1954.12.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 11η

Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 1954.

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν, κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ ὑπουργοῦ Ἐθν. Ἀμύνης κ. Κανελλοπούλου καὶ τοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Γερμανίας, ἀπεβίωσεν. Ἔστειλα τηλεγράφημα ἐκ μέρους ὑμῶν καὶ συνελυπήθην τὸν πρῶτον Ἀντιπρόεδρον, ὁ ὁποῖος ἀπήντησεν εὐχαριστῶν. Ἐπίσης ἔχω νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, ἕνα θέμα. Μοῦ διεβιβάσθη δικογραφία διὰ τὴν δίωξιν ἑνὸς ἀξιοτίμου καὶ διακεκριμένου βουλευτοῦ, κατηγορουμένου, βάσει τοῦ νόμου περὶ τιμωρίας, σύμφωνα μὲ τὸν Α. Ν. 375)36 ἄρθρα 1 καὶ 14, περὶ τιμωρίας τῶν ἐγκληματικῶν ἐνεργειῶν τῶν ἀπειλουσῶν τὴν ἐξωτερικὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας. Ἅμα εἶδον αὐτό, δεδομένου, ὅτι ὁ βουλευτὴς εἶναι ἐξαιρέτου ἤθους καὶ ἐπὶ πλέον προσωπικός μου φίλος, ἔμεινα ἔκπληκτος καὶ ἐδιάβασα μετὰ προσοχῆς ὅλην τὴν δικογραφίαν, διὰ νὰ ἴδω εἰς τὶ συνίστατο αὐτὸ τὸ βαρύτατον CULPA, τοῦ φιλτάτου καὶ ἀξιοτίμου συναδέλφου. Καὶ ἦτο, ὅτι ἔχασε τὸ χαρτὶ ποὺ θὰ παρουσίαζε τὸ τζίπ του, ἐν ὥρᾳ ἐπιστρατεύσεως. Τὸ ἔγγραφον ἔχει οὕτω: Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 23545)687)696138 α) 23.11.54 ἐγγράφου αὐτοῦ διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Διοικητοῦ τῆς ΑΣΔΑΝ μετὰ δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημ. Βουρδουμπᾶ, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 4 ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰ ἄρθρα 1 καὶ 14 τοῦ Α. Ν. 375)36 «περὶ τιμωρίας τῶν ἐγκληματικῶν ἐνεργειῶν τῶν ἀπειλουσῶν τὴν ἐξωτερικὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας». Παρέπεμψα τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Δικαιοσύνης. Θὰ ἤθελον νὰ ζητήσω τὴν ἔγκρισίν της, ὅπως συστήσῃ εἰς τοὺς ἁρμοδίους ἵνα μετὰ μείζονος προσοχῆς χειρίζωνται ὑποθέσεις, ἀφορώσας ἀντιπροσώπους τοῦ Λαοῦ.

§4Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι κατὰ τὴν ἐπίσκεψίν μου εἰς Ἀμερικήν, διὰ τὸ Κυπριακὸν ζήτημα, εἰς πολλὰς πόλεις, ἠναγκάσθην νὰ δώσω ἐξηγήσεις περὶ αἰτήσεων ἄρσεως ἀσυλίας, ὡρισμένων συναδέλφων, καὶ νὰ τοὺς εἴπω, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἔχουν κάμει τίποτε τὸ ἀξιόποινον. Εἶναι λυπηρόν, κ. Πρόεδρε, δι’ ἀσημάντους ἀφορμάς, νὰ διαπομπεύωνται Ἕλληνες βουλευταί. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅπως εὑρεθῇ τρόπος καὶ παύσῃ τὸ κακὸν αὐτό.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ τρόπος, καθ’ ὃν ἀνεκοίνωσα τὸ πρᾶγμα, δεικνύει τὰ αἰσθήματα καὶ τὰς ἀπόψεις μου. Ἑπομένως εἴμεθα σύμφωνοι καὶ ἐζήτησα τὴν ἐξουσιοδότησιν τῆς Βουλῆς, ὅπως ἐνεργήσω καταλλήλως. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι κατήρτισα, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 8 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, τὰς ἑξῆς Ἐπιτροπάς: 1) τὴν διαρκῆ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς Ἐπιτροπήν, ἀπαρτιζομένην ἐκ τῶν ἑξῆς κ.κ. βουλευτῶν: Οἰκονομοπούλου Λεων. Παπακωνσταντίνου Κωνστ. Καρότση Γεωργ. Ράπτη Νικ. Τζαμαλούκα Γεωργ. Ἐξάρχου Νικ. Πέτσου Εὐαγγ. 2) τὴν ἐπὶ τοῦ Λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς Ἐπιτροπήν, ἀπαρτιζομένην ἐκ τῶν κ. κ.: Μαυρογορδάτου Μιχ. Δερτιλῆ Λεων. Κάβδα Περ. Καραμπίλια Βασ. Μητσοτάκη Κωνστ. Ἀνακοινῶ, ὡσαύτως, τὰ ὀνόματα τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Κωνσταντοπούλου, Ν. Μανούση καὶ Χ. Εὐαγγελάτου, οἵτινες μετὰ τῶν ἐκλεγέντων κοσμητόρων κ.κ. Τρ. Μιχαηλίδου καὶ Π. Μόντζαλα, θ’ ἀποτελέσουν τὴν Ἐφορευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ. Κ. Γιαννούσης. (Γραμματεύς). (Ἀναγνώσκει). Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν, Ὑπαξιωματικῶν κλπ. τοῦ Β. Ναυτικοῦ καὶ τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος». Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπ. Ἐμπορίου) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἑταιριῶν περιωρισμένης εὐθύνης». Ὁ βουλευτὴς Αἰγιαλείας κ. Η. Ἀναστασόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντεχνίας Ἀρτοποιῶν Αἰγίου «Ὁ Ἅγιος Γεώργιος», ζητούσης καθορισμὸν τῆς ἀποδόσεως τῶν ἀρτοποιουμένων ἀλεύρων εἰς τὰ πραγματικὰ ἐπίπεδα ἀποδοτικότητος αὐτῶν, ἀναπροσαρμογὴν τοῦ κοστολογίου ἄρτου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Βόλου κ. Κ. Σαμαρᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν πυροπαθῶν κατοίκων Ἁγίου Βλασίου, ζητούντων κρατικὴν ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν πυρποληθεισῶν παρὰ τῶν κατακτητῶν οἰκιῶν των κατὰ τὸν Μάϊον τοῦ 1944. Ὁ βουλευτὴς Καρυστίας κ. Ι. Χατζηνικολῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Καλλιανοῦ, ἐπαρχίας Καρυστίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἔναρξιν ἐκμεταλλεύσεως τοῦ μεταλλείου Καλλιανοῦ καὶ ζητοῦντος ἄμεσον λῆψιν μέτρων πρὸς ἐπαναλειτουργίαν αὐτοῦ ἐπ’ ὠφελείᾳ αὐτῶν τε καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Σάμης–Κεφαλληνίας κ. Γ. Βασιλᾶτος καταθέτει τὴν ἀπὸ 10 Νοεμβρίου 1954 ἀναφορὰν τοῦ ἐκ Καταράχου Κεφαλληνίας κ. Πολίτη Κεκκάτου, ζητοῦντος, ὅπως ὁ στρατιώτης υἱός του Κεκκᾶτος Διονύσιος, σεισμόπληκτος, μὴ ἀποσταλῇ εἰς Κορέαν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανὸς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μελισσοκομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἁγίου Νικολάου Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος ἀναστολὴν πληρωμῆς τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν ἐκ μελισσοκομικῶν δανείων, λόγῳ μὴ παραγωγῆς μέλιτος κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Οἱ βουλευταὶ Ὀλυμπίας κ. κ. Α. Τσιρώνης καὶ Π. Τριαντόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰς συντάκτου ἐφημερίδος «Νέος Ὁρίζων» Ἀνδριτσαίνης, διαμαρτυρομένου κατὰ δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου ἐκλογικοῦ τμήματος Ἀνδριτσαίνης, παρακωλύσαντος αὐτὸν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν δημοσιογραφικῶν του καθηκόντων κατὰ τὰς Δημοτικὰς ἐκλογάς. Ὁ Γεωργικὸς Συνεταιρισμὸς Βαμβακοπαραγωγῶν καὶ Ὀρυζοκαλλιεργητῶν Λεημόνος διαμαρτύρεται δι’ ἐξευτελιστικὰς τιμὰς βάμβακος καὶ ὀρύζης καὶ ζητεῖ αὔξησιν πιστώσεως διὰ συγκέντρωσιν τῶν ἐν λόγῳ προϊόντων καὶ ἐξαγωγὴν αὐτῶν. Αἱ Γεωργικαὶ Ἑνώσεις Ὀρυζοκαλλιεργητῶν Καλαμῶν καὶ Μεσσήνης διαμαρτύρονται διὰ τὴν παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ληφθεῖσαν ἀπόφασιν μειώσεως τῶν ἐπ’ ἐνεχύρῳ δανείων καί ζητοῦν ἀναθεώρησιν τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ κ. Παπαδημητροπούλου, Γεν. Γραμματέως Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, ζητοῦντος τοποθέτησιν λεωφορείων πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς γραμμῆς Βαλτετσινίκου–Μαγουλιάνων–Τριπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων, ζητούσης τὴν παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. συμπλήρωσιν ἐπὶ τῶν βιβλιαρίων τῶν μελῶν της 100 ἡμερομισθίων κατ’ ἔτος καὶ ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἐντεῦθεν, ἐξ εἰσφορῶν ἀνασφαλίστων ἐργατῶν. Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Λεβαδείας, ζητοῦντος ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τῶν καταργηθέντων φιλεργατικῶν νόμων. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κίκα. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4 θέμα τῆς ἀπὸ 15 Ἰουλίου 1954 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κίκα, ἣν διεβιβάσατε ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4358)2383 ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀντίστοιχος ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου τῆς ἀπαλλαγῆς ἐκ τοῦ φόρου οἰκοδομῶν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1953–54 τῶν σεισμοπλήκτων τῶν Ἰονίων Νήσων καὶ προκειμένου περὶ τῶν σεισμοπλήκτων τῆς Θεσσαλίας καὶ τῆς Φθιώτιδος προσκόπτει ἐπὶ τοῦ, ὅτι εἰς τὰς τελευταίας ταύτας περιφερείας δὲν ὑπάρχει ἡ καθολικὴ μορφὴ τῶν καταστροφῶν τὴν ὁποίαν παρουσίασαν αἱ σεισμόπληκτοι νῆσοι τοῦ Ἰονίου. Ὡς ἐκ τούτου παρίσταται ἀνάγκη καθορισμοῦ πρῶτον μὲν τῶν πληγεισῶν πόλεων, κωμοπόλεων καὶ χωρίων καὶ δεύτερον τῆς διαδικασίας καθ’ ἣν θὰ διαπιστοῦνται αἱ ἐκ τοῦ σεισμοῦ ἐπελθοῦσαι ζημίαι καθ’ ἑκάστην οἰκοδομὴν κλπ. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἀντικείμενον μελέτης γινομένης ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων ἐκ παραλλήλου πρὸς τὴν ἐπεξεργασίαν ὑποβληθεισῶν σχετικῶν προτάσεων νόμου, διότι ὡς εἶναι εὐνόητον τοιαύτης φύσεως ζητήματα μόνον διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ δύνανται νὰ ρυθμισθοῦν. Πάντως σχετικῶς μὲ τὴν φορολόγησιν τῶν οἰκοδομῶν τῶν ἐν λόγῳ περιφερειῶν, ἐδόθησαν ἤδη ὁδηγίαι. Πρὸς τοὺς ἁρμοδίους Οἰκονομικοὺς Ἐφόρους (διαταγὴ ΡΟΝΕΟ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. Β. 4350) 164 τῆς 7 Ἰουλίου 1954), ὅπως ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ ἐκ τῶν σεισμῶν ζημίαι ἐκπεσθῇ δὲ ἢ ἐπιστραφῇ ὁ ἐπὶ πλέον φόρος οἰκοδομῶν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1953–54 δεδομένου, ὅτι, ὡς γνωστὸν ὁ φόρος οὗτος προκαταβάλλεται καθ’ ἕκαστον οἰκονομικὸν ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Αὐγούστου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ τὴν διὰ τούτου κοινοποιηθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅ,τι τὸ ὕψος τῆς πιστώσεως δι’ ἐπιχορήγησιν τοῦ Ταμείου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου κατὰ τὸ ἀρξάμενον οἰκονομικὸν ἔτος 1954–55, θὰ καθορισθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τοῦ ὁρισθέντος ὕψους τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκ. ἔτους 1954–55. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουλίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4272)10.7.54 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 25 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις ποσότης φλωραϊθυλικῆς ἀλκοόλης ἀφίχθη διὰ τοῦ ἀτμοπλοίου «Newberry Victory» ἐξεφορτώθη τὴν 22.6.1954 καὶ μετεφέρθη πάραυτα εἰς τὴν εἰδικὴν ἀποθήκην τοῦ Τελωνείου Περάματος, ὡς εὔφλεκτος ὕλη. Τὴν 24.6.1954 προσεκομίσθη εἰς τὸ Τελωνεῖον ἡ σχετικὴ ἄδεια τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἡμερομηνίας 24.6. 1954. Αὐθημερὸν ἤρξαντο αἱ τελωνειακαὶ διατυπώσεις. Διὰ τὴν ἀποστολὴν δείγματος εἰς τὸ Παράρτημα τοῦ Γενικοῦ Χημείου, παρέστη ἀνάγκη ἀποστολῆς συνεργείου ἐξ εἰδικῶν πρὸς λῆψιν τοῦ δείγματος, δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ δηλητηριώδους οὐσίας ἄνευ ἀντιδότου... Λόγῳ τῆς δηλητηριώδους συστάσεως τοῦ ἐν λόγῳ εἴδους ἡ Τελωνειακὴ Ἀρχή, ἐζήτησεν, ὡς εἶχεν ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ νόμου, εἰδικὴν ἄδειαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐκδιδομένην διὰ τὴν κατοχύρωσιν ἀσφαλείας ζωῆς τῶν ἐργατῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 63296)2.7. 1954 ἐγγράφου του, ἐζήτησεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας νὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀπαιτουμένης, ὡς ἄνω ἀδείας. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας διέταξε τὴν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας Πειραιῶς, ἥτις ἐξέδωκε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2260)7.7.1954 ἄδειαν βάσει τῆς ὁποίας ἐτελειώθη ὁ τελωνισμὸς καὶ ἐγένετο ἡ παραλαβὴ τῆς ποσότητος τὴν 8ην καὶ 9ην Ἰουλίου 1954. Τὴν 9ην Ἰουλίου μετεφέρθη ποσότης ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ φαρμάκου εἰς Εὔβοιαν. Φρονοῦμεν κατόπιν τούτου, ὅτι δὲν ὑφίστατο ἐν προκειμένῳ ὑπαίτιος καθυστέρησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1954

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη ἐγγραφείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 18 καὶ ἀφορώσης τὴν κατάθεσιν παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, νομοσχεδίου ρυθμίζοντος καὶ τακτοποιοῦντος ζητήματα καὶ ἀδικίας εἰς βάρος τῶν συνταξιούχων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι λόγῳ τῆς ὑποβολῆς ἡμῖν μεγάλου ἀριθμοῦ αἰτημάτων ἀναφερομένων εἰς τὴν ἱκανοποίησιν πλείστων ὅσων κατ’ ἰδίαν περιπτώσεων συνταξιοδοτικῆς φύσεως, συνεστήσαμεν ἐπιτροπὴν πρὸς μελέτην τῶν αἰτημάτων τούτων. Μετὰ τὴν εἰσήγησιν τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης θὰ προέλθωμεν εἰς τὴν λύσιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν περιπτώσεων ἐκείνων, αἵτινες ἤθελον κριθῇ, ὅτι χρῄζουν τακτοποιήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουλίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2803)1541)14.5.54 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδὲν νομοθετικὸν μέτρον ἐλήφθη διὰ τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ὑποστάντας ζημίας ἐκ πολέμου, διότι ἀτυχῶς δὲν ὑφίστανται εἰσέτι αἱ δυνατότητες ἀντιμετωπίσεως παρομοίου ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰουλίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

ΣΤ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3585)1926 τῆς 8 Ἰουνίου ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 301 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, ἐν σχέσει μὲ τὴν καθυστέρησιν καταθέσεως Νομοσχεδίου ρυθμίζοντος καὶ τακτοποιοῦντος ζητήματα καὶ ἀδικίας εἰς βάρος Πολιτικῶν καὶ Στρατιωτικῶν συνταξιούχων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι λόγῳ τοῦ πλήθους τῶν ὑποβληθέντων παραπόνων παρὰ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν συνταξιούχων, καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν ἐμπεριστατωμένης ἐξετάσεως τῶν καθ’ ἕκαστον θεμάτων, συνεστήθη Ἐπιτροπή, ἥτις εὐθὺς ὡς περατώσῃ τὸ ἔργον τῆς ἐξετάσεως τῶν διαφόρων ζητημάτων θὰ εἰσηγηθῇ ἡμῖν σχετικῶς ἵνα κρίνωμεν τίνα ἐκ τῶν παραπόνων τῶν συνταξιούχων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῶσιν. Τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς συνεχίζεται καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι αὕτη θὰ δυνηθῇ ταχέως νὰ περατώσῃ τὴν ἐξέτασιν καὶ εἰσηγηθῇ ἡμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουνίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Εἰς ἀπάντησιν κατατεθείσης ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου ἐρωτήσεως ἐγγραφείσης εἰς τὸ οἰκεῖον βιβλίον ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 367 καὶ ἀφορώσης τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως εἰς τούς δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2500 τοῦ 1953 ἀπολυομένων τῆς ὑπηρεσίας ὑπαλλήλους, οἵτινες δὲν κέκτηνται 20ετῆ συντάξιμον πραγματικὴν ὑπηρεσίαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ περίπτωσις αὕτη μελετᾶται παρὰ τῆς συσταθείσης πρὸς τοῦτο Ἐπιτροπῆς, μετὰ δὲ τὴν εἰσήγησιν ταύτης θέλομεν προέλθει εἰς τὴν λῆψιν ἀναγκαίων νομοθετικῶν μέτρων διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος ἐφ’ ὅσον κριθῇ, ὅτι χρῄζει τακτοποιήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουνίου 1954

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 385 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, περὶ περιορισμοῦ τοῦ μισθώματος τῶν Μουσουλμανικῶν λειβαδίων εἰς τὸ ἐνοικιοστασιακὸν καὶ διαγραφῆς τῶν καθυστερουμένων μισθωμάτων παρελθόντων ἐτῶν κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2)6)4)64 ὑπομνήματος τοῦ Κτηνοτροφικοῦ Συλλόγου Φιλιατῶν «ἡ Πρόοδος» ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἀπηυθύναμεν τὴν ἐν ἀντιγράφῳ διαβιβαζομένην ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. Γ. 1749 ἀπὸ 7.6.54 διαταγὴν ἡμῶν πρὸς τὸν Οἰκ. Ἔφορον Φιλιατῶν καθ’ ἥν δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ διαγραφὴ ἢ ἡ μείωσις τῶν εἰς βάρος τῶν μελῶν τοῦ Συλλόγου τούτου καθορισθεισῶν καὶ βεβαιωθεισῶν ἀποζημιώσεων, καθόσον ὁ νόμος 5895, ἐφ’ ὅσον οὗτοι ἐθεώρουν τὰς εἰς βάρος των καθορισθείσας ἀποζημιώσεις ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου τούτου ὡς ὑπερβολικὰς ἢ κακῶς ἐπιβληθείσας, παρέσχεν αὐτοῖς τὸ δικαίωμα τῆς ἀσκήσεως κατὰ τῶν κοινοποιηθέντων αὐτοῖς πρωτοκόλλων καθορισμοῦ τῶν ἀποζημιώσεων τούτων τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἀνακοπῆς ἐντὸς μηνιαίας προθεσμίας ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως αὐτῶν εἰς αὐτούς. Ἐφ’ ὅσον δὲ οὗτοι δὲν ἔκαμον χρῆσιν τοῦ δικαιώματός των τούτου δὲν δύναται ἡ Διοίκησις νὰ προβῇ εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν ἐπὶ τῶν προβαλλομένων ἤδη ὡς ἄνω ἀξιώσεών των, ὡς μὴ παρεχομένης οὐδεμιᾶς ἐκ τοῦ ἀνωτέρω νόμου εὐχερείας. Ἐπιπροσθέτως, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἀναφέρει ὁ Οἰκον. Ἔφορος Φιλιατῶν ἐπὶ ὁμοίου ὑπομνήματος, διαβιβασθέντος αὐτῷ ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου Θεσπρωτίας, κατὰ τὸν καθορισμὸν τῶν ἀποζημιώσεων τούτων ἐπεκράτησε πνεῦμα ἐπιεικείας, ληφθέντων ὑπ’ ὄψιν τῶν εἰς τὸ ὑπόμνημα τοῦτο ἐκτιθεμένων λόγων καὶ ἕνεκα τούτου δὲν ἠσκήθησαν καὶ ἀνακοπαὶ κατὰ τῶν κοινοποιηθέντων πρωτοκόλλων. Ἐν τέλει, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 2536) 1953 τὰ ἐγκαταλελειμμένα ἀγροτικὰ ἐν γένει κτήματα (ἀγροί, βοσκαί, οἰκήματα) τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, ὡς ἡ Θεσπρωτία, ὑπήχθησαν ὑπὸ τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἤρξαντο ἤδη παραδιδόμενα ὑπὸ τῶν οἰκείων Οἰκ. Ἐφόρων εἰς τὰς Δ)νσεις Γεωργίας παρ’ ὧν καὶ θέλουσι διατεθῇ δι’ ἐποικιστικοὺς σκοπούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουνίου 1954

Ὁ Ἀναπληρ. Γεν. Δ)ντὴς

Α. ΜΟΥΖΑΚΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΓΕΝ. Δ)ΝΣΙΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ

Ἀθῆναι τῇ 7 Ἰουνίου 1954. Ἀριθ. πρωτ. Γ. 1749)3405. Πρὸς Τὸν Οἰκον. Ἔφορον Φιλιατῶν ΘΕΜΑ: Περὶ τοῦ ἀδυνάτου τῆς μειώσεως καθορισθείσης ἀποζημιώσεως. Ἀποστέλλομεν ἐπὶ ἐπιστροφῇ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2)6.4.54 αἴτησιν τοῦ Κτηνοτροφικοῦ Συλλόγου Φιλιατῶν «ἡ Πρόοδος» ἀπευθυνομένην πρὸς τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ πρὸς ἡμᾶς, πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, Γεν. Δ)νσιν Ἠπείρου καὶ Νομάρχην Θεσπρωτίας καὶ δι’ ἧς ὁ Σύλλογος οὗτος αἰτεῖται 1) τὴν μείωσιν κατὰ 50% τῆς εἰς βάρος τῶν κτηνοτρόφων μελῶν του καθορισθείσης ἀποζημιώσεως διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῶν χρῆσιν τῶν λειβαδίων καὶ τῶν ἐν ἀγραναπαύσει ἀγρῶν καὶ ἐλαιοπεριβόλων τῆς ἐγκαταλελειμμένης Μουσουλμανικῆς περιουσίας ἰσχυριζόμενος, ὅτι λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν ἡ κτηνοτροφία ὑπέστη πλήγματα, 2) τὴν διαγραφὴν τῶν ὀφειλομένων ἐκ παρελθόντων ἐτῶν ἢ τὴν ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως αὐτῶν κλπ. καὶ παραγγέλλομεν, ὅπως ἐξετάσητε τὸ βάσιμον τῶν διαλαμβανομένων καὶ ἀναφέρητε σχετικῶς. Κατ’ ἀρχὴν θ’ ἀνακοινώσητε εἰς τὸν Σύλλογον τοῦτον, ὅτι δὲν εἶναι ἐκ τοῦ νόμου δυνατὴ ἡ διαγραφὴ ἢ μείωσις τῶν εἰς βάρος τῶν μελῶν του καθορισθεισῶν ἀποζημιώσεων δεδομένου, ὅτι ὁ νόμος παρέχει εἰς αὐτοὺς τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀνακοπῆς κατὰ τῶν κοινοποιουμένων αὐτοῖς πρωτοκόλλων γνωμοδοτήσεως ἐντὸς μηνιαίας προθεσμίας ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεώς των ἐφ’ ὅσον θεωροῦσιν, ὅτι αἱ καθορισθεῖσαι εἰς βάρος των ἀποζημιώσεις εἶναι ὑπερβολικαί. Ἐφ’ ὅσον δὲν ποιοῦνται χρῆσιν τοῦ δικαιώματός των τούτου ἐντὸς τῆς ὡς ἄνω προθεσμίας καὶ ὁριστικοποιοῦνται τὰ πρωτόκολλα εἰς οὐδεμίαν δύναται ἡ Διοίκησις νὰ προβῇ ἐνέργειαν ἐπὶ τῶν ὑποβαλλομένων αἰτημάτων των ὡς ἐν προκειμένῳ. Ἐπὶ τούτοις παρατηροῦμεν, ὅτι οἱ πλεῖστοι τῶν κατόχων τῆς ἐν Θεσπρωτίᾳ ἐγκαταλελειμμένης Μουσουλμανικῆς περιουσίας ἀπὸ ἐτῶν ἤδη ἀποφεύγουσι τὴν πρὸς τὸ Δημόσιον ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των ἐκ συστήματος καὶ διὰ διαφόρων μέσων ἐπεδίωξαν καὶ ἐπιδιώκουν, ὁτὲ μὲν τὴν ἀπαλλαγήν των ἀπὸ τῆς καταβολῆς μισθωμάτων, ὁτὲ δὲ τὴν μείωσιν καὶ ὁτὲ τὴν ἀναστολὴν τῆς καταβολῆς αὐτῶν προβάλλοντες διαφόρους ἑκάστοτε λόγους. Περαίνοντες θεωροῦμεν, ὅτι ἡ μόνη διευκόλυνσις ἥτις δύναται νὰ παρασχεθῇ εἰς τοὺς κτηνοτρόφους μέλη τοῦ αἰτοῦντος συλλόγου εἶναι νὰ αἰτήσωνται διὰ τοῦ αὐτόθι Ταμείου ἀπὸ τὴν Γενικὴν Δ)νσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ τὴν εἰς δόσεις καταβολὴν τῶν ὀφειλομένων.

Ε. Υ.

Ὁ Ἀναπληρ. Γεν. Δ)ντὴς

Α. ΜΟΥΖΑΚΗΣ

Θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 335 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποδέσμευσιν τῆς κατατεθείσης ὑπὸ τῶν ἀγοραστῶν τῶν πλοίων τύπου Λίμπερτυ ἀντεγγυήσεως ἐκ λιρῶν Ἀγγλίας 13.600 ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, πρὸς ἐξασφάλισιν αὐτοῦ διὰ τὴν παρασχεθεῖσαν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν ἐγγύησίν του, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ κατατεθησομένου λίαν προσεχῶς νομοσχεδίου προβλέπεται ἡ ἀπόδοσις εἰς τοὺς ἐν λόγῳ πλοιοκτήτας τῆς κατατεθειμένης ἀντεγγυήσεως ἐφ’ ὅσον οὗτοι ἔχουσι καταβάλει ἤδη τὸ 60% τοῦ τιμήματος ἀγορᾶς τῶν ἐν λόγῳ πλοίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουνίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. ἐρωτήσεως 304 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν κανονικὴν καταβολὴν τῶν τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων τῶν πλοίων τῶν προερχομένων ἐκ τῶν Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἐκ τῶν περὶ ὧν πρόκειται πλοίων, τὰ «Μιαούλης», «Κανάρης» καὶ «Καραϊσκάκης» ἐπωλήθησαν ἐν δημοπρασίᾳ εἰς τὴν Α. Ε. Πέτρος Μ. Νομικὸς «Θηραϊκὴ Ἀτμοπλοΐα», τὸ «Κολοκοτρώνης» εἰς τὸν Πέτρον Ποταμιᾶνον καὶ τὸ «Ἀθῆναι» εἰς τὸν Εὐγένιον Εὐγενίδην. Τ’ ἀνωτέρω πλοῖα ἐπωλήθησαν, τὰ μὲν «Μιαούλης» καὶ «Κανάρης» τὸν Ἰούλιον 1952, τὰ «Καραϊσκάκης» καὶ «Κολοκοτρώνης τὸν Αὔγουστον 1952 καὶ τὸ «Ἀθῆναι» τὸν Ὀκτώβριον 1953. Εἰς τοὺς ἀγοραστὰς τῶν πλοίων τούτων ἐπετράπη ὑπὸ τῶν σχετικῶν νόμων, δυνάμει τῶν ὁποίων ἐξεποιήθησαν ταῦτα, ἡ εἰς τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις καταβολὴ τοῦ τιμήματος, ὅπερ εἶχεν ὁρισθῆ ὑπὸ τῶν ὡς ἄνω νόμων εἰς δολλάρια, μὲ δυνατότητα τῶν ὀφειλετῶν νὰ καταβάλωσι τοῦτο εἰς δραχμὰς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἑκάστοτε ἰσοτιμίας τοῦ δολλαρίου — δραχμῆς. Ἐκ τῶν ἀγοραστῶν τῶν πλοίων 1) ἡ Α. Ε. «Πέτρος Νομικὸς» κατέβαλεν ὁλοσχερῶς ἐμπροθέσμως τοὺς βεβαιωθέντας εἰς τὸ Ταμεῖον Φορολογίας Πλοίων Πειραιῶς, ἐκ δολλαρίων ἐν συνόλῳ 34.017 ἢ δραχμῶν 512.296 τόκους τοῦ αʹ ἑξαμήνου λήξεως Δεκεμβρίου 1952 διὰ τὰ πλοῖα «Μιαούλης» καὶ «Κανάρης» καὶ τοὺς τόκους αʹ ἑξαμήνου λήξεως Φεβρουαρίου 1953 διὰ τὸ πλοῖον «Καραϊσκάκης». Ἐπίσης, ἔναντι τῆς βεβαιωθείσης εἰς τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον αʹ χρεωλυτικῆς δόσεως καὶ τῶν τόκων βʹ ἑξαμήνου λήξεως Ἰουνίου 1953 διὰ τὰ πλοῖα «Μιαούλης» καὶ «Κανάρης», ὡς ἐπίσης τῆς αʹ δόσεως καὶ τῶν τόκων βʹ ἑξαμήνου λήξεως Αὐγούστου 1953 διὰ τὸ πλοῖον «Καραϊσκάκης» ἐκ δολλαρίων ἐν συνόλῳ 204.102 ἢ δραχμῶν 6.123.060 κατέβαλεν ἡ ὡς εἴρηται Ἑταιρεία δραχμὰς 2.888.357. Τέλος τοὺς βεβαιωθέντας τόκους λήξεως Δεκεμβρίου 1953 διὰ τὰ πλοῖα «Μιαούλης» καὶ «Κανάρης» καὶ Φεβρουαρίου 1954 διὰ τὸ πλοῖον «Καραϊσκάκης» ἀνερχομένης εἰς τὸ συνολικὸν ποσὸν τῶν δολλαρίων 32.316,16 ἢ δραχμῶν 969.484 δὲν κατέβαλε μέχρι σήμερον ἡ ὡς εἴρηται Ἑταιρεία. 2) Ὁ Πέτρος Ποταμιᾶνος ἀγοραστὴς τοῦ πλοίου «Κολοκοτρώνης» κατέβαλε τοὺς βεβαιωθέντας τόκους τοῦ πρώτου ἑξαμήνου λήξεως Φεβρουαρίου 1953 ἐκ δολλαρίων 15.682,50 ἢ δραχμῶν 236.173. Ἔναντι δὲ τῆς βεβαιωθείσης αʹ χρεωλυτικῆς δόσεως καὶ τῶν τόκων λήξεως Αὐγούστου 1953 ἐκ δολλαρίων 94.095 ἢ δραχμῶν 2.822.850 κατέβαλε δραχμὰς 220.270. Τέλος ὁ ὡς ἄνω ὀφειλέτης οὐδὲν ποσὸν κατέβαλεν ἔναντι τῶν βεβαιωθέντων τόκων λήξεως Φεβρουαρίου 1954 ἐκ δολλαρίων 14.898,50 ἢ δραχμῶν 446.955. Τὸ ὑπόλοιπον τῆς ὀφειλῆς ἐκ τῆς ὡς ἄνω δόσεως καὶ τῶν τόκων, ἀνερχόμενον διὰ μὲν τὴν Ἑταιρείαν «Πέτρος Μ. Νομικὸς» εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 4.204.187, διὰ δὲ τὸν Πέτρον Ποταμιᾶνον εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 3.049.555 δὲν κατεβλήθη ὑπὸ τῶν ὡς ἄνω ὀφειλετῶν, καθ’ ὅσον οὗτοι ἐζήτησαν ἀπὸ τῆς λήξεως τῶν τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων τοῦ Ἰουνίου 1953 διὰ διαβημάτων καὶ ὑπομνημάτων των τὴν ἐξαίρεσιν ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, λόγῳ τοῦ ὅτι τὰ εἰσιτήρια καὶ γενικῶς τὰ ἔσοδα αὐτῶν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προσαρμοσθοῦν εἰς τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς. Κατὰ τὴν βεβαίωσιν τῆς δόσεως τοῦ Ἰουνίου 1953 εἰς τὸ Ταμεῖον Πλοίων Πειραιῶς οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐζήτησαν μέχρι τῆς λήψεως οἱασδήποτε κυβερνητικῆς ἀποφάσεως ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀναστολὴν πληρωμῆς ὁλοκλήρου τῆς ὡς ἄνω δόσεως ἢ τοὐλάχιστον τοῦ ἡμίσεος ταύτης. Ἡ Κυβέρνησις κρίνασα, ὅτι ἡ παντελὴς οἱασδήποτε εὐκολίας ἄρνησις θ’ ἀπετέλει ὑπερβολικὴν μέχρις ἀδικίας σκληρότητα, ἔστερξεν εἰς τὴν ἀναστολὴν τῆς πληρωμῆς τοῦ ἡμίσεος μόνον τῆς ὡς εἴρηται δόσεως, κατόπιν σχετικῆς γνωμοδοτήσεως τῆς Ἐπιτροπῆς ἀναστολῶν τοῦ νόμου 5940. Ἡ Κυβέρνησις, ἐν συνεχείᾳ, κατόπιν τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως, λόγῳ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς, ἐμελέτησε τὸ ζήτημα τῶν ὀφειλῶν, ὄχι μόνον τῶν πλοίων ἐξ Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων, ἀλλὰ καὶ τῶν πλοίων ἐκ Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων καὶ λειῶν πολέμου, τῶν παραχωρηθέντων συμφώνως τῷ Ν. Δ. 469)47 εἰς πλοιοκτήτας ἀπολέσαντας πλοῖα κατὰ τὸν πόλεμον, οἵτινες ὑποχρεοῦνται βάσει τοῦ νόμου τούτου νὰ καταβάλωσι τὰς τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις εἰς λίρας Ἀγγλίας καὶ κατέληξεν εἰς ἀποφάσεις, αἵτινες θὰ τεθῶσιν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, ἐν διατυπωθέντι νομοσχεδίῳ, ὅπερ θέλει κατατεθῆ λίαν προσεχῶς. Τέλος, ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἐκ τῶν ἀγοραστῶν τοῦ φορτηγοῦ πλοίου «Ἀθῆναι» Εὐγένιον Εὐγενίδην, οὗτος κατέβαλε τοὺς τόκους αʹ ἑξαμήνου λήξεως 30 Ἀπριλίου 1954 ἐκ δολλαρίων 10.920 ἢ δραχμῶν 327.600. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουνίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

ΙΑ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3400)1845)2.6.54 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 376 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: I. Κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ὁ ἐκτελωνισμὸς τῶν ταχυδρομικῶν δεμάτων ἐνεργεῖται διὰ τῶν ταχυδρομικῶν γραφείων ἐκτελωνισμοῦ δεμάτων Πειραιῶς, Πατρῶν καὶ Θεσσαλονίκης καὶ διὰ τῶν Ταχυδρομείων Βόλου, Ρόδου καὶ Χανίων. Πρὸς διευκόλυνσιν ὅμως τῆς ταχείας παραλαβῆς τῶν ταχυδρομικῶν δεμάτων τῶν περιεχόντων εἴδη βοηθείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Τ. 2960)4.4.51 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Συγκοινωνιῶν (Φ.Ε.Κ. 60)1951) καθωρίσθη, ὅτι ὁσάκις ἐκ τῶν συνοδευουσῶν τὰ δέματα δηλώσεων ἢ τῶν ἐπ’ αὐτῶν ἐγγραφῶν, ἢ ἄλλων ἐνδείξεων πιθανολογεῖται, ὅτι ταῦτα περιέχουσιν εἴδη περιθάλψεως καὶ προορίζονται διὰ πόλεις ἔνθα λειτουργοῦσι Διευθύνσεις Τελωνείων καὶ Τελωνεῖα Αʹ καὶ Βʹ τάξεως προωθοῦνται εἰς τὰ οἰκεῖα Ταχυδρομικὰ Γραφεῖα τῶν πόλεων τούτων ἀνεπαλήθευτα, τοῦ περιεχομένου αὐτῶν ἐπαληθευομένου ὑπὸ τῶν εἰς τὰς πόλεις ταύτας τελωνειακῶν ἀρχῶν, ἐπὶ παρουσίᾳ τῶν παραληπτῶν ἢ τῶν ἐξουσιοδοτουμένων ἀντιπροσώπων αὐτῶν, κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐπιδόσεως. Ἡ προώθησις ὅμως τῶν τοιούτων δεμάτων ἀνεπαληθεύτων καὶ εἰς πόλεις κλπ. ἔνθα ἑδρεύουσιν ὑποδεέστεραι τελωνειακαὶ ἀρχαί, δὲν τυγχάνει ἐφικτή, καθ’ ὅσον αἱ τελωνειακαὶ αὗται ἀρχαί, ἔχουσιν ὅλως περιωρισμένας ἁρμοδιότητας, εἶναι ἐπανδρωμέναι μὲ κατώτερον τελωνειακὸν προσωπικὸν ὅπερ δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς ἔλεγχον καὶ τελωνισμὸν τῶν τοιούτων δεμάτων ἅτινα περιέχουσι πάσης φύσεως ἀντικείμενα. II. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἐνισχύσεως διὰ τελωνειακοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ Γραφείων Ἐλέγχου καὶ ἐπιδόσεως τῶν ταχυδρομικῶν δεμάτων, πρὸς ἐπιτάχυνσιν τοῦ ἐλέγχου τῶν τοιούτων δεμάτων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν αὐτοῖς τοποθετούμενον τελωνειακὸν προσωπικὸν ἐν ὄψει καὶ τῶν ἑκάστοτε λοιπῶν ἀναγκῶν τῆς τελωνειακῆς ὑπηρεσίας κρίνεται ἐπαρκὲς διὰ τὴν εὔρυθμον διεξαγωγὴν τῆς ἐκεῖσε τελωνειακῆς ὑπηρεσίας, μὴ δικαιολογοῦν τὴν δημιουργίαν σχολίων καὶ παραπόνων. ΙΙΙ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δασμολογικὴν ἀτέλειαν τῶν δεμάτων βοηθείας, γνωρίζομεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα. Διὰ τὴν ἄμεσον ἀνακούφισιν τῶν συνεπείᾳ τῆς κατοχῆς καὶ τῶν καταστροφῶν τοῦ συμμοριτοπολέμου ἀναγκῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἐργαζομένων τάξεων καὶ τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν, εἰς εἴδη κυρίως ἐνδύσεως, ὑποδήσεως, φάρμακα καὶ τρόφιμα, παρέστη ἀνάγκη ὅπως διευκολυνθῇ ἡ διεθνὴς ὠργανωμένη καὶ ἰδιωτικὴ φιλανθρωπία, ἥτις ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἦλθεν ἀρωγὸς τοῦ δεινοπαθήσαντος Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρὸς τοῦτο, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 657)47 Νομοθ. Δ)τος παρεσχέθη ἡ ἐξουσιοδότησις ὅπως διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κατ’ ἔτος ἐκδιδομένων, ἀπαλλάσσωνται τῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν φόρων τὰ δωρεὰν ἀποστελλόμενα εἴδη βοηθείας. Τὸ ἐκ τῶν ἐξωτερικῶν τούτων συνθηκῶν μέτρον τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν εἰδῶν βοηθείας ὑπηγορεύθη καὶ ἐκ τῆς ἀνεπαρκείας τῆς ἀγορᾶς τοῦ ἐσωτερικοῦ ὅπως ἀνταποκριθῇ κατ’ ἀρχὰς εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. Ἡ ἀπαλλαγὴ ὅμως τῶν δεμάτων βοηθείας, ἀναφερομένη ἀρχικῶς εἰς ἱκανὰς ποσότητας ἐφοδίων μὲ τὴν προϊοῦσαν ἀνασυγκρότησιν τῆς ἰδιωτικῆς οἰκονομίας καὶ τὴν ἐπάρκειαν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, φυσικὸν ἦτο νὰ ἔβαινε μειουμένη. Οὕτω ἡ σήμερον ἰσχύουσα ὑπ’ ἀριθ. 176)53 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, περιώρισε τὴν ἀτέλειαν τῶν δεμάτων βοηθείας εἰς τὰ μεταχειρισμένα εἴδη ἐνδύσεως καὶ ὑποδήσεως καί ἐκ τῶν καινουργῶν εἰδῶν, εἰς τὰ τοιαῦτα λαϊκῆς καταναλώσεως. Ὁ περιορισμὸς οὗτος τῆς ἀτελείας κατέστη ἀναγκαῖος καὶ δι’ ἄλλους λόγους, κυρίως δὲ διότι ἐγένετο κατάχρησις τοῦ δικαιώματος καὶ καταστρατήγησις τῶν σχετικῶν διατάξεων ὑπὸ τοῦ διὰ ταχυδρομικῶν δεμάτων διεξαγομένου παρανόμου ἐμπορίου τῶν εἰδῶν βοηθείας, δοθέντος, ὅτι διάφορα ὠργανωμένα γραφεῖα τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ ἀνέλαβον τὴν ἀποστολὴν καὶ εἰσαγωγὴν τυποποιημένων δεμάτων βοηθείας, προοριζομένων διὰ πρόσωπα, εἰκονικῶς ἐμφανιζόμενα ὡς παραλῆπται αὐτῶν, ἔναντι μικρᾶς ἀμοιβῆς τῶν παραληπτῶν ὑπὸ τῶν γραφείων τούτων. Ἀλλ’ ἡ καταστρατήγησις αὕτη τοῦ μέτρου τούτου ὑπὲρ τῶν πράγματι ἐνδεῶν, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἐπέφερε ζημίαν εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου κατέστη ἀπαράδεκτος καὶ διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἀπετέλει ἀθέμιτον ἀνταγωνισμὸν εἰς βάρος τοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ἄλλως τε μὲ τὴν πρὸ ἔτους γενομένην ἀναπροσαρμογὴν τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς πρὸς τὸ δολλάριον καὶ τὰ ξένα νομίσματα καὶ τὴν ἐπελθοῦσαν ἐντεῦθεν ἐξίσωσιν τῶν τιμῶν ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀξίαν τοῦ δολλαρίου, ἡ κατάργησις τῆς ἀτελείας τῶν διὰ δεμάτων βοηθείας ἀποστελλομένων καινουργῶν κυρίως εἰδῶν, κατέστη ἐπιβεβλημένη, ὡς διευκολύνουσα τὴν εἰσαγωγὴν συναλλάγματος ὑπὸ τύπον ἐμβασμάτων, δοθέντος, ὅτι οἱ παραλῆπται διευκολύνονται περισσότερον διὰ τῆς ἀποστολῆς εἰς αὐτοὺς τοῦ ἀντιτίμου τῆς ἀξίας τῶν εἰδῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ ἀντιτίμου τούτου δύναται ἤδη νὰ προμηθεύωνται ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ ἴσης ποσότητος τῆς αὐτῆς ποιότητος εἴδη, ὧν ἡ ἐπάρκεια τῆς ἀγορᾶς τοῦ ἐσωτερικοῦ μὲ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν εἰσαγωγῶν ἐμφανίζεται ἤδη ἱκανοποιητική. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω ἀναπτυχθέντας λόγους, ἡ ἀτέλεια τῶν δεμάτων βοηθείας συνδυαζομένη πρὸς τοὺς ἀνωτέρω παράγοντας, τοὐτέστι τῶν ὑφισταμένων εἰσέτι ἔν τινι βαθμῷ ἀνάγκην βοηθείας τῶν λαϊκῶν τάξεων τὴν δυνατότητα καταστρατηγήσεως ὑπὸ τῶν ἐπιτηδείων τοῦ εὐεργετικοῦ τούτου μέτρου ὑπὲρ τῶν πράγματι ἐνδεῶν, τὴν ἀνάγκην λήψεως μέτρων ὑπὲρ τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου καὶ τέλος τὴν ἐπίδρασιν ἀπὸ συναλλαγματικῆς πλευρᾶς τοῦ μέτρου τούτου, περιωρίσθη καὶ ὀρθῶς, εἰς τὰ μετεχειρισμένα εἴδη ἐνδύσεως καὶ ὑποδήσεως καὶ ἐκ τῶν καινουργῶν εἰδῶν εἰς τὰ τοιαῦτα λαϊκῆς καταναλώσεως, μὲ τάσιν περαιτέρω περιορισμοῦ, ἐπὶ τῇ συνδρομῇ τῶν καταλλήλων συνθηκῶν μέχρις ὁλοσχεροῦς καταργήσεως, ἵνα ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ προπολεμικῶς ἰσχύσαν καθεστὼς τῆς πλήθους δασμολογήσεως τῶν δεμάτων βοηθείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1954

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

ΙΒ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ. 15019)15.11.54 ἐγγράφου τῆς παρ’ ἡμῖν Δ)νσεως Διοικητικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. Δ. 7685) 15.6.54 ἔγγραφον ἡμῶν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3400)1845)2.6.1954 ὑμετέρου, ἀναφερόμενον εἰς τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 13)6.7.54 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν ὑπηρεσιῶν ἐκτελωνισμοῦ ταχυδρομικῶν δεμάτων καὶ τὰς δασμολογικὰς ἀπαλλαγὰς τῶν διὰ τῶν δεμάτων τούτων ἀποστελλομένων εἰδῶν βοηθείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1954

Ὁ Διευθυντὴς

Μ. ΣΑΡΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Γενικὴ Δ)σις Φορολογίας Δ)νσεις 8–9–10. Τμήματα Αʹ—Γʹ—Βʹ. Ἀριθ. πρωτ. Δ. 7685. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουνίου 1954. Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Δ)νσιν Νομοθετικῶν καὶ Νομοπαρ. Ἐργασιῶν Τμῆμα Νομοθετικῆς Ἐργασίας Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3400)1846)2.6.54 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 376 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ὁ ἐκτελωνισμὸς τῶν ταχυδρομικῶν δεμάτων ἐνεργεῖται διὰ τῶν ταχυδρομικῶν γραφείων ἐκτελωνισμοῦ δεμάτων Πειραιῶς, Πατρῶν καὶ Θεσσαλονίκης καὶ διὰ τῶν Ταχυδρομείων Βόλου, Ρόδου καὶ Χανίων. Πρὸς διευκόλυνσιν ὅμως τῆς ταχείας παραλαβῆς τῶν ταχυδρομικῶν δεμάτων τῶν περιεχόντων εἴδη βοηθείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Τ. 2960)4.4.1951 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Συγκοινωνιῶν (Φ.Ε.Κ. 60) 1951) καθωρίσθη, ὅτι ὁσάκις ἐκ τῶν συνοδευουσῶν τὰ δέματα δηλώσεων ἢ τῶν ἐπ’ αὐτῶν ἐγγραφῶν ἢ ἄλλων ἐνδείξεων πιθανολογεῖται, ὅτι ταῦτα περιέχουσιν εἴδη περιθάλψεως καὶ προορίζονται διὰ πόλεις ἔνθα λειτουργοῦσι Δ)νσεις Τελωνείων καὶ Τελωνεῖα Αʹ καὶ Βʹ τάξεως, προωθοῦνται εἰς τὰ οἰκεῖα Ταχυδρομικὰ Γραφεῖα τῶν πόλεων τούτων ἀνεπαλήθευτα τοῦ περιεχομένου αὐτῶν ἐπαληθευομένου ὑπὸ τῶν εἰς τὰς πόλεις ταύτας τελωνειακῶν ἀρχῶν, ἐπὶ παρουσίᾳ τῶν παραληπτῶν ἢ τῶν ἐξουσιοδοτουμένων ἀντιπροσώπων αὐτῶν, κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐπιδόσεως. Ἡ προώθησις ὅμως τῶν τοιούτων δεμάτων ἀνεπαληθεύτων καὶ εἰς πόλεις κλπ. ἔνθα ἑδρεύουσιν ὑποδεέστεραι τελωνειακαὶ ἀρχαὶ δὲν τυγχάνει ἐφικτὴ καθ’ ὅσον αἱ τελωνειακαὶ αὗται ἀρχαί, ἔχουσιν ὅλως περιωρισμένας ἁρμοδιότητας, εἶναι ἐπανδρωμέναι μὲ κατώτερον τελωνειακὸν προσωπικὸν ὅπερ δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς ἔλεγχον καὶ τελωνισμὸν τῶν τοιούτων δεμάτων ἅτινα περιέχουσι πάσης φύσεως ἀντικείμενα. ΙΙ. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἐνισχύσεως διὰ τελωνειακοῦ προσωπικοῦ ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ Γραφείων Ἐλέγχου καὶ Ἐπιδόσεως τῶν ταχυδρομικῶν δεμάτων, πρὸς ἐπιτάχυνσιν τοῦ ἐλέγχου τῶν τοιούτων δεμάτων γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν αὐτοῖς τοποθετούμενον τελωνειακὸν προσωπικόν, ἐν ὄψει καὶ τῶν ἑκάστοτε λοιπῶν ἀναγκῶν τῆς τελωνειακῆς ὑπηρεσίας κρίνεται ἐπαρκὲς διὰ τὴν εὔρυθμον διεξαγωγὴν τῆς ἐκεῖσε τελωνειακῆς ὑπηρεσίας μὴ δικαιολογοῦν τὴν δημιουργίαν σχολίων καὶ παραπόνων. ΙΙΙ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δασμολογικὴν ἀτέλειαν τῶν δεμάτων βοηθείας, γνωρίζομεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν ἄμεσον ἀνακούφισιν τῶν συνεπεία τῆς κατοχῆς καὶ τῶν καταστροφῶν τοῦ συμμοριτοπολέμου ἀναγκῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἐργαζομένων τάξεων καὶ τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν εἰς εἴδη κυρίως ἐνδύσεως, ὑποδήσεως, φάρμακα καὶ τρόφιμα, παρέστη ἀνάγκη ὅπως διευκολυνθῇ ἡ διεθνὴς ὠργανωμένη καὶ ἰδιωτικὴ φιλανθρωπία, ἥτις ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἦλθεν ἀρωγὸς τοῦ δεινοπαθήσαντος Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρὸς τοῦτο, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 657)47 Νομ. Διατάγματος, παρεσχέθη ἡ ἐξουσιοδότησις ὅπως διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κατ’ ἔτος ἐκδιδομένων, ἀπαλλάσσωνται τῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν φόρων τὰ δωρεὰν ἀποστελλόμενα εἴδη βοηθείας. Τὸ ἐκ τῶν ἐξαιρετικῶν τούτων συνθηκῶν μέτρον τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν εἰδῶν βοηθείας ὑπηγορεύθη καὶ ἐκ τῆς ἀνεπαρκείας τῆς ἀγορᾶς τοῦ ἐσωτερικοῦ ὅπως ἀνταποκριθῇ κατ’ ἀρχὰς εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. Ἡ ἀπαλλαγὴ ὅμως τῶν δεμάτων βοηθείας, ἀναφερομένη ἀρχικῶς εἰς ἱκανὰς ποσότητας ἐφοδίων, μὲ τὴν προϊοῦσαν ἀνασυγκρότησιν τῆς ἰδιωτικῆς οἰκονομίας καὶ τὴν ἐπάρκειαν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, φυσικὸν ἦτο νὰ ἔβαινε μειουμένη. Οὕτω ἡ σήμερον ἰσχύουσα ὑπ’ ἀριθ. 176)53 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περιώρισε τὴν ἀτέλειαν τῶν δεμάτων βοηθείας εἰς τὰ μεταχειρισμένα εἴδη ἐνδύσεως καὶ ὑποδήσεως καὶ ἐκ τῶν καινουργῶν εἰδῶν, εἰς τὰ τοιαῦτα λαϊκῆς καταναλώσεως. Ὁ περιορισμὸς οὗτος τῆς ἀτελείας κατέστη ἀναγκαῖος καὶ δι’ ἄλλους λόγους, κυρίως δὲ διότι ἐγένετο κατάχρησις τοῦ δικαιώματος καὶ καταστρατήγησις τῶν σχετικῶν διατάξεων, ὑπὸ τοῦ διὰ ταχυδρομικῶν δεμάτων διεξαγομένου παρανόμου ἐμπορίου τῶν εἰδῶν βοηθείας, δοθέντος, ὅτι διάφορα ὠργανωμένα γραφεῖα τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ ἀνέλαβον τὴν ἀποστολὴν καὶ εἰσαγωγὴν τυποποιημένων δεμάτων βοηθείας, προοριζομένων διὰ πρόσωπα, οἰκονομικῶς ἐμφανιζόμενα ὡς παραλῆπται αὐτῶν, ἔναντι μικρᾶς ἀμοιβῆς τῶν παραληπτῶν ὑπὸ τῶν γραφείων τούτων. Ἀλλ’ ἡ καταστρατήγησις αὕτη τοῦ μέτρου τούτου ὑπὲρ τῶν πράγματι ἐνδεῶν, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἐπέφερε ζημίαν εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου κατέστη ἀπαράδεκτος καὶ διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἀπετέλει ἀθέμιτον ἀνταγωνισμὸν εἰς βάρος τοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ἄλλως τε μὲ τὴν πρὸ ἔτους γενομένην ἀναπροσαρμογὴν τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς πρὸς τὸ δολλάριον καὶ τὰ ξένα νομίσματα καὶ τὴν ἐπελθοῦσαν ἐντεῦθεν ἐξίσωσιν τῶν τιμῶν ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀξίαν τοῦ δολλαρίου, ἡ κατάργησις τῆς ἀτελείας τῶν διὰ δεμάτων βοηθείας ἀποστελλομένων καινουργῶν κυρίως εἰδῶν κατέστη ἐπιβεβλημένη, ὡς διευκολύνουσα τὴν εἰσαγωγὴν συναλλάγματος ὑπὸ τύπον ἐμβασμάτων, ὅτι οἱ παραλῆπται διευκολύνονται περισσότερον διὰ τῆς ἀποστολῆς εἰς αὐτοὺς τοῦ ἀντιτίμου τῆς ἀξίας τῶν εἰδῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ ἀντιτίμου τούτου δύνανται ἤδη νὰ προμηθεύωνται ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ ἴσης ποσότητος καὶ τῆς αὐτῆς ποιότητος εἴδη, ὧν ἡ ἐπάρκεια τῆς ἀγορᾶς τοῦ ἐσωτερικοῦ μὲ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν εἰσαγωγῶν ἐμφανίζεται ἤδη ἱκανοποιητική. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω ἀναπτυχθέντας λόγους, ἡ ἀτέλεια τῶν δεμάτων βοηθείας, συνδυαζομένη πρὸς τοὺς ἀνωτέρω παράγοντας, τουτέστι τὴν ὑφισταμένην εἰσέτι ἔν τινι βαθμῷ ἀνάγκην βοηθείας τῶν λαϊκῶν τάξεων, τὴν δυνατότητα καταστρατηγήσεως ὑπὸ τῶν ἐπιτηδείων τοῦ εὐεργετικοῦ τούτου μέτρου ὑπὲρ τῶν πράγματι ἐνδεῶν, τὴν ἀνάγκην λήψεως μέτρων ὑπὲρ τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου καὶ τέλος τὴν ἐπίδρασιν ἀπὸ συναλλαγματικῆς πλευρᾶς τοῦ μέτρου τούτου, περιωρίσθη, καὶ ὀρθῶς, εἰς τὰ μεταχειρισμένα εἴδη ἐνδύσεως καὶ ὑποδήσεως καὶ ἐκ τῶν καινουργῶν εἰδῶν, εἰς τὰ τοιαῦτα λαϊκῆς καταναλώσεως, μὲ τάσιν περαιτέρω περιορισμοῦ, ἐπὶ τῇ συνδρομῇ τῶν καταλλήλων συνθηκῶν, μέχρις ὁλοσχεροῦς καταργήσεως ἵνα ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ προπολεμικῶς ἰσχῦσαν καθεστὼς τῆς πλήρους δασμολογήσεως τῶν δεμάτων βοηθείας.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

ΙΓʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3925)23.6.54 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Κοθρῆ, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἐπιβληθεῖσαν ὑποχρέωσιν καταβολῆς διαφόρων ποσῶν, εἰς βάρος τῶν ἐργοδοτῶν κατὰ τὴν θεώρησιν καταστάσεων προσωπικοῦ αὐτῶν, διὰ τὴν κάλυψιν ἀναγκῶν τῶν γραφείων Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, τὰ ὁποῖα κατατίθενται εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως παράσχητε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὰς κάτωθι πληροφορίας: 1. Εὐθὺς ὡς περιῆλθεν εἰς γνῶσιν ἡμῶν ἡ ἀπόφασις αὕτη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16079) 19.1.54 ἐπείγοντος ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, ἐζητήσαμεν ὅπως μᾶς γνωρίσῃ τὰς διατάξεις βάσει τῶν ὁποίων ἐπεβλήθη ἡ ἀνωτέρω εἰσφορὰ καὶ ἐὰν ἐτηρήθησαν αἱ διατάξεις τοῦ Ν. 1646)51 «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1500)50». 2. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ἐγγράφου μας τούτου, ἐφ’ οὗ δὲν ἐτύχομεν ἀπαντήσεως, καίτοι ἐγένετο σχετικὴ ὑπόμνησις, προέβημεν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 198902)3.8.54 ἀποφάσεως τοῦ παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος τηρουμένου εἰδικοῦ λογαριασμοῦ ὑπὸ τὸν τίτλον «Λογ)σμὸς βελτιώσεως ἐποπτείας ἐργασίας», καὶ κατάθεσιν τοῦ ὑπολοίπου τοῦ λογαριασμοῦ τούτου εἰς τὸ Ταμεῖον Γενικῶν Ἐσόδων Ἀθηνῶν. Συνημμένως ἀποστέλλομεν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 198902)3.8.54 ἀποφάσεώς μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΓΕΝ. Δ)ΝΣΙΣ Δ.Λ.

Ἀριθ. Πρωτ. 198902. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Αὐγούστου 1954 ΘΕΜΑ: Κλείσιμον λ)σμοῦ «βελτιώσεως Ἐποπτείας Ἐργασίας».

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 1646)51, περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1500)50 περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκτὸς δημοσίας ληψοδοσίας εἰδικῶν λ)σμῶν καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 82100)10.12.53 ἔγγραφον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας περὶ συστάσεως λ)σμοῦ παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν ὑπὸ τὸν τίτλον Λογαριασμὸς βελτιώσεως ἐποπτείας ἐργασίας», ἀποφασίζομεν: Ι. Ὁ παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος τηρούμενος εἰδικὸς λ)σμὸς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ὑπὸ τὸν τίτλον «Λογαριασμὸς βελτιώσεως ἐποπτείας Ἐργασίας», κλείεται καὶ παύει ἐφεξῆς λειτουργῶν. II. Τὸ κατὰ τὸ κλείσιμον τοῦ λ)σμοῦ τούτου χρηματικὸν ὑπόλοιπον παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος κατατίθεται ὑπ’ αὐτῆς εἰς τὸ Ταμεῖον Γενικῶν Ἐσόδων Ἀθηνῶν, ἐπὶ τῇ ἐκδόσει γραμματίου εἰσπράξεως ὑπὸ κεφ. 52 ἄρθρ. 4 τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους, οἰκονομικοῦ ἔτους 1954–55. III. Τὸ Ταμεῖον Γενικῶν Ἐσόδων Ἀθηνῶν θέλει μεριμνήσει διὰ τὴν ταχεῖαν εἴσπραξιν τοῦ ὑπολοίπου τοῦ λ)σμοῦ καὶ ὑποβάλει ἡμῖν τὸ παράρτημα τοῦ ἐκδοθησομένου γραμματίου εἰσπράξεως. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας παρακαλεῖται ὅπως προέλθῃ εἰς τὴν ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ. 82100)10.12.53 ἀποφάσεώς του καὶ τῶν ὁμοίων τοιούτων, δι’ ὧν ἐπεβλήθη ὑποχρέωσις καταβολῆς διαφόρων ποσῶν εἰς βάρος τῶν ἐργοδοτῶν κατὰ τὴν θεώρησιν καταστάσεων προσωπικοῦ αὐτῶν, διὰ τὴν κάλυψιν ἀναγκῶν τῶν γραφείων Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, καθ’ ὅσον αὗται δὲν στηρίζονται εἰς διάταξιν νόμου. IV. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας (Δ.Ε.Β.Ε.) θέλει ὑποβάλει εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον πρὸς ἔλεγχον ἅπαντα τὰ παραστατικὰ στοιχεῖα τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ λ)σμοῦ τούτου πρὸς ἔλεγχον.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

II. Τοῦ Γεν. Χημείου τοῦ Κράτους. Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτοῦ Ἀττικοβοιωτίας κ. Μ. Γεωργαντᾶ. Ἐπὶ τῆς ἐν ἐπικεφαλίδι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικοβοιωτίας κ. Μιχ. Γεωργαντᾶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ παρασκευὴ καὶ διάθεσις εἰς τὴν κατανάλωσιν οἰνοζύθου, δηλαδὴ ποτοῦ ἀφρώδους, παρασκευαζομένου ἐξ οἴνου ἀραιωθέντος δι’ ὕδατος τῇ προσθήκῃ λυκίσκου, δηλαδὴ τοῦ συστατικοῦ, τοῦ προσδίδοντος εἰς τὸν ζῦθον τὴν χαρακτηριστικὴν αὐτοῦ ὀσμὴν καὶ γεῦσιν, ἀπαγορεύεται ὑπὸ τῶν κειμένων νόμων περὶ γνησιότητος τοῦ οἴνου καὶ φόρου καταναλώσεως τῆς βύνης ἐξ ἧς παράγεται ὁ ζῦθος. Ἀκολούθως τὸ ὅλον ζήτημα ἐμελετήθη καὶ κατηρτίσθη σχέδιον νόμου ἐπιτρέποντος τὴν παρασκευὴν καὶ διάθεσιν τοῦ ἐν λόγῳ ποτοῦ. Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ρηθέντος σχεδίου νόμου λαμβάνεται μέριμνα ἀφ’ ἑνὸς μὲν περιφρουρήσεως τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου διὰ τῆς ἐπιβολῆς ἀναλόγου φόρου καταναλώσεως ἐπὶ τοῦ οἰνοζύθου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ προασπίσεως τῆς δημοσίας ὑγείας δι’ ἀπαγορεύσεως τῆς εἰς τοῦτο προσθήκης ἀνθυγιεινῶν οὐσιῶν κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1954

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

ΕΛ. ΣΥΝΟΔΙΝΟΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Σταθοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 881 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Σταθοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν τῆς ἐκτάσεως ἐφ’ ἣν ἀνηγέρθη τὸ Σανατόριον Τριπόλεως καὶ ἐδημιουργήθη τὸ πέριξ αὐτοῦ πάρκον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Τὸ Σανατόριον Τριπόλεως ἐν ἔτει 1951 ἐζήτησε παρὰ τοῦ Ὑπ. Κοινωνικῆς Προνοίας τὴν νομιμοποίησιν τῆς καταληφθείσης ἐκτάσεως, ἐφ’ ἧς ἀνηγέρθη τὸ Σανατόριον, δι’ ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἀπέστειλε κατὰ τὸν Ἰούνιον 1951 τοπογράφον μηχανικὸν πρὸς σύνταξιν τοπογραφικοῦ διαγράμματος, βάσει τοῦ ὁποίου θὰ ἐλάμβανε χώραν ἡ ἀποζημίωσις. Διὰ τοῦ τοπογραφικοῦ τούτου διαγράμματος καθωρίσθη εἰς 400 στρέμματα ἡ ἀναγκαιοῦσα εἰς τὸ Σανατόριον ἔκτασις καὶ ἥτις ἀπετελεῖτο ἀπὸ χέρσους περιοχὰς καὶ ἀγροὺς μικρᾶς ἀποδόσεως συνολικῆς ἀξίας 40.000.000 περίπου δραχμῶν. Ἐπειδὴ δὲ δὲν εἶχε προβλεφθῆ σχετικὴ πίστωσις εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου, τοῦτο συνέστησεν εἰς τὸ Σανατόριον τὴν ἐκ τῶν νοσηλείων πληρωμὴν τῆς ἀποζημιώσεως, ἐφ’ ὅσον τοῦτο θὰ ἦτο δυνατόν. Πράγματι τὸ Δ. Σ. τοῦ Σανατορίου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 149)3.1.1952 ἀποφάσεώς του, ἐνέκρινεν τὴν διάθεσιν τῶν ἐκ 40.000.000 δραχμῶν πιστώσεως καὶ ἐζήτησε τὴν ἔγκρισιν ταύτης παρὰ τοῦ Ὑπουργείου, ἥτις καὶ ἐδόθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3021)9.2.1952 ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Ὑπουργείου, τὸ Σανατόριον πρὸς ἀποφυγὴν ἀπωλείας χρόνου ἐκ τῆς ἀπαιτουμένης διαδικασίας διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως προῆλθεν εἰς συνεννοήσεις μετὰ τῶν ἰδιοκτητῶν διὰ τὴν ἑκουσίαν μεταβίβασιν τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἐκτάσεως. Μεταξὺ ὅμως τῶν ἰδιοκτητῶν ἀνέκυψαν διαφωνίαι ὡς πρὸς τὴν ἔκτασιν, ἣν ἕκαστος ἐδικαιοῦτο, δι’ ὃ καὶ τὸ Σανατόριον συνέστησεν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας νὰ προσέλθωσι πρὸς συζήτησιν τοῦ θέματος ἄλλην ἡμέραν, κομίζοντες καὶ τοὺς τίτλους κυριότητός των, ἵνα βάσει τούτων μεταβιβάσωσι τὰ κτήματά των καὶ λάβωσι τὰς ἀποζημιώσεις. Παρὰ ταῦτα ὅμως, οὐδεὶς ἠδυνήθη νὰ προσκομίσῃ τίτλους καὶ ἔκτοτε τὸ θέμα τοῦτο παραμένει ἐκκρεμές. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Αὐγούστου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 8.6.1954 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἐπιθυμοῦντος ὅπως πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν διὰ ποῖον λόγον δὲν ἀπελύθη τῆς ὑπηρεσίας ἡ ἔκτακτος ὑπάλληλος τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας Εὐβοίας Γεωργία Τζελάτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2500 «περὶ περιορισμοῦ τῆς εἰς προσωπικὸν συνθέσεως τῶν πολιτικῶν τοῦ Κράτους ὑπηρεσιῶν», ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου ὁ ἀτομικὸς φάκελλος τῆς περὶ οὗ πρόκειται ὑπαλλήλου, τὸ δὲ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον μετὰ ἐπισταμένην μελέτην τῶν ἐν τῷ φακέλλῳ της στοιχείων καὶ λαβὼν ὑπ’ ὄψει τὴν γνώμην τοῦ ἐνεργήσαντος τὸν ἔλεγχον τοῦ εἰς ὃ ὑπηρετεῖ αὕτη Κέντρου Προνοίας Εὐβοίας Ἐπιθεωρητοῦ κ. Γ. Ἀντωνοπούλου, ἀπεφάσισεν ὑπὲρ τῆς μὴ ἀπολύσεως αὐτῆς ἐκ τῆς ὑπηρεσίας. Ὡσαύτως γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἐπειδὴ ἡ σχετικὴ ἀλληλογραφία τῆς περὶ ἧς πρόκειται ὑπαλλήλου, εὑρίσκεται εἰσέτι παρὰ τῷ Ὑπηρεσιακῷ Συμβουλίῳ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, τὸν ἀτομικὸν φάκελλον αὐτῆς θέλομεν ἀποστείλει μετὰ τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τοῦ σχετικοῦ θέματος, ἥτις θέλει λάβει χώραν εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίαν αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουλίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. Σ. ΣΟΛΩΜΩΝΙΔΗΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ἀπὸ 8 Ἰουνίου ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Χρήστου Παπασταύρου, βουλευτοῦ Θεσπρωτίας, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπιδότησιν τῆς οἰκογενείας Ἀναστασίας χήρας Τσάτση, κατοίκου Παλαιοκκλησίου Φιλιατῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι ἡ οἰκογένεια αὕτη ἤρξατο ἐπιδοτουμένη παρὰ τοῦ Κέντρου Κοινων. Προνοίας Θεσπρωτίας ἀπὸ 1 Μαΐου ἐ. ἔ. Συναφῶς διαβιβάζομεν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ: 1) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1425 καὶ ἀπὸ 30.6.1954 ἀναφορὰν τοῦ Κ.Κ.Π. Θεσπρωτίας πρὸς ἡμᾶς. 2) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 115 τῆς 22.1.1954 τοιαύτην πρὸς τὴν Νομαρχίαν Θεσπρωτίας καὶ 3) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1169 ἀπὸ 26.1.1954 ἐγκύκλιον τοῦ κ. Νομάρχου Θεσπρωτίας πρὸς τοὺς κ.κ. Προέδρους τῶν Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ, ἵνα εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Κέντρου Προνοίας Θεσπρωτίας διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῆς ἐν λόγῳ οἰκογενείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουλίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. Σ. ΣΟΛΩΜΩΝΙΔΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

ΝΟΜΟΥ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 1425. Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας Δ)νσιν Ε.Ο.Π.Σ. Τμῆμα Διοικητικὸν Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. ΟΑ 3937)17.6.54 ὑμετέρας διαταγῆς καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς εἰς ταύτην, προσηρτημένης αἰτήσεως τῆς Ἀναστασίας συζύγου Θεμιστοκλέους Τσάτση, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1953, μετέβη εἰς χωρίον Παλαιοκκλῆσι ὁ παρ’ ἡμῖν ἀκόλουθος Δημήτριος Βαλσάμης δι’ ἐπανεξέτασιν ἐπιδοτουμένων περιπτώσεων καὶ ἐξακρίβωσιν νέων τοιούτων διὰ τὴν εἰσαγωγήν των εἰς τὴν παρ’ ἡμῖν Ἐπιτροπὴν Παιδικῆς Προστασίας πρὸς λῆψιν σχετικῆς ἀποφάσεως. Ὁ περὶ οὗ πρόκειται ὑπάλληλος ἀπετάθη εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος, ὅπως τοῦ γνωρίσῃ τυχὸν ἀπορφανισθείσας ἀπὸ τῆς τελευταίας ἐπισκέψεώς του εἰς τὴν Κοινότητα οἰκογενείας ἢ ἀποστερηθείσας τῆς προστασίας τοῦ ἀρχηγοῦ λόγῳ στρατεύσεως, ἐγκαταλείψεως, ἀσθενείας κλπ., ἵνα προβῇ εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν τούτων καὶ κρίσιν των ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν ἀνηλίκων τέκνων τούτων. Ἀτυχῶς, ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, δι’ ἀγνώστους εἰς ἡμᾶς λόγους, δὲν ὑπέδειξεν εἰς τὸν ὑπάλληλον τοῦτον τὴν οἰκογένειαν περὶ οὗ πρόκειται στρατιώτου Θεμιστοκλῆ Τσάτση, περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ἡ ὑπηρεσία μας δὲν ἐγνώριζεν ἵνα ἐπέμβῃ οἴκοθεν. Μετὰ πάροδον ἀρκετοῦ χρονικοῦ διαστήματος ὑπεβλήθη ὑπὸ τῆς ἐνδιαφερομένης, αἴτησις παροχῆς εἰς τὸ ἀνήλικον τέκνον της ἐπιδόματος λόγῳ στρατεύσεως τοῦ συζύγου της, ἐκ τῆς ὁποίας, τὸ πρῶτον ἡ ὑπηρεσία μας ἔλαβε γνῶσιν τῆς περιπτώσεως ταύτης. Εἰς τὴν ἐνδιαφερομένην ἐγνωρίσαμεν ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος δὲν ὑπέδειξεν εἰς τὸν ὑπάλληλον τῆς ὑπηρεσίας μας τὴν περίπτωσίν της ἵνα ἐπέμβωμεν ὡς καὶ τὸ ὅτι λόγῳ τοῦ ὅτι στερούμεθα καὶ τοῦ στοιχειωδῶς ἀπαραιτήτου προσωπικοῦ καὶ ὅτι διὰ δύο καὶ μόνον ὑπαλλήλων ἀντιμετωπίζομεν τὰς ἀνάγκας 110 ἀπομεμακρυσμένων καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον ὀρεινῶν χωρίων, μὲ μεγάλην μας λύπην δὲν θὰ ἠδυνάμεθα εὐθὺς νὰ ἐπανέλθωμεν διὰ τὴν περίπτωσίν της εἰς τὸ χωρίον της καὶ ὅτι θὰ ἐπωφελούμεθα μιᾶς οἱασδήποτε εὐκαιρίας διὰ τὴν ταχυτέραν ἐξυπηρέτησίν της. Ἐπὶ τῆς παραλείψεως τοῦ ἀνωτέρω Προέδρου τῆς Κοινότητος ὡς καὶ ἑτέρων τοιούτων, ὑπεβάλαμεν εἰς τὴν Νομαρχίαν Θεσπρωτίας τὴν ὑπ’ ἀριθ. 115)22.1.54 ἀναφορὰν μας ἐξ ἀφορμῆς τῆς ὁποίας αὕτη ἐξέδωσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1169)26.1.54 ἐγκ. Δ)γὴν της πρὸς τοὺς Προέδρους τῶν Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ. Ἀντίγραφα τῶν ἀνωτέρω συνυποβάλλομεν. Μετὰ τὴν πάροδον ὀλίγων ἡμερῶν ἐπανῆλθεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μας καὶ τὸν κ. Νομάρχην, ὁ πενθερὸς τῆς ἐνδιαφερομένης παρουσίᾳ δὲ τοῦ κ. Νομάρχου, τοῦ ἐξεθέσαμεν τὰς ὑπαρχούσας δυσκολίας, διαβεβαιώσαντες ἅμα τοῦτον, ὅτι τὸ δυνατὸν ταχύτερον θ’ ἀποστείλωμεν ὑπάλληλον διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς περιπτώσεως τῆς νύμφης του. Τ’ ἀνωτέρω ἐλέχθησαν παρουσίᾳ τοῦ κ. Νομάρχου, ὅστις καὶ ἐπενέβη διὰ νὰ κατανοήσῃ ὁ ἐνδιαφερόμενος τὰς ὑφισταμένας δυσκολίας, οὐδεὶς δὲ τὸν ἀπέπεμψε σκαιῶς, ὡς ἰσχυρίζεται εἰς τὴν αἴτησίν του, ἐκ τῆς Νομαρχίας Θεσπρωτίας. Ἀνεξαρτήτως πρὸς τ’ ἀνωτέρω, ἀπεστάλη παρ’ ἡμῶν ὑπάλληλος εἰς τὸ χωρίον τῆς περὶ ἧς πρόκειται, κατὰ παρέκκλισιν τῆς τεθείσης σειρᾶς ἐπισκέψεως τούτων, ἤδη δὲ ἀπὸ 1ης Μαΐου ἐ.ἔ. ἐπιδοτεῖται τὸ ἀνήλικον τέκνον της. Θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἐὰν διέθετεν ἡ ὑπηρεσία μας τ’ ἀπαιτούμενα μέσα, ἤτοι ἐπαρκὲς προσωπικόν, μεταφορικὸν μέσον, ἐπάρκειαν ὁδοιπορικῶν ἐξόδων τῶν ὑπαλλήλων διὰ τὴν ἄμεσον ἐπέμβασίν της εἰς κάθε παρουσιαζομένην περίπτωσιν, διότι καὶ ἡμεῖς ὡς ὑπηρεσία ἀμέσου ἐπεμβάσεως θεωροῦμεν τὴν ὑπηρεσίαν μας, πλὴν ὅμως, παρὰ τὴν ἀνεπάρκειαν τῶν διατιθεμένων ὑπὸ ταύτης μέσων καὶ δὴ εἰς περιοχὴν κατὰ τὸ πλεῖστον ὀρεινὴν καὶ στερουμένην συγκοινωνιῶν, νομίζομεν ὅτι αὕτη διὰ τῆς αὐτοθυσίας καὶ ἐργατικότητος τῶν ὑπαλλήλων της ἐπιτελεῖ τεράστιον ἔργον τὰ δὲ κατὰ ἀραιὰ χρονικὰ διαστήματα δημιουργούμενα τυχὸν παράπονα, λόγῳ ἀνεπαρκείας της εἶναι ἀναπόφευκτα καὶ ἐλάχιστα ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐπιτελούμενον ὑπὸ ταύτης ἔργον. Ἐν Ἡγουμενίτσῃ τῇ 30 Ἰουνίου 1954

Ὁ Διευθυντὴς τοῦ Κέντρου

Θ. ΖΕΡΒΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΟΙΝ. ΠΡΟΝΟΙΑΣ

ΝΟΜΟΥ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Ἐν Ἡγουμενίτσῃ τῇ 22 Ἰανουαρίου 1954 Ἀριθ. πρωτ. 115. Πρὸς Τὴν Νομαρχίαν Θεσπρωτίας Ἐνταῦθα Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὴν ὑμετέραν ἐπέμβασιν πρὸς τὸν σκοπὸν ἀποφυγῆς εἰς τὸ μέλλον ἐκ μέρους ἐνίων Προέδρων Κοινοτήτων παραλείψεων, ἐξ ἀφορμῆς τῶν ὁποίων καὶ ἡ ὑπηρεσία μας ταλαιπωρεῖται καὶ οἱ ἀναξιοπαθοῦντες ἀποστεροῦνται τῆς Κρατικῆς ἀρωγῆς καὶ περιθάλψεως. Εἶναι γνωστὸν ὅτι, λόγῳ τῶν ὑφισταμένων περιορισμῶν τῶν ἀποζημιώσεων τῶν ἐξερχομένων ἐκτὸς ἕδρας ὑπαλλήλων, ἡ καθ’ ἕκαστον μῆνα ἐκτὸς ἕδρας τοῦ ἀσχολουμένου μὲ τὴν ἐξακρίβωσιν καὶ ἀπογραφὴν τῶν ἐμπιπτουσῶν εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπιδοτήσεως ὀρφανῶν καὶ ἀπροστατεύτων παιδιῶν, ὑπαλλήλου μας περιωρίσθη εἰς δύο ἡμέρας ἡ δὲ παρ’ ἡμῖν ὑπηρετοῦσα Κοινωνικὴ Λειτουργός, λόγῳ τοῦ ὀρεινοῦ τοῦ μεγαλυτέρου μέρους τοῦ ἐδάφους τῆς περιοχῆς μας καὶ τῆς ἐλλείψεως συγκοινωνιακῶν μέσων δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐκ τοῦ ἀνωτέρω λόγου δημιουργουμένων ἀναγκῶν. Συνεπῶς περίπου ἅπαξ τοῦ ἔτους εἶναι δυνατὸν ὑπάλληλος ἢ ἡ Κοινωνικὴ Λειτουργὸς νὰ ἐπισκεφθῇ ἑκάστην Κοινότητα. Ὁσάκις λοιπὸν οἱ ἀνωτέρω ἐπισκέπτονται Κοινότητά τινα ἐκ τῶν πρώτων ἔρχονται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος, ἵνα οὗτος τοὺς γνωρίσῃ τὰς ὑπαρχούσας τυχὸν νέας περιπτώσεις πρὸς ἐπιδότησιν τὰς συνεπεία θανάτου στρατεύσεως κλπ., τῶν προστατῶν των δημιουργηθείσας. Εἰς τοὺς κ.κ. Προέδρους τῶν Κοινοτήτων, τονίζεται πάντοτε ὑπὸ τούτων τὸ ὅτι τυχὸν παράλειψις ὑποδείξεως περιπτώσεώς τινος, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπευθῇ αὕτη πρὸ τῆς παρελεύσεως ἔτους. Παρὰ τὰς παρακλήσεις καὶ τὰς συστάσεις ταύτας τῆς ὑπηρεσίας μας, συχνάκις ἀτυχῶς συμβαίνει τινὲς τῶν Προέδρων νὰ μὴ ἀποδίδουν τὴν δέουσαν σημασίαν καὶ νὰ παραλείπουν νὰ ὑποδεικνύουσιν ὑπαρχούσας εἰς τὰς Κοινότητάς των περιπτώσεις πρὸς ἐπιδότησιν, δημιουργουμένης τῆς ἐντυπώσεως εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὅτι ἡ ὑπηρεσία δὲν ἐπεμβαίνει διὰ τὴν περίθαλψίν των. Καὶ ὅταν μὲν πρόκειται διὰ Κοινότητας εἰς ἃς δύναται νὰ μεταβῶσιν οἱ ὑπάλληλοι διὰ τῶν ὑπαρχόντων συγκοινωνιακῶν μέσων καὶ συνεπῶς ἄνευ καθυστερήσεως, πάντοτε ἐπανερχόμεθα διὰ τὰς μὴ ὑποδειχθείσας περιπτώσεις, πρᾶγμα ὅπερ δὲν δύναται νὰ γίνῃ διὰ τὰς ἀπομεμακρυσμένας Κοινότητας. Τοὺς μῆνας Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον 1953 ὁ ἀκόλουθος Δημήτριος Βαλσάμης, ἐπεσκέφθη καὶ τὰς Κοινότητας Χόϊκα, Ἀράχωβα, Κοκκινιὰ καὶ Παλαιοκκλῆσι. Εἰς τὰς Κοινότητας ταύτας δὲν τοῦ ὑπεδείχθησαν ὑπὸ τῶν Προέδρων αἱ κάτωθι περιπτώσεις δι’ ἃς παρεπονέθησαν εἰς ἡμᾶς οἱ ἐνδιαφερόμενοι. 1) Χόϊκα: Ἀλεξάνδρα Φιλίππου τοῦ Πέτρου σύζυγος στρατευθέντος, ἅπασαι αἱ ἀνωτέρω κέκτηνται τέκνα. 2) Ἀράχωβα: Μαριάνθη Πέκιου τοῦ Ἰωάννου, σύζυγος στρατευθέντος, ἐξαιρετικῶς ἄπορος εὑρισκομένη εἰς ἀθλίαν κατάστασιν καὶ αὕτη, ἥτις τυγχάνει ἔγκυος, καὶ τὸ τέκνον της. 3) Κοκκινιά: Χαρίκλεια Ἀποστ. Ντουμάζιου σύζυγος στρατευθέντος. 4) Παλαιοκκλῆσι: Ἀναστασία Θεμ. Τσάτση σύζυγος στρατευθέντος, ἅπασαι αἱ ἀνωτέρω κέκτηνται τέκνα. Φέροντες ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τ’ ἀνωτέρω παρακαλοῦμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς.

Ὁ Διευθυντὴς τοῦ Κέντρου

ΘΩΜΑΣ ΖΕΡΒΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Ἐν Ἡγουμενίτσῃ τῇ 26 Ἰανουαρίου 1954 Ἀριθ. πρωτ. 1169. Ἀριθ. ἐγκυκλ. 11. κ. κ. Προέδρους Κοινοτήτων Νομοῦ Ὡς προκύπτει ἐξ ὑποβληθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 115 καὶ ἀπὸ 22.1.54 ἀναφορᾶς τοῦ παρ’ ὑμῖν Κ. Κ. Προνοίας, τινὲς ἐξ ὑμῶν κατὰ τὴν ἐκ τῆς Κοινότητος διέλευσιν τῆς παρ’ αὐτῷ Κοινωνικῆς Λειτουργοῦ ἢ ὑπαλλήλου τούτου, διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν καὶ ἀπογραφὴν τῶν παιδιῶν, ἅτινα ὡς ἐκ τῆς οἰκογενειακῆς καὶ περιουσιακῆς των καταστάσεως ἐμπίπτουσιν εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν ὀρφανῶν καὶ ἀπροστατεύτων παιδιῶν, παραλείπουσι νὰ καταστήσωσι γνωστὰς τὰς νέας συνεπείᾳ θανάτου, στρατεύσεως κλπ. τῶν προστατῶν περιπτώσεις. Καὶ οὕτω ἐνῷ δὲν ἐπακολουθεῖ ἡ τοιαύτη ἐξακρίβωσις καὶ ἀπογραφή, οἵα παράλειψις δημιουργεῖ εὔλογα παράπονα τῶν ἐνδιαφερομένων ἐκ παραλλήλου δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ νέα ἐντὸς ὀλίγου χρονικοῦ διαστήματος ἐπίσκεψις τῆς λειτουργοῦ ἢ ὑπαλλήλου ἐπὶ προφανεῖ ζημίᾳ τῶν δικαιουμένων τοιαύτης ἐπιδοτήσεως ὀρφανῶν, τοιαῦται περιπτώσεις, δὲν ὑπεδείχθησαν εἰς τὰς Κοινότητας: 1) Χόϊκας, Ἀλεξάνδρα Πέτρου Φιλίππου, σύζ. στρατευθέντος, 2) Ἀραχώβης, Μαριάνθη Πέκιου, σύζυγος ὡσαύτως στρατευθέντος, ἐξαιρετικῶς ἄπορος εὑρισκομένη εἰς ἀθλίαν κατάστασιν καὶ οὖσα ἐπίτοκος, 3) Κοκκινιᾶς Χαρίκλεια Ἀποστόλου Ντουμάζιου, σύζυγος στρατευθέντος καὶ 4) Παλαιοκκλησίου, Ἀναστασία σύζυγος Θ. Τσάτση. Παραγγέλλομεν ὅθεν πρὸς ἅπαντας ὑμᾶς, ὅπως τοῦ λοιποῦ ὑποδεικνύετε ἀμελητὶ τὰς τοιαύτας περιπτώσεις κατὰ τὴν ἐκ τῶν Κοινοτήτων ὑμῶν διέλευσιν τῆς Κοινωνικῆς Λειτουργοῦ ἢ Ὑπαλλήλου τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας. Οἱ δὲ ἤδη Πρόεδροι τῶν ὡς ἄνω Κοινοτήτων Χόϊκας, Ἀραχώβης, Κοκκινιᾶς καὶ Παλαιοκκλησίου ν’ ἀναφέρωσιν ἡμῖν διὰ ποῖον λόγον οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων τούτων τῆς θητείας 1953, παρέλειψαν νὰ γνωρίσωσι τὰς περιπτώσεις ταύτας, προκειμένου νὰ προέλθωμεν εἰς ἀναζήτησιν ἐκ μέρους αὐτῶν εὐθυνῶν.

Ὁ Νομάρχης

Δ. ΚΟΠΑΝΟΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6285 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐὰν καλῶς ἢ μὴ ἐκλήθη ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου ὡς μάρτυς ὁ ἐκτελῶν χρέη Ἀστυϊάτρου ἰατρὸς Ἰφικράτης Σωτῆρχος, δὲν εἶναι τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Τὸ ὅτι ὅμως ὑπάρχει ὑποχρέωσις τῶν ἀρτοποιῶν ὅπως πλύνωνται αἱ σκάφαι δι’ ὄξους, τοῦτο περιλαμβάνεται εἰς τὸν Ὑγειονομικὸν Κανονισμὸν ἄρθρον 52 παρ. βʹ, ἥτις ἔχει ὡς ἀκολούθως: «.... ἀπαγορεύεται ἡ ἐντὸς τῶν ζυμωτηρίων κατάκλισις κλπ.... αἱ σκάφαι κατὰ τὸ θέρος θὰ πλύνωνται δι’ ὄξους...». Ἡ ὑποχρέωσις αὕτη ἐγράφη προφανῶς πρὸς ἐξουδετέρωσιν τοῦ μεσεντερικοῦ βακίλου, ὅστις ὑπάρχει εἰς ὅλα τὰ ἐδάφη καὶ ἑπομένως εὑρίσκεται ἤδη ἐν τοῖς ἀλεύροις. (Χημεία τῶν τροφίμων σελ. 120 καθηγητοῦ κ. Σ. Γαλανοῦ). Τὸ Κεφ. τοῦτο περὶ ἰξώδους ἄρτου καταλήγει, ὅτι ἡ ἀσθένεια αὕτη, ἡ ὁποία συχνότατα παρατηρεῖται εἰς μικρὰ ἀρτοποιεῖα, ἐξαφανίζεται εὐκόλως καὶ ἀποτελεσματικῶς διὰ καλῆς πλύσεως τῶν ὀργάνων καὶ σκευῶν δι’ ἀραιοῦ θειϊκοῦ ὀξέος ἢ ὄξους. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐνημέρωσιν τῶν ἀρτοποιῶν διὰ τὴν ὑποχρέωσιν ταύτην, δὲν παραλείπεται νὰ γίνεται γνωστὴ εἰς αὐτοὺς ὡς ἄλλωστε ἐβεβαίωσεν ἡμᾶς περὶ τούτου καὶ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Νοεμβρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζίγδη. Ἐπὶ 4271)10.7.1954 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐπερώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ Σύμβουλος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κ. Κόγκας εἰς τὸν ὁποῖον, αἰτήσει τοῦ Υ.Ε.Ν., εἶχεν ἀνατεθῆ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἡ ἐνέργεια συμπληρωματικοῦ ἐλέγχου ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τῶν χρημάτων τοῦ Ν.Α.Τ. ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τελευταίου πολέμου, ὑπέβαλεν ἤδη ἡμῖν τὴν ἀπὸ 16.8.1953 ἔκθεσίν του εἰς ἐκτέλεσιν τῆς δοθείσης αὐτῷ ἐντολῆς. Εἰς τὴν ἔκθεσιν ταύτην ὁ κ. Κόγκας κρίνει ὡς μὴ ἀναγκαίαν τὴν ἐνέργειαν δευτέρου ἐλέγχου, διότι ὁ ἐνεργηθεὶς παρὰ τῆς ἀρχικῶς συσταθείσης Ἐπιτροπῆς ἔλεγχος ὑπῆρξε πλήρης καὶ λεπτομερειακός. Ἐπειδὴ ὅμως τὰ δικαιολογητικὰ τῆς διαχειρίσεως ταύτης εἶναι ἐλλιπῆ, προτείνει τὴν κατόπιν λήψεως νομοθετικοῦ μέτρου, παρέχοντος τὴν σχετικὴν εὐχέρειαν, σύστασιν Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία βάσει τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων θὰ κρίνῃ περὶ τῆς καλῆς ἢ ὄχι διαχειρίσεως τῶν χρημάτων τοῦ Ν.Α.Τ. παρὰ τῶν ὑπολόγων κατὰ τὴν ἀντίστοιχον περίοδον. Ἐν τῷ μεταξὺ τινὰ τῶν ἐλλειπόντων δικαιολογητικῶν ἀνευρέθησαν εἰς Νέαν Ὑόρκην καὶ διεβιβάσθησαν εἰς τὴν ἀρχικὴν Ἐπιτροπὴν Ἐλέγχου, ὅπως ἐνεργήσῃ καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἔλεγχον ὑποβάλῃ δὲ ἡμῖν τὸ πόρισμά της. Ἡ Ἐπιτροπὴ κατόπιν ρητῆς ἐντολῆς μου πρόκειται συντόμως νὰ ὑποβάλῃ ἡμῖν τὸ πόρισμά της καὶ ἐπὶ τοῦ τελευταίου τούτου ἐλέγχου, ὅτε ἀμέσως θὰ προβῶμεν εἰς τὰς ἐπιβαλλομένας ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουλίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ 3578)1919)8.6.1954 ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀποστείλωμεν συνημμένως τὴν ἀπὸ 16.6.54 ἀπάντησίν μας ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 384 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουνίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

Πρὸς αὔξησιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως τῆς Ρόδου καὶ διευκόλυνσιν τῶν ἐπιθυμούντων νὰ παραθερίσουν εἰς ταύτην προσώπων ἐξ Αἰγύπτου, τὸ Υ.Ε.Ν. εἶχεν ἀνακοινώσει, ὅτι θὰ καταβάλῃ πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν ἵνα τὰ ἐκτελοῦντα τὴν γραμμὴν Αἰγύπτου–Πειραιῶς Ἑλληνικὰ πλοῖα προσεγγίζουν εἰς Ρόδον. Ὡς εἶναι εὐνόητον τὸ Υ.Ε.Ν. δὲν δύναται νὰ ὀργανώσῃ τοιαύτην συγκοινωνίαν, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει του ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτὴς ἀναφέρει, καθ’ ὅσον οὐδεμία κρατικὴ ἐπιχορήγησις χορηγεῖται πρὸς οἱανδήποτε ἀτμοπλοϊκὴν ἑταιρείαν, πλὴν τῶν ἐξυπηρετουσῶν τὰς ἀγόνους γραμμάς. Ἁπλῶς μόνον δύναται νὰ θέσῃ τὸ ζήτημα, μετὰ ζωηρότητος, εἰς τὰς ἐκτελούσας τὴν γραμμὴν Αἰγύπτου–Πειραιῶς ἀτμοπλοϊκὰς Ἑλληνικὰς ἑταιρείας, αἵτινες κατόπιν μελέτης καὶ σταθμίσεως τῶν πραγμάτων θὰ ἀπεφάσιζον τὴν ἐκτέλεσιν τῆς εἰς Ρόδον προσεγγίσεως τῶν πλοίων των. Αἱ ζωηραὶ ὑποδείξεις τοῦ Υ.Ε.Ν. πρὸς τὰς δύο Ἑλληνικὰς Μεσογειακὰς ἀτμοπλοϊκὰς ἑταιρείας ἤτοι τὴν «Θηραϊκὴν ἀτμοπλοΐαν Π. Νομικὸς Α. Ε.» καὶ «Ἑλληνικαὶ Μεσογειακαὶ Γραμμαὶ Α. Ε.» ἐγένοντο ἀντικείμενον μελέτης ὑπὸ τούτων, αἵτινες καὶ ἀπεφάσισαν τὰ ἑξῆς: Ἡ πρώτη ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἑταιρειῶν δὲν ἠδυνήθη νὰ ρυθμίσῃ τὰ δρομολόγια τῶν πλοίων της κατὰ τρόπον ἐπιτρέποντα τὴν ἐξοικονόμησιν τοῦ ἀπαιτουμένου χρόνου διὰ τὴν εἰς Ρόδον προσέγγισιν. Πρὸς ἐξυπηρέτησιν πάντως τῆς καταστάσεως ἡ εἰρημένη Ἀτμοπλοΐα ἀνεκοίνωσεν ἐγγράφως εἰς ἡμᾶς, ὅτι τοὺς ἐξ Ἐγγὺς Ἀνατολῆς ἐπιβάτας μεταφέρει, μέσῳ Πειραιῶς, εἰς Δωδεκάνησον δι’ ἑνὸς τῶν ἐκτελούντων τὴν γραμμὴν ταύτην ἀκτοπλοϊκῶν πλοίων της ἄνευ οὐδεμιᾶς περαιτέρω ἐπιβαρύνσεως. Παρὰ τὰ μειονεκτήματά της ἡ τοιαύτη λύσις ἐμφανίζει τὸ προσόν, ὅτι παρέχει εἰς τοὺς ἐξ Αἰγύπτου τουρίστας τὴν δυνατότητα ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν πρωτεύουσαν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ ἐπισκεφθοῦν καὶ τὰς λοιπὰς νήσους τῆς Δωδεκανήσου καὶ οὐχὶ μόνον τὴν Ρόδον. Ἡ δευτέρα ἐκ τῶν ὡς ἄνω ἑταιριῶν εἶχεν ἤδη ἐξαγγείλει ἔκτακτον προσέγγισιν εἰς Ρόδον διὰ τοῦ ἀ)π «Κορινθία» καὶ τὸ ἐξ Αἰγύπτου δρομολόγιον τῆς 8.7.1954 μὲ πρόβλεψιν ἐπαναλήψεώς της. Κατόπιν ὅμως τῆς ἐξαγγελθείσης ὡς ἄνω ὑπὸ τῆς Θηραϊκῆς Ἀτμοπλοΐας δωρεὰν μεταφορᾶς ἐκ Πειραιῶς εἰς Δωδεκάνησον τῶν ἐξ Αἰγύπτου προερχομένων ἐπιβατῶν, ἡ «ΕΛΜΕΣ», φρονοῦσα, ὅτι οἱ ἐπιβάται θὰ προτιμήσουν τὴν ἐκ Πειραιῶς διέλευσιν, ἀπεφάσισε πρὸς ἀποφυγὴν ζημιῶν, ὅπως ματαιώσῃ τὰς εἰς Ρόδον προσεγγίσεις τῶν πλοίων της. Πάντως τὸ ζήτημα δὲν ἐτελείωσε καὶ ἐξετάζεται, ἵνα ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς ὑπαρχούσας δυνατότητας δοθῇ ἡ κατάλληλος λύσις. V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 2.7.1954 κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων προστατευτικῶν τῶν πληττομένων ὑαλουργῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι λόγῳ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν τῆς ὑαλουργίας διετάχθη ἔκτακτος ἐπιδότησις τῶν ὑαλουργῶν ἐκ δραχμῶν 20Χ25 ἡμέρας, ἄνευ προϋποθέσεως πραγματοποιήσεως ὡρισμένου ἀριθμοῦ ἡμερομισθίων. Οἱ οὕτω ἐπιδοτούμενοι ἀνέρχονται εἰς 150. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Αὐγούστου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΓΟΝΗΣ

VI. Τοῦ Ἱδρύματος Κοιν. Ἀσφαλίσεων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ. 30017)281)27.7.54 πρὸς ἡμᾶς Διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐξ ἀφορμῆς ὑποβληθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν, ὅτι διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεων εἰς τοὺς ἐξελθόντας τοῦ ἐπαγγέλματος καπνεργάτας βάσει τοῦ Ν. 2348) 1953, ὁ ἡμέτερος Ὀργανισμὸς ἔχει δανεισθῆ μέχρι σήμερον παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τὸ ποσὸν τῶν 44.000.000 νέων δραχμῶν, ἐπὶ δὲ τῆς τελευταίας αἰτήσεώς μας διὰ σύναψιν νέου δανείου ἐκ δραχμῶν 20.000.000 ἐνεκρίθη μόνον τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 3.000.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Αὐγούστου 1954 Μετὰ τιμῆς

Ὁ Διοικητὴς

Α. ΡΙΚΑΚΗΣ

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μεταξᾶς ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§7Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Κατὰ μίαν διακοπὴν πρὸς τὸν κ. Βασιλᾶτον, εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς περασμένης Παρασκευῆς, ὁ κ. Βασιλᾶτος ἐστράφη εἰς προσωπικὰς συκοφαντίας καὶ ὕβρεις ἐναντίον μου. Ἡ διακοπή μου ἦτο διακοπὴ ἐπὶ πολιτικοῦ θέματος. Ἐπειδὴ ὁ κ. Βασιλᾶτος, μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἀνεκάλεσεν ὅσα εἶπεν ἐναντίον μου, ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§8Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑ. Ἐθν. Ἀμ.). Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα εἶχε θεωρηθῆ ὡς λῆξαν.

§9Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Δὲν ἀνεκάλεσεν ὁ κ. Βασιλᾶτος προχθές.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα.

§11Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κε Πρόεδρε, καθ’ ἣν στιγμὴν ἀγορεῦον, ἄγνωστον διὰ ποῖον λόγον, ὁ κ. Μεταξᾶς ἐκνευρισμένος ὥρμησε ἐπιθετικῶς ἐναντίον μου.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ξαναρχίσωμεν τὰ ἴδια;

§13Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπειδὴ συμπίπτει νὰ εἴμεθα συμπολῖται καὶ παλαιοὶ φίλοι, ὁμολογῶ τὸ πρᾶγμα μὲ ἐξενεύρισε. Διότι οἱοσδήποτε ἄλλος ἐκ τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συναδέλφων ἐὰν ἔπραττεν ὅ,τι ἔπραξεν ὁ κ. Μεταξᾶς δὲν θὰ μὲ ἐξενεύριζε εἰς οἷον βαθμόν. Ἕνεκα τούτου ὑπῆρξα ὑπερβολικὸς εἰς τὰς ἐκφράσεις μου. Ἐδήλωσα ἀμέσως ὅτι δὲν εἶχον κανένα σκοπὸν νὰ τὸν θίξω καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἐπεισόδιον θεωρεῖται λῆξαν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Παρισίοις ὑπογραφείσης κατὰ τὸν Δεκέμβριον 1953 συμβάσεως μεταξὺ τῶν Κρατῶν–Μελῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης περὶ τῆς ἰσοτιμίας τῶν διπλωμάτων τὰ Πανεπιστημιακὰ ἱδρύματα». Ὁ κ. Ἀργυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§15ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὡς Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἐξωτερικῶν, παρακαλῶ ὅπως ψηφισθοῦν τὰ νομοσχέδια τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διότι εἶναι ἐντελῶς τυπικά, ἀφορῶντα κυρώσεως συμβάσεων, αἵτινες συνήφθησαν μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ ξένων Κρατῶν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Παρισίοις ὑπογραφείσης κατὰ Δεκέμβριον 1953 συμβάσεως μεταξὺ τῶν Κρατῶν–Μελῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης «περὶ τῆς ἰσοτιμίας τῶν διπλωμάτων τῶν παρεχόντων δικαίωμα ἐγγραφῆς εἰς τὰ Πανεπιστημιακὰ ἱδρύματα». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Παρισίοις ὑπογραφείσης κατὰ Δεκέμβριον 1953 συμβάσεως μεταξὺ τῶν Κρατῶν —Μελῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης ἐπὶ τῶν ἀπαιτουμένων διατυπώσεων διὰ τὰς αἰτήσεις διπλωμάτων εὑρεσιτεχνίας».

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Παρισίοις ὑπογραφείσης κατὰ τὸν Δεκέμβριον 1953 συμβάσεως μεταξὺ τῶν Κρατῶν–Μελῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης ἐπὶ τῶν ἀπαιτουμένων διατυπώσεων διὰ τὰς αἰτήσεις διπλωμάτων εὑρεσιτεχνίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Παρισίοις ὑπογραφείσης τὴν 13 Μαρτίου 1954 μεταναστευτικῆς συμβάσεως ὡς καὶ τῶν προσηρτημένων αὐτῇ δύο διοικητικῶν διακανονισμῶν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας». Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§21Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ συνάπτεται γενικῶς μὲ τὸ γενικώτερον ζήτημα τῆς μεταναστεύσεως. Βέβαια εἰς τὴν Γαλλίαν πηγαίνουν συνήθως μερικοὶ δικοί μας, οἱ ὁποῖοι καταγίνονται εἰς τὸ νὰ βόσκουν τὰ πρόβατα καὶ τὰς ἀγγελάδας τῶν Γάλλων. Ἀλλ’ ἔχομεν ἔξοδον καὶ πρὸς τὴν Αὐστραλίαν καὶ πρὸς τὸν Καναδᾶν. Εἰς ἀρκετὰ εὐρεῖαν κλίμακα γίνεται μετανάστευσις εἰς τὴν Αὐστραλίαν ὑπὸ μιᾶς διακυβερνητικῆς ἐπιτροπῆς. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι πολλοὶ οἱ ὁποῖοι ἑτοιμάσθησαν νὰ ἀναχωρήσουν, ὑπέβαλον τὰ χαρτιά τους, ἐπώλησαν τὰ ὑπάρχοντά τους καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ἐπληροφοροῦντο ὅτι δὲν γίνονται δεκτοὶ ὡς ὕποπτοι. Καὶ βεβαίως, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ὑπηρέτησαν στρατιῶται ἐπὶ 2–3 χρόνια, εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον νὰ κρίνωνται ὕποπτοι καὶ ἐπικίνδυνοι εἰς τὴν Αὐστραλίαν ὅπου θὰ εὕρισκαν ὅρους καὶ συνθήκας διαβιώσεως ἀληθῶς δι’ αὐτοὺς ὀνειρώδεις. Θὰ ἦτο λοιπὸν προτιμώτερον νὰ σταματήσῃ αὐτὸ ἡ ἐπίσημα τρόπον τινὰ μετανάστευσις, γενομένη ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Κράτους συμμετέχοντας μάλιστα καὶ εἰς τὰς σχετικὰς δαπάνας καὶ ἡ ὁποία ὑπενθυμίζει τὸν χασάπη, διαλέγοντας τὰ πρόβατα ἀπὸ τὸ κοπάδι ποὺ ἔχει μπροστά του.

§22Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἀπορῶ διὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Μόδης. Πρόκειται περὶ δικαιώματος Κρατῶν, εἰς τὰ ὁποῖα μεταβαίνουν οἱ μετανάσται. Κάθε Κράτος ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς τῶν εἰσερχομένων.

§23Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ἐννοῶ τὴν ἐλευθέραν μετανάστευσιν, ἀλλὰ τὴν γενομένην ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, διὰ τὴν ὁποίαν πληρώνει τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος.

§24Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Διὰ πᾶν ἄτομον ποὺ εἰσέρχεται εἰς μίαν χώραν, ἡ χώρα ἔχει τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχειν τὸν εἰσερχόμενον. Ἑπομένως ἡ διαλογὴ δὲν εἶναι τί τὸ παράδοξον. Ἑπομένως δὲν γνωρίζω, διατὶ στρέφεσθε κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅτι οὐσίαν δὲν ἔχει ἡ παρατήρησίς σας, ἐκτός, ἐὰν εἶναι ἁπλῆ σύστασις.

§25Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Θεωρῶ καθῆκον μου νὰ εἴπω μερικὰ λόγια, ἀφορῶντα τὸν τρόπον λειτουργίας τῆς Διακυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Μεταναστεύσεως. Ἐπειδὴ ἐλέχθη, ὅτι πολλοὶ Ἕλληνες ἐπώλησαν τὰ ὑπάρχοντά των, διὰ νὰ ἴδουν τὴν τελευταίαν στιγμήν, ὅτι δὲν δύνανται νὰ μεταναστεύσουν, εὑρεθέντες πρὸ κάποιας καταστάσεως ἀπογνώσεως, πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι τὸ πρῶτον ἔγγραφον τῆς Ἐπιτροπῆς, ἔλεγε κατηγορηματικῶς, ὅτι μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς, ποὺ θὰ παρασχεθῇ ἡ τελευταία λέξις, νὰ μὴ προβῇ κανεὶς εἰς τὴν πώλησιν τῶν ὑπαρχόντων του, διότι δὲν εἶναι καθόλου βέβαιον, ὅτι θὰ μεταναστεύσουν. Συνεπῶς δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ αἰτιᾶται τὴν Ἐπιτροπήν, δι’ ὅσα οἱ συμπολῖται μας πεπλανημένως ἔπραξαν. Ἀντιθέτως, ἐκ τῆς πείρας τῆς περιοχῆς μου εἶχον διαπιστώσει, ὅτι ἡ Διακυβερνητικὴ Ἐπιτροπὴ ἐργάζεται ἀξιεπαίνως καὶ ἔκαμε μεγάλα πράγματα εἰς τὸν τόπον μου. Εἶναι ἐπίσης ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἀνακουφίζεται διὰ τῆς μεταναστεύσεως. Καὶ θὰ πρέπει κύριοι, νὰ ἀκουσθῇ ἔπαινος, διὰ τὰ ὅσα χρηστὰ καὶ ἀποδοτικὰ ἐργάζεται ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ ἐν λόγῳ Νομοσχέδιον;

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Παρισίοις ὑπογραφείσης τὴν 13ην Μαρτίου 1954 Μεταναστευτικῆς Συμβάσεως ὡς καὶ τῶν προσηρτημένων αὐτῇ δύο διοικητικῶν διακανονισμῶν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου ἐκκαθαρίσεως τῶν μερῶν ΙΙ καὶ ΙΙΙ τῆς συμβάσεως οἰκονομικῆς συνεργασίας τῆς 31 Αὐγούστου 1949 μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας». Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§29Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τακτοποίησις τῶν οἰκονομικῶν μας σχέσεων καὶ τῶν πολιτικῶν μας πραγμάτων μετὰ τῆς γείτονος Ἰταλίας εἶναι τιμὴ τῶν συγχρόνων καιρῶν καὶ οὐδεὶς τῶν Ἑλλήνων τοὐλάχιστον θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, ὥστε νὰ τακτοποιηθοῦν αὐταὶ αἱ σχέσεις, κατὰ τρόπον φιλικόν, ὥστε νὰ θεμελιωθῇ μεταξὺ τῶν δύο Κρατῶν φιλία. Ἀλλὰ ἐκ τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γ. Λογιστηρίου βλέπω, ὅτι κατὰ τὴν σύναψιν τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν καλούμεθα νὰ κυρώσωμεν σήμερον, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον παραιτεῖται ὡρισμένων δικαιωμάτων. Καὶ διὰ νὰ προβῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν παραίτησιν αὐτῶν, θὰ ἐξήτασε καὶ τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατὰ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Θὰ ἠθέλαμεν ὅμως μίαν ἐξήγησιν. Δυστυχῶς, ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς λείπει. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἄλλος ὑπουργὸς ἠμπορῇ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ἐὰν ἡ παραίτησις ἔπρεπε νὰ γίνῃ, ὥστε νὰ ἠμπορέσωμε νὰ προβοῦμεν εἰς τὸν ἔλεγχον.

§30Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον μίαν πληροφορίαν ἐπὶ τῆς Συμβάσεως περὶ καθορισμοῦ τῶν οἰκονομικῶν σχέσεών μας μὲ τὴν Ἰταλίαν. Ἀναφέρεται εἰς τὸ πρωτόκολλον ποὺ ἔρχεται πρὸς ψήφισιν, ὅτι ἔχει ἀνταλλαγῆ μεταξὺ τῶν δύο Κυβερνήσεων ἕνας κατάλογος Ἰταλῶν ὑπηκόων, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου πρόκειται νὰ ἀποδοθοῦν αἱ περιουσίαι εἰς αὐτούς. Θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι εἰς ὡρισμένα σημεῖα τῆς χώρας κρατεῖ μία ἰδιαιτέρα εὐαισθησία, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπανεγκατάστασιν Ἰταλῶν ὑπηκόων. Τὸ πῶς προέκυψεν ἡ εὐαισθησία αὐτή, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξετασθῇ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Βεβαίως ὑπῆρξεν ἀποτέλεσμα τῆς ἰταλικῆς παλαιοτέρας πολιτικῆς ἀπέναντι τῆς χώρας μας καὶ ἀπέναντι ὡρισμένων συγκεκριμένων σημείων τῆς χώρας μας. Θὰ ἤμουν εὐτυχής, ἐὰν ἔβλεπον τὰς Ἰταλο–Ἑλληνικὰς σχέσεις νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ ἐξελίσσωνται, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἀλλὰ πρέπει τὴν εὐαισθησίαν αὐτήν, τῶν συγκεκριμένων σημείων, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα προηγουμένως, νὰ τὴν προσέξωμε. Ἡ ἄρσις τῶν παλαιῶν παρεξηγήσεων, δὲν δύναται νὰ ἐπιβληθῇ μετὰ μεγάλης σπουδῆς εἰς τὸν Λαόν μας. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ὑπάρχουν δικαιολογημένα παράπονα καὶ δικαιολογημένη καχυποψία. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν ἰδιαιτέραν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν, ὅπου ἔγινε γνωστὴ ἡ εἴδησις, ὅτι πρόκειται νὰ ἐγκατασταθῇ ἐκεῖ Ἰταλὸς Πρόξενος καὶ ἔχει προκληθῆ μέγα σάλος καὶ μεγάλη ἀναταραχή. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, πρὶν τοὐλάχιστον ἐγὼ ψηφίσω τὴν Σύμβασιν, νὰ μὲ πληροφορήσῃ, ἐὰν ἀποδίδωνται αἱ ἰταλικαὶ περιουσίαι εἰς τὴν νῆσον Κέρκυραν καὶ ἐὰν πρόκειται ἐκεῖ νὰ ἐπανεγκατασταθοῦν οἱ παλαιοὶ ἰδιοκτῆται, τῶν περιουσιῶν τούτων. Θὰ ἤμουν τοὐλάχιστον ἀντίθετος πρὸς τὸ αἴσθημα τοῦ πληθυσμοῦ τῆς περιφερείας μου, ἐὰν ἐψήφιζον μίαν Σύμβασιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπέτρεπε τὴν ἀνάληψιν ἰταλικῶν περιουσιῶν.

§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἡ σύμβασις, τῆς ὁποίας τὴν κύρωσιν ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι σύμβασις ἐπιβεβλημένη ἐκ τῶν πραγμάτων. Ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνανέωσιν τῶν σχέσεων τῶν φιλικῶν καὶ δὴ θερμῶν φιλικῶν σχέσεων, μεταξὺ Ἰταλίας καὶ Ἑλλάδος. Τὸ γενικώτερον συμφέρον τῶν ἐλευθέρων χωρῶν τοῦ κόσμου καὶ εἰδικώτερον τῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι τεταγμέναι εἰς τὴν προάσπισιν καὶ εἰς τὴν κοινὴν εὐθύνην τῆς προασπίσεως τῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου καὶ εἰδικώτερον τῆς Α. Μεσογείου, ἐπιβάλει τὴν ἄρσιν ὅλων ἐκείνων τῶν ψυχικῶν ἐμποδίων, τὰ ὁποῖα καθίστων δύσκολον τὴν στενὴν συνεργασίαν, μεταξὺ Ἰταλίας καὶ Ἑλλάδος. Σεβόμεθα ἰδιαιτέρως τὴν εὐαισθησίαν ἐκείνην περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κερκύρας κ. συνάδελφος. Δὲν νομίζω ἂν καὶ δὲν εἶμαι πλήρως κατατοπισμένος εἰς τὰς λεπτομερείας, διότι ἀναπληρῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ὁμιλῶ ἐξ ὀνόματός του, δὲν νομίζω ὅτι προκύπτει ζήτημα δυνάμενον νὰ ἐνοχλήσῃ τὴν νῆσον Κέρκυραν. Πρόκειται περὶ περιουσιῶν αἱ ὁποῖαι βεβαίως ἀποδίδονται, αἱ ὁποῖαι ἐνομίσαμεν ὅτι ἔπρεπε ν’ ἀποδοθοῦν διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἔμπρακτος ἐκδήλωσις τῆς φιλικῆς διαθέσεως τῆς Ἑλλάδος ἔναντι τῆς Ἰταλίας. Δὲν νομίζω ὅτι αἱ περιουσίαι αὐταὶ εἶναι δυνατὸν ἀποδιδόμεναι νὰ προκαλέσουν ζητήματα. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὑπάρχουν καὶ πόσα ὑπάρχουν ἀκίνητα εἰς τὴν Κέρκυραν συγκεκριμένως, σεῖς ἀγαπητὲ κ. συνάδελφε, περισσότερον ἐμοῦ θὰ εἶναι δυνατὸν φαντάζομαι νὰ βεβαιώσετε τὴν Βουλήν, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, νὰ βεβαιώσετε ὅτι εἰς τὴν Κέρκυραν δὲν ὑπάρχουν, ἢ ἐὰν ὑπάρχουν θὰ εἶναι ἐλάχιστα τὰ κτήματα αὐτά. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ προβῶ ἐγὼ εἰς τὴν βεβαίωσιν. Νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι ὁ ἁρμόδιος ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργὸς καὶ ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ἐμελέτησαν τὸ ζήτημα ἐστάθμισαν ὅλους τοὺς παράγοντας τοὺς ὑπὲρ καὶ τοὺς ἐναντίον τῆς λήψεως αὐτοῦ τοῦ μέτρου καὶ κατέληξαν εἰς τὴν σύναψιν τῆς συμφωνίας αὐτῆς ἐν τῷ συμφέροντι τοῦ Ἔθνους καὶ ἐν τῷ συμφέροντι τῆς ἀσφαλείας τῆς περιοχῆς εἰς τὴν ὁποίαν εἴμεθα τεταγμένοι νὰ ἐκπληρώσωμεν καὶ ἡ Ἰταλία καὶ ἡ Ἑλλὰς οὐσιώδη ἱστορικὴν ἀποστολήν.

§32Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὸν πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, ὅτι αἱ σχέσεις Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀποκατασταθοῦν εἰς ἐπίπεδον ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης καὶ συνεργασίας διὰ τὴν ἀσφάλειαν καὶ εἰρήνην τῶν δύο Ἐθνῶν. Πρέπει ὅμως νὰ παρατηρήσω ὅτι θὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένα σημεῖα εἰς τὰς σχέσεις αὐτὰς, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκβιάσωμεν διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην ἀπὸ τὴν μία εἰς τὴν ἄλλην στιγμήν. Θὰ πληροφορήσω τὸν κ. ὑπουργὸν ὅτι εἰς τὴν Κέρκυραν ὑπάρχουν πολλοὶ ἰδιοκτῆται Ἰταλοὶ, καὶ ὅτι αὐτοὶ οἱ ἰδιοκτῆται κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς μετεχειρίσθησαν τὸν Κερκυραϊκὸν λαὸν κατὰ τρόπον ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν λησμονήσῃ κανεὶς τόσον εὔκολα. Δὲν εἶναι ζήτημα ἐὰν αἱ περιουσίαι εἶναι μικραί, ἢ μεγάλαι. Ὑπάρχει ἕνα κτῆμα μεγάλο, τὸ κτῆμα Μιμπέλλι, τὸ ὁποῖον γνωρίζουν πολὺ καλά, ὅτι ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις ἐπιμένει νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὸν παλαιόν του ἰδιοκτήτην. Τὸ ζήτημα εἶναι τοῦτο, ὅτι ὁ Κερκυραϊκὸς λαὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ τόσον σύντομα ἐν μέσῳ αὐτοῦ Ἰταλοὺς ὑποκόους, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν ἐναντίον του, τὸν ἐτυράννησαν καὶ τὸν ἐβασάνισαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς. Εἶμαι μεταξὺ τῶν πρώτων ποὺ ὑποστηρίζουν τὴν ἀνάγκην τῆς πλήρους συνεργασίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας. Ἀλλὰ πρέπει ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις εἰς ὡρισμένα τμήματα τοῦ πληθυσμοῦ μας νὰ δώσῃ τὸν καιρόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ λησμονήσουν τὰ σκοτεινὰ σημεῖα τοῦ παρελθόντος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν τὴν ἐμπιστοσύνην, ὅταν δὲν εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ τὴν δώσωμεν. Ἡ ἐμπιστοσύνη εἶναι φυτόν, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνάγκην μακρᾶς καλλιεργείας καὶ πολλῶν κόπων. Θὰ παρακαλέσωμεν τὴν Ἰταλικὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς δώσῃ τὸν καιρὸν ν’ ἀποκαταστήσωμεν τὰ αἰσθήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀποκαταστήσωμεν ἀπέναντι τῆς Δημοκρατίας τῆς Ἰταλίας, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποκαταστήσωμεν ἀπὸ τῆς μιᾶς στιγμῆς εἰς τὴν ἄλλην.

§33Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ συζήτησις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου θὰ πρέπει ν’ ἀναβληθῇ, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ παραστῇ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργός, διότι εἶναι πολλὰ τὰ σημεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ παράσχῃ ἐξηγήσεις.

§34Κ. ΓΟΥΛΗΣ. Κύριε πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον εἶναι σοβαρόν, ἀφορᾷ τὴν ἰδιαιτέραν μου Πατρίδα καὶ εἶναι ὀρθὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Λύχνος. Ἐπιβάλλεται ἡ ἀναβολή του ἵνα παρίσταται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ἀναβάλλεται. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Βασιλείου τῆς Σουηδίας ἀπὸ 27 Μαΐου 1954, συμφωνίας περὶ ἀμοιβαίας φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς τῶν εἰσοδημάτων τῶν πραγματοποιουμένων κατὰ τὴν ἄσκησιν τῆς ἀεροπλοΐας».

§36Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἡ συζήτησις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ν’ ἀναβληθῇ.

§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀναβληθὲν, ἀνεβλήθη. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τελευταῖον δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀναβολὴν αὐτοῦ, διότι οὐσιαστικῶς ὁσαιδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι αἱ ἀντιρρήσεις τινῶν ἐκ τῶν κ. συναδέλφων, τελικῶς θὰ ψηφισθῇ καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἐκτεθειμένη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν, ἡ ὁποία εἶναι τελείως ἀσήμαντος ἀπὸ ἀπόψεως φορολογικῆς διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ ὁποία ἁπλῶς καὶ μόνον εἶναι περίπτωσις δώσασα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐκαιρίαν μιᾶς εὐπρεποῦς ἔναντι τῆς Σουηδίας φιλικῆς ἐκδηλώσεως. Δὲν εἶναι νοητὸν ἡ εὐπρεπὴς αὐτὴ φιλικὴ ἐκδήλωσις, νὰ ἀναιρεθῇ καὶ νὰ ἀνατραπῇ.

§38Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὅλας τὰς εὐπρεπεῖς φιλικὰς ἐκδηλώσεις μόνον ἡ Ἑλλὰς θὰ τὰς κάμῃ;

§39Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.). Δὲν ἔχει οὐσιαστικὴν σημασίαν, εἶναι τυπική. Σήμερον εἶναι ἑτεροβαρής, αὔριον ὅμως δὲν ἀποκλείεται νὰ ἐπεκταθῇ τὸ δίκτυον τῶν ἀεροπορικῶν μας συγκοινωνιῶν καὶ νὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς ἀεροπλάνα, τὰ ὁποῖα νὰ πηγαίνουν εἰς τὴν Σουηδίαν. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τόσον ἀσήμαντον ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, ἀλλὰ τόσον σημαντικὸν ἀπὸ ἀπόψεως σχέσεων Ἐθνικῶν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Σουηδίας, ὥστε δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολὴν καὶ πρέπει νὰ τὸ ψηφίσῃ.

§40Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἡ Σουηδία μᾶς κατεψήφισεν εἰς τὸν Ο. Η.Ε. Ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ αὐτὴ τὴν φιλικὴν εὐπρεπῆ ἐκδήλωσιν. Μόνον ἡμεῖς κάμνομεν σχέδιον νόμου. Αὐτὰς τὰς εὐπρεπεῖς ἐκδηλώσεις. Ἀρνοῦμαι νὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον.

§41Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου. Οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ θὰ θελήσῃ νὰ ἀρνηθῇ ψῆφον διὰ τὴν ἐπικύρωσιν συμβάσεως μὲ Χώραν μετὰ τῆς ὁποίας μᾶς συνδέουν τόσοι ἠθικοὶ δεσμοὶ καὶ πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς τόσας ἀναγνωρίζει ὑποχρεώσεις. Διότι, ὅ,τι γνωρίζομεν, ὅτι εἰς τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐβασανίζετο, ὅτι ὁ Σουηδικὸς Ἐρυθρὸς Σταυρὸς ἐστάθη συμπαραστάτης καί ἐβοήθησεν ἀνεπαρκῶς διὰ νὰ διασωθῶμεν ἀπὸ τὴν λαίλαπα τοῦ λιμοῦ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Συμφωνοῦμεν μὲ τὴν σύμβασιν αὐτήν. Ἐκεῖνο ποὺ θέλομεν, ἐπειδή, ὅπως ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἡ σύμβασις ἐπὶ τοῦ παρόντος εἶναι ἑτεροβαρής, θέλομεν νὰ ζητήσωμεν πληροφορίας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν ἀναλόγους συμβάσεις δὲν σκέπτεται νὰ συνάψῃ μὲ τὰς χώρας ἐκείνας ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐπεκτείνεται ἡ ἀεροπλοΐα μας, ὥστε καὶ ἡ Χώρα μας ν’ ἀπολαύῃ παρόμοια προνόμια. Θέλομεν νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰς χώρας ἐκείνας μετὰ τῶν ὁποίων συνδεόμεθα δι’ ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἠθέλαμεν μίαν ἀπάντησιν.

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύν.). Ἡ ἐρώτησις, τὴν ὁποίαν ὁ κ. συνάδελφος θέτει εἶναι σημαντική. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δώσω ἀπάντησιν, δὲν γνωρίζω διότι δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός μου τὸ θέμα, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, Ἐξωτερικῶν, Συγκοινωνιῶν καὶ Οἰκονομικῶν, ὅπως εἷς ἐξ αὐτῶν δώσῃ ἀπάντησιν κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.

§43Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἐζήτησα πρῶτος τὸν λόγον καὶ παρεκάλεσα διὰ τὴν ἀναβολήν. Πρῶτον: διότι εἶναι ἑτεροβαρὴς συμφωνία, δὲν ὑφίσταται ἀνάγκη συνάψεώς της, ἴσως μᾶς θίγει, ὡς κυρίαρχον Κράτος. Πράγματι, ἔχομεν μεγάλας ὑποχρεώσεις, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὅλα τὰ ἐλεύθερα Ἔθνη σήμερον ἔχουν πολὺ μεγαλυτέρας ὑποχρεώσεις πρὸς τὴν Ἑλλάδα, διότι ἡ Ἑλλὰς ἐστάθη ἀκρογωνιαῖος λίθος τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ κόσμου. Καὶ κατὰ τὸ διάστημα ποὺ ἡμεῖς ἐσκοτωνόμεθα, ἀναμφισβητήτως, αἱ χῶραι αὗται, ἐλεύθεραι, ἐν πλήρῃ εἰρήνῃ, ἐζοῦσαν καὶ εὐτυχοῦσαν. Ἑπομένως σήμερον ἔχουν καὶ κάποιαν ὑποχρέωσιν καὶ ἡμεῖς ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ μὴ ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ ἑτεροβαρὴς συμφωνία... Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι θὰ ἠθέλομεν κάποιαν διευκρίνισιν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαλλάξωμεν τῆς φορολογίας μίαν ἑταιρίαν ἀπὸ Ἰανουαρίου 1953, καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἀπαλλάσσομεν τοὺς Ἕλληνας φορολογουμένους, τοὺς μικροὺς καὶ πτωχούς. Αὐτὸ ἔχει μεγάλην σημασίαν. Πρέπει νὰ μᾶς διευκρινίσῃ ἀκόμη ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μήπως ὑπάρχουν καὶ τίποτε ἀντιπαροχαὶ καὶ ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν ὑποχώρησιν. Ἑπομένως τότε, τὸ πρᾶγμα θὰ εἶναι διάφορον. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, διὰ νὰ δοθῇ μία διευκρίνισις ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε, θὰ πρέπει νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν.

§45Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἐφ’ ὅσον νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ ἀναβληθῇ, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἀναβάλλεται. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου θέματος ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει πρὸς συζήτησιν, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ. μὲ θέμα, κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 7.30′ μ.μ.)