1954.05.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 78η

Πέμπτη 27 Μαΐου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γεωργαντέλης, αἰτεῖται δίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Δ. Γεωργαντέλην. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§6Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ. κ. Θ. Καψάλης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καὶ Κ. Καραμανλῆς (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων κλπ. διατάξεων, καὶ εἰδικῶν τινων διατάξεων, σχετικῶν πρὸς τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων». Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Συνθήκης φιλίας καὶ προξενικῆς ἐγκαταστάσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ τῆς Δημοκρατίας τῶν Φιλιππίνων». Οἱ κ. κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως περὶ ἐμπορικῶν δειγμάτων καὶ διαφημιστικοῦ ὑλικοῦ». Οἱ κ. κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1940–41, 1941– 1942, 1944–1945, 1946–1947, 1947–1948, 1948 –49, 1949–50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1952–53 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Κράτους». Ὁ κ. Σ. Δημάρατος (Ὑφυπουργὸς Στρατιωτικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ προσθήκης ἄρθρου εἰς τὸν νόμον 1626)1951 «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ναυτικῶν». Ὁ κ. Κ. Θεοφανόπουλος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως ἀποφάσεων εἰς σεισμοπλήκτους περιφερείας τῶν Νομῶν Λαρίσης, Τρικάλων, Καρδίτσης, Φθιώτιδος καὶ Μαγνησίας». Οἱ κ. κ. Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Α. Γεροκωστόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 2404)1940 «περὶ καταργήσεως τῆς ἀστυκλινικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ περὶ διαθέσεως τοῦ κληροδοτήματος Δημ. Δημητριάδου». Ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σαββόπουλος, Γ. Κατσαφᾶδος, Κ. Βοβολίνης, Ι. Ὀρφανός, Π. Ντεντιδάκης, Α. Βουλόδημος, Α. Πασσάδης, Ν. Ζορμπᾶς, Ε. Ζαννῆς, Ι. Λαυρεντίδης κ. ἄ., καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῆς ἀσκήσεως ἐπαγγελμάτων τοῦ Α. Ν. 981)46». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ ἰδιωτικὸν προσωπικὸν τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας», 2) «περὶ χορηγήσεως ἀναστολῆς προσελεύσεως εἰς ἐφέδρους ἐν ἐπιστρατεύσει» καὶ 3) περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1563)1950 «περὶ ἱδρύσεως αὐτονόμου οἰκοδομικοῦ ὀργανισμοῦ ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς, θαλάσσης καὶ ἀέρος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Λόντος καὶ Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ Καρδίτσης κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Βασαρδάνης, καταθέτουν ἀναφορὰν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Καρδίτσης, ζητούντων ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὸ Δημόσιον, Δῆμον. ΤΕΒΕ, ΙΚΑ κλπ. χρεῶν τῶν σεισμοπλήκτων ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Δ. Ἀλιπράντης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου «Ἕνωσις Οἰκιστῶν Ν. Καλλιπόλεως «ἡ Ἁγία Παρασκευὴ» Πειραιῶς, ζητοῦντος ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῆς περιοχῆς Ν. Καλλιπόλεως, διὰ τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς ἀναμφισβητήτου κυριότητος τῶν ἐπὶ τῶν νομίμως κτηθέντων οἰκοπέδων τῶν ἐν λόγῳ οἰκιστῶν καὶ τὴν ἄμεσον ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως ἐπισκευῶν καὶ ἐπεκτάσεως τούτων. Οἱ βουλευταὶ Καρδίτσης κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Κ. Βασαρδάνης, καὶ Φαρσάλων κ. Ι. Ριζιώτης, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀπεσπασμένων ἐκτάκτων ὑπαλλήλων παρ’ Οἰκονομικαῖς Ἐφορίαις, ἐκ τῶν Ὑπηρεσιῶν Προνοίας, Θεσσαλῶν σεισμοπλήκτων, ζητούντων ἔνταξίν των εἰς τὸν Ἐφοριακὸν κλάδον κλπ. Οἱ βουλευταὶ Καρδίτσης κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Κ. Βασαρδάνης καὶ Φαρσάλων κ. Ι. Ριζιώτης, καταθέτουν ἀναφορὰν σεισμοπλήκτων ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, ἀπεσπασμένων παρ’ Οἰκονομικαῖς Ἐφορίαις ἐκ τῶν ὑπηρεσιῶν Προνοίας, Ἐμπορίου κλπ., ζητούντων ἔνταξίν των εἰς τὸν Ἐφοριακὸν κλάδον. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Βύζας, Γ. Καρότσης καὶ Θ. Σαράντης, καταθέτουν ἀναφορὰν Μικροκτηνοτρόφων Νομοῦ Λαρίσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἀποκατάστασίν των εἰς τὰ ὑπὸ διάθεσιν Λειβάδια Δημοσίου εἰς τὰ ὁποῖα διαμένουσιν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνεργαζομένων Σωματείων Σαλαμῖνος, ζητούντων ἀνέγερσιν κτιρίου Ἐργατικοῦ Κέντρου, σύστασιν περιφερειακοῦ Ὑποκαταστήματος ΙΚΑ εἰς τὴν ἐν λόγῳ νῆσον κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συνδέσμου ἁμαξοκαρραγωγέων Σαλαμῖνος, ζητοῦντος ἀποζημίωσιν τῶν ἐκτοπισθέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου ἁμαξοκαρραγωγέων, αὐτασφάλισιν αὐτῶν εἰς τὸ ΙΚΑ κλπ. Οἱ βουλευταὶ Καρδίτσης κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Κ. Βασαρδάνης, καταθέτουν ἀναφορὰν Θεσσαλῶν φοιτητῶν ζητούντων ἀπαλλαγὴν τῶν σεισμοπλήκτων Θεσσαλῶν φοιτητῶν ἐκ τῆς καταβολῆς ἐγγραφῶν καὶ ἐξετάστρων, εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὰς οἰκείας Σχολάς, λειτουργίαν φοιτητικοῦ συσσιτίου κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Χ. Κόρακα, κλπ. I). Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 18.5.1954 ἐπερωτήσεως τῶν κ. κ. βουλευτῶν Σ. Ἀλλαμανῆ, Χ. Κόρακα καὶ Ι. Ριζιώτη, σχετικῆς μὲ τὴν διακοπὴν τῆς Ἀεροπορικῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ μὴ ἱκανοποιητικὴ ἀπόδοσις τῆς γραμμῆς ταύτης ἐκρίθη ὡς μὴ συμφέρουσα ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν, ἥτις ὡς ἐκ τούτου συνέστησε τὴν διακοπὴν τῶν ἐπὶ τῆς ὡς εἴρηται γραμμῆς δρομολογίων. Ἡ ἐμφανιζομένη παθητικότης τῆς γραμμῆς ταύτης προφανῶς ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἐπίγεια καὶ θαλάσσια μέσα μεταφορῶν, εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς Βόλου. Ἐπὶ πλέον τὸ σκέλος τοῦ ὑπ’ ὄψιν ταξιδίου εἶναι τόσον μικρόν, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ θεωρηθῇ ἐμπορικῶς ἀποδόσιμον διὰ μίαν ἀεροπορικὴν γραμμήν. Παρὰ ταῦτα ὅμως, ὑπείκοντες εἰς ἐκδηλωθείσας ἀξιώσεις τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ γενικῶς τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου τῆς μνησθείσης περιοχῆς, δι’ ὑπ’ ἀριθ. 5277) 28.4.54 καὶ 5792) 7.5.1954 ἡμετέρων ἐγγράφων, ᾐτησάμεθα παρὰ τῆς Ἑταιρίας Τ.Α.Ε. τὴν ἐπανεξέτασιν τῆς δυνατότητος ἐπαναλειτουργίας τῆς γραμμῆς Βόλου. Οὐχ ἧττον ὅμως ἡ Ἑταιρεία Τ.Α.Ε., διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 8270) 7.5.1954 καὶ 8853) 12.5.1954 ἐγγράφων αὐτῆς, ἀπέκλεισε τὴν τοιαύτην δυνατότητα, κρινομένην ὡς ἀσύμφορον ἀπὸ πλευρᾶς ἐμπορικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαΐου 1954

Ὁ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΓΕΡΑΚΙΝΗΣ

ΙΙ). Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 310 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, (συνεδρίασις ΟΕ) 24.5.1954) περὶ τῶν παλαιοημερολογιτῶν ἐφημερίων τῶν ὑποβαλόντων αἴτησιν ἐπανόδου εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐγνώρισεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐξετάζεται ἐπισταμένως ἡ περίπτωσις ἑνὸς ἑκάστου τῶν ὡς ἄνω κληρικῶν καὶ θὰ ἀποφανθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαΐου 1954

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Θέμα: Περὶ τοῦ ἐράνου ὑπὲρ τοῦ Ι. Ν. Λουτρῶν Αἰδηψοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 298 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου παρὰ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου Ι. Ν. Ἁγίων Ἀναργύρων Λουτρῶν Αἰδηψοῦ τρόπου ἐνεργείας προαιρετικοῦ ἐράνου διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Ναοῦ των, ἐζητήθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 22649) 23.3. 1954 ἡμετέρου ἐπείγοντος ἐγγράφου ἡ γνώμη τῆς Γ. Δ. Δ. Λ. καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 38475) 7.5.1954 ἡμετέρου ἐγγράφου ἠρωτήθη ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ νὰ γνωρίσῃ ἡμῖν τὰς ἀπόψεις αὐτοῦ. Ἀντίγραφα τῶν ὡς ἄνω ἐγγράφων ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαΐου 1954 ......

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΘΝ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Δ)ΝΣΙΣ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 38357. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαΐου 1954 Πρὸς Τὸν Ἑλληνικὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ Ἐνταῦθα Ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως καὶ ἐπὶ ἐπιστροφῇ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 64) 24.2.1954 ἔγγραφον τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Χαλκίδος, μετὰ πάντων τῶν ἐν αὐτῷ προσηρτημένων σχετικῶν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε ἡμῖν τὰς ὑμετέρας ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ προτεινομένου τρόπου ἐνεργείας τοῦ προαιρετικοῦ ἐράνου εἰς τὰ λουτρικὰ καταστήματα τῆς Αἰδηψοῦ.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΘΝ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Δ)ΝΣΙΣ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 22649. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαΐου 1954 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ Διεύθυνσιν Νομικῶν Προσώπων Ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως καὶ ἐπὶ ἐπιστροφῇ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 64) 24.2.1954 ἔγγραφον τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος, μετὰ πάντων τῶν ἐν αὐτῷ προσηρτημένων σχετικῶν, καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως, σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τούτων, γνωρίσητε ἡμῖν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὑμετέρας ἀπόψεις.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Κύριε Πρόεδρε, ὁ βουλευτὴς Χίου, κύριος Ζορμπᾶς, ὑπέβαλεν, ὡς ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἀπογευματινὰς ἐφημερίδας, ἐρώτησιν σχετιζομένην πρὸς τὴν χορήγησιν δανείου τινός, παρὰ Τραπέζης, πρὸς γνωστὸν βιομήχανον. Ἐπειδὴ ἡ ἐρώτησις, οὕτω διατυπωθεῖσα, εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ ἐντυπώσεις, μὴ ἀνταποκρινομένας εἰς τὰ πράγματα, παρακαλῶ πάρα πολὺ τὴν Βουλὴν καὶ ὑμᾶς, ὅπως συναινέσητε νὰ συζητηθῇ ἡ ἐρώτησις, κατ’ ἐξαίρεσιν τοῦ Κανονισμοῦ, αὔριον.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§10Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κύριος συνάδελφος καὶ ἡ Βουλὴ ὅλη θὰ πεισθοῦν ἐκ τῆς ἀπαντήσεως, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ δώσω εἰς τὴν ἐρώτησιν ὅτι αὕτη εἶναι ἀβάσιμος καὶ οὐδένα ἔλεγχον εἶναι δυνατόν, κατὰ τῆς Κυβερνήσεως νὰ θεμελιώσῃ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέμα ἔχει οὕτω: Δι’ αὔριον ἔχει ὁρισθῆ νὰ συζητήσωμεν ἐρωτήσεις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, νομίζω καί τινος ἄλλου, δὲν ἐνθυμοῦμαι, ἡ δὲ ἐρώτησις αὕτη θὰ εἶναι ὥριμος μετὰ ὀκταήμερον, ἀλλ’ ἡ Βουλὴ δύναται νὰ ἀποφασίσῃ, ἐὰν θέλῃ, νὰ τὴν προτάξῃ.

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὔριον.

§13Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου καὶ χαίρω διὰ τὴν πρότασιν. Ἁπλῶς, μόνον ἐπιθυμῶ νὰ σημειώσω ὅτι ὑπάρχει ἀνάλογος ἐρώτησις ἰδική μου, ἐκκρεμοῦσα ἀπὸ μηνῶν, ἀφορῶσα δάνεια παλαιά, τὰ ὁποῖα ἐχορηγήθησαν πρὸς ἐφημερίδας, εἰς τὴν ὁποίαν οὔτε καὶ ἔγγραφον ἀπάντησιν ἔλαβον καὶ οὔτε πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως περὶ συζητήσεως τῆς ἐρωτήσεως ἐκδηλοῦται μέχρι τῆς στιγμῆς. Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, νὰ διαβιβάσῃ εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ τὴν παράκλησιν, ὅπως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, ἐὰν θέλῃ, συζητήσῃ καὶ τὴν ἐρώτησιν περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ εἰς ἀπολύτως συγγενές, ὅμοιον θέμα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου;

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§17Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ συζητηθῇ αὔριον ἡ ἐρώτησις αὐτή. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλη, προηγουμένη ἐρώτησις, σχετικὴ μὲ ἄλλα δάνεια, τοῦ κυρίου Πέτσου καὶ ἐμοῦ, τὴν ὁποίαν παρακαλοῦμεν νὰ συζητήσωμεν αὔριον.

§18Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις παρεκάλεσεν εἰδικῶς νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης, διότι, κατὰ τὴν κρίσιν της, εἶναι ἐνδεχόμενον, παρὰ τὴν θέλησιν τὴν ἰδικήν σας, ὁ ὁποῖος ζητεῖτε πληροφορίας, νὰ δημιουργήσῃ πεπλανημένην, παρὰ τῇ κοινῇ γνώμῃ, ἐντύπωσιν. Ἑπομένως, ἡ παράκλησις τῆς Κυβερνήσεως συνίσταται εἰς τὸ νὰ ἐπιτραπῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, κατ’ ἐξαίρεσιν ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ συζήτησις τῆς ἐρωτήσεως ταύτης.

§19Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ἡ ἰδική μας παράκλησις εἶναι, ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ συζητηθοῦν κάποτε καὶ αἱ ἰδικαί μας ἐρωτήσεις.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 111 τοῦ Κώδικος τῆς Ποινικῆς Δικονομίας».

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 111 τοῦ Κώδικος τῆς Ποινικῆς Δικονομίας». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νόμου 2292)1953 «περὶ συγχωνεύσεως Ἀνωνύμων Τραπεζιτικῶν Ἑταιρειῶν».

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νόμου 2292)1953 «περὶ συγχωνεύσεως Ἀνωνύμων Τραπεζιτικῶν Ἑταιρειῶν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας περὶ τροποποιήσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς ἰσχυούσης συμφωνίας περὶ οἰκονομικῆς συνεργασίας ἀπὸ 2 Ἰουλίου 1948».

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας περὶ τροποποιήσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς ἰσχυούσης συμφωνίας περὶ οἰκονομικῆς συνεργασίας ἀπὸ 2 Ἰουλίου 1948». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας ἀνταλλαγῆς ἐπισήμων δημοσιευμάτων μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς».

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας ἀνταλλαγῆς ἐπισήμων δημοσιευμάτων μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τῇ 3ῃ Αὐγούστου 1951 συνθήκης Φιλίας, Ἐμπορίου καὶ Ναυτιλίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς».

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τῇ 3ῃ Αὐγούστου 1951 συνθήκης Φιλίας, Ἐμπορίου καὶ Ναυτιλίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1044)1953 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1044)1953 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ νόμου 1165)1918 «περὶ Τελωνειακοῦ Κώδικος».

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ νόμου 1165/1918 «περὶ Τελωνειακοῦ Κώδικος» γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ 5′.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

Ὥραν 7.05′ μ.μ., ἐπαναλαμβάνεται, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κυρίου Κ. Γ. Ροδοπούλου, ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ προτάξεως τῆς συζητήσεως τοῦ ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένου σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ στεγάσεως ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου νομοθεσίας». Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχεδίου;

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ στεγάσεως ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου νομοθεσίας». Ὁ κύριος Ἰωάννου, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§39Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ταχύτερον παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ζορμπᾶς, εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§41Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν ἡμῶν νομοσχέδιον, ἀφορᾷ τὴν ἐπέκτασιν τῆς στεγάσεως καὶ εἰς τους ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξάρω τὴν συμπάθειαν, τὴν ὁποίαν τρέφει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ πολιτικός μας κόσμος ὁλόκληρος πρὸς τὴν τάξιν αὐτὴν τῶν εὐγενῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐθυσιάσθησαν διὰ τὴν Πατρίδα καὶ ἔχυσαν τὸ αἷμα των ὑπὲρ αὐτῆς. Πρὸς αὐτοὺς τοὺς εὐγενεῖς ἀνθρώπους ἔρχεται σήμερον ἡ Πολιτεία, συμφωνοῦντος ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, καὶ παραχωρεῖ μερικὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα εἶναι δίκαια καὶ λογικὰ καὶ κατὰ τὴν γνώμην μου πρέπει νὰ γίνουν δεκτὰ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ὁμοψήφως. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐπεξειργάσθη μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ συμπαθείας τὸ νομοσχέδιον καὶ τὸ συνεπλήρωσε προσθέσασα ὡρισμένας διατάξεις, διὰ τὴν καλυτέραν διατύπωσιν αὐτοῦ καὶ τὴν πληρεστέραν ἀπόδοσιν τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ εἰσηγοῦμαι εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς, ὥστε νὰ ἐκδηλώσῃ καὶ ἡ Βουλὴ τὴν συμπάθειάν της πρὸς τὴν τάξιν τῶν θυμάτων καὶ ἀναπήρων πολέμου.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης, ἔχει τὸν λόγον.

§43Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι βεβαίως καθῆκον τοῦ Κράτους νὰ λαμβάνῃ ὅλα τὰ προστατευτικὰ μέτρα, τὰ ἀπαραίτητα, ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τὸ αἷμα των ὑπὲρ τῆς Πατρίδος, καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἔλαβε πάρα πολλὰ μέτρα προστατευτικά. Ὡς ἐκπρόσωπος ἐπαρχίας, καὶ ἄλλοτε μοὶ ἐδόθη ἡ ἀφορμὴ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ παραπονεθῶ καὶ νὰ διαμαρτυρηθῶ, ὅτι ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων λαμβανόμενα, εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων τῶν Ἀθηνῶν καὶ μόνον. Καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μολονότι ἔχει γενικότητα, εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων τῶν Ἀθηνῶν. Πρέπει, ὅμως, ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ μᾶς παρουσιάσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὶ ἐδόθησαν μέχρι σήμερον εἰς τοὺς ἀναπήρους τῶν Ἀθηνῶν καὶ τὶ εἰς τοὺς ἀναπήρους τῶν ἐπαρχιῶν. Διότι ὅταν εἷς ἀνάπηρος τοῦ χωριοῦ, τῶν 50 ἑκατοστῶν, δὲν ἔχει παρὰ μόνον τὴν γλίσχρον σύνταξίν του, ὁ ἀνάπηρος τῶν Ἀθηνῶν ἔχει πάρα πολλὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα. Δὲν μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ μελετήσω τὸ παρὸν νομοσχέδιον καλῶς, διότι χθὲς τὸ ἔλαβα. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι καὶ ἐν προκειμένῳ διαπράττεται ἡ τεραστία ἀδικία, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων νὰ μὴ εἶναι ὑπὲρ ὅλων τῶν ἀναπήρων καὶ διὰ τοῦτο διαμαρτύρομαι, ἐκ μέρους τῶν ἀναπήρων τῶν ἐπαρχιῶν. Καὶ ἄλλοτε μοὶ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, συζητουμένου ἑνὸς νομοθετικοῦ διατάγματος καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Ὑπουργοῦ, τὸ 1951 νὰ ὁμιλήσω καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα, ἐγίνετο τὸ συλλαλητήριον τῶν ἀναπήρων, οἵτινες εἰσέβαλον εἰς τὸν περίβολον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ζητήσω τὴν μὴ ἐπικύρωσιν τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, ὅπερ καὶ ἐγένετο, ἀναβληθείσης τῆς συζητήσεως. Διαμαρτύρομαι καὶ αὐτὴν τὴν φορὰν ἐκ μέρους τῶν ἀναπήρων τῶν ἐπαρχιῶν, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖον δύναται νὰ δοθῇ εἰς ἕνα ἀνάπηρον Ἀθηνῶν οἰκόπεδον εἰς τὴν Κυψέλην π. χ., ὁπότε τοῦ δίδει περιουσιακὸν στοιχεῖον ἀξιόλογον, ἐνῷ τὸ οἰκόπεδον, τὸ ὁποῖον θὰ δοθῇ εἰς ἕνα ἀνάπηρον χωρίου τῆς Ἄρτης π. χ., δὲν θὰ ἔχῃ οὔτε μία πεντάρα. Διαφωνῶ πρὸς τὸ νομοσχέδιον, διότι πρέπει τὸ Κράτος ὅλα τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δίδει εἰς τοὺς ἀναπήρους νὰ τὰ κατανείμῃ ἐξ ἴσου εἰς ὅλους. Καὶ τὰ περίπτερα τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν εἰς τοὺς ἀναπήρους τῶν Ἀθηνῶν εἶναι ἀδικία, ἔπρεπε νὰ διανεμηθοῦν εἰς ὅλους καὶ ὄχι εἰς ὡρισμένους καταφερτζῆδες. Διαμαρτύρομαι διὰ τετάρτην φορὰν ἐκ μέρους τῶν ἀναπήρων τῶν ἐπαρχιῶν καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ φροντίσῃ ὅπως τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται ὑπὸ τοῦ Κράτους ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων, νὰ λαμβάνωνται ὑπὲρ ὅλων τῶν ἀναπήρων τοῦ Κράτους.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§45Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλοτε μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ δηλώσωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅτι κάθε μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, ὑπὲρ τῆς τάξεως τῶν ἀναπήρων, θὰ μᾶς εὑρίσκῃ συμφώνους. Ἀνεγνωρίσαμεν καὶ ἀνεγνώρισε καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπανειλημμένως, ὅτι μέχρι σήμερον ἡ Πολιτεία δὲν ἐπετέλεσεν, ὡς ὤφειλε, τὸ καθῆκον της ὑπὲρ τῆς τάξεως αὐτῆς. Καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τὸ διεκηρύξαμεν, ὅτι ἐὰν ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἐλευθέρα καὶ δυνάμεθα ἡμεῖς σήμερον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ ἀσκοῦμεν τὰ καθήκοντά μας, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὰς θυσίας τῆς μεγάλης αὐτῆς τάξεως, ἡ ὁποία προσέφερε τὴν ζωήν της ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ ἐλευθέρου Κράτους. Θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ὅπως καὶ ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, κύριος Χαβίνης, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἔπρεπε νὰ εἶναι πληρέστερον καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ὁλοκληρώνοντο, πραγματικά, ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ νὰ παράσχουν μίαν ἀνακούφισιν, εἰς τὴν μεγάλην τάξιν τῶν ἀναπήρων. Δὲν διαφωνοῦμεν μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ θεωροῦμεν ἁπλῶς ἐλλιπὲς καὶ ἀνεπαρκές. Τὸ θεωροῦμεν ὡς ἕνα πρόχειρον μέτρον, εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν, ἑνὸς σοβαρωτάτου θέματος. Ἡ Κυβέρνησις, δυστυχῶς, μᾶς συνήθισε μέχρι σήμερον, εἰς τὴν τακτικήν, τὰ σοβαρὰ θέματα νὰ τὰ ἀντιμετωπίζῃ μὲ πρόχειρα μέτρα. Ἐνῷ παρῆλθεν ἕνα καὶ ἥμισυ ἔτος ἀπὸ τότε ποὺ ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ εἶχεν ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ λάβῃ, ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ὁλοκληρώσουν τὴν πρόνοιαν ὑπὲρ τῆς τάξεως τῶν ἀναπήρων, μᾶς προσκομίζει τὸ παρὸν ἡμιτελὲς νομοσχέδιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴμεθα σύμφωνοι νὰ τὸ ψηφίσωμεν καὶ ἂς ἐλπίσωμεν, ὅτι κάποτε ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνακουφίσουν πραγματικῶς καὶ οὐσιαστικῶς τὴν μεγάλην αὐτὴν τάξιν πρὸς τὴν ὁποίαν τόσα ὀφείλομεν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§47Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι τὸ σχέδιον νόμου, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν μὲ εὑρίσκει ἀνεπιφυλάκτως σύμφωνον. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πρεβέζης συνάδελφος, δὲν ἔχει δίκαιον, τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τὸ παρὸν νομοθέτημα. Πιθανῶς, εἰς τὸ παρελθόν, νὰ ἐγίνετο διαφορισμὸς μεταξὺ τῶν ἀναπήρων τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν ἐπαρχιῶν. Πάντως, εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, τοιοῦτος διαφορισμὸς δὲν γίνεται. Ἡ προσπάθεια νὰ στεγασθοῦν οἱ ἀνάπηροι, δὲν εἶναι δυνατόν, νομίζω, νὰ εὕρῃ κανένα ἀντίθετον. Ὁ ἀνάπηρος, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει εἰς τὸν τόπον μας νὰ τύχῃ γενικωτέρας μερίμνης καὶ δὲν εἶναι, ἀσφαλῶς, ἐπαρκὴς μέριμνα ἡ στέγασις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι πάντοτε ἐπαρκής. Ὅ,τι καὶ εἰς ἄλλα Κράτη πεπολιτισμένα τῆς Εὐρώπης γίνεται, πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ γραμμήν, ἡ ὁποία νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ εἰς τὸν τόπον μας. Ὁ ἀνάπηρος πρέπει καὶ κατοικίαν νὰ ἀποκτήσῃ καὶ κλῆρον ἀγροτικὸν εἰς εἰδικὰς περιπτώσεις, καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις ἀπασχόλησιν τοιαύτην, ἡ ὁποία θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ γίνῃ χρήσιμος, παραγωγικὸς διὰ τὴν κοινωνίαν καὶ διὰ τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ ὄχι, ἁπλῶς, ἄτομον μονάς, ἡ ὁποία θὰ ἀπορροφᾷ, διὰ νὰ ζήσῃ ἀπὸ τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν. Οἱ ἀνάπηροι, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι κατόπιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἐπὶ τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων, ἰδίως οἱ ἀνάπηροι τῆς βαρείας ἀναπηρίας, ὅταν μάλιστα ζοῦν εἰς τὰ χωριά, ἔχουν μίαν σχετικῶς, ἱκανοποιητικὴν σύνταξιν. Θὰ εἶναι ἴσως γνωστὸν εἰς τὸ Σῶμα ὅτι τότε, διὰ πρώτην φοράν, ἐγὼ μάλιστα εἶχα τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ τὸ μέτρον, ἔγινε διαφορισμὸς συνταξιοδοτήσεως τῶν βαρέως ἀναπήρων ἀπὸ τῶν ἐλαφρῶς ἀναπήρων καὶ ἔτσι, διὰ πρώτην φορὰν τότε αἱ συντάξεις ἔφθασαν εἰς ἐπίπεδα ποὺ τοὺς ἐπέτρεπαν νὰ ζήσουν. Καὶ ἔκτοτε ἡ βασικὴ τοποθέτησις τοῦ θέματος ἔγινε σεβαστὴ ἀπὸ ὅλας τὰς μετέπειτα Κυβερνήσεις καὶ αἱ αὐξήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν εἰς τὰς συντάξεις τῶν ἀναπήρων, ὑπῆρξαν ἀνάλογοι καὶ οὕτω δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ εἴπῃ ὅτι οἱ ἀνάπηροι τῆς βαρείας ἀναπηρίας, εὑρισκόμενοι εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον, ὅπου ἡ ζωὴ εἶναι εὐθηνοτέρα, πένονται. Ἀντιθέτως, πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ζοῦν πολὺ καλὰ καί τινες ἐξ αὐτῶν ἠμποροῦν νὰ πραγματοποιοῦν καὶ οἰκονομίας. Διὰ τοῦτο πιστεύω, ὅτι ἀσχέτως τῶν γενικωτέρων ἀντιλήψεων, τὰς ὁποίας δύναταί τις νὰ ἔχῃ ἐν σχέσει πρὸς τὴν τακτικὴν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἠκολούθησεν ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα τῶν ἀναπήρων, μάλιστα ἐγὼ προσωπικῶς, εἶχον ἐπανειλημμένως τὴν εὐκαιρίαν νὰ κατηγορήσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν ἔκαμε τὸ χρέος της εἰς ἄλλας περιπτώσεις, προκειμένου ὅμως περὶ τοῦ συζητουμένου νομοθετήματος, δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ ἀνεπιφυλάκτως νὰ ἐγκρίνωμεν καὶ νὰ ζητήσωμεν τὴν ἐπιψήφισίν του, εἰς τὴν Βουλὴν ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Μίαν μόνον τελευταίαν παρατήρησιν ἤθελα νὰ κάμω καὶ ἐλπίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, θὰ τὴν δεχθῇ. Τὸ νομοσχέδιον, θέτει τὴν βάσιν τὴν ὀρθὴν κατ’ ἀρχήν, ὅτι θὰ δικαιοῦνται στεγάσεως οἱ ἀνάπηροι εἰς τὴν περιφέρειαν εἰς τὴν ὁποίαν κατοικοῦσαν πρὸ τοῦ 1940. Καὶ αὐτὸ εἶναι καθησυχαστικόν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀνησυχίας, τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος κύριος Χαβίνης διετύπωσεν. Ὀφείλομεν, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ κανόνα καὶ κατὰ βάσιν δικαίου, νὰ μὴ τὸν ἐφαρμόσωμεν ἀτέγκτως, διότι ὑπάρχουν ὡρισμέναι περιπτώσεις ἀναπήρων, βαρείας ἀναπηρίας, παραλυτικῶν ἢ τυφλῶν, ἢ παντελῶς ἀκρωτηριασμένων, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται λόγῳ τῆς ὑγείας των νὰ ἐπανέλθουν ὀπίσω εἰς τὰ χωρία των καὶ εἶναι ἠναγκασμένοι, διὰ λόγους ἀνωτέρους, νὰ ζοῦν εἰς τὰς Ἀθήνας. Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὸ πρῶτον ἐδάφιον τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐξ Ἠλείας, ὁ κύριος Πολυζωγόπουλος, ὑπέβαλε καὶ ἡ ὁποία καλύπτει ἐν μέρει τὸ θέμα τοῦτο. Μὲ αὐτὴν τὴν προσθήκην καὶ τὰς προσθήκας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, κύριοι συνάδελφοι, προτείνω καὶ εἰσηγοῦμαι ὅπως τὸ νομοσχέδιον γίνῃ ἀποδεκτὸν ὁμοφώνως ἀπὸ ὁλόκληρον τὸ Σῶμα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ν. Ράπτης ἔχει τὸν λόγον.

§49Ν. ΡΑΠΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀκεραιότης τῆς Πατρίδος μας ἀναμφισβητήτως, στηρίζεται εἰς τὴν ἀπώλειαν τῶν μελῶν τῶν ἀναπήρων μας. Καὶ εὔλογον εἶναι, κάθε θέμα ποὺ ἀφορᾷ τοὺς ἀναπήρους καὶ τὰ θύματα, νὰ συγκινῇ ἰδιαιτέρως. Ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως νὰ προβῇ εἰς τὴν στέγασιν τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν θυμάτων, εἶναι ἀξία παντὸς ἐπαίνου. Ἀλλ’ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ εἰς τὸ θέμα τῶν προνομίων, τὰ ὁποῖα χορηγοῦνται εἰς τοὺς ἀναπήρους τοῦ κέντρου καὶ τῶν ἐπαρχιῶν, νὰ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι εἶναι ἀνωμαλία καὶ θὰ εἶναι εὐχῆς ἔργον νὰ ἐπέλθῃ ἐξίσωσις τῶν προνομίων τῶν ἀναπήρων τῶν κατοικούντων εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ τῶν προνομίων τῶν ἀναπήρων τῶν κατοικούντων εἰς τὴν Πρωτεύουσαν. Διότι, ἂν προσπαθήσωμεν κατὰ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον νὰ ἀποφύγωμεν τὴν ἀστυφιλίαν καὶ τὴν συγκέντρωσιν σχεδὸν ὅλων τῶν Ἑλλήνων μὲ τὴν τάσιν ποὺ παρατηρεῖται εἰς τὰς Ἀθήνας, εὔλογον εἶναι τὸ παράπονον τῶν ἀναπήρων αὐτῶν νὰ ζητοῦν καὶ αὐτοὶ νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ ἔχουν μεγαλύτερα προνόμια... Ἐὰν συγκρίνετε τὰς ἀπολαβὰς ἑνὸς περιπτέρου εἰς μίαν ἐπαρχίαν ἢ εἰς ἕνα χωρίον μὲ τὰς ἀπολαβὰς τῶν περιπτέρων τῶν Ἀθηνῶν, θὰ ἰδῆτε ὅτι τὰ τῶν Ἀθηνῶν εἶναι καταστήματα μεγάλα μὲ τεραστίας εἰσπράξεις, ἐνῷ τῶν ἐπαρχιῶν καὶ περαιτέρω τῶν χωρίων εἶναι μία ἐντύπωσις ὅτι ἔχει περίπτερον, διὰ νὰ ἀσχολῆται, ἀλλὰ νὰ μὴ εἰσπράττῃ παρὰ μόνον μὲ τὴν πώλησιν ἐλαχίστων σιγαρέττων. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ νὰ γίνῃ μία δικαιοτέρα κατανομή, μὲ ἕνα κοινὸν ταμεῖον ὅλων τῶν ἀναπήρων, ὥστε ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ζοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας νὰ ἀπολαμβάνουν καὶ αὐτοὶ ἐξ ἴσου τῶν κοινῶν ἀγαθῶν, τὰ ὁποῖα ἡ πατρὶς προσφέρει εἰς τοὺς ἀναπήρους.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Ζαννῆς.

§51Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ τονίσω τὴν ἀνάγκην τῆς στοργῆς πρὸς τοὺς ἀναπήρους. Πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἀνάπηροι νὰ φέρουν ὑπερηφάνως τὴν ἀναπηρίαν των, διὰ νὰ ἀποτελοῦν παράδειγμα πρὸς μίμησιν πρὸς τοὺς νέους. Εἶμαι καὶ ἐγὼ εὐτυχής, ὅπως ἀνέφερε καὶ ὁ κύριος Μητσοτάκης, διότι εὑρίσκομαι σήμερον εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἐπικροτήσω ἓν μέτρον τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκληρωτικόν, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς ἕνα ἱερὸν σκοπόν, δηλονότι τὴν προστασίαν τῶν ἀναπήρων. Τὰ εὐεργετικὰ μέτρα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εὐνοοῦν κυρίως τοὺς ἀναπήρους τῶν πόλεων. Θὰ πρέπει ὅμως ἡ προσοχή μας νὰ στραφῇ ὅλως ἰδιαιτέρως καὶ πρὸς τοὺς ἀναπήρους τῶν χωρίων, διότι αὐτοὶ πράγματι εὑρίσκονται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν καθ’ ὅτι εἶναι μεμονωμένοι ἢ ὀλίγοι ἔναντι τῶν ἀναπήρων τῶν πόλεων, οἱ ὁποῖοι εἶναι πολλοί. Εἰς τοὺς μεμονωμένους ἀναπήρους τῶν χωρίων νὰ δοθῇ κλῆρος καὶ ἐπίσης στέγη, ὅπως δίδεται εἰς τοὺς ἀναπήρους τῶν Ἀθηνῶν. Ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας διότι παρίσταται καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διὰ νὰ τονίσω ὅπως ὡρισμένα ἐπαγγέλματα δίδωνται μόνον εἰς ἀναπήρους πολέμου. Ὡς θυρωροὶ πολυκατοικιῶν, φέρ’ εἰπεῖν, αἱ ὁποῖαι ἀνεγείρονται κατὰ ἑκατοντάδας εἰς τὰς Ἀθήνας, θὰ πρέπει νὰ προσλαμβάνωνται ἀποκλειστικῶς οἱ ἀνάπηροι. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δημιουργηθῇ μία ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ ὡρισμένα ἐπαγγέλματα τὰ ὁποῖα προσφέρονται εἰς τοὺς ἀναπήρους καὶ ἀναλόγως τῆς ἀναπηρίας ἑκάστου ἐξ αὐτῶν, νὰ προτιμᾶται ἡ Α ἢ Β κατηγορία. Καταλήγων συγχαίρω τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ ὑπέροχον αὐτὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων καὶ ἐλπίζω ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ συνεχίσῃ τὴν στοργήν της πρὸς τοὺς ἀξίους αὐτοὺς πολίτας, οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν θυσιῶν των ἐδημιούργησαν τὴν περίλαμπρον πρόσφατον ἱστορίαν τοῦ Ἔθνους μας. (Χειροκροτήματα).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Καρατζένης ἔχει τὸν λόγον.

§53Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀποδίδω ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Πρεβέζης, κυρίου Χαβίνη. Ἐκ πεποιθήσεως καὶ ἐγὼ αὐτὰ πιστεύω καὶ θ’ ἀπετέλει προδοσίαν ἔναντι τῆς ἐντολῆς, τὴν ὁποίαν ἔλαβα ἀπὸ τὸν Ἠπειρωτικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος μὲ ἐτίμησε διὰ τῆς ψήφου του, ἐὰν ἐψήφιζον διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ μίαν διάκρισιν μεταξὺ ἀναπήρων πρωτευούσης καὶ ἀναπήρων τῶν ἐπαρχιῶν. Ἐσκέφθην, κύριοι συνάδελφοι, πολλὰς φοράς, ποία εἶναι ἡ θέσις τῶν ἀναπήρων τῆς ὑπαίθρου καὶ ποία εἶναι ἡ θέσις τῶν ἀναπήρων τῆς πρωτευούσης. Καὶ τὸ ἐσκέφθην ἀπὸ ὡρισμένα περιστατικά, τὰ ὁποῖα ὑπέπεσαν εἰς τὴν ἀντίληψίν μου. Ὑπάρχουν ἀνάπηροι εἰς τὰς Ἀθήνας, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν τὴν σύνταξίν των — δικαίως — ἔχουν ὅμως καὶ ἕνα περίπτερον, τὸ ὁποῖον ἐκμισθώνουν ἀντὶ 1500–2000, ἢ 2500 δραχμῶν, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν ὁδὸν Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Καὶ γνωρίζω προσωπικῶς ὡρισμένους, οἱ ὁποῖοι τὰ ἐξεμίσθωσαν εἰς τὸ ποσὸν αὐτό. Ἄλλοι, ἐκτὸς τούτων, εἶναι καὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι Ὑπουργείων. Γνωρίζω περιστατικὰ τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἄδικον μεταχείρισιν τῶν ἀναπήρων τῶν ἐπαρχιῶν. Δι’ αὐτὸ ἐγὼ νομίζω, τὸ νομοθέτημα αὐτό, ἐφ’ ὅσον ὁ κύριος Ὑφυπουργὸς ἐπιμένει εἰς τὸ νὰ ψηφισθῇ, ἡ διάταξις αὐτή, διὰ τῆς ὁποίας ἀσφαλῶς θὰ προτιμηθοῦν καὶ θὰ εὐνοηθοῦν οἱ ἀνάπηροι τῆς Πρωτευούσης, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ καὶ νὰ συμπληρωθῇ καταλλήλως, ὥστε νὰ μὴ δημιουργηθῇ καὶ πάλιν προνόμιον ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων τῆς πρωτευούσης. Διότι ἐρωτῶ τὸν κύριον Ὑφυπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ποῖος ἀνάπηρος, θὰ ζητήσῃ στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν εἰς τὴν Κόνιτσαν ἢ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Γράμμου; Οὐδείς. Διότι ἐκεῖ οὔτε δημόσια κτήματα ὑπάρχουν, οὔτε θὰ ὑπάρξουν, ἀλλ’ οὔτε ἡ εὐχέρεια ἀντιμετωπίσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ ἐκδηλωθῇ. Καὶ ἐπειδὴ ἀντιλαμβάνομαι καὶ πιστεύω ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ περισσότερον θὰ στραφῇ εἰς τὸ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν τάξιν τῶν ἀναπήρων τῆς πρωτευούσης, δι’ αὐτὸ εἶμαι ἀντίθετος, ἐφ’ ὅσον ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἀπαλειφθῇ ἢ δὲν τροποποιηθῇ εἰς τρόπον ὥστε νὰ τύχουν ἴσης μεταχειρίσεως καὶ οἱ ἀνάπηροι τῶν ἐπαρχιῶν. (Χειροκροτήματα).

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Α. Παπαθανάσης.

§55Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τοῦ κυρίου Μητσοτάκη, δὲν φρονῶ ὅτι ἀντιτίθενται οὔτε ἀναιροῦσι τὸν ἰσχυρισμὸν τῆς ἀδικίας, ἡ ὁποία προσγίγνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου εἰς τοὺς ἐν ταῖς ἐπαρχίαις ἀναπήρους καὶ ἥτις ἀνεπτύχθη ἐπίσης ἐκ μέρους τοῦ κυρίου Χαβίνη. Τὸ νομοσχέδιον καθ’ ἑαυτό, διὰ θετικῆς διατάξεως δὲν ἔχει τοιαύτην ἐμφανῆ ἀδικίαν. Ἡ ἀδικία προέρχεται ἐκ τῶν πραγμάτων, ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Διότι ὅταν τὸ νομοσχέδιον λέγῃ, θὰ δοθῇ οἰκόπεδον εἰς τὸν Α καὶ τὸ οἰκόπεδον εἶναι εἰς τὰς Ἀθήνας, ἐνῷ τὸ διδόμενον εἰς τὸν ἄλλον εἶναι εἰς τὰ Σκαρέτσαινα τῆς Ἄρτης, ἐξ αὐτῆς τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων γεννᾶται ἡ ἀδικία. Δὲν ὑπάρχει ἀναμφισβητήτως οὐδεὶς μεταξὺ ἡμῶν, ὁ ὁποῖος ἀντιτίθεται εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς προστασίας τῶν ἀναπήρων, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καθῆκον ἐθνικὸν δι’ ὅλους ἡμᾶς, ἀλλ’ ἡ ἀρχὴ τῆς προστασίας αὐτῆς ὅταν ἐνέχῃ ἐν ἑαυτῇ ἐν τῷ τρόπῳ τῆς ἐφαρμογῆς της τὴν ἔννοιαν ἀδικία, σημαίνει τότε ἄρνησιν προστασίας καὶ εἶναι προφανῶς ἄρνησις προστασίας διὰ τοὺς ἀδικουμένους. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἀνάγκην μείζονος μελέτης, μελέτης τοιαύτης, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ ἀδικίαι. Καὶ ἕνας τοιοῦτος τρόπος θὰ εἶναι ἀντὶ ἐπὶ παραδείγματι νὰ δίδεται οἰκόπεδον, νὰ δίδεται ὡρισμένον ποσὸν χρημάτων διὰ στέγασιν, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ἴσον πρὸς ὅλους τοὺς ἀναπήρους, ὁπότε τότε, εἰς τὴν ἔννοιαν αὐτῆς τῆς προστασίας ἐνυπάρχει τότε καὶ ἡ ἔννοια τῆς δικαιοσύνης. Καὶ ἄλλοτε ἔλαβα ἀφορμὴν ἐν συμφωνίᾳ πρὸς τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τοῦ κυρίου Χαβίνη νὰ παρατηρήσω ὅτι εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς μίαν τάξιν ἀναπήρων δίδονται περίπτερα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν πλουτισμόν, ἐνῷ εἰς ἄλλους ἢ δὲν δίδονται καθόλου ἢ δίδονται εἰς τὰ πέρατα τῆς Ἑλλάδος, εἰς μικρὰ χωριά, εἰς τὰ ὁποῖα ἢ δὲν ἀποφέρουν οἰκονομικῶς εἰς τὸν ἀνάπηρον ἢ ἀποφέρουν ἐλάχιστα δημιουργοῦντα δευτέραν ἀναπηρίαν οἰκονομικὴν εἰς τοὺς τοιούτους ἀναπήρους. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι καὶ τὸ σύστημα αὐτὸ τῆς χορηγήσεως περιπτέρου, ὅπως καὶ εἰς παρελθοῦσαν συζήτησιν ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ ὑποστηρίξω, ἔχει παραλλήλως ἀνάγκην εἰδικωτέρας μελέτης. Διότι, κύριοι, ἵνα σᾶς δώσω μίαν εἰκόνα τῆς ἀνισότητος, σᾶς λέγω ὅτι ἔχομεν κατανάλωσιν καπνοῦ 10½ ἑκατομμύρια κιλὰ τὸν χρόνον. Τὰ 10½ αὐτὰ ἑκατομμύρια κιλά, μὲ μέσον ὅρον κέρδους περίπου 18 δραχμάς, παρουσιάζουν ἕνα ποσόν, 180.000.000.000. Αὐτά, τὰ νέμεται μία τάξις ὡρισμένη τῶν ἀναπήρων, ἐνῷ ἄν τὸ ποσὸν αὐτὸ ὁλόκληρον ἠδύνατο νὰ συγκεντρωθῇ θὰ ἠδύνατο κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν νὰ διανέμεται εἰς ὅλους τοὺς ἀναπήρους καὶ νὰ αὐξηθῇ οὐσιωδῶς ἡ σύνταξις ὅλων. Οὕτω δὲ καὶ τὰ περίπτερα νὰ ἐλευθερωθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀναπήρους. Διότι αὐτὸ γεννᾷ καὶ μίαν δέσμευσιν καὶ περιορισμὸν εἰς τὴν πώλησιν καὶ κατανάλωσιν τοῦ καπνοῦ. Διότι, ὡς γνωστόν, ὅσον εὐρυτέρα εἶναι ἡ ἐμπορία πρὸς πώλησιν καὶ ἡ παροχὴ κυτίων σιγαρέττων εἰς περισσοτέρους πωλητάς, τόσον μεγαλυτέρα θὰ εἶναι ἡ κατανάλωσις. Ἐνῷ ἐὰν εἶναι μικρὸς καὶ περιωρισμένος ὁ ἀριθμὸς τῶν πωλητῶν καὶ ἡ κατανάλωσις ὑφίσταται μίαν μείωσιν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐὰν τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 18 δισεκατομμυρίων ληφθῇ ὡς βάσις καὶ ὑπολογισθῇ, τότε θὰ αὐξηθοῦν αἱ συντάξεις ὅλων τῶν ἀναπήρων καὶ θὰ εἶναι ἱκανοποιητικαὶ —καὶ πρέπει νὰ εἶναι ἱκανοποιητικαὶ — διότι βεβαίως ἡ πατρὶς ἔχει καθῆκον νὰ παράσχῃ εἰς αὐτοὺς πᾶσαν ἄνεσιν καὶ εὐκολίαν διὰ νὰ ζήσουν. Ὄχι ὅμως νὰ καταλήγῃ ἡ προσπάθειά μας εἰς προφανεῖς ἀδικίας, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ τάξις ἀναπήρων παραμελημένη καὶ ἐπαιτοῦσα καὶ ἡ ἄλλη νὰ εἶναι προνομιοῦχος. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναφέρω παραδείγματα, διότι τοιαῦτα παραδείγματα ὑποπίπτουν εἰς τὴν ἀντίληψιν ὅλων μας καθ’ ἑκάστην. Γνωρίζω ἀνάπηρον, ὁ ὁποῖος ἐγκατεστάθη εἰς ἓν περίπτερον κεντρικὸν καὶ ἔχει ἤδη δύο σπίτια, ἐνῷ ἄλλοι μὲ μεγαλυτέραν ἀναπηρίαν, γυμνητεύουν καὶ εἶναι ἄστεγοι. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι τὰ ζητήματα αὐτὰ τῆς προστασίας τῶν ἀναπήρων πρέπει νὰ μελετηθοῦν γεγικώτερον καὶ καλύτερον, οὕτως ὥστε, νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἀδικίαι, ἀλλὰ πραγματικὴ προστασία εἰς τοὺς ἀναπήρους τὴν ὁποίαν ἐνῷ φαίνεται ὅτι ὑποσχόμεθα καὶ ἐπιδιώκομεν ἐν τούτοις δὲν τοὺς δίδομεν ἐν τοῖς πράγμασι. Διὰ τοῦτο ὑποστηρίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ καὶ μελετηθῇ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ ἀπόψεως.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§57Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὑπάρχει ποὺ νὰ μὴ διάκειται συμπαθῶς πρὸς τὴν τάξιν τῶν ἀναπήρων καὶ νὰ μὴ ἀναγνωρίζῃ τὴν τεραστίαν ὑπηρεσίαν πρὸς τὸ Ἔθνος, τὴν ὁποίαν προσέφερεν ὁ ἀναπηρικὸς κόσμος. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω μὲ τὸν κύριον Μητσοτάκην ὅτι βεβαίως ὑπάρχει μία ἄνισος μεταχείρισις τῶν ἀναπήρων πολέμου, διότι ἔπρεπε ἐγκαιρότερον νὰ ἔχῃ μελετηθῆ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ μὴ ἔρχεται σήμερον νὰ λυθῇ παρ’ ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι συμπληρώνομεν διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου τὴν κειμένην νομοθεσίαν. Διότι φαντασθῆτε τὶ ἀναστάτωσις θὰ γίνῃ ἐὰν ἐφαρμοσθῇ τὸ προτεινόμενον μέτρον τῆς δημιουργίας μιᾶς κολεκτίβας ἀναπήρων. Ἐγὼ διαφωνῶ πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ προτείνω ὅπως ληφθῇ γενικὸν μέτρον διὰ τοὺς ἀναπήρους ὅπως οἱ ἀναποκατάστατοι ἐξ αὐτῶν ἀποκατασταθοῦν γεωργικῶς καὶ νὰ ἐπεκταθοῦν τὰ μέτρα εἰς τὰς μεγάλας πόλεις, διότι πλεῖστοι τῶν ἀναπήρων πολέμου ἀναγκάζονται νὰ μένουν εἰς τὰ μεγάλα κέντρα λόγῳ τῆς καταστάσεως τῆς ὑγείας των καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι κάθε τόσο νὰ ἐπιμελοῦνται τῶν ἀναπήρων μελῶν των καὶ νὰ ἔχουν ἀνάγκην νὰ λαμβάνουν μίαν ἰατρικὴν περίθαλψιν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ἐπεκτείνῃ τὰ μέτρα καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ νὰ ὑπάρχῃ μία ἰσότης δικαιωμάτων, διότι πολλοὶ δὲν θέλουν νὰ ἔλθουν εἰς τὰ μεγάλα κέντρα· ἔχουσιν ὅμως ἀνάγκην μερίμνης καὶ ἀποκαταστάσεως.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Ἰωάννου ἔχει τὸν λόγον.

§59Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἔλαβον τὸν λόγον ὡς εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου καὶ τοῦτο, διότι ἐνόμισα ὅτι σύσσωμος ἡ Βουλὴ μὲ χειροκροτήματα θὰ ἐδέχετο τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην τώρα νὰ λάβω τὸν λόγον ἀκριβῶς διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπεραμυνθῶ τῶν ὅσων ὡρισμένοι ἐκ τῶν συναδέλφων πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἶπον καὶ ἰσχυρίσθησαν ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἐξυπηρετεῖ τοὺς ἀναπήρους. Σκοπός, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἶναι νὰ παράσχῃ στέγασιν εἰς τοὺς ἀναπήρους, ὅπου ὁ καθένας εὑρίσκεται. Σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι νὰ συσσωρεύσῃ τοὺς ἀναπήρους εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, ἀλλὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ βοηθήσῃ αὐτοὺς ὅπου ἐγκατεστάθησαν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ στεγασθοῦν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν στέγασιν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε πρὸ ὀλίγου νὰ λεχθοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, παρὰ θὰ ἔπρεπεν ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ μὲ συγχαρητήρια πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεχθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, βεβαιότατα μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας σύσσωμος ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐδέχθη. Ὁ σκοπός, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι τὸ νὰ δώσωμεν κάτι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν μισθοῦ εἰς τοὺς ἀναπήρους, ἀλλὰ νὰ βοηθήσωμεν τούτους, ὥστε νὰ ἀποκτήσουν μίαν στέγην ὅπου εὑρίσκονται καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν δυνατότητας, διότι ὅσοι ἔχουν δυνατότητας δὲν θὰ πρόκειται οὔτε οἰκόπεδον νὰ πάρουν, οὔτε χρηματικὴν βοήθειαν, δεδομένου ὅτι ὡρισμένα ἄρθρα τοῦ νόμου ἐξαιροῦν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀνάγκην. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ψηφισθῇ ὅπως ἀκριβῶς εἶναι τροποποιημένον ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ θὰ πρέπει οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι πρὸ ὀλίγου ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα καὶ ἰσχυρίσθησαν ὅτι δὲν ἱκανοποιοῦνται καὶ δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν οἱ ἀνάπηροι τῶν ἐπαρχιῶν, θὰ πρέπει οἱ συνάδελφοι αὐτοί, νὰ μὴ ἔχουν αὐτὴν τὴν γνώμην, διότι ἐὰν θὰ ἐδιάβαζον τὸ νομοσχέδιον, θὰ κατετοπίζοντο ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν τὸ πρᾶγμα αὐτὸ μὲ τὴν πραγματικότητα.

§60Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Λέγοντες εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν ὅτι, αἱ πρὸς στέγασιν ἀναπήρων παροχαὶ χωροῦν μόνον ὑπὲρ οἰκοδομικῶν συνεταιρισμῶν, τὶ ἐννοεῖτε, ὅτι οἱ ἀνάπηροι εἶναι εἰδικῆς κατηγορίας; Ἀνάπηροι εἶναι 3 εἰς ἕνα χωριό, ἀνάπηρος ἕνας εἰς ἄλλο χωριό, ἀπέχον 8 χιλιόμετρα ἀπὸ τὸ προηγούμενον. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν αὐτοὶ οἱ ἀνάπηροι οἰκοδομικὸν συνεταιρισμόν, διὰ νὰ δικαιωθοῦν στεγάσεως; Οὔτε εἰς τὴν ἔκθεσιν φαίνεται, οὔτε κἂν γίνεται διάκρισις μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ ἐπαρχιῶν.

§61Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Αἱ ὀργανώσεις, αἱ ἀναπηρικαί, τόσον τῶν ἐπαρχιῶν ὅσον καὶ τῆς πρωτευούσης εἰς συνεδρίασιν, τὴν ὁποίαν προὐκάλεσαν πρὸ διετίας, ἔβγαλαν ἕνα συμπέρασμα αὗται αὗται αἱ ὀργανώσεις, τὸ πόρισμα δὲ τοῦ συμπεράσματος αὐτοῦ τὸ εἰσηγήθην εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εἶχεν ἑτοιμάσει περίπου ἕνα τοιοῦτον σχέδιον νόμου. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐμεσολάβησαν τὰ γνωστὰ γεγονότα καὶ δὲν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν ἀποφάσεων καὶ τῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ συμβουλίου τῆς ἀντιπροσωπείας ὅλων τῶν ἀναπήρων τῆς Ἑλλάδος. Ἐκτὸς τούτου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μοῦ διέφυγε νὰ σᾶς εἴπω προηγουμένως, οἱ συνεταιρισμοὶ γίνονται κατὰ Νομούς. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἱκανοποιεῖται καὶ τὸ ὑμέτερον αἴτημα, κύριε Παμπούκα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπευθύνως ἐγὼ εἰς τὴν Βουλὴν ἀνακοινῶ, εἶναι τοῦτο, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι βεβαίως τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ εἶναι καὶ αἴτημα, τὸ ὁποῖον ὁλόκληρος ἡ συνομοσπονδία τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν ὑπάρχουν τυχὸν ἀτέλειαι ἐκ τῶν ὑστέρων θὰ τὰς μελετήσωμεν καὶ θὰ τὰς ἐπεκτείνωμεν ἐὰν εἶναι ἀνάγκη. Ἐγὼ τοὐλάχιστον κατερχόμενος τοῦ βήματος εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συγχαρῶ τόσον τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον καὶ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία παμψηφεὶ ἐνέκρινε τὸ νομοσχέδιον.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§63Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἑνώνω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου διὰ τὰ ἑκάστοτε λαμβανόμενα μέτρα ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων, διότι πράγματι τὰ ὁρόσημα τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος, εἶναι τὰ ὀστᾶ καὶ τὰ ἀποκεκομμένα μέλη τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Εἶναι ὅμως ἀπαράδεκτον, καθ’ στιγμὴν τὰ 9)10 τῶν ἀναπήρων προέρχονται ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν, νὰ μὴ ὑπάρχουν εὐεργετικαὶ διατάξεις ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων ἐν τῇ ὁλότητί των. Τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀναπήρων τῶν Ἀθηνῶν ἐπὶ πλέον τῶν τόσων πλεονεκτημάτων τὰ ὁποῖα ἔχουν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν ἀναπήρων τῶν Ἀθηνῶν εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει δύο σπίτια, διότι προηγουμένως τὰ πολλὰ εὐεργετήματα, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν ἰδίως μὲ τὰ περίπτερα, εἶναι γνωστά, ὅλα δὲ τὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον ἐψηφίσθησαν ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἔχουν τοιαύτας οἰκονομικὰς ἀπολαβὰς ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων τῆς Πρωτευούσης, ὥστε δὲν ὑπάρχει περίπτωσις περαιτέρω προστασίας. Πράγματι ὑπάρχει ἐδῶ ἡ προνομιακὴ αὐτὴ μεταχείρισις τῶν ἀναπήρων τῶν Ἀθηνῶν καὶ νομίζω, ὅτι δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ. Διότι δὲν εἶναι νοητὸν καὶ δίκαιον οἱ ἀνάπηροι, τόσον οἱ ἐλαφρῶς ὅσον καὶ οἱ βαρέως τῶν ἐπαρχιῶν νὰ μὴ ἔχουν καμμίαν ἀπολύτως προστασίαν καὶ νὰ παίρνουν μόνον μίαν σύνταξιν 750.000 –700.000 δραχμῶν καὶ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν σύνταξιν αὐτὴν οὔτε κἂν νὰ ζήσουν. Τὶ θὰ τὸ κάμουν τὸ ἐνδεχόμενον δάνειον τὸ στεγαστικόν. Αὐτοὶ θέλουν μίαν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, ἡ ὁποία δὲν τοὺς δίδεται μὲ τὴν στέγασιν. Ὑπάρχει παλαιὸς νόμος, ψηφισθεὶς κατὰ τὸ 1952, ὁ ὁποῖος δίδει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας καὶ εἰς τὸ Κράτος νὰ ἐνεργοῦν ἀπαλλοτριώσεις ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀναπήρων. Τὶ θέσιν ἔχει ἑπομένως τὸ νέον νομοσχέδιον; Προστατεύει τὰ προσωπικὰ δικαιώματα τῶν ἀναπήρων τῶν Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς, πατρονάρουν ὅλους τοὺς ἄλλους ἀναπήρους. Συμφωνῶ μὲ τοὺς συναδέλφους ὅτι πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ φέρῃ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νέον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ δώσῃ τὴν ἰσότητα εἰς ὅλους τοὺς ἀναπήρους. Οἱ ἀνάπηροι τῶν ἐπαρχιῶν δὲν ἱκανοποιοῦνται ὅπως ἱκανοποιοῦνται οἱ ἀνάπηροι τῆς πρωτευούσης. Περίθαλψις νοσοκομειακὴ δὲν ὑπάρχει δι’ αὐτούς, οἱ δὲ ἀνάπηροι τῶν ἐπαρχιῶν καὶ μάλιστα οἱ βαρέως ἀνάπηροι ὑποφέρουν, χωρὶς οὐδεμία μέριμνα νὰ λαμβάνεται ὑπὲρ αὐτῶν. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι πρέπει ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ φέρῃ νέον τὸ ὁποῖον νὰ ἀποκαθιστᾷ τὴν ἰσότητα καὶ τὴν δικαιοσύνην μεταξὺ τῶν ἀναπήρων.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§65Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ἀρκετῶν ἡμερῶν ἔλαβον ἐκ Καστορίας, ἀπὸ τὸν Ἐθνικὸν Σύνδεσμον Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου, μίαν ἀναφοράν, τὴν ὁποίαν κατέθεσα εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Μεταξὺ τῶν ἄλλων αἰτημάτων του ὁ Σύνδεσμος Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Καστορίας ζητεῖ τὴν ταχυτέραν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν σημερινοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὄχι μόνον οἱ ἐν Ἀθήναις ἀνάπηροι, ἀλλὰ καὶ οἱ τῶν ἐπαρχιῶν παρακολουθοῦν τὸ στοργικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως Παπάγου καὶ ἀναμένουν τὴν περαιτέρω ἐκδήλωσιν τῆς στοργῆς αὐτῆς διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου.

§66Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε ὅτι οἱ ἀνάπηροι Καστορίας σᾶς ἔστειλαν ἀναφορὰν καὶ ζητοῦν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον κατετέθη εἰς τὰς 19 τοῦ μηνός. Πότε οἱ ἀνάπηροι τῆς Καστορίας ἔλαβον γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ ἀποστείλουν καὶ ἀναφοράν; Πῶς εἶναι δυνατὸν τοῦτο;

§67Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Διὰ νὰ κατατεθῇ ἓν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, κύριε συνάδελφε, ἀπαιτεῖται πολλάκις προεργασία πολλῶν μηνῶν. Διὰ νὰ φθάσῃ μέχρι τῆς Βουλῆς καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀπῃτήθη χρονικὸν διάστημα. Ἡ ἀναφορὰ τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων Καστορίας εἶναι πρὸ ἀρκετῶν ἡμερῶν κατατεθειμένη εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ χθὲς τὸ βράδυ ἦτο ἀναγεγραμμένη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ἀλλὰ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συζητηθῇ. Πρέπει νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγω εἶναι ἀπολύτως ἀκριβῆ καὶ ἀληθῆ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία διάκρισις εἰς τὸ νομοσχέδιον ὅσον ἀφορᾷ τὰ δικαιώματα τῶν ἀναπήρων Ἀθηνῶν καὶ ἐπαρχιῶν καὶ εὐχῆς ἔργον θὰ ἦτο νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε. Ἔπειτα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶμεν περὶ ἀπολύτου ἰσότητος, διότι γνωρίζομεν π. χ. πόση εἶναι ἡ ἀξία ἑνὸς οἰκοπέδου εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τοῦ αὐτοῦ οἰκοπέδου εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Τοιαύτη ἐξίσωσις δὲν εἶναι δυνατή, ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξισώσωμεν τὸν περιπτεριοῦχον Ἀθηνῶν μὲ τοὺς τοιούτους τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων. Τοιαύτην ὑπερβολὴν ὀφείλομεν νὰ τὴν ἀποφύγωμεν, ἐὰν θέλωμεν, νὰ ἔχωμεν τὴν αὐτὴν ἐκδήλωσιν στοργῆς ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξισώσωμεν τὴν στιγμὴν αὐτήν, εἶναι τοῦτο: Τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα θὰ χορηγηθοῦν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν οἰκιῶν τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου νὰ εἶναι ἴσης ἀξίας. Ἐπίσης ἤθελον ἰδιαιτέρως νὰ τονίσω ὅτι θὰ πρέπει οἱ οἰκοδομικοὶ συνεταιρισμοὶ νὰ γίνουν κατὰ Νομούς, ὁ δὲ Ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ μεταφέρῃ τὰ στεγαστικὰ δικαιώματα ὡρισμένων ἀναπήρων ἀπὸ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν κατεῖχον κατὰ τὸ 1940 εἰς ἄλλην τοποθεσίαν, εἴτε ἐντὸς τοῦ Νομοῦ εἴτε καὶ ἐκτὸς τῆς περιφερείας τούτου. Εἰς τὴν περιφέρειαν Καστορίας καὶ Φλωρίνης καὶ ὑποθέτω καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας, ὡρισμένα χωρία κατέστησαν ἀκατοίκητα, λόγῳ τοῦ συμμοριτοπολέμου. Οἱ ἀνάπηροι κάτοικοι τῶν χωρίων αὐτῶν ἐξηναγκάσθησαν νὰ ἐγκατασταθοῦν κάπου ἀλλοῦ. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ μὴ στερηθοῦν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νόμου. Δὲν ἔχω, κύριοι συνάδελφοι, παρὰ νὰ συγχαρώ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἡ ὁποία, συμπληρώνουσα τὸ ἔργον τῆς ἐπιδείξεως στοργῆς πρὸς ὅλους τοὺς Ἕλληνας, ἔρχεται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου νὰ ἐκπληρώσῃ ἕνα χρέος πρὸς τὴν τάξιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπρωτοστάτησαν διὰ τῆς θυσίας των, εἰς τὸ νὰ ἔχωμεν σήμερον ἡμεῖς τὴν ἐλευθερίαν νὰ ὁμιλῶμεν ἐδῶ, ὡς Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπέτρεψαν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν φυλὴν νὰ βαδίσῃ πρὸς τὰ πεπρωμένα της. Εἶμαι εὐτυχής, διότι εἰς τὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Καστορίας θὰ τηλεγραφήσω ἀπόψε ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐδέχθη τὸ νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου καὶ ἐξεπλήρωσεν ἕνα ἱερὸν χρέος της πρὸς αὐτούς.

§68Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ ἀνάπηροι τῶν Ἀθηνῶν θὰ ἔχουν ἐκτὸς τῆς συντάξεώς των καὶ ἕνα περίπτερον ἢ τοὐλάχιστον ἕνα διορισμὸν θυρωροῦ εἰς μίαν πολυκατοικίαν ἢ εἰς ἕνα ὀργανισμόν. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν ὅμως ὁ ἀνάπηρος μὲ τὰς 180 δραχμὰς ποὺ λαμβάνει ὡς σύνταξιν παραδέχεσθε ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσῃ τὸν ἑαυτόν του ἱκανοποιημένον;

§69Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Δὲν δικαιοῦνται, κύριε συνάδελφε, στεγάσεως αὐτοί, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἄλλοι νόμοι ἔχουν δημιουργήσει μίαν προνομιακὴν κατάστασιν δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἡ ἐπιτυχία τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν καλὴν καὶ δικαίαν ἐφαρμογήν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου καὶ τὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα διαθέτει εἰς ὅλην τὴν ἐπικράτειαν, νομίζω, ὅτι ἀποτελοῦν ἀρκετὴν καὶ ἱκανὴν ἐγγύησιν ὅτι θὰ ὑπάρξῃ χρηστὴ καὶ δικαία ἐφαρμογὴ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ ψηφίσωμεν ἀπόψε.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§71Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου περὶ προστασίας τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, θὰ ἐπωφεληθῶ τῆς εὐκαιρίας νὰ ὑποβάλλω τὴν εὐχὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπεκτείνῃ τὰ μέτρα τῆς προστασίας καὶ πρὸς τὴν τάξιν τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Εἶναι μία τάξις ἡ ὁποία δὲν ἔτυχε καὶ πρέπει νὰ τύχῃ ἴσης μεταχειρίσεως μὲ τοὺς ἀναπήρους καὶ τὰ θύματα πολέμου.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Λ. Κατσιλάμπρος ἔχει τὸν λόγον.

§73Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, ἢ νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον ἤ, ἐὰν τοῦτο εἶναι δυνατόν, νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ συνήθης διαδικασία καὶ νὰ ψηφισθῇ εἰς δύο συζητήσεις. Καὶ τοῦτο διότι οὐδεμία προστασία γίνεται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων τῶν Ἐπαρχιῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κυρίου Χλουβεράκη ἔχει κάποιαν ἀξίαν, διότι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει μελετηθῆ καλῶς. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι ἐὰν θελήσῃ ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, ἡ ψήφισις τοὐλάχιστον νὰ γίνῃ εἰς δύο συζητήσεις, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐπιφέρωμεν τὰς ἀναγκαίας βελτιώσεις καὶ τροποποιήσεις.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο πρέπει νὰ ὑποβληθῇ σχετικὴ πρότασις ἀπὸ μέρους ὡρισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Ὁ κ. Μπακόλλας ἔχει τὸν λόγον.

§75Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι κατ’ ἀρχὴν σύμφωνος διὰ τὸ νομοσχέδιον, ἔχω ὅμως σοβαρὰς ἐπιφυλάξεις ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 4 τόσον ἀπὸ Συνταγματικῆς ἀπόψεως, ὅσον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς. Κύριε Πρόεδρε, ἐνῷ τὸ ὅλον πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ γίνωνται ἀπαλλοτριώσεις ὑπὲρ συνεταιρισμῶν ἀναπήρων, ἐν τούτοις εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἀναγράφεται ὅτι ἡ ἀπαλλοτρίωσις θὰ γίνεται ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τοῦ Σώματος, ὅτι τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἔχει ἀποφανθῆ κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρῆται διὰ νόμου ὡς δημοσία ὠφέλεια ἡ ἀπαλλοτρίωσις ὑπέρ ἰδιωτῶν. Ἀπὸ οὐσιαστικῆς ἀπόψεως δὲν καθορίζεται καὶ δὲν λαμβάνεται οὐδεμία πρόνοια τόσον ὡς πρὸς τὸ πρόσωπον ὑπὲρ οὗ ἡ ἀπαλλοτρίωσις, ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὸ πρόσωπον καθ’ οὗ ἡ ἀπαλλοτρίωσις. Προτεάνω, λοιπόν, νὰ γίνῃ μία προσθήκη εἰς τὸ ἄρθρον 4, καθ’ ἥν, πρῶτον, νὰ ἐπιτρέπεται ἀπαλλοτρίωσις μεγάλων κτημάτων, καί, δεύτερον, ἡ ἀπαλλοτρίωσις νὰ γίνεται ὑπὲρ συνεταιρισμῶν ἀναπήρων καὶ οὐχὶ ὑπὲρ ἀτόμων καὶ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ φράσις «καὶ ἰδιωτῶν ἢ νομικῶν προσώπων ἰδιωτικοῦ δικαίου.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Σ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον.

§77Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τὸ θέμα, κύριε Πρόεδρε, τῶν ἀναπήρων συγκινεῖ πράγματι τὴν κοινὴν γνώμην εὐρύτατα. Καθ’ ἡμᾶς, τὸ θέμα τοῦτο εἶναι συνάρτησις δύο προϋποθέσεων. Ἡ πρώτη προϋπόθεσις εἶναι αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες τῆς χώρας, ἡ δὲ δευτέρα προϋπόθεσις ἡ ἀκριβοδικαία κατανομὴ τῶν προνομίων μεταξὺ ὅλων τῶν κατηγοριῶν τῶν ἀναπήρων. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον θέμα, τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, τῆς παρούσης στιγμῆς, διὰ τὴν προώθησιν καὶ ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων τῶν ἀναπήρων, τοποθετεῖ ὡρισμένα πλαίσια, ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν κατ’ ἀρχὴν νὰ δεχθῶμεν ὅτι δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐπιδιωκομένη λύσις. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὸ δεύτερον θέμα, τοὐτέστι τῶν ἐγγυήσεων, τῶν καθ’ ἡμᾶς ἀπαραιτήτων ἐγγυήσεων διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἀκριβοδικαία εἰς ὅλους τοὺς ἀναπήρους κατανομὴ τῆς Κρατικῆς περὶ αὐτῶν ἀντιλήψεως καὶ προνοίας, οὐδὲν περὶ αὐτῶν προβλέπεται. Διότι, κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα νὰ παραχωρῆται, κατόπιν ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως, οἰκόπεδον εἰς ἀνάπηρον οἰκοῦντα εἰς μεγάλα ἀστικὰ κέντρα καὶ ἀνάλογον οἰκόπεδον, τῆς αὐτῆς ἐκτάσεως, εἰς ἀνάπηρον οἰκοῦντα εἰς ἐπαρχιακὸν καὶ ἀπομεμακρυσμένον κέντρον. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν τοῦ παραχωρεῖται περιουσιακὸν στοιχεῖον ἐπηυξημένης ἀξίας, τὸ ὁποῖον μετὰ πάροδον μιᾶς 10ετίας, ὁπότε αἴρεται ἡ ἐκ τοῦ νόμου ἀπαγόρευσις τῆς μὴ ἀπαλλοτριώσεως, θὰ ἀποτελῇ οὐσιαστικῶς ἐπηυξημένην περιουσίαν. Ἐνῶ εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν τῆς ἐπαρχίας, διὰ τὸν ἀνάπηρον τὸν κατοικοῦντα εἰς ἀπομεμακρυσμένον μέρος τῆς Ἐπικρατείας, εἶναι μειωμένη εἰς ἐσωτερικὴν ἀξίαν ἡ Κρατικὴ παροχή. Θὰ ἔλεγον, λοιπόν, τὸ νομοσχέδιον νὰ προβλέψῃ τὴν διαδικασίαν ἐκείνην, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐξησφαλίζετο ἡ ἰσότιμος μεταχείρισις ὅλων τῶν ἀναπήρων. Ἐὰν δὲ θελήσητε, κύριοι βουλευταί, νὰ μὲ παρακολουθήσετε εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς σκέψεως αὐτῆς, δὲν διστάζω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ ἐκ τῆς ἐπαρχίας καταγόμενος ἀνάπηρος πρέπει νὰ τύχῃ καὶ μεγαλυτέρας ἀκόμη προσοχῆς. Διότι ὁ ἀνάπηρος τὶ εἶναι; Εἶναι ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὴν Πατρίδα καὶ ἐστερήθη, λόγῳ τῆς προσφορᾶς τῶν ὑπηρεσιῶν του αὐτῶν, μερικῶν φυσικῶν του δυνάμεων. Καὶ κατοικῶν μὲν εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα ἔχει τὴν ψυχαγωγίαν ποὺ δίδουν τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα. Ἐνῷ εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐντονώτερον τοῦ παραμένει καθημερινῶς εἰς τὴν ἀντίληψιν τὸ γεγονὸς τῆς ἀναπηρίας του. Ἔπρεπε, λοιπόν, ἀκριβῶς διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν ἀναπήρων τῆς ἐπαρχίας, νὰ ὑπάρξῃ μία διαφορετικὴ μεταχείρισις, ἡ ὁποία τύποις θὰ ἦτο διάφορος, οὐσίᾳ ὅμως θὰ ἀπετέλει πραγματικὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης. Θεωρῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι, ἐπειδὴ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν ρυθμίζει τὸ κατὰ βάσιν κεφαλαιῶδες τοῦτο ζήτημα, θὰ ἦτο ἐνδεδειγμένον νὰ ἀποσυρθῇ πρὸς καλυτέραν μελέτην. Οὐδόλως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὸ γεγονὸς ὅτι ἔτυχε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον νὰ ἔχῃ καὶ τὴν συγκατάθεσιν καὶ τὴν σύμφωνον γνώμην τῆς Συνομοσπονδίας τῶν ἀναπήρων. Διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἡ γνώμη αὐτὴ ἔχει συμβουλευτικὸν χαρακτῆρα. Ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν καθηκόντων ποὺ μᾶς ἀνέθεσεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν ὑποχρεώσεών μας, ὡς καθορίζονται ἀπὸ τὸ πολίτευμά μας, ἔχομεν τὴν εὐθύνην ἡμεῖς νὰ δίδωμεν λύσεις καὶ νὰ ἀκούωμεν καὶ νὰ ἀσπαζώμεθα τὴν γνώμην ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς θεωροῦμεν ὀρθήν. Ἐὰν ὅμως, παρὰ ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἔχει, τότε, τοὐλάχιστον, θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ τακτικὴ διαδικασία. Νὰ τὸ συζητήσωμεν κατ’ ἀρχὴν σήμερον, καὶ κατ’ ἄρθρον. Νὰ ἀφίσωμεν ἕνα χρονικὸν διάστημα καὶ νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν. Καὶ εὐελπιστῶ, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὅτι κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἡ Κυβέρνησις, σταθμίζουσα τὰς ἀπόψεις τῶν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, θὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐμφανίσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀρτιώτερον ἢ τοὐλάχιστον νὰ τὸ τροποποιήσῃ ἐπὶ τὸ τελειότερον. (Χειροκροτήματα).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατετέθη ἡ ἑξῆς πρότασις: Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ προτείνομεν ὅπως τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ στεγάσεως ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου ἰσχυούσης νομοθεσίας», συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 57 τοῦ Συντάγματος, ἡ συζήτησις χωρήσῃ εἰς δύο ἀναγνώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαΐου 1954 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Σ. Μακρόπουλος, Ι. Κοντολέων, Α. Παπαθανάσης, Σ. Θεοτόκης, Λ. Κατσιλάμπρος, Α. Δερδεμέζης, Χ. Γουλόπουλος, Χ. Βόσκογλου, Ι. Ἰντζές, Μ. Χλουβεράκης, Π. Γυιόκας, Ν. Σταθόπουλος, Τ. Πάρρης, Α. Τσιρώνης, Π. Τριαντόπουλος, Α. Γκελεστάθης, Γ. Βούλγαρης, Ν. Πετρίδης, Μ. Γεωργαντᾶς, κ. ἄ. Κατὰ συνέπειαν, τὸ νομοσχέδιον θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν εἰς δύο ἀναγνώσεις, συζήτησιν καὶ ψήφισιν. Συζητεῖται ἤδη εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§79Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§81Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι καθολικὴ ἡ στοργὴ καὶ ἡ συμπάθεια, τὴν ὁποίαν ἔχει καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, πρὸς τοὺς ἀναπήρους. Ἐκδήλωσις τῆς στοργῆς καὶ τῆς συμπαθείας αὐτῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι καὶ τὸ ὑποβληθὲν ἀπόψε πρὸς συζήτησιν νομοθέτημα. Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἀπὸ τὴν μίαν πλευράν, οὔτε ἀπὸ τὴν ἄλλην, ἀντίρρησις, ὡς πρὸς τὸ ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ καὶ νὰ δοθῇ ἡ πρόσθετος αὐτὴ ἱκανοποίησις, τὴν ὁποίαν ζητοῦν οἱ ἀνάπηροι ὅλων τῶν πολέμων τῆς χώρας μας. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε τὴν συζήτησιν καὶ τὴν εὐρύτητα τῆς συζητήσεως, εἶναι τὸ ἐὰν θὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας ἢ καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα ἁπλούστατον, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ τὸ τροποποιήσωμεν καὶ νὰ τὸ προσαρμόσωμεν, προτείνοντες σχετικὴν διάταξιν, ἀποσαφηνίζουσαν τὸ κενόν, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησεν ἡ ἀμφιβολία τῶν κυρίων συναδέλφων. Ἐφ’ ὅσον ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου θὰ γίνῃ κατὰ τὴν διαδικασίαν, τὴν ὁποίαν ὁρίζει ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς καὶ τὸ Σύνταγμα, νομίζω, ὅτι μᾶς παρέχεται ἡ εὐχέρεια νὰ ἀναπληρώσωμεν ὅ,τι κενὸν ὑπάρχει. Εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς τροπολογίας, ποὺ εἶναι ἀναγκαῖαι καὶ ἐπιβεβλημέναι.

§82Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ ὀλίγας λέξεις. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω πολύ, διότι ἔχει εὐρύτατα συζητηθῇ τὸ θέμα. Λυποῦμαι, διότι ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐφανταζόμην, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἐγίνετο δεκτὸν ὁμοθύμως. Καὶ δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, ὅτι εἶχον προπαρασκευασθῆ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, ἐνώπιόν σας, ἐπὶ τῇ ἐπιψηφίσει τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἐπειδὴ δὲν θὰ ἀσχοληθῶ εἰς πολλὰ πράγματα, θὰ εἴπω μόνον τὸ ἑξῆς, ὅτι, πρῶτον, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἀποκλειστικῶς σχέδιον νόμου στεγάσεως τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Οἱ διάφοροι ὁμιληταί, ἐπεξετάθησαν καὶ σὲ ἄλλα θέματα, ἀφορῶντα τοὺς ἀναπήρους καὶ τὰ θύματα πολέμου. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν ἦτο τοῦ παρόντος, ἔπρεπε νὰ περιορισθῶμεν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὸ στεγαστικὸν θέμα, περὶ τοῦ ὁποίου καὶ πρόκειται. Ἐπεκρίθη ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀμελέτητον. Νομίζω, ὅτι δὲν ἦσαν ἐν δικαίῳ οἱ ἐκφράσαντες τὴν γνώμην αὐτὴν καὶ τοῦτο, διότι σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ πολλοῦ καιροῦ μελετᾶται, καὶ μάλιστα εἰσήχθη εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν πρὸ ὀκταμήνου, ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἀπεσύρθη. Τὸ νομοσχέδιον συνεπῶς, ἐμελετήθη ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ καὶ ἐνεκρίθη ἀπὸ τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον. Μετὰ τοῦτο, ἐπεξειργάσθη τοῦτο ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἡ ὁποία ὁμοθύμως τὸ ἐνέκρινεν, ἀφοῦ ἐπέφερεν ὡρισμένας τροπολογίας, τὰς ὁποίας, ἀσφαλῶς, θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν. Καί, τέλος, κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, ἡ Βουλὴ ἐξέφρασε τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ψηφισθῇ εἰς δύο ἀναγνώσεις, ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ ἔχω ἀντίρρησιν, οὔτε καὶ δικαίωμα ἔχω νὰ μὴ δεχθῶ τὴν θέλησιν τοῦ Σώματος. Ἀνεκινήθη, κατὰ τὴν συζήτησιν, ἕνα σοβαρὸν ζήτημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἤθελον νὰ διατυπώσω τὰς ἀπόψεις μου. Εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλέχθη, τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως τῶν ἀναπήρων πολέμου, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῶν διαμενόντων εἰς Ἀθήνας καὶ εἰς τὰ μεγάλα γενικῶς ἀστικὰ κέντρα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῶν διαμενόντων εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ κυρίως εἰς τὰς χωρία. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἠδυνήθην νὰ καταλάβω, τὶ ἠννόουν οἱ ὁμιληταὶ μὲ τὴν ἐπίκρισιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι οἱ ἀνάπηροι μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πολέμου, ἤ, κυριολεκτικώτερον, μετὰ τὴν ἀποθεραπείαν των, ἐγκατεστάθησαν ἄλλοι μὲν εἰς τὰς Ἀθήνας, ἄλλοι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἄλλοι δὲ εἰς τὰ χωρία των, ἀναλόγως τῶν ἀτομικῶν των συμφερόντων. Τὶ εἴδους μεταχείρισιν νὰ κάμωμεν εἰς τοὺς ἐγκατασταθέντας εἰς τὰς ἐπαρχίας των; Νὰ τοὺς δώσωμεν περίπτερα εἰς τὰς Ἀθήνας, ἢ νὰ τοὺς δώσωμεν οἰκόπεδα εἰς τὰς Ἀθήνας; Ἂν καὶ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν παραχώρησιν οἰκοπέδων πρὸς ἐκμετάλλευσιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι βουλευταί, τί θέλετε νὰ κάμωμεν διὰ τοὺς ἀναπήρους, οἱ ὁποῖοι διαμένουν, ὄχι εἰς τὰς Ἀθήνας, ὄχι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὄχι εἰς τὰς Πάτρας; Τίνι τρόπῳ νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσωμεν; Καὶ αὐτοὶ ἔχουν τὰ ἴδια δικαιώματα, παίρνουν τὴν σύνταξιν, τὴν ὁποίαν δικαιοῦνται, παίρνουν τὰ ἐπιδόματα ἀναπηρίας, ἔχουν δικαίωμα νὰ τύχουν οἰκοπέδων κτλ. Ἴση, συνεπῶς, εἶναι ἡ μεταχείρισις ὅλων καὶ ἀνάλογος τοῦ τόπου διαμονῆς ἑκάστου. Τὸ στεγαστικὸν τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, δὲν ἀποκλείει τοὺς τῶν Ἐπαρχιῶν, τοὐναντίον μάλιστα καὶ εἰς αὐτοὺς παρέχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐξασφαλίσουν μίαν στέγην.

§83ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐὰν δὲν ἔχουν, ὅμως.

§84Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρατ.). Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Παμπούκας, ὅτι σὲ χωριὸ εἶναι δύο καὶ τρεῖς, καὶ συνεπῶς δὲν δύνανται νὰ συμπήξουν οἰκοδομικὸν συνεταιρισμόν, δὲν νομίζω, ὅτι εὐσταθεῖ, διότι κατὰ Νομοὺς ὑπάρχουσι Σύνδεσμοι ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, εἰς οὓς εἶναι ἐγγεγραμμένοι ὅλοι οἱ ἀνάπηροι καὶ τὰ θύματα πολέμου τοῦ Νομοῦ καί, συνεπῶς, καὶ αὐτοὶ θὰ ἱκανοποιηθοῦν κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον.

§85Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐὰν δὲν ἔχουν, νὰ τοὺς βοηθήσωμεν νὰ συμπήξουν Συνεταιρισμούς.

§86Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Δὲν διευκρινίζεται αὐτό, εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§87Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Θὰ τὰ εἴπωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργός, δὲν δέχεται διακοπάς.

§89Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ἐπίσης, λέγω τὸ ἑξῆς, ὅτι συμπεριελήφθησαν καὶ οἱ ἀνάπηροι, οἱ ἔχοντες ἀναπηρίαν, κάτω τοῦ 25%. Εἰς τὸ διανεμηθὲν νομοσχέδιον, δὲν συμπεριελήφθησαν οἱ ἀνάπηροι, οἱ κάτω τοῦ 25%. Ἐπειδὴ ὅμως, ἐθεωρήθη ὅτι ἦτο ἄδικον νὰ ἐξαιρεθοῦν αὐτοί, καὶ ἐφ’ ὅσον ἔπρεπε κατὰ ἕνα τρόπον νὰ ἱκανοποιήσωμεν, ἔστω καὶ ἠθικῶς, καὶ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, διὰ τοῦτο ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη νὰ τεθῇ μία δυνητικὴ διάταξις δι’ αὐτούς. Μετὰ τὴν πλήρη ἱκανοποίησιν τῶν ἐν ἄρθρῳ 1 ἀναγραφομένων α, β καὶ γ κατηγοριῶν τοῦ νομοσχεδίου, καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ δύνανται οἱ Ὑπουργοὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Οἰκονομικῶν καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, νὰ ἐπεκτείνουν τὸ εὐεργετικὸν αὐτὸ μέτρον τῆς κρατικῆς στεγαστικῆς συνδρομῆς καὶ εἰς τοὺς ἔχοντας ἀναπηρίαν κάτω τοῦ 25%. Δὲν θὰ σᾶς κουράσω περισσότερον. Παρακαλῶ, ὅπως γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν. Ἔχων ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐκδηλούμενα ἑκάστοτε ἐν τῇ αἰθούσει ταύτῃ ζωηρὰ συναισθήματα συμπαθείας, ἐκτιμήσεως καὶ σεβασμοῦ πρὸς τοὺς συντελεστὰς τοῦ μεγαλείου καὶ τῆς δόξης τῆς Πατρίδος μας, ἐλπίζω καὶ πιστεύω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, εἰς τὸ νὰ κάμῃ δεκτὸν τὸ ὑπ’ ὄψιν νομοσχέδιον, ὅπερ ἀποβλέπει εἰς τὴν θεραπείαν ζωτικῆς ἀνάγκης τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου.

§90Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νομοσχεδίου...

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν σᾶς παρακαλῶ, κύριε Παπασταύρου.

§92Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶναι κάτι τι, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀκουσθῇ...

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι κάτι τι, τὸ ὁποῖον θὰ ἀκούσωμεν μετὰ προσοχῆς καὶ σεβασμοῦ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§94Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν, ὥστε νὰ τὸ προσέξῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ εἴπατε, κύριε συνάδελφε, θέλετε νὰ τὰ ἐπαναλάβω, ἐκ τῶν πρακτικῶν;

§96Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Αὐτὸ ποὺ θὰ σᾶς εἴπω τώρα, δὲν τὸ εἶπον. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, τὸ ἄρθρον 4 νὰ τὸ μελετήσῃ ἰδιαιτέρως.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἐξηντλήθη. Ἡ Βουλή, δέχεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§98ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§100Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ ἀναβληθῇ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις.

§101Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διατὶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις; Νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὥστε νὰ ὑπάρχουν περιθώρια εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§102Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ διαφωνῶ, πιστεύω καὶ τὸ ἐδήλωσα πάντοτε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων πρέπει νὰ γίνεται εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν, ὁπότε νὰ ὑποβάλλωνται αἱ τροπολογίαι, τὰς ὁποίας νὰ μελετοῦν οἱ Ὑπουργοί, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν, εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, ἐνσυνειδήτως νὰ λέγουν ποίας κάμνουν δεκτὰς καὶ ποίας ὄχι. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον θέλει ὁ κ. συνάδελφος, νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἄρθρον τὸ νομοσχέδιον ἄνευ συζητήσεως, εἶναι ἀπαράδεκτον.

§103Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νὰ προχωρήσωμεν, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, καὶ κατόπιν νὰ διακόψωμεν.

§104Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, τὸν λόγον. Τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, λέγει τὸ ἑξῆς: «Οὐδεμία πρότασις γίνεται δεκτὴ ...... (ἀναγιγνώσκει) ......». Προτείνεται ἤδη, νὰ ἀναβληθῇ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Τότε, πρέπει νὰ πᾶμε τρεῖς ἡμέρας. Ὑποχρεωτικῶς, κατὰ τὸ Σύνταγμα, θὰ συζητηθῇ καὶ κατ’ ἄρθρον.

§105ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Μητσοτάκη, δὲν ἀντιτίθεται εἰς τὴν διάταξιν, εἰς τὴν ὁποίαν μᾶς παρεπέμψατε, διότι δικαίωμα τῆς Βουλῆς εἶναι, ἐν τῇ συζητήσει τοῦ νομοσχεδίου κατ’ ἄρθρον νὰ εἴπῃ, ὅτι δεχόμεθα τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον. Αὐτὸ εἶπεν, ὁ κ. Μητσοτάκης.

§107Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ ὑποστηριχθέν, ὅτι τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος ὁρίζει, ὅτι ἡ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ἡ ὁποία πρέπει, βεβαίως, νὰ συμβαδίζῃ, νὰ εἶναι μία, νὰ γίνεται καὶ εἰς μίαν συνεδρίασιν, διότι ἠμπορεῖ νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου καὶ νὰ παραταθῇ ἐπὶ δύο καὶ τρεῖς συνεδριάσεις. Δὲν σημαίνει τοῦτο, ὅτι διαιρεῖται ἡ συζήτησις.

§108Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ βάζετε εἰς τὸ στόμα μου λέξεις, τὰς ὁποίας δὲν ἐχρησιμοποίησα. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προετιμήθη, μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι θὰ διαρκέσῃ ἡ συζήτησις πέντε λεπτὰ καὶ παρέβημεν, εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Μένουν ἐκκρεμῆ νομοσχέδια, τῶν ὁποίων ἡ συζήτησις ἐξακολουθεῖ ἐπὶ ἡμέρας. Νομίζω, ὅτι ὀρθὸν εἶναι τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἡ δὲ κατ’ ἄρθρον συζήτησις νὰ ἐξακολουθήσῃ.

§109Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐδῶ ὑπάρχει ἕνα θέμα δικονομίας καὶ ἕνα θέμα οὐσίας. Τὸ μὲν θέμα τῆς δικονομίας εἶναι, ὅτι τὸ μὲν Σύνταγμα ὁρίζει τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ψηφίζονται τὰ νομοσχέδια, οὐδέποτε ὅμως καὶ οὐδαμοῦ ἀπεμπολεῖ ἡ Βουλὴ τὸ δικαίωμά της τοῦτο, νὰ διακόψῃ τὴν συζήτησιν ἐπὶ ἑνὸς συγκεκριμένου θέματος, εἴτε καὶ νὰ τὴν ἀναβάλῃ. Θέμα μὴ διακοπῆς, δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ, ὅταν ἡ Βουλὴ συζητῇ θέματα ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ εἰς πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν, δικαίωμα τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν, ἔστω καὶ ἂν ἔχῃ ἀρχίσει κατ’ ἀρχήν, ἔστω καὶ ἂν εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς κατ’ ἄρθρον συζητήσεως. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς δικονομίας. Τὸ θέμα τῆς οὐσίας εἶναι ἄλλο. Τὸ νομοσχέδιον, εἶναι σοβαρώτατον. Πρόκειται ὡρισμένοι συνάδελφοι νὰ προτείνουν τροπολογίας. Τὰς τροπολογίας αὐτάς, ἡ Κυβέρνησις κατ’ ἄρθρον θὰ τὰς δεχθῇ, ἢ θὰ τὰς ἀπορρίψῃ, ἢ θὰ τὰς μεταβάλῃ. Ἀλλὰ θὰ πρέπει, ἐν τῷ μεταξύ, νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὸν ὑπευθύνως ὑποστηρίζοντα τὸ νομοσχέδιον Ὑπουργόν, νὰ μελετήσῃ τὰς τροπολογίας. Ἐὰν εἰσέλθωμεν τώρα ἀμέσως εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τότε τί θὰ συμβῇ. Θὰ προταθοῦν αἱ τροπολογίαι καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἕτοιμος νὰ τὰς δεχθῇ, νὰ τὰς μεταβάλῃ, ἢ νὰ τὰς ἀπορρίψῃ. Ἑπομένως, ὀρθοτέρα θὰ ἦτο ἡ ὁδὸς νὰ ὑποβληθοῦν αἱ σχετικαὶ τροπολογίαι, διὰ νὰ ἔχῃ τὸν καιρὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰς μελετήσῃ.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοτόκη, ἡ πρότασίς σας, δὲν ἀφίσταται οὐσιαστικῶς τῆς προτάσεως τοῦ κ. Μητσοτάκη. Ὁ κύριος Μητσοτάκης, εἶπε νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, εἰς πρώτην συζήτησιν καὶ κατ’ ἄρθρον καὶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῶν τροπολογιῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συνηθέστατα γίνεται εἰς τὴν δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Οὐσιαστικῶς, λοιπόν, ἡ πρότασις, ἡ ὑμετέρα καὶ ἐκείνη τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Μητσοτάκη, συμπίπτουν.

§111Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὁ κύριος Θεοτόκης, εἶπεν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐσιαστικῶς εἶπον.

§113Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ὀρθόν. Ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κύριος Θεοτόκης εἶναι τὸ σωστόν;

§114Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Βεβαίως, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ὅταν τὸ νομοσχέδιον ἐξέλθῃ ἐψηφισμένον ὁλοκληρωτικῶς ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιον, ἡ πρότασίς μου μετὰ τῆς προτάσεως τοῦ κυρίου Μητσοτάκη, ταυτίζεται. Ἀλλὰ νομοτεχνικῶς δὲν εἶναι ἔτσι. Τὶ θὰ συμβῇ; Θὰ προταθοῦν ὡρισμέναι τροπολογίαι, θὰ ἐμφανισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νομοτεχνικῶς συμπεριλαμβάνον τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι τυχὸν ἐγένοντο δεκταὶ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ξαναρχίσωμεν ἔπειτα νὰ συζητῶμεν διὰ νὰ τροποποιήσωμεν ἐνδεχομένως ἐξ ὑπαρχῆς ἀπὸ τὸ ἄρθρον 1 τὰ ἤδη τροποποιηθέντα ἄρθρα κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἐποικοδομητικόν.

§115Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κινδυνεύει νὰ δημιουργηθῇ ἀπόψε τοιαύτη σύγχυσις, ὥστε νὰ χάσωμεν καὶ τὰς ἁπλουστέρας ἐννοίας τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐὰν ἡ λογικὴ τοῦ κυρίου Θεοτόκη, κύριοι συνάδελφοι, ἦτο σωστή, τότε θὰ ἔπρεπεν εἰς κάθε σχέδιον νόμου εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν νὰ γίνωνται δύο συνεδριάσεις.

§116Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ εἶπον πάντοτε.

§117Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ Κανονισμὸς προέβλεψε σοφώτατα, ὅπως τὸ ἔχετε εἰπῆ, κύριε Χαβίνη, τὴν διαδικασίαν τῆς ψηφίσεως. Αἱ τροπολογίαι, κύριε Πρόεδρε, ἔχουν ἤδη ὑποβληθῆ. Ἐὰν συνάδελφοι, θέλουν νὰ ὑποβάλουν ἐκ τῶν ὑστέρων τροπολογίαν, ἀπόψε ἢ ἀργότερον, ἔχουν τὸν καιρὸν νὰ τὸ πράξουν· τότε θὰ συζητηθοῦν εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν. Διατὶ ὅμως ἀπόψε νὰ κόψωμεν εἰς τὴν μέσην τὴν ἀρχὴν καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὰ ἄρθρα πάρα πέρα; Ἐὰν ὑπάρχῃ τοιαύτη ἀντίθεσις ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, ὥστε νὰ ἐπιδιώκουν τὴν ματαίωσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἂς βγοῦμε νὰ εἰποῦμε ὅτι διαφωνοῦμεν εἰς τὴν ἀρχήν.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέμα ἐξηντλήθη.

§119Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ὑπαινιγμὸς τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου συναδέλφου, εἶναι ἀπαράδεκτος.

§120ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπαράδεκτος!

§121Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Οὐδεὶς ἐσκέφθη τοιοῦτον τι. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἀρκετὰ μακρόχρονος πεῖρα ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ μὲ ἔχει διδάξει ὅτι πλειστάκις ὑποβάλλονται τροπολογίαι εἰς τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς καὶ ζητεῖται ἀπ’ αὐτοὺς ἀμέσως εἰς τὴν συνεδρίασιν νὰ ἐκφράσουν τὰς γνώμας των κρίνοντες τὴν οὐσίαν τῶν ἑκάστοτε προτεινομένων τροπολογιῶν.

§122Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι συναφές: Θὰ γίνῃ εἰς δύο ἀναγνώσεις. Ἡ πρώτη συζήτησις, κατ’ ἀρχήν, ἔχει ὡς ἐπακόλουθον καὶ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἐκτὸς ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ ἄλλως, τιθεμένου σχετικοῦ ἐρωτήματος ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου. Τοιοῦτόν τι δὲν ἐγένετο ἀπόψε. Κατ’ ἀκολουθίαν, ὀφείλομεν νὰ συνεχίσωμεν καὶ κατ’ ἄρθρον ἐφ’ ὅσον δὲν ἀπεφάσισεν ἡ Βουλὴ τὴν ἀναβολήν, διότι ἄλλως θὰ φανῇ ὅτι εἶσθε ἀντίθετος πρὸς τὸ νομοσχέδιον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν θέλομεν νὰ ἀποδεχθῶμεν.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κύριος Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§124Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Κύριοι, ὑπάρχουν δύο τροπολογίαι. Ἡ μία εἶναι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία γίνεται ἀποδεκτή. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ προτείνει τὰς ἑξῆς 4 τροπολογίας. Ἡ πρώτη εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον 1, παράγραφος 1, νὰ προστεθῇ ἐδάφιον δ, ἔχον οὕτω: «Διὰ Β. Διαταγμάτων προκαλουμένων ὑπὸ τῶν Ὑπουργῶν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Οἰκονομικῶν καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, ἡ ἄνω στεγαστικὴ συνδρομὴ νὰ παρασχεθῇ καὶ εἰς ἀναπήρους πολέμου ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας ἔχοντας ἀναπηρίαν ἐλάσσονα τῶν 25%, καθὼς καὶ εἰς τὰς ἀγάμους ἀδελφὰς καὶ γονεῖς τῶν πεσόντων, θανόντων, ἢ ἐξαφανισθέντων ἐν πολέμῳ, ἐφ’ ὅσον λαμβάνουσι πολεμικὴν σύνταξιν. Ἡ στεγαστικὴ αὐτὴ συνδρομὴ παρέχεται μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προηγουμένων κατηγοριῶν». Ἡ δευτέρα εἶναι: Τὸ ἐδάφιον αʹ τῆς παραγράφου Ζ τοῦ ἰδίου ἄρθρου νὰ ἀντικατασταθῇ ὡς ἑξῆς: «Εἰς ὃν τόπον ὁ εἰς ὃν αὕτη παρέχεται διέμενε μέχρι τῆς 28 Ὀκτωβρίου 1940, ἐξαιρέσει 1) τῶν παντελῶς τυφλῶν καὶ τῶν παραλυτικῶν δι’ οὓς δὲν ἰσχύει ὁ περιορισμὸς οὗτος καὶ 2) τῶν ἀξιωματικῶν τῆς πολεμικῆς διαθεσιμότητος δι’ οὓς τόπους διαμονῆς λογίζεται ὁ τόπος εἰς ὃν ἐγκατεστάθησαν μετὰ τὸν τραυματισμόν των μέχρι τέλους τοῦ ἔτους 1949».

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθήσατε, παρακαλῶ.

§126Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ καθήσατε. Θὰ τὸ συζητήσετε κατόπιν. Τώρα ὁμιλεῖ ὁ κύριος Ὑπουργός.

§128Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Δεύτερον ..... (ἀναγινώσκει)..........................».

§129Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. ................... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)

§130Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Γίνεται μία παρέκκλισις τοῦ τεθέντος περιορισμοῦ τοῦ τόπου διαμονῆς «μέχρι τῆς 28 Ὀκτωβρίου 1940». Πρέπει ὅμως νὰ κάμω τὴν ἑξῆς ἐπ’ αὐτοῦ διάκρισιν, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἡ παρέκκλισις ἀφορᾷ τοὺς μονίμους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἐτραυματίσθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῆς ὑπηρεσίας των διέμενον εἰς διαφόρους φρουράς, εἴτε πρὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 40, εἴτε κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου.

§131Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μόνον διὰ τοὺς ἀξιωματικούς;

§132Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Μάλιστα. Ὕστερα ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3, εἰς τὸν ἄρθρον 4 καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 1, προστίθεται τὸ ἑξῆς: ἐξαιρουμένων τῶν ἐκτάσεων κάτω τῶν 2.000 πήχεων τῶν ἀνηκουσῶν εἰς ἰδιώτας ......................... (ἀναγινώσκει) .....................».

§133Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Διατὶ ἡ ἐξαίρεσις αὐτή;

§134Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Εἰς τὸ ἄρθρον 4, παράγραφος 1........

§135Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία μου.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀσχολεῖται μὲ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας προέτεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§137Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Εἰς τὸ ἄρθρον λοιπὸν 4, παράγραφος 1..........

§138Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ παρακολουθήσωμεν ἔτσι. Ἂς τὰς πάρωμε μίαν πρὸς μίαν.

§139Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Θὰ παρακαλέσω, κύριοι, ὅπως ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον ἀπόψε κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ὁ κύριος Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§141Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Παρὰ τὴν τροποποίησιν τὴν ὁποίαν ἐπέφερεν ὁ κύριος Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ ἡ περίπτωσις ἐκείνη ποὺ λέγει: «ὁ... ..................... (ἀναγινώσκει) ..... .............». Καὶ ὑποβάλλω τὸ ἑξῆς λογικὸν ἐρώτημα: Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμων τὸ 1949 ὡς ὁπλῖται, ἦσαν κατὰ τὸ 1940 παιδάκια. Δὲν εἶχον γνώμην ἰδικήν των. Πῶς θὰ τοὺς ἀποκλείσετε; Διατὶ ὅμως θὰ βάλετε οἱ ἐγκατασταθέντες μέχρι τοῦ 1940 εἴτε ὁπλῖται εἶναι, εἴτε ἀξιωματικοὶ καὶ δὲν λέγετε οἱ ἐγκατεστημένοι οἰκογενειακῶς; Διότι ἐγὼ τὸ 1940 ἤμουν 10 χρονῶν. Τὸ πρᾶγμα θὰ γεννήσῃ πολλὰς ἀμφιβολίας καὶ ἀδικίας ἐν ταὐτῷ.

§142Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπουργ. Στρατιωτ.). Δὲν θὰ γεννήσῃ καμμίαν ἀμφιβολίαν, διότι δὲν θέλομεν νὰ συγκεντρώσωμεν ἀνθρώπους ἐδῶ. Θέτομεν τὸν περιορισμόν, διὰ νὰ μὴ ὑποθάλψωμεν τὴν ἀστυφιλίαν.

§143Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Οἱ τραυματίαι τοῦ 1949 ἀποκλείονται καὶ αὐτοὺς πρέπει νὰ τοὺς προστατεύσωμεν περισσότερον.

§144Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Καὶ ἡ διασαφήνησις τὴν ὁποίαν δίδει ὁ ἀξιότιμος κύριος Παπασταύρου, δὲν εἶναι ἐπαρκής. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ τόπου τὶ ἐννοοῦμεν; Χωρίον, Ἐπαρχίαν, Νομόν; Θὰ πρέπει νὰ ὁρίσωμεν τοὐλάχιστον, τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ διευκολύνει ἀκριβῶς τὴν διασαφήνισιν. Εἶναι εἷς ὅρος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει συγκεκριμένην ἔννοιαν. Ἐὰν καθορίσωμεν τὴν λέξιν «τόπος» μὲ χωρίον ἢ μὲ πόλιν ἢ Νομόν, θὰ ἔχῃ πλέον συγκεκριμένην ἔννοιαν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἴπωμεν ἐντὸς τοῦ Νομοῦ, διότι ὡρισμένα χωρία ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ ἢ καταστραφῆ. Τὴν λέξιν «τόπος» θὰ τὴν ἐννοήσωμεν ὡς χωρίον ἢ ὡς ἐπαρχίαν; Νὰ τὴν βάλωμεν ὡς Νομόν.

§145Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Εἶναι τὸ χωρίον.

§146Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Εἰς τὸν Νομὸν Καστορίας, Φλωρίνης, Ἐδέσσης καὶ Ἕβρου ἀκόμη, ὡρισμένα χωρία ἔχουν ἐκκενωθῆ τελείως διὰ λόγους ἀσφαλείας. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν πρέπει νὰ τύχουν στεγάσεως διὰ τὸν λόγον αὐτόν;

§147Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει, κατὰ τὴν διατύπωσιν τὴν ὑφισταμένην, ἀπὸ τυπικῆς πλευρᾶς, θέμα. Λέγει, εἰς τὸν τόπον εἰς τὸν ὁποῖον διαμένει. Ἡ δὲ δικονομία, ἐννοεῖ τόπον διαμονῆς.... Ὡς εἶναι διατετυπωμένη, πρέπει νὰ συναχθῇ ὅτι ἐννοεῖ τὸν τόπον τῆς διαμονῆς καί, κατὰ συνέπειαν, ἐὰν ἡ ἄποψίς σας πρόκειται νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, χρήζει τροποποιήσεως. Δὲν νοεῖται οἴκοθεν, ὅπως εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργός, τὸ χωρίον, οὔτε ὁ Νομός, οὔτε ἡ πόλις. Κατὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου ὁ τόπος τῆς διαμονῆς ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ κατοικία ἔξω τοῦ χωρίου. Διὰ τοῦτο, ἐπειδὴ ἡ ἔννοια τῆς διαμονῆς, κατὰ τὴν δικονομίαν, εἶναι σαφῶς καθωρισμένη, χρειάζεται ἀποσαφήνισις, διότι πλανᾶται ὁ κύριος Ὑπουργός, ἐὰν ἐννοῇ τὸ χωρίον διὰ τῆς διατυπώσεως «εἰς τὸν τόπον ὅπου διαμένει», διότι κατὰ τὴν ἑρμηνείαν ποὺ πρέπει νὰ δοθῇ ἀπὸ τὰ Δικαστήρια, ἐννοεῖ τὸν τόπον τῆς διαμονῆς καὶ αὐτός, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ἔξω τοῦ χωρίου κατοικία.

§148Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ἐὰν ἦτο γεωργὸς καὶ ἔμενεν εἰς τὸ χωρίον, αὐτὸς εἶναι ὁ τόπος διαμονῆς.

§149Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Νομοτεχνικῶς, δὲν στέκει.

§150Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἐγίνετο δεκτόν, ἄνευ συζητήσεως. Τώρα, ὅμως, βλέπω, ὅτι ὑπάρχει ἀντίρρησις ἀπ’ ὅλας τὰς πλευρὰς καὶ κάμνω τὴν ἑξῆς πρότασιν.

§151Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὄχι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§152Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κάμνω τὴν πρότασιν, ἢ ἡ Βουλὴ νὰ ἀποδεχθῇ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ἢ νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἂς ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν θέλῃ νὰ τὸ συζητήσωμεν ἢ νὰ τὸ ἀναβάλωμεν.

§153Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν εἶναι πρότασις αὐτή. Αὐτὸ ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν διακοπὴν τῆς συζητήσεως. Ἀποτελεῖ ἀποδοκιμασίαν τοῦ νομοσχεδίου ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως Ἡ τυχὸν διακοπὴ τῆς συζητήσεως σημαίνει ἀποδοκιμασίαν τοῦ νομοσχεδίου ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. (Διαμαρτυρίαι — θόρυβος).

§154Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἀντιθέτως. Ἐγὼ λέγω ἢ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν ἢ νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν καὶ θέλω νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν θέλῃ νὰ ἀποδεχθῇ τὸ νομοσχέδιον ἄνευ συζητήσεως ἢ νὰ τὸ ἀναβάλῃ, διότι παρενέπεσε τὸ νομοσχέδιον καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀναμένει νὰ ψηφισθῇ τὸ ἰδικόν του.

§155Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νὰ ἀναμείνῃ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας.

§156Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ μόνον τὸ ὁποῖον δύναται νὰ γίνῃ, ἐπειδὴ ἐπιθυμία τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, ὁ μόνος τρόπος, εἶναι νὰ συζητηθῇ καὶ κατ’ ἄρθρον. Τὸ νὰ ψηφισθῇ εἰς πρώτην συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, ἄνευ συζητήσεως, δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι θὰ ἔλθουν ἄλλαι τροπολογίαι, εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, καὶ δὲν θὰ εἶναι ἕτοιμος ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ. Δύο πράγματα εἶναι: ἤ, νὰ συζητηθῇ καὶ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ἤ, ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλή, νὰ ἀναβάλωμεν.

§157Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ συνεχίσωμεν τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιόν του, νὰ παραμείνωμεν μέχρις ὅτου ψηφισθῇ καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§158Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, νὰ ἀποφανθῶμεν.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει πρότασις ἐκ μέρους τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν περὶ ἀναβολῆς. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν περὶ ἀναβολῆς, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Θόρυβος).

§160Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ποία πρότασις ὑπάρχει;

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἡ πρότασις τοῦ κυρίου Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι βουλευταί).

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Συνέχεια τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως Σώματος Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας». Ὁ κύριος Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν, καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς, κ. Δ. Πλαγιάννης).

§163Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὁ θεσμὸς τοῦ Σώματος Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας εἰς τὴν χώραν μας σημαίνει ζωὴν 30 περίπου χρόνων. Ἡ ἀποστολὴ τοῦ θεσμοῦ τούτου εἶναι σπουδαιοτάτη, διότι δι’ αὐτοῦ παρακολουθεῖται ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία, ἰδίᾳ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τῆς ὑγιεινῆς τῶν ἐργαστηρίων καὶ τῶν ἐργοστασίων, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τῆς ἀσφαλείας τῶν μηχανημάτων καί, τὸ σπουδαιότερον ὅλων, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ὁμαλὴν καὶ κανονικὴν λειτουργίαν τῶν μηχανημάτων, ὅλων τῶν μηχανικῶν συγκροτημάτων τῶν ἐργοστασίων καὶ τῶν ἐργαστηρίων. Διότι εἰς τὴν χώραν μας ἡ βιομηχανία καὶ ἡ βιοτεχνία κατὰ τὰ πρῶτα στάδιά της δὲν ἔχει σημειώσει τὴν σημερινὴν ἀνάπτυξιν καὶ βελτίωσίν της. Παρ’ ὅλα ταῦτα, ὁ θεσμὸς προσέφερε σημαντικὰς ὑπηρεσίας, καίτοι τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἀπήρτιζε τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην δὲν ἦτο ὅσον ἀπῃτεῖτο καὶ ὅσον αἱ ἀνάγκαι τῆς χώρας τὸ ἐπέβαλλον. Μετὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς χώρας, ἡ βιομηχανία εἰς τὸν τόπον μας ἀνεπτύχθη ἁλματωδῶς καὶ παρέστη ἀνάγκη, ὅπως ὁ θεσμὸς αὐτὸς τῆς ἐπιθεωρήσεως ἐργασίας ἀναμορφωθῇ καὶ ἀναδιοργανωθῇ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀνταπεκρίνετο πλήρως πρὸς τὴν ἀνάγκην καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τὸν κοινωνικὸν καὶ ἐκπολιτιστικόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει. Δυστυχῶς, μέχρι τοῦδε, τὸ θέμα δὲν κατενοήθη ὅσον ἔπρεπε καὶ δὲν ἐδόθη ἡ δέουσα σημασία ἐκ μέρους τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων. Δὲν σημειοῦται ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν καμμία σημαντικὴ καὶ ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρουσα προσπάθεια ἀναδιοργανώσεως τῆς ὑφισταμένης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὑπηρεσίας τοῦ Σώματος τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας. Τὸ πρῶτον ἐμφανίζεται σήμερον ἕνα νομοθέτημα ἄρτιον ἀπὸ τῆς γενικωτέρας του πλευρᾶς καὶ εἶναι ὡς πρὸς τοῦτο ἄξιος συγχαρητηρίων ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διότι, ἔστω καὶ ἀργά, προσέφερεν ἕνα νομοθέτημα ἀπολύτως καὶ ἀπαραίτητον καὶ ἀναγκαῖον διὰ τοὺς 500 χιλιάδας ἐργάτας ποὺ σημειώνει σήμερον ἡ χώρα μας εἰς τὰς διαφόρους βιομηχανίας καὶ τὰς ἐργαστηριακὰς ἐργασίας. Ἡ διάρθρωσις τοῦ νομοθετήματος, κυρίως ἡ διάρθρωσις ἡ σημειουμένη εἰς τὸ ἄρθρον 3, ἐμφανίζει τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν ἐφεξῆς καὶ τὴν καθιερώνει ὡς ἀνεξάρτητον τρόπον τινὰ ὑπηρεσίαν, ὡς ἕνα ὀργανισμὸν αὐτοτελῆ ἔχοντα καὶ κεφαλὴν ἀλλὰ καὶ κλιμακωτὴν ὑπηρεσίαν. Ὑπῆρχε μέχρι τοῦδε, ὁ ὀργανισμὸς αὐτός, ἀλλὰ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν παρουσίαζε τίποτε ἄλλο, παρὰ ἐξάρτημα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ διήπετο ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν τὸν ἐσωτερικὸν τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ὑπήγετο δὲ εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν προϊσταμένων ἄλλων Ὑπηρεσιῶν καὶ εἰς τὴν ἄμεσον ἐποπτείαν τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ. Ἤδη, βέβαια, καὶ αὐτὸ θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ συμβαίνῃ ἀλλ’ ὑπὸ ἄλλην καὶ τελείως διάφορον μορφήν, εἶναι δὲ ἡ μορφὴ αὕτη, ἡ ἀρτίωσις, ἡ ὁλοκλήρωσις, ἡ ἐμφάνισίς του, ὡς θεσμοῦ ἀνεξαρτήτου τρόπον τινά, διότι ἐπὶ κεφαλῆς αὐτοῦ τίθεται τὸ πρῶτον, ὑπῆρχε καὶ παλαιότερον, ἀλλὰ τὸ πρῶτον θεσπίζεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, Γενικὸς Ἐπόπτης Ἐργασίας. Ἡ διάρθρωσις, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς τὴν ἀναγνώσω, εἶναι, καθ’ ὅλα ἐπιμελημένη, ὅμως ἔχει ὡρισμένα τρωτὰ καὶ ἐὰν αὐτὰ κατὰ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία θὰ ἐπακολουθήσῃ ἀποβληθοῦν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι θὰ τιμᾷ καθ’ ὁλοκληρίαν τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ὑπουργόν. Ἡ διάρθρωσις αὐτὴ ἔχει ὡς ἑξῆς: εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοθετήματος «... α) Εἷς Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς ἐπὶ βαθμῷ 3ῳ ἢ 2ῳ. β) Τέσσαρες Ἐπιθεωρηταὶ Ἐργασίας ἐπὶ βαθμῷ 3ῳ ἢ 2ῳ. γ) Ἕξ Τεχνικοὶ Ἐπιθεωρηταὶ ἐπὶ βαθμῷ 6ῳ, 5ῳ, 4ῳ, 3ῳ, καὶ 2ῳ», καὶ παρακάτω συνεχίζεται ἡ κλιμάκωσις, ἡ ὁποία κατὰ τοῦτο εἶναι ἀξία ἰδιαιτέρας προσοχῆς, τὸ ὅτι ἐνισχύεται ὁ θεσμὸς τῆς ἐπιθεωρήσεως ἐργασίας διὰ νέου προσωπικοῦ. Ἀλλ’ ἐνῷ ἔχει τόσον ὑπέροχον διάρθρωσιν, ὡρισμέναι φράσεις παρεντεθειμέναι ἰδίως εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 5 τῆς παραγράφου 9 κτλ., ἔχει ὡρισμένας φράσεις, αἱ ὁποῖαι καθιστοῦν τὴν διάταξιν κάπως διαβλητήν, ἢ μᾶλλον σοβαρῶς διαβλητὴν καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἄξιον προσοχῆς. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἤθελα, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ καταστήσωμεν τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἄρτιον καὶ ἀδιάβλητον.

§164Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Τώρα συζητοῦμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐφ’ ὅσον καὶ σεῖς συνετάχθητε ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὸ χαρακτηρίζετε μὲ τόσους ἐγκωμιαστικοὺς λόγους, θὰ παρακαλέσω, διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, νὰ τὰ εἴπωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐφ’ ὅσον συνετάχθητε καὶ σεῖς ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§165Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Μόνον αὐτὴν τὴν παρατήρησιν ἔκαμα ἐπὶ τῆς κατ’ ἀρχὴν συζητήσεως, διὰ νὰ σᾶς δώσω τὴν εὐχέρειαν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, νὰ ἐξετάσητε τὸ θέμα.......

§166Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Ὅταν λέγωμεν κατ’ ἀρχήν, εἶναι ἂν τὸ νομοσχέδιον εἶναι σκόπιμον, χρήσιμον ἢ ἠθικόν. Ἐπ’ αὐτοῦ, ὁ Κανονισμὸς διεχώρισε καὶ εἶπε: «Κατ’ ἀρχὴν» καὶ κατόπιν «κατ’ ἄρθρον».

§167Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὸ θέμα ὅπως τὸ θίγω, ἀφορᾷ τὴν γενικότητα τοῦ νομοθετήματος, διότι ἐάν, ὅπως εἶναι, ψηφισθῇ, τότε................. (δὲν ἠκούσθη).......... Τὸ θέμα πρέπει νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας προκειμένου εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν νὰ ἐπιφέρῃ τροποποιήσεις....

§168Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, νὰ τὰ εἴπητε αὐτά.

§169Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ δύο λόγια θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπ’ αὐτοῦ, διὰ νὰ δώσω τὴν εὐκαιρίαν εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ εἶναι ἕτοιμοι, ὅταν πρόκειται νὰ δώσουν τὴν ψῆφόν των. Θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω καὶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὰ ἑξῆς: Ἐνῷ τὸ ὅλον νομοθέτημα εἶναι ἄρτιον καὶ ἀπολύτως σκόπιμον καὶ ἐξυπηρετικώτατον ἀπὸ κοινωνικῆς ἀπόψεως, ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 3 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ ἄλλα ἄρθρα, τὸ καθιστοῦν διαβλητόν, κατὰ τοῦτο. Ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, προσπαθεῖ διὰ τοῦ νομοθετήματος τούτου, καὶ δι’ αὐτὸ ἐκπλήσσομαι διὰ τόσον ὡραῖον νομοθέτημα, ἠθέλησε νὰ τὸ διαβάλῃ καὶ νὰ τὸ καταστήσῃ οὐχὶ συμπαθές. Τὶ γίνεται μὲ τὴν συσχέτισιν τῶν δύο διατάξεων; Ἐπιδιώκει νὰ τοποθετήσῃ.....

§170Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Ὅταν φθάσωμεν ἐκεῖ, θὰ τὸ συζητήσωμεν. Δὲν ἔχομεν τώρα τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§171Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ναί, ἀλλ’ ὅταν τὸ νομοσχέδιον ἔχῃ αὐτὴν τὴν διαβολήν;

§172Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Ἐὰν εἶναι ἀντισυνταγματικόν, ἐὰν δὲν εἶναι, ἐὰν ἐξυπηρετῇ κάποιον σκοπόν, αὐτὴ εἶναι ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις. Αὐτὴ εἶναι ἡ σειρὰ τῶν συζητήσεων καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μᾶς διευκολύνετε.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παρατήρησις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὸν Κανονισμόν.

§174Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶσθε πολὺ νεώτερός μου. Ἐγὼ ἔχω ἀπὸ τὸ 1933 εἰς τὴν Βουλὴν καὶ σεῖς ἤλθατε τὸ 1945–46. Κάτι καταλαβαίνομεν καὶ ἡμεῖς, οἱ παλαιότεροι, κάτι μᾶς ἀπέμεινε καὶ ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας καὶ τὴν δικονομίαν τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀφήσατέ με λοιπὸν νὰ ὁλοκληρώσω τὴν σκέψιν μου.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἡ ὁλοκλήρωσις.

§176Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶσθε σύμφωνος εἰς τὸ κατ’ ἀρχήν;

§177Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν εἶμαι, ὅπως εἶναι διατυπωμένον, μὲ αὐτὰς τὰς διαβλητικὰς τοῦ ὅλου νομοθετήματος διατάξεις.......

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασταύρου, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, παρακαλῶ, νὰ συνεχίσετε, ἄνευ ἐξειδικεύσεως τῶν ἄρθρων καὶ τῶν διατάξεων.

§179Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Λέγω, ὅτι, ἐνῷ τὸ διάταγμα αὐτό, κατ’ ἀρχὴν ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ, δὲν δύναται νὰ ψηφισθῇ, διότι ἔχει αὐτὸ τὸ ἐλάττωμα, τὸ ὁποῖον τὸ καθιστᾷ διαβλητόν.

§180Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Ὅταν θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, τότε θὰ ἴδωμεν, ἐὰν ἔχετε δίκαιον σεῖς ἢ ἐὰν ἔχωμεν δίκαιον ἡμεῖς.

§181Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Προσπαθεῖτε νὰ μὲ μετατοπίσετε, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπιτυγχάνετε. Σᾶς λέγω, ὅτι ἡ κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχὴ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ἐξαρτᾶται, κατὰ τὴν ἄποψιν τὴν ἰδικήν μου, καὶ ἐκ τῆς κρίσεως, ἡ ὁποία θὰ γεννηθῇ ἀπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ ἀπὸ τὴν συνάρτησιν τῶν δύο αὐτῶν διατάξεων. Ἐκεῖ τὸ τοποθετῶ ἐγὼ τὸ πρᾶγμα καὶ σεῖς ἀλλοῦ. Ἄλλως τε, δὲν ἀπομακρύνομαι ἀπὸ μίαν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἔχει θέσει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ τὰ νομοθετήματα νὰ παρακολουθοῦνται καὶ ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ὄχι νὰ εἰσάγωνται εἰς τὴν Βουλήν, καὶ νὰ ψηφίζωνται ὅπως τὰ θέλετε σεῖς, ἀλλὰ ἐξερχόμενα ἀπὸ τὴν παροῦσαν Βουλήν, νὰ εἶναι ἀδιάβλητα καὶ ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, καὶ ἀπὸ τὸν τύπον, καὶ ἀπὸ τὸν λαόν. Δὲν θέλω νὰ σᾶς δυσχεράνω, ἀλλὰ νὰ σᾶς διευκολύνω καὶ σεῖς προσπαθεῖτε νὰ μὲ μετατοπίσετε. Τὸ νομοθέτημα ἀποσκοπεῖ εἰς τὸ νὰ θεραπεύσῃ πράγματι, μίαν μεγίστην κοινωνικὴν ἀνάγκην, ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον. Θὰ ἠμποροῦσε, περίφημα, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἀπαλείψῃ τὴν παράγραφον 9, διότι δι’ αὐτῆς προσπαθεῖ, ἄνθρωπον, βέβαια, τὸν ὁποῖον συμπαθεῖ καὶ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄξιος καθ’ ὅλα, ἀλλὰ ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν μέχρι σήμερον ὑπηρεσίαν, καὶ οὔτε κἂν τὰ προσόντα εἶχε, μέχρι χθές, διότι, κατὰ τὰς πληροφορίας, ποὺ ἔχω, ἔτυχε διπλώματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Πανεπιστημίου τελευταίως...

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι μόνον εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, εἰσέρχεσθε, ἀλλὰ καὶ εἰς ἐντελῶς προσωπικὸν θέμα. Σᾶς παρακαλῶ καὶ πάλιν νὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§183Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπιμένω εἰς τὸ θέμα, διότι, ἐὰν ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 3...

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 3, νὰ ὁμιλήσετε ἐπ’ αὐτοῦ.

§185Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὸ νομοθέτημα ἢ πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἢ διὰ νὰ εἶναι κατ’ ἀρχὴν δεκτόν, ἐὰν δὲν ἀποσυρθῇ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ κατὰ τὰ σημεῖα ἐκεῖνα, τῶν 3 καὶ 5 ἄρθρων, οὕτως, ὥστε νὰ μὴ φέρῃ τὴν Βουλὴν εἰς δύσκολον θέσιν, ὅταν θὰ ψηφίζεται τὸ πέμπτον ἄρθρον, νὰ ἔχῃ ψηφισθῇ τὸ τρίτον. Διότι τὸ τρίτον εἶναι διατυπωμένον κατὰ τρόπον, τόσον ὕποπτον, ὥστε νὰ μὴ θεραπεύῃ τίποτε ἄλλο, παρὰ τὸ ἄρθρον 5. Ὅταν ἡ Βουλὴ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον νὰ ψηφίσῃ τὸ τρίτον ἄρθρον, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ δεχθῇ καὶ τὸ πέμπτον, διότι τὸ πέμπτον, κυρίως, ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον καὶ ὄχι τὸ τρίτον. Λοιπόν, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργός, θέλῃ νὰ γίνῃ κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὸ νομοθέτημα αὐτὸ καὶ νὰ ἀποτελῇ κόσμημα εἰς τὴν πολιτείαν του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, εἰλικρινῶς τὸν συμβουλεύω, καὶ τὸν προτρέπω νὰ δεχθῇ ὅταν ἐπιστῇ ὁ καιρὸς τῆς συζητήσεως, τὰς τροπολογίας αὐτάς, διὰ νὰ εἶναι ἀδιάβλητον τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ τὸν τιμᾷ.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§187Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐνῷ ἔχομεν ἐνώπιόν μας ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὁ φίλος κ. Ὑπουργός, ἐφιλοτέχνησε, κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον, διὰ νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου καὶ νὰ καθιερωθοῦν τὰ μέτρα τὰ εὐεργετικὰ ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, βλέπει κανεὶς τὸ παράξενον θέαμα, νὰ ἐγείρωνται βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι διαφωνοῦντες εἰς ὡρισμένα μόνον λεπτομερειακὰ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου βάλλουν κατ’ αὐτοῦ καὶ εἰς τὸ σύνολόν του. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν, νὰ ἔχῃ ἐργατικὴν νομοθεσίαν, ἀξίαν τοῦ πολιτισμοῦ της, ὁ ὁποῖος φθάνει εἰς τὰ ἀνώτερα σημερινὰ δυνατὰ ἐπίπεδα. Διότι εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ ὅτι, πολλῶν ἄλλων κρατῶν, περισσότερον τεχνικῶς καὶ βιομηχανικῶς ἡμῶν, προηγμένων, ἡμεῖς ὑπερέχομεν εἰς τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν ἐργαζομένων. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἔχει ὁλοκληρώσει τὴν μέριμναν τοῦ Κράτους διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς κειμένης ἐργατικῆς νομοθεσίας, διότι θέλει νὰ δώσῃ μίαν ἐγγύησιν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς προστατευτικῆς τῶν ἐργαζομένων νομοθεσίας. Ἡ ὀργάνωσις λοιπόν, τῆς ἐπιθεωρήσεως ἐργασίας, καθ’ ὃν τρόπον ὁρίζεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι μία πρᾶξις, ἡ ὁποία, θὰ μείνῃ εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεώς μας. Ἐὰν κατεκρίθη ὑπό τινων μελῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν δαπάνην, ἡ ὁποία δημιουργεῖται εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ, νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕναν ἐνεργητικὸν παράγοντα τῆς φροντίδος καὶ τῆς μερίμνης, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καταβάλλει διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Διότι, μολονότι ἡ Κυβέρνησις σήμερον, ἔχει ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν δεινὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἐκληροδότησε τὸ παρελθὸν καὶ αἱ θεομηνίαι τῶν σεισμῶν, ἐν τούτοις προχωρεῖ καὶ εἰς τὴν λῆψιν μέτρων προστατευτικῶν τῶν ἐργαζομένων καὶ ἐπαυξάνει τὰς δαπάνας καὶ διευρύνει τὰ μέτρα πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς καθ’ ὅλον τὸ Κράτος ἐπιτηρήσεως τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐργατικῆς μας νομοθεσίας.

§188Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐγώ, εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπέκρινα.

§189Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ὄχι μόνον σεῖς, ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Ζορμπᾶς.

§190Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ τόσων συμφορῶν. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἀναβολὴ δι’ ἓν ἔτος, θὰ ἐζημιοῦτο ἡ ἐργατικὴ τάξις ἐπ’ αὐτοῦ;

§191Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἡ δαπάνη, ἡ ὁποία δημιουργεῖται, ἡ προσθήκη, δηλαδὴ τῆς δαπάνης, εἶναι περίπου 1.500.000.000 παλαιῶν δραχμῶν. Εἶναι ἐλαχίστη καὶ δὲν δύναται νὰ θεραπεύσῃ οὐδεμίαν ἐκ τῶν πληγῶν τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις φροντίζει δι’ ὅλων τῶν ἄλλων μέσων νὰ θεραπεύσῃ.

§192Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὅταν περιφέρωμεν τὸν δίσκον τῆς ἐπαιτείας καὶ ἡ τελευταία δραχμὴ ἔχει τὴν θέσιν της.

§193Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ φθάσωμεν εἰς ὑπερβολάς, θὰ ἀνατρέψωμεν τὴν βάσιν τῆς συζητήσεως. Νομίζω, ὅτι τὸ ἔργον τοῦτο εἶναι μνημειῶδες διὰ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, διότι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὀργανοῦνται τὰ ὄργανα ἐλέγχου τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐργατικῆς μας νομοθεσίας. Ἡ κατανομὴ ὁλοκλήρου τῆς Ἐπικρατείας εἰς ὡρισμένας περιφερείας ἐπιθεωρήσεων ἐργασίας νομίζω, ὅτι εἶναι ὅ,τι ἔμεινεν ἀπὸ τὴν προγενεστέραν ὀργάνωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν Ἐπιθεωρητῶν Ἐργασίας, διότι ἐξασφαλίζει τὴν ἀποκέντρωσιν εἰς τὴν λειτουργίαν αὑτοῦ. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, δὲν ἔχω, παρὰ νὰ συγχαρέω καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἶχε τὴν σταθερὰν θέλησιν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων της ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων παρ’ ὅλας τὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας, τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζει. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοθετήματος, θὰ συζητήσωμεν ταύτας εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διὰ τὴν παράγρ. 9 τοῦ ἄρθρου 5 θὰ μᾶς δώσῃ παραδεκτὰς καὶ εὐλόγους ἐξηγήσεις. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 8, νομίζω, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ ἀσκηθῇ ὁ ἔλεγχος δικαιότερον. Κατ’ ἀρχήν, τάσσομαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Συγχαίρω καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν διότι εἶχον τὴν ἔμπνευσιν νὰ εἰσαγάγουν καὶ νὰ ὁλοκληρώσουν οὕτω μαζὶ μὲ ἄλλα νομοθετήματα τὴν μέριμναν καὶ τὴν στοργὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἔνστασις, περὶ μὴ ὑπάρξεως ἀπαρτίας. Δὲν θέλετε νὰ προχωρήσωμεν;

§195Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι νόμιμον δικαίωμα, ἀλλὰ εἶναι καὶ κωλυσιεργία......

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συμμορφωθῶ μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγει ὁ Κανονισμὸς καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι διαπιστώνω ἔλλειψιν ἀπαρτίας καίτοι δὲν ἀνέγνωσα τὸν κατάλογον. Νὰ σᾶς εἴπω νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις, διὰ νὰ φέρωμεν τοὺς κ.κ. βουλευτάς, εἶναι τοῦτο ἀπαράδεκτον. Ἐὰν ὑπάρχουν ἐδῶ εἰς τοὺς διαδρόμους, νὰ διακόψωμεν 5′ λεπτὰ διὰ νὰ τοὺς ἀναμείνωμεν. Ἐὰν θέλετε νὰ κάμω μίαν διακοπὴν 5′ λεπτῶν, παραμένων εἰς τὴν θέσιν μου.

§197Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναγνωσθοῦν τὰ ὀνόματα τῶν ὑποβαλόντων τὴν ἔνστασιν.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως. (Ἀναγινώσκει τὰ ὀνόματα τῶν ὑποβαλόντων τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας).

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρόντες 15

§200Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Πρέπει νὰ μάθῃ, κύριε Πρόεδρε, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, πόσον στεῖρα, ἄγονος καὶ ἀντιδραστική, ἐναντίον τῶν ἐργαζομένων εἶναι ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ ἐπιμείνετε, κύριοι. Θὰ συμμορφωθῶ, βεβαίως, μὲ τὸν Κανονισμόν, ἀλλά, ὁ ρόλος μου εἶναι κάπως, νὰ συμβιβάζω τὰ πράγματα καὶ νὰ εἶμαι διαιτητής, χωρὶς νὰ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν γίνεται κανονικὴ συνεδρίασις. Ἔχομεν καὶ ἐπερωτήσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἔχετε ἀπαρτίαν. Διὰ τὸ συμφέρον καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία συνεννόησις ἐκεῖ ὅπου λέγεται συμφωνία κυρίων. Διότι, αὔριον ἐὰν εἰς μίαν ἐπερώτησίν σας, ὑποβληθῇ ἔνστασις ἀπαρτίας, πίπτει εἰς τὸ κενὸν ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Δι’ αὐτὸ κάμνωμεν ἔκκλησιν καὶ λέγω μὴ ὁδηγῆτε εἰς ἀκρότητας, διότι καὶ ἐγὼ δὲν θὰ μπορέσω νὰ συμβάλω εἰς τὴν ὁμαλὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως. Δηλῶ, ὅτι θὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν ἐὰν δὲν ἀποσυρθῇ ἡ ἔνστασις ἀπαρτίας.

§202ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (Ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν ἔνστασιν περὶ μὴ ὑπάρξεως ἀπαρτίας). Δὲν ἀποσύρεται.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.).