1954.05.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 73η

Τετάρτη 19 Μαΐου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ. κ. Π. Κανελλόπουλος (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης), Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Χ. Σολομωνίδης (Ὑπ. Κοινωνικῆς Προνοίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ στεγάσεως ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, ἰσχυούσης νομοθεσίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52, καὶ 1952–53, ἀρμοδιότητος Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως (Γραφείου Προέδρου Κυβερνήσεως καὶ Γεν. Διευθύνσεως Τύπου) καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. 2292) 1953, περὶ συγχωνεύσεως Ἀνωνύμων Τραπεζιτικῶν Ἑταιρειῶν» καὶ 2) «περὶ ἀπαλλαγῆς ἐφημερίδων ἀπὸ τῆς ὑποχρεώσεως καταθέσεως ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος τοῦ Ν. Δ. 481 τοῦ 1947». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Τ. Μιχαηλίδης, Σ. Μακρόπουλος, Δ. Ἀλιπράντης, Κ. Μπακόλλας, Δ. Δαβάκης καὶ Α. Βοῦλτζος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ρύθμισιν στρατολογικῶν ὑποχρεώσεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Πετρίδης, Λ. Στεφάνου, Λ. Κατσιλάμπρος, Σ. Λιβαδᾶς, Περ. Ἰακ. Ἀργυρόπουλος, Μ. Χλουβεράκης, Ε. Ζαννῆς, Π. Ντεντιδάκης καὶ Π. Σταμούλης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς νομοθεσίας περὶ Πανεπιστημίων, Ε. Μ. Πολυτεχνείου καὶ τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Σαράντης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Τσούτσουρας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ὡρισμένων θεμάτων ἀφορώντων τὴν τύχην καὶ διάθεσιν τῶν τέως Γερμανικῶν περιουσιῶν ἐν Ἑλλάδι». Ὁ βουλευτὴς Καστορίας κ. Π. Γυιόκας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων, ἀφορωσῶν εἰς τὴν εἴσπραξιν δημοσίων ἐσόδων». Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Α. Δρόσος καταθέτει ἀναφορὰν πυροπαθῶν Βουλγαροπλήκτων καὶ πλημμυροπαθῶν, κατοίκων τοῦ διαλυθέντος συνοικισμοῦ Περιστερῶνος καὶ Χρυσουπόλεως Νέστου, ζητούντων ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς ἐπιβληθείσης φορολογίας δύο ἑκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων δραχμῶν διὰ τὰ παραχωρηθέντα αὐτοῖς πρὸς στέγασιν οἰκήματα ἅτινα ἀνηγέρθησαν ἐπὶ κατοχῆς παρὰ τῶν Βουλγαρικῶν ἀρχῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ Ἐλασσόνος κ. Χ. Κόρακας, Φαρσάλων κ. Ι. Ριζιώτης καὶ Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν Θεσσαλῶν φοιτητῶν, ζητούντων ἀπαλλαγὴν τῶν σεισμοπλήκτων φοιτητῶν ἀπὸ τὰς ἐγγραφὰς καὶ τὴν καταβολὴν ἐξετάστρων, εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων ὑποψηφίων, χορήγησιν φοιτητικοῦ συσσιτίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀπολυομένων ὑπαλλήλων μηχανοκαλλιεργείας Ἠπείρου, ζητούντων ἀναστολὴν ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500) 53 διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας καὶ καθορισμὸν ἀναλογίας περιορισμοῦ θέσεων εἰς 15%. Οἱ βουλευταὶ Μεσσήνης κ. κ. Λ. Οἰκονομόπουλος καὶ Δ. Λαντζούνης, Τριφυλλίας κ. Α. Καλαντζάκος, Πυλίας κ. Γ. Κοσμᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Στρέφι, ζητοῦντος τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὰς ἐκ χαλάζης προκληθείσας ζημίας εἰς τὰς σταφιδαμπέλους. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Βασιλικοῦ, Γεροπλατάνου καὶ Ἁγίου Μηνᾶ–Πωγωνίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἐκκαθάρισιν τοῦ ἀπὸ τοῦ 1947 ὑπάρχοντος ναρκοπεδίου εἰς περιοχὴν Βοϊδομάτι, παρεμποδίζοντος τὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων των, καὶ ζητούντων ταχεῖαν ἐκκαθάρισιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν συγγενῶν πολιτικῶν κρατουμένων εἰς φυλακὰς Ἰντζεδίν, ζητούντων κατάργησιν τῶν ἐν λόγῳ φυλακῶν, λόγῳ τοῦ ἑτοιμορρόπου τοῦ κτιρίου αὐτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Χίου, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς στρατιωτικῆς θητείας τοῦ 5ου τέκνου τῶν πολυτέκνων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν συγγενῶν πολιτικῶν κρατουμένων, ζητούντων χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Νεοκάστρου–Ναυπακτίας, ζητοῦντος διαχωρισμὸν τῶν ὁρίων τῶν Κοινοτήτων Σκάλας καὶ Νεοκάστρου Ναυπακτίας, ὑπὸ Ἐπιτροπῆς μεταβαινούσης πρὸς τοῦτο ἐπὶ τόπου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Κοζάνης, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν διακοπὴν χρηματοδοτήσεως παρ’ ΑΤΕ ἐκ πιστώσεων ἐπ’ ἀνοικτῷ διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν πρατηρίων, καὶ ζητούσης συνέχισιν τῆς ἐν λόγῳ χρηματοδοτήσεως. Ὁ βουλευτὴς Μεγαρίδος κ. Δ. Μπερδελῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκ Μεγάρων καταγομένων λεωφορειούχων τοῦ 8ου Κ.Τ.Ε.Λ., παραπονουμένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐλάττωσιν τοῦ εἰσιτηρίου Μεγάρων–Ἀθηνῶν κατὰ 20% ἀπὸ τῆς σημερινῆς τιμῆς κλπ. Οἱ Πρόεδροι Ἐμπορικοῦ Συλλόγου, Πυροπαθῶν καὶ λοιπῶν ὀργανώσεων Φαρσάλων, ἐκφράζουν τὴν εὐγνωμοσύνην τῶν σεισμοπλήκτων ἐπαρχίας Φαρσάλων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ταχεῖαν καὶ ἀποτελεσματικὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ αὐτῶν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Μύκης–Ξάνθης, ἐκφράζει τὰς εὐχαριστίας καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην τῶν καπνοπαραγωγῶν Πομάκων Τούρκων κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ ἀκριτικῆς Κοινότητος, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὰς ἐπιτευχθείσας ἐφέτος ἱκανοποιητικὰς τιμὰς πωλήσεως καπνῶν κλπ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Παπαδάτων–Πρεβέζης σχετικῶς μὲ τὴν παραχώρησιν ἐκτάσεως ἐκ τῆς περιοχῆς «Μαυρῆ» εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῆς κοινότητός του.

§6Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κοινότης Παπαδάτων–Πρεβέζης εἶναι ὀρεινὴ καὶ πτωχὴ καὶ ὑποβάλλει μίαν αἴτησιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ζητεῖ ὅπως, οἱ ἀκτήμονες καλλιεργηταὶ αὐτῆς, μεταφερθοῦν καὶ ἀποκατασταθοῦν εἰς τὰς ἀποκαλουμένας εἰς τὴν περιοχὴν «Μαυρῆ» γαίας. Ἡ κοινότης Παπαδάτων ἔχει πληθυσμὸν σχεδὸν 5πλάσιον ἐκείνου, τὸν ὁποῖον δύναται νὰ διατρέψῃ. Ἐπίσης οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος αὐτῆς εἶναι σχεδὸν ἀκτήμονες λόγῳ δὲ τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων ἐπανειλημμένως ὅλη ἡ περιοχὴ ἔχει καταστραφῆ. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, θὰ παρεκάλουν τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως ἓν μέρος τοῦ πληθυσμοῦ, ὡς ἀνέφερον, ἐγκατασταθῇ εἰς τὰς ἀποκαλυπτομένας ἐκτάσεις, εἰς τὴν περιοχὴν «Μαυρῆ».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ρίζος ἔχει τὸν λόγον.

§8Χ. ΡΙΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ θὰ παρεκάλουν τὸν κύριον Ὑπουργὸν ὅπως, ἐπειδὴ πράγματι ἡ Κοινότης Παπαδάτων–Πρεβέζης ἔχει πολλοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς, ἐπέμβῃ καὶ γίνῃ ταχεῖα ἀποπεράτωσις τῶν ἔργων ἀποξηράνσεως τῆς περιοχῆς «Μαυρῆ», ὥστε νὰ διανεμηθοῦν αἱ ἀποκαλυπτόμεναι γαῖαι εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῆς ὡς ἄνω κοινότητος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Α. Αὐγερινὸς ἔχει τὸν λόγον.

§10Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κοινότης Παπαδάτων–Πρεβέζης ἀριθμεῖ 1550 κατοίκους ἐκ τῶν ὁποίων οἱ πλεῖστοι εἶναι ἀκτήμονες καλλιεργηταί. Εἶναι ὀρεσίβιοι καὶ στεροῦνται παντελῶς γῆς. Ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος ταύτης, εὑρέθησαν, κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸ ὅπλον ἀνὰ χεῖρας εἰς τὰς κρισίμους περιστάσεις καὶ ἀριθμεῖ περὶ τὰ 70 θύματα. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι θὰ πράξῃ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας τὸ πᾶν διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς ὡς ἄνω κοινότητος καὶ ἐπειδὴ γνωρίζω, ὅτι μετὰ συμπαθείας ἀντιμετωπίζει τὸ ζήτημα τῶν ἀκτημόνων τοῦ Νομοῦ Πρεβέζης, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ δώσῃ ταχέως τὴν ὀρθὴν λύσιν, διότι οἱ ἀκτήμονες τοῦ ὡς ἄνω Νομοῦ εἶναι ἄξιοι κάποιας ὑποστηρίξεως.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§12Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Εἶναι πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, συμπαθὲς τὸ αἴτημα τὸ ὁποῖον ὑποβάλλουν οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Παπαδάτων–Πρεβέζης καὶ καθίσταται ἔτι συμπαθέστερον ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ κάτοικοι αὐτῆς εὑρέθησαν ὄντως μὲ τὸ ὅπλον ἀνὰ χεῖρας, καὶ εἰς τὴν πρώτην γραμμήν, κατὰ τοὺς ἐθνικοὺς μας ἀγῶνας, παλαιότερον καὶ προσφάτως. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διέταξεν ἤδη τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας, ὅπως ἐξετάσῃ τὸ δυνατὸν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων τῆς περιφερείας αὐτῆς καθὼς καὶ τῶν παρακειμένων χωρίων, εἰς τὰς ἀποκαλυπτομένας διὰ τῆς ἀποξηράνσεως τῆς περιοχῆς «Μαυρῆ». Ὅσον ἀφορᾷ τὴν γενικωτέραν ἔκκλησιν τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνεν ὁ συνάδελφος κύριος Αὐγερινὸς νομίζω, ὅτι περιττεύει νὰ ἐξαρθῇ τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ὅλας ἐν γένει τὰς ἀκριτικὰς περιοχὰς καὶ τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ στρέφεται ἰδιαιτέρως καὶ πρὸς τὴν Ἤπειρον καὶ τὰς περιφερείας αὐτῆς.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Γρίβας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ Ν. Στενημάχου Δράμας, ἐκ τῶν ἀποστραγγισθέντων τεναγῶν Φιλίππων κλπ.

§14Δ. ΓΡΙΒΑΣ. Οἱ κάτοικοι, κύριε Πρόεδρε, τοῦ ἐν λόγῳ συνοικισμοῦ, κακῶς ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς ἡμιαστοί. Εἶναι καλλιεργηταί, ἀλλὰ μικροκληροῦχοι καὶ ζητοῦν τὴν συμπλήρωσιν τοῦ κλήρου των ἐκ τῶν 2000 στρεμμάτων τοῦ γεωργοκτηνοτροφικοῦ σταθμοῦ Δράμας. Ὁ γεωργοκτηνοτροφικὸς αὐτὸς σταθμὸς ἀρχικῶς εἶχεν ἔκτασιν 1050 στρεμμάτων μετὰ δὲ τὰ ἀποστραγγιστικὰ ἔργα ἔφθασε τὰ 2000 στρέμματα, ἔχει δὲ μεταβληθῇ σὲ ἐπιχείρησιν. Ἐὰν πάρετε τὰς ἐκθέσεις τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας, δὲν προσφέρει τίποτε ἀπολύτως ὁ σταθμὸς αὐτός. Εἰς τὴν ἔκτασιν αὐτὴν ζητοῦν ὅπως ἀποκατασταθοῦν καὶ οἱ ἀκτήμονες γεωργοί, μέλη τοῦ Σωματείου «Ἡ Δήμητρα» Δράμας καθὼς καὶ τὰ μέλη τῶν Σωματείων λαχανοκηπουρῶν «Ὁ Ἅγιος Τρύφων», Δράμας. Τὸ αἴτημα αὐτῶν εἶναι δικαιότατον, κύριε Ὑπουργέ, καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν σᾶς παρακαλῶ ὅπως ἐπέμβητε καὶ παραχωρηθῇ ἡ ἀνωτέρω ἔκτασις εἰς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς τῶν ἀνωτέρω Σωματείων.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§16Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ὄντως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει σήμερον ἔκτασις. Ἡ περίπτωσις τῆς ἐκτάσεως τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κύριος συνάδελφος θὰ ἐξετασθῇ ἐκ νέου. Παρὰ τὴν γνώμην τῆς Ὑπηρεσίας, ὅτι πρέπει νὰ παραμείνῃ αὕτη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου, διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τῶν γενικωτέρων σκοπῶν, σᾶς δίδω τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ διατάξω αὔριον νὰ γίνῃ ἐπανεξέτασις τοῦ θέματος καί, βάσει τῶν συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται. Θὰ παρεκάλουν ἐπίσης, ἐάν, κύριε συνάδελφε, ἔχετε ἰδίαν ἀντίληψιν τοῦ πράγματος νὰ μοῦ τὴν καταστήσετε γνωστήν.

§17Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ εἴπω...

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Κύριε Βενέτη, τὰ γνωρίζετε αὐτά. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ τὸν λόγον εἷς βουλευτής, παρὰ τὸν Κανονισμόν. Ἀπορῶ πῶς τὸν ζητεῖτε.

§19Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Συζητεῖται κάτι ποὺ ἀφορᾷ, ὄχι μόνον τὸν Νομόν...

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέν ἐπιτρέπεται νὰ λάβῃ κανεὶς τὸν λόγον, ἐὰν δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένος. Διαβάσατε τὸν Κανονισμόν. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀρχιοδηγῶν καὶ ὁδηγῶν μηχανικῆς καλλιεργείας Μακεδονίας–Θράκης διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην ἀπομάκρυνσίν των ἐκ τῆς ὑπηρεσίας.

§21Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τῆς Γεωργίας, σᾶς εἶναι γνωστὸν τὸ παράπονον τῶν ἀρχιοδηγῶν καὶ ὁδηγῶν τῆς ὑπηρεσίας μηχανικῆς καλλιεργείας. Ὄπως σᾶς εἶναι γνωστόν, ἡ ὑπηρεσία τῶν ὁδηγῶν καὶ τῶν ἑλκυστήρων καὶ τῶν αὐτοκινήτων, γίνεται μέσα εἰς τοὺς κάμπους καὶ ὑπὸ χειρίστας συνθήκας ἐργάζονται διὰ νὰ καλλιεργήσουν τὴν γῆν. Τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς πρέπει νὰ τοὺς ὑποστηρίξωμεν καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ παράπονόν των. Διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑπηρεσίαν 20 καὶ 25 ἐτῶν νὰ ρίπτωνται εἰς τοὺς δρόμους, ἀφοῦ προσέφερον τόσας ὑπηρεσίας.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§23Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§25Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ θέμα, ὄντως, εἶναι ἄξιον προσοχῆς καὶ γνωρίζουν οἱ ἐρωτῶντες, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὸ προσωπικὸν ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἐπέδειξα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ. Ὁ νόμος 2500 ἐφαρμοσθεὶς καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα, τὴν μείωσιν ὡρισμένων ὑπηρεσιῶν. Κατεβλήθη ἑπομένως προσπάθεια κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, ὅπως ἡ σύνθεσις τῶν ὑπηρεσιῶν παραμείνῃ τοιαύτη, ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ ὑπάρξουν ἀποδοτικαί. Ὁ νόμος 2500 ἔθιξεν ἰδιαιτέρως τὴν τάξιν αὐτήν, τὴν τόσον συμπαθῆ, διότι δέον νὰ πληροφορήσω, κύριε Πρόεδρε, τὴν Βουλήν, ὅτι πράγματι ἡ τάξις ἡ ἀνήκουσα εἰς τὴν μηχανικὴν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία ἤρχισεν ἀπὸ ἕνα πυρῆνα ἐκκινήσαντα ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ καλύπτει σήμερον, ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα διὰ 26 ὁλοκλήρων ἐπιστημονικῶν συνεργείων, δρώντων ὑπὸ ποικίλας μορφάς, εἶναι ἀξία ἰδιαιτέρας μερίμνης καὶ ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἐρωτῶντες γνωρίζουν, ὅτι παρὰ τὸ σκληρὸν μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη, διετάχθη ἡ ἐπαναπρόσληψις ἁπάντων καὶ τῶν ἀρχιοδηγῶν καὶ τῶν ἀρχιχειριστῶν καὶ τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ συνεχισθῇ ἡ πολύπλευρος ὑπηρεσία, τὴν ὁποίαν παρέχει ἡ ὑπηρεσία μηχανικῆς καλλιεργείας. Εἶναι ἐνδεχόμενον, ἐὰν συντρέχουν καὶ καλύτεραι συνθῆκαι, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν γενικώτερον τὸ ζήτημα αὐτό. Διότι οἱ πάντες γνωρίζουν καὶ οὐδενὸς τὴν προσοχὴν διαφεύγει, ὅτι ἡ μηχανικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἀποτελεῖ ἕνα σπουδαῖον παράγοντα, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γεωργίας εἰς τὸν τόπον μας. Ὑπάρχει καὶ ἕνα δεύτερον θέμα, τοῦ ἀπολυθέντος προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐμονιμοποιήθη, ἀλλὰ δὲν εἶχε συντάξιμα ἔτη καὶ δὲν ὑπήγετο εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἐπ’ αὐτοῦ, τὸ Ὑπουργεῖον διεξάγει συνεννοήσεις μὲ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἔχω τὴν συμπαράστασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὴν ὅλην ἀντιμετώπισίν του. Διότι, ὄντως, πρέπει καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο νὰ λυθῇ ταὐτοχρόνως μὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀρτίας ὀργανώσεως τῆς ὑπηρεσίας μηχανικῆς καλλιεργείας. (Χειροκροτήματα).

§26Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἔχει καταργηθῆ τελείως ὁ κλάδος τῶν ἀρχιεργοδηγῶν τῆς μηχανικῆς καλλιεργείας.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε μέλος τοῦ Προεδρείου καὶ γνωρίζετε τὸν Κανονισμόν, πῶς λαμβάνετε τὸν λόγον;

§28Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἄν καὶ ἔχω καταθέσει ἀναφορὰν κύριε Πρόεδρε, ἐν τούτοις δὲν θέλω νὰ τὴν συζητήσω, διὰ νὰ σεβασθῶ τὸν Κανονισμόν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διὰ τίνων μέτρων πρόκειται νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ πρόβλημα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου.

§30Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ πυρηνοτρύτης, ὁ ἀδυσώπητος αὐτὸς ἐχθρὸς τῆς ἐλαίας, εὑρίσκεται ἐντὸς τῶν πυλῶν καὶ ἔξω τῶν πυλῶν, τὸν ἀκολουθεῖ ὁ δάκος. Εἶναι ἡ ἐποχὴ ἀκριβῶς, τώρα κατὰ τὴν ὁποίαν, ὀφείλει, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ καταπολεμήσῃ δι’ ὅλων τῶν μέσων καὶ τὸν πυρηνοτρύτην καὶ τὸν δάκον. Δυστυχῶς, ἐξ ὅσων ἔχομεν διαπιστώσει, ἡ καταπολέμησις τοῦ πυρηνοτρύτου χωλαίνει, διότι δὲν ὑπάρχει ἐπαρκὴς ποσότης τῶν ἐργαλείων ἐκείνων (θειϊστηρίων) τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ νὰ ὑποβοηθήσουν τοὺς χωρικοὺς εἰς τὴν καταπολέμησιν. Ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἔμαθα, ὅτι στερεῖται τοιούτων ἐργαλείων, ἐπαρκῶν διὰ νὰ ἀνεφοδιάσῃ τοὺς παραγωγούς. Ἀφέθη δὲ ἡ πρωτοβουλία τῆς καταπολεμήσεως τοῦ πυρηνοτρύτου, εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ δὲν γίνεται συστηματικὴ καὶ δὲν γίνεται ἐπιμελῶς καὶ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἔχωμεν καὶ ἐφέτος ἀπώλειαν τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαίου, ἐκ τῆς ἀσθενείας αὐτῆς, τῆς ἀδυσωπήτου. Διὰ τὸν δάκον, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐξέδωκε μερικὰς διαταγὰς καὶ ἠκολουθήθη τὸ σύστημα νὰ ἐρωτηθοῦν οἱ παραγωγοί, ἐὰν δέχωνται νὰ κάμουν τὴν δακοκτονίαν, καί, ἐν συνεχεία, νὰ γίνῃ αὕτη. Τὸ σύστημα, βεβαίως, εἶναι δημοκρατικὸν καὶ μᾶς συγκινεῖ, ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι εἶναι βραδυκίνητον, καὶ πληροφορῶ, τὸ ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τοῦ ὁποίου τὴν καλὴν πρόθεσιν διεπιστώσαμεν, ὅτι θέλει νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν αὐτῶν, ὅτι βραδυπορεῖ εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς χώρας, ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ συστήματός του. Ἐὰν πᾶμε μὲ τὸν ρυθμὸν αὐτόν, δὲν θὰ γίνῃ καὶ ἐφέτος ἡ δακοκτονία, θὰ δημιουργηθῇ σύγχυσις ἀνὰ τὴν χώραν καὶ πάλιν θὰ ἔχωμεν τὴν ζημίαν καὶ πάλιν θὰ ἔλθωμεν ὡς ἐπιμηθεῖς οἱ ἴδιοι ἡμεῖς νὰ ἐλέγξωμεν, ἡ δὲ Κυβέρνησις νὰ ἀπολογηθῇ μετά τινας μῆνας. Δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐλέγξωμεν καὶ ἐφέτος τὴν Κυβέρνησιν δι’ αὐτὴν τὴν παράλειψιν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ, καὶ διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐκπροσωπῶ ὅλων σας τὰς ἀντιλήψεις, νὰ συνεπικουρήσωμεν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ συγχρόνως νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κατ’ εὐτυχῆ συγκυρίαν παριστάμενον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ τὸν παρακαλέσωμεν νὰ ἐνισχύσῃ ταχέως καὶ δι’ ὅλων τῶν οἰκονομικῶν μέσων διὰ τῆς παροχῆς τῶν ἀναγκαιουσῶν πιστώσεων, ὥστε ταχύτατα νὰ γίνῃ ἡ δακοκτονία καὶ νὰ διαταχθοῦν οἱ διευθυνταὶ τῆς Γεωργίας εἰς ὅλην τὴν χώραν νὰ ἐπιμεληθοῦν. Συγχρόνως δέ, θὰ παρακαλέσωμεν τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐγκρίνῃ ὥστε κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, τῆς μάχης, ἐναντίον τῶν ζιζανίων, ἀφεθῇ εἰς τοὺς γεωπόνους ἐλευθερία κινήσεως, νὰ ἔλθουν εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς παραγωγοὺς διὰ νὰ τοὺς διαφωτίσουν καὶ τοὺς τονώσουν εἰς τὴν καταπολέμησιν τῶν δύο ἀσθενειῶν. Εἶναι ἡ ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν, πρέπει νὰ παρέμβωμεν ὅλοι καὶ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ προλάβωμεν τὴν καταστροφήν. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω σήμερον τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς, εὐτυχέστατοι, ἐὰν δὲν δώσῃ ἀφορμὴν ἡ Κυβέρνησις, νὰ τὴν ἐλέγξωμεν μετά τινας μῆνας, εἴμεθα δὲ βέβαιοι ἀπολύτως, ὅτι θὰ προλάβωμεν τὴν καταστροφὴν ἐὰν δραστηρίως ἐνεργήσωμεν, τώρα.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 ἀναφορὰ σχετική, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν νόσον τοῦ πυρηνοτρύτου καὶ εἶναι ἐγγεγραμμένοι πολλοί, ὁ κ. Π. Σταμούλης ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης καὶ ἄλλοι. Εἶχε γίνει μακρὰ ἐπερώτησις, ἡ ὁποία συνεζητήθη ἐπ’ ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα καὶ ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ὁ κ. Π. Σταμούλης ἔχει τὸν λόγον.

§32Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν συνεζητήθη τὸ ζήτημα τῆς δακοκτονίας κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἀπὸ μίαν διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου τότε Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων τῶν καταγομένων ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας καὶ εἶπον τοῦτο, ὅτι ὁ δάκος εἶναι ὁ πρῶτος ἐχθρὸς τῆς ἐλαίας καὶ τῶν ἐλαιοκαλλιεργητῶν. Ὁ πρῶτος ἐχθρὸς εἶναι ὁ πυρηνοτρύτης, διότι ὁ μὲν δάκος μειώνει τὴν παραγωγήν, εἰς ἔλαιον καὶ τὴν καλὴν παρουσίασιν τῶν βρωσίμων ἐλαιῶν, ἀλλ’ ὁ πυρηνοτρύτης εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος καταστρέφει ἐξ ὁλοκλήρου ὅλας τὰς ἐσοδείας. Δυστυχῶς, ἡ περιφέρεια τοῦ νοτίου Πηλίου, ὑπῆρξεν ἡ πρώτη πληγεῖσα ἀπὸ πενταετίας, ἀπὸ τὴν μάστιγα αὐτήν, τοῦ πυρηνοτρύτου. Ἡ περιφέρεια αὐτὴ ἀριθμεῖ περὶ τὰς 700 χιλιάδας ἐλαιοδένδρων καὶ ἡ μετρία ἐσοδεία ἀποδίδει ἐλαιόκαρπον, περὶ τὰ 10 ἑκατομμύρια ὀκάδας, ἐκ τῶν ὁποίων, τὸ ἥμισυ βρώσιμοι ἐλαῖαι ἀρίστης ποιότητος, καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ, ἐκθλίψιμοι. Ἡ περιφέρεια αὐτὴ μὲ πληθυσμὸν 13 χιλιάδων κατοίκων ἀπὸ τοῦ 1949 πένεται καὶ λιμοκτονεῖ κυριολεκτικῶς, διότι ἔκτοτε ἔχει νὰ συλλέξῃ ἐλαιόκαρπον, Εἶναι δὲ περιφέρεια, ἡ ὁποία ἔχει ὡς μονοκαλλιέργειαν τὴν ἐλαίαν. Κατ’ ἐπανάληψιν, ἠσχολήθη ἡ γεωργικὴ ὑπηρεσία, τόσον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὅσον καὶ ἡ κατὰ τόπους φυτοπαθολογικὴ ὑπηρεσία τοῦ Πηλίου, ἀλλὰ δυστυχῶς ἀκόμη δὲν κατέληξεν εἰς κανὲν θετικὸν ἀποτέλεσμα, ὡς πρὸς τὴν καταπολέμησιν τοῦ πυρηνοτρύτου. Οἱ πειραματισμοί, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη μὲ τὸ φάρμακον Ν.Τ.Τ., εἶναι τόσον ἀμφίβολοι καὶ ἡ ἐφαρμογή των εἶναι τόσον δύσκολος, ὥστε οἱ παραγωγοὶ ἀπεγοητεύθησαν ἀπὸ τὴν μέθοδον τῆς καταπολεμήσεως τοῦ πυρηνοτρύτου διὰ τοῦ Ν.Τ.Τ. Ἀπὸ δύο ἐτῶν καὶ πλέον εἰς τὴν φυτοπαθολογίαν εἰσήχθη ἓν νέον φάρμακον, τὸ παράθειον, τὸ ὁποῖον εἶναι ὄντως δηλητηριῶδες, ἀλλ’ ἡ σύνθεσίς του, ἡ ὁποία εὑρίσκεται σήμερον εἰς τὸ ἐμπόριον καὶ τὰ παρεπόμενα τοῦ παραθείου, εἶναι κατὰ τὴν γνώμην τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν γεωπόνων οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τὴν ἐφαρμογήν, καὶ τοὺς πειραματισμούς, τελείως, ἀκίνδυνος. Δυστυχῶς, οἱ διευθύνοντες τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Κέντρον, δηλαδή, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐντεταλμένοι νὰ παρακολουθοῦν ἐκ τοῦ σύνεγγυς, λέγουν, ὅτι εὑρίσκονται ἀκόμη εἰς τὸ στάδιον τῶν πειραματισμῶν καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ συστήσουν τὴν καθολικὴν καταπολέμησιν τοῦ πυρηνοτρύτου διὰ τοῦ παραθείου. Προηγούμενοι ὅμως καλλιεργηταί, οἱ ὁποῖοι ἐδοκίμασαν κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ κατὰ τὸ παρὸν ἔτος τὸ φάρμακον τοῦτο, ἔχουν πεισθῆ ὅτι, ὄχι μόνον ἀκίνδυνον εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἐξ ὁλοκλήρου καταστρέφει τὴν μάστιγα αὐτήν, ἡ ὁποία ἐξαφανίζει ὁλοκλήρους τὰς ἐσοδείας. Παρεκάλεσα τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ ἐπέμβῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς, καὶ εἶμαι ἱκανοποιημένος διότι ὄντως ἐκίνησεν ὅλας τὰς ὑπηρεσίας καὶ προήδρευσεν ὁ ἴδιος συσκέψεων ἐπανειλημμένως, διὰ νὰ περισώσῃ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν εἰς τὸ τμῆμα τοῦτο τοῦ Πηλίου καὶ τοῦ παρέστησα, ὅτι ἐὰν διασφαλισθῇ ἡ ἐσοδεία καὶ τῶν 700 τούτων χιλιάδων ἐλαιοδένδρων, τότε τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα καὶ τὸ εἰσόδημα τῶν παραγωγῶν θὰ ἀνέλθῃ εἰς 40 δισεκ. παλαιῶν δραχμῶν. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἐκινήθη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς καταπολεμήσεως τῆς μάστιγος ταύτης, ἀλλὰ δυστυχῶς αἱ ὑπηρεσίαι ἐξακολουθοῦν νὰ πιστεύουν, ὅτι ἡ παλαιὰ μέθοδος τῆς καταπολεμήσεως τοῦ πυρηνοτρύτου διὰ τοῦ Ν.Τ.Τ. ἢ διὰ βενζολικοῦ ἀσβεστίου εἶναι ἀπολύτως ἀποτελεσματική. Τοῦτο ὅμως οἱ παραγωγοὶ τὸ διαψεύδουν καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἔχουν στείλει ἀναφορὰς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, καὶ εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον, ὅτι δὲν ἐννοοῦν νὰ καταπιαστοῦν μὲ τὴν παλαιὰν μέθοδον τῆς καταπολεμήσεως. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, ν’ ἀποδεσμεύσῃ τοὺς παραγωγοὺς εἰς τὸ νὰ δυνηθοῦν μόνοι των, νὰ μεταχειρισθοῦν τὸ φάρμακον τοῦ παραθείου διὰ τὸ ὁποῖον αἱ ὑπηρεσίαι τοὺς ζητοῦν ὑπευθύνους δηλώσεις, ὥστε ἐὰν πάθουν οἱ ἐργάται των, νὰ εἶναι αὐτοὶ ὑπεύθυνοι δι’ οἱανδήποτε νοσηρὰν κατάστασιν, ἡ ὁποία θὰ τοὺς παρουσιασθῇ. Ἀλλὰ δύναμαι νὰ βεβαιώσω, τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἐργάται ἐργασθέντες ἐπὶ δέκα συνεχεῖς ἡμέρας χωρὶς προφυλακτικὰς μάσκας καὶ χειρόκτια, ὅπως ζητοῦν οἱ φυτοπαθολόγοι, οὐδεμίαν βλάβην τῆς ὑγείας των ὑπέστησαν καὶ οὐδὲ τὸ παραμικρὸν παρετηρήθη, διότι ἡ διάλυσις καὶ ἡ σύνθεσις τοῦ παραθείου εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ ἐπιφέρῃ οὐδεμίαν ἀλλοίωσιν καὶ βλάβην τῆς ὑγείας των. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ μελετήσῃ ἐκ νέου τὸ θέμα, καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃ τοὺς ὑπευθύνους τῆς ὑπηρεσίας νὰ ἐμπνέουν τὴν φοβίαν εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ νὰ παρεμποδίζουν τὴν καταπολέμησιν τοῦ πυρηνοτρύτου διὰ τοῦ παραθείου, πρὸς βλάβην, τόσον τῆς Ἐθνικῆς παραγωγῆς, ὅσον καὶ τῆς ἰδικῆς των οἰκονομικῆς ὑποστάσεως.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας καὶ τὸ θέμα θ’ ἀπασχολήσῃ πολλοὺς ρήτορας καὶ διὰ μακρῶν καὶ ἐπειδὴ παρῆλθε τὸ ἡμίωρον δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω, ὅπως ἀναβληθῇ ἡ περαιτέρω συζήτησις, διότι δὲν πρόκειται περὶ συστάσεως. Ἔγινε κάποια παρεξήγησις. Νομίζω, ὅτι ὁμιλοῦμεν περὶ ἐπερωτήσεως. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατόν. Ἐὰν παραιτοῦνται οἱ κ.κ. βουλευταί, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἂς προχωρήσωμεν. Ἐὰν πρόκειται ὅμως νὰ γίνουν ἀγορεύσεις εἶναι ἀδύνατον, διότι ἔχομεν ἐπεῖγον τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐσωτερικοῦ δανείου. Συνεπῶς δέχεσθε ν’ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, τῶν ὑπολοίπων βουλευτῶν συνιστώντων τὴν ἀναφοράν; Ἄλλως θὰ τὴν ἀναβάλωμεν.

§34Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δύο λέξεις, διὰ νὰ λήξῃ τὸ θέμα κ. Πρόεδρε.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις αὐτή, διότι εἶναι 15 ἐγγεγραμμένοι οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ὁμιλήσουν.

§36Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δύο λεπτά, κ. Πρόεδρε.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, τὰ ξεύρω τὰ δύο λεπτά. Ἔχω πικρὰν πεῖραν.

§38Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τηρήσατε τὸ πεντάλεπτον, κ. Πρόεδρε.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε κ. Μητσοτάκη, νὰ διευθύνω ἐγὼ τὴν συνεδρίασιν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1951–52 καὶ 1952–53 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν γενικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§40ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1951–52 καὶ 1952–53 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν γενικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς καταστατικῆς πράξεως τῆς Διακυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Μεταναστεύσεως ἐξ Εὐρώπης».

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς καταστατικῆς πράξεως τῆς Διακυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Μεταναστεύσεως ἐξ Εὐρώπης». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναπτύξεως ἐκλογικῶν καταλόγων σεισμοπλήκτων νήσων».

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναπτύξεως ἐκλογικῶν καταλόγων σεισμοπλήκτων νήσων», ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μεταβαλλομένου καὶ τοῦ τίτλου του, ὡς ἑξῆς: Περὶ ἀνασυντάξεως ἐκλογικῶν καταλόγων σεισμοπλήκτων νήσων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1952–53 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45, 1946–47, 1947 –48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1952–53 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνομολογήσεως ἐθνικοῦ παραγωγικοῦ λαχειοφόρου δανείου μέχρι δραχμῶν 300.000.000 (δραχμῶν παλαιᾶς ἐκδόσεως 300.000.000.000) ἢ δολλαρίων 10.000.000», ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§48Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ὅπως χορηγηθῇ ἡ ἔγκρισις εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν σύναψιν ἐσωτερικοῦ προαιρετικοῦ λαχειοφόρου δανείου, ἀνταποκρίνεται εἰς ἔντονον καὶ ὀργανικὴν ἀνάγκην τῆς οἰκονομίας μας. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία, εἶναι ὑποανεπτυγμένη. Δὲν δύναται νὰ προσφέρῃ ἐργασίαν παραγωγικὴν εἰς τὸν ταχέως ἀνερχόμενον πληθυσμόν της. Δὲν δύναται νὰ προσφέρῃ εἰς τοὺς ἐργαζομένους, ἀμοιβὴν ἱκανὴν νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τούτους ἀνεκτὸν ἐπίπεδον διαβιώσεως. Διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ θεραπεύσωμεν τὴν ὀργανικὴν ἀδυναμίαν τῆς οἰκονομίας μας, χρειαζόμεθα ἐκτὸς τῶν ἄλλων, νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὸ ταχύτερον δυνατὸν καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, τὸ πάσης φύσεως παραγωγικὸ δυναμικὸ τῆς χώρας. Ἡ ἀξιοποίησις ὅμως τοῦ παραγωγικοῦ δυναμικοῦ τῆς οἰκονομίας μας, προϋποθέτει ἐκτὸς τῶν ἄλλων, κεφάλαια εἰς ξένον νόμισμα καὶ χρηματικὰ μέσα εἰς δραχμάς. Καὶ τὰ μὲν κεφάλαια εἰς ξένον νόμισμα θὰ τὰ εὕρῃ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν, ἀπὸ τοὺς διεθνεῖς οἰκονομικοὺς ὀργανισμούς, ἀπὸ τὴν προσέλευσιν ξένων κεφαλαίων εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Τὰ χρηματικὰ μέσα εἰς δραχμάς, δύναται νὰ τὰ ἐξεύρῃ ἡ Κυβέρνησις, κατὰ πολλοὺς τρόπους. Ὅταν βεβαίως, ὁμιλῶμεν, ὅτι δύναται νὰ τὰ ἐξεύρῃ ἡ Κυβέρνησις κατὰ πολλοὺς τρόπους, δὲν νομίζομεν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναφέρωμεν τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἀποκλείεται ἡ ἀπόκτησις τῶν χρηματικῶν μέσων ἀπὸ ἔκδοσιν νέου ἀκαλύπτου χαρτονομίσματος. Ἐὰν περὶ αὐτοῦ μόνον ἐπρόκειτο τότε τὸ ζήτημα θὰ ἦτο ἁπλοῦν. Ἐὰν ἐπρόκειτο ἀπὸ νεοεκδιδόμενον χρῆμα νὰ ἐξεύρωμεν τὰ χρηματικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ἐπέτρεπον νὰ κινήσωμεν τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο εὐχερές. Ἀλλ’ ὅλοι μας ἐζήσαμεν τὴν ἐφιαλτικὴν περίοδον τοῦ πληθωρισμοῦ καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἔστω καὶ εἷς, ὁ ὁποῖος νὰ πιστεύῃ καὶ ὁ ὁποῖος νὰ δύναται νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξεύρῃ τὰ εἰς δραχμὰς χρηματικὰ μέσα ἀπὸ ἔκδοσιν ἀκαλύπτου χαρτονομίσματος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ ἐν κυκλοφορίᾳ χρηματικὰ μέσα πρέπει νὰ εἶναι ἀνάλογα μὲ τὰ ὑπάρχοντα εἰς τὴν οἰκονομίαν ἀγαθὰ καὶ μὲ τὰς διαθεσίμους ὑπηρεσίας. Δύναται λοιπόν, ἐὰν θέλῃ αὐτὰ τὰ χρηματικὰ μέσα, ἡ Κυβέρνησις, νὰ τὰ ἐξεύρῃ πρῶτον διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Βεβαίως, ὁ προϋπολογισμὸς ἀποτελεῖ μίαν πηγὴν ἐξευρέσεως χρηματικῶν μέσων καὶ ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, ἐστράφη ἤδη ἡ Κυβέρνησις, καὶ ἠδυνήθη νὰ ἐμφανίσῃ ἀξιόλογον ἀπόδοσιν. Διότι γνωρίζομεν ὅτι ὁ μὲν προϋπολογισμὸς τοῦ παρελθόντος ἔτους τοῦ 1952)53 ἔκλεισε χωρὶς ἔλλειμμα, ὁ δὲ προϋπολογισμός, ὁ ὑπὸ ἐκτέλεσιν τοῦ 1953)54 ὄχι μόνον δὲν ἐμφανίζει ἔλλειμμα, ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, ἐμφανίζει καὶ πλεόνασμα 300 ἑκατομμυρίων νέων δραχμῶν, τὸ ὁποῖον ποσόν, ὡς ἐδηλώθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἔχει ἐπίσης, ἀξιόλογον ἀπόδοσιν, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἰς τὸ θέμα τοῦ περιορισμοῦ τῶν παρασιτικῶν δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ θὰ ἦτο ἐπιτρεπτόν, εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ προχωρήσῃ εἰς ἐπαύξησιν τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν διὰ νὰ δυνηθῇ οὕτω νὰ ἀντλήσῃ ἐπιπρόσθετα χρηματικὰ μέσα, ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Ἡ φοροπίεσις τοῦ λαοῦ εἶναι μεγάλη καὶ ὅταν αὕτη ἐξέρχεται ἑνὸς ὡρισμένου ὁρίου, τότε ἔχει ἀρνητικὰ ἀποτελέσματα. Διότι διὰ τῆς φορολογίας στεροῦμεν τὴν ἰδιωτικὴν οἰκονομίαν τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν τὴν παραγωγικὴν κινητοποίησιν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ πιέζομεν ἀφορήτως τὸ χαμηλὸν ἤδη ἐπίπεδον διαβιώσεως τῶν ἐργαζομένων. Βεβαίως, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι δύνανται νὰ ἐξαιρεθοῦν ἐπιπρόσθετα χρηματικὰ μέσα, διὰ καταπολεμήσεως τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ δι’ ἐσωτερικῶν διαρθρωτικῶν μεταβολῶν εἰς τὴν φορολογίαν. Ἀλλ’ ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ἐστράφη ἤδη ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἡ ἀπόδοσίς της εἶναι ἀξιόλογος. Τὰ μέτρα ὅμως, αὐτά, διὰ νὰ ἔχουν πλήρη τὴν ἀπόδοσιν, χρειάζεται, χρόνος, ἐπιμονὴ καὶ ὑπομονή. Καὶ ἡμεῖς δὲν ἔχομεν χρόνον. Ὀφείλομεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν ὁπωσδήποτε τὰ χρηματικὰ μέσα, τὰ εἰς δραχμὰς χρηματικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ἐπιτρέψουν νὰ προχωρήσωμεν τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς οἰκονομίας μας. Καὶ ἀκριβῶς τὰ μέσα αὐτὰ τὰ χρηματικά, πρόκειται νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νὰ προσπορισθῇ τὰς εἰς δραχμὰς δαπάνας τοῦ ἔργου τῆς ἀνασυγκροτήσεως, διὰ δημοσίου δανεισμοῦ. Ἡ προσπάθεια αὕτη τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι οἰκονομικῶς ὀρθὴ καὶ δημοσιονομικῶς ἐνδεδειγμένη. Διότι αἱ δαπάναι ἐκτάκτου μορφῆς, ὡς εἶναι αἱ δαπάναι τῆς ἀνασυγκροτήσεως, σκόπιμον εἶναι νὰ ἱκανοποιοῦνται δι’ ἐκτάκτων ἐσόδων, ὅπως εἶναι ὁ δημόσιος δανεισμός. Κατὰ συνέπειαν εἶναι οἰκονομικῶς ὀρθὴ καὶ δημοσιονομικῶς ἐνδεδειγμένη ἡ στροφὴ τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν ἰδιωτικὴν ἀποταμίευσιν, πρὸς σύναψιν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν προαιρετικοῦ δανείου. Ὅλοι γνωρίζομεν, διατὶ ἡ ἰδιωτικὴ ἀποταμίευσις, ἔπαυσε νὰ τροφοδοτῇ τὴν παραγωγικὴν προσπάθειαν τῆς χώρας. Ἐζήσαμε πράγματι τὴν ἀφόρητον ἐποχὴν τῶν πληθωριστικῶν πιέσεων καὶ τοῦ ἀνοικτοῦ πληθωρισμοῦ. Ἐζήσαμεν ἐπίσης καὶ τὴν ἐποχὴν τῆς διαγραφῆς τοῦ δημοσίου χρέους καὶ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσωμεν τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους προεκλήθη ἡ ἀποστροφὴ τῆς ἰδιωτικῆς ἀποταμιεύσεως ἀπὸ τὴν παραγωγικὴν διαδικασίαν τῆς χώρας. Ἤδη διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις στρέφεται πρὸς τὴν ἰδιωτικὴν ἀποταμίευσιν, καὶ ζητεῖ νὰ ἀντλήσῃ τὰς δραχμάς, διὰ τῶν ὁποίων θὰ δυνηθῇ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἐσωτερικὰς δαπάνας τοῦ ἔργου τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ὀφείλομεν, κ. συνάδελφοι, νὰ χαιρετίσωμεν εἰλικρινῶς τὸ γεγονὸς αὐτό. Ἀποτελεῖ ἕνα χαρμόσυνον ἄγγελμα διὰ τὴν οἰκονομίαν μας. Τὸ ὅτι, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, παρ’ ὅλας τὰς ὀδυνηρὰς ἀναμνήσεις τοῦ παρελθόντος, ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, στρέφεται πρὸς τὴν ἰδιωτικὴν ἀποταμίευσιν, σημαίνει ὅτι ἔχει πίστιν εἰς τὴν οἰκονομίαν καὶ εἰς τὸ οἰκονομικὸν μέλλον τῆς χώρας. Θὰ πρέπει ὅμως, μετὰ τὴν γενικὴν αὐτὴν εἰσαγωγήν, νὰ ἀναπτύξω τὰ γενικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ ὑπὸ ἔκδοσιν δανείου, ὡς ταῦτα διαγράφονται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Τὸ ὑπὸ ἔκδοσιν δάνειον, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει ὡς πρῶτον χαρακτηριστικόν, ὅτι εἶναι προαιρετικόν. Θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν τὸ χαρακτηριστικὸν αὐτό. Ὅλα τὰ μέχρι τοῦδε δάνεια, τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν —πλὴν μιᾶς ἐξαιρέσεως τοῦ δανείου τοῦ 1920 τῶν 300 ἑκατομμ.— ἦσαν δάνεια ἀναγκαστικά. Τὸ Κράτος δηλ., δὲν ἐστρέφετο πρὸς τὸν πολίτην διὰ νὰ ζητήσῃ τὸ περίσσευμα τῶν δραχμῶν του. Δὲν ἐστρέφετο εἰς τὸν πολίτην διὰ νὰ τοῦ ζητήσῃ νὰ τοῦ παράσχῃ τὸ περίσσευμα τῶν δραχμῶν του. Δὲν ἐστρέφετο εἰς τὴν σκέψιν καὶ τὴν βούλησιν τοῦ πολίτου. Δὲν ἐνεπιστεύετο τὴν φωνὴν τῆς συνειδήσεώς του. Ἔπληττεν ἀδιακρίτως ὅλους τοὺς πολίτας ἀνωνύμως, ὅλους τοὺς κατόχους τῶν δραχμῶν. Δὲν ἠρώτα τὸν πολίτην ἐὰν ἔχῃ ἀνάγκην τῶν δραχμῶν του, διὰ νὰ θεραπεύσῃ ἐκτάκτους προσωπικάς του ἀνάγκας, ἢ διὰ νὰ τὰς χρησιμοποιήσῃ εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἐργασίας του. Ἐξηνάγκαζε τὸν πολίτην νὰ γίνῃ πιστωτής του. Ἐξηνάγκαζε τὸν πολίτην ἀντὶ τῶν δραχμῶν του, νὰ πάρῃ Κρατικὰς ὁμολογίας. Σήμερον ἐφ’ ὅσον τὸ δάνειον εἶναι προαιρετικόν, ἡ Κυβέρνησις στρέφεται πρὸς τὸν ἰδιώτην, στρέφεται πρὸς τὴν σκέψιν τοῦ ἰδιώτου καὶ ζητεῖ νὰ τὸν πείσῃ ὅπως ἐμπιστευθῇ τὸ Κράτος, ὅπως ἐμπιστευθῇ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως μὲ τὸ περίσσευμα τῶν δραχμῶν του βοηθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς προσπαθείας της, πρὸς κινητοποίησιν τῆς παραγωγικῆς δραστηριότητος τῆς χώρας. Καὶ ἐὰν ὁ πολίτης πεισθῇ, ὅτι ἀποτελεῖ συμφέρον του νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸ δάνειον, τότε καὶ μόνον θὰ κάμῃ τὴν ἐγγραφήν του. Κατὰ συνέπειαν, τὸ χαρακτηριστικὸν αὐτὸ τοῦ δανείου, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν ἑαυτόν της, καὶ πρὸς τὴν σκέψιν τοῦ ἰδιώτου καὶ πρὸς τὸ οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικὸν μέλλον τῆς χώρας, ὀφείλομεν ἰδιαιτέρως νὰ προσέξωμεν καὶ νὰ ἐξάρωμεν. Τὸ δεύτερον χαρακτηριστικόν, τὸ ὁποῖον διαχωρίζει τὸ αὐριανὸν δάνειον, ἐξ ὅλων τῶν μέχρι τοῦδε δανείων, εἶναι, τὸ ὅτι, τὸ δάνειον τοῦτο εἶναι παραγωγικόν, δηλαδή, εἶναι προαιρετικὸν ὡς πρὸς τὴν σύναψίν του, καὶ παραγωγικὸν ὡς πρὸς τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ προϊόντος τοῦ δανείου. Ἡ δανειακὴ ἱστορία τῆς χώρας εἶναι μακρά. Ἐν τούτοις μέχρι τοῦδε, δὲν συναντῶμεν οὐδὲν ἐσωτερικὸν δάνειον μὲ παραγωγικὴν χρησιμοποίησιν, Ὅλα τὰ ἐσωτερικὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο κατὰ τὸ παρελθόν, ἦσαν καταναλωτικά, δηλαδὴ ἐχρησιμοποιοῦντο εἴτε πρὸς κάλυψιν ἐλλειμμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἴτε ἐχρησιμοποιοῦντο πρὸς ἐπιδότησιν τῆς πολεμικῆς προσπαθείας τῆς χώρας. Οὐδέποτε τὰ ἐσωτερικὰ δάνεια, ἦσαν δάνεια παραγωγικά. Οὐδέποτε ἐπρόκειτο νὰ θεραπεύσουν οἰκονομικοὺς καὶ γενικώτερους παραγωγικοὺς σκοπούς. Καὶ ἔχει ἐξαιρετικὴν σημασίαν τὸ γεγονὸς τοῦτο, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς καὶ δημοσιονομικῆς. Πρῶτον: Ἐξασφαλίζει ἀπολύτως τὴν κανονικὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δανείου. Διότι τὸ δάνειον δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν προϋπολογισμόν. Πρόκειται, ἀντιθέτως νὰ ἐπαυξήσῃ τὸ κοινωνικὸν εἰσόδημα. Πρόκειται νὰ βελτιώσῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ. Πρόκειται κατὰ συνέπειαν νὰ διευρύνῃ τὰς πηγὰς τῆς φορολογίας καὶ ὡς ἐκ τούτου πρόκειται νὰ ἐπαυξήσῃ τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τὸ ὅτι κατὰ συνέπειαν τὸ προϊὸν τοῦ δανείου θὰ χρησιμοποιηθῇ παραγωγικῶς, ἀποτελεῖ γεγονὸς ἰδιαιτέρας σημασίας καὶ ἐμφανίζει τὴν ριζικὴν μετατροπὴν τῆς οἰκονομικῆς καὶ δημοσιονομικῆς μας σκέψεως. Τὸ τρίτον χαρακτηριστικόν, εἶναι ἡ ρήτρα τοῦ δολλαρίου. Καὶ τοῦτο ἐπίσης, διασφαλίζει ἀπολύτως τὸ ὑπὸ σύναψιν δάνειον πρὸς ὅλα τὰ ἄλλα ἐσωτερικὰ δάνεια. Οὐδέποτε εἰς τὴν δανειακὴν ἱστορίαν τῆς χώρας, συνήφθη ἐσωτερικὸν δάνειον μὲ ἀσφάλειαν, ρήτραν τοῦ πλέον σκληροῦ νομίσματος, ὡς εἶναι τὸ δολλάριον. Ἡ ρήτρα τοῦ δολλαρίου, ἐπεκτείνεται εἰς τὰ τοκομερίδια, τὸ χρεωλύσιον καὶ τὸν λαχνόν. Παρέχεται ὡς ἐκ τούτου, ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς ἐκδόσεως τοῦ δανείου, εἰς τὸν πολίτην ἡ εὐχέρεια νὰ μετατρέψῃ τὰς δραχμάς του, ἢ τὴν χρυσῆν του λίραν εἰς δολλάρια τοκοφόρα καὶ λαχειοφόρα. Διότι ὁ κάτοχος μιᾶς ὁμολογίας ἔχει τὴν διακριτικὴν εὐχέρειαν νὰ εἰσπράξῃ τὸ ἀντίτιμον τῆς ὁμολογίας του ἢ τῶν κερδῶν του εἰς δραχμὰς ἢ εἰς τὸ εἰς δραχμὰς ἰσότιμον τοῦ δολλαρίου. Μὲ ὅσα ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἀναφέρω, δὲν ἐκφράζω ἔστω καὶ τὴν ἐλαχίστην ὑποψίαν, ὡς πρὸς τὴν σταθερότητα τῆς δραχμῆς. Διότι τόσον ἡ Κυβέρνησις, ὅσον καὶ ὁ ὁμιλῶν, πιστεύουν ὅτι ἡ δραχμὴ ἀποτελεῖ τὸ σταθερώτερον νόμισμα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν. Παρὰ ταῦτα, ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸν μία μικρὰ μερὶς τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, λόγῳ τῶν ἐφιαλτικῶν ἐντυπώσεων τοῦ παρελθόντος, νὰ πιθανολογῇ τὴν ὅλως ἀπίθανον ἐκδοχὴν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανίσῃ μίαν ἀστάθειαν ἡ δραχμή, διὰ τοῦτο, διὰ τῆς ρήτρας δολλαρίου, δημιουργεῖται ἡ δυνατότης τῆς μετατροπῆς τῶν δραχμῶν εἰς ἔντοκα δολλάρια, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι τὸ ἐπιστρεφόμενον κεφάλαιον, ὁ τόκος καὶ τὰ ἐκ λαχείου κέρδη, δύνανται νὰ εἰσπραχθοῦν εἴτε εἰς τὴν εἰς δραχμὰς ὀνομαστικήν των ἀξίαν, εἴτε βάσει τῆς ἑκάστοτε εἰς δραχμὰς ἐπισήμου τιμῆς τοῦ δολλαρίου. Αὐτὸ εἶναι ἐν τῇ οὐσίᾳ, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐν τῇ οὐσίᾳ, ἡ ρήτρα τοῦ δολλαρίου. Τὸ τέταρτον χαρακτηριστικόν, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὁ λαχνός, τὸν ὁποῖον ἔχει τὸ ἐσωτερικὸν δάνειον. Ὁ πλούσιος πράγματι λαχνός, τὸν ὁποῖον ἔχει τὸ ἐσωτερικὸν δάνειον. Πράγματι, ἡ Κυβέρνησις, ἀντιλαμβανομένη τὴν ἀδυναμίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς τὸ νὰ δοκιμάζῃ τὴν τύχην του, εἰς τὸ νὰ ἀπευθύνεται εἰς τὴν ἰδιοτροπίαν τῆς Θεᾶς τύχης, τοῦ προσφέρει τὴν δυνατότητα τοῦ λαχνοῦ. Εἶναι τόσον πλούσιος ὁ λαχνός, ὁ ὁποῖος προσφέρεται διὰ τοῦ δανείου, ὥστε πιστεύω, ὅτι τὸ στοιχεῖον τοῦτο θὰ ἀποτελέσῃ οὐσιῶδες κίνητρον, διὰ τὸν κάτοχον δραχμῶν ἢ χρυσῶν λιρῶν, νὰ ἐγγραφῇ. Κάθε πολίτης, ὁ ὁποῖος ἀγοράζει ἔστω καὶ μίαν ὁμολογίαν τοῦ παραγωγικοῦ δανείου, ὁ ὁποῖος ἐγγράφεται, ἔστω καὶ διὰ μίαν ὁμολογίαν τοῦ παραγωγικοῦ δανείου, ἀφίνει κατὰ ἕνα τρόπον, ἀνοικτὴν τὴν πόρταν τοῦ σπιτιοῦ του εἰς τὴν τύχην. Καὶ ὀφείλομεν ὅλοι, καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολῖται θὰ θελήσουν νὰ ἀφήσουν ἀνοικτὴν τὴν πόρταν τοῦ σπιτιοῦ των εἰς τὴν τύχην. Διότι εἶναι πιθανόν, ἐὰν περάσῃ ἀπ’ ἔξω ἡ τύχη καὶ εὕρῃ τὴν πόρταν κλειστήν, νὰ μὴ μπῇ μέσα. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὅλοι οἱ πολῖται, μικροὶ καὶ μεγάλοι, πτωχοὶ καὶ πλούσιοι, θὰ θελήσουν νὰ προσφέρουν τὴν δυνατότητα καὶ τὴν εὐχέρειαν αὐτὴν εἰς τὰς οἰκογενείας των, εἰς τὰ παιδιά των, εἰς τὰ γηρατειά των, νὰ ἀφήσουν ἀνοικτὴν τὴν πόρταν τοῦ σπιτιοῦ των, εἰς τὴν τύχην των καὶ θὰ τὸ ἐπιτύχουν αὐτό, ἀγοράζοντες, ἔστω καὶ μίαν ὁμολογίαν, τοῦ ὑπὸ ἔκδοσιν δανείου. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἐπίσης καὶ ἕνα ἄλλο χαρακτηριστικὸν τοῦ δανείου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπευθύνεται κυρίως εἰς τὰς μεσαίας καὶ ὑψηλὰς εἰσοδηματικὰς τάξεις. Αἱ τάξεις αὐταί, ἔχουν ἐπηυξημένην εὐθύνην ἔναντι τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Τὸ χαρακτηριστικὸν τοῦτο, εἶναι ἡ φορολογικὴ ἀτέλεια καὶ αἱ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι καὶ αὐτὸ εἶναι σοβαρὸν κίνητρον καὶ αἱ τάξεις, τὰς ὁποίας κυρίως ἀφορᾷ, θὰ ἀντιληφθοῦν τὸ γενικώτερον αὐτὸ συμφέρον νὰ ἐπικουρήσουν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ συνέπειαν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ ἔκδοσιν δάνειον, ἔχει 5 κύρια χαρακτηριστικά: Εἶναι προαιρετικὸν ὡς πρὸς τὴν σύναψιν. Εἶναι παραγωγικὸν ὡς πρὸς τὴν χρησιμοποίησιν. Προσφέρει τὴν ρήτραν τοῦ δολλαρίου, ὡς ἐγγύησιν. Εἶναι προικισμένον μὲ λαχνόν. Παρέχει ἐπίσης καὶ τὴν φορολογικὴν ἀτέλειαν καὶ τὴν φορολογικὴν ἀπαλλαγήν. Ἐὰν εἰς τὰ 5 αὐτὰ χαρακτηριστικά, προσθέσωμεν καὶ τὰ ὑπόλοιπα δευτερευούσης σημασίας ἄλλα ἀξιόλογα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα διαθέτει τὸ ὑπὸ ἔκδοσιν δάνειον, ὅπως εἶναι ἡ δυνατότης συνάψεως δανείου ἐπ’ ἐνεχύρῳ τῶν ὁμολογιῶν, ὅπως εἶναι ἡ εὐχέρεια καταθέσεως τῶν ὁμολογιῶν δι’ ἐγγύησιν, τὸ βραχυπρόθεσμον τῆς ἐξοφλήσεως κλπ., ἐὰν λέγω, ἴδωμεν ὅλα αὐτά, θὰ δεχθῶμεν τότε ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐγγράφεται εἰς τὸ ὑπὸ ἔκδοσιν παραγωγικὸν δάνειον, δὲν ἐκπληροῖ μόνον τὸ χρέος του ὡς πολίτης, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς ἕνα βασικὸν αἴτημα τοῦ Ἕλληνος πολίτου, δὲν ἀπαντᾶ εἰς τὸ ἀγωνιῶδες ἐρώτημα τοῦ σημερινοῦ νέου, τὸ ὁποῖον εἶναι νὰ εὕρῃ ἐργασίαν καὶ νὰ ἀποζήσῃ ἀπὸ τὸ προϊὸν τῆς ἐργασίας του, δὲν βοηθεῖ τὴν χώραν διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ μίαν οἰκονομικῶς δύσκολον θέσιν, δὲν ἐπιβοηθεῖ, μὲ λίγα λόγια, τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ παραγωγικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας καί, κατὰ συνέπειαν, τὸ ἀνέβασμα τοῦ κοινωνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν βελτίωσιν τῶν βιοτικῶν πόρων τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ ἐξυπηρετεῖ καὶ τὸ ἴδιον αὐτοῦ συμφέρον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολῖται θὰ σπεύσουν νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὸ δάνειον καὶ νὰ διαθέσουν ἕνα μέρος τοῦ περισσεύματός των εἰς τὸ δάνειον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Ι. Πλαγιάννης). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπιτυχία τοῦ δανείου, τὴν ὁποίαν, ἐγὼ τοὐλάχιστον, τὴν θεωρῶ ἀπολύτως ἐξησφαλισμένην, δὲν πρόκειται μόνον νὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας, δὲν πρόκειται νὰ δώσῃ μίαν αἰσιοδοξίαν εἰς τὴν χώραν μας, δὲν πρόκειται μόνον νὰ ἐξυγιάνῃ τὴν οἰκονομίαν μας, θὰ ἔχῃ καὶ μίαν ἀντανάκλασιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διότι, ἐπὶ τέλους, ὀφείλομεν νὰ γνωρίζωμεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν εἶναι ἀκόμη καὶ ἐπιτρεπτόν, ὡς Ἕλληνες πολῖται, νὰ στρεφώμεθα καὶ νὰ ζητῶμεν ἀπὸ τὴν ξένην ἀποταμίευσιν νὰ ἐπιβοηθήσῃ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας καὶ νὰ ἀπαλλάσσωμεν τοῦ χρέους τούτου τὸν ἑαυτόν μας. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν ὅλοι μας, ἀδιακρίτως κομματικῆς ἀποχρώσεως, ἀδιακρίτως κοινωνικῆς θέσεως καὶ οἰκονομικῆς δυνάμεως, ὅλοι νὰ βοηθήσωμεν τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, λέγω, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ βοηθήσωμεν ὅλοι εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως, δὲν τὸ λέγω διότι ἀμφιβάλλω, ἔστω καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον, εἰς ἐπιτυχίαν τοῦ δανείου τούτου, ἀπὸ ἀπόψεως ἐγγραφῆς. Τὸ λέγω — καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὸ εἴπω αὐτὸ ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας — διότι πιστεύω ὅτι ἡ ἐπιτυχία τοῦ παραγωγικοῦ δανείου δὲν πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ μέσον κομματικὸν καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ κομματικὴν ἐπιτυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὡς κόμματος εὑρισκομένου εἰς τὴν ἀρχήν. Πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ γενικωτέραν ἐπιτυχίαν τοῦ πολιτικοῦ μας κόσμου. Ὡς Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ ἀναφέρω, ὅτι ὅλα τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀδιακρίτως κομματικῶν ἀποχρώσεων, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τοὺς ἁρμοδίους εἰσηγητάς, ὅλοι προέτεινον τὴν πάμψηφον ἀποδοχὴν τοῦ νομοσχεδίου καί, κατὰ συνέπειαν, θὰ ἀποτελέσῃ ἐπιτυχίαν ἐθνικήν, ἡ ἐπιτυχία τοῦ ἐθνικοῦ δανείου. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δικαίως ἐξέφρασεν τὴν ὑπερηφάνειάν του, καταθέτων τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Δικαιοῦται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ εἶναι ὑπερήφανος διὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Συνέδεσε πράγματι τὸ ὄνομά του μὲ ἕνα δάνειον, μὲ τὸ πρῶτον μεταπολεμικὸν καὶ μεταπελευθερωτικὸν δάνειον, δάνειον, ἐπαναλαμβάνω, προαιρετικόν, δάνειον παραγωγικόν, καὶ δικαιοῦται νὰ εἶναι ὑπερήφανος. Προσωπικῶς, κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω πλήρως εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ δανείου, πιστεύω ὅτι τὸ δάνειον τοῦτο θὰ ἀποτελέσῃ, τρόπον τινά, ἕνα δημοψήφισμα διὰ τὸ οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικὸν μέλλον τῆς χώρας, ἕνα δημοψήφισμα διὰ τὴν δραχμήν. (Χειροκροτήματα).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§50Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι, ἀναμφισβητήτως, μεγάλης σημασίας καὶ συνδέεται γενικώτερον μὲ τὴν κυβερνητικὴν πολιτικὴν εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα. Παρὰ ταῦτα, πρόθεσις ἰδική μας ἀπόψε δὲν εἶναι νὰ συνδέσωμεν τὸ κρίσιμον αὐτὸ νομοθέτημα μὲ κριτικὴν τῆς οἰκονομικῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Εἴχομεν εὐκαιρίαν νὰ πράξωμεν τοῦτο εἰς τὸ παρελθὸν καὶ θὰ πράξωμεν τοῦτο καὶ εἰς τὸ μέλλον. Σημειοῦμεν μόνον ἀπόψε, ὅτι διατηροῦμεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὰς ἐπιφυλάξεις μας καὶ τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας μέχρι σήμερον ἔχομεν διατυπώσει, γενικώτερον καὶ εἰδικώτερον, ὡς πρὸς τὰ θέματα τοῦ χειρισμοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, τοῦ ἐξωτερικοῦ δανεισμοῦ, τοῦ θέματος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν καὶ ἐν γένει τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος, ὅπως ἐπίσης καὶ ὡς πρὸς τὸν χειρισμὸν τοῦ θέματος τῆς ἀνασυγκροτήσεως, ἀπὸ τὴν πρόοδον τοῦ ὁποίου δὲν δυνάμεθα καὶ ἡμεῖς, ὅπως φαντάζομαι καὶ οὐδεὶς ἄλλος, νὰ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν εὐχαριστημένος μὲ τὰ μέχρι σήμερον δεδομένα. Παρὰ ταῦτα, κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἐπιθυμία ἡμῶν αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν εἶναι νὰ ἐπαναλάβωμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἴπομεν τότε καὶ νὰ κάμωμεν κριτικὴν τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου. Ἐπιθυμία μας εἶναι νὰ καθορίσωμεν σαφῶς τὴν θέσιν μας, ἐν ὄψει τοῦ κρισίμου νομοθετήματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀνασυγκροτήσεως, εἶναι ὑπόθεσις, ἡ ὁποία ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, καὶ ὡς τοιαύτην τὴν ἀντιμετωπίζομεν καὶ ἡμεῖς. Κοινὴ εἶναι ἡ τύχη ὅλων μας καὶ κοινὴ εἶναι ἡ εὐχή, ἵνα ἡ ἀνασυγκρότησις ἐπιτύχῃ πρὸς ὄφελος τοῦ λαοῦ, καὶ ἰδιαίτατα τῶν ἐπερχομένων γενεῶν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ πιστεύει, ὅτι ἡ ψήφισις τοῦ παρόντος νομοθετήματος καὶ ἡ ἐπιτυχία τοῦ προαιρετικοῦ δανείου, συμβάλλει εἰς τὴν προσπάθειάν της τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἐφ’ ὅσον τοῦτο συμβαίνει, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, καὶ ἐγὼ προσωπικῶς, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ ψηφίσωμεν τὸ ὑποβληθὲν σχέδιον νόμου. Ἐπιθυμῶ μόνον νὰ κάμω μίαν εἰδικωτέραν παρατήρησιν. Ἡ ἐπιτυχία τοῦ προαιρετικοῦ δανείου θὰ εἶναι πλήρης, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις κατορθώσῃ καὶ κινητοποιήσῃ ἰδιαιτέρως τὴν μικρὰν ἰδιωτικὴν ἀποταμίευσιν, καὶ ὄχι τόσον τὴν μεγάλην ἰδιωτικήν, οὔτε φυσικὰ καὶ τὰ κεφάλαια τῶν Ταμείων. Καθ’ ὅσον δύναμαι νὰ γνωρίζω, ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πρόθεσιν αὐτὴν καὶ πρὸς τὰ ἐκεῖ θὰ τείνῃ ἡ προσπάθειά της. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ σημειώσω ὅτι ἴσως, ὁ ὅλος χειρισμὸς τοῦ θέματος μέχρι σήμερον, ἡ δημιουργία δηλαδὴ τῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ δανείου, δὲν ὑπῆρξεν ὁ καλύτερος. Εἰδικώτερον, προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι ὁ χειρισμὸς τοῦ προβλήματος τῆς τιμῆς τῆς χρυσῆς λίρας, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι διαφορετικὸς μετὰ τὴν ὑποτίμησιν. Δὲν θὰ ἔπρεπεν εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ἐκδόσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ δανείου, νὰ ἐμφανίζεται διακύμανσις τῆς τιμῆς τῆς χρυσῆς λίρας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ παρατηρήσεις αὗται, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν ἔννοιαν ἁπλῶν συστάσεων, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἐν ὄψει τῆς κοινῆς ἐπιθυμίας ἐπιτυχίας τοῦ δανείου, τὸ ὁποῖον σήμερον ψηφίζομεν, οὐδόλως δύνανται νὰ ἔχουν τὴν ἔννοιαν τῆς ἀντιθέσεως πρὸς τὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία ἀναλαμβάνεται. Ἡ ἀνασυγκρότησις, ἔχει ἀνάγκην κεφαλαίων διὰ νὰ ἐπιτύχῃ. Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ Κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, εὐχαρίστως ψηφίζει τὸ ὑποβληθὲν σχέδιον νόμου καὶ εὔχεται τὸ δάνειον νὰ ἐπιτύχῃ, πρὸς ὄφελος τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας μας. (Χειροκροτήματα).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§52Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀείμνηστος Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Π.Ε.Κ. ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐδίδαξε τὴν ἀρχὴν τῆς δημιουργικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ τὰ Κόμματα καὶ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἐκτελοῦν πιστῶς τὸ καθῆκον των πρὸς τὴν Πατρίδα καὶ τὸν λαόν. Τὴν ἀρχὴν αὐτήν, ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι συνεχίζομεν τὰς ἀρχὰς τοῦ ἀρχηγοῦ ἐκείνου, τὴν ἀκολουθοῦμεν. Ἐδείξαμεν πολλάκις ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι εἰς περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις παρουσίασε μέτρα ἁπτόμενα ἐθνικῶν ζητημάτων, μέτρα τὰ ὁποῖα, λόγῳ τῆς καθολικῆς των μορφῆς, ἥπτοντο τῆς ὑποστάσεως τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ μας, ἡμεῖς ἐστάθημεν συμπαραστάται καὶ ἐνισχύσαμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων αὐτῶν. Σήμερον τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ψηφισθῇ ἀποτελεῖ, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας, μέτρον ἐθνικόν, ἀποτελεῖ ὑπόθεσιν ἐθνικήν, ὅπως ἡμεῖς βλέπομεν τὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ τὸ ἐθνικὸν νόμισμα. Ἡ Κυβέρνησις δίδει μίαν μάχην διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν, δίδει τὴν μάχην διὰ τὴν δραχμήν. Θὰ εἴμεθα λιποτάκται τοῦ ἀγῶνος καὶ παραβάται τῆς ἀρχῆς τοῦ ἀρχηγοῦ μας, ἐὰν εἰς τὸν ἐθνικὸν αὐτὸν ἀγῶνα ἐκάμναμεν στενόκαρδον ἀντιπολίτευσιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Συμπαραστάται τῆς Κυβερνήσεως, παρέχομεν εἰς αὐτὴν ὁλόκληρον τὴν ὑποστήριξίν μας, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὴν προσπάθειάν της αὐτήν. Συνεπῶς, ψηφίζομεν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ εὐχόμεθα κάθε ἐπιτυχίαν. Περαιτέρω θὰ εἶχα νὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις. Εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων, προβλέπεται τὸ ἔσοδον αὐτὸ τοῦ δανείου τῶν 300 δισεκατομμυρίων. Ἐπειδὴ εἶναι τὸ πρῶτον μεταπολεμικὸν δάνειον, νομίζω, ὅτι διὰ λόγους ψυχολογικούς, θὰ ἔπρεπε τὸ ποσὸν αὐτό, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ μὴ εἰσαχθῇ εἰς τὸν γενικὸν λογαριασμὸν τῶν ἐπενδύσεων, ἀλλὰ νὰ ἐντοπισθῇ δι’ ἕνα μέγα ἔργον, ὥστε ὁ λαός, ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ τὴν δραχμήν του, νὰ ἔχῃ τὴν συνείδησιν, ὅτι γίνεται δημιουργὸς εἰς τὸν τόπον του, συμμετέχει εἰς τὸ μέγα αὐτὸ ἔργον καὶ τὸ ἀγαπᾷ καὶ τὸ συνεπικουρεῖ. Ἂς συνδέσῃ, π. χ., τὸ δάνειον αὐτό, μὲ τὸ ἔργον τοῦ Μέγδοβα. Ἀναφέρω τὸ ἔργον αὐτό, διότι πρὸ 30 ετίας τὸ ἐσκέφθη ὁ ἀείμνηστος ἀρχηγὸς τῆς Ε.Π.Ε.Κ. Ἢ, ἂς τὸ συνδέσῃ μὲ τὸ ἔργον τῆς Πτολεμαΐδος, ἢ μὲ ἄλλο τι ἔργον, συγκεκριμένον ὅμως. Ἔχω νὰ εἴπω ἀκόμη καὶ τοῦτο. Ἂς προσπαθήσῃ ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου, νὰ μὴ θίξῃ τὰ ὑφιστάμενα λαχεῖα, διότι καὶ τὸ ἔσοδον ἐκ τῶν λαχείων αὐτῶν ἐξυπηρετεῖ κοινωνικοὺς σκοπούς. Ἂς εὕρῃ ἕνα τρόπον, ὥστε εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ νὰ ὑπάρξῃ ἐκκαθάρισις. Ἄλλο τὸ Λαϊκὸν λαχεῖον, ἄλλο τὸ Ἐθνικὸν λαχεῖον καὶ ἄλλο τὸ Δάνειον τοῦτο. Ἐὰν ἦτο δυνατόν, θὰ προέτεινα νὰ δημοσιευθοῦν ὅλα τὰ λεχθέντα σχετικὰ μὲ τὸ δάνειον καὶ αἱ συζητήσεις εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ σταλοῦν καὶ νὰ φθάσουν εἰς τὰ τελευταῖα χωρία καὶ νὰ κινητοποιηθῇ ὁ πλοῦτος, ὁ ὁποῖος κατάκειται εἰς τὰ συρτάρια τοῦ λαοῦ μας, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν χρυσῶν λιρῶν, εἴτε δραχμῶν, εἴτε συναλλάγματος. Οἱ ὅροι, τοὺς ὁποίους προσφέρει τὸ δάνειον, εἶναι καλοὶ καὶ συμφέροντες. Φθάνει νὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ διαφώτισις. Ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ Βουλή, μεταξὺ τῶν πολλῶν ψηφισμάτων της, ἐψήφισε καὶ τὸ ΚΗʹ ψήφισμα. Τοῦτο εἶχεν ὡρισμένους ὅρους εὐνοϊκούς, οἱ ὁποῖοι ἠμπόρεσαν καὶ ἐκινητοποίησαν τὸ νεκρὸν κεφάλαιον ποὺ ὑπῆρχε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ τὸ κατέστησαν παραγωγικόν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν οἰκοδομικὴν ἀνασυγκρότησιν, τὴν ὁποίαν παρατηροῦμεν εἰς τὰς πόλεις. Ἔχομεν ἀκόμη καὶ σήμερον νεκρὸν κεφάλαιον, καὶ ἔχει εὐρύτατον στάδιον ἐνεργείας καὶ προπαγάνδας καὶ διαφωτίσεως ἡ Κυβέρνησις εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς Χώρας καὶ εἰς τὰ χωρία καὶ εἰς τὰς πόλεις διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ κινητοποιήσῃ αὐτὸ τὸ νεκρὸν κεφάλαιον, ὥστε νὰ μὴ διαταράξῃ καὶ τὴν κίνησιν τῶν λαχείων, νὰ μὴ διαταράξῃ καὶ τὸ ποσοστόν, κατὰ τὸ ὁποῖον τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον μετέχει εἰς τὰς τραπεζικὰς καταθέσεις, ὥστε νὰ μὴ εὑρεθοῦν εἰς ἀδυναμίαν αἱ Τράπεζαι νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ ἐμπόριον καὶ τὴν βιομηχανίαν, διότι καὶ τὸ ἐμπόριον καὶ ἡ βιομηχανία μᾶς χρειάζονται, καὶ πρέπει καὶ αὗται ἀνενόχλητοι νὰ λειτουργήσουν. Ἔχει μεγάλον περιθώριον ἡ Κυβέρνησις, ἀνευρέσεως καὶ ζωογονήσεως νεκροῦ κεφαλαίου, ὅταν μάλιστα ἔχῃ τὴν συμπαράστασιν ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὅλων τῶν πολιτικῶν Κομμάτων, ἠμπορεῖ νὰ διεισδύσῃ εἰς πάσας τὰς τάξεις καὶ νὰ τὰς διαφωτίσῃ καὶ νὰ τὰς συνεγείρῃ πρὸς τὸν μέγαν αὐτὸν ἐθνικὸν σκοπόν, διὰ νὰ κινητοποιήσουν τὸ νεκρὸν κεφάλαιον, καὶ νὰ τὸ μεταβάλουν εἰς παραγωγικόν. Μὲ τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, παρέχομεν ἀμέριστον τὴν ὑποστήριξίν μας εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ εὐχόμεθα ἐκ καρδίας ἐπιτυχίαν καὶ εὐχόμεθα νὰ ἀποβῇ τὸ δάνειον τοῦτο, πράγματι, παραγωγικὸν καὶ δημιουργικόν, διὰ τὴν πτωχήν μας Χώραν. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§54Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ προσφυγὴ εἰς τὸν ἐσωτερικὸν δανεισμόν, ἀποτελεῖ ἐπιστροφὴν εἰς ὀρθοδόξους μεθόδους λειτουργίας τῆς Δημοσίας οἰκονομίας, καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς πρέπει νὰ χαιρετισθῇ. Οὐχ ἧττον — καὶ ἐπειδὴ δὲν πρόκειται περὶ θεωρητικοῦ θέματος — εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προβῶ εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις ἐπὶ τῆς ὀρθότητος τῆς, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἐπιχειρουμένης τοιαύτης προσφυγῆς. Ἡ ἀρχικὴ δικαιολογία τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἔκδοσιν ἐσωτερικοῦ δανείου, ἦτο ἡ ἐξεύρεσις τῶν δραχμῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ συνεπλήρουν τὸ ἐφετεινὸν εἰς δραχμὰς πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται, ὡς γνωστόν, εἰς 1100 δισεκατομμύρια. Μία πρώτη παρατήρησις: Τὸ δάνειον ἐκδιδόμενον κατὰ τὸ τέλος Ἰουνίου, δὲν πρόκειται, βεβαίως, νὰ προσκομίσῃ πόρους διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐκ τούτου προκύπτει, ἀναμφισβήτητος ἡ διαπίστωσις τῆς ἀναστολῆς, τῆς μερικῆς, ἐὰν θέλετε, ἀποτυχίας τοῦ ἐφετεινοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως. Ἀλλ’ αὐτὸ ἐν παρόδῳ. Τὸ βασικὸν θέμα ἔχει οὕτως: Ἦτο ἀναγκαία ἡ προσφυγὴ εἰς τὸν δανεισμὸν καὶ ἦτο ἐνδεδειγμένη; Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ ἐὰν ἦτο ἀναγκαία. Κύριοι, τὸ πτωχὸν πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως, τὸ ὁποῖον παρουσίασεν ἡ Κυβέρνησις ἐφέτος, παρ’ ὅλας ἐκείνας τὰς πομπώδεις ἐξαγγελίας της, τὸ πτωχότατον πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως τοῦ 1 τρισεκατομμυρίου 100 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, θὰ ἠδύνατο νὰ καλυφθῇ εὐκολώτατα, ἐὰν ἐγκαίρως ἀντελαμβάνετο, τὸ ἀδύνατον τῆς ἀναλήψεως στρατιωτικῶν δαπανῶν, ἐκτάσεως ὡς αἱ παρ’ αὐτῆς ἀναληφθεῖσαι. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀντελαμβάνετο τὸ πρόβλημά της ἐγκαίρως, καὶ εἶχε τὸ θάρρος νὰ ὁμολογήσῃ τὸ ἀρχικόν της σφάλμα, τὰ 300 ἑκατομμύρια, διὰ τὰ ὁποῖα προσφεύγει σήμερον εἰς τὸν δανεισμόν, θὰ ἐξευρίσκοντο εὐκόλως εἰς πολὺ μεγαλυτέραν κλίμακα. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας δὲν ἤθελε νὰ ἐξεύρῃ τὸ ποσὸν τῶν 300 ἑκατομμυρίων, ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ἐξασφαλίσῃ μὲ ἄλλους τρόπους, ἀκόμη καὶ μὲ ἕνα λαχεῖον, ἴσως, τὸ ὁποῖον, ἐὰν θέλετε, θὰ συνηγωνίζετο διὰ τῶν τρακτὲρ καὶ τῶν αὐτοκινήτων, τὸ λαχεῖον τῶν Συντακτῶν, τὸ ὁποῖον στηρίζεται εἰς τὴν διανομὴν σπιτιῶν καὶ διὰ τοῦτο εἶναι τόσον δημοφιλές. Ἀπὸ ἀπόψεως ἀναγκαιότητος, ἑπομένως, ἡ προσφυγὴ εἰς τὸν δανεισμὸν δὲν ἔχει οὐδεμίαν βάσιν. Ἀπὸ ἀπόψεως σκοπιμότητος: Ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἐκκρεμὲς ἕνα μεγάλον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἔμεινεν ὡς μία συνέπεια τῶν πρὸ τοῦ πολέμου οἰκονομικῶν δοκιμασιῶν, ἀλλ’ ἰδίως τῆς συμφορᾶς τοῦ πολέμου. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει ὑπὸ συζήτησιν αὐτὴν τὴν στιγμήν, τὴν ρύθμισιν τοῦ παλαιοῦ της Δημοσίου χρέους, ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ. Ἐνθυμοῦμαι ὅταν ὡμίλουν ἐπὶ τῆς ὑποτιμήσεως, ὅτι ὑπέμνησα καὶ τὸ θέμα αὐτό, ἐφιστῶν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ προσφύγῃ εἰς ἐσωτερικὸν δάνειον, πρὶν ρυθμίσῃ τὸ προπολεμικὸν δημόσιον χρέος. Διότι, βεβαίως, δὲν θὰ δυνηθῆτε βραδύτερον νὰ τὸ ρυθμίσητε, ἀσχέτως τῶν ὅρων, τοὺς ὁποίους θὰ θέσητε διὰ τὸ ἐσωτερικόν. Βεβαίως, δὲν τὰ εἶπον εἰς τόσας λεπτομερείας, ἀλλ’ αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῶν λόγων μου, ἐκείνην τὴν ἐποχήν. Ἡ Κυβέρνησις διέπραξε διπλοῦν σφάλμα. Ἔρχεται αὐτὴν τὴν στιγμήν, πρὶν ἢ ρυθμίσῃ τὸ Δημόσιον ἐξωτερικὸν χρέος νὰ συνάψῃ νέον ἐσωτερικὸν δάνειον, τοῦ ὁποίου οἱ ὅροι, βεβαίως, εἶναι βαρεῖς. Ὁ ὑπὸ πτώχευσιν, συνάπτει δάνειον μόνον ὑπὸ βαρεῖς ὅρους. Οἱ ὅροι αὐτοί, ἀφ’ ἑτέρου, μοιραίως θὰ δυσχεράνουν τὴν θέσιν τῆς Χώρας κατὰ τὰς αὐριανὰς διαπραγματεύσεις, διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ προπολεμικοῦ Δημοσίου χρέους. Ἀπὸ τῆς διπλῆς αὐτῆς ἀπόψεως, ἡ πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως νὰ προσφύγῃ εἰς δανεισμόν, ἦτο σφάλμα μέγα. Ἐπὶ τῶν ὅρων τοῦ δανείου, διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος, καὶ ἀτυχῶς ἀναθέσας τοὺς ὑπολογισμοὺς αὐτοὺς εἰς εἰδικόν τινα, δὲν κατώρθωσα νὰ ἔχω μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς τὰ ἀκριβῆ δεδομένα — δὲν δυνάμεθα νὰ σχηματίσωμεν ἀντικειμενικὴν γνώμην, ἐὰν δὲν γνωρίζωμεν ποῖον εἶναι τὸ ἐκ τοῦ δανείου πραγματικὸν ἐπιτόκιον. Κατὰ προχείρους ἐντελῶς ὑπολογισμούς, αὐτὸ δὲν φαίνεται νὰ εἶναι κατώτερον τοῦ 8%. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅμως, πρέπει νὰ ἔχῃ τὸν ἀκριβῆ ἀριθμόν. Τὸν παρακαλῶ, ἑπομένως — εἶναι ἄλλως τε καθῆκον του νὰ ἐνημερώσῃ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τὴν Βουλὴν — νὰ μᾶς τὸν δώσῃ ὅταν θὰ ὁμιλήσῃ. Ἀπὸ ἄλλης σκοπιᾶς, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν συνδυάσητε τοὺς τόκους, τὰ λαχεῖα καὶ τὰς ἄλλας ἐπιβαρύνσεις, θὰ φθάσητε εἰς τὸ ἑξῆς συμπέρασμα: Ὅτι τὸ δάνειον αὐτὸ ἐκδίδεται περίπου εἰς τὰ 75–80% τῆς ὀνομαστικῆς ἀξίας. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἐπίσης παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν — διότι πρέπει νὰ ἔχουν γίνει οἱ σχετικοὶ ὑπολογισμοὶ — νὰ θέση ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς τὰ πραγματικὰ στοιχεῖα. Ὁμολογῶ ὅτι, λόγω τοῦ μικροῦ χρόνου, μεταξὺ καταθέσεως καὶ συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, δὲν κατώρθωσα νὰ ἔχω τοὺς μαθηματικοὺς ὑπολογισμούς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔδιδον ἀνάγλυφον τὴν πραγματικὴν ἐκ τοῦ δανείου ἐπιβάρυνσιν. Ἀλλ’ ἡ εἰκὼν εἶναι ἤδη σαφής. Οἱ ὅροι τοῦ δανείου εἶναι δυσμενέστατοι καὶ ἀποτελεῖ, ὡς ἤδη ἐξέθεσα, σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως, νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἔκδοσιν νέου δανείου, πρὶν ἢ ρυθμισθῇ τὸ προπολεμικόν, διότι οἱ ὅροι αὐτοὶ θὰ ἀποτελέσουν δυσμενέστατον προηγούμενον κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ ἐδῶ, εἰς ἐκεῖνο τὸ κολοσσιαῖον σφάλμα τῆς προώρου ἐξαγγελίας ρυθμίσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ χρέους, ἡ ὁποία πρὸ ὀλίγων ἀκόμη μηνῶν ὡδήγησεν εἰς τὴν γνωστὴν χρηματιστηριακὴν κερδοσκοπίαν, ἐκ τῆς ὁποίας ὀλίγοι μὲν ἐπλούτισαν σκανδαλωδῶς, πολλοὶ δὲ περιῆλθον εἰς ἀθλιεστάτην κατάστασιν. Τὸ ἀναφέρω ἁπλῶς ὡς ἕνα ἄλλο παράδειγμα τῆς ἀψυχολογήτου σπουδῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τόσον σημαντικῶν θεμάτων. Ἐπίσης θὰ ἤθελον τὴν ἑξῆς, δευτερευούσης σημασίας, παρατήρησιν νὰ κάμω. Ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος προβαίνει εἰς τὴν ἔκδοσιν ἑνὸς λαχειοφόρου δανείου, καὶ βεβαίως, τὰ λαχειοφόρα δάνεια δὲν εἶναι ἐφεύρεσις τῆς Κυβερνήσεως, διατὶ δὲν ἠρκέσθη εἰς χρηματικὰ δῶρα; Τὰ αὐτοκίνητα, τὰ τρακτέρ, κλπ., νομίζετε, ὅτι συνάδουν μὲ τὴν σοβαρότητα ἑνὸς Κράτους; Αὐτὰ τὰ πράγματα, θὰ συμβιβάζωνται μὲ ἕνα λαχεῖον, ὅπως τῶν Συντακτῶν, ἢ μιᾶς φιλανθρωπικῆς ὀργανώσεως. Ἀλλὰ δι’ ἕνα Κράτος, δὲν εἶναι σοβαρόν...

§55Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.)....... (δὲν ἠκούσθη).

§56Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιμένετε νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ παρατήρησίς σας;

§57Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐὰν πρόκειται νὰ μποῦν, κύριε συνάδελφε, ὅσα εἴπατε σεῖς. Ἐκτὸς, ἐὰν προτιμᾶτε, ἀντὶ αὐτοκινήτων καὶ τρακτέρ, νὰ δώσωμεν τὰς ἀγορεύσεις σας ὡς δῶρον.

§58Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι, εἶμαι εὐτυχής, διότι διὰ μίαν ἄλλην φορὰν ἐλάβομεν δείγματα τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ὕφους τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι πράγματι δῶρον διὰ τὸν λαὸν νὰ γνωρίζῃ ἐπακριβῶς τὸ εἶναι τῶν ὁμιλητῶν καὶ τὰς παρεμβάσεις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ὅπως σημειωθοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ τὰ ὑπ’ αὐτοῦ λεχθέντα. Νὰ τὰ διανείμωμεν μάλιστα εἰς τὸν λαὸν ὡς δῶρα.

§59Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Σᾶς εἶμαι εὐγνώμων ἀλλὰ δὲν μπορεῖτε σεῖς νὰ λέγετε, ἐὰν θὰ γραφῇ τι ἢ ὄχι εἰς τὰ πρακτικά.

§60Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ δάνειον πρέπει νὰ καλυφθῇ ἀπὸ νέας ἀποταμιεύσεις. Σήμερον ἀνέγνωσα τὰς δηλώσεις τοῦ κυρίου Μαντζαβίνου ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Καὶ πράγματι, ἐπειδὴ καὶ ἐκεῖνος θὰ παίξῃ ἕνα ὡρισμένον ρόλον, αὐταὶ εἶναι καθησυχαστικαί. Διότι, ἐὰν ἁπλῶς ἐδημιουργεῖτο μετάθεσις ἤδη ἐσχηματισμένων ἀποταμιεύσεων εἰς τὸ δάνειον, τότε ἠμπορεῖ νὰ ἐμφανίσωμεν, ὅτι τὸ δάνειον ἐκαλύφθη, ἐπέτυχε, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐξυπηρετηθῇ καθόλου ὁ σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον συνάπτεται. Ὡρισμέναι ὅμως διατάξεις τῶν ἄρθρων 8 καὶ 9, εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσουν εἰς ἓν τοιοῦτον ἄτοπον ἀποτέλεσμα. Ἡ παράγραφος 6 τοῦ ἄρθρου 8 δι’ ἧς οἱ τίτλοι τοῦ δανείου γίνονται ἀμέσως δεκτοὶ πρὸς σύστασιν ἐγγυοδοτικῶν παρακαταθηκῶν διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς δημοσίους διαγωνισμούς, κλπ., ὡς καὶ ἡ ἑπομένη, διὰ τῆς ὁποίας ἀντικαθίστανται τὰ πρὸς τὰς Τραπέζας ἐνέχυρα διὰ τίτλων τοῦ δανείου εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσουν εἰς ἁπλῆν μεταμφίεσιν ὑφισταμένων ἤδη ἀποταμιεύσεων εἰς τίτλους τοῦ δανείου. Νομίζω, ὅτι αἱ διατάξεις αὐταὶ θὰ ἠδύναντο νὰ διατυπωθοῦν ἄλλως πως, διότι εἶναι δυνατόν, νὰ ὁδηγήσουν εἰς εἰκονικὴν τρόπον τινὰ κάλυψιν μεγάλου μέρους τοῦ δανείου, ὁπότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ πραγματικὴ ἀπορρόφησις νέων ἀποταμιεύσεων δι’ αὐτοῦ.

§61Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, τὰ ἐνέχυρα, εἶναι ἐνέχυρα εἰς ἐμπορεύματα καὶ ὄχι εἰς δραχμάς.

§62Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει λόγος ἀντιδικίας εἰς κάθε περίπτωσιν. Βλέπετε μὲ πόσην ψυχραιμίαν ὁμιλῶ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ εἶσθε καὶ σεῖς ψύχραιμος, διὰ μίαν ἔστω φοράν. Ἐνέχυρα ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ τίτλοι, κύριε Ὑπουργέ. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν καὶ ἕνα σωρὸν ἄλλα πράγματα. Ἀλλά, καὶ ἐπὶ ἐμπορευμάτων, δὲν ἀποκλείονται ἔντεχνοι τραπεζιτικοὶ χειρισμοί, οἱ ὁποῖοι νὰ ὁδηγοῦν εἰς τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ θέματος, θὰ πρέπει νὰ συζητήσωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν ψυχραιμότερον. Κάμνω ὡρισμένας παρατηρήσεις. Ἐὰν δὲν τὰς δέχεσθε, ἠμπορεῖτε βραδύτερον νὰ τὰς ἀνασκευάσητε, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ δημιουργῆτε ὀξύτητας. Ἐπίσης ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 9 δύναται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα «........ (ἀναγινώσκει)..........». Εἶναι καλύτερον, νομίζω, νὰ ὁρίσωμεν ἑξάμηνον τὴν προθεσμίαν τῆς παροχῆς δανείων ἐπὶ καταθέσει τίτλων τοῦ Δανείου, διότι ξεύρετε τὶ γίνεται μὲ τὰς Τραπέζας. Παρ’ ὅλους τοὺς ὑφισταμένους ἀπὸ ἐτῶν περιορισμούς, ὑπάρχει, πάντοτε ἡ δυνατότης, ὡρισμένων χειρισμῶν καὶ παραβάσεων. Ἐὰν πᾶμε εἰς τὸ ἑξάμηνον, εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἴμεθα ἀρκετὰ καλυμμένοι. Ἐὰν μείνωμεν εἰς τὸ τρίμηνον, θὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης εἰκονικῆς καλύψεως τοῦ Δανείου διὰ παροχῶν ἐκ τῶν Τραπεζῶν. Βεβαίως, θὰ εἶχον καὶ ἐγὼ νὰ προσθέσω μίαν παρατήρησιν, ὅσον ἀφορᾶ τὴν προπαρασκευὴν τοῦ δανείου, ὡς ἤδη ἄλλωστε, παρετήρησεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος. Ἐπικειμένης τῆς ἐκδόσεως τοῦ δανείου, ἡ πολιτικὴ ἐπὶ τῆς χρυσῆς λίρας, ἔπρεπε νὰ εἶναι διαφορετική, ὅταν μάλιστα, ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ προωθήσῃ τὸ δάνειον καθυστερῇ — μοῦ φαίνεται — τὴν διενέργειαν ἐράνων, διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν νέων σεισμοπλήκτων τῆς Θεσσαλίας. Κύριοι, αὐταὶ περίπου εἶναι αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας εἶχον νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ θέματος. Θέλω νὰ τελειώσω μὲ τὴν ἑξῆς διαπίστωσιν. Ἡ προσφυγὴ εἰς τὸν δανεισμόν, ἢ μᾶλλον ἡ ἀναγγελία τοῦ μέτρου, ἐγένετο κατὰ τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἦσαν τῆς μόδας αἱ ρωμαλέαι ἐξαγγελίαι. Βλέπω, μὲ ἱκανοποίησίν μου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις χειραφετουμένη ἀπὸ τὸ σύμπλεγμα τῆς ἀκατασχέτου ρωμαλεότητος, ὁδηγεῖται ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, εἰς πλέον λογικὴν καὶ συγκρατημένην πολιτικὴν ἀνταποκρινομένην περισσότερον εἰς τὴν πραγματικότητα, ἡ ὁποία εἶναι ἀμείλικτος. Ἐὰν συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ δανείου, ἐὰν μᾶς ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ δανεισμοῦ, τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐσκέπτετο νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ μέτρον, βεβαίως, ἡ ἀγόρευσίς μου θὰ εἶχεν ἐντελῶς διαφορετικὸν χαρακτῆρα. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἀπεφάσισε νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ μέτρον, θέλω νὰ τὴν διαβεβαιώσω, ὅτι ὅλοι μας, Ἀντιπολίτευσις καὶ Συμπολίτευσις, θὰ τῆς εὐχηθῇ τὴν πλήρη ἐπιτυχίαν. Διότι ἄλλως αἱ συνέπειαι θὰ εἶναι σοβαρώταται διὰ τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ τὴν δημοσίαν πίστιν. (Χειροκροτήματα).

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον.

§64Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὰ ὅσα ἀνέπτυξε πρὸς τὸ Σῶμα ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου εἰσηγητὴς κύριος Μητσοτάκης, μέλος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν καὶ ἐγὼ νὰ ἀνήκω καὶ τὰ ὁποῖα πράγματι ἐκφράζουν τὴν γνώμην ὅλων τῶν βουλευτῶν τοῦ Κόμματός μας, δὲν θὰ ἦτο ἴσως ἀνάγκη νὰ ἀνέλθω καὶ ἐγὼ ἐπὶ τοῦ βήματος, διὰ νὰ ἐπαναλάβω σχεδὸν τὰ αὐτά. Ἐὰν τὸ πράττω, τὸ πράττω, διότι ἤκουσα ὅσα πρὸ ὀλίγου ἐξέθεσε πρὸς τὴν Βουλὴν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ τῆς ἄλλης πλευρᾶς τῆς Δωδεκανήσου, κύριος Ζίγδης, καὶ τὰ ὁποῖα, κατὰ τὸ πλεῖστον ἀποτελοῦν ἐπίκρισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ μόνον κατὰ τὸ τέλος, εὐχὴν περὶ ἐπιτυχίας τοῦ δανείου. Ἐνόμισα, ὅτι ὡς βουλευτής, καταγόμενος ἀπὸ τὴν αὐτὴν περιφέρειαν, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπω κάπως περισσότερα, ἀντὶ τῶν ὀλίγων λέξεων, τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου εἶπε, περὶ τῆς ἐπιτυχίας τοῦ δανείου, διὰ νὰ ἔχῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὰ ὦτα της ἐκπεφρασμένην σαφῶς τὴν θέλησιν καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προερχόμεθα. Θὰ ἦτο νομίζω, ἐσφαλμένη ἡ ἐντύπωσις τοῦ Σώματος ἐὰν ἐπίστευεν ὅτι ἡμεῖς οἱ νεωστὶ ἀπελευθερωθέντες Ἕλληνες εἰς τὴν περίστασιν ταύτην μεμψιμοιροῦμεν. (Χειροκροτήματα). Καὶ περιοριζόμεθα κατὰ τὰ 9)10 εἰς ἐπικρίσεις καὶ κατὰ τὸ ⅒ εἰς τὴν ἔκφρασιν τῆς Πανελληνίου εὐχῆς, ὅπως τὸ ἀπαραίτητον ἔστω καὶ σκληρὸν τοῦτο μέτρον, ἐπιτύχῃ πράγματι. Δι’ αὐτὸ θέλω νὰ ἐκφράσω τὴν γνώμην ὅλων τῶν Δωδεκανησίων, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς σκέπτονται σήμερον, ὅτι, εἴτε καλῶς, εἴτε κακῶς, διεχειρίσθη ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον ἄλλας πλευρὰς τοῦ οἰκονομικοῦ προγράμματος τῆς χώρας μας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνασυγκρότησιν, οὐδεὶς ὑπάρχει, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ εὔχεται καὶ νὰ μὴ ἐπιθυμῇ τὴν πλήρη ἐπιτυχίαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει σήμερον τὰ μέσα ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ πρόγραμμα τῶν Κρατικῶν ἐπενδύσεων, εἶναι καθῆκον ὅλων τῶν Ἑλλήνων νὰ τῆς παραχωρήσωμεν τὰ μέσα, διὰ τοῦ τρόπου, τὸν ὁποῖον κρίνει πρόσφορον, νὰ τὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες καὶ πρὸ παντὸς οἱ Δωδεκανήσιοι, θὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν Ἐθνικὴν ταύτην ἀνάγκην. (Χειροκροτήματα). Καίτοι ἡ περιφέρεια, ἐκ τῆς ὁποίας κατάγομαι, εἶναι ἡ πτωχοτέρα τῆς ὅλης Ἑλληνικῆς Πατρίδος, νομίζω, ὅτι θὰ προσφέρῃ εἰς τὸ δάνειον κατὰ τρόπον ἀντιστρόφως ἀνάλογον πρὸς τὴν πτωχείαν της, ἀποβλέπουσα εἰς τὴν Ἐθνικὴν σκοπιμότητα τοῦ ἀγῶνος. Ὅσον ἀφορᾶ ἰδιαιτέρως τὰς ἐπικρίσεις, περὶ ἀκαίρου πραγματοποιήσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ δανείου, διότι ἔληξε τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος ἀφ’ ἑνὸς καὶ διότι προδικάζει τοὺς ὅρους ρυθμίσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ δημοσίου χρέους, θὰ ἤθελον, ἔστω καὶ μὴ ἔχων ἁρμοδιότητα, νὰ γίνω ἕνας ὑπερασπιστὴς τῆς Κυβερνήσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ κάμῃ καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη τὸ ποσὸν δὲν θὰ χρησιμοποιηθῇ εἰς τὸν τρέχοντα προϋπολογισμὸν κρατικῶν ἐπενδύσεων, ἀλλ’ εἰς τὸν προσεχῆ, αὐτὸ δὲν θὰ παύσῃ παρὰ ν’ ἀποτελῇ ὠφέλειαν διὰ τὸ Ἐθνικὸν σύνολον. (Χειροκροτήματα). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐσωτερικὸν δημόσιον χρέος, νομίζω, ὅτι τὸ μὲν ἐπιτόκιον τοῦ ἰδιωτικοῦ δανεισμοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τὸ καθώρισεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν συμβάσεων ποὺ συνῆψε μὲ τὰς διαφόρους χώρας, ὅσον ἀφορᾷ τὸν δανεισμὸν τὸν ὁποῖον θὰ κάμωμεν ἀπὸ τὴν Διεθνῆ Τράπεζαν πάλιν καὶ διὰ τοῦτον τὸ ἐπιτόκιον εἶναι σταθερῶς καθωρισμένον. Δὲν νομίζω, ἑπομένως, ὅτι τὸ ἐπιτόκιον τοῦ παρόντος δανείου θὰ γίνῃ αἰτία, διὰ νὰ δυσχερανθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ διεξαγάγῃ διαπραγματεύσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν λήξει, ὅσον ἀφορᾷ τοὐλάχιστον τὸ ἐπιτόκιον. Εὐχόμεθα κατὰ συνέπειαν, ὅπως ὁ ἐνθουσιασμὸς καὶ ὁ πατριωτισμὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος πολλάκις ἐξεδηλώθη τὴν ὥραν πολεμικῆς ἀνάγκης, ἐκδηλωθῇ καὶ ἐν τῇ παρούσῃ περιπτώσει, ἡ ὁποία δύναται νὰ ὀνομασθῇ ὡς περίπτωσις εἰρηνικοῦ ἀγῶνος. Καὶ εἰς τὴν εἰρηνικὴν ταύτην μάχην, διὰ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι ἐκεῖ τελικῶς τείνει ἡ ἀνασυγκρότησις, καὶ εἰς τὴν εἰρηνικὴν ταύτην μάχην, ὅλοι οἱ Ἕλληνες, θὰ δείξωμεν τὸν πατριωτισμὸν καὶ τὸν ἐνθουσιασμόν, τὸν ὁποῖον ἐδείξαμεν καὶ εἰς τὰς πολεμικὰς περιόδους. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ προσθέσω μίαν μόνον παρατήρησιν. Ἐπειδὴ ὁ σκοπὸς τῆς ἀνασυγκροτήσεως πρέπει βασικῶς νὰ τείνῃ εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ μεγάλου ἐκείνου τμήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸ ὁποῖον σήμερον εὑρίσκεται εἰς καθεστὼς ὑποαπασχολήσεως καὶ τὸ ὁποῖον ὑπερβαίνει τὸν ἀριθμὸν τοῦ 1 ἑκατομμυρίου Ἑλλήνων, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ παρατηρήσω ὅτι διὰ τῆς στροφῆς τοῦ προγράμματος τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων κατ’ ἐξοχὴν πρὸς τὸν βιομηχανικὸν τομέα δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν βελτίωσιν τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐπιτύχωμεν ἀσφαλῶς αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως παρὰ μόνον περιωρισμένου ἀριθμοῦ Ἑλλήνων. Ὁσαδήποτε ἐργοστάσια καὶ νὰ κάμωμεν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπασχολήσωμεν περισσοτέρους ἀπὸ μερικὰς δεκάδας χιλιάδων Ἕλληνας, εἰς τὰ ἐργοστάσια ταῦτα. Ἐμμέσως θὰ αὐξήσωμεν κάπως τὴν ἀπασχόλησιν καὶ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων, ἀλλ’ ἡ ἔμμεσος αὕτη ἐπίδρασις πρὸς αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως θὰ εἶναι μικρὰ τὴν ἔκτασιν καὶ βραδεῖα κατὰ τὴν ἐκδήλωσιν. Νομίζω, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ χρησιμοποίησις κρατικῶν ἐπενδύσεων θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ βασικὴν κατεύθυνσιν πρὸς ἐκείνους τοὺς τομεῖς τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν ἀμέσως νὰ αὐξήσουν τὴν ἀπασχόλησιν μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν σήμερον ὑποαπασχολουμένων Ἑλλήνων καὶ τοιοῦτον τομέα εὑρίσκω μόνον τὸν γεωργικόν. (Χειροκροτήματα). Χωρὶς νὰ ἐπεκταθῶ εἰς λεπτομερείας, ποῖοι κλάδοι τῆς Ἑλληνικῆς γεωργίας εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ὑποστηριχθοῦν διὰ τοῦ προγράμματος τῶν ἐπενδύσεων, νομίζω, ὅτι εἶναι εὔκολον νὰ ἐννοήσωμεν ὅλοι μας ὅτι διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν ποτιστικῶν καλλιεργειῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς ἐντόνου ὑποστηρίξεως τῶν ξερικῶν καλλιεργειῶν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν εἰς τὸ 1 ἑκατομμύριον ὑποαπασχολουμένων Ἑλλήνων τοὐλάχιστον 50 ἢ 70 ἡμερομίσθια κατ’ ἔτος περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχει σήμερον. Ὑποβάλλω ὅθεν μίαν παράκλησιν πρὸς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἀναμορφώσῃ τὸ πρόγραμμα τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων διαθέτουσα ὑπὲρ τῆς γεωργίας τῆς χώρας μας πολὺ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἀπὸ τὸ γλίσχρον ποσοστὸν τὸ ὁποῖον εἰς τὸν σημερινὸν προϋπολογισμὸν παρουσίασεν εἰς τὸν τομέα τῆς γεωργίας, ἐλαττώνουσα τὸ ποσοστὸν τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων, τὸ ὁποῖον διατίθεται ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας, ἔστω καὶ ἂν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ συμπλήρωσις τῶν ἔργων τῆς βιομηχανικῆς ἀνασυγκροτήσεως θὰ βραδύνῃ κατὰ ἕνα, ἢ δύο ἔτη. Αὐτό, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἔχῃ μεγάλην ἐπίδρασιν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ δανείου. Ἐὰν οἱ Ἕλληνες καλλιεργηταὶ πληροφορηθοῦν ὅτι ἀπὸ τὸ συναπτόμενον δάνειον μέγα ποσοστὸν θὰ διατεθῇ διὰ κρατικὰς ἐπενδύσεις εἰς τὸν γεωργικὸν τομέα, θὰ τονώσῃ τὸν ἐνθουσιασμόν των καὶ θὰ εἰσφέρουν ὅλοι οἱ ἀγρόται τῆς χώρας εἰς τὸ πρῶτον τοῦτο δάνειον, διότι νομίζω, ὅτι θὰ ὑπερκαλυφθῇ καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ καὶ δεύτερον. Τότε θὰ ἦτο δυνατὸν αἱ πρῶται 2–3 σειραὶ τοῦ δανείου αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦνται ἀπὸ ἁπλᾶς ὁμολογίας νὰ καλυφθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἰδιωτικὴν ἀποταμίευσιν. Μὲ αὐτὴν τὴν εὐχὴν καὶ μόνον θέλω νὰ περάνω τὴν ὁμιλίαν μου. Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ὁ πατριωτισμὸς ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἀγροτῶν Ἑλλήνων θὰ φανῇ καὶ εἰς τὴν εἰρηνικὴν ταύτην μάχην, ἴσος πρὸς τὸν πατριωτισμόν, τὸν ὁποῖον ἐπεδείξαμεν κατὰ τὰς πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις. Ὅλοι θὰ βοηθήσωμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Κυβέρνησιν. Εὐχόμεθα ὅπως τὸ δάνειον μὴ περιορισθῇ εἰς τὰ 300 ἑκατομμύρια, ἀλλ’ αὐξηθῇ ἔτι περισσότερον διὰ νὰ ἑδραιωθῇ ἡ οἰκονομία τῆς χώρας μας καὶ διὰ νὰ ἴδουν αἱ ἐπερχόμεναι γενεαὶ ἕνα καλύτερον μέλλον. (Χειροκροτήματα).

§65Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ διατυπώσω μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν ἄρτι κατελθόντα ἐκ τοῦ βήματος. Ὁ ἀγαπητὸς ἐκ Δωδεκανήσου συνάδελφος, ἐμφανισθεὶς ὡς διερμηνεὺς τοῦ κοινοῦ αἰσθήματος τοῦ λαοῦ τῆς Δωδεκανήσου, ἐπὶ ποίου στοιχείου ἐβασίσθη; Μήπως ἔλαβε καμμίαν εἰδικὴν ἐξουσιοδότησιν; Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε, νὰ τοῦ ὑπομνήσω ὅτι, ὅταν ὁμιλῶμεν ἐπὶ γενικοῦ θέματος, ἀπὸ τοῦ βήματος ἐκείνου, ὁμιλοῦμεν ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἐκφράζοντες τὰς προσωπικάς μας ἐπιστημονικὰς ἢ ἄλλας ἀπόψεις. Ἑπομένως, ἡ ἀναφορὰ εἰς τὰ αἰσθήματα ἑνὸς τμήματος τῆς χώρας, τὰ ὑποτιθέμενα ἢ τὰ πραγματικά, διὰ τὴν ἀναίρεσιν ἀπόψεων ἄλλου συναδέλφου, ἀποτελεῖ παράπτωμα Κοινοβουλευτικόν, διὰ τὸ ὁποῖον, ὅμως, δὲν πρέπει νὰ εἴμεθα πολὺ αὐστηροί, ἔναντι τοῦ κυρίου Κουντούρη, λόγῳ τῆς μικρᾶς σχετικῶς Κοινοβουλευτικῆς του πείρας.

§66Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀγαπητὸς κύριος συνάδελφος, ἐκ Δωδεκανήσου, νὰ εἴπω ὅτι, ὁ βουλευτὴς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, βεβαίως, θὰ πρέπει νὰ ἐκφράζῃ τὰς ἐπιστημονικάς του γνώμας, ὡς βουλευτής, ἐκπροσωπῶν τὸ σύνολον τοῦ Ἔθνους, ἀλλ’ ἀσφαλῶς θὰ πρέπει νὰ διερμηνεύῃ καὶ τὸ αἴσθημα τῆς ἰδιαιτέρας περιφερείας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατάγεται.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§68Γ. ΜΟΔΗΣ. Θεωρῶ, βέβαια, περιττὸν νὰ δηλώσω ὅτι συνηγορῶ καὶ εὔχομαι ὑπὲρ τῆς πλήρους ἐπιτυχίας τοῦ δανείου, ὕστερον μάλιστα ἀπὸ ὅσα ἔλαβον χώραν. Ἤθελον νὰ κάμω ἁπλῶς μίαν παρατήρησιν: Ἐν πρώτοις, νὰ πληροφορήσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι, χθὲς τὸ βράδυ, εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἔγινε μία ἐνέργεια καὶ ἐλήφθη μία ἀπόφασις πραγματικῶς βαρυσήμαντος δι’ ὅλους τοὺς Ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν, ὄχι μόνον διὰ τὸν παρόντα Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐννοῶ τὴν ἐνέργειαν τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία παρεκάλεσεν ἕνα τῶν κυρίων Ὑπουργῶν νὰ ἀνακαλέσῃ ἓν νομοσχέδιον, διότι ὑπῆρχε μία παράβασις διατάξεως συνταγματικῆς καθιερωθείσης ἀπὸ μακροῦ, ἀλλ’ ἐπὶ μακρὸν λησμονηθείσης. Δηλαδή, χθές, ἡ Βουλὴ ἀνέστησε, διὰ νὰ μὴ εἴπω νεκρανέστησε, μίαν διάταξιν πρὸ πολλοῦ καθιερωθεῖσαν καὶ σημαντικωτάτην, ἡ ὁποία ὅμως εἶχεν ἀφεθῆ ἐπὶ μακρὸν νὰ κοιμηθῇ, καθ’ ἣν, ὅταν δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου δημιουργοῦνται νέαι δαπάναι πρέπει ταὐτοχρόνως νὰ προτείνωνται καὶ αἱ πρόσοδοι τῆς ἀντιμετωπίσεώς των. Ἐδώσαμεν ὅπλον εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, σπουδαιότατον, ἀρκεῖ νὰ τὸ ἀξιοποιήσῃ. Τίθεται ἕνας φραγμὸς εἰς περαιτέρω δαπάνας, ὅταν οἱ Ὑπουργοὶ ἀναλογίζωνται ὅτι πρέπει παραλλήλως νὰ προτείνουν τρόπους καλύψεως τῶν δαπανῶν, τὰς ὁποίας προτείνουν ἐν προκειμένῳ. Ἐν σχέσει μὲ τὸ δάνειον ἤθελον, ἁπλῶς, νὰ παρατηρήσω ὅτι, ἐφ’ ὅσον καθιεροῦται ἡ ρήτρα τοῦ δολλαρίου εἰς τὰς ὁμολογίας τοῦ δανείου, διατὶ δὲν φροντίζουν νὰ καθιερώσουν τὴν ρήτραν αὐτὴν εἰς τὰς Τραπεζιτικὰς καταθέσεις, ἐφ’ ὅσον τὸ μεγάλο πρόβλημα, τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ νόμοι καὶ προφῆται κρέμανται, ἡ βαθυτέρα νόσος τῆς οἰκονομίας μας εἶναι ἡ ἔλλειψις πιστώσεων χρηματικῶν. Ὑπάρχει δὲ αὐτὴ ἡ ἔλλειψις, διότι οἱ Ἕλληνες δὲν καταθέτομεν τὰς οἰκονομίας μας εἰς τὰς Τραπέζας. Λέγω, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει αὐτὸ τὸ νόσημα, διατὶ δὲν καθιερώνομεν τὴν ρήτραν τοῦ δολλαρίου εἰς τὰς καταθέσεις, τὰς Τραπεζιτικάς; Τὸ θέμα εἶναι παράλληλον. Κάμνομεν τὸ δάνειον, διὰ νὰ ἐξεύρωμεν δραχμάς. Ἠμποροῦμεν νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἐξεύρεσιν τῶν δραχμῶν, διὰ τῆς καθιερώσεως τῆς ρήτρας αὐτῆς. Ὁ Βαρβαρέσσος εἶχε πρὸ διετίας συστήσει τὴν καθιέρωσιν τῆς ρήτρας τοῦ χρυσοῦ. Καιρὸς εἶναι, τοὐλάχιστον, ἡ ρήτρα τοῦ δολλαρίου νὰ καθιερωθῇ διὰ τὰς τραπεζιτικὰς καταθέσεις. Νομίζω ἐπίσης, ὅτι ὅσον ὀλιγώτερα χρήματα τοῦ δανείου δαπανηθοῦν, διὰ διαφημίσεις, ἰδίως δημοσιογραφικάς, τόσον τὸ καλύτερον. Ὀλίγη οἰκονομία, εἰς μίαν σπατάλην ἄσκοπον, θὰ εἶναι οἰκονομία ἀποδοτική. Καὶ ἐπειδὴ ὁ λόγος περὶ ἀνασυγκροτήσεως θὰ ἤθελον νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐφ’ ὅσον λείπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τὸ περίφημον ζήτημα τῆς Πτολεμαΐδος. Πρόκειται περὶ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἀπεφασίσθη πρὸ τριετίας καὶ διὰ τὸ ὁποῖον διετέθησαν ἔκτοτε 12–13 ἑκατομμύρια δολλαρίων, τὸ ὁποῖον πρὸς δόξαν, τῆς Ἑλληνικῆς νοημοσύνης, παραμένει ἀκόμη νεκρὸν καὶ παρὰ τὰς ἐπαγγελίας τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ παρὰ τὸν ραδιοφωνικὸν λόγον τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, τῆς 20ῆς Ἰουλίου 1953, εἰς τὸν ὁποῖον διεκήρυξε μεταξὺ πολλῶν ἄλλων καὶ τοῦ κρεμαστοῦ σιδηροδρόμου Ἰτέας–Στυλίδος καὶ ὅτι ἐντὸς δύο μηνῶν θὰ ἤρχιζε τὸ ἔργον. Παρέρχονται οἱ μῆνες, παρῆλθεν 1½ ἔτος καὶ τίποτε ἀκόμη δὲν γίνεται. Τὸν κ. Καψάλην τὸν εἶχον ἐρωτήσει ἐπανειλημμένως δὲ τὸν Ἰανουάριον καὶ Φεβρουάριον καὶ μοῦ ἔλεγε, μετὰ μίαν ἑβδομάδα τελειώνομεν. Ἀλλ’ αἱ ἑβδομάδες παρέρχονται καὶ τελειωμὸν δὲν ἔχουν καὶ Πτολεμαΐδα ἀκούομεν ἀλλὰ Πτολεμαΐδα δὲν βλέπομεν, μάλιστα ἀπολύτως δὲν βλέπομεν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§70Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, μεθ’ ὅσα τόσον γλαφυρῶς ἐξέθεσαν πρὸς τὸ Σῶμα οἱ εἰσηγηταί, τόσον τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅσον καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ μεθ’ ὅσα ἄλλοι συνάδελφοι εἶπον ἐπὶ τοῦ θέματος, δὲν ἐπρόκειτο νὰ ὁμιλήσω. Θὰ περιωριζόμην μόνον εἰς τὸ νὰ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου πρὸς τὸ Σῶμα. Ἀλλ’ ἡ ἀτυχὴς ἐξαίρεσις, ἡ ὁποία ἄλλωστε καὶ δὲν βλάπτει, διότι νομίζω ὅτι τονίζει καὶ ὑπογραμμίζει τὸ ὁμόθυμον —ἂς εἴπωμεν— τῆς συμπαραστάσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς τὴν Κυβερνητικὴν προσπάθειαν, ἡ ἀτυχής, λέγω, παρέμβασις ἑνὸς συναδέλφου, μὲ ἀναγκάζει νὰ δώσω μερικὰ στοιχεῖα. Ὁ κ. συνάδελφος, ἦλθεν ἐδῶ —καὶ τὸ ὡμολόγησε καὶ ὁ ἴδιος— ἀπολύτως ἀπαράσκευος καὶ παρέθεσεν, ὡς ἀνησυχίας του, ἀνακριβῆ στοιχεῖα. Μοῦ ἔκαμε μάλιστα ἐντύπωσιν, διότι τὰ περισσότερα ἀπ’ αὐτὰ δὲν ἀπῄτουν καὶ εἰδικὴν μελέτην, διὰ νὰ εἶναι πρόχειρα εἰς τὸν νοῦν καθενὸς ἀπὸ ἡμᾶς. Ὡμίλησε περὶ προγράμματος ἐπενδύσεων ποσοῦ 1.100.000.000.000· γνωρίζουν οἱ πάντες ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον, ὅτι τὸ πρόγραμμα ἀνέρχεται εἰς 2.060.000.000.000 δραχμῶν, προηγουμένης ἐκδόσεως. Ἑπομένως εἶναι 100% μεγαλύτερον τοῦ ἀριθμοῦ τὸν ὁποῖον μᾶς ἔδωσεν. Ὡμίλησε περὶ ἐκδόσεως εἰς τὰ 75% περίπου τοῦ δανείου, ἐνῷ εἶναι ὁλοφάνερον ὅτι τὸ δάνειον ἐκδίδεται εἰς τὸ ἄρτιον. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀπόδειξις, τοῦ ὅτι, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀπολύτως πεπεισμένη καὶ διὰ τὴν πίστιν, τὴν ὁποίαν ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἔχει, εἰς τὴν προσπάθειαν ἡ ὁποία καταβάλλεται, καὶ ἐπὶ τοῦ γεγονότος ὅτι, ὁ πατριωτισμὸς καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν Ἑλλήνων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθοῦν ἐν προκειμένῳ, ἐν ἀμφιβόλῳ. Ἐὰν δάνεια, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ τοποθετηθοῦν εἰς ξένας ἀγοράς, ὑπάρχῃ, ἴσως, κἄποτε, ἀνάγκη, νὰ ἐκδίδωνται εἰς τιμὴν κάτω τοῦ ἀρτίου, δάνεια, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐμπιστεύεται εἰς τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὸν πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων, δὲν εἶναι νοητὸν, νὰ ἐκδίδωνται, εἰς τιμὴν κάτω τοῦ ἀρτίου. Ὡμίλησεν, ἐπίσης, περὶ τόκου, ὁ ὁποῖος ἐνδεχομένως εἶναι πάρα πολὺ ὑψηλός. Ὁ τόκος, κύριοι, ὡς ἐξήγησα ἤδη, καὶ εἰς μίαν ραδιοφωνικὴν ὁμιλίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἐπὶ τοῦ θέματος, δὲν εἶναι οὔτε πολὺ ὑψηλός, οὔτε πολὺ χαμηλός. Εἶναι ἕνας τόκος πράγματι ἐνδιαφέρων, ὅπως ἄλλωστε ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος εἶναι καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ὅροι τοῦ δανείου. Διότι, νομίζω, ὅτι οἱ Ἕλληνες πολῖται, οἱ ὁποῖοι θὰ δώσουν οὐσιαστικῶς καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς ἰδίους τὸ παράδειγμα τοῦ ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν κοινὴν εὐημερίαν, οἱ Ἕλληνες πολῖται, οἱ ὁποῖοι θὰ δώσουν ἀπὸ τὸ ὑστέρημά τους ἕνα ποσόν, διὰ νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὸ δάνειον, πρέπει νὰ τύχουν κάθε ἱκανοποιήσεως ἐκ μέρους τοῦ συνόλου, τὸ ὁποῖον θὰ ὠφεληθῇ ἀπὸ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκτελεσθοῦν, ἐκ τοῦ προϊόντος τοῦ δανείου τούτου. Ὁ τόκος καὶ τὰ λοιπὰ ὠφελήματα τοῦ δανείου εἶναι ἀναμφισβητήτως λογικὰ καὶ ὡς τοιαῦτα τὰ ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις καὶ βλέπω, μὲ χαράν, ὅτι τὴν αὐτὴν ἀντίληψιν ἔχει καὶ σύσσωμος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πλὴν αὐτῆς τῆς μεμονωμένης ἐξαιρέσεως. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῶν ἐνεχύρων, δὲν νομίζω ὅτι χρειάζεται κἂν νὰ ἀπασχοληθῶ μὲ αὐτό. Διότι ὁ κ. συνάδελφος δὲν εἶχεν ἀναγνώσει κἄν, προφανῶς, τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπίσης ἄλλαι παρατηρήσεις αἱ ὁποῖαι ἔγιναν. Τὸ ὅτι δηλαδὴ ὡρισμέναι δυνατότητες, αἱ ὁποῖαι παρέχονται εἰς τοὺς ἐγγραφησομένους εἰς τὸ δάνειον, τοῦ νὰ δανεισθῇ ἀπὸ ἕνα τραπεζιτικὸν ἵδρυμα π. χ. ὡρισμένον χρηματικὸν ποσόν, ἐὰν εὑρεθῇ εἰς μίαν στενόχωρον θέσιν μετὰ τρίμηνον, ἡ ἄποψίς του, ὅτι ἔπρεπεν αὐταὶ αἱ δυνατότητες νὰ μετατεθοῦν μετὰ ἑξάμηνον χρονικὸν διάστημα δὲν θὰ ἀπέβλεπον εἰς τίποτε ἄλλο —ὅπως ἄλλως τε καὶ ὅλαι του αἱ παρατηρήσεις— παρὰ εἰς τὸ νὰ ἐξασθενήσουν οἱ συμφέροντες ὅροι, τοὺς ὁποίους παρέχει τὸ δάνειον. Ἀλλ’ αὐτοὶ οἱ συμφέροντες ὅροι εἶναι ἕνας σημαντικὸς συντελεστὴς τῆς ἐπιτυχίας τοῦ δανείου. Τὰ περὶ στρατιωτικῶν δαπανῶν καὶ τὰ περὶ λαχείου τῶν Συντακτῶν ἢ ἑνὸς παρομοίου λόγου χάριν, τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸ δάνειον, τὰ παρέρχομαι. Ἁπλῶς θὰ δώσω τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ προϊὸν τοῦ περιφήμου λαχείου τῶν Συντακτῶν, δὲν φθάνει κἂν οὔτε τὰ 10 δισεκατομμύρια ἐτησίως. Φαντασθῆτε, λοιπόν, πόσον ἀνέτοιμος ἦτο ὁ κ. συνάδελφος, ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα καὶ τὶ εἴδους στοιχεῖα μᾶς παρέθεσε, καὶ κατὰ τίνα τρόπον ἠθέλησε νὰ μᾶς συγκινήσῃ. Νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιμείνω περισσότερον, κ.κ. συνάδελφοι, ἐπ’ αὐτοῦ. Καὶ ἐὰν εἶπον, ταῦτα, τὰ εἶπον, ὄχι διὰ νὰ δημιουργήσω ἐντυπώσεις, ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία εἰς τὸ πνεῦμα οὐδενός, ἐξ ὑμῶν, καὶ εἰς τὸ πνεῦμα οὐδενὸς Ἕλληνος πολίτου, ὅτι εἶναι πράγματι πιθανόν, νὰ ἔχουν συμβῆ τόσον χονδρὰ λάθη, ἐν προκειμένῳ. Μοῦ καταλογίζεται παρά τινων, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐνίοτε δὲν ἠμπορῶ νὰ προσαρμοσθῶ πρὸς τὰς κοινοβουλευτικὰς συνηθείας. Θὰ μὲ συγχωρήσετε. Εἶμαι, ἴσως, ἁπλούστερος ἄνθρωπος τοῦ πρέποντος καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω ποῖαι εἶναι αὐταὶ αἱ κοινοβουλευτικαὶ συνήθειαι. Δὲν πιστεύω νὰ εἶναι κοινοβουλευτικὴ συνήθεια, τὸ νὰ λέγῃ κανεὶς ἄλλα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πιστεύει. Ἔχω τὴν ἀφέλειαν νὰ λέγω κάθε φοράν, πάντα ὅσα ἀπολύτως πιστεύω. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι κακὸν θὰ πρέπει σεῖς νὰ τὸ κρίνετε. Καί, ἐὰν κακῶς ἐξεφράσθην καὶ ὑπεστήριξα κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ὀρθόν, πάλιν σεῖς θὰ τὸ κρίνετε, ἀλλά, ἐὰν εἶναι ὀρθὴ ἡ παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔκαμα, τότε θὰ πρέπει νὰ τὴν προσέξῃ ἐκεῖνος, πρὸς τὸν ὁποῖον ἀπευθύνεται. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς σταματήσῃ ἐδῶ ἡ μικρὰ διένεξις καὶ ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπόλυτον εὐγνωμοσύνην μου πρὸς ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τόσον πρὸς τὴν Συμπολίτευσιν ὅσον καὶ πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διὰ τὴν πολύτιμον συνδρομήν, τὴν ὁποίαν δίδει εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς ἐμὲ προσωπικῶς, ὡς Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν στιγμὴν τῆς τοποθετήσεως τοῦ πρώτου μεταπολεμικοῦ παραγωγικοῦ, ἀπολύτως ἑκουσίου καὶ προαιρετικοῦ, δανείου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι μὲ τὴν συμπαράστασιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἡ ὁποία τόσον ὁμόθυμος καὶ πανηγυρικὴ ὑπῆρξεν, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἡ ἐπιτυχία τοῦ δανείου θὰ εἶναι καταπληκτική. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπεδείχθη, ὅτι εἶχον δίκαιον, ὅταν, καταθέτων τὸ νομοσχέδιον, ἐξέφρασα τὴν πεποίθησιν ὅτι, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, θὰ ἀποδείξῃ, ὅτι τὸ Ἔθνος —καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν φράσιν, διότι ἔχει σημασίαν— γνωρίζει νὰ μένῃ ἡνωμένον, ὄχι μόνον εἰς στιγμὰς κινδύνων, ἀλλὰ καὶ εἰς στιγμὰς μεγάλων εἰρηνικῶν ἐπιτεύξεων. Σᾶς εὐχαριστῶ ἰδιαιτέρως. (Χειροκροτήματα).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἀγορητοῦ, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν ἀποδέχεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν.

§72ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§74Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀποδέχεται ὅλας τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἡ ἁρμοδία Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπέφερεν εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Πέραν τούτου, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ καὶ μίαν προσθήκην εἰς τὸ ἄρθρον 13, δυνάμει τῆς ὁποίας τὰ ἔσοδα τῶν ἐφημερίδων διὰ τὴν διαφήμισιν τοῦ δανείου, θ’ ἀπαλλάσσωνται παντὸς ὑπὲρ τρίτου φόρου καὶ τέλους, μὴ ὑπαγόμενα εἰς οὐδένα φόρον καὶ τέλος.

§75Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μάλιστα, κ. Πρόεδρε, ἀποδέχομαι ὅλας τὰς τροποποιήσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς καὶ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μητσοτάκη.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου ὡς ἐτροποποιήθη;

§77ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον εἰς μόνην συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συνομολογήσεως Ἐθνικοῦ παραγωγικοῦ λαχειοφόρου δανείου μέχρι δραχμῶν 300.000.000 (δραχμῶν παλαιᾶς ἐκδόσεως 300.000.000.000 ἢ δολλαρίων 10. 000.000)». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἐνισχύσεως τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν καὶ ἄλλων ἐγχωρίων προϊόντων». Ὁ κ. Δ. Χατζόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§79Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον σήμερα συζητεῖται ἀποτελεῖ ἕνα σημαντικὸν βῆμα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Ἀνοίγει νέους ὁρίζοντας, διὰ τῶν ὁποίων θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξαγωγὴ Ἑλληνικῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, εἰς ξένας χώρας, καὶ πρὸ παντός, εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Ὅλοι γνωρίζετε, ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ Ἑλληνικῶν προϊόντων, θὰ ἐξασφαλίσῃ τὰ ἑξῆς πλεονεκτήματα διὰ τὴν Ἐθνικήν μας οἰκονομίαν: 1) Θὰ ἀπασχολήσῃ περισσοτέρους ἐργάτας διότι τὰ ἐργοστάσια, θὰ ἐργάζωνται ἐπὶ δύο τοὐλάχιστον ὀκτάωρα. 2) Θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν εἰσαγωγὴν σοβαρῶν ποσῶν συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐνισχύσῃ τὴν Ἐθνικήν μας οἰκονομίαν καὶ 3) Τὸ σπουδαιότερον, ἡ παραγωγὴ μεγαλυτέρας ποσότητος προϊόντων θὰ ὑποβιβάσῃ τὸ κόστος αὐτῶν καὶ θὰ ἐπιφέρῃ ἀναμφισβητήτως εἰς τὸν τιμάριθμον, μίαν βελτίωσιν. Αὐταὶ εἶναι αἱ τρεῖς σπουδαῖαι ἐνισχύσεις ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς Ἑλληνικῶν προϊόντων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀνυψώσουν τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν εἰς ἐπιτυχῆ συναγωνισμὸν καὶ ἅμιλλαν μὲ ξένας βιομηχανίας. Βεβαίως μερικοὶ σκεπτικισταὶ, θὰ λέγουν, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία, ἡ ὁποία ἀκόμη δὲν ἔχει ἀναπτυχθῆ τελείως, θὰ συναγωνισθῇ τὰς ξένας; Ἐν τούτοις πρέπει νὰ ἔχωμεν τὴν πεποίθησιν ὅτι, τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα θὰ εἶναι ἐφάμιλλα τῶν ξένων. Καὶ ἐὰν στερούμεθα τελείων τεχνικῶν ἐγκαταστάσεων ἔχομεν τὴν δεξιοτεχνίαν τοῦ ἐργατικοῦ προσωπικοῦ, ἔχομεν τὸ ἐπιχειρηματικὸν πνεῦμα τῶν βιομηχάνων καὶ τῶν τεχνικῶν στελεχῶν, τὰ ὁποῖα συντελοῦν, ὥστε τὰ προϊόντα τὰ Ἑλληνικὰ νὰ εἶναι συναγωνίσιμα μὲ τὰ ἐξωτερικά. Πρέπει νὰ θεωρήσωμεν, ὅτι εἶναι θαῦμα πῶς μέχρι σήμερον ἐξειλίχθη ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία ἐκ τοῦ μηδενός. Εἰς τὰ 1910 εἴχομεν ἐργοστάσια 200 καὶ προσωπικὸν ἐργατικὸν 20.000, καὶ σήμερον τὸ 1954 ἔχομεν ἐργοστάσια περὶ τὰς 3.000 μὲ προσωπικὸν ἐργατικὸν καὶ ὑπαλληλικὸν 200.000–250.000. Ἡ βιομηχανικὴ παραγωγή μας ἔφθασε σήμερον 2 ἑκατομμύρια τόννους, εἰς προϊόντα ἀξίας 9 τρισεκατομμυρίων δραχμῶν, ἤτοι εἰς 300 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Καλύπτει δὲ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία σήμερον τὰ 85% τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεώς μας. Ἑπομένως ἐπετελέσαμεν μὲ ὅλα τὰ γλίσχρα οἰκονομικὰ καὶ τεχνικὰ μέσα, μὲ ὅλας τὰς δυσχερείας, μὲ ὅλους τοὺς πολέμους, εἰς τὸν τομέα αὐτόν, ἀξιέπαινον καὶ καταπληκτικὴν πρόοδον διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Καὶ ἐπειδὴ ἡ γεωργικὴ ἀνάπτυξις, λόγῳ τῆς στενότητος τοῦ γεωργικοῦ κλήρου, περιορίζεται, καίτοι ἔχομεν καὶ εἰς τὴν γεωργίαν σημαντικὰς βελτιώσεις, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπασχολήσῃ περισσοτέρας ἐργατικὰς χεῖρας ἐπιβάλλεται πλέον ἡ ἀνάπτυξις τῆς βιομηχανίας, ἥτις θὰ ἀποτελέσῃ τὸ δεύτερον βάθρον τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ αὐξάνοντος, κατὰ 100 χιλιάδας καὶ πλέον Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Εἶναι ὅθεν, ἀξιέπαινος, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ἀξιότιμος κ. Παπαγιάννης, διότι μὲ πολλὴν ἐπιμέλειαν ἐπεξειργάσθη καὶ κατέθεσε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην, ὅλων τῶν βιομηχανικῶν κύκλων, τῶν ἐχόντων πεῖραν ἐπ’ αὐτῶν τῶν ζητημάτων, ἀποτελεῖ ἕνα τέλειον καὶ ἄρτιον νομοσχέδιον, τοῦ ὁποίου ἡ ἐπιτυχία ἔχομεν πεποίθησιν, ὅτι θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας. Δι’ αὐτό, ἰδιαιτέρως, ἐκφράζω ἐκ μέρους τοῦ βιομηχανικοῦ κόσμου, τὰς εἰλικρινεῖς εὐχαριστίας εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πραγματικά, ὅπως εἶπεν εἰς τὴν ἀρχήν, θὰ δώσῃ νέαν ζωὴν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας. Πρὸ τοῦ Πάσχα, κύριοι συνάδελφοι, εἴχομεν ὑποβάλει μετὰ τῶν συναδέλφων κ. κ. Μαυρογορδάτου, Χατζηγρηγοριάδη ἐλαφράς τινας τροποποιήσεις. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως, διέκοψεν ἡ Βουλή, ἀλλ’ αἱ τροποποιήσεις αὗται ἐμελετήθησαν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἔχουν προσαρμοσθῆ πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνέκρινε τὰς τροποποιήσεις καὶ τὰς καταθέτει διὰ νὰ ἀποτελέσουν συμπλήρωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν ἐπιφέρουν οὐσιώδεις μεταβολάς, εἶναι ἁπλῶς διευκολυντικαὶ τῶν διατυπώσεων τῶν ἐξαγωγῶν. Βεβαίως κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν κατ’ ἄρθρον, θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξωμεν. Τὸ νομοσχέδιον θέτει δύο βάσεις: Εἰς τὸν ἐξαγωγέα βιομήχανον ἢ ἔμπορον ἐπιστρέφονται ὅλοι οἱ δασμοὶ καὶ λοιποὶ φόροι οἱ καταβληθέντες κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν πρώτων ὑλῶν καὶ δεύτερον παρέχεται εἰς τὸν ἐξαγωγέα τὸ δικαίωμα νὰ εἰσαγάγῃ τὰς αὐτὰς ποσότητας ὅσας ἐξήγαγεν ἀτελῶς. Μὲ αὐτὴν τὴν δευτέραν βάσιν τὸ νομοσχέδιον, θὰ παράσχῃ διευκολύνσεις τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς ἐξαγωγικῆς βιομηχανίας μας. Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον διότι πραγματικῶς εἶναι νομοσχέδιον ἐνισχυτικὸν τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§81Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἴμεθα σύμφωνοι νὰ ψηφίσωμεν οἱοδήποτε μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ προέτεινεν ἡ Κυβέρνησις, ὅπως τὸ ὑπὸ συζήτησιν καὶ διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιδιώκεται ἡ ἐνίσχυσις τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας. Κατ’ ἀρχήν, εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Ἔχω, ὅμως, νὰ παρατηρήσω, πρῶτον, ὅτι θὰ ἔπρεπε τοῦτο νὰ εἶχε κατατεθῆ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πολὺ ἐνωρίτερον καὶ δεύτερον ἐν συνδυασμῷ μὲ ἄλλα νομοθετικὰ μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων νὰ ἀντιμετωπίζεται γενικώτερον τὸ θέμα τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἢ μᾶλλον δὲν εἶναι δίκαιον νὰ λαμβάνωμεν μεμονωμένα μέτρα ἔστω καὶ ἐπιβεβλημένα ὑπὲρ ἑνὸς κλάδου τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας, ὡς ἐν προκειμένῳ, ὑπὲρ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανικῆς παραγωγῆς, νὰ ἀγνοοῦνται δὲ ἕτεροι κλάδοι, ὅπως εἶναι τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς καὶ οἱ ἄλλοι παραγωγικοὶ κλάδοι. Θὰ ἠθέλαμεν, δηλαδή, διὰ νὰ εἶναι συνεπὴς ἡ Κυβέρνησις, πρὸς τὴν ἐξαγγελθεῖσαν πολιτικήν της, ἅμα τῇ ἀνόδῳ ἐν τῇ ἐξουσίᾳ νὰ εἶχεν ἕτοιμον πρόγραμμα διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Αὐτὸ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα θέματα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀποτελεσματικῶς διὰ νὰ εἶναι συνεπὴς πρὸς τὴν ἐξαγγελθεῖσαν πολιτικὴν τῆς σταθεροποιήσεως τῶν τιμῶν καὶ τοῦ νομίσματος. Εἴμεθα λοιπόν, κατ’ ἀρχὴν σύμφωνοι, ἀλλὰ μὲ τὰς δύο βασικὰς παρατηρήσεις: Πρῶτον, ὅτι διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, θέτει εἰς μειονεκτικὴν θέσιν τὴν ἐγχώριον ἀγροτικὴν παραγωγήν, διότι ἐνῷ διὰ τὴν βιομηχανίαν εἶναι πολὺ εὐρεῖαι αἱ παροχαί, διὰ τὴν ἀγροτικὴν παραγωγὴν μειώνει καὶ τὰς ἤδη ὑφισταμένας παροχάς. Ἀπαλλάσσει διὰ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ παρέχει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν βιομηχανίαν, εἴτε νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν δασμῶν, τοὺς ὁποίους καταβάλλει, εἴτε νὰ λάβῃ τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ ἐπὶ προσωρινῇ ἀτελείᾳ ἀπεριορίστως, ἐνῷ διὰ τὴν ἐγχώριον ἀγροτικὴν παραγωγήν, τὴν ἤδη ὑφισταμένην ἀτέλειαν, ὡρισμένων εἰδῶν, τὴν περιορίζει εἰς τὸ ἥμισυ. Ἐπὶ πλέον διὰ τοῦ ἄρθρου 5 ἐπιτρέπει τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ ἐργοδότου τῶν ὑποχρεώσεών του, διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν τοῦ ΙΚΑ, ἐνῷ δὲν ἀπαλλάσσει τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς καταβολῆς τῶν ἐργατικῶν εἰσφορῶν διὰ τὸ ΙΚΑ καὶ διὰ τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν ἀπαλλαγὴν αὐτήν, διότι νομίζω, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα πλῆγμα ἐναντίον τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν καὶ μίαν οὐσιώδη μείωσιν τῶν ἐσόδων των. Θὰ ἤθελα δέ, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς διαφωτίσῃ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἐὰν εἶναι ἐνήμερος τοῦ ποσοῦ μὲ τὸ ὁποῖον θὰ μειωθοῦν τὰ ἔσοδα τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ἐκ τῆς ἀφαιρέσεως τῶν ἐσόδων αὐτῶν καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ ὁ κίνδυνος κλονισμοῦ αὐτῶν. Τελειώνω, μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι κατ’ ἀρχὴν εἴμεθα σύμφωνοι, διὰ τὴν παροχὴν διευκολύνσεων ὑπὲρ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἠθέλαμεν νὰ δίδεται ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν παροχὴν διευκολύνσεων καὶ εἰς τοὺς ἄλλους παραγωγικοὺς κλάδους, ὥστε νὰ μὴ δημιουργῆται ἀναρχία πρὸς γενικωτέραν βλάβην τῆς οἰκονομίας.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§83Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἔχει δύο σκέλη. Παρέχει διευκολύνσεις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἐγχωρίων βιομηχανικῶν προϊόντων, ἀφ’ ἑνός, καὶ λέγει, ὅτι παρέχει καὶ διευκολύνσεις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἐγχωρίων γεωργικῶν προϊόντων. Πρὸς τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα πράγματι, παρέχει διευκολύνσεις, μάλιστα μετὰ τὰς τροποποιήσεις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, ἐκ Θεσσαλονίκης, συμπληροῦται τὸ νομοσχέδιον κατὰ τρόπον πού μπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι θὰ μπορούσαμε νὰ στηρίξωμεν μία πολιτικὴν ἐξαγωγῆς τῶν βιομηχανικῶν μας προϊόντων. Εἰς τὰ γεωργικὰ προϊόντα παρατηρεῖται μία δυσμένεια τοῦ νομοσχεδίου, τὴν ὁποίαν δὲν δύναμαι νὰ ἐξηγήσω. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 ὁρίζει ὅτι: «... (ἀναγινώσκει)». Μέχρι σήμερον τὰ ἐγχώρια γεωργικὰ προϊόντα ἀπηλλάσσοντο τοῦ δασμοῦ καὶ ἠμποροῦσαν νὰ καταστοῦν συναγωνίσιμα, μὲ τὰ προϊόντα τὰ ξένα. Ἀγωνιζόμεθα καὶ εἶναι γνωστὸς ὁ ἀγών, τὸν ὁποῖον κατέβαλον καὶ οἱ ἰδιῶται, καὶ αἱ ὀργανώσεις καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, διὰ νὰ τοποθετήσωμεν εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, τὰ ἑσπεριδοειδῆ καὶ ἄλλα παθητικά μας προϊόντα καὶ δυσκολευόμεθα εἰς τὴν ἐξαγωγὴν αὐτῶν τῶν προϊόντων, τῶν ἑσπεριδοειδῶν συγκεκριμένως, διότι ἔχομεν μεγάλο κόστος καὶ παραγωγῆς καὶ συσκευασίας, κόστος μεταφορᾶς κλπ. καὶ δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ συναγωνισθῶμεν οὔτε τοὺς Ἰταλούς, οὔτε τοὺς Ἱσπανούς, οὔτε τοὺς ἄλλους ξένους συναγωνιστάς. Οὕτω ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ εἰδικὰ μέτρα, ἐμείωσε πολλοὺς ἄλλους παράγοντας τοῦ κόστους, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ τὰ εἴδη αὐτὰ τὰ Ἑλληνικὰ νὰ τὰ καταστήσῃ ἐξαγώγιμα, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ τοποθετηθοῦν κυρίως εἰς Ἀνατολικὰς ἀγοράς, ποὺ ἠνοίχθησαν ἀπὸ ἔτους. Μέχρι σήμερον τὰ ἑσπεριδοειδῆ ποὺ ἐξήγοντο εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, διὰ τὰ κιβώτια κλπ. δὲν ἐπλήρωναν δασμὸν κατὰ τὴν ἐξαγωγήν, ἢ μᾶλλον ἐπλήρωναν ἀλλὰ μετὰ τὴν ἐξαγωγὴν των ἐπεστρέφετο. Σήμερον ἔρχεται τὸ παρὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ ὑποχρεώνει τοὺς παραγωγοὺς νὰ πληρώνουν τὸ ἥμισυ τοῦ δασμοῦ. Αὐτὸ θὰ εἶναι παράγων αὐξήσεως τοῦ κόστους τῶν προϊόντων σημαντικώτατος, καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν ὁποῖον παρακαλῶ νὰ μὴ ἀποβλέψῃ εἰς τὴν ἀποταμίευσιν διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἀλλὰ νὰ ἀποβλέψῃ εἰς τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον θὰ προέλθῃ διὰ τῆς ἐμποδίσεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων αὐτῶν. Καὶ θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ διατηρήσῃ τὸ ὑπάρχον καθεστώς, νὰ ἐπιστρέφωνται ὁλόκληροι οἱ δασμοὶ διὰ τὰ ὑλικὰ συσκευασίας, ὄχι μόνον διὰ τὰ κιβώτια καὶ τὸ χαρτί, ἀλλὰ ὑλικὰ συσκευασίας, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§84ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τῆς ξυλείας;

§85Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μάλιστα. Ὑλικὰ συσκευασίας, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ κάμῃ πολιτικὴν προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς ξυλείας, ἔχει ἄλλα μέτρα νὰ λάβῃ ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ θυσιάσῃ τὴν μίαν πολιτικὴν διὰ τῆς ἄλλης. Ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ἄλλας παραχωρήσεις εἰς τοὺς ὑλοτόμους, τοὺς ἐγχωρίους διὰ νὰ προστατεύσῃ τὴν βιοτεχνίαν ἢ παραγωγήν των, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τὴν προστασίαν αὐτὴν περιορίζουσα τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων. Διότι πληροφορῶ, τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι οὔτε τὰ σταφύλια θὰ ἐξαχθοῦν, οὔτε ἑσπεριδοειδῆ, οὔτε μῆλα, οὔτε κανένα ἐκ τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, τὰ ὁποῖα κατόπιν ἀγώνων σκληρῶν, πολλῶν, καὶ μεγάλων, ἠμπορέσαμεν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους νὰ τὰ τοποθετήσωμεν εἰς τὰς ξένας ἀγοράς.

§86Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μήπως ἔχετε ὑπολογίσει ποία θὰ εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς τιμῆς τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων ἀπὸ τὴν πρόνοιαν ἡ ὁποία λαμβάνεται ὥστε νὰ καταλήξετε εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι θὰ κινδυνεύσῃ ἡ ἐξαγωγὴ ἀπ’ αὐτὴν τὴν ἐπιβάρυνσιν;

§87Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰδικοὺς ὑπολογισμοὺς δὲν ἔκαμα, ἀλλ’ ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Χίου, ἡ ὁποία ἔχει πεῖραν ἐξαγωγικὴν καὶ ἀγωνίζεται διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἑσπεριδοειδῶν, μὲ ἐπληροφόρησεν, ὅτι καὶ κατὰ μίαν δραχμήν, παλαιὰν δραχμήν, ἐὰν ἐπιβαρύνετε ἐπὶ πλέον τοῦ κόστους, τὸ περυσινόν, δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ γίνουν αἱ ἐξαγωγαί, διότι ὁ συνάδελφός σας.....

§88Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Οὕτω διατυπούμενον τὸ ἐπιχείρημά σας δὲν πείθει.

§89Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. .. διότι ὁ συνάδελφός σας, κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, γνωρίζει μετὰ ποίας δραματικὰς συνθήκας καὶ πάλην, πάλην μεγάλην, ἔγινε καὶ γίνεται ἐξαγωγὴ τῶν προϊόντων αὐτῶν. Ἡ ὑπηρεσία σας ἠμπορεῖ νὰ σᾶς εἴπῃ ὅτι, ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ εἶναι 100 δραχμὰς παλαιάς. Ἐγὼ δέχομαι, ὅτι εἶναι 100 δραχμαί, παλαιαί, ἀλλὰ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι οἱ ἔμπειροι περὶ τὰς ἐξαγωγὰς τῶν νωπῶν καρπῶν καὶ φρούτων καὶ οἱ παραγωγοί, ζητοῦν νὰ μὴ γίνῃ οὐδεμιᾶς ἀπολύτως παλαιᾶς δραχμῆς ἐπιβάρυνσις, διότι θὰ παρεμποδισθῇ ἡ ἐξαγωγή. Ἔχετε λοιπόν, μπροστά σας τὸ πρόβλημα, νὰ παρεμποδίσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν φρούτων καὶ νωπῶν προϊόντων καὶ νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἐγχωρίαν ὑλοτομίαν, ἢ νὰ ἀφήσωμεν ἐλευθέραν τὴν ἐξαγωγὴν νὰ μὴ παρεμποδίσωμεν διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ νὰ σκεφθῶμεν ἄλλα μέτρα προστασίας τῆς ἐγχωρίου ὑλοτομίας. Ἠμπορεῖ δὲ ἡ ἐγχώριος ὑλοτομία, ἡ ὁποία δὲν πληρώνει δασμοὺς κλπ. ἐὰν βελτιωθῇ εἰς τὴν παραγωγὴν τοῦ προϊόντος της, νὰ γίνῃ ἕνας ἄριστος πελάτης τῶν ἐξαγωγέων. Δυστυχῶς, μέχρι σήμερον, δὲν ἀπεκτήσαμεν τὴν ἐμπειρίαν, ἡ ὁποία χρειάζεται, ὥστε ἡ ἐγχώριος ὑλοτομία, νὰ παράγῃ τὴν ἁρμόζουσαν ξυλείαν, ὥστε νὰ γίνουν τὰ κιβώτια, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θέλουν οἱ πελάται μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διότι, δυστυχῶς, εἰς τὴν Εὐρώπην, ἔχει ἀναπτυχθῆ ἕνα ἰδιότυπον γοῦστο. Διὰ νὰ δέχωνται τὰ προϊόντα μας θέλουν ὡρισμένην συσκευασίαν, θέλουν ὡρισμένο χαρτί, θέλουν ὡρισμένα κιβώτια, θέλουν ὡρισμένην ξυλείαν. Πρὸς αὐτοὺς τοὺς πελάτας ἀπευθυνόμεθα καὶ πρὸς τὸ γοῦστο των αὐτὸ πρέπει νὰ ἀνταποκριθῶμεν.

§90ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί ζητεῖτε συγκεκριμένως;

§91Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3, ἡ ὁποία μέχρι σήμερον δὲν ἐφηρμόζετο, νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ. Ν’ ἀπαλειφθῇ ἐντελῶς, διότι μέχρι σήμερον τὰ ξῦλα καὶ τὸ χαρτί, τὸ ὁποῖον εἰσήγετο ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὴν συσκευασίαν τῶν γεωργικῶν προϊόντων τῶν νωπῶν, δὲν ἐπλήρωνε δασμοὺς ἢ μᾶλλον ἐπλήρωνε καὶ μὲ τὴν ἐξαγωγὴν τοὺς ἐπεστρέφετο. Ζητῶ, λοιπόν, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν θέλῃ πράγματι τὸ νομοσχέδιον νὰ λέγῃ ὅτι λαμβάνει μέτρα προστασίας τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἐγχώρων προϊόντων, νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν προστασίαν, ὄχι μόνον εἰς τὰ βιομηχανικά, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Ἐγὼ δὲν ζητῶ τίποτε ἐπὶ πλέον, παρὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐφηρμόζετο καὶ ἡ πεῖρα ἀποδεικνύει ὅτι πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἐφαρμοζόμενον, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐξάγωνται τὰ προϊόντα μας. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μὴ ἀποβλέψῃ εἰς τὴν ἀποταμίευσιν, νὰ φέρῃ ἄλλο σχέδιον προστασίας τῆς ὑλοτομίας, ἀλλὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν νωπῶν προϊόντων νὰ τὴν διευκολύνῃ διότι ἑκατοντάδες χιλιάδων παραγωγῶν περιμένουν ἀπ’ αὐτὰς τὰς ἐξαγωγὰς διὰ νὰ ζήσουν. Ζητῶ, λοιπόν, τὴν διαγραφὴν τοῦ ἐδαφίου 1 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἕνεκα τῶν ἀνωτέρω λόγων.

§92Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον συζητεῖται εἰς βʹ ἀνάγνωσιν. Πρῶτον ἄρθρον, δεύτερον ἄρθρον, διότι ἔτσι δὲν τελειώνομεν.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης.

§94Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἔχει κάποιαν ἱστορίαν παλαιοτέραν καὶ ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ τὴν θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ βεβαίως...

§95Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ ἐδέχθημεν κατ’ ἀρχήν, τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Κατ’ ἄρθρον γίνεται ἡ συζήτησις.

§96Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν βάσιν καὶ συνεπῶς, τὸ σύνολον αὐτοῦ.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, παρακαλῶ, κ. Μιχαηλίδη.

§98Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου, ἐπαναλαμβάνω, ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Συνεπῶς, δὲν γίνεται παρέκβασις τῆς ὑποχρεώσεώς μου, νὰ περιορισθῶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἀναπτύσσων τὸ θέμα, κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, εἶχεν ἐπανειλημμένως εἰσαχθῆ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, ἀλλὰ συνεχῶς ἀπερρίπτετο καὶ μέχρι τῆς παραμονῆς τῆς διαλύσεως τῆς προηγουμένης Βουλῆς, δὲν ἔπαυσεν οὐδ’ ἐπὶ μίαν συνεδρίασιν, νὰ ἀναγράφεται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν αὐτῆς.

§99Γ. ΜΟΔΗΣ. Κατ’ ἀρχὴν εἶχε ψηφισθῆ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν.

§100Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἶναι ἀληθὲς τοῦτο, ἀλλὰ τὸν καιρὸν ποὺ ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, εἶχεν ἀποχωρήσει τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, εἶχε ψηφισθῆ τότε κατ’ ἀρχὴν καὶ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν. Εἰς τὴν δευτέραν ὅμως ἀνάγνωσιν ἐσκάλωσε. Πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, ἀσφαλῶς εἶναι σύμφωνος καὶ ὁ τελευταῖος Ἕλλην πολίτης, διότι ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων μας, δηλαδή, ἀποβλέπει οὐσιαστικῶς εἰς τὴν ἐπίτευξιν τῆς πληρωμῆς τῶν ἡμερομισθίων τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν, μὲ χρῆμα ξένον, μὲ ξένον συνάλλαγμα καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς βεβαίως πρέπει νὰ εἶναι ἐπιδίωξις ὅλων μας νὰ ἐξεύρωμεν τὸν καλύτερον τρόπον ἐπιτεύξεώς του. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι προορισμὸς τῶν βιομηχανιῶν πρέπει νὰ εἶναι νὰ κατορθώσουν μίαν ἡμέραν νὰ στηρίξουν τὴν ὑπόστασίν των, ὄχι εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ πτωχοῦ Ἑλληνικοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ, ἀλλ’ εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς καταναλώσεως ξένων ἀγορῶν. Λοιπόν, ἐκκινῶν ἀπὸ τὴν βάσιν αὐτήν, νομίζω, ὅτι αἱ ὑποδείξεις μου θὰ τείνουν εἰς τὸ νὰ ἐπιτευχθῇ κάτι ἀρτιώτερον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ὅπως γνωρίζετε, κύριοι, τὸ ἐμπόριον εἶναι ὑπόθεσις ἀριθμῶν καὶ στηρίζεται μόνον εἰς τοὺς θετικοὺς ἀριθμούς. Ἕνας βιομήχανος, ὁ ὁποῖος θὰ προσφέρῃ τὰ προϊόντα του εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ κοστολόγησιν τῶν προϊόντων του βάσει ὑποθετικῶν ἀριθμῶν, ἀλλὰ βάσει ἀπολύτως θετικῶν. Θὰ κάμῃ τὸν λογαριασμόν, πόσον τοῦ στοιχίζει τὸ προϊόν του καὶ βάσει αὐτοῦ τοῦ κόστους θὰ τὸ προσφέρῃ. Ἀπ’ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐλλιπές, διότι δὲν δίδει εἰς τὸν βιομήχανον, προκαταβολικῶς στοιχεῖα μειώσεως τοῦ κόστους του, ἀλλὰ τοῦ ἐνισχύει ἁπλῶς, ὑποθέσεις, ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ κόστος του νὰ μειωθῇ. Ρητῶς καθορίζει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι πρέπει ὁ ἔμπορος νὰ ἐνεργήσῃ τὴν φόρτωσιν τοῦ προϊόντος του καὶ τότε μόνον δικαιοῦται νὰ ὑποβάλῃ μαζὶ μὲ τὴν διασάφησιν ἐξαγωγῆς τὴν αἴτησιν διὰ τῆς ὁποίας, νὰ ζητῇ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ καταβληθέντος δασμοῦ διὰ τὴν πρώτην ὕλην, ΙΚΑ κλπ. κλπ. Συνεπῶς, προκαταβολικῶς δὲν ἔχει κανένα θετικὸν στοιχεῖον νὰ στηριχθῇ καὶ προσφέρῃ τὸ προϊόν του, εἰς τιμὰς χαμηλοτέρας καὶ ἐπιτύχῃ ἀπὸ ξένας ἀγορὰς νὰ προτιμήσουν τὰς Ἑλληνικὰς βιομηχανίας. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς εἶναι ἐλλειπές, τὸ νομοσχέδιον, καὶ δὲν δύναται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκομεν, παρά, ἁπλῶς, θὰ καταστήσῃ δυνατὴν τὴν ἐξαγωγὴν μόνον τῶν προϊόντων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα μὲ τὰς τρεχούσας τιμὰς τῶν Ἑλληνικῶν ἀγορῶν, παρουσιάζουν δυνατότητα ζητήσεως καὶ εἰς ξένας ἀγοράς. Συνεπῶς, ἡ ἐπιστροφὴ δὲν θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκομεν, ἀλλ’ ἁπλῶς θ’ ἀποτελέσῃ μίαν ἐκ τῶν ὑστέρων παρεχομένην πρόσθετον ὠφέλειαν εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον βιομήχανον. Ὑπάρχουν πολλὰ συστήματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὑπάρχει καὶ τὸ σύστημα τῶν βραβείων ἐξαγωγῆς. Ἡ διαφορὰ τοῦ ἑνὸς συστήματος ἀπὸ τὸ ἄλλο, εἶναι ἡ ἑξῆς: Μὲ τὰ βραβεῖα ἐξαγωγῆς, τὸ Κράτος κάμνει ὑπολογισμούς, τί εἶναι διατεθειμένον νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τοὺς βιομηχάνους, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων των καὶ προκαταβολικῶς καθορίζει τὰ εἴδη, τῶν ὁποίων θέλει νὰ εὐνοήσῃ τὴν ἐξαγωγήν. Ἐπίσης καθορίζει σαφῶς τὸν ἀριθμόν, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἀναβιβασθῇ τὸ ποσὸν τῶν ἐπιστρεφομένων χρημάτων. Μὲ τὸ σύστημα αὐτό, ἡ εὐεργεσία παρέχεται εἰς ὅλους τοὺς βιομηχάνους, καὶ δὲν ἔχομεν τὸν κίνδυνον διὰ τὸ ἄλφα ὕφασμα, ἢ τὸ βῆτα δερμάτινον προϊόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξαγάγῃ ὁ εἷς ἀπὸ τὸν λιμένα Πειραιῶς, νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ αἴτησις ἐπιστροφῆς δεσμῶν κλπ., τῶν ὁποίων ὁ νόμος παρέχει τὴν δυνατότητα ἐπιστροφῶν, ἐνῷ δι’ ἄλλον, ὁ ὁποῖος ἐνεργεῖ τὴν ἐξαγωγὴν ἀπὸ τὸ Τελωνεῖον Βόλου ἢ Θεσσαλονίκης τοῦ αὐτοῦ εἴδους, νὰ ἀπορριφθῇ ἡ αἴτησις, διότι διάφορος θὰ εἶναι ἡ νοοτροπία τῶν ἐκεῖ ὑπαλλήλων. Νομίζω, ὅτι ἔργον δικαιοσύνης ἐπιβάλλει νὰ μεταβληθῇ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, καὶ ἀντὶ τοῦ πολυπλόκου αὐτοῦ συστήματος τῶν ὑποθετικῶν ἐπιστροφῶν, νὰ παρασχεθοῦν θετικαὶ ἐπιστροφαί, δηλούμεναι προκαταβολικῶς κατόπιν μελέτης καὶ προγραμματισμοῦ, τὸν ὁποῖον θὰ κάμῃ τὸ Κράτος διὰ τῶν ὑπηρεσιῶν του. Πρόσφατος περιοδεία τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν εἰς χώρας τῆς Ἐγγὺς Ἀνατολῆς, ἐπεβεβαίωσε τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχουν χῶραι, πρὸς τὰς ὁποίας ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία θὰ ἠδύνατο νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της καὶ νὰ ἑδραιώσῃ μίαν κατανάλωσιν πολὺ σοβαράν. Ἡ γεωγραφικὴ θέσις τῆς Ἑλλάδος, εὑρισκομένη ἐπὶ τῶν γραμμῶν τόσον τῶν ἀτμοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν, ὅσον καὶ τῶν ἀεροπορικῶν τοιούτων, τῆς παρέχει σοβαρὰ πλεονεκτήματα, ὡς μεγάλην συντομίαν ἀποστάσεως καὶ χρόνου καὶ οἰκονομίαν μεταφορικῶν. Ἡ ἐνίσχυσις τοῦ Κράτους, πρέπει νὰ τείνῃ νὰ ἀξιοποιήσῃ τὴν ἀξίαν παντὸς ἐπαίνου προσπάθειαν τῶν Ἑλλήνων βιομηχάνων, χωρὶς νὰ ἀγνοηθῇ ὅτι δὲν πρέπει νὰ τεθοῦν εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν ξενικῶν καὶ αἱ πρῶται ὗλαι, αἱ ὁποῖαι παράγονται εἰς τὴν χώραν μας. Ἐὰν τὸ Κράτος περιορίσῃ, συμφώνως μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὴν ὑποστήριξιν μόνον εἰς τὴν ξενικὴν πρώτην ὕλην, ὁμοίαν τῆς ὁποίας παράγομεν ἐν Ἑλλάδι, τότε ἀσφαλῶς θὰ δημιουργηθῇ μία κατάστασις πολὺ δυσμενὴς διὰ τὴν Ἑλληνικὴν παραγωγήν. Αὐτὰ ἤθελα γενικῶς νὰ ἀναπτύξω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος τόσας βελτιώσεις ἐπέφερεν εἰς τὸ ἀρχικῶς κατατεθέν, πολὺ ἀτελές, νομοσχέδιον, νὰ θελήσῃ νὰ τὸ κάμῃ ἄρτιον, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ἡ ἐθνική μας οἰκονομία νὰ ἐπιτύχῃ τὰ μεγαλύτερα δυνατὰ ὀφέλη. (Χειροκροτήματα).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§102Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 1 «προϊόντα τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας» κλπ., θὰ ἠδύνατο νὰ δώσῃ λαβὴν ὅτι περιλαμβάνονται μόνον αἱ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι μεταποιοῦν ἐγχώρια προϊόντα, ὅπως εἶναι αἱ ὑφαντουργικαὶ ἢ αἱ κλωστικαὶ βιομηχανίαι, αἵτινες μεταποιοῦν τὸν βάμβακα καὶ ὅτι δὲν περιλαμβάνονται καὶ αἱ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ἐπεξεργάζονται, βελτιώνουν καὶ τυποποιοῦν τὰ ἐγχώρια προϊόντα, αἵτινες ὀνομάζονται γεωργικαὶ βιομηχανίαι. Δύναται, ὅθεν, νὰ ἑρμηνευθῇ ὅτι ὅταν τὸ νομοσχέδιον λέγῃ, προϊόντα τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, ὅτι δὲν ἐννοοῦνται τυχὸν τὰ ἐξαγόμενα προϊόντα τῶν βιομηχανιῶν τούτων τοῦ δευτέρου εἴδους, ὡς εἶναι αἱ ἐλαιουργικαί, αἱ οἰνοποιητικαὶ βιομηχανίαι, αἱ σταφιδοβιομηχανίαι κλπ., Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία πολὺ ὑπολογίζει ἐπὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων τῶν γεωργικῶν βιομηχανιῶν, αἵτινες, κύριε Ὑπουργέ, ὡς γνωστόν, χρησιμοποιοῦν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσερχομένας ὕλας, χρησιμοποιοῦν καύσιμα κλπ. Ἐρωτῶ, λοιπόν, εἶναι εἰς τὴν σκέψιν σας, ὅτι περιλαμβάνονται καὶ αἱ βιομηχανίαι αὐταί;

§103Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν δύναμαι νὰ κατανοήσω, ὅτι διὰ τῆς φράσεως «ἐγχώριοι βιομηχανίαι», δύναται νὰ γίνῃ σκέψις, ὅτι δὲν περιλαμβάνονται ἅπασαι αἱ βιομηχανίαι, ἢ ὅτι ἐξαιρεῖται ὁ α ἢ β κλάδος.

§104Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐτυχής, διὰ τὴν δήλωσίν σας, καὶ ἐὰν δὲν νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ κείμενον ἡ φράσις «περιλαμβανομένων καὶ τῶν ἐγχωρίων γεωργικῶν βιομηχανιῶν», παρακαλῶ, ὅπως καταχωρηθῇ ἡ δήλωσίς σας εἰς τὰ πρακτικά, ὡς αὐθεντικὴ ἑρμηνεία. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν εἶχον νὰ κάμω.

§105Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, εὑρίσκομαι εἰς κάποιαν σύγχυσιν. Ἤκουσα, ὅτι γίνεται συζήτησις ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου, καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ὁμιλοῦν τινες ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἐρωτῶ, ποῦ εὑρισκόμεθα, διὰ νὰ γνωρίζω ποῦ θὰ ἀπαντήσω;

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§107Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν συνήθως συζητῆται τὸ ἄρθρον 1 νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον δὲν συνεζητήθη κατ’ ἀρχήν, εἴθισται οἱ βουλευταὶ νὰ ἐκφράζουν καὶ γενικωτέρας ἀπόψεις, ἐπὶ τοῦ συνόλου αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ συνέβη καὶ ἐν προκειμένῳ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ψηφίσῃ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ἀποτελεῖ πράγματι σταθμὸν εἰς τὴν διαμόρφωσιν βιομηχανικῆς πολιτικῆς, τῆς ὁποίας στερεῖται ἡ χώρα. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις, διότι τοιαύτη νομοθεσία ὑπάρχει εἰς ὅλα τὰ πολιτισμένα Κράτη, ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ αἰῶνος. Ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁ Τρικούπης πρῶτος, ἔθεσε τὰ θεμέλια μιᾶς τοιαύτης νομοθεσίας. Εἰς τὰ 1951, ἐξεδόθη ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος περίπου κυροῦται διὰ τοῦ παρόντος. Καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ καταθέσωμεν νομοσχέδιον, τῆς αὐτῆς ὑφῆς, τὸ ὁποῖον, ὅμως, δὲν ἐπρόφθασε νὰ ψηφισθῇ. Πρέπει νὰ τὸ ψηφίσῃ τὸ ταχύτερον ἡ Βουλή, διότι πράγματι, ἀποτελεῖ θεμέλιον εἰς τὸ βιομηχανικὸν οἰκοδόμημα τῆς χώρας. Τὸ τρίτον ἐδάφιον τῆς δευτέρας παραγράφου, τοῦ ἄρθρου 1, εἶναι κάπως ἀσαφές, καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ διατυπωθῇ κάπως καλλίτερον, διότι φοβοῦμαι, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ σύγχυσιν. Αὐτὴν τὴν ὑπόδειξιν εἶχον νὰ κάμω.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§109Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι μιὰ ἀνάγκη, καὶ θὰ ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ ἔχῃ ψηφισθῆ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ μιᾶς ἀτελείας, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, κατὰ τὴν προηγουμένην Βουλήν, ὅταν παρόμοιον νομοσχέδιον εἶχεν ἔλθει πρὸς ψήφισιν, ἐγένετο σχετικὴ πρότασις καὶ ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη ὁμοθύμως τὸ ἑξῆς: Ὅτι, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ μέτρων ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, θὰ πρέπει νὰ ὁμιλῶμεν περὶ μέτρων ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας. Ἡ βιοτεχνία εἰς τὴν χώραν, εἶναι κλάδος ἐκτεταμένος, ὁ ὁποῖος ἐπεξεργάζεται πλῆθος προϊόντων καὶ ἀπασχολεῖ μέγα μέρος ἐργαζομένων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ χορηγοῦμεν καὶ εἰς τὰς βιοτεχνίας αὐτὰ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα χορηγοῦμεν καὶ εἰς τὰς βιομηχανίας. Ἔχει λάβει παρομίαν ἀπόφασιν ἡ Βουλὴ καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασίν μου αὐτήν, καὶ ἐκεῖ ὅπου τὸ νομοσχέδιον λέγει «βιομηχανίαι» νὰ προστεθῇ καὶ ἡ λέξις «βιοτεχνίαι».

§110Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ὑπάρχει διαχωρισμὸς μεταξὺ βιομηχανιῶν καὶ βιοτεχνιῶν, καὶ κάθε φορὰ ποὺ προσπαθήσαμε νὰ βροῦμε τὸν διαχωρισμὸν αὐτόν, δὲν τὸ καταφέραμε, παρὰ μόνον μὲ αὐθαιρέτους λέξεις. Πάντως, δηλῶ ἐπισήμως, ὅτι ὅταν λέγωμεν βιοτεχνικὰ προϊόντα, εἶναι τὸ ἴδιον μὲ τὰ βιομηχανικὰ διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, καί, ἑπομένως, προστατεύονται κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον. Πάντως, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οὐδέποτε εὑρέθη ὁ τρόπος διαχωρισμοῦ τῆς βιομηχανίας ἀπὸ τὴν βιοτεχνίαν.

§111Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργός, ἔκαμε τὴν ἐπίσημον δήλωσιν, ὅτι ὁ ὅρος «βιομηχανία» περιλαμβάνει καὶ τοὺς δύο αὐτοὺς κλάδους, διότι καὶ ἐγὼ συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Πετροπουλᾶκος, νομίζω, ὅτι ἡ διαβεβαίωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι ἐπαρκής.

§112Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι, κύριοι, θέμα, τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως μὲ ἀπησχόλησε καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, πρὸ δεκαετίας ἀκόμη, ὅταν ἀνεμιγνυόμην εἰς τὰ Ἐπιμελητήρια. Οὐδεὶς εὑρέθη τρόπος, νὰ ξεχωρίσῃ ἡ βιομηχανία ἀπὸ τὴν χειροτεχνίαν. Δὲν ὑπάρχει τρόπος, αὐθαιρέτως θὰ τὰς χωρίσωμεν;

§113Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἔχομεν ἤδη εἰς τὸν τόπον μας ἕνα δεδομένον, ἕνα γεγονός, ἔχομεν ὀργανισμοὺς βιομηχανικούς, ὀργανισμοὺς βιοτεχνικούς, οἱ ὁποῖοι κάμνουν τὴν ἴδια δουλειά. Ἀφοῦ ἔχομεν αὐτὸν τὸν διαχωρισμόν, νομίζω, ὅτι δὲν βλάπτει νὰ θέσωμεν τὴν λέξιν «βιοτεχνίαν».

§114Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τί θὰ γίνουν τὰ προϊόντα τῆς χειροτεχνίας;

§115Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διὰ νὰ ἐνισχύσω αὐτὰ ποὺ λέγετε, ἀναφέρω τὴν περίφημον περίπτωσιν τῆς ἐπεξεργασίας γουναρικῶν Καστοριᾶς, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τύχῃ τῆς προστασίας τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς ποίαν κατηγορίαν θὰ τὴν κατατάξῃ, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι βιοτεχνία, βιομηχανία ἢ χειροτεχνία; Διὰ τοῦτο ἐγὼ εἶμαι ἱκανοποιημένος, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει, τόσον κατηγορηματικῶς, ὅτι καλύπτονται ὅλαι «αἱ βιομηχανίαι».

§116Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔτσι εἶναι.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§118Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μίαν γενικὴν παρατήρησιν ἤθελον νὰ κάμω, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς οὐσιαστικῆς συζητήσεως, διότι εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν δὲν ἔγινεν οὐσιαστικὴ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι σωστόν, κύριοι συνάδελφοι. Ἐγὼ προσωπικῶς, τὸ ἀποδέχομαι ἀπολύτως, ἄλλωστε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ πρῶτος τὸ πρῶτον νομοθέτημα τὸ 1951, τὸ ὁποῖον ἔλαβε τὸν ἀριθμὸν νόμου 1948, διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἀπετέλεσε καινοτομίαν καὶ τρόπον τινά, ἠνόχλησε πολλοὺς καὶ κατηγορήθη τὸ σχέδιον νόμου, τότε, ἀπὸ πολλὰς πλευράς. Ὁ χρόνος ὅμως, ἔκαμε κοινὴν τὴν πεποίθησιν ὅτι πρέπει νὰ καταβληθῇ πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανικῶν προϊόντων πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου καὶ κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ προχωρήσωμεν διαρκῶς καὶ πρὸς μεγαλυτέραν ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων τούτων. Καὶ ὀρθῶς, κύριοι συνάδελφοι, διότι τὸ Ἑλληνικὸν ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον, ἀναμφισβητήτως, στηρίζεται κατὰ κύριον λόγον, εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἀλλ’ αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων, εἶναι κατ’ ἀνάγκην πεπερασμέναι, διότι πεπερασμέναι εἶναι αἱ ποσότητες, αἱ ὁποῖαι διατίθενται ἐκ τῶν ἐξαγωγίμων γεωργικῶν προϊόντων. Ἡ ἀνάπτυξις δέ, παρὰ τὴν προσπάθειαν ἀναπτύξεως τῆς Ἑλληνικῆς γεωργίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ραγδαία. Ἔπρεπε τὸ Ἑλληνικὸν ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον νὰ στηριχθῇ, κατ’ ἀνάγκην εἰς τὴν ἐξαγωγὴν βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ κατὰ συνέπειαν ἔπρεπε νὰ γίνῃ πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων τούτων. Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, εὐχαρίστως δεχόμεθα τὸ νομοθέτημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον τροποποιεῖ, ἐπὶ τὸ εὐρύτερον, τὸν ἀρχικὸν νόμον, τὸν ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ. Προσθέτω, ὅτι ὁ νόμος αὐτός, εἶναι περίπου ταὐτόσημος μὲ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον καὶ ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, εἰς τὴν Βουλὴν τὴν προηγουμένην, εἶχεν εἰσαγάγει καὶ ὁ ὁποῖος νόμος παρεξηγηθεὶς τότε, ἀπὸ τὸ σύνολον σχεδὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἀπὸ τὴν τότε Ἀντιπολίτευσιν, τὴν σημερινήν, δηλαδή, πτέρυγα τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, καὶ ἀπὸ τὰς ἰδικάς μας, δυστυχῶς, τάξεις, ἀπὸ ὡρισμένους βουλευτάς, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ. Ἐδημιουργήθη μία περίεργος ψύχωσις, ἐναντίον τῆς ὁποίας ὡρισμένοι βουλευταὶ ἐξ ἡμῶν, προσεπαθήσαμεν, ἐπὶ ματαίῳ ὅμως, νὰ ἀντιστῶμεν. Κατὰ συνέπειαν, κύριοι συνάδελφοι, εὐχαρίστως ψηφίζω τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Θέλω ὅμως, νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, ἡ ὁποία, νομίζω, ὅτι θὰ τύχῃ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι παρίστανται ἀπόψε. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρχεν ἕνα παλαιὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἐνίσχυε τὴν ἐξαγωγὴν τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἡ χώρα μας, ἀπεφάσισε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, ὀρθότατα, ὅπως εἶπον προηγουμένως. Δὲν βλέπω ὅμως, διατὶ πρέπει, ὅταν προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, ταὐτοχρόνως νὰ κάμωμεν ὄπισθεν εἰς τὴν προσπάθειαν ἐνισχύσεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴ μιὰ μέρα κάμνομεν μίαν κατάκτησιν πρὸς ὄφελος τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἐπαναλαμβάνω, ὄχι πρὸς ὄφελος τῶν βιομηχάνων, ὅπως ἠθέλησαν τότε νὰ παραστήσουν οἱ ἀντιτιθέμενοι συνάδελφοι τῆς προηγουμένης Βουλῆς, πρὸς ὄφελος, ἐπαναλαμβάνω, τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Δὲν βλέπω, ὅμως, διατὶ τὴν ἰδίαν αὐτὴν στιγμὴν πρέπει, νὰ προχωρήσωμεν πρὸς τὰ πίσω, εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπηλλάσσοντο καὶ ἀπὸ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, παλαιόθεν, ὡρισμένα ὑλικὰ συσκευασίας τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἐξήγοντο εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον καθιεροῖ ὡς γενικὸν κανόνα τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀπαλλαγήν, περιέχει ἕνα ἄρθρον, τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ἀντιθέτως, ὅτι τὰ γεωργικὰ προϊόντα, ἐπαναλαμβάνω — δὲν προχωροῦν πρὸς τὰ ἐμπρός, ἀλλὰ πᾶνε πρὸς τὰ πίσω — ἀπαλλάσσονται μόνον κατὰ τὸ ½ τοῦ δασμοῦ. Γνωρίζω, ὅτι θὰ μοῦ ἀντιταχθῇ, ὅτι ἀπὸ μιᾶς πλευρᾶς, εἰδικῶς ὅσον ἀφορᾷ τὴν ξυλείαν τὴν Ἑλληνικήν, εἶναι καὶ θέμα προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἀλλά, πρῶτον, τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, ἰσχύει, ἔν τινι μέτρῳ μόνον, διότι δὲν εἶναι μόνον ἡ ξυλεία, περὶ τῆς ὁποίας πρόκειται. Πρόκειται καὶ διὰ τὰ κιβώτια καὶ διὰ τὰ βαρέλια, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ Ἑλληνικὰ γεωργικὰ προϊόντα καί, δεύτερον, ἀκόμη ἐὰν θέλωμεν νὰ βοηθήσωμεν τὰ Ἑλληνικὰ δάση, δὲν εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος νὰ κάμωμεν τοῦτο, ἐμποδίζοντες, ἢ δυσχεραίνοντες τὴν ἐξαγωγὴν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων καὶ ζημιοῦντες ἄλλους Ἕλληνας ἀγρότας. Ἔχει τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος τρόπους καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ περιθώρια, νὰ βοηθήσουν τὰ Ἑλληνικὰ δάση, χωρὶς νὰ τὰ φέρῃ, κατ’ ἀνάγκην, εἰς ἀντίθεσιν μὲ ἄλλους παραγωγικοὺς κλάδους τῆς χώρας. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν θὰ δεχθῇ τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 3 ὡς ἔχει, καὶ ὅτι, τοὐλάχιστον, θὰ δεχθῇ τὴν βάσιν τῆς ἰσότητος μεταξὺ τῶν βιομηχανικῶν καὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἡ περασμένη Βουλή, ἔστω καί, ἐὰν θέλετε, ἀπὸ σφαλερὰν ὑπερβολικὴν εὐαισθησίαν, δὲν ἐδέχθη νὰ ψηφίσῃ, τὸ νομοθέτημα τοῦτο, διὰ νὰ μὴ φαντασθῇ κανεὶς ὅτι κάμνομεν παραχωρήσεις εἰς τοὺς βιομηχάνους, ἡ παροῦσα Βουλὴ νὰ μὴ ψηφίσῃ τὸ νομοθέτημα. Καλῶς θὰ πράξῃ, ἐπαναλαμβάνω, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως νὰ μὴ μειώσωμεν καὶ τὴν προστασίαν τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων.

§119Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἤθελα νὰ ζητήσω μίαν ἐξήγησιν· διὰ ποῖον λόγον, ἐνῷ ἀποφασίζεται καὶ νομοθετεῖται ἡ ἐπιστροφὴ τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν, ὅταν θὰ πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἐπιστροφή, θὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν τὸ καθεστὼς τοῦ χρόνου τῆς ἐξαγωγῆς. Ἐὰν ὑπάρχῃ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ χρόνου τῆς εἰσαγωγῆς καὶ ἐξαγωγῆς οὐσιώδης, θὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ Δημόσιον δυσαναλόγως. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο πρακτικώτερον νὰ ἰσχύσῃ ὁ χρόνος τῆς ἐξαγωγῆς.

§120Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν θὰ ὑπάρχῃ τρόπος νὰ τὸ βροῦμε αὐτό. Δὲν θὰ εἶναι εὔκολον νὰ διαπιστωθῇ αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§122Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι, θὰ ὁμιλήσω ἀναγκαστικῶς δι’ ἐλαχίστων καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Τὸ νομοσχέδιον ἐλπίζω νὰ ἐπείσθητε ὅτι εἶναι ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ μίαν σημαντικὴν πρόοδον. Ἕως τώρα ἀπεβλέψαμεν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Δὲν ἔχομεν σκεφθῆ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Δὲν τὸ εἶχον σκεφθῆ ὄχι μόνον τὸ Κράτος, ἀλλ’ οὔτε καὶ αἱ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ἀπέβλεπον μόνον εἰς τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν τοῦ ἐσωτερικοῦ μὲ τὰ γνωστὰ ἀποτελέσματα. Ἀλλ’ ἕνας τόπος πτωχὸς ἀπὸ ἀπόψεως πλούτου ὅπως ὁ τόπος μας, πλούσιος ὅμως εἰς χεῖρας ἐργατικάς, εἰς προσφορὰν ἐργασίας καὶ εἰς ἀνθρώπους μὲ ἱκανότητα βιομηχανικήν, ὅπως καὶ οἱ ξένοι ἀρχίζουν νὰ ἀναγνωρίζουν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς δυνατότητος νὰ παλαίσῃ εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἀγορὰν μὲ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα. Εἶναι ἀκατανόητον ἡ Ἑλλὰς νὰ εἶναι καταναλώτρια τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων τῶν ξένων καὶ ἑπομένως ἐκ τοῦ ὑστερήματός της νὰ πληρώνῃ καὶ νὰ ἀγοράζῃ τὴν ξένην ἐργασίαν καὶ νὰ μὴ ἐξάγῃ ἐκείνη τὴν Ἑλληνικὴν ἐργασίαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ τοποθέτησις αὐτὴ εἶναι τόσον ἁπλῆ καὶ τόσον πειστική, ὥστε δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη περαιτέρω συζητήσεως ἐπὶ τῆς ὀρθότητος τοῦ νομοσχεδίου. Πρέπει, λοιπόν, νὰ καταβληθῇ κάθε προσπάθεια ἐν προκειμένῳ μετὰ μάλιστα τὴν ἀναπροσαρμογὴν καὶ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐμπορίου, ὁπότε ἐδημιουργήθησαν συνθῆκαι ἐπιτρέπουσαι εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν νὰ παλαίσῃ εἰς τὸν στίβον τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ βιομηχανία ὅλων τῶν Κρατῶν ἐν προκειμένῳ, προστατεύεται ὅταν ἐξάγῃ προϊόντα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δι’ ἐπιδοτήσεων καὶ ἄλλων μέτρων, ἐνῷ ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει τοιαύτην πρόβλεψιν διὰ τὴν ἰδικήν της βιομηχανίαν. Ἑπομένως, ἐκεῖνο ποὺ κάμνομεν τώρα εἶναι τὸ ὀλιγώτερον. Διότι ἐπιτρέπομεν νὰ ἱδρυθοῦν ἢ νὰ λειτουργήσουν, ἐνδεχομένως ἱδρυθεῖσαι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ἐπεξεργάζονται πρώτας ὕλας τὰς ὁποίας δὲν παράγει ὁ τόπος, ἀλλ’ εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τοῦτο θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν χρησιμοποίησιν ἐργατικῶν χειρῶν καὶ θὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἐπιτυχίαν ἑνὸς προγράμματος περιορισμοῦ τῆς ὑποαπασχολήσεως, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν χώραν. Τὸ κύριον παράπονον τὸ ὁποῖον διετυπώθη ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ὅτι φέρει μίαν ἐπιβάρυνσιν εἰς τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Κύριοι, οὐσιαστικὴ ἐπιβάρυνσις εἰς τὰ γεωργικὰ προϊόντα δὲν ὑπάρχει. Τὸ νομοθέτημα αὐτὸ προστατεύει κάθε Ἑλληνικὴν ἐργασίαν. Τὸ Ἑλληνικὸν γεωργικὸν προϊὸν τὸ ἐξαγόμενον, προστατεύεται καὶ παρακολουθεῖται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἰς κάθε του βῆμα. Πρέπει δὲ νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι τὸ τελευταῖον ἔτος, ἡ ἀναπροσαρμογὴ ἐπέτρεψε τὴν ἐξαγωγὴν του ὑπὸ ὅρους ἀπολύτως ἱκανοποιητικοὺς καὶ διὰ τὸ σύνολον τῶν Ἑλλήνων καὶ διὰ τοὺς ἀπασχολουμένους μὲ τὴν παραγωγὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἐν προκειμένῳ τί γίνεται; Ἁπλῶς γίνεται μία, μικρά, ἐλαχίστη, ἀνεπαίσθητος προστασία ἐκείνων τῶν χειρῶν τῆς ἑλληνικῆς ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται μὲ τὸ ἐξαγόμενον γεωργικὸν προϊόν. Δὲν φθάνει νὰ ἐξαχθῇ τὸ λάδι. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ κάποιο βαρέλι, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον θὰ μπῇ τὸ λάδι. Ἕως τώρα τὸ βαρέλι εἰσάγεται ἀτελῶς καὶ ἑπομένως τὸ λάδι ἐξήγετο χωρὶς νὰ καταβληθῇ δασμὸς ἢ μὲ ἐπιστροφὴν τοῦ δασμοῦ, ἐφόσον τὸ βαρέλι ἐπήγαινεν ἔξω. Τώρα ἐδημιουργήθη μία βιομηχανία, ἡ ὁποία κάμνει τὰ χαλυβδόφυλλα καὶ μία ἄλλη, ἡ ὁποία κάμνει βαρέλια ἀπὸ τὰ χαλυβδόφυλλα. Ἐρωτῶ, διατὶ θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ βγάζωμεν συνάλλαγμα διὰ νὰ ἀγοράζωμεν τὰ βαρέλια ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸ καὶ δὲν θὰ χρησιμοποιήσωμεν τὰς ἑλληνικὰς πρώτας ὕλας καὶ τὰς ἐργατικὰς χεῖρας, αἱ ὁποῖαι ἐπεξεργάζονται δύο φορὰς τὰ χρησιμοποιούμενα παλαιοσίδηρα; Διατὶ δὲν θὰ προσπορισθῶμεν ἡμεῖς συνάλλαγμα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἐφόσον φυσικὰ τοῦτο δὲν θὰ βλάψῃ τὸ ἐξαγόμενον προϊὸν καὶ δὲν θὰ φθάσωμεν νὰ κερδίσωμεν ἕνα καὶ νὰ χάσωμεν ἑκατόν; Ἐδῶ ἡ ἀνησυχία σας εἶναι δικαιολογημένη. Θὰ σᾶς δώσω ὅμως τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς πείσουν, ὅτι ἡ λύσις εἶναι ἡ ὀρθή. Κατασκευάζονται ἐδῶ σταφιδοκιβώτια μὲ ἑλληνικὴν ξυλείαν καὶ μὲ ἑλληνικὰ χέρια. Διατὶ νὰ εἰσάγωμεν τὰ κιβώτια ἐκ Τεργέστης; Τὸ ἴδιον γίνεται καὶ μὲ τὰ χαρτοκιβώτια, τὰ ὁποῖα ἔχουν πολλὴν προστασίαν, τὴν ὁποίαν ἐμείωσα δύο φορὰς καὶ τώρα μειώνω ἀκόμη περισσότερον. Ἑπομένως εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καρποῦται τὸ ἐξαγόμενον προϊὸν κάποιαν διαφοράν. Δὲν ἦτο, λοιπόν, ταμιευτικὸν τὸ πνεῦμα, ἀλλὰ πνεῦμα ἁπλῆς, ἁπλουστάτης, προστασίας καὶ ἄλλων κλάδων ἐργασίας. Δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι, διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὸ ἐξαγόμενον προϊὸν πρέπει νὰ νεκρώσωμεν ὅλους τοὺς ἄλλους κλάδους ἐργασίας, οἱ ὁποῖοι εἶναι γύρω ἀπὸ τὸ προϊὸν αὐτό. Ἤδη, θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μία περιφέρεια ἡ ὁποία ἠνοχλήθη περισσότερον, ἡ περιφέρεια Πατρῶν, ἤδη ἀναγνωρίζει, ἐν πολλοῖς, ὅτι ὑπερβολικὰ ἀντελήφθη τὸ θέμα. Καὶ ἔχω, ἤδη, τηλεγράφημα τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν, ὁ ὁποῖος ἀναγνωρίζει, ὅτι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους εἶχε δώσει, εἶναι ἀνακριβεῖς ἀριθμοί, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι τόσον τραγικὸν καὶ τὸ ἐναποθέτει εἰς τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὰ σιδηρᾶ βαρέλια ἡ ἐπιβάρυνσις εἶναι 0,40% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἐξαγομένου προϊόντος. Εἰς τὰ τεταρτοκιβώτια τῆς σταφίδος τὸ πολὺ πολὺ 0,80%, εἰς ἄλλα εἴδη 0,40% καὶ εἰς ἄλλα 0,13%. Δηλαδὴ ἡ ὅλη ἐπιβάρυνσις ἐπὶ τοῦ ἐξαγομένου προϊόντος, ἐὰν ὑπάρξῃ τοιαύτη, θὰ εἶναι μεταξὺ τοῦ ½% καὶ τοῦ 1% ἐνδεχομένως. Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἐν τῇ οὐσίᾳ καμμία ζημία. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ θὰ πείσουν τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος ἀνησυχίας. Ἦτο ὀρθὸν καὶ δέχομαι, ὅτι ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀναπτύξωμεν ἀπόψε. Ἀλλ’ εἰλικρινῶς νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραβλέψωμεν τὸ καθῆκον μας νὰ ἀντιλαμβανώμεθα τὰ θέματα μὲ γενικωτέραν ἀντίληψιν καὶ νὰ μὴ παρασύρωνται ἀπὸ στενὰς ἀπόψεις ὡρισμένοι ἀπὸ τοὺς συναδέλφους. Οὕτω ἔχει τὸ ζήτημα καὶ νομίζω, ὅτι καὶ τὸ νομοσχέδιον ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ τὸ ἄρθρον 3 εἶναι ὀρθά. Ἐπανέρχομαι τώρα εἰς τὸ ἄρθρον 1 καὶ παρακαλῶ νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ δηλώσω, ὅτι δέχομαι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ μίαν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κυρίου Χατζοπούλου, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν παράγραφον 2 ἐδάφιον 1 ζητεῖ τὸ «ἐντὸς ἑνὸς ἔτους» νὰ γίνῃ «ἐντὸς δύο ἐτῶν». Τὶ γίνεται ἐν προκειμένῳ καὶ διατὶ τὸ νομοσχέδιον ἐπῆρε αὐτὴν τὴν μορφήν; Ἐδῶ μία βιομηχανία, βιοτεχνία ἢ χειροτεχνία, χρησιμοποιεῖ πρώτας ὕλας. Μὲ τὸ ὅ,τι ἴσχυε μέχρι σήμερον, ἡ βιομηχανία αὐτὴ ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ εἰσαγάγῃ ad hoc τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα θὰ ἐξαγάγῃ. Αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως δὲν ἐπιτρέπει πρακτικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, διότι δὲν γνωρίζει μία βιομηχανία πότε θὰ πάρῃ μίαν παραγγελίαν, πότε θὰ ἐπιτύχῃ μίαν παραγγελίαν δι’ ἐξαγωγὴν προϊόντων καὶ εἶναι ἄλλωστε πιθανὸν νὰ ἐξαγάγῃ προϊόντα τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχει κατασκευάσει διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν ἐὰν ἐπιτύχῃ μίαν παραγγελίαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐφ’ ᾧ ἁπλουστεύεται τὸ πρᾶγμα καὶ λέγομεν ὅτι κάθε φορὰν ποὺ γίνεται ἐξαγωγὴ προϊόντος, διαπιστοῦται ἐὰν ἔχῃ πρώτας ὕλας εἰσαχθείσας ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, καὶ ἐπιτρέπεται εἰς τὴν βιομηχανίαν εἴτε νὰ εἰσαγάγῃ ἐκ τῶν ὑστέρων πρώτας ὕλας ἀντιστοίχους μὲ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐξήχθησαν μέσα εἰς τὸ προϊόν τὸ ἐξαγώγιμον, εἴτε νὰ λάβῃ εἰς χρῆμα τὸν δασμὸν ὁ ὁποῖος κατεβλήθη ἐν καιρῷ διὰ τὰ εἴδη αὐτά. Ἐδῶ κάμνω τὴν παρατήρησιν εἰς τὸν κύριον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος εἶπε, διατὶ νὰ ἐπιστρέψωμεν τὸν δασμὸν τῆς ἡμέρας τῆς ἐξαγωγῆς καὶ ὄχι τὸν δασμὸν τὸν καταβληθέντα κατὰ τὸν χρόνον τῆς εἰσαγωγῆς, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ εὕρωμεν τὸν καταβληθέντα δασμόν. Εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον εἰς τὰ πράγματα δὲν διαπιστοῦται· δὲν ἠμπορεῖ νὰ σημειώσῃ κανεὶς μία πρώτη ὕλη χρησιμοποιουμένη, πότε εἰσήχθη. Εἶναι κάτι ἀδύνατον. Αὐτὸ θὰ μᾶς ὡδήγει εἰς τὸ ἀποτέλεσμα νὰ καταβάλωμεν περισσότερα χρήματα. Διότι πολλὰς φορὰς καὶ ἰδίως διὰ τὰς πρώτας ὕλας καταλήγομεν εἰς μείωσιν τῶν δασμῶν καὶ κάθε φορὰν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀνάγκης ἐλαφρύνομεν τὰς πρώτας ὕλας. Τὰ ἕτοιμα προϊόντα κατ’ ἀρχὴν τὰ προστατεύομεν μὲ ὑψηλότερον δασμόν. Ἑπομένως, θὰ κατελήγομεν νὰ μᾶς παρουσιάζουν εἰσαγωγὰς μὲ ηὐξημένον δασμὸν καὶ νὰ πληρώνωμεν παραπάνω ἀπὸ ὅ,τι θὰ πληρώσωμεν τώρα.

§123Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄδικον. Ἐὰν εἰσήγαγε μίαν ὕλην μὲ ηὐξημένον δασμὸν καὶ ὅταν τὴν ἐξάγῃ εἶναι μειωμένος, ἀδικεῖται καὶ δὲν πραγματοποιεῖται ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐνῷ ἀντιθέτως, εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰσήγαγε μὲ μειωμένον δασμὸν καὶ εἶναι ηὐξημένος κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐξαγωγῆς, ἀδικεῖται τὸ Δημόσιον. Τὸ ὀρθὸν εἶναι νὰ εὑρεθῇ τρόπος διαπιστώσεως τοῦ δασμοῦ κατὰ τὸν χρόνον τῆς εἰσαγωγῆς καὶ αὐτὸς νὰ ἐπιστρέφεται.

§124Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ ὀρθὸν εἶναι νὰ ἔχω χαίτην....................... Δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ἀπολύτως δίκαιον εἰς τὸν κόσμον αὐτόν. Τὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ, αὐτὸ ἔχει σημασίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν μία πρώτη ὕλη νὰ ἐξακριβωθῇ πότε εἰσήχθη. Διότι ἐπὶ παραδείγματι, ἀπὸ τὸ Α νῆμα ἔχουν εἰσαχθῆ 5.000 παρτίδες ἀπὸ ἕνα σωρὸ ἀνθρώπους. Πῶς νὰ εὕρω ἐγώ, ποία εἶναι ἡ παρτίδα, ἡ ὁποία ἐχρησιμοποιήθη; Αὐτὸ μοιάζει μὲ τὴν περίπτωσιν ἐκείνην τοῦ μπακάλη, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀγοράσει πρὸς 5 δραχμὰς καὶ 5.30 τὴν ὀκᾶν τὸ ρύζι καὶ ἀπὸ τὸν ὁποῖον κάποτε ἡ ἀγορανομία εἶχε τὴν ἀπαίτησιν νὰ πωλήσῃ καὶ νὰ ἐξαντλήσῃ τὸ ρύζι ποὺ ἠγόρασε πρὸς 5 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν καὶ μετὰ ἐκεῖνο ποὺ ἠγόρασε πρὸς 5.30. Ὁ μπακάλης μποροῦσε νὰ ἀνακατέψῃ τὸ ρύζι, ὥστε νὰ μὴ μποροῦμε νὰ βροῦμε ποῖον εἶναι τὸ εὐθηνότερον καὶ ποῖον τὸ ἀκριβότερον. Αὐτὸς εἶναι ὁ πρακτικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀναγκάζει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὸν δασμὸν τῆς ἡμέρας τῆς ἐξαγωγῆς. Ἄλλωστε αὐτὸ ἔχει καὶ μίαν ἄλλην σημασίαν, ὅτι ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἐξάγεται τὸ προϊόν. Αὐτὸ ἔχει μίαν Α ἀξίαν· ὁ βιομήχανος, ὁ ὁποῖος θὰ τὸ ἐξαγάγῃ θὰ πρέπει νὰ μπορῇ νὰ τὸ βάλῃ εἰς τὴν θέσιν του, διότι ἄλλως δὲν θὰ μπορέσῃ νὰ τὸ ἐξαγάγῃ, θὰ προσπαθήσῃ νὰ τὸ πωλήσῃ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν. Ἑπομένως, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τὸ θέμα ἐμελετήθη προσεκτικῶς ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, διότι ἠθέλαμε νὰ καταλήξωμεν εἰς τὰς ἁπλουστέρας δυνατὰς λύσεις, διότι ἔχει μίαν ἀδυναμίαν τὸ νομοσχέδιον, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ σᾶς ἀποκρύψω, ἔχει τὴν ἀδυναμίαν τῆς δυσχεροῦς ἐφαρμογῆς. Εἶναι τόσαι αἱ δυσχέρειαι κάθε φοράν, ὅταν ἐξάγωμεν προϊόν, νὰ εὕρωμεν τὰς πρώτας ὕλας κλπ. Μπαίνομεν μὲ τὸ νομοσχέδιον κατὰ ἕνα τρόπον, καὶ ἐγὼ πρῶτος τὸ γνωρίζω, εἰς κάποιαν περιπέτειαν. Προσπαθήσαμεν αὐτὴ ἡ περιπέτεια νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτερον ἐπικίνδυνος καὶ ἁπλουστεύσαμεν τὰ πράγματα μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε νὰ μποροῦν νὰ γίνωνται διαπραγματεύσεις καὶ νὰ γνωρίζωμεν εἰς γενικὰς γραμμὰς τί θὰ ἐπιστραφῇ, τί θὰ πληρωθῇ. Ἐλπίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ ἁπλούστευσις εἰς τὴν σκέψιν, ἡ ὁποία ἐπεκράτησεν εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου, θὰ πείσῃ τὴν Βουλὴν εἰς τὴν ἄνευ περαιτέρω μακρᾶς συζητήσεως ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. (Χειροκροτήματα). Τώρα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ κυρίου Χατζοπούλου, εἰς τὸ ἄρθρον 1, νὰ τὴν ἐξηγήσω, διὰ λογαριασμόν του, διὰ νὰ ἐπιταχύνωμεν τὰ πράγματα. Λέγει ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 1, ὅτι ἡ ἐπιστροφὴ τῶν δασμῶν ἐνεργεῖται ἐφ’ ὅσον ἡ ἐξαγωγὴ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων ἔγινεν ἐντὸς ἔτους κατ’ ἀνώτατον ὅριον ἀπὸ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν πρώτων ὑλῶν. Αὐτὸ εἶναι πράγματι πολὺ περιωρισμένον, διότι εἶναι πιθανὸν μία πρώτη ὕλη, χρησιμοποιηθεῖσα νὰ ἔχῃ εἰσαχθῆ παραπάνω ἀπὸ ἕνα ἔτος. Μὲ τὴν τροπολογίαν δὲν πᾶμε εἰς τὸ ἄπειρον, φθάνομεν μέχρι τῆς διετίας.

§125Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διατὶ δὲν τὸ ἀφήνετε εἰς τὸ ἄπειρον;

§126Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἠμπορούσαμεν, ἀλλὰ δὲν τὸ ζητοῦν οὔτε οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἂς πᾶμε σιγὰ–σιγά.

§127Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διὰ νὰ μὴ ταλαιπωροῦνται αἱ ὑπηρεσίαι· θὰ πρέπει νὰ προσαχθοῦν πιστοποιητικὰ κλπ.

§128Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀναμφισβητήτως ἔχετε δίκαιον. Ἀλλ’ ἐπειδὴ εἶναι ἡ πρώτη ἐφαρμογὴ τοῦ νομοσχεδίου, ἂς πᾶμε σιγὰ–σιγά. Πιθανὸν ἡ πεῖρα νὰ μᾶς πείσῃ νὰ πᾶμε εἰς ἐλευθερωτέραν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος. Φαντάζομαι ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους τὸ ἄρθρον 1 νὰ γίνῃ δεκτόν. (Χειροκροτήματα).

§129Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μίαν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω ἐπὶ τῆς 3ης παραγράφου τοῦ ἐδαφίου 2· εἶναι τόσον πολύπλοκος, ὥστε δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν ἐννοήσω.

§130Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Νὰ σᾶς τὴν διαβάσω: «Αἱ πρῶται ὗλαι......... (ἀναγινώσκει)............». Αὐτὸ θὰ εἰπῇ ὅτι ἕνα προϊὸν ἐξάγεται. Αὐτὸ τὸ προϊὸν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μὲ πρώτας ὕλας ποὺ εἰσήγαγα ἐγώ, ὁ ἐξαγωγεύς, ὁ ὁποῖος ἔδωσα δουλειὰ εἰς μίαν βιομηχανίαν, διότι ἠμπορῶ νὰ εἶμαι ἐξαγωγεὺς καὶ νὰ μὴ εἶμαι ἐγὼ ὁ εἰσαγωγεύς, ὁ βιομήχανος. Ἐὰν ἔχῃ εἰσαγάγει αὐτὸς τὸ προϊόν, θὰ πάρῃ τὴν πρώτην ὕλην. Ἐὰν δὲν τὴν εἰσήγαγε τὴν πρώτην ὕλην ὁ παρουσιαζόμενος ἐξαγωγεύς, ἀλλὰ τὴν εἰσήγαγεν ἡ βιομηχανία, ἡ ὁποία κατεσκεύασε, πάλιν ἐπιτρέπεται. Ἐὰν οὔτε ἡ βιομηχανία εἰσήγαγε τὴν πρώτην ὕλην, ἀλλὰ τὴν ἠγόρασεν ἀπὸ τὸ ἐμπόριον, πάλιν ἐπιτρέπεται. Λέγει παρακάτω: «Ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι ἡ πρώτη ὕλη............ (ἀναγινώσκει)........». Δηλαδὴ νὰ μὴ μᾶς εἴπῃ ὁ τάδε βιομήχανος ὅτι ἐγὼ βγάζω προϊόντα, ἀλλὰ αἱ πρῶται ὗλαι δὲν εἶναι ἰδικαί μου, ἀλλ’ εἶναι πρῶται ὗλαι δικαί σας ποὺ δὲν ἐκάματε ἐξαγωγήν, διότι τότε μπορεῖ νὰ ζητήσῃ τιμὴν πρώτης ὕλης ὑψηλοτέραν. Πρέπει ἐπὶ πλέον νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ἡ πρώτη ὕλη, ἡ χρησιμοποιηθεῖσα, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία μπαίνει εἰς αὐτὸ τὸ ἐμπόρευμα, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἠμπορεῖ νὰ ἤλλαξε, νὰ ὑπέστη ἀλλοίωσιν καὶ ἡ ποιότης. Ὁ κύριος Πετροπουλᾶκος, π. χ., κατεργάζεται ἕνα ὕφασμα μὲ πρώτην ὕλην ἕνα νῆμα Α. Αὐτὸ τὸ ὕφασμα τὸ ἐξάγω ἐγώ, ὁ ἐξαγωγεύς. Δικαιοῦμαι νὰ πάρω πίσω τὸν δασμὸν τοῦ νήματος τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποίησεν ὁ κύριος Πετροπουλᾶκος. Ἐὰν ὁ κύριος Πετροπουλᾶκος δὲν μοῦ ἀποδείξῃ ὅτι αὐτὸ τὸ νῆμα εἶναι δικό του, ἀλλὰ εἰπῇ ὅτι νὰ σᾶς παρουσιάσω τὰ τιμολόγια ἑνὸς νήματος, τὸ ὁποῖον ἐφέρατε σεῖς ἄλλοτε καὶ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι μέσα εἰς αὐτὸ τὸ ἐμπόρευμα, θὰ εἴπωμεν, ἐγὼ δὲν σᾶς ἔδωσα τὸν δασμὸν τοῦ δικοῦ σας νήματος, ἀλλὰ τοῦ νήματος τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποιήθη εἰς τὸ προϊόν.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§132Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργός ὅτι «δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθῇ ὁ χρόνος τῆς εἰσαγωγῆς τῆς πρώτης ὕλης διὰ νὰ ἐξευρεθῇ ποῖος δασμὸς κατεβλήθη». Καὶ θὰ ἤθελα νὰ θέσω τὸ ἑξῆς ἐρώτημα εἰς τὸν κύριον Ὑπουργόν: Μήπως εἶναι δυνατὸς ὁ καθορισμὸς τῆς χρησιμοποιηθείσης πρώτης ὕλης τοῦ ἐξαγομένου προϊόντος, κατὰ τρόπον ἀπόλυτον; Συγκεκριμένως, διὰ τὰ βαμβακερὰ ὑφάσματα, τὰ ὁποῖα ἐξάγομεν, ὑπάρχει ἐπιστημονικὸς τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον δύναται νὰ βεβαιωθῇ, ὅτι ἡ πρώτη ὕλη του, δηλαδή, τὸ βαμβάκι, δὲν εἶναι ἐγχώριο βαμβάκι, ἀλλὰ βαμβάκι τὸ ὁποῖον εἰσήχθη ὡς τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει, δυνάμει τῆς τάδε διασαφήσεως εἰσαγωγῆς καὶ ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος 2 ἐτῶν; Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελον νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ. Ἐπεκαλέσθητε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τὸ σύστημα, τὸ πρῶτον ἐφαρμόζεται. Τὸ σύστημα αὐτό, ὅπως ἀνέπτυξε καὶ ὁ κύριος Μητσοτάκης, δὲν ἐφαρμόζεται τὸ πρῶτον. Ἐφηρμόσθη εἰς τὸ παρελθὸν ἀπὸ τοῦ 1951 καὶ ἀπέτυχεν. Ἀπέδωσε μόνον ἐπὶ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, ἐκείνων, τῶν ὁποίων δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ ἡ προέλευσις τῆς πρώτης ὕλης. Καὶ συγκεκριμένως εὐηργέτησε μόνον τὰ τσιμέντα, διότι εἶχον πρώτην ὕλην τὸ χῶμα τὸ Ἑλληνικὸν καὶ ὄχι ὕλην προελεύσεως ἐξωτερικοῦ. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ νόμου εἶχε θέμα καθορισμοῦ μόνον τῆς ποσότητος τῆς χρησιμοποιηθείσης ξενικῆς καυσίμου ὕλης καὶ τοῦ ἀναλογοῦντος εἰς αὐτὴν ἐπιστρεπτέου δασμοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εὐκόλως ἐπιτυγχάνεται μὲ ὀλίγας δοκιμάς, χωρὶς οὐδεμίαν ἀμφισβήτησιν καὶ οὕτω ὁ νόμος 1848) 51 παρέσχε πραγματικὴν ὠφέλειαν. Τοῦτ’ αὐτὸ ὅμως δὲν συνέβη καὶ μὲ ἄλλα βιομηχανικὰ προϊόντα, διότι ἀπ’ αὐτὰ ἀπαιτοῦνται πολύπλοκα συστήματα κατὰ βάσιν διαβλητά, καὶ ἡ ἔλλειψις σταθερῶν στοιχείων κρίσεως θὰ ὁδηγήσῃ τοὺς ἀπαρτίζοντας τὴν Ἐπιτροπὴν ὑπαλλήλους, καὶ βάσει τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου εἰς ἀπόρριψιν τῶν ὑποβαλλομένων αἰτήσεων ἐπιστροφῆς δασμῶν καὶ θὰ καταστήσῃ τὸ νομοσχέδιον κενὸν οὐσιαστικοῦ περιεχομένου, ὡς ἐγένετο καὶ μὲ τὸν νόμον 1848)51. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐπῆρα θέσιν καὶ σᾶς παρεκάλεσα νὰ ἐξετάσετε τὴν πλευρὰν αὐτήν, σᾶς τὸ ἐζήτησα, διὰ νὰ ἠμπορέσητε νὰ κρατήσετε καὶ τοὺς ὑπαλλήλους ἀδιαβλήτους, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ παράσχετε πραγματικὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ πραγματικὴν ἐνίσχυσιν εἰς τὴν βιομηχανίαν, διὰ νὰ ἐπιτύχετε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκετε.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§134Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς ἐρώτησιν: Μήπως θὰ ἦτο χρήσιμον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ἡ εἰσαγωγὴ τῶν προϊόντων, ἡ ὁποία θὰ εἶναι δι’ ἐξαγώγιμα βιομηχανικὰ εἴδη, διότι ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ, προϊόντα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἔλθει πρὸ καιροῦ καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη κατανεμηθῆ ἐν Ἑλλάδι, νὰ ζητοῦν ἐπιστροφὴν δασμῶν.

§135Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Πρέπει νὰ εἰσαχθῇ τὸ προϊόν.

§136Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι τὸν βάμβακα, ποὺ εἶπε προηγουμένως ὁ κύριος συνάδελφος, ἠμπορεῖ νὰ εἰσαγάγω βάμβακα Αἰγύπτου, νὰ χρησιμοποιήσω τὸν βάμβακα Λαμίας καὶ νὰ πάρω τὸν δασμὸν πίσω. Ἔπειτα ἤθελον νὰ εἴπω μήπως θὰ ἦτο ἀνάγκη, ἀφ’ ἧς στιγμῆς εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰ εἰσαγόμενα προϊόντα, νὰ δηλώνουν εἰς ποίαν ἀποθήκην θὰ φυλαχθοῦν. Διότι ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι θὰ πάρω ἐντόπια ὀπωρικὰ μὲ τὰ ὁποῖα θὰ κάμω μίαν βιομηχανίαν ἐξαγωγίμων γλυκισμάτων. Παίρνω 5.000 τόννους ζάχαρι τὴν ὁποίαν φέρνω εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀφοῦ πωλήσω 4.000 τόννους καὶ ἀσφαλίσω εἰς δύο–τρεῖς ἑταιρείας τοὺς 5.000 τόννους κάμνω μόνον τοὺς χιλίους τόννους γλυκίσματα καὶ κατόπιν μὲ κάποιαν μέθοδον, τὴν ὁποίαν ἐγὼ θὰ ἀνακαλύψω, βάζω φωτιὰ καὶ ἐξάγω τὴν ὑπόλοιπον ζάχαριν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἔχω πωλήσει τοὺς 4.000 τόννους.

§137Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁ δασμὸς τῆς ζαχάρεως θὰ ἔχῃ καταβληθῆ, ἐπιστροφὴ θὰ τοῦ γίνῃ ὅταν θὰ κάμῃ τὴν ἐξαγωγήν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1.

§139ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 μὲ τροπολογίαν τοῦ κυρίου Χατζοπούλου. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 μὲ τροπολογίαν τοῦ κυρίου Χατζοπούλου).

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3. Ὁ κύριος Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§142Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἠκούσαμεν τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Εἴμεθα ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐξυπηρετεῖ τὴν Ἐθνικὴν βιομηχανίαν, ὅμως ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 3. Παρεκάλεσα καὶ ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα ἀπαλείψῃ τὸ ἄρθρον 3, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ δύο βιομηχανικῶν καὶ γεωργικῶν προϊόντων.

§143Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν γίνεται διάκρισις.

§144Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Γίνεται, διότι, ὅπως γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ ἀπὸ τοῦ 1918, τοὐτέστι πρὸ 35ετίας, ὑπῆρχεν εἰδικὴ διάταξις τοῦ ἄρθρου 64 τοῦ νόμου 1165 ποὺ ἔδιδεν ἀτέλειαν δασμῶν, φόρων καὶ ἄλλας διευκολύνσεις διὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Ὁ νόμος 1848 τῆς Κυβερνήσεως τοῦ μακαρίτου Πλαστήρα, ἐπεκτείνει τὰς διευκολύνσεις αὐτὰς καὶ ἐπὶ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Δὲν ἠμπορεῖτε λοιπὸν νὰ ἔλθετε καὶ νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι τὰς διευκολύνσεις ἐκείνας, τὰς ὁποίας εἶχον τὰ γεωργικὰ προϊόντα, ὅτι τὰς περιορίζετε εἰς τὸ ἥμισυ. Ἐγώ, ὡς βουλευτὴς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, δὲν θέλω νὰ ἀκούω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδική μας εἶναι φαυλοκρατική.....................

§145Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅταν τελειώσετε θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἐρωτήσω κάτι.

§146Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. .......... διότι, εἶναι ἀληθὲς τοῦτο, διότι ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Τὰ τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα ἀνεγνώσθησαν σήμερον, ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον, δεικνύουν ποία εἶναι ἡ ὑπεράσπισις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μας καὶ νὰ ἀπαλείψητε τὸ ἄρθρον 3, διότι μόνον οὕτω θὰ ἐξυπηρετήσητε τὸν βιομηχανικὸν καὶ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§148Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, μὲ κατηγορεῖτε διὰ πράγματα, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν εἶμαι διόλου ὑπεύθυνος. Δὲν ἐσκέφθηκα ἐγώ, οὔτε νὰ κάμω ἐπίθεσιν ἐναντίον τῶν ἀγροτῶν, οὔτε νὰ βοηθήσω κανένα πλουτοκράτην. Πρέπει νὰ καταλάβετε ὅλοι εἰς τὸν τόπον αὐτόν, εἴμεθα κατὰ ἕνα τρόπον ἀλληλένδετοι εἰς πολλὰ σημεῖα τῆς ζωῆς. Δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ βλέπῃ τὴν μύτην του μόνον καὶ ὄχι καὶ τὴν μύτην τοῦ γείτονα. Ἐν προκειμένῳ τὸ θέμα εἶναι, βοηθοῦντες τοὺς παραγωγοὺς Α ἢ Β προϊόντος νὰ μὴ καταδικάσωμεν εἰς τὸν διὰ πείνης θάνατον τοὺς ἄλλους. Διότι μὲ τὴν λογικὴν τὴν ἰδικήν σας, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ προστασία, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τοὺς παραγωγοὺς σιτηρῶν διὰ τῆς προνομιακῆς τιμῆς συγκεντρώσεως, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἰσχύῃ διὰ τὸ σιτάρι τῶν παραγωγῶν τῆς Πελοποννήσου, οἱ ὁποῖοι παράγουν σταφίδα, διότι αὐτοὶ θὰ ἐπιβαρυνθοῦν μὲ τὴν δαπάνην τῆς ξυλείας. Διότι ἀναμφισβητήτως θὰ πληρώσῃ ἐμμέσους φόρους διὰ τὴν τιμὴν τοῦ ψωμιοῦ διὰ νὰ ζήσῃ ὁ σιτοπαραγωγὸς τῆς Μακεδονίας. Πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι ὅλοι εἴμεθα ἀλληλέγγυοι, ὅτι κάποια ἀνακούφισις τοῦ ἑνὸς θὰ σημάνῃ μίαν μικρὰν ἐπιβάρυνσιν τοῦ ἄλλου. Ἐὰν πράγματι νομίζῃ ἡ Βουλὴ ὅτι αὐτὴ ἡ προστασία ἡ ἐλαχίστη εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ δημιουργῇ πραγματικὸν κίνδυνον διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ Α ἢ Β προϊόντος, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὁ κλάδος αὐτὸς δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ. Βεβαίως δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ θέσωμεν ἐν ἀμφιβολίᾳ τὴν ἐξαγωγὴν τῆς σταφίδος, ἢ τοῦ ἐλαίου, ἢ ἄλλων προϊόντων, διὰ νὰ προστατευθῇ ὁ πληθυσμός, ὁ ὁποῖος ἀπασχολεῖται μὲ τὴν ἐπεξεργασίαν τῆς ξυλείας. Ἐφ’ ὅσον αὐτὸς ὁ κίνδυνος δὲν ὑπάρχει, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν τὸ θέμα μὲ κάποιαν ψυχραιμίαν καὶ νὰ δώσωμεν τὰς ἐνδεικνυομένας λύσεις.

§149Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξακολουθῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ὑποστηρίζω, ὅτι ἕνα μέτρον προστασίας τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ παραγωγὸς ἀπὸ 30ετίας, δὲν πρέπει νὰ ἐρχώμεθα διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου νὰ τὸ καταργήσωμεν.

§150Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τότε ποὺ ἔγινεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν κατεσκευάζοντο τὰ εἴδη αὐτὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§151Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν προστασίαν ποὺ θέλετε νὰ δώσετε εἰς τοὺς ἐργαζομένους νὰ τὴν δώσετε, ἀλλὰ χωρὶς νὰ θίξετε τοὺς ἀγρότας. Διὰ τοῦτο σᾶς παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν διότι εἶναι δικαία.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Λουλακάκης ἔχει τὸν λόγον.

§153Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, κ. κ. Ζορμπᾶς, Μητσοτάκης καὶ ἄλλοι, ἀνέπτυξαν ἐν λεπτομερείᾳ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρόν. Κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, κύριοι βουλευταί, τὰ σιδηρᾶ βαρέλια, τὰ σταφιδοκιβώτια καὶ τὰ κιβώτια χάρτου, ἀπηλλάσσοντο μέχρι σήμερον παντὸς δασμοῦ καὶ παντὸς φόρου. Εἰσήγοντο ἐπὶ παρακαταθήκῃ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς, διὰ τὴν ἔγκαιρον καὶ ἐντὸς τῶν νομίμων προθεσμιῶν ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων αὐτῶν. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, καταργεῖται αὐτὸ τὸ κεκτημένον δικαίωμα. Καὶ εἶναι περίεργον, διότι ἐνῷ ἐνισχύομεν ἀφειδῶς τὴν βιομηχανίαν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, στεροῦμεν ἀντιθέτως τὰ γεωργικὰ προϊόντα κεκτημένων δικαιωμάτων. Διὰ τῶν σιδηρῶν βαρελίων, κύριοι βουλευταί, ἐξάγεται τὸ λάδι, διὰ τῶν σταφιδοκιβωτίων καὶ χαρτοκιβωτίων ἡ σταφίς, τὰ σῦκα καὶ τὰ ἄλλα νωπὰ προϊόντα. Ἐπειδὴ τὰ προϊόντα μας συνήντησαν ὀξύτατον συναγωνισμὸν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀπὸ τὰ προϊόντα ἄλλων χωρῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν ὁμοειδῆ παραγωγὴν καὶ μεγαλυτέραν συναγωνιστικὴν ἱκανότητα, δι’ αὐτὸ ἐκρίθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τοὺς δασμούς. Γνωρίζετε πολὺ καλὰ ὅτι τὰ προϊόντα μας συναντοῦν ὀξύτατον ἀνταγωνισμὸν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὅτι ἐὰν δὲν εἶναι συσκευασμένα κατὰ τρόπον ἑλκυστικὸν καὶ ἀσφαλῆ, δὲν θὰ δυνηθοῦν ν’ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὸν συναγωνισμὸν αὐτόν, μὲ μοιραίαν συνέπειαν νὰ παραμένουν ἀζήτητα ἀπὸ τὰς ξένας ἀγοράς. Πρέπει, λοιπόν, νὰ παρασχεθοῦν διευκολύνσεις, διότι ἐφέτος θὰ ἔχωμεν ὑπερπαραγωγὴν καὶ ὁ ἀνταγωνισμὸς ἰδίᾳ ἀπὸ τὴν Τουρκίαν, θὰ εἶναι ἔτι μεγαλύτερος. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ καταργηθῇ μία προστασία, ἡ ὁποία παρέχεται μέχρι σήμερον εἰς τὰ γεωργικὰ προϊόντα καί νὰ ζημιωθοῦν οἱ μὲν παραγωγοὶ τοῦ ἐλαίου 200 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, οἱ δὲ παραγωγοὶ τῆς σταφίδος 100 δραχμάς. Θὰ τοὺς ἀφαιρέσωμεν ἕνα ποσοστὸν ἀπὸ τὸ γλίσχρον εἰσόδημά των διὰ νὰ καταστήσωμεν ἔτι δυσχερῆ τὴν ζωήν τους καὶ θὰ καταβιβάσωμεν τὸ ἤδη χαμηλὸν βιοτικόν τους ἐπίπεδον, εἰς ἐπικίνδυνον διὰ τὴν ζωήν τους στάθμην. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰ νὰ προστατεύωμεν τὴν βιομηχανίαν χορηγοῦντες ἀφειδῶς ἐνισχύσεις καὶ ἀπὸ τὴ ἄλλην μεριὰ νὰ ἀφαιροῦμεν δικαίωμα κεκτημένον, τὸ ὁποῖον ἀπὸ ἐτῶν ἔχει παραχωρηθῆ εἰς τοὺς παραγωγούς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν βιομηχανίαν σιδηρῶν βαρελίων, αὕτη εἰσάγει τὸ μέταλλον εἰς ἐλάσματα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ διὰ τὴν μετατροπήν των δὲν ἀπασχολεῖται μεγάλος ἀριθμὸς ἐργατῶν, ὥστε νὰ γίνῃ ἔστω καὶ ἐλαχίστη ἀπορρόφησις ἀνέργων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐγχώριον ξυλείαν, ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι μοῦ εἶναι λίαν συμπαθὴς καὶ πρέπει νὰ προστατευθῇ, ἀλλὰ κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ ὄχι εἰς βάρος τῆς ἐξαγωγῆς γεωργικῶν προϊόντων. Διότι οἱ ἀγορασταὶ δὲν δέχονται τὴν συσκευασίαν τῶν προϊόντων μας εἰς κιβώτια μὲ ἐγχώριον ξυλείαν. Διότι σκεβρώνουν καὶ ἐξαμβλώνονται, κατὰ δὲ τὴν συναρμολόγησιν, ὅταν κτυπάῃ κανεὶς τὰ καρφιά, σκάει τὸ ξύλο, καὶ ἐπὶ πλέον διότι ἔχουν πολλοὺς ρόζους καὶ εἶναι κακόμορφα. Αὐτὸ εἶναι παγκοίνως γνωστόν. Πάντως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ διὰ κιβωτίων, τὰ ὁποῖα κατασκευάζονται ἀπὸ ἐγχώριον ξυλείαν. Τὸ γνωρίζουν αὐτὸ ὅλοι οἱ ἐμπορικοὶ κύκλοι καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὲ διαψεύσῃ κανείς. Καὶ δὲν εἶναι σκόπιμον καὶ ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς. Οἱ καταναλωταὶ τῶν προϊόντων μας εἰς τὰς διεθνεῖς ἀγορὰς ζητοῦν καλὴν συσκευασίαν. Καὶ ὅταν ἡ Τουρκία συσκευάζῃ ἐπιμελῶς τὰ προϊόντα της καὶ τὰ ἄλλα Κράτη, τὰ ὁποῖα μᾶς συναγωνίζονται, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι καὶ ἡμεῖς νὰ ἀκολουθήσωμεν καὶ νὰ ὑπερβάλωμεν τὴν προσπάθειαν αὐτήν, καὶ νὰ ἔχωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν καλυτέραν συσκευασίαν. Λυποῦμαι, διότι ἐστενοχώρησα τὸν κύριον Ὑπουργὸν — τὸ ζήτημα ἀνεπτύχθη καὶ ἀπὸ τὸν κύριον Ζορμπᾶν, τὸν κύριον Μητσοτάκην καὶ ἄλλους καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ καταπονήσω περισσότερον τὴν Βουλὴν — δὲν ἦτο κἂν εἰς τὴν σκέψιν μου νὰ τὸν στενοχωρήσω, δὲν εἶχον κανένα λόγον, ἀλλὰ τοῦ κάμνω μίαν ἔκκλησιν, ἐν συνειδήσει, ὅτι ἐπιτελῶ καθῆκον πρὸς τοὺς παραγωγοὺς σύκων, σταφίδων — Κορινθιακῆς, σουλτανίνας — ἑσπεριδοειδῶν, ἐπιτραπεζίων σταφυλῶν καὶ ἄλλων, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν μίαν προστασίαν ὑπὲρ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, νὰ τὴν ἀφήσῃ ἄθικτον καὶ νὰ ἀπαλείψῃ ἀπὸ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον τοῦ ἄρθρου 3, τοὐλάχιστον, τὰς παραγράφους 2 καὶ 4, ὅπως ὑπεστήριξε καὶ ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κύριος Διακουμόπουλος.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Θ. Σαράντης ἔχει τὸν λόγον.

§155Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναγνωρίζω, ὅτι ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι εἴμεθα ἀπὸ δασικὰς περιοχάς, εἴμεθα ὀλίγοι καὶ ἡ φωνή μας εἶναι παρὰ πολὺ ἀδύνατος, ὅλοι δὲ οἱ ἄλλοι ὑμεῖς εἶσθε πολλοὶ καὶ ἀκούεται ἡ φωνή σας περισσότερον. Πλὴν ὅμως πρέπει νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας καὶ πρὸς τοὺς πτωχοὺς ἐκείνους δασεργάτας, οἱ ὁποῖοι ἐπάνω εἰς τὰ βουνά, χωρὶς συγκοινωνίαν, χωρὶς διδάσκαλον καὶ παπᾶ, κάθηνται ἐκεῖ καὶ ἐργάζονται διὰ νὰ βγάλουν 5–10 κυβικὰ μέτρα ξυλείας, διὰ νὰ ἐξοικονομήσουν τὸν ἄρτον των καὶ μόνον καὶ νὰ κουβαλήσουν τὸ καλαμπόκι 16 ὥρας εἰς τὴν πλάτην των ἀπὸ τὸν κάμπον, διὰ νὰ φᾶνε. Ἀνεπτύξατε τὰς ἀπόψεις σας καὶ ἔχετε δίκαιον. Πλὴν ὅμως, ὅπως εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργός, ὁ πολιτικὸς δὲν πρέπει νὰ ὑποστηρίζῃ μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ ἰδικά του πράγματα, πρέπει νὰ ὑποστηρίζῃ γενικῶς ὅλα. Ὁ δασεργάτης αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται ἐκεῖ ἐπάνω σύρει τὸ βάρος τῆς προστασίας τοῦ σίτου, τῆς σταφίδος καὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον φορολογεῖται. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἄλλοι ὅλοι νὰ σύρουν ὀλίγον βάρος, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ζήσῃ καὶ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος; Ἰδοὺ τὸ ἐρώτημα. Εἴπατε ὅλοι σας ὅτι, ἐὰν θέλωμεν νὰ προστατεύσωμεν τὸν δασεργάτην πρέπει νὰ εὕρωμεν ἄλλον τρόπον προστασίας. Ἐν τούτοις ὅμως, τὸ Κράτος οὐδέποτε ἐπροστάτευσε τὰ δάση, τὸν δασεργάτην, τὸν δασοπόνον, ὁ ὁποῖος κάθεται καὶ ἐργάζεται ἐκεῖ ἐπάνω ἀπομονωμένος. Τοὐναντίον καὶ πριμοδοτήσεις ἐδόθησαν εἰς τὰ λοιπὰ ἐγχώρια προϊόντα καὶ ἔρχεται κάθε ὥραν τὸ Κράτος καὶ προστατεύει τὰς ἐξαγωγὰς αὐτῶν τῶν προϊόντων. Ἐὰν ἐβλέπατε, κύριοι συνάδελφοι, τὴν κατάστασιν τῶν δασεργατῶν μας, πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, θὰ ἐλυπεῖσθε πάρα πολύ. Δεκάδες χιλιάδων κυβικῶν μέτρων, ξυλείας ἐντοπίας, ἐλάτης, ὀξυᾶς καὶ πεύκης, ἦσαν ἀδιάθετα, οἱ δὲ Δασικοὶ Συνεταιρισμοί, ὅλοι ἦσαν χρεωμένοι εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ δὲν ἠδύναντο νὰ διαθέσουν τὴν ξυλείαν των, διότι ἡ ξυλεία τοῦ ἐξωτερικοῦ συνηγωνίζετο τὴν παραγωγήν, τὴν ἰδικήν των. Καὶ ἐχρειάσθη νὰ γίνῃ ἡ ἀναπροσαρμογή, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀνασσάνουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Ἐὰν θέλετε, τώρα, αὐτὴν τὴν προστασίαν νὰ τὴν ἄρητε καὶ ἡ ὁποία δὲν εἶναι προστασία, ὅπως ἀνέπτυξε, μὲ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔφερεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ καὶ ὑπεύθυνος, διότι δὲν ἐπέρχεται καμμία ζημία, ἐὰν θέλετε, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νὰ στραγγαλισθῇ ὁ δασεργάτης, διότι αὐτοῦ ὑπεραμύνομαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ τὸ πράξετε. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει, διὰ νὰ προστατευθῇ καὶ ὁ δασεργάτης.

§156Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Καὶ τὸ δάσος γενικώτερον.

§157Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Ὄχι τὰ δάση. Δὲν εἶναι προστασία τῶν δασῶν αὐτά, εἶναι προστασία τοῦ ἐργάτου. Τὰ δάση εἶναι ἄλλο θέμα. Πρόκειται περὶ τοῦ δασεργάτου καὶ τοῦ μικροϋλοτόμου, ὁ ὁποῖος ὑλοτομεῖ κατ’ ἔτος 5–10 κυβικά, τὰ ὁποῖα διοχετεύονται πρὸς τὴν ἀγορὰν καὶ γίνονται κιβώτια ἢ κάτι ἄλλο. Ἡ φωνή σας εἶναι τόσον ἰσχυρά, ὥστε, ἐὰν τὰ προϊόντα, ὑπὲρ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ὁποίων ἀμύνεσθε, κινδυνεύουν, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ἡ φωνή σας θὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔλθῃ ἀρωγός, ὥστε νὰ μὴ κινδυνεύσῃ ἡ ἐξαγωγή των. Πάντως, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, πρέπει νὰ παράσχωμεν αὐτὴν τὴν μικρὰν προστασίαν εἰς τοὺς δασεργάτας καὶ τοὺς δασοπόνους.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§159Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν μᾶς ἔπεισεν ὅτι ἐσφαλμένως ἐθέσαμεν τὸ ζήτημα.

§160Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Διὰ δευτέραν φορὰν ὁμιλεῖτε.

§161Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχω δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Διότι τὸ θέμα ἀφορᾷ ἑκατοντάδας χιλιάδων παραγωγῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν μᾶς ἔπεισεν. Ἐὰν συνεβουλεύετο τὸν συνάδελφόν του, ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, θὰ ἔβλεπε πόσον δίκαιον ἔχομεν. Δὲν πρόκειται περὶ προστασίας τῆς ἐγχωρίου ξυλείας. Δὲν ἠμποροῦν οἱ ἐξαγωγεῖς τῶν ἐγχωρίων προϊόντων, νὰ χρησιμοποιήσουν ἐγχώριον ξυλείαν, διότι ἔχει ἐλαττώματα. Οὕτω, δὲν δυνάμεθα νὰ ὑποβοηθήσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων. Ἠμποροῦμεν νὰ δώσωμεν προνόμια ὑπὲρ τῆς ἐγχωρίου ξυλείας διὰ τὰς ἐσωτερικάς μας ἀνάγκας. Αὐτὸ νὰ τὸ κάμωμεν εὐχαρίστως. Νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸ κοινωνικὸν σύνολον δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, μάλιστα. Ἀλλά, διὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν ἐγχώριον ξυλείαν. Πρέπει νὰ ὑποβοηθήσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων μας. Σᾶς εἶπε, σαφῶς, ὁ κ. Λουλακάκης, ὅτι ἡ ἐγχώριος ξυλεία δὲν εἶναι κατάλληλος διὰ τὰ νωπὰ προϊόντα, εἰς τὰ ὁποῖα μᾶς συναγωνίζονται εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Συνεπῶς, καθιστᾶτε ἀδύνατον τὴν ἐξαγωγὴν καὶ δημιουργεῖτε πρόβλημα σοβαρώτατον εἰς ὅλην τὴν χώραν καὶ ἀσφαλῶς θὰ κατηγορηθῆτε, ὅπως πολὺ ὀρθῶς σᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ὅτι μεταχειρίζεσθε δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§163Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὅπως προηγουμένως ἐλέχθη, ἡ ἐθνική μας οἰκονομία βασίζεται εἰς τὸ ἰσοζύγιον τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον ἐννοοῦμεν τὰ γεωργικὰ ἰδίως προϊόντα καὶ κατὰ ἓν μέρος τὰ βιομηχανικὰ τοιαῦτα. Διὰ τὰ βιομηχανικὰ δίδεται ἐπαρκὴς προστασία διὰ τὴν ἐξαγωγὴν διὰ νὰ συναγωνισθοῦν τὰ ξένα ὁμοειδῆ. Ὡς πρὸς τὰ γεωργικὰ ὅμως, προϊόντα, ποὺ ἀποτελοῦν τὸ μεγαλύτερον σκέλος τῶν ἐξαγωγικῶν προϊόντων καὶ τῆς εἰσροῆς ξένου συναλλάγματος, δὲν δίδεται ἡ δέουσα προστασία διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπιβάρυνσις τοῦ κόστους ἐξαγωγῆς. Πράγματι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὡμολόγησεν ὅτι, ἐὰν ἦτο βέβαιος, ὅτι τὸ κόστος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπεβάρυνε τὸ γεωργικὸν προϊόν, θὰ καθίστα ἀδύνατον τὴν ἐξαγωγήν, βεβαίως δὲν θὰ ἐλάμβανε τοιαῦτα μέτρα, προστατευτικὰ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας ὑλοτομίας καὶ ξυλεργοστασίων. Οὐδεὶς ἀπολύτως διαφωνεῖ ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀλληλεγγύη καὶ ἡ φιλαλληλία μεταξὺ τῶν διαφόρων γεωργικῶν τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Εἶναι γεγονὸς ὅμως ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ προστασία τῶν ὑλοτόμων, καὶ τῶν ἐργατῶν, δὲν νομίζω, ὅτι ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ συγκεκριμένως διὰ τοῦ ἄρθρου 3. Διὰ τοῦ δασμοῦ, ὅστις ἐπιβάλλεται, οὔτε ἡ ἐγχώριος βιομηχανία κατασκευῆς βαρελίων καὶ ξυλοκιβωτίων, οὔτε οἱ ὑλοτόμοι προστατεύονται, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ὑλοτομία ἐν Ἑλλάδι, εὑρίσκεται εἰς τὸ ὑποτυπῶδες στάδιον. Δὲν ὑπάρχουν ἀκόμη οὔτε τὰ μέσα μεταφορᾶς, οὔτε ἐπαρκὴς ποσότης διὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐξαγωγῆς. Ἂς εὐχηθῶμεν ὁλόκληρος ἡ παραγωγὴ νὰ φθάσῃ διὰ τὴν στέγασιν τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν τῆς χώρας μας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἡ ξυλεία ἡ ἐγχώριος, δὲν εἶναι καὶ κατάλληλος διὰ κατασκευὴν σταφιδοκιβωτίων.

§164Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς τὸν διαγωνισμὸν τῆς ΑΓΡΕΞ ἡ Ἑλληνικὴ ξυλεία ἦλθε πρώτη.

§165Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ὁμιλῶ διὰ τὰ ἄλλα ἐξαγώγιμα προϊόντα, ὡς εἶναι τὸ σαποῦνι. Ἐγὼ λέγω, ὅτι διὰ τῆς ἐγχωρίου ξυλείας δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ κατασκευὴ σταφιδοκιβωτίων. Θὰ ἤθελον, ἐπειδή, ὁ κ. συνάδελφος, ὡμίλησε περὶ ΑΓΡΕΞ, ἡ ΚΣΟΣ καὶ ἡ ΑΓΡΕΞ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ κάμουν μίαν πιστοποίησιν, ὅτι πράγματι ἡ Ἑλληνικὴ ξυλεία εἶναι πρόσφορος διὰ τὴν κατασκευὴν σταφιδοκιβωτίων, ὁπότε συμφωνῶ ἀπολύτως καὶ ἐγώ, ὅτι πρέπει νὰ προστατευθῇ ἡ ἐγχώριος ξυλεία καὶ ἡ τοπικὴ βιομηχανία καθὼς καὶ οἱ ἀπασχολούμενοι ἐργάται ὑλοτόμοι ὡς ἐξ ἄλλου ἐννοεῖ ὁ κ. Σαράντης. Ἐν προκειμένῳ ὅμως, δὲν δύναται ἡ ξυλεία μας νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὰς ἐξαγωγὰς σταφίδος. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ εἰσαγωγὴ ξυλείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἄνευ ἐπιβολῆς δασμοῦ διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων μας. Περὶ αὐτοῦ, κ. Ὑπουργέ, δύνασθε νὰ πεισθῆτε ἀπὸ τὴν ΑΓΡΕΞ καὶ τὴν ΚΣΟΣ. Ἡ ἐγχωρία ξυλεία δὲν εἶναι κατάλληλος διὰ τὰς ἐξαγωγὰς τῶν προϊόντων μας. Χρειαζόμεθα ξηραντήρια κλπ. τὰ ὁποῖα μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχομεν. Ὅταν θὰ ἔχωμεν τὰ ἀπαιτούμενα μέσα, τότε νὰ ἐπιβληθῇ ὁ δασμὸς πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου ξυλείας. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν μπορεῖτε προκαταβολικῶς νὰ ἐπιβάλητε τὸν δασμόν. Θέλετε νὰ ἐπιβαρύνετε τὸ προϊὸν καὶ νὰ μὴ γίνωνται ἐξαγωγαί; Θέλετε ἐξ ἄλλου, ἐξ αἰτίας τῆς ἀκαταλληλότητος τῆς Ἑλληνικῆς ξυλείας νὰ φθάνουν ἀνοιγμένα τὰ σταφιδοκιβώτια εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ ἀλλοιοῦται τὸ περιεχόμενον καὶ νὰ δυσφημίζεται τὸ προϊόν; Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς πεισθῇ, ὅτι τὰ κιβώτια μὲ τὴν ἐντοπίαν ξυλείαν πᾶνε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν χωρὶς ἀλλοίωσιν, τότε νὰ περιληφθῇ ἡ προστατευτικὴ διάταξις ἄλλως τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ μέχρις οὗ ἡ Ἑλληνικὴ ξυλεία καταστῇ πρόσφορος, νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ εἰσαγωγὴ σταφιδοκιβωτίων ἄνευ δασμοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§167Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἀρκετὰ πρέπει νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ δασικὴ βιομηχανία ἐν Ἑλλάδι, διὰ τοῦτο προτείνω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ αὐξήσῃ τὸν δασμὸν τῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένης ξυλείας δι’ οἰκοδομὰς. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὴν χρησιμοποίησιν τῆς ξυλείας διὰ τὰς ἐξαγωγὰς νωπῶν καρπῶν, ἤτοι σταφίδος κλπ., θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ διότι, ἔστω καὶ ἐντυπωσιακῶς, δὲν πρέπει νὰ ὑποχρεώσῃ τοὺς παραγωγοὺς νὰ πληρώνουν κάποιον δασμὸν διὰ τὰ κιβώτια, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν ἔχω τεχνικὰς γνώσεις, ἀλλὰ γνωρίζω τὸ ἑξῆς περιστατικόν. Εἰς τὴν Κεφαλληνίαν ὑπάρχει ἄφθονος ἐλάτη εἰς τὸ ὄρος Αἶνος. Διὰ τὴν ἐλάτην αὐτὴν ἐπῆρε μία ἑταιρεία ἄδειαν διὰ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν ξυλείαν αὐτήν, διὰ κατασκευὴν σταφιδοκιβωτίων. Τὸ βάρος ὅμως τῆς ἐλάτης ἦτο μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ βάρος ποὺ ἐχρειάζετο διὰ τὰ κιβώτια. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἰδίως καὶ εἰς ἄλλας χώρας τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὁ δασμὸς πληρώνεται μὲ τὸ κιβώτιον καὶ ὄχι τὸ «νέτο» βάρος τοῦ περιεχομένου εἰς αὐτὸ σταφιδοκάρπου. Συνεπῶς ἐπειδὴ τὸ κιβώτιον στοιχίζει περισσότερον δασμόν, ἀπὸ τὸ προϊόν, λόγῳ τοῦ μεγάλου βάρους τοῦ ξύλου, ἐκρίθη ἀσύμφορος ἡ χρησιμοποίησις ἐξ ἐλάτης τῆς Κεφαλληνίας καὶ ἔτσι ἔμειναν ὁλόκληροι κορμοὶ δένδρων ἐγκαταλελειμμένοι εἰς τὸ ἔδαφος καὶ δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν ὑπὸ τῆς βιομηχανίας τῶν Πατρῶν διὰ κατασκευὴν σταφιδοκιβωτίων. Ἐπομένως, ἀφοῦ εἶναι αὐτοί, οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι εἰδικῶς ἐπηρεάζουν κάθε ἔμπορον, διὰ τὸ προϊόν, τὸ ὁποῖον ἐκεῖνος ξεύρει μὲ τὶ τρόπον θὰ τὸ ἐξαγάγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μὴ φαίνεται, ὅτι οὔτε κἂν πὼς δεσμεύονται τὰ γεωργικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι γεγονὸς, ὅτι ἀπὸ 10ετίας τὸ Κράτος τὰ ἔχει ἐγκαταλείψει μόνον εἰς τὸν μόχθον τῶν γεωργῶν. (Χειροκροτήματα).

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§169Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ θὰ προτείνω ἕνα συγκερασμὸν τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων, διότι καὶ ἡ μία παρατήρησις καὶ ἡ ἄλλη, ἔχουν σοβαρώτατα ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς ἀπόψεώς των. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἕνας συγκερασμός, δηλαδὴ νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν ὁ Ὑπουργὸς μέχρι τοῦ ποσοῦ τοῦ ἡμίσεος τοῦ φόρου ποὺ καθορίζει τὸ ἄρθρον 3, δι’ ἀποφάσεώς του, νὰ τὸ μειώνῃ ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε περιστάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζονται. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ θὰ ἦτο τὸ ὀρθότερον, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ ἐξυπηρέτῃ καὶ τὴν μίαν καὶ τὴν ἄλλην πλευράν.

§170Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μόνον αὐτό, ποὺ δὲν τὸ ἐπιτρέπει τὸ Σύνταγμα.

§171Γ. ΚΟΝΔΥΛΗΣ. Σᾶς πληροφορῶ, κύριε Πρόεδρε, ὡς βουλευτής, προερχόμενος ἀπὸ σταφιδοπαραγωγικὴν περιφέρειαν καὶ διαμένων ἐντὸς τῆς πόλεως τοῦ Πύργου, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν σταφιδοεργοστάσια, ὡς καὶ εἰς τὸ Κατάκωλον, οὐδέποτε ἡ Ἑλληνικὴ ξυλεία ἐχρησιμοποιήθη διὰ σταφιδοκιβώτια. Εἶναι ἀκατάλληλος διότι εἶναι σκληρά, ἔχει ρόζους, σκευρώνει καὶ εἶναι τελείως ἀπαράδεκτος ἀπὸ τοὺς σταφιδοκατασκευαστάς.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαβαλσάμης ἔχει τὸν λόγον.

§173Α. ΠΑΠΑΒΑΛΣΑΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρ’ ὅλον ὅτι ἀνεπτύχθη ἐν πλάτει τὸ θέμα, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι, ἡ χρησιμοποίησις τῆς ἐγχωρίου ξυλείας, διὰ τὸν ἀναφερθέντα σκοπόν, τουτέστι διὰ τὴν κατασκευὴν κιβωτίων, πρὸς ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων τῆς χώρας μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὡς καὶ ἂν αὕτη εἶναι κατάλληλος πρὸς τοῦτο, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἔργον ἰδικόν μας, ἀλλ’ ἔργον καθαρῶς εἰδικῶν τεχνικῶν, οἵτινες καὶ θὰ ἀποφανθοῦν. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίχθη παρὰ τῶν κ.κ. συναδέλφων, ὅτι ἡ κατασκευὴ τῶν ἐν λόγῳ κιβωτίων δὲν γίνεται καλὰ εἰς τὸν τόπον μας καὶ συνεπεία αὐτοῦ τοῦ γεγονότος εἶναι δυνατὸν νὰ δυσφημισθοῦν τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα, αὐτὸ ὄχι μόνον δι’ ἐμέ, εἶναι ἀπαράδεκτον, ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος, ὅτι οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ σήμερον, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία καὶ ἡ Ἑλληνικὴ βιοτεχνία αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐξελιχθῆ εἰς ζηλευτὸν σημεῖον, νὰ τοῖς προσαχθῇ ἡ μομφὴ αὕτη, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ κατασκευάσῃ τὰ ὡς ἄνω ἀναφερόμενα κιβώτια. Πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι αἱ βιομηχανίαι καὶ βιοτεχνίαι τῆς πατρίδος μας, ὄχι μόνον εἶναι εἰς θέσιν νὰ κατασκευάσουν ἐφάμιλλα τῶν εὐρωπαϊκῶν κιβώτια καὶ νὰ καλύψουν τὴν ἀπαιτουμένην πρὸς τοῦτο ποσότητα, ἀλλὰ πολὺ συντόμως θὰ εἶναι εἰς θέσιν καὶ συναγωνισμὸν πρὸς ἐξαγωγὴν νὰ δημιουργήσουν διὰ τοιαῦτα κιβώτια, πιστεύω δὲ ἀπολύτως εἰς τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, διότι ὡς γνωρίζω, καὶ τοῦτο γνωρίζει καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι τὰ ξυλουργικὰ ἐργοστάσια τῆς πατρίδος μας καὶ αἱ βιοτεχνίαι αὐτῆς κατασκευάζουν πρὸ πολλοῦ πολὺ λεπτότερα ἐξαρτήματα, ἐξ ἐγχωρίου ξυλείας καὶ τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται ὡς ἀνταλλακτικὰ ἐξαρτημάτων εἰς πολλὰς βιομηχανίας, ἰδίως εἰς τὰ ὑφαντουργεῖα κλπ. εὑρεθεὶς, ὡς γνωστόν, εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, νὰ ἐξαιρέσῃ εἰς πλεῖστα εἴδη τὴν εἰσαγωγὴν ὡς μὴ πλέον ἀπαραιτήτων καθ’ ὅσον ἡ ἀντικατάστασίς των διὰ τῆς κατασκευῆς ἐξ ἐγχωρίου ξυλείας ὑπὸ τῆς βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας μας εἶναι πλήρης καὶ ἐφάμιλλος τῶν εὐρωπαϊκῶν, σᾶς γνωρίζω δέ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι καταβάλλεται προσπάθεια παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ξυλουργικῶν ἐργοστασίων καὶ βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων νὰ γίνῃ καὶ ἐμπορία τοιούτων ξυλουργικῶν εἰδῶν πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς ἄλλας χώρας. Κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριοι συνάδελφοι, προτείνω ὅλως ἐξαιρετικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ἀγαπητὸν Ὑπουργὸν, νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν εἰσαγωγὴν τῆς ἀπαιτουμένης ποσότητος ξυλείας ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ παρὰ τῶν εἰδικῶν τεχνικῶν ὅτι ἡ ἐγχώριος ξυλεία ὑστερεῖ εἰς τὴν διαφορὰν τοῦ βάρους, λόγῳ τυχὸν πλημμελοῦς ἐπεξεργασίας εἰς τὰ πρὸς τοῦτο στεγνωτήρια καὶ ἔτσι λύεται καὶ δι’ ἐφέτος τὸ θέμα, διότι διὰ τὸ μέλλον ἡ προσπάθεια τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν ἐξουδετέρωσιν τῶν ἐμποδίων θὰ εἶναι τοιαύτη ποὺ ἡ ξυλεία τῆς πατρίδος μας ὄχι μόνον θὰ εἶναι κατάλληλος διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἀναφερομένων κιβωτίων, ἀλλ’ ἡ προσοχὴ τῆς βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας μας θὰ εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν πλέον καὶ ἐξαγωγὴν ἀνέτως νὰ πραγματοποιῇ καὶ ἔτσι θὰ ἔχωμεν διπλῆν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ ποὺ ὅλοι ἐδῶ, κ. Πρόεδρε, ἐπιδιώκομεν, δηλαδή, καὶ τὴν προστασίαν τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων διὰ τῶν ἰδίων μας κιβωτίων καὶ ἀπὸ ἰδικήν μας ἐγχώριον ξυλείαν θὰ ἐπιτύχωμεν, ἀλλὰ καὶ ταὐτοχρόνως αἱ ἐργατοτεχνικαὶ χεῖρες τῶν παιδιῶν μας συνεχῆ ἐργασίαν ἐπὶ πολὺ θὰ ἔχουν ἐξασφαλίσει. Τελειώνων, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως ἐπιμείνῃ εἰς τὰς δικαίας του ἀπόψεις.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§175Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Διὰ νὰ ἀνδρωθῇ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανίας, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπλήρωσε μεγάλας θυσίας χρήματος, οἰκονομιῶν καὶ εἰδικὰ δασμολόγια προστασίας κλπ. Διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ τώρα, καὶ μία ἄλλη βιομηχανία, δηλαδή, ἡ τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ξυλείας εἰς τὴν κατασκευὴν κιβωτίων καὶ διαφόρων ἄλλων συσκευασμάτων, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τύχῃ καὶ αὐτὴ ὁμοίας προστασίας. Βεβαίως ἡ προστασία ἀπὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, διὰ τὴν ἐγχώριον ξυλείαν, εἶναι μεγάλη. Διότι ὅπως εἶπεν ὁ κ. Σαράντης καὶ οἱ ὑλοτόμοι ἔχουν ἐργασίαν καὶ ὁ ἐθνικὸς πλοῦτος διοχετεύεται εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν. Τὴν προστασίαν αὐτὴν πρέπει νὰ τὴν διατηρήσωμεν καὶ νὰ τὴν ἐπεκτείνωμεν. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπε τὰ ἑξῆς, ὅτι, ἔχει ὑπ’ ὄψει του, ὅλας τὰς ἀντιρρήσεις τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ σταφιδοπαραγωγικὰς περιφερείας καὶ ἐὰν αὗται ἐπαληθεύσουν, θὰ λάβῃ νέα μέτρα ὑπὲρ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Εἶπεν, ἐπίσης, ὅτι εἶναι αὐτή, ἐλαχίστη προστασία, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τὴν ἵδρυσιν μιᾶς ἐσωτερικῆς βιομηχανίας ξύλου, ἀρκετὰ καλῆς, ἡ ὁποία θὰ ἀπασχολῇ, ὄχι μόνον τοὺς ὑλοτόμους, ἀλλὰ καὶ ἄλλο ἐργατικὸν προσωπικόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπασχολῆται μὲ τὴν ἀποξήρανσιν τῆς ξυλείας, μὲ τὴν καλλιέργειαν τῶν δένδρων κλπ. Διότι ἔχουν ρόζους τὰ δένδρα μας, διότι δὲν τὰ περιποιούμεθα, δὲν κόβουμε τοὺς μικροὺς κλάδους, διὰ νὰ γίνῃ ἡ ξυλεία χωρὶς ρόζους. Ἐὰν δὲν ἔχωμεν ἀρκετὰ ξηραντήρια, θὰ κάμωμεν καὶ ξηραντήρια καὶ θὰ ἱδρύσωμεν μία νέαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ὄχι μόνον δὲν θὰ δυσχεραίνῃ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησαν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἀλλὰ θὰ εὐχεράνῃ ταύτην πολύ, διότι θὰ προσφέρῃ τὰ κιβώτια αὐτὰ εἰς πολὺ χαμηλὰς τιμάς. Φρονῶ λοιπόν, ὅτι ὀρθῶς ἔθεσε τὸ ζήτημα ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ προσέξῃ νὰ διευκολύνῃ καὶ τὴν ἐξαγωγὴν τῆς σταφίδος ἐπιτρέπων ἐν μέρει εἰσαγωγὴν ξένης ξυλείας, ἐὰν καθίσταται ἐκ μόνου τοῦ λόγου αὐτοῦ, δυσχερὴς ἡ ἐξαγωγὴ τῆς σταφίδος. Φρονῶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει, διότι, ἐνῷ οὐδὲν μειονέκτημα παρουσιάζει διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῆς σταφίδος, προστατεύει ἕνα νέον κλάδον ἐθνικῆς βιοτεχνίας καὶ βιομηχανίας ἄξιον πάσης συμπαθείας καὶ προστασίας.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§177Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Νομίζω, ὅτι ἐξετέθησαν ἀρκετὰ αἱ ἀπόψεις τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ θέματος. Θὰ ἤθελα νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ ἡσυχίαν. Σᾶς δηλῶ, ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι δὲν ἐννοῶ νὰ ἐπιμείνω εἰς οὐδεμίαν συγκεκριμένην λύσιν καὶ θὰ δεχθῶ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ἐν προκειμένῳ. Διότι τὸ θέμα εἶναι ἀρκετὰ δύσκολον καὶ πρέπει τὸ θέμα αὐτὸ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν, ὄχι ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν ὁ καθ’ ἕνας ἀπὸ ἡμᾶς, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐνοχλοῦν, ἀλλ’ ἔχοντες ὑπ’ ὄψει, τὸ γενικὸν συμφέρον. Διότι ἔφθασα νὰ ἀκούω, ἀπόψε, ὅτι ἐνδεχομένως θὰ λογοδοτήσω, διότι ἐγὼ ἐνδιαφέρομαι διὰ τὸν α ἢ β κλπ. καὶ πλήττω τὴν τάξιν τῶν παραγωγῶν. Θὰ ἠμποροῦσα μὲ τὴν ἰδίαν ἐλαφρότητα νὰ ἀπαντήσω εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔτσι ὡμίλησε, πρὸς ἐμέ, ὅτι καὶ ἐκεῖνος, ἴσως ἐνδιαφέρεται διὰ πέντε εἰσαγωγεῖς ξυλοκιβωτίων, καὶ ὄχι διὰ τοὺς παραγωγούς. Οὔτε αὐτὸ θὰ ἦτο σωστόν, θὰ ἦτο καὶ ἀνακριβές, ἀλλὰ καὶ τὰ πρῶτα θὰ εἶναι κουβέντες.

§178Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ποῖον ἐννοεῖτε κύριε Ὑπουργέ;

§179Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ὁμιλῶ διὰ σᾶς. Σᾶς ὑπόσχομαι ὅτι δὲν θὰ σᾶς ἀπαντήσω κἄν. Λέγω καὶ τὰ πρῶτα ὡς κουβέντες ἦσαν ἄδικα καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἔλεγα ἐγὼ ὡς ἀπάντησιν, θὰ ἦσαν ἄδικα. Θὰ πρέπει νὰ ἀποφεύγωνται αἱ ὑπερβολαί, θὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν, τὸ θέμα ψύχραιμα. Ἐδῶ ἔχομεν ἀντιμαχομένας μάζας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐργάται τῆς γῆς εἶναι οἱ μέν, ἐργάται τῆς γῆς εἶναι καὶ οἱ ἄλλοι, ἀλλὰ εἰς αὐτοὺς προστίθεται καὶ τὸ προσωπικὸν τῶν ἀστικῶν κέντρων, μικρῶν ἢ μεγάλων, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπασχοληθῇ μὲ τὴν ἐπεξεργασίαν αὐτῶν τῶν προϊόντων τῆς γῆς. Δὲν πρέπει ὁ καθένας ἀπὸ ἡμᾶς νὰ κυττᾷ τὴν περιφεριούλα του, ἐὰν εἰς αὐτὴν τὴν περιφέρειαν εἶναι περισσότεροι οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν πλήρη ἀπαλλαγὴν ἢ οἱ ἄλλοι καὶ τἀνάπαλιν. Πρέπει νὰ ἴδωμεν τὸ πρᾶγμα, ἐνθυμούμενοι ὅτι ἐδῶ εἴμεθα ἐκπρόσωποι ὅλης τῆς Ἑλλάδος καὶ ὄχι ἐκπρόσωποι τῆς στενῆς ἐκλογικῆς περιφερείας μας. Ἀφοῦ κάμω αὐτὴν τὴν ἔκκλησιν καὶ ἀφοῦ καὶ ἐγὼ δηλώσω ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου πλευράν, ὅτι δὲν θὰ ἐπιμείνω ἀνενδότως, εἴτε εἰς αὐτὴν εἴτε εἰς ἐκείνην τὴν λύσιν, θὰ βγάλω ἀπὸ τὴν μέσην ὡρισμένας πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι ἐκ καλῆς πίστεως ἐδόθησαν καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνακριβεῖς. Εἶναι ἀνακριβὴς ἡ πληροφορία, ὅτι ἡ ἐλάτη ἡ Ἑλληνική, ἔχει μεγαλύτερον εἰδικὸν βάρος ἀπὸ τὴν Αὐστριακήν. Αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ λέγουν κάθε φορὰ οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ἀλλ’ ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ δεχθῶμεν, ὅπως μᾶς τὰ λέγουν. Ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ ἐλέγξωμεν πρὶν φθάσωμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ προτείνωμεν κάθε στοιχειώδη, διότι περὶ στοιχειώδους πρόκειται προστασίας, ἑνὸς ἄλλου κλάδου. Ἡμεῖς τὸ ἐξητάσαμε καὶ μὲ τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους καὶ μὲ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ ἠρωτήσαμε καὶ τὶς ἁρμόδιες Τράπεζες, τὴν Ἀγροτικὴν κλπ. καὶ διεπιστώθη ὅτι, τελευταίως τὸ Ἑλληνικὸν ξύλον, τὸ ὁποῖον εἶναι καλόν, ὑφίσταται πράγματι καλούτσικην ἐπεξεργασίαν καὶ χρησιμοποιεῖται ἄριστα. Ἠκούσατε, προηγουμένως, συνάδελφον, ὅτι εἰς διαγωνισμὸν διεθνῆ, κατώρθωσεν ἡ Ἑλλὰς καὶ τὴν ἐπῆρε τὴν δουλειάν. Τώρα αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ὅλα τὰ προϊόντα ἠμποροῦν νὰ ἐξαχθοῦν εἰς αὐτὰ τὰ κιβώτια καὶ ὅτι ἦσαν ἀνακριβεῖς αἱ πληροφορίαι ἄλλων συναδέλφων ὅτι μερικαὶ περιφέρειαι θέλουν ὁπωσδήποτε ξένα κιβώτια. Ἠμπορεῖ νὰ θέλουν κιβώτια «φιγέτσας», ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ κατασκευάσῃ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία, ἀλλὰ δὲν ἀπαγορεύομεν τὴν εἰσαγωγήν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐπιβάλω οὔτε ὑπῆρξε ποτὲ εἰς τὸν νοῦν μου, ὡς νομοθέτου, ὡς εἰσηγουμένου μᾶλλον ἓν νομοθέτημα, δὲν μοῦ ἐπέρασε ποτὲ ἀπὸ τὸν νοῦν μου, νὰ ὑποχρεώσωμεν ἕνα παραγωγὸν νὰ χρησιμοποιήσῃ αὐτὰ τὰ κιβώτια τὰ ἐγχώρια καὶ ὄχι ἕνα ξένο ποὺ θὰ τὸν διηυκόλυνεν. Ὁ ἐξαγωγεὺς ἔχει κάθε ἐλευθερίαν ἐν προκειμένῳ. Ἁπλῶς ἐδῶ ἐνοχλεῖται μία συνήθεια ἐνδεχομένως καὶ ἴσως καὶ μερικοὶ εἰσαγωγεῖς κενῶν κιβωτίων. Ἑπομένως ἀπὸ τεχνικῆς πλευρᾶς τὸ θέμα δὲν ἔχει τὶς δυσκολίες, οἱ ὁποῖες ἐνεφανίσθησαν ἐδῶ. Εἶναι πολὺ ἁπλό. Εἶναι γνωστόν, ὅτι μὲ χρήματα τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, ἔγιναν ἀρκετὰ ξηραντήρια ξυλείας ἐν Ἑλλάδι, καὶ κάθε ἡμέραν γίνονται καὶ ἄλλα. Ὡραιότατα, λοιπόν, ἐδῶ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἀποξήρανσις τῆς ξυλείας. Ἀφοῦ ἐφθάσαμεν νὰ φτιάχνωμεν καὶ παρκέττα δρυὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν ξυλείαν κιβωτίων; Τὸ θέμα, ἑπομένως, πρέπει, κύριοι, νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον, ὅπου πράγματι χρειάζεται ἡ κρίσις σας. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, μολονότι λέγων εὐθαρσῶς τὴν γνώμην μου, νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3, παρὰ ταῦτα δὲν ἐπιμένω, διότι θέλω τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Μήπως αὐτὴ ἡ προστασία εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη καὶ προκαλεῖ δυσχερείας εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων; Διότι, ἂν προκαλῇ δυσχερείας, τότε πρέπει σφίγγοντας τὴν καρδιά μας, πρέπει νὰ ποῦμε εἰς τοὺς πληθυσμοὺς ποὺ θὰ ὠφελοῦντο, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ σᾶς βοηθήσωμεν. Ἐὰν ὅμως, κύριοι, δὲν ὑπάρχῃ δυσχέρεια, ἀλλὰ πρόκειται περὶ «ξεσυνερίσματος» καὶ περὶ μιᾶς προσπαθείας νὰ φανῶμεν εὐχάριστοι εἰς τὸν Α καὶ τὸν Β, τότε πράγματι θὰ ἐγκληματήσωμεν ἀσκόπως. Σᾶς ἀναφέρω τὴν ἐξέλιξιν, ποὺ εἶχεν ἡ ἐνέργεια ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν, εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ἐξαγωγεῖς σταφίδος. Τὸ Ἐπιμελητήριον αὐτὸ διὰ τηλεγραφήματος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διεμαρτυρήθη ἐντονώτατα ἐναντίον τοῦ μέτρου. Εἰς δεύτερον τηλεγράφημά του, τὸ ὁποῖον σᾶς διαβάζω, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἀνασκευάζοντες περιεχόμενον... (ἀναγινώσκει....». Βλέπετε, ὅτι οἱ ἴδιοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι μὲ πόσην ἀνωτερότητα θέτουν τὸ θέμα. Καὶ πράγματι, κύριοι, ἐκεῖ εἶναι τὸ θέμα καὶ τὸ ἀφήνω εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Πρέπει νὰ ζυγίσωμεν τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατὰ τῆς ὑποθέσεως, ἀνεβάζοντες, λιγάκι τὶς καρδιὲς μας καὶ βλέποντες τὸ θέμα μὲ τὴν ἀνωτερότητα, ποὺ διακρίνει τὴν Βουλὴν καὶ τὰς ἀποφάσεις της. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ εἴπω. Ἐπικαλοῦμαι μόνον τὸ αἴσθημα τῆς Βουλῆς, ὅτι ἐν προκειμένῳ ὑπῆρξα ἀπολύτως καλῆς πίστεως. Δὲν ἠθέλησα νὰ ἀφήσω τίποτε σκοτεινὸν καὶ ἁπλῶς εἶπον τὴν γνώμην μου, ὡς ἤμην ὑποχρεωμένος εἰσηγούμενος μίαν διάταξιν. Σᾶς ἀφήνω ἐλευθέρους νὰ κρίνετε ἂν εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3;

§181ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4).

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§184Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἐλάχιστα τὰ σημεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχω ἀντίρρησιν, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 ὅμως, εἶμαι ἐντελῶς ἀντίθετος. Τί προσπαθοῦμεν νὰ κάμωμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου; Νὰ δημιουργήσωμεν βεβαίως δυνατότητας ἐξαγωγικάς. Καὶ δι’ αὐτὸ χαρίζομεν δασμούς, φόρους καὶ παρέχομεν καὶ ἄλλας διευκολύνσεις. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ἡ βιομηχανικὴ τάξις πρέπει νὰ ἀρκεσθῇ εἰς αὐτό. Δὲν πρέπει νὰ ζητήσωμεν θυσίας καὶ ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Διότι τί σημαίνει ἡ ἐπιστροφὴ εἰσφορῶν ἢ μείωσις τῶν εἰσφορῶν των ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ; Σημαίνει μείωσιν τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἐργατῶν. Διότι καὶ ἡ εἰσφορὰ τῶν βιομηχάνων εἰς τὸ ΙΚΑ, εἶναι τμῆμα τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας, καθότι ἐξασφαλίζει τὴν περίθαλψιν καὶ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἐργαζομένων. Εἴδατε πόσην συζήτησιν εἴχομεν ἐπὶ μιᾶς, νομίζω, παρεξηγήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὰς σχέσεις γεωργίας καὶ βιομηχανίας. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν ἀντίθεσιν μεταξὺ βιομηχάνων καὶ ἐργατικῆς τάξεως, ἡ ὁποία ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι πραγματική. Τὰ ἐπιχειρήματά σας δέ, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε, διὰ νὰ ὑποστηρίξετε τὴν διάταξιν διὰ τὰ σταφιδοκιβώτια ἰσχύουν ἐξ ἴσου καὶ διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Διότι ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν βιομηχανικῶν εἰδῶν ἐκ τῶν εἰσφορῶν τῶν βιομηχάνων, εἶναι ἐξ ἴσου ἀσήμαντος καὶ ἀσημαντικωτέρα τῆς περιπτώσεως τῶν σταφιδοκιβωτίων, εἰς τὴν ὁποία ἀννεφέρθητε, στηριζόμενος ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν τοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν. Ἑπομένως, εἰσηγοῦμαι ὅπως τὸ ἄρθρον αὐτὸ διαγραφῇ.

§185Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Ζίγδη, σεῖς τὸ εἴχατε εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας.

§186Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ εἶχεν ὁ κ. Εὐελπίδης, εἰς τὴν τελικὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§187Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἴχατε ὑπογράψει καὶ σεῖς.

§188Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Καὶ εἴχομεν συμφωνήσει νὰ ἀλλάξωμεν τὴν διατύπωσιν, διότι τὴν ἐθεώρησα ὡς μὴ εὐσταθοῦσαν.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§190Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ καταργεῖ διατάξεις ἐργατικῶν νόμων, διὰ τὴν κατάργησιν τῶν ὁποίων, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε συνυπογράψει εἰς τὸ νομοσχέδιον, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον, ἡ διάταξις αὐτὴ ἀντιτίθεται εἰς τὴν κοινωνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, τοὺς ἀσφαλιστικοὺς φορεῖς καὶ ὄχι μόνον νὰ τοὺς προστατεύσῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ τοὺς ἐνισχύσῃ, ὥστε νὰ ἠμποροῦν ν’ ἀνταποκριθοῦν καλύτερα εἰς τὸν προορισμόν των. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔρχεσθε νὰ καταργήσετε πόρους τῶν ἀσφαλιστικῶν αὐτῶν ὀργανισμῶν, χωρὶς νὰ μᾶς δίδετε ἐξηγήσεις, ὅτι οἱ πόροι τοὺς ὁποίους θὰ στερηθοῦν δὲν εἶναι τοιοῦτοι, ὥστε νὰ δυσχεράνουν τὸ ἔργον τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν. Ὀφείλετε νὰ ἔχετε ἕνα ὑπολογισμόν, τί θὰ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ στερηθοῦν οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ καὶ ἐὰν αὐτὸ θὰ εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ μὴ δυσχεράνῃ τὸ ἔργον αὐτῶν. Ἐπὶ πλέον μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 5, ἐπιστρέφεται ἡ ἐργοδοτικὴ εἰσφορά.

§191ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι ὁλόκληρος.

§192Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δυνητικὴ εἶναι. Νὰ ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιστρέφεται καὶ ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἐργάτου τότε. Διατί δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά; Διατὶ μόνον τοῦ ἐργοδότου ἡ εἰσφορά; Θὰ μοῦ εἴπετε, ὅτι αὐτὸ θ’ ἀποτελέσῃ μεγαλυτέραν μείωσιν τῶν ἐσόδων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ἀλλ’ εἶπον, ὅτι πρέπει νὰ μᾶς δώσετε σαφεῖς ἐξηγήσεις ἐπὶ τοῦ βάρους αὐτῶν καὶ ἀναλόγως νὰ ἔχετε τὴν εὐχέρειαν καὶ εἰς τὴν μίαν καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§194Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ πλάνης τοῦ κ. Κοθρῆ, διότι εἰς τὸ ΙΚΑ πληρώνει ὁ μὲν ἐργοδότης 16% ὁ δὲ ἐργάτης 5%. Δὲν λέγει μέσα τὸ ἄρθρον ὅτι πρέπει νὰ ἀφαιρεθοῦν τῶν ἐργοδοτῶν, ἀλλὰ λέγει ὅτι θὰ πληρώσῃ καὶ ὁ βιομήχανος ὅσα καὶ ὁ ἐργάτης, διότι καὶ ὁ ἐργάτης δὲν πρέπει νὰ χάσῃ τὰ δικαιώματά του, νὰ πάρῃ τὴν σύνταξίν του. Ἑπομένως, ἐπιστρέφεται τὸ ἐπὶ πλέον. Δὲν πρόκειται διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν ὅπου πράγματι ὑποχρεοῦται ὁ ἐργοδότης, νὰ πληρώνῃ, πρόκειται διὰ τὴν ἐξαγωγήν. Ἐὰν δὲν γίνῃ ἐξαγωγή, δὲν ἔχει νὰ ὠφεληθῇ τίποτε. Δὲν ἐπιστρέφεται ὅλο τὸ τμῆμα τοῦ ἐργοδότου, ἀλλὰ τὸ ἐπὶ πλέον διὰ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ ἐργάτης νὰ πάρῃ ὁλόκληρον τὴν σύνταξίν του.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§196Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἀνησυχίαι τῶν συναδέλφων, εἶναι δικαιολογημέναι, ἀλλά, νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησίς μου θὰ τοὺς καθησυχάσῃ, περὶ τίνος πρόκειται. Ἡμεῖς ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐπιτύχωμεν ἐξαγωγὴν βιομηχανικῶν προϊόντων, ἡ ὁποία ἕως σήμερον εἶναι ἄγνωστον πρᾶγμα διὰ τὴν Ἑλλάδα. Μόλις τώρα, μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, κατωρθώθη δοκιμαστικῶς νὰ γίνῃ κάποια ἐξαγωγὴ ἐλαχίστων προϊόντων. Πηγαίνομεν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν δραστηριοποίησιν τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ τὴν θέσιν της εἰς ἐπίπεδον διεθνές. Πηγαίνομεν νὰ ἐπιτύχωμεν νὰ καταστῇ δυνατὸν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν νὰ ἔχῃ κόστος διεθνές, καὶ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ παλαίσῃ εἰς τοὺς στίβους τοῦ διεθνοῦς ἐμπορίου. Διὰ νὰ τὸ ἐπιτύχωμεν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανίζεται ἡ ξένη βιομηχανία πάνοπλος, ἡ δὲ Ἑλληνικὴ βιομηχανία νὰ ξεκινᾷ μὲ τὰ τόξα τοῦ 500 ἢ 1000 πρὸ Χριστοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἐμφανίζωμεν ἐντελῶς ἄοπλον. Ἐδῶ ὅλαι αἱ βιομηχανίαι τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς κατεβαίνουν πάνοπλοι εἰς τὸν ἀγῶνα καὶ εἶναι γνωστὸν πόσον ὀξὺς εἶναι ὁ πόλεμος ἐπὶ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Ὅλα τὰ κράτη κάμνουν αὐτὰς τὰς ἐπιστροφάς. Ἡ Γαλλία ἐπιστρέφει ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, εἰς περίπτωσιν ἐξαγωγῆς. Αὐτὸ τὸ ἔκαμε μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι ὁ ἐργάτης καὶ τὸ ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον οὕτως ἢ ἄλλως δὲν χάνουν τίποτε, διότι ὅ,τι σήμερον εἰσπράττει τὸ ΙΚΑ ἀπὸ τὴν ἐργασίαν τὴν χρησιμοποιουμένην διὰ προϊόντα καταναλισκόμενα ἐν Ἑλλάδι, θὰ ἐξακολουθῇ νὰ τὸ εἰσπράττῃ. Ἐὰν πέραν τῶν εἰσπράξεων τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων, κατορθώσωμεν καὶ δημιουργήσωμεν ἐργασίαν διὰ τὸ ἐξωτερικόν, τί ἔχουν νὰ χάσουν τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα; Ἄλλο ζήτημα ἐὰν αὐτὰ τὰ ταμεῖα, ἀπὸ μέσα, ἔγιναν καὶ αὐτὰ σκοπὸς καὶ πρέπει νὰ φροντίσωμεν ὄχι νὰ πλουτίζουν τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα. Καὶ τοῦτο, διότι θὰ πάρουν ἀπὸ ἐκείνην τὴν πρόσθετον ἐργασίαν, θὰ πάρουν 5% ἀπὸ τὸν ἐργάτην καὶ ἀπὸ 5–20% ἀπὸ τὸν ἐργοδότην. Ἡ διάταξις εἶναι καθαρῶς δυνητική. Λέγομεν, ὅτι δυνάμεθα νὰ διατάξωμεν τὴν ἐπιστροφὴν μέχρις ἑνὸς ὡρισμένου ποσοῦ, ἀναλόγως τοῦ συναγωνισμοῦ, τὸν ὁποῖον θὰ διαπιστώσωμεν. Κίνδυνον ἑπομένως, οὔτε οἱ ἐργάται ἔχουν, οὔτε τὰ ταμεῖα. Μετὰ τὰς ἐξηγήσεις αὐτὰς, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον. (Χειροκροτήματα).

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5, δεκτόν;

§198Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μήπως εἰς τὸ ἄρθρον 5, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προστεθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἕνα μέλος τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν;

§199Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν νομίζω, κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ ἠμπορέσουν καὶ αὐτοὶ νὰ ὑπάρχουν μέσα εἰς τὸν μηχανισμόν.

§200Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Τί νὰ κάμῃ; Ἐρωτήσατε τὸν κ. Κοθρῆν, νὰ σᾶς εἴπῃ τί ἔγινε τὸ 1946, ποὺ δὲν ἠμπόρεσε νὰ ἐξαχθῇ μία ὀκᾶ λάδι, λόγῳ τῆς συμμετοχῆς τοῦ ἐκπροσώπου αὐτοῦ εἰς μίαν ἐπιτροπήν.

§201Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἐκπρόσωπος τῶν βιομηχάνων καὶ τῆς ἑνώσεως ἐξαγωγέων, διατὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ καὶ ἕνα μέλος τῆς πανελληνίου ἑνώσεως γεωργικῶν συνεταιρισμῶν;

§202Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἔχω ἄλλον λόγον νὰ ἀρνηθῶ τὴν παράκλησίν σας, ἀλλὰ δὲν πιστεύω εἰς τὰς πολυμελεῖς ἐπιτροπάς. Ἔχω χρόνια ὁλόκληρα ὑπηρετήσει εἰς τὸν συνδικαλισμὸν τῶν τάξεων καὶ ἔχω πεισθῆ, ὅτι ἅμα εἶναι πλέον τῶν 3–4 ἀνθρώπων εἰς μίαν ἐπιτροπήν, δὲν γίνεται τίποτε. Μὲ τὴν Ἐπιτροπὴν Δασμολογίου τὴν ἔχω πάθει διότι ἔγινε 30μελὴς ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ καὶ δὲν ἠμπορεῖ οὔτε νὰ συνεδριάσῃ, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ διεξαχθῇ ἡ παραμικρὰ συζήτησις εἰς μίαν πολυμελῆ ἐπιτροπήν. Παρακαλῶ, νὰ μὴ ἐπιμείνητε.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5;

§204ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5, ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 6ον.

§206Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 6 παρ. 4, ὑπάρχει διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας ἡ ἀποζημίωσις τῶν μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐπιλαμβάνεται τῶν θεμάτων τοῦ νομοσχεδίου, θὰ γίνεται τῇ ἐπιβαρύνσει τῶν ἐξαγωγέων. Ἡ παρελθοῦσα Βουλή, συνεζήτησεν ἐπ’ αὐτοῦ διὰ μακρῶν καὶ εἶχε δεχθῆ ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτή. Ἐὰν τὸ Κράτος εἶναι Κράτος, πρέπει λειτουργίαι, αἱ ὁποῖαι τοῦ ἀνήκουν, νὰ τὰς ἀποζημιώνῃ τὸ ἴδιον. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπιβαρύνωνται διὰ λειτουργίας, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς τὸ Κράτος, οἱ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι, διότι γνωρίζετε τοὺς λόγους. Ἑπομένως δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ παροῦσα Βουλὴ δέχεται τὴν εὐαισθησίαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τῆς παλαιᾶς Βουλῆς. Θὰ παρακαλέσω νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος αὐτὴ καὶ νὰ μείνῃ ἡ δαπάνη αὐτὴ εἰς τὸ Κράτος.

§207Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι δὲν εἶναι νέα ἡ διάταξις αὐτή. Ἡ διάταξις αὐτὴ ὑπάρχει εἰς τὸν νόμον 841 καὶ αὐτὴ θὰ ἐφαρμοσθῇ. Καλὸν θὰ ἦτο τὸ Κράτος νὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἐπωμίζηται αὐτὸ ὅλας τὰς δαπάνας, ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ αὐταὶ εἶναι αἱ εἰδικαὶ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι καὶ ἀλλοιώτικες κατὰ βιομηχανίαν καὶ κατ’ εἶδος. Τώρα, τὸ νὰ καθορίζῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ κλάδους τὴν ἀποζημίωσιν κάθε μέλους τῆς ἐπιτροπῆς, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ τὸ ἀποκλείσωμεν, ὡς δυνάμενον νὰ δημιουργήσῃ καὶ κινδύνους ἠθικούς. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ χωρὶς νὰ λειτουργήσῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ εἴπῃ, ὅτι αὐτὰ τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς δικαιοῦνται νὰ πάρουν ἀπὸ 100 δραχμὰς τὸ καθένα. Ἡ ἐνδιαφερομένη βιομηχανία, ἐὰν θέλῃ νὰ ἐξαγοράσῃ τὴν ψῆφον τῶν μελῶν της, δὲν θὰ κωλυθῇ νὰ τὰ δώσῃ. Ἐὰν θελήσῃ νὰ γίνῃ μία κακὴ δουλειά, θὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπίσης ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Χατζοπούλου, νὰ προστεθῇ καὶ τὸ Ἐπιμελητήριον Ἀθηνῶν.

§209ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 6 δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 7, 8 καὶ 9, ὡς ἔχουν). Ἐπίσης γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11 μὲ τὴν ἑτέραν τροπολογίαν τοῦ κ. Χατζοπούλου. Ἐπίσης γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, κατ’ ἄρθρον;

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μέτρων ἐνισχύσεως τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν καὶ ἄλλων ἐγχωρίων προϊόντων», ὡς ἐτροποποιήθη ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων, ἀφορωσῶν εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων». Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον;

§214ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Τὸ νομοσχέδιον, συζητεῖται ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. (Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1, 2 καὶ 3). Ἄρθρον 4ον.

§216Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὑποστηρίζω τὴν τροπολογίαν τῶν κ. κ. Δ. Πετροπουλάκου καὶ Ε. Σαββοπούλου, ἔχουσαν οὕτω: «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τοῦ ἄρθρου 9 παρ. 2 τοῦ Α. Ν. 1845) 1951 εἶναι, ὅτι κατὰ τὴν περίπτωσιν ἀναψηλαφήσεως, δὲν ὑπόκειται εἰς ἀναπροσαρμογὴν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 825) 1946 ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον τοῦτο, εἰμὴ τὸ ἐπὶ πλέον τοῦ τῇ ἀναψηλαφηθείσῃ ἀποφάσει ὁρισθέντος φόρου, καθορισθὲν διὰ τῆς ἀναψηλαφήσεως ποσόν. Διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 1040) 1946, ἀρκεῖ ἡ ἐμπρόθεσμος ὑποβολὴ τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου τούτου προβλεπομένης αἰτήσεως μὴ ἀπαιτουμένης διὰ τὸ κῦρος τῆς αἰτήσεως ταύτης τῆς τηρήσεως κατὰ τὴν ὑποβολὴν αὐτῆς, τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Β. Δ. τῆς 9 Ἰουλίου 1945, τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὀφείλοντος ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔγκρισιν τῆς ἐκχωρήσεως».

§217Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, τὴν τροπολογίαν σας τὴν εὑρίσκω βάσιμον. Ἐπειδὴ ὅμως, δὲν εἶμαι πρόχειρος αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ τὴν ἀποδεχθῶ, θὰ τὴν κρατήσω διὰ νὰ τὴν ἐξετάσω καὶ τὴν συμπεριλάβω εἰς ἄλλο σχετικὸν νομοσχέδιον.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἐτροποποιήθη;

§219ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἐπίσης γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5. Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Δ. Πλαγιάννη, ἥτις λαμβάνεται ὡς ἄρθρον 6, τοῦ ἐν τῷ σχεδίῳ ἄρθρου 6 καθισταμένου 7). Ἄρθρον 7ον.

§221Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔχω τροπολογίαν, σχετικὴν μὲ τὰς ὀφειλὰς ἐκ τῆς χρήσεως Μουσουλμανικῶν κτημάτων.

§222Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὴν ἀπεδέχθην.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7 δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἐπίσης τὸ ἄρθρον 8 τοῦ σχεδίου γίνεται δεκτόν, ἤδη 9).

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον;

§225ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων, ἀφορωσῶν εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων», ὡς ἐτροποποιήθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§227ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ. μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.45′ μ. μ.).