1955.01.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 22α

Πέμπτη 13 Ἰανουαρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.35′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Χ. Σολομωνίδης αἰτεῖται πενθήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Χ. Σολομωνίδην. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§6Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν συγγενῶν πολιτικῶν κρατουμένων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην ἐπαναλειτουργίαν Φυλακῶν Γιούρας. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανὸς καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐκπροσώπων τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν περιφερειῶν Μυτιλήνης, Κερκύρας κλπ., ζητούντων καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ ἐλαίου, δημιουργίαν ἀποθεμάτων ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, χορήγησιν δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ εἰς τὸ 80% τῆς τιμῆς τῆς ἀσφαλείας αὐτοῦ κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Μεσολογγίου κ. κ. Χ. Εὐαγγελᾶτος καὶ Π. Σταυρόπουλος καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Νεοχωρίου Παραχεωλίδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπὸ 6μήνου ἔλλειψιν Εἰρηνοδίκου καὶ Γραμματέως Εἰρηνοδικείου, Ἀγρονόμου καὶ Προϊσταμένου τοῦ Γραφείου Ο.Τ.Ε. εἰς τὴν Κοινότητα καὶ ζητοῦντος ἄμεσον τοποθέτησιν τῶν ὡς ἄνω ὑπαλλήλων πρὸς ἐξυπηρέτησιν κατοίκων περιφερείας Κοινότητός του. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς πληγέντων καπνεργατῶν Σωματείου Ἀγρινίου καὶ Περιχώρων τοῦ Ν. 2348)53, ζητούντων χορήγησιν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως καὶ εἰς τοὺς καπνεργάτας τοὺς πραγματοποιήσαντας κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν 100 ἡμερομίσθια. Οἱ βουλευταὶ Φθιώτιδος κ. Γ. Πλατῆς καὶ Πάλλης κ. Σ. Λιβαδᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὀργανώσεως Προστασίας Ἀνέργων Ἑλλάδος, ζητούσης λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν ἀνέργων. Ἡ Διοικοῦσα Ἐπιτροπὴ Μικροϊδιοκτητῶν Καλαμῶν, ἡ Ἐπιτροπὴ Ἰδιοκτητῶν ἀστικῶν ἀκινήτων Ἡρακλείου κλπ., διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην παράτασιν ἐνοικιοστασίου καὶ ζητοῦν κατάργησιν αὐτοῦ. Ἡ Ἕνωσις Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων, ζητεῖ ἐνίσχυσιν τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. παρὰ τοῦ Κράτους, πιστὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἱδρυτικοῦ νόμου τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου, αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 50%, πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν κλπ. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανὸς καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Δασικῶν Συν)σμῶν Χαλκιδικῆς, διαμαρτυρομένης δι’ αὐθαιρέτους ἐνεργείας τοῦ Δασάρχου τοῦ Πανεπιστημιακοῦ Δάσους Ταξιάρχου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑλοτόμησιν αὐτοῦ καὶ ζητούσης τὴν διάθεσιν συστάδων ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ δάσους εἰς τὸν Δασικὸν Συν)σμὸν Ταξιάρχου ἄνευ δημοπρασίας. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν Γονέων καὶ Κηδεμόνων ὑποψηφίων Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Φλωρίνης, ζητούντων τὴν καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἀκαδημίαν. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει ἀναφορὰν Παλαιοημερολογητῶν Κορινθίας ζητούντων ἐλευθέραν ἄσκησιν τῶν θρησκευτικῶν αὐτῶν καθηκόντων. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίας κ. Ἀθ. Παπαθανάσης καὶ Μεσολογγίου κ. κ. Χ. Εὐαγγελᾶτος καὶ Π. Σταυρόπουλος καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν Γυμνασίου Ἀγρινίου, ζητούντων ἄμεσον πλήρωσιν κενῶν θέσεων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ βελτίωσιν ἀποδοχῶν Ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Ὁ βουλευτὴς Τριφυλλίας κ. Ν. Σπέτζας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Τριφυλίας, ζητούντων βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν αὐτῶν, χορήγησιν ἐπιδόματος βιβλιοθήκης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Πύργων, αἰτούντων ὅπως καὶ οἱ Πύργοι περιληφθοῦν εἰς τὸ πρῶτον στάδιον παροχῆς ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ρεύματος, δοθέντος ὅτι ἀπέχουν τῆς Πετρούσης εἰς τὴν ὁποίαν παρέχεται ρεῦμα μόνον 8 χιλιόμετρα. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Π. Μόντζαλας καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Ὀργανώσεων Θυμάτων Ἀμάχου Πληθυσμοῦ καὶ Ὁμήρων Βουλγαρίας Ἀνατ. Μακεδονίας καὶ Θράκης 1941 –44 καὶ τῆς προσωρινῆς Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος Βουλγαροπαθῶν κατοίκων Ἀνατολ. Μακεδονίας–Θράκης, ζητούντων τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεων εἰς τοὺς ὑποστάντας ζημίας ἐκ τῆς Ὁμηρίας, (καταστροφῶν, λεηλασιῶν κλπ., παρὰ τῶν Βουλγάρων), χορήγησιν συντάξεων εἰς τὰ θύματα τῆς Βουλγαρικῆς θηριωδίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν Γυμνασίου Ἀγρινίου ζητούντων ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς πεδικῆς Κοινότητος Μαυρολεύκης, αἰτούντων τὴν ἐκσκαφὴν καὶ ἐκβάθυνσιν τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ Ἁγίας Βαρβάρας, δοθέντος ὅτι οὗτος ἐκχειλίσας κατέστρεψε καὶ παρέσυρε τὰ κατὰ τὸ ἔτος 1936 κατασκευασθέντα ἀναχώματα μὲ ἄμεσον ἤδη κίνδυνον νὰ ἐπαναληφθοῦν καὶ εἰς τὴν Μαυρολεύκην, αἱ καταστροφαὶ τῆς Κερκίνης Σερρῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης διὰ τηλεγραφήματός του ἀναφέρει τὰς ἐκ τῶν πλημμυρῶν προξενηθείσας ζημίας τῶν κατοίκων Νευροκοπίου καὶ ζητεῖ ἄμεσον λῆψιν μέτρων περιθάλψεως πλημμυροπαθῶν. Οἱ βουλευταὶ Μεσολογγίου κ. κ. Π. Σταυρόπουλος καὶ Χ. Εὐαγγελάτος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν Γυμνασίου Αἰτωλικοῦ ζητοῦντος συμπλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων Γυμνασιάρχου καὶ Καθηγητοῦ Φυσικῶν τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἰδιοκτητῶν Αὐτοκινήτων Ταξί, Πανελληνίου Μουσικοῦ–Ἐπαγγελματικοῦ κλπ., ζητούντων ἀπονομὴν χάριτος εἰς μέλη των καταδικασθέντα διὰ διαφόρους αἰτίας εἰς μικροποινὰς παρὰ μονομελῶν Δικαστηρίων. Ἡ Νέα Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατοϋπαλλήλων Ἑλλάδος, ζητεῖ αὔξησιν τῶν μισθῶν, ἡμερομισθίων καὶ συντάξεων, καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, ἐπαναφορὰν τοῦ Ν. 118)46 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Σερβίων (Ν. Κοζάνης), αἰτουμένης ἐνίσχυσιν τῶν πυροπαθῶν διὰ στεγαστικῶν δανείων, ἀτελῶν ἀδειῶν ὑλοτομίας διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν οἰκιῶν των καὶ ἐπίσπευσιν τοῦ προγραμματισμοῦ διὰ τὸ 1955, ὥστε νὰ προλάβουν χρονικῶς τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς κατὰ 100% πυρποληθείσης ὑπὸ τῶν κατακτητῶν πόλεως τῶν Σερβίων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος, καταθέτει ψήφισμα τῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Κοζάνης–Καστορίας, αἰτουμένων ταχεῖαν ρύθμισιν αἰτημάτων κλάδου των καὶ ἀποκατάστασιν ἱεραρχικῆς των θέσεως ἐν τῇ ὅλῃ δημοσιοϋπαλληλικῇ διαρθρώσει τοῦ Κράτους. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ ἐν Θεσ)νίκῃ Συνδέσμου Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Μακεδονίας, αἰτουμένου προσαρμογὴν συντάξεων καὶ ρύθμισιν εἰδικῶν περιπτώσεων ἀσφαλιστικῆς φύσεως. Ἡ Πανελλαδικὴ Ὁμοσπονδία Ἀστικῶν Λεωφορειούχων, οἱ Σύνδεσμοι Ἀστικῶν Λεωφορειούχων Ἐλασσόνος καὶ Μείζονος τύπου κ.λ.π., διαμαρτύρονται κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 100019)55 ἀποφάσεως περὶ περιορισμοῦ τῶν κυκλοφορούντων λεωφορείων εἰς γραμμὴν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς μέσῳ Καλλιθέας καὶ ζητοῦν ἀνάκλησιν αὐτῆς καὶ ἀναθεώρησιν τῆς συμβάσεως μετὰ Ε.Η.Σ. Ὁ Δήμαρχος Κερκυραίων, ζητεῖ ὅπως εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἀνεγέρσεως ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς κατοικίας οἰκιῶν διὰ τοὺς ἐργαζομένους, συμπεριληφθῇ καὶ ἡ Κέρκυρα. Οἱ Σύλλογοι Προσωπικοῦ ΑΕΤΕ–ΟΤΕ, ὑπεραστικῶν ὑπαλλήλων Ἀθηνῶν, οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων, προσωπικοῦ Ἀγγλικοῦ Τηλεγραφείου κ.λ.π., ἐκφράζουν τὰς θερμὰς εὐχαριστίας ὁλοκλήρου τοῦ προσωπικοῦ ΟΤΕ διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ γενικοῦ κανονισμοῦ τοῦ προσωπικοῦ αὐτῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ Μονῆς Ξηροποτάμου–Ἁγίου Ὄρους, παραπονεῖται διὰ τὴν παρὰ τοῦ βουλευτοῦ Λασηθίου Ε. Κοθρῆ, ἐπέμβασιν παρὰ τῇ Ἱερᾷ Κοινότητι καὶ Διοικήσει Ἁγ. Ὄρους, σχετικῶς μὲ τὴν παρὰ τῆς Ἱερᾶς Συντάξεως ληφθεῖσαν ἀπόφασιν κατὰ ἀδελφῶν Μονῆς Ξηροποτάμου, κατηγορουμένων δι’ ὑπεξαίρεσιν 800.000 δραχμῶν. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιρώνη καὶ Π. Τριαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 77 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Τσιρώνη καὶ Π. Τριαντοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 6585)3.12.54 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσωμεν, διὰ τὰ καθ’ ἡμᾶς, ὅτι τὸ ἔργον τοῦτο περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων τῆς χρήσεως 1954–55 ὡς τοιοῦτον ἀπολύτου προτεραιότητος, ἐγκριθείσης ἤδη τῆς σχετικῆς μελέτης διὰ ποσὸν δραχμῶν 2.000.000 ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, θέλει δὲ ἐκτελεσθῇ ὁπωσδήποτε, τῆς προτεραιότητος αὐτοῦ τονισθείσης ὑπὸ τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ προγράμματος τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 108 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ν. 11822)5.11.54 ἐγκυκλίου ἡμῶν ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τοὺς Οἰκον. Ἐφόρους καὶ Ταμίας τοῦ Κράτους, ὅπως διαγράψωσι τὰς ὀφειλὰς καλλιεργητῶν ἢ ἐν γένει ἀγροτῶν, τὰς προερχομένας ἐκ μισθωμάτων ἐπιβληθέντων παρὰ τοῦ Κράτους διὰ χρῆσιν κτημάτων τοῦ Δημοσίου ἀπὸ τοῦ ἔτους 1945 μέχρι 23.2.51 συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 215 τῆς 23.2.51 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κυρωθεῖσαν διὰ τοῦ ἀπὸ 26.8.54 ὑπ’ ἀριθ. 2967 Ν. Διατάγματος. 2) Δι’ ἑτέρας ἐπίσης ὑπ’ ἀριθ. Ε. Π. 5208)15.12.54 ἐγκυκλίου ἡμῶν πρὸς τοὺς Οἰκον. Ἐφόρους, ἐδόθη ἐντολή, ὅπως ἐξαιρεθῶσι τῆς ἐκποιήσεως καὶ μὴ ἀφαιρεθῶσιν ἀπὸ τὰς οἰκογενείας τῶν φυγάδων καὶ δοσιλόγων, τὰ ὑπὸ τούτων κατεχόμενα κτήματα, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι αἱ οἰκογένειαι αὗται διαπνέονται ὑπὸ Ἐθνικῶν φρονημάτων, μέχρι νομοθετικῆς ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος. Ἡ ἐγκύκλιος αὕτη ἐκοινοποιήθη καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας μὲ τὴν παράκλησιν, ὅπως δώσῃ ἀναλόγους διαταγὰς εἰς τὰς Γεωργικὰς Ὑπηρεσίας, διὰ τὰ εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχὰς κείμενα κτήματα (ἀγρούς, βοσκάς, οἰκήματα), ἅτινα κατέχονται ὑπὸ τῶν οἰκογενειῶν τῶν δοσιλόγων καὶ φυγάδων καὶ ἅτινα συμφώνως τῷ Ν.Δ. 2536)53 ὑπήχθησαν ὑπὸ τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τούτου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ προτεινομένην τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν.Δ. 2536)53 ἐπὶ σκοπῷ περιελεύσεως κατὰ πλήρη κυριότητα καὶ νομὴν τῶν κτημάτων τῶν φυγάδων εἰς τὰς οἰκογενείας των, τὸ θέμα τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1954.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Περὶ τῆς δωρεᾶς ἀγροῦ Ναοῦ Ἁγ. Δημητρίου Σολακίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6594)3.12.54 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 86)2.12.1954 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, ἀπευθυνομένη πρὸς τοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας, ἐν σχέσει μὲ τὴν δωρεὰν ἀγροῦ ὑπὸ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου Σολακίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 49301)17·11·1936 συμβολαίου τοῦ συμβολαιογράφου Μελιγαλᾶ Ἠλία Γυφτάκη, τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Συμβούλιον τοῦ ἐν λόγῳ Ναοῦ ἐδωρήσατο πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀγρὸν του ἐκτάσεως 20 περίπου στρεμμάτων, κείμενον εἰς θέσιν «Ἀλώνια» πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἱδρύσεως ἀγροκηπίου ἐν Σολακίῳ. Καταστάσης ἀπολύτως ἀπραγματοποιήτου λόγῳ ἀκαταλληλότητος τοῦ ἐδάφους τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ σκοποῦ τούτου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2772)14.2.54 Νόμου ἐπετράπη ἡ ἐκποίησις τοῦ δωρηθέντος εἰς τὸ Δημόσιον ὡς ἀνωτέρω ἀγροῦ, καὶ ἡ διάθεσις τοῦ τμήματος πρὸς βελτίωσιν τῶν μονίμων ἐγκαταστάσεων τοῦ προτύπου κτήματος Καλαμῶν, ἤτοι διὰ παρεμφερῆ σκοπόν. Ὁ ἀνωτέρω Νόμος ἐξεδόθη κατόπιν προτάσεως τοῦ ὡς ἐκ τοῦ σκοποῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Γεωργίας (Δ)σις Γ.Ο. Ι. Τμῆμα Παρακολ.), παρὰ τοῦ ὁποίου δέον νὰ ζητηθῶσι σχετικαὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου πληροφορίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1954.

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Π. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μόδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6730 ἐ.ἔ. ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 104 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μόδη σχετικῶς μὲ τὴν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ παρεχομένου εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αἱ ἐπιχειρήσεις παραγωγῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ὑπόκεινται εἰς φόρον κύκλου ἐργασιῶν ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων τὰ ὁποῖα πραγματοποιοῦν ἐκ τῆς πωλήσεως τούτου πρὸς 5%. Ὁ φόρος οὗτος ἐπιβάλλεται τόσον ἐπὶ τοῦ παρεχομένου ρεύματος ἐν τῇ περιοχῇ τῆς τέως διοικήσεως Πρωτευούσης ὅσον καὶ εἰς τὰς Ἐπαρχίας. Εἰδικώτερον τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα τὸ παραγόμενον ὑπὸ ἐπιχειρήσεων ἐγκατεστημένων εἰς περιοχὰς ἐκτὸς τοῦ νομοῦ Ἀττικῆς ὑποβάλλεται εἰς φόρον κύκλου ἐργασιῶν μὲ ποσοστὸν φόρου μειωμένον κατὰ 20% προκειμένου δὲ περὶ τοῦ παραγομένου ὑπὸ ἐπιχειρήσεων ἐγκατεστημένων εἰς τὰς νήσους τὸ ποσοστὸν τοῦ φόρου μειοῦται κατὰ 30% συμφώνως πρὸς τὸν Ν. Δ. 2171)52, ἄρθρον 4 περὶ μέτρων προστασίας τῆς Ἐπαρχικῆς Βιομηχανίας. Ὁ Γεν. Διευθυντὴς κ.ἀ.ἀ.

Ι. ΦΡΑΓΚΟΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Ἡρακλείδη καὶ Θ. Ἀνδρεάδη. Περὶ αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ τῆς κλάσεως 12α1 πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6892)14.10.54 ἔγγραφον ἡμῶν σχετικὸν μὲ τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Ἡρακλείδη καὶ Θ. Ἀνδρεάδη περὶ τῶν ληπτέων μέτρων πρὸς προστασίαν τῶν μηλοπαραγωγῶν ἐκ τῆς δημιουργουμένης κρίσεως λόγῳ τῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγῆς μήλων κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ πρὸς ψήφισιν κατατεθέντος εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 30.11.1954 σχεδίου Νόμου «περὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων» αὐξάνεται ὁ εἰσαγωγικὸς δασμὸς τῶν μήλων τῆς δασμολογικῆς κλάσεως 12α1 καὶ ὁρίζεται εἰς κατ’ ἐκτίμησιν τοιούτου ὁ μὲν μέγιστος εἰς 40% ὁ δὲ ἐλάχιστος εἰς 20% καταργουμένου παραλλήλως τοῦ συμβατικοῦ δασμοῦ τῆς κλάσεως ταύτης. (Ἐννοεῖται, ὅτι τὸ 20% προσαυξάνεται κατὰ 75%). Ἡ διάταξις αὕτη, ἰσχύουσα ἀφ’ ἧς τὸ ἐν λόγῳ Νομοσχέδιον κατετέθη εἰς τὴν Βουλήν, ἤτοι ἀπὸ τῆς 30.11.54 θεσπίζεται λόγῳ τῆς παρατηρηθείσης ἐσχάτως ἀθρόας εἰσαγωγῆς μήλων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐξ ἧς δημιουργοῦνται προβλήματα διὰ τὴν διάθεσιν τῶν ὁμοειδῶν προϊόντων τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Διευθυντὴς

Ι. ΦΡΑΓΚΟΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπερδελῆ. Ἀναφερόμενοι ἐπὶ τῆς ἀριθ. 185971)23.11.1954 πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου ἀπαντήσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, κοινοποιηθέντος καὶ ἡμῖν, ἐν ᾧ ἐκτίθενται αἱ ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου τούτου ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 65 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπερδελῆ, σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα προστασίας τοῦ προϊόντος τῆς ἀμπέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰς κατωτέρω ἀπόψεις μας, τὰς ἀναγομένας ἐπὶ τοῦ ἐν τῷ ρηθέντι ἐγγράφῳ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀναγραφομένου θέματος, τῆς αὐξήσεως, δηλαδὴ τῆς τιμῆς κατὰ βαθμὸν οἰνοπνευματοποιήσεως τοῦ οἴνου ἢ γλεύκους. Ἡ τιμὴ ἡ καταβαλλομένη εἰς τοὺς Οἰνοποιητικοὺς Συνεταιρισμοὺς διὰ τοὺς παραδιδομένους ὑπ’ αὐτῶν οἴνους πρὸς ἀπόσταξιν εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα Βʹ κατηγορίας, ὁσάκις ἐπιβάλλεται ἡ κατὰ προτεραιότητα κατεργασία τῶν οἴνων, ἀποτελεῖ τὴν ἀνωτάτην δυνατὴν τιμὴν τὴν προκύπτουσαν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀποστάξεως ἰσχυούσης διατιμήσεως τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἀνωτέρα ὅθεν τιμὴ ἀπὸ τῆς καταβαλλομένης, ὡς εἶναι προφανές, θὰ προκαλέσῃ αὔξησιν τοῦ κόστους παραγωγῆς καὶ συνεπῶς τῆς τιμῆς πωλήσεως τοῦ ἐκ τῶν οἴνων τούτων παραχθησομένου οἰνοπνεύματος ἐν σχέσει πρὸς τὸ οἰνόπνευμα τὸ παραγόμενον ἐκ σταφίδος κλπ. ἄλλων ὑλῶν, καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ καταστήσῃ ἀδύνατον τὴν διάθεσιν τοῦ ἐκ τῶν οἴνων παραγομένου οἰνοπνεύματος, ὡς ἀκριβοτέρου. Ἡ ἀνάληψις ἐξ ἄλλου τῆς δαπάνης ταύτης ὑπὸ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ δὲν εἶναι δυνατή, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν ὑφίσταται τοιαύτη εὐχέρεια ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ δημιουργήσῃ εὐλόγους ἀξιώσεις καὶ τῶν παραγωγῶν τῶν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων τῶν χρησιμοποιουμένων πρὸς παραγωγὴν τοῦ οἰνοπνεύματος, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν σημαντικὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους, ἀναγνώρισις μεγαλυτέρας τιμῆς ἀπὸ τῆς διατιμήσεως προκυπτούσης δὲν δύναται νὰ χορηγηθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. 1. Ὡς ἔχει σήμερον ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου τὸ ὕψος τῶν ὑποχρεώσεών του ἀνέρχεται εἰς 25.000.000 νέων δραχμῶν. 2. Τὰ τακτικά του ἔξοδα προερχόμενα ἐκ τῆς κρατήσεως 2% ἐκ τῶν συντάξεων τῶν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου καλύπτουσι τὰ 9.000.000 περίπου (νέαι δραχμαί). 3. Τὸ ζήτημα τῆς ἐπιβαλλομένης οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως παρὰ τοῦ Κράτους τοῦ Ταμείου τούτου μελετᾶται ἤδη ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Δ)νσεως τοῦ Γ.Ε.Σ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. 1. Διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἀνὰ τὴν χώραν ὑφισταμένων ναρκοπεδίων (Κατοχῆς–Συμμοριτῶν καὶ Ἐθν. Δυνάμεων) συνεστήθη κατὰ Μάϊον 1954 εἰδικὴ μονὰς Μηχ)κοῦ ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Διοίκησις Ἐκκαθαρίσεως Ναρκοπεδίων Ξηρᾶς» (Δ.Ε.Ν.Ξ.). 2. Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ. 11350)162)115662)13.5. 1954 δ)γῆς Γ.Ε.Ε.Α. κατηρτίσθη πρόγραμμα καὶ σειρὰ προτεραιότητος ἐκκαθαρίσεως τῶν Ν)Π κατὰ περιοχάς, βασισθεῖσα κυρίως ἐπὶ τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας καὶ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν. 3. Οὕτω ἡ ὡς ἄνω Μονὰς ἀπὸ 10)5)54 μέχρι Δ)βρίου ἐ. ἔ. ἐπεράτωσε τὴν ἐκκαθάρισιν πλείστων περιοχῶν τῆς Ἠπείρου. Ἐντὸς τοῦ 1ου δεκαημέρου τοῦ Ἰανουαρίου 1955 θ’ ἀρχίσῃ τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς Πελοποννήσου, Χαλκιδικῆς καὶ τῆς Νήσου Θάσου. Ἐν συνεχεία συμφώνως πάντοτε τῷ προγράμματι, θὰ ἐπακολουθήσουν ἐργασίαι εἰς τὰς νήσους τοῦ Αἰγαίου. 4. Ἡ ἐκκαθάρισις τῶν περιοχῶν, περὶ ὧν ἡ ἐπερώτησις προβλέπεται νὰ συντελεσθῇ περὶ τὸ τέλος τοῦ προσεχοῦς ἔτους. 5. Ἅπαντα τὰ Ν)Π, ὡς καὶ τὰ ἀναφερόμενα, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἡμέτερα καὶ γνωστά, ἔχουσι περιφραχθῆ καὶ σημανθῆ διὰ τὴν πρόληψιν ἀτυχημάτων. Πλέον τούτου δέον νὰ ὦσι γνωστὰ εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς Χωρ)κῆς τὰς κοινότητας καὶ εἰς τοὺς κατοίκους ἀκόμη τῶν περιοχῶν. Εἶναι πιθανὸν ὅμως τινὲς τῶν περιφράξεων νὰ ἔχωσι λεηλατηθῇ ἢ καταστραφῇ. Τοῦτο ὅμως δέον νὰ γίνηται ἐγκαίρως γνωστὸν εἰς τὴν Στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν πρὸς λῆψιν τῶν ἀναγκαιούντων μέτρων. 6. Τὰ σημειούμενα ἀτυχήματα ὀφείλονται κυρίως εἰς ἄγνωστα Ν)Π ἢ μεμονωμένας νάρκας, παγιδευμένα βλήματα ἢ χειρομβαδίδας τῶν συμμοριτῶν. Διὰ τὰς περιπτώσεις ταύτας ἔχουσι ἐκδοθῆ διαταγαὶ σημάνσεως καὶ περιφράξεως διὰ τὴν ἐν καιρῷ ἐκκαθάρισιν ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω Μονάδος (Δ.Ε.Ν.Ξ.). Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν —Δημ. Ἔργων. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτῶν κ. κ. Σ. Κωτιάδη καὶ Ε. Ζαννῆ, σχετικῶς μὲ ΤΣΑ Ρόδου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6818 ἀπὸ 11.12.54 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν βιβλίου 115 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κωτιάδη καὶ Ζαννῆ, ἐν σχέσει μὲ τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Σοβαραὶ ἀνάγκαι, ἀναγόμεναι εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Ὑπουργείων τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐπέβαλον τὴν υἱοθέτησιν τῆς διὰ τοῦ Ν. 2367)53 προβλεπομένης διαδικασίας περὶ ἀπογραφῆς καὶ χορηγήσεως ἀδειῶν καὶ Κρατικῶν Πινακίδων εἰς τὰ πάσης φύσεως αὐτοκίνητα ὀχήματα, κατόπιν ὑποβολῆς ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ἁπάντων τῶν δικαιολογητικῶν τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῶν ἐν ἰσχύϊ διατάξεων. 2. Εἰς ὅτι ἀφορᾷ τὰ ὀχήματα Δημοσίας Χρήσεως, ἀπαραίτητον δικαιολογητικὸν εἶναι τὸ πιστοποιητικὸν τοῦ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν, ὅτι ὁ ἐνδιαφερόμενος τυγχάνει ἠσφαλισμένος παρ’ αὐτῷ καὶ τοῦτο διὰ τοὺς κάτωθι λόγους: α) Εἶναι ὑποχρέωσις τυπικὴ προκύπτουσα ἐκ τοῦ ἄρθρου 52 τοῦ Ν. Δ. 2698)1953 (ΦΕΚ 315)53, τεῦχος Αʹ). β) Εἶναι ἀνάγκη οὐσιαστική, καλύπτουσα καὶ διασφαλίζουσα κατὰ πρῶτον λόγον αὐτοὺς τούτους τοὺς ἀσφαλιζομένους, διότι κατὰ τὰς ἐν ἰσχύϊ διατάξεις τοῦ Ὑπουργείου, Δημοσίας Χρήσεως αὐτοκίνητα θεωροῦνται τὰ ἀνήκοντα εἰς ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστὰς ἐγγεγραμμένους καὶ ἠσφαλισμένους εἰς τὸ ΤΣΑ καὶ μὴ ἀσκοῦντας ἕτερον ἐπάγγελμα, ἀποζῶντας δὲ μόνον ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν αὐτοκινήτων. Ἡ προϋπόθεσις αὕτη ἐλέγχεται ὑπὸ τοῦ ΤΣΑ, τόσον κατὰ τὴν ἐγγραφήν, ὅσον καὶ κατὰ τὰς μετέπειτα χορηγήσεις πιστοποιητικῶν. 3. Ἡ ἐγγραφὴ τῶν αὐτοκινητιστῶν εἰς τὸ ΤΣΑ εἶναι ἀναγκαία καὶ διὰ τὸν λόγον ὅτι οἱ μὴ ἐγγραφόμενοι εἰς τοῦτο δὲν καταβάλουν τὴν μηνιαίαν ἐργοδοτικὴν εἰσφορὰν ὑπὲρ τῶν ἠσφαλισμένων ὁδηγῶν οὓς χρησιμοποιοῦσι παρακωλύοντες οὕτω τὴν δυνατότητα παροχῆς συντάξεως εἰς τούτους. Πλεῖστοι δὲ Δωδεκανήσιοι ὑπερήλικες μετὰ πολλῆς ἀγωνίας ἀναμένουσι τὴν τακτοποίησιν τῆς ἀσφαλίσεώς των ἵνα τύχωσι συντάξεως λόγῳ γήρατος. 4. Δι’ ἅπαντας τοὺς ἀνωτέρω λόγους καὶ διότι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Αὐγούστου παραμένουσιν ἀνεπίδοτοι παρὰ τῷ Γραφείῳ Ἐλέγχου Συγκοινωνιῶν Ρόδου, αἱ ἄδειαι κυκλοφορίας καὶ αἱ Κρατικαὶ Πινακίδες, γεγονὸς δι’ ὃ ὁ Νόμος 2367)53 προβλέπει βαρυτάτας κυρώσεις, κρίνεται ἐπιβεβλημένη καὶ ἀναπόφευκτος ἡ ἐγγραφὴ τῶν αὐτοκινητιστῶν Δωδεκανήσου εἰς τὸ ΤΣΑ, ὡς ἄλλως τε τοῦτο ἰσχύει δι’ ὅλους τοὺς αὐτοκινητιστὰς τῆς Χώρας, δι’ ὃ καὶ ἐν πνεύματι ἐπιεικείας ἐχορηγήσαμεν προθεσμίαν μέχρι τῆς 31.1.1955 διὰ τὴν ἐγγραφὴν αὐτῶν πολλῷ μᾶλλον καθ’ ὅσον καταληφθεῖσαν, συμφώνως πρὸς τὸ Ν. Δ. 3083)1954 (ΦΕΚ 247), ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΤΣΑ, διὰ τὴν ἐγγραφὴν ταύτην δὲν θὰ καταβληθῶσιν αἱ πρὸς τὸ ΤΣΑ ὀφειλαὶ τῶν ἐνδιαφερομένων, αἵτινες θὰ καταβληθῶσιν εἰς δόσεις εἰς εὐρύτατα χρονικὰ περιθώρια, ἀλλὰ θὰ προσκομισθῶσιν τυπικά τινα στοιχεῖα, ὡς ἡ βεβαίωσις τῆς ἁρμοδίας οἰκονομικῆς ἐφορίας καὶ τοῦ οἰκείου Ἀστυνομικοῦ Τμήματος. Παρὰ ταῦτα κατόπιν τῆς ἐπιμονῆς τῶν ἐνδιαφερομένων ὅπως ἀνασταλῇ ἡ ἀσφάλισις τῶν αὐτοκινητιστῶν Δωδεκανήσου καὶ ἡ ἐπέκτασις τῶν περὶ ΤΣΑ κειμένων διατάξεων, θέλομεν ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας λάβει σχετικὴν νομοθετικὴν μέριμναν ρυθμίσεως τοῦ ἀνακύψαντος ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μόδη. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῖν διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ, 97 ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μόδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν, ὅτι εἰς τὰς πόλεις Ἔδεσσαν καὶ Κατερίνην θὰ ἐγκατασταθῶσιν αὐτόματα Τηλεφωνικὰ Κέντρα ἐκ τοῦ προγράμματος προμηθείας τηλεφ. ὑλικοῦ 24.000 συνδέσεων ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Διὰ τὰς πόλεις Φλώριναν, Γιαννιτσᾶ, Καστοριᾶν καὶ Νάουσαν θὰ ἐπιδιωχθῇ ἔνταξις αὐτῶν εἰς καταρτιζόμενον νέον πρόγραμμα κατασκευῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ, Ἀνδρεάδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7018)18.12.54 ὑμετέρου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 148 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἤδη διετάχθη ὁ Νομομηχανικὸς Πέλλης ὅπως ὑποβάλῃ ἡμῖν λεπτομερῆ στοιχεῖα τόσον ἐπὶ τῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς τὸν οἰκονομικὸν πλοῦτον τῶν πληγέντων οἰκισμῶν, ὅσον καὶ ἐπὶ τῆς ἀπαιτηθησομένης πιστώσεως διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τούτων. Ἐπίσης διετάχθη ἤδη καὶ ὁ κ. Νομάρχης Πέλλης, ὅπως συστήσῃ Ἐπιτροπὴν ἐκ τῶν κ. κ. Νομομηχανικοῦ καὶ Δ)ντοῦ Γεωργίας Πέλλης, διὰ τὴν ἐπιτόπιον μελέτην τοῦ θέματος τῆς μετακινήσεως οἰκισμῶν, Ἀγάθη, Ὑδρέα κλπ. Εὐθὺς ὡς περιέλθουν εἰς τὴν καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν τ’ ἀνωτέρω στοιχεῖα, θὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὰ περαιτέρω.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ διαβιβασθέντος ἡμῖν ἐρωτήματος τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδου, φέρομεν εἰς γνῶσιν αὐτοῦ τ’ ἀκόλουθα: Τὸ νεωστὶ ἐκδοθὲν Ν.Δ. 3094)54 (ΦΕΚ 252)12.10.54) «περὶ μέτρων πρὸς καταπολέμησιν τοῦ ἀναλφαβητισμοῦ» ἐν ἄρθρῳ 15 παράγρ. 1 προβλέπει τὸν καθορισμὸν μηνιαίας ἢ ὡριαίας ἀντιμισθίας τῶν διδασκόντων εἰς τὰς νυκτερινὰς σχολὰς διὰ κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐκδιδομένης προτάσει τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου προβλεπομένης Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Καταπολεμήσεως τοῦ Ἀναλφαβητισμοῦ (Κ.Ε.Κ.Α.). Ἡ ἀντιμισθία θὰ καταβάλλεται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Νομαρχιακῶν Ἐπιτροπῶν (Ν.Ε.Κ.Α.), οἱ πόροι τῶν ὁποίων προβλέπονται ἐν ἄρθρῳ 7 τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Ν. Διατάγματος. Λόγῳ τοῦ προσφάτου τῆς ἐκδόσεως τοῦ νόμου τούτου καὶ ἐκ τεχνικῶν δυσχερειῶν, δὲν κατέστη εἰσέτι δυνατὴ ἡ συγκρότησις τῶν προβλεπομένων, ὡς ἀνωτέρω, διοικητικῶν ὀργάνων (ΚΕΚΑ καὶ ΝΕΚΑ) μόνων ἁρμοδίων κατὰ τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζόμενα νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἵδρυσιν τῶν νυκτερινῶν σχολείων, τὸν διορισμὸν τῶν διδασκόντων καὶ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς τούτοις διοικητικῶν πράξεων. Τὰ λειτουργοῦντα ἤδη νυκτερινὰ σχολεῖα καταπολεμήσεως τοῦ ἀναλφαβητισμοῦ βάσει ὑφισταμένων διατάξεων ἱδρύθησαν πρωτοβουλίᾳ τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως καὶ τῶν ὀργάνων Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Οἱ διδάσκοντες εἰς αὐτὰ δημοδιδάσκαλοι, ἄλλοι μὲν ἀμείβονται ἐκ Κοινοτικῶν Ταμείων, ἄλλοι ἐκ Ταμείων Κοινωφελῶν Ὀργανώσεων, ἄλλοι προσλαμβάνονται ὑπὸ Μορφωτικῶν Ὀργανώσεων ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ ἄλλοι προσφέρουσι τὰς ὑπηρεσίας των διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ ἀναλφαβητισμοῦ ἀμισθί. Οἱ τελευταῖοι οὗτοι θέλουσι προτιμηθῆ κατὰ τοὺς διορισμούς, εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3094)1954 ἱδρυθησόμενα, ὡς ἀνωτέρω, νυκτερινὰ σχολεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζίγδη, καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 109, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ἡ κενὴ θέσις τοῦ Ἐμποριολόγου Καθηγητοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Σχολῆς Ρόδου θέλει πληρωθῆ λίαν προσεχῶς διὰ διορισμοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν ὑποβαλόντων αἴτησιν διορισμοῦ πτυχιούχων τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν, ἡ τοιαύτη δὲ καθυστέρησις εἰς τὸν διορισμὸν ὀφείλεται εἰς τὴν μέχρι τοῦδε Ἔλλειψιν πιστώσεως πρὸς διορισμὸν Ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν ἐν Δωδεκανήσῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ζαννῆ καὶ Σ. Κωτιάδη. Θὰ τοποθετηθῇ νηπιαγωγὸς εἰς τὸ νηπιαγωγεῖον τοῦ Δήμου Καρπάθου, ἐφ’ ὅσον παραιτηθοῦν ἢ ἀπολυθοῦν νηπιαγωγοὶ καὶ ἐγκριθῇ σχετικὴ πίστωσις εἰς ἀντικατάστασιν τῶν δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 923)53 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καθ’ ὅσον δὲν ἔγινε πρόβλεψις διὰ διορισμοὺς συμφώνως πρὸς τὰς ὁδηγίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θ. Καλκάνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6629 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ἡμῖν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 89 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Καλκάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Κ. Υ.Σ.Σ.Ε. ἔχει ἀπορρίψει τὴν περὶ μεταθέσεως αἴτησιν τῆς δημ)σσης Μαρίας Κοντογιώργη, διότι, κατ’ ἀναφορὰν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Στοιχ. Ἐκπαιδεύσεως Ηʹ περιφερείας δὲν ὑπῆρχε κενὴ θέσις εἰς τὸ Δημ. Σχολεῖον Καρυᾶς περιφερείας Λευκάδος. Ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως ταύτης τοῦ ΚΥΣΣΕ, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 120775)30.10.54 ἐγγράφου μας, ἐγνωρίσαμεν εἰς τοῦτο, ὅτι κακῶς ἀπερρίφθη ἡ αἴτησις μεταθέσεως τῆς ἐν λόγῳ δημ)σης, καθ’ ὅσον εἰς τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον Καρυᾶς–Λευκάδος ἦτο κενὴ θέσις θήλεος ἥτις εἶχε δημιουργηθῆ διὰ τῆς μεταθέσεως ἐκ τῶν ὡς ἄνω σχολείων τῆς δημ)σης Δήμητρας Μωραΐτου. Κατόπιν τοῦ ὡς εἴρηται ἡμετέρου ἐγγράφου τὸ Συμβούλιον ἐπανῆλθεν ἐπὶ τῆς αἰτήσεως μεταθέσεως τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος δημ)σης Μαρίας Κοντογιώργη ἠκύρωσε τὴν πρᾶξιν του διὰ τῆς ὁποίας εἶχεν ἀπορρίψει τὴν αἴτησιν ταύτης καὶ ἐπρότεινε τὴν μετάθεσίν της εἰς τὴν κενὴν θέσιν τοῦ Δημ. Σχολείου Καρυᾶς–Λευκάδος. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς νέας προτάσεως τοῦ Συμβουλίου ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 139061)11. 12.54 ἡμετέρα πρᾶξις μεταθέσεως τῆς ὡς ἄνω δημ)σης ἥτις θὰ κοινοποιηθῇ εἰς τὴν ἐνδιαφερομένην μετὰ τὴν δημοσίευσίν της εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ι. Μαυριδόγλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ διαβιβασθέντος ἡμῖν ὡς ἀνωτέρω ἐρωτήματος τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Χίου κ. Ι. Μαυριδόγλου φέρομεν εἰς γνῶσιν αὐτοῦ τ’ ἀκόλουθα: Ἔναρξις ἐφαρμογῆς ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ)τος 3094 ἐγένετο ἤδη. Ἡ ἐφαρμογὴ πασῶν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου τούτου θὰ ἐπέλθῃ σὺν τῷ χρόνῳ. Προϋπόθεσις ἱδρύσεως νυκτερινῶν σχολείων κατὰ τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζόμενα θὰ εἶναι ἡ ἐξασφάλισις ἐκ τοπικῶν πόρων τῶν πρώτων ἐξόδων λειτουργίας αὐτῶν καθ’ ὅσον αἱ ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διατιθέμεναι πιστώσεις κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος εἶναι περιωρισμέναι. Ἐκδοθησομένη κατ’ αὐτὰς ἐγκύκλιος τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένης Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς καταπολεμήσεως τοῦ Ἀναλφαβητισμοῦ θέλει παράσχει γενικὰς ὁδηγίας ἐπὶ τοῦ τρόπου καὶ τῆς ἐκτάσεως ἱδρύσεως νυκτερινῶν σχολείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΤ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ περὶ ἐγγραφῆς φοιτητῶν εἰς τὴν Θεολογικὴν Σχολὴν Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6899)14.12.54 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἀπὸ 13 Δεκεμβρίου ἐ. ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 1 παράγρ. 4 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3011)1954 Ν. Δ. ἵνα θεωρηθῇ τις ἐπιτυχῶν καὶ συνεπῶς δικαιούμενος ἐγγραφῆς εἰς τὰς Σχολὰς τῶν Πανεπιστημίων καὶ λοιπῶν ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων δὲν ἀρκεῖ νὰ περιλαμβάνεται μόνον ἐντὸς τοῦ καθορισθέντος ἀριθμοῦ εἰσακτέων ἀλλὰ δέον ἐπὶ πλέον νὰ ἔλαβε καὶ γενικὸν μέσον ὅρον εἰς ἅπαντα μὲν τὰ ἐξεταζόμενα μαθήματα τοὐλάχιστον ἓξ (6) εἰς δὲ τὰ βασικὰ πέντε (5) ὑπὸ τὸν περιορισμόν, ὅτι δὲν ἔλαβεν εἰς περισσότερα τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν ἐξεταζομένων μαθημάτων κάτω τοῦ τρία (3). Οἱ μὴ πληροῦντες τοὺς ὅρους τούτους καὶ πέραν τῶν 34 ἐπιτυχόντων καὶ ἐγγραφέντων εἰς τὴν περὶ ἧς ὁ λόγος Θεολογικὴν Σχολήν, εἶναι ἀποτυχόντες καὶ δὲν δικαιοῦνται ἐγγραφῆς. Ὡς ἐκ τούτου, δὲν εἶναι νόμῳ ἐπιτρεπτὴ ἡ εἰσαγωγὴ εἰς τὴν ἀνωτέρω σχολὴν ἄλλων ἐπὶ πλέον τῶν κατὰ τὸν δι’ αὐτὴν διεξαχθέντα εἰσαγωγικὸν διαγωνισμόν, ἐπιτυχόντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6988)54 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, περὶ ληφθέντων μέτρων πρὸς ἐφοδιασμὸν τοῦ Ἀνατομείου τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν μὲ τὸ ἀπαιτούμενον, πρὸς ἄσκησιν τῶν φοιτητῶν, ὑλικὸν (πτώματα πρὸς ἀνατομήν), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Εὐθὺς ὡς περιῆλθεν εἰς γνῶσιν ἡμῶν τὸ ζήτημα τοῦτο, ἐξ ἀναφορᾶς τινος ὁμάδος φοιτητῶν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, ἐζητήσαμεν παρὰ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3445)15.12.1954 ἐγγράφου μας, νὰ μᾶς γνωρίσῃ τί ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ προκειμένου συνέβαινε, πρὸς ἐνέργειαν τῶν δεόντων διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν τακτοποίησίν του. Τὸ Πανεπιστήμιον ἐγνώρισεν ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3446)15.15.1254 ἐγγράφου του, ὅτι προέβη εἰς τὰ κατάλληλα διαβήματα παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Κοινων. Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς, ὅπερ μὲ τὴν σειράν του, ἐνήργησε τὰ δέοντα εἰς ἅπαντα τὰ νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα ἵνα ἀποστέλλουν τὰ ἀζήτητα πτώματα εἰς τὸ Ἀνατομεῖον τοῦ Πανεπιστημίου. Πάντως θὰ παρακολουθήσωμεν τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐνεργειῶν τούτων καὶ ἀναλόγως θὰ μεριμνήσωμεν πάλιν, ἐν τῷ κύκλῳ τῆς ἁρμοδιότητος καὶ τῶν δυνατοτήτων μας, ἵνα συνεχῶς τὸ Ἀνατομεῖον τοῦ Πανεπιστημίου ἐφοδιάζεται μὲ τὸ ὑλικὸν τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6989)17.12.1954 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, περὶ προσλήψεως βοηθῶν εἰς τὸ Ἀνατομεῖον τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι μολονότι κατὰ τὸν νόμον 1811)1951 «περὶ κώδικος καταστάσεως κτλ.», δὲν ἐπιτρέπεται ὁ διορισμὸς βοηθητικοῦ διδ. προσωπικοῦ ἄνευ διαγωνισμοῦ, ἐν τούτοις εὐθὺς ὡς ἐζητήθη παρὰ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 800)4.10.54 ἐγγράφου του ἡ πλήρωσις τῶν θέσεων τούτων ἐζητήσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 108957) 13.10.1954 ἐγγράφου μας τὴν συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 24 τοῦ ὡς ἄνω Ν. 1811)1951 ἀπαιτουμένην ἔγκρισιν τοῦ Α. Σ.Δ.Υ. διὰ τὴν ἄνευ διαγωνισμοῦ πλήρωσιν τῶν διὰ τῶν παρὰ τοῦ Πανεπιστημίου προταθέντων προσώπων. Τὸ ΑΣΔΥ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 488)22.10.1954 γνωμοδοτήσεως δὲν ἀπεδέχθη τὴν πρότασίν μας. Κατόπιν νέας αἰτήσεως τοῦ Πανεπιστημίου ἐπανήλθομεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 135834)6.12.54 ἐγγράφου μας παρὰ τῷ ΑΣΔΥ ὅπερ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 635)1954 γνωμοδοτήσεώς του ἀπεδέχθη κατὰ πλειοψηφίαν τὴν πρότασίν μας καὶ ἐνέκρινε, τὴν ἄνευ διαγωνισμοῦ πλήρωσιν τῶν θέσεων τούτων, ἀναθέσαν εἰς τὸν Σύλλογον τῶν καθηγητῶν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τὴν ἐπιλογὴν τῶν καταλλήλων προσώπων. Τὴν γνωμοδότησιν ταύτην ἀπεστείλαμεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 141317) 23.12.54 ἐγγράφου μας εὐθὺς δὲ ὡς τὸ Πανεπιστήμιον προτείνῃ τοὺς ἐπιλεγησομένους ὑποψηφίους θὰ ἐνεργήσωμεν τὰ δέοντα διὰ τὸν διορισμὸν τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 90 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6725) 3742)8.12.1954 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ζήτημα ἐγκεκριμένου ὑπὸ τοῦ Κράτους Κανονισμοῦ τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΕΗΑΠ ὑφίσταται ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τῆς Ἑταιρείας ταύτης ὑπὸ τὴν σημερινὴν αὐτῆς μορφήν, ἤτοι ἀπὸ 27ετίας. Ἐν τῷ μεταξὺ αὕτη ἐφαρμόζει ἀπὸ τοῦ ἔτους 1927 ἴδιον Κανονισμόν. Τὸ ζήτημα ἐγκρίσεως Γενικοῦ Κανονισμοῦ ἀνεκινήθη ἐκ νέου κατὰ τὰ τέλη τοῦ 1951 ὑπὸ τοῦ προσωπικοῦ, ὅπερ καὶ ὑπέβαλε τὴν 21.2.52 πρότασιν σχεδίου Κανονισμοῦ. Ἡ πρότασις αὕτη διεβιβάσθη πρὸς τὴν ΗΕΑΠ (ἔγγραφον 6343) 16.4.52) ἵνα ἐκφέρῃ τὰς ἀπόψεις της. Εἰς ἀπάντησιν ἡ Ἑταιρεία ὑπέβαλε τὰς παρατηρήσεις της ἐπὶ τοῦ σχεδίου τοῦ προσωπικοῦ ὡς καὶ ἴδιον σχέδιον. Τοῦ σχεδίου τούτου μετὰ τῶν παρατηρήσεων τῆς Ἑταιρείας τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 66201)29.7.52 ἐγγράφου του ἀπέστειλεν ἀντίγραφα πρὸς τὰς διοικήσεις τῶν δύο ὑφισταμένων Ὀργανώσεων τοῦ Προσωπικοῦ ΗΕΑΠ πρὸς μελέτην, διευκρινίζον ρητῶς, ὅτι δὲν λαμβάνει εἰσέτι θέσιν ἐπὶ οὐδενὸς τῶν ὑποβληθέντων σχεδίων, καὶ ὅτι οἱονδήποτε προκριθησόμενον τελικῶς σχέδιον θὰ ἀποσταλῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ταὐτοχρόνως πρὸς ἀμφότερα τὰ ἐνδιαφερόμενα μέρη συμφώνως πρὸς τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου 3752)1929 προβλεπομένην διαδικασίαν κυρώσεως Γεν. Κανονισμῶν. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου, αἱ ὀργανώσεις ἀπορρίπτουσαι τὸ σχέδιον τῆς Ἑταιρείας ἐν τῷ συνόλῳ του (ὡς ἔπραξε καὶ ἡ Ἑταιρεία διὰ τὸ σχέδιον τοῦ προσωπικοῦ) ἐζήτησαν κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον 1952 ἔγκρισιν τοῦ ἰδικοῦ των «σχεδίου Κανονισμοῦ» ὑποστηρίζουσαι τὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ ἀρχικὴ διαβίβασις τοῦ σχεδίου τούτου πρὸς τὴν Ἑταιρείαν ἀπετέλει ἀπαρχὴν τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου 3752 προβλεπομένης διαδικασίας. Πρὸς ἄρσιν νομικῶν ἀμφισβητήσεων, ἐζητήσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 112362)5.12.52 ἐγγράφου ἡμῶν τὴν γνώμην τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ὅπερ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1031)1952 γνωμοδοτήσεώς του ἀπεφάνθη, ὅτι ἡ διαδικασία τοῦ νόμου 3752 ἄρχεται ἀφ’ ἧς τὸ Ὑπουργεῖον κοινοποιήσει σχέδιον Κανονισμοῦ ρητῶς γενόμενον ἀποδεκτὸν ὑπ’ αὐτοῦ πρὸς ἀμφοτέρους τοὺς ἐνδιαφερομένους, ἵνα ἐντὸς τριμήνου διατυπώσωσι τὰς διαφωνίας των ἢ παρατηρήσεις των. Δεδομένου, ὅτι καὶ τὰ δύο ὑποβληθέντα σχέδια Κανονισμοῦ ἀπεκρούοντο ὑπὸ τῆς ἑτέρας πλευρᾶς, ἀπεφασίσθη ἡ σύνταξις ἰδίου σχεδίου Κανονισμοῦ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἀνετέθη αὕτη εἰς τριμελῆ Ἐπιτροπὴν (ἀπόφασις Ὑπουργείου Βιομηχανίας 106603)9.1.53), ἥτις ἂν δὲν ἐζητεῖτο ἡ παραπομπὴ τοῦ ζητήματος εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον θὰ εἶχεν ἤδη ἀρχίσει ἀπὸ τοῦ τέλους Νοεμβρίου 1952 τὸ ἔργον της. Περατωθέντος τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης, ἀπεστάλη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 50963)137.53 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου ἴδιον σχέδιον Κανονισμοῦ πρὸς τὴν ἑταιρείαν καὶ τὰς ὀργανώσεις ἵνα ἐντὸς τριμήνου ὑποβάλωσι τὰς γνώμας των συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 2 τοῦ Ν. 3752: Ἐντὸς τῆς τριμήνου ταύτης προθεσμίας ἀμφότερα τὰ ἐνδιαφερόμενα μέρη διετύπωσαν διαφωνίας πρὸς ἔνια ἄρθρα τοῦ σχεδίου τούτου τοῦ Ὑπουργείου (ἀναφοραὶ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 8.10.53 καὶ 12.10.53) καὶ κατόπιν τούτου κατέστη ἀναγκαία ἡ ἐπὶ τῶν διαφωνιῶν γνωμοδότησις τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου. Κατόπιν ἐπεξεργασίας σχετικῆς εἰσηγήσεως ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τὸ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Συμβούλιον Ἐνεργείας ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος ἀπὸ τὰς 9 Ἀπριλίου 1954, ἔλαβε γνῶσιν τοῦ κειμένου καὶ ὑπομνημάτων τῶν ἐνδιαφερομένων μερῶν καὶ ἀφ’ οὗ συνεδρίασε πεντάκις ὑπὸ πλήρη σύνθεσιν, ἔκρινε σκόπιμον πρὸς ταχυτέραν διεκπεραίωσιν νὰ ἀναθέσῃ τὴν κατ’ ἄρθρον ἐπεξεργασίαν εἰς ὀλιγομελῆ Ἐπιτροπὴν ἐκ τριῶν μελῶν αὐτοῦ (πρᾶξις 31.5.54). Τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης ὑπὸ μορφὴν εἰσηγήσεως προσήχθη εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐνεργείας τὴν 30.8.54. Ἔκτοτε τὸ Συμβούλιον τοῦτο ἠσχολήθη μὲ τὸ ζήτημα ἐπὶ 11 εἰσέτι συνεδρίας, ἐπεράτωσε τὸ ἔργον του, καὶ διετύπωσε τὴν γνώμην του εἰς πρακτικὰ καὶ ὡλοκληρωμένον σχέδιον κανονισμοῦ ὅπερ δακτυλογραφεῖται. Ἡ γνωμάτευσις αὕτη τοῦ Συμβουλίου Ἐνεργείας θέλει ὑποβληθῇ ἡμῖν πρὸς ἔκδοσιν τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 3752 ἡμετέρας ἀποφάσεως. Κατὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης ἐν διαφωνίᾳ ὁ νόμος 3752) 1929 προέβλεπε προσφυγὴν ἐνώπιον τοῦ Ἀνωτάτου Συγκοινωνιακοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν ἔκδοσιν τελεσιδίκου ἀποφάσεως. Ἐπειδὴ ὅμως, τὸ Συμβούλιον τοῦτο ἔχει ἀτονίσει ἀπὸ μακροῦ χρόνου, πρὸς ἀποφυγὴν καθυστερήσεων διὰ τὴν τελικὴν ἔγκρισιν τοῦ ὑπ’ ὄψει κανονισμοῦ, προεβλέψαμεν ἐγκαίρως τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου τρίτου τοῦ Ν. Δ. 2694) 1953, δι’ ἧς συνιστᾶται ἁρμόδιον Συμβούλιον παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βιομηχανίας πρὸς τελικὴν ἐκδίκασιν τῶν προσφυγῶν ὡς πρὸς τὴν κύρωσιν κανονισμῶν προσωπικοῦ τῶν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ὑπαγομένων νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου ἢ φυσικῶν ἢ νομικῶν προσώπων συνδεομένων διὰ συμβάσεως κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Πολυχρονίδη. Περὶ ὀργανώσεως Μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6890 τῆς 14 Δεκεμβρίου 1954 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὸ διαρρεῦσαν σχολικὸν ἔτος ἡ ἁρμοδία ὑφ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως, ἠσχολήθησαν μὲ τὴν ὀργάνωσιν τῶν κατωτέρων τεχνικῶν σχολῶν, καταρτίσασα τὰ οἰκεῖα ἐκπαιδευτικὰ προγράμματα, ἅτινα καὶ ἐτέθησαν εἰς ἐφαρμογὴν ἀπὸ τοῦ τρέχοντος σχολικοῦ ἔτους. Ἡ ὀργάνωσις ἐν συνεχείᾳ τῶν Μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν, ἀποτελεῖ μέριμναν ἡμῶν καὶ θὰ λάβῃ αὕτη συγκεκριμένην μορφήν, ἐν ὄψει τῶν δεδομένων, ἅτινα θὰ προκύψωσιν ἐκ τῆς λειτουργίας τῶν Κατωτέρων Τεχνικῶν Σχολῶν, ὡς ἐκ τούτου ἡ ὀργάνωσις καὶ λειτουργία τῶν Μέσων Σχολῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἄμεσος, δεδομένου, ὅτι αὕτη ἐν πολλοῖς θὰ ἐξαρτηθῇ καὶ ἐκ τῆς ἀντιμετωπίσεως σημαντικῶν δαπανῶν, διὰ τῆς παρασχεθησομένης ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἐπιχορηγήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μπακόλλα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6726)8.12.54 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 100 ἀπὸ 7.12.54 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μπακόλλα, περὶ τῆς ἀνάγκης ἐφαρμογῆς τοῦ ἀναδασμοῦ τῆς πολυτεμαχισμένης ἀγροτικῆς ἰδιοκτησίας τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Κοσκίνων καὶ Ζερμπισίων, τῆς κειμένης παρὰ τὴν λίμνην Δύστου Καρυστίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐξεδόθησαν ἤδη αἱ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 34711)54 καὶ Ε. 48158)54 ἀποφάσεις ἡμῶν, δι’ ὧν ἐνεκρίθη ἡ διὰ τοπογραφικῶν συνεργείων τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου ἐνέργεια τοῦ ἀναδασμοῦ τῆς ἀγροτικῆς ἰδιοκτησίας τῶν ἀνωτέρω χωρίων συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 821)48 καὶ λοιπῆς συναφοῦς νομοθεσίας. Ἡ πραγματοποίησις τῆς ἐν λόγῳ ἐργασίας, θέλει γίνει τὴν προσεχῆ περίοδον ἐργασιῶν ὑπαίθρου τῶν τοπογραφικῶν συνεργείων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Ἐπὶ ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 96 ἀπὸ 3.12.1954 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδου, ἀφορῶσαν τὴν στέγασιν τῶν πολεμοπαθῶν καὶ συμμοριοπλήκτων ἀγροτῶν τῶν παραμεθορίων χωρίων Ἀλμωπίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐνίσχυσις ἐν γένει τοῦ πληθυσμοῦ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν διέπεται ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 2536)1953 «περὶ ἐπανεποικισμοῦ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν καὶ ἐνισχύσεως τοῦ πληθυσμοῦ αὐτῶν» ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 2781)1954. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτο ἐνεκρίθη πίστωσις ἐκ δραχμῶν 40.000.000, κατὰ τὴν τρέχουσαν οἰκονομικὴν χρῆσιν, ἐξ ὧν 33.000.000 δραχ. διετέθησαν εἰς τὴν Γεν. Διοίκησιν Βορείου Ἑλλάδος, διαχειριζομένης τῆς πιστώσεως ταύτης ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, βάσει προγράμματος ἐγκριθέντος ὑπὸ τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 2536)1953. Ἐν τῷ προγράμματι τούτῳ δὲν προβλέπεται ἡ ἐνίσχυσις τῶν ἐχόντων ἀνάγκην στεγάσεως ἀγροτῶν τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, εἰ μὴ μόνον ὁ ἐφοδιασμὸς τούτων διὰ παντὸς εἴδους γεωργικῶν ἐφοδίων, ζώων, ἡ ἐκτέλεσις ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, ἔργων ὁδοποιΐας, λοιπὰ ἔργα κοινῆς ὠφελείας, δαπάναι ἐπανεποικισμοῦ κλπ. Τὸ ἔργον τῆς στεγάσεως τῶν ὡς εἴρηται ἀγροτῶν θέλει ἀντιμετωπισθῇ διὰ τῶν πρὸς τοῦτο διατιθεμένων πιστώσεων παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ὑπὸ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου Σολακίου Μελιγαλᾶ ἐδωρήθη κατὰ τὸ ἔτος 1936 πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀγρὸς ἐκτάσεως 20 στρεμμάτων ἐν Σολακίῳ πρὸς ἵδρυσιν Προτύπου Κτήματος. Τὸ πρότυπον κτῆμα ἱδρύθη, πλήν, λόγῳ ἀκαταλληλότητος τοῦ ἐδάφους, κατηργήθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Λόγῳ τῶν περιορισμῶν τοῦ ἄρθρου 106 τοῦ Συντάγματος, δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ ἀγροῦ πρὸς τὸν δωρητὴν Ναόν, οὔτε ἡ δι’ οἱονδήποτε ἄλλον σκοπὸν διάθεσίς του. Διὰ τοῦτο ἐπετράπη διὰ τοῦ νόμου 2778)54 ἡ ἐκποίησις αὐτοῦ, συμφώνως, ἄλλως τε, πρὸς τὸ ὡς ἄνω ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, ἵνα τὸ τίμημα διατεθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν νομίμων ἐγκαταστάσεων τοῦ εἰς τὴν αὐτὴν περιοχὴν κειμένου Προτύπου Κτήματος Καλαμῶν. Συνημμένως ἐπιστρέφομεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6594) 3669)3·12·54 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, μετὰ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Δ. Ἡρακλείδη καὶ Θ. Ἀνδρεάδη. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσατε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 121 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Ἡρακλείδη καὶ Θ. Ἀνδρεάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πράγματι ἐσχάτως, βάσει τῶν κειμένων διατάξεων περὶ ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, ἐπραγματοποιήθη ἡ εἰσαγωγὴ ἐξ Ἰταλίας 100 τόννων μήλων (καὶ οὐχὶ 500 τόννων), ἥτις εἶχε δυσμενῆ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Τὸ Ὑπουργεῖον εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθη τὴν ἐπικειμένην εἰσαγωγὴν καὶ πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ἥτις ὑπερκαλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἡ ὁποία ἀντιμετωπίζει δυσχερείας εἰς τὴν διάθεσιν τῶν πλεονασμάτων της εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, προέβη εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας διὰ τὴν ἀποφυγὴν τῆς εἰσαγωγῆς των. Κατόπιν δὲ τῶν ἐνεργειῶν τούτων ηὐξήθη ὁ δασμὸς τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων μήλων εἰς 35% ἐπὶ τῆς τιμῆς των, ὥστε νὰ καθίσταται ἀσύμφορος ἡ εἰσαγωγή των. Πρὸς τούτοις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 191461)6.12.54 ἐγγράφου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, παρεκλήθη τοῦτο, ὅπως προβῇ εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας διὰ τὴν παντελῆ ἀπαγόρευσιν τῆς εἰσαγωγῆς, τοῦ ἀνωτέρω εἴδους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταυροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 16ης τρέχοντος ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταυροπούλου, σχετικῶς μὲ τοὺς λόγους τῆς μὴ ἐπανεξετάσεως τοῦ κτήματος «Δέσποινα» Αἰτωλοακαρνανίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς συνάγεται ἐκ τῆς σχηματισθείσης ἀλληλογραφίας τὸ κτῆμα τοῦτο ἐξητάσθη κανονικῶς καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἤτοι α) ἀπὸ τὸν Γεωπόνον τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Μεσολογγίου κ. Μαγκλάραν, β) ἀπὸ ἐπιτροπὴν ἐκ τοῦ ἰδίου Γεωπόνου κ. Μαγκλάρα καὶ τοῦ Δασάρχου Μεσολογγίου κ. Βαρελίδη, γ) ἀπὸ τὸν διευθυντὴν Γεωργίας Μεσολογγίου κ. Ζαγκλῆν, δ) ἀπὸ τὸν Ἐπιθεωρητὴν Γεωργίας κ. Σταυρόπουλον καὶ ε) ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Γεωργίας κ. Κραψίτη καὶ Ἐπιθεωρητοῦ Δασῶν κ. Γκουράσα. Πρὸς τούτοις τὸ γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον Ἐποικισμοῦ δὶς ἀπησχολήθη μὲ τὴν μελέτην τῶν ἐν λόγῳ ἐκθέσεων τοῦ κτήματος «Δέσποινα» καὶ ἐν τέλει ἀπεφάνθη, ὅτι τοῦτο δὲν ὑπόκειται εἰς ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν διότι α) τοῦτο ἀποτελεῖται ἀπὸ τρία νομίμως διαιρετὰ κτηματομερίδια καὶ β) ἕκαστον μερίδιον ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐκτάσεις καλλιεργουμένας, καλλιεργησίμους, βοσκησίμους καὶ δασικάς, μὴ ὑποκειμένας κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν εἰς ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν. Ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον τῆς ἐκδοθείσης ἀποφάσεώς μας, ἐν ᾗ ἐκτίθενται αἱ αἰτιολογίαι τῆς μὴ κηρύξεως τῶν ἐν λόγῳ ἰδιοκτησιῶν ἀπαλλοτριωτέων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΣΤʹ.

Ἀριθ. πρωτοκ. Ε)44619. Πρὸς Τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Τμῆμα Ἐποικισμοῦ Μεσολόγγιον Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν: 1. Τὴν ὑποβληθεῖσαν ἡμῖν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2869)54 ἀναφορᾶς τῆς 2ας Ἐπιθεωρήσεως Γεωργίας κοινὴν ἔκθεσιν τῶν Ἐπιθεωρητῶν Γεωργίας καὶ Δασῶν Πατρῶν ἰδιοκτησίας ἀδελφῶν Τσώνη κλπ. καὶ 2. Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 52)9.11.54 σύμφωνον γνωμοδότησιν τοῦ παρ’ ἡμῖν Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἐποικισμοῦ, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι κατόπιν τῆς κατὰ τὸ ἔτος 1920 γενομένης διανομῆς τοῦ κτήματος τούτου μεταξὺ τῶν τριῶν ἀδελφῶν Τσώνη τοῦτο δὲν εἶναι ἑνιαῖον ἀλλὰ ἀποτελεῖται ἀπὸ τρία διακεκριμένα κτήματα, ἅτινα δὲν ὑπόκεινται εἰς ἀπαλλοτρίωσιν κατὰ τὸ Ν. Δ. 2185)52 διὰ τοὺς κάτωθι λόγους: Α) Τὸ κτῆμα κληρονόμων Γεωργίου Τσώνη. Ἐκ τῆς συνολικῆς ἐκτάσεώς του τῶν 2.060 στρεμμ, ἡ μὲν καλλιεργουμένη ἐκ στρεμμάτων 720 καὶ καλλιεργήσιμος ἐκ στρεμμάτων 190 ἐμπίπτει εἰς τὰς ἐξαιρέσεις τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Ν. Δ. 2185)52, καθ’ ὃ ἐξαιρεῖται τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἔκτασις 250 στρεμμάτων κατὰ συνιδιοκτήτην καὶ τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ. καθ’ ὃ εἰς τὰς κτηνοτροφικὰς ἐκτάσεις ὑπολογίζονται καὶ ἐκ τῶν καλλιεργησίμων ἀπαραίτητοι ὡς κράσπεδα ἐκ τῆς ὑπολοίπου δ’ ἐκτάσεως 600 στρεμμάτων εἶναι δάσος τῆς μορφῆς τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 45 τοῦ Δασικοῦ Κώδικος, μὴ ὑποκείμενον εἰς ἀπαλλοτρίωσιν καὶ 550 στρέμματα εἶναι κεκαλυμμένα δι’ ἀγρίων ἐπιδεκτικῶν ἐξημερώσεως καρποφόρων δένδρων ἐξαιρούμενα καὶ ταῦτα τῆς ἀπαλλοτριώσεως συμφώνως πρὸς τὴν παραγρ. 1β τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. Δ)τος 2185)52. Β) Τὸ κτῆμα Λεωνίδα Τσώνη. Ἐκ τῆς συνολικῆς ἐκτάσεώς του τῶν 2.150 στρεμμάτων, ἡ μὲν καλλιεργουμένη ἐκ στρεμμάτων 240 καὶ καλλιεργήσιμος ἐκ στρεμμάτων 30 ἐμπίπτουν εἰς τὰς ἐξαιρέσεις τῶν ἄρθρων 18 καὶ 28 τοῦ Ν. Δ. 2185)52. Ἐκ δὲ τῆς ὑπολοίπου 550 στρεμμάτων καλύπτονται δι’ ἐπιδεκτικῶν ἐξημερώσεως ὀπωροδένδρων 760 στρέμματα, εἶναι δάσος τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 45 τοῦ Δασικοῦ Κώδικος καὶ 130 στρέμματα δασοσκεπεῖς βοσκότοποι τῶν παρ. 2 καὶ 3 τοῦ ἄρθρου 45 τοῦ Δασικοῦ Κώδικος ἐμπίπτοντα ἅπαντα εἰς τὰς ἐξαιρέσεις τῶν ἄρθρων 17, 18 καὶ 29 τοῦ Ν. Δ. 2185)52. Γ) Τὸ κτῆμα τῶν κληρονόμων Ἀθαν. Τσώνη. Ἐκ τῆς ἐκτάσεως τῶν 2.070 στρεμμάτων ἡ μὲν καλλιεργουμένη ἐκ στρεμμάτων 990 καὶ καλλιεργήσιμος ἐκ στρεμμάτων 100 (κράσπεδα) καὶ φυτεῖαι ἐκ στρεμμάτων 20 ἐμπίπτουν εἰς τὰς ἐξαιρέσεις τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Ν. Δ. 2185) 1952 ἐκ δὲ τῆς ὑπολοίπου 460 στρεμμάτων εἶναι κεκαλυμμένα δι’ ἐπιδεκτικῶν ἐξημερώσεως ἀγρίων καρποφόρων δένδρων ἐμπίπτοντα εἰς τὰς ἐξαιρέσεις τῆς παρ. 16 τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. Δ. 2185)52 καὶ 500 στρέμματα εἶναι δάσος τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 45 τοῦ Δασικοῦ Κώδικος μὴ ὑποκείμενον καὶ τοῦτο εἰς ἀπαλλοτρίωσιν κατὰ τὸ Ν. Δ. 2185)52. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

ΙΧ. Τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Τσακιρίδη καὶ Σ. Περτσινίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6978)17.12.54 ἐγγράφου σας σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 142 ἐπερώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Τσακιρίδη καὶ Σ. Περτσινίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραθέσωμεν κατωτέρω ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1819)27.12.54 ἔγγραφον τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., ἵνα λάβητε γνῶσιν τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4. Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Διευθυντὴς

Π. ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΔΗΜ. ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 1819)27.12.54, Πρὸς Τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Ἐνταῦθα Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9152)10.12.54 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40597 τῆς 29 Ἀπριλίου 1953 ἀποφάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δι’ ἧς ὡρίσθησαν αἱ ὧραι ἐργασίας τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ αἱ ἡμέραι καὶ ὧραι εἰσόδου τῶν βουλευτῶν καὶ τοῦ κοινοῦ εἶχε διαταχθῆ προσέτι, ἵνα κατὰ τὰς ὥρας εἰσόδου τοῦ κοινοῦ οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι εὑρίσκονται ὑποχρεωτικῶς εἰς τὰς θέσεις των πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ, ἀπαγορευομένης οἱασδήποτε ἀπομακρύνσεως τούτων ἐπὶ οἱαδήποτε προφάσει. Εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν ταύτην περιλαμβάνεται βεβαίως καὶ ἡ κατὰ τὰς ὥρας ταύτας συνεδρίασις συμβουλίων καὶ ἐπιτροπῶν. Ἡ διάταξις αὕτη ἐπανελήφθη καὶ εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 21083 τῆς 8ης Ἰουνίου 1954 ἀπόφασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐν ἰσχύϊ. Δι’ ἐγκυκλίου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, μία τῶν ὁποίων ἐξεδόθη κατὰ μῆνα Αὔγουστον τοῦ λήγοντος ἔτους, διετάχθη ἡ ἀκριβὴς τήρησις τοῦ καθήκοντος τούτου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ οἱ Ὑπουργοὶ δὲ ἐξέδωκαν ἐπὶ τούτῳ ἐγκυκλίους πρὸς τὰς ὑπηρεσίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Πρόεδρος

Ν. ΛΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ κ. Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2948)1954 Ν. Δ. παραταθεισῶν προθεσμιῶν καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων Δημοσίου Χρέους». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μόδης, Γ. Τζατζάνης, Κ. Μαρῆς, Σ. Ἀλλαμανῆς, Ι. Ριζιώτης, Δ. Ζησόπουλος, Α. Πασσάδης, Γ. Τσαντίρης, Θ. Χαβίνης, Ν. Κουντούρης, Ε. Ζαννῆς, Ν. Ζορμπᾶς, Θ. Ἀνδρεάδης καὶ Ε. Κοθρῆς καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 2980)54 «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 3713)28 καὶ παρατάσεως ἀναστολῆς ἄρθρων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς, Ν. Ἔξαρχος, Α. Βουλόδημος, Γ. Τσαντίρης, Α. Πασσάδης, Γ. Βασιλᾶτος, Α. Φράγκος, Γ. Κακαγιάννης, Σ. Μακρόπουλος, Σ. Παπαπολίτης, Λ. Κίκας, Ι. Ριζιώτης, Κ. Σαμαρᾶς, Π. Σταμούλης, Α. Ψιμάρας, Χ. Κόρακας, Λ. Βαμπούλης, Ν. Ζορμπᾶς, Δ. Κουτσιμπὸς κ.ἄ., καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 40 καὶ τροποποιήσεως τῆς παραγράφου 1 καὶ τῶν ἐδαφίων αʹ, βʹ καὶ γʹ αὐτῆς τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3033)1954 Ν. Δ. «περὶ τῶν ἐσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της, ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ Πρωτοκόλλου Προσχωρήσεως τῆς Ὁμοσπόνδου Γερμανικῆς Δημοκρατίας εἰς τὴν συνθήκην τοῦ Βορείου Ἀτλαντικοῦ», 2) «περὶ κυρώσεως τῆς συνθήκης συμμαχίας πολιτικῆς συνεργασίας καὶ ἀμοιβαίας βοηθείας μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς Ὁμοσπόνδου Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Γιουγκοσλαβίας» καὶ 3) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀθήναις τὴν 20ὴν Ἰανουαρίου 1954, Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αἰθιοπίας περὶ ἐγκαταστάσεως Ἐναερίων Γραμμῶν».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ 15 βουλευτῶν, τῶν κ.κ. Μπίρη, Κουντούρη, Κουτσοπετάλου, Πασσάδη, Ἐξάρχου, Βλαχοθανάση, Μητσοτάκη, Ζαννῆ, Ὀρφανοῦ καὶ ἄλλων, τὴν ὁποίαν καὶ ἀναγινώσκω. «Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, Παρακαλοῦμεν ὅπως ἀναγράψητε εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας τὴν ὑποβληθεῖσαν παρ’ ἡμῶν πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 2967 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ νόμου τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας», κατὰ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος.

§8Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, Σᾶς ζητοῦν νὰ ἀναγράψητε εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τὴν πρότασιν νόμου. Πρέπει προηγουμένως νὰ στείλετε αὐτὴν τὴν πρότασιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διότι δὲν γίνεται καμμία διάκρισις. Ἁπλῶς, αἴτησις 15 βουλευτῶν κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα, ἐγγράφεται, ἀφοῦ ὅμως ἀκολουθηθῇ ἡ διαδικασία τῶν προτάσεων νόμων.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀσφαλῶς ναί, πρέπει ὅμως καὶ αἱ Ἐπιτροπαί, καὶ παρακαλῶ δι’ αὐτό, τὸ ταχύτερον νὰ περαιώνουν τὸ ἔργον των, διότι ἐὰν τὸ παρατείνουν ἐπ’ ἄπειρον, δὲν γίνεται ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος.

§10Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐπειδὴ καὶ ἄλλας τοιαύτας προτάσεις νόμων ἔχομεν καταθέσει, νομίζω ὅτι, ἐφ’ ὅσον 15 βουλευταί, προτείνουν τὴν τροποποίησιν τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος ἐντὸς περιωρισμένης προθεσμίας ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ κάμῃ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγώ, κύριοι, μόλις ἐπιστραφῇ ἐκ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ τὸ ἐγγράψω εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐναπόκειται συνεπῶς νὰ περαιώσῃ τὸ ταχύτερον τὸ ἔργον της, διὰ νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἐπίσης ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰανουαρίου 1955 Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, ἔχομεν πρὸ μηνὸς ὑποβάλει βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος πρότασιν νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 2961 τοῦ 1954. Παρακαλοῦμεν ὅπως ἐγγράψητε ταύτην εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας μὲ πρόταξίν της βάσει τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Μετὰ τιμῆς Κ. Μητσοτάκης, Ε. Ζαννῆς, Δ. Πασσάδης, Ἰ. Μαυριδόγλου, Κ. Μαρῆς, Ι. Ζίγδης, Λ. Κουτσοπέταλος, Ε. Κοθρῆς, Δ. Ζησόπουλος, Γ. Μόδης, Α. Ἀντωνίου, Ν. Κουντούρης, Γ. Τσαντίρης, Σ. Μπίρης, Γ. Πετρακογεώργης. Σήμερον, κύριοι, ἐκάλεσα τοὺς Προέδρους ὅλων τῶν Ἐπιτροπῶν εἰς τὸ γραφεῖον μου εἰς τὰς 5.30′ καὶ τοὺς παρεκάλεσα ὅ,τι ἐκκρεμῆ νομοσχέδια ἔχουν εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς, ἐὰν εἶναι δυνατόν, μέχρι τῆς προσεχοῦς Τρίτης, νὰ μοῦ τὰ διαβιβάσουν διὰ νὰ τὰ ἐγγράψω εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ὥστε προέτρεξα οὕτως εἰπεῖν, τῆς διαπιστωθείσης ἐπιθυμίας ποὺ ὑποβάλλουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐναπόκειται πλέον εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς ἡ ἐφαρμογή.

§12Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ προτάσεις αὐταί, περὶ ἐπανασυζητήσεως Ν. Δ. δὲν πρέπει νὰ στέλλωνται εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, διότι ὑπάρχει ἤδη ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ἐπὶ τῶν ἀρχικῶν σχεδίων. Πρέπει, λοιπόν, νὰ στέλλωνται ἀπ’ εὐθείας εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν προκειμένῳ αἱ ὑπηρεσίαι τῆς Βουλῆς ἔκρινον, ὅτι ἦτο ἀπαραίτητον αὐτό.

§14Κ. ΜΑΡΗΣ. Δέν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου ἐν προκειμένῳ, κ. Πρόεδρε,

§15Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὑπάρχει ἔκθεσις. Ἐπανασυζήτησις γίνεται.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐπιφυλαχθῶ, διὰ νὰ ἀποφασίσω.

§17Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Προκειμένου περὶ προτάσεων ἀναφερομένων εἰς κατάργησιν νομοθ. διαταγμάτων, φρονῶ καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν ἀπαιτεῖται ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Προκειμένου ὅμως, περὶ προτάσεων τροποποιήσεως ψηφισθέντων νομοθ. διαταγμάτων, ἀπαιτεῖται ὁπωσδήποτε ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, νὰ ἐπιφυλαχθῶ νὰ ἀποφασίσω, ἀλλὰ δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὸ Προεδρεῖον δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ κάμῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει, καὶ δὲν θὰ παρεμποδίσῃ τὴν ἄσκησιν τοῦ δικαιώματος τοῦ Σώματος ἣν ὁρίζει τὸ Σύνταγμα. Σᾶς δίδω τὴν κατηγορηματικὴν αὐτοῦ διαβεβαίωσιν.

§19Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ποίου θέματος;

§21Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅπως ἀνταποκρινόμενος ἀσφαλῶς εἰς τὰ αἰσθήματα τοῦ Σώματος, ὑποβάλῃ εἰς τὴν Α. Β. Ὑ. τὴν Πριγκήπισσαν Ἑλένην τοῦ Νικολάου τὰ εὐλαβῆ συλλυπητήρια τοῦ Σώματος διὰ τὸν ἀδόκητον θάνατον τῆς ὑψηλῆς θυγατρὸς αὐτῆς, τῆς Κομήσσης τοῦ Τέρινγκ.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀσφαλῶς ἡ Βουλὴ θὰ συμμερίζεται τὸ πένθος αὐτὸ καὶ θὰ δεχθῇ τὴν ἀποστολὴν συλλυπητηρίων.

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνταλλαγῆς ἀρχαίων ἔργων τέχνης».

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀνταλλαγῆς ὡρισμένων ἀρχαίων ἔργων τέχνης». (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν τακτικῶν μελῶν τοῦ Κεντρικοῦ Διοικητικοῦ καὶ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἐκπαιδεύσεως». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, κ. Δ. Στεφάνου, ἔχει τὸν λόγον.

§27Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν τακτικῶν μελῶν τοῦ Κεντρικοῦ Διοικητικοῦ καὶ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἐκπαιδεύσεως, ἢ ὅπως ἐλέγετο Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, εἰς τὸ ἄρθρον 1, ὁρίζει τὸν ἀριθμὸν τῶν τακτικῶν μελῶν εἰς 9 καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον καθορίζει τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον, θὰ ἐξέλθουν τῆς ὑπηρεσίας, οἱ ἐπὶ πλέον τοῦ ἀριθμοῦ 9 ὑπηρετοῦντες ἤδη ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι, εἴτε οὗτοι κατέχουν ὀργανικὰς ἤδη θέσεις, εἴτε ἐπανῆλθον ἐν ὑπηρεσίᾳ, δυνάμει τῆς σχετικῆς νομοθεσίας τοῦ 1952. Τὸ ἄρθρον 2 προβλέπει ἁπλῶς τὴν σύστασιν ἀπαρτίας τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ ἐν ὁλομελείᾳ συνεδριάζοντος, Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, εἰς τὸ πρῶτον αὐτοῦ ἄρθρον θὰ ἠδύνατο ἴσως νὰ προκαλέσῃ συζήτησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν σκοπιμότητα τῆς μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τοῦ Α.Ε.Σ. εἰς 9. Ἐὰν, δηλαδή, ἡ μείωσις αὐτὴ εἶναι σκόπιμος καὶ συμφέρουσα διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν ἢ ὄχι. Διότι, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ κριθοῦν καὶ νὰ ἀποφασισθῇ πόσοι ἐκ τῶν ἤδη ὑπηρετούντων θὰ παραμείνουν καὶ πόσοι θὰ ἀπομακρυνθοῦν ὡς ἐπὶ πλέον τοῦ ὁριζομένου ἀριθμοῦ ὑπηρετοῦντες, εἴτε οὗτοι κατέχουν ὀργανικὰς θέσεις, εἴτε ἐπανῆλθον κατὰ τὸ 1952, δυνάμει σχετικῆς διατάξεως, ὁ τρόπος οὗτος ὡς ὁρίζεται, κατ’ ἐμὲ εἶναι ἀπολύτως ἀδιάβλητος, μὴ δυνάμενος νὰ προκαλέσῃ ἐπικρίσεις. Καὶ εἶπον, ὅτι εἶναι ἀδιάβλητος, διότι τί καθορίζεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ; Πρῶτον τίθενται ὅλοι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι ὑπὸ κρίσιν, καὶ δεύτερον ὁρίζεται ὅτι, ἡ κρίσις ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀνατίθεται εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον διὰ τοὺς ὑπαλλήλους 1ου βαθμοῦ, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται, ὡς γνωστόν, α) ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἢ ἕνα ἐκ τῶν ἀντιπροέδρων αὐτοῦ, β) ἀπὸ τὸν πρόεδρον ἢ ἀντιπρόεδρον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, γ) ἀπὸ τὸν πρόεδρον ἢ ἀντιπρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, δ) ἀπὸ τὸν πρύτανιν ἢ ἀντιπρύτανιν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ ε) ἀπὸ τὸν πρόεδρον ἢ ἀντιπρόεδρον τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Καὶ ὡς κριτήρια ἐρεύνης καὶ κρίσεως ὁρίζονται τὸ ἦθος ἰδίᾳ καὶ ἡ προσήλωσις πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, ἡ ἐπαγγελματικὴ ἱκανότης, ἡ ὑπηρεσιακὴ μόρφωσις καὶ ἐπίδοσις, ἡ φιλεργία καὶ ἡ ἀπόδοσις ἐργασίας. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ ὑπάρξῃ ἐπιτυχεστέρα σύνθεσις ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ κρίνῃ ἀνωτάτους ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς, ὡς εἶναι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι, διότι ὅλα τὰ μέλη αὐτοῦ εἶναι αἱ κορυφαὶ παρ’ ἡμῖν τῆς ὑπαλληλικῆς ἱεραρχίας, παρέχοντα πᾶσαν ἐγγύησιν ἀμερολήπτου καὶ ἀντικειμενικῆς κρίσεως. Καὶ τὰ πρὸς ἔρευναν κριτήρια ὀρθῶς διετυπώθησαν εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ὀρθότατα ὡρίσθησαν κατὰ πρῶτον τὸ ἦθος καὶ ἡ προσήλωσις πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Διότι, ἐὰν ἀπὸ τοὺς ἀποτελοῦντας τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, οἱ ὁποῖοι διοικοῦν καὶ κατευθύνουν τὴν ὅλην Ἐκπαίδευσιν τῶν παιδιῶν τοῦ Λαοῦ, λείπῃ τυχὸν τὸ ἦθος καὶ ἡ ἀπόλυτος προσήλωσις πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη ἢ τίθενται ταῦτα ἐν ἀμφιβόλῳ, εἰς τίποτε δὲν θὰ ἐχρησίμευον ἡ ὑπηρεσιακὴ μόρφωσις, καὶ ἡ ἐπαγγελματικὴ αὐτῶν ἱκανότης. Θὰ ἠδύνατο ἴσως νὰ προβληθῇ ἡ ἐπιφύλαξις ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ κριτήριον τῆς προσηλώσεως, ὅτι ἐνδέχεται εἰς τοῦτο νὰ ὑπάρξουν πλάναι καὶ ἀδικίαι. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν τὸ νομίζω. Καὶ τοῦτο διότι πρόκειται περὶ κρίσεως τῶν ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, τῶν ταγῶν τῆς ἐκπαιδεύσεως, καὶ δὲν θὰ ἦτο ἀδικία, κατὰ τὴν γνώμην μου, καὶ ἐὰν ἀκόμη εἷς ἢ καὶ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν θὰ ἀπεμακρύνοντο λόγῳ ἀμφιβολιῶν, σοβαρῶν βεβαίως, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν προσήλωσίν των εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Δὲν θέλω νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ὑπάρχουν ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι μὴ φερέγγυοι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς καὶ εὔχομαι νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι δὲν ὑπάρχουν. Διότι ἐὰν τὸ ἅλας μωρανθῇ ἐν τίνι ἁλισθήσεται; Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω σχετικῶς μίαν περικοπὴν ἀπὸ ὁμιλίαν τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ὅταν προσῆλθε ν’ ἀναλάβῃ τὴν διοίκησιν αὐτοῦ πρὸ 3ετίας. Ἀναφερόμενος οὗτος εἰς τὴν γενομένην παρ’ αὐτοῦ ἄμεσον ἀπομάκρυνσιν τοῦ τότε Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου, τὸν ὁποῖον δὲν ἐδέχθη οὔτε πρὸς χαιρετισμόν, εἶπε μεταξὺ ἄλλων «Ἐφ’ ὅσον τὸ Ἔθνος διεξάγει ἀγῶνα ἐπιβιώσεως ἔναντι τοῦ σοβαρωτέρου κινδύνου ἐξ ὅσων κατὰ τὴν μακραίωνα ἱστορίαν του ἀντιμετώπισεν, εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ εὑρίσκωνται ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Παιδείας ἄνθρωποι μὴ παρέχοντες ἐγγυήσεις ὡς πρὸς τὴν θέσιν αὐτῶν ἔναντι τοῦ διεξαγομένου ἀγῶνος. Δὲν ἀρκεῖ νὰ ἰσχυρίζωνται οὗτοι ὅτι δὲν εἶναι κομμουνισταί, ἢ ὅτι ἔχουν τυχὸν ἀποκατασταθῇ. Ἐπιβάλλεται ὅπως εὑρίσκωνται εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τοῦ ἀγῶνος φρονιματίζοντες καὶ καθοδηγοῦντες τὰς χιλιάδας τῶν ὑπ’ αὐτοὺς ἐκπαιδευτικῶν». Πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καλυτέρα τοποθέτησις τοῦ ζητήματος δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀπὸ ἐκείνην, ποὺ ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Ταῦτα ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ γίνῃ ἡ ἀπομάκρυνσις τῶν πέραν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 9 ὑπηρετούντων ἤδη ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων. Καὶ τώρα ὅσον ἀφορᾷ τὸ σκόπιμον τῆς ἐλαττώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν τακτικῶν μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, καὶ λέγω Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου διότι αὐτὴ εἶναι ἡ καλυτέρα του ὀνομασία, ὅπως ἄλλοτε, καὶ ὄχι ὡς μετωνομάσθη κατόπιν, κατὰ τὸ 1944, εἰς Κεντρικὸν Διοικητικὸν καὶ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον Ἐκπαιδεύσεως. Πρὸς σχηματισμὸν γνώμης ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἦτο χρήσιμος μία σύντομος ἔκθεσις τῆς ἐξελίξεως τοῦ ἀνωτάτου τούτου ἐκπαιδευτικοῦ Σώματος, τὸ ὁποῖον συνέστη κατὰ τὸ 1914. Εἶναι λίαν ἐνδιαφέρουσα ἡ ἐξέλιξις αὐτοῦ καὶ δὴ ἀπὸ τοῦ 1930, ἤτοι κατὰ τὴν τελευταίαν 25ετίαν. Δώδεκα ἐν ὅλῳ νόμοι ἐξεδόθησαν κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα ὁρίζοντες ἑκάστοτε τὸν ἀριθμὸν τῶν μελῶν αὐτοῦ, τακτικῶν, ἐκτάκτων καὶ αἱρετῶν, καὶ ρυθμίζοντες τὸν τρόπον τῆς λειτουργίας αὐτοῦ. Δὲν ὑπάρχει ὅμως ἀμφιβολία, ὅτι οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν νόμων αὐτῶν ἐξεδόθησαν πρὸς ἱκανοποίησιν ὄχι ἀναγκῶν τῆς Ἐκπαιδεύσεως, ἀλλὰ προσώπων καὶ τακτοποίησιν ἀνωμαλιῶν ἐν τῇ συγκροτήσει καὶ λειτουργίᾳ τοῦ ἐν λόγῳ Συμβουλίου, εἰς τὴν δημιουργίαν τῶν ὁποίων συνετέλεσαν ἢ διευκόλυναν αἱ πολεμικαὶ καὶ πολιτικαὶ περιπέτειαι τῆς χώρας κατὰ τὴν τελευταίαν 20ετίαν. Πρέπει νὰ ἀναφέρω ἰδιαιτέρως τὸν νόμον 4653)30, ὅστις καθώριζε τὴν σύνθεσιν τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὅλου ἐκπαιδευτικοῦ προγράμματος τῆς τότε Κυβερνήσεως τῶν Φιλελευθέρων, ἤτοι ἐκ 50 μελῶν διὰ τὰς γενικὰς κατευθύνσεις τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἐκ 5 μονίμων μελῶν διὰ τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον καὶ ἐκ 10 μελῶν διὰ τὸ Διοικητικόν, ἐξ ὧν τὰ 8 τακτικὰ καὶ τὰ 2 αἱρετά. Τὸ Β. Δ. τοῦ 1933 ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 5361)1932, διὰ τοῦ ὁποίου τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου ὡρίζοντο εἰς 13, ἐξ ὧν 8 τακτικά, 2 αἱρετὰ καὶ 3 ἔκτακτα. Καὶ τὸν Α.Ν. ἐπὶ δικτατορίας 767)1937 διὰ τοῦ ὁποίου τὸ Α.Ε.Σ. περιωρίζετο εἰς 5 μέλη, μὲ δύο 5μελῆ Κεντρικὰ Ἐποπτικὰ Συμβούλια Μέσης καὶ Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως συγκείμενα ἀπὸ 2 Ἐκπαιδευτικοὺς Συμβούλους καὶ 3 Γενικοὺς Ἐπιθεωρητάς. Καὶ ὁ Νόμος τοῦ 1940 καθώριζε τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν μελῶν. Ἐπηκολούθησεν ὅμως ἐπὶ κατοχῆς σειρὰ νόμων. Οὕτω: Κατὰ τὸ 1942 διὰ τοῦ Ν. Δ. 1755)42 τὰ μέλη τοῦ Α.Ε.Ε. ηὐξήθησαν ἀπὸ 5 εἰς 10. Μετὰ ἕν ἔτος (1943) προστίθεται καὶ μία ἀκόμη θέσις καὶ γίνονται 11. Καὶ μετὰ ἓν ἀκόμη ἔτος διὰ τοῦ νόμου 54)1944 εἰς τὰ 10 τακτικὰ μέλη προστίθενται καὶ 2 αἱρετά, ἐπαναφερομένων ἐν ἰσχύϊ τῶν καταργηθεισῶν διατάξεων περὶ αἱρετῶν, αἱ ὁποῖαι ἐν τούτοις ἐφηρμόσθησαν κατὰ τὸ 1950. Μετὰ ἓν ἀκόμη ἔτος διὰ τοῦ Α. Ν. 158 τοῦ 1945 αὐξάνονται καὶ πάλιν αἱ θέσεις τῶν τακτικῶν μελῶν εἰς 11 καὶ μετὰ 2 αἱρετὰ εἰς 13. Ἀλλὰ κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος δι’ ἄλλου Α. Ν. 656)45 αἱ θέσεις ηὐξήθησαν κατὰ 5 καὶ ἔγιναν οὕτω 16. Ἡ αὔξησις αὕτη ἐγένετο διὰ νὰ δοθῇ προσωρινῶς λύσις εἰς τὴν δημιουργηθεῖσαν τότε κατάστασιν ἐκ τῆς ἀκυρώσεως παρὰ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τῆς ἀπολύσεως 5 παλαιῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων. Πρέπει ὅμως νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ διὰ τοῦ Α. Ν. 656)45 γενομένη αὔξησις τῶν θέσεων τῶν τακτικῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου κατὰ 5 ἦτο προσωρινή. Καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐτέθη ἐν τῷ νόμῳ εἰδικὴ διάταξις (ἡ τοῦ ἄρθρου 4), ἡ ὁποία ὥριζεν ὅτι ἑκάστη κενουμένη θέσις ἐκπαιδευτικοῦ συμβούλου ἐφεξῆς θὰ καταργῆται μέχρις ὅτου ἐπανέλθῃ ὁ ἀριθμὸς τῶν θέσεων τῶν τακτικῶν μελῶν εἰς 11. Μετὰ ἕν ὅμως ἔτος (1946) διὰ τοῦ Θʹ ψηφίσματος ἀπελύθησαν τῆς ὑπηρεσίας 5 ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι καὶ οὕτω αἱ τακτικαὶ θέσεις ἔγιναν πάλιν 11 ἀπὸ 16, καὶ παρέμειναν ἐν ὑπηρεσίᾳ 11 ἐκπαιδευτικοὶ τακτικοὶ σύμβουλοι. Ἐπανῆλθε δηλ. ὁ ἀριθμὸς τῶν τακτικῶν μελῶν εἰς τὸ ὅριον, ποὺ διέγραφαν οἱ νόμοι 54)1944 καὶ 158)45 καὶ ὡς εἶχε καθορισθῆ καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Α.Ν. 656)45. Κατὰ τὸν Μάρτιον τοῦ 1950 διὰ Β. Δ, ἀπελύθησαν λόγῳ ὁρίου ἡλικίας 5 ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι καὶ ἀντ’ αὐτῶν διωρίσθησαν διὰ τοῦ αὐτοῦ Διατάγματος ἄλλοι 5 ὡς τακτικὰ μέλη. Βραδύτερον διωρίσθησαν ἄλλοι 2 εἰς ἀντικατάστασιν ἑνὸς παραιτηθέντος κατὰ τὸ 1951 καὶ ἑνὸς ἀποθανόντος κατὰ τὸ 1952. Ἀλλ’ κατ’ Ἰούνιον τοῦ 1952 ἐπανῆλθον ἐν ὑπηρεσίᾳ διὰ τοῦ νόμου 2130 οἱ 5 ἀπολυθέντες σύμβουλοι δυνάμει τοῦ Θʹ ψηφίσματος, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς παρῃτήθη. Εἰς τὸ 9ον ἄρθρον τοῦ νόμου τούτου ὡρίζετο, ὅτι οἱ ἐπανερχόμενοι ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι κατελάμβανον τὰς ἅς πρότερον κατεῖχον θέσεις, ἀνακτῶντες καὶ τὴν ἀρχαιότητά των, οἱ δὲ τυχὸν κατέχοντες τὰς θέσεις αὐτὰς θὰ ἔπρεπε νὰ τοποθετηθοῦν εἰς ἀναλόγους θέσεις ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν συμβουλίων ἢ ὀργάνων. Ἐγένετο δηλ, ἡ ἐπαναφορὰ τῶν 5 συμβούλων εἰς ἐποχὴν, καθ’ ἣν εἶχε περιορισθῆ κατὰ πολὺ ἡ ἐργασία τοῦ Α.Ε.Σ. λόγῳ τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, δυνάμει τῶν ὁποίων τὰ θέματα τῆς προσωπικῆς καταστάσεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν εἶχον μεταβιβασθῆ εἰς τὰ συσταθέντα συμβούλια. Ἐξ ἄλλου, μολονότι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ διὰ τοῦ Ν. Δ. 2500)54 ἐπεδίωξε τὸν περιορισμὸν τῆς συνθέσεως τῶν Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν δὲν κατέστη δυνατὴ καὶ ἡ ἀνάλογος μείωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν τακτικῶν μελῶν τοῦ Α.Ε.Σ., ὅστις εἶχεν ἀνέλθει εἰς 17 τακτικὰ μέλη καὶ 2 αἱρετά. Διὰ τοῦ νόμου 2357)1953 κατηργήθη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ νόμου 2130 «περὶ ρυθμίσεως ὑπεραρίθμων ἐκπαιδευτικῶν ἐν γένει λειτουργῶν» ἀφ’ ἧς αὕτη ἴσχυσε, καὶ διὰ τοῦ αὐτοῦ νόμου ὡρίσθη, ὅτι «οἱ ἐπανελθόντες ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 2130 ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ καὶ ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι καταλαμβάνουν τὰς ἅς κατεῖχον πρὸ τῆς ἀπολύσεώς των θέσεις ἐφ’ ὅσον αὗται εἶναι κεναί, ἄλλως τοποθετοῦνται εἰς ἄλλας ὁμοιοβάθμους κενὰς θέσεις σχολείων, ἐκτὸς τῶν σχολείων τῶν λειτουργούντων ἐν τῇ τέως Διοικήσει Πρωτευούσης καὶ Θεσσαλονίκης, προτάσει τῶν οἰκείων ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων» κλπ. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι οἱ ἐπανελθόντες κατὰ τὸ 1952 πέντε ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι ἀπὸ τῆς ἐπανόδου των δὲν κατέλαβον θέσεις ἐν τῷ Α.Ε.Σ., διότι αὗται ἦσαν πλήρεις, αἱ δὲ κενωθεῖσαι διὰ τῆς ἀπομακρύνσεώς των 5 θέσεις εἶχον καταργηθῆ ἅμα τῇ κενώσει των συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Α. Ν. 656)45, πάντες δὲ οἱ ἀπὸ τοῦ 1947 καὶ μέχρι τῆς ἐπανόδου τῶν εἰρημένων 5 συμβούλων διορισθέντες κατέλαβον θέσεις κενωθείσας διὰ τῆς ἀποχωρήσεως ἑτέρων συμβούλων. Οἱ ἐπανελθόντες θὰ ἔπρεπε συμφώνως πρὸς τὸν νόμον 2357)1953 νὰ τοποθετηθοῦν εἰς ἰσοβάθμους ἄλλας ἐκπαιδευτικὰς θέσεις κλπ. ἐκτὸς τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἐπραγματοποιήθη διὰ τὸν λόγον ὅτι τοιαῦται ἰσόβαθμοι θέσεις δὲν ὑπῆρχον εἰς τὴν Ἐκπαίδευσιν. Ἐν συνεχείᾳ κατ’ Ἀπρίλιον τοῦ 1953 ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας ἀπηύθυνεν ἐρώτημα πρὸς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἐὰν θὰ ἠδύναντο νὰ συμμετέχουν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συμβουλίου οἱ ἐπανελθόντες, ἡ δὲ γνωμάτευσις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἦτο ὅτι ἐφ’ ὅσον οὗτοι δὲν εἶχον καταλάβει κενὰς θέσεις τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου δὲν ἠδύναντο νὰ παραμένουν εἰς αὐτὸ ὡς ὑπεράριθμοι, οὔτε συνεπῶς νὰ μετέχουν τῶν συνεδριάσεων τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου ἐφ’ ὅσον τοιοῦτόν τι δὲν προεβλέπετο ἐκ τοῦ νόμου. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἐν ὀλίγοις ἡ ἱστορία τοῦ Α.Ε.Σ. ἀπὸ τοῦ 1930 μέχρι σήμερον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς συνθέσεως αὐτοῦ. Ἐν τελευταίᾳ, λοιπόν, ἀναλύσει ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου 1952 ἔχομεν 4 ἐπὶ πλέον ἐκπαιδευτικοὺς συμβούλους, δεδομένου, ὡς ἀνεφέρετο, ὅτι ἐκ τῶν 5 ἐπανελθόντων τότε ὁ εἷς παρῃτήθη, ἤτοι ἐν συνόλῳ 15 μόνιμα τακτικὰ μέλη καὶ 2 αἱρετὰ τοιαῦτα. Καὶ ναὶ μὲν ἐπεχειρήθη διὰ τοῦ νόμου 2357)53 ἡ τοποθέτησις τῶν ὑπεραρίθμων εἰς ὁμοιοβάθμους θέσεις κλπ., ἀλλὰ τοῦτο, ὡς εἶπον, δὲν ἐπετεύχθη καὶ ἔκτοτε παραμένουν οὗτοι ἐπὶ ἕν καὶ ἥμισυ ἔτος σχεδὸν ἐκτὸς ὑπηρεσίας, ἀμειβόμενοι ὅμως μὲ τὰς ἀποδοχὰς τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συμβούλου. Δὲν πρόκειται νὰ κρίνω τὸ γεγονός, ἀλλὰ ἁπλῶς τὸ ἀναφέρω. Αὐτὸν λοιπὸν τὴν ἀνώμαλον κατάστασιν ἔρχεται νὰ τερματίσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν συμπεριλαμβάνει ὑπὸ κρίσιν καὶ ἐνδεχομένην ἀπομάκρυνσιν ὅλων τῶν σήμερον ὑπηρετούντων εἴτε οὗτοι κατέχουν σήμερον τὰς ὀργανικὰς θέσεις, εἴτε ἐπανῆλθον ἐν ὑπηρεσίᾳ κατὰ τὸ 1952. Καλῶς ὅθεν ἔχει τὸ νομοσχέδιον καὶ κατόπιν τῶν ὅσων ἐξέθεσα εἰσηγοῦμαι τὴν ψήφισιν αὐτοῦ. Ἀλλὰ πρὶν τερματίσω τὴν εἰσήγησίν μου κρίνω σκόπιμον νὰ κάμω μερικὰς συντόμους παρατηρήσεις σχετικὰς μὲ τὸν θεσμὸν τοῦ Α.Ε.Σ. ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν μελῶν αὐτοῦ, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὴν ἀναδιοργάνωσιν αὐτοῦ. Διότι ὑπάρχουν ζητήματα ἀπαιτοῦντα ταχεῖαν ρύθμισιν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μέχρι τοῦδε πείρας, εἶμαι δὲ βέβαιος, ὅτι τὰ ζητήματα αὐτὰ ἀπασχολοῦν καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας. Γενικὴ παρουσιάζεται ἡ διαπίστωσις, ὅτι τὸ Ἀνώτατον τοῦτο Ἐκπαιδευτικὸν Σῶμα δὲν ἔχει ἀποδώσει ὅσα παρ’ αὐτοῦ ἀνέμενεν ἡ Παιδεία καὶ ὅσα θὰ ἠδύνατο ν’ ἀποδώσῃ. Καὶ τοῦτο διότι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀναλίσκεται κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς ἔργα διοικήσεως, ἐπὶ ζημίᾳ βεβαίως τῶν κυρίων αὐτοῦ ἔργων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνατεθοῦν εἰς ἄλλα Συμβούλια, περιοριζομένου τοῦ ρόλου τοῦ Α.Ε.Σ. εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἰς ἁρμοδιότητα ἀκυρωτικοῦ Σώματος κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν ἄλλων Διοικητικῶν Συμβουλίων Στοιχειώδους καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, αἱ ὁποῖαι τυχὸν θὰ προσεβάλλοντο παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ἢ καὶ παρ’ αὐτῆς τῆς Διοικήσεως τοῦ Ὑπουργείου. Διότι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων δὲν εἶναι νοητὸν αἱ ἀποφάσεις αὐτοῦ ἐπὶ τῆς προσωπικῆς καταστάσεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν νὰ εἶναι ἀπρόσβλητοι καὶ ἔναντι ἀκόμη τῆς τυχὸν διαφωνίας τοῦ Ὑπουργείου, καὶ οὔτε καὶ τὸ ἀλάθητον δύνανται νὰ διεκδικοῦν ὑπὲρ ἑαυτῶν καὶ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν τὸ Α. Ε.Σ. κατατρίβεται κυρίως εἰς ἔργα διοικήσεως κατ’ ἀνάγκην παραμελεῖ τὸ κύριον αὐτοῦ ἔργον. Καὶ τοῦτο εἶναι τὸ γνωμοδοτικὸν ἔργον, τὸ νομοπαρασκευαστικὸν, τὸ καθοδηγητικὸν καὶ ἐποπτικόν. Ὁ καθορισμὸς τῶν γενικωτέρων κατευθύνσεων τῆς Παιδείας, ἡ μελέτη τῆς καθόλου ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἡ γνωμοδότησις αὐτοῦ ἐπὶ τῶν ἑκάστοτε νομοσχεδίων καὶ διαταγμάτων, ποὺ ἀφοροῦν βασικὰ ἐκπαιδευτικὰ προβλήματα, ἡ ἐποπτεία καὶ ὁ ἔλεγχος τῆς ἀποδόσεως τῶν ἡγετικῶν στελεχῶν τῆς ἐκπαιδεύσεως, τῶν διαφόρων ἀνωτέρων ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων κλπ. ἰδοὺ καθήκοντα καὶ ἔργα, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει ὑστερήσει τὸ Α. Ε.Σ., χωρὶς βέβαια νὰ εὐθύνωνται τὰ ἑκάστοτε μέλη αὐτοῦ ἀξιόλογοι καὶ ἱκανοὶ καθ’ ὅλα ἐκπαιδευτικοί.

§28ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως νομίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι καὶ πρώτιστον ἔργον τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου εἶναι καὶ ἡ ἀπασχόλησις αὐτοῦ μὲ τὸ ζήτημα τῆς γλώσσης ὥστε νὰ μὴ παραβιάζεται συνεχῶς τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Συντάγματος;

§29Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἀναστατώνονται οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ μεταβάλλονται τὰ γραφεῖα τῶν Ἐπιθεωρητῶν ἰδίᾳ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως εἰς Κέντρα προπαγάνδας διὰ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου ὑποψηφίου, ὁ δὲ ἐκ τούτων ἐπιτυχὼν εἶναι φυσικὸν νὰ προστατεύῃ τοὺς ἰδικούς του καὶ ὄχι τοὺς ἄλλους. Ἔχων οὗτος τὰ αὐτὰ δικαιώματα τῶν τακτικῶν μελῶν καὶ τῆς πειθαρχικῆς ἀκόμη τιμωρίας κρίνει τοὺς προϊσταμένους του καὶ ἀποφασίζει περὶ αὐτῶν, διὰ νὰ ἐπανέλθῃ μετὰ 3ετίαν εἰς τὴν θέσιν του καὶ πάλιν ὡς ὑφιστάμενός των. Δὲν ἐπεκτείνομαι ἐπὶ τῶν μειονεκτημάτων τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, ἀλλ’ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν ἔχει λόγον ὑπάρξεως ἐφ’ ὅσον εἰς ὅ,τι μὲν ἀφορᾷ τὰς οἰκονομικὰς καὶ βαθμολογικὰς των διεκδικήσεις οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ ἔχουν τὰς Ὁμοσπονδίας των Δημοτικῆς καὶ Μέσης, διὰ δὲ τὰ ἀφορῶντα διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν ζητήματα, διὰ τὴν μελέτην αὐτῶν καὶ προώθησιν ἀρκοῦν τὰ τακτικὰ μέλη τοῦ Α.Ε.Σ., τὰ ὁποῖα ἐκ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου ἀποκλειστικῶς προέρχονται. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ὁ θεσμὸς τῶν αἱρετῶν διατηρούμενος θὰ χρησιμεύσῃ εἰς τὴν σοβιετοποίησιν σὺν τῷ χρόνῳ τῆς ἐκπαιδεύσεως. Διατί, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ δὲν θὰ ἔπρεπε καὶ οἱ δικαστικοὶ λειτουργοὶ νὰ συμμετέχουν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου δι’ αἱρετῶν ἀντιπροσώπων, ἢ οἱ Οἰκονομικοί, ἢ τῶν Τ.Τ.Τ. κ.ο.κ. Ἰδοὺ ζητήματα, κ. συνάδελφοι, σχετιζόμενα μὲ τὸ Α.Ε. Σ., τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ρυθμισθοῦν δεόντως. Εἶμαι βέβαιος ὅτι, αὐτὰ ἀπασχολοῦν καὶ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ τὰ ὁποῖα ἐθεώρησα καθῆκον μου ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς εἰσηγήσεως τοῦ νομοσχεδίου ἁπλῶς νὰ τὰ ὑπομνήσω. Καὶ κατέρχομαι τοῦ βήματος μὲ τὴν εὐχήν, ποὺ διατυπώνει εἰς τὴν ἔκθεσίν της ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ταῦτα συντόμως θὰ εὕρουν τὴν πρέπουσαν λύσιν ὅπως καὶ τὸ ὅλον ἐκπαιδευτικὸν πρόβλημα. (Χειροκροτήματα).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, κ. Λ. Βαμπούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§31Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡς ἐμφανίζεται τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ προκαλέσῃ οὐδεμίαν ἀντίρρησιν κανενὸς συναδέλφου, ἔστω καὶ ἐὰν εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Δυστυχῶς ὅμως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπασχολήσω ὀλίγον τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἀποκαλύψω ὅσα κατὰ τὴν γνώμην μου εἶναι τὰ πραγματικὰ αἴτια καὶ σκοπούς, εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπει, ὁ συντάξας τὸ σχέδιον τοῦτο. Τὸ νομοσχέδιον ἐμφανίζεται ὡς ἐντελῶς ἄδολον καὶ ἄκακον, καὶ ὑπόσχεται δύο πράγματα: Οἰκονομίας, καὶ ἁπλοποίησιν τῶν ἐργασιῶν, διότι περιωρίσθησαν τὰ ἔργα τοῦ Συμβουλίου, ἁπλούστευσιν τῶν ἐργασιῶν καὶ ἀπόδοσιν εὐχερεστέραν. Οἱ λόγοι, λοιπόν, τοὺς ὁποίους ἐπικαλεῖται ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὸν περιορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν θέσεων τοῦ Ἐκπ. Συμβουλίου εἶναι δύο: Οἰκονομίαι καὶ περιορισμὸς τῶν ἔργων τοῦ Συμβουλίου. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος: Ὁ περιορισμὸς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συμβουλίου ἀναγκάζει τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν νὰ περιορίσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν θέσεων, διότι τόσον μεγάλος ἀριθμός, κατὰ τὴν διατύπωσιν καὶ αὐτῆς τῆς ἐκθέσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὴν ὁποίαν μετέχω καὶ ἀνήκω, ὅμως εἰς τοὺς δύο διαφωνήσαντας, τόσον πολυτελὴς ἀριθμὸς συμβούλων, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτός. Ὑποθέτω, εἰς οὐδένα καλῆς πίστεως συζητητὴν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρίσκῃ ἱκανοποιητικὴν ἀπήχησιν ἡ ἐξήγησις καὶ ὁ λόγος αὐτός, τὸν ὁποῖον ὁ συντάκτης ἐπικαλεῖται. Διότι οὐδεὶς ἀντελήφθη καὶ ἐπείσθη ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅτι ἔγινε περιορισμὸς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συμβουλίου. Ἐὰν ἔγινε περιορισμὸς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συμβουλίου, ὀφείλει ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ εἰς τὶ ὀφείλεται τοῦτο. Ἐν τούτοις, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν οὐδεὶς γίνεται λόγος περὶ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συμβουλίου, παρὰ ἀπαριθμοῦνται μόνον πόσαι μεταβολαὶ ἔγιναν ἀπὸ τοῦ 1937 μέχρι σήμερον, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, δὲν ἠξεύρω καὶ ἐγὼ τί, ἴσως διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ἐφ’ ὅσον τόσας ἄλλας μεταβολὰς ἔκαμαν ἄλλοι, μὲ τὴν σειράν μας ἔχομεν δικαίωμα καὶ ἡμεῖς νὰ κάμωμεν μίαν μεταβολήν! Ζητεῖ τὸ σχέδιον νόμου νὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὀργανικῶν μελῶν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συμβουλίου ἀπὸ 11 εἰς 9, διὰ τὸ ὅτι ἀκόμη, ὡς ἐλέχθη, περιωρίσθησαν τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν προσωπικὴν κατάστασιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν ἔργα κατὰ τὸν κώδικα καὶ διότι σύμφωνα καὶ μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου 2500 πρέπει νὰ γίνουν οἰκονομίαι. Τοῦτο, χωρὶς νὰ γίνεται ἀντικειμενικωτέρα ἐξήγησις, περὶ τῶν καθόλου ἔργων τοῦ Συμβουλίου, ὥστε νὰ ἠξεύρωμεν ἂν περιωρίσθησαν τὰ ἔργα. Θὰ ἐπιχειρήσω, νὰ δώσω, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὅσον ἠμπορέσω, μίαν πραγματικὴν ἀνάλυσιν τῶν ἔργων τοῦ συμβουλίου, διότι περὶ οἰκονομιῶν δὲν δύναται νὰ γίνῃ σοβαρὸς λόγος, δεδομένου, ὅτι μόνον ἡ διαφορὰ συντάξεως καὶ μισθοῦ θὰ ἀποτελέσῃ τὴν ὅλην οἰκονομίαν. Εἴπομεν, ὅτι εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἀναφέρονται αἱ μεταβολαί, ποῦ ἔγιναν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἀπὸ τοῦ 1937. Δὲν ἠξεύρω διατὶ ἀρχίζει ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπὸ τὸ 1937 καὶ δὲν ἀρχίζει ἀπὸ τοὺς προγενεστέρους χρόνους καὶ περιόδους, ὁπότε ἀπέδωκε πολλὰ τὸ ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον, καὶ παρέσχεν ὄντως ὑπηρεσίας ἐθνικάς. Καὶ ἐὰν εἴχομεν τότε παιδείαν, εἴχομεν χάρις εἰς τὸ συμβούλιον, καὶ ἐὰν δὲν ἔχωμεν παιδείαν εἶναι, διότι ἠχρηστεύθη ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς σήμερον τὸ ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον!

§32Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Ἀλιπράντη, μὴ διακόπτετε.

§34Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διερμηνεύω τὸν πανελλήνιον πόθον....... (Θόρυβος).

§35Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, νὰ ἀνέλθητε εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ὁμιλήσητε μὲ τὴν σειράν σας.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὸν διερμηνεύσητε, καθ’ ὃν τρόπον ὁ Κανονισμὸς ἐπιβάλλει.

§37Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, μὴ διακόπτετε τὸν κ. εἰσηγητήν. Εἴθισται οἱ εἰσηγηταὶ νὰ ἀναπτύσσουν τὰς γνώμας των ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων, ἄνευ διακοπῶν.

§38Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Σᾶς εὐχαριστοῦμεν, κ. ὑπουργέ, διὰ τὴν σύστασίν σας, ἀλλὰ εἶναι ὁ πανελλήνιος πόθος, ὁ ὁποῖος......

§39Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ὁ πανελλήνιος πόθος συνεκεντρώθη μονοπωλιακῶς εἰς σᾶς; (Θόρυβος).

§40Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὁμιλεῖ ἀπὸ τῆς θέσεώς του μὴ ἀκουόμενος).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀλιπράντη, μὴ διακόπτετε.

§42Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Παρακαλῶ, νὰ μὲ ἐγγράψετε.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δηλαδή, ὡς ἀντάλλαγμα τῆς σιωπῆς σας; Θὰ σᾶς ἐγγράψω εὐχαρίστως.

§44Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Εἶναι ἀνάγκη, λοιπόν, διὰ νὰ ἐκτιμηθῇ ἡ ἀνάγκη τῆς αὐξήσεως ἢ τῆς μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τοῦ συμβουλίου, νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ περὶ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ. Λειτουργεῖ ἀπὸ πολλῶν δεκαετηρίδων καὶ ὑπὸ διαφόρους μορφὰς καὶ διαφόρους συνθέσεις, ὅπως αἱ κατὰ καιροὺς συνθῆκαι ἐπέβαλον. Ἐκωδικοποιήθη ὁ νόμος περὶ διοικήσεως τῆς παιδείας κατ’ ἀρχὰς ἐπὶ Δίγκα—διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ ὅλας τὰς λεπτομερείας τῆς ἱδρύσεως τοῦ συμβουλίου καὶ τῆς λειτουργίας—τὸ 1919 καὶ κατόπιν ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Παπανδρέου τὸ 1932. Τότε τὸ Συμβούλιον ἀπετελεῖτο ἀπὸ 15 μέλη, ἤτοι 5 μέλη ἀπετέλουν τὸ Ἀνώτατον Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, καὶ 10 (8 τακτικὰ καὶ 2 αἱρετά), τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἐκτὸς τῶν δύο τούτων ἱδρύθη καὶ πολυμελὲς ἀνώτατον συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀπετελεῖτο ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Γνωμοδοτικοῦ καὶ τοῦ Διοικητικοῦ, τοὺς ἁρμοδίους διευθυντὰς τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἀπὸ ἄλλα εἰδικὰ πρόσωπα (καθηγητὰς τῶν Πανεπιστημίων, Προέδρους Ἐπιμελητηρίων ἢ ἄλλων Ὀργανισμῶν), τὰ ὁποῖα ἀμισθὶ ἐπεστράτευσεν ὁ νόμος, διὰ νὰ προσφέρουν τὰ φῶτα εἰς μεγάλα ἐκπαιδευτικὰ ζητήματα. Τὰ Συμβούλια ταῦτα ἀπετέλουν τὸ σύνολον τῆς ὠργανωμένης τότε ἀνωτέρας διοικήσεως. Ἤκουσα ἀπὸ τὸν κ. εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, ὅτι τότε ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἡ διαρρύθμισις τῆς Παιδείας, ἐνῷ τώρα πρέπει νὰ περιορισθοῦν τὰ μέλη, διότι τὰ ἔργα περιωρίσθησαν καὶ δὲν ὑπάρχουν οἷα τότε καὶ ὅσον τότε σοβαρά, ἴσως, ὑπῆρχον.

§45Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Δὲν μὲ καταλάβατε, δὲν εἶπα αὐτό. Εἶπα, ὅτι περιωρίσθησαν τὰ 5, διότι ὑπῆρχεν ἀνάγκη, συνεπείᾳ ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.

§46Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Συγγνώμην, δὲν ἐφθάσαμεν ἀκόμη εἰς τὰ 5 αὐτὰ μέλη!! Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ πολυμελὲς ἀνώτατον συμβούλιον καὶ εἰς 15μελές, Γνωμοδοτικὸν καὶ Διοικητικόν, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. Παπανδρέου τὸ 1932.

§47Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖ εὑρισκόμεθα.

§48Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Μάλιστα. Ἀλλὰ εἴπατε, ὅτι τότε ὑπῆρχε λόγος καὶ ἐσημείωσα τὴν παρατήρησίν σας αὐτήν. Ἀλλ’ ἐὰν ὄντως δὲν ἀντελήφθην καλῶς, διορθώσατέ με.

§49Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Εἶπα, ὅτι προσηρμόσθη τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον τῶν 50 μελῶν πρὸς τὸ τότε ἐκπαιδευτικὸν πρόγραμμα.

§50Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Διότι ἄρα ὑπῆρχε λόγος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἀπέδωκε καθ’ ἡμᾶς, ἀπέδωκε πολλά, καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, καλῆς πίστεως συζητητής. Ἤκουσα νὰ γίνεται λόγος καὶ περὶ γλώσσης. Ἂς μὴ συγχέωμεν τὰ ἔργα τοῦ Συμβουλίου μὲ τὴν γλωσσικὴν μεταρρύθμισιν, ἡ ὁποία ἐχρησίμευσε μέχρι τώρα ὡς θρυαλλὶς διενέξεων καὶ ἀντεγκλήσεων, χωρὶς λόγον, διὰ νὰ καλύπτωνται ἀπὸ πολλοὺς ἄλλοι σκοποὶ καὶ ἐπιδιώξεις προσωπικαί, ἐπιδιώξεις διαφόρων, προσπαθούντων μὲ τὸν θόρυβον καὶ τὴν σύγχυσιν νὰ παρασύρουν θύματα, τοὺς καλῆς πίστεως ἄλλους συζητητὰς καὶ πατριώτας Ἕλληνας.

§51Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶναι τὸ σπουδαιότερον θέμα.

§52Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Διότι ὅταν συγχέωμεν, τὴν δημοτικὴν γλῶσσαν μὲ τὰ φρονήματα τὰ πατριωτικὰ καὶ κάμνομεν τὴν ἐκμετάλλευσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμαν ὅλον τὸν καιρόν, τότε ποτὲ δὲν πλησιάζομεν τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ μπορέσωμεν νὰ προσφέρωμεν ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν, ἐνισχύοντες πραγματικὰ τὴν παιδείαν. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν τὴν σπουδαιότητα τοῦ θεσμοῦ θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τίνα ἔργα ἔχει νὰ ἐπιτελέσῃ, εἶχε καὶ θὰ ἔχῃ νὰ ἐπιτελέσῃ κατὰ νόμον, τὸ συμβούλιον.

§53Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὁ θεσμὸς διατηρεῖται, ὁ ἀριθμὸς μειώνεται.

§54Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀπὸ αὐτὸ θὰ ἀντιληφθῶμεν, ἐὰν τὰ ἔργα ἐμειώθησαν ἢ ὄχι. α) Γνωματεύει περὶ παντὸς ζητήματος ἀφορῶντος τὴν ἐκπαίδευσιν εἴτε προκαλούμενον ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ, εἴτε αὐτεπαγγέλτως. β) Παρασκευάζει σχέδια νόμων, διαταγμάτων, ἐγκυκλίων καὶ ὁδηγιῶν, συντάσσει ἐν σχεδίῳ τὸ πρόγραμμα καὶ τὸ ὡρολόγιον τῶν μαθημάτων τῆς δημοτικῆς καὶ τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως καὶ τὸ πρόγραμμα τῆς ποσότητος καὶ τῆς οἰκονομίας τῆς ὕλης τῶν διδασκαλικῶν ὁδηγῶν καὶ τῶν βοηθητικῶν καθόλου βιβλίων, ἐγκρίνει ἢ ἀπορρίπτει δοκίμια, ὁρίζει μεταφραστέα βιβλία ἢ προνοεῖ περὶ παντὸς μέτρου δυναμένου νὰ διευκολύνῃ τὸ ἔργον τῆς διδασκαλίας. γ) Ἀσκεῖ τὴν δέουσαν ἐποπτείαν ἐπὶ τῶν διδασκαλείων, τῶν ἐπιθεωρητῶν καὶ τῆς καθόλου λειτουργίας τῆς δημοτικῆς καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ ἐνεργεῖ ἐπιθεωρήσεις καὶ ἀνακρίσεις. δ) Ἀναπληροῖ διὰ μελῶν αὐτοῦ τὸν Γενικὸν Ἐπιθεωρητὴν Ἀθηνῶν καὶ τοὺς Διευθυντὰς Διδασκαλείων καὶ Βαρβακείου. ε) Προτείνει τὸν διορισμὸν ἢ τὴν μετάθεσιν τῶν Γενικῶν Ἐπιθεωρητῶν, τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Διδασκαλείων, τῶν λειτουργῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ τῶν Ἐπιθεωρητῶν τῆς Δημοτικῆς καὶ ἀποφασίζει περὶ τιμωρίας ἢ ἀπολύσεως αὐτῶν. στ) Τηρεῖ μητρῷον καὶ βιβλίον ποιότητος τῶν λειτουργῶν τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ προτείνει τὴν προαγωγὴν τούτων. ζ) Ἐξετάζει τοὺς διδασκάλους ὡς καὶ τοὺς διαγωνιζομένους ὅπως διορισθῶσιν ἐπιθεωρηταὶ ἢ νὰ ἀποσταλῶσιν ὡς ὑπότροφοι τοῦ Κράτους κλπ. η) Κανονίζει τὰ ὅρια τῶν ἐκπαιδευτικῶν περιφερειῶν τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ προτείνει τὴν ἵδρυσιν καὶ κατάργησιν τῶν διδασκαλείων καὶ τὴν ἵδρυσιν, τὴν προαγωγήν, τὸν ὑποβιβασμὸν τὴν συγχώνευσιν ἢ διαίρεσιν καὶ τὴν κατάργησιν τῶν σχολείων δημοτικῆς καὶ μέσης. θ) Ἐπικυροῖ ἢ ἀκυροῖ τὰς περὶ μεταθέσεως λειτουργῶν ἀποφάσεις τῶν Ἐποπτικῶν Συμβουλίων κλπ. κλπ. Ἀναφέρω ὡς ὁρίζονται τὰ ἔργα καὶ τὸν κωδικοποιημένον νόμον τοῦ 1919, διότι κατ’ οὐσίαν παραμένουν καὶ μὲ τοὺς μεταγενεστέρους νόμους ὅλα τὰ ἀναφερόμενα ἔργα σχεδὸν ἀμετάβλητα μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ὅτι ἐπολλαπλασιάσθησαν μὲ τὴν προσθήκην καὶ νέων ἔργων ὡς λ.χ. κρίσις νομιμοφροσύνης πρὸς διορισμὸν ἢ ἐξυγίανσις τῶν ὑπηρετούντων κλπ. Στὸ μεταξύ, ἄλλοι νόμοι κανονίζουν τὰ ἔργα τῶν Ἐποπτικῶν Συμβουλίων, τὰς τῶν μεταθέσεων ἐντὸς τῶν περιφερειῶν κλπ. Δὲν μᾶς ὠφελεῖ εἰς τίποτε νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀπαρίθμησιν αὐτῶν.

§55ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ γραμματικὴ Τριανταφύλλη ἀσχολεῖται;

§56Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Βεβαίως, ἀσχολεῖται, κ. συνάδελφε, ἀφοῦ τὸ θέλετε καὶ αὐτό.

§57ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἐφήρμοσε;

§58Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Βεβαίως, ἀφοῦ αὐτὸ σεῖς ἀκούετε, κύριε συνάδελφε.

§59ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μπράβο, κύριοι. Δι’ αὐτὸ ἐβγῆκαν ὅλοι οἱ ἀγράμματοι.

§60Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς τὸν κ. Κανελλόπουλον νὰ τὰ εἴπετε αὐτά, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπουργός.

§61Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Τὰ ἔργα τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, ὅπως βλέπετε, εἶναι πολλαπλᾶ. Φθάνει νὰ σκεφθῇ κανείς, βιβλία, πρόγραμμα, ὕλη διδακτική, ὀργάνωσιν τῶν σχολείων, τοὺς τύπους τῶν σχολείων, ποὺ μᾶς χρειάζονται, καὶ τὴν διοίκησιν αὐτῶν καὶ τότε θὰ ἀντιληφθῇ ἐὰν τὰ ἔργα εἶναι πολλὰ ἢ ὀλίγα καὶ ἐὰν ἀνταποκρίνεται αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου ἢ πρέπει νὰ αὐξηθῇ περισσότερον. Ἴσως ὅμως, ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, νὰ ἦτο ἄλλοτε τὸ πρόγραμμα τῆς τότε Κυβερνήσεως καὶ νὰ ὑπῆρχον προβλήματα καὶ ἐκπαιδευτικὰ ἄλλα σπουδαῖα ἔργα, διὰ τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ πολυμελὲς ἐκεῖνο Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον καὶ ἴσως τώρα νὰ μὴ ὑπάρχουν. Νὰ ἔχουν ὅλα λυθῆ τελικῶς καὶ οὐδεμιᾶς ἄλλης μεταβολῆς ἔχομεν κατὰ τὸν κ. εἰσηγητήν, ἀνάγκην!! Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ μόνον ἐὰν θελήσωμεν νὰ προσέξωμεν, θὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὴς ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι περιωρίσθησαν τὰ ἔργα τοῦ Συμβουλίου. Ἀρκεῖ μονάχα νὰ σκεφθῶμεν ποία εἶναι ἡ κατάστασις τῆς ἐκπαιδεύσεως εἰς τὸν τόπον μας, ἀρκεῖ νὰ σκεφθῶμεν τί ἔγινεν εἰς τοὺς ἀνωμάλους αὐτοὺς καιροὺς καὶ πῶς ἀπὸ ὅλας τὰς περιπετείας καὶ καταστροφὰς ἐβγῆκε τὸ σχολεῖον εἰς τὴν κατερειπωμένην χώραν μας. Ὅλοι φωνάζομεν καὶ ὅλοι διαμαρτυρόμεθα καὶ λέγομεν: Δὲν ὑπάρχει ἐκπαίδευσις, οὔτε μέση, οὔτε δημοτική. Προσπαθοῦμεν νὰ συμπληρώσωμεν τὰ κενά. Διορίζομεν παρ’ ὅλας τὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας, διορίζομεν ἐκπαιδευτικούς, ἀλλὰ γνωρίζομεν, ὅτι ἀπόδοσιν δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν, αἱ ἀνάγκαι μας εἶναι πολλαὶ καὶ ἀθεράπευτοι. Τὸ πρόγραμμα πρέπει νὰ ἀνανεωθῇ, διότι εἶναι πολὺ πεπαλαιωμένον ἰδίᾳ εἰς τὰ δημοτικὰ σχολεῖα. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἑνιαίου τύπου αὐτὸ γυμνάσιον τῆς μέσης, τὸ σχεδὸν μοναδικὸν σχολεῖον μέσης πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ κάποτε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας καὶ ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον, διὰ νὰ ἔχωμεν πραγματικὴν παιδείαν, προσηρμοσμένην πρὸς τὰς νέας συνθήκας καὶ τὰς κοινωνικὰς ἀνάγκας καὶ ἀπαιτήσεις ποὺ ἐδημιουργήθησαν καθ’ ὅλην τὴν πολεμικὴν καὶ μεταπολεμικὴν περίοδον.

§62ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σωστὸ αὐτό, πρέπει νὰ καταργηθοῦν πολλά.

§63Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Σωστό, κ. συνάδελφε, νὰ καταργηθοῦν καὶ τὰ περισσότερα, ἀλλὰ νὰ μὴ μείνωμεν μὲ μόνα τὰ δημοτικὰ σχολεῖα καὶ αὐτὰ χωρὶς ἀπόδοσιν. Πρέπει νὰ ὀργανωθῇ καὶ ἡ ἐπαγγελματικὴ ἐκπαίδευσις, ἡ ὁποία ἔχει ἐναπομείνει ἐντελῶς εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν καὶ ἐκμετάλλευσιν. Καὶ δὲν ἠξεύρομεν πότε θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τὴν πάρωμεν εἰς τὰ ὑπεύθυνα χέρια μας καὶ τὴν ὀργανώσωμεν προσηκόντως. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ προγράμματος καὶ ὕλης καὶ βιβλίων, εἰς τὴν πρᾶξιν, κ.κ. συνάδελφοι, πιστεύσατε ἀνεπηρέαστα ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἀνήκῃ ὁ καθένας σας, πιστεύσατε, ὅτι εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτὸ εἶναι ἆθλος μέγας! Καὶ χρειάζεται ὄχι νὰ περιορισθῇ εἰς ἀριθμὸν μελῶν τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ νὰ ἐνισχυθῇ καὶ ἀπὸ ἄλλα εἰδικὰ καὶ ἁρμόδια πρόσωπα δυνάμενα νὰ ἔχουν χρήσιμον γνώμην. Καὶ ἐπεριμένομεν ἀντὶ νὰ μᾶς παρουσιασθῇ σήμερον πρὸς ψήφισιν αὐτὸ τὸ φύλλον χαρτιοῦ, τοῦ ἀτυχοῦς νομοσχεδίου, διὰ νὰ περιορισθῇ κατ’ αὐτὸ ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου κατὰ δύο, ἐπεριμένομεν, ἄλλα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔλυον ἢ θὰ ὑπέσχοντο νὰ λύσουν προβλήματα τῆς ἐκπαιδεύσεως, γενικώτερα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν καὶ δέρνουν ὡς ἐφιάλται κάθε χωριὸ καὶ κάθε πόλιν μας, ὅπως δέρνει ἡ ἀνησυχία καὶ ὅλους τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους, εἰς ὁποιανδήποτε πτέρυγα καὶ ἂν ἕκαστος ἀνήκῃ. Ἀνεμένομεν καὶ ἀναμένομεν ἀκόμη, νὰ ἀπασχοληθῇ τὸ Ὑπουργεῖον μὲ τὴν κατάστασιν τὴν ἔκρυθμον ποὺ πλέον κατήντησεν ἀγωνία διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐφ’ ὅσον βλέπομεν ἀπὸ παντοῦ διαμαρτυρίας καὶ τῶν ἰδίων δημοδιδασκάλων καὶ καθηγητῶν, διὰ τὴν ἄδικον αὐτὴν μεταχείρισιν καὶ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς Παιδείας. Χθὲς ἀκόμη, ἔγιναν συγκεντρώσεις ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν μέσης, διὰ τὰς ὁποίας δὲν ἠξεύρω πῶς ἐλέχθη δυστυχῶς, ὅτι εἶχον ἐλατήρια πολιτικά, ἐνῷ οὐδεὶς παρεκίνησεν ἢ ὑπέθαλψε τούτους. Καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον δι’ ὅσους γνωρίζουν τὴν ἀνεξαρτησίαν σκέψεως ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχικὴν ἀντοχὴν καὶ μετριοφροσύνην τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Ἔτυχε νὰ εἶμαι στὴν Καρδίτσα, ὅταν ἔγινεν ἡ συγκέντρωσις ἐκεῖ καὶ ἀπέφυγα μολονότι ἐκλήθην, νὰ παραστῶ, ἀναχωρήσας ἐκτὸς τῆς Καρδίτσης, ὥστε νὰ μὴ εἶμαι ἐκεῖ τὴν ἡμέραν ἐκείνην. Δὲν ἤθελα νὰ δώσω κἂν τὴν ἁπλῆν ὑπόνοιαν νὰ θεωρηθῶ ὅτι, ἔστω καὶ κατὰ διάνοιαν, ὅτι ἠθέλησα νὰ ρίψω λάδι στὴ φωτιά, μολονότι, ὡς ἐκπαιδευτικὸς, εἰς ὅλην μου τὴν ζωὴν εἶχα ἀμέριστον τὸν πόνον καὶ τὸ ἐνδιαφέρον νὰ παρακολουθήσω τὴν συγκέντρωσιν.

§64Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἐκάματε πολὺ καλά, κ. συνάδελφε, διότι θὰ σᾶς ἔθετον τὸ ἐρώτημα: Ὅταν εἶσθε σεῖς εἰς τὴν Κυβέρνησιν τί ἐπράξατε;

§65Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Σᾶς ἀπαντῶ. Τίποτε, ἐὰν θέλετε κ. ὑπουργέ, δὲν ἐκάμαμεν ἡμεῖς. Τίποτε, δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ κάμετε καὶ σεῖς; Σᾶς ἱκανοποιεῖ αὐτό; Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα: Δὲν ἐκάματε σεῖς, δὲν ἐκάμομεν καὶ ἡμεῖς. Κύριε ὑπουργέ, ἐμᾶς ἐπὶ τέλους μᾶς ἐμαύρισεν ὁ λαὸς. Τί ἄλλο θέλετε; Μήπως καὶ αὐτὸ ἐπιζητεῖτε ἀσφαλῶς σεῖς;

§66Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐκάματε σεῖς; Ἡμεῖς ἐκάμομεν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§67Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἡμεῖς ἐκάμαμεν τοὺς δύο κύκλους τῆς Μέσης.

§68Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἔννοια σας, κ. Μόδη. Διὰ τοὺς δύο κύκλους ποὺ μοῦ ὑπενθυμίσατε, θὰ χρειασθῇ νὰ ἀπασχοληθῇ τὸ νέον συμβούλιον αὐτό, διότι ἀφοῦ καταργοῦμεν τὰς δύο θέσεις, δὲν εἶναι πλέον δυσχερές, δὲν εἶναι τίποτε καὶ αὐτὸ ψύλλου πήδημα εἶναι κατὰ τὸν κ. ὑπουργόν, καὶ τὸ πρόβλημα αὐτὸ τῆς ὀργανώσεως τῶν δύο κύκλων τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Περιττὴ πολυτέλεια εἶναι ὁ πολὺς ἀριθμὸς τῶν συμβούλων, καὶ πρέπει νὰ διώξωμεν δύο συμβούλους, διὰ νὰ σωθῶμεν, ἀπὸ 11 νὰ γίνουν 9 καὶ τότε θὰ γίνουν ὅλα.

§69Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. συνάδελφον, ποῖος ἦτο ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβούλων, ὅταν ἦτο καὶ αὐτὸς μεταξὺ αὐτῶν; Δὲν φαντάζομαι νὰ ἦτο πολυμελὲς τὸ Συμβούλιον καὶ ὑποθέτω, ὅτι καὶ τότε ἐπετέλεσε τὸν προορισμόν του.

§70Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Θὰ τὸ ἀναπτύξωμεν καὶ αὐτό, κ. ὑπουργέ. Θὰ ἔφθανον αὐτοῦ, ἀλλὰ μὲ διεκόψατε καὶ μὲ ἐρωτήσατε «τί ἐκάματε σεῖς;».

§71Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπειδὴ ἀνεφέρθητε εἰς θέμα ἄσχετον μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, δηλαδή, μὲ τὰς συγκεντρώσεις τῶν ἐκπαιδευτικῶν.

§72Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Δὲν ἦτο ἄσχετον καθόλου, ἀλλοίμονον, ἂν θεωρηθῇ αὐτὸ ἄσχετον!! Σᾶς εἶπον, ὅτι ὑπάρχουν ζητήματα ἐκκρεμῆ, τὰ ὁποῖα κατήντησαν ἐφιάλτης διὰ τοὺς ἐκπαιδευτικούς, διὰ τοὺς ὁποίους προσωπικῶς, αἰσθάνομαι μεγάλον πόνον. Μ’ ὅλα ταῦτα ὅμως, δὲν ἔπραξα τίποτα, εἶπα, διὰ νὰ δείξω, τὴν συμπάθειαν, διότι, σᾶς εἶπα, δὲν μὲ ὠθεῖ ἀντιπολιτευτικὸν πνεῦμα, εἰς τὰ ὅσα πράττω καὶ ὅσα λέγω καὶ σήμερον, ἀλλὰ μὲ ὠθεῖ μόνον ὁ πόνος διὰ τὴν Παιδείαν. (Χειροκροτήματα). Τὸ νὰ ἐπικαλούμεθα, ὅτι «δὲν ἔκαμαν οἱ ἄλλοι, καὶ συνεπῶς δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ μᾶς ἐλέγχουν οἱ ἄλλοι», ὁμοιάζει σὰν τὸν αἰτιολογικὸν λόγον ποὺ διατυπώνετε εἰς τὴν εἰσηγητικήν σας ἔκθεσιν. Λέτε: «Ἰδοὺ τὶ ἐγίνετο ἀπὸ τὸ 1937». «Τόσα μέλη ὥρισεν ὁ ἕνας, τόσα ὁ ἄλλος», τόσα καὶ ἐγὼ τώρα μὲ τὴν σειράν θὰ κάμω, ἀφοῦ ἔχω τὸ δικαίωμα. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπιχείρημα. Ἰδοὺ κύριοι, πῶς παρουσιάζεται ἡ ὅλη κατάστασις. Κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις καὶ βάσει τοῦ Ν. 2130 ἀκόμα, αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τοῦ Συμβουλίου εἶναι ἕνδεκα, ὅσαι καὶ ὅταν ἤμην καὶ ἐγὼ μεταξὺ τῶν μελῶν του. Μὲ τὴν ἐπάνοδον τῶν 5 συμβούλων τοῦ Ν. 2130, ὑπηρετοῦν 11+5=16. Ἀπὸ τοὺς 16 ἐξῆλθον οἱ τρεῖς τῆς ὑπηρεσίας. Δύο διότι κατελήφθησαν ἀπὸ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας, καὶ εἷς διότι παρῃτήθη. Ἐκ τῶν καταληφθέντων ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας ὁ εἷς ἀνήκει εἰς τοὺς πέντε τοὺς ἐξελθόντας μὲ τὸ Θʹ ψήφισμα καὶ ἐπανελθόντας μὲ τὸν Ν. 2130)52. Οἱ ἄλλοι δύο ἀνήκουν εἰς τοὺς ἕνδεκα Οὕτω ἐξεκενώθησαν τρεῖς ἐν ὅλῳ θέσεις καὶ ἀπὸ τὰς 16 μένουν μόνον 13, ἤτοι ὑπεράριθμοι κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν μόνον 2, ἀφοῦ 11 εἶναι αἱ ὀργανικαὶ θέσεις ἐν ὅλῳ. Ἐὰν δὲν ἦτο ἡ ἀνάγκη—ἡ ἀστήρικτος καὶ ἀνύπαρκτος ἀνάγκη— τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι δηλαδή, περιωρίσθησαν σήμερον τὰ ἔργα τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, καὶ πρέπει νὰ γίνουν οἰκονομίαι, τότε θὰ ἐλαμβάνετο μέριμνα διὰ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν δύο ὑπεραρίθμων. Ἀλλὰ ἡ σπουδαιότης τοῦ θεσμοῦ, κατὰ τὴν φράσιν τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἐπιτρέπει περαιτέρω ἀναβολὴν. Ἐν τούτοις ἐπὶ 2½ ἔτη δὲν ὑπῆρχεν οὐδεμία σπουδή, ἠδύναντο νὰ παραμένουν εἰς τὸ Συμβούλιον ὅλοι!! Βεβαίως ἠδύναντο, διότι ἐλήφθη μέριμνα νὰ ἀχρηστευθοῦν, ἀφοῦ ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα καὶ δὲν προσέφεραν, δὲν ἐπετράπη νὰ προσφέρουν, οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν, καὶ ὄχι αὐτοὶ μόνον, οἱ τοῦ Ν. 2130, ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἦσαν ἀνεπιθύμητοι ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Καὶ ἐρωτᾶται· ἐάν, ὡς ἀπέδειξα, κατὰ τὴν γνώμην μου, τὰ ἔργα τοῦ Συμβουλίου, σήμερον πολλαπλασιάζονται, καὶ πρέπει μᾶλλον νὰ αὐξηθοῦν τὰ μέλη, πῶς ἀντὶ νὰ ληφθῇ μέριμνα τουλάχιστον μόνον διὰ τὴν τύχην τῶν δύο ὑπεραρίθμων καταργοῦμεν καὶ δύο ἀκόμη ὀργανικὰς θέσεις; Ἀλλὰ τοιουτοτρόπως θὰ πλεονάζουν τέσσαρες, τόσαι δηλαδή, ὅσοι ἐξῆλθον μὲ τὸ Θʹ ψήφισμα καὶ ἐπανῆλθον μὲ τὸν νόμον 2130)52. Τί σατανικὴ σύμπτωσις! Περισσεύουν 4! Τόσοι πρέπει, δηλαδή, νὰ περισσεύσουν, διὰ νὰ γλυτώσωμεν ἀπὸ τοὺς 4 βεβήλους τοῦ Ν. 2130. Τὸ σημεῖον τοῦτο τονίζει ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου καὶ φροντίζει νὰ αἰτιολογήσῃ μὲ τὴν φράσιν τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως. Διότι λέγει: «Ἐνῷ δὲν ὑπῆρχον κεναὶ θέσεις, ἐπανῆλθον διὰ τοῦ νόμου 2150 πέντε! Τοῦτο δὲ καθ’ ἣν ὥραν μὲ τὸ Ν. Δ. 2500, ἐζητοῦντο οἰκονομίαι, λέγει, καὶ τὰ ἔργα σχετικῶς μὲ τὴν κατάστασιν τοῦ προσωπικοῦ περιωρίσθησαν!». Τὸ σημεῖον τοῦτο ἔψεξε καὶ ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, τὸ ὅτι, δηλαδή, δὲν ὑπῆρχον κεναὶ θέσεις. Ἀλλὰ ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος τοὺς ἐπανέφερε προέβλεψε καὶ τοῦτο καὶ εἶπεν: «Αἱ θέσεις, εἶπε, τὰς ὁποίας ἄλλοι κατέλαβον, ἀνήκουν εἰς αὐτούς, καὶ οἱ ἄλλοι θὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς ἄλλας ἀναλόγους θέσεις. Τὸ παρὸν ὅμως νομοσχέδιον, αὐτοὺς τούτους, οἱ ὁποῖοι ἠγνοήθησαν καὶ ἠχρηστεύθησαν ἐπὶ διετίαν, δὲν τοὺς κρίνει ἀξίους τώρα νὰ διατεθοῦν εἰς ἀναλόγους θέσεις! Ἀλλὰ τοὺς ἀπολύει. Μικροχαρὴς τόσον ἀντίληψις, ἄλλη, ἀπ’ αὐτήν, καὶ ἐκδικητική, δὲν ἠδύνατο νὰ ὑπάρξῃ κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην. Οὐδέποτε συνέβη τοῦτο εἰς ἄλλας Κυβερνήσεις, καὶ πάντοτε ὁσάκις ἔγινε κατάργησις θέσεων, δὲν ἐπετάχθηκαν εἰς τοὺς δρόμους οἱ κατέχοντες αὐτὰς, ἀλλὰ ἐλαμβάνετο σχετικὴ μέριμνα, ἐκτὸς ἐὰν νομίζετε ἐν τῇ παρούσῃ περιπτώσει, ὅτι πρόκειται περὶ ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος, ὡς δὲν εἶπεν ἀλλ’ ἀφῆκε νὰ νοηθῇ, ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὁ ὁποῖος ἐπεκαλέσθη τοὺς λόγους, τοῦ ἀξιοτίμου τότε ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ νῦν ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἡ ἡγεσία ἔπρεπε νὰ εἶχε καθωρίσῃ τὴν θέσιν της, ἔναντι τοῦ διεξαγομένου ἀγῶνος.

§73Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Μάλιστα.

§74Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται περὶ τῆς φράσεως, ἡ ὁποία τιμᾷ καὶ τὸν εἰπόντα τὴν φράσιν καὶ οἱονδήποτε ἄλλον, ἐὰν αὐτὴν ἔλεγε. Δὲν πρόκειται περὶ τῆς φράσεως, ἀλλὰ ὅταν συζητοῦμεν διὰ τοὺς πέντε αὐτοὺς ἐπανελθόντας καὶ ἀναφέρωμεν τοὺς λόγους τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας κ. Προέδρου, αὐτούς, ὅτι δηλαδή, ἡ ἡγεσία εἶχε καθῆκον νὰ ἐκδηλώνῃ τὰ Ἐθνικά της φρονήματα κλπ., τί σημαίνει τοῦτο; Σημαίνει, ὅτι ἐβαρύνετο ἡ ἡγεσία, δηλαδή, οἱ ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι, διότι δὲν ἐξεδήλωσαν τότε τὰ Ἐθνικά των φρονήματα.

§75Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Αὐτὸ κατὰ τὴν γνώμην σας.

§76Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ὄχι. Ἐάν μοῦ ἐξηγήσετε, ἀνακαλῶ.

§77Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐγὼ εἶπα τὸ ἑξῆς. Εἶπα τὶ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅταν ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας πρὸ τριετίας, ἀναφερόμενος εἰς τὴν τότε κατάστασιν, τῶν μὴ ἐμπνεόντων ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην, κατὰ τὸν διεξαγόμενον κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ ἀγῶνα. Καὶ εἶπε τὸ ἑξῆς τότε ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἐφόσον τὸ Ἔθνος διεξάγει τὸν σκληρότερον ἀγῶνα ἐξ ὅσων ἐδοκίμασε μέχρι τοῦδε, οἱ ἡγούμενοι τῆς ἐκπαιδεύσεως ὀφείλουν νὰ ἔχουν λάβει σαφῆ θέσιν ἔναντι τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον οἱ ἀρχηγοὶ τῆς ἐκπαιδεύσεως ἁπλῶς νὰ ἰσχυρίζωνται ὅτι δὲν ἔχουν λάβει τὴν δέουσαν θέσιν.

§78Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ καθῆκον κάθε ἡγεσίας καὶ ὄχι μόνον τῆς ἐκπαιδευτικῆς ἡγεσίας νὰ ἔχῃ λάβῃ ὄχι ἁπλῶς ἀρνητικὴν θέσιν, ἀλλὰ σαφῆ θέσιν καὶ ὁ κ. Βαμπούλης καὶ ἐγὼ εἴμεθα σύμφωνοι εἰς τοῦτο.

§79Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Οὔτε τὴν πρότασίν σας θέλω νὰ μεταβάλω...

§80Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Μὲ συγχωρεῖτε. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι, ὅταν τίθενται ὑπὸ κρίσιν ὅλοι οἱ ὑπηρετοῦντες σύμβουλοι, καὶ τίθεται ὡς κριτήριον ἡ προσήλωσις εἰς τὰ Ἐθνικὰ ἰδεώδη, πρέπει καὶ ἐδῶ νὰ συμβῇ τὸ ἴδιον, καὶ εἶπα εἰς ἐνίσχυσιν τῶν ἐπιχειρημάτων μου, ὅ,τι εἶπε τότε ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Εἶναι δυνατὸν ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι νὰ μὴ εἶναι φερέγγυοι ἀπὸ ἀπόψεως Ἐθνικῆς;

§81Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἀλλὰ τότε, πρὸς τί εἴπατε τὴν φράσιν λοιπὸν αὐτήν; Ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχε σχέσιν μὲ τοὺς ὑπὸ κρίσιν συμβούλους ἡ φράσις, διατί τὴν ἐπεκαλέσθητε; Ἀλλά, κύριοι, ἡ πρόθεσις τοῦ νομοσχεδίου τούτου προδίδεται ἔτι περισσότερον περαιτέρω μὲ ἄλλην φράσιν τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ νομοσχεδίου: «Τοῦτο δὲ εἰς ἐποχὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν συνεπείᾳ τῆς κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος συσταθέντων συμβουλίων προσωπικοῦ, περιωρίσθησαν σημαντικῶς τ’ ἀπασχολοῦντα τὸ Κ.Δ.Γ.Σ.Ε. θέματα τῆς προσωπικῆς καταστάσεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν δικαιολογεῖται ἡ διατήρησις ἑνὸς τόσου μεγάλου ἀριθμοῦ ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων». Ἀπέδειξα, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὅτι τὰ ἔργα τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, τὴν ὥραν αὐτήν, ὅπου τὰ πάντα ἠρημώθησαν καὶ αἱ συνθῆκαι τῆς ζωῆς μας ἤλλαξαν, εἶναι πολὺ περισσότερα, πολὺ βαρύτερα ἀπὸ κάθε ἄλλην περίστασιν. Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι τὰ κύρια ἔργα τοῦ Συμβουλίου εἶναι ὅσα σχετίζονται μὲ τὴν προσωπικὴν μόνον κατάστασιν τῶν λειτουργῶν τῆς ἐκπαιδεύσεως, τότε ὄντως περιωρίσθησαν καὶ ἠμποροῦμεν ἀκόμη νὰ τὰ περιορίσωμεν· ἀλλὰ τὰ ἔργα, τὰ σοβαρώτερα ἔργα τοῦ Συμβουλίου εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέγνωσα καὶ τὰ ὁποῖα ὅπως εἶπα, ἀπασχολοῦν κάθε πατριώτην Ἕλληνα. Ἕνα χάος πραγματικὸν μὲ ὅλα τὰ ἐκπαιδευτικὰ προβλήματα ἄλυτα, θὰ πρέπει νὰ φοβίσῃ καὶ φοβίζει τὸν κάθε εὐσυνείδητον πολίτην. Καὶ τὸ χάος αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ στὰ σοβαρά. Ἄλλος θεσμὸς καὶ ἄλλος Ὀργανισμὸς ἁρμοδιώτερος, ὑπεύθυνος καὶ εἰδικώτερος ἀπὸ τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, τὸν Ἄρειον Πάγον καὶ τὸ Ἀνώτερον Ἐπιτελεῖον τῆς Παιδείας δὲν γνωρίζω ὅτι ὑπάρχει, καὶ διὰ τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνισχυθῇ καὶ ὄχι νὰ περιορισθῇ εἰς ἀριθμὸν μελῶν. Καὶ τώρα, δὲν ἔχω παρὰ νὰ σᾶς εἴπω μόνον καὶ νὰ τονίσω ὅλως ἰδιαιτέρως ὀλίγα διὰ τοὺς ἐπανελθόντας κατὰ τὸν νόμον 2130. Δὲν ἦτο ἐπιτρεπτὸν καὶ πρὸς τιμὴν τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, δὲν ἦτο ἐπιτρεπτὸν νὰ μείνουν ἐκτεθειμένοι ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοί, οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν ὅλην τὴν ζωήν των, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, τὴν Ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν, τῆς Παιδείας, νὰ ἐξυγιανθοῦν μὲ τὸν νόμον τῆς ἐξυγιάνσεως ὡς ἐπικίνδυνοι εἰς τὴν Παιδείαν. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς ἀναφέρω τὸν Νικόλαον Καραχρῆστον ἐξυγιανθέντα καὶ αὐτὸν κατὰ τὸ Θʹ ψήφισμα, ὁ ὁποῖος διεπνέετο πάντοτε καὶ διαπνέεται ἀπὸ τὰ ἀκραιφνέστερα πατριωτικὰ αἰσθήματα, ὁ ὁποῖος ἐδίδαξε γενεὰς ὁλοκλήρους καὶ διέπλασε τοὺς ἀρίστους διδασκάλους μὲ Ἐθνικὴν συνείδησιν ἀνωτέραν οἱουδήποτε ἄλλου. Καταπολεμήσατε ἐν ὀνόματι τοῦ πατριωτισμοῦ τὸν Νικόλαον Καραχρῆστον!! Τὰ συγγράμματά του εἶναι ἄριστα καὶ ἀδιάβλητα, ἔχουν προσφέρει ὑπηρεσίαν, ὑπηρεσίαν ὄντως Ἐθνικήν, ἡ ὁποία τιμᾷ τὴν ἰδιαιτέραν του πατρίδα, τὴν εὔανδρον Ἤπειρον ἀπὸ τὴν ὁποίαν οὗτος κατάγεται. Ἐγνωρίσαμεν προσωπικῶς τὸν ἀδαμάντινον χαρακτῆρα αὐτοῦ καὶ θὰ ἦτο ἀπρεπὲς καὶ ἀνήθικον νὰ ἀφήσωμεν ἐκτεθειμένον ἕνα τοιοῦτον ἐκπαιδευτικὸν λειτουργόν, νὰ φέρεται ἀπολυθεὶς δι’ Ἐθνικὴν ἀναξιότητα!! Καὶ ἐνῷ ἀκόμη ἠτύχησε νὰ ἀσθενήσῃ κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην ἐξυγιάνθη μὲ τὸν νόμον 1540. Καὶ θὰ μοῦ εἴπητε ἔπρεπε νὰ μὴ ἐπανέλθῃ ὁ λειτουργὸς αὐτὸς διότι δὲν ἦτο κενὴ θέσις. Δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθῃ μὲ τὸν νόμον 2130, διότι δὲν ὑπῆρχε κενὴ θέσις, εἶπεν ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας. Ἀλλ’ ἡμεῖς δὲν τοὺς ἐπανεφέραμεν, κύριε εἰσηγητά, διὰ νὰ πληρώσωμεν κενά, ἀλλὰ τοὺς ἐπανεφέραμεν διὰ νὰ ἀποδώσωμεν τὸ ὀφειλόμενον χρέος καὶ τὴν ὀφειλομένην εἰς αὐτοὺς τιμήν. Καὶ ὄχι μόνον ὁ κ. Καραχρῆστος εἶναι ἄξιος τῆς Πατρίδος, ἀλλὰ καὶ οἱ λοιποὶ τοῦ Ν. 2130 δὲν εἶναι τυχαῖοι. Ἔχουν ὅλοι ἀνωτέρας σπουδὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ χαρακτῆρα ἀνώτερον, μολονότι πολλοὶ θὰ εἶσθε προκατειλημμένοι, καὶ ἴσως ὀνόματα σᾶς ἐξεγείρουν. Καὶ ἀκόμη ἐὰν τοὺς ἐπανεφέραμεν τοὺς ἐπανεφέραμεν διὰ νὰ προσφέρουν τὰς πολυτίμους εἰς τὴν παιδείαν ὑπηρεσίας των καὶ ὄχι διὰ νὰ τοὺς δώσωμεν ἕνα κομμάτι ψωμί, καὶ τοὺς περιθάλψωμεν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἶναι ἄξιοι καὶ ἱκανοί, ὄχι μόνον νὰ ἀποζήσουν, ὅπως θὰ ἔζων ὡς δημόσιοι λειτουργοί, ἀλλὰ καὶ νὰ δημιουργήσουν ἐργασίαν ἀξιόλογον καὶ ἐκτὸς τῆς δημοσίας ἐκπαιδεύσεως, ἐθνικῶς πάντοτε ἐργαζόμενοι καὶ ἀποδοτικῶς. Τοὺς ἐπανεφέρομεν διὰ νὰ τοὺς χρησιμοποιήσωμεν. Τοὺς ἐπαναφέραμεν διὰ νὰ τοὺς χρησιμοποιήσωμεν ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς παιδείας καὶ γενικώτερον τοῦ Ἔθνους. Τοῦτο κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἀτυχὲς νομοσχέδιον, μεταφραζόμενον δὲν λέγει τίποτε ἄλλο παρά, ὅτι οἱ ἐπανελθόντες πέντε, μὲ τὸν νόμον 2130 πρέπει νὰ φύγουν! Πρέπει, λέγει, νὰ τοὺς ἀπολύσωμεν μάλιστα! Ὄχι νὰ τοὺς χρησιμοποιήσωμεν ὅπως εἶχε καθορίσει ὁ νόμος 2130, ὁ ὁποῖος ἔκαμνεν ἰδιαιτέραν μνείαν διὰ τοὺς καταλαβόντας τὰς θέσεις των. «Οἱ κατέχοντες τὰς θέσεις ταύτας, λέγει ὁ ν. 2130, τοποθετοῦνται εἰς ἀναλόγους πρὸς τὴν εἰδικότητα θέσεις κλπ...... (ἀναγινώσκει ἐκ τοῦ νόμου)..........». Καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν ἠρημώθησαν αἱ Ἀκαδημίαι, καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν διδάσκονται τὰ παιδαγωγικὰ εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχομεν παντοῦ τόσην ἔλλειψιν εἰδικοῦ προσωπικοῦ, ζητοῦμεν νὰ ἀπολυθοῦν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι διεκρίθησαν μὲ τὰς ὑπηρεσίας των, καὶ οἱ ὁποῖοι ἀδίκως καὶ κακῶς ἐξυγιάνθησαν τότε! Δὲν τὸ λέγομεν βέβαια εἰς τὸ σχέδιον τοῦτο. Εἶναι, λέγομεν ναί, εἶναι ἐγγύησις τὸ ὑπηρεσιακὸν συμβούλιον. Ἀλλά, δὲν φαντάζομαι παρ’ ὅλην τὴν ἀνεπιφύλακτον ἀναγνώρισιν τῆς εὐθύτητος τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου, δὲν φαντάζομαι, ὅτι θὰ κατορθώσῃ τοῦτο νὰ κρίνῃ, ὄχι βέβαια εὐσυνειδήτως, ἀλλά, πρεπόντως. Διότι εἶναι τὰ κριτήρια τοιαῦτα, ὥστε δὲν ζυγίζονται εἰς τὴν πλάστιγγα ὅπως τὰ φάρμακα τοῦ φαρμακοποιοῦ. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐτέθη ὡς κριτήριον καὶ ἡ νομιμοφροσύνη! Διὰ νὰ εἴμεθα ἀσφαλεῖς! Τὸ ἀνώτατον ὑπηρεσιακὸν συμβούλιον δὲν θὰ δύναται νὰ ἀγνοήσῃ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ πέντε αὐτοί, ἔχουν καὶ φάκελλον, ἀφοῦ ἀπελύθησαν δυνάμει τοῦ νόμου περὶ νομιμοφροσύνης καὶ ἐξυγιάνσεως καὶ ἐπανῆλθον ἀπὸ τοὺς συνοδοιπόρους. Ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἀπολυθῆ, ἀδιάφορον ἂν ἔχουν ἀποκατασταθῆ ἢ ἂν ἀδίκως εἶχον ἐξυγιανθῆ, πρέπει νὰ ἀπολυθοῦν. Ἐὰν ἔχουν λάβει τραύματα εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν, αὐτὸ δὲν ἔχει ἀξίαν. Ἐὰν ἐδαπάνησαν τὴν περιουσίαν των καὶ ἐσπούδασαν μὲ στερήσεις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀλλὰ καὶ μὲ ὄνειρα καὶ πόθον νὰ ὠφελήσουν τὴν πατρίδα τους καὶ νὰ τιμηθοῦν καὶ ἀντὶ τούτου σήμερα πετοῦνται εἰς τὸν δρόμον, δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν! Ἀρκεῖ, μόνον, νὰ μάθουν νὰ εἶναι φίλοι μας καὶ ὄχι πολιτικοὶ ἀντίπαλοί μας.

§82Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὑπεραμύνεσθε τῶν ἐθνικῶς ὑπόπτων, κ. συνάδελφε;

§83Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Διαμαρτύρομαι! Οὐδέποτε ἐφανταζόμην, ὅτι μὲ τοιαύτην κακὴν ἐκτίμησιν τῶν πραγμάτων καὶ προσώπων θὰ ἐπεχειρεῖτο ποτὲ νὰ κατατεθῇ ἕνα τέτοιο νομοθέτημα πρὸς ψήφισιν.

§84Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Οἱ ἐθνικῶς ὕποπτοι, κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ προστατεύωνται;

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι διακοπάς, κ. συνάδελφοι.

§86Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Διαμαρτύρομαι, διότι οὐδεὶς εἶναι ἐκ τῶν περὶ ὧν πρόκειται ὕποπτος. Ὁ κ. Γιδαρᾶκος, ἕνας ἐκ τῶν πέντε εἶναι πολεμιστής. Ἐπολέμησεν ἡρωϊκώτατα καὶ διεκρίθη εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν. Καὶ ὁ Καραχρῆστος ὡς ἐτόνισα καὶ ὅλοι οἱ λοιποὶ εἶναι ἄξιοι τοῦ ὑψηλοῦ ἀξιώματος, ποὺ κατέχουν.

§87ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μίαν ἐρώτησιν, κ. συνάδελφε, διὰ νὰ διαφωτισθῶ, διότι εἶμαι ἀφώτιστος. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὑπεστηρίξατε, ὅτι εἰς τὰ 1937 ἀπετελεῖτο τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον ἀπὸ πέντε καὶ τότε ἔδωσε θαυμάσια τοῦτο ἀποτελέσματα. Τώρα ἀγωνίζεσθε διὰ ποῖον πρᾶγμα; Διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῶν θέσεων ἀπὸ 14 εἰς 9 ἢ διὰ τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἀποχωρήσουν; Διὰ νὰ ἐξηγούμεθα. Διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῶν θέσεων διαμαρτύρεσθε ἢ διὰ τὰ πρόσωπα;

§88Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἀγωνίζεται καὶ διὰ τὰ δύο.

§89Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ὑπῆρξα σαφὴς εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ λόγου μου καὶ ἂν ὡμίλησα περὶ προσώπων, τὸ ἔπραξα διὰ νὰ ἀποκρούσω τὴν ἄδικον μεταχείρισιν αὐτῶν μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ τὰ ὅσα ἐλέχθησαν εἰς βάρος των. Καὶ εἶπον, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν δικαιολογοῦνται ὅσα προσπαθεῖ νὰ δικαιολογήσῃ ὁ συντάξας τὸ νομοσχέδιον—ἐφ’ ὅσον οὐδεμία πραγματικὴ ἀνάγκη ὑπάρχει νὰ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων, ἀντιθέτως μάλιστα ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβάλλεται ἐνίσχυσις τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου—ἀπορῶ πῶς κάμνομεν τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ὑπολειπομένων τεσσάρων ἐκ τῶν 5 ἐπανελθόντων τοῦ ν. 2130 ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων, ποὺ ἐτίμησαν τὴν θέσιν των μὲ τὰς ἐπωφελεῖς ὑπηρεσίας των. Αἱ συνέπειαι, κ. ὑπουργέ, θὰ εἶναι ὀδυνηραί. Δὲν ἐπιτρέπεται ἀπὸ σᾶς νὰ τεθῇ ἡ ἀρχὴ αὐτή. Διότι, οἱ ὑπουργοὶ καὶ τὰ κόμματα παρέρχονται, ἡ παιδεία μένει. Καὶ θὰ ἔπρεπε, ὅπως εἶπον καὶ ἄλλοτε, νομοσχέδια ὅπως τὸ παρὸν ποὺ σχέσιν ἔχουν μὲ τὴν παιδείαν μας, θὰ ἔπρεπε, νὰ ἀποτελοῦν ἀντικείμενον συζητήσεων διακομματικῶν, ἂν θέλετε, Ἐπιτροπῶν καὶ ὄχι νὰ ἀποτελοῦν κομματικὴν ὑπόθεσιν καὶ νὰ ἐξυπηρετοῦν στενὰ κομματικοὺς σκοπούς. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω, σᾶς δηλῶ, ὅτι συντόμως πολύ, θὰ γίνῃ ἡ ἀποκατάστασις καὶ τῶν πραγμάτων καὶ τῶν ἀδικουμένων συμβούλων. Καὶ φοβοῦμαι μήπως συμβῇ, ὅ,τι πολλάκις συνέβη, μὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἰδίου αὐτοῦ ἁμαρτωλοῦ νόμου σας γίνῃ ἀπὸ ἄλλους καὶ ὄχι ὅμως ἐπὶ βλάβῃ τῶν εἰς οὓς ἀποβλέπετε σεῖς ἀνεπιθυμήτων συνεργατῶν σας.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§91Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατόπιν τῆς μακρᾶς ἀγορεύσεως τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κ. Βαμπούλη, θὰ εἶμαι συντομώτατος. Κατ’ ἐπανάληψιν, κύριοι βουλευταί, ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Παιδείας μᾶς εἶπεν, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του δὲν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος 2500. Διὰ τοῦτο μᾶς προσκομίζει σήμερον τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποκατάστατον τοῦ νόμου 2500, διότι ἀποβλέπει εἰς τὴν προγραφὴν τεσσάρων ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων γνωστῶν ἐκ τῶν προτέρων. Βεβαίως, ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς παρουσιάζει τὸ νομοθέτημά του ὑπὸ τὸ πρόσχημα δῆθεν τῆς ἁπλουστεύσεως, τῶν οἰκονομιῶν καὶ περιορισμοῦ τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Τίποτε ἀπ’ ὅλ’ αὐτὰ δὲν συμβαίνει, κύριοι συνάδελφοι. Διότι, οὔτε ποίας ἁρμοδιότητας περιορίζει, ἀναφέρεται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, οὔτε αἱ οἰκονομίαι, τὰς ὁποίας δῆθεν θὰ προκαλέσῃ εἶναι πραγματικαὶ ἐκ τῆς ἀποχωρήσεως τῶν 4 ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων, τῶν ὁποίων εἶναι γνωστὰ τὰ ὀνόματα— καὶ θὰ τὰ ἀναφέρω ἀμέσως— διότι πρόκειται περὶ τῶν ἐξυγιανθέντων καὶ ἐπαναφερθέντων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, κ.κ. Τατάκη, Γιδαράκου, Παϊδούση καὶ Γεδεὼν καὶ εἶναι καμωμένο τὸ νομοσχέδιον εἰς «τὰ μέτρα τῶν τεσσάρων αὐτῶν ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν». Ὁμιλοῦμεν περὶ οἰκονομιῶν. Οἱ προαναφερθέντες ἔχουν 39 χρόνων ὑπηρεσίαν. Ἑπομένως αἱ οἰκονομίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν, δὲν εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, δηλαδή, 147 δῆθεν ἑκατομμύρια. Δὲν εἶναι οὔτε μία δεκὰς ἑκατομμυρίων. Διότι μεταξὺ τοῦ μισθοῦ καὶ τῆς συντάξεως ἡ διαφορὰ εἶναι ἐλαχίστη κ. ὑπουργέ, καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρωνται οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ διὰ νὰ συσκοτίζουν τὴν πραγματικότητα.

§92Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Διὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου δὲν εἶμαι ἐγὼ ὑπεύθυνος.

§93Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶναι γεγονός, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἔχουν 30 χρόνων ὑπηρεσίαν καὶ ὅτι μεταξὺ τοῦ μισθοῦ καὶ τῆς συντάξεως ἡ διαφορὰ εἶναι ἐλαχίστη. Διατὶ τότε ἐπιτρέπετε νὰ ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅτι θὰ πραγματοποιηθῇ οἰκονομία 147 ἑκατομμυρίων δραχμῶν;

§94ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἂν δὲν χρειάζονται, διὰ φιλανθρωπίαν θὰ τοὺς κρατήσωμεν;

§95Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἀκριβῶς, θὰ ἦτο γενναιότερον νὰ τοὺς παύσητε. Καὶ νὰ μὴ ὁμιλῇ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι θὰ κριθοῦν ὑπὸ εἰδικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ τὰ προσόντα τὸ ἦθος, τὴν ἐπαγγελματικὴν ἱκανότητα καὶ τὴν ἀπόδοσίν των ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντός των. Κύριοι καὶ οἱ τέσσαρες, περὶ ὧν πρόκειται, εἶναι ἀριστεῖς εἰς τὴν παιδείαν.

§96Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Μίαν διακοπήν, κ. Πρόεδρε. Δὲν πρόκειται νὰ κριθοῦν οἱ τέσσαρες περὶ ὧν ὁμιλεῖ ὁ κ. συνάδελφος. Θὰ κριθοῦν ἅπαντες.

§97Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τόσον τὸ χειρότερον διότι θὰ κριθοῦν ἅπαντες ἀλλὰ θὰ ἀπομακρυνθοῦν οἱ προαναφερθέντες 4. Τοῦτο τὸ ἀντλῶ ἀπὸ μίαν φράσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὅπου ἀναφέρεται, ὅτι θὰ κριθοῦν καὶ διὰ τὴν προσήλωσίν των εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη.

§98Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Θέλω νὰ εἶσθε σαφὴς καὶ κατηγορηματικός. Θέτετε ὑπὸ ἀμφισβήτησιν τὸ ἀδιάβλητον τῶν μελῶν τοῦ Ἀνωτ. Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον θὰ κληθῇ διὰ νὰ κρίνῃ τοὺς συμβούλους;

§99Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὄχι, κ. ὑπουργέ, δὲν θὰ ἀπαντήσω αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§100Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Διότι δὲν δύνασθε νὰ ἀπαντήσετε.

§101Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Βεβαίως δὲν δύναμαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀπαντήσω μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, ὅταν θὰ συνέλθῃ τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον διὰ νὰ κρίνῃ, ὁπότε καὶ θὰ ἐπανέλθω. Τὸ γεγονὸς, ὅτι οἱ 4 ἔχουν φακέλλους, εἶναι ἀρκετὸν διὰ νὰ ἀπομακρυνθοῦν.

§102Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Θέλω νὰ δηλώσω, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ, εἶναι: Ὁ Πρόεδρος καὶ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὁ Πρόεδρος καὶ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὁ Πρόεδρος καὶ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ὁ Πρύτανις καὶ Ἀντιπρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ ὁ Πρόεδρος καὶ Ἀντιπρόεδρος τοῦ ΑΣΔΥ.

§103Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν λέγω αὐτό. Τιμῶ ὅλους τοὺς ἀναφερομένους καὶ σέβομαι ὅλους ὅσους ἀναφέρατε. Ἁπλῶς ὅμως σᾶς λέγω, ὅτι τὸ νομοθέτημά σας ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀπομάκρυνσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐξυγιάνθησαν καὶ τοὺς ὁποίους ἐπανέφερεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου. Καὶ τώρα διὰ τοῦ ὑποκαταστάτου τοῦ νόμου 2500 ἐπιθυμεῖτε νὰ ἀπομακρύνετε αὐτοὺς τοὺς 4 ἐκπαιδευτικοὺς συμβούλους. Ἐὰν σκοπὸς τοῦ παρόντος νόμου, εἶναι ἡ ἀπομάκρυνσις αὐτῶν τῶν 4, δηλοῦμεν, ὅτι, ὅταν ἐντὸς ὀλίγου ἔλθωμεν εἰς τὴν ἀρχήν, θὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν ἀδικίαν, διότι ὅπως ξεύρετε τὸ παρὸν νομοθέτημα ἔχει πολλὰ τὰ κοινὰ μὲ τὸ νομοσχέδιον τῆς Ἀεροπορίας, ὅπου σφαγιάζεται ὅλη ἡ ἱεραρχία τῶν ἀξιωματικῶν, ὑπὲρ τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα εἶναι φίλα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἔτσι καὶ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ πρόκειται νὰ ἀπομακρύνῃ 4 συμβούλους, διότι ἀντιτίθενται εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τίποτε ἄλλο.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§105Ε. ΚΟΘΡΗΣ. ..... (δὲν ἠκούσθη).

§106Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διαμαρτύρομαι. Ἐζήτησα τὸν λόγον ἀπὸ τοὺς πρώτους. Διαμαρτύρομαι ἐναντίον τοῦ Προεδρείου.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ τὸν κατάλογον τὸν εὑρῆκα ἕτοιμον. Θὰ σᾶς ἐγγράψω.

§108Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον προτείνει τὴν μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Δὲν θὰ ὑπῆρχεν οὐδεμία κατ’ ἀρχὴν ἀντίρρησις ἐναντίον οἱουδήποτε νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον προτείνει τὴν μείωσιν τῶν μελῶν ἑνὸς συλλογικοῦ ὀργάνου. Δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία, ὅτι εὐμενῶς πάντοτε πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται ἡ μείωσις τῶν μελῶν ἑνὸς συλλογικοῦ ὀργάνου διοικήσεως, διότι δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ εἶναι εὐχερεστέρα ἡ κρίσις του καὶ ταχυτέρα. Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ τοῦ ἀνωτάτου ὀργάνου τῆς ἐκπαιδεύσεως, τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, καὶ παρ’ ὅλην τὴν ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν εἰς τὴν ἀντικειμενικότητα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξετάσωμεν μετὰ προσοχῆς, ἐὰν διὰ τοῦ προτεινομένου νομοσχεδίου, διὰ τῆς προτεινομένης μειώσεως τῶν μελῶν τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, ὁ θεσμὸς αὐτός, ὑφίσταται πράγματι βελτίωσιν ἢ ὑποκρύπτῃ, ἐπιθυμίαν προσωπικήν, ὅπως ὑπεστήριξε συνάδελφος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δηλαδή, ἀπομάκρυνσιν ὡρισμένων ἀνεπιθυμήτων προσώπων καὶ καλύπτει τὴν ἐπιθυμίαν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως; Ἐρωτᾶται δηλαδή, ἐὰν πράγματι ἀποσκοπῇ εἰς τὸ νὰ προσδώσῃ εἰς τὸ ὄργανον αὐτὸ μεγαλυτέραν δυνατότητα ἀποδόσεως ἔργου ὑπὲρ τῆς ἐκπαιδεύσεως. Δύο, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογήσουν τὴν μείωσιν τῶν μελῶν τοῦ ἀνωτάτου ὀργάνου τῆς ἐκπαιδεύσεως. Ὁ πρῶτος λόγος εἶναι ἡ τυχὸν μείωσις τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖ ἤδη τὸ ὄργανον αὐτὸ καὶ δεύτερος λόγος τὸ ποιὸν τῶν μελῶν, τὰ ὁποῖα τὸ ἀποτελοῦν. Ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον, δὲν μᾶς ἐξήγγειλεν ἀπόφασιν καὶ δὲν περιέλαβεν εἰς τὴν Κυβερνητικήν της πολιτικήν, ἐξαγγελίαν, ὅτι ὁ θεσμὸς τοῦ ἀνωτάτου αὐτοῦ ὀργάνου εἶναι περιττός, κατ’ ἀκολουθίαν ἀναγνωρίζει τὴν χρησιμότητα τοῦ ἀνωτάτου τούτου ὀργάνου τῆς ἐκπαιδεύσεως, τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Θὰ ἐξετάσωμεν, λοιπόν, πρῶτον ἐὰν δηλαδή, τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖ τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον σήμερον, δικαιολογῇ τὴν μείωσιν τῶν μελῶν αὐτοῦ. Οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀνέπτυξαν τὸ ἔργον τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, ὅπως τοῦτο καθορίζεται μὲ τοὺς ἰσχύοντας νόμους. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὅλοι ἀντελήφθημεν πόσον τεράστιον εἶναι πράγματι, τὸ ἔργον τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου καὶ βαρυσήμαντον. Τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον καθορίζει καὶ ρυθμίζει καὶ γνωμοδοτεῖ ἐπὶ τῆς ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἑκάστης Κυβερνήσεως, καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός του, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν εἷς τὸν ἐθνικὸν τομέα τῆς παιδείας, ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ νὰ εἶναι κατὰ τὸ δυνατὸν σταθερὰ καὶ ἀμετάβλητος, ἡ αὐτὴ δι’ ὅλας τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις. Δὲν ὑπάρχει νομίζω, εἰς τὴν αἴθουσαν· ταύτην, κανείς, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ποτὲ ἡ σημερινὴ Ἀντιπολίτευσις ἢ ἐὰν αὔριον ὁ Συναγερμὸς εἶναι εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ ἀντιδικήσωμεν εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς. Ὅλοι ἀναγνωρίζομεν τὴν σημασίαν τῆς ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς, ἐπάνω εἰς τὴν ὁποίαν στηρίζεται ἡ ὅλη ἐθνικὴ πολιτικὴ μιᾶς χώρας. Κατ’ ἀκολουθίαν.....

§109Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ διαπιστώσετε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, διὰ νὰ ἀπαλλάξωμεν τὸν συνάδελφον τοῦ κόπου νὰ συγκεντρώνῃ ὑπογραφάς, δι’ ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§110Π. ΤΡΙΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν ὅλοι οἱ συνάδελφοι, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι εἰς τὴν αἴθουσαν.

§111Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Παρακαλῶ, τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ τὸ διαπιστώσῃ.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ διαπίστωσις ἀνήκει εἰς τὸν Πρόεδρον. Ἐξακολουθήσατε, κύριε συνάδελφε.

§113Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κατ’ ἀκολουθίαν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἔργον τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, ὅπως καθορίζεται ἐκ τῶν κειμένων νόμων, εἶναι τόσον πλατὺ καὶ τόσον βαρυσήμαντον, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν καλῇ τῇ πίστει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἡ μείωσις τῶν μελῶν αὐτοῦ δικαιολογεῖται σήμερον. Ἀντιθέτως, ὕστερα ἀπ’ ὅσα ἠκούσαμεν καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ κυβερνητικὴ ἐκπαιδευτικὴ πολιτική, ἡ ὁποία καὶ σήμερον ἀσκεῖται ἀπὸ τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον ἀπέτυχε, διότι ὡς εἶπε καὶ ὡμολόγησε δὲν ἀπέδωσε μέχρι σήμερον ὁ θεσμὸς τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, ὅπως ἀσκεῖται. Αὐτὰ εἶπεν, ὁ ἀξιότιμος καὶ σεβαστὸς συνάδελφος καὶ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὅτι, δὲν ἀπέδωσεν ὁ θεσμὸς τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἐφ’ ὅσον σήμερον ἔπειτα ἀπὸ δύο καὶ ἥμισυ ἔτη διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὁμολογεῖται ἀπὸ τὴν ἰδίαν τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν, ὅτι δὲν ἀπέδωσεν ὁ θεσμὸς τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου καὶ ἡ Κυβέρνησις, δὲν δέχεται, ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς εἶναι ἄχρηστος, ὁπότε εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὸν καταργήσῃ, ὤφειλεν, ἀντὶ νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν μείωσιν τῶν μελῶν, τὰ ὁποῖα τὸν ἀπαρτίζουν, ν’ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ὁ θεσμὸς τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου θέλει νέαν ὀργανωτικὴν διάρθρωσιν καὶ τόνωσιν, ἀλλὰ ὄχι μείωσιν τῶν μελῶν αὐτοῦ.

§114Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐγὼ εἶπον τὸ ἑξῆς, ὅτι εἰς ὡρισμένα ἔργα βασικά, τὰ ὁποῖα καθορίζει ὁ νόμος, τὸ Συμβούλιον, δὲν ἀπέδωσεν, ὅτι ἠδύνατο νὰ ἀποδώσῃ. Αὐτό, δὲν τὸ ἀπέδωσα εἰς ἀνικανότητα τοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ εἶπα ὅτι πταίει τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀλλάξῃ, δηλαδή, νὰ φύγῃ ἡ διοικητικὴ ἀπασχόλησις τοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ πάῃ εἰς ἄλλο Συμβούλιον καὶ τὸ Συμβούλιον αὐτὸ νὰ ἀπασχοληθῇ μὲ τὰ κύριά του ἔργα.

§115Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Χαίρω διὰ τὴν διασάφησιν, εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνετε, ἀλλὰ ἡ διασάφησις αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε. Διότι ὁμολογεῖτε ὅτι, τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, δὲν ἐπαρκεῖ εἰς τὸ ἔργον του, διότι ἔχει διοικητικὰ καθήκοντα, διότι ἔχει ἐκπαιδευτικὰ καθήκοντα, ἔχει πολλαπλᾶ καθήκοντα καὶ ὄχι μόνον αὐτά, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐποπτείαν τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν κυριωτέραν ἀπασχόλησιν τοῦ συμβουλίου αὐτοῦ. Ὅταν λοιπὸν τὰ πράγματα ἔχουν οὕτω, δὲν πρέπει νὰ προτείνωμεν μείωσιν τῶν μελῶν του. Δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι χρειάζεται ἀνανέωσις τοῦ ἐμψύχου ὑλικοῦ. Ὁ δεύτερος λόγος ποὺ δύναται νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀριθμητικὴν μείωσιν εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν δὲν εἶναι οἱ κατάλληλοι καὶ νὰ διορίσωμεν καλυτέρους. Δὲν δυνάμεθα ὅμως νὰ ἐμφανιζώμεθα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας μὲ ἕνα νομοσχέδιον, διὰ πρώτην φορὰν ἀντιμετωπίζοντος τὸ θέμα τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, χωρὶς ὁ ὑπεύθυνος ὑπουργός, νὰ ἐκθέτῃ τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ τὸ Συμβούλιον αὐτό, ὑπὸ τὴν νέαν του σύνθεσιν, χωρὶς νὰ προβαίνῃ εἰς ἐξαγγελίαν τῆς ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν θὰ ἀσκῇ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ νέον αὐτὸ ὄργανον καὶ ἡ ὁποία, ἐφόσον θὰ περιορίζῃ τὸ ἔργον του, θὰ δικαιολογῇ τὴν πρὸ τῶν νόμων μείωσιν τῶν μελῶν του καὶ χωρὶς νὰ δικαιολογοῦμεν τὴν ποιοτικὴν ἀκαταλληλότητα τῶν μελῶν του. Δὲν προτίθεται κατ’ ἀκολουθίαν, δικαιολογία σοβαρὰ ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ Κυβέρνησις εἶχε ὑποχρέωσιν, ἐμφανιζομένη μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα ἐνώπιον τοῦ Σώματος, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς καὶ τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἀναθέτει εἰς τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον μὲ τὴν νέαν του σύνθεσιν. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην τὰ μέλη τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, θὰ ἔπρεπε νὰ αὐξηθοῦν, διότι τὸ ἔργον του εἶναι τεράστιον καὶ εὐρύτατον. Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ τὰ θεμέλια τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἡ ἐποπτεία τῆς ἐκπαιδεύσεως, δὲν εἶναι δυνατόν, λέγω, νὰ ἀποτελέσῃ ἔργον 9 ἀνθρώπων. Ἄλλο ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία φέρει τὴν πολιτικὴν εὐθύνην τῆς ἐφαρμοζομένης ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς, δὲν ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ εἴπῃ ὅτι, ὁ θεσμὸς αὐτὸς εἶναι ἄχρηστος, δὲν ἀποδίδει, δὲν προσφέρει, καὶ κατ’ ἀκολουθίαν, τὸν καταργῶ, καὶ προτιμᾶ τὴν ἔμμεσον ἀχρήστευσίν του. Ἐφ’ ὅσον ἐπαναλαμβάνω, ἡ Κυβέρνησις, μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς δὲν προέβη εἰς τοιαύτην ἐξαγγελίαν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, κατ’ ἀκολουθίαν ἀποδέχεται τὴν χρησιμότητα τοῦ θεσμοῦ τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, υἱοθετεῖ ὅσα οἱ κείμενοι νόμοι ἀναφέρουν περὶ τοῦ θεσμοῦ τούτου καὶ τῶν ἁρμοδιοτήτων του, ὁπότε δὲν ἔχει σοβαρὰν δικαιολογίαν, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἀναφέρει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τὴν μείωσιν τῶν μελῶν, συνηγοροῦν καὶ ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων ἐκείνων, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὁ εἰσηγητὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν τὸ ἔργον εἶναι τεράστιον καὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου προτείνεται μείωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν του, ὅταν εἶναι γνωστὴ ἡ σύνθεσις τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς αὐτὸ μετέχουν σήμερον πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐπανῆλθον κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος δὲν ἦτο συμπαθὴς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἶναι φυσικὴ ἡ ὑπόνοια, ὅτι ἐκεῖνοι θὰ εἶναι τὰ θύματα τοῦ νέου νόμου. Μᾶς εἶπεν ὅμως, ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὅτι κύριοι, τὴν κρίσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν θὰ τὴν ὑποστοῦν ὅλοι οἱ Σύμβουλοι, θὰ τὴν ὑποστοῦν ἀπὸ Συμβούλιον ἀδιάβλητον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀνωτάτους λειτουργούς. Μάλιστα, κύριε ὑπουργέ τῆς Παιδείας, θὰ τὴν ὑποστοῦν ἀπὸ ἀδιαβλήτους ἀνωτάτους λειτουργούς, ἀλλὰ βάσει κριτηρίων, τὰ ὁποῖα θὰ ὑποχρεώσουν τοὺς ἀνωτάτους αὐτοὺς λειτουργοὺς νὰ ἀπομακρύνουν τοὺς ἀνεπιθυμήτους διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἰσηγήθησαν τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Διότι, ὅταν, κύριε ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι, οἱ ἀνώτατοι λειτουργοὶ νὰ κρίνουν ἀπολύτως μεταξὺ τῶν ὑπηρετούντων σήμερον προσώπων, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν μειωμένην δῆθεν τὴν Ἐθνικὴν συνείδησιν, θὰ χαρακτηρίσουν τοιούτους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν γνώμην οἱουδήποτε χωροφύλακος ἢ ἄλλου κρατικοῦ ὀργάνου ὑπέπεσαν εἰς πολιτικὴν παράβασιν, κατὰ τὴν ἀνώμαλον πολιτικὴν περίοδον. Εἶναι φυσικόν, οἱ ἀνώτατοι λειτουργοί, νὰ εὑρεθοῦν πρὸ τῆς ἀνάγκης νὰ τοὺς ἀπομακρύνουν, ἐνῷ ἐνδομύχως θ’ ἀποδέχωνται, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δίκαιον. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἀνώτατοι αὐτοὶ λειτουργοὶ, βεβαίως θὰ κάμνουν τὴν στιγμὴν αὐτήν, τὸ καθῆκον των, καὶ θὰ ἐκδώσουν νομίμως τὴν ἀπόφασιν, διότι θὰ κρίνουν βάσει ἰσχύοντος νόμου, ὄχι ὅμως δικαίου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὅμως, εἰσάγων τὸν νόμον αὐτὸν δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐκπαίδευσιν. Ἡ Κυβέρνησις ἐξαναγκάζει διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ Ἀνώτατον αὐτὸ Συμβούλιον, νὰ προβαίνῃ εἰς κρίσιν, ἡ ὁποία νομίζει ὅτι τὴν ἐξυπηρετεῖ. Δεχόμεθα καὶ ὑποστηρίζομεν, ὅτι εἰς τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, δὲν ὑπάρχει σήμερον οὐδὲ εἷς ὁ ὁποῖος νὰ εἶναι μειωμένος ἐθνικῶς, δὲν ὑπάρχει οὐδὲ εἷς ὁ ὁποῖος ἀπὸ ἀπόψεως Ἐθνικῆς καὶ ἠθικῆς νὰ εἶναι κατώτερος τοῦ ἄλλου. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν διαφοραὶ εἰς τὴν ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν τῶν μελῶν του, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν διαφοραὶ εἰς τὴν ἀπόδοσιν ἐργασίας, ἀλλὰ οὐδεμίαν διαφορὰν ἔχουν ὡς πρὸς τὰ Ἐθνικὰ φρονήματα. Θὰ ἦτο προτιμότερον, διὰ τοῦτο, ὁ κ. ὑπουργός, μὲ τὸ κῦρος του, μὲ τὴν πολιτικὴν εὐθύνην τὴν ὁποίαν ἔχει, νὰ καθορίσῃ ποῖα ἐκ τῶν 16 μελῶν κρίνει ὅτι εἶναι κατάλληλα νὰ παραμένουν. Αὐτὸ ἦτο προτιμότερον καὶ εὐπρεπέστερον παρὰ νὰ θέλῃ νὰ καλυφθῇ ἀπὸ μίαν ἀπόφασιν ἑνὸς Συμβουλίου. Ὁ κ. ὑπουργός, μᾶς εἶπεν, κύριοι, τί νὰ σᾶς κάμω ἐγώ, τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου, τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἄλλους, αὐτὸ κρίνει καὶ ἀποφασίζει, τί νὰ κάμω ἐγώ; Αὐτά, κύριε ὑπουργέ, εἶναι διὰ τὰ μικρὰ παιδιὰ, τὸ ἐπιχείρημα, δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὰ νὰ λέγωνται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι καλύτερον, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχετε καμμίαν νεωτέραν ἐξαγγελίαν ἐπὶ τῆς ἐκπαιδευτικῆς σας πολιτικῆς, ἐφ’ ὅσον ἀπεδείξατε, ὅτι δὲν ἔχετε τὴν δυνατότητα νὰ ἐμφανίσητε νέον ἐκπαιδευτικὸν πρόγραμμα καὶ ἐπιθυμεῖτε ἁπλῶς νὰ ἀπομακρύνητε τοὺς ἀνεπιθυμήτους ἀπὸ τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, νὰ τὸ πράξητε δι’ ἀποφάσεώς σας. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνει, ὁ κ. ὑπουργὸς, νὰ ζητῇ νὰ καλυφθῇ ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου, δὲν εἶναι εὐθύ. Ἀπορῶ, πῶς ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος, ὁ ὁποῖος διευθύνει τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, μᾶς ἔφερεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, Ἐλπίζω, ὅτι μέχρι τέλους τῆς συζητήσεως θὰ μεταβάλῃ γνώμην. (Χειροκροτήματα).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§117ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν τακτικῶν μελῶν τοῦ Κεντρικοῦ Διοικητικοῦ καὶ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἐκπαιδεύσεως», ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 8.45′ μ.μ.)