1954.04.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 58η

Παρασκευὴ 2 Ἀπριλίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Διαρκῶς εἰς τὰς ἀγορεύσεις οἱ πρακτικογράφοι ἀλλοιώνουν τὰ λεγόμενα. Προχθὲς εἶπον ὅτι τὸ Κράτος προσπαθεῖ νὰ ἀποφύγῃ τὰς ὑποχρεώσεις καὶ ἔβαλον προσπαθεῖ νὰ ἀποφύγῃ τὰς ἀπαιτήσεις των. Εἰς τὰ σημερινὰ φέρομαι εἰπὼν «ἁπλῶς θὰ εἴπω διὰ νὰ δώσω τὴν ἑρμηνείαν, ἐνῶ ἐγὼ εἶπον «ἁπλῶς θὰ εἴπω διὰ νὰ λάβητε τὴν ἀφορμὴν νὰ δώσητε τὴν ἑρμηνείαν».

§4Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ πάλιν ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ κάνω μίαν βασικὴν παρατήρησιν. Τὴν εἶχα κάμει ἄλλοτε καὶ τὴν ἀπεδέχθη τὸ Προεδρεῖον καὶ ἡ Βουλή. Εἶπον ὅτι ὁσάκις γίνονται μεταξὺ τοῦ ρήτορος βουλευτοῦ καὶ Ὑπουργῶν διαλογικὴ συζήτησις καὶ περιλαμβάνεται τὸ κείμενον τῆς διακοπῆς τοῦ Ὑπουργοῦ ἐστενογραφημένον, καλὸν θὰ εἶναι εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς νὰ περιληφθῇ εἰς ἀνάλογον ἔκτασιν καὶ ἡ ἄποψις τοῦ ὑποστηρίζοντος τὰ ἀντίθετα ἐνδεχομένως βουλευτοῦ. Εἰς τὰ χθεσινὰ πρακτικὰ ἐμφανίζεται τὸ ἑξῆς: Ἐνῶ αἱ διακοπαὶ τοῦ κ. Μπαμπάκου περιλαμβάνονται ἐν ἐκτάσει δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιον καὶ διὰ τοὺς ἀγορεύσαντας βουλευτάς. Νομίζω ὅτι ἔτσι δὲν ἀποδίδεται πλήρης ἡ συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ. Καλὸν εἶναι ὅταν αἱ συζητήσεις δὲν εἶναι καὶ μεγάλαι καὶ ὅταν οἱ στενογράφοι δὲν ἔχουν μεγάλην ἐργασίαν, νὰ περιλαμβάνωνται πλέον ἐκτεταμέναι αἱ συζητήσεις εἰς τὰ πρακτικά, εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ προσέχετε πάντως κ. κ. συνάδελφοι, νὰ κάμετε καὶ σεῖς τὰς σχετικὰς διορθώσεις.

§6Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Νὰ μᾶς τὰ δίδουν ὅμως.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται νὰ πρακτικὰ μὲ τὰς σχετικὰς φραστικὰς διορθώσεις. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ζησόπουλος αἰτεῖται δεκαήμενον ἀπουσίας ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς κ. Α. Χατζηνώτας αἰτεῖται διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν μηνιαίαν ἀπουσίας ἄδειαν. Ὡσαύτως διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν αἰτεῖται μηνιαίαν ἐπίσης ἀπουσίας ἄδειαν ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαχριστοδούλου.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ἀνωτέρω ἀδειῶν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ρύθμισιν Στρατολογικῶν ὑποχρεώσεων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ ἐκποιήσεως ἀκινήτου τοῦ κληροδοτήματος συζύγων Ν. Τριανταφύλλου» καὶ 2) «περὶ ἐκποιήσεως τμήματος οἰκοπέδου τοῦ ἐν Πειραιεῖ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Γεωργίου–Κερατσινίου ἐκ δωρεᾶς Μαριάννας Μελετοπούλου». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Τσούστουρας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταί, κ.κ. Γ. Στεφανόπουλος, Δ. Λαντζούνης, Π. Οἰκονομίδης, Ἰ. Ἡλιόπουλος καὶ Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ὡρισμένων θεμάτων ἀφορώντων τὴν τύχην καὶ διάθεσιν τῶν τέως Γερμανικῶν Περιουσιῶν ἐν Ἑλλάδι».

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἀναφορᾶς χοιροτρόφων ἀλλαντοποιῶν καὶ κρεοπωλῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ζητούντων ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως διατροφῆς τῶν χοίρων ἐξ ἀπορριμμάτων, ὁ κ. Σαββόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§11Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι οἱ περὶ ὧν πρόκειται ἐπαγγελματίαι ἔχουν δίκαιον. Παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας νὰ προσέξῃ τὸ θέμα, λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν ὅτι τοῦτο συνδέεται καὶ μὲ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Μέχρι σήμερον ἴσχυσεν ἡ ἀπαγόρευσις χρησιμοποιήσεως ἀπορριμμάτων διὰ τὴν διατροφὴν τῶν χοίρων, λόγῳ τοῦ φόβου τῆς ἀσθενείας τῆς τριχινιάσεως. Ἀφ’ οὗ ὅμως ἀφίχθησαν τὰ κατάλληλα μηχανήματα διὰ τῶν ὁποίων ἐξακριβώνεται ἐὰν τὰ κρέατα περιέχουν τριχινίασιν, ἢ ὄχι, ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι ὁ ἐντεῦθεν φόβος ἐξέλειπεν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα καί, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἐξασφαλίζεται ἡ δημοσία ὑγεία, νὰ ἐπιτραπῇ ἡ χρησιμοποίησις τῶν ἀπορριμμάτων ὡς τροφῆς τῶν χοίρων.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§13Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Κύριε συνάδελφε, ὅπως ὀρθῶς εἴπατε, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προέχει εἶναι ἡ προφύλαξις τῆς δημοσίας ὑγείας. Ἡ διατροφὴ τῶν ζώων δι’ ἀπορριμμάτων ἐνέχει μεγάλους κινδύνους, διότι, ὅπως λέγουν οἱ ἐπιστήμονες, εἰς τὰ ἀπορρίμματα ἀναπτύσσονται τὰ μικρόβια τῆς τριχινιάσεως. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον, κατόπιν μιᾶς ἐπιδημίας, ἡ ὁποία παρουσιάσθη πρὸ διετίας, ἐξεδόθη ἀγορανομικὴ διάταξις, ἡ ὁποία ἔχει καὶ ἀστυνομικὸν χαρακτῆρα, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν χρησιμοποίησιν ἀπορριμμάτων διὰ τὴν διατροφὴν τῶν χοίρων. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω καὶ τοῦτο. Ὅτι πρὸ τριετίας ἦλθεν εἰς Ἀθήνας ἕνας περίφημος Ἄγγλος ὑγειονολόγος, ὁ ὁποῖος ἐχαρακτήρισε ὡς ἀναχρονιστικὴν τὴν κατάστασιν αὐτήν. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι, χάριν τῆς προφυλάξεως τῆς δημοσίας ὑγείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ αἴτημα τῶν χοιροτρόφων περὶ ἄρσεως τῆς ἀγορανομικῆς διατάξεως.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σαββόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Δήμου Κερατσινίου «Ἡ Πρόοδος».

§15Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γνωστή, Κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τοὺς περιφερειακοὺς Δήμους τοῦ τέως Δήμου Πειραιῶς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει ἐπιδείξει πλειστάκις μέχρι σήμερον τὸ ἐνδιαφέρον του διὰ τὴν περιφέρειάν μας, τὸ ἀναφέρω δὲ τοῦτο πρὸς τιμήν του, διότι εἶναι ἀπὸ τοὺς ἐλαχίστους Ὑπουργοὺς ποὺ ἐνδιεφέρθησαν διὰ τὸν Πειραιᾶ. Ἔχει ἐπισκεφθῇ τὰς περισσοτέρας τῶν συνοικιῶν τοῦ Πειραιῶς καὶ τοὺς περισσοτέρους ἐκ τῶν Δήμων μας, καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ τὴν κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως στεγάσεως τῶν κατοίκων. Πλὴν ὅμως θὰ τὸν παρακαλέσω τὴν στοργήν του αὐτὴν νὰ τὴν ὑλοποιήσῃ, τρόπον τινά, συνιστῶν εἰς τοὺς συναδέλφους του ἐν τῇ Κυβερνήσει ἰδιαιτέραν ἐκδήλωσιν στοργῆς καὶ μερίμνης, στοργῆς ἡ ὁποία μόνον διὰ τῆς χορηγήσεως ἱκανῶν χρηματικῶν ποσῶν διὰ τὴν στέγασιν ἀστέγων Πειραιωτῶν δύναται νὰ ἐκδηλωθῇ. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὁ Σύλλογος αὐτὸς ζητεῖ πιστώσεις πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἤδη ἀρξαμένης προσπαθείας πρὸς αὐτοστέγασιν τῶν μελῶν του. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν νομίζῃ ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἔχουν δίκαιον, νὰ πράξῃ τὸ καθῆκον του.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§17Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς γνωρίζει τὰς δυσμενεῖς συνθήκας στεγάσεως εἰς τὴν περιφέρειαν Κερατσινίου. Τὸ δρᾶμα τῶν κατοίκων ἐκεῖ εἶναι μέγα καὶ ζητῶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ μὲ εὐμένειαν τὴν αἴτησίν των αὐτήν, διότι τὸ δρᾶμα αὐτῶν συνεχίζεται.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§19Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν ὑπάρχῃ πρόγραμμα διὰ τὴν στέγασιν ὄχι μόνον τῶν ἀστέγων Πειραιωτῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν παραπηγματούχων ὅλης τῆς Ἑλλάδος καὶ ποῖον εἶναι τὸ πρόγραμμα τοῦτο.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέμα εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἀφορᾶ μόνον τὸν Πειραιᾶ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σεῖς θίγετε πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἄλλης ἐρωτήσεως ἢ ἐπερωτήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοιν. Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§21Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐὰν μοῦ ἐδόθη καὶ ἄλλοτε ἀφορμὴ νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος διατίθενται περίπου 40 δισεκατομμύρια διὰ τὸ πρόγραμμα τῆς στεγάσεως προσφύγων. Δὲν λέγω ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ἐξαιρετικῶς μεγάλο, ἀλλ’ ἐν σχέσει μὲ τὰ ὅσα διετέθησαν εἰς τὸ παρελθὸν ἀναμφισβητήτως εἶναι μέγα. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι κατὰ τὸ 1952–53, διετέθησαν μόνον 4 δισεκατομμύρια. Τὸ πρόγραμμα περιλαμβάνει κατ’ ἀρχὴν τὴν στέγασιν τῶν ἀστῶν προσφύγων τῶν διαμενόντων εἰς παραπήγματα, καὶ ἤρχισεν ἐφαρμοζόμενον ἐν εὐρείᾳ κλίμακι, τόσον εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ ὅσον καὶ εἰς τὰς Ἐπαρχίας, ἰδιαιτέρως, μάλιστα, εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ζορμπᾶ. Αἱ ἀνάγκαι δὲν ἐπιβάλλουν τὴν προτίμησιν τῆς στεγάσεως τῶν διαμενόντων εἰς παραπήγματα. Τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι δὲν θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ δὲν θὰ στεγάσωμεν καὶ ἐκείνους τοὺς πρόσφυγας οἱ ὁποῖοι διαμένουν εἰς ἀκατάλληλα οἰκήματα. Πρῶτοι, λοιπόν, θὰ στεγασθῶσιν οἱ διαμένοντες εἰς παραπήγματα καὶ ἐν συνεχείᾳ, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά των, θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τοὺς πρόσφυγας περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Μιλτιάδου Παππᾶ καὶ Ἀναστ. Ἐξάρχου κατοίκων Κοσμηρᾶς Ἰωαννίνων, ὁ κ. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§23Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὅπως θὰ ἀντελήφθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας κατὰ τὴν πρόσφατον μετάβασίν του εἰς Ἤπειρον, αἱ στεγαστικαὶ ἀνάγκαι τῆς περιφερείας αὐτῆς εἶναι μεγάλαι, διότι αἱ καταστροφαὶ αἱ ὁποῖαι ἐπροξενήθησαν κατὰ τὴν κατοχὴν ἀπὸ τοὺς κατακτητὰς καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τοὺς συμμορίτας, λόγῳ τῆς γειτνιάσεως τῆς περιφερείας αὐτῆς μὲ τὴν Ἀλβανίαν, ἔφθασαν μέχρι τοῦ 60– 80% εἰς ὡρισμένα δὲ χωρία εἰς 100%. Κατὰ τὸ παρελθόν, κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἐκάμομεν λόγον περὶ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν, ἀλλὰ τότε δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ τί, δεδομένου ὅτι διεξήγετο πόλεμος καὶ αἱ μάχαι συνεχίζοντο. Ἡ Οἰκιστικὴ Ὑπηρεσία νομίζω ὅτι εἰς τὴν ἔκθεσίν της δὲν εἶναι ἀπολύτως εἰλικρινής, διότι οὐδὲν χωρίον δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἀνοικοδομήθη. Σήμερον ἡ Ὑπηρεσία τῆς Ἀνοικοδομήσεως ἔχει διαλυθῆ καὶ ἤδη ἰσχύει ὁ θεσμὸς τῆς διὰ δανείων ἀνοικοδομήσεως τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ περὶ τῶν ὁποίων πρόκειται, εὑρίσκονται εἰς οἰκτρὰν κατάστασιν ἀπὸ πλευρᾶς στεγαστικῆς, εἶναι δὲ καὶ θύματα τὰ ὁποῖα ἔχουν προσφέρει πολλὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα καὶ ζητοῦν νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ ἑνὸς δανείου. Πράγματι ἡ Κυβέρνησις διέθεσιν διὰ τὴν Ἤπειρον 2.500.000.000 διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν χωρίων, ὅπως ὅμως θὰ ἀντιλαμβάνεται ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τοῦ ποσοῦ τούτου ἐλάχιστα μόνον οἰκήματα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνοικοδομηθοῦν καὶ θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ τὸ ποσὸν αὐτό, ὥστε νὰ καλυφθοῦν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι. Ἐλπίζω, ἐπίσης, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ μεριμνήσῃ καὶ διὰ τοὺς ἐπανακάμψαντας ὁμήρους ἐκ τοῦ Παραπετάσματος, αἱ οἰκίαι τῶν ὁποίων εἶχον καταστραφῆ καὶ θὰ φροντίσῃ νὰ διατεθῇ καὶ διὰ τούτους ἕνα κονδύλιον.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ρῖζος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§25Χ. ΡΙΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ζημίαι τὰς ὁποίας ὑπέστησαν οἱ κάτοικοι τῶν περιφερειῶν τῆς Ἠπείρου, ὑπῆρξαν τεράστιαι. Πλεῖστοι παραμένουν καὶ σήμερον ἄστεγοι. Τὸ διατεθὲν ποσὸν τῶν 2½ δισεκατομμυρίων δραχμῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς μεγάλας στεγαστικὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων. Πρέπει κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐπιδείξητε ἐξαιρετικὸν ἐνδιαφέρον καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ καταβάλετε πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς στεγάσεως.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πιπῖνος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§27Ε. ΠΙΠΙΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αἱ καταστροφαὶ εἶναι τεράστιαι. Ἰδιαιτέρως εἰς τὴν ἐπαρχίαν Γιαννιτσῶν ὑπάρχουν 600 σπίτια κατεστραμμένα καὶ ἡ Κυβέρνησις μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχει ἐπιδείξει οὐδὲν ἐνδιαφέρον. Ἀπὸ 10ετίας οἱ κάτοικοι παραμένουν εἰς τρώγλας, θὰ παρεκάλουν δὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δώσῃ, ὅπως ὑπεσχέθη, λύσιν ἱκανοποιητικὴν εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γιαννούσης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§29Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Γνωσταὶ εἶναι κ. Πρόεδρε, αἱ συμφοραὶ τὰς ὁποίας ὑπέστη ὁ οἰκοδομικὸς πλοῦτος τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου, νομίζω, δέ, ὅτι παρέλκει ἡ ἀνάπτυξις τῶν αὐτόχρημα Ἐθνικῶν λόγων, δι’ οὓς ἐπιβάλλεται, ὅπως χορηγηθῇ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τὰ πάντα προσέφερον εἰς τὴν Ἑλλάδα, μία στοιχειώδης ἐνίσχυσις, ὥστε νὰ ἀποκτήσουν κάποιαν στέγην. Τὸ ζήτημα τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ πλούτου, ἰδίως τῆς ὑπαίθρου, ἀπησχόλησεν ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, χωρὶς οὐδὲ πόρρωθεν διαθέσει ἀντιπολιτευτικῇ, ὅτι δὲν κατεβλήθη ἡ δέουσα προσοχή. Καὶ διὰ νὰ πεισθῆτε, θὰ σᾶς ἀναφέρω ὡς παράδειγμα τὴν Καλαμπάκαν, τὴν Ἐπαρχίαν ποὺ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ. Θὰ εἴπω περὶ αὐτῆς, ἀλλὰ δυστυχῶς— ὑπάρχουν πολλὲς Καλαμπάκες. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου προπολεμικῶς ὑπῆρχον 5.500 οἰκίαι, ἐκ τῶν ὁποίων κατεστράφησαν αἱ 5.000 καὶ ἀνωκοδομήθησαν, κατὰ τὴν διάρκειαν ὅλων τῶν ἐτῶν, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι τέλους τοῦ 1952, ἀπὸ τὴν στέγασιν 187, ἀπὸ δὲ τὴν αὐτοστέγασιν 1.700 οἰκίαι. Ἐξακολουθοῦν δηλ. κατὰ τὸ 1953 νὰ ὑπάρχουν ἐν τῇ Ἐπαρχίᾳ Καλαμπάκας περὶ τοὺς 4.500 οἰκίαι κατεστραμμέναι. Ἀντιλαμβάνεσθε τώρα, τί σημασίαν ἔχει αὐτό. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν ἔχουν μίαν καλύβαν καὶ ἀναγκάζονται νὰ ἐγκαταλείπουν τὰς ἐπαρχίας των, νὰ πηγαίνουν εἰς τὰ μεγάλα κέντρα καὶ νὰ ἐπιδίδωνται εἰς παρασιτικὰ ἐπαγγέλματα. Ἐκεῖνο ὅμως ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ὅτι ἐπειδὴ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐγένετο ἡ ἀνοικοδόμησις κατὰ τὸν α ἢ β τρόπο, παραμένουν σήμερον ἄστεγοι, αἱ περιοχαὶ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι εἶχον τὸ μέγιστον ποσοστὸν καταστροφῆς καὶ δὴ αἱ ὀρειναί, δηλ. ἀκριβῶς ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι εἶχον τὴν μεγαλυτέραν ἀνάγκην προστασίας. Παραμένουν ἀκόμη ἄστεγοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὴν δυνατότητα νὰ ἀνεγείρουν τοὺς τοίχους. Δηλ. παραμένουν ἄστεγοι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην ὑπὲρ πάντα ἄλλον ἐνισχύσεως. Τελευταίως ἡ Κυβέρνησις Παπάγου τῇ συνδρομῇ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπέδειξε μίαν ἰδιαιτέραν στοργὴν διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ἀνθρώπων, διέθεσε ὡρισμένον δάνειον ἐκ 10 ἑκατομμυρίων δρχ. εἰς ἕκαστον πολεμοπαθῆ, διὰ νὰ ἀνεγείρῃ τὴν οἰκίαν του. Διὰ τὴν Ἐπαρχίαν τὴν ἰδικήν μου ὑπάρχει τόση ἀνάγκη καὶ φτώχεια, ὥστε ὁ κ. Νομάρχης Τρικκάλων εἶχε τὴν ἔμπνευσιν νὰ ὁρίσῃ, τὸ ποσὸν τῶν 5 ἑκατομμυρίων ὡς ἀνώτατον ὅριον, ἵνα ἱκανοποιηθῶσι περισσότεροι. Τοῦτο ἐγένετο ἀσμένως δεκτόν, ἀπὸ αὐτοὺς τούτους τοὺς πυροπαθεῖς. Θὰ σᾶς παρακαλέσω κ. Ὑπουργέ, ἐν τῇ στοργῇ σας, ὅπως μεριμνήσητε διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διὰ νὰ κλείσωμεν οὕτω μίαν πληγήν. Τὸ ζήτημα εἶναι Ἐθνικόν. Ἔχει ἐρημωθῆ ἡ ὕπαιθρος. Δὲν ὑπάρχει ζωή. Ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας εὑρίσκονται διάφοροι μικροπωληταί, οἱ ὁποῖοι πωλοῦν κάστανα, ἀπὸ τὴν Ἐπαρχίαν μου. Τοὺς εἶπα πολλὲς φορὲς νὰ πᾶνε εἰς τὴν Πατρίδα. Μοῦ ἀπήντησαν τὸ ἑξῆς ἀποστομωτικόν. Κύριε βουλευτά, εἶχα σπίτι. Μοῦ τὰ κάψανε. Εἶχα γίδια, πρόβατα, τώρα δὲν ἔχω τίποτε. Δώσατέ μου τοὐλάχιστον ἕνα σπίτι, ὥστε νὰ ἠμπορῶ νὰ ζήσω.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§31Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσω πρὸς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ στεγαστικοῦ προβλήματος τῆς χώρας καὶ διὰ τὰς καταστροφὰς τὰς ὁποίας ὑπέστη ὁ οἰκοδομικὸς πλοῦτος τῆς Χώρας ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τῆς ἀνταρσίας. Ἔχομεν πλήρη ἀντίληψιν τῶν ἀναγκῶν τούτων. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ὅμως ποὺ κάπως ἐπεξετάθη ἡ συζήτησις, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, τὶ ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις ἀπάνω εἰς αὐτό. Εἰς τὸ πρόγραμμα 1952–53, τὸ ὁποῖον ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, προεβλέπετο ἡ ἀποπεράτωσις 5.500 οἰκιῶν. Τί ἔγινε; Ἀντὶ τῶν 5.500 κατεσκευάσθησαν 13.000. Ἐν συνεχείᾳ κατὰ τὸ 1953–54 αἱ διατεθεῖσαι πιστώσεις διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν ἀνέρχονται εἰς 25 ἑκατομμύρια δρχ. Εἰς τοὺς δικαιούχους χορηγεῖται μόνον χρηματικὴ ἐνίσχυσις, διότι τὰ ὑλικὰ μᾶς ἐκόστιζον πολύ. Τὸ κόστος ἐπεβάρυναν τὰ ἔξοδα ἀποθηκῶν, ὅπως καὶ διαχειρίσεως. Κατὰ δὲ τὴν κατανομὴν τῶν πιστώσεων τοῦ τρέχοντος ἔτους 1953–54 ἰδιαιτέρα εὔνοια ἐπεδείχθη διὰ τὴν Β. Ἑλλάδα. Εἰδικώτερον εἰς τὴν Θράκην διετέθησαν 3 δισεκατομμύρια, 10 εἰς τὴν Μακεδονίαν, καὶ 2, 5 εἰς τὴν Ἤπειρον. Πρέπει δὲ νὰ εἴπω καὶ τοῦτο. Ὅτι, ὅταν προκύψῃ περίσσευμα θὰ τὸ διαθέσωμεν εἰς τὰς περιφερείας αὐτάς. Ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Καλαμπάκας γνωρίζει, ὅτι διὰ τὴν περιφέρειάν του ἐδόθησαν 700 ἑκατομμύρια ἐπὶ πλέον τοῦ ἀρχικῶς διατεθέντος ποσοῦ. Ἐπίσης οἱ κ.κ. συνάδελφοι ἐξ Ἰωαννίνων γνωρίζουν, ὅτι εἰς ἓν χωρίον ἐδόθησαν 300 ἑκατομμύρια. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι ὁ καθορισμὸς τῶν δικαιούχων δὲν γίνεται ἀπὸ τὸ Κέντρον, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ Νομαρχιακὰς Ἐπιτροπάς. Ἔπειτα εἰς τὴν Ἤπειρον ἔχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ θὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν, τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως ἐπαναπατρισθέντων ὁμήρων. Ἐφ’ ὅσον, ὁ καθορισμὸς τῶν δικαιούχων γίνεται ἀπὸ τὴν περιφέρειαν, ἀπὸ τὰς Νομαρχιακὰς Ἐπιτροπάς. Ἐὰν τινὲς τῶν δικαιουμένων στεγαστικῆς βοηθείας δὲν ἔλαβον τοιαύτην, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν κακὴν κρίσιν τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν ἔχω ὅμως κανένα λόγον ἢ ἔνδειξιν πείθοντα ὅτι ἡ Νομαρχιακὴ Ἐπιτροπὴ ἐν προκειμένῳ δὲν ἔκρινεν ὀρθῶς. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει ἐπαρκῶς καὶ μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα τῶν πολεμοπαθῶν καὶ τῶν πυροπαθῶν.

§32Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡμιλήσατε περὶ τῶν Ἐπιτροπῶν αἱ ὁποῖαι ἔκαμον τὰς καταστάσεις καὶ ἑπομένως ἔκριναν τοὺς δικαιούχους.

§33Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κατ’ ἀρχὴν καὶ ἡ κατανομὴ τῶν πιστώσεων κατὰ χωρία γίνεται ἀπὸ τοὺς Νομαρχιακὰς Ἐπιτροπάς. Ἡ Νομαρχιακὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ νομοῦ Ἰωαννίνων δὲν ἐπρότεινε τὸ χωρίον τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐρώτησίν σας.

§34Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Διετέθη ἕνα περιωρισμένον ποσὸν διὰ τοῦ ὁποίου δὲν καλύπτονται αἱ ἀνάγκαι.

§35Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον διαθέτομεν κάμνομεν τὴν κατανομήν.

§36Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔπρεπε νὰ δώσητε κἄποιαν προσοχήν. Αἱ καταστάσεις εἶναι παλαιαὶ καὶ σᾶς ἔκαμεν τὴν δήλωσιν ὅτι εἰς οὐδὲν χωρίον ἔχει ὁλοκληρωθῆ ἡ ἀνοικοδόμησις.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ τῶν μονίμων Δημοσίων Ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Δήμου Ν. Σμύρνης. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι περὶ τοὺς 40 συναδέλφους. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Τσιρώνης.

§38Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Τὸ αἴτημα τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ τῶν μονίμων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας τὸ θεωρῶ δικαιότατον, διότι δὲν ζητοῦν τίποτε ἄλλο οἱ ὑπάλληλοι, ἀλλὰ νὰ τοὺς παραχωρηθῇ ἔκτασις πρὸς ἀνέγερσιν οἰκιῶν. Πρόκειται δὲ περὶ ἐκτάσεων αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς τὸ Δημόσιον. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ προστατευθοῦν οἱ μόνιμοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου, συμφώνως ἄλλωστε καὶ μὲ τὴν γενικὴν ἀρχὴν ἡ ὁποία τηρεῖται ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀστέγων. (Ἀκολούθως οἱ κ.κ. Πιτούλης, Σαράντης καὶ Ψιμάρας συνιστοῦν τὴν ἀναφοράν).

§39Ν. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὁ Οἰκοδομικὸς Συνεταιρισμὸς τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον, διότι καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἐδικαίωσε τὸν Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμόν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως μετὰ στοργῆς ἐξετάσῃ τὸ θέμα καὶ ἱκανοποιήσῃ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς, διότι ἐνδεχομένως, ἀδίκως ὁ Δῆμος τῆς Ν. Σμύρνης διεκδικεῖ τὰ οἰκόπεδα αὐτά, τὰ ὁποῖα, οἱ ὑπάλληλοι ἔχουν ἀγοράσει δι’ ἑνὸς σεβαστοῦ ποσοῦ.

§40Π. ΤΡΙΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων ὅπως καὶ εἰς προηγουμένην Συνεδρίασιν ὑπεστηρίχθη. Ὁ Δῆμος δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ δικαίῳ ἀντιτιθέμενος εἰς τὴν μὴ παραχώρησιν τῶν ἐν λόγῳ οἰκοπέδων εἰς τοὺς ὑπαλλήλους καὶ συνηγορῶ ὑπὲρ τοῦ αἰτήματος τῶν ὑπαλλήλων.

§41Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§42Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Ἐὰν ἡ ἔκτασις αὐτὴ ὅπως πληροφοροῦμαι ἀπηλλοτριώθη διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξευρεθῇ μία δικαία λύσις νὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων.

§43Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐνθυμῆσθε ἀπὸ μίαν ἄλλην ἐρώτησιν τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει ὁ κ. Σολωμωνίδης, ὅτι ἡ ἀναφορὰ ὑποβάλλεται ἐκ μέρους τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἐξ ἀφορμῆς ἀναφορᾶς τοῦ Δημάρχου Ν. Σμύρνης, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Σολομωνίδης. Τὸ 1952 ὁ Δῆμος τῆς Ν. Σμύρνης παρεχώρησε μίαν ἔκτασιν κοινόχρηστον εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ ἐν πολλοῖς εἶναι πρόσφυγες. Ὁ ἴδιος ὁ σημερινὸς Δήμαρχος τῆς Ν. Σμύρνης ἦτο Δήμαρχος καὶ τὸ 1952. Ἐν τούτοις τότε, ὅτε εἶχεν ἀνακύψει τὸ θέμα, δὲν διεμαρτυρήθη ἀλλὰ συνεφώνησε καὶ παρεχωρήθη αὐτὴ ἡ ἔκτασις διὰ τὴν στέγασιν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἤδη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 οἱ ὑπάλληλοι ἔχουν ἀποκτήσει δικαιώματα ἐπὶ τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς καὶ δὲν νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ διὰ παρανόμου πράξεως νὰ τοὺς στερήσῃ ἀπὸ τὰ δικαιώματά των. Ἀλλὰ ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ ἂν ἀκόμη ὑπῆρχε λόγος ἀνατροπῆς αὐτῆς τῆς παραχωρήσεως, ἐν τούτοις μετὰ τὴν ἀναγγελίαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ὅτι θὰ ληφθοῦν μέτρα στεγάσεως καὶ διὰ τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους, νομίζω ὅτι ἡ ἔκτασις αὐτὴ δὲν πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸν Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμὸν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, διότι εἰς τὴν Νέαν Σμύρνην ὑπάρχουν ἀρκεταὶ ἐκτάσεις αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν στέγασιν τῶν ὑπαλλήλων. Δὲν χρειάζεται ὅλην τὴν ἔκτασιν νὰ τὴν κάμωμεν πάρκα καὶ πλατείας, 110 εἶναι τὰ στρέμματα τὰ ὁποῖα θὰ χορηγηθοῦν διὰ τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους. Εἶναι αὐτοὶ πτωχοὶ ἄνθρωποι καὶ ζοῦν μὲ τὸν μισθόν των. Νομίζω ὅτι, δὲν θὰ ὑπάρξῃ καμμία ἀντίρρησις ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων. Τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων τῶν συναδέλφων διὰ τοὺς πρόσφυγας εἶναι ἀμέριστον, ἔχουν ἤδη ἐνισχυθῆ καὶ θὰ ἐνισχυθοῦν καὶ μελλοντικῶς. Ἤδη ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεκοίνωσεν ὅτι 40 δισεκατομμύρια διατίθενται διὰ τὴν στέγασιν τῶν προσφύγων. Θὰ πρέπει νὰ προστατευθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι.

§44Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸ αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μετὰ πάσης συμπαθείας, διότι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποσχεθῆ ὅτι θὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐξεύρεσιν στέγης τῶν ὑπαλλήλων. Ἐφ’ ὅσον δέ, ὡς πληροφοροῦμαι, ἡ ἔκτασις αὐτὴ ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον, οἱ δὲ περίοικοι ἀντιδροῦν μόνον, διότι θέλουν νὰ ἔχουν ἐκτεταμένην θέαν δεδομένου, ὅτι τὸ προάστιον αὐτὸ εἶναι προνομιοῦχον, εἶναι ἀληθινὴ κηπούπολις, θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἀντιλέγουν καὶ νὰ μὴ ἀντιδροῦν εἰς τὸ δικαιότατον αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν στέγην, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς παράσχῃ.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον.

§46Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν ἐγγραφέντων βουλευτῶν, ἐπὶ τῆς συζητουμένης ἀναφορᾶς, ἀποδεικνύει τὸ μέγα ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἐπιδεικνύει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, πρὸς τὸ δικαιότατον αἴτημα τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ παρακαλῶ, κατόπιν τούτου, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὸ αἴτημα καὶ κρίνῃ τοῦτο μετὰ πάσης προσοχῆς καὶ εὐμενείας, ὥστε νὰ δικαιωθοῦν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας.

§47Χ. ΡΙΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§48Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι αἱ ἀπόψεις καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων Ἀθηνῶν, ἔχουν συνταυτισθῆ κάπου, διότι παρευρέθην εἰς μίαν συζήτησιν μεταξὺ τοῦ κ. Σολομωνίδου καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν εἶδον καὶ μεγάλας διαφοράς. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα ἠμπορεῖ νὰ διακανονισθῇ μεταξὺ των κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικόν, ὥστε νὰ περιττεύῃ περαιτέρω συζήτησις.

§49Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὑρίσκω δικαιότατον τὸ αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ νομίζω, ὅτι ἔχουν καὶ αὐτοὶ τὸ δικαίωμα, ὡς Ἕλληνες νὰ ζητήσουν μίαν στέγην, τὴν ὁποίαν τοὺς εἶχεν ὑποσχεθῆ ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός. Ὑποθέτω ὅτι πρέπει νὰ λήξῃ ἀπὸ τὸ λεξιλόγιον ἡ λέξις «πρόσφυγες», διότι ὅλοι Ἕλληνες εἴμεθα καὶ δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ χωρίζωμεν τοὺς Ἕλληνας εἰς πρόσφυγας καὶ μή.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τώρα ἐφθάσαμε εἰς τὸ audiatur et altenespars. Ὁ κ. Χ. Σολομωνίδης ἔχει τὸν λόγον.

§51Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εὐθὺς ἀμέσως καὶ προτοῦ ἀρχίσω νὰ ἀναπτύξω τὸ ζήτημα τῶν οἰκοπέδων τῆς Νέας Σμύρνης, θὰ ἐπαναλάβω τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ἀντιτίθεται εἰς τὴν στέγασιν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον καὶ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ ἀκολουθητέα ὑπ’ αὐτῆς γραμμὴ καὶ τὸ πρόγραμμά της εἶναι ἡ στέγασις αὐτῶν. Συνεπῶς ἀτομικῶς καὶ ἐγὼ μὲ τὰς μικράς μου δυνάμεις θὰ βοηθήσω, ὅσον εἶναι δυνατὸν τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ πραγματοποιηθῇ. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα τῆς Νέας Σμύρνης καὶ τῶν οἰκοπέδων αὐτῆς ἔχει τρεῖς πλευράς: Πρῶτον μίαν ἠθικήν, δεύτερον μίαν νομικὴν καὶ τρίτον, μίαν οὐσιαστικήν. Ὡς πρὸς τὴν ἠθικὴν πλευράν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ χρησιμοποιήσω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τόσον προσφυῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος Μαρκεζίνης μοῦ εἶπεν, πρὸ δύο ἡμερῶν, ὅταν τὸν συνήντησα καὶ τοῦ ἀνέπτυξα τὸ ζήτημα τῶν οἰκοπέδων τῆς Νέας Σμύρνης. Μοῦ εἶπεν ὅτι τὸ θεωρεῖ ἠθικῶς ἀπαράδεκτον, ἐπὶ λέξει δὲ μοῦ ἐδήλωσε τὰ ἑξῆς: Ὅπως δὲν εἶναι παραδεκτὸν ὁ κηδεμὼν νὰ ἔρχεται εἰς γάμον μετὰ τῆς κηδευομένης του, οὕτω δὲν εἶναι παραδεκτὸν οἱ κηδεμόνες μιᾶς περιουσίας, νὰ καρποῦνται ἀπὸ αὐτήν. Καὶ ἐν προκειμένῳ δὲν ἐπιτρέπεται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπιμελοῦνται σήμερον μιᾶς περιουσίας, τῆς προσφυγικῆς, νὰ ἔρχωνται πρῶτοι καὶ καλύτεροι καὶ νὰ παίρνουν οἰκόπεδα ἀπὸ αὐτῆς καὶ τὰ ὁποῖα προορίζονται δι’ ἄλλον σκοπόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἠθικὴ πλευρά. Διότι ἀλλοίμονον ἐὰν ἐπεκράτει ἡ ἀντίθετος ἀρχὴ εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα. Ἐπειδὴ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ἐνεργοῦν διὰ τὴν στέγασιν τῶν προσφύγων, νὰ διανέμουν ἀπὸ αὐτὰ οἰκόπεδα μεταξὺ των.

§52Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Πολὺ καλῶς τοὺς ἐδόθησαν.

§53Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Δὲν δέχομαι διακοπάς.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε.

§55Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Εἶσθε συνένοχος καὶ σεῖς εἰς αὐτὴν τὴν πρᾶξιν.

§56Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἴμεθα ὑπερήφανοι δι’ αὐτό.

§57Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Θὰ ἦτο ἄντικρυς εἰς τὴν ἠθικὴν γραμμὴν ἐὰν οἱ ὑπάλληλοι οἱ διαχειριζόμενοι ἕνα τομέα κρατικόν, ἤρχοντο πρῶτοι νὰ ἱκανοποιοῦν ἀτομικά των συμφέροντα καὶ ἐπιδιώξεις. Δεύτερον ζήτημα ἡ νομικὴ πλευρά. Ὡς πρὸς αὐτὴν πρέπει νὰ κάμωμεν διάκρισιν, τῶν κοινοχρήστων οἰκοπέδων, τὰ ὁποῖα καθ’ ἡμᾶς καὶ κατὰ τὸν Νόμον, ἀνήκουν εἰς τὸν Δῆμον Νέας Σμύρνης, κατόπιν παραχωρήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο νομίμως πρὸς αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ τῶν οἰκοπέδων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα πράγματι ἀνήκουν εἰς τὸ Δημόσιον τὸ ὁποῖον ὅμως Δημόσιον μίαν καὶ μόνον ὑποχρέωσιν ἔχει ἐκ τοῦ Συντάγματος—τονίζω τὴν λέξιν ἐκ τοῦ Συντάγματος—τὴν διάθεσιν τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων. Εἶναι γνωστόν, κύριοι, ὅτι ὅταν 1.500.000 πρόσφυγες Ἕλληνες τῆς Ἀνατολῆς ἐξεδιώκοντο, ἀπὸ τὰς ἐκεῖ ἑστίας των καὶ κατέφθανον ἐδῶ, ἡ τότε ἐπαναστατικὴ κυβέρνησις ἔκαμε ἀμέσως ἀπαλλοτριώσεις διὰ νὰ δώσῃ εἰς τοὺς πρόσφυγας οἰκόπεδα καὶ οἰκήματα ἵνα οὗτοι στεγασθοῦν. Μεταξὺ τῶν ἀπαλλοτριωθέντων ἦτο καὶ ἡ μεγάλη ἔκτασις αὐτὴ ὅπου ἐγένετο ὁ συνοικισμὸς τῆς Νέας Σμύρνης. Ἡ ἀπαλλοτρίωσις αὕτη συνετελέσθη ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συνθήκης τῆς Λωζάνης, διὰ τῆς ὁποίας ὁριστικῶς ἐθεσπίσθη ἡ ἀνταλλαγὴ τῶν πληθυσμῶν. Ἐγένετο δὲ ἡ ἀπαλλοτρίωσις αὕτη κατὰ παρέκκλισιν τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος καὶ ἐπὶ τῇ βάσει εἰδικοῦ ἄρθρου, τοῦ 119ου προστεθέντος ὑπὸ τῆς τότε ἐπαναστατικῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου ἐπετρέπετο ἡ κατάληψις χώρων καὶ ἐκτάσεων, ἄνευ ἀμέσου καταβολῆς πρὸς τοὺς ἰδιοκτήτας τοῦ τιμήματος, ἀποκλειστικῶς ὅμως τῶν ἐκτάσεων τούτων διατιθεμένων πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων. Σήμερον, λοιπόν, ἡ διάθεσις οἰκοπέδων πρὸς ξένον τοῦ ἀνωτέρω σκοποῦ εἶναι ἀντισυνταγματική. Σᾶς κρούω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, διότι σοβαρὸς κίνδυνος ὑφίσταται ἐκ τῆς τοιαύτης διαθέσεως ἐναντίον αὐτῶν τούτων τῶν ὑπαλλήλων. Ἤδη ἠγέρθησαν 4 ἀγωγαὶ αἵτινες ἐκκρεμοῦν ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, ἐκ μέρους τῶν κυρίων τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων οἱ ἰδιοκτῆται ἰσχυρίζονται καὶ ὀρθῶς, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν διετέθησαν ὡρισμένα οἰκόπεδα τῆς Νέας Σμύρνης εἰς τοὺς πρόσφυγας διὰ τοὺς ὁποίους ἐγένετο ἡ ἀπαλλοτρίωσις, ἀλλὰ δίδονται εἰς ἕνα ξένον οἰκοδομικὸν συνεταιρισμόν, ἡ ἀπαλλοτρίωσις αὕτη εἶναι ἄκυρος καὶ ζητοῦν τὴν ἀκύρωσιν της. Φαντασθῆτε τὶ σάλος θὰ γίνῃ. Ἀλλὰ πλὴν αὐτοῦ ἔχομεν καὶ τὸ ζήτημα τῶν οἰκοπέδων τῶν κοινοχρήστων. Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1532/47 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως παρεχωρήθησαν ὡρισμένοι κοινόχρηστοι χῶροι εἰς τὸν Δῆμον Νέας Σμύρνης. Μεταγενεστέρως δέ, δυνάμει τοῦ Νόμου 993 τῆς 17ης Δεκεμβρίου τοῦ 1937 «ἅπαντες οἱ ὑπὸ τοῦ ρυμοτομικοῦ διαγράμματος.......................... (ἀναγινώσκει).......................................». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ). Ἀλλοίμονον ἐὰν αὐτοὺς τοὺς χώρους οἱ ὁποῖοι ἔγιναν πλατεῖαι καὶ πάρκα τοὺς μετατρέψωμεν εἰς οἰκόπεδα. Αὐτοὺς τοὺς κοινοχρήστους χώρους τοὺς ὁποίους ἔχει καὶ τοὺς κατέχει ὁ Δῆμος τῆς Νέας Σμύρνης καὶ εἶναι περιουσία τοῦ Δήμου Νέας Σμύρνης δὲν ἠμποροῦμε νὰ τοὺς διαθέσωμεν. Ἡ πλατεῖα τοῦ Βασιλέως Κωνσταντίνου ἕνα τμῆμα τῆς ὁδοῦ...................... καὶ ἕνα ἄλλο τμῆμα ἀπεσπάσθησαν διὰ νὰ γίνουν αἱ οἰκοδομαὶ τῶν Ὑπαλλήλων. Καὶ ἀπευθυνόμην πρὸς τὸν φίλον κ. Παπασταύρου νὰ τὸν ἐρωτήσω: Ἐὰν ἀπὸ τὴν πλατεῖαν τῶν Ἰωαννίνων ἀφαιρεῖτο ἕνα τμῆμα προωρισμένον διὰ γυμναστήριον καὶ ἐγένοντο οἰκοδομαὶ διὰ νὰ στεγασθοῦν οἱ ὑπάλληλοι τῆς Νομαρχίας, θὰ ἦτο ὀρθόν; Δὲν εἶναι ζήτημα προσφύγων καὶ μὴ προσφύγων. Ἡ Νέα Σμύρνη μὲ τὴν ἐργατικότητα τῶν κατοίκων της κατώρθωσε νὰ δημιουργήσῃ αὐτὸν τὸν ἀνθισμένον συνοικισμόν, τῆς Νέας Σμύρνης, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ πρότυπον συνοικισμοῦ σήμερον. Ὁ συνοικισμὸς αὐτὸς δὲν κατοικεῖται μόνον ἀπὸ παλαιοὺς πρόσφυγας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλους. Ὅλοι γενικῶς οἱ κάτοικοι ἀντιτίθενται πρὸς τὸ αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων. Ἐδημοσιεύθησαν δὲ καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας πλεῖσται ὅσαι διαμαρτυρίαι συνηγοροῦσαι ὑπὲρ τοῦ Δήμου Νέας Σμύρνης. Διὰ τῆς μετατροπῆς αὐτῆς ἀφαιροῦνται πλατεῖαι καὶ ἀνοικτοὶ χῶροι διὰ νὰ γίνουν οἰκόπεδα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό, εἶναι καὶ τὰ οἰκόπεδα, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τὴν προσφυγικὴν ἀποκατάστασιν τὰ ὁποῖα δίδονται καὶ αὐτὰ εἰς τὸν Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος προσπαθεῖ νὰ στεγάσῃ τοὺς πρόσφυγας γνωρίζει ποίους σκοπέλους ἀντιμετωπίζει διὰ τὴν ἐξεύρεσιν οἰκοπέδων πρὸς στέγασίν των. Τὰ ὑπάρχοντα οἰκόπεδα αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ἐλάχιστα καὶ αὐτὰ πρέπει νὰ διατεθοῦν διὰ τοὺς πρόσφυγας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφαιρεθοῦν καὶ διατεθοῦν αὐτὰ διὰ τὴν στέγασιν οἱουδήποτε ἄλλου. Γνωρίζω ὅτι τὸ στεγαστικὸν ζήτημα τῶν ἀκτημόνων δημοσίων ὑπαλλήλων εἶναι μέγα καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ, ὄχι ὅμως εἰς βάρος τῶν ἐλαχίστων, ὑπὲρ τῶν προσφύγων, ἀπομενουσῶν ἐκτάσεων, οὔτε καὶ εἰς βάρος τῶν δημοτικῶν κοινοχρήστων χώρων. Διότι εἶναι ὡς νὰ ἐπιδιώκωμεν διὰ νὰ στεγασθοῦν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ κέντρου νὰ οἰκοπεδοποιήσωμεν τὸ Ζάππειον, ἢ τὸ Πεδίον τοῦ Ἄρεως.

§58ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον.

§59Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Τὸ ἴδιον εἶναι. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν καὶ ἀπετάθημεν καὶ εἰς τὸν κ. Στρατάρχην, ὁ ὁποῖος εὗρε ὀρθὸν τὸ αἴτημα τοῦ Δήμου. Ἐπίσης ἀπετάθημεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔκρινεν ὅτι εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα τοῦ Δήμου. Θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι, θὰ ἀποτραπῇ ὁ κίνδυνος ὁ ἐπαπειλῶν τὴν Ν. Σμύρνην. Διὰ νὰ ἐπιλυθῇ τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ ἄλλος χῶρος. Ὑπάρχουν ἐκτάσεις ἵνα στεγασθοῦν οὗτοι. Οἱ ὑπάλληλοι τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐγκατεστάθησαν εἰς μίαν ἔκτασιν πλησίον τοῦ Γηροκομείου. Ἐκεῖ ἠμπορεῖ νὰ εὑρεθῇ χῶρος διὰ νὰ στεγασθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ νὰ μὴ ἀφαιρεθῇ ἡ ἐλαχίστη ἔκτασις ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν Ν. Σμύρνην καὶ ἥτις ἀνήκει εἰς τοὺς πρόσφυγας καὶ εἰς τὸν Δῆμον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοήσω, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκριθῇ ἡ ἀπόφασις τοῦ κ. Ζαΐμη, ἡ ὁποία δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι ἐγένετο ἕνα μῆνα πρὸ τῶν ἐκλογῶν, καὶ διὰ τῆς ὁποίας παρεχωρήθησαν ὑπ’ αὐτοῦ ἐκτάσεις τῆς Ν. Σμύρνης ὡσὰν νὰ ἦσαν ἰδικοί του ἀγροί. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἀποτραπῇ ἡ καταστροφὴ τοῦ Δήμου Νέας Σμύρνης καθὼς καὶ τῶν προσφύγων.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γιαβάσογλου ἔχει τὸν λόγον.

§61Κ. ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἦτο ἀνακόλουθον καὶ ἀσυνεπὲς πρὸς τὸ πρόγραμμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐὰν εἴχωμεν ἀντιρρήσεις εἰς τὴν στέγασιν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Δὲν ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ τεθῇ τὸ ζήτημα ὅπως τὸ ἔθεσαν οἱ ἀγαπητοὶ κ.κ. συνάδελφοι. Οὐδεὶς ἀντιτίθεται εἰς τὴν στέγασιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ κατὰ φυσικὴν συνέπειαν καὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ὅτι ὅλοι εἴμεθα ὑπὲρ τῆς στεγάσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, μέχρι τοῦ σημείου τοῦ νὰ διατίθενται τοιαύτης ποιότητος οἰκόπεδα, ὄχι διὰ νὰ γίνουν πολυκατοικίαι καὶ νὰ στεγασθῇ κόσμος, ἀλλὰ διὰ νὰ γίνουν οἰκόπεδα τὰ ὁποῖα αὔριον θὰ ἔχουν μεγαλυτέραν ἀξίαν καὶ τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς πρόσφυγας ὑπάρχει μεγάλη διαφορά. Ὅπως εἶπεν προηγουμένως ὁ κ. Σολομωνίδης, δύνανται νὰ λύσουν τὸ στεγαστικόν των πρόβλημα εἰς τὸ Γηροκομεῖον ὅπου ὑπάρχουν ἐπαρκῆ οἰκόπεδα, τοποθεσίαν εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἐθεώρησαν ὑποτιμητικὸν νὰ ἐγκατασταθοῦν οὔτε οἱ ὑπάλληλοι τῆς Βουλῆς, οὔτε οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, διατὶ τὸ στεγαστικὸν ζήτημα τῶν ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Προνοίας ἐξαρτᾶται μόνον ἀπὸ τὰ οἰκόπεδα αὐτὰ καὶ πρέπει νὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ τοὺς πρόσφυγας διὰ νὰ δοθοῦν εἰς ἐκείνους.

§62Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἀπόψεις τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Σολομωνίδης, ἔγιναν ἀποδεκταὶ ἐκ μέρους ὅλων τῶν κ.κ. συναδέλφων. Διότι ἔχει καὶ τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἠθικὴν μὲ τὸ μέρος του ὁ ἐν λόγῳ Δῆμος. Δὲν φαντάζομαι νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς ἐκ τῶν 300 ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἐνδιαφέρεται εἰλικρινῶς διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ ὑπαλληλικοῦ κόσμου. Ἡ συμπάθειά μας ἀπέναντι τοῦ κόσμου αὐτοῦ εἶναι ἀμέριστος. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας ἐν τῇ διακρινούσῃ αὐτὸν στοργὴν καὶ τὸ εἰλικρινὲς ἐνδιαφέρον του ὑπὲρ τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου, νὰ εὕρῃ τρόπον νὰ συμβιβάσῃ τὰ διεστῶτα καὶ θὰ ἔχῃ ὁλόκληρον τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§64Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τοῦτο ἀπησχόλησε τὴν Βουλὴν καὶ πρὸ ἡμερῶν. Νομίζω ὅτι ἐμεγαλοποιήθη τὸ ζήτημα, ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, δεδομένου ὅτι πρόκειται περὶ 116 οἰκοπέδων. Τὸν Σεπτέμβριον 1952 ἐγένετο μία πρᾶξις τῶν Ὑπουργῶν Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὁποίας παρεχωρήθη μία ἔκτασις εἰς τὴν Νέαν Σμύρνην εἰς τὸν Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμὸν Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Εὐθὺς ἅμα τῇ ἀναλήψει τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ὁ Δῆμος Νέας Σμύρνης ἐνεφανίσθη ἰσχυριζόμενος ὅτι ὁλόκληρος ἡ παραχωρηθεῖσα ἔκτασις εἰς τὸν Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμὸν ἀνήκει εἰς αὐτόν. Μάλιστα ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ Δήμου, ἐπεξετείνετο εἰς τὸ ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἀκάλυπτος ἔκτασις τῆς Νέας Σμύρνης ἀνήκει εἰς τὸν Δῆμον Νέας Σμύρνης. Εὐθὺς ἀμέσως ἐξήτασα τὸ ζήτημα καὶ ἐζήτησα τὴν γνώμην τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον, ἀφοῦ ἐξήτασε τοὺς σχετικοὺς νόμους, ἀπεφάνθη......

§65Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἢ τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου; Νομίζω ὅτι ὑπάρχει διαφορά.

§66Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἀπεφάνθη ὅτι ἐκ τῶν παραχωρηθέντων χώρων ὡρισμένοι ἀνήκουν εἰς τὸν Δῆμον Νέας Σμύρνης, διότι εἶχον χαρακτηρισθῆ ὡς κοινόχρηστοι. Αὐτὸ ἔγινε πέρυσι τὸν Ἀπρίλιον. Ἐνόμισα λοιπὸν ὅτι τὸ θέμα εἶχε λήξει. Διότι, ὅταν ἀνεκοίνωσα εἰς τὸν Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμὸν τῶν ὑπαλλήλων ὅτι οἱ συγκεκριμένοι αὐτοὶ χῶροι δὲν παρεχωρήθησαν νομίμως καὶ ἐὰν παρεχωρήθησαν, ἡ παραχώρησις δὲν θὰ εἶχε κανένα νομικὸν ἀποτέλεσμα, διότι ἦταν κοινόχρηστοι χῶροι καὶ ὡς τοιοῦτοι δὲν ἠμποροῦσαν νὰ χρησιμεύσουν πρὸς χρῆσιν ἰδιωτικῶν δικαίων, πράγματι ὁ οἰκοδομικὸς συνεταιρισμὸς παρῃτήθη τῶν χώρων αὐτῶν, τῶν κοινοχρήστων, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑφισταμένων διατάξεων, ἀνήκουν εἰς τὸν Δῆμον Νέας Σμύρνης καὶ οὕτω παρέμειναν ἐν συνόλῳ 116 οἰκόπεδα. Σημειωτέον ὅτι οἱ ὑπάλληλοι μοῦ ἐζήτησαν εἰς ἀντικατάστασιν τῶν χώρων αὐτῶν νὰ τοὺς παραχωρήσω ἴσον ἀριθμὸν οἰκοπέδων, διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα οἰκόπεδα εἰς Νέαν Σμύρνην, ἐκ τῶν ἀπαλλοτριωθέντων, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ ἠρνήθην. Παραδόξως, ὕστερα ἀπὸ ἕνα χρόνο, ἐπανέρχεται πάλιν ὁ Δῆμος Νέας Σμύρνης, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζεται ὅτι εἶναι περισσότεροι οἱ χῶροι, οἱ ἀνήκοντες εἰς αὐτόν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, παρέπεμψα τὸ θέμα, ἐκ νέου, εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, ἐκάλεσα δὲ διὰ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα τὸν Δήμαρχον τῆς Νέας Σμύρνης κατ’ ἀντιπαράστασιν καὶ μετὰ ἀντιδικίαν, ἐπὶ τέλους, νὰ ἐκθέσῃ ποῖοι εἶναι οἱ χῶροι, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὸν Δῆμον, οἱ προοριζόμενοι ὡς κοινόχρηστοι, διὰ νὰ ἐξαιρεθοῦν τῆς παραχωρήσεως. Τώρα, προβάλλεται ἡ ἀξίωσις τῆς ἀνακλήσεως τῆς ἀρχικῆς παραχωρήσεως. Ὅσον ἀφορᾶ μὲν τοὺς χώρους ἐκείνους, ποὺ εἶναι κοινόχρηστοι, εἶναι αὐτονόητον ὅτι θὰ ἀνακληθῇ, δὲν ἔχει ἄλλως τε καμμίαν νομικὴν συνέπειαν ἡ παραχώρησις, διότι, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραχωρηθοῦν εἰς ἰδιώτας, πρὸς χρῆσιν ἰδιωτικήν. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, προβάλλεται ἡ ἀξίωσις τῆς ἀνακλήσεως, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τῆς πράξεως, δηλαδή, ἐκ τῶν ὑπολοίπων 116 οἰκοπέδων...

§67Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Τῶν προοριζομένων διὰ τοὺς πρόσφυγας.

§68Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Βέβαια. Πρῶτα, πρῶτα ἔχω τὴν ἀντίληψιν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γεννᾶται ζήτημα γιὰ 116 οἰκόπεδα, ζήτημα, τὸ ὁποῖον ὁπωσδήποτε ἀρχίζει νὰ χωρίζῃ τὴν Βουλήν.

§69Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Σεῖς λέγετε ὅτι δὲν ἔχετε οἰκόπεδα.

§70Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Δὲν νομίζω ὅτι μὲ τὰ 116 οἰκόπεδα σώζεται ἡ κατάστασις. Κατ’ ἀρχὴν λοιπόν, νομίζω ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γεννηθῇ ζήτημα διὰ τὰ 116 οἰκόπεδα, ζήτημα, τὸ ὁποῖον νὰ λάβῃ τοιαύτην ἔκτασιν, ὥστε νὰ παρουσιασθοῦν 20–25 συνάδελφοι, συνιστῶντες τὰς ἀξιώσεις, οὕτως εἰπεῖν, τοῦ οἰκοδομικοῦ συνεταιρισμοῦ καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἀρνούμενοι τὸ δικαίωμα τῶν ὑπαλλήλων, νὰ στεγασθοῦν εἰς αὐτὸν τὸν χῶρον. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ τὸ ζήτημα, ἐὰν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀνάκλησις τῆς ἀρχικῆς πράξεως, εἶναι ζήτημα νομικόν. Ἐζήτησα ἤδη τὴν γνώμην καὶ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, κατ’ ἐμὲ ὅμως, ὡς νομικόν, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀνάκλησις, διότι διὰ τῆς παραχωρήσεως ἐδημιουργήθησαν ἰδιωτικὰ δικαιώματα. Δηλαδὴ πρόκειται περὶ μιᾶς πωλήσεως. Διότι ὡρίσθη τίμημα 1.600.000.000, διὰ τὸν χῶρον, ὁ ὁποῖος παρεχωρήθη.

§71Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Εἶναι καὶ ἀντισυνταγματικόν.

§72Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Δὲν πρόκειται περὶ ἀντισυνταγματικότητος. Πρόκειται περὶ τοῦ ἐάν, λόγῳ τῆς παραχωρήσεως, ἠμπορῇ νὰ ἀρθῇ ἡ ἀρχικὴ ἀπαλλοτρίωσις. Ὁπωσδήποτε οὕτως ἔχει τὸ θέμα, ἐὰν εἶναι δυνατὴ ἢ ὄχι ἡ ἀνάκλησις. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὡς νομικός, ἐὰν τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἀντιθέτως ἀποφανθῇ, θὰ προσχωρήσω εἰς τὴν γνώμην τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου—ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὡς νομικός, ὅτι καὶ ὁ χρόνος εἶναι τόσος, ποὺ παρῆλθεν ἀπὸ τῆς παραχωρήσεως, ὥστε δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἀνάκλησιν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ πρᾶξις ἐδημιούργησεν ἰδιωτικὰ δίκαια. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἐν τῇ οὐσίᾳ πρόκειται περὶ πωλήσεως. Τὸ Δημόσιον ἐπώλησεν εἰς τὸν οἰκοδομικὸν συνεταιρισμὸν τὴν Αʹ ἔκτασιν, ἀντὶ 1.600.000.000 καὶ ὅπως πᾶσα πώλησις, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀνακληθῇ μονομερῶς, ἐκ μέρους ἑνὸς τῶν συμβαλλομένων καὶ κατ’ ἴδιον λόγον ἡ παραχώρησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακληθῇ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐζήτησα τὴν γνώμην τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ ἀναλόγως τῆς ἀπαντήσεώς του, θὰ ρυθμίσω τὸ ζήτημα.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Ναυτικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν κατάθεσιν τῆς πολεμικῆς ἐκθέσεως τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ.

§74Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῇ.

§75Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ (Ὑφυπ. Ναυτικῶν). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ συζητηθῇ.

§76Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀσκήσεως τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου εἶναι θέμα ἀφορῶν τὴν ἀντιπολίτευσιν κατὰ κύριον λόγον.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶναι παρὼν ὁ ἐπερωτῶν βουλευτὴς καὶ ὁ ἐπερωτώμενος Ὑπουργός, ἡ ἐπερώτησις πρέπει νὰ συζητηθῇ, ἄλλως θὰ διαγραφῇ.

§78Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὅπως ἐπιθυμεῖτε, κ. Πρόεδρε.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφεται. Ὁ κ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τὴν καθυστέρησιν ἐξοφλήσεως ὀφειλῆς πρὸς τὸν ξυλουργὸν Παντελῆν Παπακωνσταντίνου, κάτοικον Ἀμυνταίου.

§80Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ. Ἐὰν θέλετε νὰ τὴν διαγράψετε, διαγράψατέ την.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 15. Ὁ κ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§82Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἔλαβον ἀπάντησιν, κύριε Πρόεδρε.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 22. Ὁ κ. Σταυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§84Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ.

§85Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Συνιστῶ.

§86Δ. ΓΡΙΒΑΣ. Συνιστῶ...

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 36 ὁ κ. Τσαντίρης ἔχει τὸν λόγον.

§88Γ. ΤΣΑΝΤΙΡΗΣ. Τὴν ἀποσύρω, κύριε Πρόεδρε.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50.

§90Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔφυγεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἀντικειμένου πρὸς συζήτησιν, συναινεῖ ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§92ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 8 μ.μ.)