1954.06.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 82α

Δευτέρα 7 Ἰουνίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ἀθαν. Κ. Παπαθανάσης καὶ Σταῦρος Μπίρης αἰτοῦνται τρίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσουν διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν τριμήνου ἀδείας ἀπουσίας διὰ τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τοὺς βουλευτὰς κ. κ. Ἀθαν. Παπαθανάσην καὶ Σταῦρον Μπίρην. Ὡσαύτως ὁ βουλευτὴς καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Ι. Τριανταφύλλης αἰτεῖται μηνιαίαν ἀπουσίας ἄδειαν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν μηνιαίας ἀδείας ἀπουσίας διὰ τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τὸν βουλευτὴν καὶ Ἀντιπρόεδρον τῆς Βουλῆς κ. Ι. Τριανταφύλλην. Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ζαννῆς αἰτεῖται δεκαπενθήμερον ἀπουσίας ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν δεκαπενθημέρου ἀπουσίας ἀδείας διὰ τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τὸν κύριον Ε. Ζαννῆν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως ἐκποιήσεως ἐκτάσεως, δωρηθείσης πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, διὰ τὴν ἵδρυσιν Προτύπου Δημοσίου Κτήματος ἐν Ἄνδρῳ καὶ διαθέσεως τοῦ τιμήματος ὑπὲρ παρεμφεροῦς σκοποῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Η. Παπαηλιοῦ, Ν. Σταθόπουλος, Λ. Οἰκονομόπουλος καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ρύθμισιν στρατολογικῶν ὑποχρεώσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Σαράντης καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1563)50 «περὶ ἱδρύσεως Αὐτονόμου Οἰκοδομικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀξιωματικῶν Στρατοῦ Ξηρᾶς, Θαλάσσης καὶ Ἀέρος». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Δαβάκης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Φράγκος, Δ. Δόκος, Κ. Χατζηγρηγοριάδης, Δ. Παπαπαναγιώτου κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Τζουβάρας καὶ Χ. Ρίζος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Σταυρόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ στεγάσεως ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου ἰσχυούσης νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Τριανταφύλλης καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων τῶν Σιδηροδρόμων τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ζητούντων ὅπως ἐνταχθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1540) 50. Ὁ βουλευτὴς Κῶ κ. Ν. Κουντούρης διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διότι κατὰ τὴν ἐπίσκεψίν του τῆς 2.6.54 εἰς τὸ χωρίον Ἀντιμάχεια παρημποδίσθη ὑπὸ τοῦ ἐκεῖ Ἀστυνομικοῦ Σταθμάρχου ὅπως ἐπικοινωνήσῃ μετὰ τῶν κατοίκων τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσήνης κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Διαβολιτσίου, ζητοῦντος, ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως εἰς ΤΕΒΕ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι). Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ Βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2938) 19.5.54 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Φθιώτιδος κ. Ν. Περίδη, σχετικῶς μὲ ἄρνησιν Ἐμπορικῶν Τραπεζῶν διὰ τὴν χορήγησιν βιοτεχνικῶν δανείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τὸν κ. Ν. Πετρίδην, ὅτι δυνάμει ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ληφθείσης κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 825 τῆς 20. 5.54 συνεδρίασιν αὐτῆς, ἐνεκρίθη ἡ πιστοδότησις τῆς Βιοτεχνίας, διὰ τοὺς μῆνας Μάϊον καὶ Ἰούνιον, ἐκ κεφαλαίων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαΐου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

ΘΑΝΟΣ ΚΑΨΑΛΗΣ

β). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1790) 991) 54 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβάζοντος τὴν ὑπ’ ἀριθ. 220 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Νικ. Ζορμπᾶ, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐνίσχυσιν μέσῳ τῆς ΑΤΕ, τῶν Ἐλαιουργικῶν Συνεταιρισμῶν πρὸς κατασκευὴν προτύπου ἐλαιουργείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, τοιαῦτα δάνεια ἐχορηγήθησαν κατὰ τὸ παρελθὸν ὑπὸ τῆς Κ.Ε.Δ. Ὁμοίως εἰς τὴν Κ.Ε.Δ. ὑπεβλήθησαν τοιαῦται αἰτήσεις, ἀλλὰ μέχρι τοῦδε εὑρίσκονται ὑπὸ ἐξέτασιν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἐχορήγησε δάνεια δι’ ἐπισκευὴν ἐλαιουργείων ὑποστάντων ζημίας ἐκ τῶν σεισμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουνίου 1954

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΚΑΛΙΝΣΚΗΣ

γ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Κ. Βασαρδάνη κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3254) 1756) 28.5.54 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβάζοντος τὴν ὑπ’ ἀριθ. 356 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Κ. Βασαρδάνη, Ι. Ριζιώτη καὶ Χ. Κόρακα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν χορήγησιν δανείων διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν σεισμοπαθῶν Θεσσαλίας θὰ ἀνακοινωθοῦν συντόμως. Ὡς πρὸς τὸ ἐργοστάσιον συμπυκνώσεως γάλακτος εἰς τὴν Δυτικὴν Θεσσαλίαν ἡ ἵδρυσίς του θὰ ἀποφασισθῇ εὐθὺς ὡς ὑπάρξουν αἱ ἀναγκαῖαι προϋποθέσεις διὰ τὴν λειτουργίαν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαΐου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

ΘΑΝΟΣ ΚΑΨΑΛΗΣ

ΙΙ). Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. α). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν ἐνήργησε καὶ ἐξακολουθεῖ ἐνεργοῦσα παρὰ τῇ Γαλλικῇ Κυβερνήσει διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ Παναγιώτου Πεταλᾶ, ἐλπίζει δὲ ὅτι οὗτος θέλει μᾶς παραδοθῆ συντόμως. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν ἐπερώτησιν ὅτι «τὸ Πρωτοδικεῖον Παρισίων ἐνέκρινε τὴν ἔκδοσιν ἀπὸ ἑξαμήνου ἤδη», πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι ἡ σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Δικαστηρίου εἶναι μόνον συμβουλευτική, καθ’ ὅσον τὴν ἀπόφασιν τὴν ἐκδίδει ὁ Γάλλος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ἐξ ἄλλου ἡ εὐνοϊκὴ δι’ ἡμᾶς ὡς ἄνω δικαστικὴ γνώμη ἐδόθη μόνον τὴν 3ην Μαρτίου ἐ. ἔ. καὶ οὐχὶ πρὸ ἑξαμήνου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

β). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι κατὰ ἐπικρατοῦσαν συνήθειαν οἱ Δήμαρχοι Ἀθηναίων καὶ Πειραιῶς, ὡς ἐκπροσωποῦντες τὸ σύνολον τῶν κατοίκων τῶν δύο πόλεων, ἀνέρχονται πάντοτε ἐπὶ τοῦ ἀτμοπλοίου καὶ χαιρετοῦν τοὺς ἑκάστοτε ἀφικνουμένους ἐξ Ἡνωμένων Πολιτειῶν ὁμογενεῖς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ). Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 13. 5.1954 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν μεταφορικῶν μέσων ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας Τ.Α.Ε. πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐκ Πειραιῶς δι’ ἀέρος ταξειδιωτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Εἶναι ἀληθὲς ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἡ Ἑταιρεία διετήρει ἐν Πειραιεῖ αὐτοτελὲς ὑποπρακτορεῖον καὶ μεταφορικὸν μέσον μεταξὺ Πειραιῶς καὶ κεντρικοῦ ἀερολιμένος Πειραιῶς, οὐχ’ ἧττον ὅμως λόγῳ τῆς ἀσημάντου ἐπιβατικῆς κινήσεως ἣν παρουσίαζεν ἡ Πόλις τοῦ Πειραιῶς, ἐκρίθη ὡς ἀσύμφορος ἡ διατήρησις τοῦ ὡς εἴρηται ὑποπρακτορείου καὶ ἡ διάθεσις μεταφορικοῦ μέσου. Ὡσαύτως ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν ἡ Ἀεροπορικὴ Ἑταιρεία Τ.Α.Ε. καὶ ὡς προκύπτει ἐκ τῆς πραγματικότητος, εἰς οὐδεμίαν πόλιν τῆς Ἑλλάδος διαθέτει μεταφορικὰ μέσα πρὸς σύνδεσιν αὐτῶν μετὰ τῶν ἀερολιμένων, πλὴν τῶν τοιούτων μεθ’ ὧν συνδέεται δι’ ἀεροπορικῆς γραμμῆς καὶ εἰς ἃς διατηρεῖ ἴδια πρακτορεῖα. Σὺν τούτοις, οὐδεμία δεσμευτικὴ διάταξις ὑφίσταται διὰ τὸν μεταφορέα ὑποχρεοῦσα αὐτὸν εἰς τὴν μεταφορὰν τῶν ταξειδιωτῶν ἐκ τῆς πόλεως εἰς τὸ ἀεροδρόμιον καὶ τἀνάπαλιν, δοθέντος ὅτι τὸ συμβόλαιον μεταφορᾶς ἀφορᾷ μόνον τὴν διακίνησιν, ἀπὸ ἀεροδρομίου εἰς ἀεροδρόμιον. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἀνέφικτος καθίσταται ἡ διάθεσις τοῦ αἰτουμένου μεταφορικοῦ μέσου διὰ τοὺς ἐκ Πειραιῶς ἐπιβάτας τῆς Ἐθνικῆς Ἀεροπορικῆς Ἑταιρείας Τ.Α.Ε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαΐου 1954.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΓΕΡΑΚΙΝΗΣ

ΙΥ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βουλοδήμου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς Τάσσου Ι. Βουλοδήμου, νὰ φέρωμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς τὰ κάτωθι. 1. Κατόπιν ἐντολῆς τῆς ἐν παρανομίᾳ τελούσης κομμουνιστικῆς ἡγεσίας ἱδρύθησαν ἐκδοτικοὶ οἶκοι μὲ σκοπὸν τὴν ἔκδοσιν καὶ κυκλοφορίαν βιβλίων ἐπαναστατικοῦ περιεχομένου. Εἰς τοὺς ἐκδοτικοὺς αὐτοὺς οἴκους, μὲ ἰδιαιτέραν ὅλως προτίμησιν ἀνέλαβον ἐργασίαν δρῶντα μέλη τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπόν, τὸν ἔλεγχον τῆς συντελουμένης ἐργασίας, συμφώνως πρὸς τὰς δοθείσας ἔξωθεν κατευθύνσεις, τὸν οἰκονομικὸν ἔλεγχον καὶ τὴν κυκλοφορίαν τῶν ἐντύπων. Οὕτω οἱ ἐκδοτικοὶ οὗτοι οἶκοι κατέστησαν κέντρα τοῦ μηχανισμοῦ τοῦ Κ.Κ.Ε. Ἐκ τῶν ἐκδοθέντων εἰς τοὺς οἴκους τούτους βιβλίων, κατόπιν παραγγελίας τῆς Εἰσαγγελικῆς Ἀρχῆς Ἀθηνῶν, αἱ Ὑπηρεσίαι Ἀσφαλείας, προέβησαν εἰς τὴν κατάσχεσιν τῶν βιβλίων. «Ἡ Στρατηγικὴ καὶ Τεχνικὴ τοῦ Ἐπαναστατικοῦ Πολέμου στὴν Κίνα» τοῦ συγγραφέως Μάο–Τσὲ–Τούγκ. «Οἰκονομικὰ προβλήματα τοῦ Σοσιαλισμοῦ στὴν Ε.Σ. Σ.Δ.» τοῦ Ἰωσὴφ Στάλιν. «Φυσάει στὰ σταυροδρόμια τοῦ Κόσμου» τοῦ συγγραφέως Λειβαδίτη Ἀναστασίου. «Μαχητὲς τῆς Εἰρήνης–Ποιήματα» τοῦ συγγραφέως Ματζομελάκη Γ. Αἱ κατασχέσεις τῶν βιβλίων τούτων ἐπεκυρώθησαν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1644) 2.4.54, 5652) 10.12.53, 3651) 10.12. 53 καὶ 1940) 17.4.54 βουλευμάτων τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν, διότι προεκάλουν εἰς τὴν διάπραξιν τοῦ ἀδικήματος τῆς ἐσχάτης προδοσίας. Αἱ κατασχέσεις αὗται ὑπῆρξαν νόμιμοι διότι ἐγένοντο συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 14 παράγρ. γʹ ἐδ. 3 τοῦ Συντάγματος. Ἐπὶ πλέον ἐξετάζεται σημαντικὸς ἀριθμὸς παρομοίων βιβλίων ἅτινα ἐξεδόθησαν κατόπιν τῶν προαναφερομένων ἐντολῶν τοῦ Κ.Κ.Ε. 2. Παραλλήλως πρὸς τὰς ἀνωτέρω ἀναφερομένας κατασχέσεις, αἱ Ὑπηρεσίαι Ἀσφαλείας προέβησαν εἰς τὴν σύλληψιν καὶ ἐπαναμεταγωγὴν εἰς τὸν τόπον τῆς ἐκτοπίσεως ἐννέα (9) ἐπ’ ἀδείᾳ τελούντων ἐνταῦθα ἐκτοπισμένων κομμουνιστῶν καὶ τὴν παραπομπὴν εἰς τὴν Ε.Δ.Α.Ν.Α. (Ἐπιτροπὴν Δημ. Ἀσφαλείας Νομοῦ Ἀττικῆς) ἑτέρων ἕνδεκα (11) κατὰ τὸ πλεῖστον ἀποφυλακισθέντων κομμουνιστῶν διότι οὗτοι ἐκτελοῦντες τὰς ἐντολὰς τοῦ Κ.Κ.Ε. ἀνέλαβον δρᾶσιν εἰς τὸν τομέα τῆς προσηλυτιστικῆς προπαγάνδας καὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ κομμουνιστικοῦ μηχανισμοῦ. 3. Ἡ κυκλοφορία καὶ ἡ ἔκδοσις βιβλίων εἶναι ἐλευθέρα καὶ οὐδὲν βιβλίον κατεσχέθη ἢ παρεμποδίσθη ἡ ἔκδοσις καὶ κυκλοφορία του ἄνευ δικαστικῆς ἀποφάσεως, οὐδεὶς δὲ ἐξετοπίσθη ἄνευ δράσεως εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰουνίου 1954

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΒΑΣ. ΒΡΑΧΝΟΣ

Υ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν (Γενικὴ Διεύθυνσις Δημ. Λογιστικοῦ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φθιώτιδος κ. Ν. Πετρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2938) 1606) 19.5.54 ἐγγράφου σας διαβιβαστικοῦ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 326 ἀπὸ 18.5.54 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φθιώτιδος κ. Ν. Πετρίδου, ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν δανείων εἰς τοὺς βιοτέχνας τῆς περιφερείας του, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ δι’ ἀποφάσεώς της ληφθείσης ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 825) 20.5.54 συνεδρίᾳ αὐτῆς ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν δανείων εἰς βιοτέχνας κατὰ τοὺς μῆνας Μάϊον καὶ Ἰούνιον ἐ.ἔ. ἐξ ὁλοκλήρου ἐκ κεφαλαίων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαΐου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μερκούρης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§10Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ συνεπληρώθη 5ετία ἀφ’ ὅτου ἤρχισεν ὑφιστάμενος ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Συμβουλίου Εὐρώπης ἐπανελθὼν χθὲς τὸ βράδυ ἐκ τῆς ἕδρας τοῦ Συμβουλίου θεωρῶ χρέος μου νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ περὶ τοῦ Συμβουλίου τούτου καὶ τοῦ ἐπιτελεσθέντος ἔργου κατὰ τὴν τελευταίαν αὐτοῦ συνεδρίασιν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς ἔλαβε γνῶσιν τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἀναπτύξῃ ὁ κ. Μερκούρης καὶ παρεκάλεσε νὰ δοθῇ μὲν εἰς αὐτὸν ὁ λόγος, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ὅμως ἀντίρρησις ν’ ἀναβληθῇ ἡ ἀνάπτυξις τοῦ θέματος διὰ νὰ παρίσταται καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργός. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ, ὅπως ἐγκρίνῃ ἡ Βουλή, τὴν ἀναβολὴν τῆς ἀναπτύξεως τοῦ θέματος αὐτοῦ, μέχρις οὗ προσέλθῃ καὶ ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος δι’ ἀποχρῶντας λόγους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρευρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμήν, δοθῇ δὲ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Μερκούρην εὐθὺς ὡς προσέλθῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργόν. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Κοινότητος Ἀργαλαστῆς, σχετικῆς μὲ τὴν καταπολέμησιν τοῦ πυρηνοτρήτου.

§14Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ θέμα τοῦ πυρηνοτρήτου, εἶναι γνωστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Θὰ ἠθέλωμεν νὰ τὸν παρακαλέσωμεν νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν ἔχῃ λάβη μέτρα καὶ ποῖα, καὶ φυσικὸν εἶναι, ὅτι συνιστῶμεν, ὅλως ἐκθύμως, τὴν ἀναφοράν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Δαβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§16Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ δύο θέματα: Πρῶτον, νὰ συστήσῃ αὐστηρῶς εἰς τὰ ὑποκαταστήματα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἰδίως τὴν ἐποχὴν αὐτήν, νὰ εἶναι πλήρως ἐφωδιασμένα μὲ ἐντομοκτόνα κλπ., καὶ δεύτερον, αἱ κατὰ τόπους ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι, εἴτε διὰ διαλέξεων, εἴτε δι’ ὁμιλιῶν, εἴτε διὰ τοῦ τύπου, νὰ ἐκλαϊκεύσουν τὴν μέθοδον τῆς καταπολεμήσεως τῆς ἀσθενείας αὐτῆς.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Λουλακάκης ἔχει τὸν λόγον.

§18Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Πληροφορίαι ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον φέρουν, ὅτι ὁ πυρηνοτρήτης ἔχει προκαλέσει μεγάλας καταστροφὰς εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Πέρυσιν, εἴχομεν τὴν ἀπογοήτευσιν ὅτι, λόγῳ κακῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου, εἴχομεν μίαν μεγάλην καταστροφὴν εἰς τὸν ἐλαιόκαρπον, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ὑπολογίζω, τοὐλάχιστον, εἰς 50.000 τόννους, δηλαδὴ μίαν καταστροφήν, 600 καὶ πλέον δισεκατομμυρίων δραχμῶν, ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀφηρέθη καὶ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἰδιωτικὴν οἰκονομίαν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§20Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶναι τόσον σοβαρὸν τὸ θέμα, ὥστε καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, τῆς Γεωργίας, ἔχει ἐκτιμήσει ἐπαρκῶς καὶ δεόντως τὴν σοβαρότητα αὐτοῦ καὶ θὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ τὰς δεούσας ὁδηγίας καὶ θὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα, ἔναντι τῶν τόσων μεγάλων κινδύνων, οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦν τὴν ἐλαιοπαραγωγήν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§22Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁσονούπω, κύριοι συνάδελφοι, προσκομίζεται εἰς τὴν Βουλὴν ὁ νόμος, «περὶ δακοκτονίας». Κατὰ τὰς εἰσηγήσεις ἐπὶ τοῦ νόμου, θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς ὁμιλήσω λεπτομερειακῶς καὶ ἐπὶ τοῦ πυρηνοτρήτου, ἐν συσχετίσει μὲ τὰ πειράματα, τὰ ὁποῖα διεξάγονται, τόσον ἐδῶ, ὅσον καὶ εἰς ἄλλας χώρας. Σημειῶ ὅτι, εἰς τὴν Ἑλλάδα, παρουσιάζομεν μίαν πρωτοπορείαν καὶ ἐὰν τυχὸν τὰ πειράματα ἀποδειχθοῦν ἱκανοποιητικά, ἐν τέλει θὰ ἔχωμεν προπορευθῆ τῶν ἄλλων Κρατῶν, ἐν τῇ καταπολεμήσει μιᾶς νόσου, ἡ ὁποία πλήττει τὴν ἐλαίαν μας. Ἡ καταπολέμησις τοῦ πυρηνοτρήτου, ἔχει ἀποδειχθῆ ἀποτελεσματικὴ διὰ τοῦ Ντὶ– Ντὶ–Τί. Ἡ γνώμη τοῦ Φυτοπαθολογικοῦ μας Συμβουλίου, εἶναι σαφὴς ἐν προκειμένῳ, συγκληθέν, δὲ ἐκτάκτως, τὸ Συμβούλιον αὐτό, κατόπιν ἰδικῆς μου εἰσηγήσεως, ἐξ ἀφορμῆς τῶν πειραμάτων, τὰ ὁποῖα ἔγιναν, εἰς τὸ νότιον Πήλιον, μὲ τὸ παραθεῖον, ἐπέμενεν ἐπὶ τῆς γνώμης του αὐτῆς, καὶ ἐπέμενε μὲ γνωμάτευσιν, ὅτι, ἐνῷ ἡ ἐπενέργεια τοῦ Ντὶ –Ντὶ–Τί, καλῶς ἐφαρμοζομένου τοῦ συστήματος, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἑπταημέρου διαρκείας, τοῦ παραθείου ἡ ἐπενέργεια ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ὑπῆρξεν μέχρι τῆς στιγμῆς, τουλάχιστον, πέραν τῶν 2 ἢ 3 ἡμερῶν καὶ ταὐτοχρόνως ἡ χρῆσις τοῦ παραθείου παρουσιάζει καὶ κίνδυνον ἀκόμη διὰ τοὺς ψεκαστάς. Ὑπάρχουν πολλαὶ περιφέρειαι τῆς Ἑλλάδος, αἱ ὁποῖαι ἐδοκίμασαν τὴν καταπολέμησιν τοῦ πυρηνοτρήτου διὰ παραθείου καὶ πέρυσι καὶ ἐφέτος. Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἠρνήθη τὴν συνδρομήν του πρὸς τοὺς παραγωγοὺς αὐτούς, ἐφ’ ὅσον ὑπὸ ἰδίαν τους εὐθύνην ἠθέλησαν νὰ χρησιμοποιήσουν τὸ παραθεῖον. Εὐχαρίστως διέθεσε τὰς αἰτουμένας ποσότητας παραθείου μὲ τὰς καταλλήλους ὁδηγίας, διέταξε δὲ πρὸς τοῦτο καὶ τὴν κατασκευὴν εἰδικῶν ψεκαστήρων. Τὸ θέμα ἐξετάζεται σοβαρῶς, διότι ἐπὶ μίαν σειρὰν ἐτῶν, ἔχομεν μίαν μείωσιν τῆς παραγωγῆς μας, ἡ ὁποία πλήττει ἕναν ὁλόκληρον πληθυσμόν, πλήττει ὅμως ταὐτοχρόνως καὶ τὴν μικράν μας οἰκονομίαν σοβαρότατα. Τὸ Ὑπουργεῖον, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸ Μπενάκειον Ἰνστιτοῦτον, προβαίνει εἰς μίαν σειρὰν πειραμάτων ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος τῶν ὁποίων θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ περαιτέρω χρῆσις τοῦ παραθείου. Ἐν τούτοις συνιστᾶ τὸ Ὑπουργεῖον ὅτι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸν ὀρθὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον ὑποδεικνύει τὸ Φυτοπαθολογικὸν Συμβούλιον. Πάντως ἀπὸ τὰς γενομένας μέχρι τοῦδε ἐρεύνας, καὶ παρ’ ὅλον, ὅτι εὐρέως συνιστᾶται ἡ χρῆσις τοῦ παραθείου, τὸ Ὑπουργεῖον χωρὶς νὰ παρεμβαίνῃ διὰ τὴν χρῆσιν αὐτῆς ἢ τῆς ἄλλης μεθόδου, ἁπλῶς συνιστᾷ τὴν χρῆσιν τοῦ Ντὶ–Ντὶ–Τί, διότι τὰ μέχρι τοῦδε πειράματα ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ καταπολέμησις τοῦ πυρηνοτρήτου διὰ Ντὶ–Ντὶ–Τί καλῶς γινομένη εἶναι ἀποτελεσματική. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω περαιτέρω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀποκρύψω, ὅτι δὲν εἶναι γνωστόν, ἀκόμη ἐὰν μόνον ὁ πυρηνοτρήτης εἶναι ἡ αἰτία τῆς μειώσεως τῆς παραγωγῆς μας, καὶ τῶν καταστροφῶν, τὰς ὁποίας ὑφιστάμεθα, εἰς ὡρισμένας ἰδίως, περιοχάς. Τὸ Ὑπουργεῖον, ἐπεκτεῖνον τὴν μέριμνάν του, παρήγγειλεν εἰς τὴν Διεύθυνσιν γεωργικῶν ἐφαρμογῶν, ὅπως ἐπεκτείνῃ τὴν μελέτην, ἐπὶ ὅλων τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἅπτονται τοῦ ζητήματος τῆς ἐλαίας καὶ νομίζω, ὅτι, κατὰ τὴν εἰσήγησιν τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς κάμω, διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου, ἐνδεχομένως θὰ καταλήξω εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Βουλήν, τὴν σύστασιν Ἰνστιτούτου ἐλαίας, μόνου ἁρμοδίου ὀργάνου, διὰ ν’ ἀντιμετωπίσῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ θέμα της, διὰ τὸ παρὸν ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ μέλλον, διότι ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἐνῷ ἔχομεν διαφόρους ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἐλαίαν, ὅμως δὲν ἔχομεν συστηματοποιήσει τὴν μέριμνάν μας δι’ ἕνα Ἐθνικὸν προϊὸν, τοῦ ὁποίου ἡ σημασία εἶναι ἀναμφισβήτητος. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ μελέται, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν καὶ ἡ παρακολούθησις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου, τοῦ Συνεδρίου, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν πρό τινος εἰς τὴν Ἰταλίαν καθὼς καὶ οἱ πειραματισμοί, οἱ ὁποῖοι γίνονται ἀπὸ τὸ Μπενάκειον Ἰνστιτοῦτον μοῦ ἐπιτρέπουν τὴν ἐλπίδα ὅτι, ταχέως θὰ καταλήξωμεν εἰς συμπεράσματα ὡς πρὸς τὴν ριζικὴν καταπολέμησιν τῶν νόσων τῆς ἐλαίας. Δὲν θὰ προσφύγωμεν καὶ πάλιν εἰς πειραματισμούς, ἀλλὰ θὰ προχωρήσωμεν εἰς λῆψιν ριζικῶν μέτρων, ἐκ μέρους τοῦ Κράτους.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κληρούχων ἀγροτῶν Καλοῦ κλπ., ζητούντων χορήγησιν τίτλων κυριότητος ἐπὶ κατεχομένων κτημάτων.

§24Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν ἀγρόται, κύριε Πρόεδρε, τοὺς ὁποίους τὸ Κράτος ἔχει ἀπὸ τριακονταετίας ἐγκαταστήσει εἰς κλήρους, χωρὶς μέχρι σήμερον νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ τίτλοι κυριότητος τῶν κτημάτων, τὰ ὁποῖα κατέχουν. Δι’ αὐτὸ, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ δώσῃ ἐντολὴν εἰς τὰς κατὰ τόπους γεωργικὰς ὑπηρεσίας νὰ διεκπεραιωθοῦν ὅσον τὸ δυνατὸν τὸ ταχύτερον, αἱ σχετικαὶ ἐργασίαι, ὥστε νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους τὰ ἐπιθυμούμενα παραχωρητήρια. Εἶμαι βεβαιότατος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος τούτου, μὲ τὴν συνήθη ταχύτητα ποὺ τὸν διακρίνει καὶ θὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν λύσιν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§26Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ θέμα τῆς παραχωρήσεως κλήρων καὶ τίτλων κυριότητος, εἶναι πολυσύνθετον καὶ πολύπλευρον. Δυστυχῶς δὲν ἐπετελέσαμεν ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιτελέσωμεν καὶ δι’ αὐτὸ ὑπάρχουν χιλιάδες χιλιάδων ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀκόμη δὲν ἔχουν ἐφοδιασθῆ μὲ τοὺς τίτλους ἰδιοκτησίας. Τὸ θέμα ἀντιμετωπίζεται γενικώτερον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ μὲ μίαν σειρὰν συσκέψεων, τῶν ὁποίων τὸ ἀποτέλεσμα, θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, νομίζω, ὅτι θὰ ρυθμισθῇ κατὰ ἕνα τρόπον γρηγορότερον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ εἰδικὸν θέμα, εὐχαριστῶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους, διότι μοῦ ἔδωσαν τὴν εὐκαιρίαν, μὲ τὴν ἐρώτησίν των, ν’ ἀποστείλω ἐπὶ τόπου ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι προέβησαν εἰς ὅλας τὰς ἀπαιτουμένας προεργασίας διὰ τὴν ταχεῖαν ἔκδοσιν τῶν τίτλων τῆς ἰδιοκτησίας. Πιστεύω, Κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ θέμα τῆς παραχωρήσεως τίτλων κυριότητος, πρέπει νὰ ρυθμισθῇ ὁπωσδήποτε ἔστω καὶ ἂν πρόκειται νὰ προκληθοῦν δαπάναι διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν τοπογραφικῶν καὶ ἄλλων προσώπων, διότι τὸ κέρδος ἐκ τούτου, θὰ εἶναι πολλαπλάσιον τῆς ὀλίγης δαπάνης, τὴν ὁποίαν θ’ ἀντιμετωπίσωμεν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἰχθυεργατῶν Μεσολογγίου–Αἰτωλικοῦ, ζητούντων ἀπαλλαγήν των, ἐκ τοῦ πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρέους των, δοθέντος αὐτοῖς διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν μισθωθέντων παρὰ τοῦ Κράτους ἰχθυοτροφείων.

§28ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Συνιστῶ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§30Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Συνιστῶ, κύριε Πρόεδρε.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§32Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ θέμα τὸ ἐξήτασα μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ ἀνακοινῶ εἰς τοὺς κ. συναδέλφους, ὅτι οἱ ἰχθυεργάται, λαβόντες ἕνα δάνειον 1.700 ἑκατομμυρίων διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν ἰχθυοτροφείων, εὑρίσκονται εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Ὁ Συνεταιρισμὸς τὸν ὁποῖον ἔκαμον, οὐσίᾳ διελύθη, καὶ ἤδη ζητοῦν τὴν ἀναστολὴν ἐπ’ ἀόριστον καὶ διαγραφὴν τῶν χρεῶν. Διαγραφὴ τῶν χρεῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐδόθησαν ὁδηγίαι πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. καὶ καμμία δίωξις δὲν γίνεται, ἐφ’ ὅσον ἀποδεικνύεται ὅτι ὑπάρχει ἀδυναμία ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεών των. Πάντως, κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. προβαίνει εἰς τὴν τμηματικὴν εἴσπραξιν τῶν ὀφειλομένων πρὸς αὐτήν, ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς δυνατότητος ἑκάστου ἰχθυεργάτου.

§33ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἐξ ὑπαιτιότητος τοῦ Κράτους ἐλύθη ἡ μίσθωσις τῶν ἰχθυοτροφείων, νομίζω, ὅτι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως δικαίου καὶ νόμου τὸ αἴτημα τῶν ἁλιέων, εἶναι βάσιμον καὶ οὐδεὶς ἰσχυρισμὸς παρὰ μόνον στρεψοδικία, δύναται νὰ ἀντιταχθῇ κατὰ τοῦ δικαίου αὐτοῦ αἰτήματος. Ὑφίσταται, λοιπόν, οὕτω ἀκεραία ἡ ὑποχρέωσις τῆς Πολιτείας καὶ ἰδίᾳ τοῦ Ὑπουργείου, ὅπως παρέμβῃ καὶ ἀποφευχθοῦν κρίσεις δικαστικαί, αἱ ὁποῖαι καὶ εἰς ἀποζημιώσεις θὰ ὑποβάλουν τὸ Δημόσιον καὶ τοὺς πτωχοὺς ἁλιεῖς καὶ τοὺς πενομένους ἐργάτας θὰ ἐκθέσουν εἰς ταλαιπωρίας καὶ ἀδίκους δαπάνας.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζητεῖται ἡ ἀναφορὰ τῶν προέδρων Κοινότητος καὶ Συνεταιρισμοῦ Περάματος Ἰωαννίνων, ζητούντων ἀραίωσιν τοῦ συνοικισμοῦ Περάματος, δι’ ἱδρύσεως ἑτέρου συνοικισμοῦ.

§35Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, κατόπιν τῆς ἱκανοποιητικῆς ἀπαντήσεως ἥτις ἐδόθη ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους δὲν θὰ θελήσουν νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ ἀναφορὰ αὕτη.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γεωργαντᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ συστάσεώς του πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργόν, σχετικῶς μὲ τὰ παρεχόμενα ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. πρὸς τοὺς ἀγρότας δάνεια.

§37Μ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπηύθυνα πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τὸ ὡς ἄνω ἐρώτημα, τὸ σχετικὸν μὲ τὰ μεσοπρόθεσμα καὶ μακροπρόθεσμα δάνεια, δεδομένης τῆς σημασίας των, γνωστῆς εἰς ὅλους μας διὰ τὴν πρόοδον τῆς Γεωργίας. Μὲ τὰ δάνεια αὐτά, ὡς γνωστόν, θὰ ἀποκτήσῃ ὁ ἀγρότης μας, μίαν βελτιωμένην ἐγκατάστασιν, ἕνα μηχάνημα, ἕνα ζῶον κλπ., καὶ θὰ ἠμπορέσῃ οὕτω νὰ βελτιωθῇ τὸ γεωργικὸν καὶ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον αὐτοῦ. Ἀπηύθυνα, τὸ ἐρώτημα αὐτό, λέγω, διότι μὲ ἐξέπληξαν ὡρισμένοι στατιστικοὶ ἀριθμοί, ληφθέντες παρὰ τῆς Α. Τ. Ε. Οὕτω διὰ τὰ ἔτη 1950–1951 ἐχορηγήθησαν «.... .................... (ἀναγινώσκει)............ Συνεπῶς δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ εἰς ποσότητα μείωσις, ἀπὸ τοῦ 1951 ἀνῆλθεν κατὰ τὸ 1953 εἰς 70%. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, καὶ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἔχει τὸν λόγον ἐν προκειμένῳ, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον καὶ νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα κατὰ τρόπον τοιοῦτον, οὕτως ὥστε νὰ χρηματοδοτήσῃ ἐπαρκῶς τὴν Α.Τ.Ε. διὰ νὰ πληρωθοῦν αἱ γεωργικαὶ ἀνάγκαι τῶν ἀγροτῶν μας, λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ ἥμισυ τρισεκατομμύριον παλαιῶν δραχμῶν ἐτησίως πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὸν ἀντικειμενικὸν σκοπόν, τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, ἀναφορικῶς μὲ τὰς πιστοδοτήσεις τῶν ἀγροτῶν μας.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§39Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἐρώτησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, ἔχει, πράγματι, ἐνδιαφέρον γενικώτερον. Οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἔδωσε πρὸς τὸ Σῶμα, ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Γνωρίζει, ὅμως, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνατοτήτων του, ἤσκησε καὶ ἀσκεῖ πᾶσαν δυνατὴν πίεσιν, δύναμαι νὰ μεταχειρισθῶ τὴν λέξιν, ὅπως αὐξάνεται συνεχῶς, ἡ παροχὴ τῶν μέσων, πρὸς χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἓν ἐκ τῶν στηριγμάτων τῆς ἀνυψώσεως τῆς γεωργίας μας. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, διετέθησαν διὰ κοινῆς ἀποφάσεως, τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας 43 δισεκ. παλαιῶν δραχμῶν, ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ δημοσίων ἐπενδύσεων, ἐκ τῶν ὁποίων κατεβλήθησαν ἤδη τὰ 28 δισεκ., τὰ δὲ ὑπόλοιπα πρόκειται νὰ καταβληθοῦν, ὀλίγον βραδύτερον. Αἱ ἀνάγκαι τῆς γεωργίας εἶναι ἀναμφισβητήτως μεγάλαι, καὶ βαίνουν συνεχῶς αὔξουσαι, διότι συνεχῶς αὔξουσα εἶναι καὶ ἡ προοδευτικότης τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου. Ἐν τῷ μεταξύ, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν Α.Τ.Ε., στερουμένην ἰδίων κεφαλαίων νὰ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὰς δικαίας αἰτήσεις τῶν ἀγροτῶν μας καὶ πρὸς μίαν γενικωτέραν κατευθυντήριον γραμμήν, ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ δοθῇ εἰς τὸ ζήτημα τῶν πιστοδοτήσεων, διὰ μεσοπροθέσμων δανείων. Δι’ αὐτό, τοιαῦτα δάνεια θὰ χορηγοῦνται καθ’ ὃ μέτρον καὶ θὰ εἰσπράττονται ἐξ ἄλλων, εἰς τοὺς ὁποίους πρότερον ἔχουν δοθῆ. Κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς, τοὺς ὁποίους ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, περισσότερα τῶν 50 ἑκατομμυρίων νέων δραχμῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθοῦν ἐκ μέρους τῆς Α.Τ.Ε., διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν κατ’ ἔτος. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐκ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου ἄγομαι εἰς τὴν δήλωσιν πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι ἐνέργειαι καταβάλλονται —καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ, ἔχομεν πλήρη τὴν συμπαράστασιν καὶ τῶν Ὑπουργῶν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν— καὶ ἐλπίζω εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τρόπου, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ χορηγηθοῦν εἰς τὴν Α.Τ.Ε. πιστώσεις διὰ νὰ δοθῇ μεγαλυτέρα ἔκτασις εἰς τὴν χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων. Ὁπωσδήποτε ἡ σύστασις τοῦ κ. συναδέλφου, εἶναι ὀρθή, καὶ νομίζω, ὅτι ἐκφράζω τὴν εὐχὴν ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος ἐὰν εὐχηθῶ ὅπως ταχέως ἴδωμεν ἀνδρούμενον τὸ μόνον πιστωτικὸν ἵδρυμα τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου, τὴν Α.Τ.Ε., διότι μόνον ἔτσι θὰ ἠμπορέσῃ αὕτη νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τῆς συμπαραστάσεώς της, πρὸς τὸν ἀγροτικόν μας κόσμον.

§40Μ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διὰ τὰς πολυτίμους πληροφορίας, τὰς ὁποίας μᾶς παρέσχεν. Ἤθελον ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς ἐλλείψεως κεφαλαίων ἐπαρκῶν παρὰ τῆς Α. Τ.Ε., νὰ τοῦ προσαγάγω ἓν ὑπόμνημα, ἑνὸς τῶν διακεκριμένων ὑπαλλήλων της, τοῦ διευθυντοῦ τῆς Τεχνικῆς Διευθύνσεως τῆς Α.Τ.Ε., κ. Βασματζίδη, διὰ τοῦ ὁποίου αἰτεῖται ἀπὸ τὴν Διοίκησιν αὐτῆς, ὅπως ἐνεργήσῃ καὶ μὴ ἐπιστρέφωνται εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος αἱ ἐτήσιαι εἰσπράξεις, τοκοχρεωλύσια, ὡρισμένων χορηγήσεων, ἀνερχόμεναι εἰς ποσὸν ἄνω τῶν 530 δισεκατ., καθ’ ὅσον ἡ διάθεσις αὐτῶν, θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον νέου δανεισμοῦ.

§41Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Πανταζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Νικησιάνης ζητούντων ὅπως ἐπανέλθουν ἐν ἰσχύει διατάξεις τινὲς τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου, ἀφορῶσαι τοὺς Μακεδονομάχους.

§43Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Ἔλαβον ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§44Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Μελετᾶται, κ. βουλευταί, ἡ νομοθετικὴ ρύθμισις τοῦ ζητήματος τούτου. Πάντες νομίζω, εἴμεθα σύμφωνοι διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου τούτου ζητήματος τῶν Μακεδονομάχων.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Σταθόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς σποροπαραγωγῶν πατάτας Πάρνωνος, ζητούντων ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν καὶ λῆψιν μέτρων προστασίας των πρὸς ἀλλαγὴν καλλιεργειῶν, ἐφ’ ὅσον κατηργήθη τὸ Κέντρον παραλαβῆς πατατοσπόρου.

§46Ν. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς γνωστὸν εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Πάρνωνος, ὑπῆρχεν ἕνα κέντρον παραγωγῆς πατατοσπόρου, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλει τὸν πληθυσμὸν τῆς περιφερείας καὶ ἐκ τῆς ἐργασίας τοῦ ὁποίου, ἀπέζη. Δυστυχῶς, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους, λόγῳ τοῦ σπόρου, ὅστις εἰσήχθη ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἐγεννήθησαν ἀσθένειαι, καὶ ἀπηγορεύθη ἡ καλλιέργεια πατατοσπόρου, μὲ ἄμεσον συνέπειαν τὴν κατάργησιν τοῦ κέντρου παραγωγῆς. Ἀποτέλεσμα τῆς καταργήσεως αὐτῆς, ὑπῆρξε 3.000 οἰκογένειαι τῆς περιφερείας Πάρνωνος, νὰ παραμείνουν ἄνευ καλλιεργείας δυστυχοῦντες. Διὰ τοῦτο ὑποβάλλουσι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τὰ ἑξῆς αἰτήματα: Πρῶτον, νὰ εὑρεθῇ τρόπος ἀντικαταστάσεως τῆς καλλιεργείας, δεδομένου, ὅτι ἐπὶ μίαν δεκαετίαν ἀπηγορεύθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, ἡ καλλιέργεια τῆς πατάτας. Δεύτερον, νὰ δοθῇ ἐντολὴ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ν’ ἀνασταλοῦν τὰ χρέη προσωρινῶς, διότι εὑρίσκωνται εἰς πραγματικὴν ἀδυναμίαν νὰ πληρώσουν καὶ νὰ παύσουν οἱ συνεπείᾳ τούτων, ἐναντίον των διωγμοί, διότι εὑρίσκονται εἰς πλήρη ἀδυναμίαν, νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Τρίτον, νὰ τοὺς δοθοῦν μικρὰ δάνεια διὰ νὰ ἀντικαταστήσουν τὸν τρόπον καλλιεργείας. Ἡ Α.Τ.Ε., ἀντιθέτως πρὸς τὰ αἰτήματα ταῦτα, τοὺς λέγει, ὅτι δύναται νὰ καταπολεμηθῇ ἡ ἀσθένεια ἐὰν εἰσφέρουν ἕκαστος, ἕνα ποσὸν χρημάτων κατὰ στρέμμα, ὑπολογιζόμενον εἰς 300–400 δραχμάς. Τὸ Ὑπουργεῖον ὅμως, ἔχει ἀπαγορεύσει τὴν καλλιέργειαν, διὰ μίαν δεκαετίαν. Συνεπῶς, ὑπάρχει πλήρης ἀντίθεσις καὶ παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργὸν, νὰ ἐπιληφθῇ.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§48Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε ἐν προκειμένῳ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ Ὑπουργείου. Δυστυχῶς, ἀπηγορεύθη ἡ πατατοπαραγωγή, λόγῳ ἐμφανίσεως καταστρεπτικῆς ἀσθενείας, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ καταπολεμηθῇ. Εἶναι γεγονὸς ἐπίσης, ὅτι ἐκ παραλλήλου ὑπάρχει ἕνας πληθυσμὸς τῆς περιφερείας Πάρνωνος, ὁ ὁποῖος ἀντιμετωπίζει τὴν ἀνάγκην ἀντικαταστάσεως τῶν καλλιεργειῶν. Πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν ἐδόθησαν ὁδηγίαι εἰς τὴν Διεύθυνσιν τόσον τῶν Ἐφαρμογῶν, ὅσον καὶ τὴν Γεν. Διεύθυνσιν Γεωργίας, ὅπως μεταβοῦν εἰδικοὶ ὑπάλληλοι ἐπὶ τόπου νὰ μελετήσουν τὸ θέμα. Πιστεύω, ὅτι ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἡ μελέτη αὐτὴ θὰ περατωθῇ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον θὰ καταλήξῃ εἰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὅπως γνωρίζετε, ἔρχεται ἀρωγὸς εἰς πάντας, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται ζημίας, ἢ ἀδυνατοῦν νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καὶ εἰς ἄλλας παρομοίας περιπτώσεις ποὺ ἐγεννήθησαν παρενέβην καὶ ὡς διεπιστώθη, ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία ἐδόθη ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε., ἡ Α.Τ.Ε. δὲν διώκει οὐδένα, εἰμὴ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζουν εὐπορίαν καὶ δυνατότητα ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεών των. Συγκεκριμένως, μοῦ ἀνεφέρθη ὅτι, ἐπὶ 2.200 ὀφειλετῶν, μόνον κατὰ τῶν 63 ἐλήφθησαν πιεστικὰ μέτρα, διότι ἐκ τῆς ἐρεύνης τῆς Α.Τ.Ε., ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ἦσαν καλῆς πίστεως, πρόκειται δηλαδή, περὶ ἑνὸς ποσοστοῦ 5½%. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ γενικώτερον θέμα, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ γίνῃ ἀλλαγή, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι θὰ χορηγηθοῦν τὰ οἰκονομικὰ μέσα, εἰς τρόπον, ὥστε, οἱ γεωργοί μας νὰ ἠμπορέσουν ν’ ἀντιμετωπίσουν τὸν νέον τρόπον καλλιεργείας. Θὰ παρεκάλουν μόνον, τοὺς συναδέλφους τῆς περιφερείας, ἐὰν ἔχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας οἱ ὑπάλληλοι τῆς Α.Τ.Ε., οἱ ὁποῖοι ὑπὲρ πάντα ζῆλον προβαίνουν εἰς διώξεις ἀδυνατούντων καλῆς πίστεως ὀφειλετῶν, νὰ μοῦ τὸ καταγγείλουν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἀπὸ συμφώνου μετὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα, κατὰ τρόπον ἀπολύτως ἱκανοποιητικόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς

τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Πρὶν ἢ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τοὺς ρήτορας, τῆς διακοπείσης, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ἐπερωτήσεως, θέλω νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Γρηγορίου, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἐζήτησαν νὰ ἐγγραφοῦν, προηγεῖται πασῶν τῶν ἄλλων καὶ ἀσχέτως σειρᾶς ἐγγραφῆς, ἡ ἐπερώτησις βάσει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἀφορᾶ τὸ Σισμανόγλειον καὶ ἕπεται αὐτῆς ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Μητσοτάκη διὰ τὸν τύπον, ὡσαύτως βάσει τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου 51. Εἰς τὸ Προεδρεῖον, ὑπεβλήθη πρότασις διὰ νὰ προταχθῇ, βάσει τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Ἀργυροπούλου, ἡ ἀπευθυνομένη εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἡ ὁποία φέρει ἀριθμὸν 19. Ἡ αἴτησις ὑπογράφεται ὑπὸ 14 βουλευτῶν, ὑποβληθεῖσα συμφώνως μὲ τὸν Κανονισμόν. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν θέλῃ νὰ προταχθῇ τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει προηγουμένων αὐτῆς ἐπερωτήσεων. Παρακαλῶ τοὺς δεχομένους τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, ὅπως ἐγερθῶσιν. Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι τῶν κυρίων βουλευτῶν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§51Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι δυνατὸν δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς νὰ προταχθῇ ἐπερώτησις, ὅταν προηγοῦνται ἄλλαι.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ εὑρίσκετε ἀπολύτως σύμφωνον. Δι’ αὐτό, καὶ ἡ ἔννοια τῆς πρὸ ὀλίγου ληφθείσης ἀποφάσεως εἶναι, ὅτι ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Ἀργυροπούλου, ἕπεται τῶν ἐπερωτήσεων αἵτινες προηγοῦνται βάσει τοῦ ἄρθρου 51, προηγεῖται ὅμως τῶν ἄλλων συνήθων τοιούτων. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἄλλη ἑρμηνεία, διότι τότε θὰ ἠδύνατο ἡ ἑκάστοτε πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, ἀποφασίζουσα τὴν πρόταξιν ἐπερωτήσεων, νὰ ματαιώνῃ τὴν συζήτησιν τῶν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 51 δικαιωματικῶς προηγουμένων.

§53Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐρώτησιν ἔκαμα.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν γεννᾶται συνεπῶς ζήτημα, ὅτι ἡ σειρὰ ἔχει οὕτω: 1) Συνέχεια ἐκκρεμοῦς ἐπερωτήσεως περὶ μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων (κ. Γρηγορίου). 2) Ἐπερώτησις διὰ Σισμανόγλειον. 3) Ἐπερώτησις κ. Μητσοτάκη καὶ 4) ἐπερώτησις κ. Ἀργυροπούλου.

§55Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Αἱ ἰδικαί μας, πότε θὰ συζητηθοῦν; Ἀπὸ ὀκταμήνου ἔχουν κατατεθῆ.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, εἶναι ἀδύνατον πλέον ἐγὼ νὰ κάμνω παραινέσεις περὶ τοῦ τρόπου τῆς ταχυτέρας ἀσκήσεως τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Τὸ ἔπραξα ἐπανειλημμένως. Αὐτό, εἶναι ἰδικόν σας ἔργον. Παρεκάλεσα νὰ μὴ ὁμιλῆτε ἐπὶ μακρόν, παρεκάλεσα νὰ μὴ ἐγγράφωνται πολλοί, παρεκάλεσα νὰ μὴ γενικεύωνται αἱ ἐπερωτήσεις. Δὲν εἰσηκούσθην ἀτυχῶς. Εὔλογα εἶναι τὰ παράπονά σας, ἀλλὰ ἡ εὐθύνη δὲν βαρύνει τὸ Προεδρεῖον, ἀλλὰ τοὺς ἀσκήσαντας τὸν ἔλεγχον. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως περὶ μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, τῆς ἀφορώσης τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἕπονται ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς, ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς καὶ ὁ κ. Γ. Παμπούκας.

§57Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, πρὶν ἀναχωρήσει διὰ τὸ ἐξωτερικόν, καὶ ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, κ. Γρηγορίου, ἔδωσεν ὡρισμένα στοιχεῖα, διὰ νὰ ἀνακαλέσῃ, ὅπως ἤθελε νὰ τονίσῃ, τὰς αἰτιάσεις τοῦ συναδέλφου, ἐπὶ τῶν σημείων, τὰ ὁποῖα, ἔθιξε διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς του. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου, κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ἦτο ἀτυχὴς καὶ θὰ προσπαθήσω καὶ ἐγώ, διὰ στοιχείων ἰδικῶν μου, νὰ ἀνατρέψω τοὺς ἰσχυρισμούς του, διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι, τὸ πρόβλημα τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας, δὲν τὸ διεχειρίσθη μὲ τὴν δέουσαν στοργήν, πρὸς τοὺς ἐργαζομένους, ἀλλὰ ἔλαβε μέτρα ἀσυνήθη καὶ μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπονται εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχήν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ ἐπιτρέψητε εἰς ἐμέ, μίαν διακοπήν, ὁ ὁποῖος εἶμαι προστάτης, οὕτως εἰπεῖν, τῶν ἀγορητῶν. Ἤθελα νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι δύνανται εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Ἀρμένη, τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Βουλῆς, ὅσοι θέλουν ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν νὰ ἐγγράφωνται διὰ τὸ δάνειον. Παρακαλῶ, ὅμως, ἐντὸς τῆς ἑσπέρας νὰ δηλώσουν ποῖοι θέλουν, διότι κατόπιν θὰ κλείσῃ ὁ πίναξ. Ὁ πίναξ ἠνοίχθη σήμερον, εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Ἀρμένη. Ὥστε, ὅσοι θέλουν, νὰ καταθέσουν. Παρακαλῶ, συνεχίσατε, κύριε Ζορμπᾶ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Τριανταφύλλης).

§59Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐν πρώτοις, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀνεκοίνωσεν ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας, ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις παρέλαβεν ἕνα ἀριθμὸν ἀνέργων 165.000 κατώρθωσε νὰ τὸν ὑποβιβάσῃ τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν εἰς τοὺς 55.000. Εὑρίσκεται δὲ εἰς διαφωνίαν μὲ τὴν Γ. Σ. Ε. Ε., ἡ ὁποία ἀναβιβάζει τὸν ἀριθμὸν τῶν σημερινῶν ἀνέργων καὶ ἐποχιακῶς ἐργαζομένων, εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 154 χιλιάδων. Ἐγὼ εὑρίσκομαι εἰς διαφωνίαν μὲ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, τόσον τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ὅσον καὶ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., διότι οὐδεὶς δὲν μᾶς δίδει ἐπίσημον πηγὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀντλεῖ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς. Ὁ κ. Ὑπουργός, λέγει, ὅτι ἠδυνήθη τὸ Ὑπουργεῖον του, διὰ τῆς ἀσκηθείσης πολιτικῆς, νὰ ἀπορροφήσῃ κατὰ τὸ διαρρεῦσαν ἔτος 110 χιλιάδας ἀνέργους, τοὺς ὁποίους εὗρεν ἀπὸ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν, χωρὶς νὰ μᾶς εἴπῃ ποὺ τοὺς ἐτοποθέτησεν. Διότι, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ διαρρεύσαντος ἔτους, δὲν ἱδρύθη οὐδεμία νέα βιομηχανία, ὥστε νὰ ἀπορροφήσῃ νέους ἐργάτας. Πολλαὶ βιομηχανίαι, ὅπως ἡ βιομηχανία Λαναρᾶ, ἔκλεισαν καὶ ἐδημιούργησαν νέους ἀνέργους, οὐδεμία δὲ νέα ἐργασία ἤνοιξεν, ὥστε νὰ μπορέσῃ νὰ ἀπορροφήσῃ τοὺς 110 χιλιάδας ἀνέργους, τοὺς ὁποίους ἀνεὗρεν ἡ Κυβέρνησις ὡς κληρονομίαν ἀπὸ τὴν προκάτοχόν της Κυβέρνησιν. Ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι τὰ ἔργα ὁδοποιΐας, τὰ ὁποῖα γίνονται εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης καὶ εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς Ἑλλάδος, ἀπερρόφησαν ἕναν ἀριθμὸν 5–10 χιλιάδων ἀνέργων, ἀντιστοίχως ἔχομεν ἀνέργους ἐκ τῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔκλεισαν ἢ ἐξ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἠλάττωσαν τὸ προσωπικόν των, λόγω τοῦ ὅτι δὲν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος 2222 καὶ δὲν ἐφηρμόσθησαν καὶ οἱ ἄλλοι ἐργατικοὶ νόμοι, μὲ τὴν δέουσαν προσοχὴν καὶ ἐπιστασίαν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Καί, συνεπῶς, ἐὰν πιστεύσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ παροῦσα, παρέλαβεν ἀπὸ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν 100 χιλιάδας ἀνέργους, τότε θὰ εἴπωμεν, ὅτι 160 χιλιάδες ἄνεργοι εἶναι καὶ σήμερον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ νὰ τὸ εἴπωμεν, εἶναι αὐθαίρετον, διότι αὐθαίρετοι εἶναι αἱ πηγαί, ἀπὸ τὰς ὁποίας ἀντλοῦν τὰς πληροφορίας των οἱ ταῦτα ὑποστηρίζοντες. Καί, δυστυχῶς, εἰς τὸ ζήτημα τῆς στατιστικῆς, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς ἐσχάτην στάθμην. Ἀπὸ τοῦ 1950 ἐψηφίσαμεν μέχρι τοῦδε 4 νόμους ποὺ ὠργάνωσαν Γενικὴν Στατιστικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους καὶ εἰδικὸν νόμον περὶ ὀργανώσεως εἰδικῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Καὶ ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, εἰδικὴν Στατιστικὴν Ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία δὲν ξεύρω πόσα χρήματα κοστίζει κατ’ ἔτος. Καὶ αὗται αἱ ὑπηρεσίαι Στατιστικῆς, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς δώσουν μίαν πληροφορίαν δι’ ἕνα τόσον ζωτικῆς σημασίας πρόβλημα, ὅπως εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας, ποὺ ἔπρεπε καὶ ἡ ὑπηρεσία τῆς Στατιστικῆς τοῦ Κράτους καὶ ἡ εἰδικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας νὰ τὸ γνωρίζουν. Διότι κατὰ τὴν εὐρυτάτην συζήτησιν, τότε ποὺ ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν — νομίζω τὸ 1951 — ποὺ ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον τῆς συστάσεως εἰδικῆς ὑπηρεσίας Στατιστικῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ συστάσεως γενικῆς ὑπηρεσίας Στατιστικῆς τοῦ Κράτους, καὶ ἐγὼ εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἐρωτήσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας: Τί τὴν θέλετε τὴν εἰδικὴν ὑπηρεσίαν τῆς Στατιστικῆς, ὅταν ὠργανώσαμε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν τὴν γενικὴν Στατιστικὴν Ὑπηρεσίαν; Καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς μοῦ εἶπεν, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ παρακολουθῇ ὅλα τὰ κοινωνικὰ καὶ οἰκονομικὰ φαινόμενα τῆς Χώρας μας, διὰ νὰ μπορέσωμεν ἐγκαίρως νὰ προειδοποιούμεθα ἐκ τῶν φαινομένων αὐτῶν καὶ νὰ λαμβάνωμεν τὰ ἀντίστοιχα πολιτικά, κοινωνικὰ καὶ οἰκονομικὰ μέτρα. Αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία Στατιστικῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἡ ὁποία ὠργανώθη καὶ ἡ ὁποία στοιχίζει τόσα εἰς τὸ Κράτος, οὐδένα ἀριθμὸν σχετικὸν μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας, μᾶς δίδει. Αὐτὴ δὲ ἡ ὑπηρεσία, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀποῦσα καὶ εἰς τὴν εἰδικὴν ἔκδοσιν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς εἰδικὰς ἐκδόσεις τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅπου δημοσιεύονται εἰς τὰ εἰδικὰ φυλλάδια μηνιαῖα, καὶ εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν, στατιστικοὶ πίνακες, ἐφ’ ὅλων τῶν προβλημάτων ὅλων τῶν Κρατῶν, πλὴν τῆς Ἑλλάδος. Ἐφ’ ὅσον ἡ ὑπηρεσία Στατιστικῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, δὲν ἔκαμεν ἀπογραφήν, ὅπως ἔπρεπε, διὰ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, τὸν ἀκριβῆ ἀριθμὸν τῶν ἀνέργων, οὔτε ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον παραδέχεται ὅτι παρέλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἡ παροῦσα ἀπὸ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν, τῶν 160 χιλιάδων, εἶναι ἀκριβής, οὔτε καὶ ὁ ἀριθμός, τὸν ὁποῖον λέγει ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι ἔχομεν σήμερον ὡς ἀνέργους 55 χιλιάδας, εἶναι ἀκριβής, οὔτε καὶ ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον ἀναφέρει ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. Ἔχομεν σημαντικὸν ἀριθμὸν ἀνέργων, ἀπροσδιορίστου ἀριθμοῦ, καὶ αὐτὸ εἶναι εἰς βάρος τῆς πολιτικῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ποὺ δὲν ἠμπόρεσε, ἐνῷ διαθέτει εἰδικὴν ὑπρεσίαν, νὰ ἀνεύρῃ τὸν ἀριθμὸν αὐτόν. Εἰς τὴν ἀπάντησίν του ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, μᾶς εἶπεν, ὅτι παρέλαβεν 160 χιλιάδας ἀνέργους καὶ τοὺς ἔφθασεν εἰς 55 χιλιάδας, χωρὶς νὰ μᾶς εἴπῃ τὶ ἔκαμε τὰς 105 χιλιάδας. Ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι 10 χιλιάδες ἀσχολοῦνται εἰς δημόσια ἔργα καὶ ἐὰν ἔφυγαν 5 χιλιάδες εἰς τὸ ἐξωτερικόν, λόγῳ τῆς ἀθρόας μεταναστεύσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν, οἱ ἄλλοι, ἢ δὲν ὑπῆρχον, ἢ καὶ σήμερον θὰ ὑπάρχουν. Αὐτὸ εἶναι τὸ λογικὸν συμπέρασμα καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν εἶχα νὰ δώσω εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τῆς ἀνεργίας, καὶ νὰ διαψεύσω τοὺς ἀριθμούς του.

§60Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πάντως, ἡ ἀπασχόλησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀντιστρόφως ἀνάλογος πρὸς τοὺς ἀριθμοὺς ἀπασχολουμένων, ποὺ δίδει ὁ Σύνδεσμος Βιομηχάνων.

§61Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ Σύνδεσμος Βιομηχάνων ἐκαυχήθη καὶ εἶπεν ὅτι, ἐφέτος, ηὔξησε τὴν παραγωγὴν κατὰ 140% τοῦ προπολεμικοῦ, χωρὶς νὰ αὐξήσῃ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἐργατῶν. Τώρα, λοιπόν, πῶς ἠμπόρεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διὰ τίνος θαύματος, μέσα εἰς ἕνα χρόνον, νὰ ἐλαττώσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀνέργων κατὰ 100.000, αὐτὸ δὲν μᾶς τὸ εἶπε. Καὶ δι’ αὐτό, ἴσως, φρονιμώτερος τοῦ προκατόχου τοῦ τακτικοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὁ ἀναπληρωτής του, ἢ δὲν θὰ μᾶς δώσῃ καμμίαν ἀπάντησιν, ἢ θὰ ἐπιφυλαχθῇ διὰ νὰ μὴ μᾶς εἴπῃ πράγματα ξένα πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ θέμα τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων: Πρὸ τοῦ πολέμου, δι’ ἑνὸς νόμου τῆς 16 Νοεμβρίου 1935, «περὶ συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας», ἐρρυθμίζετο ἡ σχέσις Ἐργασίας καὶ Κεφαλαίου δι’ ἐλευθέρων διαπραγματεύσεων καὶ τὸ Κράτος ἤρχετο ὡς τρίτος, ὡς διαιτητής, ὁ ὁποῖος παρενέβαινεν εἰς τὸ μέσον Ἐργασίας καὶ Κεφαλαίου καὶ συνεβίβαζε τὰς ἀπόψεις τούτων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὰ ἀντιμαχόμενα μέρη τῇ μεσολαβήσει τοῦ Κράτους, ἔφθανον εἰς τὸ συμπέρασμα καὶ ὑπέγραφον τὰς ἐλευθέρας συλλογικὰς συμβάσεις. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐρρυθμίζοντο αἱ σχέσεις τοῦ Κεφαλαίου καὶ Ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἐνηρμοσμέναι, διότι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, καὶ οἱ ἐργάται δὲν παρεπονοῦντο διὰ τὰ ἡμερομίσθια, καὶ ἐκ τῶν ἀριθμῶν ποὺ ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας, ἦσαν ἐπαρκῆ καὶ συνεβάδιζον μὲ τὴν πορείαν τοῦ τιμαρίθμου τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἐξεδόθη ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος ἐπέβαλε τὸ σύστημα τῆς διατιμήσεως τῆς ἐργασίας. Εἶπε, δηλαδή, τὸ Κράτος, ὅτι δὲν θὰ σᾶς ἀφήνω πλέον ἐλευθέρους σᾶς, τὸ Κεφάλαιον καὶ τὴν Ἐργασίαν, νὰ ρυθμίζετε τὰς σχέσεις σας, ἀλλὰ ἐγὼ θὰ καθορίζω τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια. Εἶναι τὸ σύστημα τῆς διατιμήσεως τῆς ἐργασίας. Πέραν αὐτοῦ, τὸ 1952, ἐξεδόθη ὁ νόμος 2053 «περὶ ρυθμίσεως συλλογικῶν σχέσεων καὶ διαφορῶν ἐργασίας» ποὺ ἐφήρμοσεν ἓν μέσον σύστημα, δηλαδή, τῆς διατιμήσεως τῆς ἐργασίας, διότι ἀφήνει τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ τελικοῦ ἐλέγχου εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἐπιτρέπει καὶ ὡρισμένας διαπραγματεύσεις καὶ συμβάσεις μεταξὺ ἐργασίας καὶ Κεφαλαίου. Εἰς τὰς 15.2.1954, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰσηγουμένου τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ἔκαμε μίαν βαρυσήμαντον δήλωσιν, «Φεύγομεν ἀπὸ τὸ σύστημα τῆς διατιμήσεως τῆς ἐργασίας, φεύγομεν ἀπὸ τὸ σύστημα τοῦ νόμου 2053 καὶ ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ σύστημα τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων». Αὐτὸ ἦτο ἕνα αἴτημα τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἡ ὁποία εἶχε καλὰς ἀναμνήσεις ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συστήματος αὐτοῦ, πρὸ τοῦ πολέμου καί, συνεπῶς, ἐχαιρετίσθη ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους ὡς ἕνας καλὸς καὶ λαμπρὸς οἰωνὸς ἐπιλύσεως τῶν ἐργατικῶν μας προβλημάτων. Καὶ πράγματι, ἐνόμισαν, ὅτι τὸ ἔτος αὐτό, τὸ ὁποῖον διεκηρύχθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὡς ἔτος τοῦ ἐργάτου, ἀσφαλῶς θὰ ἦτο ἔτος τοῦ ἐργάτου, ἀφοῦ κατηργοῦντο αὐτὰ τὰ ἀνελεύθερα καὶ ἀντεργατικὰ συστήματα τῆς διατιμήσεως τῆς ἐργασίας καὶ τοῦ νόμου 2053 καὶ ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ ἀρίστως ἀποδῶσαν σύστημα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, εἰς τὰς 15 Φεβρουαρίου ἐ. ἔ., ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε τὴν διακήρυξιν αὐτήν, τὴν βαρυσήμαντον, εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, συνεπλήρου τὴν διακήρυξιν αὐτὴν καὶ ἔλεγεν, ὅτι σήμερον, μετὰ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου — ὁ τιμάριθμος, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις παραδέχεται, ἔφθασεν εἰς τὸ 25, 27–30% — αὐξάνω τὰς ἀποδοχὰς ὅλων τῶν ἐργαζομένων κατὰ 30%, ἀφαιρουμένου τοῦ ἐπιδόματος τῆς ἀκριβείας, τὸ ὁποῖον ἐδόθη πέρυσι, πέραν δὲ τούτου καταργῶ τὴν διατίμησιν τῆς ἐργασίας, καταργῶ τὸν νόμον 2053 καὶ ἀφίνω πλέον νὰ ἐφαρμόζεται ἐλευθέρως καὶ ἀβιάστως τὸ σύστημα τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων καὶ ἐγὼ τὸ Κράτος, θὰ ἔρχωμαι ὡς τρίτος, ὡς ἀδέκαστος διαιτητὴς μεταξὺ τῶν διαφωνιῶν, τότε πράγματι τὸ μέτρον θὰ ἐχαιρετᾶτο ὡς μέτρον φιλεργατικόν. Τότε πράγματι οἱ ἐργάται θὰ ἔπαιρναν ἕνα δῶρον ἄξιον προσοχῆς καὶ ἐκτιμήσεως καὶ τότε θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι, πράγματι, τὸ 1954 ἀποτελεῖ σταθμὸν εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἐργατικῶν μας προβλημάτων. Δυστυχῶς, ὅμως, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰσηγουμένου τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, δὲν ἔκαμεν αὐτὴν τὴν συμπλήρωσιν τῆς διακηρύξεώς του. Δὲν εἶπεν, ὅτι ἀναπροσαρμόζει τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν τιμάριθμον τὸν σημερινόν, ἀλλ’ ἁπλῶς εἶπεν, ὅτι εἰσερχόμεθα εἰς τὸ σύστημα τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων. Καὶ ἰδοὺ τί συνέβη, κύριοι βουλευταί: Ἄφησε νὰ διαρρεύσῃ τὸ διάστημα ἀπὸ 15 Φεβρουαρίου ποὺ ἔκαμε τὴν διακήρυξιν μέχρι τέλους Μαΐου καὶ εἶπεν, ὅτι θὰ κάμουν ἐλευθέρας συλλογικὰς συμβάσεις οἱ ἐργάται μὲ τοὺς ἐργοδότας. Κατεβλήθη πράγματι μεγάλη προσπάθεια νὰ γίνουν αὐταὶ αἱ ἐλεύθεραι συλλογικαὶ συμβάσεις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μᾶς εἶπεν προχθὲς πανηγυρίζων, ὅτι 350.000 ἐκ τῶν 600.000 ὠργανωμένων ἐργατῶν, ὑπέγραψαν συλλογικὰς συμβάσεις. Ἀμφισβητῶ ἀπολύτως τοὺς ἀριθμούς, διότι ἐὰν ἔχετε, κύριοι βουλευταί, τὴν ὑπομονήν, εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς παρελθούσης Δευτέρας νὰ μετρήσητε τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, εἰς τὰς ὑπογραφείσας συλλογικὰς συμβάσεις, θὰ ἴδητε ὅτι δὲν ὑπερβαίνουν τοὺς 150.000 ἐργαζομένους. Συνεπῶς, ἀμέσως, ἀμέσως, μᾶς ἀπέκρυψε 200.000 ἐργαζομένων, τοὺς ὁποίους ὑπελόγισεν, ὅτι ὑπέγραψαν συλλογικὰς συμβάσεις, ἐνῷ δὲν ὑπέγραψαν. Εἶχα τὴν ὑπομονήν, παρ’ ὅτι δὲν μὲ ἐβοήθησεν ἡ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, νὰ συλλέξω μερικὰ στοιχεῖα, καὶ νὰ καταθέσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἕναν πίνακα, διὰ νὰ βοηθήσω τὸν σημερινὸν ἀναπληρωτὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, νὰ κάμῃ ἔλεγχον, καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς καὶ εὐχαριστημένος, ἐὰν ἠμπορέσῃ νὰ διαψεύσῃ αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς. Ἐκ τῶν ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους ἀναφέρει ὁ πίναξ, τὸν ὁποῖον καταθέτω, καὶ οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τὰς συλλογικὰς συμβάσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὅτι ὑπεγράφησαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, φαίνεται, ὅτι μόνον 105.000 ἐργαζομένων ὑπέγραψαν συλλογικὰς συμβάσεις.

§62Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.—προσ. Ἐργασ.). Αὐτὸ λέγει καὶ ὁ κ. Ὑπουργός.

§63Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὄχι, 350.000.

§64Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.—προσ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ θὰ σᾶς διακόπτω, μόνον ὅταν λέγετε ἀνακριβείας. Θὰ ἔπρεπε, πρὶν λάβετε τὸν κόπον νὰ ἀνέλθετε ἐπὶ τοῦ βήματος, νὰ ἀναγνώσετε τὴν ἀπάντησιν τοῦ Ὑπουργοῦ. Ὁ Ὑπουργός, σᾶς λέγει: Καταθέτω 38 συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν εἰς 105.000 μισθωτούς. Ἐκτὸς ἀπὸ αὐτάς, ἐρρυθμίσθησαν καὶ αἱ σχέσεις ἄλλων 200.000 μισθωτῶν.

§65Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ διαβάσω τὰ πρακτικά, ἐκτὸς ἐὰν τὰ διώρθωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἐγὼ ἤμην παρών, ὅταν ὡμίλει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐκράτησα τὰς σημειώσεις μου. Ἐὰν ἐκ τῶν ὑστέρων ἐφωτίσθη ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας του καὶ τοὺς συμβούλους του καὶ διώρθωσε τὰ πρακτικά, αὐτὸ δὲν μὲ ἀφορᾶ. Πάντως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἠκούσθη, ὅτι τῶν 350.000 ἐργατῶν ἐρρυθμίσθησαν αἱ σχέσεις ἐργασίας διὰ συλλογικῶν συμβάσεων καὶ τῶν 250.000 ἐρρυθμίσθησαν διὰ τῆς ἀποφάσεώς του, τοῦ Μαΐου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ καταθέτω τὸν πίνακα αὐτὸν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ τῶν ἀριθμῶν πρὸς ἔλεγχον. Ἰδοὺ ὁ πίναξ:

Πέραν τούτου, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι...

§66Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὰ πρακτικὰ εἶναι σαφῆ, ὅπως τὸ λέγετε.

§67Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.—προσ. Ἐργασ.). Τὰ πρακτικὰ λέγουν τὰ ἑξῆς: Αἱ ὑπογραφεῖσαι συλλογικαὶ συμβάσεις κατὰ κλάδους ἐργαζομένων, εἶναι αἱ ἑξῆς: 38 συμβάσεις, ἐργαζόμενοι 105.000. Πλέον ὅμως τούτων, καὶ μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τῶν διεξαχθεισῶν διαπραγματεύσεων, διὰ τὴν σύναψιν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας καὶ μέχρι τῆς διὰ διαιτησίας ἐπιλύσεως τῆς διαφορᾶς, ἐρρυθμίσθησαν προσωρινῶς αἱ ἀποδοχαὶ τῶς ὡς κατωτέρω κλάδων, διὰ διοικητικοῦ μέτρου:

§68Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν τὸ εἶπεν αὐτό, οὔτε τὸ λέγει.

§69Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.—προσ. Ἐργασ.). Θέλετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω, κύριε συνάδελφε; Ἐξεύρω ἀνάγνωσιν... Λέγει ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ: Αἱ ὑπογραφεῖσαι συλλογικαὶ συμβάσεις κατὰ κλάδους ἐργαζομένων, εἶναι αἱ ἑξῆς (σελὶς 13): «Ἰδιωτικὸν προσωπικὸν δημοσίου καὶ Ν.Π.Δ.Δ. 18.000, Τυπογράφοι 4.000, Ἐμποροϋπάλληλοι Ἀθηνῶν 6.000». Καὶ πλέον αὐτῶν ἐξεδόθη μία γενικὴ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἀφεώρα εἰς τοὺς μισθωτούς, οἱ ὁποῖοι δὲν προβλέπονται οὔτε ἀπὸ τὴν γενικήν, οὔτε ἀπὸ τὰς 158 συμβάσεις καὶ ποὺ λέγει ὅτι, ὅσαι δὲν ἐρρυθμίσθησαν, ρυθμίζονται διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ ἡ αὔξησις αὐτῶν εἶναι 25%.

§70Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ γεγονότος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τεθῇ σαφῶς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὁ κ. Γονῆς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐμφανίζει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ πρακτικά. Ὀφείλει νὰ εἶναι σαφής. Εἰς τὰ πρακτικὰ λέγει, ὅτι εἶναι 350.000, πλὴν τῶν 158.000, ποὺ εἶναι τυπογράφοι, σιδηροδρομικοὶ κλπ. Αὐταὶ αἱ 5 συμβάσεις, εἶναι 158.000. Τὰ μπλέκει, λοιπόν, διὰ νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ βγῇ τὸ θετικὸν συμπέρασμα. Ἐνῷ, πράγματι, εἶναι 158.000. Ποῦ εἶναι αἱ 350.000 + 158.000;

§71Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.—προσ. Ἐργασ.). Εἶναι 105.000, σὺν 90.000, σὺν 40.000, σὺν 10.00ο, σὺν 20.000, ἤτοι 255.000. Πλὴν αὐτῶν εἶναι ἄλλαι 120 συμβάσεις, διότι ἔχουν ὑπογραφῆ καὶ αὐταί. Αἱ 120 αὗται συμβάσεις ἀφοροῦν εἰς σύνολον ἐργαζομένων 80.000 περίπου. Ἄρα τὸ σύνολον εἶναι 350.000. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ σᾶς δώσω νὰ ἐννοήσητε, σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐρρύθμισε τὴν αὔξησιν διὰ τριῶν μέτρων. Τὸ ἕνα μέτρον, ἦτο ἡ ὑπογραφὴ 158 μεμονωμένων συμβάσεων καὶ τῶν ὁποίων κατέθεσε πίνακα εἰς τὴν Βουλήν. Ἐξ αὐτῶν 38 μόνον συμβάσεις ἀνέφερε, δηλαδή, τὰς σπουδαιοτέρας. Αἱ 38 αὗται συμβάσεις ἀφοροῦν εἰς σύνολον ἐργαζομένων 105.000. Αἱ ἄλλαι 120 συμβάσεις ἀφοροῦν σύνολον ἐργαζομένων περίπου 80– 100.000. Πλὴν αὐτοῦ, ὑπέγραψε μίαν γενικὴν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας ρυθμίζονται ἄλλοι 140.000 μισθωτοί, ἤτοι σύνολον 350.000 ἐργαζομένων, τῶν ὁποίων αἱ ἀποδοχαὶ ρυθμίζονται διὰ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας. Καὶ πλὴν αὐτῶν, ὑπέγραψε μίαν γενικὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῆς ὁποίας, ὅσων τὰ ἡμερομίσθια δὲν προσηυξήθησαν διὰ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἢ τῶν μεμονωμένων ἢ τῆς γενικῆς, προσαυξάνονται κατὰ 25%.

§72Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ ἐκράτησα σημείωσιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἡ διαφωνία μας εἶναι εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξηγήσω εἰς τὸ τέλος, εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐξαγγελίας τοῦ μέτρου καὶ ἐλέγχω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, διότι ὑπέβαλεν εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐξαγγελίαν, τὴν ὁποίαν ἐγνώριζεν ὅτι δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ. Εἶπεν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰς 15 Φεβρουαρίου, ὅτι θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ καθεστὼς τῶν ἐλευθέρων συμβάσεων. Ὅταν λέγωμεν τοῦτο καὶ γνωρίζομεν τὴν προϊστορίαν τοῦ θεσμοῦ τούτου καὶ τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν, εἶναι ὡσὰν νὰ λέγωμεν, ὅτι θὰ πᾶμε εἰς τὸν νόμον τοῦ 1935, διότι αὐτὸς ὁ νόμος, τὸ πρῶτον ἐρρύθμιζε τὰς ἐλευθέρας συλλογικὰς συμβάσεις καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ νόμου διείποντο αἱ συμβάσεις αὐταί. Καὶ ἔπρεπε εὐθὺς ἀμέσως νὰ γίνῃ τοῦτο. Λέγω δέ, ὅτι ἐὰν ἦτο εἰλικρινὴς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ἐὰν ἤθελε νὰ συμπληρώσῃ τὸ μέτρον τοῦτο καὶ νὰ μὴ βάλῃ εἰς τὸ στόμα τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως λύσεις καὶ συστήματα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἐφήρμοζεν, ἔπρεπε νὰ συμπληρώσῃ τὴν διακήρυξιν αὐτὴν μὲ ἕνα γενικὸν μέτρον, ὅτι ἀναπροσαρμόζω τὰ ἡμερομίσθια καὶ τοὺς μισθοὺς πρὸς τὸν τιμάριθμον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐπῆγεν εἰς τὰς ἐλευθέρας συλλογικὰς συμβάσεις καὶ ἄφησε νὰ γίνωνται διαπραγματεύσεις μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν, καὶ ἦλθεν ἐδῶ καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι 350.000 ἐργαζομένων ἐρρυθμίσθησαν αἱ ἀποδοχαὶ ἀπὸ τὰς συλλογικὰς συμβάσεις. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές. 150.000 τὸ πολὺ ἐκ τῶν ἐργαζομένων ἐρρυθμίσθησαν αἱ σχέσεις διὰ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, ἐνῷ τῶν ὑπολοίπων ἑκατοντάδων χιλιάδων ἐργαζομένων αἱ ἀποδοχαὶ ἐκαλύφθησαν ὑπὸ τῆς γενικῆς διαταγῆς τοῦ Μαΐου, ἡ ὁποία ἔδωκε μίαν γενικὴν προσαύξησιν. Δηλαδή, ἐκεῖνο ποὺ ἔκαμεν εἰς τὰς 29 Μαΐου ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὤφειλε νὰ τὸ κάμῃ εἰς τὰς 15 Φεβρουαρίου 1954 καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃ ἐκτεθειμένον εἰς τὴν κοινὴν γνώμην τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, λέγοντα, ὅτι θὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ σύστημα τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων. Δὲν εἶναι ἀκριβές, λοιπόν, ὅτι συνήφθησαν συμβάσεις μὲ 350.000 ἐργαζομένους, ἀλλὰ μόνον μὲ ἕνα περιωρισμένον ἀριθμόν. Συνεπῶς, τὸ σύστημα αὐτὸ τῶν συμβάσεων, ὅπως τὸ ὑπέβαλεν καὶ ὅπως τὸ εἰσηγήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, δὲν ἐπέτυχε. Πέραν τούτου, μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ μᾶς ἄφησε μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι αἱ συμβάσεις, αἱ ὑπογραφεῖσαι συμβάσεις, ἔδωκαν εἰς τὸ προσωπικὸν αὔξησιν, ποὺ ἔφθασαν μέχρι 100%. Ἡ μόνη ἐξαίρεσις εἶναι ἡ ἰδική σας τῆς Θεσσαλονίκης, κύριε Κοσμίδη, καὶ δὲν εἶναι ὁ κανών. Ὁ κανὼν εἶναι, ὅτι τὸ σύνολον τῶν συμβάσεων ποὺ ὑπεγράφησαν, ἔχουν αὐξήσεις ἀπὸ 25–30% τὸ πολὺ καὶ μέσα εἰς αὐτὸ τὸ ποσοστὸν ἐκυμάνθησαν αἱ αὐξήσεις. Ἐὰν τώρα μία σύμβασις τῆς Θεσσαλονίκης, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε τόσον ἐκθύμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ σεῖς τώρα, κύριε Κοσμίδη, θέλετε νὰ ἐξάρετε, αὐτὴ ἡ σύμβασις εἶναι ἐξαίρεσις, δὲν ἀποτελεῖ τὸν κανόνα.

§73Κ. ΚΟΣΜΙΔΗΣ. Ἡ σύμβασις αὐτή, ἔδωσεν αὔξησιν 100%.

§74Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶπον, ὅτι ἔδει νὰ προσηρμόζοντο οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια πρὸς τὸν τιμάριθμον καὶ ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ ἀφίεντο αἱ ἐλεύθεραι συλλογικαὶ συμβάσεις νὰ συνεχίσουν τὴν ρύθμισιν τῶν σχέσεων. Αὐτὸ θὰ ἔκαμνε κάθε συνετὸς ἄνθρωπος, διὰ νὰ εἶναι ὁ ρυθμιστὴς τῶν σχέσεων κεφαλαίου καὶ ἐργασίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅμως, τὰ ἀνέμιξεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχω ἐδῶ καὶ καταθέτω πίνακα λεπτομερῆ τῶν ὑπογραφεισῶν συμβάσεων, ποὺ ἀναφέρουν τὰ ποσοστά, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν καὶ τὰ ὁποῖα κατὰ γενικὸν κανόνα, δὲν ἐξικνοῦνται πέραν τοῦ 30%. Ἐὰν εἰς μίαν περίπτωσιν ἐδόθη 100%, αὐτὴ εἶναι μία ἐξαίρεσις. Αὐτὸς εἶναι ὁ πίναξ, τὸν ὁποῖον καταθέτω πρὸς ἔλεγχον. Α) Αἱ ὑπογραφεῖσαι συλλογικαὶ συμβάσεις ἐργασίας, δίδουν τὰ κάτωθι ποσοστὰ αὐξήσεων: 1) Προσωπικοῦ Η.Ε.Α.Π. μέχρι 1.500 δραχ. 27% καὶ 1.500–3.000 22%, ἐπὶ πλέον καθιεροῖ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα. 2) Προσωπικοῦ Η.Ε.Μ. μέχρι 3.000 δραχ. 25% διὰ τοὺς ἀγάμους καὶ 20% διὰ τοὺς ἐγγάμους καὶ ἐπὶ πλέον οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα. 3) Προσωπικοῦ Ε.Η.Σ., ὁμοίως. 4) Λεωφορείων περίπου 20%. 5) Ξενοδοχοϋπαλλήλων 25% εἰς Ἀθήναις καὶ 22% εἰς ἐπαρχίας. 6) Στιλβωτῶν καὶ Βαφέων 25%. 7) Ἠλεκτροτεχνιτῶν 33%–30%. 8) Πρακτικῶν μηχανικῶν ὁμοίως. 9) Θερμαστῶν 28%. 10) Ἐναερίων μεταφορῶν μέχρι 1.500 25% καὶ ἀπὸ 1.500–3.000 20%. 11) Καφενείων Ἀθηνῶν 25%. 12) Ἐκδοροσφαγέων 20%. 13) Ζαχαροπλαστείων Ἀθηνῶν 30%. 14) Ὁδηγῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως 30%. 15) Ἐργατοϋπαλλήλων Γκαρὰζ 30%. 16) Ἐμποροϋπαλλήλων Πειραιῶς ἀπὸ 10%–35%. 17) Πετρελαιοεργατῶν μέχρι 1.500 30% καὶ 1.500– 3.000 25%. 18) Χημικῆς Βιομηχανίας 30%. 19) Ἐργατοϋπαλλήλων χαρτεμπορ. ἐπιχειρήσεων 30%. 20) Προσωπικοῦ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. μέχρι 1.500 25% καὶ 1.500–3.000 20% καὶ ἐπὶ πλέον οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα. 21) Πληρωμάτων ποταμοπλοίων μέχρι 54 δραχ. 30% ἀπὸ 54–100 25%. 22) Κλωστοϋφαντουργῶν μέχρι 40 δραχ. 25% ἀπὸ 40 –60 20%. Β) Συλλογικαὶ συμβάσεις μὲ ηὐξημένον τοῦ συνήθους ποσοστόν: 1) Ἀσφαλιστικῶν Ἐπιχειρήσεων ἀρχίζει ἀπὸ 30% –90% ἐπὶ τῶν κατωτάτων ὁρίων. Ἐν τῇ οὐσίᾳ ὅμως δὲν πρόκειται περὶ αὐξήσεως, διότι τὰ καθοριζόμενα ὡς νέα ἐλάχιστα ὅρια τὰ λαμβάνουν ἐν τῷ συνόλῳ των σχεδὸν οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὑπάλληλοι. 2) Ἐργατοτεχνιτῶν ὑποκαμίσων ἀπὸ 30%–85% ἐπὶ τῶν κατωτάτων ὁρίων. Ἐπὶ τῶν καταβαλλομένων ὑπολογιζομένη δὲν φθάνει τὸ 30%. 3) Ἐπιστημόνων χημικῶν ἀπὸ 30%–100% ἐπὶ τῶν κατωτάτων ὁρίων. 4) Ζυθοπαγοποιΐας ἀπὸ 30%–40% ἐπὶ τῶν κατωτάτων ὁρίων. 5) Ὁδηγῶν αὐτοκινήτων πολυτελείας 60% ἐπὶ τῶν κατωτάτων ὁρίων.

§75Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Πόσοι εἶναι οἱ προστατευθέντες μὲ τὰς συμβάσεις;

§76Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. 105.000. Ἀλλὰ πῶς ὑπεγράφησαν αὐταὶ αἱ συμβάσεις. Κατὰ πλειοψηφίαν ὑπεγράφησαν μεταξὺ τῶν νομίμων ἐκπροσώπων τῶν ἐργατῶν. Εἰς τοὺς κλωστοϋφαντουργοὺς δὲν ἐπέτρεψεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ ὑπογράψουν τὴν σύμβασιν διὰ τοῦ νομίμου σωματείου των, ἀλλὰ τὴν ὑπέγραψε μὲ ἄλλο σωματεῖον, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐθεωρήθη παράνομον καὶ δὲν ἀνεγνωρίσθη ἡ σύμβασις ἀπὸ τοὺς κλωστοϋφαντουργούς. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ἀσφαλιστικῶν ἑταιρειῶν, καὶ ἐκεῖ ὑπάρχουν δύο σωματεῖα. Τὸ ἓν ἀντιπροσωπεύει τοὺς πολλοὺς καὶ τὸ ἕτερον τοὺς ὀλίγους. Ὁ κ. Ὑπουργὸς προετίμησε νὰ ὑπογράψῃ τὴν σύμβασιν τῶν ὀλίγων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι μέχρι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔσφαλεν εἰς τὸν χειρισμόν, καὶ ὅτι τὸ σύστημά του, δὲν ἦτο ὀρθόν. Ἕνεκα τούτου, ἠναγκάσθη ὁ κ. Ὑπουργός, εἰς τὰς 25.5.1954, νὰ ἐκδώσῃ τὴν 27653)1)54 ἀπόφασίν του. Αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν, ἐὰν τὴν κρίνωμεν ἀπὸ πολιτικῆς ἀπόψεως, προδίδει ὅτι τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐφήρμοσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἰς τὴν διαρρύθμισιν καὶ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, δὲν ἐπέτυχεν καὶ ὅτι, ὅταν εἶπεν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὅτι θὰ ἐφαρμόσῃ τὸ σύστημα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, δὲν εἶπε τὴν ἀλήθειαν.

§77Κ. ΚΟΣΜΙΔΗΣ. Τὸ 25%, δὲν εἶναι μία αὔξησις;

§78Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν ἦλθα ἀκόμη ἐκεῖ. Ἐδῶ ἐλέγχομεν τὸ θέμα τῆς ἀσκηθείσης πολιτικῆς εἰς τὸ ζήτημα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, καὶ τὴν διακήρυξιν τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς 14ης Φεβρουαρίου, ὡς μὴ ἐπαληθεύσασα, διότι, ἐνῷ διεκήρυξεν, ὅτι εἰσερχόμεθα εἰς τὸ σύστημα τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων, δὲν εἰσήλθομεν, καὶ ὅτι τὸ σύστημα τῶν συμβάσεων, τὰς ὁποίας ἠθέλησε νὰ εἰσάγῃ, ἀπέτυχε. Καὶ ἀντὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ εἰσαγάγῃ πρὸς ψήφισιν νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ ὁρίζῃ, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου τοῦ 1935 περὶ συλλογικῶν συμβάσεων τροποποιούμεναι κλπ., θὰ ἰσχύσουν εἰς τὸ ἑξῆς, συνέταξεν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὑπ’ ὄψιν τῶν ἐργαζομένων καὶ τὸ ὁποῖον τὰς ἐλευθέρας συλλογικὰς συμβάσεις τὰς καθιστᾷ δεσμίας, καὶ τὰς ὑπαγάγει ὑπὸ τὸν ἔλεγχον πέντε συμβουλίων καὶ εἰς τὸ τέλος καταλήγομεν εἰς τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, μὴ πιστεύων εἰς τὸν θεσμὸν τῶν Ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων καὶ μὴ θέλων νὰ δώσῃ τὴν ἐλευθερίαν αὐτήν, οὔτε εἰς τὰς ἐργαζομένας τάξεις, οὔτε εἰς τοὺς ἐργοδότας, ἔκαμε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον καθιστᾷ ὄχι ἐλευθέρας τὰς συμβάσεις, ἀλλὰ ὡς προανέφερον, δεσμίας.

§79Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν. — προσ. Ἐργασ.). Ποῖα εἶναι τὰ πέντε Συμβούλια;

§80Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὰ λέγει τὸ νομοσχέδιον. Πάντως δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα ἐδῶ, διὰ νὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω ἀμέσως. Δύνασθε νὰ ἀναγνώσητε τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ μοῦ εἴπητε, ἐὰν παραβάλοντες τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μὲ τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον τοῦ 1935, ἂν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς σημερινῆς ἐποχῆς, ὅταν, μάλιστα, τὸ 1935 ἐλήφθησαν τόσα φιλελεύθερα μέτρα ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων.

§81Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν. — προσ. Ἐργασ.). Μεταξὺ τῆς διατιμήσεως τῆς ἐργασίας καὶ τοῦ νόμου τοῦ 1935, ποῖον προτιμᾶτε;

§82Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον τοῦ 1935, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ καθορίζωνται οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια βάσει τοῦ τιμαρίθμου, καὶ πέραν τούτου, οἱ ἐργάται καὶ γενικῶς οἱ ἐργαζόμενοι νὰ ρυθμίζουν τὰς σχέσεις των μὲ τοὺς ἐργοδότας, δι’ ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας. Αὐτὸ ἐφαρμόζεται εἰς ὅλα τὰ πολιτισμένα Κράτη. Ἀπεδείξαμεν, λοιπόν, ὅτι ἡ διαχείρισις τοῦ ζητήματος τῶν συλλογικῶν συμβάσεων δὲν ἐγένετο, ὡς ἔπρεπε. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ θέμα τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῦ εὑρισκόμεθα. Θὰ λάβω ὑπ’ ὄψει τοὺς προπολεμικοὺς μισθοὺς καὶ τοὺς σημερινούς. Προπολεμικῶς τὸ ἡμερομίσθιον τῶν μαθητευομένων ἐργατῶν ἦτο 24 δραχμάς, τὸ 1952 τὸ ἡμερομίσθιον αὐτὸ ἦτο 9.000, τὸ 1953 11.000, τὸ 1954 11.250. Ἐὰν παραβάλλωμεν τὸ κόστος τῆς ζωῆς τὸ 1938 καὶ τὸ 1952 καὶ τὸ 1954, θὰ ἴδωμεν τότε, ὅτι τότε αἱ 24 δραχμαὶ δύνανται νὰ παραβληθοῦν μὲ τὰς 11.250, οὔτε ἐπίσης αἱ 9.000 μὲ τὰς 11.000. Συνεπῶς, τὰ στοιχεῖα αὐτά, θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν, πρὶν ξεφύγῃ ἀπὸ τὸ σύστημα τῆς διατιμήσεως ἐργασίας. Τῶν ἀνειδικεύτων ἀνδρῶν, τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ 1938 ἦτο 58 δραχμάς, ἰδοὺ ὁ πίναξ: Κίνησις ἡμερομισθίων Αʹ. Μαθητευόμενοι ἐργατοτεχνῖται

Βʹ. Ἀνειδίκευτοι

Γʹ. Ἐργατοτεχνῖται εἰδικευμένοι

Μισθοὶ Ἰδιωτικῶν Ὑπαλλήλων

Ὡς πρὸς τοὺς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους. Οὗτοι τὸ 1938 ἐλάμβανον, οἱ κάτω τῶν 20 ἐτῶν, δρχ. 1.500 καὶ τὸ 1947 295.000. Τὸ ποσὸν δὲ τοῦτο ἔφθασε τὸ 1951 εἰς 480 χιλ.

§83ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οἱ ἐμποροϋπάλληλοι λαμβάνουν πολὺ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέτε σεῖς. Ἐὰν θέλετε νὰ κάμωμεν μίαν σύγκρισιν τῶν τιμαρίθμων θὰ ἔχωμεν τὴν ἑξῆς εἰκόνα: Ἡ διακύμανσις τοῦ τιμαρίθμου μεταπολεμικῶς μὲ βάσιν τοῦ 1938 ἦτο ἡ ἑξῆς:

Ἔναντι τῶν αὐξήσεων αὐτῶν τοῦ τιμαρίθμου ἔχομεν μίαν αὔξησιν, ἐκτὸς τῶν ἀνειδικεύτων ἐργατῶν διὰ τοὺς ὁποίους προσεγγίζει τὰ 500, εἰς τοὺς ἄλλους ἔχομεν 350 –400 φοράς. Τὴν κατάστασιν αὐτὴν εὗρεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὅταν εἰς τὰς 15 Φεβρουαρίου ἐξέφευγε ἀπὸ τὸ σύστημα τῆς διατιμήσεως τῆς ἐργασίας καὶ εἰσήρχοντο εἰς τὸ σύστημα τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων, ποὺ δὲν ἐφήρμοσε. Ἐὰν δὲ ἤθελα νὰ προσφύγω καὶ εἰς ἄλλους τιμαρίθμους, δεδομένου ὅτι δὲν ἔχομεν καμμίαν σωστὴν ἀπογραφήν, θὰ ἐβλέπατε ὅτι δὲν εἶναι ὁ ἀριθμὸς 25–27% σταθερός, ἀλλ’ ὁ τιμάριθμος εἶναι πλέον τῶν 30–35% καὶ φθάνει καὶ 38% καὶ μέχρι τοῦ ποσοστοῦ αὐτοῦ ἔπρεπε νὰ ἀνέλθῃ ἡ αὔξησις τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ἐὰν θέλετε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μάθετε πόσον ἀμείβεται ἡ ἐργασία εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐν σχέσει μὲ τὰς ἄλλας χώρας, θέτω ὑπ’ ὄψει σας τὸν ἑξῆς πίνακα:

ΝΟΤΙΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗ

1. Διατροφὴ ἐργάτου Ν. Ἀμερικὴ χημικαὶ καὶ βαρεῖαι βιομηχανίαι

Τὰ ἔναντι εἴδη ἀντιπροσωπεύουν τὰ 55% τοῦ ἡμερομισθίου τοῦ μισθωτοῦ. Προσαυξάνονται

2. Διατροφὴ ὑπαλλήλου

Διὰ τὴν διατίμησιν τοῦ ἡμερομισθίου λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ τιμὴ λιανικῆς πωλήσεως κατοικίας τοῦ ἐργαζομένου. Ἡ τροφὴ διὰ τὸν ὑπάλληλον ἔχει συντελεστὴν μικρότερον εἰς τὸ σύνολον τῶν δαπανῶν ἤτοι:

ΠΕΝΤΑΜΕΛΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

1 ἐργάτης 2 σύζυγος 3 τέκνον ἐνήλικον 4 τέκνον ἀνήλικον

5 γονεῖς καὶ ἄλλα πρόσωπα

ΑΝΑΓΚΑΙ

1) Διατροφὴ ἀνταποκρινομένη εἰς 11.215 καλορὶ ἡμερησίως ὡς κάτωθι: 2) Δύο χιλ. κάρβουνα 4) Τὸ ἀναλογοῦν ἐνοίκιον 4) Ἐνδυμασία τὸ 1)60 τῶν ἑξῆς εἰδῶν:

5) 1 Τεμάχιον σάπωνος 6) 100 Γραμμάρια πετρέλαιον καὶ ἀνάλογον ρεῦμα 7) Ἀξία 16 εἰσιτηρίων θεάματος (κινηματ., θεάτρου κλπ.) 8) 10% ἐπὶ πλέον διὰ ἀπρόβλεπτα. Ἡμερησία διατροφὴ ἐργατικῆς οἰκογενείας πενταμελοῦς. Ἀνάλυσις

Ἡ μόνη χώρα εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἀμείβεται ἡ ἐργασία εἰς τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα εἶναι ἡ χώρα μας.

§84Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὑποστηρίζετε ὅτι εἰς τὰ εὐρωπαϊκὰ κράτη ἀναλογοῦν 4.000 θερμίδες κατὰ ἐργάτην;

§85Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ἀναλογοῦν 11.000 θερμίδες εἰς τετραμελῆ οἰκογένειαν καὶ εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν προσεγγίζουν τὰ εὐρωπαϊκὰ κράτη.

§86Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν οἱ πίνακές σας εἶναι σωστοί, ὅσον ἀφορᾷ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Ἀλλ’ ὅταν λέτε, ὅτι εἰς τὴν Εὐρώπην, ὅπως εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ τὴν Γαλλίαν, ἀναλογοῦν 4.000 θερμίδες κατὰ ἐργάτην ἔχετε λάθος.

§87Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αἱ 11.000 θερμίδες εἶναι διὰ πενταμελῆ οἰκογένειαν καὶ ὄχι διὰ τετραμελῆ, ὅπως ἐκ λάθους εἶπον. Ἐνῷ ὁ Ἕλλην ἐργάτης οὔτε κἂν πλησιάζει τὸν ἀριθμὸν αὐτόν. Ὅταν, κ. συνάδελφοι, θέλωμεν νὰ ρυθμίσωμεν τὰ ἡμερομίσθια καὶ νὰ ἐπαναφέρωμεν τὸ σύστημα τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων, πρέπει, πρῶτον, νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὸ βασικὸν ἡμερομίσθιον καὶ μετὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ σύστημα τῆς ἐλευθέρας ρυθμίσεως τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας. Ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔθεσα ὑπ’ ὄψει σας, ἔπρεπε νὰ τὰ εἶχε λάβει ὑπ’ ὄψει του καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅταν κατὰ Φεβρουάριον ἐξήγγειλε τὸ νέον σύστημα. Τοιουτοτρόπως θὰ ἐξησφάλιζε τοὺς ἐργαζομένους καὶ θὰ ἦτο ἀξιέπαινος ἐὰν τὸ ἔκαμε αὐτό. Θὰ ἔπρεπε ἐπίσης νὰ ἔχῃ λάβει ὑπ’ ὄψει του καὶ τὸν τιμάριθμον καὶ βάσει αὐτοῦ νὰ ἐρρύθμιζε τὴν ἀμοιβὴν τῆς ἐργασίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, αὐτὴν τὴν ὥραν εὑρίσκεται εἰς τὴν Γενεύην καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας του τὸ τεῦχος, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας καὶ τὸ ὁποῖον πραγματεύεται ὅλα τὰ ἐργατικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς Γενικῆς Διασκέψεως τοῦ Γραφείου Ἐργασίας. Εἰς τὸ τεῦχος αὐτὸ θὰ ἔβλεπε τὴν κίνησιν τῶν ἡμερομισθίων καὶ τῶν τιμαρίθμων εἰς πολλὰς χώρας. Ἡ μελέτη αὐτὴ τοῦ Δ. Γ. Ἐργασίας, λέγει τὰ ἑξῆς, μὲ βάσιν τὸ 1949: Εἰς τὴν Γερμανίαν ὁ τιμάριθμος, μὲ βάσιν 100 ἔφθασεν 110 καὶ τὰ ἡμερομίσθια 180. Εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ὁ τιμάριθμος ἐκινήθη γύρω στὰ 100 καὶ τὰ ἡμερομίσθια ἔφθασαν εἰς τὰ 120. Εἰς τὴν Βραζιλίαν ὁ τιμάριθμος ἔφθασεν 160 καὶ τὰ ἡμερομίσθια ἐκινήθησαν εἰς τὰ 155. Εἰς τὴν Ἑλβετίαν συμβαδίζουν γύρω στὰ 100. Εἰς τὴν Ἰαπωνίαν ὁ τιμάριθμος ἔφθασεν 180 καὶ τὰ ἡμερομίσθια εἰς τὸ 340. Εἰς τὴν Αὐστραλίαν ὁ τιμάριθμος ἔφθασεν εἰς τὰ 160 καὶ τὰ ἡμερομίσθια προσεγγίζουν τὰ 180. Αὐτὰ εἶναι τὰ στοιχεῖα τῆς ἐπισήμου ἐκθέσεως, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἰς τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας.

§88ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Ἑλλὰς δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔκθεσιν;

§89Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ Ἑλλὰς δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτήν, πουθενά, παρ’ ὅλον ὅτι, ἔχομεν ὀργανώσει διὰ Νόμου, εἰδικὴν Στατιστικὴν ὑπηρεσίαν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας, παρ’ ὅλον ὅτι εἴμεθα μέλος τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ. Ἡ Ἑλλὰς ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν αὐτήν, διότι ἡ Στατιστικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, δὲν λειτουργεῖ καὶ δὲν δίδει στοιχεῖα.

§90Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Ἀπὸ πότε εἴμεθα μέλη τοῦ Γραφείου αὐτοῦ;

§91Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἀπὸ τὸ 1927.

§92Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Εἴχαμε δώσει στοιχεῖα ἄλλοτε;

§93Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νὰ μοῦ δώσητε προθεσμίαν 24 ὡρῶν διὰ νὰ ἐρευνήσω καὶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Εἰς τὴν προηγουμένην ἔκθεσιν θὰ ἴδητε στοιχεῖα τῆς Ἑλλάδος, πάντοτε ἐδόθησαν.

§94Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Ἀπὸ τὸ 1945 ποτὲ δὲν ἐδόθησαν, διότι δὲν ὑπῆρχε Στατιστικὴ ὑπηρεσία εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μέσα σὲ 1½ χρόνο νὰ τὴν ὀργανώσῃ; Σεῖς διατὶ δὲν τὴν ὠργανώσατε; (Χειροκροτήματα).

§95Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐννέα μῆνες εἴμαστε στὴν ἀρχή, τί νὰ κάναμε; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς ὅλα τὰ κράτη τὰ ἡμερομίσθια παρακολουθοῦν τὸν τιμάριθμον, ἐνῷ εἰς αὐτὸ ἡμεῖς βραδυποροῦμεν καὶ τοὐναντίον ἀκολουθοῦμεν ἀντίθετον πολιτικὴν, τοῦ νὰ εἴμεθα κάτω ἀπὸ τὸν τιμάριθμον, διὰ νὰ μὴ γίνεται ὁ φαῦλος κύκλος. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐὰν ἐξετάσωμεν ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς τὸ ζήτημα, καὶ δίδομεν λεπτὰ εἰς τοὺς ἐργαζομένους, θὰ κινῆται ἡ ἀγορὰ περισσότερον, διότι οἱ ἐργαζόμενοι ἐφαρμόζουν τὸ σύστημα τοῦ μεροδοῦλι μεροφάγι. Συνεπῶς, καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἔπρεπε νὰ τὸ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις.

§96Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Ἡ σύγκρισις τὴν ὁποίαν κάμνετε, εἶναι μεταξὺ τοῦ τιμαρίθμου τοῦ προπολεμικοῦ καὶ τοῦ σημερινοῦ; Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον λεπτομερῶς ἐξητάσατε τὸ θέμα, θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ μᾶς εἴπητε τὴν σχέσιν τῶν τιμαρίθμων τοῦ 1949–1953, τὴν σχέσιν μεταξὺ τοῦ προπολεμικοῦ τιμαρίθμου καὶ τοῦ σημερινοῦ; Τὸ Γραφεῖον τῆς Γενεύης ἀναφέρεται εἰς τὸν τιμάριθμον τοῦ 1949.

§97Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ σᾶς εἶπον, ἀπὸ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω ἐδῶ.

§98Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Τὸ Γραφεῖον τῆς Γενεύης ἔκαμε σύγκρισιν τῶν τιμαρίθμων τοῦ 1949 μὲ τοῦ 1953, σεῖς κάμετε τῶν τιμαρίθμων τοῦ 1938 μὲ τοῦ 1953.

§99Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τῶν ἡμερομισθίων, ὄχι τοῦ τιμαρίθμου. Ἐμένα μὲ ἐνδιαφέρει, ὅτι ὁ τιμάριθμος ἀπὸ πέρυσι, ηὐξήθη πέραν τοῦ 1930, σεῖς δώσατε κάτω ἀπὸ τοῦ 1930.

§100Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ μᾶς δώσῃ μὲ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὴν σχέσιν ἡμερομισθίων καὶ τιμαρίθμου, πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ σήμερον.

§101Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχω στοιχεῖα αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ Ἰανουαρίου 1953 μέχρι Ἀπριλίου 1954 κατὰ 28%, τῆς ἐφημερίδος «Βῆμα» ἀπὸ Ἰανουαρίου 1953 ἕως Ἀπριλίου 1954 κατὰ 38%, τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς ἀπὸ Ἰανουαρίου 1953 ἕως Ἀπριλίου 1954 κατὰ 30%, τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου κατὰ 22%. Ἔχομεν ἕνα μέσον ὅρον γύρω στὰ 30%. Ἡ ἀπόφασις ἡ γενική, ἡ ὁποία ἐρρύθμιζε τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια εἰς τὸ τέλος Μαΐου, ἔπρεπε νὰ ἐκδοθῇ εἰς τὰς 15 Φεβρουαρίου, μαζὺ μὲ τὴν διακήρυξιν τοῦ Στρατάρχου καὶ ἔπρεπε τότε ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων νὰ εἶναι ἴση μὲ τὸν πραγματικὸν τιμάριθμον, ὁ ὁποῖος, πάντως, δὲν εἶναι 25%, ὅπως λέγει ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ εἶναι πέραν τοῦ 30% καὶ ἔπρεπε, ἀφοῦ ἐγένετο ἡ διαρρύθμισις τῶν ἡμερομισθίων εἰς τὰς 15 Φεβρουαρίου, ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ σύστημα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, κατὰ τὸν νόμον τοῦ 1935. Τούτων, μὴ γενομένων, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔσφαλλον, ἠκολούθησαν κακὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἐν τῇ πράξει ἀπεδείχθη τοιαύτη, διότι δὲν ὑπεγράφησαν αἱ Συλλογικαὶ Συμβάσεις. Πρὸς ἐπικουρίαν, ἔφερον τὰ στοιχεῖα τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, τὰ ὁποῖα εἴχομεν προπολεμικῶς καὶ μεταπολεμικῶς, Ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν σας τὰ στοιχεῖα τῶν θερμίδων, τὰ στοιχεῖα τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας, διὰ νὰ σᾶς πείσω, ὅτι ὅλα τὰ Κράτη, ἠκολούθησαν τὸν τιμάριθμον εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν ἡμερομισθίων. Αὐτὸ ἤθελον νὰ εἴπω καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ἀκρίβεια τῶν γενομένων εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων. Πέραν τούτου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διεκήρυξεν, ὅτι παρέχει ἀπόλυτον ἐλευθερίαν, τόσην, ὥστε οἱ ἐργαζόμενοι ἠμποροῦν ἀνέτως νὰ ρυθμίζουν τὰς σχέσεις των. Ἀλλὰ, καὶ ὁ νόμος 2510 καὶ αἱ ἐπαπειλούμεναι τροποποιήσεις τοῦ νόμου 2510, ἀποδεικνύουν τὸ ἀντίθετον τῆς διακηρύξεως, διότι πράγματι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, πλήττει τὴν ἐλευθερίαν τοῦ συνδικαλισμοῦ, πλήττει τὴν Ἡγεσίαν τῆς ἐργατικῆς τάξεως, τὴν ὁποίαν καθιστᾷ ἀνίσχυρον νὰ διεκδικήσῃ τὰ δικαιώματά της. Πῶς εἶναι δυνατὸν μία τάξις νὰ ἀγωνισθῇ διὰ τὰ δίκαιά της καὶ νὰ ἀποδυθῇ εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς καταρτίσεως τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων, ὅταν ἀπὸ ὥρας εἰς ὥραν, οἱ Ἡγέται των, κινδυνεύουν νὰ ἐκπέσουν ἀπὸ τὰ ἀξιώματά των, βάσει τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον σχεδιάζει, ὁ κ. Ὑπουργός; Ποῦ εἶναι ἡ ἐλευθερία; Αὐτὴν τὴν ἐλευθερίαν ἐπηγγέλθη νὰ δώσῃ; Αὐτὴν τὴν προστασίαν κάμνουν πρὸς τοὺς ἐργαζομένους; Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον εὑρίσκομαι ἐν πλήρει διαφωνίᾳ μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, καὶ θὰ μᾶς δοθῇ εὐκαιρία νὰ τὰ εἴπωμεν, ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Τέλος, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας διεκήρυξεν, ὅτι τὸ ἐφετεινὸν ἔτος, θὰ εἶναι ἔτος στεγάσεως τῶν ἐργατῶν, καὶ ὅτι, ἐφέτος θὰ λυθῇ τὸ μεγάλο αὐτὸ κοινωνικὸν πρόβλημα. Ἐὰν πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, ἐφαρμοσθῇ αὐτὴ ἡ πολιτικὴ καὶ ἀνεγερθοῦν ἐφέτος ἐργατικαὶ πολυκατοικίαι, ἐγὼ θὰ εἶμαι ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος θὰ μεταβῶ διὰ νὰ χειροκροτήσω εἰς τὸν τόπον τῶν ἐγκαινίων. Ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι, ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, δὲν πιστεύει εἰς αὐτὴν τὴν πολιτικὴν καὶ δὲν θὰ τὴν ἐφαρμόσῃ. Ἐὰν ἔχητε τὴν ὑπομονὴν νὰ μελετήσητε τὸ νομοσχέδιον, περὶ ἐργατικῆς στέγης, τὸ ὁποῖον κατέθεσε, ἐὰν τοῦ ἀφαιρέσητε τὰ ἄρθρα, εἰς τὰ ὁποῖα εἶναι κατανεμημένον καὶ τὸ θεωρήσητε ὡς ἕνα ἑνιαῖον ἄρθρον ἑνὸς ἰδεαλιστοῦ, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐργατικῆς στέγης, θὰ συμφωνήσητε ὅτι εἶναι καλογραμμένον. Ἀλλὰ ὡς ἄσκησις Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν προβλέπει οὔτε τὰ μέσα, οὔτε τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς του. Δὲν ἐγγυᾶται ὅτι θὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὴ ἡ πολιτική.

§102Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ἀναπλ. Ὑπ. Ἐργασ.). Σᾶς ἀπαντῶ, διότι λέγετε, ὅτι ἡ ἐργατικὴ στέγη δὲν θὰ ἔχῃ πόρους: Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1954–1955, ἔχει κονδύλιον διὰ τὴν ἐργατικὴν στέγην, ἔχει κονδύλιον διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν καταθέσεων τῶν Ταμιευτηρίων, ἔχει κονδύλιον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐξωτερικοῦ χρέους, ἔχει κονδύλιον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐσωτερικοῦ χρέους. Καὶ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, μετὰ ἀπὸ 15 χρόνια καὶ τιμᾷ αὐτὴ πρώτη, τὰς ὑπογραφὰς τοῦ Κράτους. Καὶ λέγετε σεῖς, ὅτι δὲν κρατῶμεν ἡμεῖς τὶς ὑποχρεώσεις μας. Μόνον ἡμεῖς τὶς κρατῶμεν καὶ κανένας ἄλλος. (Χειροκροτήματα).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρεμβληθῶ καὶ ἐγώ. Δὲν γίνεται συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, περὶ ἐργατικῆς ἑστίας. Ὅταν θὰ κατατεθῇ τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἔχητε τὴν εὐκαιρίαν, ὅλοι νὰ ἐκθέσητε τότε, τὰς ἀπόψεις σας. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτέον μὲ μίαν ἐπερώτησιν νὰ συνδυασθῶσιν ὅλα τὰ θέματα, τὰ σχέσιν ἔχοντα μὲ τὴν ἐργατικὴν τάξιν.

§104Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀπήντησε εἰς μίαν ἐρώτησίν μου.

§105Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μήπως ἔκαμε μίαν παραδρομήν, ὁ κ. Ὑπουργός; Ὡμίλησε περὶ κονδυλίων, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνει ὁ νέος προϋπολογισμός. Σκεφθεῖτε τί ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὔριον εἰς τὸ Χρηματιστήριον, ἐὰν πρόκειται περὶ παραδρομῆς καλὸν θὰ εἶναι νὰ μὴ καταχωρηθοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ τὰ λεχθέντα.

§106Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ἀναπλ. Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε Ζίγδη, ποτὲ δὲν κάμνω τὰ ὀλισθήματα, τὰ ὁποῖα νομίζετε, ὅτι κάμνω. Ὑπάρχει ἀνακοίνωσις τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐδόθη πρὸ μιᾶς ὥρας εἰς τοὺς δημοσιογράφους. Ποτὲ δὲν θὰ ἔκαμον μίαν τοιαύτην ἀνακοίνωσιν, ἐὰν δὲν ἦτο ἀνακοίνωσις ἐπίσημος περὶ τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς.

§107Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὀρθῶς, κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα τότε μένει εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§108Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ἀναπλ. Ὑπ. Ἐργ.). Θὰ ἴδητε τὰς ἀνακοινώσεις αὔριον τὸ πρωΐ εἰς τὰς ἐφημερίδας.

§109Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Γνωρίζω τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον καὶ ἤκουσα τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος ἐκαυχήθη, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ Ἐργατικὴ στέγη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ θέμα τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, δὲν τὸ διεχειρίσθη ὅπως ἔπρεπε. Ἐξήγγειλεν, ὅτι θὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸ σύστημα τῆς διατιμήσεως τῆς ἐργασίας καὶ δὲν ἐφύγαμεν. Καὶ δὲν ἐφύγαμεν, διότι δὲν θέλει νὰ φύγωμεν. Ἀρέσει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, τὸ σύστημα αὐτό, Ἀρέσει, νὰ ἔχῃ αὐτὸς τὸν τελευταῖον λόγον καὶ νὰ ρυθμίζῃ αὐτὸς τὰ ἡμερομίσθια, διὰ νὰ ἔχῃ ὑποχείριον τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Αὐτό, ἐὰν δὲν ἐτόλμησε ἀκόμη νὰ τὸ εἴπῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅμως τὸ διεκήρυξε δι’ ἑνὸς δημοσιογραφικοῦ ὀργάνου, τὸ ὁποῖον ἐσχάτως ἐξεδόθη. Δὲν πιστεύομεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θὰ ἐφαρμόσῃ καμμίαν ἐκ τῶν διακηρύξεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο. Πιστεύομεν, ἀντιθέτως, ὅτι αἱ διακηρύξεις, ὅπως ἐγένοντο εἰς τὰς 15 Φεβρουαρίου τοῦ 1954, ἦσαν ἀπατηλαὶ πρὸς τοὺς ἐργάτας καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐφαρμόσῃ ὀρθὴν πολιτικὴν ἔναντι τῶν ἐργατῶν θὰ εἶναι ὑπεύθυνος τῶν κοινωνικῶν ἀνωμαλιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπακολουθήσουν. (Χειροκροτήματα).

§110Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν, κύριε Ὑπουργέ. Ἠμπορεῖτε νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλήν, ποία ἡ σχέσις τοῦ πραγματικοῦ ἡμερομισθίου μεταξὺ τῆς 9 Ἀπριλίου 1953 καὶ τοῦ σημερινοῦ; Ἠμπορεῖ, ἡ Κυβέρνησις νὰ διαβεβαιώσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι 14 μῆνας μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, ὁ ἐργάτης δὲν εὑρίσκεται εἰς χειροτέραν μοίραν, ἀφ’ ἧς εὑρίσκετο τὴν 9ην Ἀπριλίου 1953, ὅταν ἦτο γενικῶς γνωστόν, ὅτι τὸ πραγματικὸν ἡμερομίσθιον εὑρίσκετο πολὺ κατωτέρω τοῦ προπολεμικοῦ τοιούτου; Ἐπομένως, ἡ ἐργατικὴ τάξις ἀφοῦ ἐπὶ 14 μῆνας, εἶδε συνεχῶς φαλκιδευόμενον τὸ εἰσόδημά της, εἶναι καὶ σήμερα ὑποχρεωμένη, παρὰ τὰ ἐργατικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀρκεσθῇ εἰς χαμηλότερον ἐπίπεδον ἡμερομισθίων τῶν πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, δὲν ἀνησυχεῖτε, διὰ τὰς συνεπείας, τὰς ὁποίας ἐπὶ τοῦ Ἐθνικοῦ αὐτοῦ ζητήματος ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως; Μὲ ἀριθμούς, παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀπαντήσητε καὶ ὄχι μὲ ἐκείνας τὰς δολιχοδρομίας τοῦ συναδέλφου σας, τὸν ὁποῖον ἀναπληρώνετε.

§111Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ἀναπλ. Ὑπ. Ἐργ.). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὸ τέλος, εἰς τὴν ὁμιλίαν μου.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§113Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τοὺς ἀγαπητοὺς συναδέλφους, ὅπως μοῦ συγχωρήσουν ὀλίγα λεπτά, προκειμένου νὰ ἀποδώσω φόρον τιμῆς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, πρὸς τὸ σήμερον ἑορταζόμενον μὲ ὅλον τὸν φλογισμένον ψυχισμὸν καὶ μὲ ἐθνικὸν παλμὸν ὁλοκαύτωμα τῶν Κασσίων τοῦ 1824. Ἡ νῆσος Κάσσος διὰ τῆς ἀνδρείας τῶν τέκνων της καὶ μὲ τὰς ναυτικάς της δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἐφάμιλλοι τῶν νήσων Ὕδρας, Ψαρῶν καὶ Σπετσῶν καὶ μὲ τοὺς γενναίους ναυτόπαιδάς της, οἱ ὁποῖοι ἀπεδείχθησαν ἥρωες τοῦ κατὰ θάλασσαν ἀγῶνος τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821. Ἡ νῆσος Κάσσος, λέγω, προσέφερε μεγίστας ὑπηρεσίας ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, καὶ πρῶτον μέν, οἱ πρόκριτοι τῆς Κάσσου ἦσαν ἐκ τῶν διακεκριμένων μελῶν τῆς Φιλικῆς Ἑταιρίας, δεύτερον ἅμα τῇ ἐκδηλώσει τοῦ ἀγῶνος τοῦ 1821 πρῶτος ὁ Βασίλειος Χατζηαντωνίου ὥπλισε τὸ βρίκιόν του μὲ 60 ναύτας καὶ 12 κανόνια καὶ τὴν πρώτην Μαΐου τοῦ 1821, μαζὶ μὲ τὸν γενναῖον Θεόδωρον Κανταρτζῆν, ἐξεκίνησαν πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ Καστελλορίζου. Πολλὰ καὶ διάφορα ἀνδραγαθήματα, ὡς π. χ. ὁ Χατζῆ–Νικολάου Μακρῆς ἠχμαλώτισεν ὁλόκληρον δίκροτον μεγάλου ἐκτοπίσματος τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, παρὰ τὴν παραλίαν τῆς Κύπρου. Ἐπίσης τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1822, τρία κασσιακὰ πλοῖα ἔφθασαν καὶ προσέβαλον τὸν πολεμικὸν καὶ ἐμπορικὸν ναύσταθμον ἐν τῇ Δαμιέττῃ τῆς Αἰγύπτου κυριεύσαντα τέσσαρα πολεμικὰ πλοῖα καὶ 33 σιτοφόρα πλοῖα ἔμφορτα τὰ ὁποῖα ἔσυραν εἰς Κρήτην καὶ Πελοπόννησον καὶ ἐτροφοδότησαν τοὺς πολεμιστὰς τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως. Διὰ νὰ ἀποδειχθῇ δέ, ὅτι μόνον ἐθνικὸς πολεμικὸς καὶ ἰδεολογικὸς ἦτο ὁ σκοπός των, ἀναφέρω, ὅτι μεταξὺ τῶν πλοίων τῶν αἰχμαλωτισθέντων ὑπὸ τῶν Κασσίων ἦτο μία ὁλκάς, τῆς ὁποίας τὰ ἐμπορεύματα ἀνῆκον εἰς Εὐρωπαίους ἐμπόρους καὶ μόλις ἀντελήφθησαν τοῦτο οἱ πολεμισταὶ Κάσσιοι ἀμέσως ἐπέστρεψαν τὸ πλοῖον τοῦτο μὲ ἄθικτα τὰ ἐμπορεύματά του. Ἐπίσης, ὁ Θεόδωρος Κανταρτζῆς τὸ 1823 ἐβοήθει τοὺς ἐπαναστάτας Κρῆτας τῶν Χανίων μὲ 10 ὑπ’ αὐτὸν πλοῖα φονευθεὶς μάλιστα ἐκ θραύσεως τοῦ ἰδίου πυροβόλου του. Κατὰ τὴν αὐτὴν δὲ ἐποχήν, ἄλλη μοῖρα κασσιακῶν πλοίων ὑπὸ τὸν Μᾶρκον Μαλλιαράκην ἐβοήθει τοὺς ἐπαναστάτας εἰς τὰ ἀνατολικὰ παράλια τῆς Κρήτης. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, ὁ Μεχμὲτ–Ἀλῆς τῆς Αἰγύπτου, ἀπέστειλε πρὸς καταστολὴν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως ἰσχυρότατον στόλον ὑπὸ τὸν Χουσεῒν Μπέην καὶ μὲ εἰδικὴν ἐντολὴν νὰ καταστρέψῃ τὴν Κάσσον. Ναύαρχος τότε τῶν Κασσίων, ἦτο ὁ Ν. Ἰούλιος ἢ Μπουρέκας ἀλλὰ καὶ ἄλλοι γενναῖοι πλοίαρχοι συνειργάζοντο μετ’ αὐτοῦ. Τὴν 7ην Μαΐου ὁ αἰγυπτιακὸς στόλος περιπλέει τὴν Κάσσον μὲ σκοποὺς καταστροφῆς της. Ὅλοι οἱ Κάσσιοι συγκεντρώνονται ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ Διάκο–Μάρκο καὶ ἐνισχυόμενοι καὶ ἀπὸ 500 Κρῆτας ὑπὸ τὴν διοίκησιν τοῦ Ἀστρινοῦ καὶ Κουρμουλάκη, ἀποφασίζουν ἄμυναν μέχρις ἐσχάτων. Πράγματι αἱ λέμβοι τῶν αἰγυπτιακῶν πλοίων ὑπερπλήρεις Αἰγυπτίων, ἐπιχειροῦν νὰ ἀγκιστρωθοῦν εἰς τὸν βραχόφρακτον λιμένα τοῦ Φρί. Ἀλλὰ πολύσφαιρος χάλαζα ἀπὸ τὰ ὅπλα τῶν γενναίων Κασσίων γεμίζει τὰς λέμβους πτωμάτων καὶ πολλαὶ ἐξ αὐτῶν καταβυθίζονται. Ἐπιμένουν ἀσυγκίνητοι πρὸ τῆς καταστροφῆς των οἱ Αἰγύπτιοι, ἀλλὰ καὶ οἱ Κάσσιοι ἀνθίστανται μὲ σταθερὸν ἡρωϊσμόν, βοηθούμενοι ὑπὸ τῶν γυναικῶν των καὶ τῶν παιδιῶν των, τὰ ὁποῖα τοὺς φέρουν πυρομαχικά, τροφὴν καὶ νερό. Πρὸ τῆς ἀκάμπτου ταύτης ἀνδρείας τῶν Κασσίων, ἀναγκάζεται ὁ Χουσεΐν Μπέης νὰ λύσῃ τὴν πολιορκίαν, ἀλλὰ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, πρὸς τὰ τέλη Μαΐου ἢ ἀρχὰς Ἰουνίου, ἐπανῆλθεν μὲ περισσότερα πλοῖα καὶ ἐπεχείρησε κανονιοβολισμὸν τοῦ βορείου ἄκρου τῆς νήσου καὶ τοῦ λιμένος τοῦ Φρί. Τὴν νύχτα ὅμως, βοηθούμενος ὑπὸ ἑνὸς προδότου, τοῦ Ζαχαριᾶ, μὴ Κασσίου, ἐκ πατρός, κατορθώνει καὶ ἀποβιβάζει εἰς τὸ νότιον ἄκρον τῆς νήσου, εἰς μίαν μικρὰν θέσιν, τὸ πέραντον, ὑποδειχθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Ζαχαριᾶ, στρατεύματα, τὰ ὁποῖα βαδίζοντα πλέον ἐπὶ τῆς νήσου χωρὶς νὰ γίνουν ἀντιληπτά, καταλαμβάνουν τὰ νῶτα τῶν Κασσίων. Μόλις ἀντελήφθησαν τοῦτο οἱ Κάσσιοι, ὁρμοῦν ἀκάθεκτοι ἐναντίον τῶν στρατευμάτων τούτων, συνάπτεται τετράωρος ἄνισος μάχη, κατὰ τὴν ὁποίαν τοὺς Κασσίους ἐβοήθησεν ὁ φλογερὸς των πατριωτισμὸς καὶ ἡ ἀπόγνωσις καὶ ἐπέφερον μεγάλας καταστροφὰς εἰς τὰ Αἰγυπτιακὰ στρατεύματα. Ἀλλὰ τοῦτο φυσικὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διαρκέσῃ ἐπὶ πολύ. Κατὰ τὴν μάχην ἐκείνην ἔλαβον μέρος, οἱ κάτωθι: Ν. Ἰούλιος τοῦ Μπουρέκα, Μ. Μαλλιαράκης, Θεοδ. Κανταριτζῆς, Γ. Μανωλάκης, Δ. Ἡλιάδης, Χ. Ἀντωνίου, Β. Χ. Ἀντωνίου, Μ. Ζαχαριαδάκης, Γ. Μαλλιαράκης, Ἐμ. Καταλιάνος, Ἐμμ. Βρεττός, Ἰωάν. Ἐμίρης, Κ. Διακάκης, Β. Μιαούλης, Γεώργ. Σακέλλης, Ε. Καλαμουγκανᾶς, Γ. Μαυρῆς, Ι. Ἀντωνίου, Κ. Φελουζῆς, Μ. Μαλανδράκης, Ἰούλιος Μηνᾶς, Χ. Ν. Ἰωάννου, Ι. Μηνακούλης, Δ. Ἀρβανιτόπουλος, Μ. Πνευματικάς, Χ. Ν. Μακρῆς, Ν. Σεραφείμ, Ν. Γρηγοριάδης, Ι. Γρηγοριάδης, Μ. Βογιατσῆς, Μ. Τριντῆς, Γερογιάννης, Ἡλ. Πρωτοπαπᾶς, Ε. Μανιᾶς, Γ. Ἡλιάδης, Κ. Μανιοῦ, Μ. Μαριάκης, Α. Γ. Κίκος, Μ. Βελιγράδης, Γ. Καμπουράκης, Γ. Βαρθολομαῖος, Ν. Χαμηλός, καὶ ἄλλοι ἄγνωστοι ἥρωες. Πολλὰ μπριλλάντια ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ ἡ Ἑλληνικὴ ἐπανάστασις τοῦ 21. Τὸ Μεσολόγγι, τὸ Κοῦγκι, τὸ Ζάλογγον καὶ μετὰ ταῦτα, τὸ Ἀρκάδι. Κάτι σχετικὸ μὲ ὅλα αὐτὰ ἢ μᾶλλον κάτι ποὺ περιέχει ὅλα αὐτά, ἦτο τὸ ὁλοκαύτωμα τῆς Κάσσου, ἂν φαντασθῇ κανείς, ὅτι αἱ παρθένοι καταδιωκόμεναι ὑπὸ τῶν στρατευμάτων τοῦ ἐχθροῦ, ἐκρήμνιζον ἑαυτὰς ἀπὸ τοὺς βράχους διὰ νὰ σώσουν τὴν τιμήν των. Μητέρες κρυμμένες μέσα στὰ σπήλαια μαζὶ μὲ κόρας, μὲ γέροντας, καὶ παιδάκια, ἔσφαζον αἱ ἴδιαι τὰ βρέφη των, διὰ νὰ μὴ κλαίουν καὶ γίνῃ γνωστὸν τὸ κρυσφήγετόν των εἰς τοὺς ἐχθρούς. Ἄνδρες ἥρωες, διεξεδίκουν μέχρις ἐσχάτων τὴν ζωήν των. Ἐδῶ, ὁ ἥρως Μᾶρκος Μαλλιαράκης συλληφθεὶς αἰχμάλωτος καὶ προσκομισθεὶς ἐνώπιον τοῦ Χουσεΐν καὶ ἐρωτώμενος ἂν δέχεται νὰ συνεργασθῇ μετ’ αὐτοῦ, κατορθώνει νὰ σπάσῃ τὰ δεσμά του καὶ ἁρπάσας ἐγχειρίδιον ἐκ τῆς ζώνης ἑνὸς Ἄραβος, φονεύει τρεῖς ἐχθρούς, ἕως ὅτου τὸν κατασφάζουν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, καταστραφεῖσα καὶ πυρποληθεῖσα ἡ Κάσσος, ἐγκαταλείπεται ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν τὰ δὲ γυναικόπαιδα καὶ οἱ γέροντες μεταφέρονται εἰς τὰς πλησίον νήσους Ἀμοργόν, Νιό, Νάξον, Σίκινον, Πολύκανδρον καὶ ἄλλας. Πλεῖστοι δὲ Κάσσιοι, ὡς καὶ γυναικόπαιδα, ἐσύρθησαν εἰς αἰχμαλωσίαν. Δυστυχῶς ἡ ἱστορία δὲν παρέδωσεν ἀκριβεῖς πληροφορίας οὔτε περὶ τῶν ἡρωϊκῶν ἀγώνων τῶν Κασσίων, οὔτε καὶ ἀκριβῆ ἡμέραν τοῦ ὁλοκαυτώματος. Ἡ πρώτη ἐπίσημος πληροφορία εἶναι καταχωρημένη τὴν 10ην Ἰουνίου τοῦ 1824, εἰς ἔγγραφον τοῦ Ναυάρχου Λαζάρου Κουντουριώτη, ἀπευθυνόμενον πρὸς τὸν Γ. Κουντουριώτην. Πρόεδρον ἐκτελεστικοῦ εἰς Ναύπλιον, καὶ τοῦ ἀναγγέλλει μὲ μεγίστην ταραχήν, τὸ ὁλοκαύτωμα τῆς Κάσσου. Ὁ δὲ Ναύαρχος Σαχτούρης, καταπλεύσας εἰς Κάσσον τὴν 17ην Ἰουνίου, ἵνα περισώσῃ γυναικόπαιδα, εἶδε πτώματα, γλαῦκας καὶ ὄρνεα κρώζοντα ἐπὶ τῆς γῆς. Ἔτσι ὑπερησπίσθησαν τὸν Ἑλληνικὸν ἐκεῖνον βράχον, οἱ ἥρωες Κάσσιοι, ὁ δὲ ἐθνικὸς ποιητὴς γράφει: «Τὸ ἀκάνθινο στεφάνι τῆς γενναίας Κάσσου μόνο ἔφθανε γιὰ νὰ πλατύνῃ κάθε ἄλλου Κράτους θρόνο». Κατὰ τὴν περυσινὴν ἀνέγερσιν τοῦ Μαυσωλείου τοῦ ὁλοκαυτώματος τῆς Κάσσου, ἐκεῖ εἰς τὸ ἱστορικὸ λιμάνι τοῦ Φρί, ὁ ἀγαθῇ τῇ μνήμῃ Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, πέρυσι, μὲ ἀπέστειλεν ἵνα ἀντιπροσωπεύσω τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν ἱερὰν ἐκείνην τελετήν, καὶ θεωρῶ τοῦτο ἀλησμόνητον στιγμὴν τῆς ζωῆς μου. Ἀγαπητοί, κύριοι συνάδελφοι, οἱ σημερινοὶ Κάσσιοι, τὰ δραστήρια τέκνα τῶν ἡρώων ἐκείνων, διατηροῦν ὑπὸ τὴν κατοχήν των ἄνω τῶν 150 πλοίων ἐκτοπίσματος ἀπὸ 10–30 χιλιάδων τόννων. Ἀλλὰ τῶν πλοίων τούτων τὰ πλεῖστα εὑρίσκονται ὑπὸ ξένην σημαίαν. Καὶ προκύπτει τὸ ἐρώτημα: Μήπως τὰ παιδιὰ τῶν ἡρώων ἐκείνων ἀπέβαλον τὴν ἐθνικὴν καταγωγήν των; Ὄχι, μέσα στὰς φλέβας τῶν σημερινῶν Κασσίων ρέει τὸ ἴδιο ἁγνὸν ἡρωϊκὸν αἷμα, μὲ ὅλας τὰς ἐθνικὰς παραδόσεις τὰς ὁποίας ἐκληρονόμησαν ἀπὸ τοὺς ἥρωας προγόνους των, καὶ ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι ἡ Κάσσος σήμερον φωτίζεται μὲ ἠλεκτρικὸν φῶς, τὸ ὁποῖον εἶναι δωρεὰ τῶν ὁμογενῶν Κασσίων. Ἐπίσης, ὁ τέως Διοικητὴς Δωδεκανήσου ἰατρὸς κ. Μαυρικάκης, δι’ ἰδίων ἐξόδων ἔκτισεν ὡραιοτάτην ἱστορικὴν βιβλιοθήκην ἡ ὁποία πλουτίζεται καθημερινῶς ὑπὸ τῶν πατριωτῶν Κασσίων. Σήμερον ἀκριβῶς 7ην Ἰουνίου τίθεται ὑπὸ τοῦ Ἕλληνος Διοικητοῦ Δωδεκανήσου ὁ θεμέλιος λίθος λιμενοβραχίονος τῆς Κάσσου, ὁ ὁποῖος θὰ κοστίσῃ ἄνω τῶν 60.000 λιρῶν στερλινῶν καὶ ὁ ὁποῖος γίνεται μὲ χρήματα τῆς οἰκογενείας Γεωργίου Νικολάου καὶ ἄλλων εὐγενῶν πλουσίων Κασσίων. (Χειροκροτήματα). Πρέπει καὶ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ πᾶς ἄλλος κρατικὸς ὑπεύθυνος νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον νὰ ἐπαναπατρισθῶσιν τὰ πλοῖα τὰ Κασσιώτικα καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ἑλληνικὰ πλοῖα, τὰ ὁποῖα σκιάζονται ἀπὸ ξένας σημαίας, διότι ἀνήκουν εἰς Ἕλληνας μὲ φλογισμένην ψυχὴν καὶ μὲ καθαρὸν ἑλληνικὸν αἷμα, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς ἐπιθυμοῦν τοῦτο ὁλοψύχως. (Χειροκροτήματα). Καὶ τώρα, κύριοι, ἐπιτρέψατέ μου, νὰ συνεχίσω τὸν λόγον ἐπὶ τῆς γενικευθείσης ἐπερωτήσεως τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου, κ. Γ. Γρηγορίου, διὰ τῆς ὁποίας οὗτος ἠθέλησε νὰ ψέξῃ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ὡς ἀδιαφοροῦσαν μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς, διὰ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν ἀγροτῶν, ἐργατῶν, δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἐν γένει τῶν μισθοσυντηρήτων. Κύριοι, πιστεύω ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Γρηγορίου, ἐπὶ πιστώσει, τρόπον τινά, ὑπερασπίζεται τοὺς ἀνωτέρω μισθοσυντηρήτους, διότι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του, ὅτε ἦτο Ὑπουργὸς καὶ μέλος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ὄχι μόνον δὲν ἐφρόντιζεν ὑπὲρ αὐτῶν, ἀλλὰ ἀπεναντίας, κατηγορεῖτο ὑπὸ σημερινῶν φίλων του, ὡς μὴ φροντίζων διὰ τὰ συμφέροντα τῶν ἀνωτέρω τάξεων καὶ συγκεκριμένως, ὁ τέως ὑποψήφιος τοῦ Κέντρου ἐν Δράμᾳ κατὰ τὰς ἐπαναληπτικὰς ἐκλογάς, κ. Μπαλτατζῆς, ὠργάνωνε πορείας πείνης μὲ μαύρας σημαίας ἀπὸ τὴν Προσωτσάνην πρὸς τὴν Δράμαν καὶ ἐτίθετο ἐπὶ κεφαλῆς τῆς πορείας ἐκείνης κατὰ τὰ ἔτη 1951–52 διεκτραγωδῶν τὴν ἀπόγνωσιν τῶν ἀγροτῶν ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τότε τοῦ Κέντρου. Πρὸς τούτοις ἡ ἐφημερὶς τοῦ νῦν Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, κύριος Γ. Παπανδρέου, ἡ «Ἑλλὰς» 10.2.52, ἔγραφε ὡς κάτωθι διὰ τὴν ἀποτυχίαν τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης. «Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ ἀπόγνωσις. Εἶναι καὶ τὸ αἴσθημα τῆς ἐξαπατήσεως. Προεκλογικῶς —μόλις πρὸ πενταμήνου— οἱ σημερινοὶ Κυβερνῆται ἐπηγγέλθησαν, ὅτι θὰ λύσουν ριζικῶς τὸ δημοσιοϋπαλληλικὸν πρόβλημα. Ἡ αὔρα τῆς θαυματουργοῦ «Ἀλλαγῆς» θὰ ἐθώπευε τὰς ἀπηλπισμένας ψυχὰς τῶν ὑπαλλήλων. Ἀλλὰ ὁ «εὐζωνικὸς ριζοσπαστισμὸς» μετεκλογικῶς ὀνομάζεται «εὐζωνικὴ πονηρία». Καὶ ἡ «ἀλλαγὴ» κατεγράφη ἤδη εἰς τὰς δέλτους τῆς ἱστορίας μὲ τὸ ὄνομα τῆς ἀπάτης. Ἰδοὺ διατὶ ἤχθησαν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εἰς τήν, ἄλλως καταπληκτικήν, ἀπόφασιν, νὰ περιφρονήσουν τὴν ἀπαγόρευσιν τοῦ Συντάγματος καὶ νὰ κηρύξουν ἀπεργίαν. Καὶ ὅταν αὐτὰ εἶναι τὰ κίνητρα τῆς ἀπεργίας, δὲν δικαιοῦσθε, κύριοι Κυβερνῆται, νὰ μετέρχεσθε βίαν διὰ τὴν καταστολήν της. Ὀφείλετε νὰ πραγματοποιήσετε τὰς ἐπαγγελίας σας ἢ νὰ παραιτηθῆτε. Διότι ἀπαγορεύεται μὲν ἡ ἀπεργία, ἀλλ’ οὐδέποτε ἐγένετο δεκτόν, ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἀπάτη». Πρὸς τούτοις, ἡ αὐτὴ ἐφημερίς, τοῦ κ. Γεωργίου Παπανδρέου, ἔγραφεν ὑπὸ ἡμερομηνίαν 24.2.52, κατηγορῶν πάλιν τὴν ἀνικανότητα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου ὡς ἑξῆς: «...... Τὴν ἀποκατάστασιν στοιχειώδους οἰκονομικῆς εὐρυθμίας καὶ τὴν ἀνακούφισιν τῶν δεινῶς χειμαζομένων λαϊκῶν τάξεων, ἰδίως τῆς Ἀγροτικῆς. Ἡ ἀναλγησία της καθίσταται ἔτι μᾶλλον ἀσυγχώρητος ὅσον ἡ παραγωγικὴ δραστηριότης τοῦ λαοῦ μας ὑπὸ τὴν ὤθησιν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας κατώρθωσε νὰ ὑψώσῃ τὴν ἐθνικὴν παραγωγὴν εἰς ἐπίπεδα πολὺ ἀνώτερα καὶ τῶν καλυτέρων προπολεμικῶν της ἀποδόσεων. Οὕτω ἡ μὲν γεωργικὴ παραγωγὴ τοῦ ἔτους 1951 εἶναι κατὰ 20% ἀνωτέρα τοῦ 1938, ἡ δὲ βιομηχανικὴ ἀνωτέρα κατὰ 24 8 τοῦ καλυτέρου προπολεμικοῦ ἔτους 1938. Ἀντιθέτως, ὁ τιμάριθμος κόστους ζωῆς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὅστις μὲ βάσιν τὴν μονάδα (1) διὰ τὸ ἔτος 1938, ἀνήρχετο εἰς 308,1 κατὰ τὸ 1950, ἐπήδησεν εἰς τὰ 355,9 κατὰ Δεκέμβριον 1951. Ὁ τιμάριθμος λιανικῆς πωλήσεως ποὺ ἐνδιαφέρει κυρίως τὸν λαόν, ἀνῆλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας ἀπὸ 401 κατὰ τὸ 1950 εἰς 443,5 κατὰ Δεκέμβριον 1951. Ἡ θέσις τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων (ἰδίως τῶν δημοσίων) κατέστη αὐτόχρημα τραγική. Τὰ δύο ἐν τῇ Κυβερνήσει κόμματα, ἀφοῦ ἔρριψαν εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων τὴν ἔκθεσιν Βαρβαρέσου, ἀφοῦ ἐπιτρέπουν τὴν καθημέραν δημιουργίαν κολοσσιαίων εἰσοδημάτων ἀπὸ τοὺς ὀλίγους καὶ ἀφοῦ φωνασκοῦν δημαγωγικῶς γύρω ἀπὸ τὴν ἐγκληματικὴν φοροδιαφυγήν, χωρὶς νὰ διανοηθοῦν νὰ τὴν πατάξουν, ἀφοῦ εἶναι τέκνον των, οὔτε ἔλαβον, οὔτε θὰ λάβουν, οὔτε εἶναι εἰς θέσιν νὰ λάβουν, μέτρα στοιχειώδους βελτιώσεως τῶν οἰκονομικῶν ὅρων τῆς χώρας καὶ ἀνακουφίσεως τοῦ μάρτυρος λαοῦ μας. Ἂς ἴδουν αἱ τόσον χονδροειδῶς ἀπατηθεῖσαι μὲ τὰ γνωστὰ συνθήματα λαϊκαί μας τάξεις τὸ ἔργον τῶν κομμάτων ποὺ ἐτίμησαν καὶ ἂς κρατήσουν σημείωσιν διὰ τὸ μέλλον. Ὥστε, βλέπετε, κύριοι, ὅτι ὄχι μὲ πόνον ἐθνικὸν ὁμιλοῦν οἱ ρήτορες τῆς σημερινῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ πρὸς εὐθηνὴν δημοκοπίαν, κοπτόμενοι δῆθεν ὑπὲρ τῶν μισθοσυντηρήτων καὶ ἐργαζομένων, τοὺς ὁποίους ὅμως ἐκεῖνοι, οὐδέποτε ἐπρόσεξαν ὅταν ἦσαν Κυβέρνησις, καὶ διὰ νὰ πεισθῆτε περὶ τούτου, εἴδατε, ὅτι ὁ κ. Γρηγορίου, ἐν τῷ λόγῳ του ἐστράφη καὶ κατὰ τῆς 4ης Αὐγούστου, λέγων, ὅτι καί τότε οἱ ἐργαζόμενοι ἐστέναζον ὑπὸ δυσμενεῖς οἰκονομικοὺς ὅρους. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἔχει ἀνάγκην τὸ ἐθνικὸν ἔργον τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, νὰ τὸ ἐξυμνήσῃ. Περὶ αὐτοῦ ὁμιλεῖ ἡ ἱστορία καὶ ὅστις ἀντιστρατεύεται τὰς ἱστορικὰς ἀληθείας παρουσιάζει τὸν ἑαυτόν του τυφλόν. Ἀλλὰ ὁ κ. Ζορμπᾶς, ἐν τῇ ἀκριβολόγῳ συλλογῇ στοιχείων τιμαρίθμου, τὰ ὁποῖα συνέλλεξε μεθ’ ὑπομονῆς, ἀπέδειξεν ἴσως, χωρὶς νὰ ἐπιδιώκῃ τοῦτο, ὅτι ἐπὶ 4ης Αὐγούστου, ὁ τιμάριθμος τῆς ζωῆς, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐργασίαν, ἦτο εὐνοϊκώτατος πάσης ἄλλης ἐποχῆς, διὰ τοὺς ἐργαζομένους.

§114Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ἀνεφέρθητε προηγουμένως, εἰς ἄρθρα τῆς ἐφημερίδος «Ἑλλάς», ποῖος ἔγραψε τὰ ἄρθρα αὐτά. Μήπως εἶναι τοῦ κ. Δερτιλῆ;

§115Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν ἐφημερίδα αὐτὴν οὔτε ἐγὼ ἠμποροῦσα νὰ γράψω, οὔτε σεῖς, πάντως τὰ ἄρθρα ἐκεῖνα ἦσαν τῆς ἐγκρίσεως τοῦ κ. Παπανδρέου.

§116Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεφέρθην ὑπὸ συναδέλφου, ὡς ἀρθρογράφος τῶν ἀναγνωσθέντων ἄρθρων τῆς ἐφημερίδος «Ἑλλάς». Ὁμολογῶ, ὅτι ὑπῆρξα εἷς ἐκ τῶν ἀρθρογράφων τῆς ἐφημερίδος ταύτης. Δὲν δύναμαι ὅμως, νὰ ἐνθυμηθῶ ἐὰν τὰ ἀναγνωσθέντα ἄρθρα εἶναι ἰδικά μου.

§117Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Τὸ ἄρθρον τοῦτο ποὺ σᾶς ἀνέγνωσα, φέρει τὴν ὑπογραφὴν «Η. Λαγάκος». Ἕνα εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ὁλόκληρος ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἐτέθη ὑπὸ τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀντὶ νὰ προσδίδῃ αἴγλην εἰς τὸ Κοινοβούλιον, μειώνει τὰ ἐθνικὰ σήματα καὶ ἐπιχειρεῖ νὰ μειώσῃ τὴν ἐθνικὴν ἀξίαν τῆς Κυβερνήσεως, δὲν λέγω μόνον διὰ τὴν παροῦσαν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἑκάστοτε ἐθνικὴν Κυβέρνησιν καὶ τοῦτο δὲν εἶναι ἐθνικὴ πρᾶξις, πολὺ περισσότερον, ὅταν ταῦτα λέγωνται ὑπὸ ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε ἐδοκίμασαν τὰς εὐθύνας τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα).

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§119Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι, πράγματι, δυσχερὴς καὶ ἡ θέσις τοῦ ὁμιλητοῦ, ἀλλὰ καὶ ἡ θέσις τοῦ ἀναπληρωτοῦ Ὑπουργοῦ, ὅταν πρόκειται νὰ ἐλέγξῃ καὶ ἀντιθέτως νὰ ὑπερασπίσῃ πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἄλλος Ὑπουργὸς εἰσηγήθη καὶ ἐφήρμοσε, διότι πιστεύω, ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἐὰν ὁ ἀναπληρωτὴς Ὑπουργὸς ἦτο τακτικὸς Ὑπουργός, δὲν θὰ ἐφήρμοζε τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Τὸ κύριον χαρακτηριστικὸν τῆς ἐφαρμοσθείσης ἐργατικῆς πολιτικῆς, εἶναι ἡ ἀντίθεσις πρὸς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν ἦτο τακτικὸς Ὑπουργὸς Ἐργασίας ὁ νῦν ἀναπληρωτής, δὲν θὰ ἦτο ποτὲ θεμελιωτὴς μιᾶς τοιαύτης πολιτικῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, νὰ κάμωμεν τὸ καθῆκόν μας, ὄχι τόσον διότι τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ἀγνοεῖ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἢ διότι τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ἀγνοεῖ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Δυστυχῶς, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον σήμερον συζητεῖται καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἐπερωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ὀλίγα ζωντανὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ζῶμεν ὅλοι, καὶ ἀνεξαρτήτως τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἐν τῇ κοινωνικῇ ἱεραρχίᾳ, τὰ ἀντιμετωπίζομεν καθημερινῶς καὶ κατ’ ἀκολουθίαν δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη μεγάλων ἀγορεύσεων, διὰ νὰ πεισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι μέχρι σήμερον ἡ ἐργατικὴ πολιτικὴ δὲν ἐπέλυσε τὰ ἐργατικὰ θέματα, δὲν ἐξυπηρέτησε τὰ ἐργατικὰ συμφέροντα. Ἀλλ’ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῆς ἀκολουθηθείσης ἐργατικῆς πολιτικῆς, μὲ τυχόν, διὰ τῶν ὑποδείξεών μας, κατορθώσωμεν νὰ τὴν μεταβάλῃ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς, ἔχει αὐτὴν τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ διαφωτίζουν τὴν Κυβέρνησιν εἰς ὅλα τὰ ζωτικὰ θέματα, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα, ὁ ὁποῖον σήμερον θίγομεν, ὁμολογῶ ὅτι, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ὀλίγα θέματα, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπεται δημαγωγία. Δὲν ἐπιτρέπεται, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἅπτεται τῆς ὅλης οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἐπιτρέπεται ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ δημαγωγῇ, διότι θὰ ἔλθῃ στιγμή, ποὺ καὶ ἐκείνη θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ θὰ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ. Ὅταν δὲ μάλιστα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Χώραν μας, ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι μας, αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες ὑπῆρξαν πάντοτε ἰσχναὶ καὶ ἡ οἰκονομία μας εὐαίσθητος, καὶ πάντοτε ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος αὐτοῦ, δι’ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν καὶ τὴν πλέον καλοπροαίρετον, ὑπῆρξε δύσκολος. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, κύριοι, νὰ δημαγωγήσωμεν, ἀλλὰ νὰ ἐξετάσωμεν καὶ νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν, σύμφωνα μὲ τὰς ἐπαγγελίας της καὶ σύμφωνα μὲ ὅσα ἐπετέλεσεν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐπαγγελιῶν αὐτῶν, θὰ ἐλέγξωμεν, δηλαδή, καὶ ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε, τὴν ὁποίαν ἐφήρμοσε, εἶναι σύμφωνος, μὲ ὅσα ὑπεσχέθη πρὸ τῆς ἀνόδου της εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ μετὰ τὴν ἄνοδόν της εἰς τὴν ἀρχήν, καὶ μέχρι σήμερον, καὶ ἐάν, κατὰ δεύτερον λόγον, ἡ πολιτικὴ αὐτή, πράγματι, εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἐργαζομένων, ἢ ἐὰν ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ καλυτέραν πολιτικήν. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, τὸ θέμα εἶναι δυσχερές, δὲν εἴχομεν δὲ τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ καμμίαν Κυβέρνησιν — καλοπίστως ὁμιλοῦντες — νὰ ἀποφασίσῃ τοιαῦτα μέτρα ὑπὲρ τῆς ἐργατικῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα, πράγματι, νὰ ἀνατρέπουν τὴν οἰκονομικὴν ἰσορροπίαν τῆς Χώρας, δὲν θὰ εἴχωμεν ποτὲ τὴν ἀξίωσιν, νὰ ἀσκήσῃ μεροληπτικὴν πολιτικὴν ὑπὲρ τῆς ἐργατικῆς τάξεως, χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της καὶ τὰ συμφέροντα ὅλων τῶν ἄλλων τάξεων καὶ χωρὶς νὰ τὴν ἐναρμονίσῃ πρὸς αὐτά, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι τὰ συμφέροντα ὅλων τῶν κοινωνικῶν τάξεων εἶναι ἀλληλένδετα καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἁρμονία εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς Χώρας μας, ὅταν μία Κυβέρνησις μεροληπτῇ ὑπὲρ ὡρισμένης τάξεως καὶ ἀντιμετωπίζει μὲ προκατάληψιν τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰς ἄλλας κοινωνικὰς τάξεις. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν προκειμένῳ, τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχομεν νὰ ἐξετάσωμεν, εἶναι, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀσκοῦμεν ἔλεγχον καὶ δὲν ἀναπτύσσομεν ἐργατικὴν πολιτικήν, ἰδικήν μας, τί ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ πρὸ τῆς ἀνόδου της εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ μετὰ τὴν ἄνοδόν της εἰς αὐτήν. Ὑπεσχέθη ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τοῦ συμβολαίου τῆς Θεσσαλονίκης, ὅτι «θὰ εὕρῃ ἐργασίαν εἰς ὅλους, ὅτι θὰ ἀξιοποιήσῃ........ (ἀναγινώσκει) Αὐτὰ λέγει τὸ ἕκτον ἄρθρον τοῦ συμβολαίου τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐν συνεχείᾳ δέ, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὄχι ὁ νῦν, ἀλλὰ ὁ παραιτηθείς, ὁ ὁποῖος, ὅπως γνωρίζετε, ἦτο ὁ ὑπεύθυνος οἰκονομικὸς Σύμβουλος τῆς Κυβερνήσεως, ὁμιλῶν τὴν 7ην Δεκεμβρίου 1952, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὑπεσχέθη νομισματικὴν σταθερότητα καὶ ὅτι: «Ἕκαστος Ἕλλην....... (ἀναγινώσκει).......» Ἐν συνεχείᾳ, εἰς τὸν λόγον του τῆς 23ης Δεκεμβρίου 1953, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἐπανέλαβε πάλιν ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ στόματος τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, τὰς ὑποσχέσεις της, περὶ μέτρων ὡλοκληρωμένων, τὰ ὁποῖα συντόμως θὰ κατέθετε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐλύωντο τὰ ἐργατικὰ θέματα, ἰδίως τὸ ζήτημα τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπέτρεπε εἰς τὴν τάξιν αὐτὴν τῶν μισθωτῶν, νὰ βελτιώσῃ τὸ βιοτικόν της ἐπίπεδον. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, δὲν ἐτέθη παρ’ ἡμῶν τὸ πρῶτον, ἐτέθη παρ’ αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνεγνώρισε, καὶ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως καὶ κατ’ αὐτήν, ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν ἐργαζομένων εἶναι εἰς τοιοῦτον σημεῖον χαμηλόν, ὥστε νὰ εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἄμεσος αὐτοῦ βελτίωσις. Ἀνεγνωρίσθη, δηλαδή, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ὅτι τὸ ἐργατικὸν ἡμερομίσθιον ἦτο τόσον χαμηλόν, ὥστε, διὰ νὰ παρακολουθήσῃ τὸν τιμάριθμον, θὰ ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθῇ μία αὔξησις περίπου 20–25%. Ἔρχεται κατόπιν ἡ ὑποτίμησις, κύριοι συνάδελφοι. Μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ἀποφάσεως ἐκείνης, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, ἡ Κυβέρνησις διεβεβαίωσε τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἄνοδον τῶν τιμῶν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καθηλώνει τὰ ἡμερομίσθια τῶν μισθοβιώτων καὶ τὰ εἰς δραχμὰς εἰσοδήματα, εἰς τὰ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ἐπίπεδα, διεβεβαίωσε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι θὰ ὑποστῇ μίαν μικρὰν θυσίαν, ἀλλὰ θὰ κατορθώσῃ νὰ διατηρήσῃ τὸν τιμάριθμον εἰς τὰ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ἐπίπεδα. Παρῆλθε, κύριοι συνάδελφοι, ἔτος, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης, μέχρι τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε πλέον τὰς ἀποφάσεις της ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Γεννᾶται, λοιπόν, τὸ πρῶτον ἐρώτημα: Κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, τὸ περίπου ἐτήσιον, κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ μισθοβίωτοι, οἱ ἐργαζόμενοι, ὑπέστησαν τὰς συνεπείας τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τῆς καθηλώσεως τῶν ἡμερομισθίων των, εἰς τὰ αὐτὰ ἀπὸ τῆς ὑποτιμήσεως ἐπίπεδα, τὰ ὁποῖα ἀνεγνωρίζοντο ὡς χαμηλά, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ὁ τιμάριθμος ὑπέστη ἄνοδον τοιαύτην, ὥστε τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον κατέστη ἔτι χαμηλότερον. Ποιὸς ὠφελήθη; Ἀναμένομεν τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως. Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ στηρίξῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τῆς ὑποτιμήσεως, εὗρεν τὴν τάξιν τῶν μισθοβιώτων, ὡς πρῶτον θῦμα. Τὴν ὑπεχρέωσε νὰ ὑποστῇ τὴν μεγίστην θυσίαν καὶ δὲν τῆς ὑπεβίβασεν ἁπλῶς τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον, ἀλλὰ τὴν ὡδήγησεν εἰς πλήρη ἐξαθλίωσιν, διότι οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ, ὅτι τὸ εἰσόδημα τῶν μισθοβιώτων, δὲν εἶχε περιθώρια μειώσεως, ὅπως εἰς ἄλλας Χώρας συμβαίνει. Εἰς τὴν Χώραν μας, εἶναι παγκοίνως γνωστόν, ὅτι διὰ περαιτέρω ὑποβιβασμοὺς τοῦ εἰσοδήματος τῶν μισθοβιώτων, δὲν ὑπῆρχον περιθώρια καὶ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως. Κατὰ συνέπειαν, ἔτι ὑποβιβασμὸς αὐτοῦ, θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν στέρησιν βασικῶν εἰδῶν διατροφῆς καὶ ὑποβιβασμοῦ τοῦ ἐλαχίστου ὁρίου συντηρήσεως τῶν ἐργαζομένων. Εἶναι, λοιπόν, ὑπόλογος ἡ Κυβέρνησις, ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καί, εἰδικώτερον ἐνώπιον τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἐνώπιον τοῦ κόσμου τῶν μισθοβιώτων. Διὰ ποῖον λόγον καὶ πόθεν ἔλαβε τὴν ἐντολὴν νὰ ὑποβιβάσῃ τὸ ἐπίπεδον διαβιώσεως τῶν μισθοβιώτων, κατὰ τὸ διάστημα ἀπὸ τῆς ὑποτιμήσεως μέχρι τῆς 15 Φεβρουαρίου, ὁπότε ἐλήφθη ἡ τελευταία ἀπόφασις αὐξήσεως ἡμερομισθίων. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀναγνωρίσει, ὅτι ἦτο χαμηλὸν τὸ ἐργατικὸν εἰσόδημα καὶ ἀνελάμβανε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προβῇ εἰς αὔξησιν αὐτοῦ, ὥστε νὰ ἐξισωθῇ μὲ τὴν τιμαριθμικὴν κατάστασιν, τὴν πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως, ὑπάρχουσαν; Μὲ ποῖον δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις περιέκοψεν ἀπὸ τὰς 700.000 τῶν μισθοβιώτων τὸ ⅓ περίπου τοῦ εἰσοδήματός των, ἀνερχόμενον εἰς 1 τρισεκατομμύριον περίπου παλαιῶν δραχμῶν, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία, ἐὰν θὰ ὠφελοῦσε, δὲν θὰ ὠφελοῦσε τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐὰν δὲ ἐζημίωνεν, θὰ ἔπληττε μόνον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶχον σταθερὰ εἰσοδήματα εἰς δραχμάς; Αὐτὴ ἡ ἄδικος καὶ ἄνισος μεταχείρισις μιᾶς κοινωνικῆς τάξεως, δὲν δικαιολογεῖται. Καὶ δι’ αὐτὴν τὴν ἄδικον μεταχείρισιν, ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν καταγγέλλομεν ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὡς ἀσκήσασαν καὶ ἀσκοῦσαν ἀντεργατικὴν πολιτικήν. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἕνα σημεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον εἶναι μεμπτέα ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπικριτέα ἡ κυβερνητικὴ πολιτική. Δὲν εἶχεν, ἐπαναλαμβάνω, κανένα δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ οἰκονομικὰ μέτρα, εἰς βάρος τῶν μισθοβιώτων. Καὶ ὠφελήθησαν ἐκ τῆς πολιτικῆς της, μόνον οἱ οἰκονομικῶς ἰσχυρότεροι, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀποθέματα εἰς πρώτας ὕλας ὡς βιομήχανοι, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀποταμιεύσει χρυσᾶς λίρας, καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὸν Α ἢ Β τρόπον, εἶχον περιουσιακὰ στοιχεῖα σταθερά, ἢ εἰς ξένον συνάλλαγμα. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ πολλὰς συσκέψεις, μετὰ ἐπανειλημμένας ἐξαγγελίας καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, τῶν ρυθμιστῶν τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ἦλθεν ἐπὶ τέλους, ἡ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἐξήγγειλε τὴν ἀπόφασίν της διὰ τὸ θέμα τῶν μισθοβιώτων. Φυσικὸν ἦτο, ὄχι μόνον οἱ μισθοβίωτοι, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀνέμενεν, ὅτι ἡ ἀπόφασις αὕτη, ἡ ὁποία ἐξηγγέλθη, μετὰ τόσον μακρὰν συνεργασίαν τῶν οἰκονομικῶν παραγόντων τῆς Κυβερνήσεως, Κυβερνήσεως ἥτις διαθέτει τόσον μεγάλην πλειοψηφίαν καὶ εἶχεν ἐξαγγείλει τόσον ρωμαλέαν οἰκονομικὴν πολιτικήν, ὅτι ἡ ἀπόφασίς της αὕτη, θὰ παρεῖχεν μίαν πραγματικὴν ἐνίσχυσιν καὶ μίαν οὐσιαστικὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐργαζομένων. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης). Ἀντὶ αὐτοῦ ὅμως, κ.κ. συνάδελφοι, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, παρασυρόμενος, φυσικά, ἀπὸ τὸν ὑπεύθυνον ἐπὶ τῆς ἐργατικῆς πολιτικῆς Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ἐξήγγειλεν ὅτι τὸ θέμα τῶν ἐργαζομένων λύεται πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῶν, διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ κάμω μίαν παρένθεσιν. Εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴμεθα παράπλευροι ἑκάστης Κυβερνήσεως, εἰς τὴν λῆψιν τοιαύτης σημασίας οἰκονομικῶν μέτρων καὶ ἀποφάσεων, ὡς εἶναι ἡ ρύθμισις τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ἀλλὰ εἶχεν ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι εἰλικρινὴς καὶ σοβαρὰ εἰς τὴν ἐξαγγελίαν τῶν ἀποφάσεών της αὐτῶν. Διότι εἶναι μεγαλείτερον τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ εἰς τὸν κοινωνικὸν σύνολον καὶ εἰς ἡμᾶς ὅλους, ἀπὸ τὴν ἀπώλειαν τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν λαϊκῶν μαζῶν πρὸς τὴν σοβαρότητα καὶ εἰλικρίνειαν τῶν κυβερνητικῶν ἀποφάσεων, ἀπὸ τὸ προσωρινὸν αἴσθημα ἀνακουφίσεως, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν μὲ τὴν δημιουργίαν ἐλπίδων εὐνοϊκῶν λύσεων, αἱ ὁποῖαι ἀργότερον διαψεύδονται. Ἐδόθησαν εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἐπανειλημμένως, ὑποσχέσεις, ἐδημιουργήθησαν ἐλπίδες καὶ ἡ ληφθεῖσα ἀπόφασις τὰς διέψευσεν. Διότι ἡ ἐξαγγελθεῖσα ἀπόφασις δὲν ἔδωσε λύσιν, εἶναι ἀπόφασις ὑπεκφυγῆς. Ἀλλὰ θὰ μοῦ εἴπητε, κύριοι συνάδελφοι, ποία εἶναι ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐπεθύμει νὰ δώσῃ λύσιν οὐσιαστικήν; Ποία εἶναι ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀγνοεῖ τὰς ὑποχρεώσεις της πρὸς τοὺς ἐργαζομένους καὶ δὲν εἶχε τὴν διάθεσιν νὰ παράσχῃ τὰ μέσα διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ζωῆς των; Βεβαίως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ ἀρνηθῶ τοιαύτην διάθεσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλά, δυστυχῶς, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, μὲ τὴν ρωμαλέαν οἰκονομικὴν πολιτικήν, ἐνέπεσεν, ὅπως θὰ ἐξηγήσω δι’ ὀλίγων, εἰς φαῦλον κύκλον καὶ ὅτι καὶ ἐὰν κάμῃ σήμερον, διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ αὐτόν, τὴν ὁδηγεῖ εἰς τὸ χειρότερον. Ἐὰν ὑψώσῃ τοὺς μισθοὺς τῶν μισθοβιώτων, φοβεῖται μὴ προκαλέσῃ αὔξησιν τῶν τιμῶν, ὁπότε ἀνατρέπεται τὸ οἰκονομικόν της πρόγραμμα καὶ ἡ οἰκονομική της πολιτική, ὑψοῦται ὁ τιμάριθμος καὶ θὰ εὑρεθῶμεν εἰς χειροτέραν κατάστασιν ἀπὸ ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν εἴμεθα πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Φοβεῖται οὕτω διὰ τὸ μέτρον αὐτό, τὸ ὁποῖον τόσον πολὺ διεφήμησε καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἐστηρίχθη ἡ οἰκονομικὴ πολιτική της, θὰ ἀπεδεικνύετο ἀδιαφιλονικήτως, ὅτι δὲν ἦτο τίποτε ἄλλο, παρὰ μία προσπάθεια ἐξυπηρετήσεως τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς εἴμεθα σήμερον ἀντιμέτωποι τῆς Κυβερνήσεως, δι’ αὐτὸ δὲν εἴμεθα παράπλευροί της καὶ δὲν τὴν ἐνισχύομεν εἰς τὰς ἀποφάσεις της, διότι, παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ χωρὶς νὰ ἀκούσῃ τὰς ἀντιρρήσεις της, ἔχουσα ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ἱκανότητά της, ἐφήρμοσεν οἰκονομικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία τὴν ὁδηγεῖ ἀπὸ σφάλματος εἰς σφάλμα καὶ ἀπὸ τὸν ἕνα φαῦλον κύκλον εἰς τὸν ἄλλον. Διότι δὲν εἶναι μόνον ἡ ὑπόθεσις τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, εἶναι καὶ πολλὰ ἄλλα θέματα, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν αὐτὴν δυσμενῆ θέσιν, ἡ Κυβέρνησις, ὅταν πρόκειται νὰ τὰ ἐπιλύσῃ καὶ γιὰ τὰ ὁποῖα, βέβαια, δὲν ἔχομεν σκοπὸν νὰ ἀπασχοληθῶμεν, διότι δὲν εἶναι καὶ τοῦ παρόντος. Εἴμεθα ἀντιμέτωποι τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν ἐλέγχομεν, διότι ἐφήρμοσεν οἰκονομικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν δὲν εἶχε μελετήσει καὶ ἡ ὁποία ἀπεδείχθη, ὅτι εἶχεν ἀποτελέσματα δυσμενῆ μέν, διὰ τὴν τάξιν τῶν ἐργαζομένων, εὐνοϊκὰ δέ, μόνον διὰ τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυρούς.

§120Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ πολιτικὴ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, εἰς τὸν βαθμόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἐγένετο, εἶχεν ἢ δὲν εἶχεν ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ στηρίξῃ τὴν εὐημερίαν τῶν ὀλίγων, ἐπὶ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν πολλῶν; Αὐτὴ ἦτο ἡ βασική μας κριτικὴ κατὰ τοῦ μέτρου τῆς ὑποτιμήσεως καί, 14 μῆνας μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, τὰ πράγματα βοοῦν πόσον εἴχομεν δίκαιον, ἀλλὰ καὶ πόσον δίκαιον εἶχεν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία διὰ τῆς θυσίας καὶ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἐπῆγε νὰ προστατεύσῃ τὰς τάξεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εἶχον τὴν ὀλιγωτέραν ἀνάγκην προστασίας ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους.

§121Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι, κύριε συνάδελφε, διὰ τὸ ὁποῖον ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι...

§122Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Πολὺ ὠφέλιμος διακοπή.

§123Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐὰν ὁ κύριος συνάδελφος ἀντιληφθῇ τὰ λεγόμενα ὑπ’ ἐμοῦ, πράγματι, θὰ καταληφθῇ ἀπὸ φρίκην διὰ τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠσκήθη καὶ ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πραγματικὴν συνομωσίαν κατὰ τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος.

§124Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι, εἶναι ἀληθές, ὅτι δὲν θὰ εἴχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ἐπιβολὴν οἱασδήποτε θυσίας εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων. Ἐὰν παρ’ ὅλον, ὅτι τὸ χαμηλὸν ἐπίπεδον τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν Χώραν μας δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἔτι μεγαλυτέραν μείωσίν του, ἐὰν ἐπαναλαμβάνω, τὸ γενικώτερον ἀποτέλεσμα τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς ἐπέφερε, πράγματι, μία μεγαλυτέραν ἐνίσχυσιν τῆς οἰκονομίας, ἡ ὁποία θὰ εἶχεν ἕναν ἀντίκτυπον, ὁπωσδήποτε εὐνοϊκὸν καὶ διὰ τοὺς ἐργαζομένους, ἔστω καὶ μετὰ πάροδον ἔτι μεγαλυτέρου ἀπὸ τοῦ μέχρι σήμερον διαρρεύσαντος χρονικοῦ διαστήματος. Τότε, κύριοι συνάδελφοι, αἱ θυσίαι, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν μέχρι σήμερον οἱ ἐργαζόμενοι, θὰ ἦσαν δικαιολογημέναι. Δυστυχῶς, ὅμως, ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι αἱ θυσίαι τῆς ἐργατικῆς τάξεως, αἱ θυσίαι τῶν μισθοβιώτων, διὰ τὴν ὑποστήριξιν τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις, ὡς τὸν κυριώτερον σκοπὸν τοῦ προγράμματός της, αἱ θυσίαι αὐταὶ θὰ πᾶνε, ἢ κατ’ οὐσίαν ἔχουν πάει, χαμέναι μέχρι σήμερον, διότι ὅπως πηγαίνομεν καὶ ὅπως ἐχαράχθη ἡ πορεία τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, δὲν πρόκειται οἱ ἐργαζόμενοι νὰ ἰδοῦν καλλιτέρευσιν, ἀλλὰ μόνον χειροτέρευσιν. Χειροτέρα εἶναι σήμερον ἡ κατάστασις τῶν μισθοβιώτων ἀπὸ ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκοντο πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως, χειροτέρα ἀπὸ ἐκείνην ποὺ εὑρίσκοντο πρὸ τῆς ἀνόδου τῆς παρούσης Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἀρχήν. Ἡ ἄνοδος τῶν τιμῶν, ἡ ἀποτυχία τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, αὐτὰ ὅλα μᾶς πείθουν, ὅτι, δυστυχῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν βασίμως μὲ τὰ σημερινὰ εἰς χεῖρας μας στοιχεῖα, νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρουν οἱ ἐργαζόμενοι συντόμως καλλιτέραν κατάστασιν καὶ ὅτι θὰ σταματήσῃ ἡ ἐξαθλίωσις, εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκονται σήμερον. Ἐλέγχομεν, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν κατηγοροῦμεν, ὅτι ὑπεσχέθη βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τῶν ἐργαζομένων καί, ἀντὶ βελτιώσεως, τοὺς ἐξησφάλισεν ἐξαθλίωσιν. Ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ ἀξιοποιήσῃ τὸν παράγοντα τῆς ἐργασίας καὶ ἐξηυτελίσθη ὁ παράγων τῆς ἐργασίας, διότι, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ μόνος παράγων, ὁ ὁποῖος ὑπέστη εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ τῶν τιμῶν, τὴν πίεσιν καὶ τὴν σύνθλιψιν, τὴν ὁποίαν ἐπροκάλεσεν ἡ ἐφαρμογὴ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ὁ παράγων τῆς ἐργασίας. Θὰ ἦτο δικαιολογημένη ἡ Κυβέρνησις νὰ συνθλίψῃ τὸν παράγοντα αὐτόν, καὶ θὰ εἴμεθα σύμφωνοι καὶ ἡμεῖς, ἐὰν ἔκαμε τὸ ἴδιον καὶ διὰ τοὺς ἄλλους παράγοντας, οἱ ὁποῖοι διαμορφώνουν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ τὰς τιμάς. Ἀλλὰ οὐδὲν ἔπραξε μέχρι σήμερον. Ἐπὶ ἕνα καὶ ἥμισυ ἔτος εὑρισκομένη εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἐνεφάνισεν, οὔτε ἔλαβε μέτρα τοιαῦτα, ποὺ νὰ ἀντιμετωπίσουν κατὰ τρόπον οὐσιαστικὸν τὸ σοβαρώτερον θέμα, τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους, ὅσοι ἀσχολοῦνται μὲ τὰ οἰκονομικά, εἶναι γνωστὸν εἰς ὅσους παρακολουθοῦν τὰς ἄλλας Χώρας εἰς τὴν οἰκονομικήν των πολιτικήν, πόσην σημασίαν ἀποδίδουν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ κόστους, καὶ τί ἐπιτροπαὶ γίνονται καὶ τί προσπαθείας καταβάλλουν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν παράγοντα αὐτόν. Διότι, πράγματι, καὶ εἶναι ἀληθὲς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπε κατὰ τὴν προχθεσινήν του ἀγόρευσιν, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι, κύριοι, ἡ πολιτική μας πρέπει νὰ εἶναι πολιτικὴ χαμηλῶν τιμῶν καὶ οὐχὶ πολιτικὴ χαμηλῶν μισθῶν. Ἀλλὰ ἐάν, πράγματι, εἶσθε εἰς θέσιν νὰ προβῆτε εἰς χαμηλὰς τιμάς, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιήσητε τὰς χαμηλὰς τιμάς, ἀφοῦ μέχρι σήμερον δὲν ἀντιμετωπίσατε τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς; Θὰ ἤμην ἱκανοποιημένος, ἐὰν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, μᾶς εἶχεν ἐμφανίσει στοιχεῖα νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, μέχρι σήμερον, ἀντεμετώπισε τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τῶν ἐγχωρίων γεωργικῶν μας προϊόντων. Ὑπάρχει μία σύγχυσις, εἰς τὴν πολιτικὴν αὐτήν, ὑπάρχει μία ἀναρχία εἰς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ βλέπομεν ἀλληλοσυγκρουομένας ἀποφάσεις καὶ ἀλληλοσυγκρουόμενα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα κατετέθησαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἄλλα προστασίας τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, ἄλλα προστασίας τῆς ἐγχωρίου ἀγροτικῆς παραγωγῆς καὶ διάφορα ἄλλα νομοσχέδια προστασίας τῶν εἰσαγωγῶν, χωρὶς ἕνα ὡλοκληρωμένο πρόγραμμα, ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος. Ἐάν, βέβαια, ἡ Κυβέρνησις εἶχε κατορθώσει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτὸ κατὰ τρόπον οὐσιαστικόν, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἄμεσος ἀντίκτυπος εἰς τὴν ζωὴν τῶν ἐργαζομένων, δὲν θὰ εἴχωμεν δίκαιον νὰ τὴν ἐπικρίνωμεν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε μέχρι σήμερον ὁ τακτικὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὑπῆρξεν ἀντεργατική. Καὶ μία ἀπόδειξις τοῦ μεγίστου βαθμοῦ τῆς ἀντεργατικότητός της, εἶναι ἡ ἐξέγερσις τῆς ὠργανωμένης ἐργατικῆς τάξεως ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχει δὲ ἰδιαιτέραν σημασίαν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ διαμαρτυρία τῆς ἐπισήμου ὀργανώσεως τῶν ἐργατῶν, διότι δὲν ὑπάρχει σήμερον ἡ εὐχέρεια, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν ἐπὶ τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων, τῆς ὠργανωμένης ἀντιμετωπίσεως τῶν θεμάτων τῶν ἐργαζομένων. Κατώρθωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν εἰς τὰ τοιαῦτα θέματα ἱκανότητα, νὰ διασπάσῃ τὴν συνδικαλιστικὴν κίνησιν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ τὴν καταστήσῃ πειθήνιον ὄργανον τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Καθυπέταξεν ὅλας τὰς ἐργατικὰς ὀργανώσεις, καὶ εὑρισκόμεθα ἐνώπιον τοῦ πρωτοτύπου θεάματος νὰ ἐξυμνῆται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ ἀνακοινωθέντα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ὡς ἀσκῶν φιλεργατικὴν πολιτικήν, καὶ νὰ ὑβρίζεται ὁ Ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διὰ τὴν ἀντεργατικήν του πολιτικήν! Φαίνεται, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διευθύνουν σήμερον τὴν ἐργατικὴν Συνομοσπονδίαν, εὑρίσκονται πρὸ τοῦ διλήμματος, ἢ νὰ ἀσκήσουν πολεμικὴν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ χάσουν τὰ ἀξιώματά των, ἢ νὰ κολακεύουν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἔχουν τὴν εὔνοιάν του, καὶ διὰ νὰ ἐμφανίζωνται ἐνώπιον τῶν ἐργαζομένων ὡς πολέμιοι τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ὑβρίζοντες τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, τὸν ὁποῖον χαρακτηρίζουν ὡς μόνον ὑπεύθυνον. Ἔτσι ἔχομεν πληθώραν διαμαρτυριῶν, ἀποφάσεων καὶ ψηφισμάτων κατὰ τῆς ἐργατικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Τελευταίως, πρὸ μιᾶς ἑβδομάδος, μᾶς ἐβομβάρδισεν ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. μὲ σωρείαν νέων ὑπομνημάτων, τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητήτως θὰ ἔχετε λάβει καὶ σεῖς, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τῶν ὁποίων καταγγέλλεται ἡ ἀντεργατικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῶν ὁποίων καταγγέλλεται ἡ ἐπέμβασις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν συνδικαλιστικὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ἐργαζομένων, διὰ τῶν ὁποίων ὁμολογοῦν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διὰ νὰ διασπάσῃ τὴν ἐργατικὴν κίνησιν, ἐκδίδει καὶ δημοσιογραφικὸν ὄργανον δαπάναις τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, μὲ διευθυντὰς καὶ συντάκτας ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ συγγενεῖς του. Μὲ τὰ χρήματα τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, προσπαθεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, νὰ κάμῃ ἀντεργατικὴν πολιτικὴν καὶ νὰ διασπάσῃ τοὺς ἐργαζομένους, διὰ νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ διεκδικήσουν τὰ δικαιώματά των. Αὐτὴ εἶναι πολιτική, ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Χώραν μας, καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἐλπίζω, ὅτι ὁ σημερινὸς ἀναπληρωτὴς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν εἶναι σύμφωνος καὶ ὅτι, ἐὰν ἦτο ἐκεῖνος τακτικὸς Ὑπουργός, δὲν θὰ τὴν ἐφήρμοζε. Τὴν τελευταίαν ἐλπίδα τῶν ἐργαζομένων ἀποτελεῖ ἡ ἀντίληψις, ὅτι θὰ ἔλθῃ συντόμως ἡ στιγμή, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀνανήψῃ καὶ θὰ θελήσῃ πράγματι νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ αἰτήματά των, ἂν ὄχι τοὐλάχιστον κατὰ τρόπον δυνάμενον νὰ προκαλέσῃ ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐργαζομένων, τοὐλάχιστον κατὰ τρόπον εἰλικρινῆ, εὐθὺν καὶ τίμιον. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν αἰτημάτων μιᾶς κοινωνικῆς τάξεως, δὲν εἶναι αὐτοτελές, συνδέεται μὲ τὰ συμφέροντα καὶ τὰ αἰτήματα καὶ τῶν ὑπολοίπων κοινωνικῶν τάξεων. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόζῃ εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων δυσμενῆ πολιτικὴν καὶ εὐμενῆ ὑπὲρ τῶν ἄλλων κοινωνικῶν τάξεων, διότι ἡ ἐξαθλίωσις καὶ μιᾶς τάξεως, ἰδίως τῶν μισθοδιώτων, ὁδηγεῖ, ἀργὰ ἢ γρήγορα, εἰς ἐξαθλίωσιν καὶ τῶν λοιπῶν τάξεων καὶ εἰς κατάρρευσιν ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ καὶ κοινωνικοῦ οἰκοδομήματος, διὰ τὴν στερέωσιν τοῦ ὁποίου εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀγωνιζώμεθα, Ἀντιπολίτευσις καὶ Συμπολίτευσις. Θὰ εἶμαι, κύριοι συνάδελφοι, πολὺ ἱκανοποιημένος, ἐὰν ὁ ἀξιότιμος ἀναπληρωτὴς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, θελήσῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν ρεαλιστικῶς καὶ ὄχι ὡς δικηγόρος τοῦ τακτικοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Ἐὰν θελήσῃ νὰ ἀναγνωρίσῃ τὰ τρωτὰ τῆς πολιτικῆς του, τὰ σφάλματα, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως νὰ ὑποσχεθῇ, ὅτι θὰ τὰ διορθώσῃ. Νὰ εἶναι βέβαιος, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ἀναπληρωτής, ὅτι ἐὰν τοιαύτην πολιτικὴν τηρήσῃ, δὲν θὰ εὕρῃ ἀντιμέτωπον τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ θὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος τῆς γνώμης μας, νὰ ἐξάρωμεν τὴν ἡρωϊκήν του αὐτὴν προσπάθειαν. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος, προτοῦ τελειώσω, νὰ σημειώσω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν ἐπερωτήσαντα ἀρχικῶς συνάδελφον, τὸν κ. Γρηγορίου. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς κανένα μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀνερχόμενον ἐπὶ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ ὑποστηρίζοντα ὡρισμένας ἀπόψεις, ἐπὶ οἱουδήποτε θέματος, νὰ δίδῃ ἀνακριβῆ στοιχεῖα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, καὶ νὰ ἐπιχειρῇ δίκην δικηγόρου, ὑπερασπίζοντος μίαν ὑπόθεσιν...

§125Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε συνάδελφε, οἱ δικηγόροι ἐπιτελοῦν τὸ καθῆκόν των. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τοὺς θίγωμεν, λέγοντες «δίκην δικηγόρου».

§126Ε. ΚΟΘΡΗΣ. .. καὶ προσπαθοῦντος νὰ πείσῃ τὸ δικαστήριον, ὅτι τὸ δίκαιον εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεώς του. Ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δικαστήριον. Ἔχει, λοιπόν, ὑποχρέωσιν νὰ ὁμιλῇ τὴν ἀλήθειαν, νὰ ἀναγνωρίζῃ τὴν πλάνην του καὶ νὰ ὑφίσταται τὰς συνεπείας τῆς ἐσφαλμένης ἢ μὴ πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἐφήρμοσεν. Διὰ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, διὰ τῶν ὁποίων ἐξήγγειλεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ λύσῃ τὸ θέμα τῶν μισθῶν τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἐργατῶν, δὲν ἐπραγματοποιήθη, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑπόσχεσις τῆς Κυβερνήσεως, περὶ αὐξήσεως τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Δὲν ἐδόθη λύσις εἰς τὸ σοβαρώτατον τοῦτο θέμα, ἀλλὰ ὅπως καὶ προηγουμένως σᾶς εἶπα, ἁπλῶς ἀνεβλήθη ἡ λύσις του. Καὶ εἶναι μὲν γεγονός, ὅτι εἰς ὡρισμένας τάξεις ἐργαζομένων, πράγματι, ἐδόθη αὔξησις 25%, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς προηγουμένως χορηγηθείσης τοιαύτης, ἀλλὰ ἡ αὔξησις τοῦ 25% δὲν εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, αὔξησις καλύπτουσα τὸ ποσοστόν, καθ’ ὃ ὑπεβιβάσθη τὸ εἰσόδημα τῶν ἐργαζομένων, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ ὑποβιβασμὸς τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, ὑπερέβη, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὀλιγώτερον — διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ἀντιδικίαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μὲ τὴν Κυβέρνησιν—τὸ 30%. 30% μετὰ τὴν ὑποτίμησιν καὶ 20% πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως, εἶναι 50%, τὸ ὀλιγώτερον, ἡ διαφορὰ τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ τὸν τιμάριθμον. Εἰς αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον ὤφειλε νὰ ἀναβιβάσῃ τὸ ἐργατικὸν ἡμερομίσθιον, διὰ νὰ εἶναι συνεπὴς πρὸς ὅσα ὑπεσχέθη κατὰ τὴν ἄνοδόν της εἰς τὴν ἐξουσίαν, ὅτι, δηλαδή, θὰ βελτιώσῃ τὸ ἐπίπεδον τῶν ἐργαζομένων ἤ, τοὐλάχιστον, δὲν θὰ τὸ ἐξαθλιώσῃ. Μὲ τὴν αὔξησιν, λοιπόν, τοῦ 25%, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις, πρῶτον, δὲν καλύπτει τὴν ὕψωσιν τοῦ τιμαρίθμου. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Μὲ τὰς ὑπογραφείσας συλλογικὰς συμβάσεις, διὰ τὰς ὁποίας ἀνακριβῶς ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας — καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ καὶ ὁ ἀναπληρωτής του νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι, δὲν ἐπρόσεξε τὸ κείμενον τῶν πρακτικῶν—ὅτι ἐκάλυπτεν ἀριθμὸν 350.000 μισθοβιώτων, ὅτι τὸ στοιχεῖον αὐτό, συμφώνως μὲ τὰς ἀνακοινώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, εἶναι τελείως ἀνακριβές. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Τριανταφύλλης). Ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, καὶ δύνασθε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ τὸ βεβαιωθῆτε ἀναγιγνώσκοντες τὰ πρακτικά, ὅτι ἐκ τῶν ὑπογραφεισῶν 34 συλλογικῶν συμβάσεων, τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς, κατὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν ὑπερβαίνει, ἐὰν κάμετε τὴν ἄθροισιν, τὰς 127 χιλιάδας, ὑπεγράφησαν καὶ ἕτεραι 6 συλλογικαὶ συμβάσεις διὰ ὑπουργικῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν σύνολον ἐργαζομένων 158 χιλιάδων. Ἄρα, σύνολον ἐργαζομένων, 350 χιλιάδων. Ἐὰν ἀθροίσωμεν τοὺς δύο ἀριθμοὺς τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπεγράφησαν ἐλευθέρως καὶ τῶν δι’ ὑπουργικῶν ἀποφάσεων τοιούτων, τὸ σύνολον αὐτῶν δὲν ὑπερβαίνει τὸν ἀριθμὸν τῶν 250 χιλιάδων ἐργαζομένων. Ποῦ εἶναι, λοιπόν, αἱ 350 χιλιάδες καὶ αἱ 150 χιλιάδες, δηλαδή, ἐν συνόλῳ 500 χιλιάδες ἐργαζόμενοι; Εἶναι, λοιπόν, ἀνακριβῆ τὰ στοιχεῖα. Αἱ ὑπογραφεῖσαι συμβάσεις δὲν καλύπτουν οὔτε τὸ ⅓ τῶν ἐργαζομένων. Ἀλλὰ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἐξηγγέλθη, ἦτο πολιτική, ἡ ὁποία ἐξυπηρέτει τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων, περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι θὰ τὸν ἐξυπηρέτει διὰ τῆς συμβάσεως τῆς ἐργασίας. Ἐξήγγειλεν, δηλαδή, ἡ Κυβέρνησις πολιτικὴν τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων καὶ δὲν τὴν ἐφήρμοσεν. Ὑπέγραψεν ὡρισμένας συλλογικὰς συμβάσεις, ὡς ἐλευθέρας, ἐνῷ δὲν ἦσαν ἐλεύθεραι συλλογικαὶ συμβάσεις διότι διὰ νὰ ὑπογραφοῦν ἐλευθέρως αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις, ἔπρεπε ταὐτοχρόνως μὲ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, ἡ Κυβέρνησις νὰ καταργήσῃ τὸν ὑφιστάμενον νόμον, ὁ ὁποῖος καθορίζει κατὰ ποῖον τρόπον γίνονται αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις, τὰς ὁποίας ὑποχρεωτικῶς κυροῖ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ἔπρεπε νὰ καταργήσῃ κάθε διάταξιν τοῦ ἰσχύοντος ἐργατικοῦ δικαίου, ἡ ὁποία ἐμποδίζει τὴν ἐλευθέραν ὑπογραφὴν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ ἔπρεπεν ἐπίσης νὰ ἀποβλέψῃ εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐργαζομένων, νὰ παράσχῃ, δηλαδή, εἰς τὴν συνδικαλιστικὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐργαζομένων, τὴν εὐχέρειαν, νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίζῃ τοὺς ἐργοδότας εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων. Σήμερον, ὅπως εἶναι οἱ ἐργαζόμενοι, μὲ τὴν διάσπασιν τῆς συνδικαλιστικῆς κινήσεώς των, ποὺ δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ τὰ αἰτήματά των, καθ’ ὃν τρόπον ἄλλοτε ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν εἶναι δυνατὸν λέγω, νὰ εἶναι ἐλεύθεραι συμβάσεις. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἐλεύθεραι συμβάσεις καὶ διὰ τὸν πρόσθετον λόγον, ὅτι αἱ ἐλεύθεραι συλλογικαὶ συμβάσεις ἐξυπηρετοῦν τοὺς ἐργαζομένους καὶ εἶναι ὑπὲρ αὐτῶν, ὅταν ὑπάρχουν εὐμενεῖς οἰκονομικαὶ συνθῆκαι. Ὅταν εἶναι δυσμενεῖς αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι, ὅπως εἶναι σήμερον, ὅταν ἔχωμεν μεγάλην προσφορὰν ἐργατικῶν χειρῶν, ὅταν ἔχωμεν κρίσιν εἰς τὴν βιομηχανίαν μας, δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ ἐλεύθεραι συλλογικαὶ συμβάσεις νὰ ἐξυπηρετοῦν τοὺς ἐργαζομένους. Εἴμεθα ὑπὲρ τῶν πραγματικῶς ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων, ἀλλὰ πότε, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἐξησφάλισε τὰς οἰκονομικὰς ἐκείνας συνθήκας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτηται διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων. Ἡ Κυβέρνησις σήμερα, χωρὶς νὰ καθορίσῃ κατώτατον ὅριον ἡμερομισθίων διαπραγματεύεται συλλογικὰς συμβάσεις. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ παρατείνῃ τὴν ἐκκρεμότητα εἰς τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τῶν ἡμερομισθίων, τῆς αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων καὶ προσπαθεῖ οὕτω μὲ τὰς συζητήσεις, μὲ τὰς διαπραγματεύσεις, μὲ τὴν πολύπλοκον αὐτὴν διαδικασίαν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων νὰ ἀπασχολῇ τοὺς ἐργαζομένους καὶ νὰ τοὺς διατηρῇ τὴν ἐλπίδα ὅτι σύντομα εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημά των αὐτό. Κύριοι βουλευταί, ὄχι μόνον διὰ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων δὲν ἐπῆλθεν οὐσιαστικὴ αὔξησις τοῦ ἡμερομισθίου δυναμένη νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἐφ’ ὅσον ἡ δοθεῖσα αὔξησις δὲν καλύπτει τὴν τιμαριθμικὴν διαφοράν, ἀλλὰ ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ μὲ τὰς συλλογικὰς συμβάσεις ἐπῆλθε μείωσις τοῦ ἡμερομισθίου. Ἐπῆλθε μείωσις τοῦ ἡμερομισθίου εἰς τὴν καπνεργατικὴν τάξιν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπῆρχεν ἕνα ἐπίδομα ἐργασίας, τὸ ὁποῖον ἐδίδετο εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἱκανοὶ ἐργάται καὶ ἀπέδιδον περισσότερον καὶ τὸ ἐπίδομα αὐτὸ ἀνεβίβαζε τὸ ἡμερομίσθιον ἀπὸ 25.000 εἰς 75.000. Μὲ τὴν νέαν συλλογικὴν σύμβασιν, ποὺ ἔγινε, περιορίζεται ἡ αὔξησις εἰς τὸ 25% καὶ μειώνει τὸ ἡμερομίσθιον ἀπὸ 35.000 εἰς 31.600, δηλαδὴ τὸ 25.000 γίνεται 31.600. Κατ’ ἀκολουθίαν ὑποβιβάζεται κατὰ τὸ ποσοστὸν αὑτὸ τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ καπνεργάτου. Ἄλλο τὸ θέμα ὅτι ἐὰν ζητήσετε καὶ ἐξεύρετε ποῖον εἶναι τὸ περυσινὸν καὶ τὸ ἐφετεινὸν καπνεργατικὸν εἰσόδημα, θὰ πληροφορηθῆτε ὅτι τὸ ἐφετεινὸν εἶναι ὀλιγώτερον ἀπὸ τὸ περυσινόν, μοῦ φαίνεται κατὰ 20 δισεκατομμύρια δρχ. περίπου. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ἰσχυρίζεται ὁ κύριος Ὑπουργὸς Ἐργασίας ὅτι ἔδωσεν αὐξήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπροκάλεσαν καμμίαν αὔξησιν τῶν τιμῶν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικὰ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ κατώρθωσα νὰ συγκεντρώσω μὲ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύεται ὅτι αἱ δοθεῖσαι αὐξήσεις ἐπροκάλεσαν καὶ αὐξήσεις τῶν τιμῶν. Οὕτω ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι εἰς τὴν ἠλεκτρικὴν ἑταιρείαν ἐδόθη αὔξησις 45% χωρὶς νὰ προκληθῇ αὔξησις τοῦ ρεύματος, ἀλλὰ ἡ ἠλεκτρικὴ ἑταιρεία εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβιβάσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος, κατόπιν τῆς Δημοσίας ἐπιχορηγήσεως ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ εἶχε τοιαύτην ὑποχρέωσιν διότι ἔχει μικρὸν κόστος παραγωγῆς. Κατ’ οὐσίαν λοιπὸν ὑπάρχει αὔξησις τῶν τιμῶν. Τὸ ἴδιον ἔγινεν εἰς τοὺς τροχιοδρομικούς. Ἔδωσε μίαν μικρὰν αὔξησιν τοῦ εἰσιτηρίου, ἡ ὁποία ὄχι μόνον καλύπτει τὴν δοθεῖσαν αὔξησιν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ἑταιρείας αὐτῆς, ἀλλὰ ἀφίνει καὶ περίσσευμα. Κύριοι συνάδελφοι, ὀρθῶς ἀνέφερεν ὁ κύριος συνάδελφος ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος κ. Ζορμπᾶς, ὅτι πράγματι εἰς ὅλας τὰς χώρας ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διεπιστώθη ὅσον ἀφορᾶ τὴν τηρουμένην ἐργατικὴν πολιτικήν, εἶναι ὅτι ἐφρόντισαν νὰ αὐξήσουν τὸ ἐργατικὸν εἰσόδημα καὶ περισσότερον μάλιστα ἀπὸ τὸν τιμάριθμον. Δηλαδὴ ἡ πολιτικὴ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν καὶ τῆς Ἀμερικῆς, δὲν θέλω νὰ ἐξετάσω πόσον ηὐξήθη τὸ ἐργατικὸν εἰσόδημα διότι ἡμεῖς εἴμεθα πτωχὴ χώρα οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξήσωμεν τὸ ἐργατικὸν εἰσόδημα ὅπως ἡ Ἀγγλία καὶ ἡ Ἀμερική, ἀλλὰ ὅλαι αὐταὶ αἱ χῶραι προσπαθοῦν καὶ ἐπέτυχον νὰ αὐξήσουν τὸ ἐργατικὸν εἰσόδημα πολὺ περισσότερον ἀπὸ τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ τιμάριθμος. Ἐνῷ ἡμεῖς τὸ ἔχομε κάτω τοῦ τιμαρίθμου. Καὶ οὔτε ἠμποροῦμεν νὰ τὸ φέρωμεν εἰς τὸ ἐπίπεδον τοῦ τιμαρίθμου. Αὐτὴ εἶναι ἡ κυριωτέρα αἰτία, ποὺ ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ πολιτική της εἶναι ἀντεργατικὴ καὶ ὅτι ὡδήγησεν εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν ἐργαζομένων, διότι δὲν κατώρθωσε νὰ φέρῃ τὸ ἐργατικὸν εἰσόδημα εἰς τὸ ἐπίπεδον τοῦ τιμαρίθμου. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον παρ’ ὅλον ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ μᾶς συγκινεῖ ὅλους. Παρ’ ὅλον ὅτι θὰ ἔχετε πεισθῆ ὅτι δὲν εἴμεθα κακόπιστοι ἐπικριταὶ καὶ ὅτι δὲν θὰ ἠθέλαμε νὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ ἐπικρίνωμε τὴν Κυβέρνησιν, παρ’ ὅλα αὐτὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀρνηθῆτε ὅτι ἡ Κυβέρνησις σήμερον διέπραξε βασικὰ σφάλματα εἰς τὴν ἐργατικήν της πολιτικήν, τῆς ὁποίας τὰς συνεπείας τὰς πληρώνει τώρα ἡ ἐργατικὴ τάξις καὶ θὰ τὰς πληρώσῃ ἀργότερον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὁλόκληρος. Δὲν θέλομεν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εὐχηθῶμεν τὰ σφάλματα αὐτὰ νὰ φθάσουν εἰς μίαν ἀνατροπὴν τοῦ κοινωνικοῦ οἰκοδομήματος. Ἐλπίζομεν ὅτι ὁ πατριωτισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, θὰ τῆς ἐπιβάλῃ τὴν λῆψιν τῶν μέτρων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγκαῖα διὰ τὴν ἀλλαγὴν τῆς ἀσκήσεως τῆς κοινωνικῆς ἐργατικῆς πολιτικῆς. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὸ ἀξίωμα, καθ’ ὃ ἡ ἐξαθλίωσις μιᾶς τάξεως δὲν εἶναι δυνατὸν ἐὰν δὲν ληφθοῦν ἐγκαίρως τὰ ἀναγκαῖα μέτρα παρὰ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ τὴν ἀνατροπὴν τοῦ ἰσχύοντος κοινωνικοῦ συστήματος.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπουσιαζόντων τῶν λοιπῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως καὶ διαγραφομένων, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας.

§128Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ Ἐργασίας). Ἡ θέσις μου εἶναι ἐξαιρετικῶς δυσχερής, ὄχι μόνον διότι καλοῦμαι νὰ ἀπαντήσω εἰς ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία δὲν μὲ ἀφορᾶ, ἀλλὰ καὶ διότι ἀκόμη καλοῦμαι νὰ ἀπαντήσω εἰς κατηγορίας κατὰ τῆς Κυβερνήσεως αἱ ὁποῖαι ἂν καὶ προερχόμεναι ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, δὲν ἔχουν ἑνιαίαν μορφήν. Ἡ ἐπερώτησις διαιρεῖται εἰς δύο μέρη, ἀλλὰ ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀνεργίας, ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὥστε περιττεύει νὰ ἐπανέλθω, δίδων τοὺς ἰδίους ἀριθμούς. Ἄν ἀφήσωμεν, λοιπόν, τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας, ἡ ἐπερώτησις διαιρεῖται εἰς δύο μέρη. Τὸ Πρῶτον εἶναι, διότι ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν 13ην Φεβρουαρίου διεκήρυξεν, ὅτι ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ σύστημα τῆς ἐλευθέρας συμβάσεως ἐργασίας, καὶ δὲν ἐτήρησε τὴν ὑπόσχεσίν του, καὶ τὸ δεύτερον εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδωσε τὰς αὐξήσεις εἰς τοὺς μισθοὺς καὶ τὰ ἡμερομίσθια, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀνώτεροι τῶν αὐξήσεων τὰς ὁποίας ὑπέστη ὁ τιμάριθμος ἀπὸ τῆς 9.4.53 καὶ ἐντεῦθεν. Καὶ ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μέρος κατηγορήθη ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐνῷ ἐδήλωσεν, ὅτι ἐπανέρχεται εἰς τὸ σύστημα τῆς ἐλευθερίας τῶν συμβάσεων, δὲν ἐπανῆλθεν. Ἄλλος ρήτωρ εἶπεν, ὅτι τοῦτο εἶναι εὐχῆς ἔργον, τὸ ὅτι δηλαδὴ ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐτήρησε τὴν ὑπόσχεσίν του αὐτήν, διότι ἐπάνοδος εἰς τὸ σύστημα αὐτό, θὰ ἦτο καταστρεπτικὴ διὰ τοὺς ἐργαζομένους, ἀφοῦ ὑπάρχει μεγάλη προσφορὰ ἐργατικῶν χειρῶν.

§129Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν εἶπον τοιοῦτόν τι.

§130Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν. καὶ Ἐργασ.). Σᾶς παραπέμπω εἰς τὰ πρακτικά. Εἴπατε, ὅτι τὸ σύστημα αὐτὸ θὰ ἦτο καταστρεπτικόν, διότι ὑπάρχει μεγάλη προσφορὰ ἐργατικῶν χειρῶν, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν μικρὰν ζήτησιν. Συνεπῶς ἡ ἐλευθερία αὐτὴ θὰ κατέληγεν εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διεκήρυξε τὴν 1ην Φεβρουαρίου, ὅτι ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς συμβάσεως ἐργασίας ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι καταργεῖται ἡ διατίμησις ἐργασίας. Δηλαδὴ θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφεθοῦν οἱ ἐργαζόμενοι νὰ συνάπτουν ἐλευθέρως τὰς συμβάσεις των μὲ τοὺς ἐργοδότας, χωρὶς τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Κράτους. Ἡ πολιτικὴ αὕτη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ, διότι ἐὰν ἐφηρμόζετο θὰ κατέληγεν εἰς ὀλέθρια ἀποτελέσματα. Ἡ γνώμη αὐτή, εἶναι γνώμη, ἡ ὁποία βασίζεται ἐπὶ δεδομένων, διότι φαντασθῆτε ἂν ἐδίδετο εἰς τοὺς ἐργαζομένους αὔξησις 100% ἕως 180% τί θὰ ἐσήμαινεν, δεδομένου ὅτι δὲν ὑπάρχουν τόσον μεγάλα περιθώρια κερδῶν, καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ αὔξησις αὐτὴ θὰ ἐπεβάρυνε τὰ εἴδη καταναλώσεως. Θὰ ἐπεβάρυνε τὴν κατανάλωσιν καὶ θὰ ἐκαλεῖτο εἰς τὸ τέλος αὐτὸς ὁ ἐργαζόμενος νὰ πληρώσῃ τὴν ἐπιβάρυνσιν, καὶ θὰ ἐδημιουργεῖτο οὕτω ἕνας φαῦλος κύκλος, ὁ ὁποῖος θὰ κατέληγεν εἰς τὸν πληθωρισμόν. Τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τῆς ἐλευθερίας τῶν συμβάσεων, ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐφαρμόσῃ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, διότι δὲν σκοπεῖ νὰ φέρῃ τὴν χώραν εἰς ἕνα πληθωρισμὸν τώρα ποὺ ἰσοσκελίσθη ὁ προϋπολογισμὸς καὶ ἔχομεν μίαν οἰκονομικὴν σταθερότητα. Ἐλέχθη, ὅτι ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐπεμβαίνει καὶ πιέζει τοὺς ἐργαζομένους εἰς ὄφελος τῶν ἐργοδοτῶν. Οὔτε αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Οἱ ἐργαζόμενοι εἶναι ἐλεύθεροι νὰ συμβάλωνται μὲ τὸν ἐργοδότην ἐλευθέρως. Εἶναι ὅμως ἀξίωσις τῆς Κυβερνήσεως ἡ συμφωνία αὐτή, νὰ τίθεται ὑπὸ τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν 4 Ὑπουργῶν, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δίδωνται αὐξήσεις εἰς τοὺς ἐργαζομένους, αἱ ὁποῖαι θὰ κατέληγον εἰς βάρος των. Ὅλοι μας ἔχομεν τὴν ἐπιθυμίαν νὰ δώσωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέραν αὔξησιν, διότι ὅλοι ἀντιλαμβανόμεθα, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πρέπει νὰ ὑποστηριχθοῦν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἀφήσωμεν νὰ πᾶνε ἑκουσίως εἰς τὸν ἀφανισμόν. Ἔρχεται λοιπὸν ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν 4 Ὑπουργῶν καὶ ὅταν συμφωνῇ μὲ τὰς αὐξήσεις τὰς ἐγκρίνει, ἄλλως τὰς ἀπορρίπτει. Διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς ἐρρυθμίσθησαν 158 συμβάσεις ἐργασίας. Συνήφθησαν δηλαδὴ αἱ συμβάσεις αὐταὶ μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν καὶ τὰς ἐνέκρινεν ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν 4 Ὑπουργῶν, ἡ ὁποία μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης δὲν ἤσκησεν οὐδεμίαν πίεσιν, διότι τὸ θέμα θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ ἐὰν πρέπει νὰ δοθοῦν αἱ αὐξήσεις ἢ ὄχι. Δὲν ὑπάρχει λόγος πιέσεως, ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία δὲν ἔχει σκοπὸν τυραννίας τῶν ἐργαζομένων, εἶναι Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θέλει νὰ συγκρατήσῃ τὸν τιμάριθμον. Θέλει νὰ δοθοῦν αὐξήσεις, ἀλλὰ νὰ μὴ δοθοῦν αὗται εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων. Καὶ ἐνῷ μὲ τὴν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν τῶν συμβάσεων θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ μὴ δοθοῦν οὐσιώδη ποσοστὰ αὐξήσεων, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τοῦ μικτοῦ αὐτοῦ συστήματος, ἐπιτρέπει εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις τὴν χορήγησιν μεγάλων αὐξήσεων, ἐπιβάλλει δὲ ἕνα κατώτατον ποσοστὸν αὐξήσεως. Συνεπείᾳ τῆς τοιαύτης πολιτικῆς αὐξάνονται οἱ μισθοὶ τῶν ἐργαζομένων καὶ δὲν δύνανται βάσει τῆς γενικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς 19.5.1954 νὰ εἶναι αἱ αὐξήσεις κάτω τοῦ 25%. Συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς κατηγορῆτε ὅτι δὲν ἐτηρήσαμεν τὴν ὑπόσχεσίν μας καὶ δὲν ἐπανήλθομεν εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἀπολύτου ἐλευθερίας συνάψεως συμβάσεων ἐργασίας, διότι ἐκ τῶν πραγμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο. Ὅταν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν 15ην Φεβρουαρίου ἐδήλωσεν ὅτι καταργεῖται πλέον τὸ σύστημα τῆς διατιμήσεως τῆς ἐργασίας, τὸ ἔκαμεν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι αἱ συμβάσεις ἐργασίας μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων θὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ὅσαι συμβάσεις κατηρτίσθησαν, ἐτέθησαν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐφ’ ὅσον ὑπερέβαινον τὸ 25% καὶ ἐντὸς τῆς ἀρξαμένης ἑβδομάδος θὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς 15 συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν 20.000 μισθωτούς. Εἴς τινας ἐξ αὐτῶν αἱ αὐξήσεις φθάνουν τὰ 60% — 70%, ὅπου δηλαδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ δοθοῦν αἱ αὐξήσεις αὐταὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κίνδυνος διὰ τὴν κατανάλωσιν.

§131Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἀπεφάνθη ἐπὶ τῶν συναφθεισῶν συμβάσεων;

§132Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως καὶ Ἐργας.). Ἐπὶ τῶν 150 ἀπεφάνθη.

§133Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἀπέρριψε καμμίαν;

§134Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως καὶ Ἐργας.). Ὡρισμέναι ἐνεκρίθησαν. Ἄλλαι ἐτροποποιήθησαν. Ἐγὼ ἔκαμα πρότασιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ παρακαλῶ νὰ ἐγκριθοῦν ὅλαι αἱ αὐξήσεις, πλὴν μιᾶς, διὰ τὴν ὁποίαν προβλέπεται αὔξησις 85%. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ 60%, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς αὔξησιν 85% εἰς βάρος τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Κατηγορήθημεν ἐπίσης, ὅτι αἱ συμβάσεις αὐταὶ ρυθμίζουν ἕνα σύνολον 350.000 ἀνθρώπων. Οὔτε καὶ αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀπαντῶν εἰς τὸν κύριον Γρηγορίου, ἀνέφερε ρητῶς, ὅτι αἱ συμβάσεις αὗται ρυθμίζουν 127.000 καὶ ἓν ποσοστὸν περὶ τοὺς 158.000 μισθωτοὺς ρυθμίζεται διὰ διοικητικῶν μέτρων, ἄρα σύνολον 280.000. Καὶ αἱ μὴ ἀναφερόμεναι 120 συμβάσεις ρυθμίζουν ἄλλας 70.000. Συνεπῶς σύνολον μισθωτῶν 350.000. Αἱ ὑπόλοιποι 350.000 ἔλαβον μόνον τὰς αὐξήσεις τοῦ 25%. Ἐλπίζομεν δὲ ὅτι καὶ εἰς αὐτοὺς θὰ εἶναι δυνατὸν μὲ τὰς συναφθησομένας εἰς τὸ μέλλον συμβάσεις νὰ δοθῇ μεγαλυτέρα αὔξησις. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, εἰς τὴν ἀνεπαρκῆ αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ἀνεφέρθησαν πολλοὶ τιμάριθμοι. Ὁ τιμάριθμος τοῦ «Βήματος» τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ὁ κύριος Ζορμπᾶς ἀνέφερε καὶ τὸν ἰδικόν του. Ἐγὼ γνωρίζω, ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν λαμβάνεται πάντοτε ὑπ’ ὄψιν ὁ τιμάριθμος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ὅταν σεῖς εἶσθε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, αὐτὸν ἐλαμβάνατε ὑπ’ ὄψιν. Δὲν βλέπω, λοιπόν, διατὶ τώρα πρέπει νὰ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψιν αὐθαιρέτους τιμαρίθμους. Αὐτός, λοιπόν, ὁ ἐπίσημος τιμάριθμος λέγει, ὅτι ἡ ζωὴ ηὐξήθη κατὰ 25% ἀπὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου 1953 μέχρι σήμερον. Ὅταν, συνεπῶς, ἐδώσαμεν αὐξήσεις, τῶν ὁποίων τὸ ἐλάχιστον ὅριον ἦτο 25% καὶ ὁ μέσος ὅρος ὑπερβαίνει τὸ 30% δὲν βλέπω, πῶς ἠμπορεῖ νὰ λέγεται, ὅτι αὐξήσεις εἶναι δυσανάλογοι μὲ τὸν τιμάριθμον ἀκριβείας τῆς ζωῆς. Διὰ νὰ εἶμαι δὲ ἀπολύτως ἀκριβὴς εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ἡ αὔξησις εἶναι ἀνωτέρα τῆς αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου. Μὲ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως, δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι οἱ ἐργάται ζοῦν εἰς μίαν εἰδυλλιακὴν ἀτμόσφαιραν εὐτυχίας. Κάθε ἄλλο. Ἀναγνωρίζω, ὅτι διάγουν μίαν ζωὴν σκληράν. Ἀλλὰ πρὸς τὸ παρὸν αὐταὶ εἶναι αἱ αὐξήσεις, αἱ ὁποῖαι ἦτο δυνατὸν νὰ δοθοῦν. Ἐλπίζω, ὅτι εἰς τὸ ἀμέσως προσεχὲς μέλλον θὰ βελτιωθῇ τόσον ἡ οἰκονομικὴ ζωὴ τοῦ τόπου, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν μεγαλυτέρας αὐξήσεις. Θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς, ἐὰν ἐφθάναμεν εἰς αὔξησιν 100%. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ δώσωμεν τὴν αὔξησιν αὐτήν, ὅταν γνωρίζωμεν, ὅτι ἐὰν τὴν δώσωμεν θὰ κινδυνεύσῃ ἡ οἰκονομικὴ ζωὴ τοῦ τόπου. Ὅταν ἐγένετο ἡ ἀναπροσαρμογή, εἴπατε ὅτι ἐὰν ὁ τιμάριθμος ἀνέλθῃ μέχι 30%, ἡ ἀναπροσαρμογὴ θὰ εἶναι ἐπιτυχία. Ποτὲ ὅμως δὲν θὰ ἀνέλθῃ μόνον εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Θὰ ἀνέλθῃ, εἴπατε, εἰς τὰ 60, 70 καὶ τὰ 80%. Καὶ ἐπέρασεν 1½ χρόνος ἀπὸ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ......

§135Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ποῖος τὰ εἶπεν αὐτά;

§136Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως καὶ Ἐργας.). Τὸ ἐλέγατε παντοῦ. Καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ὁμιλοῦντες.

§137Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν εἶπε τοιοῦτόν τι.

§138Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως καὶ Ἐργας.). Ἠμπορεῖ ὄχι σεῖς, διότι εἶσθε πλέον ἐπιφυλακτικὸς τῶν ἄλλων. Οἱ ἄλλοι διεκήρυσσον καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ὁμιλοῦντες, ὅτι ὁ τιμάριθμος θὰ φθάσῃ τὰ 70 –80%. Καὶ ὁ τιμάριθμος ἀνῆλθε κατὰ 25%. Βεβαίως ὑπέστησαν τὴν πίεσιν οἱ μισθωτοί. Διότι αἱ αὐξήσεις τοὺς ἐδόθησαν μετὰ ἓξ μῆνας καὶ ἡ αὔξησις τοῦ 25–30% ἐδόθη μετὰ ἕνα χρόνον. Ἀλλὰ μήπως ἐὰν ἠκολουθούσαμεν τὴν ἄλλην πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίζατε σεῖς καὶ ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἔφερεν εἰς τὸν πληθωρισμόν, δὲν θὰ ἐπλήρωνον πάλιν οἱ μισθωτοί; Ἡ πολιτικὴ ἡ ἰδική σας θὰ ἀπέβαινε ...............

§139Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ποία εἶναι ἡ πολιτικὴ αὐτή; Θέλομε νὰ τὴν ἀκούσωμεν.

§140Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως καὶ Ἐργας.). Τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν δὲν ἠθέλατε νὰ ἐφαρμόσητε καὶ τὴν ὁποίαν σᾶς ὑπέδειξεν ὁ κύριος Βαρβαρέσσος καὶ τὴν ὁποίαν εἶχε τὸ θάρρος ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ νὰ ἀκολουθήσῃ. Καὶ εἶναι καὶ ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ὑποδεικνύετε τώρα, νὰ αὐξήσωμεν δηλαδή, τοὺς μισθοὺς μέχρι 200 καὶ 300%. Ἐὰν ἐφηρμόζετο αὐτή, τότε, θὰ εἶσθε εὐτυχεῖς, διότι θὰ εἴχομεν πληθωρισμόν. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ τὸ ἴδητε. (Χειροκροτήματα). Ἐὰν ἠκολουθούσαμεν, λοιπόν, τὴν πολιτικὴν τοῦ πληθωρισμοῦ καὶ πάλιν θὰ ἐκαλοῦντο νὰ πληρώσουν οἱ μισθωτοί. Ἀλλὰ θὰ ἐπλήρωνον τότε εἰς τὸ διηνεκές. Ἐνῷ διὰ τῆς λελογισμένης πολιτικῆς τοῦ Συναγερμοῦ, ὑπέστησαν ἀσφαλῶς, καὶ τὸ ὁμολογοῦμεν ὅλοι, μίαν πίεσιν οἱ ἐργαζόμενοι. Ἐλπίζομεν, ὅμως, ὅτι γρήγορα ἡ πίεσις αὐτὴ θὰ μεταβληθῇ εἰς ἀνακούφισιν. (Χειροκροτήματα).

§141Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι, ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὡμολόγησεν ὅτι ἡ ἐξαγγελίαι τῆς 15 Φεβρουαρίου ἦτο ἀπατηλή. Τὰ πράγματα ἀπέδειξαν ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ διακήρυξις τῆς 15 Φεβρουαρίου δὲν ἐφηρμόσθη, ὅπως τὸ ἀπεδείξαμεν καὶ ἡμεῖς. Αὐτὴν τὴν ὁμολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὴν σημειοῦμεν καὶ λέγομεν ὅτι εἴχομεν δίκαιον νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὰς ἀπατηλὰς της ἐξαγγελίας πρὸς τὸν ἐργαζόμενον λαόν.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§143ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30 μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.10′ μ. μ.).