1954.04.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 61η

Τετάρτη 7 Ἀπριλίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγιγνώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὁ βουλευτὴς κ. Ἐμμαν. Ζαννῆς, διὰ δηλώσεώς του κατατεθείσης εἰς τὸ Προεδρεῖον, δηλοῖ, ὅτι ἀπὸ σήμερον δὲν ἀνήκει εἰς τὸ Κόμμα τῆς Ε.Π.Ε.Κ. καὶ ὅτι, ἐφεξῆς, θὰ εἶναι ἀνεξάρτητος προοδευτικός. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Π. Λυκουρέζος (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καὶ Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950– 51, 1951–52 καὶ 1952–53, πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείων Ἐσωτερικῶν καὶ Δημοσίας Τάξεως καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων, εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν Ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν». Οἱ κ. κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Γεωργίας) καὶ Δ. Μπαμπάκος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος ὑπ’ ἀριθ. 2501)1953 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τῶν περὶ δασῶν νόμων». Οἱ κ. κ. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Γεωργίας) καὶ Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ θέσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπυρήνων καὶ τὴν εἰσφορὰν δακοκτονίας». Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. 2292)1953, περὶ συγχωνεύσεως Ἀνωνύμων Τραπεζιτικῶν Ἑταιρειῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2645)53 Νομοθετικοῦ Διατάγματος», 2) «περὶ κυρώσεως τῆς δι’ ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν καταρτισθείσης μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ Ἱσπανικῆς Κυβερνήσεως συμφωνίας καὶ ἑρμηνείας τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἱσπανίας κληρονομικῆς συμβάσεως, τῆς 6ης Μαρτίου 1919», 3) «περὶ κυρώσεως τῆς συμπληρωματικῆς συμφωνίας ἐπὶ τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀγκύρᾳ τῇ 28ῃ Φεβρουαρίου 1953 Συνθήκης φιλίας καὶ συνεργασίας μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς Ὁμοσπόνδου Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Γιουγκοσλαυΐας», 4) «περὶ συστάσεως Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἑλλήνων ἐξωτερικοῦ» καὶ 5) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1952–53 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ μισθοδοσίας τῶν ἐπανερχομένων εἰς τὴν ἐκκλησίαν Θεοφιλεστάτων Ἐπισκόπων», 2) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς νομοθεσίας περὶ Πανεπιστημίων Ἐθνικοῦ Μ. Πολυτεχνείου καὶ τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν» καὶ 3) περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 704)1937 «περὶ συστάσεως μονίμου Ἐπιτροπῆς τῆς Διεθνοῦς Καλλιτεχνικῆς Ἐκθέσεως Βενετίας». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων. 1) «Περὶ τραπεζογραμματίων νέας ἐκδόσεως κοπῆς μεταλλικῶν κερμάτων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου καὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 26 Μαρτίου 1954 συμβάσεως μεταξὺ τούτου καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος». 2) «Περὶ καταργήσεως διατάξεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 108)1943 νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου». 3) «Περὶ κυρώσεως Β. Διαταγμάτων ἐκδοθέντων εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου 2500)1953». 4) «Περὶ μέτρων ἐνισχύσεως τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν καὶ ἄλλων ἐγχωρίων προϊόντων». 5) «Περὶ παροχῆς κρατικῆς χορηγίας εἰς τὸν καθεδρικὸν ἱερὸν ναὸν Ἀθηνῶν». 6) «Περὶ διοικήσεως τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου τῶν Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων». 7) «Περὶ ἀποδόσεως δημευθεισῶν βάσει τοῦ Μʹ)1948 Ψηφίσματος τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων», καὶ 8) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Διατάγματος 2519)1953 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2448) 1953». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Χατζηνικολῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Καναβαριώτης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Λουλακάκης, Χ. Σολομωνίδης, Κ. Γιαβάσογλου, Λ. Κίκας καὶ Β. Μουράτογλου, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γεωργαντέλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μαρῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Χατζηγρηγοριάδης, Δ. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Πιπῖνος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ρουμάνης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων χορηγητέων ἀσφαλιστικῶν παροχῶν καὶ ἀναδιοριζομένων ὑπαλλήλων». Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργίου Γεωργούλα καὶ λοιπῶν κατοίκων Βασιλικῆς Ναυπακτίας ζητούντων ἀναστολὴν ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ χρεῶν των μέχρι τέλους τῆς συγκομιδῆς. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ. κ. Α. Παπαθανάσης, Ι. Νικολίτσας καὶ Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Συν)σμῶν Μανδανίσσης καὶ Παλαιοκαρυᾶς, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς προσφερομένας ἐξευτελιστικὰς τιμὰς καπνῶν ἐσοδείας 1953. Οἱ Πρόεδροι τοῦ Ἐμποροεπαγγελματικοῦ Συλλόγου ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, φορτοεκφορτωτῶν καὶ ἄλλων ὀργανώσεων Κονίτσης ζητοῦν ταχεῖαν ἕνωσιν Κύπρου καὶ Βορείου Ἠπείρου μετὰ μητρὸς Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Γραμμένης Ὀξυᾶς Ναυπακτίας, ζητοῦντος τὴν ἐπαναλειτουργίαν μεταβατικοῦ ἐν Κυδωνιᾷ Εἰρηνοδικείου, κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον, ὡς καὶ προπολεμικῶς, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς ὀρεινῆς περιοχῆς. Ἀπαντήσεις τῶν Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Θ. Ταμβακᾶ. Ἐπὶ τῇ ὑπ’ ἀριθ. 212 ἀπὸ 24.3.54 ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ταμβακᾶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἐπικοινωνίας Χαλκίδος–Ἀθηνῶν διὰ τῆς ὁδοῦ Ἑκάλης– Μαλακάσας–Σχηματαρίου–Ἐργοστασίου Τσιμέντων Χαλκίδος, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Χαλκὶς εἶναι συνδεδεμένη σήμερον μετὰ τῆς πρωτευούσης διὰ τῆς διὰ Θηβῶν ἀρτηρίας μήκους διαδρομῆς 106 χιλιομέτρων, ἐπίσης διὰ τῆς ὁδοῦ Ἑκάλης–Μαλακάσας–Βιτσώνας ἐπὶ μήκους 93 χιλιομέτρων, ἧς τὸ μεγαλύτερον μῆκος δὲν εἶναι ἀσφαλτοστρωμένον. Διὰ τὴν συντομωτέραν ἕνωσιν Χαλκίδος προβλέπεται πρὸς κατασκευὴν ὁ κλάδος ἀπὸ Σχηματαρίου διὰ παραλίας καὶ ἐργοστασίου τσιμέντων εἰς Χαλκίδα μήκους 15 περίπου χιλιομέτρων, ὁπότε ἡ διαδρομὴ Ἀθηνῶν–Χαλκίδος διὰ Ἐκάλης θὰ συντομευθῇ εἰς 86 χιλιόμετρα ἐν ὅλῳ. Ἡ κατασκευὴ τοῦ τμήματος αὐτοῦ καθὼς καὶ ἡ ἀσφαλτόστρωσις τοῦ ἀπὸ Ἐκάλης καὶ πέραν τμήματος, θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ διὰ κατασκευῆς νέων ἔργων ἐγκριθησομένου προγράμματος τοῦ ἔτους 1954–55. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Δ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Ἐπὶ τῇ ὑπ’ ἀριθ. 236 ἀπὸ 1.4.54 ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ Ὑπηρεσία Δημοσίων Ἔργων ἔλαβε τ’ ἀπαιτούμενα μέτρα πρὸς διάσωσιν καὶ συντήρησιν τῆς ἱστορικῆς γεφύρας τῆς Ἄρτης ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Ἀράχθου, ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης ἡ κατασκευὴ νέας ὁριστικῆς γεφύρας πλησίον τῆς θέσεως τῆς παλαιᾶς καὶ ὅτι ἡ κατασκευὴ θὰ γίνῃ ὅταν τὸ ἐπιτρέψουν αἱ οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Δ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 212 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, περὶ ὁδικῆς ἐπικοινωνίας Ἀθηνῶν–Χαλκίδος μέσῳ Μπογιατίου–Μαλακάσας–Σχηματαρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι κατ’ ἀρχὴν δέον νὰ γίνουν αἱ δέουσαι ἐνέργειαι παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων πρὸς ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ καὶ μετὰ ταῦτα νὰ προβῶμεν εἰς μελέτην διὰ τὴν σύνδεσιν τῆς ἀρτηρίας ταύτης διὰ λεωφορείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2.4.54

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΨΑΡΡΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Περ. Ἰακ. Ἀργυροπούλου. Αἱ προσκλήσεις εἰς τοὺς χοροὺς ἐν τοῖς Ἀνακτόροις κανονίζονται ὑπὸ τοῦ Μεγάλου Αὐλαρχείου, λαμβανομένων ὡς εἰκὸς ὑπ’ ὄψιν καὶ ὑποδείξεων τῶν Α.Α. Μ.Μ. τῶν Βασιλέων. Εἶναι φυσικόν, εἰς περίπτωσιν ἀποστολῆς πολλῶν προσκλήσεων νὰ παρεισφρήσουν καὶ λάθη καὶ μοιραίως νὰ παραλειφθοῦν ἄτομα ὧν ἡ πρόσκλησις ἐπεβάλλετο. Μοιραῖον εἶναι ἐπίσης εἰς περίπτωσιν αὐξήσεως τῆς ἀλληλογραφίας νὰ ἐπέλθουν καθυστερήσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6.4.54

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ κ. Περ. Ἰακ. Ἀργυροπούλου. Ὑμέτερον ἔγγραφον ὑπ’ ἀριθ. 1222) 694 ἀπὸ 3 Μαρτίου 1954. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 180 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Περ. Ἰακ. Ἀργυροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ ἄρθρον 40 τοῦ Συντάγματος εἰς τὸν Βασιλέα ἀνήκει τὸ δικαίωμα τῆς ἀπονομῆς τῶν κεκανονισμένων παρασήμων κατὰ τὰς διατάξεις τῶν περὶ αὐτῶν νόμων. Οἱ σχετικοὶ νόμοι προβλέπουσι διὰ τὴν ἔγκυρον ἀπονομὴν τοῦ παρασήμου τὴν ἔκδοσιν ἀπαραιτήτως σχετικοῦ διατάγματος προσυπογραφομένου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ὡς μόνου ἁρμοδίου. Κατὰ ταῦτα ἡ μὴ ἔκδοσις διατάγματος καὶ ἡ μὴ προσυπογραφὴ τούτου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, συνεπάγεται ἀκυρότητα τῆς ἀπονομῆς παρασήμου. Ἐκ τῆς προσυπογραφῆς τοῦ σχετικοῦ διατάγματος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν τεκμαίρεται ὅτι, ἐν γνώσει καὶ ὑπ’ εὐθύνῃ αὐτοῦ, ἐνεργεῖται ἡ ἀπονομὴ τῶν παρασήμων. Τὸ παράσημον τῆς εὐποιΐας ἐνομοθετήθη διὰ τοῦ ἀπὸ 5.5.48 Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 684 δημοσιευθέντος εἰς Φ.Ε.Κ. 123) Α ἀπὸ 7.5.1948. Τὰ παράσημα τοῦ οἰκογενειακοῦ Τάγματος τοῦ Γεωργίου καὶ Κωνσταντίνου ὡς καὶ τοῦ οἰκογενειακοῦ Τάγματος Ὄλγας καὶ Σοφίας, εἶναι Βασιλικὰ παράσημα, ἀπονέμονται δὲ ὑπὸ τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως ἀποκλειστικῶς εἰς μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας καὶ τοῦ Οἴκου τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5.4.54

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν σειρὰν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων τῶν συζητηθησομένων καθ’ Ὑπουργεῖα μέχρι τῆς 16 Ἀπριλίου ἐ. ἔ. Σήμερον θὰ συζητηθοῦν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Τὴν Παρασκευήν, 9ην Ἀπριλίου, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα: Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου. Τὴν Δευτέραν 12ην Ἀπριλίου, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα: Δημοσίων Ἔργων καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Τὴν Τετάρτην, 14ην Ἀπριλίου, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα: Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Οἰκονομικῶν καὶ Συγκοινωνιῶν, καὶ τὴν Παρασκευήν, 16ην Ἀπριλίου, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν.

§6Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, αἱ ὁποῖαι ἐκκρεμοῦν ἐπὶ ἔτος σχεδόν, πότε θὰ συζητηθοῦν; Διότι ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ οὐδέποτε παρίσταται. Θὰ παρεκάλουν ὅπως ὁρισθῇ μία τακτὴ ἡμέρα καθ’ ἣν νὰ παρακληθῇ νὰ παρίσταται ὁ κύριος Ὑπουργός, διὰ νὰ συζητηθοῦν καὶ αἱ ἐπὶ τόσον χρόνον παραμένουσαι ἐκκρεμεῖς ἀναφοραί.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ διαβιβάσω τὴν παράκλησίν σας πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῆς συζητήσεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων τῶν ἄλλων Ὑπουργείων, ὡς ἀνεκοίνωσα, θὰ ὁρισθῇ ἡμέρα συζητήσεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ.

§8Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἔχομεν τὴν βεβαιότητα, ὅτι ἐπὶ δύο ἑβδομάδας δὲν πρόκειται νὰ ἔλθῃ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι καὶ τώρα ἂν εἰδοποιεῖτο, θὰ ἤρχετο, ἐκτὸς ἐὰν ἔχῃ σοβαράν τινα σύσκεψιν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλᾶκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς συνταξιούχων Σ.Π.Α.Π., ζητούντων καθορισμὸν ὡς τόπου πληρωμῆς τῶν συντάξεών των τὰ γραφεῖα τῆς Ὀργανώσεώς των κλπ.

§10Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τοῦ 1942 εἰς τὸν Πειραιᾶ, οἱ συνταξιοῦχοι τῶν σιδηροδρόμων Πελοποννήσου, ἐπειδὴ τὸ Ταμεῖον ἐπιθυμεῖ νὰ διευκολύνῃ τοὺς συνταξιούχους, εἶχεν ὁρίσει ὡς τόπον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον θὰ ἐλάμβανον τὴν σύνταξίν των, τὸ Γραφεῖον τοῦ Συνδέσμου τῶν Συνταξιούχων ΣΠΑΠ, εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ἡ καταβολὴ αὐτῶν τῶν συντάξεων ἐξηκολούθει μέχρι τοῦ Ἰανουαρίου 1954. Οἱ συνταξιοῦχοι, ἔκτοτε κατόπιν μιᾶς ἀποφάσεως τοῦ Ταμείου των, δὲν ξεύρω διὰ ποῖον λόγον, ἔπαυσαν νὰ λαμβάνουν τὰς συντάξεις ἀπὸ τὸ γραφεῖον τῶν συνταξιούχων καὶ ὡρίσθη ὡς τόπος, ἀρχικῶς μέν, ὁ σταθμὸς τῶν Σιδηροδρομικῶν τῆς Πελοποννήσου εἰς τὸν Πειραιᾶ, μετὰ ταῦτα δέ, τὰ γραφεῖα τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Σιδηροδρομικῶν. Οἱ συνταξιοῦχοι παρακαλοῦν, ὅπως ἐξακολουθήσῃ τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἴσχυσεν ἀπὸ τοῦ 1942, ἀνελλιπῶς μέχρι τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1954. Διότι μεταξὺ αὐτῶν περιλαμβάνονται ἄνθρωποι ἄρρενες καὶ θήλεις ἡλικίας πολὺ μεγάλης, 70–75 καὶ 80 ἐτῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ πληρωμὴ νὰ γίνεται ἀπὸ τὰ γραφεῖα τῶν Σιδηροδρομικῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς τὸ δεύτερον καὶ τρίτον πάτωμα καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀνέρχωνται κλίμακας μεγάλας. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς αὐτοὺς νὰ ἀνέρχωνται τὰς κλίμακας αὐτάς, ἐπίσης δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι 450 περίπου τὸν ἀριθμόν, νὰ ἀνέρχωνται εἰς Ἀθήνας νὰ πληρώνωνται ἀπὸ τὸ ταμεῖον. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅπως διατάξῃ τὸ ταμεῖον τῶν Σιδηροδρομικῶν καὶ ἐξακολουθήσῃ νὰ γίνεται ἡ πληρωμὴ τῶν συντάξεων τῶν συνταξιούχων ΣΠΑΠ ἀπὸ τὸ γραφεῖόν τους ὡς μέχρι τοῦδε ἐγένετο καὶ τοῦτο διότι, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς αὐτοὺς νὰ ταλαιπωροῦνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἢ ἐὰν τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, δὲν τὸ κρίνῃ ὡς ἐπιβεβλημένον, νὰ δοθῇ ἐντολὴ νὰ καταβάλλωνται αἱ συντάξεις των ἀπὸ μίαν τῶν Τραπεζῶν τοῦ Πειραιῶς.

§11Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἐπειδὴ οἱ ὑπάλληλοι τῶν Σιδηροδρόμων τῆς ΒΔ Ἑλλάδος μετετάγησαν καὶ αὐτοὶ εἰς τοὺς Σιδηροδρόμους τῶν ΣΠΑΠ, παρακαλῶ νὰ ἐξετάσητε τὸ συναφὲς αὐτὸ ζήτημα, διότι ὑπάλληλοι μὲ 35 καὶ 40 ἐτῶν ὑπηρεσίαν, λαμβάνουν μόνον 30% τῆς συντάξεως τῶν ὑπαλλήλων τῶν ΣΠΑΠ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὸ προσέξητε αὐτό, διότι εἶναι συναφές.

§12Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶναι ἄσχετον μὲ τὸ συζητούμενον θέμα. Ἐδῶ πρόκειται περὶ τοῦ τόπου, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ γίνεται ἡ πληρωμὴ τῶν συντάξεων.

§13Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Λαμβάνω ἀφορμὴν νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πέρυσιν ἔλαβον μόνον 30%, ἐνῷ οἱ ἄλλοι πέρυσιν ἔλαβον 80% ἐπὶ τοῦ μισθοῦ καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς τοιαύτην πενίαν, ὥστε ἀξίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, νὰ λάβῃ μίαν πρόνοιαν.

§14Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Πρόκειται περὶ κατ’ ἐξοχὴν συμπαθοῦς αἰτήματος, διότι ἀφορᾷ γέροντας καὶ ἐν πολλοῖς ἀναπήρους. Οὗτοι εἰσέπραττον μέχρι τινὸς τὴν σύνταξίν των, εἰς οἴκημά τι ἰσόγειον, ὅπου ἑβδομηκοντούτηδες καὶ πέραν ἠδύναντο νὰ προσέλθουν. Γνωρίζετε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐδημιουργήθη, τελευταίως, ἕνα ζήτημα περὶ τὴν εἴσπραξιν τῶν συνδρομῶν τοῦ σωματείου, τῶν πάλαι ποτὲ ὑπαλλήλων τῶν ΣΠΑΠ. Ὡς ἐκ τούτου καὶ εἰς «ἀντίποινα» ἐστάλησαν οἱ γέροντες νὰ εἰσπράττουν τὰς συντάξεις των ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκεται ὁ σταθμὸς τῶν ΣΠΑΠ ἐν Πειραιεῖ, καὶ δή, ἀκριβῶς ὅπου ἑλίσσονται συνεχῶς συρμοὶ καὶ συνεπῶς γέροντες καὶ γραῖαι κινδυνεύουν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ διαμελισθοῦν. Ἀπηυθύνθησαν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος κατενόησε τὸ θέμα, ὅτι, δηλαδή, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώνωνται ἐν μέσῳ τῶν ἑλισσομένων συρμῶν, ὁπότε θὰ κινδυνεύουν διὰ νὰ πάρουν 100 καὶ 200 χιλιάδας δραχμῶν, νὰ διαμελισθοῦν. Ἐστάλησαν ὅμως εἰς ἕνα οἴκημα, εἰς τὸν ὄροφον τοῦ ὁποίου, διὰ νὰ ἀνέλθουν, χρειάζονται μεγάλην εὐψυχίαν καὶ δύναμιν. Ἡ πληρωμὴ γίνεται εἰς τὸν 4ον ὄροφον. Ἤδη ζητοῦν νὰ τοὺς δοθῇ ἕνας ἰσόγειος χῶρος ὅπου νὰ καταβάλλωνται αἱ συντάξεις, ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος ὅτι, ἐὰν πληρώνωνται εἰς τὰ γραφεῖα τῶν ΣΠΑΠ θὰ καταβάλλουν καὶ τὴν περίφημον εἰσφορὰν τῶν ὑπὲρ τοῦ συνδέσμου των. Ἡ παράκλησις ἀφορᾷ εἰδικῶς τὴν ἀναζήτησιν ἰσογείου χώρου, διὰ νὰ ἠμποροῦν, χωρὶς κίνδυνον τῆς ζωῆς των, νὰ πέρνουν τὰς 100 καὶ 200 χιλιάδας δραχμὰς μηνιαίως.

§15Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι, καὶ ἄλλοτε ἀπησχολήθημεν μὲ τὸ ἴδιον θέμα. Διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολῶ, πρόκειται περὶ ἄλλου τινὸς παρὰ ἐκείνου, τὸ ὁποῖον φαίνεται. Ὁ σύνδεσμος τῶν συνταξιούχων, ἐπιθυμεῖ νὰ κάμῃ αὐτὸς τὴν πληρωμήν, διὰ νὰ εἰσπράττῃ τὴν μηνιαίαν συνδρομήν. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ αἴτημα, ἐὰν ἐπεκταθῇ ἀποτελεῖ ἐπιβάρυνσιν τῶν συνταξιούχων. Διεμαρτυρήθησαν, λοιπόν, οἱ συνταξιοῦχοι ἐναντίον τῆς ἀναγκαστικῆς αὐτῆς φαλκιδεύσεως τῶν συντάξεών των. Ἐπενέβη, ὅμως, ἡ ὁμοσπονδία ἡ ἁρμοδία καὶ διεμαρτυρήθη, διότι ὑπάρχουν καὶ ἀντίθετοι, δοθέντος ὅτι ὑπάρχουν εἰδικὰ συμφέροντα, οἱ ὁποῖοι λέγουν, πῶς δίδετε αὐτὸ τὸ προνόμιον εἰς μίαν ὀργάνωσιν, πληρωμῆς τῶν συντάξεων. Πράγματι ἡ ἠθικὴ ἐπιβάλλει εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἠθελήσαμεν νὰ συμβιβάσωμεν καὶ τὴν ἠθικὴν καὶ τὴν ἀποφυγὴν τοῦ κόπου καὶ συνεστήσαμεν τὸ μέν, νὰ μὴ γίνεται ἡ πληρωμὴ ἀπὸ τὸ σωματεῖον, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ ἀναγκαστικὴ φαλκίδευσις τῶν συντάξεων, τὸ δὲ νὰ εὑρεθῇ ἕνα οἴκημα τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας προσιτόν, μὴ κουραστικὸν καὶ ἑπομένως νομίζω, ὅτι καὶ ἡ δοθεῖσα λύσις εἶναι ἡ ὀρθή. Πέραν τούτου δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν. Πάντως εἶναι προφανές, ὅτι τὸ αἴτημα δὲν εἶναι ἄσχετον τῶν ὑλικῶν συμφερόντων καὶ τῆς ἰδιοτελείας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ πρώην καθεστῶτος, τοῦ κατοχικοῦ, διότι ἐπὶ κατοχῆς ἐφηρμόσθη αὐτὸ τὸ καθεστώς. Φαντασθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὅλα τὰ σωματεῖα, τῶν συνταξιούχων, ἐζητοῦσαν νὰ γίνεται ἡ πληρωμὴ ἀπὸ αὐτά, τὶ θὰ ἐγίνετο. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ὡς ἕνα ὑπόλοιπον κακὸν κακοῦ παρελθόντος τὸ κατηργήσαμε καὶ νομίζομεν, ὅτι ὀρθῶς ἐπράξαμεν.

§16Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἡ παράκλησις ἀφορᾷ τὸν χῶρον...

§17Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ γίνῃ αὐτό.

§18Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργός, ὑπόσχεται, ὅτι θὰ εἶναι προσιτὸς ὁ χῶρος τῆς πληρωμῆς τῶν συντάξεων, τότε τὸ αἴτημα ἀσφαλῶς ἱκανοποιεῖται.

§19Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ἤρχισεν ἀπὸ τὸ 1942 καὶ ἔληξε τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1954. 12 ὁλόκληρα χρόνια τὸ σωματεῖον τῶν σιδηροδρομικῶν, ὑπηρέτει τὸ ταμεῖον ἀσφαλίσεως τῶν σιδηροδρομικῶν. Τὸ ὑπηρέτει, κύριε Ὑπουργέ, τοῦ παρεῖχε στέγην, τοῦ παρεῖχε τὸν χῶρον, τὰ μέσα τῆς διεξαγωγῆς τῆς ὑπηρεσίας αὐτοῦ. Ἐὰν ὡς ἐκ τούτου, ἐλάμβανε τὸ σωματεῖον τὴν εἰσφοράν του, δὲν νομίζω, ὅτι τοῦτο ἦτο ἱκανὸν νὰ δημιουργήσῃ ὅλην αὐτὴν τὴν μῆνιν τῶν διοικούντων τὰς σιδηροδρομικὰς ὀργανώσεις, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον ὅπου ἐφθάσαμεν. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημά τους, κ. Ὑπουργέ. Ἐὰν δὲν θελήσετε νὰ τὸ δεχθῆτε στείλατέ τους νὰ πληρώνωνται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορῶν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἀγρινίου καὶ τοῦ Συλλόγου δημοτικῶν ὑπαλλήλων Σερρῶν, ζητούντων τὴν ὑπαγωγὴν τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων κλπ.

§21Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸ αἴτημα αὐτό, δὲν εἶναι μόνον τῶν ὑπαλλήλων τῆς περιφερείας Ἀγρινίου, εἶναι γενικώτερον, τὸ αἴτημα ὅλων τῶν ὑπαλλήλων τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ὑπαλλήλων τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ ὄχι εἰς τὸ ΙΚΑ. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι πέραν τούτου συζητήσιμον. Τὸ ζήτημα φαίνεται ὅτι εἶναι πολὺ δίκαιον καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ τὸ μελετήσῃ μετὰ προσοχῆς καὶ ἐπιμελείας, οὕτως ὥστε νὰ δώσῃ δικαιοσύνην, ὅπως ἡμεῖς πιστεύομεν, διότι ἔχουν δίκαιον.

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ θέμα συνεζητήθη πρὸ ἡμερῶν παρόντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εἶπε τὴν ἄποψίν του· κατ’ ἀρχὴν συζητεῖ τὸ θέμα καὶ εἶπεν ὅτι ἐξετάζεται ἀπὸ ἀπόψεως ἀντοχῆς τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως τῶν ὑπαλλήλων τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Ἐὰν εὑρεθῇ, ὅτι τὸ ταμεῖον αὐτό, θὰ ἀνθέξῃ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ὑπαλλήλων, θὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, διὰ νὰ καταρτισθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ τακτοποιηθῇ τὸ θέμα. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν υἱοθετῇ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ἢ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ ἐὰν ἐξετάζεται τὸ αἴτημα. Διότι εἶναι πράγματι πανελλήνιον. Ἐὰν ἔχῃ μελετηθῆ τὸ θέμα, ὥστε οἱ ὑπάλληλοι τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ ΙΚΑ καὶ νὰ πᾶνε εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἠθέλαμεν μίαν ἐξήγησιν.

§23Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§24Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἴδιον Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων, νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων Ἀγρινίου, νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὸ ταμεῖον τοῦτο. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§25Χ. ΓΕΡΑΚΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ αἴτημα εἶναι δικαιότατον καὶ παρακαλῶ ὅπως ληφθῇ μία ἱκανοποιητικὴ λύσις.

§26Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§28Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι διότι δὲν δύναμαι ν’ ἀποδεχθῶ τὴν παράκλησίν σας διὰ δύο λόγους. Πρῶτον διότι ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ πολιτικὴν συγκεντρώσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων καὶ ὄχι διασκορπίσεως, καὶ δεύτερον, ἐν τῇ συγκεκριμένῃ περιπτώσει θὰ ἦτο ἡ ἐπιβάρυνσις τοιαύτη, ὥστε δὲν γνωρίζω ποῦ θὰ κατέληγε. Πάντως, δὲν εἶναι δυνατόν, τὸ ταμεῖον, βάσει τῆς χαραχθείσης Κυβερνητικῆς πολιτικῆς τῆς συγκεντρώσεως...

§29Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ αὐτὴν τὴν πολιτικήν, δὲν θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἀντείπωμεν. Θὰ ἠθέλαμεν ὅμως νὰ ληφθῶσι τοιαῦτα μέτρα, ὥστε καὶ οἱ δημοτικοὶ ὑπάλληλοι νὰ αἰσθανθοῦν τὴν στοργὴν τοῦ ταμείου καὶ νὰ μὴ γίνωνται παρεξηγήσεις.

§30Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Διὰ νὰ γίνῃ τὸ ΙΚΑ, ὅπως εἶναι ἡ ἐπιθυμία τῶν ἐργαζομένων καὶ ἡμῶν, χρειάζεται ἐνίσχυσιν καὶ ὄχι ἐξασθένησιν, χρειάζεται ἐξυγίανσιν καὶ ὄχι ἐπίτασιν τῆς ἀσθενείας του. Ἐὰν γίνῃ ἡ ἐξαίρεσις αὐτή, τότε θὰ ἀρχίσουν καὶ ἄλλοι κλάδοι νὰ ἀποχωρίζωνται ἀπὸ τὸ ΙΚΑ, ὁπότε τοῦτο θὰ ἐξασθενίσῃ. Ἑπομένως τὸ αἴτημα τοῦτο εἶναι ἀντίθετον πλήρως πρὸς τὰς ἐπιθυμίας τῶν ἐργαζομένων καὶ ἡμῶν. Ἡ ὕπαρξις μεγάλων κλάδων ἐκτὸς τοῦ ΙΚΑ κατ’ ἐμέ, ἀπετέλεσε τὸ πρῶτον, τὸ βασικόν, αἴτιον, τῆς σημερινῆς κακοδαιμονίας τοῦ ΙΚΑ. Ἡ χαραχθεῖσα Κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἰσχυροποίησιν τοῦ ΙΚΑ διὰ τῆς συγκεντρώσεως εἰς αὐτὸ περισσοτέρων ταμείων. Διὰ τοῦτο λέγω, ὅτι τὸ αἴτημα τοῦτο εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τὴν ἰδικήν σας καὶ πρὸς τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικήν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου φυματικῶν καὶ συνταξιούχων ἐργατῶν καπνοῦ Δράμας, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς συνταξιούχους ἡ ἐξάσκησις οἱουδήποτε ἄλλου ἐπικουρικοῦ ἐπαγγέλματος πρὸς οἰκονομικήν των ἐνίσχυσιν κλπ.

§32Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἐν λόγῳ ἀναφοράν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§34Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον. Κατόπιν προτάσεώς μου εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΙΚΑ, ἀπεδέχθη τὴν γενομένην σύστασιν καὶ κατήρτισε σχέδιον διατάξεως, τροποποιούσης τὴν παράγραφον 7 ἐδάφ. γ τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Α. Ν. 1846) 51, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς συνταξιούχους, ἐφ’ ὅσον ἀσκοῦν αὐτοτελὲς ἐπάγγελμα, νὰ ἀποκερδαίνουν μέχρι τοῦ τριπλασίου τῆς συντάξεώς των. Ἐλπίζω, ὅτι τὸ διατυπωθὲν αἴτημα ἱκανοποιεῖται διὰ τῆς ὡς ἄνω τροποποιήσεως.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως φυματικῶν ἠσφαλισμένων Ἀθηνῶν καὶ περιχώρων, ζητούντων ἀπόλυσιν τῶν συλληφθέντων φυματικῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν, ματαίωσιν τῶν διακομιστηρίων, τὰ ὁποῖα χορηγεῖ τὸ ΙΚΑ, παῦσιν πάσης διώξεως κλπ.

§36Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§38Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ, Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ τῶν κομμουνιστῶν φυματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὰ γνωστὰ ἐπεισόδια. Ὑπῆρχε μία καταπληκτικὴ κατάστασις εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας αὐτῆς. Ὑπάρχουν πράγματι........ διὰ νὰ μὴ εἴπω βαρυτέραν φράσιν, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται κυριολεκτικῶς τὸ ΙΚΑ. Ἦτο εἰς τὴν μοῖραν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ τοῦτο τὸ κακὸν νὰ διορθώσῃ. Κατὰ τὸ ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον εἶχον τὸ ΙΚΑ, ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐποπτείαν μου ἔλαβον τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα καὶ ἔκλεισα τὴν θύραν τῆς πρωτοφανοῦς αὐτῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ΙΚΑ. Ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔπασχεν ἀπὸ οἱονδήποτε μέρος τῆς Ἑλλάδος, ἤρχετο εἰς τὰς Ἀθήνας, τὸν παρελάμβανε μία ἑταιρεία ἡ ὁποία τὸν παρέπεμπεν εἰς κάποιον ἐργοδότου, ὁ ὁποῖος ἀνελάμβανεν ὡς μέλος τῆς ἑταιρείας νὰ τὸν ἐγγράψῃ εἰς τὴν μισθολογικὴν κατάστασιν καὶ μετὰ ἀπὸ 50 ἡμέρας ἀνελάμβανε τὸ δύστυχον ΙΚΑ τὴν περαιτέρω θεραπείαν του. Ἐπίσης ὑπῆρχε σωρεία παροχῶν δι’ ἀναπήρους φυματικούς. Ἀπηγόρευσα τοῦ λοιποῦ τὴν ἀσφάλισιν ἐφ’ ὅσον κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀσφαλίσεως δὲν ἦτο ὑγιὴς ὁ ἀσφαλιζόμενος. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἔμποροι τῆς φυματιώσεως, οἱ ὁποῖοι τυγχάνουν καὶ γνωστοὶ κομμουνισταί, ἐξήγειραν τοὺς φυματικούς. Ὁμοιάζει καὶ αὐτὴ ἡ περίπτωσις μὲ τὰς ἄλλας περιπτώσεις καὶ ἐδημιούργησαν αὐτὸν τὸν σάλον, ἀλλὰ τὸ Κράτος ἀπέδειξε διὰ πρώτην φοράν, ὅτι ἔχει κάποιαν ἰσχὺν διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τάξιν. Ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης ἐπέρχεται οἰκονομία εἰς τὸ ΙΚΑ 17½ δισεκ. ἐτησίως. (Χειροκροτήματα). Ἡ ματαίωσις τῶν ἐκδοθέντων ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ διακομιστηρίων φυματικῶν εἰς ἕτερα σανατόρια, δὲν δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ καθ’ ὅσον ἡ διακόμισις ἐγένετο κατόπιν ἐπισταμένης ἐρεύνης, καθ’ ἣν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν οἱ λόγοι ὑγείας, ἡ πλήρωσις καλλιτέρων ὅρων διαμονῆς καὶ διατροφῆς καὶ γενικῶς ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν, ἡ ἀνάγκη, ὅπως διακομισθοῦν οὗτοι εἰς ἕτερα σανατόρια πληροῦντα ἅπαντας τοὺς ὅρους ὑγιεινῆς καὶ περιθάλψεως.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ΙΚΑ εἰς τὰς νήσους Κῶ, Κάλυμνον καὶ Λέρον. (Ἀπουσιάζει).

§40Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀπουσιάζοντα κ. συνάδελφον, ὅτι κατόπιν ἐγγράφου μας πρὸς τὸ ΙΚΑ, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία αὐτοῦ εἰσηγήθη πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὰς περὶ ὧν πρόκειται νήσους, πλὴν ὅμως δὲν ἐλήφθη εἰσέτι σχετικὴ ἀπόφασις. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου θυμάτων πολέμου 1940– 1941 Νομοῦ Ἰωαννίνων, ζητοῦντος ὅπως αἱ ὀργανώσεις τῶν θυμάτων πολέμου, μὴ ὑπάγωνται εἰς τὸν νόμον 1373) 1944 περὶ ὑποχρεώσεώς των πρὸς τὸ ΙΚΑ κλπ.

§42Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Ἐθνικὸς Σύνδεσμος θυμάτων πολέμου 1940–41 τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων ὑπέβαλεν αὐτὸ τὸ αἴτημα, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Συμφώνως πρὸς τὸν Ν. 1343)44 ὑποχρεοῦνται εἰς εἰσφορὰν ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. ὅλοι οἱ ἐργοδόται. Ὁ σύνδεσμος αὐτός, τῶν θυμάτων ἔχει ἕνα γραμματέα, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ αὐτὸς ἔφεδρος καὶ ἔχει γραφεῖον εἰς τὸ σπίτι τοῦ προέδρου. Ἐν τούτοις, τὸ ΙΚΑ ὑποχρεώνει τὸν σύνδεσμον νὰ πληρώνῃ εἰσφορὰν ὡς ἐργοδότης διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ δῆθεν ὑπαλλήλου, τὸν ὁποῖον διατηρεῖ. Εἶναι βέβαιον, ὅτι αἱ ὀργανώσεις αὐταί, αἱ ὁποῖαι πράγματι, προσέφερον εἰς τὴν Πατρίδα αἷμα καὶ δὲν λαμβάνουν τίποτε, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς ὀργανώσεις τῶν ἀναπήρων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὡρισμένα πλεονεκτήματα, καίτοι ἔχουν δώσει τὸ μεῖζον εἰς τὴν Πατρίδα, δηλαδὴ αἷμα, ὑποχρεοῦνται τώρα, δι’ ἕνα γραμματέα νὰ πληρώσουν ἐργοδοτικὴν εἰσφοράν. Ἐπειδὴ λοιπὸν δὲν πρόκειται οὔτε περὶ ἐκμεταλλεύσεως, οὔτε περὶ ἐπιχειρήσεως, παρὰ μόνον περὶ μιᾶς καθαρᾶς ἐξυπηρετήσεως τῶν θυμάτων, θὰ πρέπει δι’ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν τοὐλάχιστον νὰ μὴ ὑποχρεώνεται ὁ σύνδεσμος αὐτὸς νὰ πληρώνῃ αὐτὴν τὴν εἰσφοράν, τὴν ὁποίαν καὶ δὲν ἔχει νὰ πληρώνῃ. Νομίζω, ὅτι δὲν πρόκειται οὔτε καταστρατήγησις τοῦ ΙΚΑ νὰ γίνῃ, ἀλλ’ οὔτε καὶ πρέπει οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ διαλυθοῦν καὶ οὕτω νὰ παύσῃ πᾶσα ἐξυπηρέτησις πρὸς τὰ θύματα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ρίζος ἔχει τὸν λόγον.

§44Χ. ΡΙΖΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§46Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ αἴτημα μοῦ εἶναι συμπαθές. Ἐξήτασα τὸ θέμα μετὰ πάσης εὐμενείας, διότι, πράγματι, δὲν εἶναι πολλοὶ αὐτοί. Τὸ ΙΚΑ ὅμως, ὀφείλω νὰ σᾶς πληροφορήσω, κύριοι συνάδελφοι, ἀντιτίθεται εἰς τὴν τοιαύτην ἐξαίρεσιν διὰ λόγους γενικωτέρας πολιτικῆς. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι συναφεῖς περιπτώσεις, διὰ τὰς ὁποίας οὐδεμία ἐγένετο ἐξαίρεσις. Πάντως ἐγὼ θὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν εὐμενῆ εἰσήγησίν μου καὶ ἐλπίζω νὰ ἱκανοποιήσω τὸ αἴτημα αὐτό.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν σωματείων μυλεργατῶν, μακαρονοποιῶν καὶ μυλοϋπαλλήλων Κερκύρας, ζητούντων ὅπως διατηρηθοῦν τὰ κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἠσφαλισμένων κλπ.

§48Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν παράκλησιν τῶν μυλεργατῶν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§50Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Συνιστῶ.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§52Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Συνεπὴς πρὸς τὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου, κύριοι συνάδελφοι, ἐξέθεσα, τῆς συγκεντρώσεως τῆς ἀσφαλίσεως, ἐνόμισα ὅτι, ἔπρεπε νὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν συγχώνευσιν ὁμοειδῶν ταμείων. Ἔλαβον τὴν ἀπόφασιν τῆς συγχωνεύσεως τῶν ταμείων μυλεργατῶν καὶ ἀρτεργατῶν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον τὸ ταμεῖον μυλεργατῶν, ἀπὸ προφανῆ κακὴν διοίκησιν, πάσχει σοβαρῶς, εἰς σημεῖον, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν πληρωμὴν ἔστω καὶ αὐτῶν τῶν μικρῶν συντάξεων. Παρ’ ὅτι εἶναι εὐκολία τῆς εἰσπράξεως τῆς εἰσφορᾶς, μ’ ὅλον τοῦτο, μετ’ ἐκπλήξεως θὰ πληροφορηθῆτε τὴν ἀδυναμίαν ταύτην. Ὡς πρῶτον μέτρον λοιπὸν ἔλαβον τὴν συγχώνευσιν συνέστησα ἐπιτροπήν, διῆλθεν ὅλα τὰ στάδια τῆς διαδικασίας καὶ ὑπεγράφη τὸ διάταγμα αὐτό, παρὰ τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως, τὸ ὁποῖον ἐκκρεμεῖ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ Τυπογραφεῖον. Καὶ ἡ ἰδική μου ἐπιθυμία εἶναι νὰ μὴ θιγοῦν τὰ κεκτημένα δικαιώματα καὶ ἐλπίζω νὰ μὴ θιγοῦν. Ἀλλά, ἀπεναντίας, μὲ τὸ νοικοκύρευμα, τὸ ὁποῖον, βεβαιότατα προσδοκᾶται, θὰ ἔχωμεν βελτίωσιν καὶ ὄχι ἁπλῶς τὰ κεκτημένα δικαιώματα. Καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα αὐτὴν, ἐπαναλαμβάνω, ἐγένετο ἡ συγχώνευσις τῶν δύο αὐτῶν ταμείων.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Βασιλικὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ὀλυμπίας χήρας Ἀρ. Παπαδημητρίου, κατοίκου Στρατονίκης, ζητούσης τροποποίησιν τοῦ καταστατικοῦ τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως δικαιωθῇ συντάξεως ὡς χήρα μέλους τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου, δοθέντος ὅτι ὁ σύζυγός της κατὰ τὸν χρόνον τοῦ θανάτου αὐτοῦ, δὲν εἶνε συμπληρώσει τὸν ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω καταστατικοῦ προβλεπόμενον ἀριθμὸν ἡμερομισθίων.

§54Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅπως ἐκδηλώσῃ τὸ ἐνδιαφέρον του διὰ τὴν συγχώνευσιν τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν εἰς τὸ ΙΚΑ, συμφώνως, ἄλλως τε, μὲ ἰδίαν αὐτοῦ ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν τελευταίως μᾶς ἔδωσεν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§56Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ αἴτημα, τὸ συγκεκριμένον, τὸ προσωπικόν, ἀτυχῶς, δὲν δύναται νὰ ἱκανοποιηθῇ, διότι ἀντιτίθεται εἰς τὸ καταστατικὸν τοῦ ταμείου καὶ δὲν ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ κύριον θέμα τοῦ ταμείου μεταλλευτῶν, εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ σᾶς εἴπω ὅτι, ἐγένετο ἡ προδικασία, τὴν ὁποίαν σᾶς ὑπεσχέθην. Πρόκειται ὅμως περὶ τοῦ ἑξῆς: Ἐὰν ἡ ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ ἀπὸ τῆς σήμερον μετατραπῇ εἰς ἐκείνην τοῦ ΙΚΑ, θὰ εἶναι τοιαύτη ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν μεταλλευτικῶν ἐπιχειρήσεων, ὥστε ὑπάρχει κίνδυνος νὰ πληρώσουν βαρύτατα. Καὶ ἐδῶ ἀκριβῶς εἶναι τὸ θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον εἰσήγαγον τὴν πρότασίν μου εἰς τὸ Δ. Συμβούλιον τοῦ ΙΚΑ, τὸ ὁποῖον πρέπει κατὰ τὸν Ν. 1846, νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς προτάσεώς μου. Ἐὰν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀποδεχθῇ —ὡς ἐλπίζω— τὴν πρότασίν μου, περὶ τοῦ αὐτοῦ ἀσφαλίστρου, τότε, τοῦτο θὰ γίνῃ ταχύτατα. Ἐὰν δὲν τὴν ἀποδεχθῇ θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἔλθω διὰ νόμου περαιτέρω.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§58Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ ἑνὸς μηνὸς ἀπησχόλησα καὶ πάλιν τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Δὲν πρόκειται περὶ μεμονωμένης περιπτώσεως ἑνὸς συνταξιούχου δικαιούχου, νὰ λάβῃ σύνταξιν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν. Ἡ συγκεκριμένη περίπτωσις μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπανέλθω, διότι τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ εἶπεν ὅτι, διὰ νὰ λάβῃ κανεὶς σύνταξιν ἀπὸ τὸ ταμεῖον αὑτό, ὅπως λέγει τὸ καταστατικὸν αὐτοῦ, χρειάζονται 1650 ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα νὰ ἔχουν πραγματοποιηθῇ εἰς τὴν τελευταίαν δεκαετίαν, δηλαδὴ 250 ἡμερομίσθια τὸν χρόνον. Δεδομένου ὅτι οἱ ἐργάται εἰς τὰ μεταλλεῖα πραγματοποιοῦν 20–25 ἡμερομίσθια μηνιαίως, διὰ νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις νὰ ἱκανοποιηθῇ ἐργάτης, ὁ ὁποῖος ἔδωσεν ὅλην του τὴν νεότητα, ὅλην του τὴν ἰκμάδα εἰς τὰ μεταλλεῖα, πρέπει νὰ ἔχῃ 1650 ἡμερομίσθια, δηλαδὴ πρέπει νὰ δουλέψῃ 7 χρόνια. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἀπὸ τὸ 1940–1950, οὐδὲν μεταλλεῖον ἐν Ἑλλάδι ἐλειτούργησε, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιήσῃ ὁ ἐργάτης αὐτός, ὁ ἑξηκοντούτης ἢ ἑξηκονταπεντούτης τὰ 1650 ἡμερομίσθια; Τί γίνεται, λοιπόν; Ὅσοι ἀπέθανον ἐκ τῶν ἐργατῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταβάλει 40 χρόνια εἰσφορὰς εἰς τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν καὶ δὲν ἔχουν πραγματοποιήσῃ 1650 ἡμερομίσθια τὴν τελευταίαν δεκαετίαν, δὲν δικαιοῦνται συντάξεως. Τοῦτο, ὀχυρούμενον ὄπισθεν τῆς μεταπολεμικῆς διατάξεως τοῦ καταστατικοῦ του, ἀπορρίπτει τὰς αἰτήσεις διὰ τὸν ἀνωτέρω λόγον.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ πεντάλεπτον παρῆλθε, κύριε Λαμπρόπουλε.

§60Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσε, τότε, εἰς τὴν Βουλήν, κατόπιν προκλήσεώς μου, ὅτι δὲν ἀπαιτοῦνται 1650 ἡμερομίσθια εἰς τὴν τελευταίαν δεκαετίαν, ἀλλ’ ἐν συνόλῳ. Ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι μᾶς ἱκανοποιεῖ ἡ δήλωσίς του αὕτη καὶ ὅτι ἐὰν δὲν τὸ λέγῃ αὐτὸ τὸ Καταστατικόν, τὸν παρεκάλεσα νὰ τὸ τροποποιήσῃ. Ἡ περίπτωσις, λοιπόν, αὕτη, ἔρχεται καὶ ἐπιβεβαιώνει ὅσα εἶπον τότε. Λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε ἠθικόν, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν καὶ εἶναι ἑκατοντάδες τοιούτων μεταλλευτῶν, εἰς τὰ ἔγκατα τῆς γῆς ἐπὶ μίαν τεσσαρακονταετίαν, δὲν εἶναι δυνατόν, λέγω, τώρα νὰ τοῦ εἴπωμεν νὰ δώσῃ καὶ τὴν ζωήν του, διότι εἶναι τώρα 65–67 ἐτῶν καὶ ἐργάζεται ἀκόμη. Εἶναι τόσον ἐξόφθαλμον τὸ δίκαιον τῶν μεταλλευτῶν, ὥστε νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι ἀρκοῦν τὰ 1650 ἡμερομίσθια, πραγματοποιηθέντα ὁποτεδήποτε εἰς τὸ παρελθόν, θὰ θελήσῃ νὰ τροποποιήσῃ τὸ Καταστατικὸν τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν.

§61Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς ἀπήντησα, κύριε συνάδελφε, καὶ σᾶς εἶπον ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται, δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τίποτε. Ἔκαμα πρότασιν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. περὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν μὲ τὸ Ι.Κ.Α. Ἄλλο ὑποχρέωσις καὶ ἄλλο δικαία ἔκκλησις. Ἔχω ἐπιληφθῆ τοῦ θέματος καὶ προσπαθῶ νὰ εὕρω λύσιν διὰ τοῦ Ι.Κ.Α. Πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ τὸ Ἐργοδοτικὸν Συμβούλιον τοῦ Ι.Κ.Α. διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τόκων ὑπὲρ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος».

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τόκων ὑπὲρ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς παρὰ τῷ Ταμείῳ Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἀσφαλίσεως τῶν ἐν μονίμῳ διαθεσιμότητι Ἀστυνομικῶν».

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῆς παρὰ τῷ Ταμείῳ Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἀσφαλίσεως τῶν ἐν Μονίμῳ Διαθεσιμότητι Ἀστυνομικῶν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–45, 1946– 47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951 –52 καὶ 1952–53 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1952 1953 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§69Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ προηγηθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, τοῦ ἀφορῶντος τὴν τροποποίησιν τοῦ κώδικος περὶ δικηγόρων κλπ. Καὶ τοῦτο, διότι ἐνεργοῦνται ἐξετάσεις ἐνώπιον τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ἐὰν δὲν ψηφισθῇ ἀπόψε, χάνεται ἡ περίοδος.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, νὰ προτιμηθῇ.

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα ὅθεν, εἰς τὴν μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κώδικος δικηγόρων», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Α. Ν. 1788)1951, τοῦ Ν. Δ. 2184)1952 καὶ Ν. Δ. 2522) 1953». Ὁ κ. Θ. Ταμβακᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§73Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπειδὴ ὑπάρχουν καί τινες ἄλλοι, ὀλίγοι, πτυχιοῦχοι πολεμισταί, νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία καὶ δι’ αὐτοὺς μέχρι τῆς 31.4.1955.

§74Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Πόθεν ἔχετε, κύριε συνάδελφε, τὰ στοιχεῖα ὅτι πρόκειται περὶ ὀλίγων;

§75Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ὅπως μοῦ εἶπον οἱ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι, εἶναι ἐλάχιστοι.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ ἀκούσετε ὅλας τὰς τροπολογίας καὶ νὰ ἀποφανθῆτε τελικῶς.

§77Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ εἴπω κάτι, προτοῦ ἀκούσω τὰς τροπολογίας. Δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ τροπολογίας. Σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μετὰ δυσκολίας τὸ παρουσιάζω εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἀποτελεῖ μίαν τροποποίησιν, νέαν δυστυχῶς, τοῦ Κώδικος «περὶ δικηγόρων», τὴν ὁποίαν τροποποίησιν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἰσηγηθῶ, διότι αἰφνιδιάσθην. Αἰφνιδιάσθην κατὰ τοῦτο: Ἀρξαμένων τῶν ἐξετάσεων, τῶν διεξαγομένων ἤδη, ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ τῶν ἐξεταστῶν προέκυψε νομικὴ ἀμφιβολία περὶ τοῦ ἂν οἱ ἤδη δίδοντες ἐξετάσεις καὶ ἀνήκοντες εἰς τὴν ζώνην τῶν πρόσω, ἔχουν δικαίωμα νὰ δώσουν ἐξετάσεις ἢ ὄχι. Ἐπειδὴ τὸ ζήτημα ἐπείγει, διότι ἀρχίζουν καὶ αἱ προφορικαί, κατὰ συγκατάβασιν δὲ ἔγιναν δεκτοί, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου, εἰς τὰς γραπτάς, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἠναγκάσθην νὰ φέρω τὸ παρὸν σχέδιον νόμου. Ἐπ’ αὐτοῦ, ἐπαναλαμβάνω, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ καμμίαν τροπολογίαν.

§78Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ ἑξῆς: Διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καταργεῖ μίαν διάταξιν τοῦ νόμου «περὶ Ι. Κ. Α.». Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ καταργηθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις. Δὲν εὑρίσκω ἀπὸ ἀπόψεως δικαιοσύνης ὀρθὸν νὰ καταργῆται μία διάταξις, ἡ ὁποία ἐθεσμοθετήθη πρὸ δύο μόλις μηνῶν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Τὸ νομοσχέδιον, βεβαίως, πληροῖ μίαν ἀνάγκην τεραστίαν καὶ εἶναι ἄξιος ἐπαίνου ὁ κ. Ὑπουργὸς, διότι τὸ ἔφερε μὲ τόσην ταχύτητα, δὲν εἶναι ὀρθὸν ὅμως νὰ καταργῇ δι’ αὐτοῦ μίαν διάταξιν, ψηφισθεῖσαν εἰς τὸν νόμον «περὶ Ι.Κ.Α.», ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐξερχομένους ὑπαλλήλους αὐτοῦ.

§79Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ὀρθῶς καταργεῖται.

§80Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ διάταξις αὐτὴ λέγει, ὅτι οἱ ἐκ τῶν ἐξερχομένων ὑπαλλήλων τοῦ Ι.Κ.Α., κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παρούσης παραγράφου, διατελέσαντες δικηγόροι, δικαιοῦνται νὰ ἀναδιορισθῶσιν ὡς τοιοῦτοι, ἔστω καὶ ὡς ὑπεράριθμοι, τῇ αἰτήσει των.

§81ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§82Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν τὸ δέχομαι, κύριε συνάδελφε.

§83Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀφήσατε, κ. Ὑπουργέ....

§84Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Μὰ σᾶς εἶπα, δὲν τὸ δέχομαι.

§85Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐγὼ μίαν παρατήρησιν ἔκαμα, κ. Ὑπουργέ. Διατὶ ἐρεθίζεσθε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐνῷ συνήθως εἶσθε νηφάλιος; Ἔχω, πέραν αὐτοῦ, καὶ μίαν ἄλλην παράκλησιν. Ὡς ἀνάπηροι, κ. Ὑπουργέ, νὰ θεωροῦνται καὶ οἱ ἐν πολεμικῇ διαθεσιμότητι καὶ πολεμικῇ ἀποστρατείᾳ. Κύριε Ὑπουργέ, λαμβάνετε ὡρισμένα μέτρα διὰ τοὺς ἀναπήρους. Δὲν τὸ θεωρεῖτε ὀρθὸν νὰ ἐξομοιωθοῦν πρὸς αὐτοὺς καὶ οἱ ἐν πολεμικῇ διαθεσιμότητι ἢ ἀποστρατείᾳ, συνεπείᾳ τραυμάτων; Καὶ μίαν τρίτην παρατήρησιν, κ. Ὑπουργέ. Νὰ παραταθῇ καὶ διὰ τὴν παροῦσαν περίοδον τοῦ πρώτου ἑξαμήνου τοῦ 1954 ἡ ἰσχὺς τοῦ ἄρθρου 2 παράγραφος 1 τοῦ Ν. Δ. 2522) 53 «περὶ συμπληρώσεως κλπ. τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων».

§86Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς τρίτης παρατηρήσεως τοῦ κ. συναδέλφου, συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς καὶ σᾶς παρακαλοῦμεν νὰ τὸ δεχθῆτε.

§87Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ ποὺ εὑρέθημεν σύμφωνοι μιὰ φορὰ καὶ μὲ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον! Ἡ περίπτωσις αὐτή, κ. Ὑπουργέ, εἶναι δικαιοτάτη καὶ δὲν νομίζω, ὅτι κατὰ τοιοῦτον πρόχειρον τρόπον θὰ τὴν ἀπορρίψητε. Εἶναι δικαία καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀντίληψιν ὅλων τῶν συναδέλφων, ὅπως τὴν ἀποδεχθοῦν.

§88Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καὶ διὰ τὴν παροῦσαν περίοδον.

§89Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι ὀρθόν, δίκαιον καὶ ἠθικὸν τὸ αἴτημα αὐτό, κ. Ὑπουργέ.

§90Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι συνάδελφοι, πᾶν ὅ,τι εἶναι ὀρθόν, δὲν εἶναι καὶ ἐπιτεύξιμον. Θὰ ἦτο, μὰ τὴν ἀλήθεια, ὁ κόσμος ὡραιότερος, ἐὰν ἦσαν ἐπιτεύξιμα καὶ ὅλα τὰ ὀρθά. Ἑπομένως, δὲν ἀντιδικῶ πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους ὑποβαλόντας προτάσεις, ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον τῶν ὑποβληθεισῶν προτάσεων, ἀλλὰ λέγω ταῦτα. Ὅτι αὐτὴ ἡ παραχώρησις, ἡ ὁποία γίνεται χάριν τῶν νέων, τῶν διαγωνιζομένων, εἶναι μία, εὔχομαι νὰ εἶναι μία, ἀπὸ τὰς τελευταίας παραχωρήσεις. Διότι, δὲν σᾶς ἀποκρύπτω ὅτι εὑρίσκομαι ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἀτυχῶς εἰς σύγκρουσιν μὲ τὸν δικηγορικὸν κόσμον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον προέρχομαι καὶ εἰς τὸν ὁποῖον κάποτε θὰ ἐπανέλθω. Καὶ εἰς τὸ συγκεκριμένον νομοθέτημα, ἐπίσης, εὑρίσκομαι εἰς σύγκρουσιν, ἀλλ’ ὑπερενίκησεν ἡ φωνὴ τοῦ αἰσθήματος, τοῦ εὐγενοῦς ἂς εἴπωμεν οὕτως, χάριν αὐτῶν τῶν νέων τῶν ὁποίων αἱ ἐξετάσεις ἤρξαντο καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ διηυκωλύνοντο νὰ συνεχίσουν τὰς ἐξετάσεις των ἄνευ αὐτοῦ τοῦ νομοθετήματος. Αὐτὸ ἔγινε κατὰ συγκατάβασιν. Πέραν αὐτῆς τῆς συγκαταβάσεως, δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἐπιχειρήσω καμμίαν ἄλλην. Μετ’ οὐ πολύ, θὰ ἴδῃ τὸ φῶς, ὁ Κῶδιξ περὶ δικηγόρων, ὁ ὁποῖος θὰ τάμῃ μίαν ὁδόν, ἡ ὁποία θὰ ἀκολουθηθῇ παγίως ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν πέντε ἔτη μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου, νὰ ὁμιλῶμεν ἀκόμη περὶ ζώνης τῶν πρόσω. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ὅταν ἦσαν νέοι, ὑπηρέτησαν εἰς τὴν ζώνην τῶν πρόσω. Πράγματι, εὐηργετήθησαν οἱ ὑπηρετήσαντες εἰς τὴν ζώνην τῶν πρόσω. Εἶναι ἄξιοι τῆς πατρίδος, ἀλλὰ καὶ τὸ δικηγορικὸν λειτούργημα πρέπει νὰ κατοχυρωθῇ. Νὰ κατοχυρωθῇ χάριν αὐτοῦ τούτου τοῦ λειτουργήματος, χάριν τῶν δικηγόρων καὶ χάριν τῆς προστασίας τῆς κοινωνίας. (Χειροκροτήματα).

§91ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχουν ζητήσει τὸν λόγον διὰ νὰ ὁμιλήσουν οἱ κ.κ. Σταυρόπουλος καὶ Καρατζένης. Ὁ κ. Δ. Καρατζένης ἔχει τὸν λόγον.

§93Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔλεγα τὸ ἑξῆς, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἰσχύει ἡ διάταξις αὐτὴ περὶ χαρακτηρισμοῦ τῶν μαχητῶν αὐτῶν, ὡς μαχητῶν εἰς τὴν ζώνην τῶν πρόσω, θὰ εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα ὅπως ἐξομοιωθοῦν πρὸς αὐτοὺς καὶ οἱ ὑπηρετήσαντες εἰς τὰς ἐθνικὰς ὁμάδας Ἑλλήνων ἀνταρτῶν.

§94Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ ἔχει μέσα.

§95Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ δὲν εἶναι σαφές, χρειάζεται μία δήλωσίς σας, ἡ ὁποία νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ἐξομοιοῦνται καὶ αὐτοί. Αὐτὸ εἶναι ἀρκετόν.

§96Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐξισοῦνται κατὰ τὴν ἐκ τῶν διατάξεων ἀπορρέουσαν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου. Ἄλλην ἑρμηνείαν, πλὴν τῆς σαφοῦς διατυπώσεως τῶν διατάξεων τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ καὶ τῆς διατάξεως τῆς ἀπορρεούσης ἐκ τῆς γραμματικῆς ἑρμηνείας, δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ κάμω, διότι ἐντεῦθεν ἐνδέχεται νὰ δημιουργηθοῦν ζητήματα εἰς βλάβην τοῦ ὅλου θέματος.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§98Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἐπιμείνω ὀλίγον ἐπὶ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου κ. Καρατζένης. Κατὰ τὸ ἄρθρον 4, εὐνοοῦνται οἱ ἀγωνισταὶ τῆς Ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, βάσει τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 2529. Ὑπάρχει ὅμως μία ἀσάφεια εἰς τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ διατάγματος, ἡ ὁποία διάταξις ἔχει ὡς ἑξῆς: «Πτυχιούχοι νομικῆς, ὑπηρετήσαντες ἐπὶ ἓν ἔτος εἰς τὰς ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας, τὰς ἀναγνωριζομένας διὰ τοῦ Ζʹ ψηφίσματος, λαμβάνουν μέρος εἰς τὰς παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ ἐξετάσεις, ἐφ’ ὅσον συνεπλήρωσαν δωδεκάμηνον ἄσκησιν». Ἀνεξαρτήτως, κ. Ὑπουργέ, τοῦ γεγονότος ὅτι ὑπάρχει μία διαστολὴ μεταξὺ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ οἱ ὁποῖοι εὐνοοῦνται, ἐὰν ἠσκήθησαν ἐπὶ ἑξάμηνον, ἀσχέτως τοῦ ὅτι οἱ τῆς ἀντιστάσεως εὐνοοῦνται ἐφ’ ὅσον ἠσκήθησαν ἐπὶ 12μηνον, δὲν θὰ ἤθελα νὰ ζητήσω ὅπως καὶ αὐτοὶ ἐξισωθοῦν διὰ τὸ δωδεκάμηνον, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ κάμετε δήλωσιν ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἠσκήθησαν ἐπὶ δωδεκάμηνον, διορίζονται καὶ αὐτοὶ καθ’ ὑπέρβασιν, ὡς διορίζονται καὶ οἱ λαβόντες μέρος εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον. Ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀσάφεια. Νὰ κάμετε, κ. Ὑπουργέ, μίαν δήλωσιν, ὥστε νὰ λήξῃ τὸ ζήτημα.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§100Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. 2529, ἐκάματε σεῖς ὁ ἴδιος τὴν ἑξῆς δήλωσιν: «Νομίζω ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὰς ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας κλπ.». Αὐτὸ θὰ ἠθέλαμε νὰ τὸ ἐπαναλάβητε, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ καὶ σήμερον ἡ δήλωσις αὐτή!

§101Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ προτελευταία παράγραφος τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἐπίσης διὰ τοῦ ἄρθρου 4 προτείνομεν τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας μέχρι 31.12.54 καὶ διὰ τοὺς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 2 παράγραφος 3 τοῦ Ν. Δ. 2184) 1952 πτυχιούχους νομικῆς κλπ.». Ποίαν ἄλλην δήλωσιν νὰ κάμω, ἐφ’ ὅσον τὸ λέγει ρητῶς ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν σᾶς ἐδιάβασα;

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§103Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, κατὰ παρέκκλισιν ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ 60 τὸν ἀριθμόν. Κατὰ τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον τοῦ Κώδικος περὶ δικηγόρων, αὐξάνεται ὁ ἀριθμός. Διατὶ οἱ νῦν διαγωνιζόμενοι θὰ εὑρεθοῦν μακρὰν αὐτοῦ τοῦ πλεονεκτήματος, ἐφ’ ὅσον καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἰσήχθησαν 60 καὶ κατὰ τὸ προσεχές, δηλαδὴ εἰς τὰς ἀμέσως ἑπομένας ἐξετάσεις, πάλιν 60 θὰ ἐπιτραπῇ νὰ εἰσαχθοῦν; Δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὸν περιωρισμένον ἀριθμὸν τῶν 20. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς ἰσότητος ἐπιβάλλει ὅπως ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ ἐκ Λεβαδείας κ. συνάδελφος, καὶ διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ὑψώνω φωνήν. Παρακαλῶ, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς δεχθῇ τὴν τροπολογίαν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§105Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, μία διασαφήνισις χρειάζεται εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, διότι ὡς εἶναι διατυπωμένον, περιορίζει τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν κατὰ τὸν πρόσφατον πόλεμον ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν. Ἐὰν διασαφηνισθῇ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ περιλάβῃ καὶ τοὺς ἀγωνισθέντας ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν κατὰ τὴν κατοχήν, δηλαδὴ τοὺς εἰς τὰς ἐθνικὰς ὁμάδας ἀνταρτῶν ἀγωνισθέντας, τότε νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα τακτοποιεῖται.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον.

§107Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Βασιλάτου, συμμερίζομαι καὶ ἐγὼ ἀπολύτως, διότι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ λαμβάνουν μέρος εἰς τὰς ἐξετάσεις σήμερον καὶ νὰ διορίζωνται 20, ἐνῷ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διηγωνίσθησαν πέρυσιν ἢ θὰ διαγωνισθοῦν τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1954, νὰ ἔχουν 60 θέσεις. Νομίζω, ὅτι τοῦτο παρουσιάζει μίαν ἀνωμαλίαν καὶ μίαν ἀταξίαν καὶ χρειάζεται μία διόρθωσις.

§108Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν τροπολογίαν. Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορηθῆτε ἁπλῶς, ὅτι οἱ ἐν Ἀθήναις δικηγόροι ἀνέρχονται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 5.800. Παρακαλῶ ὅθεν, ὅπως τὸ νομοσχέδιον γίνῃ δεκτὸν μὲ μίαν φραστικὴν διόρθωσιν· ἡ λέξις «ἀνταρτῶν», ὅπου συναντᾶται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει νὰ γίνῃ «συμμοριτῶν», εἰς δὲ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου ἡ λέξις «ἀνταρτῶν» νὰ γίνῃ «κομμουνιστοσυμμοριτῶν».

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, οἱ παραδεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον, ὡς φραστικῶς διωρθώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς φραστικῶς διωρθώθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κώδικος Δικηγόρων, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Α. Ν. 1788)51, τοῦ Ν. Δ. 2184)52 καὶ Ν. Δ. 2522)53». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς μαθητὰς τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς». Ὁ κ. Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§111Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν τιθέμενον σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς μαθητὰς τῆς Σ. Ι. Σ», σκοπεῖ τὴν ἀνακοπὴν τῆς εὐχερείας, μεθ’ ἧς ὑποβάλλονται ἀθρόως καὶ ἀπεριορίστως παραιτήσεις μαθητῶν τῆς Σ.Ι.Σ. Αἱ μέχρι σήμερον ἰσχύουσαι διατάξεις τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Σχολῆς Ἀξιωματικῶν Στρατιωτικῶν Ὑπηρεσιῶν, προβλέπουσι τὴν διαγραφὴν μαθητοῦ ἐκ τῆς Σχολῆς διὰ διαταγῆς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ἐὰν οὗτος ὑποβάλῃ παραίτησιν καὶ αἱ διατάξεις τοῦ Α. Ν. 2560)1940 ὑποχρεοῦν τοῦτον εἰς τὴν εἰς τὸ Δημόσιον καταβολὴν ἀποζημιώσεως, ἴσης πρὸς τὸν ἐτήσιον ὀργανικὸν μισθὸν Ἀνθυπολοχαγοῦ, πολλαπλασιαζόμενον ἐπὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν τῆς ἐν τῇ Σχολῇ φοιτήσεώς του, καταβολὴν ὅμως γινομένην καθ’ ὅλως ἀνώδυνον τρόπον διὰ μικρῶν καὶ ἐπὶ μακρὸν ἐξοφλουμένων δόσεων καὶ μετὰ τὴν παραίτησιν τοῦ μαθητοῦ. Οὕτω αἱ οἰκονομικαὶ ἐπιβαρύνσεις, εἰς ὧν τὴν καταβολὴν ὑποχρεοῦνται οἱ παραιτούμενοι μαθηταὶ τῆς Σ.Ι.Σ., οὖσαι δυσαναλόγως μικραί, ἔναντι τῶν μεγάλων ὠφελημάτων, ἅτινα εἶχον οὗτοι παραιτούμενοι μετὰ μακρὰς σπουδὰς ἐν αὐτῇ, καθ’ ἃς τὸ Κράτος ἐδαπάνα σοβαρὰ πολλαπλάσια ποσὰ τῆς ἀποζημιώσεως, προέτρεπον τούτους εἰς ὑποβολὴν παραιτήσεως. Ἐπὶ πλέον ἡ παραίτησις προσεπόριζεν εἰς αὐτοὺς τὸ μέγιστον εὐεργέτημα τῆς ἐκπληρώσεως τῶν στρατιωτικῶν των ὑποχρεώσεων, διαρκουσῶν τῶν σπουδῶν των, δαπάναις τοῦ Κράτους καὶ μὲ ὅλα τὰ προνόμια μαθητοῦ Στρατιωτικῆς Σχολῆς. Ἐξ ἀντιθέτου, ἐστέρει τὸ Στράτευμα ἀριθμοῦ ὑγειονομικῶν ἀξιωματικῶν, δι’ ὧν τοῦτο θὰ ἐπλήρου κενὰ τοῦ ὑγειονομικοῦ κλάδου του, ἐφ’ ὅσον οὗτοι ἦσαν ὑπόχρεοι εἰς 15ετῆ ὑπηρεσίαν μετὰ τὴν ἐκ τῆς Σ.Ι.Σ. ἀποφοίτησίν των καὶ τὸν διορισμόν των ὡς ὑγειονομικῶν ἀξιωματικῶν. Πρὸς περιστολὴν τοῦ ἀτόπου τούτου, τῆς ἀθρόας, δηλονότι, παραιτήσεως μαθητῶν τῆς Σ.Ι.Σ. καὶ δὴ τῶν διανυόντων τὰ τελευταῖα ἔτη τῶν σπουδῶν των καὶ πρὸς προστασίαν τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους καὶ τοῦ ὑγειονομικοῦ κλάδου τοῦ στρατεύματος, θεσπίζεται διὰ τοῦ ὑπὸ τὴν ψῆφον ὑμῶν τιθεμένου σχεδίου νόμου, πρῶτον ὅτι μαθηταὶ τῆς Σ.1 Δ. δὲν δύνανται νὰ παραιτηθῶσιν, ἐφ’ ὅσον εἰσῆλθον ἤδη εἰς τὸ 3ον ἔτος τῶν σπουδῶν των ἀπὸ τῆς εἰσόδου των εἰς τὴν Σχολήν. Δεύτερον, ὅτι ἡ παραίτησις τῶν διανυόντων ἢ περατωσάντων τὸ 1ον καὶ 2ον ἔτος τῶν σπουδῶν των, γίνεται ἀποδεκτὴ μόνον ἐπὶ τῇ προηγουμένῃ καταβολῇ εἰς τὸ ἀκέραιον (καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ ἀναγκαίαν προσθήκην εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ σχεδίου νόμου, καθ’ ὁμόφωνον γνώμην τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς), ἀποζημιώσεως ἴσης πρὸς τὰς μηνιαίας, ἄνευ τῶν πάσης φύσεως κρατήσεων, ἀποδοχὰς Ἀνθυπολοχαγοῦ, πολλαπλασιαζομένας ἐπὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν μηνῶν φοιτήσεώς των ἐν τῇ Σχολῇ καὶ καταβαλλομένης κατὰ τὸν χρόνον τῆς παραιτήσεως, δι’ ἀποδείξεως πληρωμῆς τοῦ Ταμείου τῆς Σχολῆς. Καὶ τρίτον, ὅτι ὁ χρόνος τῆς ἐν τῇ Σχολῇ φοιτήσεως τῶν παραιτουμένων δι’ οὐδεμίαν περίπτωσιν λογίζεται ὡς χρόνος στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας, ὑποχρεουμένων ἀντιθέτως νὰ ἐκπληρώσωσι τὴν ἣν ὑπέχουσι στρατιωτικὴν ὑποχρέωσιν, κατατασσόμενοι εἰς τὸ στράτευμα μετὰ τῆς πρώτης προσκληθησομένης Ε.Σ.Σ.Ο., μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς παραιτήσεώς των. Εἰς τὰς ὡς ἄνω ὑποχρεώσεις, δηλαδὴ τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως καὶ τῆς ἐκπληρώσεως τῆς στρατιωτικῆς ὑποχρεώσεως, ἣν ὑπέχουσι μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς παραιτήσεως, δέον καθ’ ἡμᾶς, νὰ ὑπόκεινται καὶ οἱ ἐκ τῆς Σχολῆς ἀποβαλλόμενοι ἢ ἀπολυόμενοι διὰ βαρέα περὶ τὴν πειθαρχίαν πταίσματα μαθηταὶ τῆς Σ.Ι.Σ. Προβαίνοντες δ’ ἔτι περαιτέρω προτείνομεν, πρὸς ἐμπέδωσιν καὶ τῆς πειθαρχίας καὶ τῆς πρὸς τὸ καθῆκον προσηλώσεως τῶν μαθητῶν τῆς Σ.Ι.Σ. καὶ τῆς ἐν συνειδήσει ἀναλήψεως ὑποχρεώσεών των πρὸς τὸ Κράτος, ἀπὸ τῆς στιγμῆς τοῦ διαγωνισμοῦ πρὸς εἰσαγωγήν των εἰς τὴν Σχολήν, προτείνομεν, λέγω, ὅπως ἡ ἡ προηγουμένη καταβολὴ ἀποζημιώσεως εἰς τὸ ἀκέραιον ἰσοῦται πρὸς τὰς μηνιαίας ἀποδοχὰς Ταγματάρχου, πρὸς πληρεστέραν ἀνταπόκρισιν αὐτοῦ πρὸς τὰς ὑπὸ τοῦ Κράτους γενομένας δαπάνας διὰ τὰς σπουδὰς τῶν ἀποβαλλομένων μαθητῶν τῆς Σχολῆς, ὑπολογιζομένης ὡς ἀνωτέρω, ἀντὶ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Ἀνθυπολοχαγοῦ, ἢ ἀπαγορεύεται εἰς τούτους ἡ περαιτέρω φοίτησις ἐν ταῖς Ἰατρικαῖς Σχολαῖς τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Καὶ τοῦτο, ἵνα ἀποκλεισθῇ ἡ σκόπιμος καὶ δολία ὑποβολὴ τῶν μαθητῶν εἰς βαρέα πταίσματα περὶ τὴν πειθαρχίαν καὶ ἡ συνεπεία τούτων ἀποβολὴ ἀπὸ τῆς Σχολῆς, ὅτε θὰ δύνανται νὰ συνεχίσωσι τὰς σπουδάς των ὡς ἰδιῶται, ἐμπαίζοντες τὸ Κράτος, τὸ Στράτευμα καὶ τὴν Σχολήν. Τὴν ὡς ἄνω πρότασίν μου, θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, κύριε Ὑπουργὲ καὶ κύριοι συνάδελφοι, καὶ δὴ τὸ δεύτερον μέρος αὐτῆς, μὴ τυχὸν ἐκφεύγει τοῦτο τῶν συνταγματικῶν διατάξεων. Διὰ τοῦ 3ου ἄρθρου τοῦ σχεδίου νόμου, προβλέπεται ὅτι, ὑποβληθεῖσαι παραιτήσεις ὑπὸ μαθητῶν τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ τὴν μορφὴν νόμου περιβληθησομένου σχεδίου νόμου, χωρὶς νὰ πληρῶνται αἱ διὰ τούτου θεσπιζόμεναι διατάξεις, δὲν γίνονται ἀποδεκταί. Τελευτῶν καὶ συμμεριζόμενος τὸν ὑπὸ τοῦ ὑποβαλόντος ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν σχεδίου νόμου, ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, χαρακτηρισμὸν αὐτοῦ ὡς ὑπηρεσιακοῦ καὶ κατεπείγοντος, προτείνω ὅπως περιβάλητε τοῦτο διὰ τῆς ὑμετέρας ἐγκρίσεως εἰς μόνην συζήτησιν, πρὸς περιστολὴν ἄμεσον τοῦ παρατηρουμένου ἀτόπου, εὐχεροῦς καὶ ἀπεριορίστου ὑποβολῆς παραιτήσεων ὑπὸ μαθητῶν τῆς Σ.Ι.Σ.

§112Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐκ τῶν εἰσερχομένων κατ’ ἔτος, πόσοι ἐξέρχονται;

§113Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τὸ Ἐπιτελεῖον καθορίζει ὅτι ἡ ἔξοδος εἶναι ἀθρόα, διότι δὲν ὑπάρχει δυνατότης πληρώσεως τῶν κενῶν, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται εἰς τὸν ὑγειονομικὸν κλάδον.

§114Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ὀρθόν, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ κρίνωνται τόσον αὐστηρὰ οἱ ἀποβαλλόμενοι μαθηταί. Πράγματι, ὑπάρχει μία τάσις ἀπομακρύνσεως τῶν μαθητῶν ἀπὸ τὴν Στρατιωτικὴν Ἰατρικὴν Σχολήν, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν τόσον αὐστηρὰ μέτρα ἐναντίον των. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ παρεκάλουν, εἶναι τοῦτο: Ἐπειδὴ ἡ θητεία εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Σχολὴν εἶναι ἑξαετής, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα, ὅπως, οἱ ἐξερχόμενοι τῆς Σχολῆς ταύτης, γίνωνται Ὑπίατροι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ μετὰ τετραετῆ φοίτησιν ἐξερχόμενοι τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων νὰ ὀνομάζωνται Ἀνθυπολοχαγοί, καὶ νὰ συμβαίνῃ τὸ ἴδιον καὶ μὲ τοὺς ἐξερχομένους τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, οἱ ὁποῖοι φοιτοῦν ἐπὶ ἑξάμηνον.

§115Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Θὰ συμφωνήσω ἰδιαιτέρως μὲ τὸν κ. Πετρίδην, διότι εἶναι ἀποκαρδιωτικὸν τὸ φαινόμενον, νὰ προσέρχωνται εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, πλεῖστοι ὅσοι μαθηταὶ διὰ νὰ φοιτήσουν εἰς τὴν Σχολὴν ταύτην, καὶ ἐν τῷ μεταξὺ, δι’ ὡρισμένους λόγους, νὰ τὴν ἐγκαταλείπουν. Θὰ ἤθελον νὰ μάθω, πόσοι εἰσέρχονται καὶ πόσοι ἐξέρχονται.

§116Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀκριβῆ ἀριθμόν.

§117Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Αἱ κυρώσεις πάντως, θὰ πρέπει νὰ εἶναι αὐστηρότεραι, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συμβαίνει νὰ βλέπωμεν ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι, σπουδάζοντες δαπάναις τοῦ Κράτους, νὰ ἐπικαλοῦνται νόσον, ἢ πταίσματα, ἢ νὰ κατέρχωνται ὡς ὑποψήφιοι οἱασδήποτε παρατάξεως εἰς τὰς ἐκλογάς, διὰ νὰ δυνηθοῦν οὕτω νὰ φύγουν. Δι’ αὐτὸ συμφωνῶ μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ ἤθελον νὰ συμφωνήσω ἰδιαιτέρως καὶ μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον, κ. Πετρίδην, ὅσον ἀφορᾷ τὰς κυρώσεις, διότι τὸ φαινόμενον εἶναι ἀποκαρδιωτικόν, δεδομένου ὅτι εἰσέρχονται εἰς τὴν Σχολήν, παίρνουν καὶ ὑποτροφίας διὰ τὸ ἐξωτερικόν, καὶ ὅταν ἔλθουν, προσπαθοῦν νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὸν στρατόν.

§118Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὸν εἰσηγητὴν τοῦ νομοσχεδίου κ. Πετρίδην, καὶ προτείνω καὶ ἐγὼ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἔχει. Ἐξ ἀφορμῆς ὅμως τούτου, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ δεχθῇ μίαν παρατήρησιν, ἡ ὁποία, βεβαίως, εἶναι ἐκτὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Διὰ τὰς Στρατιωτικὰς Ἰατρικὰς Σχολάς, ἐπειδὴ ἡ φοίτησις εἶναι ἑξαετής, θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ ὁ βαθμὸς τοῦ Ἀνθυπιάτρου διὰ τοὺς ἐξερχομένους, βαθμός, ὁ ὁποῖος εἰς οὐδὲν Κράτος ὑπάρχει, καὶ νὰ ἐξέρχωνται οἱ φοιτοῦντες εἰς αὐτὰς μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Ὑπιάτρου. Τὰ ἔτη τῆς φοιτήσεως εἶναι πολλὰ καὶ διὰ τοῦτο παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον οἱ ἐξερχόμενοι τῶν Σχολῶν νὰ ἀποχωροῦν τοῦ στρατεύματος διὰ τὸν λόγον ὅτι ἡ προαγωγή των βραδύνει. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ σημειώσῃ τοῦτο καὶ νὰ φροντίσῃ εἰς τὸ μέλλον νὰ διορθώσῃ τὴν ἀδικίαν αὐτήν.

§119Χ. ΓΕΡΑΚΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Βουδούρην, ὁ ὁποῖος εἶπε προηγουμένως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ κακὸν νὰ προληφθῇ μὲ κυρώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπάρχουν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν καὶ ἄλλα μέτρα. Καὶ τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ ἀφοροῦν τὴν ἀρχαιότητα, ἡ ὁποία καὶ τοὺς ἀναγκάζει νὰ θέλουν νὰ ἀποχωρήσουν. Παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον, οἱ ἐξερχόμενοι τῶν Ἰατρικῶν Σχολῶν μετὰ τὴν ἑξαετῆ φοίτησίν των ὡς Ἀνθυπίατροι, νὰ εὑρίσκουν τοὺς συνομηλίκους των τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων Ὑπολοχαγούς. Εἶναι ἀνάγκη, λοιπόν, νὰ ληφθῇ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἕνα μέτρον.

§120Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Εὑρίσκω ὀλίγον σκληρὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προτείνονται ὑπὸ τοῦ κ. Πετρίδη, διότι, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς μαθητὰς νὰ πληρώνουν ποσὸν ἀναλογοῦν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ταγματάρχου. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ πληρώνουν τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀναλογεῖ εἰς τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα πραγματοποιεῖ τὸ Κράτος καὶ πέραν αὐτοῦ νὰ ὑποχρεώνωνται νὰ ἐκτελοῦν τὴν θητείαν των. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν καὶ μὲ τὸ ἑξῆς: Μερικοὶ ἐξ αὐτῶν, εἰς ἐρώτησίν μου διατὶ θέλουν νὰ φύγουν, μοὶ παρεπονέθησαν ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης δὲν εἶναι ἰσοδύναμον μὲ τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Ἀθηνῶν, διότι ὑστερεῖ εἰσέτι καὶ εἰς ἐξοπλισμὸν διὰ τῶν καταλλήλων ὀργάνων, ἀλλὰ καὶ εἰς διδακτικὸν Καθηγητικὸν προσωπικόν. Εἶναι μία δικαιολογία, ἡ ὁποία δύναται νὰ θεωρηθῇ εὔλογος καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐξοπλισθῇ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, ὥστε νὰ ἐκλείψῃ ἡ προβαλλομένη δικαιολογία. Νομίζω, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅτι τὰ προτεινόμενα μέτρα εἶναι σκληρὰ καὶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ περιορισθῶμεν εἰς ὅσα ἀνωτέρω προέτεινα.

§121Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πικρία τῶν ἰδιωτῶν ἰατρῶν εἶναι εὔλογος ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, διότι καλοῦνται νὰ πληρώσουν αὐτοὶ τὰ κενὰ τῆς Ἰατρικῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς, τὰ ὁποῖα ἀφίνουν οἱ ἀπομακρυνόμενοι ἐξ αὐτῆς. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Πετρίδην, ὅτι αἱ κυρώσεις ἐν προκειμένῳ πρέπει νὰ εἶναι αὐστηρότεραι. Τὸ λεγόμενον ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης δὲν εἶναι ἰσότιμον μὲ τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Ἀθηνῶν, δὲν εὐσταθεῖ, διότι ἡ μόρφωσις καὶ ἡ κατάρτισις τῶν ἰατρῶν καὶ εἰς τὰ δύο Πανεπιστήμια, εἶναι ἡ αὐτή. Ἐὰν ἀποχωροῦν, λοιπόν, οἱ μαθηταί, ἀποχωροῦν δι’ ἄλλους λόγους. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν ἐπὶ τῶν προτάσεων τοῦ κ. Πετρίδη, καὶ πέραν αὐτῶν αἱ ὑποβαλλόμεναι παραιτήσεις νὰ μὴ γίνωνται ἀποδεκταί. Νὰ τεθῇ διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐσκεμμένως καὶ δολίως ἐνεργεῖ διὰ νὰ ἐξέλθῃ τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, νὰ μὴ δύναται νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου. Διότι σήμερον, αὐτὸ γίνεται. Κάμνουν δῆθεν διαφόρους ἀταξίας, διὰ νὰ ἐπιτύχουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκουν. Ἐν τῷ μεταξὺ καλοῦνται, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, ἰδιῶται Ἰατροὶ εἰς τὸν στρατὸν καὶ ὑπηρετοῦν τρία ἢ καὶ περισσότερα ἔτη, ἐξ αἰτίας τῆς τοιαύτης ἀνωμαλίας.

§122Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὄχι μόνον νὰ μὴ ἐπιτρέπεται ἡ ἐγγραφὴ εἰς τὰ Πανεπιστήμια, ἀλλὰ νὰ ἀπαγορεύεται καὶ ἡ μετάβασις εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§123Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ἀναπτύξω τὴν σκοπιμότητα τοῦ νομοσχεδίου, διότι τοῦτο ἔπραξαν οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι, πρὸς τοὺς ὁποίους καὶ συμφωνῶ. Δύο σημεῖα μόνον θέλω νὰ θίξω. Τὸ νομοσχέδιον ἐπιδιώκει νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὰς παραιτήσεις τῶν μαθητῶν τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἄλλο ἄκρον. Διότι τότε θὰ ἦτο καλλίτερον νὰ ἀπαγορεύσωμεν τελείως τὰς παραιτήσεις. Τὸ νομοσχέδιον λέγει, ὅτι δίδει τὸ δικαίωμα τῆς παραιτήσεως τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον ἔτος. Πολὺ ὀρθῶς. Διότι κατὰ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον ἔτος, ὁ μαθητὴς θὰ ἐξετάσῃ τὸν ἑαυτόν του ἐὰν καὶ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ προσαρμοσθῇ εἰς τὸ στρατιωτικὸν περιβάλλον. Καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ ἴδιος νομίσῃ ὅτι δὲν δύναται νὰ παραμείνῃ εἰς τὸν στρατόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν κρατήσωμεν ἡμεῖς διὰ τῆς βίας, διότι τοῦτο θὰ ἀποβῇ, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, καὶ εἰς βάρος τοῦ Ὑγειονομικοῦ Σώματος. Δεύτερον σημεῖον τὸ ὁποῖον θέλω νὰ θίξω, εἶναι ὅτι ἡ βαρεῖα ποινὴ θὰ ἔχῃ ἀντίθετα τῶν ἐπιδιωκομένων ἀποτελέσματα. Συμφωνῶ, λοιπόν, μὲ τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὰ ὁποῖα εὑρίσκω ζυγισμένα καὶ καλῶς τεθειμένα. Ἕτερον θέμα, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀρχαιότητος. Οἱ ἰατροὶ σπουδάζουν ἐπὶ 6 ἔτη. Οἱ Εὐέλπιδες 3 καὶ 4. Μοῦ φαίνεται, ὅτι διαφεύγουν ἀπὸ τοὺς περισσοτέρους μερικὰ στοιχεῖα, μερικὰ ἔθιμα, μερικαὶ παραδόσεις, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται εἰς τὸν στρατόν. Εἰς τὸν στρατὸν αἱ παραγωγικαὶ σχολαὶ τῶν ἀξιωματικῶν, τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν, δὲν εἶναι ὅλαι ἴσης φοιτήσεως. Ὑπάρχει ἡ σχολὴ ὑπαξιωματικῶν, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ φοίτησις εἶναι τριετής, ἡ Σχολὴ τῶν Εὐελπίδων, ἡ ὁποία ἔχει 4, 5, 6 καὶ 7 ἔτη. Οὐδεὶς ὅμως ἐσκέφθη νὰ δώσῃ διαφορετικὴν ἀρχαιότητα εἰς τοὺς κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος ἐξερχομένους ἀξιωματικούς. Πάντοτε ἔτσι ἐγίνετο. Νομίζω ὅτι, παρ’ ὅτι δὲν εἶναι θέμα τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐξετασθῇ, ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸ θέμα, διότι κινδυνεύομεν νὰ ἀνατρέψωμεν τὰ ἔθιμα καὶ τὰς παραδόσεις τοῦ Σώματος τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν.

§124Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔλαβον ἀφορμὴν ἀπὸ ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Ὑπάρχει μία περίπτωσις, ἡ ἑξῆς: Ἕνας εἰσῆλθεν εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν καὶ δὲν ἀντέχει εἰς τὴν πειθαρχίαν καὶ εἰς τὸ δεύτερον ἔτος θέλει νὰ φύγῃ, διατὶ νὰ εἶναι τόσον σκληραὶ αἱ κυρώσεις; Εἰς τὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, συμφωνῶ καὶ ἐγώ. Ὑπάρχουν νέοι, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ὑποκύψουν εἰς τὴν στρατιωτικὴν πειθαρχίαν, τὴν αὐστηράν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Στρατιωτικὴ Σχολή. Δὲν ἠμπορῶ, θὰ φύγω! μὲ βάζεις νὰ πληρώσω ὅλα τὰ λεπτά; Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη περίπτωσις.

§125Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Νομίζω ὅτι ἔχει γίνει μία παρανόησις τῆς προτάσεως τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν κ. κ. συναδέλφων. Ὅταν ἐγὼ ἐζήτησα αὐστηροτέρας κυρώσεις, ἐζήτησα διὰ τοὺς ἀπολυομένους ἐκ τῆς Σχολῆς συνεπείᾳ βαρέων παραπτωμάτων περὶ τὴν πειθαρχίαν, ὄχι τὴν μὴ δυνατότητα ὑποβολῆς παραιτήσεως εἰς τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον ἔτος.

§126Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὑποπίπτουν εἰς πειθαρχικὰ παραπτώματα διότι δὲν ἀντέχουν.

§127Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Φοβοῦμαι τὸ ἑξῆς: Τὸ δεύτερον μέρος τῆς προτάσεώς μου, ἡ ἀπαγόρευσις τῆς περαιτέρω φοιτήσεως εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου, μὴ τυχὸν προσκρούσῃ εἰς τὴν Συνταγματικὴν διάταξιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο, δηλαδή, ὅτι πρέπει αἱ οἰκονομικαὶ τοὐλάχιστον κυρώσεις νὰ εἶναι μεγαλύτεραι ἀπὸ τὰς θεσπιζομένας ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, νομίζω ὅτι εἰς αὐτὸ δὲν θὰ ὑπάρξῃ καμμία ἀντίρρησις, διὰ τὸν λόγον ὅτι, ὅπως καθωρίσθησαν τὰ πράγματα, μὲ τὸν ὀργανικὸν μισθὸν τοῦ Ταγματάρχου, ἐπέρχεται μία ἀνταπόκρισις πρὸς τὰς δαπάνας τὰς ὁποίας ἔχει καταβάλει τὸ Κράτος διὰ νὰ σπουδάσῃ τὸν μαθητὴν αὐτόν, κατὰ τὰ ἔτη, τὰ ὁποῖα ἐφοίτησε μὲ τὰς δαπάνας ἐκείνας τὰς ὁποίας ὁ ἰδιώτης φοιτητὴς θὰ ἔκαμνε διὰ νὰ προχωρήσῃ τὰς σπουδάς του.

§128Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Καὶ ἐὰν δὲν ἔχῃ νὰ πληρώσῃ, διότι εἶναι πάμπτωχος; Θὰ ἐπαναλάβω τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως. Λέγουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι νὰ πληρώσῃ τὰ λεπτά. Δὲν ἔχει νὰ πληρώσῃ, εἶναι πάμπτωχος. Ἔδωσεν ἐκεῖ ἐξετάσεις διὰ νὰ σπουδάσῃ δωρεάν. Εἰσῆλθεν εἰς τὴν Σχολήν, εἶδεν ὅτι δὲν ἀντέχει εἰς τὴν στρατιωτικὴν πειθαρχίαν 2 καὶ 3 ἔτη, θὰ πληρώσῃ τὰ λεπτά; Δὲν ἔχει, εἶναι πάμπτωχος. Οἱ περισσότεροι ποὺ πᾶνε εἶναι πτωχοί, ποῦ θὰ εὕρουν νὰ πληρώσουν;

§129Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὰ 9)10 εἶναι πλούσιοι.

§130Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Διὰ νὰ ἴδητε τὴν ὑπόθεσιν τῶν παραιτουμένων, θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Ὅτι δίδουν ἐξετάσεις ταὐτοχρόνως εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ πηγαίνουν καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ δίδουν ἐξετάσεις καὶ εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν καὶ ὅπου ἐπιτύχουν.

§131Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὶ σχέσιν ἔχει αὐτό;

§132Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κύριος Πετρίδης, μὲ ἀπήλλαξε τοῦ κόπου νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ τοῦ σκοποῦ καὶ τοῦ προορισμοῦ τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς. Ἄλλωστε καὶ ὅλοι, οἱ λαβόντες τὸν λόγον, ἀνεγνώρισαν τὴν ἀναγκαιότητα, τὴν σπουδαιότητα καὶ τὴν σκοπιμότητα τῆς περὶ οὗ ὁ λόγος Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς. Συνεπῶς δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον μόνον νὰ τονίσω εἶναι ὅτι, τὴν ἀνάγκην τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὴν ἐπιβάλλει ἡ παρατηρουμένη ἐσχάτως, παρὰ πολλῶν μαθητῶν πρόθεσις ἀπομακρύνσεως, τὴν ὁποίαν ζητοῦν μαθηταὶ κυρίως εὑρισκόμενοι εἰς τὸ τέλος τῶν σπουδῶν των. Ἀπήντησα εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Ζαννῆ καὶ εἶπον ὅτι δὲν εἶμαι ἕτοιμος καὶ δὲν ξεύρω τὸν ἀριθμὸν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρῃτήθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς λειτουργίας τῆς Σχολῆς. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ τὸ ὁποῖον μᾶς ἤγαγεν εἰς τὸ νὰ εἰσαγάγωμεν καὶ νὰ θέσωμεν ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, εἶναι τὸ ὅτι παρετηρήθη ἐσχάτως τὸ φαινόμενον νὰ ὑποβληθῶσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον αἰτήσεις παραιτήσεως μαθητῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸ τέλος τῶν σπουδῶν των. Καὶ συνεπῶς, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ περιορίσωμεν, νὰ περιστείλωμεν αὐτὸ τὸ κακόν. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου πρῶτα–πρῶτα, ἐπιτρέπομεν εἰς τοὺς μέχρι καὶ τοῦ δευτέρου ἔτους νὰ ἀπομακρύνωνται ἀπὸ τὴν Σχολήν, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι τοὺς ὑποχρεώνομεν νὰ ὑπηρετήσουν, ἐξερχόμενοι, τὴν στρατιωτικήν των θητείαν, εὐθὺς μὲ τὴν κλῆσιν τῆς πρώτης Ε.Σ.Σ.Ο. καὶ δεύτερον, τοὺς ὑποχρεώνομεν νὰ πληρώσουν μίαν ἀποζημίωσιν, ἡ ὁποία ἰσοδυναμεῖ μὲ τὰς μηνιαίας ἀποδοχὰς τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ. Δηλαδὴ τοὺς μῆνας ποὺ ἐφοίτησεν εἰς τὴν Σχολήν, θὰ τοὺς πολλαπλασιάσωμεν ἐπὶ τὰς ἀποδοχὰς τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ.

§133Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Ἐπειδὴ ὁμιλῶ ἐκ πείρας, πολλὰ παιδιὰ παθαίνουν «σὸκ» εἰς τὰς στρατιωτικὰς σχολάς, καὶ ἀπὸ τὸ πρῶτον ἔτος δὲν ἠμποροῦν νὰ προχωρήσουν. Οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν εἶναι πτωχοί, ἐὰν θὰ φύγουν τὶ θὰ γίνῃ, ὅταν δὲν ἠμποροῦν νὰ πληρώσουν;

§134Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ πληρώσουν; Δὲν εἶναι τίποτα τὸ νέον αὐτό. Καὶ σήμερον ἀκόμη, οἱοσδήποτε ἀπομακρυνόμενος ἀπὸ τὴν Σχολήν, δι’ οἱονδήποτε λόγον, εἴτε παραιτούμενος, εἴτε ἀποβαλλόμενος ἀπὸ τὴν Σχολήν, πληρώνει τὰ ἴδια.

§135Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι σχεδὸν ὅλοι, 100%, ὅσοι πᾶνε καὶ δίδουν ἐξετάσεις εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν εἶναι πτωχοὶ καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ σπουδάσουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἐὰν ἕνας δὲν ἠμπορῇ νὰ ὑποστῇ τὴν αὐστηρὰν πειθαρχίαν, διατὶ νὰ πληρώσῃ; ποῦ θὰ τὰ εὕρῃ; Εἶναι ἀνεφάρμοστον αὐτὸ τὸ ζήτημα. Πέστε του νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὸν στρατόν, μάλιστα, ἀλλ’ ὄχι νὰ πληρώσῃ, ὅταν δὲν ἔχῃ. Καὶ δὲν θὰ ἔχῃ κανείς, διότι ὅλοι εἶναι πτωχοί. Ποῖος πάει νὰ σκλαβωθῇ, ὅταν ἔχῃ τὰ μέσα νὰ σπουδάσῃ ἐλεύθερα εἰς τὸ Πανεπιστήμιον; Πᾶνε μόνον οἱ πτωχοί.

§136Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρατ.). Τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν ἰσχύει μόνον διὰ τὴν Στρατιωτικὴν Ἰατρικὴν Σχολήν, ἰσχύει δι’ ὅλας τὰς Στρατιωτικὰς Σχολάς. Καὶ ἀπὸ τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων ἐξερχόμενοι οἱ μαθηταὶ ἢ ἀποβαλλόμενοι, θὰ πληρώσουν τὰ ἴδια.

§137Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ σᾶς διακόψω. Ὑπάρχει τεραστία διαφορά. Ὅταν πηγαίνῃ εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων, πάει νὰ γίνῃ ἀξιωματικός, ἐδῶ πάει νὰ σπουδάσῃ δωρεάν.

§138Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Πρέπει νὰ χωρίσω τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως, δηλαδὴ ἄλλη εἶναι ἡ ἀποζημίωσις τὴν ὁποίαν πληρώνει ὁ ἔχων τὸ δικαίωμα παραιτήσεως μέχρι καὶ τοῦ δευτέρου ἔτους τῶν σπουδῶν καὶ ἄλλη ἡ ἀποζημίωσις τὴν ὁποίαν θὰ πληρώνῃ ὁ ἀποβαλλόμενος, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ κύριος Πετρίδης. Δηλαδὴ ὁ παραιτούμενος, ἐὰν μὲν παραιτηθῇ τὸ πρῶτον ἔτος, θὰ πληρώσῃ 20 ἑκατομμύρια, ἐὰν δὲ παραιτηθῇ τὸ δεύτερον ἔτος θὰ πληρώσῃ 40. Διὰ τὸν ἀποβαλλόμενον εἶναι ἄλλο τὸ θέμα. Ὁ κύριος Πετρίδης, ἐζήτησε νὰ διασαφηνίσωμεν τὸ ἄρθρον 1, ἐκεῖ ποὺ λέγει, «ἐπὶ τῇ προηγουμένῃ καταβολῇ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου» νὰ προσθέσωμεν «ἐπὶ τῇ προηγουμένῃ καταβολῇ εἰς τὸ ἀκέραιον ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου». Ἡ διάταξις ἡ ἀφορῶσα τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως ἀφορᾷ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι φοιτοῦν εἰς τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον ἔτος τῶν σπουδῶν των. Ἀπὸ τοῦ τρίτου ἔτους καὶ πέραν ἀπαγορεύεται οἱαδήποτε παραίτησις. Διὰ τοὺς ἀποβαλλομένους δὲν ὑπάρχει καμμία διάταξις εἰς τὸν νόμον. Οἱ ἀποβαλλόμενοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑποπίπτουν εἰς παράπτωμα καὶ ἀποβάλλονται κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου. Δι’ αὐτὸ καὶ δὲν προβλέπεται διάταξις εἰς τὸν νόμον. Ἀλλ’ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ προκύψῃ τὸ ἑξῆς ζήτημα: Μαθηταὶ τοῦ τρίτου, τοῦ τετάρτου, τοῦ πέμπτου καὶ τοῦ ἕκτου ἀκόμη ἔτους, ἀπὸ σκοποῦ νὰ ὑποπέσουν εἰς ἕνα παράπτωμα καὶ νὰ ἀποβληθοῦν. Ἐρωτᾶται, αὐτοὶ τὶ πρέπει νὰ γίνουν; Προτείνω δι’ αὐτοὺς νὰ τεθῇ μία τροπολογία εἰς τὸ ἄρθρον 3, ἡ ὁποία θὰ λέγῃ τὰ ἑξῆς: «............ (ἀναγινώσκει)....... ......». Δηλαδή, αὐτοὺς δὲν δεχόμεθα νὰ πληρώσουν ἀποζημίωσιν ἴσην μὲ τὸν μηνιαῖον μισθὸν τοῦ Ταγματάρχου, ἀλλὰ τοὺς βάζομεν καὶ αὐτοὺς εἰς τὸν μισθὸν τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ καὶ θὰ ἐξηγήσω, ἀκόμη διατί. Ἐὰν διανύῃ τὸ τρίτον ἔτος τῶν σπουδῶν θὰ πρέπει νὰ πληρώσῃ 60 ἑκατομμύρια, ἐὰν διανύῃ τὸ τέταρτον ἔτος θὰ πρέπει νὰ πληρώσῃ 80 ἑκατομμύρια καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς.

§139Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ποῖος θὰ τὰ πληρώσῃ αὐτά;

§140Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Θὰ τὰ πληρώσουν κατὰ δόσεις, ὅπως ἰσχύει μέχρι σήμερον. Τὸν διετηρήσαμεν εἰς μίαν Σχολὴν μέσα, κοιμήθηκε, ντύθηκεν, ἔφαγεν, ἐσπούδασε, θὰ τὸν ἀφήσωμεν ἔτσι νὰ φύγῃ; Μὲ τὴν διαφορὰν τὴν ἑξῆς, ἐπειδὴ τὸ ποσὸν εἶναι μεγάλο, δὲν κάμνομεν ὅ,τι κάμνομεν εἰς τοὺς πρωτοετεῖς καὶ δευτεροετεῖς ποὺ ζητοῦμεν νὰ τὰ καταβάλουν πρῶτα καὶ ἔπειτα νὰ φύγουν, ἀλλὰ δίδομεν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ ὁρίσῃ ἕνα ὡρισμένον διάστημα εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἠμπορέσουν νὰ πληρώσουν τὴν ὀφειλήν των πρὸς τὴν Σ.Ι.Σ.

§141Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ πληροφορηθῶ ἐὰν δὲν θὰ ἠδύναντο νὰ πληρώσουν, τὶ θὰ ἐγίνετο; Διότι ἐὰν τὸ Συμβούλιον ἐπιστοποίει ὅτι τὸ παράπτωμα ἐγένετο ἐκ δόλου καὶ τοῦτο εἶχε προκαλέσει τὴν ἀποβολὴν καὶ ἐλαμβάνετο διὰ τοιούτου εἴδους περιπτώσεις πρόνοια εἰς τὸν νόμον, τοῦτο θὰ ἦτο ὀρθὸν καὶ θὰ τὸ ἠγνόουν. Ἀλλὰ διὰ τὸν ἀποβαλλόμενον οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητός του, ἀλλὰ διότι χωρὶς ὁ ἴδιος νὰ πταίῃ δὲν τοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοικειωθῇ εἰς τὴν στρατιωτικὴν ζωήν, δὲν ἐννοῶ αὐτὴν τὴν ποινήν. Μοῦ εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητος καὶ ἀκατανόητος. Πολὺ περισσότερον διότι θὰ εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσω νὰ παραμείνουν εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Σχολήν, ἐπὶ βλάβῃ τοῦ γενικωτέρου τοῦ στρατοῦ συμφέροντος. Καὶ εἶναι περισσότερον ἀστήρικτος ἡ διάταξις διότι τὸ Δημόσιον ὄχι μόνον ζητεῖ καταβολὴν χρημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἴσως ἀδύνατον νὰ ἔχῃ διὰ νὰ τὰ δώσῃ, ἀλλὰ καὶ διότι ταὐτοχρόνως δι’ ἄλλης διατάξεως παραπέμπει τὸν ἀποβαλλόμενον οὐχὶ ἐκ δόλου νὰ ἐκπληρώσῃ καὶ τὴν στρατιωτικὴν θητείαν. Δηλαδή, νὰ καθιστᾶ αὐτὸν καὶ ἐκ τούτου τοῦ λόγου, ἀνίκανον πρὸς πληρωμὴν τῆς ὀφειλῆς του.

§142Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κύριον Λόντον. Κύριε συνάδελφε, ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι ἡ πληρωμὴ τῆς ἀποζημιώσεως δὲν εἶναι τίποτε τὸ νέον, εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον ἰσχύει καὶ εἰς τὰς ἄλλας Σχολάς. Καὶ σήμερον ἐὰν ἀποβληθῇ ἕνας μαθητὴς ἐκ τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων ἀπὸ Πειθαρχικὸν Συμβούλιον, ἀπὸ παράπτωμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔκαμε καθ’ ὑμᾶς ἐπίτηδες, ἀλλὰ διότι ἁπλῶς ὑπέπεσεν εἰς τὸ παράπτωμα, ὑποχρεοῦται νὰ πληρώσῃ ἀποζημίωσιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἰσάγεται ὡς νέον εἶναι ὅτι τὸν ὑποχρεώνομεν νὰ ὑπηρετήσῃ μὲ τὴν πρώτην Ε.Σ.Σ.Ο. πρὸς ἐκπλήρωσιν τῆς στρατιωτικῆς του ὑποχρεώσεως.

§143ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅταν ἔχω κάμει τέσσαρα χρόνια εἰς τὴν Σ.Ι.Σ. δὲν ἔχω ἐκπληρώσει καὶ τὴν στρατιωτικήν μου θητείαν;

§144ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§145Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ἡ δευτέρα περίπτωσις τῆς τροπολογίας εἶναι ἡ ἑξῆς: «Στεροῦνται τοῦ δικαιώματος ..................... (ἀναγινώσκει) .....................».

§146Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Ἐπειδὴ ἔλαβα μέρος εἰς τὰ Πειθαρχικὰ αὐτὰ Συμβούλια, σᾶς λέγω ὅτι ὅταν προβλέπωνται αὐστηραὶ ποιναὶ τότε ἀθωώνονται οἱ κατηγορούμενοι! Τὸ Συμβούλιον εὑρίσκεται εἰς δύσκολον θέσιν καὶ τοὺς ἀθωώνει. Θὰ συμβῇ ὥστε, ὁ μαθητὴς ὁ ὁποῖος δὲν πρέπει νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ στράτευμα νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ Συμβούλιον. Ἀναλογιζόμενον τὸ Συμβούλιον τὸ αὐστηρὸν τῆς ποινῆς, τοὺς ἀθωώνει.

§147Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ὁ κύριος Σταμούλης καὶ ἄλλοι τινὲς συνάδελφοι, ὑπεστήριξαν ἕνα δίκαιον αἴτημα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νομοσχεδίου: Οἱ ἐξερχόμενοι ἀπὸ τὴν Σ.Ι.Σ. μετὰ ἑξαετῆ φοίτησιν ἐξέρχονται ὡς ἀνθυπίατροι. Δίκαιον θὰ ἦτο νὰ ἐξέρχωνται μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπιάτρου. Ἀλλά, δυστυχῶς, αὐτὸ δὲν ἔγινε, διὰ λόγους ἀρχῆς τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐτέθη ὅμως μία διάταξις εἰς τὸν νόμον περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν, ὁ ὁποῖος θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα, δυνάμει τοῦ ὁποίου οἱ ἀνθυπίατροι προάγονται εἰς ὑπιάτρους, μετὰ 6μηνον ὑπηρεσίαν. (Χειροκροτήματα).

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐτελειώσατε;

§149Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Θέλω νὰ εἴπω μόνον τὰ ἑξῆς: Ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Πετρίδης, εἶπε καὶ τὴν ἑξῆς λέξιν «εἰς τὸ ἀκέραιον». Θέλετε νὰ τὸ προσθέσωμεν;

§150Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Εἶναι ὁμόφωνος ἀπόφασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§151Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Νὰ προστεθῇ.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροποποιήθη, τοῦτο, ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ;

§153ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς μαθητὰς τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελέσεως ἀποφάσεών τινων τῶν Διοικητικῶν Δικαστηρίων ναυτικῶν ἐπιτάξεων». Ὁ κύριος Ι. Κοντοβράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§155Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται ἀμετάκλητοι καὶ ὑπάρχει μία ἀσάφεια εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δήλωσις ἑρμηνευτική, ὅτι αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ ἐπέχουν θέσιν.......... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος Νὰ γίνῃ παρακαλῶ ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις.

§156Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλ.). Ἤθελον νὰ κάμω τὴν ἑξῆς προσθήκην: Ὅπως γνωρίζετε, ἐν καιρῷ πολέμου, καταβάλλεται ἓν ἀσφάλιστρον, ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ τοῦ πολέμου. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ὁ ὑπόχρεως καθυστερήσῃ εἰς τὴν καταβολὴν τοῦ ἀσφαλίστρου, ἐπιβάλλονται ὡρισμένα πρόσθετα. Ἐὰν ἤθελεν ὑποτεθῆ, ὅτι καθυστέρησεν ἡ καταβολὴ δι’ οἱονδήποτε λόγον, δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς τρόπος, διὰ νὰ καταργηθῇ ἡ ἐπιβολὴ τῆς ποινῆς. Κάμνω λοιπόν, μίαν διάταξιν εἰς τὴν ὁποίαν λέγω τὰ ἑξῆς: «Εἰς ἣν περίπτωσιν ............ (ἀναγινώσκει)...........».

§157Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Δέχεσθε καὶ τὴν ἄποψίν μου;

§158Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλ.). Μάλιστα.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη;

§160ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκτελέσεως ἀποφάσεών τινων τῶν Διοικητικῶν Δικαστηρίων ναυτικῶν ἐπιτάξεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐργατικῶν τινων νόμων». Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§162Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυριακὴ ἀργία, ἡ ὁποία καθιερώθη ἀπό τινων ἐτῶν καὶ εἰς τὴν χώραν μας, εἶναι ἕνα δικαίωμα τῶν ἐργαζομένων, τὸ ὁποῖον παρεχωρήθη καὶ καθιερώθη ὑπὸ τῆς Πολιτείας διὰ λόγους κοινωνικούς. Ἔκρινε δηλαδὴ ἡ Πολιτεία μας, ὅπως ὅλαι αἱ πεπολιτισμέναι καὶ ἀνεπτυγμέναι πολιτεῖαι, ὅτι πρέπει μίαν ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος ὁ ἐργαζόμενος νὰ ἀναπαύεται, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἀνανεώνει τὰς δυνάμεις του καὶ συνεχίζει οὕτω τὴν προσπάθειάν του καλύτερον, διὰ τὸ καλὸν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Συνεπῶς τὸ δικαίωμα τῆς Κυριακῆς ἀργίας εἶναι ἕνα δικαίωμα, τὸ ὁποῖον παρεχώρησεν ἡ Πολιτεία καὶ δὲν δικαιοῦται νὰ παραιτηθῇ οὔτε ὁ ἐργαζόμενος διότι δὲν εἶναι πρὸς ὄφελος αὐτοῦ τοῦ ἐργαζομένου μόνον ἡ ἀνάπαυλα τῆς Κυριακῆς ἀργίας, ἀλλὰ πρὸς ὄφελος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ἡ Κυβέρνησις λαμβάνουσα ἀφορμὴν ἀπὸ ἓν περιστατικὸν μεγάλης πράγματι σημασίας, κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ ἐργάται ὅλης τῆς Ἑλλάδος προσεφέρθησαν μίαν Κυριακὴν νὰ ἐργασθοῦν καὶ τὸ προϊόν τῆς ἐργασίας των νὰ τὸ διαθέσουν διὰ τοὺς σεισμοπαθεῖς, ἐξεδόθη ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ παρέσχε τὴν ἄδειαν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καταργήσεως τῆς Κυριακῆς ἀργίας. Ἡ ἐνέργεια αὕτη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀπολύτως ὀρθὴ καὶ ἐγκρίνεται ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὅταν παρουσιάζωνται τοιαῦται στιγμαὶ κρίσιμοι διὰ τὸ Ἔθνος, ὁπόταν, ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι τῆς Ἑλλάδος πρέπει νὰ ἐκδηλώσουν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τὴν συμπαράστασίν των, οὐδεὶς τότε ἠμπορεῖ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν τῶν ἐργαζομένων. Τότε θὰ πρέπει νὰ εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ὅτι καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ ἐπικυρώσῃ τὴν πρᾶξιν της. Ἐξ αὐτοῦ ὅμως τοῦ γεγονότος, ὁ κύριος Ὑπουργὸς Ἐργασίας παρακινούμενος, ἔρχεται καὶ θέτει ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ τοῦ ἄρθρου 1, τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν: «ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας............ (ἀναγινώσκει) ... ......». Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἐπικίνδυνος καὶ κλονίζει τὸ οἰκοδόμημα τῆς ὑπάρξεως τῆς Κυριακῆς ἀργίας, ποὺ εἶναι μία κατάκτησις τῶν ἐργαζομένων, καὶ ἡ ὁποία δὲν ἐξυπηρετεῖ μόνον τοὺς ἐργαζομένους, ἀλλὰ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος, νὰ περιλάβωμεν αὐτὴν τὴν διάταξιν, διότι ἡ ψῆφος μας ὑπὲρ τῆς διατάξεως αὐτῆς, θὰ ἀποτελέσῃ προηγούμενον διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε ὅλαι αἱ μετέπειτα Κυβερνήσεις, δὲν θὰ διστάσουν νὰ καταργήσουν τὸν θεσμὸν τῆς Κυριακῆς ἀργίας. Βεβαίως, ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ὡς παλαιὸς συνδικαλιστής, ἠμπορεῖ νὰ μὴ θελήσῃ διὰ ψύλλου πήδημα νὰ δίδῃ τὴν ἔγκρισίν του, ἀλλὰ ἕνας ἄλλος Ὑπουργός, μὴ γνωρίζων τὰ πράγματα καὶ πιεζόμενος ἴσως νὰ τὸ ἐπιτρέπῃ, ὁπότε σιγὰ–σιγά, δι’ ἀσημάντους ἀφορμὰς νὰ καταργηθῇ ἡ Κυριακὴ ἀργία. Ἡ Κυριακὴ ἀργία ἐπιβάλλεται διὰ λόγους κοινωνικούς, καὶ διὰ λόγους σοβαρούς. Δι’ αὐτὸ προτείνω καὶ παρακαλῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ προσέξῃ. Ἐὰν ἐγκρίνωμεν μόνον τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἔγκρισίς μας αὐτὴ θὰ ἀποτελέσῃ προηγούμενον διὰ κάθε Κυβέρνησιν. Καὶ θὰ τολμᾷ αὕτη νὰ λαμβάνῃ τὸ μέτρον εἰς ἐκτάκτους περιπτώσεις, χωρὶς νὰ χρειάζεται γενικὴν διάταξιν. Ἐὰν παρ’ ἐλπίδα συμφωνήσητε, κύριοι συνάδελφοι, προτείνω διὰ νὰ ἐξασφαλισθῶμεν νὰ ὁρίσωμεν, ὄχι ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ἀποφασίζῃ, διότι νομίζω, ὅτι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, σὰν συλλογικὸν ὄργανον, ἐξετάζει κάπως σοβαρώτερον καὶ μὲ μεγαλυτέραν προσοχὴν τὰ πράγματα αὐτά, ὥστε νὰ μὴ κλονισθῇ ὁ θεσμὸς τῆς Κυριακῆς ἀργίας, ὁ ὁποῖος εἶναι θεσμὸς μεγάλης κοινωνικῆς καὶ Ἐθνικῆς σημασίας.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§164Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ ἔχῃ τόσον τραγικὰ ἀποτελέσματα, ὅπως ἠθέλησε νὰ τὰ ἐμφανίσῃ ὁ κύριος συνάδελφος. Τὸ θέμα εἶναι ἁπλοῦν. Πρῶτα, πρῶτα, ὑπάρχει μία διάταξις τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Διατάγματος τοῦ 1930, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει ὑπ’ ὡρισμένους ὅρους καὶ δι’ ὡρισμένας κατηγορίας διαδικασίαν τὴν ἐργασίαν καὶ τὰς Κυριακάς. Ἠμπορεῖ νὰ δημιουργηθοῦν καὶ εἰς τὸ μέλλον ὡρισμέναι ἔκτακτοι περιστάσεις κατὰ τὰς ὁποίας νὰ παραστῇ ἄμεσος ἀνάγκη ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ κατὰ τὰς Κυριακὰς ἐργασία. Ὁ κύριος συνάδελφος δὲν ἐπρόσεξε ὅτι λέγει ὁ νόμος νὰ ἐπιτρέψῃ, ὄχι νὰ ἐπιβάλῃ, νὰ ἐπιτρέψῃ τῇ αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων. Δὲν νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πρέπει νὰ θεσπίσωμεν διατάξεις, ὥστε νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ παρανομῇ. Ἐξ ἄλλου ρητῶς εἰς τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρεται, ὅτι τὸ προϊὸν τῆς ἐργασίας κατὰ τὰς μὴ ἐργασίμους αὐτὰς ἡμέρας θὰ διατίθεται πρὸς ὡρισμένον σκοπόν. Συνεπῶς ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἐντελῶς ἀθώα καὶ δέον νὰ γίνῃ ἀποδεκτή.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§166Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἐκ καθήκοντος, ἐπειδὴ εἶμαι μέλος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει τρία σκέλη. Τὸ πρῶτον, εἶναι ἡ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας δίδεται εἰς Ὑπουργὸν τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιτρέπῃ δι’ ἀποφάσεώς του τὴν ἐργασίαν κατὰ τὰς Κυριακὰς καὶ νὰ διαθέτῃ τὸ προϊὸν τοῦ μισθοῦ δι’ ὡρισμένους σκοπούς. Ἡ διάταξις αὐτή, πρώτην φορὰν νομοθετεῖται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἐλευθέρως ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ καθορίζῃ τοὺς σκοπούς. Νομίζω ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δώσωμεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας ἀνεξελέγκτως τὸ δικαίωμα νὰ ἀποφασίζῃ τὴν Κυριακὴν ἐργασίαν διὰ σκοποὺς μὴ καθοριζομένους ἐν τῷ νόμῳ καὶ νὰ ἐκδίδῃ ἀποφάσεις διὰ τῶν ὁποίων θὰ διατίθεται τὸ προϊὸν τῆς ἐργασίας τῶν ἐργαζομένων διὰ σκοποὺς τοὺς ὁποίους θὰ προβλέπῃ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ χωρὶς νὰ καθορίζωνται ἐκ τῶν προτέρων ὑπὸ τοῦ νόμου. Ὑποστηρίζω ὅτι εἶναι καὶ ἀντισυνταγματικὸς ὁ νόμος, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς ἀπὸ ἀπόψεως ὅμως οὐσίας· δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς Ἐργασίας νὰ ἔχῃ ἀνεξέλεγκτον δικαίωμα νὰ ἐκδίδῃ ἀποφάσεις διὰ τῶν ὁποίων τὸ προϊὸν τῆς ἐργασίας τῶν ἐργαζομένων θὰ διατίθεται διὰ σκοποὺς καθοριζομένους κατὰ τὴν κρίσιν του ἀνεξελέγκτως. Ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ εὐχέρεια, ὀφείλει νὰ καθορίσῃ ἐκ τῶν προτέρων τοὺς σκοπούς, νὰ ἀναφέρῃ διὰ Ἐθνικούς, ἢ κοινωφελεῖς σκοπούς. Ἐφόσον δὲν καθορίζει τοὺς σκοποὺς νομίζω, ὅτι ζητεῖ μίαν ἐξουσιοδότησιν πέραν ἐκείνης τὴν ὁποίαν δύναται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ δώσῃ εἰς οἱονδήποτε Ὑπουργὸν Ἐργασίας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον σκέλος. Τὸ δεύτερον σκέλος προσδίδει, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, καὶ κομματικὸν ἐλατήριον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ὄχι μόνον διὰ τὸν σημερινὸν Ὑπουργόν, ἀλλὰ δι’ οἱονδήποτε διάδοχόν του. Εἶναι τὸ ἄρθρον 2 διὰ τοῦ ὁποίου τροποποιεῖται ὑφισταμένη διάταξις τοῦ νόμου 539 τοῦ 1945 διὰ τὴν ἵδρυσιν αὐτοτελοῦς ὀργανισμοῦ...

§167Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε Πρόεδρε, συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν. Θὰ παρεκάλουν ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις νὰ γίνῃ κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν τοῦτο καὶ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις, ὁπότε οἱ κ.κ. συνάδελφοι, θὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των.

§168Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπιφυλασσόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀντιρρήσεις μας.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§170ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§172Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 προτείνω, ὅπως τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιτρέπῃ δι’ ἀποφάσεώς του τὴν ὁλικὴν ἢ μερικὴν ἐργασίαν κατὰ τὰς Κυριακὰς καὶ ὄχι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§174Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Προτείνω ὅπως καθορισθῇ ὁ σκοπὸς τῆς διαθέσεως τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων καὶ νὰ τεθῇ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἡ φράσις «διὰ σκοποὺς κοινωφελεῖς καὶ Ἐθνικούς».

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§176Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, οὐδέποτε Ὑπουργὸς Ἐργασίας εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ κατάχρησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ποτὲ χωρὶς νὰ ἐρωτήσῃ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν τοιαύτης ἀποφάσεως. Ὁπότε θὰ ἐξέλθῃ τῆς Κυβερνήσεως ἁπλῶς ἐπὶ ἀνοησίᾳ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ διαπράξῃ τοιαύτην ἀνοησίαν.

§177Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διατὶ δὲν καθορίζετε τὸν σκοπόν;

§178Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ ἀπόφασίς του πάντως τελεῖ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§180Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ παρανόησις ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1, θὰ ἤθελον νὰ δηλώσητε, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἡ διάταξις αὐτὴ ἀφορᾷ ἢ δύναται νὰ ἀφορᾷ τὰς περιπτώσεις ὅπου ἐπιτρέπεται δι’ εἰδικοῦ νομοθετήματος ἡ ἐργασία κατὰ τὰς Κυριακάς.

§181Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν θίγονται αἱ διατάξεις αὗται, διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει;

§183ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2ον. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§185Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ δευτέρου ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου τροποποιεῖται τὸ ἰσχῦον ἄρθρον τοῦ νόμου 539 διὰ τοῦ ὁποίου ἀπαιτεῖται σύμφωνος γνώμη τοῦ Συμβουλίου Ἐργασίας διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἱδρύει τὸν αὐτοτελῆ ὀργανισμὸν τοῦ ἱδρύματος ποὺ θὰ παρέχῃ εἰς τοὺς ἐργαζομένους τὰς ἀδείας αὐτὰς. Ἡ διαγραφὴ τῆς λέξεως «μετὰ σύμφωνον γνώμην» ἀποδεικνύει τὴν πρόθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, νὰ ἐκδίδῃ τὸ διάταγμα κατὰ τὴν ἀνεξέλεγκτον θέλησίν του, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐγκρίνῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ἐπίσης, διαφωνῶ εἰς τὴν ἵδρυσιν τοῦ νέου αὐτοτελοῦς ὀργανισμοῦ, ὅπως προβλέπει ὁ νόμος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ διαγράψῃ τὴν διάταξιν αὐτὴν, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν ἵδρυσιν τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ καὶ ἡ ὁποία δὲν εἶναι σύμφωνος μὲ τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐξήγγειλεν ὅτι, πρόκειται νὰ ἰδιοποιηθῇ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, διὰ νὰ περισταλοῦν τὰ ἔξοδα. Ἡ ἵδρυσις νέου ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ θὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς ἠσφαλισμένους μὲ πρόσθετα ἔξοδα καὶ δὲν θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἦτο λοιπόν, σκοπιμώτερον πρῶτον νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας παρέχεται τὸ δικαίωμα τῆς ἱδρύσεως νέου ὀργανισμοῦ καὶ νὰ παραμείνῃ μόνον ἡ διάταξις ὅτι δύναται νὰ ὑπάρξῃ αὐτοτελὴς κλάδος παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. ἢ εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς φορεῖς παρὰ τῇ Ἐργατικῇ Ἑστίᾳ, ὥστε νὰ ἔχῃ μὲν τὸ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ ἐκδώσῃ διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἱδρύεται αὐτοτελὴς κλάδος ἀσφαλίσεως, ἀλλὰ νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἱδρύῃ νέον ἀσφαλιστικὸν φορέα, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς ἀσφαλιζομένους μὲ νέα ἔξοδα. Δεύτερον, νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις περὶ «συμφώνου γνώμης» τοῦ Συμβουλίου Ἐργασίας, διότι αὐτὸ θὰ ἀποτελέσῃ μίαν κατοχύρωσιν διὰ τὸν οἱονδήποτε Ὑπουργὸν Ἐργασίας, ὅτι δὲν θὰ ἐκδώσῃ κατὰ τὴν ἀνεξέλεγκτον κρίσιν του, τὸ διάταγμα.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§187Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἀνεφέρθησαν ἀνακριβῶς τὰ πράγματα. Εἶμαι Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὑπάρχει ἡ νομοθεσία, ἡ ὁποία καὶ ἰσχύει... Προβλέπεται ἡ ἵδρυσις τοῦ αὐτοτελοῦς αὐτοῦ ὀργανισμοῦ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τροποποιεῖται εἶναι ὅτι, ἐνῷ ἡ ἰσχύουσα διάταξις λέγει ὅτι, διὰ διατάγματος ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου θὰ ρυθμισθοῦν τὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ ταμείου καὶ τὸ ἐφ’ ἅπαξ αὐτὸ δημιουργεῖ δυσχερείας, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ παρουσιασθοῦν μετέπειτα ἀρκεταὶ λεπτομέρειαι, αἱ ὁποῖαι νὰ χρήζουν ρυθμίσεως, ἤδη, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἀντὶ διατάγματος, ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου, ὁρίζει ἁπλῶς «διατάγματος», οὕτως, ὥστε, εἰς ἑκάστην παρουσιαζομένην ἀνάγκην νὰ ἐκδίδῃ ὁ Ὑπουργὸς διάταγμα, ρυθμίζον τὰ τῆς λειτουργίας τοῦ ταμείου αὐτοῦ. Δευτέρα τροπολογία εἶναι, ὅτι ἀφαιρεῖται τὸ «μετὰ σύμφωνον γνώμην». Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ χρειάζεται ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ Συμβουλίου, ἵνα ρυθμισθοῦν ὡρισμέναι λεπτομέρειαι καὶ νομίζω, ὅτι διὰ γενικῆς διατάξεως θὰ ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ γενικῶς αὐτὸ τὸ «μετὰ σύμφωνον γνώμην». Τρίτη τροπολογία εἶναι, ὅτι τὸ ταμεῖον δύναται νὰ ἐπεκταθῇ καὶ προκειμένου περὶ τοῦ δώρου τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Πάσχα. Αὗται εἶναι αἱ τροπολογίαι, τὰς ὁποίας εὑρίσκω ἀπολύτως ὀρθὰς καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ τὰς ἀποδεχθῇ.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§189Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὰς παρατηρήσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπαρρηγοπούλου, εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μοῦ ἀφήνει ἕνα κενὸν καὶ πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι τὸ κενὸν τοῦ ἄρθρου 2, ὅτι δὲν διαλαμβάνει τὸ νομοθέτημα τοὺς ὑποχρέους εἰς συνεισφορὰν αὐτοῦ τοῦ εἴδους.

§190Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὸ τὸ καθορίζει ὁ νόμος καὶ ὄχι τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Δὲν ὑπεισερχόμεθα εἰς τὴν οὐσίαν. Εἶναι δικονομικαὶ αἱ διατάξεις αὗται. Δὲν πρόκειται νὰ ἀφαιρέσωμεν ἢ νὰ προσθέσωμεν δικαιώματα.

§191Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δι’ ἀποφάσεώς σας νὰ καθορίζωνται οἱ πόροι. Ἀλλὰ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἔχω ἕναν ἐργάτην εἰς τὴν ἐπιχείρησίν μου καὶ ὁ ἐργάτης αὐτὸς ἐφέτος δὲν παίρνει ἄδειαν, οὔτε τοῦ χρόνου, καὶ δὲν ἠξεύρω πότε θὰ τὴν πάρῃ, πῶς θὰ ὑποχρεωθῶ νὰ εἰσφέρω εἰς αὐτὸν τὸν εἰδικὸν λογαριασμόν, καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν κάμνει χρῆσιν τῆς ἀδείας του ὁ ἐργαζόμενος παρ’ ἐμοί;

§192Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Σεῖς, ὁ ὁποῖος εἰδικώτερον ἀσχολεῖσθε μὲ τὰ ἐργατικά, γνωρίζετε ὅτι οἱ ἀρτεργάται δικαιοῦνται ἐκ τοῦ νόμου ἀδείας καὶ οὐδέποτε κάμνουν χρῆσιν αὐτῆς, ἐνῷ ὁ νόμος, διὰ γενικωτέρους λόγους, ἐπιβάλλει τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας αὐτῆς. Εἶναι ὑποχρεωτική, θὰ κάμετε, κύριοι, ἀργίαν, διότι ἐνδιαφέρομαι διὰ τὴν ὑγείαν σας, κλπ. Ἐγὼ δὲν ὑπεισέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος. Λέγω, ὅτι μερικοὶ ἀρτοποιοί, διὰ τοὺς ὁποίους ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρεσθε, καταχρῶνται τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ καὶ κατακρατοῦν τὰ χρήματα τῶν ἐργατῶν. Λέγομεν, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ δώσουν αὐτὰ τὰ χρήματα, διὰ τὰ ὁποῖα πληρώνει τὸ κοινόν.

§193Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κάμνετε λάθος. Ἐγὼ γενικώτερον ἐξετάζω τὸ ζήτημα, δὲν ἀνεφέρθην οὔτε εἰς τοὺς ἀρτοποιούς, οὔτε εἰς τοὺς ἀρτεργάτας.

§194Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Πέστε μου ἕνα παράδειγμα, ἐκτὸς τῶν ἀρτοποιῶν.

§195Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Καὶ ὁ παντοπώλης καὶ ὁ χασάπης καὶ ὁ μανάβης καὶ ὅλοι οἱ ἐπαγγελματίαι.

§196Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔχετε παράδειγμα, ὅτι αὐτοὶ παίρνουν τὴν ἄδειαν καὶ πληρώνονται;

§197Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Παράδειγμα εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει σχετικὴ διάταξις νόμου, ἡ ὁποία νὰ ὑποχρεώνῃ τὸν ἐργοδότην νὰ συνεισφέρῃ εἰς τὸ εἰδικὸν ταμεῖον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ καθιερώσητε.

§198Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ εἰδικὸν Ταμεῖον. Γίνεται εἰδικὸς λογαριασμὸς παρὰ τῷ ὑπάρχοντι Ταμείῳ. Τὸ λέγει ὁ νόμος, τί ὑποχρεοῦται ὁ ἐργοδότης νὰ δώσῃ διὰ τὴν ἄδειαν, ὡς καὶ ὁ κῶδιξ.

§199Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐὰν δὲν δίδῃ τὴν ἄδειαν, θὰ πληρώσῃ τὸ ἀντίτιμον τῆς ἀδείας. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ πληρώνῃ εἰσφοράν, τῆς ὁποίας θὰ ξεύρῃ ποία εἶναι ἡ ἔκβασις.

§200Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Διὰ τοῦ ἀποψινοῦ νομοθετήματος, δὲν προστίθενται βάρη.

§201Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Σήμερον δὲν εἰσπράττονται.

§202Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Καταχρῶνται οἱ ἐργοδόται τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργατῶν. Ἐὰν νομίζετε ὅτι ἤλθομεν ἡμεῖς ἐδῶ, διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ τρῶνε αὐτὰ τὰ λεπτὰ τῶν ἐργατῶν, ἔχετε λάθος. Ἐὰν ἡ εἴσπραξις τῶν ἀδειῶν γίνεται διὰ τοῦ Ταμείου, ὁ ἔλεγχος εἶναι τοιοῦτος, ὥστε δὲν θὰ διαφύγῃ κανείς. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοθετήματος.

§203Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Νὰ πληρώσω, ὅταν θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παράσχω τὴν ἄδειαν εἰς τὸν ἐργαζόμενον. Ἤδη, ὅπως θεσπίζεται ἡ διάταξις αὐτή, θὰ καθιερώσητε, διὰ τῆς ἀποφάσεώς σας, ὑποχρέωσιν καθ’ ὅλον τὸ ἔτος νὰ πληρώνω εἰς τὸ Ταμεῖον, ἐνῷ ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ πληρώνω διὰ 15 ἢ 20 ἡμέρας, ἀναλόγως τοῦ χρόνου τῆς ἐργασίας, ὅταν ζητηθῇ ἡ ἄδεια.

§204Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτό, ποὺ λέγετε, εἶναι διὰ τὸ δῶρον. Καὶ τὸ δῶρον δύναται νὰ πάῃ εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν καὶ θὰ καθορίζεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας ἢ διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐργασίας καὶ Οἰκονομικῶν.

§205Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι θὰ δημιουργηθοῦν ἄτοπα. Ἐνῷ τὸ ὀρθότερον καὶ δικαιότερον θὰ ἦτο ἐὰν ἐλέγατε ὅτι ὅσοι ὑποχρεοῦνται νὰ δώσουν ἄδειαν, ἀναλόγως τοῦ χρόνου τῆς ἐργασίας, ἐκεῖνοι νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ καταβάλλουν. Ἐὰν τὸ ἀφήσητε ἀνοικτόν, θὰ δημιουργηθοῦν ἄτοπα, ἴσως ὄχι, κατόπιν ἰδικῆς σας ἀποφάσεως, ἀλλὰ κατόπιν ἀποφάσεως ἑνὸς ἄλλου Ὑπουργοῦ.

§206Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 ἐξυπηρετεῖ τοὺς ἐργαζομένους, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐργοδότας, διότι θὰ καθορισθῇ, κατὰ ἕνα τρόπον, ἡ δόσις τῆς ἀδείας αὐτῆς, ποὺ δὲν θὰ τοὺς ἐπιβαρύνῃ περισσότερον τοῦ δέοντος. Ἀλλὰ διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένει εἰς τὴν ἀπάλειψιν τοῦ «μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Συμβουλίου Ἐργασίας»;

§207Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὸ τὸ εἶπον ὅλαι αἱ Βουλαὶ εἰς ὅλας τὰς συνόδους καὶ εἰς ὅλας τὰς περιόδους.

§208Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πρέπει νὰ μελετηθῇ τὸ τεχνικὸν ὄργανον, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως — εἶναι σοβαρὸν κρατικὸν ὄργανον — καὶ νομίζω, ὅτι τὰς γνώμας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοιούτων κοινωνικῶν προβλημάτων, δὲν πρέπει νὰ τὰς περιφρονοῦμεν. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι ἡ τροποποίησις τῆς παλαιᾶς διατάξεως καὶ ἡ διαγραφὴ τῶν λέξεων «μετὰ σύμφωνον γνώμην», δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς ἀγαθὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ φαίνεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει τὴν ἀρχικὴν διάταξιν τοῦ νόμου 539, νὰ μὴ τὴν ἐφαρμόσῃ, ὅπως ἠθέλησεν ὁ ἀρχικὸς νομοθέτης, ἀλλὰ νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ κατ’ ἄλλον τρόπον. Νομίζω, ὅτι διὰ νὰ δείξῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν καλήν της πρόθεσιν, πρέπει νὰ προσέξῃ τὴν λέξιν «μετὰ σύμφωνον γνώμην» καὶ νὰ τὴν ἐπαναλάβῃ εἰς τὸν νόμον.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει;

§210ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 3 καὶ 4 ὡς ἔχουν).

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5ον. Ὁ κ. Κ. Βοβολίνης ἔχει τὸν λόγον.

§213Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τὴν ἱερότητα τῆς Κυριακῆς ἀργίας διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Ἐν τούτοις, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν τοπικαὶ συνθῆκαι, αἵτινες ἐπιβάλλουν ἐνίοτε διάφορον ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος. Εἰς τὴν Νίκαιαν, ἐπὶ παραδείγματι, τὴν κατ’ ἐξοχὴν ἐργατούπολιν τοῦ Πειραιῶς, διαβιοῦν 150 χιλιάδες ἐργατο– ὑπάλληλοι, ἐργαζόμενοι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἑβδομάδος. Τὴν ἑσπέραν τοῦ Σαββάτου, εἰσπράττουν τὰ ἡμερομίσθιά των, καί, μετά, μεταβαίνουν εἰς τὴν ἀγοράν, διὰ νὰ προβοῦν εἰς τὰς προμηθείας των. Τοὺς ἀπομένει, λοιπόν, μία μοναδικὴ ἡμέρα, ἡ Κυριακή, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ καλλωπισθοῦν, νὰ κουρευθοῦν καὶ νὰ ξυρισθοῦν! Εἶναι, συνεπῶς, αἴτημα ὁλοκλήρου τῆς ἐργατουπόλεως Νικαίας νὰ λειτουργοῦν τὰς πρωϊνὰς ὥρας τῆς Κυριακῆς τὰ κουρεῖα καὶ τὰ κομμωτήρια. Διὰ τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, θέτω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, τροπολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν, αἱ ἡμέραι καὶ ὧραι ἐργασίας τῶν κουρείων καὶ κομμωτηρίων, νὰ καθορίζωνται δι’ ἀποφάσεως αὐτοῦ. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἱκανοποιηθοῦν μόνον οἱ ἐργάται, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι κουρεῖς — ἄρα, πάντες οἱ ἐν Νικαίᾳ διαβιοῦντες.

§214Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§216ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5, γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 6ον. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§218Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 6, ἔχετε μίαν φράσιν, ἡ ὁποία λέγει ὅτι διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος, ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου, θέλουσι κωδικοποιηθῆ, συμπληρωθῆ καὶ τροποποιηθῆ αἱ διατάξεις τῶν νόμων περὶ Κυριακῆς ἀργίας καὶ χρονικῶν ὁρίων ἐργασίας. Προτείνω, ὅπως ἀντὶ τοῦ «Βασιλικοῦ Διατάγματος ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου», τεθῆ «διὰ Διαταγμάτων», ὥστε, ὅταν κρίνεται ἀναγκαία μία μεταρρύθμισις, νὰ δύνασθε νὰ τὴν κάμνετε. Δηλαδή, ἀναλόγως τῶν δημιουργουμένων ἀναγκῶν, νὰ ρυθμίσητε τὰ χρονικὰ ὅρια τῆς ἐργασίας καὶ τῆς ἀργίας.

§219Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριε συνάδελφε, νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τοῦτο.

§220Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἔτσι θὰ ἔχετε μεγαλυτέραν εὐχέρειαν.

§221Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς παρακαλῶ καὶ πάλιν νὰ μὴ ἐπιμένετε. Δὲν χρειάζεται. Διὰ τοῦ διατάγματος, αὐτὸ θὰ προβλέπεται.

§222Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, εἶναι σόλοικον ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως. Ἐδῶ πρόκειται περὶ κωδικοποιήσεως ἰσχυόντων νόμων, καὶ εἰς αὐτὸ ἀφορᾷ ἡ ἐξουσιοδότησις. Αὐτονόητον εἶναι, ὅτι αὐτοὶ οἱ νόμοι οἱ ἰσχύοντες, θὰ κωδικοποιηθοῦν.

§223Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν πρόκειται, κύριε συνάδελφε, διὰ τὴν κωδικοποίησιν. Πρόκειται διὰ τὴν συμπλήρωσιν καὶ τροποποίησιν αὐτῶν.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βοβολίνης ἔχει τὸν λόγον.

§225Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν Πειραιᾶ ἔχουν ἀρχίσει αἱ ἐργασίαι ἑνὸς θαυμαστοῦ ἔργου. Τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ μεγάρου τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, ἐν τῷ ὁποίῳ πρόκειται νὰ ἐγκατασταθῇ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πειραιῶς καὶ ἄλλαι Ἐργατικαὶ Ὀργανώσεις. Ἡ ὑπόθεσις αὕτη, ἀποτελεῖ παλαιὸν Πειραϊκὸν ὄνειρον. Ἀτυχῶς ὅμως, τελευταίως, αἱ ἐργασίαι αὐταὶ δὲν προχωροῦν, καὶ τοῦτο διότι ἀπαιτοῦνται διάφοροι διατυπώσεις ἐκ τοῦ νόμου, καὶ ἐν συνεχεία, πολλαὶ διαφωνίαι περὶ τὴν ἑρμηνείαν τῶν κανόνων, οἱ ὁποῖοι διέπουν τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προμήθειαν τῶν ὑλικῶν καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων. Δεδομένου ὅτι ὁ Πειραιεὺς ἔχει ἀνάγκην τῆς ἀποκτήσεως τοῦ κτιρίου αὐτοῦ, καθὼς, ὡς πληροφοροῦμαι, καὶ ὁμοίου κτιρίου τὸ Ἡράκλειον Κρήτης, διὰ τοῦτο, πρὸς ἄρσιν τῶν ὑφισταμένων διαφορῶν, ἤθελα νὰ προτείνω, ὅπως μετὰ τὸ ἄρθρον 6 προστεθῇ ἄρθρον 7, καὶ λάβῃ θέσιν τὸ ἄρθρον 7 ἄλλου ἄρθρου ἐν συνεχεία, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ διαλαμβάνεται τροπολογία μου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... .... (ἀναγινώσκει).........».

§226Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία, εὐτυχῶς, ἀπέκτησεν ὡρισμένους πόρους καὶ ἠδυνήθη οὕτω νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς ὡρισμένας ἀνάγκας. Ἤρχισεν ἓν οἰκοδομικὸν πρόγραμμα ἐν συνεννοήσει μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἐργαζομένων, ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Συγκεκριμένως ἀπὸ τὴν Ἀλεξανδρούπολιν, προὐχώρησεν εἰς Ξάνθην, Κομοτηνὴν, Δράμαν, Σέρρας, Κοζάνην, Βέρροιαν καὶ συνεχίζεται εἰς Ἡράκλειον Κρήτης, Ἐλευσῖνα, Πύργον, Χαλκίδα, Λεβάδειαν, Θήβας καὶ νῦν Πειραιᾶ. Ἀτυχῶς, ὅμως, ἡ νομοθεσία παρουσιάζει μίαν ἀτέλειαν καὶ ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου ἐσταμάτησαν ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους, διότι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῶν Δημοσίων Ἔργων δὲν θέλει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου, διὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς μελέτης ἑνὸς κτιρίου, θέλει δώδεκα μῆνας. Ἐὰν τὸ Σῶμα ἐπιθυμῇ νὰ ἀποκτήσῃ ἡ ὕπαιθρος Ἐργατικὰ Κέντρα, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν, διὰ νὰ ρυθμισθῇ ἡ ἐκκρεμότης αὕτη.

§227Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος, μᾶς ἔφερνε διάταξιν αὐστηροτέραν τῶν σήμερον ἰσχυουσῶν, θὰ τὴν ἀπεδεχόμεθα εὐχαρίστως, ἀλλ’ αὐτὴν τὴν ἀπορρίπτομεν.

§228Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐὰν θέλετε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὕπαιθρος νὰ ἀποκτήσῃ Ἐργατικὰ Κέντρα, πρέπει νὰ ψηφίσετε τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ἐγὼ τὴν ἀποδέχομαι, ἐὰν βέβαια τὴν ἀποδέχεται καὶ τὸ Σῶμα. Δι’ ὅλην τὴν Μακεδονίαν ἔχουν ἐγκριθῆ κονδύλια καὶ δὲν ἔχει προχωρήσει οὔτε ἡ δημοπράτησις τῶν ἔργων. Γνωρίζουν οἱ συνάδελφοι τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι μὲ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα κατατίθενται εἰς τὰς Τραπέζας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν. Πλειοδοτῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας.

§229Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δι’ ἡμᾶς, ἡ τροπολογία τοῦ κυρίου συναδέλφου, εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτος. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων χρειάζεται ἕνα χρόνον, ἀπορῶ, πράγματι, πῶς θέλει ἕνα χρόνον νὰ κάμῃ ἕνα σχέδιον. Διότι τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸ δικαίωμα, ἐκ τοῦ νόμου, νὰ ἀναθέτῃ καὶ εἰς Μηχανικούς, ἐκτὸς τῶν ὑπαλλήλων, νὰ κάμουν τὴν μελέτην. Ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει ζήτημα μελέτης. Θὰ εἶναι μία κακὴ ἀρχή, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ψηφισθῇ αὐτὴ ἡ τροπολογία καὶ δὲν θὰ τιμᾷ τὸ Σῶμα. Ἂς μείνῃ ἕνα καὶ 2 καὶ 3 μῆνες ἀργότερον. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ λαός, ὅτι ἐδῶ περιφρουροῦνται τὰ συμφέροντά του καὶ τὰ δικαιώματά του.

§230Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Διὰ Κανονισμοῦ θὰ γίνῃ αὐτό, κύριε συνάδελφε.

§231Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἄλλωστε, δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία. Ἀπούσης τῆς Βουλῆς, εἶναι ἀδύνατον νὰ ψηφίσωμεν τοιαύτην διάταξιν.

§232Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θὰ ὑποβάλωμεν ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὴν ἀφήσωμεν κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§234Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ ἀποσυρθῇ.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 γίνεται δεκτόν;

§236ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἡ τροπολογία θὰ συζητηθῇ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν. (Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει).

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐργατικῶν τινων νόμων», ὡς ἐτροποποιήθη.

§239Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Τὸ θέμα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, θὰ πρέπει νὰ λυθῇ, διότι ἀφορᾷ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους τοῦ Πειραιῶς.

§240Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§242ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.).