1954.04.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 65η

Τρίτη 13 Ἀπριλίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς Κῶ κ. Ι. Ζερβᾶνος, ὡς καὶ ὁ βουλευτὴς Γορτυνίας κ. Ι. Τσοῦρνος, αἰτοῦνται ἄδειαν ἀπουσίας ἑνὸς μηνός, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τοὺς βουλευτὰς κ. Ι. Ζερβᾶνον καὶ κ. Ι. Τσοῦρνον. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Καρότσης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Χλουβεράκης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βούλγαρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Τζουβάρας καὶ Κ. Παπαδόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ἀθαν. Παπαθανάσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 26 τοῦ Α. Ν. 1323) 49 «περὶ τῶν ἐπὶ κατοχῆς συναφθεισῶν ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων» ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Λιβαδᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Ὁ βουλευτὴς Καλαμπάκας κ. Γ. Γιαννούσης καταθέτει ἀναφορὰν Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Παλαιοημερολογιτῶν Ἐπαρχιῶν Τρικάλων καὶ Καλαμπάκας, ζητούσης, ἐπικειμένων τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα, ἐλευθέραν ἄσκησιν τῶν θρησκευτικῶν των καθηκόντων. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ὑπόμνημα τῶν Συλλόγων Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν τῆς πόλεως Παραμυθίας τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας, δι’ οὗ αἰτοῦνται τὴν ἀναστολὴν εἰσπράξεων τῶν χορηγηθέντων δανείων εἰς τοὺς πληγέντας ἐπαγγελματίας, ὡς καὶ τὴν ἑνοποίησιν τῶν δανείων καὶ ἀπαλλαγὴν τοῦ 3%, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς των καταστάσεως. Οἱ Πρόεδροι Κοινότητος, Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ ἄλλων Ὀργανώσεων Ξηροκαμπίας Λακεδαίμονος, ζητοῦν ταχεῖαν ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου, ζητούσης ἄμεσον χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων. Οἱ βουλευταὶ Λακεδαίμονος κ.κ. Δ. Πλαγιάννης καὶ Π. Σταθόπουλος καταθέτουσιν ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Σπάρτης καὶ Μαγούλας, ζητούντων χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου, Δημοτικοῦ Συμβουλίου, Προέδρων Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου, Ἰατρικοῦ Συλλόγου καὶ ἄλλων ὀργανώσεων Δράμας, ζητούντων τὴν ἀπ’ εὐθείας ἐκποίησιν ἀντὶ ἐλαχίστου τιμήματος εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας, ἀκινήτων τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἐφ’ ὧν οὗτοι ἔχουν κατασκευάσει κοινωφελῆ ἔργα. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Παπαηλιοῦ καὶ Ι. Τσούρνου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1995) 6.4.1954 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 252 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Παπαηλιοῦ καὶ Ι. Τσούρνου, ἀφορώσης εἰς τὴν σύνταξιν διαχειριστικῆς ἐκθέσεως τοῦ δημοσίου δάσους Θελπούσης Γορτυνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ ταὐταρίθμου καὶ ταὐτοχρόνου διαταγῆς μας πρὸς τὸ ἁρμόδιον δασαρχεῖον Βυτίνης, διετάξαμεν τοῦτο ὅπως προβῇ εἰς τὴν σύνταξιν διαχειριστικῆς ἐκθέσεως διὰ τὸ περὶ οὗ πρόκειται δημόσιον δάσος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1954. Ὁ Ὑπουργὸς καὶ εἰδικῇ ἐντολῇ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Α. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 1836) 1041) 31.3.54 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὁ προγραμματισμὸς τοῦ ἔργου Δραπανιᾶ–Καστελλίου Χανίων, θὰ γίνῃ μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς μελέτης, καθ’ ὅσον αὕτη θέλει ἀνασυνταχθῆ ἐξ ὑπαρχῆς ἐκ τεχνικῶν λόγων. Διὰ τὸ ἔργον Δελιανῶν Χανίων, θέλομεν ὑποβάλει σχετικὴν πρότασιν χρηματοδοτήσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1954.

Ὁ Διευθυντὴς

Μ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταθοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 214) 24.3.1954 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταθοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, κατόπιν τῆς ἐμφανίσεως εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ κέντρου σποροπαραγωγῆς γεωμήλων Πάρνωνος, εἰς τὴν ὁποίαν συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ περιοχὴ Καστρίου, τοῦ νηματώδους, ἀνεστάλη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6148) 13.2.54 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἡ λειτουργία τοῦ ἀνωτέρω κέντρου σποροπαραγωγῆς, πρὸς ἀποφυγὴν διαδόσεως εἰς τὴν Χώραν μας τῆς ὡς ἄνω καταστρεπτικωτάτης ἀσθενείας ὄχι μόνον διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν γεωμήλων, ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλας καλλιεργείας (τομάτας κλπ.). Συνεπῶς, δὲν ὑφίσταται θέμα σήμερον διαθέσεως ὡρισμένης ποικιλίας πατατοσπόρου εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν διὰ τὴν παραγωγὴν ἐγχωρίου τοιούτου. Γενικώτερον γνωρίζομεν, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ καὶ διάθεσις τοῦ πατατοσπόρου προελεύσεως ἐξωτερικοῦ εἰς τοὺς καλλιεργητάς, γίνεται κατόπιν δηλώσεων τούτων, οἵτινες δηλοῦν τὴν ποικιλίαν τῶν γεωμήλων, τὴν ὁποίαν ἐπιθυμοῦν νὰ προμηθευθοῦν. Πάντως τὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τὴν διάδοσιν εἰς τὴν Χώραν μας ποικιλιῶν γεωμήλων καλλιτέρας ποιότητος τῆς εἰς μεγάλην κλίμακα καλλιεργουμένης ποικιλίας Μπάνερ, πρὸς ἥν, λόγῳ τῶν μεγάλων της ἀποδόσεων στρέφεται ἡ προτίμησις τῶν πατατοκαλλιεργητῶν, ἐμερίμνησε διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη καὶ εἰς μεγαλυτέραν κλίμακα κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ὡρισμένων ποικιλιῶν, αἵτινες καλλιεργηθεῖσαι εἰς μικρὰν κλίμακα, ἔδωσαν κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Ἐπίσης γνωρίζομεν, ὅτι παρεκλήθη ἡ Α.Τ.Ε. ὅπως, κατόπιν ἰδίᾳ τῆς ἀναστολῆς τῆς λειτουργίας τοῦ κέντρου σποροπαραγωγῆς Πάρνωνος, παράσχῃ πᾶσαν δυνατὴν διευκόλυνσιν εἰς τοὺς καλλιεργητὰς τούτου, τοὺς ἀποδεδειγμένως εὑρισκομένους ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ τακτοποιήσουν τὰς πρὸς ταύτην ὀφειλάς των, δεδομένου ὅτι πράγματι ἡ καλλιέργεια τῶν γεωμήλων εἰς τὴν ἀνωτέρω περιοχὴν ἀποτελεῖ τὴν κυριωτέραν καλλιέργειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Καλκάνη. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 59392) 3.3.54 ἔγγραφον ἡμῶν καὶ ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 190) 1525 ἐ. ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Καλκάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10505) 54 ἐγγράφου του, ἐγνώρισεν ἡμῖν ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον αὐτοῦ ἐξετάσαν κατ’ ἐπανάληψιν τὸ ζήτημα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς χορηγήσεως δανείου τῶν σεισμοπλήκτων δημοσίων ὑπαλλήλων τῶν Νήσων Κεφαλληνίας, Ἰθάκης καὶ Ζακύνθου καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Νήσου Λευκάδος, ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς μὴ χορηγήσεως τούτου εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους Λευκάδος, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ἐκ τῶν ὑποβληθέντων αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Νομάρχου στοιχείων, δὲν προκύπτει ὅτι οἱ εἰρημένοι ὑπάλληλοι ὑπέστησαν ὑλικὰς ζημίας, ὡς οἱ ἐκ τῶν ἑτέρων τριῶν νήσων, ὧν ἡ οἰκοσκευὴ ἀπωλέσθη ἐντελῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1954.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1994) 1134) 6.4.1954 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 201) 5.4.54 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μελετᾶται τόσον τὸ ἐν τῇ κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐρωτήσει ἀναφερόμενον, ὅσον καὶ τὰ λοιπὰ ἀφορῶντα τοὺς ἐφοπλιστὰς θέματα, λίαν δὲ προσεχῶς τὸ πόρισμα τῆς μελέτης ταύτης θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

ΙΙΙ. Τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πέτσου. Ὑπὸ τοῦ Γεωργίου Ν. Ἀράπη, κατοίκου Πειραιῶς, ὁδὸς Μακρυγιάννη ἀριθ. 35, ὑπεβλήθη πρὸς τὴν Προεδρίαν Κυβερνήσεως — Γενικὴν Διεύθυνσιν Τύπου — αἴτησις χορηγήσεως ἀδείας ἐκδόσεως ἐν Ἀθήναις ἑβδομαδιαίας ἐφημερίδος ὑπὸ τὸν τίτλον «Προοδευτικὸς Συνδικαλιστής». Ἡ αἴτησις αὕτη, διεβιβάσθη εἰς τήν, κατὰ τὸ ἄρθρον 29 τοῦ Γ) 1946 ψηφίσματος, Ἐπιτροπήν, ἥτις ἐπιληφθεῖσα τῆς αἰτήσεως ταύτης, ἐγνωμοδότησεν ὅπως μὴ χορηγηθῇ ἡ αἰτουμένη ἄδεια. Ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλήφθη ὁμοφώνως καὶ κατὰ τὴν ἀπόλυτον αὑτῆς κρίσιν, μὴ ἀπαιτουμένης πρὸς τοῦτο εἰδικῆς αἰτιολογήσεως, ὡς τοῦτο σαφῶς ὁρίζεται ὑπὸ τοῦ νόμου. Κατόπιν τῆς ὡς ἄνω γνωμοδοτήσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν καθίστατο δυνατὴ ἡ χορήγησις ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Προεδρίας Κυβερνήσεως τῆς αἰτηθείσης ἀδείας, καθόσον ἡ ἄδεια χορηγεῖται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΣΙΦΝΑΙΟΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§8Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἐχάσαμεν ἕνα μεγάλον φίλον τῆς Ἑλλάδος. Ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἐκφράζω βαθεῖαν θλῖψιν διὰ τὸν θάνατον τοῦ τέως Κυβερνήτου τῆς Νεμπράσκας καὶ ἀπό τινος Γερουσιαστοῦ, δηλαδὴ μέλους τῆς Γερουσίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, τοῦ Ντουάϊτ Γκρίσγουωλντ. Ὁ ἀείμνηστος Γερουσιαστὴς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἀνέλαβεν ἐν ἔτει 1947 νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ δύσκολον καὶ μέγα ἔργον τῆς διευθύνσεως τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία τότε ἐγκαθιδρύθη ἐν Ἑλλάδι, τῆς ἀποστολῆς καὶ ὑπηρεσίας βοηθείας πρὸς τὴν Ἑλλάδα, ἐπιλεγεὶς ἐκ μέρους τοῦ τότε Προέδρου τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, κ. Χάρρυ Τρούμαν, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀνῆκεν εἰς τὸ ἀντίθετον πολιτικὸν στρατόπεδον, εἰς τοὺς Ρεπουμπλικάνους. Ὁ Ντουάϊτ Γκρίσγουωλντ, ἐξεπλήρωσε τὰ χρέη του ὡς Ἀρχηγοῦ τῆς ἐν Ἑλλάδι Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς κατὰ τὰ κρίσιμα ἔτη 1947 καὶ 1948 κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ὑπέροχος. Εἶχεν ἄμεσον τὴν ἀντίληψιν τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον διεχειρίσθη τὰ κρίσιμα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἐτάχθη νὰ ἐπιλύσῃ καὶ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ἀξιότιμοι καὶ ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου κατενόησε τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐκράτει ἐν Ἑλλάδι. Διὰ τοῦ εὐρυτάτου πνεύματός του καὶ τῆς μεγάλης του καρδίας, συνέλαβε τὴν δυστυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, συνεμερίσθη τὴν δυστυχίαν αὐτοῦ καὶ κατενόησε κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἐν ἔτει 1947 δὲν ἦτο συνήθης, τὸν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον διεξήγομεν τότε κατὰ τῶν κομμουνιστῶν. Ἡ βοήθειά του ὑπῆρξε πολύτιμος. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἶναι εὐγνώμων δι’ ὅσα ὁ Ντουάϊτ Γκρίσγουωλντ ἔπραξε κατὰ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἤσκησε τὰ καθήκοντα τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς ἐν Ἑλλάδι Ἀποστολῆς. Ἀπό τινος, ὁ Ντουάϊτ Γκρίσγουωλντ, ἀφωσιωμένος φίλος καὶ συνεργάτης τοῦ νῦν Προέδρου τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, τοῦ Μεγάλου Στρατιώτου καὶ Μεγάλου φίλου τῆς Ἑλλάδος, τοῦ Προέδρου Αϊζενχάουερ, ὁ Ντουάϊτ Γκρίσγουωλντ, ἐκλεγεὶς Γερουσιαστὴς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, ὄχι μόνον δὲν ἐλησμόνησε ποτὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν ἐμπειρίαν, τὴν ὁποίαν ἐντεῦθεν ἀπεκόμισεν, ἀλλ’ εἰς πᾶσαν περίστασιν ἔπραξεν ὅ,τι τοῦ ἦτο ἀνθρωπίνως δυνατὸν διὰ νὰ βοηθήσῃ τὴν Χώραν μας. Ὡμίλησεν ἐπανειλημμένως εἰς τὴν Γερουσίαν ὑπὲρ ἡμῶν. Ἐπίσης εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, τῶν ὁποίων ἦτο μέλος, ὑπῆρξε πάντοτε ὁ ἐνθουσιώδης ὑποστηρικτὴς τῶν ἑλληνικῶν ἀπόψεων. Καὶ κατὰ Δεκέμβριον τοῦ 1953 εἶχε, μετὰ τεσσάρων ἐτῶν ἀπουσίαν ἐξ Ἑλλάδος, τὴν εὐκαιρίαν — ὁ ἴδιος τὴν ὠνόμαζεν εὐτυχίαν — νὰ ἐπισκεφθῇ καὶ πάλιν τὴν Χώραν μας. Καὶ εἶχον τὴν τιμὴν καὶ τὴν χαράν, τὸν μεγάλον αὐτὸν φίλον τῆς Ἑλλάδος καὶ μεγάλον προσωπικόν μου φίλον, νὰ συνοδεύσω εἰς Θεσσαλονίκην, ἐκδηλῶν πρὸς αὐτὸν διὰ τῆς μεταβάσεώς μου εἰς Θεσσαλονίκην μετ’ αὐτοῦ, τὴν βαθεῖαν εὐγνωμοσύνην τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως δι’ ὅσα εἶχε πράξει, ἀλλὰ καὶ δι’ ὅσα ἐξηκολούθει νὰ πράττῃ ὑπὲρ τῆς Χώρας μας. Καὶ εἶχον ἐπίσης, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, τὴν μεγάλην τιμὴν καὶ εὐτυχίαν νὰ ἴδω τὸν ἀείμνηστον Ντουάϊτ Γκρίσγουωλντ, ὁ ὁποῖος ἔπαυσε, δυστυχῶς, νὰ ὑπάρχῃ, εἰς τὴν Οὐάσιγκτων πρὸ τινων μόλις ἑβδομάδων. Καὶ διεπίστωσα πόσον ἔντονος ἐξηκολούθει νὰ εἶναι ἡ φροντίς του διὰ τὸν τόπον μας. Διεπίστωσα τοῦτο κατὰ τρόπον ἔμπρακτον καὶ ἄμεσον. Ἔσπευσε νὰ καλέσῃ ὁ ἀείμνηστος ἀνὴρ εἰς φιλικὸν γεῦμα πολλοὺς Γερουσιαστὰς φίλους του, διὰ νὰ συζητήσωμεν μαζὶ τὰ ἑλληνικὰ προβλήματα. Καὶ τὴν ἑπομένην τῆς συναντήσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶχε συνδυασθῆ μὲ δεῖπνον, προσκληθείς, εἶχον τὴν μεγάλην τιμὴν νὰ ἐπισκεφθῶ τὴν Γερουσίαν, κατὰ τὴν ἐπίσκεψίν μου δὲ αὐτήν, εἶχον τὴν ἀκόμη μεγαλυτέραν τιμὴν νὰ εἰσαχθῶ διὰ τοῦ ἀειμνήστου Ντουάϊτ Γκρίσγουωλντ, ὁ ὁποῖος καὶ μὲ παρουσίασεν εἰς τοὺς συναδέλφους του. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ντουάϊτ Γκρίσγουωλντ δὲν ὑπάρχει πλέον. Βεβαιωθῆτε, ὅμως, ὅτι τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον διεῖπε τὸν Γκρίσγουωλντ ἐν σχέσει πρὸς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι πνεῦμα, τὸ ὁποῖον διέπει σήμερον γενικῶς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς, τὴν μεγάλην καὶ μεγαλόφρονα αὐτὴν φίλην τῆς Χώρας μας. Ὁ Γκρίσγουωλντ, ὑπῆρξεν ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διεφώτισαν τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας περὶ τῆς ἑλληνικῆς πραγματικότητος εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ πράγματα δὲν ἐφαίνοντο σαφῆ. Καὶ ὡς ἐκ τούτου, πρέπει νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς εἷς ἐκ τῶν μεγάλων πρωτοπόρων, οἱ ὁποῖοι ἤνοιξαν τὴν θέαν τοῦ Ἀμερικανικοῦ κοινοῦ πρὸς τὴν Εὐρωπαϊκὴν πραγματικότητα καὶ εἰδικώτερον, πρὸς τὴν πραγματικότητα, ἡ ὁποία ἐκράτει καὶ κρατεῖ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον, ὅπως υἱοθετήσῃ πρότασίν μου νὰ ἀποσταλῶσι καὶ πρὸς τὴν Γερουσίαν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν χήραν καὶ ἐξαίρετον γυναῖκα, τὴν σύζυγον τοῦ ἀειμνήστου ἀνδρός, ἡ ὁποία συνεμερίσθη τὴν μεγάλην στοργὴν καὶ ἀγάπην τοῦ Γκρίσγουωλντ πρὸς τὴν Ἑλλάδα, νὰ ἀποσταλῶσι καὶ πρὸς τὴν Γερουσίαν καὶ πρὸς τὴν Κυρίαν Γκρίσγουωλντ τὰ θερμὰ συλλυπητήρια τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, συνδυασμένα πρὸς τὴν εὐγνωμοσύνην ὅλων μας, δι’ ὅσα ὁ ἀείμνηστος ἀνὴρ ἔπραξεν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος.

§9ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Θ. Χαβίνης.

§11Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων συμμερίζεται τὴν βαθεῖαν θλῖψιν διὰ τὸν θάνατον τοῦ εὐγενοῦς τέκνου τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς τοῦ μακαρίτου Γκρήσγουωλντ. Ὁ Γκρήσγουωλντ ὡς ἀρχηγὸς τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, εἰς μίαν πράγματι κρίσιμον περίστασιν τῆς χώρας μας, ἔδειξε πλήρη κατανόησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Πατρίδος μας ἐνεργήσας πάντοτε μὲ ἀποτελεσματικότητα καὶ μὲ φιλελληνικὸν πνεῦμα. Ὁ Γκρήσγουωλντ, κύριε Πρόεδρε, ἦτο ὁ γνήσιος ἐκπρόσωπος τοῦ εὐγενοῦς Ἀμερικανικοῦ λαοῦ.

§12Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν χορείαν τῶν φιλελλήνων ἐξέχουσαν θέσιν κατέχει ὁ ἀποθανὼν Γκρίσγουωλντ. Ὑπῆρξαν ὄντως μεγάλαι αἱ ὑπηρεσίαι του πρὸς τὴν Ἑλλάδα, ἀνάλογοι πρὸς τὰ μεγάλα του φιλελληνικὰ αἰσθήματα. Συμμεριζόμεθα καὶ ἡμεῖς ἀπολύτως τὸ πένθος ἐπὶ τῷ θανάτῳ του καὶ δεχόμεθα ὅπως ἡ πρότασις τοῦ κ. Κανελλοπούλου γίνῃ δεκτὴ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης;

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμπληρωματικῆς συμφωνίας ἐπὶ τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀγκύρᾳ τῇ 28ῃ Φεβρουαρίου 1953 συνθήκης φιλίας καὶ συνεργασίας μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς Ὁμοσπόνδου Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Γιουγκοσλαυΐας».

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμπληρωματικῆς συμφωνίας ἐπὶ τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀγκύρᾳ τῇ 28ῃ Φεβρουαρίου 1953, συνθήκης φιλίας καὶ συνεργασίας μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς Ὁμοσπόνδου Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Γιουγκοσλαυΐας». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς δι’ ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν καταρτισθείσης μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ Ἱσπανικῆς Κυβερνήσεως συμφωνίας καὶ ἑρμηνείας τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἱσπανίας κληρονομικῆς συμβάσεως, τῆς 6ης Μαρτίου 1919».

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς δι’ ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν καταρτισθείσης μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ Ἱσπανικῆς Κυβερνήσεως συμφωνίας καὶ ἑρμηνείας τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἱσπανίας Κληρονομικῆς συμβάσεως, τῆς 6ης Μαρτίου 1919». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–49, 1949–50, 1950– 51, 1951–52 καὶ 1952–53 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους».

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1952–53 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς κρατικῆς χορηγίας εἰς τὸν Καθεδρικὸν Ἱερὸν Ναὸν τῶν Ἀθηνῶν».

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς κρατικῆς χορηγίας εἰς τὸν Καθεδρικὸν Ἱερὸν Ναὸν τῶν Ἀθηνῶν». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 2519) 1953 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2348) 1953».

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 2519) 1953 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2348) 1953». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τμήματος οἰκοπέδου τοῦ ἐν Πειραιεῖ Ἱεροῦ ναοῦ Ἁγίου Γεωργίου–Κερατσινίου ἐκ δωρεᾶς Μαριάνας Μελετοπούλου».

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τμήματος οἰκοπέδου τοῦ ἐν Πειραιεῖ Ἱεροῦ ναοῦ Ἁγίου Γεωργίου–Κερατσινίου ἐκ δωρεᾶς Μαριάνας Μελετοπούλου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος».

§28ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Δημοσίου Νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς πόλεως Ἡρακλείου (Κρήτης) ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Βενιζέλειον Παγκρήτειον Νοσοκομεῖον Φυματιώντων».

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Δημοσίου Νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς πόλεως Ἡρακλείου (Κρήτης) ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Βενιζέλειον Παγκρήτειον Νοσοκομεῖον Φυματιώντων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1365)1952 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐλέγχου τῶν ἀλεθομένων δημητριακῶν καὶ παραγομένων ἀλεύρων».

§32Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει κατατεθειμένη τροπολογία μου ἀφορῶσα τοὺς μικροὺς μύλους, τὴν δέχεσθε;

§33Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Εἶμαι πρόθυμος νὰ προβῶ εἰς τὴν ἀκόλουθον δήλωσιν: Θὰ ἐξετάσω μὲ πᾶσαν εὐμένειαν τὴν περίπτωσιν τῶν μικρῶν μύλων. Δέχομαι ὅτι πράγματι μῦλοι, μικρᾶς δυναμικότητος, δυσκόλως δύνανται νὰ ἐπιβαρυνθοῦν μὲ τὴν πρόσληψιν ἑνὸς χημικοῦ. Παρακαλῶ τὸν κύριον συνάδελφον, ν’ ἀρκεσθῇ εἰς τὴν δήλωσιν ταύτην καὶ νὰ εἶναι βέβαιος ὅτι θὰ ἀντιμετωπισθῇ, κατὰ τὸ δυνατὸν τὸ θέμα μετὰ προσοχῆς καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῶν μικρῶν μύλων καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς καταναλώσεως.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ;

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1365) 1952 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐλέγχου τῶν ἀλεθομένων δημητριακῶν καὶ παραγομένων ἀλεύρων». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξαγωγῆς ἐλαιῶν παραγωγῆς περιφερείας Ἀραχώβης, Ἁγίας Εὐφημίας καὶ Δεσφίνης».

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐξαγωγῆς ἐλαιῶν παραγωγῆς περιφερείας Ἀραχώβης, Ἁγίας Εὐφημίας καὶ Δεσφίνης», ὡς ἐτροποποιήθη προτάσει τοῦ κ. Δ. Κουτσιμποῦ, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1671)1951 «περὶ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργείων». Ὁ κ. Λέκκας ἔχει τὸν λόγον.

§39Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου συμπληροῦται ὁ Α. Ν. 1671)51 «περὶ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργείων». Διὰ τοῦ μόνου ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου συνιστᾶται θέσις Ὑφυπουργοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐσωτερικῶν. Εἰς τὸν Ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνατίθενται αἱ ἁρμοδιότητες αἱ ἀφορῶσαι τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν. Ἐκρίθη ἀναγκαία ἡ σύστασις θέσεως Ὑφυπουργοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐσωτερικῶν, λόγῳ τοῦ τεραστίου φόρτου ἐργασίας τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι, δὲν παρουσιάζει ἀνάγκην περαιτέρω διασαφήσεως, εἶναι ἀρκετὰ σαφὲς καὶ νομίζω ὅτι ὡς κατεπεῖγον καὶ ὑπηρεσιακόν, πρέπει νὰ ψηφισθῇ εἰς μίαν καὶ μόνην συζήτησιν. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει, μειοψηφοῦντος μόνον τοῦ συναδέλφου κυρίου Κοθρῆ. Ἐπίσης μόνον μία παρατήρησις ἐγένετο καθαρῶς νομοτεχνική. Ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ συμπλήρωσιν τοῦ Α. Ν. 1671)1951, ἐπροτάθη ὅπως τὸ μόνον ἄρθρον αὐτοῦ ἐνταχθῇ ὡς παράγραφος 6η τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ συμπληρουμένου Α. Ν. 1671)1951, ἡ δὲ 6η παράγραφος τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου 10 νὰ λάβῃ ἐν συνεχείᾳ τὸν ἀριθμὸν 7. Κατόπιν τούτου παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον εἰς μίαν καὶ μόνην συζήτησιν, ὡς κατεπεῖγον καὶ ὑπηρεσιακόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§41Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι πολὺ διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὡς εἰσηγητὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ διαφωνήσω μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατέθεσεν ἐνώπιον ἡμῶν ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἀνασυνιστᾶται τὸ Ὑφυπουργεῖον Δημοσίας Ἀσφαλείας, παρ’ ὅλην τὴν ἀγάπην καὶ τὴν ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν τρέφομεν πρὸς τὸν ἐκλεκτὸν συνάδελφον, τὸν ὁποῖον διὰ δηλώσεών του, προορίζει ὁ κύριος Πρωθυπουργὸς διὰ νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας κατατίθεται νομοσχέδιον καὶ μάλιστα νομοσχέδιον φέρον τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ κρίνωμεν ἐὰν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι συνεπὲς πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸς τὰς ἐξαγγελίας αὐτῆς. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, διὰ δηλώσεων τοῦ Ἀρχηγοῦ αὐτῆς, ἐπανειλημμένως ὑπεσχέθη πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι σκοπός της εἶναι ὁ περιορισμὸς τῶν δημοσίων δαπανῶν καὶ ἡ ἀνύψωσις τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Κατέκρινε τὰ κομματικὰ κριτήρια καὶ τὰς φαυλοκρατικὰς μεθόδους, τὰς ὁποίας, κατὰ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, ἠκολούθουν αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις καὶ κατηγόρησε τὰς Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου διὰ φαυλοκρατικὴν πολιτικήν. Εἴμεθα κατ’ ἀκολουθίαν ὑποχρεωμένοι, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν κατατίθενται νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἐμφανίζουν παλαιοκομματικὸν πνεῦμα, νὰ ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ ὑπενθυμίζωμεν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὰς ἐπαγγελίας του, τὰς ὁποίας ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τηρῇ. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κατηγορῇ τὴν Ἀντιπολίτευσιν διὰ φαυλοκρατικὴν πολιτικὴν καὶ ἐκεῖνος νὰ καταθέτῃ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἀναβιοῦν τὸν παλαιοκομματισμόν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, παρὰ τὰς ἐπαγγελίας της περὶ περιορισμοῦ τῶν Ὑπουργείων, προβαίνει τώρα εἰς τὴν αὔξησιν αὐτῶν. Ἡ ἵδρυσις νέου Ὑπουργείου σήμερον, διὰ νὰ δικαιολογηθῇ καὶ διὰ νὰ εἶναι συνεπὴς πρᾶξις πρὸς τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως ἔπρεπε νὰ παρέχῃ εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοὺς σοβαροὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον εἰς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἔπειτα ἀπὸ 17μηνον διακυβέρνησιν τῆς χώρας νὰ ἱδρύσῃ τὸ νέον Ὑπουργεῖον. Ἐὰν κατὰ τὸ 17μηνον διάστημα τὸ ὁποῖον διέρρευσεν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχε στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα τὸν ἔπεισαν ὅτι δὲν ἠσκήθη καλῶς τὸ ἔργον τῆς δημοσίας τάξεως ἀπὸ τὸν προκάτοχον Ὑπουργὸν καὶ ὅτι οὗτος δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὸ ἔργον τῆς δημοσίας τάξεως, καὶ ἐχώλαινεν αὕτη, τότε δύναται νὰ δικαιολογηθῇ ἡ κατάθεσις τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Οὐδὲν ὅμως τοιοῦτον ἐπιχείρημα ἀναφέρεται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει. Συνεπῶς, δύο τινὰ δύνανται νὰ συμβαίνουν, ἢ ἀπέτυχεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν τομέα τῆς δημοσίας τάξεως, καὶ ὡς ἐκ τούτου ὁ ἀνασχηματισμὸς αὐτῆς ἀποβλέπει εἰς τὴν κάλυψιν καὶ τῆς ἀποτυχίας αὐτῆς, ἢ ὅτι ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν κατώρθωσε νὰ ἀρθῇ ὑπεράνω τῶν κομματικῶν πιέσεων καὶ διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ κομματικὰς ἀξιώσεις, προβαίνει εἰς τὴν ἵδρυσιν τοῦ νέου Ὑφυπουργείου, παρὰ τὰς ἐπαγγελίας του περὶ μειώσεως αὐτῶν. Ἐὰν τὸ τελευταῖον, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀληθές, τότε ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀποδεικνύει, μὲ τὰς πράξεις του, ὅτι δὲν ἔχει τὴν δύναμιν νὰ κρατήσῃ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν εἰς τὰ ἐπίπεδα ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη νὰ τὸν κρατήσῃ διὰ νὰ ἐξυψώσῃ τὸν κοινοβουλευτισμὸν καὶ νὰ κτυπήσῃ τὸν παλαιοκομματισμόν, ἀλλ’ ἀντιθέτως αἱ πράξεις του αὐταὶ καταρρίπτουν τὸν κοινοβουλευτισμὸν καὶ ἐνισχύουν τὸν παλαιοκομματισμόν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§43Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ σύστασις ἑνὸς Ὑπουργείου εἶναι πρᾶξις τῆς πολιτείας σοβαρὰ καὶ διὰ νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἱδρύσῃ ἕνα Ὑπουργεῖον θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ μελετήσει τὸ θέμα καὶ ἂν ὑπάρχουν σοβαρώτατοι λόγοι, ὥστε νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμὸς μὲ τὴν αὔξησιν ἑνὸς Ὑπουργείου. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, ἕνα νομοσχέδιον διὰ τὴν σύστασιν νέου Ὑπουργείου, νὰ μὴ ἔρχεται ἔτσι μὲ μίαν πενιχροτάτην ἔκθεσιν, ὥστε ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ μὴ διαφωτίζεται ἐπαρκῶς ἐπὶ τῶν ἀναγκῶν τῶν σοβαρῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπέβαλον τὴν ἵδρυσιν τοῦ νέου Ὑπουργείου. Ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς διεφώτισε διὰ τῆς εἰσηγητικῆς της ἐκθέσεως. Νομίζω, ὅτι τὸ νέον Ὑπουργεῖον ἐδημιουργήθη διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν φιλοδοξίαν ἑνὸς στελέχους τῆς Κυβερνήσεως, στελέχους τὸ ὁποῖον εἶναι σεμνὸς πολιτικὸς καὶ δὲν ἐπεδίωξε τοιαύτην θέσιν. Δὲν νομίζομεν ὅτι θὰ συντρέχουν ἄλλοι λόγοι. Θὰ παρεκάλουν λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν, νὰ διαφωτίσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ποῖοι εἶναι οἱ πραγματικοὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον τὴν δημιουργίαν αὐτοῦ τοῦ νέου Ὑφυπουργείου ὥστε νὰ πεισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἱδρύσεώς του.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§45Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει μία παράδοσις, ἡ ὁποία δὲν λέγω ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ τηρῆται καὶ οὔτε καὶ πάντοτε ἐτηρήθη, ἡ ὁποία ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑπάρχει, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὅταν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς πλειοψηφίας καὶ δὴ τόσον μεγάλης πλειοψηφίας, ὅπως εἶναι ἡ σημερινή, ἀποφασίζῃ συγκροτῶν τὴν Κυβέρνησίν του ἢ ἀνασχηματίζων αὐτήν, νὰ προτείνῃ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ σχεδίου νόμου, τὴν ἵδρυσιν Ὑπουργείου ἢ Ὑφυπουργείου τινός, νὰ μὴ προκαλῇ συζήτησιν οὐσιώδη, ἡ τοιαύτη πρότασις, δεδομένου, ὅτι ὁ λαός, προκειμένου περὶ τῆς συνθέσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ μάλιστα εἰς τοιαύτας λεπτομερειακὰς περιπτώσεις, διότι εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Κυβερνήσεως, δίδει εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς πλειοψηφίας τὸ δικαίωμα νὰ τακτοποιήσῃ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον αὐτὸς νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ διοικήσῃ τὴν χώραν. Δι’ αὐτό, ὁμολογῶ ὅτι ἠπόρησα, πῶς οἱ ἀξιότιμοι φίλοι, ὁ ἐκ Λασηθίου συνάδελφος καὶ ὁ ἐκ Χίου συνάδελφος, ἐνόμισαν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀντικρούσουν τὴν σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως, τὴν σκέψιν τοῦ προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὅπως ἱδρύσῃ ὅπως ἐπανιδρύσῃ μᾶλλον, τὸ Ὑφυπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως ἢ Δημοσίας Ἀσφαλείας. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Κοθρῆς, μάλιστα ὑπῆρξεν ἐντόνως δραματικός. Ἐνόμισεν, ὅτι ἐξ ἀφορμῆς τοῦ σχεδίου νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου πρόκειται νὰ ἐπανδρωθῇ τὸ Ὑφυπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως, ἦτο δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ βασιζόμενος μόνον ἐπὶ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καταδεικνύει προσήλωσιν εἰς φαυλοκρατικὰς μεθόδους. Ὁμολογῶ, ὅτι λογικῶς ποίαν σχέσιν ἔχει τὸ συμπέρασμα αὐτὸ πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐπανιδρυθῇ τὸ Ὑφυπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως, ὅτι ποία εἶναι ἡ λογικὴ συνάφεια μεταξὺ τοῦ συμπεράσματος τοῦ κ. Κοθρῆ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατανοήσω. Δι’ αὐτό, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Κοθρῆς, νὰ μὴ ἀπαντήσω εἰς τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα προέβαλεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, διότι τὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ εἶναι ἐπιχειρήματα εὑρισκόμενα ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκτὸς χάρτου, ἐκτὸς τοῦ χάρτου ἐπὶ τοῦ ὁποίου, εἶναι ἀναγεγραμμένον τὸ σχέδιον νόμου, περὶ ἐπανδρώσεως τοῦ Ὑφυπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς, ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐξηγήσῃ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἐπανιδρύεται τὸ Ὑφυπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως. Ἐπ’ αὐτοῦ, δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω πολύ. Θὰ σᾶς εἴπω μόνον ὀλίγα τινά. Κύριοι, εἰς ὡρισμένας περιόδους τῆς ἐθνικῆς μας ἱστορίας, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἤσκησε καὶ καθήκοντα Ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως. Εἰς ἄλλας περιόδους ἀκόμη καὶ μετὰ τὸ 1944 μέχρι τοῦ 1949 ὑπῆρχεν Ὑφυπουργὸς καὶ μάλιστα ὑπῆρχεν ὄχι μόνον Ὑφυπουργός, ἀλλ’ Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἤσκει τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπ. Δημοσίας Τάξεως. Δηλαδή, ὑπῆρχεν αὐτοτελὲς Ὑπουργεῖον. Καὶ ἡ μία ἄποψις ἐπὶ τῆς ὁποίας βασίζεται ἡ συνένωσις τῶν ἁρμοδιοτήτων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ ἡ ἄλλη ἄποψις, ἡ ὁποία προβλέπει τὴν διαίρεσιν τῶν ἁρμοδιοτήτων, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ. Νομίζω, ὅτι τὰ περισσότερα ἐπιχειρήματα ὑπάρχουν ὑπὲρ τῆς ἐπανδρώσεως τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει συνάφεια ὀντολογικὴ καὶ οὐσιαστικὴ σχέσις μεταξὺ τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν ἁρμοδιοτήτων, ἐκείνου, ὁ ὁποῖος εἶναι τεταγμένος εἰς τὸ νὰ δίδῃ τὰς κατευθύνσεις εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὴν διοίκησιν, ἔχει τὰς νομαρχίας, τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας. Τί σχέσιν ἔχουν ὅλα αὐτὰ — ἄμεσον, διότι ἔμμεσον σχέσιν ἔχουν μεγάλην— ἄμεσον μὲ τὰ θέματα Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐν πολλοῖς στρατιωτικά, τὸ ἓν ἐξ αὐτῶν μάλιστα, ἀπολύτως Στρατιωτικόν; Τί σχέσιν ἔχει ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν διοίκησιν, τὴν διάρθρωσιν τῆς ἀποκεντρώσεως καὶ αὐτοδιοικήσεως, μὲ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, δυσκόλως εἶναι δυνατὸν νὰ κατανοήσητε. Εἶναι πολὺ ὁμαλώτερον νὰ ὑπάρχῃ εἰδικὸς Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος συνεργαζόμενος μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν — διότι Ὑφυπουργεῖον ἐπανιδρύεται καὶ ὄχι Ὑπουργεῖον —νὰ διευθύνῃ καὶ νὰ ἐποπτεύῃ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, νὰ ἔχῃ δηλαδὴ τὴν πολιτικὴν εὐθύνην διὰ τὴν ἐσωτερικὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας. Εἶναι τόσαι ἄλλωστε αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὥστε δυσκόλως δύναται ν’ ἀνταποκριθῇ εἷς καὶ μόνον ἄνθρωπος εἰς τὴν ἐξάσκησιν τῶν καθηκόντων καὶ τοῦ ἐπόπτου τῆς διοικήσεως, ἀποκεντρώσεως καὶ αὐτοδιοικήσεως καὶ τοῦ ἐπόπτου καὶ ὁδηγοῦ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπόφασις τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἐπανίδρυσιν τοῦ Ὑφυπουργείου Δημοσίας Τάξεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀντικειμένη εἰς τὴν τάσιν τῆς Κυβερνήσεως ὅπως πραγματοποιήσῃ τὰς μεγαλυτέρας δυνατὰς οἰκονομίας, διότι μία προσθήκη εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 33 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐτησίως ἐκτὸς τοῦ μισθοῦ, διότι 33 ἑκατομμύρια πρόκειται νὰ προστεθοῦν, ἡ προσθήκη αὐτῶν τῶν 33 ἑκατομμυρίων δὲν ἀποτελεῖ, νομίζω, βάσιν ἐπαρκῆ, ἐπὶ τῆς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ ἡ κατηγορία ὅτι ἀντιφάσκομεν πρὸς ἡμᾶς αὐτούς, διακηρύσσοντας τὴν ἀνάγκην οἰκονομιῶν, ὅταν προβαίνωμεν εἰς τὴν ἐπανίδρυσιν τοῦ Ὑφυπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Παρακαλῶ, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὅπως ἀποδεχθῆτε τὸ σχέδιον νόμου περὶ Ὑφυπουργείου Δημοσίας Τάξεως, ἄνευ περαιτέρω ἀντιρρήσεων. (Χειροκροτήματα).

§46Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ μὴ νομισθῇ, ὅτι ἡ ἀντίρρησίς μου, διὰ τὴν ἐπανίδρυσιν τοῦ Ὑφυπουργείου Δημοσίας Τάξεως, ἐνέχει τὴν ἀντίθεσιν πρὸς τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος θ’ ἀναλάβῃ τὸ Ὑφυπουργεῖον. Δὲν δυνάμεθα νὰ κατανοήσωμεν ὅμως, τοῦτο, ὅτι ἐνῷ ἐπὶ δεκαεπτάμηνον χρονικὸν διάστημα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἤσκει τὰ καθήκοντα ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἔρχεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις νὰ διαχωρίσῃ τὸν τομέα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, χωρὶς νὰ δώσῃ ἐπαρκεῖς ἐξηγήσεις, διαχωρισμοῦ, πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Κατὰ συνέπειαν, τοῦτο ἐνέχει τὴν ἔννοιαν κομματικῆς παραχωρήσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§47Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, μοῦ εἶναι ἐξαιρετικὰ συμπαθές, καὶ τὸ θεωρῶ πλέον, ἢ κατάλληλον, διὰ τὸ λειτούργημα, τὸ ὁποῖον ἀναλαμβάνει. Ἡ ἀξίωσις ὅμως, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον χωρὶς συζήτησιν, μοῦ φαίνεται, ὅτι εἶναι ὑπερβολική, ἐὰν ἐνθυμηθῶμεν, ὅτι εἰς παλαιοὺς παλαιοκομματικοὺς καιροὺς ἡ συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐγένετο καὶ διὰ μίαν δαπάνην διατροφῆς δύο γατῶν. Ἀπὸ θεωρητικῆς ἀπόψεως, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Χωροφυλακὴ καὶ ἡ Ἀστυνομία Πόλεων, πρέπει νὰ ὑπάγωνται ἄμεσα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι εἶναι τὸ κύριον ὄργανον τῆς Διοικήσεως. Ὁ ἀστυνομικὸς σταθμάρχης, ὁ ὑποδιοικητὴς Χωροφυλακῆς, ὁ διοικητὴς Χωροφυλακῆς, εἶναι τὰ διοικητικὰ ὄργανα, διὰ τῶν ὁποίων ἐπικοινωνοῦν ὅλαι αἱ ἄλλαι ἀρχαὶ πρὸς τὸν λαὸν Ἐπομένως ἐνδείκνυται νὰ μὴ ἱδρυθῇ τὸ νέον Ὑφυπουργεῖον. Ἄλλωστε διὰ πρώτην φοράν, ποὺ συνεστήθη Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως, ἦτο τὸ ἔτος 1925 ἐπὶ Θεοδ. Παγκάλου καὶ ἦτο γνωστὸν τότε διὰ ποῖον λόγον ἐπεδίωξεν ὁ Πάγκαλος τὴν ἵδρυσιν αὐτοῦ.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφύλλης ἔχει τὸν λόγον.

§49Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῶν ὅσων ἐξέφρασεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐν ὄψει καὶ τῶν διδαγμάτων τοῦ παρελθόντος καὶ τῆς πείρας, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ὁδηγούμενοι ἀπὸ τὴν προοπτικὴν περὶ τῆς εὐρείας καὶ λίαν κρισίμου ἀποστολῆς τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Σωμάτων ἀσφαλείας καὶ τάξεως, νομίζω ὅτι, ὄχι μόνον εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ ἵδρυσις τοῦ Ὑφυπουργείου, ἀλλ’ ἀντιθέτως, διὰ λόγους πολλούς, τοὺς ὁποίους θεωρῶ περιττὸν νὰ ἀναπτύξω, πρέπει νὰ γίνῃ ἵδρυσις Ὑπουργείου καὶ ὄχι Ὑφυπουργείου.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἀγορητοῦ, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ νομοσχέδιον εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἔχει;

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει, εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1671) 1951 «περὶ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργείων». Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ καὶ ἐπικυρώσω ὑπ’ εὐθύνην μου τὰ μέχρι τοῦ σημείου τούτου, πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη καὶ τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως μέχρι τοῦ σημείου τούτου, ἐπικυροῦνται ὑπ’ εὐθύνην τοῦ Προεδρείου. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ κατετέθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ὅπως τοῦτο ψηφισθῇ εἰς δύο συζητήσεις. Συνεπῶς, τὸ νομοσχέδιον θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν.

§55Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ κάμω ἐγὼ μίαν ἀνακοίνωσιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§56Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Σαράντη, κατετέθη πρότασις καὶ παρακαλεῖται ἡ Βουλή, ὅπως γίνῃ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου εἰς δύο ἀναγνώσεις. Ἐπομένως ἀπόψε γίνεται ἡ πρώτη συζήτησις.

§58Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. συνάδελφος, ζητεῖ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, πρέπει νὰ τοῦ δοθῇ.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι περιττὸν διότι κατετέθη πρότασις.

§60Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πῶς γνωρίζετε τί θὰ εἴπῃ ὁ κ. συνάδελφος;

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§62Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἐκεῖνοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν ὅπως τὸ νομοσχέδιον συζητηθῇ κατὰ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν, δὲν θὰ προέβαινον εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτῆς τῆς αἰτήσεως, ἡ ὁποία βεβαίως εἶναι δεσμευτική, ἢ πιθανὸν μάλιστα νὰ ἀποσύρουν τὴν αἴτησίν των καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων, ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν θὰ προέβαινον ἴσως εἰς αὐτήν, ἐὰν ἤκουον προηγουμένως τὴν ἀνακοίνωσίν μου. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 18, θὰ ἤθελα νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλὴ ὅτι ἀντικαθίστανται ὡς ἑξῆς: Τὰ περιλαμβανόμενα ἐκεῖ. Πρῶτον, τὸ τρίτον ἐδάφιον ἀντικαθίσταται ὡς κατωτέρω: «Διὰ τὴν φυσιολογικὴν ἐξέλιξιν καὶ ἀνανέωσιν τῶν στελεχῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων δύναται ὁ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργός, κατὰ τὴν κατ’ ἔτος κρίσιν αὐτῶν νὰ καθορίσῃ δι’ ἀποφάσεώς του, ποσοστὸν ὑποχρεωτικῶς ἀποστρατευομένων ἀξιωματικῶν ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Συνταγματάρχου καὶ τῶν τούτῳ ἀντιστοιχούντων κλπ. Ἐν περιπτώσει καθορισμοῦ κατὰ τὰ ἀνωτέρω ὑποχρεωτικῶς ἀποστρατευομένων ἀξιωματικῶν τὸ ποσοστὸν πρέπει νὰ εἶναι τοὐλάχιστον 10% καὶ ἐφαρμόζεται ὡς ἀκολούθως». Ἔχουν γίνει ὡρισμέναι τροποποιήσεις καὶ εἰς τὰ ἑπόμενα, οὕτως ὥστε, νὰ προσαρμοσθοῦν εἰς τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν προτείνω καὶ ἡ ὁποία θεσπίζει τὸ δυνητικόν. Δὲν θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἑπομένως ἡ θέσπισις ὑπὸ τοῦ νόμου τοῦ ποσοστοῦ, ἀλλὰ θὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις εἰς ὡρισμένα ἔτη, ὅταν διαπιστοῦται ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ ἢ Ἀεροπορικοῦ ἢ Ναυτικοῦ Συμβουλίου καὶ ἡ διαπίστωσις αὐτὴ υἱοθετεῖται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ, ὅταν διαπιστοῦται ἡ συμφόρησις ἡ μεγάλη εἰς ὡρισμένον βαθμόν, νὰ τίθεται εἰς ἐφαρμογὴν ἡ διάταξις περὶ τοῦ 10%. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις εἰς τὴν ὁποίαν καταλήγει ἡ Κυβέρνησις, καὶ νομίζω, ὅτι, ἡ ἄποψις αὐτή, θὰ ἀπαλλάξῃ πολλοὺς ἐξ ὑμῶν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν πλέον τὴν ἀξίαν των, μετὰ τὴν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως προτεινομένην τροπολογίαν. Ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 18 προστίθεται παράγραφος στʹ ἔχουσα οὕτω. Εἶναι καὶ αὐτὴ οὐσιώδης δι’ αὐτὸ σᾶς τὴν ἀναγινώσκω ἀπὸ τοῦδε. Αὐτὴ πρόκειται νὰ ἰσχύσῃ εἰς ἣν περίπτωσιν τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν ὁ θεσμὸς τοῦ 10%: «Ἀξιωματικοὶ καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, μὴ ἔχοντες συμπεπληρωμένην 25ετῆ πραγματικὴν συντάξιμον ὑπηρεσίαν, δὲν ἀποστρατεύονται πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ποσοστοῦ ἀποστρατείας, ἀλλὰ μόνον ἐὰν ἤθελον κριθῆ ἀποστρατευτέοι δι’ ἄλλην αἰτίαν». Αὐτὸ νομίζω, ὅτι θὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ ἠθικὸν αἴσθημα ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ βεβαιωθῆτε ὅτι πρόκειται περὶ παραλείψεως, ἡ ὁποία δὲν ὀφείλεται εἰς διάθεσιν κακὴν ἀπέναντι τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι περιλαμβάνονται εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν, ἀλλ’ ἁπλούστατα εἰς μίαν ἀπὸ τὰς παραλείψεις αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ σημειωθοῦν ὅταν ἀντιμετωπίσῃ κανεὶς πολύπλοκα προβλήματα, ὅπως εἶναι τὸ πρόβλημα τοῦ νομοσχεδίου περὶ στρατιωτικῆς ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν. Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως, τοὺς συναδέλφους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διετύπωσαν τὴν αἴτησιν, ἐὰν μετὰ τὴν ἀνακοίνωσιν αὐτὴν εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἀποσύρουν τὴν αἴτησίν των, θὰ ἤμην ἰδιαιτέρως ἀπέναντί των ὑπόχρεως. Διατί; Ὑπάρχει εἰδικὸς λόγος. Σήμερον θὰ ὁμιλήσουν οἱ κ.κ. εἰσηγηταὶ καὶ μετὰ θὰ διακόψωμεν, διὰ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις αὔριον καὶ θὰ τελειώσῃ μεθαύριον, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον καὶ ἀπόψε καὶ αὔριον ἐγὼ προσωπικῶς εἰς τὰς 8½ μ. μ. εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπουσιάσω λόγῳ τῆς παρουσίας τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Τουρκικῆς Ἀεροπορίας ἐν Ἀθήναις. Θὰ ὑπάρξῃ, λοιπόν, ἡ δυνατότης κατ’ οὐσίαν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις εἰς δύο καὶ τρεῖς συνεδριάσεις. Ἀφοῦ, λοιπόν, θὰ ὑπάρξῃ ἡ δυνατότης κατ’ οὐσίαν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις εἰς 2–3 συνεδριάσεις καὶ δεδομένου, ὅτι τὴν ἄλλην ἑβδομάδα διακόπτονται αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, διατὶ νὰ ἐμμένουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν διατυπωθεῖσαν αἴτησιν; Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς αὐτοὺς ὅπως ἀποσύρουν τὴν αἴτησιν καὶ ἡ συζήτησις ἐν ὅλῃ της τῇ ἐκτάσει θὰ γίνῃ ἐντὸς 2–3 ἡμερῶν, διότι φαντάζομαι ὅτι μόνον τὴν Πέμπτην, ἐν ἀνάγκῃ θὰ ξενυχτίσωμεν, ἀλλὰ πάντως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ τὸ ὅλον νομοσχέδιον εἰς ὅλας τὰς λεπτομερείας του.

§63Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καθιστᾷ τὸ νομοσχέδιον ἐπίμαχον, εἶναι τὸ ἄρθρον 18, διότι ὅλα τὰ ἄλλα ἄρθρα εἶναι ὀργανικά. Ἀλλ’ εἰς ὅσα εἴπατε πρέπει νὰ προσθέσετε κάτι, τὸ ἐδάφιον δʹ τῆς 3ης παραγράφου, εἶναι τόσον ἀόριστον, ὥστε δύναται νὰ πιστευθῇ ὅτι ἀφορᾷ ὅλους τοὺς ἀξιωματικούς. Δηλαδὴ τὸ 10%. Τοὐλάχιστον θὰ ἐπεκταθῇ ἀπὸ τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ μέχρι τοῦ ἀντιστρατήγου. Ἢ πρέπει νὰ διαγραφῇ ἐντελῶς κατὰ τὴν γνώμην μου ἢ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ καλῶς. Διότι ὡς εἶναι διατυπωμένον γεννᾷ ἀμφιβολίαν, διότι τὸ ἐδάφιον βʹ ἀφορᾷ τοὺς ἀντιστρατήγους καὶ ὑποστρατήγους, τὸ ἐδάφιον γʹ τοὺς ταξιάρχους καὶ συνταγματάρχας, τὸ δὲ ἐδάφιον δ’ ἀφορᾷ τοὺς λοιποὺς ἀξιωματικούς.

§64Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Διὰ πάντας τοὺς λοιποὺς ἀξιωματικοὺς ἡ δυνατότης πραγματοποιήσεως τῶν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος ἄρθρου ἀποστρατευτέων κλπ.

§65Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν εἶναι ἔτσι, κ. Ὑπουργέ, πρέπει νὰ τὸ προσέξετε.

§66Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὄχι, ὁμιλεῖ καὶ ἐδῶ εἰδικῶς περὶ τῶν ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι ἔχουν βαθμὸν ἀπὸ τοῦ συνταγματάρχου καὶ ἄνω.

§67Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Λέγει διὰ τοὺς λοιπούς. Τοὺς συνταγματάρχας τοὺς ἔχει εἰς τὸ ἐδάφιον γʹ. Αὐτὸ νὰ τὸ προσθέσωμεν. Αὐτὸ εἶναι τὸ σκάνδαλον. Διότι ἂν αὐτὸ ἦτο ἀληθὲς θὰ ἦτο φοβερόν.

§68Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ λέγει ρητῶς εἰς τὴν συνέχειαν. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ τὸ τακτοποιήσωμεν, εἶναι ζήτημα διατυπώσεως.

§69Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ ἐδάφιον νὰ διατυπωθῇ κατὰ τρόπον σαφέστερον. Αὐτὸ εἶναι ἡ ἄκανθα ὅλου τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ἄλλα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου εἶναι τυπικά.

§70Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Πρόκειται περὶ διατυπώσεως ἐλλιποῦς, δὲν πρόκειται περὶ διαφορετικῆς ἀπόψεως. Πρόκειται περὶ ἐλλιποῦς διατυπώσεως καὶ θὰ βεβαιωθῆτε καὶ σεῖς ἐκ τοῦ τελευταίου τμήματος τῆς φράσεως, ὅτι ἀφορᾷ τοὺς Συνταγματάρχας καὶ ἄνω.

§71Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι κατανοητὸν ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον. Τοὐναντίον ὅλοι πιστεύουν, ὅσοι τὸ ἐδιάβασαν καὶ ἐγὼ πρῶτος, ὅτι ἀφορᾷ ὅλους τοὺς ἀξιωματικούς, ἀπὸ τὸν ἀνθυπολοχαγὸν μέχρι τοῦ Ἀντισυνταγματάρχου, δηλαδή, ὁ ἀνθυπολοχαγὸς τῶν δύο ἐτῶν ὑφίσταται τὴν κρίσιν. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολυθῇ ἀπὸ τὸ Στράτευμα μετὰ δύο ἢ τριῶν ἐτῶν ὑπηρεσίαν. Ἐὰν ἡ διατύπωσις παραμείνῃ ὡς ἔχει, τότε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ εἶναι ἕνα νομοσχέδιον πλήρους διαλύσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ.

§72Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ παραδεχθῆτε ἐὰν τὸ ξαναδιαβάσητε, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτό, ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι κάπως ἀσαφῶς διατυπωμένον, δηλαδὴ τὸ ἐδάφιον δʹ καταλήγει εἰς τὸ νὰ ὁμιλῇ εἰδικῶς περὶ ἀντιστρατήγων καὶ ὑποστρατήγων ἀφ’ ἑνὸς καὶ περὶ συνταγματαρχῶν καὶ ταξιάρχων ἀφ’ ἑτέρου ἢ τῶν τούτοις ἀντιστοιχούντων τῶν λοιπῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Ἑπομένως, δὲν τίθεται ζήτημα. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ εἶναι δυνατόν, νὰ προκύψῃ οἱαδήποτε ἀσαφὴς ἑρμηνεία, τοῦ ἄρθρου, θὰ τὸ ξεκαθαρίσωμεν. Κατόπιν τούτου, παρακαλῶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διότι φαντάζομαι ὅτι οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔχουν ὑπογράψει τὴν περὶ ἧς ὁ λόγος αἴτησιν, νὰ δεχθοῦν νὰ ἀποσύρουν τὴν αἴτησιν καὶ μὲ ἄνεσιν, τὰς τρεῖς ἑπομένας ἡμέρας, νὰ συζητήσωμεν, τὸ νομοσχέδιον.

§73Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μετὰ τὴν διευκρίνισίν σας ἐπὶ τῆς παραγράφου δʹ ἂς μὴ λάβωμεν ἀπόφασιν. Βεβαίως, ὑπάρχουν πολλὰ ἄλλα ζητήματα εἰς τὰ ὁποῖα θὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας. Ἐὰν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν συζητήσεων, πεισθῶμεν, ὅτι ἐδόθησαν ὅλαι αἱ ἐξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ δοθοῦν, κατόπιν τὴν τελευταίαν στιγμήν, θὰ ἀποσύρωμεν τὴν αἴτησιν.

§74Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὄχι, τὴν τελευταίαν στιγμήν. Δὲν ἠμπορεῖτε.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον εἰσέλθωμεν εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν, δὲν ἠμπορεῖτε.

§76Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἠμπορεῖτε νὰ κάμητε τὸ ἀντίστροφον ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, νὰ διατυπώσητε δηλαδὴ ἐκ νέου τὴν αἴτησίν σας καὶ νὰ τὴν δώσητε εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀσφαλῶς ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§78Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἂς ὑπάρχῃ ἡ αἴτησις εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§79Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Νὰ θεωρηθῇ ὡς μὴ ὑπάρχουσα αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§80Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κατετέθη ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1953. Ἔχομεν πέντε ἀνατυπώσεις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, αἱ ὁποῖαι κατετέθησαν. Ἕνα χρόνον ταλανίζεται καὶ ἦλθεν ἀπόψε εἰς τὴν Βουλήν. Νὰ τὸ ψηφίσωμεν ἀπόψε τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὴν τελευταίαν ἀνατύπωσιν, ἐγὼ τοὐλάχιστον τὴν ἔλαβον εἰς τὰς δύο τὸ μεσημέρι; Δὲν ἠδυνήθην νὰ μελετήσω τίποτε. Τοὐλάχιστον, ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν μίαν γνώμην ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἔστω καὶ ἀπορριπτέαν ἀπὸ ὑμᾶς. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν μίαν γνώμην.

§81Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἠκούσατε πρὸ ὀλίγου —δι’ αὐτὸ ἀπορῶ πῶς προέβητε εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτὴν τῆς παρατηρήσεως— ἠκούσατε πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἡ συζήτησις δὲν θὰ λήξῃ ἀπόψε, ὅτι θὰ ὁμιλήσουν οἱ κ.κ. εἰσηγηταί. Ἔχετε ὅλον τὸν χρόνον εἰς τὴν διάθεσίν σας ἀπόψε, αὔριον, ἴσως καὶ μεθαύριον, νὰ μελετήσητε τὰς τυχὸν τροποποιήσεις, σεῖς, μάλιστα, ὁ κατ’ ἐξοχὴν εἰδικός, ὁ ὁποῖος παίζετε εἰς τὰ δάκτυλα ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα τῆς ἱεραρχίας τῶν προαγωγῶν καὶ τῆς ἐπετηρίδος. Μὴ διαμαρτύρεσθε δι’ αὐτό. Ἐδήλωσα πρὸ ὀλίγου ὅτι ἡ συζήτησις, δὲν θὰ ζητήσω ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ συνεχισθῇ καὶ τὴν νύκτα διὰ νὰ φθάσωμεν ἀπόψε εἰς ψηφοφορίαν ἢ αὔριον τὸ πρωΐ, ἀλλὰ θὰ συνεχισθῇ αὔριον καὶ ἴσως καὶ μεθαύριον. Θὰ ἔχετε, λοιπόν, ὅλην τὴν ἄνεσιν νὰ προβῆτε εἰς τὴν μελέτην τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ τελευταίου σχεδίου, ὅπως τὸ ὑπέβαλον ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν.

§82Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἕνας ἐκ τῶν εἰσηγητῶν τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ὁ ἀξιότιμος Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν, ὁ κ. Γερακίνης. Θὰ ὁμιλήσῃ ἀπόψε ὡς εἰσηγητής.

§83Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλήσῃ ὡς εἰσηγητής, ἀλλὰ θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν λάβῃ τὸν λόγον καὶ ἐκφράσῃ τὰς ἀπόψεις του.

§84Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ποῖος θὰ τὸν ἀναπληρώσῃ, ἐφ’ ὅσον ἀντιπροσωπεύει ὡς ἀξιωματικός, τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς;

§85Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καὶ αὐτὸ δὲν τὸ ἀνέμενον, νὰ προβῆτε εἰς αὐτὴν τὴν παρατήρησιν. Σᾶς δηλῶ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐπὶ χρόνον μακρὸν τὸ ἐμελέτησα καὶ τὸ ἐμελέτησεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὅλοι οἱ ἁρμόδιοι τὸ ἐμελέτησαν καὶ τὸ καταθέτομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἢ μᾶλλον τὸ καταθέτομεν ἤδη καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως συζητηθῇ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ παρατήρησις, εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνετε, ὅτι θὰ πρέπει —διότι ἀκριβῶς ἔλαχεν εἰς τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Γερακίνην ὁ εὐτυχὴς κλῆρος νὰ γίνῃ Ὑφυπουργὸς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ὡς ἐκ τούτου νὰ ἐκπληρώσῃ τὰ χρέη τοῦ εἰσηγητοῦ— ὅτι δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει νὰ ἀναβάλωμεν τὸ νομοσχέδιον. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀναβολὴ τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐμοῦ καὶ ὅλων τῶν ἁρμοδίων, σημαίνει ἀναβολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὰς προσεχεῖς κρίσεις τῶν ἀξιωματικῶν. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ἡ Κυβέρνησις πιστεύει καὶ ἐλπίζει ὅτι οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, θὰ θελήσουν νὰ τὴν βοηθήσουν, διότι πρέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ στηριχθῇ ἡ κρίσις τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ κατὰ τὸ ἀμέσως προσεχὲς μέλλον, δηλαδή, ἀμέσως μετὰ τὸ Πάσχα. Ἐὰν θέλετε νὰ μὴ γίνῃ αὐτό, βεβαιωθῆτε, ὅτι θὰ λυπήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, διότι μετὰ μεγάλην καὶ ἐξαιρετικῶς ἐπιμελημένην μελέτην κατέληξεν εἰς τὴν διατύπωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν κατέληξε. Καὶ ἐὰν μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις προβαίνῃ εἰς διόρθωσιν τοῦ κειμένου, καὶ προτείνῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπόψε προέτεινα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν στοργήν, τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τοὺς Ἕλληνας ἀξιωματικούς, τὴν μεγάλην προσοχήν, τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύει, ἐπὶ ἑνὸς θέματος τόσον λεπτοῦ, καὶ τὴν πραγματικὴν καὶ ἀγωνιώδη προσπάθειάν της, ὅπως θέματα συνδεόμενα μὲ τὴν ἱεραρχίαν καὶ τὰς προαγωγάς, ἐπιλυθοῦν κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον. Βεβαίως ἡ συνεισφορά σας εἰς τὴν βελτίωσιν καὶ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, τὸν ὁποῖον θεωροῦμεν τὸν καλύτερον, θὰ εἶναι λίαν εὐπρόσδεκτος, καὶ θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἐὰν ἀκούσωμεν οἱανδήποτε παρατήρησιν ἢ ἐὰν ἀναγνώσωμεν καὶ ἀκούσωμεν ὑποστηριζομένην οἱανδήποτε τροπολογίαν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔχῃ προσωπικὸν χαρακτῆρα καὶ ἡ ὁποία θὰ ἀποβλέπῃ εἰς ἔτι μεγαλυτέραν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον οἱ συνάδελφοι, οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν τὴν ἀποσύρουν αὕτη θεωρεῖται ὡς μὴ γενομένη καὶ θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ μόνη κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησις. Ὁ κ. Σ. Καναβαριώτης, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἔχει τὸν λόγον.

§87ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅλοι τὸ ἐμελέτησαν τὸ νομοσχέδιον, πλὴν τῶν ναυτικῶν.

§88Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Λυποῦμαι, διότι δὲν τὸ ἐμελετήσατε, σεβαστὲ καὶ ἀξιότιμε κ. Ναύαρχε. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω, διότι ἀποδίδομεν οὐσιώδη σημασίαν εἰς τὴν κρίσιν σας καὶ τὴν πεῖραν σας, νὰ τὸ μελετήσητε.

§89Σ. ΚΑΝΑΒΑΡΙΩΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις ἐκτελοῦσιν ἐθνικὸν καθῆκον προασπίζοντες τὴν Χώραν ἀπὸ τὸν ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικὸν ἐχθρόν. Αὗται εἶναι τὸ ἀποτελεσματικὸν μέσον διὰ τὴν ἄμυναν τῆς Χώρας. Αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις εἶναι ἄθροισμα πλείστων ἀτόμων καὶ ἀπαιτεῖται διὰ νὰ ἐκπληρωθῇ ὁ προορισμός των νὰ μεταβιβασθῇ τὸ ἐκτελεστέον καθῆκον εἰς ἕκαστον τῶν ἀποτελούντων τὸ σύνολον τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, προσώπων, καὶ νὰ κατανοηθῇ συνάμα ὑπ’ αὐτοῦ καὶ νὰ διακανονισθῇ ὁ τρόπος διὰ τοῦ ὁποίου δύναται νὰ ἐξασφαλισθῇ ἵνα ἡ, πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντος, ἐνέργεια ἑκάστου τῶν ἀπαρτιζόντων τὰς ἐνόπλους δυνάμεις ἀτόμου, συντελῆται παραλλήλως. Διότι ἄλλως ἤθελεν ἐπέλθει σύγκρουσις θελήσεων ἀτομικῶν καὶ σύγχυσις εἰς τὸ μέγα ἄθροισμα τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Ὡς ἡ καλλιτέρα διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους ἀντιστοιχοῦσα μέθοδος ἐκρίθη ἡ διαίρεσις τῶν ἐνόπλων δυνάμεων εἰς τμήματα σμικρυνόμενα βαθμηδὸν ἢ ἀπολήγοντα εἰς τὰ ἐξ ἐλαχίστου ἀριθμοῦ προσώπων μικρότερα τοιαῦτα. Τοιαύτη σύνθεσις εἶναι ὡσὰν μία κλῖμαξ ἐκ τῶν ἀνωτέρω βαθμίδων τῆς ὁποίας συντελεῖται ἡ πρὸς τὰς κατωτέρας καὶ μέχρι τοῦ τελευταίου ἀνδρὸς μεταβίβασις καὶ ἀνάπτυξις τῆς ἐννοίας καὶ τοῦ σκοποῦ τοῦ καθήκοντος. Ὥστε ἐκ τῶν ἄνω δίδεται ἡ ὤθησις, ἐκ δὲ τῶν κάτω δηλοῦται ἡ πρὸς τὴν ὤθησιν ὑπακοὴ ἢ ἡ τῶν μεταβιβαζομένων διαταγῶν ἢ ὁδηγιῶν ἐκτέλεσις. Ἀλλ’ ἐκ τῆς οὕτω ἐνεργουμένης λειτουργίας τοῦ καθήκοντος κατὰ τὰς βαθμίδας τῆς κλίμακος χαρακτηρίζεται μία βαθμολογικὴ τάξις, ἤτοι ἱεραρχία. Πρὸς τὴν τοιαύτην κλιμακωτὴν ἢ ἱεραρχικὴν σύνθεσιν τῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ τὴν κατὰ τμήματα ἐν παραλλήλῳ συνεργασίᾳ ἐξάσκησιν τοῦ καθήκοντος, συνδέεται ἡ ἰδέα τοῦ βαθμοφόρου καὶ τοῦ ἀξιωματικοῦ. Ἀλλ’ αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις συνίστανται ἐξ ἐμψύχου καὶ ἀψύχου ὑλικοῦ, τὸ δὲ ἔμψυχον τοιοῦτον φυσιολογικῶς κινεῖται ἐκ τοῦ φυσικοῦ νόμου πρὸς τὴν ἔξοδον καὶ νέον ἔμψυχον ὑλικὸν εἰσέρχεται, ἤτοι ἀνανεοῦται συνεχῶς, ὡς ἔχον ζωὴν ἐν ἑαυτῷ. Ἡ κίνησις αὐτὴ συντελεῖται διὰ προαγωγῶν καὶ ἡ εἴσοδος νέων ἀποστρατειῶν. Ὀρθῶς, λοιπόν, τὸ νομοσχέδιον διαλαμβάνει ἱεραρχίαν καὶ προαγωγάς, διότι ἡ μία ἔννοια συμπληρώνει πλήρως τὴν ἄλλην. Τὴν τακτοποίησιν, λοιπόν, αὐτῶν ὑπὸ μίαν ὁμοιομορφίαν, τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἀποσκοπεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Ὡς σᾶς εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ἡ ἱεραρχία καὶ αἱ προαγωγαὶ τῶν ἀξιωματικῶν ἐνόπλων δυνάμεων, διέπονται σήμερον ὑπὸ διαφόρου δι’ ἕνα ἕκαστον κλάδον νομοθεσίας. Ἀφ’ ἧς ὅμως αἱ μορφαὶ τοῦ πολέμου ἤλλαξαν καὶ εἰς τὰς περισσοτέρας, ἂν ὄχι εἰς ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις, λαμβάνουν μέρος οἱ δύο ἢ οἱ τρεῖς κλάδοι τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἀναγκαῖον ἦτο ἡ ἐξεύρεσις ἑνὸς συντονιστικοῦ συλλογικοῦ ὀργάνου πρὸς ἑνιαίαν κατεύθυνσιν. Οὕτω διὰ τοῦ Α. Ν. 1431)8.4.1950, ἱδρύθη τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὑφ’ ὃ ὑπήχθησαν τὰ 3 πρώην Πολεμικὰ Ὑπουργεῖα, μετονομασθέντα εἰς Ὑφυπουργεῖα καὶ τοῦ ὁποίου Ὑπουργείου ἡ ἀποστολή, ὡς τὸ ἄρθρον 2 παράγραφος 1(γ) τοῦ ἐν λόγῳ Α. Ν. ὁρίζει, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ Ὑπουργεῖον ἔχει συντονιστικὴν τῶν τριῶν κλάδων τῆς ἐθνικῆς μας ἀμύνης ἀποστολήν. Δι’ αὐτὸ ἐκρίθη σκόπιμον, ὅπως, αἱ καθ’ ἕκαστον νομοθεσίαι, ὡς εἴπομεν, τῶν τριῶν κλάδων ἑνοποιηθοῦν, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως δώσουν εἰς τοὺς μονίμους ἀξιωματικοὺς τῶν τριῶν κλάδων μίαν γενικὴν μεταξὺ των ἱεραρχίαν καὶ ὁμοιόμορφον τρόπον κρίσεώς των διὰ τὰς προαγωγὰς καὶ ἀποστρατείαν των, ἀφοῦ εἰς τὰς πλείστας τῶν περιπτώσεων, ὡς ἐτονίσαμεν, συνεργάζονται στενῶς. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου προσπαθεῖ νὰ μὴ θίξῃ τὰς ὑφισταμένας ἀπὸ μακροῦ παραδόσεις καὶ τὰ ἰδιαίτερα χαρακτηριστικὰ ἑκάστου κλάδου, ὅπου τοῦτο εἶναι ἀπαραίτητον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Τριανταφύλλης). Βασικαὶ ἀρχαὶ τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, εἶναι αἱ ἑξῆς: Πρῶτον, διὰ τῆς προβλεπομένης διαδικασίας καταρτισμοῦ τῶν προτάσεων πρὸς προαγωγὴν καὶ τῶν πινάκων διὰ τὰς κρίσεις τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων, ἐπιδιώκεται ἀντικειμενικότης καὶ ἀμεροληψία κατὰ τὰς κρίσεις, ἰδίως, μετὰ τὴν καθιέρωσιν ὁμοιομόρφων τυπικῶν καὶ οὐσιαστικῶν προσόντων δι’ ἅπαντας τοὺς ἀξιωματικούς. Δεύτερον, παρέχεται ἡ δυνατότης ἐπανακρίσεως τῶν δυσμενῶς κριθέντων ἀξιωματικῶν, διὰ τῆς ὑποβολῆς παραπόνων ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων. Τρίτον, λαμβάνεται μέριμνα, ὅπως αἱ προαγωγαὶ τῶν ἀξιωματικῶν μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ὑπολοχαγοῦ, ἀνθυποπλοιάρχου καὶ ὑποσμηναγοῦ, ἐνεργοῦνται μόνον κατ’ ἀρχαιότητα. Ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ δὲ τοῦ λοχαγοῦ καὶ ἄνω, σμικρύνεται τὸ ποσοστὸν προαγωγῶν κατ’ ἀρχαιότητα καὶ αὐξάνεται τὸ ποσοστὸν προαγωγῶν κατ’ ἐκλογήν. Τέταρτον, τονοῦται ἡ ἀνανέωσις τῶν στελεχῶν διὰ τῆς θεσπιζομένης κατὰ ποσοστὸν ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν ὑποχρεωτικῆς ἀποστρατείας ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ συνταγματάρχου, πλοιάρχου καὶ σμηνάρχου καὶ ἄνω. Πέμπτον, λαμβάνεται μέριμνα, ὅπως, αἱ τοποθετήσεις τῶν ἀξιωματικῶν ἐνεργοῦνται ὑπὸ συλλογικῶν ὀργάνων (συμβουλίων κρίσεως), ὥστε νὰ καθίσταται ἀποδοτικωτέρα ἡ ὑπηρεσία των εἰς διαφόρους θέσεις, ὡς καὶ νὰ εἶναι αὗται, δικαιότεροι καὶ ἀμερόληπτοι. Ἕκτον, διὰ τῶν τελικῶν διατάξεων καὶ ἔξω τῶν βασικῶν ἀρχῶν τοῦ νομοσχεδίου, δίδεται ἡ δυνατότης τῆς συγχωνεύσεως διὰ Β. Δ. τῶν Δικαστικῶν Σωμάτων τῶν τριῶν κλάδων, εἰς ἕνα Σῶμα, ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν «Δικαστικὸν Σῶμα τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Τοῦτο, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ εἶναι χρήσιμον διὰ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, καὶ μετ’ εὐχαριστήσεως εἶδον, εἰς τὴν τελευταίαν ἀνατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου ὅτι, δὲν περιλαμβάνεται ἡ διάταξις τῆς συγχωνεύσεως, παρὰ δίδει μόνον τὴν δυνατότητα τῆς συγχωνεύσεως διὰ τοὺς ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ Β. Δ. μέλλοντας νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ νέον Σῶμα τῆς Δικαιοσύνης τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Ὡσαύτως, διὰ τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, δίδεται ἡ δυνατότης συγχωνεύσεως εἰς ἕνα Σῶμα ἢ ὑπηρεσίαν ὁμοειδῶν Σωμάτων διὰ λόγους οἰκονομίας. Τοῦτο εἶναι ἀκατανόητον καὶ θὰ εἶναι ἐπιζήμιον διὰ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Δὲν βλέπομεν ὅμως, πῶς εἷς ἀνθυπίατρος τῆς ξηρᾶς, θὰ δύναται νὰ ὑπηρετήσῃ ἐπὶ ἀντιτορπιλλικοῦ.

§90Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, εἰδικώτερον δὲ ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ οἱ εἰσηγηταὶ αὐτοῦ, διότι καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, ἐπέδειξαν πλήρη κατανόησιν εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν προτάσεων καὶ τροπολογιῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὰς ἐμελετήσαμε μετὰ μεγίστης προσοχῆς καὶ τὰς υἱοθετήσαμεν σχεδὸν ὅλας.

§91Σ. ΚΑΝΑΒΑΡΙΩΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οὐδεὶς ἠρνήθη τὴν ἐπιδειχθεῖσαν κατανόησιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως.

§92Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν τὸ λέγω διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§93Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ.....

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ἂς μὴ δώσωμεν τόνον διαλογικῆς συζητήσεως. Συνεχίσατε, κύριε Καναβαριώτη.

§95Σ. ΚΑΝΑΒΑΡΙΩΤΗΣ. Ἐπίσης, διὰ τῶν τελικῶν διατάξεων, οἱ εἰς εἰδικὴν μονιμότητα ἢ οἱ λόγῳ ὑγείας ὑπηρετοῦντες εἰς θέσεις ξηρᾶς ἀξιωματικοὶ τοῦ Β. Ν., ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ κωδικ. νόμου 794) 1948 καὶ ὀρθῶς. Μόνον θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως συμπεριληφθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς καὶ ἐάν τις τούτων κατέχῃ ἀνώτατον βαθμόν, διότι εἰς οὐδὲν θὰ ὠφελήσῃ τὴν ἀνανέωσιν τῶν στελεχῶν, ὅπερ εἶναι βασικὴ ἀρχὴ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἡ τυχὸν ἀπομάκρυνσις τούτου, μὲ τὴν ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν ἀποσυμφόρησιν, ἀφοῦ οὐδεμίαν θέσιν ὀργανικὴν αὐτὸς κατέχει.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Χατζηνικολῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§97Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου κ. Καναβαριώτη, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω, παρὰ ὀλίγα τινά, διότι εἰς τὰς δύο βασικὰς διατάξεις, δηλαδὴ τὸ 10% καὶ τῆς συγχωνεύσεως, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐξέθεσεν ὁ κ. Καναβαριώτης.

§98Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Οἱ εἰσηγηταὶ τῆς πλειοψηφίας, εἶναι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου.

§99Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ διαπιστοῦται ἕως τώρα.

§100Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Ἴσως, ἐγὼ εἰς τὸ ζήτημα τῆς συγχωνεύσεως νὰ εἶμαι ὀλίγον, οὕτως εἰπεῖν, σκληρότερος τοῦ κ. Καναβαριώτη καὶ νὰ μὴ δέχομαι οὔτε τὴν ἔναρξιν συγχωνεύσεως ἀπὸ σήμερον. Διότι, νομίζω, ὅτι ἡ ἱστορία, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα τῶν τριῶν αὐτῶν Σωμάτων, πρέπει νὰ μείνουν ἐντελῶς ἄθικτα. Διότι ἔχουν τὰς παραδόσεις των καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ νεωτερίσωμεν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι, ὡς τοὐλάχιστον, ἐγὼ γνωρίζω, μετὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν Ὑπουργείων Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἰς ἄλλα Κράτη, δὲν ἐτόλμησαν νὰ θίξουν τὰ ὅπλα εἰς τὴν ἰδιωτικήν των, οὕτως εἰπεῖν, ζωήν. Ἑπομένως, δὲν βλέπω τὸν λόγον, διατὶ νὰ νεωτερίσωμεν καὶ νὰ συγχωνεύσωμεν, ἢ νὰ κάμωμεν ἔναρξιν συγχωνεύσεως.

§101ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ εἰς τὴν Δικαιοσύνην.

§102Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Δι’ ὅλα, καὶ διὰ τὴν Δικαιοσύνην, ἡ ὁποία εἶναι κατηγορηματικωτέρα τώρα, ἀλλὰ καὶ εἰς μίαν ἄλλην παράγραφον, ἡ ὁποία λέγει ὅτι «καὶ ἄλλα συναφῆ ὅπλα» δὲν εἶναι δυνατόν, διότι δὲν ἀπέχει πολὺ ὁ καιρός, ἴσως, μάλιστα, ἡμεῖς ἔχομεν ἀρχίσει, ὅπου ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν θεσπίσει ἱπταμένους ἰατρούς. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, ὅλους τοὺς ἀνθυπιάτρους τοῦ στρατοῦ καὶ ὅλους τοὺς ἀνθυποπλοιάρχους τοῦ ναυτικοῦ, μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ λοχαγοῦ, θὰ τοὺς κάμωμεν ἱπταμένους; Καὶ διὰ ποῖον λόγον ὑφίσταται τὸ Κράτος, τόσον μεγάλον ἔξοδον, διὰ νὰ κάμῃ ἱπταμένους τοὺς λοχαγοὺς ἰατροὺς ἢ τοὺς ἀνθυποπλοιάρχους ἰατρούς;

§103Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἀερ.). Εἰδικῶς διὰ τὸ ὑγειονομικὸν ὅπλον, οὐδέποτε ἐπέρασεν ἀπὸ τὸ μυαλὸ οὐδενός, νὰ γίνῃ συγχώνευσις, διότι ἡ ὑγιειονομικὴ ἐπιστήμη τῆς Ἀεροπορίας — ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς — ὅτι εἶναι μία ξεχωριστὴ ἐπιστήμη ἀπὸ τὴν χερσαίαν ἐπιστήμην καὶ τὴν θαλασσιαίαν. Ἑπομένως, νὰ μὴ γίνεται λόγος περὶ συγχωνεύσεως τῶν ὑγιειονομικῶν ὑπηρεσιῶν.

§104Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Ἐπειδὴ λέγετε καὶ «περὶ συναφῶν ὑπηρεσιῶν». Ἀλλ’ εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι οὐδεὶς συνταγματάρχης, ὁσονδήποτε καλὸς καὶ ἐὰν εἶναι ἰατρός, ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ μέλος ἀνωτάτης ὑγειονομικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ ναυτικοῦ. Εἶναι ἀκατανόητον, διότι τὸ πρᾶγμα εἶναι τελείως διάφορον διὰ τὸν στρατόν, καὶ τελείως διάφορον διὰ τὴν ἀεροπορίαν. Λοιπόν, ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ λόγος περὶ ὑγειονομικῶν ὑπηρεσιῶν, ἀλλ’ ἐγὼ ἀνέφερον τὸ πρᾶγμα, διότι ὁμιλεῖ καὶ περὶ συγχωνεύσεως ὁμοειδῶν ὑπηρεσιῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ 10% διὰ τὴν ἀεροπορίαν καὶ διὰ τὸ ναυτικόν, ἐπειδὴ ὁ βαθμὸς τοῦ πλοιάρχου καὶ σμηνάρχου εἶναι τόσον μικρός, νομίζω, ὅτι τὸ 10% δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ. Τὰ μέχρι τοῦδε συμβούλια, τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας, ἡ ὀκταετία εἶναι ἀρκετὰ μέσα εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως, οὕτως ὥστε νὰ ἀποσυμφορήσουν τὸ ὅπλον τῆς ἀεροπορίας. Ἐπὶ λεπτομερειῶν, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελεν, ἴσως, μεγαλυτέραν συζήτησιν, εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τῶν εἰδικῶν προσόντων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ δεχθῇ ἀρκετὰς ἐκ τῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ὑπέβαλον, ἀλλὰ εἰς τὰ εἰδικὰ προσόντα ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν, ὅπως ἀντισμηνάρχων καὶ σμηνάρχων, δὲν ἐδέχθη, οὕτως εἰπεῖν, τὴν ἄποψίν μου. Καὶ ἐνῷ ἐγὼ προέτεινα διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντισμηνάρχου καὶ σμηνάρχου, ἐπειδὴ θεωρῶ ἐπιβεβλημένον ὅτι αὐτοὶ πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὰς μονάδας καὶ νὰ παρακολουθοῦν τὰς μονάδας, νὰ κάμουν πραγματικὴν ἐκπαίδευσιν, νὰ κάμουν πραγματικὴν ἠθικὴν ἐνέργειαν καὶ ὄχι εἰκονικήν, ὅπως, ἐν πολλοῖς, γίνεται σήμερον, νομίζω, ὅτι ὁ χρόνος, τὸν ὁποῖον καθορίζει τὸ νομοσχέδιον: «Ἀντισμήναρχοι καὶ σμήναρχοι μαχόμενοι ...... (ἀναγινώσκει) ......». Νομίζω, ὅτι λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι, διὰ νὰ προαχθῇ ἕνας ἀντισμήναρχος εἰς σμήναρχον, θέλει 4 χρόνια, τὸ νὰ καθήσῃ ἕνα χρόνο εἰς τὴν μονάδα, νομίζω, ὅτι εἶναι χρονικὸν διάστημα πολὺ μικρόν. Αὐτὸ τὸ ἴδιον καὶ διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ σμηνάρχου. Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ κρίνωμεν ἱπτάμενον, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν καὶ τῆς ἡλικίας, διότι εἶναι νέος, παραμένοντα εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ σμηνάρχου μόνον ἕνα χρόνον, διὰ νὰ ἔχῃ προσόντα προαγωγῆς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου. Δι’ αὐτὸ ἐγὼ προέτεινα εἰς τὴν τροπολογίαν μου, ὁ ἀντισμήναρχος δύο ἔτη εἰς πτέρυγα ὡς διοικητὴς σμήνους ἢ διοικητὴς πτέρυγος, ὁ σμήναρχος ἓν ἔτος, τοὐλάχιστον, ὡς διοικητὴς πτέρυγος. Δὲν νομίζω δέ, ὅτι τὰ χρονικὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα ἐγὼ καθώρισα εἰς τὴν τροπολογίαν μου, θὰ φέρουν σύγχυσιν, ὡς πρὸς τὰς προαγωγὰς τῶν ἀξιωματικῶν, δηλαδὴ εἰς 4 χρόνια, τὰ ὁποῖα χρειάζονται νὰ ἀποκτήσῃ ὁ ἀντισμήναρχος διὰ νὰ προαχθῇ, ἔχουν ὅλοι τὸν καιρὸν νὰ κάμουν ὅλοι οἱ ἀντισμήναρχοι τὸ χρονικὸν ὅριον, τὸ ὁποῖον ἐγὼ καθορίζω, ὡς εἰδικὸν προσόν. Ἔχομεν τόσας μονάδας ἐν ἐνεργείᾳ καὶ τόσας ἐν ἐξελίξει, ὥστε ἐπαρκοῦν αἱ μονάδες αὐταὶ νὰ καλύψουν τὰ χρονικὰ ὅρια τῶν εἰδικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἡ αὐτὴ οἰκονομία χρόνου γίνεται καὶ εἰς τὰς ἄλλας εἰδικότητας. Μάλιστα, τὸ ἀρχικὸν σχέδιον νόμου, ἐκ παραδρομῆς, ἴσως, παρέλειψε μίαν ὁλόκληρον εἰδικότητα, μᾶλλον Σῶμα εἰδικώτερον, τοὺς ἱπταμένους εἰδικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τοὺς ἠλεκτρολόγους καὶ δὲν τοὺς καθώριζεν εἰδικὰ προσόντα. Εἰς αὐτὰς τὰς ἱπταμένας εἰδικότητας, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐδέχθη ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀνθυποσμηναγοῦ καὶ πέραν 18 μῆνας ἐν μονάδι, διὰ τοὺς ἐπισμηναγοὺς 2 ἔτη ἐν μονάδι. Διὰ τὸν ἐπισμηναγὸν δὲν ἐθεώρησεν ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ εἰδικὸν προσὸν εἰς μονάδα. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν. Θὰ πρέπει καὶ ὁ ἐπισμηναγός, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι οἱ ἐπισμηναγοὶ προάγονται εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντισμηνάρχου εἰς τὴν εἰδικότητα αὐτήν, νομίζω, ὅτι καὶ οἱ ἐπισμηναγοὶ πρέπει νὰ ἔχουν προσόντα εἰδικὰ προαγωγῆς, καθ’ ὃν τρόπον εἶναι εἰς τὰς ἄλλας εἰδικότητας. Καὶ εἰς τὴν τροπολογίαν δὲν ἀναφέρονται, εἰς τὸ τελευταῖον κείμενον, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐκοινοποιήθη, οἱ ἠλεκτρολόγοι. Καὶ ἐρωτῶ: Αἱ μονάδες δὲν χρειάζονται ἠλεκτρολόγους; Ποῦ θὰ ὑπηρετῶσιν οἱ ἠλεκτρολόγοι ὅλοι, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον; Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καθορισθοῦν εἰδικὰ προσόντα καὶ διὰ τοὺς ἠλεκτρολόγους. Μία τροπολογία μου, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἀεροπορίας. Νομίζω, ὅτι οὕτω πως ἔπρεπε νὰ συγκροτηθῇ τὸ Α.Σ.Α., διότι μέχρι τοῦδε ἦτο κάπως εἷς Ὀργανισμὸς μονολιθικός. Τώρα εἰς αὐτὸ θὰ μετέχουν ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ τῆς ἀεροπορίας, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν πρόσωπα καὶ πράγματα καί, ἑπομένως, ἡ κρίσις τῶν ἀξιωματικῶν θὰ γίνεται καλύτερον καὶ οἱ κανονισμοὶ θὰ συντάσσωνται κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον.

§105Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἀεροπορίας). Ἐθεωρήθη, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιβεβλημένον, ὅπως οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ τῆς ἀεροπορίας, λαμβάνουν μέρος εἰς τὸ Α.Σ.Α., ὥστε νὰ παρακολουθοῦν ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὴν ζωὴν τῆς ἀεροπορίας. Τοῦτο ἀκριβῶς θὰ ἀποτελῇ διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτούς, τρόπον τινὰ καὶ ἓν ἀντικείμενον ἐκπαιδεύσεως τούτων, ἀφοῦ θὰ λαμβάνουν μέρος εἰς εὐρυτέρας συζητήσεις, ἀφορώσας τὴν Ἀεροπορίαν.

§106Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Αὐτά, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀεροπορίαν. Ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν πέραν αὐτῶν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ἀκούσῃ μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν, κατ’ ἀρχήν, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ναυτικῶν ἀπεδέχθη καὶ ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς εἰδικότητα τῶν διδασκάλων τοῦ στόλου. Ὑπηρετοῦν ἐκεῖ, περὶ τοὺς 15 διδάσκαλοι, οἱ ὁποῖοι κατατάσσονται μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ κελευστοῦ μόνον, καὶ δὲν δύνανται νὰ ἐξελιχθῶσιν ὡς οἱ λοιποὶ συνάδελφοί των, τῶν πολιτικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι δυνάμει τοῦ νόμου 953) 37, αἱ Παιδαγωγικαὶ Ἀκαδημίαι θεωροῦνται σχολαὶ ἀνωτάτης ἐκπαιδεύσεως, οἱ δὲ ἐξ αὐτῶν ἀποφοιτῶντες κατατάσσονται ὡς ὑπάλληλοι πρώτης κατηγορίας καὶ ἀφοῦ παραμείνουν ἐπὶ 10 ἔτη εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου, δύνανται νὰ ἐγγραφοῦν πρὸς μετεκπαίδευσιν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ εἶναι ἄνισος μεταχείρισις τῶν στρατιωτικῶν ἢ πολιτικῶν ὑπηρεσιῶν ἐὰν δὲν λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας αὐτὸ καὶ δὲν τὸ καθιερώσητε καὶ διὰ τὸ Ναυτικόν, οὕτως ὥστε καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νὰ δυνηθοῦν νὰ σταδιοδρομήσουν. Νομίζω ὅτι ἡ αἴτησις τῶν 15 αὐτῶν ἀνθρώπων πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή....

§107Γ. ΜΟΔΗΣ. Τί κάμνουν οἱ διδάσκαλοι εἰς τὸ Ναυτικόν;

§108Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Προσφέρουν μεγίστας ὑπηρεσίας. Διδάσκουν εἰς τὴν Σχολὴν ναυτοπαίδων, τοῦ Ναυτικοῦ, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχει μεγίστην ἄνθησιν. Ἐκτὸς αὐτοῦ χρησιμοποιοῦνται καὶ ὡς ἀξιωματικοὶ ὑπηρεσίας. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ ἔπρεπε νὰ φθάσουν ὄχι βεβαίως εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ πλοιάρχου ἀλλά, τοὐλάχιστον μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ πλωτάρχου. (Χειροκροτήματα).

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§110Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἶναι σημαντικόν. Ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς διοικήσεως τῶν ἐνόπλων μας δυνάμεων. Ἀποτελεῖ τὴν βάσιν ἐπὶ τῆς ὁποίας πρόκειται νὰ στηριχθῇ τὸ ὅλον οἰκοδόμημα τῶν στελεχῶν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων ἡμῶν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μελετᾶται ἀπὸ τὰ κατὰ μέρος Γενικὰ Ἐπιτελεῖα καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον. Κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἀπεσύρθη πρὸς πληρεστέραν μελέτην. Κατετέθη μετὰ πάλιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἡ ὁποία κατὰ τὸ μέγιστον ποσοστὸν αὐτῆς ἀποτελεῖται ἀπὸ παλαιοὺς στρατιωτικούς, ἐξήντλησε δέκα ὁλοκλήρους συνεδριάσεις διὰ νὰ τὸ μελετήσῃ, λέξιν πρὸς λέξιν, διάταξιν πρὸς διάταξιν, ὥστε νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν καλυτέραν διατύπωσίν του, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπός, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ νομοθέτημα. Ὅλα αὐτὰ προδίδουν τὴν σοβαρότητα τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν ἀνάγκην ὅπως ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τὸ προσέξῃ καὶ τὸ ἐπεξεργασθῇ μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς. Ἤδη ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς περιόδου τῆς παρούσης Βουλῆς ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ἐδήλωσα εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἐπὶ νομοθετημάτων ἀφορώντων τὴν ἐθνικὴν ἄμυναν τῆς χώρας, δὲν θὰ ἀσκήσωμεν ἄγονον καί στεῖραν ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ θὰ ἔλθωμεν συνεπίκουροι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ δυνηθοῦν αἱ ἔνοπλοι ἡμῶν δυνάμεις καὶ καλῶς νὰ ὀργανωθοῦν καὶ καλῶς νὰ ἀποδώσουν. Εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὑπέβαλε τὰς ἀπόψεις του. Πολλὰς ἐκ τῶν παρατηρήσεών μας ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἡ Κυβέρνησις τὰς υἱοθέτησε καὶ μᾶς ἀπήλλαξεν ἀπόψε τοῦ κόπου νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπ’ αὐτῶν. Αὐτὰ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὥστε ἐὰν εὑρεθῶ εἰς διαφωνίαν πρὸς ὡρισμένα σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δὲν θὰ προέρχηται ἀπὸ στενόκαρδον πνεῦμα ἀντιπολιτεύσεως, τοῦ ὁποίου στεροῦμαι, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ἀνάγκην ὅπως μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς συμβάλωμεν, ἵνα τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐξέλθῃ τῆς αἰθούσης αὐτῆς ὡς τέλειος νόμος καὶ παραδοθῇ εἰς τὸ Ἔθνος, παραδοθῇ εἰς τὸ Κράτος, παραδοθῇ εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, ὡς μία ὑποθήκη σοβαρά, βάσει τῆς ὁποίας ὀφείλουν νὰ διοικηθοῦν αἱ ἔνοπλοί μας δυνάμεις, πρὸς τὰς ὁποίας τὸ Ἔθνος προσβλέπει μετὰ μεγάλης ἐμπιστοσύνης, πίστεως καὶ ἀφοσιώσεως. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πολὺ πρὸ τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, τὸ Κράτος μας διὰ τὴν καλυτέραν ὀργάνωσιν τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς, ἐπεκαλέσθη τὴν βοήθειαν τῆς Γαλλικῆς Ὀργανωτικῆς Ἀποστολῆς, ἡ ὁποία ἦλθεν εἰς τὴν χώραν, παρέμεινεν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν καὶ ὠργάνωσε τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς. Παραλλήλως, τὸ Κράτος, ἐπίσης ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν ἐνίσχυσιν καὶ τὴν συμπαράστασιν ὀργανωτῶν τοῦ πρώτου ἐν τῇ Εὐρώπῃ ναυτικοῦ, τοῦ Βρεταννικοῦ Ναυτικοῦ. Ἦλθε δὲ ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν, ὀργανωτικὴ ἀποστολὴ τοῦ Ναυτικοῦ ἐκ Βρεταννίας, ἡ ὁποία ἐπὶ δεκαετηρίδας ὁλοκλήρους παρέμεινεν εἰς τὴν χώραν μας καὶ ὠργάνωσε τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν.

§111Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡ ὁποία δὲν ἔκαμε τίποτε...

§112Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν τὰ λέγετε πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων, ὅτι δὲν ἔκαμε τίποτε, θὰ ἐπιτρέψητε καὶ εἰς ἐμέ, ὁ ὁποῖος σᾶς ἠκολούθησα εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν ὅπου εἰσῆλθον ὅταν σεῖς ἐφύγατε καὶ παρηκολούθησα τὴν συμβολὴν εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ τῆς Βρεταννικῆς Ἀποστολῆς, νὰ ὁμολογήσω ὅτι πολλὰ ἔκαμε διὰ τὴν ὀργάνωσιν αὐτήν.

§113Π. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἁπλοποίησιν ἔκαμε.

§114Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἦτο φυσικὸν εἰς μὲν τὴν διοίκησιν τοῦ στρατοῦ νὰ ὑπεισέλθῃ τὸ Γαλλικὸν πνεῦμα τῆς διοικήσεως καὶ νὰ πάρωμεν τοὺς κανονισμοὺς τοῦ Γαλλικοῦ στρατοῦ, εἰς δὲ τὴν διοίκησιν τοῦ Ναυτικοῦ νὰ ὑπεισέλθῃ τὸ Βρεταννικὸν πνεῦμα τῆς διοικήσεως καὶ νὰ ἀντιγράψωμεν ἐν πολλοῖς τοὺς βρεταννικοὺς κανονισμούς. Ἀλλ’ ἡ νοοτροπία καὶ τὸ πνεῦμα τῆς διοικήσεως εἶναι εἰς αὐτὰ τὰ ἴδια τὰ Κράτη καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ εἰς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν, διάφορος διὰ τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς καὶ διάφορος διὰ τὸ ναυτικὸν καὶ διάφορος διὰ τὴν ἀεροπορίαν. Ἔχουν οἱ κλάδοι αὐτοὶ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἰδικήν των νοοτροπίαν, ἰδικούς των τρόπους διοικήσεως. Ἀλλοιῶς αἰσθάνονται αὐτοὶ τὴν ἔννοιαν τῆς πειθαρχίας, ὅλοι βέβαια κατὰ γενικὸν κανόνα πιστεύουν εἰς τὰς γενικὰς ἀρχὰς τῆς πειθαρχίας, ἀλλ’ ἀλλοιῶς τὸ ἀντιλαμβάνεται ὁ στρατὸς τῆς ξηρᾶς, ἀλλοιῶς τὸ ναυτικόν, ἀλλοιῶς ἡ ἀεροπορία. Διῳκήθημεν, λοιπόν, ἀπὸ 40ετίας καὶ πλέον μὲ αὐτὰς τὰς παραδόσεις καὶ μὲ αὐτὴν τὴν θεμελιωμένην διοικητικὴν παράδοσιν εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις μας. Μετὰ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον, ὅπου ἤλθομεν εἰς στενωτέραν ἐπαφήν, ἰδίως μὲ τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν, ἀλλὰ μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, εἰς τὴν στενὴν ἐπαφὴν καὶ μὲ τὴν διοίκησιν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῆς Ἀμερικῆς, εἴδομεν ὅτι καὶ ἐκ τῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων, ἀφοῦ καὶ εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα, ᾐσθάνθημεν τὴν ἀνάγκην νὰ ὀργανώσωμεν Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ᾐσθάνθημεν τὴν ἀνάγκην νὰ συντονίσωμεν τὴν διοίκησιν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ νὰ ἱδρύσωμεν ἕνα Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ οὕτως εἰπεῖν, τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὑπὸ τὸ ὁποῖον ἐτοποθετήσαμεν τὸ Γ.Ε.ΕΘ.Α., τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ Συντονιστικὸν Ἐπιτελεῖον τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Αὐτὸ ἔγινε, τὸ ἐδέχθησαν καὶ τὸ ἐψήφισαν ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων καί, συνεπῶς, εἶναι μία ἀρχὴ διοικήσεως, πρὸς τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ἠμπορεῖ ἐξ ἡμῶν τῶν παρευρισκομένων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ ἀντείπῃ. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις, ὑπήχθησαν ὑπὸ τὴν γενικὴν διοίκησιν ἑνὸς Ὑπουργείου καὶ τὴν ἀνωτέραν ἐπίβλεψιν ἑνὸς Γενικοῦ Ἐπιτελείου, φυσικὸν ἦτο νὰ προχωρήσωμεν ἔτι περαιτέρω εἰς τὴν ἑνοποίησιν, εἰς τὴν σύνδεσιν τῶν διοικητικῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι διέπουν καὶ τοὺς τρεῖς κλάδους τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Ἀλλά, σᾶς εἶπον, προηγουμένως, αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις τῶν κλάδων διήποντο ἀπὸ διάφορον πνεῦμα διοικήσεως, διότι εἶχεν ἄλλην ἕκαστος ἐκ τῶν κλάδων τούτων πηγὴν ἐμπνεύσεως. Διὰ τοῦτο, παρουσιάσθη ἡ δυσκολία αὐτή, τοῦ νὰ ἠμπορῇ εὐθὺς ἀμέσως νὰ καταρτισθῇ ἕνας νόμος ὁ ὁποῖος νὰ εὕρῃ ἀπήχησιν εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν, πρῶτον, τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, καί, δεύτερον, τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Διότι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ διάφορος ἀντίληψις περὶ τὴν διοίκησιν καὶ τὴν ἱεραρχίαν τὴν γενικὴν καὶ τὴν διάρθρωσιν αὐτῶν τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρετηρήθη ἡ καθυστέρησις καὶ εἰς τὴν σύνταξιν καὶ εἰς τὴν μελέτην καὶ εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Θὰ ἦτο δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ κάμωμεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἔλθῃ ἕνα νομοσχέδιον ἐδῶ μὲ ἄρθρον μόνον ποὺ νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τὸ Γ. Ε. ΕΘ. Α. νὰ κωδικοποιήσῃ, οὕτως εἰπεῖν, τὰς διοικητικὰς διατάξεις τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Αὐτό, θὰ ἦτο τὸ πρῶτον στάδιον. Αἱ διοικητικαὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἄλλαι διὰ τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς, ἄλλαι διὰ τὸ ναυτικὸν καὶ ἄλλαι διὰ τὴν ἀεροπορίαν, διότι ἡ ἀεροπορία ὡς μικτὸν Σῶμα, διακρίνεται καὶ ἀπὸ τὸν μὲν καὶ ἀπὸ τὸν δὲ κλάδον, νὰ ἑνοποιήσωμεν τὰς διατάξεις αὐτάς, ὥστε νὰ καταστήσωμεν οἰκείας τὰς διατάξεις αὐτὰς εἰς τὰ στελέχη τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ νὰ μπορέσουν τὰ στελέχη αὐτὰ νὰ διαφωτισθοῦν τὸ ἓν μὲ τὸ ἄλλο καὶ νὰ κατανοήσουν καὶ νὰ καταλάβουν, ὥστε ὁ στρατὸς νὰ ἴδῃ πῶς διοικεῖται τὸ ναυτικὸν μέχρι τοῦδε, τὸ ναυτικὸν πῶς διοικεῖται ὁ στρατὸς ξηρᾶς καὶ ἡ ἀεροπορία κ. ο. κ. Καὶ ἀφοῦ αἱ διοικητικαὶ αὐταὶ διατάξεις γίνουν κτῆμα ὅλων τῶν στελεχῶν καὶ τῶν Ὑπουργείων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, τότε θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ δεύτερον βῆμα, νὰ τροποποιήσωμεν, διότι πρέπει νὰ εἴμεθα πολὺ προσεκτικοί, ὅταν πρόκειται νὰ τροποποιήσωμεν νόμον διοικητικὸν τοῦ στρατοῦ, τότε θὰ ἐπροχωροῦμεν εἰς τὸ δεύτερον βῆμα νὰ τροποποιήσωμεν αὐτὰς τὰς ἤδη κωδικοποιηθείσας διατάξεις βάσει τοῦ δημιουργηθησομένου ἐν τῷ μεταξὺ ἑνιαίου πνεύματος διοικήσεως, διότι θὰ ἀντελαμβάνοντο πλέον ἐκ τῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων, οἱ διοικοῦντες τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, ὅτι ἔπρεπε νὰ τροποποιήσωμεν τὰς διατάξεις αὐτάς. Δὲν τὸ ἔκαμαν αὐτό, ἀλλὰ ἐπροχώρησαν ἀμέσως διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, εἰς τὸ δεύτερον βῆμα, νὰ ἑνοποιήσουν κατ’ εὐθεῖαν διὰ τοῦ νόμου τὰς γενικὰς διατάξεις. Τὸ νομοσχέδιον, ὅπως παρουσιάσθη εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, εἶχε πολλὰς ἀτελείας καὶ εἶχε καὶ μερικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι προέδιδον διαθέσεις — δὲν θέλω νὰ θίξω τὴν Κυβέρνησιν ὅτι εἶχε τὰς διαθέσεις αὐτὰς — ἔδιδε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις, οἱαδήποτε Κυβέρνησις, θὰ ἔκαμνε κακὴν χρῆσιν τῶν διατάξεων αὐτῶν. Φέρ’ εἰπεῖν, ὑπῆρχε μία διάταξις, ἡ ὁποία ὥριζεν, ὅτι τὰ Συμβούλια κρίσεως, «κρίνοντα ἐλευθέρως», ἀποφασίζουν διὰ τὴν τύχην τῶν ἀξιωματικῶν. Αὐτή, ἡ «ἐλευθέρα κρίσις», ἡ ὁποία περιελήφθη, δυστυχῶς, καὶ εἰς προηγούμενα νομοθετήματα τῆς Κυβερνήσεως, μᾶς ἐνέβαλεν εἰς ὑποψίας ὅτι καὶ εἰς τὸν στρατὸν ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ ἄλλας μεθόδους, αἱ ὁποῖαι δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμόζωνται εἰς τὸν στρατόν. Εὐτυχῶς, ὁμοθύμως ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπεδέχθη παρατήρησίν μας καὶ διέγραψε τὴν διάταξιν αὐτήν, βλέπομεν δὲ εὐχαρίστως ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη τὴν διαγραφήν της. Μία ἄλλη διάταξις, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον καὶ τὴν ὁποίαν ἀπήλειψε κατόπιν εἰσηγήσεως καὶ συναδέλφου τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ, ἦτο ὅτι μία διάταξις ποὺ ἴσχυεν εἰς ναυτικόν, τῆς διαφόρου ἀρχαιότητος μεταξὺ τῶν διαφόρων κλάδων τοῦ ναυτικοῦ, τὴν ἐπεξέτεινε καὶ εἰς τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς, καὶ θὰ παρουσιάζετο τὸ ἑξῆς φαινόμενον: Ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι προήρχοντο ἐκ τῆς αὐτῆς Σχολῆς, τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων, ἐπειδὴ ἐπῆγαν εἰς διάφορα Σώματα ἢ ὅπλα, θὰ εἶχον διάφορον ἀρχαιότητα καὶ οἱ τῶν ὅπλων θὰ ἦσαν ἀρχαιότεροι τῶν Σωμάτων, ὁπότε θὰ παρουσιάζοντο παρεξηγήσεις, ἀνωμαλίαι εἰς τὴν διοίκησιν κλπ., διότι ἕνας, ὁ ὁποῖος συνήθισε νὰ θεωρῇ νεώτερον ἕνα συμμαθητήν του εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, δὲν ἠμποροῦσε νὰ τὸν θεωρήσῃ ἀρχαιότερον ἐπειδὴ κατὰ τύχην ἐπῆγεν εἰς τὸ Ἱππικὸν καὶ αὐτὸς ἦτο εἰς τὸ Σῶμα Μεταφορῶν. Εὐτυχῶς καὶ τὴν παρατήρησιν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ὑπεβάλομεν τὴν ἀπεδέχθη ὁμοψήφως ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τὴν υἱοθετεῖ ἡ Κυβέρνησις, αὐτὸ δὲ μᾶς διευκολύνει πάρα πολὺ εἰς τὸ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἰς τὸ ἄρθρον 2, τὸ σχετικόν, θὰ ἔχωμεν νὰ κάμωμεν μερικὰς παρατηρήσεις ἐπιθυμοῦντες νὰ βελτιώσωμεν ἔτι περαιτέρω τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλ’ ἐπιφυλασσόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Μίαν ἄλλην παρατήρησίν μας ἀπεδέχθη ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν υἱοθέτησε. Τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον ἔλεγεν, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ «προάγονται κατ’ ἐπιλογήν». Αὐτὴ ἡ κρίσις, κατ’ ἐπιλογήν, τὸ πρῶτον εἰσαγομένη εἰς τὴν διατύπωσιν νόμου τοιούτου περιεχομένου, διοικητικοῦ, θὰ ἠμποροῦσε νὰ δημιουργήσῃ παρεξηγήσεις: Ὅτι, δηλαδή, οἱ ἀξιωματικοὶ δὲν θὰ προάγωνται πλέον κατ’ ἐπιλογήν, ποὺ σημαίνει ὅτι ὁ κάθε ἀξιωματικὸς προάγεται ἀναλόγως τῶν προσόντων, τοῦ ἤθους, τῆς ἀποδόσεώς του κλπ., αὐτὸς ἄφηνε τὸν ἑαυτόν του εἰς τὴν συνείδησιν καὶ τὴν κρίσιν τῶν ἀνωτέρων του ὥστε νὰ τὸν προτείνουν κατ’ ἐκλογήν, ἀρχαιότητα, κλπ. Ἐνῷ ἡ κατ’ ἐπιλογὴν προαγωγὴ σημαίνει ὅτι θὰ ἐπιλέγουν, θὰ διαλέγουν τὰ Συμβούλια. Εὐτυχῶς καὶ τὴν παρατήρησίν μας αὐτὴν τὴν ἀπεδέχθη καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ συνεπῶς μᾶς ἀπαλλάσσει τοῦ κόπου νὰ ἀναπτύξωμεν τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Ἔτσι, τὸ νομοσχέδιον περιέλαβε τὴν συνήθη ἔκφρασιν, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ προάγονται ὅπως προήγοντο, κατ’ ἐκλογὴν καὶ ὄχι κατ’ ἐπιλογήν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δυστυχῶς δὲν ἠμπόρεσα νὰ πείσω τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ οὔτε ἡ Κυβέρνησις τὸ ἀπεδέχθη, παρ’ ὅλον ὅτι καὶ ἐγγράφως καὶ προφορικῶς τὸ εἰσηγήθην, εἶναι τὸ ποσοστὸν ἀπαρτίας τῶν Συμβουλίων κρίσεως τὸ ὁποῖον περιλαμβάνεται εἰς τὰ ἄρθρα 12 καὶ 14 τοῦ νομοσχεδίου. Τὰ ἄρθρα αὐτὰ ὁρίζουν τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου κρίσεως προαγωγῶν τῶν Ἀνωτάτων καὶ ὅλων τῶν ἀξιωματικῶν καὶ λέγουν ὅτι: Διὰ νὰ συνέλθῃ καὶ λάβῃ ἀποφάσεις καὶ κρίνῃ ἓν Συμβούλιον, πρέπει νὰ ἔχῃ ἀπαρτίαν ⅔. Ἡ ἀπαρτία αὐτὴ τῶν ⅔, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, εἶναι μικρά. Εἰσηγήθην εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰσηγοῦμαι καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἡ ἀπαρτία νὰ γίνῃ τὰ ⅘. Ἡ κρίσις τῶν ἀξιωματικῶν, εἶναι τὸ ὕψιστον καθῆκον τῶν ἡγητόρων. Εἶναι καὶ ἓν προνόμιον, μέγα προνόμιον. Ὀλίγοι ἄνθρωποι εἰς τὴν ζωὴν ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς κρίσεως. Ὅλοι μας ὑποκείμεθα εἰς τὴν κρίσιν τῶν ἄλλων. Καὶ ἡμεῖς ποὺ πολιτευόμεθα ὑποκείμεθα εἰς τὴν κρίσιν τοῦ λαοῦ. Ἀλλ’ εἰς μίαν συντεταγμένην πολιτείαν, ὀλίγοι κρίνουν καὶ πολλοὶ κρίνονται. Τὸ προνόμιον αὐτό, τὸ μέγα, τὸ ὑψηλὸν καθῆκον πρέπει νὰ τὸ ἀσκοῦν οἱ ἡγήτορες τοῦ στρατοῦ καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ἢ νὰ εὕρωμεν ἀφορμὰς διὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον λόγον, ὅτι κωλύεται κάποιος διὰ τὴν συμμετοχήν του εἰς τὸ Συμβούλιον. Πρέπει ἡ Διοίκησις, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, οἱ κατὰ μέρος Ὑπουργοί, νὰ λαμβάνουν τὰ μέτρα των, ὥστε τὴν τακτὴν χρονολογίαν, νὰ εἶναι δυνατόν, ἐκτὸς περιπτώσεως πολέμου, ὁπότε ἀναστέλλονται ὅλα αὐτά, ἀλλ’ εἰς ὁμαλὰς εἰρηνικὰς περιόδους, τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀσκῆται αὐτὸ τὸ ὑψηλὸν λειτούργημα, τῆς κρίσεως, νὰ εἶναι πάντες οἱ κρίνοντες παρόντες. Διότι εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτὸ τῆς κρίσεως θὰ ἐκφέρουν γνώμην ὑψηλήν, ἀνωτέραν, θὰ ὁμιλήσουν ἀπὸ τὴν συνείδησίν των οἱ ἡγήτορες καὶ θὰ κρίνουν τὴν τύχην ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι παρέδωσαν εἰς τὰ χέρια των καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν ζωήν τους. Δὲν εἶναι δυνατὸν τόσον ἐπιπόλαια ἡμεῖς νὰ παραδίδωμεν ὡς πολιτεία, ὡς Νομοθετικὸν Σῶμα, αὐτὴν τὴν κρίσιν εἰς τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐξουσίαν. Θὰ θέσωμεν ἕνα περιορισμόν. Ἕνας πιθανὸν νὰ ἀρρωστήσῃ, ἕνας πιθανὸν νὰ ἀπουσιάσῃ, ἕνας ἠμπορεῖ νὰ ἀπουσιάσῃ, ἀλλὰ περισσότεροι, ὄχι κύριοι συνάδελφοι. Νομίζω, ὅτι πρέπει εἰς τὸ ἄρθρον 12 καὶ τὸ ἄρθρον 14 ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀπόψεις της καὶ νὰ ἀποδεχθῇ τὰς ἰδικάς μας, ὥστε ἡ ἀπαρτία τῶν Συμβουλίων κρίσεως ν’ ἀποτελῆται ἀπὸ τὰ ⅘ καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ ⅔. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ ἐμπνεύσωμεν εἰς τὸν ἀξιωματικὸν ἐμπιστοσύνην καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν καλυτέραν λειτουργίαν καὶ εἰς τὴν καλυτέραν ἀπόδοσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ὅλοι θέλομεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτη. Παρακαλῶ καὶ ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσουν τὸ θέμα αὐτό. Ἔχετε τὸν χρόνον νὰ τὸ σκεφθῆτε, ἐφ’ ὅσον θὰ ἀκολουθήσῃ βραδὺν ρυθμὸν ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τούτου καὶ εἰς τὴν συζήτησιν του κατ’ ἄρθρον, νὰ εἴμεθα ὅλοι ὥριμοι ν’ ἀποφασίσωμεν καὶ ἀποδεχθῶμεν, ἐὰν καὶ σεῖς, ἡ πλειοψηφία, δέχεσθε, αὐτὴν τὴν ἄποψιν.

§115Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Νὰ σᾶς δώσω μίαν ἑρμηνείαν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀπαρτίας;

§116Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ διαφωτίσετε τὴν Βουλήν, εὐχαρίστως.

§117Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Τὸ ζήτημα τῆς ἀπαρτίας δὲν εἶναι συνδεδεμένον μὲ μίαν αὐθαίρετον ἀπουσίαν. Εἶναι συνδεδεμένον πρῶτα–πρῶτα μὲ κώλυμα ὑγείας ἢ ἄλλον σοβαρὸν λόγον. Ἐὰν ἀποδεχθῶμεν τὰ ⅘ ποὺ προτείνετε, ἐὰν ἀσθενήσουν δύο, τότε δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ γίνῃ Συμβούλιον. Ἐκτὸς αὐτοῦ, εἶναι καὶ μία ἄλλη περίπτωσις, ἐπανακρίσεως ἀξιωματικῶν. Κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐπανέρχονται θέματα εἰς τὸ Α. Σ. Συμβούλιον, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀρχαιοτέρους τοῦ κριθέντος καὶ καθ’ ἣν θὰ πρέπει νὰ ἐξαιρεθῶσιν οἱ νεώτεροι τοῦ κρινομένου. Λοιπὸν ὑπάρχει καὶ ἓν τοιοῦτον κώλυμα πολλὲς φορές.

§118Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰδικῶς αὐτὸ τὸ θέμα ἐπειδὴ εἶναι ἐντοπισμένον εἰς ὡρισμένην κατηγορίαν ἀξιωματικῶν, ἠμπορεῖ νὰ τὸ σκεφθῶμεν καὶ νὰ τὸ διατυπώσωμεν, ἀλλὰ γενικῶς διὰ τὴν κρίσιν τῶν ἀξιωματικῶν τὰ Συμβούλια κρίσεως πρέπει νὰ ἔχουν ἀπαρτίαν διὰ νὰ κρίνουν τοὐλάχιστον, διὰ νὰ ἀποφασίζουν, τὰ ⅘. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μου. Ἔχομεν καιρὸν νὰ τὴν μελετήσωμεν.

§119Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Τὰ ἀνώτερα συμβούλια εἶναι ἑνιαῖα.

§120Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἠμποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν ἄλλο συμβούλιον. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὴν εἰδικὴν αὐτὴν περίπτωσιν ἠμποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν τὴν ἀπαρτίαν τῶν ⅔, διὰ τὴν κανονικὴν ὅμως κρίσιν ἐγὼ εἰσηγοῦμαι τὴν πλειοψηφίαν τῶν ⅘.

§121Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Εἶναι ἡ περίπτωσις τῆς ἀσθενείας.

§122Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ νεοφανὴς διάταξις, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε πολλὰς συζητήσεις, καὶ εἰς τοὺς στρατῶνας ἀκόμη, εἰς τὸν τύπον καὶ εἰς ἡμᾶς εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 18, ἡ καινοφανὴς αὐτὴ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θεσπίζει τὴν ὑποχρεωτικὴν ἔξοδον τῶν ἀξιωματικῶν κατὰ τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον μᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Εὐλόγως ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Χαβίνης παρετήρησεν ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἐδαφίου 3 τῆς 4ης περιπτώσεως. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Χαβίνης τὸ ἤκουσα καὶ ἐγὼ ἀπὸ κατωτέρους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι τοῦ εἶπον, τί πάει νὰ μᾶς κάνει ἡ Κυβέρνησις κάθε χρόνο νὰ ἀπομακρύνῃ τὸ 10%. Ὁμολογῶ, ὅτι καὶ ἐγὼ ἐταράχθηκα πρὶν μελετήσω τὸ νομοσχέδιον, τὸ ἔφερα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς μὲ καθησύχασε. Καὶ πράγματι ἐκ τῆς ἑρμηνείας τῆς διατάξεως αὑτῆς, φαίνεται, ὅτι αὕτη δὲν ἀφορᾷ ὅλους τοὺς ἀξιωματικούς, ἀλλὰ τοὺς ἀνωτάτους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ τὸ διατυπώσωμεν ὅπως πρέπει. Ἐγὼ ὅμως, ἔχω ἀντίθετον γνώμην καὶ ἀντίθεσιν πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς διατάξεως τὴν ὁποίαν διετύπωσα καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὴν ἔγγραφόν μου εἰσήγησιν. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὑτὴ θὰ ἐμπνεύσῃ ἕνα πνεῦμα φαβοριτισμοῦ, ἕνα πνεῦμα ταχύτητος εἰς τοὺς κατωτέρους ἀξιωματικούς. Θὰ πιέζουν οἱ κατώτεροι ἀξιωματικοὶ τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις νὰ αὐξάνουν αὐτὸ τὸ ποσοστόν, διότι παρὰ τὴν βελτίωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, πάλιν ὑπάρχει ὁ κίνδυνος αὐτός. Λέγει, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς ἀποφασίζει διὰ τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἶναι τοὐλάχιστον 10%. Ἐγὼ θὰ ἤθελα ἡ λέξις τοὐλάχιστον, νὰ γίνῃ τὸ πολύ. Ἐὰν θὰ ἐδέχετο αὑτὸ ἡ Κυβέρνησις ἐλαφρῶς θὰ μὲ καθησύχαζε. Ἀλλὰ δὲν τὸ ἀπεδέχθη. Φαντασθῆτε λοιπὸν μίαν ἀσθενῆ Κυβέρνησιν ἢ μίαν οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θέλει νὰ ἐξοντώσῃ τὴν ἀνωτάτην ἱεραρχίαν τοῦ στρατοῦ διὰ νομίμου μέσου, ἢ μίαν ἄλλην Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θέλει νὰ ἀκούῃ τὰς εἰσηγήσεις τῶν κατωτέρων ἀξιωματικῶν καὶ κατὰ σύμπτωσιν ἔχουν φίλους, γνωστούς, συγγενεῖς οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ θὰ εὑρίσκῃ τὸν νόμιμον τύπον, θὰ καθορίζῃ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ἀπὸ 10 ἕως 100% καὶ κατ’ ἔτος νὰ ἀπομακρύνῃ τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν. Θὰ μοῦ πῆτε, μὰ δὲν ἔχετε ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Στρατάρχην, ὁ ὁποῖος διῴκησε τὸν στρατὸν τόσον καλὰ καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ μᾶς θεωρεῖτε τόσον ἀπάτριδας, ὥστε νὰ πετάξωμεν τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν; Ἐκτὸς τούτου ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι δὲν νομοθετοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν οὔτε διὰ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, οὔτε διὰ συγκεκριμένην Κυβέρνησιν, νομοθετοῦμεν καὶ ὀφείλομεν νὰ σκεπτώμεθα ἀνώτερα, ὑψηλότερα καὶ ἐπειδὴ τοὺς νόμους, πάντοτε τοὺς παραβαίνουν οἱ κακοί, νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ καὶ κακὴ Κυβέρνησις καὶ κακὸς Ὑπουργὸς καὶ κακὸν Ἐπιτελεῖον, τὸ ὁποῖον νὰ δύναται νὰ κάμῃ κατάχρησιν αὐτῆς τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία θὰ βλάψῃ τὸ Ἔθνος. Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, κ.κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ ἴδητε τὶ σημασίαν ἔχει ἡ χρηστὴ διοίκησις εἰς τὸν στρατόν, μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία εἰς τὸν περασμένον πόλεμον ποὺ ἤσκουν μίαν ἐπιρροὴν εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ναυτικῶν, νὰ σώσω ἕνα ἀξιωματικόν. Αὐτὸς ὁ ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἔκαμεν ἕνα μικρὸν παράπτωμα, αὐτὸς ὁ ἀξιωματικὸς εἶναι ὁ ἥρως, τοῦ ὁποίου ἡ συμβολὴ εἰς τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον εἶναι σημαντικωτάτη. Δὲν ἀναφέρω ὀνόματα, ἀλλὰ μόνον τὸ παράδειγμα, διὰ νὰ δῆτε μὲ πόσην σημασίαν καὶ προσοχὴν πρέπει νὰ προσβλέπωμεν εἰς τοὺς ἀξιωματικούς. Γίνεται ἕνας ἀξιωματικὸς συνταγματάρχης, ταξίαρχος, στρατηγός. Ἐκείνην τὴν ὥραν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ ἠμπορεῖ νὰ προσφέρῃ ὅ,τι ἔλαβεν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν. Δὲν εἶναι ἐπάγγελμα, εἶναι λειτούργημα, ὑψηλὸν λειτούργημα, τοῦ ἀξιωματικοῦ. Δὲν θὰ σκεφθῶμεν νὰ τοὺς ἐξασφαλίσωμεν μόνον τὰ οἰκονομικὰ μέσα καὶ νὰ τοὺς εἴπωμεν, πήγαινε!! Ἐφ’ ὅσον ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἔφθασεν εἰς τὴν ἀνωτάτην βαθμίδα, ἔχομεν καθῆκον νὰ τὸν ἀξιοποιήσωμεν καὶ διὰ τὸ Ἔθνος καὶ διὰ τὸν στρατὸν καὶ διὰ τὴν πατρίδα. Δίδομεν, ὅμως, εἰς μίαν κακὴν Κυβέρνησιν, εἰς ἕν κακὸν Ὑπουργόν, τὸ δικαίωμα μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν, νὰ τὸν διώξῃ.

§123Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Τί θὰ πῇ κακὸς Ὑπουργός;

§124Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κακῆς ποιότητος Ὑπουργός. Ἀλλ’ εἰς τὰ καλὰ καθούμενα ἀνωτάτους ἐγκρίτους καὶ καλοὺς ἀξιωματικούς, νὰ τοὺς ὑπαγάγωμεν εἰς τὸ ποσοστὸν αὐτό, τὸ ἀόριστον, εἶναι πρᾶγμα ἐπικίνδυνον. Ἡ διάταξις αὐτὴ βασικῶς μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον καὶ εἰσηγοῦμαι τὴν ἀπάλειψίν της. Ἐγὼ θὰ ἤθελα ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, νὰ καινοτομήσῃ, νὰ παρακολουθήσῃ τοὺς συμμάχους μας καὶ τοὺς Ἄγγλους καὶ τοὺς Ἀμερικανοὺς πῶς εἶναι ὠργανωμένοι οἱ στρατοί των; Κατὰ τὸ πλεῖστον ἀπὸ στελέχη τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ ναυτικοῦ καὶ τῆς ἀεροπορίας καὶ τῶν Ἄγγλων καὶ τῶν Ἀμερικανῶν εἶναι ἐφεδρικοί. Οἱ Ἄγγλοι καὶ οἱ Ἀμερικανοί, χρησιμοποιοῦν εἰς ἐκτεταμένην κλίμακα τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς. Εἰς ἡμᾶς ἡ ἱστορία καὶ τῶν δύο πολέμων, καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, δηλοῖ ὅτι οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοί μας, προσέφερον ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ μέτωπον. Ἠγωνίσθησαν ἐφάμιλλα πρὸς τοὺς μονίμους ἀξιωματικούς. Θὰ ἤθελα, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ συλλάβῃ τὸ πρόβλημα ἄλλως. Διότι, τί σημασίαν ἔχει ἡ διάταξις αὐτή; Λέγει τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ ἔχω πολλοὺς ἀξιωματικούς, ἐπειδὴ εἰσάγω εἰς τὰς σχολάς, πολλοὺς ἀξιωματικούς, καὶ δὲν ξεύρω τὶ νὰ τοὺς κάμω, τοὺς ἀπολύω. Ὄχι, κ.κ. συνάδελφοι, θὰ περιορίσωμεν τὴν παραγωγὴν τῶν ἐπαγγελματιῶν ἀξιωματικῶν. Ἂς εἴπωμεν θὰ παράγωμεν τόσους ἀξιωματικούς, ὅσους χρειαζόμεθα διὰ νὰ ἔχωμεν στελεχωμένον τὸν στρατὸν καὶ νὰ ἐφαρμόσωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν. Εἰς ἡμᾶς, κ.κ. συνάδελφοι, δὲν ἐπεβλήθη αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ἐπεκράτησεν ἡ παράδοσις τῶν ἐπαγγελματικῶν στελεχῶν, διότι δὲν εἴχομεν εἰς τὴν χώραν μας, μέχρι πρό τινος, πληθώραν ἐπιστημόνων. Εἶναι τώρα 15–20 χρόνια, ποὺ ἔχομεν πληθώραν ἐπιστημόνων καὶ μορφωμένων ἀνθρώπων. Μέχρι πρὸ 20–30 ἐτῶν οἱ Ἕλληνες ἐσταματοῦσαν εἰς τὸ δημοτικὸν σχολεῖον ἢ εἰς τὸ σχολαρχεῖον καὶ ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέραν ἐπεδίδοντο εἰς τὴν γεωργίαν καὶ τὰς τέχνας. Δὲν εἴχομεν πολλοὺς μορφωμένους πολίτας καὶ ἐπιστήμονας, ὥστε ἀπ’ ἐκεῖ νὰ παίρνωμεν στελέχη διὰ νὰ δημιουργῶμεν τὸν ἐφεδρικὸν στρατόν. Σήμερον ὅμως, δόξα τῷ Θεῷ, μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῆς μορφώσεως, ἡ ὁποία γίνεται καὶ εἰς τὴν μέσην καὶ τὴν ἀνωτάτην παιδείαν ὑπάρχουν πλεονάζοντες μορφωμένοι πολῖται ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἠμποροῦμεν νὰ ἀντλήσωμεν στελέχη ἱκανὰ διὰ νὰ δημιουργήσωμεν αὐτὸν τὸν ἐφεδρικὸν στρατόν, ὁπότε αὐτοὺς τοὺς ὁποίους θὰ παράγωμεν ἀπὸ τὰς σχολὰς, θὰ τοὺς ἔχωμεν διὰ νὰ ἐπανδρώσωμεν ὅλας τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, καὶ θὰ ἔχουν ἄμεσον ἐξέλιξιν, διότι θὰ ὑπάρχουν περιθώρια νὰ ἀνέλθουν εἰς ὅλους τοὺς βαθμούς. Δὲν θὰ ἔχουν οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ βίαν, καὶ ἕνεκα τούτου, θὰ ἔχουν περισσοτέραν ὄρεξιν καὶ θὰ ἐκπαιδεύουν τοὺς ἐφέδρους, τοὺς ὁποίους ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν τὸ Κράτος θὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν του. Σήμερον ἡ πεῖρα τοῦ πολέμου, λέγει, ὅτι οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοί, προσφέρουν ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας. Θὰ ἔχωμεν λοιπόν, πληθώραν στελεχῶν ἐφεδρικῶν, τοὺς ὁποίους, θὰ χρησιμοποιήσωμεν διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ μειώσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν, εἰς τὰ πλαίσια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μᾶς χρειάζονται, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθοῦν προβλήματα, ὅπως ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προβλέπει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 18 καὶ ὅπως ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἰς τὸ παρελθὸν συνετάραξαν τὴν Χώραν μας.

§125Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ ἡ Βουλγαρία πρὸ 40 ἤδη ἐτῶν, ἔκαμε τόσην χρῆσιν τῶν ἐφέδρων στελεχῶν τῶν ἀξιωματικῶν, ὥστε καὶ εἰς τοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους καὶ εἰς τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον, ἂν καὶ εἶχε τὸν ἴδιον ἀριθμὸν μονίμων ἀξιωματικῶν μὲ ἡμᾶς, παρέταξε τάγματα ὑπερδιπλάσια ἀπὸ ἡμᾶς.

§126Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, νὰ στραφῶμεν πρὸς τὴν Βουλγαρίαν. Ἂς ἴδωμεν τί κάμνουν οἱ σύμμαχοί μας, μὲ τοὺς ὁποίους συνεπολεμήσαμεν, καὶ εἰς τὸ πλευρὸν τῶν ὁποίων εὑρισκόμεθα. Διότι καὶ ἡμεῖς, εἴμεθα πτωχὸν Κράτος καὶ διότι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ διευθετηθοῦν τὰ προβλήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα συνταράσσουν τὸν στρατόν. Βεβαίως, αὐτό, τὸ ὁποῖον, προτείνω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τώρα δεκτόν, τὸ φέρω ὅμως ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, ἵνα τὸ μελετήσῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὰ ἁρμόδια Ἐπιτελεῖα, καὶ ἀναλόγως νὰ πράξῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὡς πρὸς τὴν διατύπωσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, θὰ πρέπει νὰ τὴν διαγράψῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἀποδεχθῇ τὴν ἄποψιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἢ τοὐλάχιστον νὰ δρίσῃ τὸ ποσοστὸν «τὸ πολὺ 10%» καὶ ὄχι «τοὐλάχιστον 10%». Θὰ πρέπει δὲ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν διάταξιν αὐτὴν μὲ περίσκεψιν καὶ ἐὰν ἴδωμεν, ὅτι ὠφελεῖται ὁ στρατὸς, ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ τὴν ἐπαναφέρῃ, πρὸς ἐπαύξησιν τοῦ ποσοστοῦ. Νομίζω, συνεπῶς, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἄποψίν μου ταύτην. Ἐὰν δὲν τὴν ἀποδεχθῇ ὁλοκληρωτικῶς τοὐλάχιστον, ἡ λέξις, «τοὐλάχιστον», νὰ ἀντικατασταθῇ διὰ τῆς λέξεως «τὸ πολύ». Ἔρχομαι τώρα εἰς μίαν ἄλλην ἀρχήν, ἡ ὁποία διατυποῦται εἰς τὸ ἄρθρον 21, καὶ ἡ ὁποία μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον. Εἴπαμε ἀπὸ ποῦ ἐξεκινήσαμε; Ἀπὸ τὴν ἀνωτάτην διοίκησιν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἀπὸ τὸν συντονισμὸν οὕτως εἰπεῖν, διότι θὰ ἔπρεπεν αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις νὰ διοικοῦνται καθ’ ἑνιαῖον πνεῦμα. Ἐκεῖ ἔπρεπε νὰ φθάσωμε καὶ ἐκεῖ νὰ σταματήσωμεν. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως, δὲν ξεύρω πῶς παρεξήγησε τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, προὐχώρησε πέραν τούτου καὶ διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 21, προβλέπει συγχώνευσιν Σωμάτων, τῶν δικαστικῶν κατ’ ἀρχήν, τῶν οἰκονομικῶν μετέπειτα κλπ., διὰ λόγους οἰκονομίας, ὡς ἰσχυρίζεται. Ὑπὸ τὴν πίεσιν, καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ τῆς κοινῆς γνώμης τῶν ἀξιωματικῶν, ἡ Κυβέρνησις ὑπεχώρησε καὶ εἰς τὴν τελευταίαν ἀνατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου, λέγει, ὅτι, «δύναται» νὰ γίνῃ ἡ συγχώνευσις αὕτη τῶν Σωμάτων, καὶ εἰδικῶς διὰ τὸ Σῶμα τῶν δικαστικῶν, ἀλλὰ δὲν θὰ ἀρχίσῃ ἡ συγχώνευσις ἀπὸ τοὺς νῦν ὑπηρετοῦντας, ἀλλ’ ἀπὸ τοὺς μέλλοντας νὰ καταταγοῦν. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι σοβαρώτατον καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὡς τοιοῦτον. Δὲν δύναται νὰ ἔχῃ τοιαύτην διάταξιν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ προχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς συγχώνευσιν σωμάτων, ἐκτὸς τῶν ἄλλων λόγων ποὺ ἀνέφερον οἱ εἰσηγηταὶ τῆς πλειοψηφίας, καὶ διότι γενικῶς τὸ πνεῦμα τῆς συγκροτήσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. καὶ τῆς διοικήσεως τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, δὲν εἶναι νὰ συγχωνεύσωμεν τὰ Σώματα τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, διότι οἰκονομίαν δὲν θὰ ἔχωμεν, εἰμὴ μόνον θὰ δημιουργήσωμεν σύγχυσιν, ἀναταραχὴν καὶ ἀνωμαλίαν εἰς τὸ Στράτευμα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη τοῦ ἄρθρου 21, θὰ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ. Θὰ ἔχωμεν οὕτω τὴν γενικὴν ἐποπτείαν καὶ γενικὴν διοίκησιν διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, θὰ ἔχωμεν τὸ ἑνιαῖον πνεῦμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπικρατῇ εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, καὶ θὰ δημιουργήσωμεν εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τὴν πεποίθησιν, ὅτι τὰ ἴδια μέτρα καὶ σταθμὰ θὰ ἰσχύουν δι’ ὅλους. Θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ γίνωνται καὶ ὡρισμέναι διορθώσεις εἰς τὰ φύλλα ποιότητος καὶ τὰς διαδοχικὰς σημειώσεις τῶν ἀξιωματικῶν. Ἀλλά, ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθω, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, διὰ νὰ εἴπω τὰς ἀπόψεις μου. Θὰ πρέπει νὰ ἰσχύουν ἑνιαῖα μέτρα κρίσεως κατὰ τὴν προαγωγὴν καὶ ἀποστρατείαν τῶν ἀξιωματικῶν. Ὅλα αὐτά, θὰ πρέπει νὰ διέπουν τὸ ἑνιαῖον πνεῦμα καὶ τὴν συνείδησιν τῶν στελεχῶν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Ἀλλά, πέραν αὐτῶν, νὰ καταρτίζωνται εἰδικὰ κοινὰ σώματα καὶ ὡς ἐκ τούτου εἰς τὰς σχολάς, τὰς ὁποίας ἔχομεν σήμερον τοῦ στρατοῦ, τοῦ ναυτικοῦ, τῆς ἀεροπορίας, νὰ προστεθοῦν καὶ σχολαὶ μικτῶν σωμάτων, νομίζω, ὅτι αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὠφελήσῃ ἀλλὰ θὰ βλάψῃ. Ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν σας ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς, καὶ εἰσηγοῦμαι τὴν ἀπάλειψίν της, διότι δὲν πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ. Ἕνα ἄλλο, τὸ ὁποῖον εἰσηγήθην εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὸ ἀπεδέχθη, καὶ δὲν γνωρίζω, ἐὰν περιελήφθη εἰς τὸ ἀνατυπωθὲν σχέδιον, εἶναι τὸ ἑξῆς. Ἡ ἐπαναφορὰ μιᾶς διατάξεως, ἡ ὁποία ἴσχυσεν εἰς τὸ Β. Ν., ὥστε οἱ ἀποσυρόμενοι μεθ’ ὡρισμένην ὑπηρεσίαν, νὰ προάγωνται εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν, ὥστε βάσει τοῦ βαθμοῦ αὐτοῦ νὰ συνταξιοδοτοῦνται. Τοῦτο εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον, διότι ἕνας ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἐξαντλεῖ τὴν ἱεραρχίαν, ἐπὶ τοῦ Σώματος, τὸ ὁποῖον ὑπηρετεῖ ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν, φεύγοντας, θὰ πρέπει νὰ λάβῃ τὴν ἠθικὴν ἀμοιβὴν τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ, διότι πλέον αὐτὸς ὁ βαθμὸς θὰ μείνῃ σύντροφος εἰς τὴν ζωήν του καὶ θὰ τὸν συνοδεύσῃ εἰς τὸν τάφον καὶ αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ βαθμοῦ αὐτοῦ, θὰ εἶναι ὁ συντελεστὴς τῆς ζωῆς του, ἀφοῦ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὸ στράτευμα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι καὶ τὴν διάταξιν αὐτὴν ὀφείλει νὰ τὴν ἐπαναλάβῃ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ τέλος, κύριοι συνάδελφοι, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἀπεδέχθη οὔτε ἡ Ἐπιτροπή, οὔτε ἡ Κυβέρνησις τὴν καθιέρωσιν τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ταξιάρχου εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν. Ὑπάρχουν, βεβαίως, δυσκολίαι τεχνικαί. Οἱ μάχιμοι ἀξιωματικοὶ δὲν τὸν θέλουν τὸν βαθμὸν αὐτὸν καὶ ἔχουν σοβαροὺς λόγους νὰ μὴ τὸν θέλουν, καὶ σέβομαι τοὺς λόγους αὐτούς. Οἱ μὴ μάχιμοι ἐπίσης ἀξιωματικοὶ τῶν κλάδων, δὲν θέλουν τὸν βαθμὸν αὐτόν, διότι δὲν τοὺς ἱκανοποιεῖ οἰκονομικῶς, διότι θὰ τοὺς ἐμποδίσῃ μετὰ τὴν ἀποστρατείαν των νὰ λαμβάνουν σύνταξιν ὑποναυάρχου, ὡς μέχρι τοῦδε. Αὐταὶ εἶναι ἀπόψεις συμφέρουσαι, καὶ κάθε ἄποψις, ἡ ὁποία συντελεῖ εἰς τὸ νὰ διατηρήσῃ τὸ ἠθικὸν τῶν ἀξιωματικῶν, ὀφείλομεν νὰ τὴν προσέξωμεν. Ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατόν, χωρὶς νὰ διαταράξωμεν τὰς οἰκονομικὰς ἀπολαβὰς τῶν ἀξιωματικῶν, ὅπως εἰς τὴν ἀεροπορίαν προεβλέφθη ὁ βαθμὸς τοῦ ταξιάρχου δι’ ὡρισμένους κλάδους, νὰ προβλέψωμεν καὶ εἰς τὸ Β. Ναυτικὸν τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, ὅταν εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, θὰ ἐπανέλθω καὶ θὰ εὕρωμεν τρόπον, ὥστε, σεβόμενοι τὰς ἀπόψεις τοῦ Ναυτικοῦ, διότι εἶναι λογικαὶ καὶ σοβαραὶ καὶ εἶναι πρὸς ὄφελος τῶν ἀξιωματικῶν, νὰ εὕρωμεν μίαν διατύπωσιν ὀρθὴν καὶ δικαίαν καὶ νὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο. Μὲ αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιφυλασσόμενος εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἐκφέρω τὰς ἀπόψεις μου, τελειώνω τὴν εἰσήγησίν μου. Παρακαλῶ πολὺ νὰ προσέξωμεν τὸν νόμον αὐτόν, νὰ τὸν βελτιώσωμεν ἔτι περαιτέρω. Τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἐτόνισα, ἔχετε καιρὸν νὰ τὰ σκεφθῆτε. Ἐὰν τὰς ἀπόψεις αὐτάς, τὰς ὁποίας διατυπώνω, τὰς ἀποδεχθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ἀπεδέχθη ἄλλας παρατηρήσεις μας, καὶ ὁ νόμος αὐτὸς ἐξέλθη ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν οὕτω ἐξηλεγμένος καὶ οὕτω ψηφισμένος, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι θὰ παραδοθῇ εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις ἕνας στερεὸς στῦλος, ὁ ὁποῖος θὰ τὰς στηρίξῃ καὶ θὰ θεμελιώσῃ τὴν διοίκησιν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων ἐπὶ στερεῶν βάσεων. Ἐὰν δὲν τὰς ἀποδεχθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἡμεῖς θὰ ἀγωνισθῶμεν νὰ τὴν πείσωμεν καὶ θὰ ἐκτελέσωμεν τὸ καθῆκόν μας, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ κάμῃ καλά, ἐὰν δὲν ἀποδεχθῇ τὰς ἀπόψεις μας ταύτας, διότι αἱ ἀπόψεις μας συμβάλλουν, ὥστε τὸ καλὸν αὐτὸ νομοσχέδιον νὰ καταστῇ καλύτερον καὶ ὠφελιμώτερον διὰ τὸν στρατόν μας, τὴν Πατρίδα καὶ τὸ Ἔθνος.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βοῦλτζος ἔχει τὸν λόγον.

§128Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι μετὰ τὰς εἰσηγήσεις, εἴπομεν νὰ διακόψωμεν δι’ αὔριον.

§129Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐξαντληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ὥστε αὔριον νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Παρακαλῶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§130Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔτσι ἐμείναμεν σύμφωνοι μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ ὁμιλήσουν ἀπόψε οἱ εἰσηγηταὶ καὶ νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις δι’ αὔριον. Ἄλλως θὰ καταθέσωμεν ἐκ νέου αἴτησιν περὶ δύο ἀναγνώσεων τοῦ νομοσχεδίου.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων», ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.).