1954.11.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 3η

Τρίτη 16 Νοεμβρίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ἡ Αὐτῆς Μεγαλειότης ἡ Βασίλισσα Φρειδερίκη, εἰς ἀπάντησιν σχετικοῦ τηλεγραφήματός μου εὐχόμενος Αὐτῇ ἐξ ὀνόματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ταχεῖαν ἀνάρρωσιν (ζωηρὰ χειροκροτήματα), μοὶ ἀπέστειλε τὸ ἀκόλουθον τηλεγράφημα: «Συγκεκινημένη θερμῶς εὐχαριστῶ ὑμᾶς καὶ Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν διὰ καλὰς εὐχάς.

ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ Β.»

Ἀνακοινῶ ἐπίσης εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3373 ἀπὸ 16 Νοεμβρίου 1954 ἔγγραφον τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Πρός Τὸν ἀξιότιμον κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω, ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεύς, διὰ τοῦ ἀπὸ 15 Νοεμβρίου ἐ. ἔ. Β. Διατάγματος, εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὰς παραιτήσεις τῶν ὑπουργῶν κ. κ. Θάνου Καψάλη ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Κωνσταντίνου Παπαγιάννη ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁμοίως διὰ Διαταγμάτων τῆς αὐτῆς χρονολογίας, εὐηρεστήθη ν’ ἀναθέσῃ προσωρινῶς τὴν ἐκτέλεσιν καθηκόντων ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὸν ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ὑπουργὸν κ. Παναγιώτην Παπαληγούραν καὶ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν εἰς τὸν ὑφυπουργὸν Οἰκονομικῶν κ. Λάμπρον Εὐταξίαν. Ἐπίσης διὰ τοῦ ἀπὸ 16 Νοεμβρίου 1954 Β. Διατάγματος, εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὴν παραίτησιν τοῦ ὑφυπουργοῦ ἐπὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν σεισμοπλήκτων Νήσων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ κ. Γεωργίου Ρωμανοῦ. Δέξασθε, ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου Στρατάρχης ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΓΟΣ Ἔχω τὴν τιμὴν ὡσαύτως, ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 102531) 2.10.54 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Αἰγαίου μετὰ σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Σάμου κ. Γεωργίου Γρηγορίου, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 183 καὶ 333 τοῦ Κώδικος Ποινικοῦ Νόμου καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος.

§2Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς θλιβεροῦ γεγονότος: Ἡ συμπεριφορὰ ἐνίων χωροφυλάκων πρὸς τοὺς βουλευτάς, ἀποτελεῖ αἶσχος. Αὐθαδιάζουν κατὰ τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους καὶ κατόπιν ὑποβάλλουν μηνύσεις.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 98611)19.10.54 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Λεβαδείας κ. Δ. Παπασπύρου, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει διὰ τοῦ τύπου καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 70569)18.10.54 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Τσούρνου, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τῶν νόμων περὶ συναλλάγματος καὶ ἀπάτης βαθμοῦ κακουργήματος καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 105349)18.10.54 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Μεγαρίδος κ. Δ. Μπερδελῆ κατηγορουμένου ἐπὶ ὑπεξαιρέσει καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 94739)18.10.54 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. 1) Εὐαγγέλου Πέτσου, 2) Βασιλείου Μουράτογλου καὶ 3) Θωμᾶ Ἀνδρεάδη, κατηγορουμένων ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 162 Π. Κ. καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτων συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπονται ἅπασαι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ παρὰ τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ Γενικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἐπικρατείας διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 266)28.6.54 καὶ 355)10. 11.54 ἐγγράφων του ὑπέβαλεν εἰς τὴν Βουλὴν συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 2 τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος τῆς 31ης Ἰουλίου 1926 ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. 13)1954 καὶ 37)1954 πράξεων τοῦ Ιου Τμήματος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου δι’ ὧν ἐθεωρήθησαν ὑπ’ εὐθύνην τῶν κ.κ. ὑπουργοῦ καὶ ὑφυπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τὰ ὑπ’ ἀριθ. 19897 οἰκον. ἔτους 1953–54 καὶ 2331, 2151–2160, 2497–2499, 2876–2878, 2462, 2282–2284, 3475 καὶ 4095–4018 οἰκονομ. ἔτους 1954–55 χρηματικὰ ἐντάλματα. Ἀνακοινῶ ὡσαύτως τὰς κάτωθι δηλώσεις κ. κ. βουλευτῶν: «Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1954 Κύριε Πρόεδρε, Συμφώνως πρὸς τὰς χθεσινὰς δηλώσεις μου εἰς ἀπάντησιν τῆς σχετικῆς ἀνακοινώσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως δηλῶ ὑμῖν, ὅτι ἀποχωρῶ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, παραμένων τοῦ λοιποῦ ἀνεξάρτητος.

Μετὰ πάσης τιμῆς

ΣΠ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ».

«Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Φέρω εἰς γνῶσιν σας, ὅτι ἀπὸ τῆς σήμερον παύω νὰ ἀνήκω εἰς τὸν «Συναγερμὸν» ἐπιθυμῶν νὰ παραμείνω ἀνεξάρτητος. Καὶ τοῦτο διότι συμμερίζομαι ἀνεπιφυλάκτως τὴν διατυπουμένην ὑπὸ τοῦ κ. Μαρκεζίνη εἰς τὴν σημερινήν του ἀνακοίνωσιν γνώμην, ὅτι ὁ «Συναγερμὸς» οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὸν Συναγερμὸν ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον ἐφιλοδόξησαν οἱ ἱδρυταί του. Τὴν διαπίστωσιν ἄλλωστε ταύτην εἶχα κάμει ἀπὸ πολλῶν ἤδη μηνῶν, ἂν δὲ ἀνέστειλα τὴν ἐκδήλωσιν τῆς ἀποφάσεώς μου, τὸ ἔπραξα διὰ μόνον τὸν λόγον, ὅτι ἐν ὄψει τῶν ἐκκρεμούντων ἐθνικῶν ζητημάτων ἔπρεπε πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἀποφευχθῇ πᾶν ὅ,τι θὰ ἠδύνατο κοὶ ἐπ’ ἐλάχιστον νὰ φανῇ ἐξασθενοῦν τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὅμως ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξέλεξε τὴν παραμονὴν τῆς συζητήσεως τοῦ Κυπριακοῦ καὶ τῆς διενεργείας τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν διὰ νὰ ἐξαπολύσῃ διὰ τῆς ἀνακοινώσεώς του ἐπίθεσιν κλονίζουσαν ἀκριβῶς τὴν ἐπιθυμητὴν ταύτην συνοχὴν τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, ἔχω πλέον ἥσυχον τὴν συνείδησιν, ὅτι ἀποδεσμεύομαι τῆς ὑποχρεώσεως νὰ ἀνήκω εἰς μίαν ἐπωνυμίαν ἡ ὁποία ἀπεμπόλησε τὸ περιεχόμενόν της. Ἀληθῶς, εἰς τὴν σκέψιν καὶ τὴν πρόθεσιν τῶν πραγματικῶν ἱδρυτῶν του, τὴν ὁποίαν υἱοθέτησε διὰ τῶν λόγων του καὶ ὁ Στρατάρχης, ὁ «Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς» προωρίζετο νὰ ἐνσαρκώσῃ τὸ πανελλήνιον αἴτημα τῆς εἰρηνικῆς ἐπαναστάσεως, ἡ ὁποία θὰ ἐσάρωνεν ἕνα νοσηρὸν κομματικὸν παρελθὸν καὶ διὰ τῆς βαθείας καὶ ριζικῆς ἀνανεώσεως τῶν δημοκρατικῶν μας θεσμῶν, τῶν ἰδεῶν, τῶν μεθόδων καὶ τῶν ἀνθρώπων, θὰ ἐδημιούργει τὸ κλῖμα ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἐπέτρεπε τὴν ἀναγέννησιν καὶ τὸν συγχρονισμὸν τῆς Ἑλλάδος ἐντὸς τῶν δημοκρατικῶν πλαισίων. Τοῦτο ἀκριβῶς ὑπῆρξε τὸ πάνδημον αἴτημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ δι’ αὐτὸ ἔδωκεν εἰς τὸν Συναγερμὸν τὴν συντριπτικὴν πλειοψηφίαν τὴν ὁποίαν τοῦ ἔδωκεν. Ἂν τώρα ὁ Συναγερμὸς παρεξέκλινε τῆς ἀποστολῆς του, διότι τοῦ ἔλλειψαν ἡ πνοὴ καὶ ἡ πίστις, τὸ λαϊκὸν αἴτημα παραμένει ὑπέρ ποτε ἐπιτακτικόν. Καὶ φρονῶ, ἐν συνειδήσει, ὅτι θὰ ἐπρόδιδα τὴν ἐντολὴν τῶν ἐκλογέων μου, ἂν προσηλούμενος εἰς τυπικὰ σχήματα καὶ κενὰς περιεχομένου ἐπωνυμίας, ἐγκατέλειπα τὴν σημαίαν τὴν ὁποίαν ἀπὸ τῶν χρόνων τῆς κατοχῆς ἀνεπετάσαμεν, συντελῶν οὕτω νὰ παραδοθῇ ἡ μεγάλη καὶ δικαία λαϊκὴ προσδοκία εἰς τὴν κομμουνιστικὴν ἐπανάστασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1954

Διατελῶ μετὰ πάσης τιμῆς

Π. Μ. ΣΙΦΝΑΙΟΣ».

«Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1954 Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Ἡ κατὰ τὴν 2αν Ἀπριλίου 1954 παραίτησις τοῦ τότε ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ κ. Σπύρου Μαρκεζίνη, ὁ ὁποῖος ἦτο ὁ ἐμπνευστὴς καὶ ὁ κύριος δημιουργὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἐστέρησε τὴν Κυβέρνησιν τῆς νέας φωτεινῆς πολιτικῆς δυνάμεως, ἥτις ἀπετέλει ἀναγκαίαν προϋπόθεσιν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς μεγάλης ἐκείνης ἐθνικῆς προσπαθείας, ἡ ὁποία σκοπὸν εἶχε τὴν πολιτικήν, οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν ἀναμόρφωσιν τῆς χώρας. Παρὰ ταῦτα καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, περιελθὼν πλέον ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴν τῶν ἐν αὐτῷ παλαιοκομματικῶν δυνάμεων, ἀπεμακρύνετο τῆς λαϊκῆς ψήφου τῆς 16ης Νοεμβρίου 1952 παρέμεινα εἰς τὰς τάξεις του ἀντιλαμβανόμενος ὡς καθῆκόν μου, ὅπως πάσῃ θυσίᾳ ἀποφευχθῇ ἡ διάσπασις τῆς Κυβερνητικῆς πλειοψηφίας ἐν ὄψει τῶν ἐκκρεμούντων μεγάλων ἐθνικῶν ζητημάτων, κυρίως δὲ καὶ ἰδιαίτατα τοῦ Κυπριακοῦ. Κατόπιν, ὅμως, τῆς ἀπροσδοκήτου χθεσινῆς Πρωθυπουργικῆς ἀνακοινώσεως, τῆς ὁποίας εἶναι προφανεῖς οἱ σκοποί, κατάδηλον ἀποβαίνει, ὅτι οἱ ὑπευθύνως χειριζόμενοι τὰ ἐθνικὰ ζητήματα ἐθεώρησαν εὔκαιρον τὴν στιγμὴν πρὸς διάσπασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Εἶμαι ὡς ἐκ τούτου ὑποχρεωμένος, συνεπὴς πρὸς τὴν λαϊκὴν ἐντολὴν τῆς 16ης Νοεμβρίου 1952, τῆς ὁποίας κύριον αἴτημα ἦτο ἡ ἀλλαγὴ καὶ ἡ ἀπελευθέρωσις τοῦ τόπου ἀπὸ τὰ συστήματα καὶ τὰς μεθόδους τοῦ παλαιοκομματισμοῦ, νὰ ἀποχωρήσω τῶν τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ δηλῶ ὑμῖν ὅτι θέλω παραμείνει τοῦ λοιποῦ ἀνεξάρτητος.

Μετὰ τιμῆς

ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ Κ. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

Βουλευτὴς Καλαμῶν». «Πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Εἰς μάτην ἐπὶ μῆνας ἤλπιζον, ὅτι θὰ ἐπρυτάνευεν ἡ σύνεσις καὶ ἡ σωφροσύνη εἰς τοὺς ἰθύνοντας τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν. Τὰ τελευταῖα γεγονότα μὲ πείθουν ἀπολύτως περὶ τοῦ ἐναντίου. Διὰ τοῦτο ἔχω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω πρὸς Ὑμᾶς ὅτι τοῦ λοιποῦ θὰ παραμείνω ἐν τῇ Βουλῇ ὡς ἀνεξάρτητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1954

Μετὰ τιμῆς

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ι. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς Λακεδαίμονος». «Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι εἰς τὰς παραμονὰς τῆς συζητήσεως τοῦ Κυπριακοῦ — ἐθνικοῦ θέματος ἀπηχοῦντος βαθύτατα εἰς πᾶσαν Ἑλληνικὴν καρδίαν — καὶ ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς διεξαγωγῆς τῶν Δημοτικῶν ἐκλογῶν, αἵτινες μοιραίως ἄγουν εἰς τὴν γένεσιν πλείστων ἐσωτερικῶν προβλημάτων, εἶμαι ὑποχρεωμένος, διὰ λόγους συνειδήσεως, νὰ προβῶ εἰς δήλωσιν ἀποχωρήσεως ἐκ τοῦ κόμματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Εἰς ἐπιστολήν μου, δημοσιευθεῖσαν ἐν τῇ ἐφημερίδι «Ἐθνικὸς Κήρυξ», τὴν 16ην Σεπτεμβρίου 1954, εἶχον ἐγκαίρως ἐπισημάνει τοὺς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι ἐπεφυλάσσοντο διὰ τὴν χώραν ἐκ τοῦ κηρύγματος μισαλληλίας, τοῦ ἐξαπολυθέντος ὑφ’ ὡρισμένων στοιχείων, καταλοίπων τοῦ κακοῦ παρελθόντος. Ἤδη οἱ κίνδυνοι αὐτοὶ προσέλαβον ἀποκρουστικὴν μορφήν. Ὅτε, κύριε Πρόεδρε, ἠγωνιζόμεθα διὰ τὴν ἐπικράτησιν τῶν ἀρχῶν τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ», διεκηρύσσαμεν, ὅτι φιλοδοξία πάντων ἡμῶν ἦτο ἡ δημιουργία μιᾶς νέας Ἑλλάδος, ἐν τῇ ὁποίᾳ συνεχὴς θὰ κατεβάλλετο προσπάθεια διὰ τὸ καλὸν καὶ διὰ τὸ ὡραῖον. Εἰς τὴν οὕτω ὀνειροποληθεῖσαν Ἑλλάδα ἐπιστεύομεν, ὅτι θὰ ἐξέλιπον δύο βασικαὶ ἀφορμαὶ τῆς μέχρι τότε ὑπαρξάσης κακοδαιμονίας: Ἡ μοχθηρία καὶ τὸ ψεῦδος. Ἀλλ’ αἱ ἐλπίδες ἐκεῖναι ἀπέβησαν, ἀτυχῶς, φροῦδαι. Καὶ δὴ κατὰ τρόπον ὑπεράγαν ἀποκαρδιωτικόν. Ἀνεξαρτήτως ἀπειλητικῶν τινων προειδοποιήσεων, ὀφείλομεν, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, νὰ ἐπαναλάβωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν λίαν δυσάρεστον διαπίστωσιν ὅλων τῶν βαθύτατα θλιβομένων συνελλήνων: Ὅτι, δηλαδή, ὁ τόπος μας παρακολουθεῖται ἀπὸ κατάραν, ἀποτρέπουσαν τὴν ἐνσάρκωσιν τῶν ὅσων μετὰ τόσης καλῆς προαιρέσεως ὁ λαός μας ἑκάστοτε ἐπιθυμεῖ. Καὶ σήμερον ἀντὶ τῆς περιποθήτου εἰρηνικῆς ἐπαναστάσεως, εὑρισκόμεθα πρὸ εἰκόνος πολλαπλῶς ἀξιοθρηνήτου. Πάντα τ’ ἀνωτέρω μὲ ἤγαγον εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅπως ἐφεξῆς παραμείνω, κατὰ μὲν τὴν ψυχήν, ὡς βουλευτὴς Μαρκεζινικός, κατὰ δὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, ὡς ἀνεξάρτητος. Καὶ εἰς στιγμὰς καθ’ ἃς ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εὐλόγως ἀγωνιᾷ, εὔχομαι ἐκ βαθέων, ὅπως μὴ ἐπιστῇ ταχέως ἡ στιγμή, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ἐξοχώτατος Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀναγκασθῇ νὰ ἐπαναλάβῃ τὸ τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη: «Μόνοι μας ἐβγάλαμε τὰ μάτια μας». Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1954.

Μετὰ προσηκούσης τιμῆς

Κ. Α. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ

Βουλευτὴς Πειραιῶς». «Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1954. Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Κατόπιν τῶν τελευταίων ἀνακοινώσεων τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὸ περιεχόμενον τῶν ὁποίων διΐσταμαι ριζικῶς, ὄχι μόνον διὰ τὴν πρόδηλον ἔλλειψιν βασιμότητος καὶ γενικωτέρας σκοπιμότητος εἰς αὐτάς, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀπαράδεκτον προσπάθειαν μειώσεως τῆς προσωπικότητος τοῦ κ. Σπύρου Μαρκεζίνη, ἐμπνευστοῦ καὶ κυρίου δημιουργοῦ τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ», θεωρῶ ὡς ὑποχρέωσίν μου, πρὸς διαχωρισμὸν τῶν εὐθυνῶν μου ἔναντι τῶν ἐκλογέων μου, νὰ δηλώσω εἰς Ὑμᾶς, ὅτι ἀποχωρῶ ἐκ τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ» καὶ τοῦ λοιποῦ θὰ παραμείνω ἐν τῇ Βουλῇ ἀνεξάρτητος.

Μετὰ πάσης τιμῆς

Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ

Βουλευτὴς Καρυστίας». «Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1954. Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Μετέσχον τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ θ’ ἀφιεροῦντο εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τοῦ λαοῦ. Ἀτυχῶς διεπίστωσα ἀπό τινος χρόνου, ὅτι τινὲς παραβλέπουν τὴν ἀνάγκην ἠρέμου, συνεχοῦς καὶ εὐσυνειδήτου προσπαθείας, πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῆς πραγματοποιήσεως τῶν πρὸς τὸν λαὸν ὑποχρεώσεών μας. Καὶ περιορίζονται εἰς τὸ ν’ ἀναλίσκουν τὴν δραστηριότητά των εἰς ἐνεργείας ἐχούσας ὡς μόνον κίνητρον καὶ ἐξήγησιν προσωπικὰς ἐπιδιώξεις. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς διότι οὗτοι ἤρχισαν τελευταίως ἐπηρεάζοντες καὶ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κόμματος. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαχωρίσω τὰς εὐθύνας μου, ἀποχωρῶν τοῦ «Συναγερμοῦ» καὶ παραμένων τοῦ λοιποῦ ὡς ἀνεξάρτητος.

Μετὰ πλείστης τιμῆς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν». «Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1954. Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Ὑπὸ τὸ κράτος βαθυτάτης πικρίας καὶ ἀπογοητεύσεως, ἵνα μὴ εἴπω ἀηδίας, διὰ τὴν ἐν γένει πολιτείαν καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τὰς τελευταίας πράξεις καὶ ἐνεργείας τῆς ἡγεσίας τοῦ, κατ’ εὐφημισμὸν πλέον, «Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ», δηλῶ ὑμῖν, ὅτι ἀποχωρῶ τοῦ κόμματος τούτου καὶ παραμένω ἀνεξάρτητος.

Μετὰ τῆς προσηκούσης τιμῆς

Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ

Βουλευτὴς Ζακύνθου». «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, Εἶχε διαπιστωθῆ ἐσχάτως, ὅτι εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀπήρεσκεν ἡ ὑπὸ τῶν ὀπαδῶν αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Σώματος ἔκφρασις τῆς ἀδεσμεύτου γνώμης καὶ ἡ κατ’ ἐλευθέραν συνείδησιν κρίσις τῶν ἔργων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν νομοθετικῶν αὐτῆς κατασκευασμάτων. Ἀντιθέτως δὲ ἐζητεῖτο ἐπιτακτικῶς κομματικὴ πειθαρχία εἰς τὰ κελεύσματά της, καὶ ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπῆρχε πολιτικόν θέμα, παρὰ πᾶσαν κοινοβουλευτικὴν καὶ δημοκρατικὴν ἔννοιαν τῶν καθηκόντων καὶ δικαιωμάτων τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τοῦτο εἶχε κατ’ ἐπανάληψιν διεγείρει τὴν ἀντίδρασίν μου. Ἀλλ’ ἀπέφευγον νὰ τὴν ἐκδηλώσω ἵνα μὴ κατηγορηθῶ ὡς διασπῶν τὸν Συναγερμὸν ἐκκρεμούντων σοβαρῶν ἐθνικῶν ζητημάτων. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ Κυβέρνησις δὲν φαίνεται κατεχομένη ὑπὸ τῶν αὐτῶν διαθέσεων καὶ ἀνησυχιῶν, ἐπιπροσθέτως δὲ ἡ χθεσινὴ χρησιμοποίησις παλαιοκομματικῶν μεθόδων πρὸς διαστροφὴν τῆς ἀληθείας καὶ τῆς πραγματικότητος εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῶν ἀνταλλαγεισῶν ἐπιστολῶν μεταξὺ Δρ. Ἔρχαρτ καὶ Σπύρου Μαρκεζίνη, μεθόδων εἰς ἃς οὐδέποτε προσηρμόσθην ἀφ’ ἧς ἐπολιτεύθην, μὲ ἀναγκάζουν, πρὸς διαχωρισμὸν τῶν εὐθυνῶν μου νὰ δηλώσω πρὸς ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, ὅτι παύω τοῦ λοιποῦ νὰ ἀνήκω εἰς τὰς τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ θέλω παραμείνει ἐν τῇ Βουλῇ ὡς ἀνεξάρτητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1954

Μετὰ τῆς προσηκούσης τιμῆς

Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ

Βουλευτὴς Φθιώτιδος «Πρὸς Τὸ Ἀξιότ. κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Διὰ τῆς παρούσης ποιοῦμαι τὴν δήλωσιν ὅτι, ἀποχωρῶ τῶν τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ παραμένω ἐφεξῆς ἐν τῇ Βουλῇ, ὡς ἀνεξάρτητος. Εἰς τὴν ἀπόφασίν μου ταύτην ἤχθην ἐκ τῆς διαπιστώσεως ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, τὸν ὁποῖον ἐξέλεξε πρὸ διετίας ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διὰ νὰ τὸν ἐξαγάγῃ ἐκ τοῦ ἀδιεξόδου, εἰς ὃ εἶχεν ὁδηγηθεῖ συνεπείᾳ τῶν κακῶν παλαιοκομματικῶν ἕξεων τοῦ παρελθόντος, οὐδόλως ἐδικαίωσε τὴν προσδοκίαν του ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1954

Μετὰ τιμῆς

ΑΛΕΞ. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

Βουλευτὴς ἐκ Θεσσαλονίκης». «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Δηλῶ ὅτι ἀποχωρῶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ παραμένω ἀνεξάρτητος. Οὕτω πράττων φρονῶ, ὅτι εἶμαι συνεπὴς πρὸς τὴν λαϊκὴν ἐντολὴν τῆς 16ης Νοεμβρίου 1952 καὶ πρὸς τὰς ἀρχὰς τὰς ὁποίας ἐπηγγέλθημεν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅστις μετὰ δέους παρακολουθεῖ πόσον κατάφωρα παραβιάζονται αὗται καὶ δημιουργοῦν τραγικὴν διάψευσιν τῶν μεγάλων ἐλπίδων τὰς ὁποίας ἐστήριξεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1954

Μετὰ τιμῆς

ΚΩΝ. Ι. ΔΑΝΙΗΛΙΔΗΣ

Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης» Κύριε Πρόεδρε, Μὲ θλῖψιν του καὶ πικρίαν, παρηκολούθησεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν ἐπερχομένην ἀπὸ τὴν ἀποφράδα ἡμέραν τῆς 2ας Ἀπριλίου 1954 διαφοροποίησιν τοῦ σχήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ εἰς ὅπερ ἐπίστευσε καὶ ἀπέβλεψε. Μετὰ τὰ τελευταῖα πολιτικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα καὶ παρέχουν τὴν ἀποφασιστικὴν διαπίστωσιν τῶν ἀνωτέρω, αἰσθάνομαι ἐγγὺς τοῦ λαϊκοῦ αἰσθήματος, δηλῶν ὑμῖν, ὅτι ἀποχωρῶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ παραμένω ἐφεξῆς ἀνεξάρτητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1954

Μετὰ τιμῆς

ΜΑΝΟΣ ΚΩΛΕΤΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Ὅταν ὡς πρώτη Ἑλληνὶς εἰσῆλθον εἰς τὸ Κοινοβούλιον, ὀπαδὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ —διὰ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ ὁποίου ἀπὸ τῆς πρώτης του ἐμφανίσεως ἀφιέρωσα καὶ ἐγὼ τὰς ἀσθενεῖς μου δυνάμεις— ἤμην ἔμπλεος ἐλπίδων καὶ τόσων ὡραίων ὀνείρων διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν δύο κυριωτέρων σκοπῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, δηλαδή, τῆς ἐν γένει οἰκονομικῆς καὶ διοικητικῆς ἐξυγιάνσεως τῆς Χώρας. Δυστυχῶς βάσκανος ὀφθαλμός, τῇ βοηθείᾳ ἀγνώστων παραγόντων, ἀνέκοψε τὴν πρόοδον καὶ ἐν γένει τὸ σταθερὸν πρὸς τὴν ἀνόρθωσιν βῆμα, μέχρι τοῦ σημείου, κατόπιν μάλιστα τῶν τελευταίων ἐπεισοδίων, νὰ ἀπολεσθῇ ἀνεπανόρθωτα πᾶσα ἐλπὶς συνεχίσεως τοῦ ἔργου τῆς ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐξυγιάνσεως. Πρὸ τῶν ἀπογοητευτικῶν τούτων γεγονότων, γνωρίζουσα ὅτι, ἡ ἱστορία εἶναι ἄτεγκτος καὶ στηλιτεύει ἕκαστον δημόσιον πολίτην κατὰ τὰς πράξεις αὐτοῦ, καὶ ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκλογέων Ἑλληνίδων γυναικῶν εἶναι περίπου ἴσος πρὸς τὸν τῶν ἀνδρῶν καὶ ὅτι ἑπομένως ἂν ἕκαστος τῶν ἄλλων 299 κ. κ. συναδέλφων μου ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ, φέρῃ εἰς τοὺς ὤμους του τὸ 1)299 τοῦ ἡμίσεος τῆς ἔναντι τοῦ Ἔθνους εὐθύνης, ὡς προερχόμενος ἐκ τῶν ἀνδρῶν τὸ ἕτερον ἥμισυ τῆς εὐθύνης, νομίζω, ὅτι ἐπιπίπτει ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μου ὤμων ὡς μόνης ἐκ τῶν γυναικῶν προερχομένης καὶ δὲν θὰ θελήσω ποτὲ νὰ ἀναλάβω τὸ βάρος τῆς εὐθύνης ταύτης, τόσον ἔναντι τοῦ Ἔθνους, ὅσον καὶ ἔναντι τῶν ὁμοφύλων μου ἰδιαιτέρως, ὡς ἀνεχθεῖσα μοιρολατρικῶς τὴν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὑπονόμευσιν τῶν σκοπῶν καὶ τοῦ ἔργου τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, κ. Πρόεδρε, μὲ μεγίστην μου λύπην δηλῶ, ὅτι, ἀπὸ τοῦδε ἀποχωρῶ τῶν τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ δέον τοῦ λοιποῦ νὰ θεωρῶμαι ὡς ἀνεξάρτητος βουλευτής. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1954

Μετὰ τῆς προσηκούσης τιμῆς

ΕΛΕΝΗ Δ. ΣΚΟΥΡΑ

Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Ἐπιθυμῶν, κατόπιν τῶν τελευταίων ἐξελίξεων, νὰ τακτοποιήσω καί τυπικῶς τὴν θέσιν μου, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι παύω νὰ εἶμαι μέλος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ τοῦ λοιποῦ παραμένω ἀνεξάρτητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1954

Μετὰ πάσης τιμῆς

ΘΑΝΟΣ ΚΑΨΑΛΗΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν «Πρὸς Τὸν Ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἀθήνας Κύριε Πρόεδρε, Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω διὰ τῆς παρούσης, ὅτι ἀποχωρῶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ παραμένω ὡς ἀνεξάρτητος. Ἐν Καβάλᾳ τῇ 14 Νοεμβρίου 1954

Μετὰ τιμῆς

Θ. ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ

«Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω, ὅπως ἡ ἐπισυναπτομένη ἐν ἀντιγράφῳ ἀπὸ 11 Νοεμβρίου ἐ.ἔ., ἐπιστολή μου, πρὸς τὴν Α. Ε. τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως παραμείνῃ παρ’ ὑμῖν ὡς δήλωσίς μου, ἐξηγοῦσα τοὺς λόγους, δι’ οὓς ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἡμερομηνίας ἀπεχώρησα τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Τὴν τοιαύτην ἔννοιαν τῆς ἄνω ἐπιστολῆς μου, αὐτομάτως προκύπτουσαν ἐκ τοῦ κειμένου της, παρεδέχθη καὶ ὁ κ. Στρατάρχης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1216)11)54 τηλεγραφήματός του, ἐπισυναπτομένου ὡσαύτως ἐν ἀντιγράφῳ. Τοῦ λοιποῦ παραμένω ἀνεξάρτητος.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1954

Γ. Α. ΡΩΜΑΝΟΣ

Βουλευτὴς Κέας «Κύριε Πρόεδρε, Ἡ καταπάτησις, ἁπάντων συλλήβδην τῶν ὅρων τοῦ γνωστοῦ Συμβολαίου Θεσσαλονίκης, μοῦ ἐπιβάλλει μὲ μεγάλην μου λύπην νὰ ἀποχωρήσω τοῦ Ε. Σ. καὶ νὰ παραμείνω ἐφεξῆς ἐν τῇ Βουλῇ ἀνεξάρτητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1954

Μετὰ τιμῆς

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Γ. ΠΑΠΑΒΑΛΣΑΜΗΣ

Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης» «Κύριε Πρόεδρε, Ἀπὸ 30ετίας καὶ πλέον ἀγωνίζομαι διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ ἀνύψωσιν τοῦ ἐπιπέδου τοῦ ἡρωϊκοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἄλλοτε μὲν ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐκπροσώπου συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, ἄλλοτε δὲ ὡς συμβούλου αἱρετοῦ, τόσον παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ καὶ τὸ Γεωργικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης, ἄλλοτε δὲ εἰς τοὺς λοιποὺς Γεωργικοὺς Ὀργανισμούς. Καὶ ἐνῷ ἠγωνίσθην μὲ τὰς ἀσθενεῖς μου δυνάμεις διὰ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, εἰς τὰς ἐπαγγελίας τοῦ ὁποίου ἐβασίσθην, καὶ ἐνῷ τὰ πρῶτα ληφθέντα ὑπῆρξαν πράγματι γόνιμα καὶ ἀποδοτικά, διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, δυστυχῶς τελευταίως ἡ κακὴ διαχείρισις, ζωτικῶν θεμάτων ὅπως τὸ σιτικὸν καὶ τὰ λιπάσματα, μὲ ἀναγκάζει μὲ μεγάλην μου λύπην νὰ ἐγκαταλείψω τὰς τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ νὰ παραμείνω εἰς τὸ ἑξῆς ἀνεξάρτητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1954

Μετὰ τιμῆς

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ

Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης» «Κύριε Πρόεδρε, Ἡ ἀρρυθμία ἥτις ἐπεκράτησεν εἰς τὴν Κρατικὴν μηχανὴν καὶ γενικώτερον εἰς ὅλας σχεδὸν τὰς ἐκδηλώσεις τῆς Κυβερνητικῆς πρωτοβουλίας, ἀπὸ τῆς 2ας Ἀπριλίου 1954, ὁπότε ὁ τότε ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κ. Μαρκεζίνης, ἔπαυσε νὰ συμμετέχῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τῆς δημιουργικῆς του πνοῆς νὰ πραγματοποιῇ τὴν ριζικὴν ἀλλαγὴν τὴν ὁποίαν ἐπόθησεν ὁ λαός μας, μὲ εἶχεν ἐμβάλει εἰς σοβαρὰς ἀνησυχίας. Πιστεύων ἀπολύτως, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς θὰ ἠδύνατο νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς προσδοκίας τοῦ μεγάλου τμήματος τοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον μᾶς ἠκολούθησε καὶ νὰ ἐπιτελέσῃ τὴν ἱστορικήν του ἀποστολὴν μόνον ἡνωμένος καὶ ὁμονοῶν, πολλάκις ἀντηλλάξαμεν μετὰ συναδέλφων τὰς σκέψεις μας, ἵνα συντελέσωμεν διὰ τὴν ἀποσόβησιν τοῦ ρήγματος. Ἀτυχῶς σημαίνοντες Συναγερμικοὶ παράγοντες ἐπηρεάζοντες καὶ τὸν ἀρχηγὸν ἀντετάσσοντο εἰς τὴν συμφιλίωσιν, διότι ὡς διεπιστώθη ἤδη ἐκινοῦντο ἀπὸ προσωπικὰς ἐπιδιώξεις. Οὐχὶ ἅπαξ ἠναγκάσθην ν’ ἀντιταχθῶ ἐναντίον ὡρισμένων νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἐνεφάνιζον τὸν Συναγερμὸν ἐγκαταλείποντα τὰς ἀρχάς του καὶ μεταπίπτοντα εἰς Κόμμα ἐστερημένον συνοχῆς μὲ τάσεις παλαιοκομματικάς. Ἐντεῦθεν καὶ οἱ λόγοι τῆς μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας ἰδικῆς μου ρήξεως. Καὶ ἐνῶ ἡ κρίσις ἡ οἰκονομικὴ ἐπιδεινοῦται, οἱ νέοι ἐπιτελεῖς ἀπεδύθησαν εἰς ἀγῶνα ἐπικρατήσεως ἐναντίον τῶν παλαιῶν ἐπιτελῶν, ἵνα παραστῶμεν καὶ θεαταὶ πολυημέρων ταξειδίων, καθ’ ὅν χρόνον ὁλόκληρος ἡ δραστηριότης τοῦ Ἔθνους ἔπρεπε νὰ συγκεντρωθῇ διὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἔκβασιν τοῦ ἀγῶνος διὰ τὴν Κύπρον. Ἀτυχῶς, οἱ ἰθύνοντες ἀπεφάσισαν νὰ ἐξέλθουν τῆς μακαριότητος, τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν καὶ οὐχὶ ἵνα ἀντιμετωπίσουν τὴν ἀνασυγκροτηθεῖσαν ἀριστεράν, ἀλλὰ διὰ νὰ συκοφαντήσουν τὸν κ. Σπῦρον Μαρκεζίνην χρησιμοποιήσαντες ἀπαραδέκτους διὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ Συναγερμοῦ μεθόδους, ἀφοῦ δὲν ἐδίστασαν καὶ τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Πρεσβευτοῦ ξένης δυνάμεως νὰ ἐπικαλεσθοῦν. Μὴ δυνάμενος πλέον νὰ μείνω ἀπαθής, πρὸ τοιαύτης καταστάσεως, καὶ ἐπιθυμῶν, ὅπως ἔχω πλήρη εὐχέρειαν, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, τὸ μὲν νὰ ζητήσω εὐθύνας, ἐν ᾗ περιπτώσει οἱ ἁρμόδιοι θελήσουν ν’ ἀναγνωρίσουν δέσμευσιν ἔναντι τῶν ξένων ἑταιρειῶν, ἐνῷ οὐδεμία δέσμευσις ἠθικὴ πολλῷ δὲ μᾶλλον νομική, ὑπάρχει, τὸ δὲ νὰ δυνηθῶ νὰ ὑπερασπισθῶ ἀποτελεσματικώτερον τὰ συμφέροντα τῶν σεισμοπλήκτων, ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις χωρὶς κἂν νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην τῶν βουλευτῶν τῶν σεισμοπλήκτων Νήσων, ἀπεφάσισε τὴν κατάργησιν τοῦ Ὑφυπουργείου, δηλῶ ὅτι παύω ν’ ἀνήκω εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν καὶ εἶμαι ἀπὸ σήμερον ἀνεξάρτητος. Ἀθῆναι τῇ 15 Νοεμβρίου 1954

Μετὰ τιμῆς

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ

Βουλευτὴς Σάμης» «Πρὸς Τὸν Κύριοι Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, Μετὰ λύπης δηλῶ, ὅτι ἀποχωρῶ τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ» καὶ θέλω παραμείνει ἀνεξάρτητος. Ἐπίστευσα καὶ ἐγώ, ὅπως ἡ μεγαλυτέρα μερὶς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, διὰ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ ὁποίου μετ’ αὐτοῦ ἠγωνίσθην. Δυστυχῶς κακοὶ δαίμονες ἔκαμαν τὸ πᾶν διὰ νὰ κλονίσουν τὸ πολιτικὸν σχῆμα, τὸ ὁποῖον ἠγγυᾶτο μίαν «Εἰρηνικὴν Ἐπανάστασιν», μίαν πραγματικὴν «Ἀλλαγὴν», τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ὁ λαός. Καὶ καθ’ ἣν στιγμήν, ἡ μάχη διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας εὑρίσκετο ἐν πλήρει ἐξελίξει, ἀπομακρύνεται ὁ κύριος ἐμπνευστὴς καὶ δημιουργός. Ὅλα ἔκτοτε τὰ μεγάλα, ἐπείγοντα καὶ ζωτικὰ θέματα τῆς χώρας ἀποτελματοῦνται καὶ οὐδεμία πλέον προσοχὴ δίδεται ἰδίᾳ, εἰς τὸν μοχθοῦντα ἀγροτικὸν καὶ ἐργατικὸν κόσμον, τοῦ ὁποίου τὰ φλέγοντα προβλήματα παραμερίζονται χάριν ἄλλων, ἀμφιβόλου σκοπιμότητος, ἀπασχολήσεων τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ὡς ἀποκορύφωμα τοῦ ἐπικρατήσαντος εἰς τὸν Συναγερμόν, παλαιοκομματικοῦ φατριασμοῦ, ἔρχονται αἱ τελευταῖαι πράξεις καὶ ἐνέργειαι τῆς ἡγεσίας του, ἥτις, ἔχουσα χάσει κάθε ἐπίγνωσιν τῶν εὐθυνῶν της, εἰς τὰς παραμονὰς λύσεως τοῦ μεγαλυτέρου Ἐθνικοῦ θέματος – τοῦ Κυπριακοῦ – δὲν διστάζει νὰ προκαλέσῃ τὴν διάσπασιν τοῦ Συναγερμοῦ, ἀναγκάζουσα οὕτως εἰς ἀποχώρησιν ἐξ αὐτοῦ στελεχῶν, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἐπιτρέψουν εἰς κανένα νὰ τοὺς εἴπῃ ὅτι ἐπρόδωσαν καὶ ἐξηπάτησαν τοὺς ἐντολεῖς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15ῃ Νοεμβρίου 1954

Μετὰ πάσης τιμῆς

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΛΕΚΚΑΣ

Βουλευτὴς Ἀττικῆς». «Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Εἰλικρινῶς πιστεύω, ὅτι ἡ ἠθικὴ ἀνάτασις τῶν νέων πολιτευομένων εἰς στιγμὰς κρισίμους διὰ τὴν Χώραν, ἀποτελεῖ δι’ αὐτοὺς καθῆκον ἐπιβεβλημένον. Πολιτευθεὶς τὸ πρῶτον ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ», εἰς δύο βασικὰς ἀρχὰς καὶ ἐπαγγελίας τῆς Ἡγεσίας του ἐπίστευσα καὶ διὰ τὴν κατίσχυσιν τῶν ὁποίων σθεναρῶς ἠγωνίσθην. Πρῶτον εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἠθικῆς τάξεως, ὡς φωτεινοῦ ὁδηγοῦ τῶν πράξεων τῶν Κυβερνητῶν καὶ ὡς θεμελίου τῆς ἐξυγιάνσεως καὶ ἀνορθώσεως τοῦ κακοῦ κομματικοῦ παρελθόντος καὶ δεύτερον, εἰς τὴν ἐπιτακτικὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ, πρὸς πραγματοποίησιν μιᾶς εἰρηνικῆς ἐπαναστάσεως, σκοπὸν ἐχούσης τὴν θαρραλέαν ἀντιμετώπισιν τῶν βασικῶν ἐκείνων, οἰκονομικῶν, κοινωνικῶν καὶ πολιτικῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπέφερον τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ μοχθοῦντος Ἕλληνος. Ἀφ’ ὅτου, ὅμως, ἡ Ἡγεσία τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ», ὑφισταμένη διαβρωτικὰς ἐπιρροὰς κακῶν συμβούλων παρεμέρισε τὴν θεμελιώδη ταύτην ἀποστολήν της, ἀσχολουμένη ἀπὸ μηνῶν μὲ τὴν ἀναβίωσιν παλαιοκομματικῶν καὶ φαυλοκρατικῶν μεθόδων, ἐκδηλουμένην διὰ τῆς χαλκεύσεως ἀνυπάρκτου αἰτίας πρὸς κατασυκοφάντησιν τῆς μόνης πολιτικῆς προσωπικότητος, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν ἐλπίδα τοῦ Ἔθνους καὶ ἡ ὁποία ὑπῆρξεν ὁ κύριος συντελεστὴς καὶ δημιουργικὸς πρωτεργάτης τῶν θετικῶν ἐπιδιώξεων τοῦ Συναγερμοῦ, μὲ μοναδικὸν σκοπὸν τὴν πολιτικὴν ἐξουθένωσιν αὐτοῦ δι’ εὐνοήτους λόγους, ἐπείσθην ἀπολύτως, ὅτι ὁ Συναγερμὸς στραφεὶς πρὸς τὴν ἀντίθετον κατεύθυνσιν, παρεξέκλινεν ἀνεπανορθώτως τῆς λαϊκῆς ἐντολῆς τῆς 16ης Νοεμβρίου 1952, δηλονότι τῆς ΑΛΛΑΓΗΣ, τῶν πάσης φύσεως σαφῶς καταδικασθεισῶν παλαιοκομματικῶν ἀθλιοτήτων. Συνεπής, ὅθεν, πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς ψήφου τῶν ἐκλογέων μου καὶ ἐν πλήρει συναισθήσει τῶν ἔναντι αὐτῶν ηὐξημένων ὑποχρεώσεών μου, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν συμφορῶν των, ἡ ὁποία, ἀναντιρρήτως, ἀπαιτεῖ κάθε ἄλλην κυβερνητικὴν δραστηριότητα, ἐκτὸς τῆς πρωταρχικῶς ἀπορροφώσης ἐπ’ ἐσχάτων τὴν προσοχὴν τῶν Κυβερνώντων, μετὰ λύπης, ἄγομαι εἰς τὴν ἀπόφασιν, ἐπιτελῶν χρέος συνειδήσεως, νὰ δηλώσω ὑμῖν, ὅτι ἡ θέσις μου δὲν εὑρίσκεται πλέον εἰς τὰς τάξεις τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ», ὅστις ἄλλωστε, ἔπαυσε νὰ ὑφίσταται ὡς ἡμεῖς καὶ ὁ λαὸς τὸν παρεδέχθημεν, παραμένων ἐφεξῆς ἐν τῇ Βουλῇ ἀνεξάρτητος. Ἀθῆναι 15 Νοεμβρίου 1954

Μετὰ τῆς προσηκούσης τιμῆς

Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ

Βουλευτὴς Ἰθάκης». Κύριε Πρόεδρε, Δηλῶ πρὸς ὑμᾶς, ὅτι ἀποχωρῶ ἐκ τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ» καὶ παραμένω ἐφεξῆς ἐν τῇ Βουλῇ ὡς ἀνεξάρτητος. Εἰς τὴν ἀπόφασιν ταύτην κατέληξα κατόπιν τῆς προσφάτου πολιτικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία ἐνεφάνισεν ἀπροσδοκήτως τὸν «Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν» υἱοθετοῦντα μεθόδους ὅλως ἀντιθέτους πρὸς ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἐπηγγέλθημεν διὰ τὴν ἀνανέωσιν καὶ τὴν ἠθικὴν ἐξύψωσιν τῆς πολιτικῆς ζωῆς τῆς Ἑλλάδος.

Μετὰ τιμῆς

ΔΗΜ. Γ. ΤΣΑΟΥΣΗΣ

Βουλευτὴς Εὐρυτανίας». «Πρὸς τὸν Ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἀθῆναι «Κύριε Πρόεδρε, Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω διά τῆς παρούσης, ὅτι ἀποχωρῶ τοῦ «Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ» καὶ παραμένω ὡς ἀνεξάρτητος. Ἀθῆναι 16 Νοεμβρίου 1954.

Μετὰ τῆς προσηκούσης τιμῆς

Ν. Θ. ΠΑΝΤΑΖΗΣ

Βουλευτὴς Καβάλας». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζὲς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ. Ι. Ἰντζὲς (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης, ὡς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κατέθεσεν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὴν 16ην Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., τὸν Γενικὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, τῆς χρήσεως 1954–55, μετὰ τῶν σχεδίων νόμων. 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Ὑπηρεσιῶν διὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1954–55» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Ὑπηρεσιῶν, διὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1954–55». Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἀντικαταστάσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 1984)39 «περὶ ὀργανώσεως τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἐπιστρατεύσεως τῆς Χώρας», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 379)47 Νομοθετικοῦ Διατάγματος» καὶ 2) «περὶ ἐκτελέσεως Στρατιωτικῶν Ἔργων (Στρατοῦ, Ναυτικοῦ, Ἀεροπορίας)». Ὁ κ. Β. Βραχνὸς (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς». 2) «Περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς». 3) «Περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 5, τοῦ ἄρθρου 10, τοῦ Ν. Δ. 2580)1953, «περὶ ἐτησίας κρίσεως Ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς». 4) «Περὶ ἐκτάκτων ἐξόδων ἀσφαλείας τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν». Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκευμάτων), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν τακτικῶν μελῶν τοῦ Κεντρικοῦ Διοικητικοῦ καὶ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἐκπαιδεύσεως». Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπ. Ἐμπορίου), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τακτοποιήσεως Νομοθετημάτων περιόδου ξενικῆς Κατοχῆς 1941–1944, ἀφορώντων τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου (ἁρμοδιότητος τέως Ἐφοδιασμοῦ–Διανομῶν), τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων ἐξ αὐτῶν». Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου». 2) «Περὶ Πλοηγικῆς Ὑπηρεσίας». 3) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ νόμου 721)1948 «περὶ ἀπογραφῆς τῶν μαθητευομένων ναυτικῶν, ναυτικῶν καὶ ἐργατῶν θαλάσσης». 4) «Περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκ τοῦ Ν. Δ. 240)41 ὀφειλῶν». 5) «Περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Υ. Ε. Ν. Συμβουλίου Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ (Σ.Ε.Ν.)». Οἱ κ.κ. Γ. Βογιατζῆς (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας) καὶ Κ. Θεοφανόπουλος (Ὑπ. Δικαιοσύνης), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 11, τοῦ διὰ τοῦ ἀπὸ 11.3.52 Β.Δ. Κωδικοποιηθέντος νόμου 6392, περὶ Ποινικοῦ καὶ Πειθαρχικοῦ Κώδικος Ε. Ν.». Οἱ κ.κ. Γ. Βογιατζῆς (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας) καὶ Λ. Εὐταξίας (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἀπροβλέπτων τινῶν ἐξόδων Υ.Ε.Ν.». 2) «Περὶ ἀπαλλαγῆς πλοίων ὡρισμένων κατηγοριῶν ἀπὸ τῶν φαρικῶν καὶ ἀγκυροβολίας τελῶν, ὑγειονομικῶν δικαιωμάτων καὶ εἰσφορῶν ὑπὲρ τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ προστασίας ἐργατῶν θαλάσσης» καὶ 3) «περὶ ρυθμίσεως ἐκκρεμῶν τινῶν ζητημάτων τῆς φορολογίας εὐπόρων Α. Ν. 883)1949 καὶ Ν. Δ. 214)1947». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ἀπαλλοτριώσεως τῆς ἐν Θεσπρωτίᾳ Ἠπείρου, περιουσίας τῶν φυγάδων Ἀλβανοτσάμηδων καὶ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων».

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπίσης ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω ὅτι κατήρτισα τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Θὰ σᾶς ἀνακοινώσω τὰς ὑπολοίπους Ἐπιτροπὰς βραδύτερον, διότι θὰ ὑποστοῦν ὡρισμένας τροποποιήσεις, διότι τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ἀπέστειλαν ἀκόμη τὰ ὀνόματα. Ὑπάρχει εἰδικὸς λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον κατηρτίσθη ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἡ ὁποία θὰ τροποποιηθῇ εὐθὺς ὡς τὰ ὑπάρχοντα Κόμματα δώσουν τὰ ὀνόματα τῶν βουλευτῶν–μελῶν αὐτῆς. Χρησιμοποιῶ τὰ ὀνόματα τῶν κυρίων βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι μετεῖχον πέρυσιν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, διότι τοῦτο εἶναι ἕνα τεκμήριον ἁρμοδιότητος οὕτως εἰπεῖν. Ἐπὶ τέλους, ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος, τὸ ὁποῖον τοὺς ὥρισεν. Εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἡγεσίας τῶν Κομμάτων ἡ τροποποίησίς των. Ἀλλὰ παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἀνακοινωθῇ ὁ καταρτισμὸς τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς καὶ σᾶς τὴν ὑποβάλλω, μὲ τὴν παράκλησιν νὰ μοῦ δοθῇ τὸ δικαίωμα νὰ ἐπικυρώσω τὰ πρακτικὰ μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης θὰ σᾶς καταθέσῃ νομοσχέδιον ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἄμυναν τῆς Χώρας καὶ πρέπει νὰ παραπεμφθῇ ἐπειγόντως, τοὐλάχιστον νὰ ψηφισθῇ ἐντὸς τῆς παρούσης ἑβδομάδος. Ἑπομένως, ἀνακοινῶ τὰ ὀνόματα τῆς παρούσης Ἐπιτροπῆς, μὲ τὴν παράκλησιν νὰ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικά, ὥστε νὰ δυνηθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ αὔριον τὴν πρωΐαν εἰς τὰς 10 π.μ. νὰ συνέλθῃ, νὰ ἐκλέξῃ Προεδρεῖον καὶ νὰ συζητήσῃ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ καταθέσῃ καὶ θὰ ἀναπτύξῃ ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§5Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Παρακαλῶ, εἰς τὰς 9.30′.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι τὰ ἑξῆς: 1) Ζῶτος Εὐάγγελος, 2) Βᾶσσος Κωνσταντῖνος, 3) Ἰωάννου Δημήτριος, 4) Καναβαριώτης Στυλιανός, 5) Κιζάνης Θεόδωρος, 6) Μπίστης Λεωνίδας, 7) Παπαδόπουλος Ἀλέξανδρος, 8) Γρίβας Δημήτριος, 9) Παπαχριστοδούλου Ἀθανάσιος, 10) Σαράντης Θεόδωρος, 11) Χατζηνικολῆς Ἰωάννης, 12) Τζουβάρας Στυλιανός, 13) Δαβάκης Δημήτριος, 14) Κοσμᾶς Γεώργιος, 15) Βαφέας Χρῆστος, 16) Κάβδας Περικλῆς, 17) Κονδύλης Γεώργιος, 18) Λέκκας Θεόδωρος, 19) Μουρατίδης Κωνσταντῖνος, 20) Ντινίδης Χρῆστος, 21) Πολυζωγόπουλος Σταῦρος, 22) Τσαούσης Δημήτριος, (Κιλκίς), 23) Πλατῆς Γεώργιος, 24) Ρηγόπουλος Νικόλαος, 25) Βολουδάκης Μανοῦσος, 26) Πετρακογιώργης Γεώργιος, 27) Μπίρης Σταῦρος, 28) Παπαμαστοράκης Ἰωάννης, 29) Ζορμπᾶς Νικόλαος, καὶ 30) Κυριάκου Δρόσος.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§8Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν καταλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας οἱ ὑπὸ τῆς ὀκταετίας 6 ἀντιστράτηγοι, ἄνδρες προσενεγκόντες μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος, ἄνδρες πρὸς τοὺς ὁποίους ὀφείλομεν βαθὺν καὶ ἀπεριόριστον σεβασμὸν. Μεταξὺ τῶν ἀποστρατευομένων εἶναι αὐτὸς οὗτος ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ. Εἶχον καταθέσει εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως σχέδιον Νομοθετικοῦ Διατάγματος, διὰ τοῦ ὁποίου ἀντιμετωπίζονται ὡρισμέναι τεχνικαὶ δυσχέρειαι, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ προκύψουν διὰ τῆς ἀποστρατεύσεως, τῆς σχεδὸν ὁμαδικῆς, τόσων ἀντιστρατήγων, ἀλλὰ δὲν εἶχον προλάβει νὰ ἐμφανισθῶ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, διότι ἀπουσίαζα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ παρεκάλεσα τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅπως θελήσῃ νὰ θεωρήσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, τοῦ ὁποίου τὸ περιεχόμενον εἶναι ἀκριβῶς τὸ αὐτὸ μὲ τὸ περιεχόμενον τοῦ ὑποβληθέντος πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνὸς σχεδίου Νομοθετικοῦ Διατάγματος, ὅπως θεωρήσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς ὑπηρεσιακῶς κατεπεῖγον καὶ εἶναι ὑπηρεσιακῶς κατεπεῖγον. Τὶ προβλέπεται διὰ τοῦ σχεδίου, τὸ ὁποῖον θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν; Πρῶτον μέν, ἡ δυνατότης συγκλήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου μὲ ἀπαρτίαν διάφορον ἐκείνης, τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ κείμενος νόμος. Διὰ τῆς ἀποστρατεύσεως τῶν 6 ἀντιστρατήγων, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον, πρέπει δὲ νὰ λειτουργήσῃ εἰς μίαν τοὐλάχιστον συνεδρίασιν, διὰ νὰ προτείνῃ εἰς τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἐθνικῆς Ἀμύνης τοὺς ὑποστρατήγους, τοὺς καταλλήλους, διὰ προαγωγὴν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντιστρατήγου. Ὁ κείμενος νόμος προβλέπει ὡρισμένην ἀπαρτίαν, ἡ ὁποία, μετὰ τὴν ἀποστράτευσιν 6 ἀντιστρατήγων, δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ὑπάρξῃ καὶ ρυθμίζω τὸ ζήτημα διὰ τὰς ἐξαιρετικὰς αὐτὰς περιπτώσεις, δὲν τὸ ρυθμίζω κατὰ τρόπον ἀνατρέποντα ὁριστικῶς τὴν κειμένην διάταξιν, ἀλλὰ τὸ ρυθμίζω κατὰ τρόπον ἔκτακτον καὶ ἐξαιρετικόν. Δευτέρα διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν ὅπως ἐγκρίνῃ, εἶναι ἡ διάταξις, ἡ ἀφορῶσα τὴν δυνατότητα τοποθετήσεως εἰς τὴν θέσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ἀνωτάτου Ἀξιωματικοῦ, δηλαδὴ ἀντιστρατήγου πολεμικῆς διαθεσιμότητος, τὴν δυνατότητα, ἑπομένως, ὄχι ἁπλῆς τοποθετήσεως αὐτοῦ εἰς τὴν θέσιν ταύτην, ἀλλὰ καὶ συμμετοχῆς αὐτοῦ εἰς ἃς οἱ διάφοροι νόμοι προβλέπουν περιπτώσεις, συμμετοχῆς αὐτοῦ εἰς τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον. Αὗται εἶναι αἱ μόναι δύο διατάξεις, τὰς ὁποίας περιλαμβάνει τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν ἀπόψε νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι, ὅπως εἶπον, κατεπεῖγον. Ἡ ἀποστρατεία τῶν 6 ἀντιστρατήγων σημειοῦται κατ’ αὐτὰς καὶ τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ συνέλθῃ τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον. Δι’ αὐτό, θὰ παρακαλέσω θερμότατα τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶναι μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ θελήσουν, ὅπως, αὔριον τὴν 9.30′ πρωϊνὴν συνέλθουν εἰς τὴν αἴθουσαν, ἡ ὁποία θὰ ὁρισθῇ. Θὰ παραστῶ καὶ ἐγὼ ἐκεῖ, διὰ νὰ δώσω τὰς δεούσας ἐξηγήσεις, ὥστε τὸ νομοσχέδιον, ἐγκρινόμενον ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἢ τὴν Πέμπτην τὸ ἀπόγευμα — δὲν ἠξεύρω, ἐὰν αἱ προθεσμίαι τὸ ἐπιτρέπουν — ἢ τὸ πολὺ τὴν Παρασκευήν. Σᾶς εὐχαριστῶ θερμότατα, κύριοι. (Χειροκροτήματα).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν συμπεράσματι, ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ συνέλθῃ αὔριον τὴν 9.30′ εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ Κόμματος τοῦ Συναγερμοῦ, θὰ προεδρεύσω ἐγώ, διὰ νὰ γίνουν αἱ ἀρχαιρεσίαι 10 λεπτά, καί ἀμέσως θὰ ἐπιληφθῇ κατόπιν ὑπὸ τὴν τακτικὴν προεδρίαν τοῦ ἐκλεγησομένου Προέδρου, διὰ τὴν ἔγκρισιν τοῦ νομοσχεδίου καί νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνῇ ἡ Βουλή, ὅπως τὴν Πέμπτην ψηφισθῇ τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον, ἐὰν ἐγκριθῇ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐζήτησε τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον καὶ ἔχει.

§10Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπόθεσις τῶν Ἑλληνογερμανικῶν οἰκονομικῶν συμφωνιῶν ἔχει προκαλέσει πολιτικὸν σάλον καὶ φρονοῦμεν, ὅτι εἶναι πρέπον νὰ ἀπασχολήσῃ καὶ τὴν Βουλήν. Διὰ τοῦτο παρακαλοῦμεν ὅπως ὁρισθῇ ἀπὸ τοῦδε ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θὰ παράσχῃ εἰς τὴν Βουλὴν σχετικὰς ἐξηγήσεις. Θὰ ἐπεθύμουν, ἐπίσης, νὰ προσθέσω, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν ἐπιβάλλεται ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ μία πρόσθετος δήλωσις, ὅτι ἐὰν τυχὸν κατέληγεν εἰς συμφωνίας μὲ τὸν εὑρισκόμενον εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τῆς Γερμανικῆς Δημοκρατίας, αἱ συμφωνίαι αὐταὶ νὰ μὴ καταστοῦν ὁριστικαί, προτοῦ νὰ ἔλθουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς συζήτησιν καὶ ἔγκρισιν. (Χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαπολίτης ἔχει τὸν λόγον.

§12Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ὑποστηρίζομεν καὶ ἡμεῖς τὴν ἀνάγκην, ὅπως ἡ ὑπόθεσις ἐπὶ τῶν ἀναληφθεισῶν ὑποχρεώσεων διὰ τῶν ἐπιστολῶν, ἀχθῇ τὸ ταχύτερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, δεδομένου, ὅτι ἡ Κοινὴ Γνώμη εἶναι ἀνάστατος καὶ ἐπιβάλλεται νὰ διαφωτισθῇ τὸ ταχύτερον.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§14Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι, ἡ Κυβέρνησις εἶναι πρόθυμος νὰ ἀνταποκριθῇ πλήρως εἰς τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν διετύπωσε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὴν ὁποίαν συνεμερίσθη καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Παπαπολίτης. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι καθ’ ὅλα ἑτοίμη νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰς σχέσεις τὰς οἰκονομικὰς, μεταξὺ τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ εἶναι ἀποφασισμένη, ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνδέονται καὶ πρὸς τὸ παρελθὸν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς διεξαγομένας, κατ’ αὐτάς, συζητήσεις, μεταξὺ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα νὰ τὰ θέση ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς. Θὰ παρακαλέσω μόνον τὴν Βουλήν, ὅπως ἡ συζήτησις ὁρισθῇ ἐνδεχομένως ὄχι τὴν προσεχῆ Δευτέραν — αὐτὸ ἐξαρτᾶται κυρίως, ὅμως, ἀπὸ σᾶς, ἐὰν ἐπιθυμῆτε τὴν Δευτέραν, ἡμεῖς οὐδεμίαν ἔχομεν ἀντίρρησιν —ἀλλὰ ὁρισθῇ μᾶλλον τὴν Τρίτην ἢ Τετάρτην, οὕτως ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἀπόστασις χρόνου 2–3 ἡμερῶν μεταξὺ τῆς ἀναχωρήσεως τοῦ ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τῆς Γερμανίας καὶ τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις. Ἐάν, ὅμως, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιθυμῇ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις τὴν Δευτέραν, οὐδεμίαν ἔχει ἡ Κυβέρνησις ἀντίρρησιν. (Χειροκροτήματα).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπανδρέου ἔχει τὸν λόγον.

§16Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποδεχόμεθα τὴν Τρίτην, διὰ νὰ ἔχουν ἐπανέλθει καὶ οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅσοι τυχὸν εἶναι ἀπησχολημένοι.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ποίαν ἡμέραν θέλει νὰ ὁρίσωμεν;

§18Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἠκούσαμεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐπὶ τῆς πρώτης προτάσεώς μας, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς δευτέρας, δηλαδή, ἐὰν αἱ συμφωνίαι θὰ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸ τῆς κυρώσεώς των, δὲν ἐλάβομεν ἀπάντησιν.

§19Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Εἶπον, ἀξιότιμε κ. Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι θὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ συνδεόμενα μὲ τὰς διαπραγματεύσεις μεταξὺ Γερμανίας καὶ Ἑλλάδος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ εἰδικώτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθίξατε, ἔχω νὰ δώσω τὴν ἀκόλουθον ἀπάντησιν: Καθ’ ὃ μέτρον αἱ συμφωνίαι θὰ ἔχουν, βάσει τοῦ Συντάγματος, ἀνάγκην ἐπικυρώσεως ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς θὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς πρὸς ἔγκρισιν. (Χειροκροτήματα). Καθ’ ὃ μέτρον δὲν ἔχουν ἐκ τοῦ Συντάγματος ἀνάγκην ἐπικυρώσεως ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην αὐτῶν, καθ’ ὃ ἔχει καθῆκον.

§20Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θεωρῶ καθῆκον νὰ δηλώσω, ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν μας γνώμην, στοιχειώδης εὐθιξία τῆς Κυβερνήσεως ἐπιβάλλει ὅπως, ὄχι μόνον τὸ σύνολον τῶν ἐπιμάχων θεμάτων τοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ κυρίως τὸ σύνολον τῶν ἐνδεχομένων συμφωνιῶν τοῦ παρόντος τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Καὶ ἐπιθυμῶ, ἐπίσης, νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ὡς ἀξιωματικὴ Ἀντιπολίτευσις, δὲν πρόκειται νὰ ἀρκεσθῇ μόνον εἰς τὴν ἐξέτασιν αὐτοῦ τοῦ εἰδικοῦ θέματος. Γενικεύοντες τὸν ἔλεγχον, θὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος μὲ πρότασιν ἐκφράσεως δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα).

§21Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἀξιότιμε κ. ἀρχηγὲ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἡ Κυβέρνησις εἶναι πρόθυμος νὰ ἀντιμετωπίσῃ οἱανδήποτε πρότασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, συνδεομένην μὲ πολιτικὸν θέμα, βεβαία, ὅτι οἱαδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι ἡ πρότασις καὶ ὁποθενδήποτε καὶ ἐὰν προέρχεται, τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας θὰ εἶναι ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα). Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας ἐκείνης, ἡ ὁποία δὲν γίνεται μόνον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ σημειοῦται εἰς τὸν εὐρὺν χῶρον...

§22Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Αὐτό, κ. Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ εἴπητε.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βοβολίνη, σᾶς παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε.

§24Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Σημειοῦται, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὸν εὐρὺν χῶρον τῆς κοινῆς γνώμης, τὸ ἀποτέλεσμα καὶ αὐτῆς τῆς ψηφοφορίας, ἡ ὁποία γίνεται ἄνευ ψηφοδόχου, νὰ εἶναι ἐπίσης ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως.

§25Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶσθε μακρὰν τῆς πραγματικότητος, κύριε Πρόεδρε.

§26Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Νομίζω, ὅτι εἶναι ἄτοπον νὰ διακόπτετε. Ἡμεῖς δὲν διακόπτομεν τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων. Ὑμεῖς, διακόπτετε καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν ἀπαντᾷ μάλιστα εἰς τοὺς προκαλοῦντας αὐτήν.

§27Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡμεῖς, ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, κ. Πρόεδρε.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Πρόκλησις καὶ ἔλεγχος εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτό.

§29Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ πρόκλησις εἶναι αὐθάδεια καὶ ὁ ἔλεγχος εἶναι καθῆκον.

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, τὴν συζήτησιν τὴν σχετικήν, μὲ τὴν ἔννοιαν τῶν δύο αὐτῶν λέξεων ἂς τὴν ἀναβάλωμεν. Δὲν ἔχει οὐσιώδη σημασίαν. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι περισσότερον ἢ εὔθικτος. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ταὐτοχρόνως, ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι ἀπολύτως εὔθικτος, ἔχει καὶ συνείδησιν τῆς εὐθύνης ἐκείνης, ἡ ὁποία συνδέεται πρὸς τὰ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων καὶ τῆς ψήφου τοῦ λαοῦ χορηγηθέντα εἰς αὐτὴν δικαιώματα. Δὲν ἔχει δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀπαλλοτριώσῃ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐξουσίας, τὰς ὁποίας χορηγοῦν εἰς αὐτὴν τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ νόμοι τοῦ Κράτους. Ἑπομένως οἱαδήποτε δέσμευσις τῆς Κυβερνήσεως, ἔναντι τῆς Βουλῆς, ἀνάλογος ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, εἶναι δέσμευσις, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις, δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ ἀποδεχθῇ. Τὰς εὐθύνας της, τὰς ἀναλαμβάνει καὶ διὰ τὰς εὐθύνας της θὰ δίδῃ ἑκάστοτε λόγον. Αὐτὴ εἶναι ἡ Κοινοβουλευτικὴ τάξις καὶ αὐτὴν τὴν Κοινοβουλευτικὴν τάξιν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ἀλλὰ καὶ διατεθειμένοι νὰ σεβασθῶμεν βαθύτατα.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν, κ. Σ. Μαρκεζίνης ἔχει τὸν λόγον.

§32Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα τὸ ταχύτερον πρὸς συζήτησιν καὶ νὰ μᾶς δοθῇ εὐκαιρία νὰ διαφωτίσωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ διὰ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τὸν λαόν. Εἴμεθα ἐπίσης, ἀπολύτως σύμφωνοι μὲ τὴν τοποθέτησιν τοῦ θέματος τῶν ἐπιστολῶν, ὅπως ἔκαμε ταύτην ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Διότι πράγματι, εἶναι εἰδικὴ ἡ περίπτωσις, σήμερον, ὥστε νὰ φρονοῦμεν, ὅτι, πρὸ πάσης δεσμεύσεως τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ ἐξαντλητικὴ συζήτησις ἐδῶ. Ὁ ἴδιος ἐνδιαφέρομαι πρὸς τοῦτο, κατ’ ἐξοχήν, διότι, ὡς γνωρίζετε, εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διεδραμάτισα εἰς τὸ παρελθὸν ρόλον πρωταγωνιστοῦ. Πρὶν διαφωτίσω ὁ ἴδιος τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ ἦτο ἀπαράδεκτον νὰ συναρτηθῇ οἱαδήποτε ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ μέλλον, μὲ πράξεις ἰδικάς μου εἰς τὸ παρελθὸν καὶ νὰ γίνῃ οἱαδήποτε πρᾶξις ἢ ἐνέργεια, χωρίς, προηγουμένως, νὰ ἔχῃ διαφωτισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὡς πρὸς τὰς ἰδικάς μου ἐνεργείας καὶ ἀπόψεις. Τώρα, ὡς πρὸς τὸν χρόνον, δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν ἡ συζήτησις θὰ γίνῃ τὴν Δευτέραν, τὴν Τρίτην ἢ τὴν Τετάρτην.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο καλλίτερον νὰ ὁρισθῇ ὡς ἡμέρα συζητήσεως ἡ Τετάρτη, διότι πλεῖστοι ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν θὰ εἶναι εἰς τὰς ἐπαρχίας των, λόγῳ τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν καὶ θὰ φθάσουν ἐδῶ τὴν Τρίτην τὸ ἀπόγευμα. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ ὁρισθῇ ἡ Τετάρτη ὡς ἡμέρα συζητήσεως τοῦ θέματος αὐτοῦ;

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ὁρίζεται ἡ Τετάρτη 24 τρέχοντος.

§36Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ διατυπώσω μίαν παράκλησιν. Παρακαλῶ θερμότατα τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ ἔλθουν τὴν Πέμπτην, διὰ νὰ ἔχωμεν ἀπαρτίαν, ὥστε νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον. Παρακαλῶ ὅσοι ἔχουν ὑπ’ ὄψει των διὰ τὸν α ἢ β λόγον νὰ ἀπουσιάσουν ἐξ Ἀθηνῶν, νὰ ἀναβάλουν τὴν ἀναχώρησίν των, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ἀφορῶντος τὸ Α.Σ.Σ. καὶ τὴν θέσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ. Ε. ΕΘ. Α.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὸν ὑπολογισμὸν εἰς τὸν συντάξιμον χρόνον τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία διηνύθη εἰς οἱονδήποτε κλάδον τῆς τέως Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας.

§38ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν ἐπ’ ὀλίγον, κ. Πρόεδρε.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν ἐπὶ 10′.

(Ὥρα 6. 45′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ καὶ ἐπικυρώσω ὑπ’ εὐθύνην μου τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§43ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις. (Ὥρα 7.05′ μ.μ.)