1954.12.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 18η

Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν φραστικῶς ὑπὸ τοῦ κ. Σ. Μπίρη. Ἀνακοινῶ τὸ ἀπὸ 15 Δεκεμβρίου ἐ. ἔ. ἔγγραφον τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἔχον οὕτω:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1954 Πρὸς Τὸν Ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω, ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεύς, διὰ τοῦ ἀπὸ 15 Δεκεμβρίου ἐ.ἔ. Β. Διατάγματος, εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὰς παραιτήσεις τῶν ὑπουργῶν κ.κ. Παν. Παπαληγούρα ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, Κωνστ. Καραμανλῆ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, Στυλ. Κούνδουρου ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν, Χρ. Σολομωνίδη ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, Ἐλευθερίου Γονῆ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας, Ἀνδρ. Στράτου Ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος, ὡς καὶ τῶν ὑφυπουργῶν κ.κ. Β. Βραχνοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, Λάμπρου Εὐταξία ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, Χρ. Γερακίνη ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν, Σ. Δημαράτου ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, Σ. Γεωργούλη ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν καὶ Σ. Γυαλίστρα ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας. Ὁμοίως διὰ Β. Διατάγματος τῆς αὐτῆς χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ἀντιπροέδρους τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοὺς κ.κ. Παναγιώτην Κανελλόπουλον, ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Στέφανον Στεφανόπουλον, ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν. Ὁμοίως διὰ Β. Διατάγματος τῆς αὐτῆς χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ ὑπουργούς, ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ τὸν κ. Παναγῆν Παπαληγούραν, ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τὸν κ. Λάμπρον Εὐταξίαν, ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων τὸν κ. Κωνσταντῖνον Καραμανλῆν, ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου τὸ κ. Λέοντα Μακκᾶν, ἐπὶ τῆς Κοινων. Προνοίας τὸν κ. Σταῦρον Πολυζωγόπουλον, ἐπὶ τῆς Ἐργασίας τὸν κ. Ἀνδρέαν Στρᾶτον, Ὑπουργὸν–Γενικὸν Διοικητὴν Βορείου Ἑλλάδος τὸν κ. Γεώργιον Κοσμᾶν, καὶ Ὑφυπουργούς, ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὸν κ. Δημήτριον Βουρδουμπᾶν, ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν κ. Εὐάγγελον Καλαντζῆν, ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τὸν κ. Λεωνίδαν Δερτιλῆν, ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου τὸν κ. Ἀθανάσιον Ταλιαδοῦρον, ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν τὸν κ. Κωνσταντῖνον Παπακωνσταντίνου, ἐπὶ τοῦ Οἰκισμοῦ καὶ Σεισμοπλήκτων Νήσων τὸν κ. Βασίλειον Παπαρρηγόπουλον, ἐπὶ τῆς Γεωργίας τὸν κ. Περικλῆν Κάβδαν, ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας τὸν κ. Κωνσταντῖνον Γιαβάσογλου καὶ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως τὸν κ. Γεράσιμον Λύχνον. Δέξασθε, Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου Στρατάρχης ΑΛΕΞ. ΠΑΠΑΓΟΣ Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μόδης, Π. Ντεντιδάκης, Δ. Δημάδης, Μ. Σκουλᾶς, Κ. Μαρῆς, Ε. Λουλακάκης, Α. Ἀντωνίου, Ε. Κοθρῆς, Ι. Μαυριδόγλου, Ν. Κουντούρης, Σ. Κωτιάδης, Π. Πινάτσης, Θ. Χαβίνης, Κ. Μητσοτάκης, Μ. Χλουβεράκης, Σ. Μπίρης, Π. Πολυχρονίδης, Α. Πασσάδης, Γ. Τσαντίρης, Ε. Ζαννῆς, καὶ Ι. Ὀρφανός, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3084) 1954 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου καὶ Ἐπιθεωρήσεως Δικαστικῶν Λειτουργῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταί κ.κ. Ν. Ἔξαρχος, Α. Πασσάδης, Γ. Τσαντίρης, Σ. Μπίρης, Ι. Παπαμαστοράκης, Μ. Χλουβεράκης. Π. Πολυχρονίδης, Ε. Ζαννῆς, Ε. Κοθρῆς, Α. Ἀντωνίου, Ι. Ὀρφανός, Λ. Κίκας, Κ. Βλαχοθανάσης, Β. Μουράτογλου καὶ Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3023)1954 «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 7 Μαρτίου 1954 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Γαλλο–Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Σιδηροδρόμων Σ.Γ.Ε. καὶ περὶ ἐκχωρήσεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Σιδηροδρόμου Ἀλεξανδρουπόλεως–Σβίλεγκραντ εἰς τοὺς Σιδηροδρόμους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους» (Σ.Ε.Κ.). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Γιαννῆς, Κ. Μαρῆς, Π. Πολυχρονίδης, Γ. Τσαντίρης, Ε. Κοθρῆς, Κ. Μητσοτάκης, Ν. Κρασαδάκης, Μ. Χλουβεράκης, Ι. Ὀρφανός, Ι. Παπαμαστοράκης, Σ. Μπίρης, Λ. Κουτσοπέταλος, Ν. Κουντούρης, Γ. Γρηγορίου, Ι. Ριζιώτης, Κ. Βασαρδάνης καὶ Π. Τζαννετάκης, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3102)54 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 23 Ἰουλίου 1954 συμπληρωματικῆς συμβάσεως τῆς ἀπὸ 17.10.1925 ὁμοίας περὶ προμηθείας ἠλεκτρισμοῦ καὶ περὶ μεταφορῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ἐκτελέσεως τῶν τεχνικῶν ἔργων τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν» καὶ 2) «περὶ ἐκτελέσεως τῶν τεχνικῶν ἔργων τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ αὐτοῦ νομοθεσίας». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων φορολογικῶν νόμων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Πετροπουλάκος, Δ. Λαντζούνης, Δ. Δαβάκης, Ν. Βαρβιτσιώτης, Δ. Ἀλιπράντης, καὶ Ε. Σαββόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ Ι.Κ.Α.». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βενέτης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λύρας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Πλοηγικῆς Ὑπηρεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Ψαρρέας, Α. Παυλόπουλος, Δ. Λαντζούνης, Δ. Δαβάκης, Ν. Κάρτσωνας, Ν. Μπόμπολας, Τ. Τριανταφυλλάκος, Λ. Οἰκονομόπουλος, Γ. Καρότσης, Π. Σταμούλης, Θ. Σαράντης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Μακρόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κανονιστικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Ο.Τ.Ε.». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Σταυρόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κανονιστικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Ο.Τ.Ε.». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κανονιστικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Ο.Τ.Ε.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ριζιώτης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κανονιστικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Ο.Τ.Ε.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Βασιλᾶτος καὶ Κ. Μπαροῦνος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κανονιστικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Ο.Τ.Ε.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μαρῆς, Ν. Σκουλᾶς, Ι. Παπαμαστοράκης, Τ. Τριανταφυλλάκος, Κ. Μητσοτάκης, Ἡ. Σακαλῆς, Μ. Βολουδάκης, καὶ Χ. Μαυρομμάτης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κανονιστικῶν

διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ

Ο.Τ.Ε.».

Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6727 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Λ. Κουτσοπετάλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι κατηρτίσθη σχετικὸν νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 2049)52 κλπ.» ὅπερ πρόκειται νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει τοῦ ὁποίου ἐκτίθενται λεπτομερῶς οἱ λόγοι οἵτινες ὑπηγόρευσαν τὴν ἀπαγόρευσιν τοῦ διορισμοῦ ἰατρῶν προερχομένων ἐξ ἄλλων περιφερειῶν εἰς τὰς περιφερείας τῶν πόλεων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης καὶ Καλλιθέας, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουσιν ἐγγραφῆ εἰς τοὺς ἰατρικοὺς Συλλόγους τῶν πόλεων τούτων πρὸ τετραετίας τοὐλάχιστον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 3.12.54 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεως 96, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐκ τῆς συνολικῆς διατεθείσης πιστώσεως τῶν 25.000.000 δραχ. ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων κατὰ τὸ οἰκ. ἔτος 1953–1954, διὰ τὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας τῶν πολεμοπαθῶν καὶ συμμοριοπλήκτων ὁλοκλήρου τῆς χώρας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 56056)53 κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἡμῶν, διετέθη τὸ ποσὸν τῶν 10.000.000 δραχ. διὰ τὴν Μακεδονίαν. Ἡ περαιτέρω κατανομὴ τῆς ὡς ἄνω πιστώσεως τῶν 10.000.000 δραχ. ἀνὰ Νομὸν καὶ οἰκισμόν, ἐγένετο ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος, ὡς γνωρίζοντος καλύτερον τὰς ἀνάγκας τῆς περιφερείας του. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου διετέθησαν δραχμαὶ 490.000 διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῆς ἐνισχύσεως μὴ ἐπιστρεπτέας εἰς δικαιούχους πολεμοπαθεῖς καὶ συμμοριοπλήκτους Νομοῦ Πέλλης. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὅτι οἱ παραμεθόριοι οἰκισμοὶ τῆς περιοχῆς Ἀλμωπίας μεθ’ ἑτέρων οἰκισμῶν τοῦ Νομοῦ Πέλλης ἐπροτάθησαν διὰ τὸ στεγαστικὸν πρόγραμμα τοῦ οἰκ. ἔτους 1954–55 διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἔργων στεγάσεως πολεμοπαθῶν καὶ συμμοριοπλήκτων. Ἐφ’ ὅσον συνεπῶς, κατὰ τὸ Βον ἑξάμηνον, τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους ἤθελον διατεθῇ πιστώσεις δι’ ἔργα στεγάσεως, κατὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ προγράμματος θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ Πέλλης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Χατζηνικολῆ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Καρυστίας Ι. Χατζηνικολῆ καὶ σχετικῆς ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς Καφηρέως ἀφορωσῶν τὸ μεταλλεῖον Καλλιανοῦ–Εὐβοίας. Ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 6584)3659 τῆς 3.12.1954 καὶ 6642) 4.12.54 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἡ ἀπὸ 30.11.54 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Καρυστίας Ι. Χατζηνικολῆ καὶ ἡ ἀπὸ 20.11.54 ἀναφορὰ τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς Καφηρέως καὶ ἐπαρχίας Καρυστίας, ἀφορῶσαι τὸ ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς κοινότητος Καλλιανοῦ τῆς ἐπαρχίας Καρυστίας τοῦ νομοῦ Εὐβοίας μεταλλεῖον χαλκοῦ καὶ σιδήρου κλπ. (ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου παραχωρήσεων μεταλ. Ν. Εὐβοίας 313), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν ἡμῖν τὰς κάτωθι πληροφορίας. Κατὰ τὸ ἔτος 1935 παρεσχέθη εἰς τὸν Δ. Παλαιολόγου ἄδεια μεταλλευτικῶν ἐρευνῶν ἐπὶ χώρου κειμένου εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ χωρίου Καλλιανοῦ–Καρυστίας–Εὐβοίας, βάσει τῆς ὁποίας ἐξεδόθη τὸ ἀπὸ 4.1.50 παραχωρητήριον Β. Διάταγμα. Τὸ δικαίωμα τοῦτο ἐξεμίσθωσεν ἐν ἔτει 1948 εἰς τὸν Ν. Σανταμούρην, οὗτινος ἡ μίσθωσις λήγει εἰς τὸ τέλος τοῦ λήγοντος ἔτους. Λόγῳ τῆς ἐν ἔτει 1952 ἀνακυψάσης διενέξεως μεταξὺ τοῦ ἐκμισθωτοῦ καὶ τοῦ μισθωτοῦ ὁ ἰδιοκτήτης, σκοπεύων νὰ λύσῃ μονομερῶς τὴν μίσθωσιν καθ’ ὅσον ὁ μισθωτής του δὲν προέβη ἀπὸ τῆς συνάψεως τῆς μισθώσεως εἰς τὴν ἔναρξιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ μεταλλείου, ἀλλὰ οὔτε κἂν εἰς τὴν ἔναρξιν τῶν ἀναγκαίων πρὸς τοῦτο προπαρασκευαστικῶν ἐργασιῶν, ᾐτήσατο ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ἀποφανθῇ περὶ τοῦ δεδικαιολογημένου τῶν ὡς εἴρηται αἰτιάσεων βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Α. Ν. 2514)1940. Ἡ αἴτησις ὅμως αὕτη ἐκρίθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Μεταλλείων καὶ ὑφ’ ἡμῶν ἀπορριπτέα ὡς ἀβάσιμος ἐκδοθείσης πρὸς τοῦτο ἐν ἔτει 1952 σχετικῆς διοικητικῆς πράξεως. Προσβληθεῖσαι ὑπὸ τοῦ ἰδιοκτήτου αἱ ὡς ἄνω πράξεις τῆς Διοικήσεως ἠκυρώθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 262)1953 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐπὶ τῇ αἰτιολογίᾳ τοῦ ἀορίστου καὶ ἀνεπαρκοῦς. Κατὰ μῆνα Ἰούλιον λήγοντος ἔτους ὁ Πρόεδρος τῆς κοινότητος Καλλιανοῦ δι’ ἀναφορᾶς του παραπονεῖται ὅτι οὐδεμία ἐργασία ἐνεργεῖται ἤδη εἰς τὸ ἐν λόγῳ μεταλλεῖον, ἐπ’ αὐτῆς ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ἀπέστειλεν εἰς τοὺς ὡς εἴρηται ἐκμισθωτὴν καὶ μισθωτὴν σχετικὸν ἔγγραφον. Κατόπιν τούτου ὁ μὲν ἐκμισθωτὴς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 70901)6.10.54 ἀναφορᾶς του διαμαρτύρεται ὅτι ὁ λόγος τῆς ἀργίας τοῦ μεταλλείου του εἶναι ἡ ἀδράνεια τῆς Ὑπηρεσίας, ὁ δὲ μισθωτὴς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 85812)25.11.54 ὁμοίας ὅτι ἔχει πραγματοποιήσει σοβαρὰς δαπάνας διὰ τὸ ἐν λόγῳ μεταλλεῖον καὶ ὅτι ἡ παράτασις τῆς μισθώσεώς του ἰσχύει μέχρι 31.12.1954. Παραλλήλως ὅμως ἀπεστείλαμεν ἐπεῖγον ἔγγραφον (ὑπ’ ἀριθ. 76036)1954) πρὸς τὴν Ἐπιθεώρησιν Μεταλλείων Αʹ περιφερείας, ἵνα αὕτη γνωρίσῃ ἡμῖν εἰς ποίας συγκεκριμένως προκαταρκτικὰς ἐργασίας προέβη μέχρι τοῦδε ὁ ἤδη μισθωτὴς τοῦ μεταλλείου κατ’ ἐπιταγὴν τῆς προδιαληφθείσης ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἤδη ὁ Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς Μεταλλείων ἐπιληφθεὶς τοῦ θέματος καὶ συγκεντρώσας καὶ ἐλέγξας ἅπαντα τὰ σχετικὰ στοιχεῖα τῆς ὑποθέσεως ταύτης θὰ ὑποβάλῃ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν τὴν ἐπ’ αὐτοῦ ἔκθεσίν του κατόπιν τῆς ὁποίας θὰ παραπέμψωμεν τὴν ὑπόθεσιν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Μεταλλείων συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Α.Ν. 2514)1940, πρὸς γνωμοδότησιν, μεθ’ ἥν θέλει ἐκδοθῇ παρ’ ἡμῶν ἡ κατὰ νόμον ἀπόφασις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6631)3697)4.12.54 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διαβιβάζετο ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 91)1.12 54 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη σχετικῶς μὲ τὴν εἰσαγωγὴν μήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν εἰσαγωγῶν ἡ εἰσαγωγὴ ὅλων σχεδὸν τῶν ἐμπορευμάτων τυγχάνει ἐλευθέρα μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὰ μῆλα αἱ δὲ μεσολαβοῦσαι Τράπεζαι εἶναι ἐντεταλμέναι διὰ τὴν χορήγησιν τοῦ σχετικοῦ συναλλάγματος. Ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑφίσταται ἄδεια εἰσαγωγῆς μήλων πρὸς ἀνάκλησιν. Διὰ τὴν προστασίαν πάντως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς τοῦ εἴδους ἡ Κυβέρνησις εὐθὺς ὡς ἔλαβε γνῶσιν τῆς ἐπικειμένης εἰσαγωγῆς προῆλθεν εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ κατὰ 35% ἐπὶ τῆς ἀξίας αὐτῶν ὥστε ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ καθίσταται ἀσύμφορος ἡ περαιτέρω εἰσαγωγὴ μήλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Δεκεμβρίου 1954.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ

§5Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀνδρεάδη, ἤλθατε εἰς τὸ γραφεῖον μου καὶ ἔκρινα ἐγὼ ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἠθέλατε νὰ φέρετε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς. Τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα εἶναι αὐτά. Πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως οἱ βουλευταὶ πηγαίνουν εἰς τὸν Πρόεδρον, ὁ ὁποῖος κρίνει ἐὰν τὸ θέμα εἶναι ἄξιον διὰ νὰ δοθῇ ὁ λόγος. Ἔκρινα ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὸν τὸ ζήτημα καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θὰ ἔχετε τὸν λόγον. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαδικασία. Ἀφοῦ διεξήχθη μία συζήτησις εἰς τὸ γραφεῖον μου, κ. Ἀνδρεάδη, τὸ νὰ ἔρχεσθε νὰ ζητῆτε ἐκ νέου τὸν λόγον, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ μὴ τηρῇ τὸν Κανονισμὸν καὶ γενικῶς νὰ μὴ τηρῶνται αἱ μετὰ τῶν ἐντεταλμένων τὴν ἐφαρμογήν των συμφωνίαι. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§7Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καθολικὴ καὶ βαθεία εἶναι ἡ ὀδύνη τοῦ Ἔθνους ἀπὸ τὰς εἰδήσεις αἱ ὁποῖαι φθάνουν διὰ τὴν πορείαν τῶν συζητήσεων ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Αἰσθάνεται ὀδύνην τὸ Ἔθνος, διότι ἤλπιζε ὅτι ὁ Ο.Η.Ε., ἐπιτελῶν τὴν ἀποστολήν του, θὰ ἦτο ὁμόθυμος εἰς τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ δικαίου αἰτήματος καὶ θλίβεται τὸ Ἔθνος βαθύτατα, διότι ἡ πορεία τῶν συζητήσεων κλονίζει τὰ ἠθικὰ θεμέλια τοῦ Ο.Η.Ε. καὶ θέτει εἰς δοκιμασίαν τὴν ἐμπιστοσύνην καὶ τὴν φιλίαν πρὸς τοὺς Συμμάχους τῆς Χώρας. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἐπανειλημμένως ἔχει διακηρύξει καὶ σήμερον θεωρεῖ χρέος νὰ ἐπαναλάβῃ ὅτι ἐπὶ τοῦ Ἐθνικοῦ θέματος, ἐπὶ τοῦ ἱεροῦ αἰτήματος τῆς Ἑνώσεως Κύπρου, μὲ τὴν Μητέρα Πατρίδα, εἰς τὴν Βουλὴν δὲν ὑπάρχει Κυβέρνησις καὶ Ἀντιπολίτευσις. Ὑπάρχει ὁμόθυμος ἐκπροσώπησις τοῦ Ἔθνους. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης). Τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον ὑποστηρίζει τὸ δίκαιον αἴτημα. Καὶ ἐὰν σήμερον, παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα, δὲν εὕρῃ ἱκανοποίησιν καὶ εἰς τὸ μέλλον καὶ πάντοτε ἀνενδότως θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ δικαιώματος τῆς αὐτοδιαθέσεως ἑνὸς Λαοῦ μακραίωνος πολιτισμοῦ, ὅπως εἶναι ὁ ἀδελφὸς Λαὸς τῆς Μεγαλονήσου. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης). Θεωρῶ ἐπίσης χρέος, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ προβῶ σχετικῶς εἰς δύο παρατηρήσεις. Χθές, ἡ Ἑλληνικὴ νεολαία, ἐκφράζουσα τὸ Πανελλήνιον αἴσθημα, ἐξεδήλωσεν εἰς τὰς Ἀθήνας τὸν πόθον τῆς ἐλευθερίας τῆς Κύπρου. Χρέος τῆς Ἀστυνομίας ἀπετέλει ἡ τήρησις τῆς τάξεως. Εἰς τὰ πολιτισμένα Κράτη εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ἡ τάξις πρέπει νὰ τηρῆται. Ἄλλη ὅμως ἡ περίπτωσις ὅταν ἐξ ἄλλων λόγων ἀπειλεῖται ἡ τάξις καὶ ἄλλη, ὅταν ἡ τάξις ἀπειλῆται ἀπὸ τὴν ἔκφρασιν ἑνὸς Πανελληνίου αἰσθήματος τοῦ ὁποίου ἀσφαλῶς συμμετεῖχον εἰς πλήρη βαθμὸν καὶ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως. Εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν πρέπει νὰ εἶναι περισσότερον ἁβρὰ καὶ ἀπολύτως προσεκτική, ἡ στάσις τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Καὶ φοβούμεθα ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων διαπιστώνει ὅτι ὁ τρόπος τῆς τηρήσεως τῆς τάξεως, χθές, δὲν ἦτο ὁ πρέπων εἰς τὴν περίπτωσιν. Καὶ θεωρῶ, ἐπίσης καθῆκον μου, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ προβῶ καὶ εἰς μίαν δευτέραν παρατήρησιν. Ἔπρεπεν ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ θέματος, ἐπὶ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἐθνικοῦ θέματος ἡγέτης τοῦ ἀγῶνος ἐνώπιον τοῦ ΟΗΕ νὰ εἶναι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ἀφοῦ ἔκρινεν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡγέτης τοῦ ἀγῶνος ἔπρεπε νὰ εἶναι ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἔπρεπε τοὐλάχιστον ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς τὴν κρίσιμον αὐτὴν φάσιν τοῦ ἀγῶνος νὰ εὑρίσκεται ἐκεῖ ὅπου διεξάγεται ὁ ἀγών. Καὶ ἐκφράζομεν τὴν ἀπορίαν μας διὰ τὴν ἀπουσίαν του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος τῆς ΕΠΕΚ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§9Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ ἐκδηλώσεις τῆς σπουδαζούσης νεολαίας εἰς τὰς ὁδοὺς τῶν Ἀθηνῶν, κατὰ τὴν χθεσινὴν ἡμέραν, ἀπηχοῦν τὸ αἴσθημα ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ τοῦ Πανελληνίου. Αἱ ἐκδηλώσεις αὗται ἀπέρρευσαν μέσα ἀπὸ τὴν ἐθνικὴν ψυχήν, ἡ ὁποία ἠρεθίσθη ἀπὸ τὴν στάσιν, τὴν ὁποίαν, κοντὰ εἰς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν, ἐπέδειξε καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Συμπολιτεία. Δὲν ἀνέμενε τοιαύτην στάσιν καὶ τοιαύτην μεταχείρισιν ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, ἀπὸ τὴν σύμμαχόν μας, καὶ τὴν φίλην μας, ἡ Ἑλλάς. Ἡ Ἑλλάς, ὁσάκις ἐδόθη περίστασις, προσέφερε τὸ πᾶν, τὸ αἷμα της, ὁλοκαύτωμα τὰ στήθη της, τοὺς ἄνδρες της, τὰ παιδιά της, διὰ τὴν ἰδέαν τῆς Ἐλευθερίας. (Χειροκροτήματα). Κοντά, λέγω, εἰς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν, καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Συμπολιτεία, ἔρριψε κατὰ πρόσωπον τῆς Ἑλλάδος τὸν χάρτην τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐλευθέρων λαῶν, καὶ δεύτερον ἔστρεψε τὰ νῶτα πρὸς τὴν δικαίαν, τὴν ἱερὰν καὶ ἁγίαν ὑπόθεσιν τῆς Κύπρου, ἡ ὁποία εἶναι ὑπόθεσις τοῦ Πανελληνίου. Αἱ ἐκδηλώσεις τῆς νεολαίας μας μᾶς ἐνεθουσίασαν, διότι αὐτὸς εἶναι ὁ δρόμος, τὸν ὁποῖον πρέπει ν’ ἀκολουθῇ ἡ νεολαία μας, καὶ ἐν τῇ διεκδικήσει τῶν δικαιωμάτων τῆς τιμῆς, πρέπει νὰ πρωτοστατῇ. Δὲν ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ μεταχειρισθῇ τοὺς φοιτητάς, καθ’ ὃν τρόπον τοὺς μετεχειρίσθη. Ὤφειλε νὰ χειραγωγήσῃ τὴν νεολαίαν καὶ ὄχι νὰ ὑπάρξῃ ἀφορμὴ νὰ δημιουργηθοῦν τὰ ἔκτροπα, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν. Ἐκφράζομεν τὴν λύπην μας, δι’ ὅσα συνέβησαν. Συγχαίρομεν τὴν νεολαίαν μας διὰ τὰ αἰσθήματά της, διὰ τὴν πρωτοβουλίαν αὐτήν. Καὶ πρὸς τοὺς τραυματίας μας ἐκφράζομεν τὴν πλήρη συμπάθειάν μας. Κύριοι βουλευταί, τὸ δίκαιόν μας εἶναι μέγα. Πρέπει νὰ τὸ διεκδικήσωμεν. Καὶ ἐὰν ὑπάρχουν Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν τὸ γνωρίζουν, ὑπὲρ τὰς Κυβερνήσεις ὑπάρχει ὁ Λαός, καὶ ὑπὲρ τὸν Λαὸν ὑπάρχει ὁ Θεός. Καὶ ὁ Θεὸς εἶπεν, ὅτι ἡ Κύπρος θὰ γίνῃ Ἑλληνική. (Χειροκροτήματα).

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§11Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀν. Κυβερν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις συμμερίζεται βαθύτατα τὴν πικρίαν, τὴν ὁποίαν ἐξέφρασε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, συμμερίζεται τὴν πικρίαν, τὴν ὁποίαν ἐξέφρασε καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος τῆς ΕΠΕΚ καὶ δηλῶ, ὅτι οἱαιδήποτε καὶ ἂν θὰ εἶναι αἱ δυσκολίαι, τὰς ὁποίας θὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰς ὁποίας θὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Ἑλλάς, δὲν πρόκειται ἡ ὁδὸς ἡ ὁποία ἐχαράχθη οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον νὰ μεταβληθῇ, δὲν πρόκειται μᾶλλον ἡ Κυβέρνησις, βαδίζουσα ἐπὶ τῆς ὁδοῦ αὐτῆς οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον νὰ παρεκκλίνῃ. Ἐγνώριζεν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισε νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, καὶ τὸ ἐδήλωσε καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐπιστρέφων ἐκ Νέας Ὑόρκης πρὸ ὀλίγων μηνῶν, ἐγνώριζεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ ὑπάρξουν μεγάλαι δυσκολίαι καὶ ὅτι πολλὰ θὰ εἶναι τὰ στάδια ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ διέλθῃ ἡ ὑπόθεσις τῆς Κύπρου, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ποθητὸν τέρμα. Εἴμεθα ὅμως βέβαιοι καὶ τὴν βεβαιότητα τὴν ὁποίαν ἐξέφρασε τόσον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅσον καὶ ὁ κ. Μπακλατζῆς τὴν συμμεριζόμεθα, εἴμεθα βέβαιοι ὅτι τελικῶς ἡ Ἑλλάς, θὰ δικαιωθῇ, διότι πρόκειται περὶ δικαιώσεως τῆς Ἑλλάδος ἐν σχέσει πρὸς ἕνα γενικὸν παγκόσμιον αἴτημα συνδεδεμένον μὲ τὴν ἀρχὴν τῆς αὐτοδιαθέσεως τῶν Λαῶν. Δὲν γνωρίζομεν ἀκόμη, ἀξιότιμοι, κύριοι συνάδελφοι, ποία θὰ εἶναι ἡ ἔκβασις τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία ἤρχισε χθὲς εἰς τὴν Πολιτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ἡ συζήτησις συνεχίζεται σήμερον καὶ εἶναι πιθανὸν νὰ τερματισθῇ σήμερον. Εἶναι ὅμως καὶ πιθανὸν νὰ συνεχισθῇ καὶ αὔριον. Μετὰ τὴν πολιτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ οἱαδήποτε ἀπόφασις αὐτῆς, δηλαδὴ τῆς Πολιτικῆς Ἐπιτροπῆς, πρόκειται νὰ ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. συναδέλφους ὅλων τῶν μερίδων νὰ ἐπιδείξουν ὑπομονήν, μέχρις ὅτου σημειωθῇ ἡ ὁριστικὴ ἔκβασις τῆς συζητήσεως εἰς τὸν Ο.Η.Ε. Διατηροῦμεν τὴν ἐλπίδα ὅτι ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία θὰ ληφθῇ δὲν θὰ θεωρήσῃ τὸ ζήτημα λῆξαν. Καὶ ἂν ἀκόμη ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία θὰ ληφθῇ θὰ θεωρήσῃ ἓν ζήτημα λῆξαν, τὸ ζήτημα δὲν θὰ ἔχῃ λήξει. Ἀλλὰ ἔχομεν θετικὴν τὴν ἐλπίδα, ὅτι καὶ ὁ ΟΗΕ εἴτε ἐν τῇ πολιτικῇ Ἐπιτροπῇ, εἴτε ἐν τῇ ὁλομελείᾳ τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως δὲν θὰ θεωρήσῃ τὸ ζήτημα τῆς Κύπρου οὔτε κἂν τυπικῶς, ἀπὸ ἀπόψεως κανονισμοῦ, ὡς λῆξαν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον νὰ προβῇ εἰς ὡρισμένην κριτικήν, ἀφορῶσαν τὴν διαγωγὴν καὶ τὴν στάσιν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων κατὰ τὸ χθεσινὸν συλλαλητήριον. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω ὅτι καὶ ἡμεῖς οἱ ἐν τῇ κυβερνήσει θαυμάζομεν τὴν νεολαίαν ὅταν πρωτοστατῇ εἰς ἐθνικὰς ἐκδηλώσεις. Αὐτὸς εἶναι ὁ ρόλος τῆς νεολαίας καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν ἡ νεολαία αὐτῆς τῆς χώρας ἡ ὁποία ὀνομάζεται Ἑλλὰς δὲν ἐνεφανίζετο πάντοτε—καὶ εὐτυχῶς ἐμφανίζεται, πάντοτε πρωτοστατοῦσα—εἰς ὅλους τοὺς μεγάλας καὶ ὡραίους ἀγῶνας. Δὲν νομίζω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῇ βάσει τοὐλάχιστον τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα μέχρι τοῦδε ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι ἡ ἀστυνομία ἐπροχώρησε πέραν τοῦ ὁρίου ἐκείνου τὸ ὁποῖον χαρακτηρίζει ἡ στοιχειώδης ὑποχρέωσις αὐτῆς, ὅπως τηρήσῃ τὴν τάξιν καὶ τὴν εὐπρέπειαν. Καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπάρχουν τόσοι ἀστυνομικοί, οἱ ὁποῖοι ἐτραυματίσθησαν, ἀποδεικνύει ὅτι ἡ ἀστυνομία δὲν ἔκαμε τίποτε πλέον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ πράξῃ, προσπαθοῦσα νὰ συγκρατήσῃ τὰ πλήθη τῶν ἐνθουσιώντων νέων, ἐμποδίζουσα τούτους νὰ ὑπερβοῦν τὸ ὅριον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μεταβάλλει τὸν ἐνθουσιασμὸν εἰς πάθος, μὴ συνάδον πρὸς τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ χαρακτῆρος. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀρνηθῇ τὸ γεγονὸς τοῦτο καὶ νὰ μὴ τὸ διακηρύξῃ, ὅτι ὡρισμένοι νέοι, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζω ποίων φρονημάτων εἶναι φορεῖς....

§12Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐθνικῶν φρονημάτων εἶναι ὅλοι.

§13Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.).... εἶχον προμελετήσει ὡρισμένους λιθοβολισμοὺς καὶ εἶχον μεθ’ ἑαυτῶν λίθους. Αὐτὸ τὸ ἀποδοκιμάζει ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ τὴν τακτικὴν αὐτὴν ὡς μὴ συνάδουσαν πρὸς τὸ ἦθος τὸ Ἑλληνικὸν καὶ ἔχει τὸ θάρρος ἡ Κυβέρνησις ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἀγωνίζεται ὑπὲρ τῆς Κύπρου δι’ ὅλων της τῶν δυνάμεων, ἀφ’ ἑτέρου ὅμως νὰ μὴ συγχωρῇ τὰς ἐκδηλώσεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἐκδηλώσεις συνάδουσαι πρὸς τὰς Ἑλληνικὰς παραδόσεις καὶ πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν ἦθος. Οἱ λιθοβολισμοὶ ἐναντίον τῶν παραθύρων Συμμάχων, οἱ ὁποῖοι Σύμμαχοι δὲν εἶναι οἱ κατέχοντες τὴν Κύπρον...

§14ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τόσον τὸ χειρότερον.

§15Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβ.).... ἀλλὰ οἱ ὁποῖοι εἶναι Σύμμαχοι, περιπίπτοντες εἰς ὡρισμένον σφάλμα τακτικῆς, αἱ τοιαῦται ἐκδηλώσεις ἐναντίον τῶν Συμμάχων δὲν εἶναι ἐκδηλώσεις δυνάμεναι νὰ ἐπιδοκιμασθῶσιν οὔτε ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἶμαι βέβαιος οὔτε ὑπὸ τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς ὥρας μεγάλων Ἐθνικῶν ἀγώνων καὶ ἐνθουσιασμοῦ, δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐγκαταλείπῃ καὶ ἡ ἐθνικὴ σωφροσύνη. Καὶ ἐκτὸς τῆς ἐθνικῆς σωφροσύνης, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει νὰ μὴ ἐπιδοκιμάσωμεν τὰς τοιαύτας ἐκδηλώσεις, ὑπάρχει καὶ ἡ στοιχειώδης ἔννοια τῆς εὐγνωμοσύνης διὰ τόσας ἐκ μέρους τῶν συμμάχων τούτων ἐνεργείας καὶ πράξεις ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος, τὴν ὁποίαν εὐγνωμοσύνην δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην, λόγῳ λάθους αὐτῶν—ἀναμφισβητήτως πρόκειται περὶ βαρέος λάθους τῶν Συμμάχων μας—νὰ μεταβάλωμεν εἰς ἀγανάκτησιν καὶ εἰς ὀργήν. Πικρίαν αἰσθανόμεθα ἀπέναντι τῶν συμμάχων μας, ὅπως εἶναι δυνατὸν νὰ αἰσθανθῇ κανεὶς πικρίαν ἀπέναντι τοῦ στενωτέρου φίλου, ἀπέναντι τοῦ ἀδελφοῦ του, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἰς ὥρας μάλιστα αἱ ὁποῖαι ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι παγκοσμίως κρίσιμοι, τὴν πικρίαν αὐτὴν νὰ τὴν μετατρέψωμεν εἰς ἀγανάκτησιν ἐγγίζουσαν ὅρια μὴ ἐπιτρεπτὰ ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς. (Χειροκροτήματα). Συμμεριζόμεθα λοιπόν, πλήρως τὴν πικρίαν τὴν ὁποίαν ἐξεδήλωσεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, συμμεριζόμεθα πλήρως τὴν πικρίαν τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας, ἡ ὁποία ἐξεδήλωσε χθὲς τὰ αἰσθήματα της. Ἀλλὰ δὲν ἐπιδοκιμάζομεν τὰς ἐκδηλώσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ὑπερέβησαν τὰ ὅρια τοῦ ἐθνικοῦ ἐπιτρεπτοῦ καὶ τοῦ ἐκ παραδόσεως ὑψηλοῦ ἤθους τῶν Ἑλλήνων. (Χειροκροτήματα). Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἐπωφελούμενος τῆς εὐκαιρίας τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων προβαίνω ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως εἰς σύστασιν πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Νεολαίαν, εἰς σύστασιν πρὸς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, ὅπως τὴν πικρία του, τὴν δεδικαιολογημένην ἀγανάκτησίν του κατορθώσῃ μὲ τὴν μεγάλην ὡριμότητα ἱστορικῆς σκέψεως ἡ ὁποία τὸν διέπει, νὰ συνδυάσῃ μὲ τὴν διατήρησιν καὶ τοῦ αἰσθήματος τοῦ σεβασμοῦ ἀπέναντι τῶν συμμάχων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι, ἂν καὶ πλανώμενοι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, καὶ ἀδικοῦντες ἡμᾶς ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι καὶ θὰ παραμείνουν σύμμαχοι τῆς Ἑλλάδος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει μία πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ ἑκατὸν περίπου κ. κ. συναδέλφων, ἥτις λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψει τὸ ἀτύχημα ἑνὸς παλαιοῦ καὶ ἐκλεκτοῦ συναδέλφου, τοῦ κ. Νικ. Καζαντζῆ, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς κρίσιμον κατάστασιν καὶ ἐν μεγίστῃ ἐνδείᾳ στερούμενος τῶν πάντων, καὶ ἡ ὁποία πρότασις λέγει τὰ ἑξῆς: «Προτείνομεν ὅπως τύχῃ μικρᾶς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἐκ τῶν κονδυλίων Προϋπολογισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ παρακαλοῦμεν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅπως ἐξουσιοδοτήσῃ τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ἵνα κατὰ τὴν κρίσιν του διαθέσῃ ποσὸν μέχρις εἴκοσι χιλιάδων δραχμῶν διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον, δικαιολογῶν τὸ ποσὸν εἰς βάρος τῶν ἀναγεγραμμένων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῆς Βουλῆς ἑτέρων κονδυλίων.

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων). Μάλιστα, μάλιστα.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑτοίμασα, κύριοι βουλευταί, μίαν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ ψηφίσητε καὶ ἡ ὁποία μὲ ἐξουσιοδοτεῖ, ὅπως ἐπὶ παρομοίων περιπτώσεων, χωρὶς ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ ἐξ οἰκονομιῶν, ἐπὶ τῶν κονδυλίων τῶν ἐψηφισμένων, νὰ δύναμαι νὰ παρέχω ἕνα βοήθημα. Ἡ ἀπόφασις ἔχει οὕτω: «Ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει, Ὅπως δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς χορηγεῖται ἀνάλογον ἐπίδομα βοηθείας εἰς τοιαύτας περιστάσεις κατὰ τὴν κρίσιν του εἰς βάρος τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς καὶ ἐπὶ τῆς πιστώσεως τῶν ἀπροβλέπτων ἐξόδων τοῦ Κεφ. 7 ἄρθρον 6, αὐξανομένου τοῦ ποσοῦ τῆς πιστώσεως διὰ μεταφορᾶς ἄλλων πιστώσεων ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς δι’ εἰδικῆς ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου, ἑκάστοτε». Γίνεται δεκτή;

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων). Μάλιστα.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορῶν διδασκαλικῶν συλλόγων Μεσσήνης, Ρεθύμνης, Χίου κλπ., αἰτούντων τὴν μὴ παράτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ Ν.Δ. 2500, βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν εἰς τὸν ἀνώτατον βαθμὸν κλπ.

§21Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀξίζει νὰ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως τὰ αἰτήματα τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν τὰ ὁποῖα ὑποβάλλουν τόσον νομιμοφρόνως, Ἐπιθυμῶ πρὸ τῶν συντόμων παρατηρήσεων τὰς ὁποίας θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ δηλώσω δύο τινά. Πρῶτον, σκοπὸς μου εἶναι μὲ τὰς παρατηρήσεις αὐτὰς νὰ ἐνισχύσω τὸν ἀγαπητὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας διὰ τὰς προθέσεις τοῦ ὁποίου δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν. Δεύτερον, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην τῆς Βουλῆς, ὅταν πρὸ ὀλίγου χρόνου, πρὸ ὀλίγων μηνῶν εἶχον ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας τὴν εὐκαιρίαν ν’ ἀντιμετωπίσω τινὰ ἐκ τῶν προβλημάτων αὐτῶν, ἐξ ἀφορμῆς τῆς θέσεως εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 2500. Ἀντέταξα τότε ἐπίμονον ἄρνησιν, καὶ ἐπέτυχα κατόπιν ἀγῶνος πρὸς τοὺς οἰκονομικοὺς ὑπουργοὺς νὰ ἀπαλλάξω τὴν Παιδείαν ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 2500 διότι αὕτη θὰ εἶχε τὰς ἑξῆς δύο συνεπείας, διὰ μὲν τὴν παιδείαν ἐν γένει κατάργησιν 2500–3000 θέσεων καὶ ἑπομένως ἀντίστοιχον μείωσιν σχολείων διὰ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως, κατάργησιν τοῦ βαθμοῦ τοῦ τμηματάρχου Αʹ τάξεως καὶ τοῦ τμηματάρχου Βʹ τάξεως καὶ διὰ τοὺς λειτουργοὺς τῆς Μέσης, κατάργησιν πολλῶν θέσεων διευθυντῶν. Τυχὸν δὲ ἐπιεικεστέρα ἐφαρμογὴ τοῦ Ν. 2500, θὰ ἐσήμαινε τὴν ἀπόλυσιν τοὐλάχιστον 1500 ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ μείωσιν τῶν θέσεων τῶν τμηματαρχῶν Αʹ καὶ Βʹ τάξεως καὶ εἰς τὴν μέσην ἐκπαίδευσιν διευθυντῶν. Οὕτω, ὡς ὑπουργὸς ἐπέτυχα μὲ πολὺν ἀγῶνα τὴν μερικὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Ἂς ἔλθωμεν λοιπὸν εἰς τὰ αἰτήματα τῶν λειτουργῶν. Πρῶτον αἴτημα εἶναι τὸ ζήτημα τὸ μισθολογικόν. Δὲν ζητοῦν βέβαια αὔξησιν ἀποδοχῶν, διότι ἡ αὔξησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ οὔτε δι’ ὡρισμένων ἀγορεύσεων εἰς τὴν Βουλήν, οὔτε ἀπὸ τὸν ἀγαπητὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας. Εἶναι ζήτημα οἰκονομικὸν γενικώτερον. Ἔχουν ὅμως ἕνα δικαιότατον καὶ θεμιτώτατον αἴτημα καὶ τὸ αἴτημα τοῦτο εἶναι ἡ ἐξίσωσις πρὸς τὸ μισθολόγιον τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων. Διότι, ὑπὸ τὸν τύπον τῶν διαφόρων ἐπιδομάτων, (καὶ δὲν ἐννοῶ, βεβαίως τὸ ἐπίδομα τῶν ἐλαχίστων δικαστικῶν λειτουργῶν), ὑπὸ τὸν τύπον τοῦ ἐπιδόματος πρὸς τοὺς ἄλλους λειτουργούς, δημιουργεῖται ἀνισότης, ἡ ὁποία δημιουργεῖ βαθυτάτην πικρίαν εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς. Καὶ τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἀντιτάσσεται ἢ δύναται νὰ ἀντιταχθῇ εἶναι ὅτι εἶναι μεγάλος ὁ ἀριθμὸς των. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, δι’ ἕκαστον ἐξ αὐτῶν, ποίαν σημασίαν ἔχει ἐὰν εἶναι ὀλιγώτεροι ἢ περισσότεροι; Τὸ δεύτερον αἴτημα ἀφορᾷ τὸν χρόνον τῶν προαγωγῶν. Καὶ εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο τὸ αἴτημα τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν εἶναι ἡ ἐξίσωσις τοῦ χρόνου, ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖται διὰ τὰς προαγωγὰς των πρὸς τὸν χρόνον, ὁ ὁποῖος, κατὰ τὸν κώδικα, ἀπαιτεῖται δι’ ὅλους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Εἶναι δυνατὸν καὶ εἰς τὸ πρῶτον καὶ εἰς τὸ δεύτερον αἴτημα νὰ εὕρῃ θεμελίωσιν ἀντίρρησις καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιταχθῇ σοβαρὸν ἐπιχείρημα ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει αἴτημα οὐσιαστικῆς ἐξισώσεως εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, τυπικῆς καὶ οὐσιαστικῆς ἐξισώσεως εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν; Τὸ τρίτον αἴτημα ἀφορᾷ τὴν βαθμολογικὴν προώθησιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Γνωρίζετε ὅτι εἶναι ἡ μόνη κατηγορία δημοσίων ὑπαλλήλων Αʹ κατηγορίας, οἱ ὁποῖοι δὲν φθάνουν τὸν βαθμὸν τοῦ Διευθυντοῦ Βʹ καὶ Αʹ τάξεως. Γνωρίζω ἐκ πείρας ὅτι τὸ τελευταῖον εἶναι τὸ δυσχερέστερον ἐξ ὅλων τῶν αἰτημάτων. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο εἶναι ἀνάγκη μετὰ πάσης εὐμενείας νὰ μελετηθῇ, διότι ὑπάρχουν διευθυνταὶ εἰς ἄλλα ὑπουργεῖα πρώτης καὶ δευτέρας τάξεως, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μόνον ἀπολυτήριον γυμνασίου χωρὶς νὰ ἔχουν κάμει ἀνωτέρας σπουδὰς ὅπως οἱ ἐκπαιδευτικοί. Ἀντιλαμβάνεσθε ὄχι τὴν ὕπαρξιν ἁπλῆς ἀνάγκης, μὴ ἱκανοποιουμένης, ἀλλὰ τὸ αἴσθημα τῆς βαθυτάτης πικρίας ἐκ τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως καὶ γνωρίζετε, ποία εἶναι ἡ ψυχολογικὴ σημασία τῆς πικρίας, τὴν ὁποίαν δοκιμάζει κανείς, ὅταν ἔχῃ τὸ αἴσθημα ὅτι βαρέως ἀδικεῖται. Κύριοι βουλευταί, ἀρκεῖ μὲ δύο λέξεις νὰ ἐνθυμηθῶμεν τὴν κολοσσιαίαν ἐπιστολὴν τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν πόσον ἐπικίδυνον καὶ ἄδικον εἶναι νὰ προκαλῶμεν αὐτὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἀκεραίας. Γνωρίζομεν ὅτι καὶ οἱ λειτουργοὶ τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως καὶ οἱ λειτουργοὶ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ἔχουν τριπλῆν ἀποστολήν, ἔχουν πρῶτον τὴν καθαρῶς ἐκπαιδευτικὴν ἀποστολὴν διότι οἱ δημοδιδάσκαλοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καταπολεμοῦν τὸν ἀναλφαβητισμὸν τῶν ἐνηλίκων καὶ τῶν ἀνηλίκων, εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διδάσκουν τὰ πρῶτα, γράμματα καὶ ἐξασφαλίζουν τὴν καθολικότητα τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως. Ἡ Μέσης Ἐκπαίδευσις παρέχει τὴν μόρφωσιν τοῦ μέσου μορφωμένου Ἕλληνος. Ὅθεν ἔχομεν, πρῶτον, τὴν ἐκπαιδευτικὴν ἀποστολὴν καὶ ἔχομεν δεύτερον τὴν καθαρῶς πολιτιστικὴν ἀποστολήν. Διότι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ εἶναι τοπικοὶ πνευματικοὶ ἡγέται σκορπισμένοι εἰς τὰ πέρατα τῆς Ἑλλάδος καὶ συνήντησα, κύριοι συνάδελφοι, δημοδιδασκάλους, εὑρισκομένους καὶ ἔξω ἀκόμη τῶν φυλακίων, ὅπως εἶναι ὡρισμένα χωρία, τὰ ὁποῖα ἔχουν δημοδιδασκάλους ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Τ.Ε.Α., διότι εὑρίσκονται τὰ χωρία των ἔξω ἀπὸ τὰ φυλάκια, (εἶναι εἰς ὡρισμένα σημεῖα τῆς Ἠπείρου, τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης). Καὶ τρίτον ἔχομεν τὴν ἐθνικὴν ἀποστολήν, τῶν ἐκπαιδευτικῶν, λειτουργῶν. Εἰς αὐτοὺς εἶναι ἐμπεπιστευμένον καὶ τὸ μέγα ἔργον τῆς ἀμύνης ἐναντίον τῶν ὑλιστικῶν θεωριῶν. Αὐτοὶ ἀντιτάσσουν ἐθικὴν ἄμυναν, καὶ μὲ τὸ ὅπλον, ὅταν εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Τ.Ε.Α., ἀλλὰ καὶ γενικώτερον διότι εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι, ἀνατρέπουν τὰς ἀνατρεπτικὰς ἀντεθνικὰς θεωρίας. Αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀμύνονται εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἐπικρατείας ἐκεῖ ὅπου δὲν δύναται νὰ φθάσῃ κανένα ὄργανον τοῦ Κράτους ἐκτὸς τῶν φρουρῶν τῶν συνόρων εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προασπίζουν τὴν ἐθνικὴν ἰδέαν καὶ δημιουργοῦν τὴν νέαν γενεάν. Ἀλλά, διὰ νὰ δύναται ν’ ἀνταποκριθοῦν οἱ ἐκπαιδευτικοὶ εἰς τὴν μεγάλην των ἀποστολήν, διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν ὕψωσιν τοῦ πνευματικοῦ ἐπιπέδου τῆς Πατρίδος μας, πρέπει νὰ ἔχουν ἀκμαῖον ἠθικόν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ἀκμαῖον ἠθικὸν ὅταν ἔχουν τὸ αἴσθημα τῆς πικρίας, διὰ τὴν ἄνισον μεταχείρισίν των; Εἶναι ἑπομένως ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ πρῶτον κοινωνικὴ ἀνατοποθέτησις τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ δεύτερον ἰδιαιτέρα εὔνοια καὶ ὄχι δυσμενὴς μεταχείρισις ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Διότι ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν τοὺς μεγάλους σκοποὺς τῆς παιδείας, ἐὰν θέλομεν νὰ ἐξυψώσωμεν τὸ πνευματικὸν ἐπίπεδον τοῦ Λαοῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς, νὰ ὑπερβάλουν τὸν ἑαυτόν των, πρέπει νὰ ἀπαιτήσωμεν νὰ ἔχωμεν εἰς τὴν παιδείαν μίαν συνεχῆ 28ην Ὀκτωβρίου δηλ. μίαν ψυχολογίαν μεγάλης ἐξάρσεως συνεπεία τῆς ὁποίας ὁ Ἕλλην κατορθώνει νὰ ὑπερβάλλῃ τὸν ἑαυτόν του. (Χειροκροτήματα).

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Τριανταφύλλης).

§23Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ αἴτημα τῶν δημοδιδασκάλων ἐπιβάλλεται, ὅπως ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐξετάσῃ μετὰ μεγάλης προσοχῆς. Ἰδιαιτέρως δὲ τὸ ζήτημα τῆς μισθολογικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἐξισώσεως τῶν διδασκάλων πρὸς τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους. Μὲ τὸ πνεῦμα αὐτὸ παρακαλῶ καὶ ἐγώ, μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους βουλευτὰς καὶ εἶναι ὅλοι σχεδὸν οἱ βουλευταὶ σύμφωνοι καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὑπὲρ τῶν αἰτημάτων τοῦ διδασκαλικοῦ κόσμου. Καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι κοινὸν τὸ αἴτημα, ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν Παιδείας, ὅπως μετ’ ἰδιαιτέρας προσοχῆς ἐξετάσῃ τὰ δίκαια αἰτήματα τοῦ διδασκαλικοῦ κόσμου.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§25Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κύριος τέως ὑπουργὸς Παιδείας, ὁ ἄρτι κατελθὼν ἐκ τοῦ βήματος, ἐτόνισεν μετὰ ζωηρότητος τὴν ἀνάγκην, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ δίκαιον αἴτημα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἡ ὑπὸ συζήτησιν ἀναφορά. Δὲν εἶναι δὲ ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία, ἀπὸ τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ βήματος, νὰ τονίσωμεν τὴν ἀνάγκην, ὅπως ἡ Πολιτεία προσέξῃ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς, τοὺς σκαπανεῖς αὐτοὺς τῆς ἐθνικῆς ἰδέας καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐκτρέφουν τὴν Ἑλληνικὴν νεολαίαν, τὰ Ἑλληνικὰ νειᾶτα. Δυστυχῶς καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἔλαβε τὰ μέτρα ἐκεῖνα ποὺ ἔπρεπε, ἐνῶ τὰ ἔλαβε ὑπὲρ ἄλλων ὑπαλλήλων καὶ ἐδημιούργησε οὕτω μίαν ἀνισότητα μεταξὺ τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ κλάδου. Δυστυχῶς, διὰ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς δὲν ἔλαβε κανὲν μέτρον προστασίας, δὲν ἔλαβε κανὲν μέτρον, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς των θέσεως. Τὸ αἴτημα εἶναι σοβαρόν. Ἐὰν κλονισθοῦν τὰ θεμέλια τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως εἰς τὴν Πατρίδα μας—ἐγὼ νομίζω —ὅτι θὰ κλονισθῇ τὸ κοινωνικόν μας καθεστώς, θὰ κλονισθῇ τὸ ἐθνικόν μας καθεστώς. Κύριοι, δὲν θὰ θελήσωμεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν ἀπόψε— δὲν ζητοῦμε—νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ τυπικῶς, ὅτι θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν σύστασιν, ἢ θὰ λάβῃ μέτρα, ἐὰν μᾶς ἀπαντήσῃ διὰ συγκεκριμένα μέτρα ποὺ πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἄλλως ἂς ἀναβάλῃ τὴν ἀπάντησιν. Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε ἤδη ὡρισμένας ἀποφάσεις ὑπὲρ ἄλλων ὑπαλλήλων—τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν — τὰς ὁποίας διετύπωσεν εἰς Νομοσχέδιον. Τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν ἐπικροτοῦμεν. Ὤφειλε ὅμως ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶχε ἤδη λάβει καὶ ἄλλα συγκεκριμένα μέτρα, ὑπὲρ τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Πληροφοροῦμαι, ὅτι γίνεται κίνησις νὰ ἀπεργήσουν οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοί, καὶ τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς Κατωτέρας. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν μέτρων της δὲν προλάβῃ τὴν κίνησιν αὐτὴν καὶ δὲν ἐξαγγείλῃ ἐγκαίρως τὰ μέτρα της, ἀλλὰ ἀφήσῃ νὰ ἐκτραποῦν οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοί, τότε θὰ ἔχῃ σοβαρωτάτην εὐθύνην ἀπέναντι τοῦ Λαοῦ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ζητοῦμε λοιπὸν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν Παιδείας νὰ μᾶς εἴπῃ συγκεκριμένα ὡρισμένα μέτρα, τὰ ὁποῖα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μπίρης ἔχει τὸν λόγον.

§27Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τὸ σχετικὸν μὲ τὰ προβλήματα τοῦ διδασκαλικοῦ κόσμου τῆς χώρας εἶναι πάρα πολὺ μεγάλο καὶ σοβαρὸν καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἐξαντληθῇ μέσα στὰ χρονικὰ ὅρια ποὺ ἐπιτρέπει ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς διὰ τὰς ἐρωτήσεις καὶ τὰς ἀναφοράς. Ἐγὼ θὰ περιορισθῶ εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Τὸ πόσον μεγάλο καὶ σοβαρὸν εἶναι τὸ θέμα, φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸν μεγάλον ἀριθμὸν κυβερνητικῶν συναδέλφων ποὺ εἶναι ἐγγεγραμμένοι διὰ νὰ ὁμιλήσουν. Εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν θὰ τὸ ἀναπτύξωμεν εἰς ὅλας τὰς λεπτομερείας του. Σήμερον θὰ περιορισθῶμεν νὰ μεταφέρωμεν ἐδῶ τὸ πικρὸν παράπονον καὶ τὴν φωνὴν διαμαρτυρίας ὅλου τοῦ διδασκαλικοῦ κόσμου τῆς χώρας. Νομίζω, ὅτι ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς διδασκάλους, πρέπει νὰ τὸ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως. Ἐὰν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος, ἀποτελεῖ τὸν τροφοδότην τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ διδάσκαλος ἀποτελεῖ τὸν πνευματικόν, τὸν θεμελιωτὴν τῆς πνευματικῆς καὶ ἠθικῆς ὑποστάσεώς του. Ὅταν τελευταίως ὁμιλοῦμεν περὶ ἠθικῆς καὶ πνευματικῆς ἀνασυγκροτήσεως, δὲν καταλαβαίνω πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ παραμερίζωμεν καὶ νὰ χειροτερεύωμεν τὴν θέσιν τοῦ πρωτεργάτου τῆς ἠθικῆς καὶ πνευματικῆς ἀνασυγκροτήσεως. Φοβοῦμαι, ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, θὰ γίνῃ, ὅ,τι ἔγινε μὲ τὴν ὑλικὴν ἀνασυγκρότησιν. Θὰ θεμελιώσωμεν ἐπὶ τῆς ἄμμου, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ προτάξωμεν τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τοῦ πρωτεργάτου τῆς ἠθικῆς καὶ πνευματικῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἂς ἴδωμεν τί ζητοῦν οἱ διδάσκαλοι. Ὁ Ἕλλην διδάσκαλος δὲν ζητεῖ ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν καὶ προνόμια, ζητεῖ ἴσην μεταχείρισιν. Ζητεῖ ἀποδοχὰς καὶ ἐξέλιξιν, ἴσην πρὸς τοὺς λοιποὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τῆς πρώτης κατηγορίας. Ζητεῖ ἐπίσης νὰ ἐπανέλθῃ ὄχι εἰς τὸν παλαιὸν καλὸν καιρόν, ἀλλὰ νὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὰς «λαμπρὰς συναγερμικὰς ἡμέρας» καὶ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν προσυναγερμικὴν περίοδον. Διότι, κ. βουλευταί, οὐδεὶς δύναται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ὁ μισθὸς τοῦ διδασκάλου καὶ κάθε ἄλλος μισθὸς καὶ ἡμερομίσθιον ἔχει μειωμένην τὴν ἀγοραστικήν του ἀξίαν ἀπὸ ὅτι εἶχε πρὸ διετίας. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ θέσις τοῦ Ἕλληνος διδασκάλου χειροτέρευσεν ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις πέραν αὐτοῦ ἐξουθένωσε καὶ ἠθικῶς τοὺς διδασκάλους μὲ τὸν νόμον 2500.

§28Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐφηρμόσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας.

§29Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Δὲν ἐφηρμόσθη ἀλλὰ πλανᾶται καὶ ἐπάνω ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καὶ τῶν ἄλλων ὑπηρεσιῶν, ἐπὶ ἔτη, τώρα, ἡ ἀγωνία καὶ ἡ ἀβεβαιότης, ἡ ὁποία ἔχει καταστρέψει ὅλην τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπαλλήλου νὰ ἐργασθῇ. Ὁ νόμος αὐτὸς ὁ βασανιστικός, ὁ ἀπάνθρωπος — ἔχω γνῶσιν τοῦ τί σημαίνουν αὐταὶ αἱ λέξεις— ὁ νόμος αὐτὸς ὁ σαδιστικός, ἔχει δημιουργήσει μίαν κατάστασιν ἐξαρθρώσεως καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς Παιδείας, διότι ἔχει φέρει τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν ἀβεβαιότητα καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν δημοδιδασκάλων, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἐφηρμόσθη, κύριε τέως ὑπουργὲ τῆς Παιδείας.

§30Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἔχει λήξει πρὸ 8)μήνου ἡ προθεσμία τῆς ἐφαρμογῆς του.

§31Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Καὶ σεῖς πρὸ ὀλίγου ἐζητήσατε τὴν λῆξιν τοῦ νόμου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ζητοῦμεν ὅπως ζητῇ ὁλόκληρος ὁ διδασκαλικὸς κόσμος τῆς χώρας, τὴν λῆξιν τοῦ νόμου 2500 καὶ τὴν ἐξίσωσιν τῶν δημοδιδασκάλων μὲ τοὺς λοιποὺς δημοσίους ὑπαλλήλους αʹ κατηγορίας. (Χειροκροτήματα).

§32Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὑπάρχει φόβος παρατάσεως τοῦ νόμου 2500;

§33Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Βεβαίως ὑπάρχει.

§34Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§35Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅλοι οἱ κλάδοι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἶναι συμπαθεῖς, ὅλοι οἱ κλάδοι εἶναι παραγωγικοί, ὅλοι προσφέρουν διὰ νὰ στέκεται αὐτὸς ὁ τόπος εἰς τὰ πόδια του, διὰ νὰ λειτουργῇ ἡ Κρατικὴ μηχανή. Οὐδείς, ὅμως κλάδος, εἶναι τόσον συμπαθὴς, τόσον παραγωγικός, τόσον ἀπαραίτητος, οὐδεὶς συμβάλλει τόσον εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τοῦ τόπου αὐτοῦ, εἰς τὴν ὕπαρξιν τοῦ τόπου αὐτοῦ, ὅσον ὁ ἐκπαιδευτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ὅμως, ὁ κόσμος αὐτὸς τῆς Δημοτικῆς καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, εἶναι ὁ πλέον παρηγκωνισμένος, εἶναι ὁ πλέον περιφρονημένος, εἶναι ὁ πλέον ἐγκαταλελειμμένος. Ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ εἶναι ἀκατανόητον, πῶς ἔχομεν πάθει αὐτὴν τὴν παράκρουσιν καὶ δὲν ἀντιλαμβανόμεθα τί κακὸν προξενοῦμεν εἰς τὸν τόπον, ὅταν ἀφήνωμεν τὸν ἐκπαιδευτικόν μας κόσμον νὰ διατελῇ ὑπὸ τὸ Κράτος τοῦ φόβου καὶ τοῦ τρόμου τῆς ἀπολύσεως, τοῦ νόμου 2500, ὅταν ἀφήνωμεν τὸν ἐκπαιδευτικόν μας κόσμον νὰ εὑρίσκεται μὲ τὸ φάσμα τῆς πείνας, τῆς δυστυχίας, τῆς ἀνεχείας, τῆς πτωχείας, τῆς κακομοιριᾶς, ὅσον κανεὶς ἄλλος ὑπαλληλικὸς κλάδος τῆς Ἑλλάδος.

§36Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἐπειδὴ κατὰ κόρον ἐπαναλαμβάνεται καὶ δίδεται μία πληροφορία, εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἡ ὁποία δὲν βασίζεται εἰς τὰ πράγματα, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀποκαταστήσω τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Δὲν ὑπάρχει ζήτημα ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2.500 εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας καὶ εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, εἴτε τοῦτο ἀνήκει εἰς τὰς διοικητικὰς ὑπηρεσίας, εἴτε εἰς τὰς περιφερειακὰς ὑπηρεσίας καὶ εἰς τοὺς κλάδους τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Στοιχειώδους καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ κατέχωνται οἱ ἐκπαιδευτικοὶ καὶ οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἀπὸ ἀγωνίαν, ἐκ τῆς ὑπάρξεως ἢ μὴ τοῦ νόμου 2.500, διότι νόμος 2.500 δὲν ὑπάρχει.

§37Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Αὐτοὶ ποὺ κρίνονται, βάσει ποίου νόμου κρίνονται;

§38Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Λυπούμεθα πολύ, κύριε ὑπουργέ τῆς Παιδείας, διότι διαφωνοῦμεν ριζικῶς μαζί σας. Ἐὰν εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην τὸ Κράτος, νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον 2500, ἐὰν ὁ προλαλήσας πρώην ὑπουργὸς τῆς Παιδείας κ. Καλλίας, δὲν ἐφήρμοσε τὸν νόμον αὐτὸν καὶ ἐὰν εὑρίσκεσθε καὶ σεῖς εἰς τὴν αὐτὴν ἀνάγκην νὰ μὴ ἐφαρμόσετε τὸν νόμον 2500, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ κλείσετε τὰ σχολεῖα τῆς ὑπαίθρου, τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ ὑφίσταται ὁ νόμος 2500. Εἶναι ἀκατανόητον, νὰ λέγετε, ὅτι ὁ νόμος δὲν ὑφίσταται ἐφόσον δὲν κατηργήθη. Ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἐφαρμόζετε, ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἐφηρμόσθη, ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἰσχύει.

§39Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Διὰ νὰ μὴ γίνεται ἐκμετάλλευσις τῆς ἀγνοίας ὡρισμένων ἐκ τῶν κ. συναδέλφων, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐπαναλαμβάνω καὶ λέγω, ὅτι, κυρία ἐπιδίωξις τοῦ νόμου 2.500, ἦτο ὁ περιορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἡ ἐπιδίωξις αὐτή, ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, δὲν ἐπραγματοποιήθη, διότι, κατὰ τὴν ὑπουργίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Καλλία, ἐπετεύχθη συμφωνία μεταξὺ τῶν τριῶν Ὑπουργείων Οἰκονομικῶν, Συντονισμοῦ καὶ Παιδείας, διὰ τῆς ὁποίας ἐξῃρέθη τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2.500. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, κατὰ μῆνα Ἀπρίλιον, λήγει ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου 2.500, ὅσον ἀφορᾶ τὸν περιορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ δὲν ἐξεδόθησαν ἐντὸς τῆς προβλεπομένης προθεσμίας τὰ διατάγματα, δὲν ὑπάρχει, ἐπαναλαμβάνω, οὐδεὶς κίνδυνος ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἐκ τοῦ νόμου 2.500. Ἐὰν τώρα, ὑπάρχει θέμα ἐκ τῆς μὴ ἐφαρμογῆς ὡρισμένων διατάξεων τοῦ Κώδικος περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, αὐτὸ τὸ θέμα ἀφορᾷ εἰς ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ὄχι μόνον εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Καὶ ἐπαναλαμβάνετε, λοιπόν, πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ὁ νόμος 2.500 δὲν ὑπάρχει διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Ὑπάρχει θέμα μὴ ἐφαρμογῆς διατάξεων τοῦ Κώδικος περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, δι’ ὅλους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Κατὰ συνέπειαν, ἐπερωτήσατε τοὺς ἄλλους ὑπουργούς, ὄχι ἐμέ, διὰ θέμα ἀνύπαρκτον διὰ τὸ Ὑπουργεῖον.

§40Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ὁ ἐκπαιδευτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος εὑρίσκεται εἰς δεινὴν θέσιν καὶ ἐξηντλήθη καὶ τὸ τελευταῖον ὅριον τῆς ὑπομονῆς του.

§41Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμήν.....

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπίρη, μὴ διακόπτετε. Εἶναι ἐρώτησις, διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἐγγεγραμμένοι 30 βουλευταί. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ αὐτὸν τὸν ρυθμὸν νὰ τερματισθῇ ποτὲ ἡ συζήτησις. Σᾶς ἐπέτρεψα νὰ ὁμιλήσετε 12 λεπτά. Δηλαδή, πέραν τῶν ὁρίων τοῦ Κανονισμοῦ. Θέλετε τώρα νὰ διακόψετε πάλιν; Ὁρίστε, κ. Τζατζάνη. Παρακαλῶ ὅπως περιορισθῆτε εἰς τὸ πεντάλεπτον.

§43Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Εἰς πᾶσαν κοινωνίαν, ὁ ἐκπαιδευτικὸς κόσμος προσέχεται ἰδιαιτέρως, διότι ἡ συμβολή του εἰς τὴν ὕπαρξιν τῆς Κοινωνίας, εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τῆς Κοινωνίας, εἰς τὴν εὐημερίαν τῆς Κοινωνίας, καὶ τοῦ πολιτισμοῦ τῆς Κοινωνίας, εἰς τὴν πρόοδον καὶ τὴν ζωήν, ἡ συμβολὴ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου εἶναι ἀνωτέρα πάσης ἄλλης συμβολῆς. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, παρουσιάζεται τὸ ἰδιαίτερον φαινόμενον καὶ ὁ ἐκπαιδευτικὸς κόσμος, ἴσως διότι εἶναι ὁ περισσότερον νομιμόφρων, ἴσως διότι οὐδέποτε ἀπήργησεν, ἴσως διότι δὲν ἀπειλεῖ, ἴσως διότι ὑφίσταται τὸ μαρτύριον καρτερικός, δι’ αὐτὸ περισσότερον εἶναι ἐγκαταλελειμμένος. Ἀλλὰ τὰ πάντα ἔχουν ὅριον καὶ ὅταν ἐξαντληθοῦν τὰ ὅρια, τότε τίποτε δὲν εἶναι ἱκανὸν νὰ σταματήσῃ τὴν ἐκδήλωσιν καὶ τὸ ξέσπασμα τῆς ἀγανακτήσεως. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, εὔχομαι νὰ μὴ ἐπαναλάβητε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον περιέργως ἠκούσαμεν πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τὸν τέως ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ ἔρχεται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ νὰ ὁμιλῇ περὶ τῶν δικαίων τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ ἐξέρχεσθε τῶν ὁρίων τῆς συζητήσεως.

§45Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Εὔχομαι εἰς τὸν σημερινὸν ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ μὴ ἔλθῃ μετὰ ἕνα χρόνον καὶ νὰ κόπτεται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὑπὲρ τῶν δικαίων τῶν ἐκπαιδευτικῶν.

§46Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Εἰς τὸν τομέα τῆς παιδείας ἐπέτυχα νὰ μὴ ἐφαρμοσθοῦν, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως ὑλικοῦ, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ αἱ περιοριστικαὶ διατάξεις τοῦ νόμου 2500. Ἑπομένως ἔκαμα ἐκ τῶν προτέρων καὶ ὄχι ἐκ τῶν ὑστέρων πᾶν, ὅτι ἠδυνάμην καὶ αὐτὸ συνεχίζω.

§47Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Αὐτὸ δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ ὅπως ἀσφαλῶς καὶ σᾶς, διότι ἐὰν σᾶς ἱκανοποιοῦσε δὲν θὰ εἴχατε ἀνέλθει εἰς τὸ βῆμα νὰ ἐκθέσετε ὅσα εἴπατε.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§49Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ ἐγγραφὴ ὅλων τῶν συναδέλφων εἰς τὴν προκειμένην ἐρώτησιν ἀποδεικνύει τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς διὰ μίαν τάξιν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ οἱ προκάτοχοι καὶ ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐφαρμόσουν τὸν νόμον 2500 καὶ ἔκριναν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος αὐτὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Πάντως, ὅμως, εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ὑφίστανται σήμερον μίαν κρίσιν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Νομιμοφροσύνης καὶ ὑφίστανται κρίσιν οἱ ἐκπαιδευτικοί, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν καὶ προηγουμένως τὴν αὐτὴν κρίσιν καὶ ἐκρίθησαν νομιμόφρονες. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν. Ἐπίσης ἀναμένομεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ σοβαρῶς καὶ ἀποτελεσματικῶς τὸ θέμα τῆς διαβαθμίσεως τῶν δημοδιδασκάλων καὶ γενικῶς τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν τῆς χώρας, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅλους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, εἶναι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν τὰς κυριωτέρας θέσεις εἰς τὴν Κρατικὴν μηχανὴν εἶναι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοί. Θὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, δεικνύει μίαν κατανόησιν εἰς τὰ θέματα αὐτά, νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἀπόψεις του εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι τὸ θέμα βεβαίως εἶναι οἰκονομικὸν καὶ ὄχι καθαρῶς τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Ἀκριβῶς δὲ ἡ ἐγγραφὴ τόσων πολλῶν συναδέλφων εἰς τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν ἔχει αὐτὴν τὴν ἔννοιαν νὰ δώσῃ τὴν ἠθικὴν δύναμιν εἰς τὸ κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ ἀξιώσῃ ἐξ ὀνόματος ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀποτελεσματικῶς τὸ θέμα αὐτό.

§50Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὸ θέμα τῆς ἐκκαθαρίσεως ὑπὸ τῶν Συμβουλίων τῆς Νομιμοφροσύνης, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι αὕτη γίνεται βάσει τῶν κειμένων διατάξεων τοῦ κώδικος καὶ ὄχι βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2500. Ὑπάλληλοι δέ, καὶ εἰδικώτερον ἐκπαιδευτικοί, κριθέντες ἀπὸ Συμβούλια Νομιμοφροσύνης, προηγουμένως, δὲν ἐπανακρίνονται. Κρίνονται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπανῆλθον ἀθρόως βάσει χαριστικῶν καὶ εὐεργετικῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι ἤνοιξαν τὰς φυλακὰς εἰς τοὺς ἐγκληματίσαντας ἐναντίον τῆς πατρίδος.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον.

§52Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διερμηνεύοντες καὶ ἡμεῖς τὰ αἰσθήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπέναντι τῶν δημοδιδασκάλων, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἀόκνως διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν τέκνων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, παρακαλοῦμεν θερμῶς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ὥστε νὰ ἐπέλθῃ ἡ πραγματικὴ ἐξίσωσις τῶν δημοδιδασκάλων μὲ τοὺς ὑπολοίπους ὑπαλλήλους τῆς διοικητικῆς ἱεραρχίας. Ἡμεῖς ὑπερθεματίζομεν καὶ λέγομεν, ὅτι διὰ τὸν Ἕλληνα δημοδιδάσκαλον, διὰ τὸν ἄοκνον αὐτὸν ἐργάτην, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἕως τὰ τελευταῖα ἀκριτικὰ χωρία τῆς Ἑλλάδος, ἐπιβάλλεται ἀκόμη νὰ δοθῇ καὶ αὐτὸ τὸ ἐπίδομα βιβλιοθήκης διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς ὅλας τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας του, διότι ὁ Ἕλλην δημοδιδάσκαλος, ὁ ὁποῖος διαμένει εἰς τὰ ἀκραῖα σημεῖα τοῦ Ἀρχαγγέλου τῆς Ἀλμωπίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὰς στοιχειώδεις βασικάς του ἀνάγκας, μὲ τὰς χιλίας δραχμάς. Κύριε Πρόεδρε, μόνον ὡς ψυχικὴ ὀδύνη δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὁ μισθὸς τῶν χιλίων δραχμῶν. Δι’ αὐτὸ ὑποβάλλομεν τὴν θερμὴν παράκλησιν, εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ ἐνδιαφερθῇ πατρικῶς καὶ ὅλως ἰδιαιτέρως, διὰ τοὺς δημοδιδασκάλους, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἀόκνως ὑπὲρ τῆς μορφώσεως καὶ διαπαιδαγωγήσεως τῶν παιδιῶν τῆς Ἑλλάδος.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπακόλλας ἔχει τὸν λόγον.

§54Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν αἰτημάτων τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐρωτήσεως, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται εἰς τὴν Βουλὴν, ἐξηντλήθη ἀπὸ τοὺς κυρίους προλαλήσαντας. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, περιορίζομαι, εἰς τὸ νὰ συστήσω θερμῶς, τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως, διότι τὰ εὑρίσκω ἀπὸ πάσης ἀπόψεως δικαιότατα. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως διαφωτίσῃ τὴν Βουλήν, ἐν τῇ ἀπαντήσει του, ἐπὶ ὅλων τῶν ζητημάτων τῶν διαλαμβανομένων ἐν τῇ ἀναφορᾷ. Ἐπὶ ἑνὸς αἰτήματος τῆς μὴ παρατάσεως τοῦ νόμου 2.500, ἡ ἀπάντησίς του εἶναι ἱκανοποιητική. Διότι εἶναι πρόδηλον, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον δὲν σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ παράτασιν τοῦ νόμου δι’ ὑποβολῆς νέας προτάσεως. Ἐπομένως, εἰς τοῦτο, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, μᾶς ἱκανοποίησεν. Ὑπάρχουν ὅμως τὰ ὑπόλοιπα αἰτήματα, ὅπως εἶναι τὸ αἴτημα τῆς ἀνίσου ἱκανοποιήσεως καὶ ἐν γένει τῆς βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Καὶ ἐπὶ τῶν ἐρωτημάτων αὐτῶν, θὰ παρεκάλουν, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλήν, διότι θὰ κρίνωμεν, ποῖα ἐκ τῶν αἰτημάτων αὐτῶν σκέπτεται νὰ υἱοθετήσῃ διὰ τῆς ὑποβολῆς σχετικῆς προτάσεως νόμου, ὅπως εἶναι ἡ μισθολογικὴ βελτίωσις, καὶ ποῖα ἐξ αὐτῶν δὲν υἱοθετεῖ, διὰ νὰ κρίνωμεν, ἐὰν ἐν καιρῷ πρέπει νὰ ὑποβάλωμεν ἡμεῖς πρότασιν νόμου, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν ἡ ὑποβολὴ προτάσεως νόμου.

§55Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς διὰ τὴν συζήτησιν, ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν, καθορίζει δύο περιορισμούς. Πρῶτον τὸ πεντάλεπτον, δι’ ἕκαστον ρήτορα καὶ δεύτερον τὸ ἡμίωρον, διὰ τὸ σύνολον τῆς συζητήσεως. Εἶναι ¾ καὶ πλέον, ἀφ’ ἧς ἤρχισεν ἡ συζήτησις. Νομίζω, ὅτι ἐπαρκῶς ἐτονίσθη τὸ θέμα.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ προλάβατε κ. συνάδελφε. Υἱοθετῶ, κύριοι βουλευταί, τὴν σύστασιν τοῦ κ. Παπαθανάση, καὶ τὴν μεταβάλλω εἰς παράκλησιν δι’ ἐκείνους ποὺ θέλουν νὰ ὁμιλήσουν.

§57Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, κύριε Πρόεδρε, διεφωτίσθη πλήρως. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλομεν νὰ παρακαλέσωμεν, εἶναι νὰ θελήσῃ, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὡς νέος πολιτικὸς ἀνήρ, νὰ συνδέσῃ τὸ ὄνομά του, μὲ τὴν ἄρσιν μιᾶς ἀδικίας, εἰς βάρος τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ.

§58Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, εἴμεθα εὐτυχεῖς, διότι ἀκούσαμε, ὅτι ὁ Ν. 2.500 δὲν ἐφαρμόζεται καὶ ὅτι ἔληξεν. Παρακαλῶ τοῦτο νὰ μᾶς διαβεβαιώσητε. Μήπως διὰ τοῦ τρόπου τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κώδικος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐφαρμόζεται ὁ Ν. 2.500; Θὰ παρεκάλουν νὰ μᾶς ἀπαντήσητε καὶ εἰς τὰ δύο ἄλλα ἐρωτήματα. Ἐπειδὴ τὸ θέμα ἐξηντλήθη, κάμνω μίαν ἔκκλησιν, κ. ὑπουργέ, καὶ σᾶς παρακαλῶ τοῦτο: Νὰ εἶσθε ὁ ὑπουργὸς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀφαιρέσῃ τὰς δάφνας, τὰς ὁποίας καθ’ ἑκάστην δίδομεν εἰς τοὺς διδασκάλους καὶ νὰ τοὺς ἐπιτρέψωμεν, ὅταν ἀναβαίνουν εἰς τὴν ἕδραν, νὰ μὴ εἶναι μὲ τὸ παντελόνι μπαλωμένον καὶ ὅταν ἐξέρχωνται εἰς τὴν κοινωνίαν, νὰ μὴ λέγῃ ὁ κόσμος περνᾶ ὁ πτωχοπρόδρομος, ὁ δάσκαλος!!! Αὐτὸς εἶναι ὁ μεγάλος σας ρόλος, κ. ὑπουργέ, σήμερον.

§59Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅπως οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ στρατοῦ μας ὁδηγοῦν τοὺς στρατιώτας, εἰς τὸ νὰ κρατοῦν τὸ ὅπλον διὰ νὰ φυλάξουν τὰ σύνορα τῆς Πατρίδος, ἄλλο τόσον, καὶ πολὺ περισσότερον μάλιστα, οἱ διδάσκαλοι ἐμπνέουν εἰς τὴν ψυχήν, τὸ πνεῦμα καὶ τὴν καρδίαν τοῦ μαθητοῦ, τοῦ κάθε Ἕλληνος, ἀπὸ μικρᾶς ἡλικίας, τὴν ἰδέαν τῆς Πατρίδος. Διὰ τοῦτο πρέπει οἱ διδάσκαλοι νὰ εἶναι, ὄχι μόνον Ἐθνικόφρονες, ἀλλὰ ἐμπνευσμένοι Ἐθνικόφρονες. Πρέπει ὅμως, καὶ παραλλήλως νὰ λαμβάνεται πρόνοια καὶ διὰ τὴν οἰκονομικήν των θέσιν. Αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, αἱ ὁποῖαι φωνασκοῦν ἀπόψε, ὅτι δὲν πληρώνομεν ἡμεῖς τοὺς διδασκάλους, ἐχάλασαν πενῆντα χιλιάδες δολλάρια κατὰ τὰ ἔτη 1951 καὶ 1952 καὶ εἶναι ὀλιγώτερον, ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἐνδεδειγμένοι νὰ πολιτικολογοῦν δῆθεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν διδασκάλων.

§60Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐζοῦσαν θαυμάσια οἱ διδάσκαλοι ἐπὶ Κέντρου.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§62Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ παπᾶς καὶ ὁ δάσκαλος ἀποτελοῦν τὰ βάθρα τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος καὶ τῆς Κρατικῆς μηχανῆς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀνέκαθεν ὁ κλάδος τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ κυρίως τῶν διδασκάλων, ἦτο ὁ πλέον ἐγκαταλελειμμένος. Τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον, θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ παλαιότεροι, ὅτι, οἱ ἀτυχεῖς διδάσκαλοι δὲν προλαμβάνουν νὰ λύσουν τὰς ἀποσκευάς των, ἀπὸ τὴν νέαν μετάθεσιν, τὴν ὁποίαν ἠξίου ὁ παλαιοκομματικὸς πολιτευτής, ὁ ὁποῖος εἰς τὸν διδάσκαλον ἐδείκνυεν ὅλην του τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν δύναμιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Ν. 2.500, περὶ αὐτοῦ, θὰ ὁμιλήσωμεν εἰς τὴν σχετικὴν ἐπερώτησιν. Πρέπει ὅμως νὰ ὑπάρξῃ ἡ βαθμολογικὴ ἐξέλιξις τῶν διδασκάλων καὶ θὰ ἔπρεπεν ἀνέκαθεν τὸ Κράτος, ὄχι μόνον σήμερον, νὰ εἶχε προσέξῃ τὰς δύο αὐτὰς κατηγορίας, τῶν διδασκάλων καὶ τῶν ἱερέων. Ὅσον ἀφορᾷ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, τὸν πληροφορῶ, διὰ τὰ συμβούλια νομιμοφροσύνης, ὅτι ἐπὶ 60 περιπτώσεων, τὸ δευτεροβάθμιον ἠκύρωσε τὰς 50 περιπτώσεις, τοῦ πρωτοβαθμίου Συμβουλίου νομιμοφροσύνης. Πληροφορῶ ἐπίσης, τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις αἱ ἰδικαί μας δὲν ἔκαμαν χαριστικὰς ἐπαναφορὰς διδασκάλων εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν, διότι ἔγινε τρομακτικὸς διωγμὸς τῶν διδασκάλων κατὰ τὰ ἔτη 1946–50 καὶ ἐγένοντο ὑφ’ ἡμῶν ἐπανορθώσεις ἀδικιῶν. Πληροφορῶ ἀκόμη, τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὁ ραδιοφωνικὸς σταθμὸς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ἔπλεκε τὸ ἐγκώμιον τοῦ διδασκάλου Κοντοπανάγου, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας τὸν ἀπέλυεν ὡς κομμουνιστήν! Ἑπομένως, κ. ὑπουργέ, δὲν ἦσαν χαριστικαὶ πράξεις αἱ ἐπαναφοραὶ τῶν διδασκάλων.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γρηγορίου, δὲν εἶναι θέμα τῆς ἐρωτήσεως.

§64Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Πληροφορῶ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, ὅτι, ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν ἔκαμον αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, ἕνα δὲν ἔκαμον: Διὰ τῆς ὑποτιμήσεως, νὰ μειώσουν τὸν μισθὸν τῶν δημοδιδασκάλων καὶ λοιπῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς τὸ ἥμισυ, ὅπως ἔπραξεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Ἔχετε, κ. ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, ἕνα ἀπὸ τὰ ὡραιότερα Ὑπουργεῖα. Προσέξατε, λοιπόν, τὸν διδάσκαλον καὶ τὸν ἱερέα, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰ βάθρα τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βασαρδάνης ἔχει τὸν λόγον.

§66Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου τῆς χώρας καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς. Θὰ πρέπει, κ. ὑπουργέ, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται διὰ τὴν πνευματικὴν ἀνάπτυξιν τῆς νεολαίας, νὰ τύχωσι τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως μὲ τοὺς λοιποὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.

§67Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ, καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον.

§69Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Δὲν πρόκειται εἰς μίαν ἐρώτησιν νὰ ἀναπτύξωμεν τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ αὕτη, ἐφ’ ὅσον μάλιστα, ἐτέθη ὁ περιορισμὸς τοῦ πενταλέπτου. Οὔτε τὴν σπουδαιότητα τοῦ ἔργου τῶν ἐκπαιδευτικῶν, οὔτε τὴν σημασίαν τῆς παιδείας, διὰ τὴν πρόοδον καὶ προκοπὴν τῆς χώρας, θὰ θελήσω νὰ ἀναπτύξω. Μόνον θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῶν θλιβερῶν συνεπειῶν, τῶν Ἐθνικῶν συνεπειῶν, τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζομεν καὶ θὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἐκδηλώτερον ἐκ τῆς ἐγκαταλείψεως τῆς παιδείας γενικῶς καὶ τῶν ἐργατῶν αὐτῆς. Εἰς ἄλλην ἐρώτησιν διεμαρτυρήθημεν, διὰ τὴν μὴ χορήγησιν ἐπιδόματος βιβλιοθήκης, κατ’ ἐξοχὴν ὀφειλομένην εἰς τὴν τάξιν αὐτήν, λόγῳ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας της καὶ τοῦ γλίσχρου τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐκπαιδευτικῶν. Ἐπιδιώκομεν νὰ ἀνασυγκροτήσωμεν ἀπὸ τὰ ἐρείπια τὴν χώραν μας. Ἀλλὰ χωρὶς τὸν ψυχικὸν ὁπλισμόν, χωρὶς τὴν ὑγιᾶ νεολαίαν, καμμία ἀνασυγκρότησις δὲν εἶναι δυνατή. Καὶ τὴν ψυχικὴν αὐτὴν ἀνασυγκρότησιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιον κάθε προόδου, μόνον ὁ ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς δύναται νὰ τὴν ἐπιτύχῃ, ἐφ’ ὅσον δὲν τὸν ἀγνοήσωμεν. Ὅταν ἔχωμεν τὴν παιδείαν ἐγκαταλελειμμένην, ἂς μὴ ἀπατώμεθα, θὰ ἀντιμετωπίσωμεν θλιβερὰς συνεπείας. Καὶ φοβοῦμαι μήπως ἡ Κυβέρνησις αὔριον κατηγορηθῇ δι’ ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα διεμαρτύρετο καὶ κατήγγελεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι μάτην ἐπεδίωξαν νὰ πραγματοποιήσουν οἱ συνοδοιπόροι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν νόμον 2.500, ἐπληροφορήθην πρὸ καιροῦ, ὅτι ἐπικειμένης τῆς ἐφαρμογῆς του καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, ἐζητήθη καὶ ἔγινε μία προεργασία, διὰ νὰ εἴμεθα ἕτοιμοι, ὅταν θὰ χρειασθῇ νὰ κάμωμεν οἰκονομίας, νὰ εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ ἀπολύσωμεν ὡρισμένους.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ ὥρα παρῆλθε καὶ πρέπει νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι ἐγγεγραμμένοι.

§71Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Διαμαρτύρομαι, διότι μοῦ ἀφαιρεῖται ὁ λόγος πρὶν τελειώσω τὴν σκέψιν μου καὶ ἐπιφυλάσσομαι εἰς σχετικὴν ἐπερώτησιν νὰ ἀναπτύξω εὐρύτερον τὸ θέμα.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§73Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐθνικὸν καθῆκον εἶναι νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ διαβιβάσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τὸ δίκαιον αἴτημα τοῦ κλάδου αὐτοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ὁ διδασκαλικὸς κλάδος ἀποτελεῖ τὴν ἡγέτιδα τάξιν τοῦ Ἔθνους, ἡ ὁποία διαπλάσσει τὴν νεολαίαν διὰ νὰ ἐπιτελῇ τὸ καθῆκον της, καὶ ἐν καιρῷ εἰρήνης καὶ ἐν καιρῷ πολέμου. Δέν ζητοῦσι τίποτε ἄλλο, παρὰ βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν καὶ μισθολογικὴν ἐξίσωσιν μὲ τοὺς λοιποὺς ὑπαλλήλους.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Γιαννούσης ἔχει τὸν λόγον.

§75Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐλάχιστα θέματα εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκουν τόσον σύμφωνον τὴν Βουλήν, ὅπως τὸ προκείμενον, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ἀπὸ ἐθνικῆς ἀπόψεως σπουδαῖον. Μέγας εἶναι ὁ προορισμὸς τοῦ διδασκάλου, καὶ ἀσφαλῶς περικλείεται καὶ κοινωνικὸς κίνδυνος εἰς τὴν ἄδικον μεταχείρισίν του. Ἔχει λοιπόν, ὑποχρέωσιν καὶ συμφέρον, τὸ Κράτος, νὰ δώσῃ ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὸ ζήτημα τῶν διδασκάλων, ὥστε τοὐλάχιστον νὰ μὴ ἀδικοῦνται. Καὶ νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος, θὰ φροντίσῃ τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔπρεπεν ἴσως νὰ ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, ἢ τοὐλάχιστον πρὸς μόνον τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ μεταβιβάσῃ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὁμοῦ μετὰ τῆς τόσον ὁμοθύμου ἐπιθυμίας τῆς Βουλῆς.

§76Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ἐξαιρετικὰ εὐτυχὴς διότι ἐξ ἀφορμῆς τῆς σωρείας τῶν τηλεγραφημάτων, προερχομένων ἀπὸ τοὺς Συλλόγους τῶν Δημοδιδασκάλων ὁλοκλήρου τῆς χώρας, ἐδόθη ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὁμοθύμως νὰ ἐκδηλώσῃ τὴν συμπάθειαν καὶ τὴν στοργὴν ἀπέναντι ἑνὸς ἐκτάκτως συμπαθοῦς κλάδου τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς οἰκογενείας, ὁ ὁποῖος πράγματι προσέφερε μεγίστας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τομέα τῆς ἐθνικῆς διαπαιδαγωγήσεως. Εὐχαριστῶ ἐπίσης τοὺς κ. κ. συναδέλφους, διότι μὲ τὴν ὁμόθυμον συμπαράστασίν των παρέχουν καὶ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ μέσα διὰ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἐπίλυσιν ὡρισμένων ἐκ τῶν βασικῶν προβλημάτων τῶν ἀπασχολούντων τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ κυρίως τοὺς ἐκπαιδευτικούς. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ὅμως νὰ δηλώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ δώσω συγκεκριμένην ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν ἐρωτημάτων, τὰ ὁποῖα μοῦ ἐτέθησαν. Θὰ εἶμαι ἐξαιρετικὰ εὐτυχὴς εἰς πρώτην δοθησομένην εὐκαιρίαν νὰ διαφωτίσω καὶ νὰ ἐνημερώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, διὰ τὴν ἀνύψωσιν ἑνὸς τόσον σημαντικοῦ παράγοντος τῆς ἐθνικῆς καὶ πνευματικῆς ἀνασυγκροτήσεως ἑνὸς κλάδου τόσον συμπαθοῦς ὅσον οἱ δημοδιδάσκαλοι.

§77Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πότε, κ. ὑπουργέ, θὰ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ μᾶς ἀνακοινώσητε τὰ ἐν προκειμένῳ μέτρα;

§78Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας). Θὰ σᾶς ἀνακοινώσω ἐγκαίρως πότε θὰ εἶμαι εἰς θέσιν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν ἀναβάλλονται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§80ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι εὐτυχής, κύριοι συνάδελφοι, διότι παρίσταται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, μόνος ἀντιπροσωπεύων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τὴν 30μελῆ νέαν Κυβέρνησιν, καὶ ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ μεταφέρῃ τὰς γνώμας μου, ὡς προέδρου τῆς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν ὑπὸ κύρωσιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας συμβάσεων.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀργυρόπουλε, δὲν συζητοῦνται τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν.

§82ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς θέλει νὰ μὲ ἐμποδίσῃ ἀπὸ τοῦ νὰ ὁμιλήσω, μὴ γνωρίζων, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ἐπὶ ἓν ἔτος ἐκράτει εἰς τὸν χαρτοφύλακά του ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου καὶ μοῦ ἐζήτει νὰ τὸ ἐπεξεργασθῇ ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ χωρὶς κἂν νὰ τὸ ἔχῃ καταθέσει, ἀφοῦ εὑρίσκετο εἰς τὸν χαρτοφύλακά του. Καὶ μετὰ ἓν ἔτος εἰσάγεται πρὸς ψήφισιν καὶ καλεῖται νὰ κρίνῃ ἡ Βουλὴ ἐὰν εἶναι ἐπεῖγον καὶ ἂν πρέπει νὰ τὸ ψηφίσῃ ἢ ὄχι. Ἰδοὺ τὰ σημειώματα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἔστειλεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν...

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν παρίσταται. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Δέχεται τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τῶν νομοσχεδίων τοῦ ἀπουσιάζοντος ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν; Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναβολὴν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη καὶ ἡ συζήτησις τῶν νομοσχεδίων τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ἀναβάλλεται. Κύριε Ἀργυρόπουλε, ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου.

§84ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀπεφάνθη ἡ Βουλή, ὑμεῖς ἀπεφάνθητε.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνταλλαγῆς ὡρισμένων ἀρχαίων ἔργων τέχνης».

§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀνταλλαγῆς ὡρισμένων ἀρχαίων ἔργων τέχνης». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§88ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.30′ μ.μ.)