1954.06.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 83η

Τρίτη 8 Ἰουνίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν, κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Τζηρίδης αἰτεῖται μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν μηνιαίας ἀδείας ἀπουσίας εἰς τὸν κ. Γ. Τζηρίδην προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Μουράτογλου αἰτεῖται 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν 15θημέρου ἀδείας ἀπουσίας εἰς τὸν κ. Β. Μουράτογλου προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 2404) 1940 περὶ καταργήσεως τῆς Ἀστυκλινικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ περὶ διαθέσεως τοῦ κληροδοτήματος Δημ. Δημητριάδου». Ἡ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Μαυρομιχάλης καὶ Π. Σταυρόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαδόπουλος, Π. Τσακιρίδης, Σ. Περτσινίδης, Χ. Σλιουπκίδης, Α. Χατζόπουλος, Θ. Σαράντης, Γ. Μόδης καὶ ἄλλοι, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 971) 1949 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθν. Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας καὶ Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως» κυρωθέντος ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 1104) 1949, ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Δόκος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 125)2.2.1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διαρρυθμίσεως τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ καταναλισκομένου καπνοῦ» καὶ περὶ ρυθμίσεως ἑτέρων τινῶν καπνικῶν ζητημάτων». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 135470)29.5.54 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, διὰ τὴν παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορήγησιν συμπληρωματικοῦ δανείου ἐκ δραχμῶν νέας ἐκδόσεως ἑξήκοντα δύο ἑκατομμυρίων πρὸς τὴν Ἀνώνυμον Ἑταιρείαν Ἑλληνικοῦ Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου, διαθετέου ὑπὸ ταύτης διὰ τὴν προμήθειαν πρώτων ὑλῶν καὶ μηχανημάτων ἐκ τῆς ἡμεδαπῆς καὶ ἀλλοδαπῆς ἀναγκαιούντων εἰς ταύτην διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἀναληφθεισῶν παραγγελιῶν πολεμικοῦ ὑλικοῦ διὰ λογαριασμὸν τοῦ ΝΑΤΟ ἀξίας δολλαρίων 34.000.000 κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 120534)29.5.54 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορήγησιν δανείου δραχμῶν ἑνὸς ἑκατομμυρίου ἑπτακοσίων τεσσαράκοντα ὀκτὼ χιλιάδων (1.748.000) εἰς τὸν Α.Σ.Ο. κατ’ ἀνώτατον ὅριον συμφώνως πρὸς τοὺς ὅρους τῆς μνησθείσης ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς διαθετέου παρὰ τούτου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν πληρωμῶν του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν ἀγροτῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Μαυρολεύκης Δράμας ζητούντων ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ βόσκησις τῶν ζώων των εἰς τὰ ἀναχώματα τῶν καναλιῶν τοῦ ἀγροκτήματος Μαυρολεύκης καὶ εἰς τὸ ἀπὸ 25ετίας δημιουργηθὲν δασύλλιον τῆς Υ.Π.Ε.Μ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν καπνοπαραγωγῶν Δοξάτου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπότομον διακοπὴν τῶν ἀγορῶν καπνῶν ἐσοδείας 1953 καὶ τὴν προσπάθειαν τοῦ καπνεμπορίου κάμψεως τῶν τιμῶν αὐτῶν καὶ ζητούντων τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἀπορρόφησιν τῶν ἀπωλήτων 400.000 ὀκάδων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν Σιτοπαραγωγῶν Φωτολείβους, Καλοῦ Ἀγροῦ, Μαυρολεύκης, Κουδουνίων κλπ. Δράμας, ζητούντων ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν σίτου μὲ τιμὴν ἄνω τῶν 4 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν καὶ ἐξόφλησιν τῆς ἀξίας του εἰς τὸ ἀκέραιον καὶ ἐφ’ ἅπαξ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν 66 ὁδηγῶν ἑλκυστήρων κατοίκων Δράμας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν ὑπαγωγὴν των εἰς τὸ Ταμεῖον Προνοίας Μηχανοδηγῶν ὁδοστρωμάτων καὶ ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως δεδομένου ὅτι ἅπαντες εἶναι ἀπὸ ἐτῶν ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Καπνοπαραγωγῶν Κοινότητος Χωριστῆς Δράμας ζητούντων ἀπορρόφησιν τῶν ἀπωλήτων καπνῶν ἐσοδείας 1953 ἐκ 250.000 ὀκάδων περίπου λόγῳ διακοπῆς τῆς ὑπὸ τοῦ καπνεμπορίου ἀγορᾶς τούτων. Οἱ βουλευταὶ Χίου κ. κ. Ι. Μαυριδόγλου, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Α. Πασσάδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Χίου, ζητούσης μείωσιν τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τῆς εἰσαγομένης ξυλείας διὰ τὴν κατασκευὴν κιβωτίων συσκευασίας ἑσπεριδοειδῶν. Ὁ βουλευτὴς Ρόδου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Παντοπωλῶν Ρόδου «Ὁ Ἑρμῆς» ζητούσης κατοχύρωσιν τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ Παντοπώλου διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως ἀνοίγματος νέων παντοπωλείων. Ὁ βουλευτὴς Ρόδου κ. Ε. Ζαννῆς καταθέτει ἀναφορὰν μαθητῶν τῆς πρώτης τάξεως τοῦ ἐν Ρόδῳ νυκτερινοῦ Γυμνασίου ζητούντων ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς αὐτοὺς νὰ προσέλθουν εἰς τὰς προαγωγικὰς ἐξετάσεις διὰ τὴν τρίτην τάξιν κατὰ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1954. Ὁ βουλευτὴς Κραναίας κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Μηχανικῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, διαμαρτυρομένης, διότι καίτοι διετάχθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὁ ἔλεγχος τῆς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ διαχειρίσεως κατὰ τὸν πόλεμον χρημάτων τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου, δὲν ἐπραγματοποιήθη οὗτος εἰσέτι. Οἱ βουλευταὶ Κεφαλληνίας κ. κ. Γ. Μεταξᾶς καὶ Σ. Λιβαδᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ληξουρίου ζητούντων ἀναστολὴν καταβολῆς τῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. εἰσφορῶν καὶ ἐπιστροφὴν τῶν ἄχρι τοῦδε καταβληθεισῶν τοιούτων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων ὁδηγῶν Ἰδιωτικῶν λεωφορείων κλπ. αὐτοκινήτων Ἀθηνῶν ζητούντων ὅπως ἀνασταλῇ ἐπὶ ἓν τοὐλάχιστον ἔτος ἡ διαταχθεῖσα ἀναθεώρησις τῶν ἀδειῶν ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος τῶν ὁδηγῶν. Ὁ βουλευτὴς Κραναίας κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργοληπτῶν Κεφαλληνίας, ζητοῦντος προτίμησιν τῶν ἐντοπίων σεισμοπλήκτων ἐργοληπτῶν εἰς τὰ ἔργα ἀνοικοδομήσεως τῆς νήσου, χορήγησιν δανείων εἰς τὰ μέλη του ἐκ τοῦ Ταμείου Συντάξεως μηχανικῶν καὶ ἐργοληπτῶν πρὸς ἀντικατάστασιν τοῦ καταστραφέντος τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ αὐτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἑρμιονίδος κ. Ι. Κοντοβράκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Σαγματοποιῶν ζητοῦντος ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν του πληγέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας καὶ Παξῶν κ. κ. Κ. Γουλῆς καὶ Γ. Κάντας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Παντοπωλῶν Κερκύρας ζητοῦντος κατοχύρωσιν τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν παντοπωλῶν διὰ τῆς μὴ χορηγήσεως νέων ἀδειῶν λειτουργίας Παντοπωλείων. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Σκηνιτῶν κτηνοτρόφων Ἠπείρου ζητοῦντος ἀναστολὴν ὑφισταμένης ἀπαγορεύσεως τῆς αἰγοβοσκῆς ἐν τῇ περιοχῇ Ἠπείρου εἰς τὰ δάση εἰς ἃ δὲν ἐνηργήθη ὑλοτομία κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Γ. Συν)σμῶν Μέσα Λασηθίου–Ἁγίου Κωνσταντίνου, Μαρμακέτου κλπ. ζητούντων συμπλήρωσιν τῆς περὶ Κώδικος Δήμων καὶ Κοινοτήτων Νομοθεσίας ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως μέρος τῶν Κοινοτικῶν φόρων καταβάλλεται καὶ εἰς τὴν Κοινότητα τῆς κατοικίας τοῦ φορολογουμένου, ὁσάκις τὰ κτήματα αὐτοῦ εὑρίσκονται εἰς περιοχὴν ξένης Κοινότητος. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας καὶ Παξῶν κ. κ. Κ. Γουλῆς καὶ Γ. Κάντας καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Γαΐου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸ ΤΕΒΕ καὶ ζητούντων ὅπως ἀποσυρθῇ τοῦτο καὶ διατηρηθῇ ἡ ὑποχρεωτικὴ τοιαύτη. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν περιοίκων τοῦ Κήπου Μουσείου Ἀθηνῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν λειτουργίαν νυκτερινοῦ κέντρου εἰς τὸν ἐν λόγῳ κῆπον καὶ ζητούντων ἀπαγόρευσιν αὐτῆς διὰ λόγους τουριστικοὺς καὶ ἡσυχίας τῶν περιοίκων κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Τροχιοδρομικῶν καὶ Ἠλεκτροτεχνιτῶν Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος διατήρησιν, ἀνασυγκρότησιν καὶ ἐπέκτασιν τῶν τροχιοδρόμων Θεσσαλονίκης καὶ εἰς τοὺς συνοικισμοὺς τῆς πόλεως, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν κατοίκων καὶ τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ καὶ συντάξει προσωπικοῦ τῶν τροχιοδρόμων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κραναίας κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Κεφαλληγίας, ζητούντων ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον περὶ προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸ ΤΕΒΕ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Μυλεργατοϋπαλλήλων Μυτιλήνης διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν πριμοδότησιν ἀλεύρων εἰσαγομένων εἰς Μιτυλήνην ἐκ λοιπῶν περιφερειῶν καὶ ζητούσης ἄμεσον κατάργησιν τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως, πρὸς ἀποφυγὴν διακοπῆς λειτουργίας τῶν κυλινδρομύλων Μυτιλήνης καὶ τῆς ἐκ ταύτης ἐπαπειλουμένης ἀνεργίας ὑπερεκατὸν μυλεργατοϋπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας καὶ Παξῶν κ. Γ. Κάντας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Κερκύρας διαμαρτυρομένης διὰ τὴν παρὰ τῆς Ἀγορανομικῆς Ὑπηρεσίας ἀσκουμένην πίεσιν ἐπὶ τῶν ἐλαιεμπόρων, πρὸς ἀγορὰν ἐλαιολάδου εἰς τιμὴν ἀσφαλείας καὶ ζητούσης ἐπέμβασιν τῶν ἁρμοδίων ἐπὶ τῷ τέλει βελτιώσεως τιμῆς τοῦ ἐλαίου. Ὁ βουλευτὴς Κραναίας κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ἀναφορὰν Βιομηχάνων, Ἐργοστασιαρχῶν, Βιοτεχνῶν καὶ ἐπαγγελματιῶν πόλεως Ἀργοστολίου ζητούντων ὅπως εἰς τὸ μελετώμενον νέον σχέδιον ἀνοικοδομήσεως τῆς πόλεως Ἀργοστολίου ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ ἐν τῷ ὑπομνήματί των ὑποδεικνυόμεναι διαρρυθμίσεις. Ὁ βουλευτὴς Μεσολογγίου κ. Π. Σταυρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν πολεμικῇ διαθεσιμότητι Ἀρχιάτρου Μ. Ἀλεξανδράτου ζητοῦντος τὴν ὑπὸ τοῦ Τ.Σ.Α.Υ. τακτοποίησιν τῆς μερίδος του βάσει τοῦ ἀσφαλιστικοῦ του βιβλιαρίου καὶ τῶν ἐν αὐτῷ ἀναγεγραμμένων καὶ καταβληθεισῶν εἰσφορῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς κ. Α. Φράγκος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συν)σμοῦ Πατατοκαλλιεργητῶν περιφερείας Δήμου Κρωπίας, ζητούντων λῆψιν μέτρων ἐπὶ σκοπῷ προμηθείας γεωμήλων ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν μονάδων ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸν ἐν λόγῳ Συν)σμὸν μὲ ἀγοραίαν τιμὴν Ἀθηνῶν πρὸς ἀνακούφισιν τῶν παραγωγῶν κλπ. Ὁ Σύλλογος τῶν Ὑπαλλήλων τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Ἀθηνῶν ζητεῖ τὴν λῆψιν αὐστηρῶν κυρώσεων κατὰ τῶν ὑπευθύνων τῆς ἀποκαλυφθείσης εἰς τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα τοῦ Προσωπικοῦ Τ.Τ.Τ. καταχρήσεως, ἐνέργειαν αὐστηροῦ διοικητικοῦ καὶ διαχειριστικοῦ ἐλέγχου τῶν ὡς ἄνω Ταμείων παρ’ ἀνωτάτου δικαστικοῦ κλπ. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος ὑποβάλλει ψηφίσματα τοῦ Γενικοῦ Συμβουλίου αὐτῆς, δι’ ὧν αἰτεῖται τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἐπίλυσιν τῶν διαφόρων προβλημάτων τῶν ἀπασχολούντων τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος ἐκφράζει πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὰς εὐχαριστίας της διὰ τὸ ἐπιδεικνυόμενον παρ’ αὐτῆς ἐνδιαφέρον πρὸς ἐπίλυσιν τῶν ἐκκρεμούντων μεγάλων ἐργατικῶν προβλημάτων κλπ. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος ζητεῖ ματαίωσιν ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Συλλογικῶν Συμβάσεων καὶ Διαιτησίας» καὶ ἐπαναφορὰν τῆς ἀπὸ τοῦ 1935 καὶ ἐντεῦθεν ἰσχυούσης νομοθεσίας «περὶ Συλλογικῶν Συμβάσεων Ἐργασίας καὶ Συλλογικῶν Διαφορῶν» καταργουμένου τοῦ νόμου 2053)52 καὶ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν.

Δ. 2510)53.

Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος ζητεῖ μείωσιν τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος, ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων, ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τῆς Ἐργατικῆς Στέγης καὶ λοιπὰ μέτρα πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας καὶ τοῦ ἐργατικοῦ προβλήματος. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος ζητεῖ ματαίωσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2510) 1953» δι’ οὗ ἀποκλείονται τῆς διοικήσεως τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων, οἱ μὴ ἀσκοῦντες ἐνεργῶς τὸ οἰκεῖον ἐπάγγελμα κλπ. Οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Κοινοτήτων Ἀρχοντικοῦ Λακωνίας καὶ Μαυροκλῆς ζητοῦν ταχεῖαν Ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Χώρας Τροπαίων ἐκφράζει τὰς εὐχαριστίας τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητός του διὰ τὰ ὑπὲρ τῶν σεισμοπαθῶν ληφθέντα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μέτρα. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι). Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2939) 1607 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 327 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον θέλει μεριμνήσει διὰ τὴν ἐφαρμογὴν κατὰ τὴν προσεχῆ οἰκονομικὴν χρῆσιν προγράμματος αὐτοστεγάσεως καὶ εἰς Λαμίαν ὥστε νὰ τύχωσιν ἀποκαταστάσεως αἱ περὶ ὧν πρόκειται προσφυγικαὶ οἰκογένειαι. Εἰς πρίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ὡς ἀνωτέρω προγράμματος ἐλλείψει πιστώσεων, τὸ Ὑπουργεῖον θὰ προέλθῃ εἰς τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας ἀνεγέρσεως οἰκοδομῆς, ἐπὶ παραχωρηθέντων οἰκοπέδων ὥστε νὰ μὴ στερηθῶσιν αἱ ἀνωτέρω προσφυγικαὶ οἰκογένειαι τῶν παραχωρηθέντων αὐταῖς οἰκοπέδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουνίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Μαυρομμάτη. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 3396) 3.6.54 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 372 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Μαυρομμάτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν σχετικῶς τὰ κάτωθι: Οἱ σεισμοὶ τοῦ 1948 ἔπληξαν τὴν ἐπαρχίαν Βονίτσης —Ξηρομέρου κατ’ ἀναλογίαν εἰς πολὺ μικρότερον βαθμὸν ἐν σχέσει μὲ τὴν νῆσον Λευκάδα, ἀνάλογος κατὰ συνέπειαν ὑπῆρξε καὶ ἡ παροχὴ στεγαστικῆς περιθάλψεως ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ ταύτῃ. Ἤδη οἱ πληγέντες ἐκ τῶν ἐσχάτως ἐπισυμβάντων σεισμῶν τῆς ἐπαρχίας ταύτης, ὡς καὶ οἱ ἐκ τῶν παλαιῶν σεισμῶν μὴ ἐνισχυθέντες τοιοῦτοι, θέλουσι τύχει στεγαστικοῦ δανείου πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς στέγης των, τοῦ θέματος ἐνισχύσεώς των ἀντιμετωπιζομένου, βάσει τῶν κειμένων διατάξεων, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ὡς καὶ διὰ τὰς λοιπὰς σεισμοπαθεῖς περιοχὰς τῆς χώρας. Οὕτω, ἐκ τῆς κατ’ ἀρχὴν διατεθείσης εἰς βάρος τῆς τρεχούσης χρήσεως σχετικῆς πιστώσεως δι’ ὁλόκληρον τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας ἐκ δραχμῶν 2.650.000 (νέας ἐκδόσεως), ἐγένετο κατανομὴ παρὰ τῆς οἰκείας Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς ποσοῦ ἐξ 1.440.000 (νέας ἐκδόσεως), εἰς τοὺς οἰκισμοὺς τῆς ἐπαρχίας Βονίτσης–Ξηρομέρου. Ἡ ἀφαίρεσις ἐκ τοῦ χορηγουμένου ἑκάστῳ δικαιούχῳ δανείου, τῆς ἐξ ἀποτιμήσεως ἀξίας τῶν διασωθέντων χρησιμοποιησίμων δομικῶν ὑλικῶν τῶν ἀναλογούντων διὰ στεγαστικὸν χῶρον 40 μ2, ἐφαρμόζεται εἰς ἁπάσας τὰς περιφερείας καὶ δι’ ἁπάσας τὰς περιπτώσεις. Διὰ τὴν τοπογράφησιν τῆς νέας θέσεως ἀνοικοδομήσεως τῶν οἰκισμῶν Βασιλόπουλον καὶ Καραϊσκάκη ἐπειδὴ πράγματι τὸ οἰκεῖον Γραφεῖον Νομομηχανικοῦ δὲν διαθέται τοπογραφικὸν συνεργεῖον, ἐγένοντο αἱ δέουσαι ἐνέργειαι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, ὡς ἐγνωρίσαμεν πρὸς τὸν ἐπερωτῶντα κ. βουλευτήν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ. Ο. 3864) 3.5.54 ἡμετέρου ἐγγράφου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουνίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ

ΙΙ). Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Εὐαγγελάτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3249) 1751) 28.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 351 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Εὐαγγελάτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ὁδὸς Ληξουρίου–Δελλαπορτάτων–Σκηνέα, εἶναι τμῆμα τῆς ὑπ’ ἀριθ. 285 Ἐθνικῆς ὁδοῦ. Οὐδεμίαν συγκοινωνίαν ἐξυπηρετεῖ, διότι δι’ οὐδενὸς χωρίου διέρχεται, τὸ δὲ χωρίον Σκηνέας, εἰς τὸ ὁποῖον τερματίζεται ἐξυπηρετεῖται διὰ τῆς ὁδοῦ Ληξουρίου–Μονοπωλάτων–Ἁγίας Θέκλης, δι’ ἧς διενεργεῖται ἡ συγκοινωνία ὁλοκλήρου τῆς Βορείου Πάλλης. Ἡ ὁδὸς Ληξουρίου–Δελλαπορτάτων–Σκηνέα, εὑρίσκεται σήμερον εἰς χαραδρώδη κατάστασιν διότι ἐξετιμήθη ὑπὸ τοῦ Νομομηχανικοῦ Κεφαλληνίας ὅτι οὐδεμίαν συγκοινωνίαν ἐξυπηρετεῖ, δι’ ὃ καὶ οὐδέποτε ἀπὸ 20ετίας συνετηρήθη. Διὰ τοῦτο οὐδέποτε ἔδει νὰ ἐγκριθῇ πίστωσις πρὸς συντήρησίν της, πολλῷ μᾶλλον, διότι ἐπὶ κυρίων ἀρτηριῶν δὲν ἔχει εἰσέτι συντελεσθῆ ἡ ἀποκατάστασις βατότητος. Πρὸς τὴν ἄποψιν ταύτην ὑπῆρξε κατηγορηματικὸς ὁ Νομομηχανικὸς Κεφαλληνίας. Ὁ νέος Ὑφυπουργός, κ. Ρωμανός, ἐπανεξέτασας τὸ ὅλον ζήτημα συμφώνως πρὸς τὴν ἄποψιν τοῦ Νομομηχανικοῦ, ὡς πρὸς τὴν μειωμένην προτεραιότητα τοῦ ἔργου τούτου, ἠκύρωσε τὴν σχετικὴν δημοπρασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰουνίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

ΘΑΝΟΣ ΚΑΨΑΛΗΣ

ΙΙΙ). Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κουντούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2840) 15.5.54 ὑμετέρου ἐγγράφου, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι κατόπιν σχετικῆς ἐντολῆς ἡμῶν τὸ Ι.Κ.Α. προέβη εἰς τὴν ἐνέργειαν τῆς ἀπαιτουμένης προεργασίας διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὰς νήσους Κῶ, Κάλυμνον καὶ Λέρον. Τὸ θέμα ἔχει τεθῆ ὑπ’ ὄψιν τοῦ Διοικητικοῦ αὐτοῦ Συμβουλίου παρ’ ᾧ ἐκκρεμεῖ εἰσέτι ἡ λῆψις ἀποφάσεως ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας, ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως Μερκαντίλε, ἔχει τὸν λόγον, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§10Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἡ Βουλὴ εὐηρεστήθη εἰς μίαν τῶν προηγουμένων συνεδριάσεών της νὰ παράσχῃ εἰς τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ἑταιρείας Μερκαντίλε, ἧς τυγχάνω Πρόεδρος, προθεσμίαν παρατάσεως τοῦ ἔργου της μέχρι τέλους τρέχοντος μηνός. Παρ’ ὅλην τὴν προσπάθειαν, ἣν κατέβαλον καὶ καταβάλλουν τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ἵνα ἐντὸς τῆς ταχθείσης προθεσμίας ἀποπερατώσουν τὸ ἔργον των, καὶ ὑποβάλουν εἰς τὸ Σῶμα τὸ πόρισμα τῆς ἐρεύνης των, ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἡ ταχθεῖσα προθεσμία δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ καὶ δι’ αὐτὸ ὑποβάλλουν τὴν παράκλησιν ὅπως ἡ προθεσμία παραταθῇ μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ., ἵνα οὕτω δυνηθοῦν νὰ συνεχίσουν τὸ ἔργον των καὶ μετὰ τὴν τυχὸν λῆξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὀφείλω νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τοῦ Σώματος καὶ ἀσάφειάν τινα, ἥτις προκαλεῖται ἐκ τῆς διαφορᾶς τῆς διατυπώσεως μεταξὺ τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, ἥτις ἀπεφάσισε τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς ἀποφάσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅστις συνέστησε τὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ Βουλὴ κατὰ τὴν ΜΔʹ συνεδρίαν της, ἀπεφάσισε τὴν σύστασιν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς «πρὸς ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως, τῆς ἀφορώσης τὰς μετὰ τῆς ἑταιρείας Μερκαντίλε ὑπογραφείσας συμβάσεις». Ὡς ἐξ αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως ἐμφαίνεται, δὲν καθορίζεται ἀπὸ ποίας πλευρᾶς θὰ ἐξετασθῇ ἡ ὑπόθεσις αὐτή, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν πολιτικῶν εὐθυνῶν, τῶν διαχειρισαμένων τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἀπὸ τῆς οἰκονομικῆς της πλευρᾶς ἄν, δηλαδή, ἦτο συμφέρουσα ἢ μὴ εἰς τὸ Δημόσιον, ἀπὸ τῆς νομικῆς πλευρᾶς, ἄν, δηλαδή, νομοτύπως κατηρτίσθησαν αἱ συμβάσεις καὶ οὕτω καθεξῆς. Ὀρθῶς κατὰ τὴν γνώμην μου, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐν τῇ ἀποφάσει του περὶ καταρτίσεως τῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐπεξήγησιν τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς καὶ ἀκριβέστερον καθορισμοῦ τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς περιέλαβεν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ «θέλει ἀσχοληθῆ μὲ τὴν ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως ἐπὶ τῆς ὑπάρξεως ἢ μὴ πολιτικῶν εὐθυνῶν ἐν τῇ καταρτίσει τῶν μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ἑταιρείας Μερκαντίλε συμβάσεων, ὡς καὶ ἐν τῇ ἐν γένει διαχειρίσει περὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν συμβάσεων τούτων». Ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἅμα τῇ ἐνάρξει τοῦ ἔργου της ἠθέλησε νὰ καθορίσῃ τὸν ὅρον περὶ ὑπάρξεως ἢ μὴ πολιτικῶν εὐθυνῶν καὶ μετὰ μακρὰν συζήτησιν ἐδέχθη τὴν εἰσήγησίν μου περὶ εὐρυτάτης ἑρμηνείας τοῦ ὅρου πολιτικαὶ εὐθῦναι. Ἐδέχθη, δηλαδή, ὅτι ὁ ὅρος αὐτὸς περιλαμβάνει «ὄχι μόνον τὰς ποινικὰς καὶ ἀστικὰς εὐθύνας παντὸς δημοσίου ἀνδρὸς διαχειριζομένου τὰ κοινά, ἀλλὰ καὶ τὰς εὐθύνας του ἐκ πάσης πράξεως ἢ παραλείψεως ἐν τῇ διαχειρίσει τῆς ἐξουσίας του ἀφειλομένης εἰς οἱουδήποτε βαθμοῦ ἀμέλειάν του, ἐξ ἧς ἐπῆλθε βλάβη τις εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, ἀκόμη δὲ καὶ εἰς τὴν ἁπλῆν ὀλιγωρίαν του περὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων του, περιλαμβανομένης καὶ τῆς ὑποχρεώσεως ἣν ἔχει ὁ διαχειριζόμενος τὰ κοινά, ὅπως παρακολουθῇ ἀγρύπνως τὰς πράξεις καὶ παραλείψεις τῶν ὑφισταμένων του ὑπηρεσιῶν, εὐθυνόμενος ὑπὸ τὴν ἄνω ἔννοιαν καὶ διὰ τὰς ἐνεργείας τούτων». Εἶναι ἀληθές, ὅτι βραδύτερον ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάσισε νὰ ἐπανέλθῃ ἐπὶ τοῦ θέματος. Θὰ ἐπεθύμουν ὅμως, ὅπως σεῖς, ποὺ διετυπώσατε τὴν ἄνω ἀπόφασιν, τὴν προκαλέσασαν τὴν ὡς ἄνω ἀσάφειαν, τὴν ἀποκαταστήσετε διὰ μιᾶς ἐπισήμου δηλώσεώς σας, ὅτι, δηλαδή, καὶ ἡ ἐξέτασις τῶν τυχὸν ὑπαρχουσῶν ποινικῶν καὶ ἀστικῶν εὐθυνῶν ἐπιβάλλεται, ἀλλὰ καὶ ἀσχέτως ὑπάρξεως ἢ μὴ τοιούτων εὐθυνῶν, ἐπιβάλλεται ἡ ἔρευνα περὶ ὑπάρξεως ἢ μὴ πολιτικῶν εὐθυνῶν ὑπὸ τὴν εὐρυτάτην αὐτῆς ἔννοιαν, ὡς ταύτην καθώρισεν ἡ ὡς ἄνω ἀπόφασις τῆς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας, μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου;

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Παμπούκα καὶ ἡ προθεσμία παρατείνεται μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου ἐνεστῶτος ἔτους. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα, κύριε Παμπούκα, ἡ Ἐπιτροπή, ὡς ἀρχῆθεν ἀπεφασίσθη, εἶναι ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων. Δὲν εἶναι ἀνακριτική, ἀναμφισβητήτως. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον εἶναι τοιαύτη, οἱαδήποτε πρᾶξις, πάσης φύσεως, προκειμένου μάλιστα περὶ πράξεων, ἐνεργειῶν ἢ παραλείψεων πολιτικῶν ἀνδρῶν, δημιουργεῖ εὐθύνην καὶ ἐμπίπτει εἰς τὴν ἁρμοδιότητά της εἴτε ἡ εὐθύνη εἶναι ποινική, εἴτε ἀστική, εἴτε πολιτική. Οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι ἡ ἐξεταστικὴ ἐπὶ τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπή, μελετῶσα καὶ ἐρευνῶσα μίαν ὑπόθεσιν θὰ ἀγνοήσῃ, ἢ θὰ παρακάμψῃ οἱανδήποτε ἢ οἱουδήποτε εὐθύνην. Θὰ διατυπώσῃ ταύτην, θὰ ἐκφέρῃ τὴν γνώμην της, καὶ τὰ συμπεράσματά της, καὶ ἡ συνέχεια πλέον δίδεται εἰς τὸ Σῶμα, μόνον ἁρμόδιον νὰ λάβῃ ἀποφάσεις βάσει τοῦ Συντάγματος, τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τῶν Νόμων. Νομίζω, ὅτι δὲν ἀπαιτεῖται περαιτέρω συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι τὰ πράγματα εἶναι ἀπολύτως σαφῆ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σ. Μερκούρης.

§14Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρεκάλεσα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅπως μοῦ δώσῃ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διότι συνεπληρώθη μία 5ετία ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Συμβουλευτικῆς Συνελεύσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης καί, νομίζω, ὅτι καὶ ἐπιθυμία τῆς Βουλῆς εἶναι, νὰ ἀκούσῃ μὲ ὀλίγας λέξεις τὴν δρᾶσιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, κατὰ τὴν διαρρεύσασαν 5ετίαν, καὶ διότι ἀπόφασις αὐτῆς εἶναι, ὅπως τὰ μέλη τῆς Συνελεύσεως ἐκθέτουν ἐνώπιον τῶν Βουλῶν των τὴν δρᾶσιν καὶ τὸν σκοπὸν τοῦ Συμβουλίου Εὐρώπης. Πολλοὶ ἦσαν ἐκεῖνοι, οἵτινες κατὰ τὴν πρώτην ἵδρυσιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης ἐδυσπίστουν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ, φανταζόμενοι, ὅτι τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον θὰ ἀπέδιδε θὰ ἦτο, ἴσως, μικρὸν καί, ἴσως, δὲν θὰ ἔφθανεν ποτὲ εἰς τὸ νὰ ἀποδώσῃ ἔργα θετικά. Καὶ ὅμως, μέσα εἰς μίαν πενταετίαν, δύναται τὸ Συμβούλιον τῆς Εὐρώπης νὰ ἐπιδείξῃ τὸν πρῶτον ὑπ’ αὐτοῦ ψηφισθέντα νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐξασφαλίζονται τὰ δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου. Ἀπὸ ἑξαμήνου δέ, κατηρτίσθησαν αἱ Ἐπιτροπαί, ποὺ θὰ ἀπασχοληθοῦν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου, εἴτε εἰς περίπτωσιν προσφυγῆς ἀτόμων, εἴτε εἰς περίπτωσιν προσφυγῆς ὁμάδος προσώπων ἀδικουμένων. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ μεγαλεῖτερον ἔργον τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, εἶναι ὅτι μέσα ἀπὸ τὴν Συνέλευσιν ἐγεννήθη ἡ κοινοπραξία τοῦ ἄνθρακος καὶ τοῦ χάλυβος, μεταξὺ τῶν Κρατῶν ποὺ παράγουν τὰ εἴδη ταῦτα, ἤτοι τῆς Γερμανίας, Γαλλίας, Ἰταλίας καὶ τῶν τριῶν Κρατῶν τῆς Μπενελούξ. Καὶ μετὰ ἀπὸ μερικὰς διακυμάνσεις, ἡ Μεγάλη Βρεταννία, ἥτις ἀρχικῶς εἶχεν δυστροπήσει καὶ δὲν εἶχεν λάβει μέρος εἰς τὴν Κοινότητα, ἤδη ἔχει ἐνεργῶς συμμετάσχει. Ἡ Κοινότης αὐτὴ σήμερον ἔχει ἰδίαν Βουλήν, Γερουσίαν, καὶ ἔχει καὶ Κυβέρνησιν. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι δύσκολον νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἑνοποίησιν τῆς Εὐρώπης, ὥστε νὰ ἀποτελέσῃ αὕτη ἑνιαῖον πολιτικόν, οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικὸν σύνολον, ἐὰν ἀκολουθήσωμεν τὸ ζωντανὸν παράδειγμα τοῦ ἄνθρακος καὶ τοῦ χάλυβος. Ἐπίσης ἕνα ἄλλο σημεῖον εἶναι ἐκτάκτως σοβαρόν. Ἐντὸς τοῦ 1954 ἐλπίζω νὰ ἔχωμεν τὸ εὐτυχὲς γεγονός, τῆς κοινοπραξίας τῆς Ἀμύνης, δηλαδή, τῆς ἱδρύσεως Εὐρωπαϊκοῦ Στρατοῦ. Ὁ Εὐρωπαϊκὸς αὐτὸς στρατός, ἔχει διοργανωθῆ ὑπὸ τῶν ἓξ Κρατῶν, δηλαδή, τῆς Γαλλίας, Γερμανίας, Ἰταλίας καὶ τῶν τριῶν Κρατῶν τῆς Μπενελούξ. Διὰ τῆς κοινότητος αὐτῆς τῆς Ἀμύνης, ἐξασφαλίζεται ὁ κεντρικὸς τομεὺς τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν καὶ συντελεῖται τὸ μεγάλον γεγονὸς τοῦ ἐπανεξοπλισμοῦ τοῦ Γερμανικοῦ στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ἐκρίθη ἀπὸ ὅλους ὡς ἀπαραίτητος παράγων διὰ τὴν ἄμυναν τῶν ἐλευθέρων λαῶν, ἐναντίον τοῦ Διεθνοῦς κομμουνισμοῦ. Σπουδαιοτάτη ὑπῆρξεν ἐπίσης ἡ ἐργασία τοῦ Συμβουλίου, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἀγροτικῶν εἰδῶν. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἐνδιαφέρεται ἰδιαιτέρως ἡ Χώρα μας. Μελετᾶται ἡ ἵδρυσις γεωργικῆς Κοινοπραξίας μὲ σκοπόν, ὅπως τὰ Εὐρωπαϊκὰ ἐλεύθερα Κράτη μεταβληθοῦν εἰς αὐτάρκη, ὅσον ἀφορᾷ τὰ γεωργικὰ εἴδη, ὥστε νὰ μὴ ἔχουν ἀνάγκην νὰ εἰσάγουν τοιαῦτα ἐξ ἄλλων Κρατῶν. Εἰς τὸ πεδίον τῆς ἐκπαιδεύσεως, τὸ πρῶτον βῆμα ἐγένετο διὰ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν κατωτέρων Σχολῶν. Ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει ἡμᾶς ἰδιαιτέρως, εἶναι ἡ καταβαλλομένη προσπάθεια διὰ τὴν λύσιν τοῦ μεταναστευτικοῦ ζητήματος, τοῦ ὁποίου συνάρτησις εἶναι τὸ δημογραφικὸν θέμα, καὶ ἡ ἀποκατάστασις τῶν προσφύγων, ὄντως θέμα μεγάλο. Ἀπὸ διετίας κατηρτίσθη μία ἐπιτροπή, τῆς ὁποίας εἶμαι μέλος, ἥτις ἐπεσκέφθη τὸ Βερολῖνον, ὅπου περιθάλπονται περὶ τὰ 10 ἑκατομμύρια προσφύγων, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 1.400.000 προέρχεται ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, φεύγοντες τὴν ἐρυθρᾶν τυραννίαν. Εἶμαι δὲ εὐτυχής, διότι σήμερον τὸ βράδυ φθάνει ὁ ἔκτακτος ἀπεσταλμένος τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, ὁ βουλευτὴς κ. Σνετέρ, πρώην Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, ὅστις ἔχει ὡς ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ ἐπισκεφθῇ τὰ διάφορα Κράτη καὶ μετὰ τὴν Γερμανίαν ἔρχεται εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ συσκεφθῇ μετὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἐπισκεφθῇ τὰς ἐγκαταστάσεις τὰς προσφυγικὰς καὶ ἀκολούθως συνεννοούμενος μετὰ τῆς Ἐπιτροπῆς, προτείνει λύσεις τοῦ δημογραφικοῦ ζητήματος καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἔτι δυστυχούντων προσφύγων. Ἐπίσης ἔχω νὰ ἀνακοινώσω, ὅτι εἰς τὴν Σύνοδον τοῦ 1953, συνεκινήθη ἡ συνέλευσις τοῦ Στρασβούργου, ἀπὸ τὴν συμφορὰν τῶν σεισμῶν τῶν Ἰονίων Νήσων. Ἐκεῖ εἶχεν ληφθῆ ἡ ἀπόφασις ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως, τῆς υἱοθετήσεως τῆς πόλεως τῆς Ἰθάκης, διὰ τὴν ὁποίαν ἐψήφισε κονδύλιον 300 ἑκατομμυρίων φράγκων. Σήμερον, εἶμαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἀναγγείλω, ὅτι τὴν 15ην Αὐγούστου φθάνουν οἱ κ.κ. Ντελμπός, Ντίκσον, Μανταλίνης, οἵτινες, ὡς ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπή, θὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν Ἰθάκην καὶ θὰ ὑποβάλουν τὸν Σεπτέμβριον εἰς τὴν Συνέλευσιν τὸ πόρισμά των, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ζητήσουν τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποφάσεως ταύτης καὶ τὴν ἀνέγερσιν τῆς Ἰθάκης. Αὐτά, κύριοι, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερον, ἦσαν, βεβαίως, σημαντικά, συντελοῦντα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς συνεργασίας τῶν ἐλευθέρων Εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν. Ἀλλὰ τὸ σημαντικώτερον ὑπῆρξεν, ὅτι τὸ Συμβούλιον ἐπέδειξε τὴν ἱκανότητα τοῦ συλλαμβάνειν μεγάλα προβλήματα πολιτικά. Τὸ Συμβούλιον τῆς Εὐρώπης μὲ τὸ πνεῦμα τῆς συνεργασίας, ἀπεφάσισε νὰ ἐπεμβαίνῃ καὶ νὰ ἐξευρίσκῃ λύσεις ὅπου ὑπάρχουν πολιτικαὶ διαφοραί, μεταξὺ τῶν ἐλευθέρων Κρατῶν τῆς Εὐρώπης. Πρώτη τοιαύτη ἀπόφασίς του ὑπῆρξεν ἐπὶ τοῦ θέματος Σάαρ. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐκθέσεως τοῦ Συμβουλίου γίνεται σήμερον συζήτησις, ὥστε νὰ καταλήξῃ εἰς συμβιβασμὸν ἡ διαφορὰ αὕτη, μεταξὺ Γαλλίας καὶ τῆς Δυτικῆς Γερμανίας. Τὸ παράδειγμα τοῦ Σάαρ, καθὼς καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, ὤθησαν τοὺς λοιποὺς συναδέλφους μου καὶ ἐμέ, ὅπως θέσωμεν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τὸ ζήτημα τῆς Κύπρου, διὰ τὸ ὁποῖον ἐνομίσαμεν καθῆκόν μας, ὅτι ἔπρεπε νὰ λάβῃ γνῶσιν τὸ Συμβούλιον, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἀφοῦ ἐξαντλήσῃ ὅλα τὰ μέσα διὰ μίαν διμερῆ συνεννόησιν μετὰ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, βασιζομένη ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου τοῦ Χάρτου τοῦ Ἀτλαντικοῦ, προσφύγῃ εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη. Τὸ Συμβούλιον τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητος, ἔχει καὶ νομικὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπέμβῃ, διότι ὁ πρῶτος νόμος τὸν ὁποῖον ἐψήφισε καὶ ὅστις ἀφορᾷ τὰ δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου, ἐπιβάλλουν τὴν ἐπέμβασιν καὶ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τούτου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν 400.000 Ἕλληνες, δηλαδὴ, 400.000 Εὐρωπαῖοι νὰ ζοῦν ὑπὸ ἓν ἀποικιακὸν καθεστώς. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν). Νομίζομεν, ὅτι ἡ ἐπέμβασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης θὰ συντελέσῃ σχετικῶς καὶ μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητος θὰ ὑποβοηθήσῃ εἰς τὴν λύσιν τοῦ τόσον ζωτικοῦ καὶ τόσον δικαίου αἰτήματος τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ κίνδυνος διαταράξεως τῆς ἀπὸ αἰῶνος φιλίας ποὺ ἑνώνει τὸν Βρεταννικὸν καὶ Ἑλληνικὸν λαόν. (Χειροκροτήματα).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§16Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πιστεύω, ὅτι ἐκφράζω τὰ αἰσθήματα ὅλων μας, προτείνων ὅπως ἐκφρασθοῦν αἱ εὐχαριστίαι τοῦ Σώματος πρὸς τοὺς ἐκπροσώπους μας εἰς τὸ Εὐρωπαϊκὸν Κοινοβούλιον. Ἡ τόλμη νὰ θέσουν τὸ Κυπριακὸν εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Συνέλευσιν, ἀποτελεῖ ἕνα βῆμα, τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς θὰ προωθήσῃ τὴν λύσιν τῆς ὑπερτάτης διεκδικήσεως τῆς Πατρίδος. Νομίζω, ὅτι ἐπετελέσθη ἔργον σοβαρόν, διότι εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Εὐρώπης εἶναι δύσκολον νὰ τεθοῦν ζητήματα, ὅπως τὸ Κυπριακόν. Εἰς τὸ Εὐρωπαϊκὸν Συμβούλιον, ἂς τὸ ἀναγνωρίσωμεν εἰλικρινῶς, οἱ λαοὶ διακρίνονται εἰς πρώτης καὶ δευτέρας ποιότητος Εὐρωπαίων. Οἱ τῆς πρώτης κατηγορίας λαοί, νομίζω, ὅτι Εὐρώπη εἶναι ἡ Δύσις καὶ ὅλαι αἱ προσπάθειαι τείνουν εἰς τὴν ἐξομάλυνσιν τῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα χωρίζουν, λ.χ., τὴν Γερμανίαν καὶ τὴν Γαλλίαν, ἀδιαφοροῦν διὰ τὰ ζητήματα τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης. Ὑπῆρξεν, ἑπομένως, τόλμημα τὸ ὅτι ἐτέθη εὐθαρσῶς τὸ Κυπριακὸν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης καὶ ἐπεσύρθη οὕτω ἡ προσοχὴ τῶν Εὐρωπαίων ἐπὶ τῆς Ἑλληνοαγγλικῆς διαφορᾶς. Βεβαίως, ἡ λύσις δὲν θὰ δοθῇ εἰς τὸ Εὐρωπαϊκὸν Συμβούλιον καὶ οὔτε, ἴσως, εἰς τὸν Ο.Η.Ε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Ἀγγλία εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὴν κοινὴν γνώμην, ἡ ὁποία δημιουργεῖται τόσον εἰς τὴν Εὐρώπην, ὅσον καὶ εἰς τὰς ἄλλας Ἠπείρους, ὑπὲρ τῆς αὐτοδιαθέσεως τῶν λαῶν. Κύριοι βουλευταί, οἱ ἀδελφοί μας Κύπριοι, ὅταν ἐξερράγη ὁ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, ἐκλήθησαν ὑπὸ τῶν Ἄγγλων, ὅπως ἄλλωστε συνέβη καὶ κατὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον, ὅπως καταταγοῦν ὡς ἐθελονταὶ εἰς τὸν Ἀγγλικὸν στρατόν. Αἱ πινακίδες, διὰ τῶν ὁποίων ἐκαλοῦντο, ἀνέφερον, ὅτι θὰ πολεμήσητε χάριν τῆς ἐλευθερίας καὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα. Δεκάδες χιλιάδων Κυπρίων κατετάγησαν ἐθελονταὶ εἰς τὰς Ἀγγλικὰς δυνάμεις καὶ ἐπολέμησαν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν καὶ εἰς ὅλα τὰ μέτωπα καὶ πολλαὶ χιλιάδες ἐξ αὐτῶν ἔπεσαν ὄχι διὰ νὰ παραμείνουν δοῦλοι, ἀλλὰ διὰ νὰ ζήσουν ἐλεύθεροι. Σήμερον ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε — καὶ εἶναι πρὸς τοῦτο ἀξία συγχαρητηρίων — νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ Ο.Η.Ε. Τὸ ἅρμα τῆς ἐλευθερίας τῆς Κύπρου μας ἐξεκίνησε. Τὸ συνοδεύουν αἱ εὐχαὶ ὅλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡ ἀκλόνητος ἀπόφασίς μας ὅπως τὸ προωθήσωμεν πρὸς τὴν μόνην λύσιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὴν ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει νὰ καταθέσῃ νομοσχέδιον.

§18Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἔχω τὴν τιμήν, κύριοι βουλευταί, νὰ ὑποβάλλω σχέδιον νόμου «περὶ Κώδικος Δήμων καὶ Κοινοτήτων». Ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία, ἀπὸ πολλοῦ ἐφάνη ὅτι εἶχεν ἀνάγκην τροποποιήσεων καὶ μεταβολῶν, διότι πλεῖσται διατάξεις τῶν παλαιῶν νόμων, περιέπεσαν εἰς ἀχρηστίαν, ἢ ἀπεδείχθησαν ἀνεπαρκεῖς νὰ θεραπεύσωσι τὰς ἑκάστοτε ἀνάγκας. Ἕνεκα τούτου κατέστη προφανὴς ἡ σύστασις νέου Κώδικος, ὅστις νὰ ρυθμίζῃ τὰ ζητήματα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, κατὰ τὴν κτηθεῖσαν πεῖραν καὶ ἐν ὄψει τῶν προβλέψεων περὶ τῶν τάσεων τοῦ μέλλοντος. Δὲν ἐκρίθη σκόπιμον, εἰς τὸν νέον Κώδικα νὰ περιληφθῶσιν αἱ διατάξεις, αἱ ἀφορῶσαι τὰ φορολογικὰ ζητήματα, διότι ἡ διαμορφουμένη ἑκάστοτε οἰκονομικὴ κατάστασις μεταβάλλει τὰ ἀφορῶντα τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα καὶ ἕνας νόμος βασικός, ὡς ὁ Κῶδιξ, δὲν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ διατάξεις μεταβαλλομένας. Κύριοι, ὁ Κῶδιξ ἔχει πλείστας διατάξεις. Κυρία διάταξις, εἶναι ἡ τροποποιοῦσα τὰς διατάξεις, τὰς ἀφορώσας τὸν ......... μὲ ἐλαχίστας ἐξαιρέσεις, ὀφειλομένας εἰς ἰδιαιτέρας τοπικὰς συνθήκας. Εἰσάγει δὲ σταθερὰ κριτήρια, δι’ ἵδρυσιν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Μέχρι τοῦδε, ἐπετρέπετο ἡ ἵδρυσις Κοινοτήτων μὲ πληθυσμὸν ἐλάσσονα καὶ τῶν 150 κατοίκων. Οὕτω ἱδρύοντο Κοινότητες, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον οἰκονομικὰς δυνατότητας καὶ ἦσαν θνησιγενεῖς. Τὸ αὐτὸ ἐγένετο καὶ διὰ τοὺς Δήμους. Τὸ 1950 ἦσαν 72 Δῆμοι. Τὸ 1952 ἦσαν 222. Ἐγένοντο Δῆμοι μὲ 600, 700 καὶ 850 κατοίκους. Λαμβάνεται νῦν πρόνοια, ὥστε πέραν τῶν Πρωτευουσῶν τῶν Νομῶν καὶ εἰς ὡρισμένας ἄλλας περιπτώσεις, ἡ ἵδρυσις Δήμων νὰ γίνεται μόνον ὅπου ὁ πληθυσμὸς εἶναι μείζων τῶν 10.000 κατοίκων καὶ ὅπου αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες ἐπιτρέπουν τοῦτο. Λαμβάνεται ἐπίσης πρόνοια, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ κατάργησις τῶν Δήμων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας. Θεσπίζει τὴν συμμετοχὴν ἐκπροσώπων τῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἰς τὰ Νομαρχιακὰ Συμβούλια. Περιλαμβάνει διατάξεις ἀνακαθορισμοῦ ὁρίων, ὅπου τὰ ὅρια ἢ δὲν ἔχουν καθορισθῆ, ἢ ἔχουν ἀπωλεσθῆ αἱ ἀποφάσεις καθορισμοῦ τῶν ὁρίων. Εἰσάγει διάκρισιν τῶν ἀποκλειστικῶν ἁρμοδιοτήτων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, καὶ διασφαλίζει αὐτὰς ἀπὸ ξένας παρεμβάσεις. Ἐπιτρέπει τὴν διὰ Βασ. Διαταγμάτων ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τῆς διατυπώσεως τῆς Νομαρχιακῆς ἐγκρίσεως, περὶ προϋπολογισμοῦ, παρέχων οὕτω τὴν εὐχέρειαν δοκιμαστικῆς ἀναπτύξεως πρωτοβουλίας. Θεσπίζει ἑνιαίαν διετῆ διάρκειαν τῆς θητείας τῶν Προέδρων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὥστε νὰ παρασχεθῇ ἡ δυνατότης νὰ φανῇ τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον δύναται οὗτοι νὰ παράγουν, ἵνα μὴ κατ’ ἔτος ἡ ἀλλαγὴ δὲν τοὺς παρέχει τὴν δυνατότητα νὰ δείξουν, ὅτι ἔχουν πρόγραμμα. Ἐνισχύει τὴν ἐξουσίαν τῶν Δημάρχων, ἀναθέτον εἰς αὐτοὺς τὴν ἐξουσίαν. Εἰσάγει τὸν θεσμὸν συνεργασίας Δήμων καὶ Κοινοτήτων διὰ τὴν ἐπίτευξιν κοινῶν ὑγειονομικῶν, τεχνικῶν καὶ γεωργικῶν ἐπιδιώξεων. Ρυθμίζει μετὰ πληρότητος τὰ τῆς συστάσεως καὶ λειτουργίας τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινοτήτων ἐντὸς τῆς τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως καὶ τὰ τῆς συμμετοχῆς τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἰς ἐπιχειρήσεις. Καθιεροῖ τὴν δυνατότητα τῆς ὑπὸ τῆς γυναικὸς διατηρήσεως τῆς πρὸ τοῦ γάμου δημοτικότητος αὐτῆς. Καὶ τοῦτο, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον ἡ γυνὴ ἀπέκτησε δικαιώματα νὰ ἐκλέγῃ καὶ νὰ ἐκλέγεται, νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ ἔχῃ διάφορον δημοτικότητα τῆς τοῦ συζύγου της. Προβλέπει τὴν ἄμεσον ἐκλογὴν Δημάρχων, ὡς καὶ τὴν ἐκπροσώπησιν τῆς μειοψηφίας. Ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει, ὅτι ὁ ἐκλεγόμενος Δήμαρχος θὰ ἔχῃ τὰ ¾ τῶν Συμβούλων, παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς αὐτόν, ἐφαρμογῆς τοῦ προγράμματός του, ἡ ὁποία εὐχέρεια, ἄλλως δὲν εἶναι δυνατή. Ἐκπροσωπεῖται δὲ καὶ ἡ μειοψηφία, διὰ τοῦ ¼ τῶν Συμβούλων. Προβλέπει ἐξασφάλισιν τῆς κρίσεως, προκειμένου περὶ ἀπολύσεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἀρχόντων, διὰ Συμβουλίου, ὁριζομένου ἀπὸ ἕναν Ἀρεοπαγίτην, ὁ ὁποῖος ὁρίζεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀπὸ ἕναν Νομικὸν Σύμβουλον, ὁριζόμενον ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ ἀπὸ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου. Ἡ γνώμη θὰ εἶναι συμβουλευτική, ὥστε ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ ὅλην τὴν πολιτικὴν εὐθύνην. Ὁ Κῶδιξ, κύριοι, ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Ν. Δ. 107)1946. Ἐγένοντο διάφορα σχέδια, τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε ἐγκατελείποντο, ἡ τελευταία δὲ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἀπετελέσθη ἀπὸ Ἀνωτάτους Διοικητικοὺς Ὑπαλλήλους, Ἐπιστήμονας καὶ ἐκπροσώπους τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, κατόπιν συντόνου ἐργασίας, κατήρτισε τὸν ὑπὸ κρίσιν Κώδικα, ὁ ὁποῖος — ὑποθέτω — θὰ εἶναι κατὰ τὸ ἀνθρωπίνως δυνατὸν τέλειος. Τὸν Κώδικα αὐτόν, ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν καὶ ἐλπίζω, ὅτι ταχέως θὰ καταστῇ νόμος. (Χειροκροτήματα).

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ οἰκονομικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑγειονομικοῦ Σώματος». Ὁ κ. Ν. Πετρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§20Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, δὲν μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τοῦ ὁποίου ἤμουν καὶ εἰσηγητής, λόγῳ ἀσθενείας, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ἐπὶ τῆς 2ας παραγράφου, τοῦ 2ου ἄρθρου, τὴν ἀντίθεσίν μου, ὡς πρὸς τὴν διατύπωσιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄνευ διαγωνισμοῦ μονιμοποίησιν τῶν ἤδη ὑπηρετούντων ἐφέδρων Ἀνθυπολοχαγῶν Διαχειρίσεως Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας, καὶ μὲ προτίμησιν τῶν ἤδη ὑπηρετούντων. Εἶναι μία ἐξαιρετικὴ μεταχείρισις, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τοὺς ἤδη ὑπηρετοῦντας, μὲ μόνον ἐφόδιον μίαν προπαίδευσιν, τὴν ὁποίαν ἔχουν εἰς τὴν Σχολήν. Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι αὐτοὶ οἱ Ἀνθυπολοχαγοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποτελέσουν τὴν πρώτην σειρὰν καὶ τὴν ἀρχαιότητα ἐν τῇ Ἐπετηρίδι τῶν Ἀνθυπολοχαγῶν τοῦ νεοϊδρυθέντος Σώματος, ὅτι θὰ πρέπει ἄνευ διαγωνισμοῦ νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις αὐτάς. Δι’ αὐτὸ, προτείνω τὴν διαγραφὴν τῶν λέξεων «ἄνευ διαγωνισμοῦ» καὶ τὴν προσθήκην «μετὰ διαγωνισμοῦ». Ἐπίσης προτείνω τὴν διαγραφὴν «μὴ προτιμωμένων τῶν ὑπηρετούντων».

§21Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Λυποῦμαι, διότι θὰ δυσαρεστήσω τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, διότι δὲν θὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν προτείνει. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προτιμηθοῦν οἱ ὑπηρετήσαντες καὶ δὴ ἐπὶ μακρὸν χρόνον εἰδικευθέντες καὶ δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς αὐτοὺς εἰδικῶς τὴν διαδικασίαν τοῦ διαγωνισμοῦ. Ἡ Ἀνωτάτη τοῦ Στρατοῦ Ἡγεσία, πιστεύει ἀπολύτως, ὅτι ἅπαντες οἱ ὑπηρετοῦντες ὡς οἰκονομικοὶ εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν ὑπηρεσίαν, πληροῦν τὰ ἀναγκαῖα προσόντα, ἐκτελέσαντες καὶ ἐκτελοῦντες κατὰ τρόπον ἄριστον τὸ καθῆκόν των καί, νομίζω, ὅτι δικαιοῦνται τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἱδρύομεν αὐτὸν τὸν θεσμόν, νὰ γίνουν πρῶτοι φορεῖς τοῦ θεσμοῦ τούτου. Εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον. Τὸ γεγονός, ὅτι ὑπηρέτησαν καὶ ὑπηρετοῦν, δὲν πρέπει ν’ ἀποτελῇ μειονέκτημα, ἀλλὰ πρέπει ν’ ἀποτελῇ προσὸν καὶ πλεονέκτημα, ἔναντι τοῦ οἱουδήποτε τρίτου, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα, διότι θὰ ὑπάρξουν ἀσφαλῶς κενὰ καὶ θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα διεκδικήσεως διὰ διαγωνισμοῦ τὴν κατάληψιν τῶν θέσεων αὐτῶν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. συνάδελφον, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν διετύπωσε καὶ τοιουτοτρόπως νὰ προβῇ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ἐν συνόλῳ.

§22Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον νόμου, κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπῆρχον αἱ λέξεις αὐταὶ καὶ καθωρίζετο ἡ μονιμοποίησις κατόπιν διαγωνισμοῦ καὶ δὲν ἐπροτιμῶντο οἱ ἤδη ὑπηρετοῦντες.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Πετρίδη;

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ ἐν λόγῳ τροπολογία ἀπορρίπτεται. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν, ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου ὡς ἔχει, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Οἰκονομικῆς Ὑπηρεσίας Ὑγειονομικοῦ Σώματος». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. 2292)1953 «περὶ συγχωνεύσεως Ἀνωνύμων Τραπεζιτικῶν Ἑταιρειῶν».

§28ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. 2292) 1953 «περὶ συγχωνεύσεως Ἀνωνύμων Τραπεζιτικῶν Ἑταιρειῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς ἐφημερίδων ἀπὸ τῆς ὑποχρεώσεως καταθέσεως ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος τοῦ Ν. Δ. 481) 1947».

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς ἐφημερίδων ἀπὸ τῆς ὑποχρεώσεως καταθέσεως ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος τοῦ Ν. Δ. 481) 1947». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Ν. Δ. 2510)1953 τῆς ἀφορώσης τὴν ἔγκρισιν κανονισμῶν ρυθμίσεως φορτοεκφορτώσεων».

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Ν. Δ. 2510) 1953 τῆς ἀφορώσης τὴν ἔγκρισιν κανονισμῶν ρυθμίσεως φορτοεκφορτώσεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν παραρτημάτων VII καὶ IX τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως μεταφορᾶς ἐμπορευμάτων διὰ τοῦ σιδηδρόμου ΚΙΜ τῶν ἀφορώντων τὰς μεταφορὰς ἀντιστοίχως διὰ ἰδιωτικῶν φορτηγῶν ἐμπορευματοκιβωτίων (Containers).

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν παραρτημάτων VII καὶ IX τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως μεταφορᾶς ἐμπορευμάτων διὰ τοῦ σιδηροδρόμου ΚΙΜ τῶν ἀφορώντων τὰς μεταφορὰς ἀντιστοίχως διὰ ἰδιωτικῶν φορτηγῶν ἐμπορευματοκιβωτίων (CONTAINERS). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ε. Εὐγενίδη περὶ ἐξυπηρετήσεως διὰ ἑλληνικοῦ ἀτμοπλοίου τῆς γραμμῆς Ἑλλάδος — Β. Ἀμερικῆς». Ὁ Εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Γ. Μεταξᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§36Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Ὑπουργός, ἔφερε πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ε. Εὐγενίδου, περὶ ἐξυπηρετήσεως δι’ Ἑλληνικοῦ πλοίου τῆς γραμμῆς Ἑλλάδος–Β. Ἀμερικῆς». Τὴν 4ην Δεκεμβρίου 1953, ὑπεγράφη σύμβασις μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ε. Εὐγενίδη, ὡς ἐκπροσώπου τῆς Ἑταιρείας Χοὺμ–Λάϊνς, διὰ τῆς ὁποίας ἡ ἀνάδοχος Ἑταιρεία ὑποχρεοῦται νὰ ὑψώσῃ εἰς τὸ Ὑπερωκεάνειον «Ἀτλάντικ» τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν καὶ νὰ τὸ δρομολογήσῃ μεταξὺ Πειραιῶς–Νέας Ὑόρκης. Διὰ τῆς συμβάσεως, ἡ ἀνάδοχος Ἑταιρεία δικαιοῦται νὰ συστήσῃ Ἀνώνυμον Ἑταιρείαν ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἑλληνικὴ Ὑπερωκεάνειος Γραμμή», μεταφέρουσα δωρεὰν διὰ τοῦ ἀτμοπλοίου τούτου τοὺς σάκκους τοῦ Ταχυδρομείου, τοὺς διπλωματικοὺς φακέλλους, τὰ δὲ κρατικὰ καὶ ἡμικρατικὰ φορτία ὑπὸ τοὺς ὅρους τῆς ΚΟΝΦΕΡΕΝΣΕ. Ἐπίσης, ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπανδρώσῃ τὸ ὑπερωκεάνειον μὲ Ἕλληνας ναυτεργάτας, τὸ δὲ μισθολόγιον τούτων θὰ ἐξισοῦται πρὸς τὸ μισθολόγιον τῆς φορτηγοῦ ναυτιλίας. Φορολογικὴ διευκόλυνσις δὲν ὑπάρχει οὐδεμία, θὰ ἰσχύσῃ ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία κατὰ τὸν χρόνον τῆς συμβάσεως. Ἐπίσης, δικαιοῦται ἡ Ἑταιρεία νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ Ὑπερωκεανίου δι’ ἑτέρου, τῆς αὐτῆς χωρητικότητος. Ὑποχρεοῦται ἐπίσης, νὰ παρέχῃ ἔκπτωσιν 30% εἰς τοὺς ταξειδεύοντας Δημοσίου ὑπαλλήλους καὶ ἀξιωματικούς. Ἐπίσης, ὑποχρεοῦται νὰ δέχεται, κατὰ ταξίδιον, δύο λιμενικοὺς ἀξιωματικοὺς δωρεάν, οἱ ὁποῖοι ὅμως ὑποχρεοῦνται νὰ καταβάλλουν τὸ ἀντίτιμον τῆς τροφοδοσίας των. Αὐταὶ εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις τῆς Ἑταιρείας, ἡ ὁποία, ἐπίσης, ὑποχρεοῦται νὰ ἐκτελῇ 8 δρομολόγια κατ’ ἔτος. Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ἀνελάμβανε τὴν ὑποχρέωσιν, νὰ παρέχῃ εἰς τὴν Ἑταιρείαν, προνομιακῶς τὰς διευκολύνσεις τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Ν. 2687/1953, περὶ προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων. Εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 2 δύναται ἡ Κυβέρνησις, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, νὰ παραχωρῇ αὐτὰ τὰ δικαιώματα καὶ εἰς ἕτερον πλοῖον, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι τὰ πλοῖα αὐτὰ δὲν θὰ ἐκτελοῦν τὴν συγκοινωνίαν Ἑλλάδος–Β. Ἀμερικῆς, οὔτε ἀμέσως, οὔτε ἐμμέσως. Ἐδῶ ἔχουν προκύψει ἀντιρρήσεις καὶ ἔχουν ἀποφανθῆ οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου, ὁ κ. Μαριδάκης καὶ ὁ κ. Τριανταφυλλόπουλος. Ὁ μὲν κ. Μαριδάκης θεωρεῖ τὴν διάταξιν αὐτὴν ἀντισυνταγματικήν, ὁ δὲ κ. Τριανταφυλλόπουλος, τὴν θεωρεῖ συνταγματικήν. Ἐπ’ αὐτοῦ, ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἔχω γνώμην, διότι δὲν εἶμαι συνταγματολόγος, ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, καὶ αἱ ἀπόψεις τῶν δύο ἐπιφανῶν συνταγματολόγων ἀντιτίθενται. Αὐτὴ περίπου εἶναι ἡ σύμβασις, ἡ ὑπογραφεῖσα τὴν 4ην Δεκεμβρίου. Τώρα, ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, ἔχομεν διαμαρτυρίας τῆς ἑτέρας ἑταιρείας, τῆς GREEK LINES τῆς ἑταιρείας τοῦ κ. Γουλανδρῆ, ἡ ὁποία διαμαρτύρεται, ὅτι δὲν τυγχάνει τῶν αὐτῶν προνομίων, τῶν ὁποίων ἔτυχεν ἡ ἑταιρεία HOME LINES. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, νὰ σᾶς εἴπω περίπου, πῶς ἔχει τὸ ζήτημα. Τὸ 1950, ἡ Ἑταιρεία GREEK LINES, ἐζήτησεν ἕνα δάνειον ἀπὸ τὸ πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως, διὰ νὰ ναυπηγήσῃ ἕνα ὑπερωκεάνειον, ὅπερ νὰ ἐκτελῇ τὴν γραμμὴν Ἑλλάδος–Β. Ἀμερικῆς. Τὸ Ὑπουργεῖον Ναυτιλίας, εἰσηγήθη εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν, ἀλλὰ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ χορηγηθῇ τὸ δάνειον αὐτό, διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους ἐγὼ δὲν γνωρίζω. Κατόπιν αὐτοῦ, ἡ ἑταιρεία προέβη μόνη της εἰς τὴν παραγγελίαν καὶ τὴν ναυπήγησιν εἰς ἀγγλικὸν ναυπηγεῖον ἑνὸς ὑπερωκεανείου, τὸ ὁποῖον, πράγματι, ἐναυπηγήθη καὶ κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1953, ἡ ἑταιρεία GREEK LINES ὑπέβαλεν ὑπόμνημα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, περιλαμβάνον ὡρισμένους ὅρους, ἵνα ὑψώσῃ τὴν ἑλληνικὴν σημαίαν, ἐπὶ τοῦ νέου ὑπερωκεανείου «Ὀλυμπία». Οἱ ὅροι αὐτοὶ εἶναι οἱ ἑξῆς — αὐτὰ τὸν Ἰανουάριον 1953: «Τὸ πλοῖον ἀνήκει....... (ἀναγιγνώσκει)..........». Ἡ Κυβέρνησις, ἔκαμε δεκτὰς τὰς προτάσεις τῆς ἑταιρείας GREEK LINES μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι δὲν ἐδέχθη πλήρη ἀπαλλαγὴν φορολογίας, ἀλλὰ ἐδέχθη ἔναντι τῶν 47.000 δολλαρίων, ἐτησίας φορολογίας, νὰ ἐπιχορηγήσῃ τὸ πλοῖον μὲ 25.000 δολλάρια, ὁπότε παρέμενεν ἡ φορολογία εἰς 22.000 δολλάρια. Ἐπίσης ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ καθορίσῃ ἀριθμὸν δρομολογίων. Ἀπήντησεν ἀμέσως εἰς τὴν ἑταιρείαν GREEK LINES ἀλλὰ ἡ ἑταιρεία ἔκτοτε ἐσιώπησε καὶ τὸν Ὀκτώβριον περίπου, ὕψωσε, χωρὶς νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ χωρὶς νὰ ἔλθῃ εἰς νέας διαπραγματεύσεις, ὕψωσε, λέγω τὴν σημαίαν τῆς Λιβερίας καὶ καθὼς θὰ εἴδατε, ἀπὸ ὑπομνήματα, τὰ ὁποῖα ἔχετε λάβει ἰσχυρίζεται ἡ ἑταιρία αὐτή, ὅτι ὕψωσε τὴν σημαίαν τῆς Λιβερίας προσωρινῶς. Ἀλλὰ προσωρινῶς, νομίζω ὅτι, ἠμποροῦσε νὰ ὑψώσῃ καὶ τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν. Δὲν συνέτρεχε κανένας λόγος, νὰ ὑψώσῃ τὴν σημαίαν τῆς Λιβερίας. Κατὰ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1953 εὑρίσκετο ἐδῶ ὁ ἀείμνηστος Εὐγένιος Εὐγενίδης, ὁ ὁποῖος ἠγόρασεν εἰς δημοπρασίαν τὸ νέον πλοῖον, τὸ κατασκευασθὲν εἰς τὰ ναυπηγεῖα τῆς Ἰταλίας τὸ πλοῖον «Ἀθῆναι». Παρεκλήθη τότε ὁ Εὐγενίδης, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ φέρῃ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο ὑπερωκεάνεια τῆς ἑταιρείας του, ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν καὶ νὰ τὸ δρομολογήσῃ εἰς τὴν συγκοινωνίαν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἀμερικῆς. Πράγματι, ὁ Εὐγενίδης ὑπέβαλεν ὑπόμνημα εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ προσεφέρθη, νὰ δρομολογήσῃ τὸ ὑπερωκεάνειον «Ἀτλάντικ» ἄνευ οὐδενὸς ὅρου, ἐδέχθη δηλαδὴ τοὺς ὅρους, τοὺς ὁποίους ἐπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἐζήτησε καμμίαν φορολογικὴν ἀπαλλαγήν, ἐδέχθη τὰ 8 δρομολόγια, τὰ ὁποῖα ἐπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις, καθὼς καὶ τὰς ἄλλας λεπτομερείας, τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέφερον πρίν. Ἀλλὰ ὁ Εὐγενίδης, εἰς τὸ ὑπόμνημα τῆς 23ης Ὀκτωβρίου 1953, λέγει τὰ ἑξῆς καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὰ ἀκούσετε, διότι, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅταν συνεζητήθη ἡ σύμβασις, διετυπώθησαν ἀπόψεις, ὅτι ἀδικεῖται ἡ ἑταιρεία GREEK LINES ὅτι ἔχομεν κακότητα ἐναντίον τῆς ἑταιρείας καὶ διάφορα ἄλλα. Λοιπὸν ὁ ἀείμνηστος Εὐγενίδης, εἰς τὸ ὑπόμνημά του, λέγει τὰ ἑξῆς: «Κατὰ τὸ παρελθόν................ (ἀναγινώσκει).... ............». Καθὼς θὰ ἐνθυμεῖσθε, ὅλοι ἀνεμένομεν ὅτι τὸ πλοῖον αὐτὸ θὰ φέρῃ τὸ ὄνομα τῆς σεπτῆς ἡμῶν Ἀνάσσης. Δυστυχῶς, οἱ ἐφοπλισταὶ ὕψωσαν τὴν σημαίαν τὴν Λιβερίας: «Ἐπειδὴ συνεπῶς δέν............. (ἀναγινώσκει) ..............». Αὐτὰ γράφει ὁ ἀείμνηστος Εὐγενίδης. Κατόπιν ἀπηύθυνεν ἐπιστολὴν εἰς τὸν Ἀθηναϊκὸν τύπον καὶ ἐδήλου ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ GREEK LINES ἤθελε νὰ ἐπαναρχίσῃ τὰς συνεννοήσεις μὲ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ δρομολογήσῃ εἰς τὴν γραμμὴν Ἑλλάδος–Β. Ἀμερικῆς τὸ «Ὀλυμπία», ἦτο ἕτοιμος νὰ ἀποσύρῃ τὸ ὑπόμνημα. Τὴν 5.11.53 ἑταιρεία Γουλανδρῆ διεμαρτυρήθη. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐζήτησε νέας προτάσεις ἀπὸ τὴν Γκρίκ– Λάϊν, ἀλλὰ αὕτη ἐπανέρχεται εἰς τοὺς ἰδίους ὅρους. Κατόπιν τούτου ἐπακολουθεῖ ἡ ὑπογραφὴ τῆς συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ ἀειμνήστου Εὐγενίδη. Τὴν 1.5.54 ὅταν ἡ σύμβασις κατετέθη πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν ἐμφανίζεται πάλιν ἡ Γκρὶκ–Λάϊν καὶ ὑποβάλλει νέας προτάσεις μὲ εὐνοϊκωτέρους διὰ τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον ὅρους ὅρους. Τὴν 12.5.1954 ὑποβάλλει νέας προτάσεις ἡ GREEK LINES δι’ ὧν ἀποδέχεται ὅλους τοὺς ὅρους τῆς Κὸμ–Λάϊνς. Οὕτω ἔχει τὸ ἱστορικὸν τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Ἐλέχθη μάλιστα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν εὐχέρειαν μετὰ τὸν θάνατον τοῦ ἀειμνήστου Εὐγενίδη ν’ ἀκυρώσῃ τὴν σύμβασιν. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν ὑπογραφήν της, λόγῳ τοῦ θανάτου τοῦ ἑτέρου τῶν συμβαλλομένων.

§37Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Νομίζω, κύριε συνάδελφε, ὅτι τὸ θέμα δὲν τίθεται ὅπως θὰ ἔπρεπε. Δέχομαι ὅτι αἱ Κυβερνήσεις εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦν περὶ τῶν ὅρων, οἱ ὁποῖοι θὰ διευκολύνουν τὰ ὑπὸ σημαίας ἐγχρώμους ἑλληνικῆς ἰδιοκτησίας πλοῖα, ἵνα τεθοῦν ὑπὸ τὴν κυανόλευκον, δὲν δέχομαι ὅμως αἱ Κυβερνήσεις νὰ φθάσουν εἰς παζαρεύματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ Ἐθνικοῦ γοήτρου. Καὶ τοιαῦτα παζαρεύματα μὲ τοὺς ἐκπροσωποῦντας τὴν Γκρὶκ–Λάϊν ἀδελφοὺς Γουλανδρῆ, εἶναι ἀπαράδεκτα. (Χειροκροτήματα).

§38Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις ὑπέγραψε μίαν σύμβασιν μὲ τὸν Εὐγενίδην. Ἐὰν ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Εὐγενίδης ἀπεβίωσε πρέπει νὰ τηρηθῇ ἡ σύμβασις καὶ εἰσηγοῦμαι τὴν κύρωσιν αὐτῆς ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἡμεῖς, οἱ κάτοικοι τῶν πληγέντων Ἰονίων Νήσων ἔχομεν ὑποχρέωσιν ν’ ἀναφωνήσωμεν αἰωνία ἡ μνήμη διὰ τὸν μεγάλον αὐτὸν Ἕλληνα καὶ μέγαν φιλάνθρωπον. Ἡ μνήμη του θὰ μείνῃ χαραγμένη εἰς τὰς ψυχὰς τῶν κατοίκων τῶν πληγέντων Ἰονίων Νήσων, διότι οὗτος ἔσπευσε πρῶτος καὶ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς εἰς βοήθειαν τῶν πληγέντων καὶ προσέφερε μεγάλα χρηματικὰ ποσά. Τὸ Νοσοκομεῖον τῆς Ζακύνθου εἶναι προσωπικὴ δωρεὰ τοῦ Εὐγενίδη. Τὰ ἄλλα δύο μεγάλα νοσοκομεῖα καὶ ἰατρεῖα τῆς Κεφαλληνίας καὶ τῆς Ἰθάκης καθὼς καὶ τὸ παντοειδὲς ὑλικόν, τὸ ὁποῖον προσέφερον οἱ Σουηδοὶ ὀφείλεται εἰς τὴν κινητοποίησιν καὶ τὴν ἐπίδρασιν τῆς ἀκτινοβολίας τοῦ μεγάλου φιλανθρώπου εἰς τὸ Σουηδικὸν Κράτος καὶ τὸν Σουηδικὸν λαόν. Καταλήγων συνιστῶ καὶ πάλιν τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου κυροῦται ἡ μεταξὺ τοῦ ἀειμνήστου Εὐγενίδη καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου σύμβασις διὰ τὴν δρομολόγησιν τοῦ ὑπερωκεανείου Ἀτλάντικ εἰς τὴν γραμμὴν Ἑλλάδος–Β. Ἀμερικῆς.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κρασαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§40Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι εἰς τὴν φιλοδοξίαν ὅλων τῶν μεταπολεμικῶν Κυβερνήσεων νὰ ἴδουν τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν νὰ καλύπτῃ ὅλην τὴν ἑλληνικὴν πλοιοκτησίαν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ὑπὸ ξένην σημαίαν. Ἀναμφισβητήτως καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις κινουμένη ἀπὸ τὸν αὐτὸν διακαῆ πόθον τὸν ἀπόλυτα ἑλληνικόν, ἔκαμε τὴν σύμβασιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν σήμερον φέρει πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Καὶ ὡς τοιαύτην προσπάθειαν τὴν χαιρετίζομεν διότι πράγματι αὐτὴ ἡ προσπάθεια εὑρίσκεται μακρὰν καὶ ἐκτὸς τῆς διαμάχης ἡ ὁποία μᾶς χωρίζει εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διότι ἡ Ἑλληνικὴ σημαία, μὲ κάθε θυσίαν, πρέπει νὰ καλύψῃ ὅλα τὰ πλοῖα τῆς Ἑλληνικῆς πλοιοκτησίας. Εἰδικώτερον διὰ τὴν σύμβασιν αὐτὴν εἴχομεν ἐνδοιασμούς, διότι ἐνῷ ἔχει ὑπογραφῆ πρὸ πέντε περίπου μηνῶν μόλις σήμερον φέρεται ἐνώπιον τοῦ Σώματος, καὶ ἠθέλομεν ἡ Κυβέρνησις νὰ σταθῇ μακρὰν τῶν προσωπικῶν διενέξεων ἵνα μὴ ἡ κοινὴ γνώμη πληροφορηθῇ καὶ πάλιν ὅτι τὰ ἀνώτατα Ἑλληνικὰ Δικαστήρια ἐπελήφθησαν Κυβερνητικῶν ἐνεργειῶν καὶ ἐνέκριναν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνήργησεν ἐναντίον τῶν νόμων. Ἐν τῇ ἐρεύνῃ της ἡ σύμβασις αὕτη παρουσιάζει μίαν ἀντισυνταγματικὴν ρήτραν. Δι’ αὐτὸ ἐζητήσαμεν ἀμέσως ἐξ ἀρχῆς τὴν ἀναμόρφωσιν τῆς συμβάσεως ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἡ ρήτρα αὐτὴ ἡ ἀντισυνταγματικὴ νὰ ἀπαλειφθῇ. Διὰ νὰ σᾶς καταστήσω πλέον σαφεῖς τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι μὲ ὤθησαν εἰς τὴν αἴτησιν τῆς ἀντικαταστάσεως τοῦ ὅρου αὐτοῦ, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸν σχετικὸν ὅρον εὑρισκόμενον εἰς τὸ ἄρθρον 2 τῆς συμβάσεως ταύτης. «Αἱ ἐν ἄρθρῳ 13..... (ἀναγινώσκει).................». Τὸ ὅρον αὐτὸν ἡ μειοψηφία ἐνέκρινεν ὡς ἀντισυνταγματικόν. Σᾶς παρακαλῶ δὲ νὰ παρακολουθήσητε τοὺς συλλογισμοὺς τοὺς ἰδικούς μας διὰ τὴν ἀντισυνταγματικότητα τοῦ ὅρου τούτου τῆς συμβάσεως. Ὡς γνωστόν, μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ τελευταίου Συντάγματος ἐξεδόθη πέρυσιν ὁ νόμος «περὶ προστασίας ξένων κεφαλαίων». Ὁ νόμος οὗτος ὥρισεν ὅτι διὰ διατάγματος θέλουν καθορισθῆ αἱ διευκολύνσεις αἱ ὁποῖαι θὰ παραχωρηθοῦν εἰς τὰ ξένα κεφάλαια διὰ τὴν προσέλευσιν αὐτῶν. Καὶ τὸ πλοῖον τὸ ὁποῖον καλεῖται αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ ὡς ἐπιχείρησις εἶναι ξένον κεφάλαιον. Ἰδοὺ λοιπὸν τὸ διάταγμα αὐτὸ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2687 τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη ἐφ’ ἅπαξ κατὰ συνταγματικὴν ρήτραν τὶ λέγει εἰς τὸ ἄρθρον 13: «Κεφάλαια ἐξωτερικοῦ........... (ἀναγινώσκει).................». Κατὰ δὲ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ ἰδίου διατάγματος: «ἐπιχειρήσεις................ (ἀναγινώσκει)..... ...........................». Τὶ συμβαίνει λοιπὸν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν; Ἐὰν ἐγκριθῇ ἡ σύμβασις τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν, ὁ ὅρος αὐτὸς ὁ ἀντισυνταγματικὸς ὑψώνεται ἀναμφισβητήτως εἰς βαθμὸν νόμου. Καὶ ὁ νόμος αὐτὸς δηλαδὴ ὁ ὅρος τῆς συμβάσεως θὰ καθορίσῃ ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται πλέον ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία ἡ ὁποία θὰ δύναται νὰ κάμῃ τὰς παραχωρήσεις καὶ τὰς διευκολύνσεις τὰς ὁποίας ὥρισεν τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη βάσει τοῦ ἐκ τοῦ Συντάγματος ἀπορρέοντος νόμου τοῦ ἔχοντος δηλαδὴ συνταγματικὴν φυσιογνωμίαν νόμου, περὶ προστασίας κεφαλαίων, δὲν ἔχει πλέον τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις νὰ παραχωρῇ ὡς καὶ εἰς ἄλλας ἑταιρείας τὰ αὐτὰ προνόμια διότι αὐτοδεσμεύεται εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ θέματος τούτου ἐὰν ψηφίσωμεν τὴν σύμβασιν. Δηλαδὴ ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον παραχωρήσωμεν τὸ προνόμιον τοῦτο τοῦ ἄρθρου 2 τῆς συμβάσεως τὸ ἀποκλειστικόν, εἰς τὴν Ἑταιρείαν Εὐγενίδη, εἶναι ἀναμφισβήτητον πλέον ὅτι δὲν δύναται δι’ ἄλλης συμβάσεως ἢ δι’ ἄλλης Κυβερνητικῆς πράξεως νὰ τροποποιηθῇ τοῦτο. Καὶ εἶναι τοῦτο καὶ ἀντίθετον πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ Συντάγματος καὶ πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος διότι λέγει ὁ νόμος αὐτὸς ὁ τόσον γενικῶς ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς κεφάλαια τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὰ ὁποῖα ἔρχονται ὑπὸ τὴν φυσιογνωμίαν νέου κεφαλαίου ὡς νηολογημένου πλοίου νὰ τύχουν δυσμενεστέρας μεταχειρίσεως. Διότι τὸ διάταγμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον ὥρισε τὰ προσόντα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχουν τὰ κεφάλαια αὐτὰ λέγει ὅτι πρέπει νὰ ἔχουν τὴν ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς φορολογίας καὶ τὴν εὐχέρειαν τῆς μεταβάσεως εἰς ἄλλην σημαίαν καὶ τὴν εὐχέρειαν τοῦ ὑποβιβασμοῦ τοῦ πληρώματος καὶ πολλὰς ἄλλας διευκολύνσεις. Μὲ αὐτὰ ὅμως τὰ προνόμια τὰ ὁποῖα χορηγεῖ διὰ τῆς ὑπὸ κύρωσιν συμβάσεως εἰς τὴν ἑταιρείαν Εὐγενίδη δεσμεύεται πλέον ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἐπὶ δεκαετίαν νὰ τὰ χορηγήσῃ εἰς ἄλλην ἑταιρείαν. Χωρὶς λοιπὸν νὰ ἔχωμεν πλέον τὸ πρὸς τοῦτο δικαίωμα περιορίζομεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν χορήγησιν προνομίων εἰς ἄλλα μὲν κεφάλαια — πλοῖα, κυρίως διότι ὁ νόμος αὐτὸς νόμος συνταγματικῆς φυσιογνωμίας δὲν δύναται διὰ τοῦ σημερινοῦ νόμου νὰ τροποποιηθῇ διότι ἐφ’ ἅπαξ ὁρίζει τὸ Σύνταγμα ὅτι θέλει ἐκδοθῆ τοιοῦτος νόμος, ἐξεδόθη τὸ γνωστὸν νομοθετικὸν διάταγμα 2687. Ἐπιβάλλομεν δῆθεν ἕνα περιορισμὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐνῶ ὁ νόμος, ὁ ἀρχικὸς περὶ προστασίας ξένων κεφαλαίων, συνταγματικοῦ ὕψους νόμος δὲν ἐπιτρέπει αὐτὴν τὴν ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν οὔτε ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν διαχείρισιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἱστορία τοῦ θέματος, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι θὰ πείσῃ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσῃ ἄλλην ὁδόν. Καὶ ἐρχόμεθα κατ’ ἀνάγκην εἰς τὰ θέματα τῶν προσώπων καὶ δὲν ἦτο ἡ πρόθεσίς μου αὐτή. Αὐτὴν τὴν γραμμὴν Πειραιῶς–Βορείου Ἀμερικῆς, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, μέχρι σήμερον, τὴν ἐξετέλει ἡ Ἑταιρεία Γουλανδρῆ μὲ τὸ ὑπερωκεάνειον «Νέα Ἑλλὰς» ἐπὶ τόσα ἔτη. Τίποτε δὲν μὲ συνδέει οὔτε καὶ μὲ χωρίζει μὲ τὴν ἐν λόγῳ Ἑταιρείαν Γουλανδρῆ. Ἀπὸ μίαν μικρὰν περίοδον ποὺ εἶχα τὴν τύχην νὰ διευθύνω τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας δὲν εἶχα παράπονον ἢ τοὐλάχιστον δὲν ἔφθασε μέχρις ἐμοῦ παράπονον ἐναντίον τῆς ἑταιρείας ἡ ὁποία ἄνευ οὐδενὸς προνομίου, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐνισχύσεως τοῦ Κράτους, ἐξετέλεσε καὶ ἐκτελεῖ τὴν γραμμὴν Ἑλλάδος–Βορείου Ἀμερικῆς. Ἡ γραμμὴ αὐτὴ ἐδημιούργησεν ὡς ἦτο φυσικὸν μίαν παράδοσιν καὶ ἐκαλλιέργησε τὴν γραμμὴν ἡ ἐν λόγῳ Ἑταιρεία τόσον ἐπωφελῶς διὰ τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν Ἑλληνισμὸν τῆς Ἀμερικῆς. Δὲν γνωρίζω, ἴσως ἄλλοι εἰδικώτεροι ἐμοῦ, ἀσχολούμενοι μὲ τὰ ναυτιλιακὰ δύνανται νὰ βεβαιώσουν ὅτι πράγματι ἡ ἑταιρεία αὐτὴ προσέφερε μίαν ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον μετὰ ἀπὸ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νόμου περὶ προστασίας ξένων κεφαλαίων ἐδημιουργήθη πλέον νέα κατάστασις, ὅσον ἀφορᾶ τὴν διαχείρισιν τοῦ προνομίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις διέθετεν εἶχα καὶ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὤφειλε μετὰ τὰς προϋποθέσεις τὰς ὁποίας ὁ νόμος ὁ Συνταγματικὸς ὥρισε, νὰ καλέσῃ ἀμφοτέρας τὰς ἑταιρείας καὶ νὰ κάμῃ ὅ,τι γίνεται περίπου καὶ διὰ τὴν ἐκμίσθωσιν μιᾶς ἀγόνου γραμμῆς. Αὐτὸ τοὐλάχιστον θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις εἰδικώτερα διὰ νὰ ἐξεύρῃ τοὺς πλέον συμφέροντας ὅρους ὁπότε ἀναμφισβητήτως, κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἴχομεν τὸ ἀδιάβλητον τοῦ ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ δὲν ἐγένετο ἐντελῶς μονομερῶς.

§41Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἄγονος εἶναι ἡ γραμμὴ Πειραιῶς —Νέας Ὑόρκης;

§42Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἄγονος, τὸ ἔφερα ἁπλῶς ὡς παράδειγμα προκειμένου νὰ κάμωμεν τὴν ἐκμίσθωσιν μιᾶς γραμμῆς ἀγόνου. Οὕτως ἔχει τὸ πρᾶγμα. Ἡ διακοπή σας μὲ ἐνισχύει εἰς τοῦτο, ὅτι μὲ προσέχετε, κατ’ ἀρχήν, καὶ δεύτερον, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ὅτι αὗται αἱ γραμμαὶ νὰ ἔχουν τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀγόνου, διότι ὡς τοιαύτας τὰς ἐκλαμβάνει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ ἑταιρεία Γουλανδρῆ καὶ ἡ ἑταιρεία Εὐγενίδη καὶ δι’ αὐτὸ ἐζήτησαν τὰ προνόμια. Διότι ἐὰν δὲν ζητοῦσαν τὰ προνόμια ἡ γραμμὴ θὰ εἶχε περιθώρια διὰ μίαν, δύο ἑταιρείας. Συνεπῶς ἔχετε τὴν ἄποψιν ὅτι καὶ ἡ γραμμὴ αὐτὴ ἔχει τὴν μορφὴν τῆς ἀγόνου γραμμῆς. Ἀλλὰ δὲν τὸ πηγαίνω ἐκεῖ. Εἶναι ἀνάγκη ἡ Ἑλληνικὴ σημαία νὰ καλύψῃ ἀναμφισβητήτως σκάφη σύγχρονα τὰ ὁποῖα τὸν ἑλληνικὸν πληθυσμόν, ἰδία τῆς Ἀμερικῆς, νὰ τὸν μεταφέρουν εἰς τὴν Ἑλλάδα μὲ τρόπον ἀξιοπρεπέστερον ἀπὸ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐγένετο προπολεμικῶς. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν δὲν ὑπάρχει ἴση μεταχείρισις, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκαμεν ἕνα σφάλμα. Ἀλλὰ κάτι ἄλλο μὲ ἐμβάλλει εἰς τὴν σκέψιν ὅτι ἡ σύμβασις συνετάγη ἐπιτροχάδην. Εἰς τὸ ἄρθρον 14, ἀνατίθεται, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, εἰς ἕνα ξένον, ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος εὑρισκόμενον, πρόσωπον ἡ διαιτησία ἀλλὰ καὶ ὁ ἐπιδιαιτητὴς καὶ θὰ ὑποδείξῃ τὸν ἐπιδιαιτητὴν ἢ τοὺς διαιτητὰς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ συμβαλλομένη ἑταιρεία. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τὸ πρᾶγμα ἐκφεύγει ἀπὸ τὴν ἑλληνικότητα τῆς συμβάσεως καὶ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐὰν συνετάσσετο μὲ μεγαλυτέραν προσοχὴν θὰ εἶχε καλυτέραν τοποθέτησιν τὸ θέμα τοῦτο. Ἐπίσης ἄλλος ὅρος ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ λαβὴν εἰς τὸν ἀγαπητὸν κ. Ὑπουργὸν ἐν συνεχείᾳ νὰ ἀσχοληθῇ εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον 11. «Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν... (ἀναγινώσκει) ......». Αἱ διευκολύνσεις δὲ αὗται δὲν παρέχονται διότι ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις ἐπιβάλλει ὡρισμένας ὑποχρεώσεις εἰς τὰ σκάφη τὰ ἰδικά μας νὰ ἐκφορτώνουν σὲ δύο ἡμέρας καὶ νὰ γίνεται ἐπιθεώρησις, ἡ ὁποία κοστίζει 10–20 δολλάρια. Αὐτὸ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δημιουργήσῃ ζημίας καὶ διὰ τὴν ἑταιρείαν, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε κατὰ τοιοῦτον τρόπον νὰ διατυπωθῇ ἀλλὰ μὲ διαφύλαξιν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου, νὰ διατυπωθῇ ὁ ὅρος αὐτός. Ἀλλὰ ὅλα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, μὲ ἄγουν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ συνετάγη ἐπιτροχάδην. Καὶ τότε, ἀλλὰ καὶ ἐν συνεχείᾳ συνεστήσαμεν τὴν ἀναμόρφωσιν τῆς συμβάσεως διὰ νὰ ἀπαλειφθῇ ὁ ὅρος αὐτὸς ὁ ἀντισυνταγματικὸς διὰ νὰ λάβουν τὴν μορφὴν τῆς ἑλληνικῆς συμβάσεως, οἱ ὅροι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους σᾶς εἶπα προηγουμένως. Ἀλλὰ καὶ ἄλλο περιστατικὸν ἐμεσολάβησεν ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς Συμβάσεως, ὁ θάνατος τοῦ ἑνὸς τῶν συμβαλλομένων τοῦ Εὐγενίδη. Αἰσθάνομαι πράγματι τὸ καθῆκον νὰ φέρω καὶ ἐγὼ εὐγνώμονα τὴν σκέψιν εἰς τὴν φυσιογνωμίαν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Ἕλληνος, διότι πρῶτος ἔσπευσεν εἰς τὴν ἀγάπην τῆς Πατρίδος καὶ ἐξεδήλωσε πράγματι μὲ γεναιόφρονα τρόπον αἰσθήματα τὰ ὁποῖα συνεκίνησαν τότε δοκιμαζόμενον τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ εἶναι ἕνας φόρος τιμῆς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διὰ τὴν φυσιογνωμίαν τοῦ ἀειμνήστου Εὐγενίδη. Ἀλλὰ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐάν, ὅταν συνετάσσετο ἡ σύμβασις αὐτὴ μεταξὺ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως Στρατάρχου Παπάγου καὶ τοῦ Εὐγενίδη, ἐλέγετο τότε ἀμέσως ὅτι: Ἀγαπητὲ κύριε, συντάσσεται μία σύμβασις μὲ ἕνα ἀντισυνταγματικὸν ὅρον ὁ ὁποῖος μεταφράζεται εἰς προνόμιον, ὁ μὲν Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐὰν ἦτο συνεπὴς εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διεκήρυξε — θὰ καταργήσωμε τὰ προνόμια — ὤφειλε νὰ εἴπῃ «Κύριε Εὐγενίδη, δὲν δύναμαι νὰ σᾶς χορηγήσω τοιαῦτα προνόμια». Ἔχω ἐπίσης τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὁ ἀείμνηστος Εὐγενίδης ὁ ὁποῖος ἔζησε καὶ ἐμεγαλούργησε εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ἐλευθέρας πάλης ἄνευ προνομίων, ἄνευ οὐδεμιᾶς Ἑλληνικῆς ἐνισχύσεως, ὅταν τοῦ ἔλεγεν ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ ὅρου πρόκειται νὰ δέσετε τὰ χέρια πισθάγκωνα ὅλων τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν, ἀκριβῶς μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ πάρῃ ἕνα ἑλληνικὸν προνόμιον, ἀναμφισβητήτως ἡ φυσιογνωμία τοῦ μεγάλου ἐκείνου εὐεργέτου δὲν θὰ τὸν ἐδέχετο τὸν ὅρον αὐτόν, τὸ προνόμιον. Ἀλλ’ ὑπῆρχε σπουδὴ ἄλλωστε διὰ τὴν σύνταξιν τῆς συμβάσεως ταύτης. Ὑπῆρχε σπουδή, ἡ ὁποία δὲν βαρύνει τὸν κύριον Ὑπουργόν, διότι ἐσχάτως μόλις ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον. Βαρύνει ἄλλους καὶ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ τὸ ἐρευνήσῃ ὁ σημερινὸς Ὑπουργός. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἂς μὲ συγχωρήσῃ ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς ὅτι εὑρίσκομαι εἰς μίαν μικρὰν ἔξαρσιν νὰ τοῦ συστήσω, διὰ νὰ κατοχυρώσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ ὄνομα Παπάγου, καὶ τὸ ἰδικόν του, νὰ στείλῃ τὴν σύμβασιν εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους διὰ νὰ ἐξακριβωθῇ ἐὰν πράγματι δὲν πάσχει ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἀτελείας τὰς μεγάλας καὶ τὰς τρομερὰς διὰ τὰς ὁποίας εἶναι ἐνδεχόμενον ἡμεῖς οἱ μὴ ἐμβριθεῖς περὶ τὰ νομικὰ νὰ ἐπλανήθημεν εἰς τοιοῦτον βαθμόν, διὰ λόγους ἀντιπολιτευτικούς. Διότι ἐὰν αὐτὸ ἐγένετο δὲν θὰ εἴχατε νέαν ταλαιπωρίαν ἡ ὁποία εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἐμφανισθῇ ἀργότερον ὁπότε πάλιν ἀσφαλῶς θὰ ἀφίναμεν ἐρωτηματικὰ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ὅτι εἰς τὴν διαχείρισιν αὐτῶν τῶν ὑπερτροφικῶν συμφερόντων δὲν καταβάλλομεν τὴν οἵαν πρέπει προσπάθειαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§44Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας τελευταίως προκαλεῖ δυσμενῆ σχόλια τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ἐκείνης ἀκόμη, ἡ ὁποία σθεναρῶς ὑποστηρίζει τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν κακὴν διαχείρισιν, σοβαρῶν, σοβαρωτάτων προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν καὶ τὰ ὁποῖα ἀνέλαβε νὰ διαχειρισθῇ. Νομίζω, ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, δὲν σφάλλει ἡ κοινὴ γνώμη, ὅταν ἔχῃ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας δὲν διεχειρίσθη καλῶς τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα. Ἔσπευσεν ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος καὶ ἔφερεν εἰς δύσκολον θέσιν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλὴν σήμερον διὰ νὰ ψηφίσῃ μίαν σύμβασιν περιέχουσαν ἀντισυνταγματικοὺς ὅρους, ἀλλὰ καὶ μίαν σύμβασιν ἀνωμάλως συναφθεῖσαν. Καὶ θὰ ἐξηγηθῶ. Τὶ συμβαίνει ἐπὶ τοῦ προκειμένου, κύριοι συνάδελφοι. Ἔχομεν μίαν γραμμὴν ὑπερατλαντικήν, τὴν σύνδεσιν τοῦ Πειραιῶς μὲ τὴν Νέαν Ὑόρκην. Καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις, οἱαδήποτε Κυβέρνησις, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, νὰ ἐγκαταστήσῃ ἐκεῖ τὸ καλύτερον ἑλληνικὸν πλοῖον, ὥστε ἡ Ἑλληνικὴ σημαία ἐπαξίως νὰ ἐκτελῇ αὐτὸν τὸν προορισμόν. Διότι, τὸ πλοῖον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀποπλέει κάθε τόσον ἀπὸ τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς καὶ καταπλέει εἰς τὸν λιμένα τῆς Νέας Ὑόρκης εἶναι ἕνας μεγάλος πρεσβευτής, ὁ ὁποῖος μεταφέρει εἰς τὴν ἀντιπέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ ὄχθην, τὸν χαιρετισμὸν τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὸ ἕνα ἑκατομμύριον τῶν ἀποδήμων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ζοῦν καὶ ἀκμάζουν εἰς τὴν μεγάλην Δημοκρατίαν τῆς Ἀμερικῆς. Εἶχε καθῆκον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ προσέξῃ αὐτὴν τὴν γραμμήν, εἶχε καθῆκον νὰ προσέξῃ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ καθήκοντος ὑπὸ τῆς γραμμῆς αὐτῆς. Ποῖον ἦτο τὸ φυσικώτερον καὶ τὸ ὁμαλώτερον καὶ τὸ καλύτερον ὥστε νὰ μὴ προκαλέσῃ κανένα σχόλιον καὶ νὰ μὴ θέσῃ πρὸ τῆς συνειδήσεως ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ψηφίσωμεν αὐτὸν τὸν νόμον, δισταγμοὺς καὶ ἐρωτήματα; Θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν πολιτικήν του, νὰ θέσῃ τοὺς ὅρους του καὶ νὰ ἐνεργήσῃ ἕνα διαγωνισμόν, μίαν δημοπρασίαν καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι ἐπειδὴ τὸ παρὸν πλοῖον εἶναι παλαιὸν – καὶ κατὰ τὴν γνώμην μου, εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ τὸ εἴπῃ αὐτὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας —καὶ δὲν ἐκτελεῖ αὐτὸν τὸν προορισμὸν ὅπως ἐγὼ τὸ Κράτος τὸν θέλω, διότι ἀποδίδω ἐξαιρετικὴν σημασίαν εἰς τὴν γραμμὴν αὐτήν, θέλω νὰ ὀργανώσω τὴν γραμμὴν αὐτὴν τῆς συγκοινωνίας Ἑλλάδος μὲ τὴν Ἀμερικήν, καὶ θέτω αὐτοὺς τοὺς ὅρους: α, β, γ, δ, 11, 12, ὅσους ἤθελεν. Ὤφειλε, λοιπόν, νὰ κάμῃ μίαν διακήρυξιν, νὰ κάμῃ ἕνα διαγωνισμὸν καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν δέχομαι ξένους, ἀλλὰ Ἕλληνας καὶ θὰ παράσχω αὐτὰ καὶ αὐτὰ τὰ προνόμια. Καὶ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ προσφέρῃ καὶ θὰ συμφωνήσῃ καλύτερα μὲ τὸ Κράτος διὰ νὰ βοηθήσῃ νὰ ἐκτελέσῃ αὐτὴν τὴν πολιτικήν του, αὐτὸς θὰ ἔπρεπε νὰ προεκρίνετο εἰς τὴν δημοπρασίαν καὶ μὲ αὐτὸν θὰ ὑπέγραφε τὴν σύμβασιν, γνωστῶν ἐκ τῶν προτέρων γενικῶς τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως. Τί ἔκαμεν ἐν τούτοις τὸ Ὑπουργεῖον; Πρῶτα, πρῶτα, ἀπηυθύνθη πρὸς τὴν ἐκτελοῦσαν τὴν γραμμὴν ἤδη ἑταιρείαν Γουλανδρῆ, καὶ ἔκαμε μαζὶ μὲ αὐτὴν διαπραγματεύσεις χωρὶς νὰ γνωρίζῃ ἄλλος τις τὰς διαπραγματεύσεις αὐτάς. Ὅταν ἀπέτυχεν εἰς τὰς διαπραγματεύσεις αὐτάς, ἀπετάνθη πρὸς ἄλλον ἔξωθεν ἐπίσης Ἕλληνα, τὸν ἀείμνηστον Εὐγενίδην καὶ συνεφώνησε μὲ αὐτόν. Καὶ λόγῳ τοῦ ἀστόχου αὐτοῦ χειρισμοῦ, ἔφερε τὰς δύο αὐτὰς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἠθικὰ δικαιώματα καὶ αἱ δύο – καὶ αἱ δύο εἶναι ἠθικαὶ προσωπικότητες καὶ θὰ ἐξηγηθῶ περὶ αὐτοῦ – νὰ διαπληκτίζωνται, νὰ κομίζῃ ὁ ἕνας γνωμοδοτήσεις καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου ὅπως τὸν συμφέρῃ καὶ ὁ ἄλλος τὸ ἴδιον νὰ ἀναγκάζουν τὸν τύπον νὰ λαμβάνῃ θέσιν ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου, νὰ διαπληκτίζωνται καὶ νὰ διχάζωνται αἱ γνῶμαι, τὴν στιγμὴν ποὺ ἠμποροῦσε νὰ ἀποφευχθῇ αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἐὰν δὲν ἐγένετο ἡ διακήρυξις, ἡ ὁποία γίνεται εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, διότι οὐδεμία σύμβασις ὑπογράφεται ἄνευ δημοπρασίας. Καὶ αὐτὴ ἡ ἁπλῆ τακτική, ἡ ἁπλῆ γραμμὴ δὲν ἐτηρήθη ἐπὶ τοῦ προκειμένου καὶ δι’ αὐτὸ ἔγινεν ὅ,τι ἔγινε. Καὶ ἔτσι ἡ ἑταιρεία Γουλανδρῆ, ἡ ὁποία ἐκαλλιέργησε τὴν γραμμὴν αὐτὴν..............

§45Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Δὲν ἐκαλλιέργησε, κύριε συνάδελφε, ἐκληρονόμησε αὐτὴν τὴν γραμμήν. Μὴ ξεχνᾶτε ὅτι προπολεμικῶς ἡ Ἑλλὰς εἶχε κάθε μίαν ἑβδομάδα γραμμὴν τακτικὴν μετὰ τῆς Ἀμερικῆς. Εἶχεν ἓξ ὑπερωκεάνεια καὶ κατελήξαμεν ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἓξ ὑπερωκεάνεια νὰ ἔχωμεν ἕνα πλοῖον ἀξίας 116.000 λιρῶν, δηλαδὴ ἀξίας παλαιοσιδηρικοῦ. Λοιπὸν δὲν ἐκαλλιέργησεν, ἐκληρονόμησε μίαν γραμμὴν ἀπὸ τὴν ναυτιλιακὴν φυσιογνωμίαν τοῦ Ε. Εὐγενίδη.

§46Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ἐκληρονόμησεν ἐὰν θέλετε, διότι δὲν εὑρέθη ἄλλος καλύτερος κληρονόμος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰ δύσκολα αὐτὰ χρόνια ποὺ τὸ αἴσθημα τῆς κοινῆς γνώμης τῆς Ἑλληνικῆς ἤθελε νὰ βλέπῃ τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν πλέουσαν πρὸς τὸν Ἀτλαντικόν, αὐτὴ ἡ ἑταιρεία ἐκράτησε τὴν γραμμήν. Ἔχει ὑπὲρ αὐτῆς τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκράτησε τὴν γραμμὴν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ κανεὶς δὲν παρουσιάζετο διὰ νὰ διακινδυνεύσῃ τὰ κεφάλαιά του. Ὁ Εὐγενίδης ἐξ ἄλλου ἔχει ὑπὲρ αὐτοῦ τὸ γεγονὸς τῆς ἠθικῆς του προσωπικότητος καὶ εἰδικῶς ἐμὲ μὲ συνεκίνησεν ἡ στάσις του κατὰ τὴν θεομηνίαν τῶν Ἰονίων Νήσων, ποὺ ἔσπευσεν ἀμέσως νὰ προσφέρῃ ὅ,τι ἠδύνατο διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἔχομεν λοιπὸν δύο ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἠθικοὺς λόγους καὶ ὑποστηρίζει ἡ κάθε μία τὰς ἀπόψεις της. Αὐτὰς λοιπὸν τὰς ἑταιρείας τὰς ἔβαλε σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ διαπληκτίζωνται καὶ νὰ ὁμιλοῦν, νὰ διαφωνοῦν, νὰ φέρουν γνωμοδοτήσεις κλπ., διότι δὲν ἠκολούθησε τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσῃ δηλαδὴ δὲν ἠκολούθησε τὸ σύστημα τῆς δημοπρασίας, τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ ἀκολουθήσῃ. Ὤφειλε νὰ κάμῃ διακήρυξιν καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι θέλει νὰ τοποθετήσῃ εἰς τὴν γραμμὴν αὐτὴν ἕνα πλοῖον τόσων τόννων, τόσης ἡλικίας καὶ μὲ αὐτὰ τὰ πλεονεκτήματα.

§47Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Οὐδεὶς θὰ ἐνεφανίζετο.

§48Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὅπως ἐμφανίζονται τώρα οἱ δύο αὐτοί, ἠμποροῦσε νὰ ἐμφανισθῇ καὶ τρίτος καὶ τέταρτος καὶ ἠμποροῦσε τὸ Κράτος νὰ ἐξασφαλίσῃ καλυτέρους ὅρους. Τὸ Ὑπουργεῖον Ναυτιλίας τὸ κατηγορῶ ὅτι ζωτικῆς σημασίας ὑπόθεσιν τὴν διεχειρίσθη κακῶς, δὲν τὴν διεχειρίσθη κατὰ τὴν λογικὴν τῶν πραγμάτων, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔμπλεξε τὰ πράγματα καὶ φέρει σήμερον καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλὴν εἰς δυσχέρειαν. Ἡ Κυβέρνησις φέρει πρὸς κύρωσιν κατὰ πρωτότυπον τρόπον μίαν σύμβασιν ὑπογεγραμμένην ἡ ὁποία λέγει ὅτι ἐφαρμόζεται ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς της καὶ ἡ ὁποία περιέχει διατάξεις αἵτινες ὤφειλον νὰ ἀπαλειφθοῦν. Ἔπρεπε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ προσέξῃ τὴν προκειμένην περίπτωσιν καὶ δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἀναγκάσῃ δύο ἠθικὰς προσωπικότητας, ποὺ εἶναι αἱ δύο αὐταὶ ἑταιρεῖαι, νὰ τὰς φέρῃ εἰς τοιούτους διαπληκτισμούς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει κατηγορῶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας διὰ τὴν κακὴν διαχείρισιν τοῦ ζητήματος. Ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι ἐλαττωματική, ἐκτὸς τῶν λόγων τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας καὶ ἐκ τοῦ λόγου ὅτι σήμερον ἔχομεν ἕνα πλοῖον 22 ἐτῶν τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖ τὴν γραμμὴν Ἑλλάδος–Ἀμερικῆς.

§49ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πεπαλαιωμένον.

§50Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. 22 ἐτῶν πλοῖον καὶ ἀναγκάζομεν τὸ πλοῖον αὐτό, νὰ ὑποστείλῃ τὴν σημαίαν του καὶ τοποθετοῦμεν εἰς τὴν θέσιν του ἄλλο πλοῖον 27 ἐτῶν, διότι τὸ πλοῖον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ὑψώσῃ τὴν σημαίαν, εἶναι 5 χρόνια μεγαλύτερον τοῦ πλοίου, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει σήμερον. Εἰς τὸ ἄρθρον 13, ὁρίζεται, ὅτι ὁ ἀνάδοχος δικαιοῦται καθ’ οἱονδήποτε χρόνον τῆς παρούσης συμβάσεως νὰ ἀντικαθιστᾷ τὸ ἀτμόπλοιον Ἀτλαντὶκ κλπ. Δηλαδή, τοῦ δίδομεν τὸ δικαίωμα νὰ τοποθετήσῃ οἱονδήποτε πλοῖον, δεδομένης δὲ καὶ τῆς ἐλαττωματικῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου, νὰ τοποθετήσῃ καὶ χειρότερον ἀκόμη πλοῖον. Δὲν προσφέρομεν λοιπὸν εἰς τὸ γόητρον τοῦ Κράτους τίποτε, τοὐναντίον, ἐκθέτομεν τὸ γόητρον τοῦ Κράτους, διότι δὲν διεχειρίσθη καλῶς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν καὶ ὑπεχρέωσε νὰ προκινδυνεύσουν καὶ νὰ καταλήξουν αἱ ἑταιρεῖαι αὐταὶ εἰς διαπληκτισμοὺς καὶ διαμάχας, οἱ ὁποῖοι ἠδύναντο νὰ προληφθοῦν καὶ διότι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας συνέταξε καὶ ὑπέγραψεν ὄχι κατὰ τὸν ἐπίσημον καὶ τὸν ὀρθὸν τρόπον τὴν σύμβασιν αὐτὴν καὶ τὸ περισσότερον, διότι φέρει τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν πρὸ τετελεσμένου γεγονότος διὰ νὰ τὴν ἀκυρώσῃ. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς δὲν θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον. Θὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Νὰ προκηρύξῃ δὲ δημοπρασίαν, βάσει τῆς καθωρισμένης πλέον καὶ γνωστῆς πολιτικῆς της καὶ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ προσφέρῃ τοὺς καλυτέρους ὅρους εἴτε ἐκ τῶν δύο ἑταιρειῶν εἴτε ἐξ ἄλλης τινὸς ἑταιρείας Ἑλληνικῆς, τοὺς καλυτέρους ὅρους διὰ τὸ Δημόσιον καὶ τοὺς συμφεροτέρους ὅρους καὶ τὰς ἐγγυήσεις, ὅτι θὰ ἐκτελέσῃ κατὰ τὸν χρόνον τῆς συμβάσεως τῶν 10 ἐτῶν τὴν γραμμὴν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ ἐθνικοὺς σκοπούς, μὲ αὐτὴν νὰ ὑπογράψῃ τὴν σύμβασιν καὶ αὐτὴν τὴν σύμβασιν τὴν κατὰ τόσον ὁμαλόν, καθαρόν, ἀνοικτόν, διαυγῆ τρόπον συντεταγμένην, νὰ τὴν φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὴν ἐπικυρώσωμεν, τὴν παροῦσαν σύμβασιν, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὴν ἐπικυρώσωμεν, διὰ νὰ γίνῃ ἄλλη, κατὰ τὸν ὁμαλὸν τρόπον, ὅπως γίνονται ὅλαι αἱ συμβάσεις τοῦ Δημοσίου!

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§52Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονὸς ὅτι, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων διδάσκει ἡ Ἑλληνικὴ ἱστορία, πὼς τὸ μεγαλύτερον στήριγμα, πολεμικὸν καὶ οἰκονομικόν, τῆς Πατρίδος μας, ἦτο ἡ θάλασσα. Πράγματι, τὰ Ἑλληνόπουλα, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων μάχονται κατὰ θάλασσαν καὶ νικοῦν. Ἔχομεν τὸν μόνον ἀήττητον στόλον, ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον, ἀλλὰ ἔχομεν καὶ τὰ ναυτάκια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα φεύγουν μὲ ἕνα σχισμένο σακάκι καὶ γυρίζουν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ἐφοπλισταί. Μέχρι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, τὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα ἔφεραν ὅλα, τὴν τιμημένην Ἑλληνικὴν σημαίαν. Μεταπολεμικῶς παρετηρήθη τὸ μεγάλο δυστύχημα, ὅτι τὰ ⅘ τῶν ἑλληνικῶν πλοίων φέρουν ξένην σημαίαν. Βεβαίως ὑπάρχουν πολλοὶ καὶ μεγάλοι οἰκονομικοὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὠθοῦν αὐτὰ εἰς τὸ νὰ προσπαθοῦν μὲ κάθε τρόπον νὰ πηγαίνουν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ εἰς τὴν πάλην, τὴν ὁποίαν κάμουν, ὄχι μόνον τῆς ἐπιβιώσεώς των, ἀλλὰ καὶ τοῦ συναγωνισμοῦ, τὸν ὁποῖον ὑφίστανται, τοὺς ὑποχρεώνουν ὅλα αὐτά, βεβαίως, νὰ βάζουν τὰ πλοῖα των ὑπὸ ξένην σημαίαν, καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ παρακολουθήσωμεν ὅλους τοὺς οἰκονομολογικοὺς ὅρους, οἱ ὁποῖοι τοὺς πιέζουν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, ὀφείλει καὶ τὸ Κράτος νὰ φαίνεται περισσότερον φιλόστοργον, ἐννοῶ κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Ἐὰν ἕνας ἐφοπλιστὴς φέρει τὸ πλοῖον του εἰς τὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν ἀμέσως θὰ ἀνέβουν ἐπ’ αὐτοῦ τὰ σωματεῖα τοῦ Πειραιῶς καὶ θὰ τοῦ μετρήσουν ἐὰν οἱ ναῦτες εἶναι 32 ἢ 31. Θὰ τοῦ εἴπουν ἀμέσως, ἐκεῖνος ποὺ ἔχει 10 μῆνες ὑπηρεσία θὰ φύγῃ καὶ θὰ ἔλθῃ ἕνας ἄλλος, ὁ ὁποῖος δὲν δούλεψε, διότι εἶναι δίκαιον διὰ τοὺς ἐργάτας θαλάσσης νὰ ζήσουν ὅλοι. Μάλιστα, κύριοι, δίκαιον τὸ αἴτημα, πρέπει νὰ ἔχῃς 32 ναῦτες, πρέπει ὅταν χρειάζεται νὰ τοὺς δίδῃς καὶ ὑπερωρίας, ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι καλά, κύριοι καὶ ἅγια. Ἡ οὐσία ὅμως, εἶναι, ὅτι μὲ κάτι τέτοια πράγματα, ἔχομεν διώξει τὰ πλοῖα μας ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν μας σημαίαν. Διότι, κύριοι, οἱ Χιῶτες, οἱ ὁποῖοι εἶχον 20 χρόνων καράβια κατάφεραν νὰ γυρίζουν ἀπὸ τὸν Βόρειον ἕως τὸν Νότιον Πόλον, καὶ ἀφοῦ ἔκαμαν μίαν συνεργασίαν, ὑπερίσχυσαν τῶν Ἀγγλικῶν πλοίων, διότι, ἐνῶ τὰ Ἀγγλικὰ ἔπαιρνον 22 σελίνια τὸν τόννον, τὰ Χιώτικα ἔπαιρναν 17. Μὲ αὐτοὺς τοὺς συνδυασμοὺς κατώρθωσεν ἡ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία νὰ ἐπιζήσῃ. Εἶναι, κύριοι, ἀναγκαῖον ὅπως ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, προσπαθήσῃ μὲ κάθε τρόπον, νὰ φέρῃ τὰ πλοῖα μας ὑπὸ τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν. Θὰ πρέπει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, νὰ τοὺς βάλῃ ὅλους εἰς τὴν θέσιν τους. Καλὰ εἶναι τὰ συμβούλια καὶ τὰ παρασυμβούλια, ἀλλὰ τὸ καλύτερον εἶναι ἡ ἐπαναφορὰ τῶν πλοίων ὑπὸ τὴν σημαίαν μας.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§54Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐπὶ τοῦ νομικοῦ μέρους τῆς συζητουμένης συμβάσεως. Προσωπικῶς κατανοῶ πλήρως τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἡ Κυβέρνησις γενικώτερον, εὑρέθησαν, καὶ ἐὰν θέλετε, δύναμαι νὰ παραδεχθῶ, ὅτι δοθείσης τῆς ἱστορίας τῆς ἐν λόγῳ ὑποθέσεως, ἡ παροχὴ εὐεργετημάτων πρὸς τὴν ἑταιρείαν τοῦ Εὐγενίδη, ἡ ὁποία πρώτη ἔσπευσε νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, εἶναι κάτι τὸ φυσικόν. Δοθέντος ὅμως, ὅτι θὰ νομοθετήσωμεν ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἀχθῇ ἐνώπιον τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων, τὰ ὁποῖα θὰ κρίνουν καὶ τὴν νομιμότητα τῆς ἀποφάσεώς μας, νομίζω, ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, νὰ ἐξετάσωμεν τὸ νομικὸν μέρος μετὰ προσοχῆς, ὥστε νὰ μὴν ἐπαναληφθῇ τὸ προηγούμενον, τὴν ἐνοποιήσεως τῶν 2 Μεσογειακῶν σκαφῶν. Γνωρίζετε, τὶ θέμα προέκυψε διὰ τὰ ἐν λόγῳ σκάφη μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, καὶ τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, καὶ δὲν γνωρίζομεν πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τοῦτο. Διὰ νὰ μὴ προκύψῃ καὶ ἕτερον ἀνάλογον θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἀδιέξοδον, ὄχι μόνον τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν τὸ νομικὸν θέμα μετὰ μεγάλης προσοχῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνοι ἐξ ὑμῶν, οἱ ὁποῖοι παρηκολούθησαν τὰς συζητήσεις διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. Δ. περὶ προστασίας ξένων κεφαλαίων ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως θὰ ἐνθυμοῦνται, ὅτι, ὅπως καὶ ἀπὸ τὸ σαφὲς γράμμα τοῦ νόμου προκύπτει, πρόθεσις τοῦ νομοθέτου ὑπῆρξεν νὰ στηρίξῃ τὰς παραχωρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐγένοντο κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. ἐπὶ τῇ βάσει ἀπολύτου ἑνότητος. Δηλαδή, πέραν τῆς Συνταγματικῆς ἐπιταγῆς, τοῦ ἄρθρου 3, τὸ ἐν λόγῳ Ν. Δ., ἐπεκτείνει εὐεργετήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν χορηγηθῆ εἰς ἄλλους, καὶ εἰς τοὺς νέους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔλθουν. Αὐτὸ εἶναι τὸ γενικὸν πνεῦμα, τὸ ὁποῖον διαπνέει τὸ Ν. Δ. καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι σύμφωνον πρὸς τὴν Συνταγματικὴν ἐπιταγήν. Πρὸς τὴν ἀρχὴν αὐτὴν ἀντιφάσκει ἡ παροῦσα σύμβασις. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δικαιοῦται νὰ ἐπεκτείνῃ τὰ πλεονεκτήματα τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Ν. Δ. Δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι εἶναι δυνατὸν σύμβασις, ἡ ὁποία θὰ κυρωθῇ ἔστω καὶ διὰ νόμου, νὰ ἀπαγορεύσῃ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις τὴν ἐπέκτασιν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ ἄρθρου 13, διότι τότε γεννᾶται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ σύμβασις θὰ τροποποιῇ τὸ ἄρθρον 13 καὶ ἐν τούτῳ θὰ ἔχετε τροποποίησιν νόμου, ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου καὶ συνεπῶς, θὰ ἔχετε πρᾶξιν παράνομον. Νομίζω, ὅτι, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀχθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀποτανθῇ εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, διὰ νὰ κατοχυρώσῃ διὰ μιᾶς γνωμοδοτήσεως τῆς ὁλομελείας τούτου, τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ. Ἐὰν τοῦτο, κ. συνάδελφοι, δὲν συμβῇ, εἶναι βέβαιον, ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ ἔχῃ τὴν ἑξῆς ἐξέλιξιν. Θὰ ἔλθῃ τὸ ἄλλο πλοῖον νὰ νηολογηθῇ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀρνηθῇ νὰ τοῦ χορηγήσῃ τὰ αὐτὰ δικαιώματα. Θὰ καταφύγῃ τότε εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἐκεῖ θὰ κριθῇ νομικῶς τὸ θέμα. Καὶ τὶ θὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας δώσῃ τὴν νομικὴν ἑρμηνείαν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα; Θὰ ὁδηγηθῇ εἰς ἀδιέξοδον. Πέραν ὅμως τούτων, καὶ ἀσχέτως τῶν οὐσιαστικῶν ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ προτάξῃ τις, κατὰ τοῦ μονοπωλίου, ἀσχέτως τοῦ ἐπιχειρήματος, ὅτι τὸ ἕτερον πλοῖον ζητεῖ νὰ νηολογηθῇ καὶ εἶναι πλοῖον καινουργές, τὸ νεώτερον ἴσως ὑπερωκεάνειον ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἀσχέτως τοῦ ὅτι, οἱ Ἕλληνες δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν ἀντιρρήσεις νὰ ἔλθουν δύο πλοῖα νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν γραμμὴν τῆς Βορ. Ἀμερικῆς, ἀσχέτως ὅλων αὐτῶν τῶν ἐπιχειρημάτων, δι’ ἐμέ, ἐπαναλαμβάνω, μεγίστην βαρύτητα ἔχει ἡ ἠθικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος καὶ ἡ τήρησις μιᾶς ὑποσχέσεως, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ δώσῃ, εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ὅλαι συνθῆκαι τὴν ὑπεχρέωνον νὰ δώσῃ παροχάς, πρὸς τὴν Ἑταιρείαν ἐκείνην. Καὶ ἀσχέτως ὅλων αὐτῶν τῶν ἠθικῶν ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναμφισβητήτως παρὰ τὸ πλευρὸν τῆς Κυβερνήσεως, ἓν οὐσιαστικὸν νομικὸν θέμα, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ ἀνεξέταστον. Διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ παραπέμψῃ τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Καὶ ἐὰν τοῦτο ἀποφανθῇ ὅτι, συνταγματικῶς, στέκει ἡ σύμβασις, ἡ ὁποία ἔρχεται πρὸς κύρωσιν, τότε νὰ τὴν φέρῃ, ὥστε οἱαδήποτε ἀπόφασις τῆς Βουλῆς νὰ εἶναι ἰσχυρά.

§55Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγου ἐζητήσατε τὴν ἔγκρισιν τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν Πρακτικῶν τῆς παρούσης συνεδριάσεως μέχρι τοῦ σημείου τῆς παρατάσεως τῆς λειτουργίας τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν Ἑταιρείαν ΜΕΡΚΑΝΤΙΛΕ. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἡ Βουλή, διακόπτει σήμερον τὰς ἐργασίας της. Ἀλλὰ τὸ παρὸν νομοσχέδιον ψηφίζεται εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ τελικῶς εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν, διότι ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι κλειστή. Κατὰ συνέπειαν ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἤδη γίνεται εἶναι ἄσκοπος.

§56Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ διακόψωμεν, κύριε Πρόεδρε, εἶναι φανερόν, ὅτι δὲν ἔχει λόγον ἡ γινομένη συζήτησις.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἔχει τὸν λόγον.

§58Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλ.). Ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ντεντιδάκης, εἶναι πολὺ ὀρθά. Δὲν ἠθέλησα νὰ παρέμβω ἐγώ, διὰ νὰ μὴ νομισθῇ, ὅτι ἤθελα νὰ ἐμποδίσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους, νὰ ἐκθέσουν τὰς ἀπόψεις των. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν λήξῃ ἡ Σύνοδος τῆς Βουλῆς, θὰ κατατεθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἐπιλαμβανόμενος τῆς εὐκαιρίας, ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁμολογῶ, ὅτι πράγματι τὸ θέμα ἐξητάσθη, οὐχὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἀντιπολιτευτικῆς, ἀλλ’ ἀπὸ πλευρᾶς οὐσιαστικῆς καὶ ἐτέθησαν ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, θέματα συνταγματικά, ὅπως καὶ θέματα οὐσιαστικά. Ἐπὶ τοῦ συνταγματικοῦ θέματος, δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον δύο διαπρεπεῖς καθηγηταί, ὡς γνωρίζετε, ἔχουν ἐκφράσει δύο ἀντιθέτους ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὁ ἕνας λέγει, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικὸν καὶ ὁ ἄλλος ὅτι, εἶναι συνταγματικώτατον καὶ ὅτι, ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον, νὰ δώσῃ ὡρισμένας διευκολύνσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξησφάλιζον τὴν εἰσδοχὴν τῶν κεφαλαίων αὐτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα, τὰ οὐσιαστικὰ εὐεργετήματα, τὰ ὁποῖα προεβλήθησαν ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι δὲν εἶναι νοητόν, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, τὸ νομοσχέδιον περὶ προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων, τὸ ὁποῖον πραγματικῶς ἐψηφίσθη διὰ νὰ δώσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν δυνατότητα νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν εἰσδοχὴν ξένων κεφαλαίων, νὰ τὴν φέρῃ εἰς ἥσσονα μοῖραν ἀπὸ ὅ,τι ἦτο πρὶν ψηφισθῇ ὁ νόμος αὐτός. Διότι, πρὶν γίνῃ τὸ νομοθέτημα, ἡ Κυβέρνησις, ὡς γνωστόν, εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ μίαν σύμβασιν, μὲ μίαν ξένην ἑταιρείαν, προκειμένου νὰ τῆς ἀναθέσῃ τὴν ἀξιοποίησιν ἑνὸς πλουτοπαραγωγικοῦ κλάδου τῆς Χώρας, ὅπως μὲ τὴν Πάουερ, τὴν Οὖλεν κλπ., εἰς τὰς ὁποίας ἐδόθησαν ὡρισμέναι διευκολύνσεις, ὡρισμέναι ἐγγυήσεις διὰ νὰ ἔλθουν νὰ δώσουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὴν Χώραν. Ἐὰν παρουσιάζετο σήμερον, π. χ., μία ἑταιρεία ἀμερικανική, ἡ ὁποία θὰ ἔλεγε: Κύριοι, τὰ ἀπορρίμματα τῶν Ἀθηνῶν, τὰ πετᾶτε σήμερον χωρὶς νὰ κάμετε καμμίαν χρῆσιν αὐτῶν, ἐνῷ ἠμπορούσατε, ὅπως εἰς τὴν Ἀμερικήν, νὰ κάμετε ἀξιοποίησιν αὐτῶν καὶ νὰ εἰσπράξετε καύσιμα διὰ τὴν κίνησιν μιᾶς πόλεως. Ἀναλαμβάνω ἐγὼ τὴν ἀξιοποίησιν αὐτήν. Θέλω ὅμως μίαν προστασίαν. Θέλω νὰ μοῦ ἐξασφαλίσετε, ὅτι μόλις ἐγὼ φέρω τὸ «πατέντο» δὲν θὰ παρουσιασθῇ κανεὶς ἄλλος νὰ θελήσῃ νὰ κάμῃ μίαν ἀνάλογον ἐπιχείρησιν. Δὲν θὰ ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα, διότι ἔχει τὸν νόμον «περὶ ξένων κεφαλαίων» νὰ δώσῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν μίαν διευκόλυνσιν, μίαν κατοχύρωσιν τῆς λειτουργίας της. Ἐξεφράσθη, ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ζορμπᾶν, μία ἄποψις, ἡ ὁποία φαίνεται ἐκ πρώτης ὄψεως ὀρθωτάτη. Εἶπεν: Θέλετε νὰ ἐξασφαλίσετε ἕνα καλὸν πλοῖον; Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ κάμετε ἕνα διαγωνισμόν, νὰ εἴπητε, ὅτι παρέχετε τὰ προνόμια αὐτὰ καὶ νὰ ἔλθῃ ὅποιος θέλει νὰ πάρῃ τὴν γραμμήν. Θεωρητικῶς τοῦτο, εἶναι ὀρθότατον. Πρακτικῶς δὲν εἶναι ἐφικτόν. Διότι, ἡ γραμμὴ τῆς Βορείου Ἀμερικῆς δὲν εἶναι μία μικρὴ γραμμὴ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας. Δὲν εἶναι μία γραμμή, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ προσέλθουν πλείονες τοῦ ἑνὸς διὰ νὰ μετάσχουν εἰς τὸν διαγωνισμόν. Ἦτο γνωστόν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μείνωμεν μὲ τὸ «Νέα Ἑλλάς», τὸ ὁποῖον σήμερα εἶναι πλοῖον ξεπερασμένο. Ἡ Κυβέρνησις ἐστράφη ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς εἰς τοὺς συνεχιστὰς τοῦ ἔργου τοῦ «Νέα Ἑλλάς». Αἱ διαπραγματεύσεις ὑπῆρξαν πολύμηνοι, ἀλλὰ κατέληξαν εἰς ἀσυμφωνίαν. Νομίζω, ὅτι ἐξηντλήθησαν ὅλα τὰ περιθώρια τῆς καλῆς πίστεως, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, μέχρι σημείου, μάλιστα, ποὺ ἡ Κυβέρνησις ἔφθασεν εἰς ὑποχωρήσεις πολλάς. Διότι ἠθέλησε νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ «Ὀλυμπία» διὰ τὴν γραμμὴν αὐτήν. Ἡ Ἑταιρεία Γουλανδρῆ, ἔφθασε εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἀπαιτήσῃ τὸ ἑξῆς: «Διακόπτομεν τὰς διαπραγματεύσεις, ἐφ’ ὅσον αἱ προτάσεις μας δὲν γίνονται ἀποδεκταὶ ἐν τῷ συνόλῳ».

§59Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἰταμὴ δήλωσις.

§60Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλ.). Ἡ Ἑταιρεία Γουλανδρῆ, ἐδέχθη νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον τακτικὴν συγκοινωνίαν μὲ ὡρισμένα δρομολόγια. Τοῦτο δὲ ἦτο οὐσιαστικώτατον. Διότι, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ βάλωμεν ἕνα πλοῖον νὰ κάμῃ ὅσα δρομολόγια ἤθελεν. Ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ ἐξασφαλίσῃ ὡρισμένον ἀριθμὸν δρομολογίων. Ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ Ἕλληνες τῆς Ἀμερικῆς, λυποῦνται ἐξαιρετικὰ διότι δὲν ἐμπῆκε τὸ σκάφος αὐτό. Σήμερον δέ, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ γραμμὴ αὐτὴ δὲν σηκώνει δύο σκάφη. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐξηντλήθησαν ὅλα τὰ περιθώρια καὶ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ δρομολογηθῇ τὸ «Ὀλυμπία», τὶ ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις; Διὰ τὰ πλοῖα τῶν συγκοινωνιακῶν γραμμῶν, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία ναυτιλιακὴ πολιτικὴ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὰ θέματα προχείρως, διότι ὑπάρχει συναγωνισμός. Ἀντιστρόφως διὰ τὰ πλοῖα τὰ φορτηγά, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ὡρισμένην γραμμήν, δὲν ἰσχύει τὸ ἴδιον πρᾶγμα. Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἦτο ὑποχρεωμένον νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν γραμμὴν καί, νομίζω, ὅτι θὰ τὴν ἐξασφαλίσῃ μὲ τὴν σύμβασιν ποὺ ἔκαμε μὲ τὸν μακαρίτην Εὐγενίδην. Γεννᾶται τὸ ἐρώτημα. Διατὶ ἔρχεται τὸ «Ὀλυμπία» καὶ δέχεται ὅλους τοὺς ὅρους, μὲ τοὺς ὁποίους ἐγένετο ἡ ἄλλη σύμβασις, ἐκτὸς τοῦ ὅρου τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς 10ετίας; Ὑπάρχουν ὡρισμέναι μεταγενέστεραι συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι ἠνάγκασαν τὸ πλοῖον αὐτὸ νὰ θέλῃ νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν γραμμὴν αὐτήν. Τὸ πλοῖον αὐτό, ἔπρεπε νὰ δρομολογηθῇ εἰς τὴν γραμμὴν Ἁμβούργου–Βορείου Ἀμερικῆς. Μεταγενεστέρως ὅμως, ἐδρομολογήθησαν Γερμανικὰ σκάφη εἰς τὴν γραμμήν. Ὑπέστη, ἐπίσης, τὸ σκάφος ὡρισμένας κακοτυχίας. Καὶ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι πράγματι τὸ ἀτμόπλοιον «Νέα Ἑλλάς», προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὴν γραμμὴν αὐτὴν καὶ ἐκέρδισε τεράστια χρήματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν ἄλλα σκάφη, ἴσως καὶ τὸ «Ὀλυμπία». Βεβαίως, σήμερον, δὲν ἀπαγορεύεται οὐσιαστικῶς νὰ ἔλθῃ τὸ «Ὀλυμπία» εἰς τὴν Ἑλληνικὴν γραμμήν. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτὰ ποὺ ἐλέχθησαν, διὰ τὸ ζήτημα τῆς διαιτησίας καὶ διὰ τὸ ἄρθρον 14, ὅτι εἶναι ἕνα ἄρθρον, τὸ ὁποῖον, οὕτως εἰπεῖν, θίγει τὴν ἐθνικὴν ἀξιοπρέπειαν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθά. Εἰς ὅλα τὰ Διατάγματα, κατ’ ἐκτέλεσιν τοῦ ἄρθρου 13, διὰ τὴν προσέλκυσιν τῶν ὑπὸ ξένην σημαίαν πλοίων, εἰς ὅλα τὰ Διατάγματα ὑπάρχει μία ἐγγύησις διὰ τοὺς προσερχομένους, ὅτι αἱ διαφοραὶ θὰ ἐπιλύωνται ἀπὸ ὡρισμένα διεθνῆ Σώματα εἰδικά, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ προσφεύγουν διὰ τὴν ἐπίλυσιν τεχνικῶν διαφορῶν. Αἱ διατάξεις αὐταί, δὲν θίγουν τὴν ἐθνικὴν ἀξιοπρέπειαν. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ἤθελον νὰ ἔχουν μίαν ἀδιάβλητον κρίσιν, τὴν ὁποίαν καὶ παρέχομεν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ σταθερὰ γραμμὴ τῆς ναυτιλιακῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὁ νόμος περὶ προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων, τὰ νέα Διατάγματα περὶ συνθέσεως τῶν Ἑλληνικῶν πλοίων, αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις μεταξὺ τῶν Ἑλληνικῶν πληρωμάτων καὶ τῶν ἐφοπλιστῶν, πρέπει νὰ σᾶς βεβαιώσω εὐχαρίστως, ὅτι ἐδημιούργησαν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἕνα κλῖμα εὐνοϊκὸν ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς σημαίας καὶ πληροφορῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ τριῶν μηνῶν παρετηρήθη αὔξησις τῆς χωρητικότητος τῶν Ἑλληνικῶν σκαφῶν, ἀνερχομένη μέχρι τοῦ ποσοστοῦ τῶν 15%. (Χειροκροτήματα).

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ε. Εὐγενίδη περὶ ἐξυπηρετήσεως διὰ Ἑλληνικοῦ ἀτμοπλοίου τῆς γραμμῆς Ἑλλάδος–Β. Ἀμερικῆς». Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως ἐξουσιοδοτήσῃ τὸ Προεδρεῖον καὶ κυρώσῃ ὑπ’ εὐθύνην του τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως. Λύεται ἡ συνεδρίασις, συναινέσει τῆς Βουλῆς, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9 μ. μ.).