τὴν γῆν. Ἡ διδασκάλισσά μου τῶν Ἑλληνικῶν ἀνεπλήρωσε τὴν μητέρα μου. Μοῦ ἐδίδαξε νὰ ἀγαπῶ τὴν Πατρίδα μας, τὴν Ἑλλάδα μας, νὰ τὴν ἀγαπῶ καὶ νὰ τὴν λατρεύω. Μὲ ἐδίδαξε νὰ ἀγαπῶ τὸν πατέρα μου καὶ νὰ τὸν λατρεύω, διότι διὰ τὴν ἀνατροφήν μου παρέμεινεν ἄγαμος καίτοι νέος. Μοῦ ἐδίδαξε ν’ ἀγαπήσω τὸν ἄνδρα μου καὶ λαχταρῶ πότε νὰ γίνῃ τὸ μυστήριον, διὰ νὰ τοῦ δοθῶ ὁλόψυχα καὶ νὰ ἔχω ἀποκλειστικὴν σκέψιν μου, τὴν εὐτυχίαν του. Νὰ ἀγαπήσω τὰ παιδιά μου, καὶ λαχταρῶ νὰ νοιώσω τὸ σκίρτημα τῆς μητέρας, τῆς Ἑλληνίδος μητέρας». Αὐτὰ μοῦ εἶπεν ἡ ἀθηναία κόρη. Καὶ τὴν ἡμέραν τοῦ γάμου, ἀνέμενα νὰ ἴδω τὰς διδασκαλίσσας της. Καὶ εἶδον πράγματι, τρεῖς σεβαστὰς κυρίας νὰ τὴν ἀγκαλιάζουν περιχαρεῖς σὰν μητέρες. Ἐκεῖ εἶδα τὴν καθηγήτριαν τῶν Ἑλληνικῶν. Εἶδα τὴν Εἰρήνη Παϊδούση. Ἡ Εἰρήνη Παϊδούση εἶναι ἐκπαιδευτικὴ σύμβουλος, ποὺ βάσει τοῦ νόμου τούτου θὰ ἀπολυθῇ μὲ τὴν κατηγορίαν, «ὅτι δὲν ἔχει προσήλωσιν εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη!». Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἔργον τῆς ἐκπαιδευτικῆς αὐτῆς συμβούλου, ὅπως ἐκφράζεται εἰς τὴν μόρφωσιν καὶ κατάρτισιν τῆς νέας ποὺ σᾶς ἀνέφερον, δὲν ἰσοδυναμεῖ μὲ χιλίους τόμους βιβλίων; Ἡ συνείδησίς σας τὸ ἐπιτρέπει νὰ προσδώσητε τὴν μομφὴν τῆς ἐθνικῶς ἀναξίου εἰς τὴν προρρηθεῖσαν ἐκπαιδευτικόν; Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι μεγάλο. Παρακαλῶ τὸν ἔντιμον ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Ὑπάρχει περιθώριον, κύριε ὑπουργέ, νὰ δράσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὑπάρχει περιθώριον διὰ νὰ σᾶς βοηθήσουν καὶ μὲ τοιοῦτον πάθος καὶ συνείδησιν, ὥστε συντόμως θὰ ἔλθετε νὰ μᾶς εὐχαριστήσετε διότι σᾶς ἐβοηθήσαμε νὰ κρατήσετε αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν Παιδείαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Γεωργούλης ἔχει τὸν λόγον.

§37Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου στηρίζεται εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον θὰ ἀποδώσῃ καλύτερον καὶ θὰ ἐπιτελέσῃ καλύτερον τὸν προορισμόν του ἐὰν περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν του. Εἶναι μία ὑπηρεσιακὴ ἄποψις. Πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτὴν συμφωνῶ καὶ ἐγώ, διότι ἐκ πείρας γνωρίζω, ὅτι ὅσον περισσότερον πολυμελῆ εἶναι τὰ ὑπηρεσιακὰ συμβούλια, ἐπὶ τοσούτῳ ἐξαφανίζεται τὸ αἴσθημα τῆς προσωπικῆς εὐθύνης. Ὅσον περισσότερον πολυπληθῆ εἶναι τὰ συλλογικὰ ὄργανα τόσον μικροτέρα εἶναι ἡ εὐθύνη ἡ προσωπική. Διὰ τοῦτο κατ’ ἀρχὴν εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Τὸ σχέδιον ὅμως τοῦτο κατεκρίθη καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς ἐκτελέσεώς του, καὶ ἐλέχθη, ὅτι ἐπιχειρεῖται μία ἠθικὴ μείωσις τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, ἡ δὲ ἠθικὴ μείωσις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι τὰ μέλη τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ κριθοῦν, θὰ κριθοῦν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἤθους. Καὶ παρετηρήθη, ὅτι εἰς τὴν ἐπεξήγησιν τῶν προσόντων τοῦ ἤθους, προσετέθη ἡ προσήλωσις εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Ἂς ἴδωμεν, κύριοι συνάδελφοι, περὶ τίνος πρόκειται. Τὸ κείμενον τοῦ νόμου ἀναφέρει, ὅτι θὰ ὑποβληθοῦν ὑπὸ κρίσιν πάντες, εἴτε κατέχουν ὀργανικὰς θέσεις, τακτικῶν μελῶν, εἴτε ἐπανῆλθον ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 1952. Δηλαδή, δὲν γίνεται οὐδεμία διάκρισις καὶ οὐδεμία ἐξαίρεσις. Πάντες θὰ κριθοῦν οὐσιαστικῶς, δηλαδή, κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ νόμου, θὰ θεωρηθοῦν πάντες ἀπολυθέντες καὶ θὰ ἀναδιορισθοῦν. Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ μία νέα σύνθεσις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τῆς Ἐκπαιδεύσεως. Ποῖα εἶναι τὰ κριτήρια τὰ τιθέμενα ἀπὸ τὸν νόμον; Εἶπε προηγουμένως ὁ ἀξιότιμος ἐκ Χίου συνάδελφος, ὅτι εἶναι τὸ ἦθος, ἡ ἐπαγγελματικὴ ἱκανότης, ἡ ὑπηρεσιακὴ μόρφωσις, ἡ φιλεργία, ἡ ἀπόδοσις ἐργασίας. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν θὰ ὑπάρχῃ νομίζω καμμία ἀντίρρησις. Ἡ ἀντίρρησις προεβλήθη, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπεξήγησιν τὴν ἀφορῶσαν τὸ ἦθος. Εἶπεν ὅμως, θέλετε νὰ προσθέσετε, ἐπεξηγοῦντες τὴν ἔννοιαν τῆς λέξεως «ἦθος» καὶ τὴν «προσήλωσιν» πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Μάλιστα, ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι μόνον αὐτά, ἀλλὰ προστίθενται «κ.τ.λ.», δηλαδή, καὶ κάτι ἄλλο πέραν τούτου. Καὶ ὅμως ἡ ἔκφρασις τῆς προσηλώσεως εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη δὲν εἶναι ἔκφρασις πρωτοφανής. Περιλαμβάνεται ἤδη καὶ εἰς ἄλλα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ψηφισθῆ. Πρῶτος ὁ Κῶδιξ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀναγράφει ἐν ἄρθρῳ 12, ὅτι οὐδεὶς διορίζεται, δημόσιος ὑπάλληλος ἂν μὴ κέκτηται τὸ προσῆκον εἰς δημόσιον ὑπάλληλον ἦθος καὶ ἐπεξηγεῖ ἐδῶ, ὁ Κῶδιξ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ λέγει, ὅτι, εἰς τὸ ἦθος περιλαμβάνονται καὶ αἱ ὑγιεῖς κοινωνικαὶ ἀντιλήψεις τῶν ὑπαλλήλων. Ἰδοῦ, κ.κ. συνάδελφοι, ἡ ἐπεξήγησις ἡ παρεχομένη ἀπὸ τὸν Κώδικα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐπεξηγεῖται, τί ἐννοεῖ ὁ νόμος ἀπὸ ἀπόψεως ἤθους, ἀναφέρεται εἰς τὰς κοινωνικὰς ἀντιλήψεις τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἀπαιτεῖ ὁ Κῶδιξ, αἱ ἀντιλήψεις αὐταὶ νὰ εἶναι κοινωνικαὶ ἀντιλήψεις ὑγιεῖς. Ἐπίσης ὁ νόμος 2500 εἰς τὸ ἄρθρον 2 παρέχει ὁδηγίας εἰς τὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ κρίνουν τοὺς ὑπεραρίθμους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπομακρύνωνται ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ λέγει, ὅτι μεταξὺ τῶν ἀπαραιτήτων προσόντων διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους περιλαμβάνεται καὶ ἡ πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη ἀφοσίωσις. Ἐδῶ ὁ νόμος μεταχειρίζεται ἄλλας λέξεις τὴν πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη ἀφοσίωσιν. Δέν πρόκειται συνεπῶς περὶ διατάξεως καινοφανοῦς, πρώτην φορὰν εἰσαγομένης καὶ πιθανῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προσετέθη καὶ τὸ «κ.τ.λ.», διὰ νὰ μὴ ταυτολογήσῃ ὁ νόμος πρὸς ἄλλους προηγουμένους νόμους. Καὶ προκύπτει τώρα τὸ ἐρώτημα, αἱ διατάξεις αὐταὶ τοῦ Κώδικος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, καὶ τοῦ νόμου 2500 ἔχουν καλῶς; Ἔπρεπε νὰ τεθοῦν αἱ διατάξεις αὐταὶ ἢ ὄχι; Ἐὰν μὲν αἱ διατάξεις αὐταὶ ἔχουν καλῶς, τότε οὐδὲν ζήτημα πρόκειται νὰ γεννηθῇ, διότι ἀσφαλῶς πρέπει νὰ παρασχεθῇ εἰς τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ, τὴν ὁριστικὴν σύνθεσιν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τῆς Ἐκπαιδεύσεως. Τὸ δικαίωμα νὰ κρίνῃ τοὺς ὑπαλλήλους, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κώδικος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, νὰ ἀπαιτήσῃ τὰ αὐτὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται, διὰ νὰ εἰσέλθῃ κανεὶς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Δημοσίου ὡς ὑπάλληλος. Ἐὰν ὅμως ὑπάρχῃ ἡ γνώμη, ὅτι αἱ διατάξεις αὐταὶ δὲν ἔχουν καλῶς, καὶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ διατυπωθοῦν, οὔτε νὰ ἐπαναληφθοῦν εἰς αὐτὸ τὸ νομοθέτημα, τότε ἡ ὑπόθεσις ἔχει ἄλλως καὶ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συζητήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπετεύχθη ἡ ἀμυντικὴ συσπείρωσις τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, εἰς τὴν Εὐρώπην τοὐλάχιστον, ὁ κομμουνιστικὸς ἰμπεριαλισμὸς ἐγκατέλειψε τὴν κατὰ μέτωπον ἐπίθεσιν. Τὴν ἐπίθεσίν του ὁ κομμουνιστικὸς ἰμπεριαλισμὸς εἰς τὴν Εὐρώπην προσπαθεῖ τώρα νὰ τὴν διεξαγάγῃ διὰ τῆς διαβρώσεως καὶ διὰ τῆς διεισδύσεως. Εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν συναντᾷ ἀντιμέτωπον ὡς ἀκλόνητον φράγμα τὴν ἔννοιαν τοῦ Ἔθνους. Τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τοῦ Ἔθνους εἰς τὴν Εὐρώπην ὁ κομμουνισμός, ἀλλοῦ τὴν συναντᾷ περισσότερον ἰσχυρὰν καὶ ἀλλοῦ ὀλιγώτερον. Δὲν εἶναι τυχαῖον τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν Βαλκανικὴν ἡ μόνη χώρα, ἡ ὁποία διέφυγε τὴν περίσφυξιν τοῦ κομμουνιστικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, εἶναι ἡ Ἑλλάς. Ὅλαι αἱ ἄλλαι ὑπέκυψαν καὶ αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ πίστις πρὸς τὴν ἰδέαν τοῦ Ἔθνους ἡ πίστις πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη ἐδῶ εἰς τὴν χώραν μας ὑπῆρξε περισσότερον ἰσχυρά, παρ’ ὅσον ὑπῆρξεν ἀλλαχοῦ. Καὶ ἐπειδὴ ὁ κομμουνισμὸς συναντᾷ ἰσχυρὸν ἐμπόδιον εἰς τὴν χώραν μας, τὴν ἰδέαν τοῦ Ἔθνους, διὰ τοῦτο ἐπιχειρεῖ νὰ τὴν πολεμήσῃ διὰ τῶν μεθόδων τῆς διεισδύσεως καὶ τῆς διαβρώσεως. Πρὸς τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κομμουνιστικὸς ἰμπεριαλισμὸς ἔχει ἐφεύρει μίαν ψευδῆ φιλοσοφίαν, μίαν ψευδῆ ἐπιστήμην, καὶ μίαν ψευδῆ τέχνην, αἱ ὁποῖαι θέλουν τάχα νὰ ἀποδείξουν, ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ Ἔθνους εἶναι μία ἔννοια παρωχημένη, ὅτι εἶναι μία ἔννοια ξεπερασμένη, θέλουν νὰ διδάξουν, ὅτι ἐπάνω ἀπὸ τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη ὑπάρχει τὸ πανανθρώπινον ἰδανικόν, καὶ ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν αὐτὰ τὰ πανανθρώπινα ἰδανικὰ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ συντρίψωμεν τὰ ἐθνικὰ ἰδανικά. Δυστυχῶς τὰ κηρύγματα αὐτὰ εὑρίσκουν ἀπήχησιν ὄχι μόνον εἰς τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ κομμουνισμοῦ, ὄχι εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶναι κηρυγμένοι φίλοι τοῦ κομμουνισμοῦ, εὑρίσκουν ἀπήχησιν εἰς ἀνθρώπους ἀσθενοῦς ἀντιστάσεως καὶ τὰ ἀποτελέσματα εἶναι γνωστά. Τὰ ἀποτελέσματα, ἰδίως εἶναι γνωστά, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπίδρασίν των ἐπὶ τῆς νεολαίας. Πολλοὶ νέοι παρασύρονται ἀπὸ τὰ διαβρωτικὰ αὐτὰ κηρύγματα. Τί ἐπιζητεῖ ὁ κομμουνισμὸς διὰ τῶν μεθόδων αὐτῶν; Ἐπιζητεῖ νὰ κάμῃ ἐνέσεις μορφίνης εἰς τοὺς ἐθνικοὺς ὀργανισμοὺς νὰ τοὺς ναρκώσῃ νὰ κάμψῃ τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν, διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐπιβληθῇ. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ κῶδιξ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὁ νόμος 2500 ἐθεώρησαν τὴν προσήλωσιν εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, τὴν ἀφοσίωσιν εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, ὡς ἀπαραίτητον προσὸν παντὸς προσώπου, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν ἀξίωσιν νὰ τεθῇ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς δὲν εἶναι παρὼν καὶ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Χανίων συνάδελφον, διατὶ αὐτὴ ἡ φοβία ἐναντίον τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ κρίνῃ καὶ νὰ καθορίσῃ τὴν μελλοντικὴν σύνθεσιν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τῆς Ἐκπαιδεύσεως; Διατὶ ἐνῷ προχθὲς διετυπώθη ἡ δυσπιστία πρὸς τὰ Στρατιωτικὰ Συμβούλια, ἤδη διαπιστοῦται καὶ ἡ δυσπιστία πρὸς τὰ ὑπηρεσιακὰ συμβούλια καὶ τῶν ἄλλων Ὑπουργείων καὶ μάλιστα πρὸς συμβούλια, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἀποτελεσθοῦν ἀπὸ τὴν κορυφὴν τῆς ὑπαλληλικῆς ἱεραρχίας, ἀπὸ πρόσωπα τελείως ἀδιάβλητα, ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου, τὸν Ἀντιπρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀπὸ μέλη τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας; Διατὶ αὐτὴ ἡ φοβία; Μήπως συμβαίνει κάτι ἄλλο, μήπως μεταξὺ τῶν ὑπὸ κρίσιν προσώπων ὑπάρχουν πράγματι πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἐπαρκῆ πίστιν πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη; Ἐγὼ τιμῶ πάντας τοὺς ἀποτελοῦντας τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον τῆς Ἐθνικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ δὲν θέλω νὰ προσάψω οὐδεμίαν μομφήν. Ἀλλὰ διατὶ αὐτὴ ἡ φοβία; Διατὶ δὲν θέλουν νὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν πάντες ἑνὸς Συμβουλίου, ἀπὸ ἀδιάβλητα πρόσωπα; Κύριοι, καὶ ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ ἡ ὑπόνοια, ὅτι ἡ φοβία, ὀφείλεται ἀκριβῶς εἰς τὴν ὕπαρξιν ἐπιληψίμων στοιχείων βαρυνόντων μερικὰ ἀπὸ τὰ ὑπὸ κρίσιν πρόσωπα, ἡ ἐπίκρισις οὕτω κατὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν ὀφείλεται εἰς ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῆς ἐκπαιδεύσεως, ὑπὲρ τῆς μορφώσεως τῆς ἐθνικῆς, ἀναφέρεται εἰς ἐνδιαφέρον πρὸς συσκότισιν τῆς συνειδήσεως τοῦ Ἔθνους. Καὶ διὰ τοῦτο εἶμαι σύμφωνος καὶ μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ μὲ τὸν τρόπον τῆς ἐκτελέσεως. Καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, νὰ ἐπιμείνῃ καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, νὰ ἐπιμείνῃ καὶ ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐκτελέσεως καὶ νὰ μὴ θελήσῃ νὰ ἀποσύρῃ τὴν διάταξιν, τὴν ἀφορῶσαν τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Νὰ κλείσῃ τὰ ὦτα του εἰς τὸ ἆσμα τῶν σειρήνων καὶ νὰ ἐκτελέσῃ τὸ καθῆκόν του. (Χειροκροτήματα).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§39Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον εἰς τὴν σύνθεσίν του ἔχει ὑποστῆ πράγματι μετατροπὰς καὶ μεταπτώσεις, ποὺ ξεπερνοῦν καὶ τὰς μεταπτώσεις τοῦ Ὀβιδίου καὶ τὰς μεταβολὰς τοῦ φούρνου τοῦ Νοσραντὶν Χότζα. Ἄλλωστε καθρέπτης εἶναι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς βεβαίως, νέα τροπολογία δὲν θὰ εἶναι κάτι τὸ καινοφανές. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ νέα τροποποίησις, ἔπρεπε νὰ γίνῃ πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν πρὸς τὰ ὀπίσω. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, εἶναι πράγματι πολυμελές, ἀλλὰ εἶναι καὶ Σῶμα βεβαρυμένον ὅλως ἰδιαιτέρως καὶ κατατριβόμενον ὅλως ἰδιαιτέρως μὲ ἄπειρα διοικητικὰ καθαρῶς ζητήματα. Ἄλλωστε χιλιάδες εἶναι οἱ καθηγηταὶ καὶ ἀκόμη περισσότεραι χιλιάδες οἱ δημοδιδάσκαλοι. Ὑπάρχουν πλεῖσται περιπτώσεις διὰ τὸν κάθε ἕνα, αἱ ὁποῖαι ὅλαι κρίνονται ὑπὸ τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Παλαιότερον, τὸ 1931, εἶχε χωρισμένο τὸ συμβούλιον εἰς τρία τμήματα. Τὸ Αον διὰ τὴν παρακολούθησιν διοικητικῶν ζητημάτων τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως. Τὸ ἄλλο τῶν δημοδιδασκάλων καὶ τὸν Γον τὸ Γνωμοδοτικόν, τὸ καθαρῶς ἐπιστημονικόν. Καὶ σήμερον τοῦτο γίνεται, ἀλλὰ χωρὶς διὰ νόμου χωρισμόν. Καὶ σήμερον ὑπάρχει τὸ συμβούλιον τὸ ἀφιερωμένον εἰς τὴν μέσην, ἀποτελούμενον ἀπὸ 4 συμβούλους, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν Ἀρεοπαγίτου, ὁ ὁποῖος ἠμποροῦσε καὶ νὰ λείπῃ. Ὑπάρχει καὶ τὸ συμβούλιον τῆς δημοτικῆς ἀποτελούμενον ἀπὸ 4 ὁμοίως συμβούλους ὑπὸ τὴν Προεδρίαν ἐπίσης Ἀρεοπαγίτου. Καὶ μὲ τὸ νέον νομοσχέδιον, κατὰ τὸ ὁποῖον τὸ συμβούλιον θ’ ἀποτελῆται ἀπὸ 9 μέλη, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, μόλις ἕνας σύμβουλος θ’ ἀπομένῃ διὰ τὴν σημαντικωτάτην ἐπιστημονικὴν ἐργασίαν. Ποῖοι λοιπὸν θὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὰ ἐπιστημονικὰ ζητήματα, μὲ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα κυρίως πρέπει νὰ ἀνάγωνται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν Σώματος ἐπιστημονικοῦ, ὅπως τὸ συμβούλιον; Καὶ πλέον αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ ἡ κρίσις τῶν σχολικῶν βιβλίων, ἡ ὁποία θέλει χρόνον καὶ κόπον πάρα πολύ. Ποῖος θὰ τὸ κάμῃ αὐτό; Ἐγὼ ἀπὸ τοῦ 1951 εἶχον ζητήσει νὰ γίνῃ τὸ νέον πρόγραμμα τῆς δημοτικῆς, τὸ ὁποῖον ἄγει τὴν σεβαστὴν ἡλικίαν πολλῶν δεκαετηρίδων. Ἀτυχῶς δὲν ἔγινεν ἀκόμη τίποτε. Ἡ ἐργασία παρέμεινεν ἡμιτελής. Νομίζω, ὅτι ἔχει ἀρχίσει παραλλήλως καὶ ἐπὶ τοῦ προγράμματος τῆς μέσης, ἐργασία, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ εὑρίσκεται εἰς τὰ πρῶτα της βήματα. Διεπόμεθα, κύριοι, ἀπὸ προγράμματα ἀπηρχαιωμένα καὶ παμπάλαια. Καὶ ἐνῷ ἔχει ζητηθῆ ἡ ἀνακαίνισίς των, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ αὕτη. Ἀντιλαμβάνεσθε τί θὰ γίνῃ μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβούλων θὰ περιορισθῇ εἰς 9; Ὁ εἷς καὶ μόνος θὰ πρέπει νὰ εἶναι λέων, διότι θὰ ἔχῃ εἰς τοὺς ὤμους του τὴν ἐπιστημονικὴν ἐργασίαν, τὴν κρίσιν τῶν σχολικῶν βιβλίων, τὴν ἀνακαίνισιν καὶ κατάρτισιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων καὶ σωρείαν ἄλλων ἀσχολιῶν, διὰ τὰς ὁποίας μόνον ἕνας ὑπεράνθρωπος θὰ ἐπαρκέσῃ. Εἶναι λοιπὸν ἐπιβεβλημένος καὶ δεδικαιολογημένος, ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, τὰς ζωτικάς, ὁ περιορισμὸς τοῦ ὑπάρχοντος ἀριθμοῦ τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων, ἢ ἀντιστρόφως ἐπιβάλεται ἡ περαιτέρω ἐνίσχυσίς του, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἕνα καθαρῶς ἐπιστημονικὸν ἐπιτελεῖον τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἄξιον τοῦ ὀνόματος τούτου, τὸ ὁποῖον τέλος πάντων νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς γενικὰς ἀνάγκας αὐτῆς κατὰ τρόπον ἀποτελεσματικώτερον καὶ θετικώτερον; Ὁ κ. Ζορμπᾶς τὸ ἔθεσε. Εἶναι πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον φαντάζομαι ὅλοι σας τὸ ἀντιμετωπίζετε καθ’ ἑκάστην, διότι ὅλοι σας εὑρίσκεσθε ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἀποφοίτων τῶν γυμνασίων. Χιλιάδες πολλαὶ εἶναι τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα ξεφουρνίζονται κατ’ ἔτος ἀπὸ τὰ γυμνάσια, διὰ νὰ καταλάβουν μίαν θέσιν μίαν «θεσούλαν» γραφέως, πολιορκοῦν στενῶς τοὺς πάντας. Ἡμεῖς τότε εἴχομεν φροντίσει νὰ καθιερώσωμεν τοὺς δύο κύκλους εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν, διὰ νὰ ἀποτελέσουν ἀνασχετικὸν φραγμὸν κατὰ τῆς πλημμυρίδος εἰς τὰ γυμνάσια, καὶ νὰ ἐπαναφέρωμεν κατά τινα τρόπον τὰ παλαιὰ σχολαρχεῖα. Καὶ ἐλέγομεν νὰ καταργηθοῦν τὰ παραρτήματα τῶν γυμνασίων, τὰ ὁποῖα ἐφύτρωσαν ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης ἐπὶ κατοχῆς καὶ λόγῳ τῶν συνθηκῶν τῆς κατοχῆς καὶ τὰ ὁποῖα οὐδόλως ἡ σημερινὴ «ἰσχυρὰ» καὶ «μεγάλη» Κυβέρνησις ἐσκέφθη νὰ καταργήσῃ. Καὶ ἐρωτᾶται: Ποῦ πᾶμε; Ποῦ θὰ καταλήξωμεν μὲ τὴν κατάστασιν αὐτήν; Καὶ δυστυχῶς ἔφυγεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὁ πρὸ ὀλίγου κατελθὼν τοῦ βήματος, ὁ ἀγορεύσας περὶ τῶν ἐθνικῶν κινδύνων. Ὑπάρχουν κίνδυνοι μεγαλύτεροι ἀπὸ τὴν κατάστασιν ποὺ δημιουργοῦμεν, ὑποσκάπτοντες τὰ θεμέλια, ἐπὶ τῶν ὁποίων στεκόμεθα. Ἡ πλημμυρὶς αὐτὴ τῶν μυριάδων κάθε χρόνον παιδιῶν, τὰ ὁποῖα ζητοῦν διὰ παντὸς τρόπου μίαν θεσούλα, πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ; Καὶ ποῦ ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ; Ὁμολογῶ—εἰς ἄλλην περίπτωσιν ἀνέφερον καὶ τοὺς στίχους «δειλοί, μοιραῖοι καὶ ἄβουλοι ἀντάμα, προσμένομεν ἴσως κάποιο θαῦμα», πρᾶγμα ἀσυνήθιστον διὰ τὴν ἕδραν αὐτὴν— ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀνησυχῶ καὶ ἀγωνιῶ. Περιμένομεν κἄποιο θαῦμα, ἀφήνοντες κατάστασιν κακὴν νὰ συνεχίζεται, ἀφήνοντες τὸ κακὸν διαρκῶς νὰ γίνεται χωρὶς νὰ κουνοῦμε οὔτε τὸ μικρό μας δάκτυλο. Ἐδῶ λοιπὸν εἶναι ὁ κίνδυνος. Καὶ ἐδῶ μία Κυβέρνησις ἰσχυρὰ ἔπρεπε νὰ ὑψώσῃ τὸ ἀνάστημά της καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ριζικῶς τὸ θέμα.

§40Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τί νὰ κάμωμεν;

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ἐξακολουθήσατε κ. Μόδη.

§42Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶπον, ὅτι χρειάζεται ἡ ἐνίσχυσις τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, ἡ ἐνίσχυσις τοῦ ἐπιστημονικοῦ ἐπιτελείου καὶ ἡ λῆψις μέτρων, διὰ τῶν ὁποίων ἡ ἀνήκουστος αὐτὴ κατάστασις θὰ θεραπευθῇ. Ἐννοῶ δὲ ἕνα συμβούλιον γενικώτερον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀναλάβῃ εἰς τὰ χέρια του καὶ τὴν ἐπαγγελματικὴ καὶ τεχνικὴν ἐκπαίδευσιν, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ πράγματι νὰ ἐπιφέρῃ, κατὰ τὸν ταχύτερον καὶ καλύτερον τρόπον τὴν ἐπιβαλλομένην θεραπείαν, τῆς ἐπικινδύνου σημερινῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν δυστυχῶς ὅλοι μας τὴν βλέπομεν καὶ ὅλοι μας μὲ σταυρωμένα χέρια καὶ οὐράνιον μακαριότητα προσβλέπομεν. Ἐπιμένω, ὅτι ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, ὄχι μόνον δὲν ἐνδείκνυται ἡ περιορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐπιβάλλεται ἡ αὔξησίς του. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν «πλεοναζόντων», βέβαια δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανείς, ὁ ὁποῖος θὰ παρεδέχετο, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ κρατηθοῦν, ὄχι εἰς τόσον ἀνωτέρας θέσεις, ἀλλὰ καὶ εἰς κατωτέρας, ἄνθρωποι, μὴ προσηλωμένοι εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Τὸ δυστύχημα εἶναι, ὅτι ἡ κρίσις αὐτῶν τῶν πραγμάτων εἶναι πάρα πολὺ δύσκολος καὶ συνέβησαν τόσαι καταχρήσεις καὶ διεπράχθησαν τόσα ἐγκληματικὰ λάθη, ὥστε νὰ διερωτῶμαι ἐὰν πρέπει καὶ εἰς τὸ ἑξῆς πλέον νὰ ἀσχολούμεθα μὲ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Ἔχουν γίνει λάθη κολοσσιαῖα, τερατώδη ὄχι μόνον εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν. Γνωρίζετε τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησεν ὁ κ. Στράτος ὡς ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος μὲ τὴν ἀπόλυσιν τῶν αἱρετῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων εἰς τὴν Μακεδονίαν. Ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον ἐπρωτοστάτησαν, ἠγωνίσθησαν, διεκρίθησαν, παρεσημοφορήθησαν, ἠκρωτηριάσθησαν καὶ ὡς στρατιῶται καὶ ὡς ἐθελονταί, τῶν ὁποίων τὰ σπίτια ἐκάησαν καὶ ἔχασαν τὰ παιδιά των εἰς τὸν πόλεμον, ἐπειδὴ εἰς τοὺς φακέλλους αὐτῶν ὑπῆρχον μουτζοῦρες παλαιότερες τοῦ 1945 καὶ 1946, τοὺς ἐπῆρεν ἡ μπόρα, διότι εἴτε δὲν ἐνημερώθησαν οἱ φάκελλοι, εἴτε διότι δὲν ἐδόθη ὁ καιρὸς νὰ ἐπανεξετασθοῦν αἱ περιπτώσεις αὐτῶν. Αἱ ἀπολύσεις αὐταὶ ὠφέλησαν τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὡς εἶπον κομματικῶς, ἀλλὰ ἐθνικῶς ἔβλαψαν τὸ Κράτος καὶ τὸ Ἔθνος. Ἔχω προσφάτους περιπτώσεις. Ἀπελύθησαν 15 ἐργάται σιδηροδρόμων μόνιμοι, μὲ τὸν περὶ νομιμοφροσύνης νόμον, κατὰ τρόπον καταπληκτικόν. Διερωτᾶται κανείς, τῶν κριτῶν αὐτῶν ἡ κρίσις ποῦ εὑρίσκεται; Ἔγινε λόγος διὰ τὸν Ν. 2500 καὶ ἔχω μίαν περίπτωσιν, πράγματι, θλιβεράν. Τρεῖς ἦσαν οἱ ἀγρονόμοι ὑπάλληλοι τῆς ἀγροφυλακῆς εἰς τὴν περιφέρειαν Φλωρίνης καὶ οἱ τρεῖς ἀπελύθησαν ὡς πλεονάζοντες μὲ τὸν Ν. 2500. Ὅταν ἠρώτησα, τί συμβαίνει, μοῦ εἶπον, ὅτι ἦσαν ἄριστοι ὑπάλληλοι, δὲν εἶχον καμμίαν τιμωρίαν, ἀλλὰ ὑπῆρχον μερικαὶ ἐκθέσεις τοῦ 1945, ὅτι ἦσαν «ἐθνικῶς» ὕποπτοι. Μά, λέγω, ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα; Τοὺς ἐπῆρεν ἡ μπόρα μοῦ εἶπον. Σήμερον πληροφοροῦμαι, ἀπὸ ἕνα συνήγορον αὐτῶν, ὅτι τὸ δικαιολογητικὸν τῆς ἀπολύσεώς των γράφει, ὅτι ἀπελύθησαν διότι εἶναι βουλγαρόφωνοι. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι τοὺς κρίνουν, ἐὰν εἶναι εἰς τὰ καλά τους καὶ ἐὰν ἠμποροῦν νὰ καθέξουν τὰς θέσεις των. Ἀνέφερον τὰ γεγονότα αὐτά, διὰ νὰ ὑπενθυμίσω, ὅπως εἶπον ἐξ ἀρχῆς, πόσον χονδροειδεῖς παρεξηγήσεις καὶ καταχρήσεις διεπράχθησαν καὶ διαπράττονται, αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον δὲν ἀντιμετωπίζουν τὴν διάβρωσιν, τὴν κομμουνιστικήν, περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησεν ὁ στρατηγός, κ. Γεωργούλης, ἀλλὰ τὴν ἐνισχύουν. Ἐνισχύουν τὸν κομμουνισμὸν καὶ ὅλους τοὺς ἐχθροὺς δι’ ὅλων τῶν μέσων καὶ μὲ κάθε δύναμιν. Καὶ τὸ τραγικόν εἶναι, ὅτι μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν πρὸς καταπολέμησιν τοῦ κομμουνισμοῦ καταλήγουν εἰς χεῖρας ἀδεξίας ὡς τί προσφορώτερον μέρος διὰ τὴν ἀνάπτυξιν, τὴν εὐδοκίμησιν καὶ τὴν προκοπὴν καὶ νὰ μὴ λησμονῶμεν.......

§43Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Αὐτὸ τὸ λέγετε γενικῶς καὶ ὄχι διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, περὶ τῆς ὁποίας τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.

§44Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι εἶναι ἀδέξια τὰ χέρια τοῦ κ. Στράτου. Ἐν τούτοις, διέπραξεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διέπραξε. Τὸ ἴδιον πράττουν καὶ οἱ ἄλλοι. Καὶ παρεξηγήσεις ἔχουν γίνει καὶ περὶ πολλῶν προσώπων. Ἀκόμη καὶ διὰ τὸν στρατηγὸν Γεωργούλην, ὁ ὁποῖος κατῆλθε τοῦ βήματος τούτου, εἶχον ἀκούσει, ὅτι ἦτο ἄνθρωπος τοῦ Σοφιανοπούλου τὸ 1945 ὅτε τὸν ἠκολούθησε καὶ εἰς Ἅγιον Φραγκῖσκον καὶ δὲν ἠξεύρω, ἐὰν καὶ αὐτὸς δὲν ἔχῃ «φάκελλον», ἔπρεπε νὰ κριθῇ μὲ τὰ ἴδια μέτρα καὶ σταθμά. Κύριοι, ἐπαναλαμβάνω, τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρώτατον καὶ πρέπει νὰ κριθῇ μὲ ἀντιλήψεις ἐντελῶς ἀντικειμενικὰς καὶ γενικωτέρας. Δὲν συντρέχει οὐδεὶς λόγος νὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, ἀντιθέτως ἐπιβάλλεται νὰ αὐξηθοῦν, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν, πράγματι, ἀποτελεσματικῶς αἱ μεγάλαι, αἱ βαρεῖαι, αἱ σοβαρώταται, ἀνάγκαι, τὰς ὁποίας ἡ ἐκπαίδευσις καὶ τὸ Ἔθνος ἀντιμετωπίζει.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§46Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καθ’ ὃν χρόνον τεράστια ἐκπαιδευτικὰ προβλήματα παραμένουν ἐκκρεμῆ καὶ ἄλυτα, τόσον ἡ σημερινή, ὅσον καὶ αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις, δὲν ἐπελήφθησαν σοβαρῶς καὶ ἀποφασιστικῶς τῆς ἐπιλύσεώς των. Ὑπάρχουν θεμελιώδη καὶ οὐσιαστικὰ προβλήματα, ὅπως εἶναι τὸ ἀναλυτικὸν πρόγραμμα, τὸ γλωσσικὸν ζήτημα, τὸ πρόβλημα τῶν διδακτηρίων, τὸ ζήτημα τῶν σχολικῶν βιβλίων, ἡ ἠθικὴ καὶ ὑλικὴ κατάστασις τῶν ἐκπαιδευτικῶν, τὰ ἐκπαιδευτικὰ ζητήματα τοῦ ἔξω Ἑλληνισμοῦ καὶ τόσα ἄλλα, τὰ ὁποῖα ἀναμένουσιν τὴν ἐπίλυσίν των. Ἀντὶ λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας νὰ ἐπιληφθῇ τῶν προβλημάτων τούτων καὶ νὰ φέρῃ ἐνώπιόν μας νομοσχέδια ἀναδιοργανώσεως τῆς ἐγκαταλελειμμένης παιδείας, καθ’ ἣν στιγμὴν συνταράσσεται ἐκ θεμελίων ἡ Ἐθνικὴ Παιδεία καὶ ψηφίσματα καὶ διαμαρτυρίαι τῶν ἐκπαιδευτικῶν καταφθάνουν ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς Ἑλλάδος, μὲ ταὐτόχρονον ἐμφάνισιν εἰς τὸν ὁρίζοντα τῶν συμπτωμάτων πλήρους ἀποδιοργανώσεως, διὰ νὰ μὴ εἴπω διαλύσεως τῆς παιδείας, ἔρχεται σήμερον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, νὰ ζητῇ τὴν μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων καὶ νὰ ἀποστερῇ οὕτω τὴν παιδείαν πολυτίμων στελεχῶν της. Καὶ ἐὰν ἔφερε νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ καθώριζε τὴν ἐργασίαν, τὸ ἀντικείμενον καὶ ἐν γένει τὰς ἁρμοδιότητας, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νέων διαμορφωθεισῶν συνθηκῶν καὶ ἀναγκῶν τῆς παιδείας τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συμβουλίου, καὶ ἐκ τούτου θὰ ἀπεδείκνυεν, ὅτι εἶναι περιττοί 4 ἐκπαιδευτικοί σύμβουλοι, τότε θὰ ἔλεγον, ὅτι ἡ μείωσις θὰ εἶχε κἄποιαν δικαιολόγησιν. Ἀλλὰ νὰ ἔρχεται ὁ κ. ὑπουργός, χωρὶς τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καὶ νὰ ζητῇ νὰ μειώσῃ κατὰ 4 τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων, δὲν τὸ ἀνέμενον. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐτονίσθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν, ἀπὸ ὅλους τοὺς προλαλήσαντας, καὶ πρὸ παντὸς ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τὸν κ. εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, ὅτι τὰ θέματα, περὶ τὰ ὁποῖα ἀπασχολεῖται τὸ ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον εἶναι πλεῖστα καὶ μεγάλα. Καὶ ὡμίλησεν, ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἐπὶ πολὺ περὶ αὐτῶν καὶ θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι τὸ συμπέρασμά του θὰ ἦτο νὰ ζητήσῃ νὰ ἀποσύρῃ ὁ κ. ὑπουργὸς, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Θὰ ἔπρεπεν ὄντως, ὁ κ. ὑπουργός, νὰ παρουσιάσῃ νομοθετήματα, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ ἀναλύσῃ καὶ νὰ τακτοποιήσῃ τὰ θέματα τῆς παιδείας, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀπὸ ἐτῶν καὶ ἰδιαζόντως κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἀποτελματωθῆ. Ἐὰν ἠσχολεῖτο τὸ ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα, ποὺ προανέφερα, ἀναμφισβητήτως δὲν θὰ ἤρκει ὁ ἀριθμὸς τῶν ἤδη ὑπαρχόντων ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων. Συνεπῶς ἡ μείωσις, δὲν εἶναι ἀντικειμενική, ἀλλὰ δυστυχῶς λόγοι προσωπικοὶ καὶ κομματικοὶ ἐπέβαλον τὴν μείωσιν. Εἶναι λυπηρόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἔρχωνται ἐνώπιον ἡμῶν τοιαῦτα νομοθετήματα, ποὺ γκρεμίζουν καὶ καταστρέφουν, ἀντὶ νὰ ἀνορθώνουν καὶ ἐξυψώνουν τὴν παιδείαν. Δὲν εἶναι τὸ πρῶτον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον κατατίθεται μὲ τοιοῦτον περιεχόμενον. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἕως ποῦ θὰ πάῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις; Διατί, κύριε ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, δὲν δίδετε εἰς τὸ ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον περιεχόμενον νὰ ἐργασθῇ διὰ τὴν παιδείαν, ἀλλ’ ἔρχεσθε καὶ σεῖς μὲ τὴν σειράν σας νὰ δημιουργήσετε ἕνα νέον σάλον εἰς τὴν παιδείαν μας; Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἡ ἀπαρχὴ νομοθετικῆς σας ἐργασίας εἰς τὸ ζωτικώτατον αὐτὸ διὰ τὸ Ἔθνος Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον διευθύνετε. Συνεχίζετε τὸν σάλον καὶ δημιουργεῖτε νέαν ἀνωμαλίαν, διὰ νὰ ἔλθῃ αὔριον ἡ διάδοχος τῆς ἰδικῆς σας Κυβέρνησις, νὰ ἐπανορθώσῃ τὴν ἀδικίαν καὶ νὰ συνεχίσῃ τὸν σάλον ἐν τῇ ἐκπαιδεύσει. Τοῦτο δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ φιλοδοξία σας. Δὲν εἴδομεν μέχρι σήμερον κανένα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον νὰ ἀπασχολῆται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον μὲ τὴν παιδείαν, ἀλλ’ εἴδομεν νομοθετήματα προσωπικὰ καὶ κομματικά. Δὲν ἀποτελεῖ συνεπῶς ἀνάγκην ὠφελείας τῆς παιδείας, ὁ περιορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων. Ἐὰν πάλιν εἶναι λόγοι οἰκονομικοί, οἱ ὁποῖοι οὐσίᾳ δὲν ὑπάρχουν, ἀξίζει νομίζω, ἡ παιδεία μεγαλυτέρας προσοχῆς καὶ ἐνισχύσεως ἀπὸ κάθε τὶ ἄλλο εἰς τὸν τόπον. Ἀλλὰ λέγετε εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας, ὅτι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι θὰ κριθοῦν ἀπὸ συμβούλιον ἐξ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων καὶ ὅτι τὰ κριτήρια εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ μὴ ἐπέλθουν ἀδικίαι. Ὄντως τὸ συμβούλιον ποὺ προβλέπεται ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ κρίνῃ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς συμβούλους, ἀπαρτίζεται πράγματι, ἀπὸ πρόσωπα κύρους, καὶ θὰ ἔπρεπε κατὰ τεκμήριον νὰ τὸ δεχθῶμεν ὡς ἀδιάβλητον καὶ ἀντικειμενικόν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἡ πεῖρα τῶν τελευταίων ἐτῶν μᾶς ἔχει διδάξει τὸ ἀντίθετον. Ἐγώ, θέλω νὰ πιστεύω καὶ τὸ εὔχομαι, ὅτι θὰ εἶναι ἀντικειμενικόν. Ἀλλὰ παρὰ ταῦτα δὲν θὰ εἶναι, διότι θὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψει τοῦ συμβουλίου, φάκελλοι ὄχι μόνον ὑπηρεσιακοί, ἀλλὰ καὶ φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συνταχθῆ ἀπὸ τὰς Ἀστυνομικὰς Ἀρχάς.

§47Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σεῖς, κ. Τζατζάνη, κἄτι γνωρίζετε ἀπὸ φακέλλους.

§48Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν χρειάζεται ἡ παρέμβασις, κύριε συνάδελφε, διότι δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον θέμα.

§49Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐὰν δὲν εἶχε σχέσιν βεβαιωθῆτε, ὅτι δὲν θὰ τὸ ἀνέφερα. Ἔχουν, καὶ τὸ γνωρίζετε πολὺ καλά. Οἱ φάκελλοι αὐτοὶ γνωρίζετε ἐπίσης, κατὰ τίνα τρόπον συνετάχθησαν. Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξω εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τίνα τρόπον ἐσχηματίσθησαν οἱ φάκελλοι αὐτοί. Καὶ γνωρίζετε πάντες, κ. κ. βουλευταί, ὅτι καίτοι πλεῖστοι τῶν φακέλλων αὐτῶν ἀνεθεωρήθησαν καὶ ἐσφραγίσθησαν μὲ τὴν σφραγῖδα «Ἐθνικόφρων» ἐν τούτοις, ὁσάκις χρειασθῆ κανένα στοιχεῖον, διὰ νὰ κριθοῦν οἱ περὶ ὧν οὗτοι, θὰ ἀνατρέξωμεν εἰς τὸν φάκελλον αὐτὸν νὰ τὸ ἀνεύρωμεν. Δι’ αὐτὸ ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὴ δὲν εἶναι κρίσις, εἶναι προγραφὴ καὶ ἐξόντωσις τῶν τεσσάρων γνωστῶν συμβούλων. Δὲν ὑπάρχει δικαιολογία, κ. ὑπουργέ, διὰ τὸν περιορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων, οὔτε ἀντικειμενικὴ θὰ εἶναι ἡ κρίσις. Θέλετε νὰ συνεχίσετε μίαν κακὴν τακτικήν, διὰ νὰ ἔλθῃ μία ἄλλη Κυβέρνησις νὰ συνεχίσῃ καὶ αὐτὴ τὴν αὐτὴν ἀποδίδουσα δικαιοσύνην; Κάμετέ το, ἀλλ’ οὕτω δὲν προσφέρετε ὑπηρεσίαν εἰς τὴν παιδείαν. Δὲν μᾶς βλάπτουν, κ. ὑπουργέ, οἱ 15 ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι. Τοὐναντίον μᾶς ἀναγκαιοῦν. Δώσατέ τους περιεχόμενον διὰ νὰ ἐργασθοῦν διὰ τὴν παιδείαν, τὸ θεμέλιον τοῦ Ἔθνους ἄλλως μὴ περιμένετε, ὅτι μὲ τοιαῦτα νομοθετήματα καὶ πράξεις αὔριον ποὺ θὰ ἀπέλθετε καὶ σεῖς τοῦ ὑπουργικοῦ θώκου τὸ Ἔθνος θὰ σᾶς εὐγνωμονῇ. Τοὐναντίον θὰ σᾶς καταρᾶται, ὅπως καὶ τόσους ἄλλους, καὶ ἡ κατάρα τοῦ Ἔθνους θὰ σᾶς εἶναι ὁ αἰώνιος ἐφιάλτης τῆς ζωῆς σας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§51Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας καὶ πρέπει κατὰ τὸν Κανονισμὸν ν’ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος.

§52Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ πρότασις περὶ ἀπαρτίας, διὰ νὰ συνεχισθῇ καὶ πάλιν ἡ συζήτησις καὶ οὕτω θὰ ἴδωσιν οἱ συνάδελφοι ἐπιτελούμενον τὸ ἔργον ποὺ ἐπιθυμοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ἔχουσα οὕτω: «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ὑποβάλλομεν ἔνστασιν ἀπαρτίας. Ἀθῆναι τῇ 19.1.1955. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Χ. Κόρακας, Γ. Δημόπουλος, Δ. Θεοχαρίδης, Ε. Ζαννῆς, Δ. Παπασπύρου, Γ. Μόδης, Α. Βουλόδημος, Α. Βαμβούλης, Ι. Ζερβᾶνος, Ν. Ζορμπᾶς, Κ. Βασαρδάνης, Δ. Ἡρακλείδης». Διαπιστώνων, ὅτι ὄντως δὲν εὑρισκόμεθα ἐν ἀπαρτίᾳ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν, ἡ συνέχεια τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν τακτικῶν μελῶν τοῦ Κεντρικοῦ Διοικητικοῦ καὶ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἐκπαιδεύσεως». Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9 μ.μ.)