1954.04.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 62α

Πέμπτη 8 Ἀπριλίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν χθὲς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς μαθητὰς τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς» δὲν εἶπα ὅτι οἱ ἐξερχόμενοι ἀπὸ τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων γίνονται ἀνθυπολοχαγοὶ μετὰ ἓξ μῆνας ἀπὸ τῆς ἀποφοιτήσεώς των. Εἶπα ὅτι πρέπει καὶ οἱ μαθηταὶ τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς μετὰ ἑξάμηνον ὑπηρεσίαν, ἐξερχόμενοι τῆς Σχολῆς, νὰ ὀνομάζωνται ὑπίατροι.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ διόρθωσις. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν. Ὁ κ. Δ. Μπαμπᾶκος (Ὑπ. Δικ.) καταθέτει σχέδια νόμων: (1) «Περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 921) 1949 ὡς ἐκυρώθη ὑπὸ τοῦ Ν. Διατάγματος ὑπ’ ἀριθ. 1373) 1949 «περὶ προσωρινῆς ἀποσπάσεως συμμοριοπλήκτων συμβολαιογράφων κλπ.» καὶ 2) «περὶ προσωρινῆς ἀποσπάσεως σεισμοπλήκτων συμβολαιογράφων τῶν νήσων Ζακύνθου, Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης εἰς ἄλλας Εἰρηνοδικειακὰς περιφερείας». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ταμείου Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Ἐμπορίου» 2) «Περὶ ἐντάξεως ἐκτάκτων ὑπαλλήλων Ἐμπορικῶν καὶ Βιομηχανικῶν Ἐπιμελητηρίων καὶ περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Ἐθνικῆς Ἑλληνικῆς Ἐπιτροπῆς Διεθνοῦς Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου νομοθεσίας». 3) «Περὶ αὐξήσεως τῆς ἐγγυήσεως ἀδειῶν λειτουργίας Τουριστικῶν ἢ Ταξιδιωτικῶν Γραφείων τοῦ Ἀναγκ. νόμου 864)1937» καὶ 4) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2490) 1953 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Α.Σ.Ο. καὶ περὶ κορινθιακῆς σταφίδος νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, Γ. Κονδύλης, Π. Τριαντόπουλος, Δ. Λαντζούνης καὶ Ν. Κάρτσωνος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2490) 1953 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Α.Σ.Ο. καὶ περὶ κορινθιακῆς σταφίδος νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Σάμης κ. Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως συνταξιούχων ἐργατῶν θαλάσσης, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν μεταφορὰν τῶν φυματικῶν εἰς σανατόριον «Σωτηρία» καὶ ζητούσης ἄμεσον λειτουργίαν τοῦ ἱδρυθέντος σανατορίου ναυτεργατῶν. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Ν. Σταθόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Τριπόλεως, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι πραγματοποίησιν μεταφορᾶς εἰς Τρίπολιν τῆς ἕδρας τῆς Βας Περιφερειακῆς Διευθύνσεως Δημοσίων Ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Κάβδας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως θυμάτων ἀμάχου πληθυσμοῦ Νομοῦ Δράμας, ζητούντων ἐπαναφορὰν τοῦ καταργηθέντος διὰ τοῦ Α. Ν. 1512) 50 βοηθήματος πρὸς τὰ θύματα τῆς θηριωδίας τῶν Βουλγάρων. Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τ. Πάρρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κωνσταντίνου Χάρη, αὐτοκινητιστοῦ, παραπονουμένου κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 158345) 53 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, δι’ ἧς ἐστερήθη ἐπὶ ἔτος τῆς ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του λόγῳ αὐτοκινητιστικοῦ ἀδικήματος καὶ ζητοῦντος ἀναθεώρησιν αὐτῆς. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: 1) Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Οἱ ἐργολάβοι φορτοεκφορτώσεων διεξῆγον τὰς φορτοεκφορτωτικὰς ἐργασίας τοῦ λιμένος Πειραιῶς διὰ τῶν πλωτῶν μέσων, ἅτινα διέθετον ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ, βάσει τιμολογίου, ὅπερ ἐνεκρίνετο ὑπὸ τοῦ Ο.Λ.Π. Κατὰ Δεκέμβριον τοῦ 1951, οἱ ἐργολάβοι φορτοεκφορτώσεων ποντοπλοΐας, πρὸς ἐκβιασμὸν τοῦ Ο.Λ.Π., μεθ’ οὗ εἶχον ἐκκρεμεῖς διαφοράς, ἐκήρυξαν ἀποχὴν ἀπὸ τῆς ἐργασίας των, πλὴν τῶν ἐργολάβων φορτοεκφορτώσεων γαιανθράκων. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ο.Λ.Π. διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 320) 18.12.50 πράξεως αὐτοῦ, ἐγκριθείσης, ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 110276) 29.1.1951 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων, ἀνέλαβε τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐργασίας τῶν ἀπεργησάντων ἐργολάβων δι’ ἰδίων μέσων καὶ προσωπικοῦ, δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ διὰ τοῦ νόμου 1630 κυρωθέντος ὑπ’ ἀριθ. 1559) 1950 Α. Ν. Εἰς τὸ κυρωτικὸν τοῦ 1559 Α. Ν. περιελήφθη διάταξις περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἐργολάβων καὶ τοῦ παρ’ αὐτῶν χρησιμοποιουμένου προσωπικοῦ. Ὁ τρόπος, ὅμως, τῆς ἀποζημιώσεως θὰ καθωρίζετο διὰ Β. Δ., ἐκδιδομένου ἐντὸς τριῶν μηνῶν. Τὸ Διάταγμα τοῦτο δὲν ἐξεδόθη, διότι ἐκρίθη, ὅτι δὲν ἦτο ὀρθὸν ν’ ἀποζημιωθοῦν οἱ ἐργολάβοι δι’ ἅπαντα τὰ πλωτά των μέσα, ἀφοῦ πλεῖστα ἐξ αὐτῶν ἦσαν ἀκατάλληλα καὶ ἄχρηστα, ἀλλὰ μόνον δι’ ὅσα θὰ ἐκρίνοντο κατάλληλα καὶ θὰ ἠγοράζοντο ὑπὸ τοῦ Ο.Λ.Π. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο ἐξητάσθη ἐπανειλημμένως τὸ ζήτημα ὑπὸ τοῦ Ο.Λ.Π., χωρὶς νὰ δοθῇ λύσις, λόγῳ τῆς δυσχεροῦς οἰκονομικῆς αὐτοῦ καταστάσεως. Ἐν τῷ μεταξὺ, ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβροίου 1953, ὁ Ο.Λ.Π. ἀνέλαβε καὶ τὴν ἐργασίαν τῶν ἐργολάβων φορτοεκφορτώσεων γαιανθράκων. Ἤδη, ὁπότε ὁ Ο.Λ.Π. ἔχει οἰκονομικὴν εὐχέρειαν, συνέστησεν ἐπιτροπήν, ἥτις μελετᾷ τὸ ὅλον ζήτημα διὰ νὰ προτείνῃ τὴν ἁρμόζουσαν λύσιν. Δέον νὰ σημειωθῶσι δύο τινά: α) Ὅτι οἱ ἐργολάβοι εἶχον προσβάλει ἐπανειλημμένως εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τὴν παράλειψιν τῆς ἐκδόσεως τοῦ Β. Διατάγματος, ἀλλὰ παρῃτήθησαν τῶν προσφυγῶν των, διότι θ’ ἀπερρίπτοντο αὗται. β) Ὅτι ὁ Ο.Λ.Π. χρησιμοποιεῖ διὰ τὰς ἀνάγκας του φορτηγίδας τῶν ἐργολάβων καὶ πληρώνει εἰς αὐτοὺς μισθώματα, ὡς ἀναγράφονται εἰς τὸ συνημμένον σημείωμα τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ο.Λ.Π. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1954.

Ἐκ τῆς Διευθύνσεως Γ1

Υ. Δ.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Τῷ ὄντι ἐν τῷ νόμῳ 1630)51 περιλαμβάνεται διάταξις ἡ ὁποία προβλέπει τὴν ἔκδοσιν Β. Δ)τος διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν φορτηγίδων καὶ λοιπῶν πλωτῶν μέσων εἰς τὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς ὁ Ο.Λ.Π. θ’ ἀνελάμβανε νὰ ἐκτελῇ ὁ ἴδιος τὰς ἐργασίας τὰς ὁποίας ἐξετέλουν ἐν τῷ λιμένι οἱ κάτοχοι τῶν πλωτῶν τούτων μέσων. Αἱ ἐργασίαι αὗται ἀνελήφθησαν ὑπὸ τοῦ Ο.Λ.Π. φθίνοντος τοῦ ἔτους 1950 πλὴν τῶν γαιανθράκων αἱ ὁποῖαι ἀνελήφθησαν τὴν 1ην Σεπτεμβρίου 1953. Παρῆλθε τὸ ἐκ τοῦ νόμου προβλεπόμενον πλήρωμα καὶ δὲν ἐγένετο Β. Διάταγμα πρὸς ρύθμισιν τοῦ ζητήματος οὔτε ὅμως καὶ ἦτο εὐχερὴς ἡ λύσις τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ο.Λ.Π. οὐχὶ ἀνθηρᾶς ἀφοῦ καὶ ἐκ τοῦ πρ)σμοῦ τοῦ Κράτους εἶχον δοθῆ προκαταβολαὶ 20 δισεκατομμυρίων περίπου διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών του μὴ ἐπιστραφεῖσαι καὶ ὧν ὁ διακανονισμὸς ρυθμίζεται ἤδη. Ἐξυγιανθέντων ἤδη ἐπαρκῶς τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Ο.Λ.Π. καὶ δημιουργουμένης καταστάσεως οἰκονομικῆς εὐχερείας, ἀνετέθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ Διοικ. Συμβουλίου τοῦ Ο.Λ.Π. εἰς μέλη αὐτοῦ καὶ τὸν Νομικὸν Σύμβουλον ἡ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἐξέτασις τοῦ ζητήματος τῶν φορτηγίδων τῶν ἐργολάβων φορτοεκφορτώσεων, ὥστε νὰ ὑποδειχθῇ ἡ δυνατὴ λύσις καὶ ἐκπληρωθῇ ἡ διὰ τοῦ νόμου ἀναληφθεῖσα ἠθικὴ ὑποχρέωσις τοῦ Ο.Λ.Π. Τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς προχωρεῖ κανονικῶς καὶ ταχέως, τὸ Δ. Σ. θὰ ἐξεύρῃ τρόπον ἱκανοποιητικὸν καὶ ἐφαρμόσιμον, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ παροχὴ τῆς νομοθετικῆς διευκολύνσεως εἰς τὸν Ὀργανισμὸν πρὸς τακτοποίησιν τοῦ θέματος. Προσθετέον ὅτι ἐπαρκῶς ἤδη ἱκανοποιοῦνται οἱ κάτοχοι τῶν μέσων τούτων διὰ τῆς μισθώσεως τοῦ μείζονος μέρους τῶν φορτηγίδων εἰς τὸν Ο.Λ.Π., ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ κατωτέρω παρατιθεμένου πίνακος τοῦ ἐμφαίνοντος τὰ μισθώματα τὰ ὁποῖα ἔλαβον οἱ κάτοχοί των ἀπὸ τὸν Ο.Λ.Π. κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1950–51 ἕως σήμερον. Χρῆσις 1950–51 (Ἰανουάριος 1951–Ἰούνιος 1951). Διὰ μισθώματα φορτηγίδων..... δρχ. 299.580.000. Σημ. Ἡ πληρωμὴ ἤρχισε ἀπὸ Ἰανουαρίου 1951 καὶ ἐντεῦθεν. Χρῆσις 1951–1952 (Ἰούλιος 1951–—Ἰούνιος 1952). Διὰ μισθώματα φορτηγίδων.... δρχ. 1.428.949.032. Ἔξοδα παραμονῆς κενῶν φορτηγίδων εἰς Ὅρμον Ἀμπελακίων ........δρχμ. 62.362.500 (Κοινοπραξία φορτ. ἐργολ. ποντοπλοΐας) Χρῆσις 1952–53 (Ἰούλιος 1952–Ἰούνιος 1953). Διὰ μισθώματα φορτηγίδων...... δρχμ. 666.001.600. Ἔξοδα παραμονῆς κενῶν φορτηγίδων εἰς Ὅρμον Ἀμπελακίων ........ δρχμ. 34.815.000. (Κοινοπραξία φορτηγ. ἐργολ. ποντοπλοΐας Σαρρῆς καὶ Ἀσημᾶκος). Χρῆσις 1953–54 (Ἰούλιος 1953–29 Μαρτίου 1954). Διὰ μισθώματα φορτηγίδων ....δρχμ. 663.262.376. Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 217 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Οἰκονομίδη σχετικῶς μὲ τὰς καταστροφὰς τοῦ χειμάρρου Πάου εἰς τὰς Κοινότητας Φιλίων, Σκοτάνης καὶ Δάφνης Καλαβρύτων, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι διετάχθη ὁ ἁρμόδιος Νομομηχανικὸς ὅπως ὑποβάλῃ ἔκθεσιν ἐπὶ τῆς καταστάσεως τῶν γενομένων ζημιῶν καὶ ὅπως γνωματεύσῃ ἐπὶ τῶν ἐκτελεστέων ἔργων. Ἀθῆναι τῇ 5 Ἀπριλίου 1954. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Δ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ.

Ἀριθ. Πρωτ. Δ. 40480 Ἀθῆναι τῇ 29.3.54 Πρὸς Τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημ. Ἔργων. ΘΕΜΑ. Ἐρώτησις ὑπ’ ἀριθ. 217 βουλευτοῦ κ. Οἰκονομίδη ἐπὶ τῶν καταστροφῶν τοῦ χειμάρρου Πάου εἰς τὰς Κοινότητας Φιλίων, Σκοτάνης καὶ Δάφνης Καλαβρύτων. Διετάχθη ὁ ἁρμόδιος Νομομηχανικὸς ὅπως ὑποβάλῃ ἔκθεσιν ἐπὶ τῆς καταστάσεως προσγενομένων ζημιῶν καὶ ὅπως γνωματεύσῃ ἐπὶ τῶν ἐκτελεστέων ἔργων.

Ὁ Διευθυντὴς

Ν. ΧΩΡΑΦΑΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου, ἐπὶ τῶν πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων προστασίας ὑπὸ πλημμυρῶν τοῦ ποταμοῦ Πηνειοῦ Ἠλείας. Αʹ. Ληπτέα μέτρα πρὸς ἀποσόβησιν περαιτέρω καταστροφῶν εἰς τὰ ἑκατέρωθεν τοῦ ποταμοῦ ἀγροκτήματα. Ὁ Πηνειὸς ποταμὸς Ἠλείας, λόγῳ ἀνεπαρκοῦς διοχετεύσεως τῆς φυσικῆς κοίτης του, ἐξεχείλιζεν ἐπὶ τῶν ἑκατέρωθεν ταύτης περιοχῶν, προκαλῶν ζημίας εἰς τὰς καλλιεργείας, τοὺς οἰκισμοὺς καὶ τὰ συγκοινωνιακὰ ἔργα. Πρὸς βελτίωσιν τῆς καταστάσεως ταύτης, ἐμελετήθησαν ἀπὸ 35ετίας, διάφοροι λύσεις μεταξὺ τῶν ὁποίων κατὰ τὸ 1937 προεκρίθη ἡ διαπλάτυνσις τῆς ὑφισταμένης τότε κοίτης του. Τὸ ἔργον τοῦτο ἤρξατο ἐκτελούμενον ἀπὸ τοῦ 1939, διεκόπη κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον καὶ ἀπὸ τοῦ 1945 συνεχίζεται ἤδη ἡ ὁλοκλήρωσίς του, δαπανηθέντων κατὰ μὲν τὴν προπολεμικὴν περίοδον 10.000.000 δραχμῶν, καὶ μεταπολεμικῶς, μέχρι σήμερον δραχμαὶ 9.350.000.000. Κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος, ἐπροτάθη ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἔργου τούτου διὰ ποσοῦ 3.200.000.000 δραχμῶν ἐκ τῶν πιστώσεων τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Πρόκειται περὶ ἔργου καθαρῶς ἀντιπλημμυρικοῦ. Παραλλήλως, ἐκτελοῦνται καὶ τάφροι ἀποστραγγίσεως τῶν ἑκατέρωθεν πεδινῶν ἐκτάσεων. Ἡ διαπλάτυνσις καὶ κατὰ τμήματα εὐθυγράμμισις τῆς κοίτης, προὐκάλεσε διατάραξιν τῆς ἰσορροπίας, τόσον λόγῳ τῆς ἀπογυμνώσεως τῶν ἑκατέρωθεν πρανῶν ἀπὸ τὴν φυσικὴν αὐτῶν θωράκισιν, ὅσον καὶ λόγῳ αὐξήσεως κατὰ τμήματα τῆς κλίσεως τοῦ πυθμένος μὲ συνέπειαν ν’ ἀναπτυχθῶσι μεγάλαι ταχύτητες τῆς διαβρωτικῆς ἐνεργείας. Ἡ διατάραξις αὕτη ἐπέφερεν, ἰδίως κατὰ τὸν ἐφετεινὸν χειμῶνα, ζημίας εἰς τὰς ἑκατέρωθεν ἰδιοκτησίας καὶ τεχνικὰ ἔργα (γέφυρα Βαρθολομιοῦ), τὰς ὁποίας ἀντεμετωπίσαμεν διὰ προχείρων μέσων πρὸς ἀνακοπὴν τῆς ἐπεκτάσεώς των. Ἐνεκρίναμεν, ἅμα τῇ ἐκδηλώσει τῶν ζημιῶν, τὰς παρὰ τῆς ὑπηρεσίας ὑποδειχθείσας ἐνεργείας καὶ πιστώσεις, ἤτοι δραχμῶν 80.000.000 διὰ τὴν προστασίαν τῆς γεφύρας Βαρθολομιοῦ καὶ 200.000.000 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν προστατευτικῶν ἔργων κυρίως εἰς τὴν διαβρωθεῖσαν ἀριστερὰν ὄχθην τοῦ ποταμοῦ. Τὰ ἐπὶ τῆς διαπλατυνθείσης κοίτης ληπτέα μέτρα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωσι μορφὴν ὁριστικῆς ἐξασφαλίσεως, λόγῳ τοῦ μήκους τῆς κοίτης, τῆς φύσεως τῶν γαιῶν καὶ τοῦ ὄγκου τῶν πρὸς ἀντιμετώπισιν ὑδάτων πλημμυρῶν. Ἀναγνωρίζομεν ὅμως, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀφεθῇ εἰς τὴν καταστρεπτικὴν δρᾶσιν του ὁ ποταμός, διότι κατ’ οὐδὲν ἤθελεν ὠφελήσει ἡ μετάθεσις τῶν ζημιῶν, ἀπὸ τὰς πρότερον κατακλύσεις ἐξ ἐκχειλίσεων αἵτινες ἄλλως τε ἦσαν καὶ ἐπανορθώσιμοι, εἰς τὰς ἤδη γενομένας παρασύρσεις καλλιεργημένων γαιῶν αἵτινες εἶναι ἀνεπανόρθωτοι. Τὸ θέμα τοῦτο, θέλει ἀποτελέσει ἀντικείμενον εἰδικῆς ἐρεύνης, τῆς παρ’ ἡμῖν ὑπηρεσίας ὑδραυλικῶν ἔργων, πρὸς ἐξεύρεσιν λύσεως ἐπιτυχοῦς διὰ τὴν ριζικὴν αὐτοῦ διευθέτησιν. Ἐν τῷ μεταξὺ καὶ μέχρι πραγματοποιήσεως τῶν ὑποδειχθησομένων μέτρων, θέλομεν ἀντιμετωπίσει τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν, διὰ προσωρινῶν τοπικῆς προστασίας ἔργων, ὅσον ἤθελε παραστῆ ἐπιτακτικὴ πρὸς τοῦτο ἀνάγκη, δοθέντος ὅτι ἡ ὑπερμέτρως ἐκ τῆς παρασύρσεως τῶν παροχθίων γαιῶν διαπλατυνθεῖσα κοίτη, δὲν εἶναι πλέον δυνατὸν ν’ ἀποκατασταθῇ εἰς ἀσφαλῆ καὶ σταθερὰν διατομήν. Βʹ. Κατασκευὴ φράγματος κέντρου Πηνείας, ὡς ἔργου ρυθμίσεως πλημμυρῶν δεξαμενεύσεως ὑδάτων ἀρδεύσεως καὶ παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ἡ μόνη διαφαινομένη θετικὴ λύσις τοῦ ὑδραυλικοῦ τούτου ζητήματος, εἶναι πράγματι ἡ κατασκευὴ φράγματος ἐντὸς τῆς φάραγγος καὶ πρὸ τῆς ἐξόδου τῶν ὑδάτων εἰς τὴν πεδινὴν αὐτῶν διαδρομήν. Τὸ φράγμα τοῦτο, ἦτο μεταξὺ τῶν θεμάτων, ἅτινα ἀνετέθησαν πρὸς μελέτην εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἑταιρείαν KNAPPEN TIPPETTS ABBETT Co ἥτις ὑπέβαλεν ἀπὸ ἔτους τὴν σχετικὴν μελέτην. Διὰ τῆς κατασκευῆς τοῦ φράγματος τούτου, διαρκείας ἀποπερατώσεως μιᾶς τριετίας καὶ ὠφελίμου χωρητικότητος 350.000.000 μ3, θὰ ἦτο δυνατὴ πρῶτον ἡ ἀνάσχεσις καὶ ρύθμισις τῶν πλημμυρῶν πρὸς ἐκροὴν τούτων κατὰ ποσότητας δυναμένας νὰ ἐλέγχωνται, ὥστε νὰ ἀποτραπῇ ὁριστικῶς ὁ κίνδυνος ζημιῶν καὶ δεύτερον ἡ ἐναποθήκευσις ἐπαρκοῦς ὕδατος δι’ ἄρδευσιν 300.000 στρεμμάτων καὶ σύγχρονον παραγωγὴν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς ἐτησίαν ποσότητα περίπου 20.000.000 KWH ἤτοι 5πλάσιον καὶ πλέον τῆς σήμερον ἀναλισκομένης εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην. Πλὴν ὅμως, κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν τῆς δαπάνης ὡς προέκυψεν οὗτος ἀπὸ τὴν γενομένην μελέτην τοῦ ἔργου, αὕτη ἀνέρχεται εἰς ποσὸν ἀνώτερον τῶν 200 δισεκατομμυρίων δραχμῶν ἀντιπροσωπεῦον κατὰ τὸ μέγιστον αὐτοῦ μέρος πληρωμὰς εἰς δραχμὰς καὶ κατ’ ἐλάχιστον ποσοστὸν συνάλλαγμα πρὸς εἰσαγωγὴν μηχανημάτων κατασκευῆς καὶ λειτουργίας, ποσὸν ὅπερ, ὡς ἐκ τοῦ μεγέθους του, δυσχεραίνει τὴν λῆψιν ταχείας ἀποφάσεως διαθέσεώς του ἐκ τῶν πιστώσεων τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων ἐξερχομένης ἐκ τοῦ λόγου τούτου τῆς ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἡ ἐπιτυχία ἄλλως τε τοῦ ἔργου, προϋποθέτει καὶ τὴν σύγχρονον ἐκτέλεσιν ὀρεινῶν ὑδρονομικῶν ἔργων, ὡς καὶ τὴν συνεργασίαν ὅλων ἐκείνων, οἵτινες θὰ ἐπωφεληθῶσι. Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παπαθανάση. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παπαθανάση, σχετικῶς μὲ τὴν ἔκδοσιν ἀδείας ἀνεγέρσεως κτιρίου ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Μεσογείων ἐν Χολαργῷ. Τὸ ἰσχῦον ρυμοτομικὸν σχέδιον Χολαργοῦ δὲν προβλέπει τὴν ἐπέκτασιν τῆς ὁδοῦ Π. Τσαλδάρη μέχρι συναντήσεώς της μετὰ τῆς ὁδοῦ Μεσογείων. Τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον Ἀθηνῶν, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ὡς εἴρηται ἐγκεκριμένου σχεδίου, ἐχορήγησεν εἰς τὸν Γ. Βέλερην ἄδειαν ἀνεγέρσεως ἐργοστασίου φαρμακευτικῶν προϊόντων. Καθ’ ἃ δὲ ἐπιτοπίως ἐξηκριβώθη ὑπὸ τῆς ὑπρεσίας ἡμῶν, ἡ τυχὸν μεταγενεστέρως γενησομένη τροποποίησις τοῦ σχεδίου δι’ ἐπεκτάσεως τῆς ὁδοῦ Π. Τσαλδάρη, μέχρι συναντήσεώς της μὲ τὴν ὁδὸν Μεσογείων δὲν παρεμποδίζεται ὑπὸ τῆς ἀνεγειρομένης οἰκοδομῆς. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Δ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν εἰς ἐκτέλεσιν προφορικῆς Διαταγῆς, ν’ ἀναφέρωμεν ὅτι ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Μεσογείων καὶ μεταξὺ τῶν παρόδων Χαλανδρίου καὶ Ἀριστοτέλους ἐχορηγήθη εἰς τὸν Γεώργιον Βέλερην ἡ ὑπ’ ἀριθ. 651)1954 ἄδεια ἀνεγέρσεως ἐργοστασίου φαρμακευτικῶν προϊόντων συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις. Ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τοῦ τοπογραφικοῦ διαγράμματος τῆς ἀδείας τυχὸν κατ’ εὐθεῖαν ἐπέκτασις τῆς ὁδοῦ Π. Τσαλδάρη μέχρι τῆς ὁδοῦ Μεσογείων δὲν θὰ ἐπηρεάσῃ τὸ ἀνεγερθησόμενον κτίσμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1954 Ὁ Προϊστάμενος τοῦ Π.Γ.Α.Π.

Μ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 213 τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τοῦ Π. Μαυρίδη, βάσει τῶν διατάξεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27460)49 κανονιστικῆς ἀποφάσεως, ὡς καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 103445)50 ἐγγράφου ἐγνωρίσαμεν εἰς τὸν ἀνωτέρω, διότι ἐκ τῶν ὑποβληθέντων στοιχείων, ἤτοι βεβαιώσεως τοῦ τμήματος τροχαίας κινήσεως Θεσσαλονίκης προκύπτει ὅτι μετὰ τὴν 30.6.49 ἤτοι ἡμερομηνίαν λήξεως τῶν προθεσμιῶν τῶν τεθεισῶν διὰ τῆς ὡς ἄνω 27460)49 ἀποφάσεως ἦτο κάτοχος τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 53100 φορτηγοῦ αὐτοκινήτου τῆς μεταβιβάσεως τούτου πρὸς τὸν Ἀλέξ. Διαμαντόπουλον, προσυμφωνηθείσης τῇ 14.12.49 ἤτοι πέντε μῆνας μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς προθεσμίας τῆς τεθείσης διὰ τῆς προειρημένης ἀποφάσεως. Τὸ ἕτερον αὐτοκίνητον 69300, ὅπερ ἐπικαλεῖται, εἶναι ἐπιβατικὸν αὐτοκίνητον (JEEP) μὴ ἐμπῖπτον εἰς τὰς διατάξεις τῆς ἀποφάσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΨΑΡΡΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τραπεζογραμματίων νέας ἐκδόσεως, κοπῆς μεταλλικῶν κερμάτων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου καὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 26 Μαρτίου 1954 συμβάσεως μεταξὺ τούτου καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τραπεζογραμματίων νέας ἐκδόσεως, κοπῆς μεταλλικῶν κερμάτων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου καὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 26 Μαρτίου 1954 συμβάσεως μεταξὺ τούτου καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2645)53 Νομοθετικοῦ Διατάγματος».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2645)1953 Νομοθετικοῦ Διατάγματος». αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς κρατικῆς χορηγίας εἰς τὸν Καθεδρικὸν Ἱερὸν Ναὸν τῶν Ἀθηνῶν».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς κρατικῆς χορηγίας εἰς τὸν Καθεδρικὸν Ἱερὸν Ναὸν τῶν Ἀθηνῶν». αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικήσεως τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου τῶν Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διοικήσεως τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου τῶν Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων». αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Διατάγματος 2519) 1953 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2348) 1953».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Διατάγματος 2519) 1953 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2348) 1953». αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμπληρωματικῆς συμφωνίας ἐπὶ τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀγκύρᾳ τῇ 28 Φεβρουαρίου 1953, Συνθήκης φιλίας καὶ συνεργασίας μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς Ὁμοσπόνδου Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Γιουγκοσλαυΐας».

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμπληρωματικῆς συμφωνίας ἐπὶ τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀγκύρᾳ τῇ 28ῃ Φεβρουαρίου 1953, Συνθήκης φιλίας καὶ συνεργασίας μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς Ὁμοσπόνδου Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Γιουγκοσλαυΐας». αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς δι’ ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν καταρτισθείσης μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ Ἱσπανικῆς Κυβερνήσεως συμφωνίας καὶ ἑρμηνείας τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἱσπανίας κληρονομικῆς συμβάσεως, τῆς 6ης Μαρτίου 1919».

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς δι’ ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν καταρτισθείσης μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ τῆς Ἱσπανικῆς Κυβερνήσεως συμφωνίας καὶ ἑρμηνείας τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἱσπανίας κληρονομικῆς συμβάσεως, τῆς 6ης Μαρτίου 1919». αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–49, 1949–50, 1950 –51, 1951–52, καὶ 1952–53 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους».

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1952–53 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους».

§22Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντον.). Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, νὰ προηγηθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἐνισχύσεως τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν καὶ ἄλλων ἐγχωρίων προϊόντων τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς πρώτην συζήτησιν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως προηγηθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἐνισχύσεως τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν καὶ ἄλλων ἐγχωρίων προϊόντων»;

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἐνισχύσεως τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν καὶ ἄλλων ἐγχωρίων προϊόντων».

§26Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντον.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις νὰ γίνῃ δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει καὶ εἰς τὴν βʹ συζήτησιν συζητοῦμεν τὰς τυχὸν τροπολογίας.

§27Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ δεχθῆτε, κύριε Ὑπουργέ, συζήτησιν τροπολογιῶν κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν;

§28Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντον.). Βεβαίως.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μέτρων ἐνισχύσεως τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν καὶ ἄλλων ἐγχωρίων προϊόντων».

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Βασιλικῶν Διαταγμάτων, ἐκδοθέντων εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου 2500) 1953». Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§33Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχει παρέλθει πολὺς χρόνος ἀφ’ ὅτου ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποβάλει ἐνώπιον τοῦ Σώματος σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἐτροποποίει τὸν νόμον 2500. Ἦτο ἡ προτελευταία τροποποίησις τοῦ περιφήμου αὐτοῦ νόμου. Αὐτή, ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι θὰ εἶναι ἡ τελευταία! Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην, εἰς τὸ σχέδιον νόμου περιελήφθη διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας ἐκυροῦντο Β. Δ., τὰ ὁποῖα εἶχον ἐκδοθῆ εἰς ἐκτέλεσιν αὐτοῦ καὶ τὰ ὁποῖα προέβλεπον περικοπὰς εἰς τὰς συνθέσεις τῶν ὑπηρεσιῶν ὡρισμένων Ὑπουργείων. Ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, ἐδόθη τότε παράτασις τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου καὶ ἐντὸς τοῦ παραταθέντος χρονικοῦ ὁρίου ἐξεδόθησαν καὶ τὰ διατάγματα διὰ τὰ ὑπόλοιπα Ὑπουργεῖα. Ἀντικρύζομεν, ὅμως, περιέργως τὸ φαινόμενον καὶ πάλιν ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσαγάγῃ ὡς κατεπεῖγον, μάλιστα, σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖ τὴν νομοθετικὴν κύρωσιν καὶ τῶν ὑπολοίπων διαταγμάτων. Ὑποθέτω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ ἐνθυμῆσθε ὅλοι σας, ὅτι, κατὰ τὴν προηγουμένην σχετικὴν συζήτησιν, ἠρωτήθη ἡ Κυβέρνησις ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ ποῖον λόγον Β. Δ., τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ εἶναι νόμιμα, διατὶ ἐκδίδονται κατ’ ἐφαρμογὴν νόμων, δηλαδὴ ἐκτελεστικὰ διατάγματα, παρίσταται ἀνάγκη νὰ κυρωθοῦν διὰ νόμου καὶ συνολικῶς. Ἡ Κυβέρνησις, τότε, ἀπεπειράθη νὰ δώσῃ ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς δὲν παρεδέχθημεν. Ἐτονίσαμεν δὲ ἔκτοτε, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ Κυβέρνησις ἐπιχειρεῖ νὰ καλύψῃ καταφώρους παρανομίας. Ἐτονίσαμεν καὶ τότε ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἀπαραδέκτου τακτικῆς, διότι ἡ Κυβέρνησις ὑποκαθίσταται εἰς τὰ δικαιώματα τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος, καὶ ἐπεστήσαμεν τὴν προσοχὴν της ἐπὶ τῆς τακτικῆς αὐτῆς, ἡ ὁποία καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, ἀλλά, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως διαδικασίας, εἶναι καταδικαστέα. Λυπούμεθα ἰδιαιτέρως, διότι βλέπομεν καὶ πάλιν ἐπαναλαμβανομένην τὴν αὐτὴν τακτικήν. Ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται καὶ πάλιν εἰς τὴν ἀνάγκην, ἐσπευσμένως, νὰ εἰσαγάγῃ πρὸς κύρωσιν νόμον, ὁ ὁποῖος κυρώνει καὶ τὰ ὑπόλοιπα διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἐν συνεχείᾳ ἐξεδόθησαν. Νομίζομεν, συνεπῶς, ὅτι ἔχομεν ὅλον τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξηγήσῃ εἰς τὴν Βουλήν, διατί, τέλος πάντων, παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἐπικυρωθοῦν νομοθετικῶς τὰ διατάγματα; Ποίας παρανομίας ἐπιζητεῖ νὰ καλύψῃ; Ἡ Κυβέρνησις ἔχει χρέος νὰ δώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν μίαν ἀνοικτὴν καὶ εἰλικρινῆ ἐξήγησιν καὶ ἡ Βουλὴ δικαιοῦται νὰ ἀπαιτήσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἐγκαταλείψῃ καὶ διὰ τὸ μέλλον τὴν τακτικὴν αὐτήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις, νὰ ὑποκαθίσταται εἰς τὰ δικαιώματα τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ νόμους, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι κυροῦνται Β. Δ., τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ περιλαμβάνουν οἱασδήποτε παρανομίας, εἰς τὰς ὁποίας, ἐκ τῶν ὑστέρων δίδεται δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἄφεσις ἁμαρτιῶν. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα εἶχα νὰ εἴπω, καὶ θὰ ἀναμείνω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ ἀναπτύξω ἐκτενέστερον τὰς ἀπόψεις μου.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§35Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κυροῦνται, κύριε Πρόεδρε, διατάγματα, τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζομεν. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον ἐκτυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ διαφωτισθῶμεν, διότι τὰ διατάγματα αὐτά, θὰ πάρουν μορφὴν νόμου. Αὐτὰ ἀπὸ τυπικῆς ἀπόψεως. Ἀπὸ οὐσιαστικῆς ἀπόψεως, συντάσσομαι μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ τονίζω, ὅτι, κατ’ ἐπανάληψιν μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ τονίσωμεν τὸ ἄτοπον, τὸ βεβιασμένον τῆς συντάξεως καὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500, ὁ ὁποῖος συνεκλόνισε τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, χωρὶς νὰ φέρῃ ἀποτέλεσμα. Μὲ τὸ νὰ ἀναγκάζεται ἡ Κυβέρνησις νὰ κυρώσῃ διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἡ ἰδία ἐψήφισεν, ἀποδεικνύει τὴν κακοποιὸν δρᾶσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, πρὸς τὸν ὁποῖον ἡμεῖς ἀντιτιθέμεθα. Μὲ αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις τελειώνω, κύριοι. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἂν δὲν ἔλθουν ὅλα τὰ διατάγματα ἐδῶ, διὰ νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ τί ψηφίζει.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§37Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις, ἔδωσε τὸ μέτρον τῆς παρανομίας της, διὰ τῶν διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα εἶχον ἤδη ἐκδοθῆ προτοῦ γίνῃ ἡ παράτασις τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 2500. Συνεπῶς, οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι φοβοῦνται, ὅτι κάτω ἀπ’ αὐτὴν τὴν σύντομον διατύπωσιν κρύπτονται καὶ νέαι παρανομίαι τῆς Κυβερνήσεως, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἥσυχοι, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσουν, τὰ ἴδια πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶδον καὶ διὰ τῶν διαταγμάτων τῶν προηγουμένων, τὰ ὁποῖα ἐφηρμόσθησαν ἤδη. Καὶ ὅταν συνεζητήθη ἡ παράτασις, ἡ τροποποίησις διὰ τῆς ὁποίας παρετείνετο ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου 2500, τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε μακρότερον, ὅσον καὶ ἐγώ, ἐξηγήσαμεν τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ παράτασις αὐτὴ ἦτο ἀναγκαία καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ἡ κύρωσις τῶν ἤδη δημοσιευθέντων διαταγμάτων ἦτο ἐπίσης ἀναγκαία. Ἐὰν οἱ κύριοι συνάδελφοι, προσέξουν τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἡ ὁποία συνοδεύει τὸ παρὸν νομοθέτημα, θὰ ἀντιληφθοῦν τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους καλούμεθα νὰ κυρώσωμεν νομοθετικῶς τὰ δημοσιευθέντα διατάγματα. Τὰ διατάγματα αὐτά, εἰς ὡρισμένα σημεῖα, ἐξέρχονται τῶν ὁρίων καὶ τῶν προϋποθέσεων, τὰς ὁποίας εἶχε δώσει ὁ νόμος 2500. Ἀρκεῖ νὰ ἀναφέρω ὅτι εἰς ὡρισμένα Ὑπουργεῖα, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ὁλόκληρος ἡ οἰκονομία τοῦ 15% καὶ ἐπετεύχθη μικρότερον ποσοστόν. Ἔπρεπε δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νὰ μὴ ἐφαρμόσωμεν τὸν νόμον; Ἐὰν ἐρχώμεθα τώρα καὶ ζητῶμεν τὴν κύρωσιν τῶν ἐν λόγῳ διαταγμάτων, τὸ κάμνομεν ὄχι διὰ νὰ καλύψωμεν οἱανδήποτε παρανομίαν, διότι ἡ Κυβέρνησίς μας δὲν συνηθίζει νὰ διαπράττῃ παρανομίας, ὄχι διὰ νὰ καλύψωμεν παρανομίας, ἀλλά, διὰ νὰ ἀφαιρέσωμεν τὴν δυνατότητα, ἐκ λόγων καθαρῶς τυπικῶν, νὰ προκύψουν προσφυγαὶ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἀμφισβητουμένων ὁλοκλήρων τῶν διαταγμάτων ἐξ ἀφορμῆς λεπτομερειῶν τυπικῶν καὶ παρεμποδίσεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν εἶχα νὰ κάμω, καὶ δὲν ἔχω νὰ προσθέσω εἰς αὐτὴν τίποτε ἄλλο.

§38Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι ἡ δήλωσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, οὐδόλως διεφώτισε τὸ Σῶμα καὶ οὐδόλως μᾶς ἱκανοποίησεν. Ὅπως ὅλοι σας γνωρίζετε, τὸ θέμα τῆς μεταβολῆς τῆς συνθέσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Ἡ σύνθεσις τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, μεταβάλλεται διὰ νόμου. Τοῦτο ἀποτελεῖ τὸ πάγιον καθεστὼς εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ἠθέλησε νὰ κάμῃ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, διὰ τοῦ νόμου 2500, ἐζήτησε νὰ δοθῇ εἰς αὐτὴν ἐξουσιοδότησις, ὅπως διὰ Β. Δ., ἐκδιδομένων ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ νόμου τούτου, ρυθμίσῃ τὰ θέματα αὐτά. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀντετάχθη εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἀλλ’ ἡ πλειοψηφία τοῦ Σώματος τὴν ἀπεδέχθη καὶ οὕτω ἐδημοσιεύθη ὁ νόμος 2500. Ἡ Κυβέρνησις οὕτω, κύριοι συνάδελφοι, ἀπέκτησεν ἕνα πρωτοφανὲς διὰ τὰ Κοινοβουλευτικὰ χρονικὰ τῆς Χώρας δικαίωμα, νὰ ἀποφασίσῃ ἡ ἰδία, ἄνευ γνώμης καὶ ἄνευ ἀποφάσεως τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, περὶ τῆς ἐπιβαλλομένης συνθέσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, συνολικῶς, διότι ὁ νόμος 2500, ἀφορᾷ ὅλας τὰς Ἑλληνικὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως, εἶχεν ἕνα περιορισμόν. Εἶχε τὸν περιορισμὸν νὰ κινηθῇ ἐντὸς τῶν ὁρίων, τὰ ὁποῖα τάσσει ὁ νόμος 2500, ἐντὸς δηλαδὴ τῶν ὁρίων τῆς νομιμότητος, ὁπότε θὰ ὑπόκειται εἰς ἕνα ἔλεγχον, εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς νομιμότητος, τὸν ὁποῖον, συμφώνως πρὸς τοὺς νόμους καὶ τὸ Σύνταγμα, ἀσκεῖ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Κύριοι συνάδελφοι, κατ’ ἐξοχὴν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, ὑπῆρξεν ἡ παράταξις, ἐκείνη, ἡ ὁποία διεκήρυξε τὴν αὐστηράν της προσήλωσιν εἰς τὴν νομιμότητα. Καὶ ὅμως, ὅπως ἀποδεικνύουν τὰ πράγματα, ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ὑπῆρξεν ἡ παράταξις, ἐκείνη, ἡ ὁποία ἠσέβησε καὶ ἐκουρέλιασεν αὐτὴν τὴν ἀρχὴν τῆς νομιμότητος.

§39ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ..... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§40Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁμιλῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῇ βάσει γεγονότων. Ἐὰν θέλετε νὰ μὲ ἀντικρούσητε, νὰ μὲ ἀντικρούσητε μὲ γεγονότα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὑπῆρξεν ἀπολύτως σαφής, δηλώσας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δέχεται νὰ τεθῇ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἡ νομιμότης τῶν διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν βάσει τοῦ νόμου 2500 καὶ διὰ νὰ μὴ τεθῇ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἔφερε νόμον, ὁ ὁποῖος κυροῖ συλλήβδην τὰ διατάγματα αὐτά. Ὑποθέτω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πᾶς ἀντικειμενικὸς ἄνθρωπος θὰ συμφωνήσῃ μαζί μου, ὅτι ἡ ἀρχὴ αὐτὴ τῆς εὐκολίας καὶ τῆς περιφρονήσεως τῆς νομιμότητος, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον. Ἄλλωστε ἡ ὅλη γραμμὴ τοῦ Συναγερμοῦ ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος, ἐμφανίζεται καὶ λογικῶς καὶ πολιτικῶς ἀνακόλουθος. Μᾶς ἐζήτησεν ἡ Κυβέρνησις εὐρυτάτην ἐξουσιοδότησιν, τὴν ὁποίαν τῆς ἐχορηγήσαμεν. Βάσει αὐτῆς τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἐξέδωσε τὰ διατάγματα, καὶ ὅμως ἐκ τῶν ὑστέρων ἔρχεται καὶ λέγει, ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ καὶ ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος θὰ κυροῖ τὰ διατάγματα μὲ ὅλας τὰς ἀτελείας, τὰς ὁποίας ἔχουν. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν ὡρισμένα θέματα συγκεκριμένων παρανομιῶν, αἱ ὁποῖαι διεπράχθησαν κατὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν διαταγμάτων αὐτῶν καὶ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ καλύψῃ, εἶχε χρέος ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ νόμον, ὁ ὁποῖος συγκεκριμένως ν’ ἀναφέρῃ εἰς τί θὰ μεταβληθῇ ἡ νομοθεσία, τί ἀδυναμίας θὰ καλύψῃ. Νὰ εἴπῃ, π. χ., ὅτι τὸ τάδε διάταγμα, δὲν ἐξεπλήρωσε τὰς προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ὁ νόμος 2500 ἔθεσεν, ὡς πρὸς τὰς οἰκονομίας, καὶ ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ σημεῖον ζητεῖ νὰ καλυφθῇ. Ἢ νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ ἄλλο διάταγμα εἰς ἄλλο σημεῖον πάσχει, ἀπὸ μίαν ἀδυναμίαν καὶ ἐπιδιώκει τὴν κάλυψιν αὐτῆς. Θὰ ἦτο καὶ αὐτὸ ἀνώμαλον, ἀλλὰ θὰ ἦτο πολιτικῶς ἔντιμον ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Σήμερον, ὅμως, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις, καὶ χωρὶς κἂν νὰ κάμῃ τὸν κόπον νὰ ἀναδημοσιεύσῃ καὶ νὰ μᾶς διανείμῃ τὰ διατάγματα αὐτά, ὅπως ὀρθότατα ὁ ἀξιότιμος ἐκ Χίου συνάδελφος ἐζήτησε, χωρὶς νὰ τὰ θέση ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, μᾶς λέγει, ὅτι ὀφείλομεν νὰ τὰ κυρώσωμεν, οἱασδήποτε παρανομίας καὶ ἂν περιλαμβάνουν. Δὲν εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, πρόθεσίς μου, νὰ ἀναπτύξω ἀπόψε τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500. Ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζει, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου, ὑπῆρξε καλή. Ἡμεῖς, πιστεύομεν τὸ ἀντίθετον καὶ θὰ ἀποδείξωμεν, ὅταν θὰ κάμωμεν κριτικήν, ὅτι ὄχι μόνον προὐκάλεσε μεγάλην ἀναστάτωσιν εἰς τὸν τόπον, διότι παρέλυσε καὶ ἐσμπαράλιασε τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, ἀλλὰ καὶ ἐχρησιμοποιήθη διὰ τὴν κομματικὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἀντιφρονούντων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν πρόκειται ἐδῶ περὶ τούτου. Πρόκειται περὶ ἑνὸς θέματος σαφεστάτου καὶ ἁπλουστάτου. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, συλλαμβάνεται, διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, περιφρονοῦσα πλήρως τὴν νομιμότητα καὶ καλοῦσα τὴν ὑπάκουον κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν, διότι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν πρόκειται, βεβαίως, νὰ συμμετάσχῃ νὰ εὐλογήσῃ διὰ τῆς ψήφου της τὸ ἀνοσιούργημα.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§42Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν θὰ ἐπαναλάβω τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης ἀνέπτυξε. Θὰ εἴπω μόνον τοῦτο: Χάριν τῆς σοβαρότητος τοῦ Σώματος καὶ τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία διεξάγεται, εἶναι ἀνάγκη ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ τὸ φέρῃ ὅταν θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῶν Ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους ποὺ καλοῦνται νὰ ψηφίσουν τὸ περιεχόμενον τῶν διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα πρόκειται μὲ τὴν ψῆφόν των νὰ καταστοῦν νόμοι τοῦ Κράτους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίζωνται νόμοι, χωρὶς νὰ γνωρίζουν οἱ ψηφίζοντες τὸ περιεχόμενον αὐτῶν. Ἐπαναλαμβάνω, χάριν τῆς σοβαρότητος τοῦ Σώματος, εἶναι ἀνάγκη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως καὶ νὰ ἔλθουν ἐδῶ τὰ διατάγματα, νὰ τὰ ἴδωμεν, νὰ τὰ ἀναλύσωμεν, τοὐλάχιστον, καὶ νὰ ψηφίσωμεν μετέπειτα τὸ κυρωτικὸν νομοσχέδιον.

§43Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω εἰμὴ μόνον τοῦτο: Τὰ διατάγματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἀναφέρεται ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ἔχουν δημοσιευθῆ, τὰ δὲ σχετικὰ φύλλα τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως ἔχουν διανεμηθῆ. Οὐδὲν ἄλλο ἔχω νὰ εἴπω καὶ παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐρωτήσητε τὴν Βουλήν.

§44ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Δὲν ἔχουν δημοσιευθῆ τὰ διατάγματα. Δὲν ἔχομεν λάβει γνῶσιν.

§45Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἐννοήσωμεν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν παραπεμπόμεθα εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Ἡ Βουλὴ ὅταν ψηφίζῃ, πρέπει νὰ ἔχῃ πρὸ ὀφθαλμῶν τὸ ψηφιζόμενον κείμενον. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερωθῇ ἡ ἀρχὴ νὰ ψηφίζωμεν νόμους, τῶν ὁποίων νὰ ἀγνοοῦμεν τὸν περιεχόμενον. Τὰ φύλλα τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐκυκλοφόρησαν καὶ τὸ ἀγνοεῖ παντελῶς ἡ Βουλή.

§46Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἔχω μίαν παρατήρησιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ αὐτὴν τὴν σοβαρότητα τοῦ Σώματος. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἀνεφέρθη εἰς διατάγματα τῆς Κυβερνήσεως, τὰ σχετικὰ τεύχη τῆς ὁποίας, ὡς λέγει, ἐκυκλοφόρησαν ἤδη. Τὸ γεγονὸς τοῦτο, ἀμφισβητεῖται ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ὑπεύθυνον ἀπάντησιν.

§47Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἡ ἀπάντησίς μου εἶναι, ὅτι ἐδημοσιεύθησαν τὰ διατάγματα καὶ ἐκυκλοφόρησαν τὰ φύλλα τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.

§48Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργός, διαβεβαιοῖ τὴν Βουλὴν ὅτι ὅλα τὰ διατάγματα ἐκυκλοφόρησαν, ἔχει καλῶς.

§49Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Βεβαίως, κύριε συνάδελφε. Ἔχω εἰς χεῖράς μου τὸ τεῦχος τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.

§50Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν ἀμφισβητοῦμεν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν ἀποδέχεται τὸ νομοσχέδιον.

§52ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Βασ. Διαταγμάτων, ἐκδοθέντων εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου 2500)53». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 108)1943 νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου». Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§54Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἀναφέρεται ὅτι πρὸ 15μήνου διωρίσθη εἰς ἀνωτάτην θέσιν τοῦ Κράτους ἀνώτατος κρατικὸς λειτουργός, μὴ ἔχων τὰ προσόντα τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος καὶ ἤσκησε τὰ καθήκοντά του κατὰ τὸ διάστημα αὐτό. Ἔρχεται δὲ σήμερον ἡ Κυβέρνησις καὶ ζητεῖ τὴν νομιμοποίησιν τοῦ παρανόμου αὐτοῦ διορισμοῦ, στηριζομένη, μεταξὺ τῶν ἄλλων, καὶ εἰς τὸ ἐπιχείρημα ὅτι παρ’ οὐδενὸς μέχρι σήμερον ἐγένετο παρατήρησις δι’ αὐτὴν τὴν παρανομίαν. Ἀντιλαμβάνεσθε, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἄξιον Κυβερνήσεως σοβαρᾶς! Διδάσκει, τοιουτοτρόπως, ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὰ πάντα δυνάμεθα νὰ κάμωμεν παρανόμως καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν παρατηροῦνται θὰ τὰ νομιμοποιῶμεν. Τὸ γεγονὸς τοῦτο, τοῦ παρανόμου διορισμοῦ εἰς ἀνωτάτην θέσιν τοῦ Κράτους ἀνωτάτου δικαστικοῦ λειτουργοῦ, καθιστᾷ τὴν Κυβέρνησιν ὑπόλογον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Καὶ ἀντὶ νὰ ζητῇ νομιμοποίησιν τῆς παρανόμου πράξεώς της, θὰ πρέπει, πρῶτον, νὰ δώσῃ λόγον τῆς παρανομίας της διὰ νὰ πεισθῇ ἡ Βουλὴ ὅτι ἡ Κυβέρνησις καλῶς ἔκαμε καὶ κατόπιν νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νὰ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ ζητῇ νομιμοποίησιν μιᾶς παρανομίας της, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἄξιον τῆς σοβαρότητος οὔτε τῆς Βουλῆς, οὔτε τῆς Κυβερνήσεως.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§56Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κύριοι συνάδελφοι, δίδει, ἐντὸς τῆς αὐτῆς ἑσπέρας, δευτέραν ἀπόδειξιν τοῦ σεβασμοῦ τῆς νομιμότητος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἐὰν διαβάσετε τὸ περιεχόμενον τοῦ σχεδίου νόμου, καὶ ἰδίως τὴν αἰτιολογικήν του ἔκθεσιν, θὰ πεισθῆτε ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς μοναδικοῦ εἴδους ἤ, πάντως, ἑνὸς σπανίου εἴδους νόμου, ἀκόμη καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπου οἱ νόμοι κατὰ χιλιάδας διαδέχονται ἀλλήλους. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Τριανταφύλλης). Συνέβη, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἑξῆς περίεργον καὶ καταπληκτικόν, τὸ ὁποῖον, ὁμολογουμένως, θὰ ἐδυσκολεύετο κανεὶς νὰ πιστεύσῃ, ἐὰν δὲν τὸ ἔβλεπε νὰ ἔχῃ συμβῇ. Διωρίσθη, ὅπως ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς εἶπεν, ἀνώτατος κρατικὸς λειτουργὸς εἰς ἀνωτάτην κρατικὴν θέσιν — προσθέτω ἀνώτατος δικαστικός, διότι καὶ αὐτὸ ἔχει τὴν σημασίαν του — χωρὶς νὰ ἔχῃ τὰ νόμιμα προσόντα. Ὑπάρχει νόμος, ὁ ὁποῖος, ρητῶς ἀπὸ τοῦ 1943, ἔχει ἀποκλείσει τοὺς Ἀντεισαγγελεῖς ἀπὸ τὸ δικαίωμα νὰ καταλάβουν τὴν περὶ ἧς ὁ λόγος θέσιν. Καί, ἐν τούτοις, κύριοι συνάδελφοι, τόσον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία σέβεται τὴν νομιμότητα καὶ προσέχει τοὺς νόμους, ὅσον καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ ἀνώτατος δικαστικὸς λειτουργός, δὲν ἀντελήφθησαν ὅτι παρανομοῦν, καὶ ἐγένετο ὁ διορισμός. Καὶ ἀναγράφεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τὸ ἑξῆς ἀμίμητον: Ὅτι, δηλαδή, ἡ κατάργησις τῆς δυνατότητος ἀπὸ τὸν νόμον τοῦ 1943, ἦτο κάπως σκοτεινή, διότι δὲν τὸ ἔλεγεν εὐθέως. Κύριοι συνάδελφοι, ἀτυχήματα εἶναι δυνατὸν νὰ συμβοῦν εἰς οἱανδήποτε Κυβέρνησιν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀτυχήματος. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἔχει περισσὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κοινοβουλευτικήν της δύναμιν καὶ προχωρεῖ ἀδιστάκτως, χωρὶς καὶ πολὺ–πολύ, καθὼς φαίνεται, νὰ λογαριάζῃ τοὺς νόμους καὶ τοὺς θεσμούς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ὁμολογήσητε ὅτι ἀποτελεῖ δυσάρεστον φαινόμενον διὰ τὸν τόπον μας, τὸ γεγονός, ὅτι συμβαίνουν τοιούτου εἴδους πράγματα καὶ ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ καλεῖται, μετὰ πάροδον 15 μηνῶν, νὰ κυρώσῃ διὰ τῆς ψήφου της, διὰ τῆς ἐκδόσεως εἰδικῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων, τοιούτου εἴδους ἀνωμαλίας. Τὸ γεγονός, αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, μικρὰν ἀξίαν ἔχει. Βεβαίως, μετὰ 15 μῆνας, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ εἴπωμεν νὰ ξυλώσητε τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος παρανόμως κατέλαβε τὴν θέσιν αὐτήν. Νομίζομεν, ὅμως, ὅτι τόσον ἡμεῖς, ὅσον καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀντλήσουν συμπεράσματα καὶ περὶ τῆς σοβαρότητος τῆς Κυβερνήσεως καὶ περὶ τοῦ ὀφειλομένου σεβασμοῦ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Παπάγου πρὸς τοὺς νόμους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. (Χειροκροτήματα).

§57Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Θὰ ἤθελον ὀλίγας μόνον λέξεις νὰ εἴπω. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ σεμνύνεται διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ ἀνωτάτου αὐτοῦ λειτουργοῦ εἰς τὴν θέσιν αὐτήν, εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Ἐὰν ἔγινεν αὐτὴ ἡ παρανομία, ὅπως λέγετε, νομίζω, ὅτι εὐθύνεται ὀλίγον καὶ ἡ πλευρὰ αὐτή. Διότι, δυστυχῶς, οὔτε αἱ ἰδικαί σας Κυβερνήσεις, οὔτε αἱ ἰδικαί μας, αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν μετά, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐκκαθαρίσουν αὐτοὺς τοὺς κατοχικοὺς νόμους. Εἰς τοὺς κατοχικοὺς αὐτοὺς νόμους παρεισέφρυσε σωρεία διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἀπέβλεπον νὰ ἱκανοποιήσουν ὡρισμένα προσωπικὰ συμφέροντα. Ἐὰν ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἡ ὁποία εὐθύνεται διὰ τὴν παράλειψιν αὐτήν, δὲν εἶδεν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶχε γίνει ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς Κατοχῆς, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σωστόν, νὰ ἔλθωμεν, μετὰ 16 μῆνας, νὰ εἴπωμεν ὅτι ὁ ἀνώτατος αὐτὸς λειτουργὸς πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Εὐθαρσῶς, ἀνεφέρομεν καὶ δὲν ἀπεκρύψαμεν τίποτε, τὴν παράλειψιν αὐτὴν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ ἐρχόμεθα τώρα νὰ τὴν ἐπανορθώσωμεν. Νομίζω, ὅτι ὅλη ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανορθωθῇ. (Χειροκροτήματα).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 108)1943 νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀποδόσεως περιουσιῶν δημευθεισῶν βάσει τοῦ Μʹ)1948 Ψηφίσματος τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων».

§61Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ δεκτὸν ὅ,τι ἔγινε καὶ διὰ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ ἐπειδὴ ἔχουν ὑποβληθῆ πολλαὶ τροπολογίαι, νὰ συζητηθοῦν εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀποδόσεως περιουσιῶν δημευθεισῶν βάσει τοῦ Μʹ)1948 Ψηφίσματος τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων».

§65Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ψηφισθέντος ἤδη νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως Β. Δ. ἐκδοθέντων, εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Ν. 2500», ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ βεβαιώσῃ, ἂν ὄντως τὰ διατάγματα αὐτὰ ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἂν τὰ φύλλα τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως ἐκυκλοφόρησαν. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἐβεβαίωσεν, ὅτι ἐδημοσιεύθησαν καὶ ἐκυκλοφόρησαν τὰ σχετικὰ φύλλα τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Ἐζήτησα ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Βουλῆς, τὰ σχετικὰ φύλλα Ἐφημερίδος Κυβερνήσεως, καὶ μετ’ ἐκπλήξεως ἐπληροφορήθην ὅτι, δὲν τὰ ἔχει, οὔτε αὐτὴ αὕτη ἡ ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς.

§66Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, ἔχω ἐδῶ τὸ σχετικὸν τεῦχος τῆς Ἐφημερίδος Κυβερνήσεως, εἰς τὸ ὁποῖον περιέχονται τὰ περὶ ὧν πρόκειται Βασιλικὰ Διατάγματα. (Ἐπιδεικνύει τεῦχος Ἐφημερίδος Κυβερνήσεως).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἑλλήνων Ἐξωτερικοῦ».

§68Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον θίγει ἕνα τεράστιον πρόβλημα, τὸ πρόβλημα τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἡ Βουλὴ σύσσωμος ἀντιμετωπίζει μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ σοβαρότητος. Ἡμεῖς ἀντιτιθέμεθα εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἠθέλομεν τὸ πρόβλημα αὐτό, τὸ μέγα, τὸ ἐθνικὸν αὐτὸ πρόβλημα, ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ παρουσιάσῃ ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς. Δι’ αὐτὸ θὰ ἠθέλομεν, κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτοῦ, νὰ παρίσταται ἐδῶ ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας, νὰ εἴπῃ τὰς ἰδικάς του, διὰ νὰ δώσωμεν τὴν καλυτέραν λύσιν εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ ἀναβληθῇ, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μισθοδοσίας τῶν ἐπανερχομένων εἰς τὴν Ἐκκλησίαν Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων».

§72Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀφορᾷ τὴν μισθοδοσίαν δύο Ἐπισκόπων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν παλαιοημερολογῖται καὶ κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου, τὴν ὁποίαν ἐψηφίσαμεν πέρυσιν, ἐπανῆλθον εἰς τὴν ἐκκλησίαν. Εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δὲν ἀντιτιθέμεθα, διότι οἱ Ἀρχιερεῖς οὗτοι, ἐφ’ ὅσον ἐπανῆλθον εἰς τοὺς κόλπους τῆς ἐκκλησίας, πρέπει νὰ λαμβάνουν μισθόν. Θέλω, ὅμως, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι αὐτοὶ ἀπὸ ἑνὸς καὶ πλέον ἔτους ἐπανῆλθον εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ παραμένουν χωρὶς ἐργασίαν, τώρα δὲ μεταβάλλονται, κατὰ ἕνα τρόπον, εἰς ἀργομίσθους τοῦ Ο.Δ.Ε.Π. Βλέπομεν, ὅτι συνεχῶς χειροτονοῦνται νέοι Ἐπίσκοποι, νέοι Μητροπολῖται καὶ τοποθετοῦνται εἰς τὰς κενὰς ἕδρας. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, ἀντὶ νὰ ἀναγκαζώμεθα δι’ εἰδικοῦ νόμου νὰ εὑρίσκωμεν πόρους, διὰ νὰ ἀποκαταστήσωμεν αὐτοὺς τοὺς Ἀρχιερεῖς, νὰ καταλάβουν οὗτοι κενὰς ὀργανικὰς θέσεις — καὶ ὑπάρχουν τοιαῦται — νὰ παίρνουν κανονικῶς τὸν μισθόν των καὶ ὄχι νὰ τοὺς ἔχωμεν ἀργομίσθους. Διότι, οὕτω, δὲν συντελοῦμεν οὔτε εἰς τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει ὁ προηγούμενος νόμος, οὔτε εἰς τὴν σοβαρότητα τοῦ Κράτους, οὔτε εἰς τὴν σοβαρότητα τῆς ἐκκλησίας. Ἡ Κυβέρνησις ἐπηγγέλθη ὅτι θὰ καταργήσῃ τὴν ἀργομισθίαν, καὶ ἔρχεται διὰ νόμου νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ἀργομισθίαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ψηφίσωμεν τὸν νόμον αὐτὸν καὶ νὰ ὑποχρεώσωμεν τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν Πολιτείαν νὰ εὕρουν κενὰς ἕδρας — καὶ ὑπάρχουν τοιαῦται — νὰ τοὺς τοποθετήσουν εἰς αὐτὰς καὶ νὰ λαμβάνουν τὰς ἀποδοχὰς των, ὥστε καὶ αὐτοὶ οἱ κληρικοὶ νὰ ἀποδώσουν, διὰ νὰ ἀποδείξουν καὶ ἐμπράκτως ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔκαμον, νὰ μεταστοῦν ἀπὸ τῆς μιᾶς ἰδέας εἰς τὴν ἄλλην, εἶναι σοβαρόν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δι’ αὐτὸν καὶ μόνον τὸν λόγον, ὄχι, διότι ἀντιτιθέμεθα εἰς τοὺς κληρικοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ μισθοδοτηθοῦν καὶ διότι δὲν εἶναι τῆς σοβαρότητος τῆς ἐκκλησίας νὰ ἔχῃ ἀργομίσθους, νὰ μὴ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ ἀναπέμψωμεν εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον καὶ αὐτοὺς τοὺς δύο Ἐπισκόπους νὰ τοὺς χρησιμοποιήσῃ εἰς ὀργανικὰς θέσεις, διὰ νὰ ἀντλοῦν ἐκεῖθεν τὰς ἀποδοχάς των, διότι ἄλλως, νομίζω, ὅτι θὰ τοὺς ἔχωμεν ἐφ’ ὅρου ζωῆς ἀργομίσθους καὶ ἀργομίσθους εἰς τὴν ἐκκλησίαν, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§74Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ἐπανελθόντων εἰς τὴν ἐκκλησίαν Ἐπισκόπων, εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἐξετάζουσα ὅλας τὰς συνθήκας, θὰ κρίνῃ περὶ τοῦ τρόπου καὶ τοῦ χρόνου τῆς χρησιμοποιήσεώς των. Ὡσαύτως πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦνται καὶ ἔχουν ἀρχίσει νὰ χρησιμοποιοῦνται.

§75Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ποῦ;

§76Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Εἰς τὴν Μητρόπολιν Δημητριάδος, εἶχε τοποθετηθῆ ὡς βοηθὸς Ἐπίσκοπος προσωρινῶς.

§77Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εἶναι Πειραιεῖς καὶ οἱ δύο καὶ τοὺς γνωρίζω. Ποῖος ἐκ τῶν δύο;

§78Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν γνωρίζω τὸν χρησιμοποιηθέντα, γνωρίζω ὅτι εἰργάσθη ὁ εἷς. Εἶχε μάλιστα ἀναμιχθῆ καὶ εἰς μίαν ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία ἔφθασε μέχρι τῆς Βουλῆς. Μάλιστα ἦτο λίαν ἀποδοτικὴ ἡ ἐργασία του, ἐξαιρέσει τῆς περιπτώσεως, τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθην.

§79Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἐγὼ σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθοῦν ποτέ. Θὰ εἶναι ἀργόμισθοι, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ζορμπᾶς.

§80Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθοῦν ποτέ; Ποῖος γνωρίζει, τί πρόκειται νὰ πράξῃ ἡ Σύνοδος, ἀφοῦ καὶ ἡ σύνθεσίς της εἶναι μεταβλητή;

§81Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἐὰν θὰ ἠθέλατε νὰ δώσετε μάκρος εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ τῆς πληρώσεως τῶν Μητροπολιτικῶν ἑδρῶν, θὰ εἶναι εἰς βάρος σας. Ἀφήσατε, λοιπόν, τὴν συζήτησιν. Ἂς πάρουν τὸν μισθόν των διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν.

§82Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κανένα μάκρος δὲν πρόκειται νὰ δώσω εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Ἐκεῖνο ποὺ σημειῶ εἶναι τὸ ἑξῆς: Μέχρις ὅτου χρησιμοποιηθοῦν πλήρως, ἔχουν ἀνάγκην νὰ ζήσουν. Καὶ ἐπειδὴ ἐγένετο ἀποκατάστασις τῶν ἐν λόγῳ Μητροπολιτῶν, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀρχίσουν νὰ μισθοδοτοῦνται, διότι πρέπει νὰ ἔχουν τὰ μέσα τῆς ζωῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρησιμοποίησίν των, ἡ Πολιτεία θὰ συστήσῃ νὰ χρησιμοποιηθοῦν κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας.

§83Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀμοιβήν των, οὐδεμία ἀντίρρησις ὑπάρχει, ἀλλ’ ἐπειδὴ κατὰ σύμπτωσιν καὶ τὰ δύο αὐτὰ πρόσωπα εἶναι γνωστὰ καὶ εἶναι ἀνώτεροι ἄνθρωποι, ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς καὶ μορφώσεως, δι’ αὐτὸ κάμνω μίαν ἔκκλησιν νὰ κάμετε μίαν σύστασιν εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον, νὰ τοὺς χρησιμοποιήσῃ, διότι εἶναι ἀπαραίτητοι εἰς τὴν ἐκκλησίαν.

§84Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὀρθόν. Μέχρις ὅτου χρησιμοποιηθοῦν οἱ Ἱεράρχαι αὐτοί, πρέπει ἀσφαλῶς νὰ ζήσουν. Πρὸ ὀλίγων ὅμως ἡμερῶν, ἐξελέγησαν 5 Μητροπολῖται. Θὰ ἔπρεπε τὰ ὑπάρχοντα κενὰ τὰ καταλάβουν αὐτοὶ καὶ νὰ μὴ μένουν ἀχρησιμοποίητοι, δεδομένου, μάλιστα, ὅτι πρόκειται περὶ ἀξίων κληρικῶν. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα αὐτό, δὲν τὸ ἐξετάζω περισσότερον. Ἐκεῖνο ποὺ ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω εἶναι ὅτι, ἐκτὸς τῶν Ἀρχιερέων ὑπάρχουν καὶ ἱερεῖς παλαιοημερολογῖται, οἱ ὁποῖοι ὑπείκοντες εἰς τὴν πρόσκλησιν τῆς ἐκκλησίας μας, ὑπέβαλον αἴτησιν μετανοίας καὶ ἐπανόδου των εἰς αὐτήν, ἔχοντες τὴν ὑπόσχεσίν της ὅτι θὰ χρησιμοποιηθοῦν. Παρὰ ταῦτα, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ παραμένουν ἀπὸ διετίας ἀχρησιμοποίητοι καὶ οὐδεμία ἀκόμη πρόνοια λαμβάνεται δι’ αὐτούς. Πρέπει δὲ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι κατόπιν τῆς μετανοίας των, οἱ ἱερεῖς αὐτοὶ ἀποπέμπονται καὶ ἀπὸ τοὺς παλαιοημερολογίτας καὶ οὕτω εὑρίσκονται εἰς τοὺς δρόμους, ρακένδυτοι, γυμνητεύοντες καὶ πεινῶντες, μὲ τὸ ράσον κατὰ τρόπον λίαν ὑποτιμητικόν. Δὲν θὰ ἤθελον, λοιπόν, νὰ κυττᾶμε μόνον πρὸς τὰ ἀνώτερα ἀξιώματα, ἀλλὰ νὰ βλέπωμεν καὶ πρὸς τὰ κάτω, διότι εἶναι πολὺ περισσότεροι οἱ πάσχοντες ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ πρέπει νὰ ἐξυπηρετηθοῦν. Περὶ αὐτῶν, ὅμως, οὐδεμία μέριμνα λαμβάνεται, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἶναι, δυστυχῶς, ἡ τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐξυπηρετῇ ἀποκλειστικῶς τὰ ἀνώτερα κοινωνικὰ στρώματα ὅλων τῶν τάξεων καὶ νὰ ἀδιαφορῇ διὰ τὰ κατώτερα τοιαῦτα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, παρακαλεῖται νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ δώσῃ τὴν δέουσαν καὶ γενικὴν λύσιν, ἡ ὁποία νὰ ἐξυπηρετῇ καὶ τοὺς κατωτέρους κληρικούς.

§85Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κρατῶ ὑπ’ ὄψιν τὴν περίπτωσιν ποὺ ἐθέσατε ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ τὴν ἐξετάσω.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§87ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μισθοδοσίας τῶν ἐπανερχομένων εἰς τὴν Ἐκκλησίαν Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς νομοθεσίας περὶ Πανεπιστημίων, Ἐθνικοῦ Μ. Πολυτεχνείου καὶ τῆς Α.Σ.Ο. καὶ Ε.Ε.». Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§89Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον ποὺ φέρει ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπιλύσωμεν ἓν ζήτημα, τὸ ὁποῖον σοβεῖ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐκκρεμὲς καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὑπάρχει πρότασις ὑπογεγραμμένη ἀπὸ βουλευτὰς ὅλων τῶν παρατάξεων, πρὸς τιμὴν δὲ τῆς παρατάξεως τῆς πλειοψηφίας, ἀπὸ βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὸ πλειοψηφοῦν Κόμμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἡ πρότασίς μου, ἀφορᾷ εἰδικὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία δέον νὰ παρεμβληθῇ μεταξὺ τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου ἄρθρου, διὰ τὴν ἐγγραφὴν τῶν ἐπιλαχόντων φοιτητῶν τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ὅπως καὶ τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν, κατὰ τὸ ἀρξάμενον Πανεπιστημιακὸν ἔτος 1953–54. Εἶναι, ὅμως, ἀνάγκη νὰ ἐπανεξηγήσω, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ τὴν συζήτησιν ποὺ ἐκάμαμεν πρὶν ἀπὸ ἕνα μῆνα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας πάλιν θὰ ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας του — δύναμαι νὰ εἴπω — ἔναντι τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀνέκυψεν ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας του καὶ πάλιν θὰ εὕρῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ συζητήσῃ μετὰ τῶν ἁρμοδίων παραγόντων τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ ἀπόψε λύσιν, ἱκανοποιοῦσαν καὶ τὸ δημόσιον αἴσθημα καὶ τὸ αἴσθημα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ ὁποῖον πιστεύω, ὅτι εἶναι καθολικόν. Εἰς τὸ παρελθὸν ἔτος 1952–53, ἔγινε μία ἐξαίρεσις, κύριοι συνάδελφοι. Ἀπὸ τότε ποὺ ἐφηρμόσθησαν αἱ εἰσαγωγικαὶ ἐξετάσεις, πάντοτε κατὰ κανόνα καὶ κατόπιν συμφώνου γνώμης τῶν Πανεπιστημιακῶν ἀρχῶν, οἱ ἐπιλαχόντες ἐνεγράφοντο....

§90Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε...

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μὴ διακόπτετε.

§92Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σεῖς εἶσθε ἐκ τῶν ἐγκριτοτέρων συναδέλφων, πῶς προεξοφλεῖτε τὸ γεγονός. Ἡ Βουλὴ διετύπωσε μίαν εὐχὴν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, δὲν ἀπεφάνθη ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Ἀφήσατε νὰ τὸ συζητήσωμεν. Νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ....

§93Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. ... (Δὲν ἠκούσθη). (Θόρυβος).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε.

§95Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐὰν δὲν μὲ διακόψητε, σᾶς ὑπόσχομαι ἐντὸς 5′ νὰ τελειώσω.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ σᾶς προστατεύω, κύριε Παπασπύρου. Ὁ κ. Παπασπύρου, δὲν δέχεται διακοπάς.

§97Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμω μίαν ἀναδρομὴν ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου αὐτοῦ θέματος. Ἀπὸ τότε ποὺ ἐθεσπίσθησαν αἱ εἰσαγωγικαὶ ἐξετάσεις, κανὼν ἀπαράβατος εἶναι νὰ ἐγγράφωνται ὅλοι γενικῶς οἱ ἐπιτυχόντες. Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ διάκρισις ἐπιτυχόντων καὶ ἐπιλαχόντων. Διότι, ἐφ’ ὅσον οἱ σπουδασταὶ ἔλαβον τὴν κατὰ νόμον βάσιν, εἰς τὰ ἐξεταζόμενα μαθήματα, πάντοτε ἐνεγράφοντο. Πρέπει νὰ ὑπολογίσητε καὶ τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι. Ἐὰν καθώριζον εἰς κάθε Πανεπιστημιακὸν ἔτος τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων, εἶχον πάντοτε ὑπ’ ὄψιν ὅτι θὰ ἐνεγράφοντο καὶ οἱ καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ ἀριθμοῦ ἐπιτυχόντες. Αὐτὸ εἶναι κανών, δι’ ὅλα γενικῶς τὰ Πανεπιστημιακὰ ἔτη. Περιέργως καὶ ὅλως κατ’ ἐξαίρεσιν, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ ἐφετεινὸν ἔτος, τὸ πρῶτον ἐδημιουργήθη τὸ θέμα καί, μέχρι τοῦδε, δὲν ἐπραγματοποιήθη ἡ ἐγγραφή. Θὰ γνωρίζητε ὅμως, οἱ περισσότεροι ἀπὸ ὑμᾶς, ὅτι συμφώνως μὲ τὴν κρατοῦσαν εἰς τὰ Πανεπιστήμια τακτικὴν καὶ οἱ ἐπιλαχόντες ἐγένοντο δεκτοὶ ἀπὸ τοὺς καθηγητάς των. Παρηκολούθουν καὶ παρακολουθοῦν τὰ μαθήματα, οἱ καθηγηταὶ τοὺς δέχονται εἰς τὰ φροντιστήρια, τοὺς ἐξετάζουν, δίδουν παρουσίας καὶ φοιτοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ὅσοι δὲν ἦσαν ἐγγεγραμμένοι. Τοῦτο γίνεται κατ’ ἀνοχὴν ἀπὸ τὰς Πανεπιστημιακὰς Ἀρχάς, διότι καθιερωμένον ἦτο ὅλοι γενικῶς οἱ ὑπεράριθμοι νὰ ἐγγράφωνται. Ἐπανελήφθη λοιπὸν ἡ τακτικὴ αὕτη καὶ κατὰ τὸ τρέχον Πανεπιστημιακὸν ἔτος. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, εἰς τὴν γενομένην πρὸ μηνὸς συζήτησιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, προέβαλε τὴν ἄποψιν, ὅτι, δῆθεν, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ οἰκονομικὴ καὶ τεχνικὴ ἀναδιοργάνωσις τοῦ Πανεπιστημίου, διὰ νὰ γίνουν αὐτοὶ ἀποδεκτοί, ἀλλὰ λησμονεῖ ὅτι αἱ ἐργαστηριακαὶ ἀσκήσεις, δὲν γίνονται κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος. Μᾶς εἶπεν ὅτι εἰς τὸ προσεχὲς ἔτος θὰ ὑπάρξῃ ηὐξημένος ἀριθμὸς σπουδαστῶν. Ἀλλά, ἀκριβῶς, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχῃ πραγματοποιηθῆ ὁ ἐξοπλισμὸς τοῦ Πανεπιστημίου, ἀπὸ τὸ προσεχὲς Πανεπιστημιακὸν ἔτος, αὐτοὶ τότε πλέον θὰ εἶναι δευτεροετεῖς καὶ τότε θὰ χρειάζωνται τὰ ἐργαστήρια καὶ ὁ τεχνικὸς ἐξοπλισμὸς τὸν ὁποῖον προπαρασκευάζει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Ἀλλὰ πέραν ὅλων αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει μία ὑπόσχεσις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, ὅτι ἰδιαιτέρα μέριμνα θὰ ληφθῇ διὰ τὰ τέκνα τῶν ἰατρῶν, τῶν φαρμακοποιῶν, τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν στρατιωτικῶν καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς — ἐπειδὴ μάλιστα μᾶς ὑπέμνησεν ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος, ὅτι λήγει τὸ Πανεπιστημιακὸν ἔτος — δὲν ἦλθε τὸ σχετικὸν νομοθέτημα. Οὐδὲ κἂν ἐκυρώθη ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν ἐγγραφὴν τῶν σπουδαστῶν τῶν ἐκ τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν.

§98Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἔδωσεν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ γίνῃ.

§99Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δίδεται ἀπόψε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἡ εὐκαιρία νὰ λύσῃ ἐπιτυχῶς αὐτὸ τὸ ἐκκρεμὲς ζήτημα. Ἤθελον ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ὑπομνήσω ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι ἁπλοῦν. Ἐὰν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἔφερεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τοὺς σχετικοὺς πίνακας τῶν ἀποφοίτων καθ’ ἕκαστον ἔτος ἀπὸ τὰ Γυμνάσια τοῦ Κράτους, διὰ νὰ ἴδητε ὅτι εἷς ἐλάχιστος ἀριθμὸς ἀποφοίτων τῶν Γυμνασίων ἀπορροφᾶται ἀπὸ τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς, καὶ τὰ ⅔, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εὑρίσκουν διέξοδον εἴτε δι’ ἀνωτέρας σπουδάς, εἴτε δι’ οἱονδήποτε βιοποριστικὸν ἐπάγγελμα, θὰ πρέπει ὁ καθεὶς νὰ φρίττῃ καὶ νὰ ὀρρωδῇ πρὸ τῆς καταστάσεως ἡ ὁποία δημιουργεῖται. Διότι, κύριοι, μὴ λησμονῆτε, ὅτι μία στρατιὰ πνευματικῶν προλεταρίων δημιουργεῖται καί ὑφίσταται κίνδυνος μεγαλύτερος, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μὲ τὸ ἀπολυτήριον τοῦ Γυμνασίου, μὴ δυνάμενοι νὰ κινηθοῦν πρὸς ἀνωτέρας σπουδάς, διότι εὑρίσκουν ἑρμητικῶς τὰς θύρας τῶν Ἀνωτάτων Ἱδρυμάτων κεκλεισμένας, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, κύριοι συνάδελφοι, ἔχουν ἐν τῇ ψυχῇ των τὴν πικρίαν, ὅτι παρημποδίσθησαν εἰς τὴν κοινωνικὴν καὶ πνευματικήν των ἐξέλιξιν. Δὲν λέγω ὅτι θὰ θεραπευθῇ ὅλον αὐτὸ τὸ πρόβλημα μὲ τὴν ἐγγραφὴν τῶν 450 ἐπιλαχόντων, ἀλλὰ πάντως, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, θὰ εἶναι ἕνα βῆμα πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ συγκινῇ κάθε Ἑλληνικὴν καρδίαν, περισσότερον ὅμως τοὺς ὑπευθύνως διαχειριζομένους τὰ κοινὰ καὶ κυβερνῶντας τὸν τόπον. Τετρακόσιοι πεντήκοντα νέοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον εἰς τὰς τελευταίας ἐξετάσεις, παρακολουθοῦν ἀνελλιπῶς τὰ μαθήματά των, προσέρχονται εἰς τὰ φροντιστήρια, γίνονται δεκτοὶ ἀπὸ τοὺς καθηγητάς, καὶ εἰς ἀνένδοτον ἄρνησιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας προσκρούουν. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ εὕρῃ μίαν διέξοδον εἰς τὸ δρᾶμα ποὺ ἐδημιουργήθη καὶ ἀναλαμβάνουσα τὰς εὐθύνας της, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλοι θὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μου, διότι ἡ συνείδησίς σας θὰ εἶναι σύμφωνος πρὸς αὐτὰ τὰ ὁποῖα διατυπώνω — ἀναλαμβάνοντες λέγω ὑμεῖς, τὰς εὐθύνας διὰ τὴν κυριαρχικὴν ἄσκησιν τῶν δικαιωμάτων σας, θὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ πρὸς ὑμᾶς. Ἀλλ’ ἐὰν τυχὸν ὑπάρχῃ καὶ ἀπωτέρα ἄποψις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν δέχεται τὴν τροπολογίαν μου μὲ τὴν γνωστὴν διατύπωσιν, θὰ παρακαλέσω νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος κατ’ ἄλλον τρόπον. Τουλάχιστον δεχθῆτε τὴν ἀπωτέραν τροπολογίαν διὰ τὴν ἐγγραφὴν τῶν υἱῶν...

§100Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Εἶναι κατατεθειμένη, κύριε συνάδελφε;

§101Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τοὺς τύπους προβάλλετε, κύριε συνάδελφε. Θέλετε νὰ κάμωμεν μίαν πρότασιν καὶ νὰ τὴν συζητήσωμεν εἰς τὴν βʹ συζήτησιν; Σήμερον εἶδον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ὅτι συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ἐνόμισα χρέος μου, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐνημερώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἡ τροπολογία μου, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Οἱ κατὰ τὸ Πανεπιστημιακὸν ἔτος 1953–54 .......... (ἀναγινώσκει) .... ......». Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῶν λεγομένων ἐπιλαχόντων παρακολουθεῖ ἀνελλιπῶς τὰ μαθήματα ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ Πανεπιστημιακοῦ ἔτους. Περαιτέρω, διὰ νὰ μὴ ἐπανέρχωμαι ἐπὶ τοῦ θέματος, ὑπάρχει καὶ ἑτέρα τροπολογία ἐὰν δὲν δεχθῇ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τὴν πρώτην. Αὐτὴ εἶναι ἡ δευτέρα ἄποψις ἡ ἐπικουρική. Νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν ἐγγραφὴν τῶν υἱῶν τῶν ἰατρῶν, τῶν φαρμακοποιῶν ....

§102ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως). Ὄχι, ὄχι. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§103Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀφήσατε νὰ εἴπω τὰς σκέψεις μου. Τὸ βῆμα εἶναι ἐλεύθερον νὰ ἔλθητε νὰ ὁμιλήσητε καὶ σεῖς. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Ὑπεστήριξα, ὑποστηρίζω καὶ θὰ ὑποστηρίζω πάντοτε, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι γενικὸν τὸ μέτρον, ἐὰν ὅμως παρ’ ἐλπίδα, εἴτε ἡ πλειοψηφία, εἴτε ὁ κύριος Ὑπουργὸς δὲν ἀποδεχθῇ τὴν ἄποψίν μου, τοὐλάχιστον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν περίπτωσιν μὲ μίαν θετικὴν διάταξιν τηρῶν τὴν ὑπόσχεσιν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὅτι τὸ θέμα τῶν υἱῶν τῶν ἰατρῶν, τῶν φαρμακοποιῶν, τῶν δικηγόρων καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ θέματος τῆς ἐπαγγελματικῆς παραδόσεως θὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ διάταξιν ἰδιαιτέραν, διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια τῆς ἱκανοποιήσεως, ἔστω καὶ αὐτῆς τῆς κατηγορίας τῶν σπουδαστῶν. Ἡ παράκλησίς μου καὶ ἡ εἰσήγησίς μου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν εἶναι νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ γενικὴ διατύπωσις τῆς τροπολογίας καὶ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐγγραφοῦν καὶ οἱ 422 ἐπιλαχόντες. Δύναμαι νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς ἔχει μειωθῆ κατὰ πολύ, διότι ἡ Νομικὴ Σχολὴ ἀντεμετώπισε μόνη τὸ ζήτημα καὶ ἐδέχθη τὴν ἐγγραφὴν τῶν ὑπεραρίθμων. Εἰς ἄλλας Σχολὰς ἀπερροφήθη σημαντικὸς ἀριθμὸς καὶ δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι πέραν τῶν 350, εἰς ὅλον τὸ Κράτος καὶ εἰς τὰ 2 Πανεπιστήμια καὶ εἰς τὴν Α.Σ.Ο.Ε.Ε., δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιλαχόντων νὰ ὑπερβῇ κατὰ τὸ τρέχον Πανεπιστημιακὸν ἔτος. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς ὅλους τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ἀνεξαρτήτως κόμματος. Τὸ θέμα δὲν εἶναι πολιτικόν, τὸ θέμα εἶναι γενικόν. Καὶ χαίρω διότι ἀπευθύνομαι πρὸς σᾶς, διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ἔχετε θέσει τὴν τιμίαν ὑπογραφήν σας καὶ εἰσάγεται πρότασιν νόμου καὶ ἐλπίζω ὅτι δὲν θὰ θελήσετε νὰ ἀρνηθῆτε καὶ τὴν ὑπογραφήν, τὴν ὁποίαν ἐθέσατε κάτωθι αὐτῆς τῆς προτάσεως, ἀλλὰ δὲν θὰ θελήσητε πρὸ παντός, νὰ ἀρνηθῆτε τὴν συμβολήν σας εἰς τὴν ἐπίλυσιν ἑνὸς μεγάλου θέματος, ποὺ ἀφορᾷ ἕνα σημαντικὸν ἀριθμὸν πονεμένων καὶ παραπονεμένων Ἑλλήνων. Καταθέτω, κύριε Πρόεδρε, αὐτὴν τὴν τροπολογίαν καὶ ὑπάρχει καὶ πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§105Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὰ λεχθέντα ἐπὶ τοῦ θέματος, ἀναφέρομαι εἰς ὅσα διὰ μακρῶν εἶπον εἰς τὴν Βουλὴν εἰς δύο ἀλλεπαλλήλους συνεδριάσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν τέκνων τῶν ἰατρῶν εἶπον εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν δύναται νὰ συσχετίζεται μὲ τὸ θέμα τῶν ἐπιλαχόντων, διότι ὅταν συσχετίζεται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ· εἶπον ὅτι θὰ τὸ ἀντιμετωπίσω μετὰ τῶν ἄλλων ἐπαγγελμάτων, ὡς θέμα ἐπαγγελματικῆς παραδόσεως. Ἐδῶ, ὡς βλέπετε, ἀναζητεῖται εὐκαιρία γενικεύσεως τοῦ θέματος. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς ἐπαγγελματικῆς παραδόσεως, διότι εἶπον, ὅτι θὰ τὸ ἐξετάσω ὡς πρὸς ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα καὶ πράγματι τὸ ἐξετάζω. Πέραν τούτου, θὰ παρακαλέσω, ἐπειδὴ ἐπίκειται ἡ συζήτησις ἄλλων νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπείγοντα, νὰ ἀναβληθῇ τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται.

§107Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία περίπτωσις δικαιοτάτη. Ἐλάχιστοι φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον εἰς τὸν διαγωνισμὸν τοῦ 1952–53 καὶ δὲν ἐνεγράφησαν διὰ λόγους οἰκονομικοὺς ἐὰν εἶναι δυνατόν, αὐτοὶ νὰ ἐγγραφοῦν. Εἶναι 2 ἢ 3. Νομίζω, πὼς εἶναι δίκαιον αὐτό.

§108Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὅταν συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἐξετάσω αὐτὴν τὴν περίπτωσιν τῶν ἐπιτυχόντων.

§109Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι τρόπος αὐτὸς νὰ ἀποσύρωνται νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐγγεγραμμένα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 704) 1937 «περὶ συστάσεως μονίμου Ἐπιτροπῆς τῆς Διεθνοῦς Καλλιτεχνικῆς Ἐκθέσεως Βενετίας».

§111ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 704) 1937 «περὶ συστάσεως μονίμου Ἐπιτροπῆς τῆς Διεθνοῦς Καλλιτεχνικῆς Ἐκθέσεως Βενετίας». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§113ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 8.00′ μ.μ.).