1954.03.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 54η

Δευτέρα 29 Μαρτίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων 52 καὶ 53.

§2Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς 52 συνεδριάσεως τῆς 23–3–54. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς 53ης συνεδριάσεως ὑπάρχει παρατήρησις;

§4Μ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Εἰς τὴν σελίδα 6 ἀναγράφεται ὅτι εἶπον, ὅτι «εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀσπαζώμεθα...» ἐνῶ ἐγὼ εἶπον ὅτι «εἴθισται νὰ ἀσπαζώμεθα τὴν χεῖρα τοῦ ἱερέως». Ἐπίσης κατόπιν αὐτοῦ ἐλέχθη, ὅτι «ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ λειτουργοῦ τοῦ ὑψίστου». Παρακαλῶ νὰ ἐπέλθῃ διόρθωσις.

§5Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Εἰς τὴν σελίδα 5, εἰς τὸ τέλος ὑπάρχει μία ἀνακρίβεια. Φαίνεται ὅτι δὲν ἠκούσθην ἐπαρκῶς. Ἐσημείωσα ὅτι «Εἶχε λάβει ἐπίσης πρόβλεψιν ὅπως οὔτε ἐκλέγουν, οὔτε ἐκλέγονται. Ἀλλὰ μόνον ἐκλέγονται ἀριστίνδην ὡρισμένοι ἀνώτατοι κληρικοί», παρακαλῶ νὰ διορθωθῇ.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς 53ης Συνεδριάσεως τῆς 24–3–54 ὡς διωρθώθησαν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Ἀντώνιος Φωστηρίδης, δι’ αἰτήσεώς του πρὸς τὸ Προεδρεῖον, αἰτεῖται δίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν Δράμας κ. Α. Φωστηρίδην. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§10Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Σταμούλης, Ν. Μήτρου, Α. Τσιρώνης, Φ. Πιτούλης, Π. Σταθόπουλος, Δ. Πλαγιάννης, Γ. Ράλλης, Ι. Κοντοβράκης, Μ. Κοτσώνης, Ν. Κάρτσωνας, Α. Γκελεστάθης, Ν. Ἀθανασίου, Θ. Σαράντης, Τ. Πάρρης, Α. Ψιμάρας, Ι. Χατζηνικολῆς, Δ. Ἰωάννου, Α. Φράγκος, Ν. Ρηγόπουλος, Σ. Τζουβάρας, Δ. Δαβάκης, Ν. Βαρβιτσιώτης, Θ. Καλκάνης, Π. Τριαντόπουλος, Ἰ. Ψαρρέας, Δ. Τσαούσης, Ε. Σαββόπουλος, Δ. Καρατζένης, Α. Δερδεμέζης, Β. Παπαρρηγόπουλος, Ἰ. Λύρας, Χασὰν Ὀγλοῦ Γιουσούφ, Σ. Γουδελῆς, Γ. Βασιλᾶτος, Δ. Λαντζούνης, Δ. Περράκης, Α. Αὐγερινός, Χ. Ρίζος, Χ. Παπασταύρου, Γ. Τζαμαλούκας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ μονίμων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ Δήμου Ν. Σμύρνης, ἐναντιουμένου εἰς τὴν παραχώρησιν αὐτῷ οἰκοπέδων τοῦ Δημοσίου, κειμένων ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ Δήμου Ν. Σμύρνης. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Ν. Πανταζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀγροτῶν Παγγαίου, ζητοῦντος χορήγησιν παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. μακροπροθέσμων δανείων δι’ ἐπισκευὴν τῶν ἑτοιμορρόπων οἰκιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τ. Πάρρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημητρίου Φρέρη, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Θυμάτων Πολέμου καθυστέρησιν ἀναγνωρίσεως προικοδοτήσεως τῆς θυγατρός του. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Μυλεργατῶν, Μακαρονοποιῶν καὶ Μυλοϋπαλλήλων Κερκύρας, ζητούντων ὅπως διατηρηθοῦν τὰ κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ταμεῖον Μυλεργατῶν κατὰ τὴν μελετωμένην συγχώνευσιν τούτου εἰς τὸν κοινὸν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν καὶ Μυλοϋπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ρητινικοῦ Συνεταιρισμοῦ Περαχώρας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐπιβολὴν φόρου 380 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ τῆς ρητίνης καὶ ζητοῦντος μείωσιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰωάννου Σταύρου ἐπὶ 9ετίαν ὑπηρετοῦντος ὡς φύλακος Φυλακῶν καὶ ἀπολυθέντος βάσει τοῦ νόμου 2500, ζητοῦντος τὴν ἐπαναπρόσληψίν του. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Συκιᾶς Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ὑλοτομίας ἐντὸς τῶν ὑλοτομουμένων δασικῶν περιοχῶν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος, ἐπ’ ὠφελείᾳ μικροϋλοτόμων Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὀλυμπίας χήρας Ἀρ. Παπαδημητρίου, κατοίκου Στρατονίκης, ζητούσης τροποποίησιν τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως δικαιωθῇ συντάξεως ὡς χήρα μέλους τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου, δοθέντος ὅτι ὁ σύζυγός της κατὰ τὸν χρόνον τοῦ θανάτου αὐτοῦ δὲν εἶχε συμπληρώσει τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω Καταστατικοῦ προβλεπόμενον ἀριθμὸν ἡμερομισθίων. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 198 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀποδίδει μεγάλην σημασίαν εἰς τὴν ἵδρυσιν ἐν Χανίοις–Κρήτης, Ἐλαιοκομικοῦ καὶ Ἐλαιουργικοῦ Σταθμοῦ, πρὸς ἀνάπτυξιν καὶ βελτίωσιν τῆς ἐλαιοκομίας καὶ ἐλαιουργίας τῆς Χώρας μας, θέλει δὲ πραγματοποιήσει τὴν ἵδρυσιν τούτου εὐθὺς ὡς καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις τῶν ἀπαραιτήτων πιστώσεων καὶ τοῦ εἰδικοῦ προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 4 Μαρτίου ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανοῦ, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς τοποθετήσεως Δασάρχου εἰς τὸ Δασαρχεῖον Πολυγύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι: Τὸ Ὑπουργεῖον ἐμερίμνησεν, ὥστε ἅπασαι αἱ Δασικαὶ ὑπηρεσίαι Β. Ἑλλάδος, νὰ εἶναι πλήρως ἐπηνδρωμέναι ἀπὸ ἀπόψεως Ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ. Οὕτω ἐπὶ 28 Δασαρχείων Β. Ἑλλάδος (19 τῆς Μακεδονίας καὶ 9 τῆς Θράκης), εἰς ἃ ἔδει κατὰ νόμον νὰ ὑπηρετῶσιν ἰσάριθμοι Δασάρχαι, ὑπηρετοῦσιν ἀπὸ 1½ ἔτους καὶ πλέον 50 Δασάρχαι, ἤτοι 22 ἐπὶ πλέον τῶν προβλεπομένων. Παρεκλήθη ἀπὸ ἑξαμήνου ἡ Γ.Δ.Β. Ἑλλάδος, ὅπως διατάξῃ ἀμέσως ἕνα ἐκ τῶν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν της ὑπηρετούντων Δασαρχῶν, ν’ ἀναλάβῃ τὴν διεύθυνσιν τοῦ Δασαρχείου Πολυγύρου καὶ ὄντως διετάχθη ὁ Δασάρχης Μιχαλόπουλος. Καίτοι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ τρέχοντος οἰκον. ἔτους ἀνεγράφησαν πιστώσεις μόνον 176.000.000 δρχ. διὰ μετακινήσεις Δασικῶν ὑπαλλήλων καθ’ ἅπαν τὸ Κράτος, ἐξ οὗ ποσοῦ ἀνελήφθησαν 132.000.000 διὰ τὴν εἰς τὰς ἐπαρχίας μετάθεσιν τῶν εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Κράτους τοποθετηθέντων, κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη καὶ ἄνευ ἀποχρῶντος ὑπηρεσιακοῦ λόγου πολλῶν Δασικῶν ὀργάνων, ἐν τούτοις ἐτέθη ἐσχάτως εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Γεν. Δ. Β. Ἑλλάδος πίστωσις ἐκ δρχ. 15.000.000 διὰ τὴν τοποθέτησιν Δασικῶν ὑπαλλήλων εἰς τὰ ὑπάρχοντα κενὰ τῶν Δασικῶν Ἀρχῶν τῆς δικαιοδοσίας της, διὰ τὴν ὁμαλὴν καὶ εὔρυθμον λειτουργίαν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βλαχοθανάση. Εἰς τὸ Β2 Γραφεῖον ΑΣΔΑΝ, δὲν περιῆλθον δικαιολογητικὰ ἄρσεως προσθέτου ὑπηρεσίας τοῦ ἐν θέματι. Εἰς ΑΣΔΑΝ ὑπεβλήθη αἴτησις τοῦ πατρὸς τοῦ περὶ οὗ πρόκειται, τὴν 1–3–54 δι’ ἧς ἐζητήθη ἡ τύχη τῶν ὑποβληθέντων δικαιολογητικῶν. Ἡ ΑΣΔΑΝ κατόπιν τούτου, ᾐτήσατο σχετικὰς πληροφορίας παρὰ τοῦ 568 Τάγματος Πεζικοῦ, ὅπερ ἀνέφερεν ὅτι τὰ δικαιολογητικὰ ὑπεβλήθησαν εἰς Β14) ΑΣΔΑΝ. Ταῦτα διεβιβάσθησαν τὴν 15–10–53 εἰς Βασ. Ἐπίτροπον δι’ ἐνέργειαν ἀνακρίσεων μὲ ἀριθμοὺς πρωτοκόλλου τοὺς ἀναφερομένους ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ Ἱστιαίας, ὡς ἀφορῶντα τὸ ποινικὸν μέρος τῆς ἀνυποταξίας τοῦ ἐν λόγῳ. Ἡ Β2 (ΓΕΣ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. φακέλλου 17812/657970/ 16–3–54 ἐγγράφου της πρὸς Βασιλικὸν Ἐπίτροπον, ἠτήσατο πληροφορίας καὶ ἐφ’ ὅσον ὑφίστανται ἐν τῇ δικογραφίᾳ δικαιολογητικά, τὴν ἀποστολήν, ἵνα ἐπιληφθῇ καὶ ἐξετάσῃ ἀπὸ Στρατολογικῆς ἀπόψεως τὸ θέμα τῆς ἀνυποταξίας τοῦ ἀνωτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Βουλοδήμου καὶ Ε. Πέτσου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Βουλοδήμου καὶ Πέτσου, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς τὰ ἑξῆς: Ὁ Γερμανὸς Καγκελάριος ἐκλήθη διὰ νὰ συζητήσωμεν τὰ γενικώτερα ζητήματα τὰ ἀναγόμενα εἰς τὴν ἀσφάλειαν τῆς Εὐρώπης ὡς ἐπίσης καὶ τὰς Ἑλληνο–Γερμανικὰς πολιτικὰς καὶ οἰκονομικὰς σχέσεις, ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἀκόμη μεγαλυτέρας συσφίγξεώς των. Ἡ Γερμανία, ὡς γνωστόν, διὰ τῆς ἐκτελέσεως τῆς Συμφωνίας τῆς Βόννης τῆς 11 Νοεμβρίου 1953, ἀνέλαβε νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Σχεδίου τῆς Ἑλληνικῆς ἀνασυγκροτήσεως διὰ πιστώσεων πεντήκοντα ὅλων ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ὁμοίως, ἠγόρασεν ἐκ τῆς παρελθούσης ἐσοδείας καπνῶν, δώδεκα χιλιάδας τόννους, πρόκειται δὲ νὰ ἀγοράσῃ ἐκ τῆς προσεχοῦς τοὐλάχιστον δέκα ἐξ ὧν ὄχι περισσοτέρους. Αὗται ὑπῆρξαν αἱ προϋποθέσεις προσκλήσεως τοῦ Γερμανοῦ Καγκελλαρίου. Ὡς ὅμως ἦτο φυσικόν, δὲν προεβλέφθη συζήτησις ἄλλων γενικωτέρων θεμάτων σχετιζομένων μάλιστα μὲ τὴν μέλλουσαν νὰ ὑπογραφῇ Συνθήκην εἰρήνης μετὰ τῆς Γερμανίας, ὡς εἶναι ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τῶν ὁμήρων. Τοῦτο, κατ’ ἀνάγκην, θέλει συζητηθῆ κατὰ τὰς μελλούσας νὰ λάβουν χώραν διαπραγματεύσεις πρὸς ὑπογραφὴν τῆς ἐν λόγῳ Συνθήκης, ὅπως ἐγένετο διὰ τὴν ἀνάλογον περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν μετὰ τῆς Ἰταλίας ὑπογραφεῖσαν Συνθήκην εἰρήνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ἐπίσης οἱ κ.κ. Θ. Καψάλης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) κ. Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων Νήσων καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἱδρύσεως Ὑφυπουργείου Ἀποκαταστάσεως Σεισμοπλήκτων Νήσων κειμένων διατάξεων». Ὁ κ. Σ. Δημάρατος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς μαθητὰς τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς». Οἱ κ.κ. Σ. Δημάρατος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Δ. Μπαμπάκος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 111 τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας». Οἱ κ.κ. Σ. Δημάρατος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τόκων ὑπὲρ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος». Οἱ κ.κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Σ. Μαρκεζίνης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας περὶ τροποποιήσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Η.Π.Α. ἰσχυούσης συμφωνίας περὶ οἰκονομικῆς συνεργασίας ἀπὸ 2 Ἰουλίου 1948». Οἱ κ.κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) Κ. Καλλίας (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καὶ Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας εἰσαγωγῆς εἰδῶν ἐκπαιδευτικοῦ, ἐπιστημονικοῦ ἢ μορφωτικοῦ χαρακτῆρος ὑπογραφείσης ἐν Λέϊκ–Σαξὲς τὴν 22 Νοεμβρίου 1950». Οἱ κ.κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Κ. Καλλίας (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας Ἀνταλλαγῆς Ἐπισήμων Δημοσιευμάτων μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς». Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Καταστατικῆς Πράξεως τῆς Διακυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Μεταναστεύσεως ἐξ Εὐρώπης». Οἱ κ.κ. Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), Θ. Καψάλης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καὶ Κ. Καλλίας (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς Κρατικῆς ἐπιχορηγήσεως εἰς τὸ Ἐθνικὸν Μετσόβιον Πολυτεχνεῖον καὶ περὶ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ποσῶν τῶν ἐπιχορηγήσεων ἑτέρων Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων». Ὁ κ. Λ. Εὐταξίας (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων 1) «Περὶ ἐκποιήσεως ἀκινήτου τοῦ Κληροδοτήματος συζύγων Ν. Τριανταφύλλου» καὶ 2) «Περὶ ἐκποιήσεως τμήματος οἰκοπέδου τοῦ ἐν Πειραιεῖ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Γεωργίου Κερατσινίου ἐκ δωρεᾶς Μαριάννας Μελετοπούλου». Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου), καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ αὐξήσεως τῆς ἐγγυήσεως ἀδειῶν λειτουργίας Τουριστικῶν ἢ Ταξειδιωτικῶν Γραφείων τοῦ Α. Ν. 864/1937» καὶ 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2490/1953 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Α.Σ.Ο. καὶ περὶ Κορινθιακῆς σταφίδος Νομοθεσίας». Ὁ κ. Ε. Γονῆς (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐργατικῶν τινων Νόμων καὶ 2) «περὶ τῆς παρὰ τῷ Ταμείῳ Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἀσφαλίσεως τῶν ἐν μονίμῳ διαθεσιμότητι Ἀστυνομικῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις τῆς ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ διαρρυθμίσεως καὶ συμπληρώσεως κλάσεών τινων τοῦ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου Εἰσαγωγῆς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». 2) «Περὶ κατονομασίας ἐν τῷ Τελωνειακῷ Δασμολογίῳ Εἰσαγωγῆς τῶν τεχνικῶν καὶ συνθετικῶν ὑφαντικῶν ἰνῶν καὶ τῶν ἐξ αὐτῶν εἰδῶν», καὶ 3) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1953– 54 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Γενικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Δερτιλῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 2516/ 1953 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Γκελεστάθης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 2516/ 53 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Πέτσος καὶ Ν. Ζορμπᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ρύθμισιν στρατολογικῶν ὑποχρεώσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Πάρρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ρύθμισιν στρατολογικῶν ὑποχρεώσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Βραχνὸς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Τσουβάρας, Χ. Ντινίδης, Α. Φράγκος, Π. Κάβδας, Ι. Παπαπέτρος καὶ Γ. Ρουμάνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Σαράντης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Λιβαδᾶς καὶ Α. Κατσιλάμπρος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 125/2–2–1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διαρρυθμίσεως τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ καπνοῦ» καὶ ρυθμίσεως ἑτέρων τινῶν καπνικῶν ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Σαράντης, Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Χ. Ντινίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ὡρισμένων θεμάτων ἀφορώντων τὴν τύχην καὶ διάθεσιν τῶν τέως Γερμανικῶν περιουσιῶν ἐν Ἑλλάδι».

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βοβολίνης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§12Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 24 Μαρτίου, κατὰ τὴν συνεδρίασιν, δηλαδή, τῆς παραμονῆς τῆς Ἐθνικῆς ἡμῶν ἐπετείου, εἰς τὸ Ἀμερικανικὸν Κογκρέσσον ἠκούσθησαν λόγοι ἰδιαιτέρως τιμῶντες τὴν Ἑλλάδα. Νομίζω, ὅτι οἱ λόγοι αὐτοὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπαναληφθοῦν καὶ ἐνώπιον τῆς ἰδικῆς μας Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι προέρχονται ἀπὸ ἐκλεκτοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἀμερικανικοῦ Ἔθνους καὶ διότι εὗρον καὶ ἔσχον βαθυτάτην ἀπήχησιν μεταξὺ τῶν ἄλλων μελῶν τοῦ Ἀμερικανικοῦ Κογκρέσσου. Οὕτω ὁ Ρεμπουπλικάνος Γερουσιαστὴς τῆς Πολιτείας Μίτσιγκαν κ. Ὅμηρος Φέργκιουσον, ἀναφερόμενος εἰς τὴν Ἐθνικήν μας ἐπέτειον, εἶπε τὰ ἑξῆς: «Ὁ ἀγὼν τῶν Ἑλλήνων διὰ τὴν ἐλευθερίαν ἤρχισεν ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ἀλεξάνδρου Ὑψηλάντη, πρὸς τιμὴν τοῦ ὁποίου ὠνομάσθη μία πόλις τῆς Πολιτείας Μίτσιγκαν. Αὐτὸς ἔδωσε τὸ σύνθημα τοῦ ἀγῶνος, εἰς τὸ Ἰάσιον τῆς Μολδαβίας, τὸν Μάρτιον τοῦ 1821. Ἐπηκολούθησαν ἑπτὰ ἔτη σκληρῶν μαχῶν, ἀπὸ τὰς ὁποίας ἐγεννήθη μία ἐλευθέρα καὶ ἀνεξάρτητος Ἑλλάς. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς Ἐθνικῆς ἐπετείου τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλλάδος, ζητῶ ἀπ’ ὅλους τῆς καλῆς πίστεως Ἀμερικανοὺς ν’ ἀναμνησθοῦν τῶν ἄνευ προηγουμένου δοκιμασιῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ ἐπιδείξουν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον ἐνδιαφέρον διὰ τὸ μικρὸν αὐτὸ Ἔθνος, τὸ ὁποῖον ἔδωσεν ὅ,τι εἶχε διὰ τὴν κοινὴν ὑπόθεσιν τῆς ἐλευθερίας, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Βʹ παγκοσμίου πολέμου καὶ τοῦ πολέμου εἰς τὴν Κορέαν, καὶ τὸ ὁποῖον, χάρις εἰς τὰς θυσίας καὶ τὴν γενναιότητά του, προεκάλεσε τὸν θαυμασμὸν τῆς Δημοκρατίας μας. Καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἱστορίας, ἡ γενναιότης καὶ ἡ νοημοσύνη τῶν Ἑλλήνων ἐθεωρεῖτο πάντοτε ἐξαιρετική. Εἰς ὅλας τὰς περιόδους τῆς μακρᾶς ἱστορικῆς ἐξελίξεως τῆς ἀνθρωπότητος, ὁ λαὸς τῆς Ἑλλάδος διεδραμάτισεν ἔνδοξον ρόλον. Δὲν ἀπετέλει ἁπλῆν σύμπτωσιν ὅτι ὁ ποιητής μας Πότε ἔγραψε διὰ τὴν «Δόξαν ποὺ λεγόταν Ἑλλάδα». Ἡ παρατήρησις αὐτὴ ἦτο ἀναγνώρισις τῶν ὑπερόχων ἀρετῶν τῶν Ἑλλήνων. Εἶναι πρὸς δόξαν τῆς Ἑλλάδος, ὅτι οὐδεὶς τύραννος ἠδυνήθη ποτὲ νὰ τὴν καθυποτάξῃ. Καὶ εἶναι, ἐπίσης, πρὸς δόξαν της, ὅτι ἐκληροδότησεν εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον μίαν κληρονομίαν πλουσίαν εἰς γνώσεις, τέχνην καὶ θάρρος. Ὀφείλομεν μέγα χρέος πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν πνεῦμα καὶ τὴν Ἑλληνικὴν εὐφυχίαν». (Ζωηρὰ χειροκροτήματα. Εὖγε, εὖγε). Ὁ Γερουσιαστὴς Φέργκιουσον ἀποδεικνύει ταὐτοχρόνως, ὅτι εἶναι καὶ βαθύτατος γνώστης τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Ἐξ ἄλλου ὁ Δημοκρατικὸς βουλευτὴς τῆς Πενσυλβανίας κύριος Τσάντορ, εἶπε τὰ ἑξῆς. Οἱ Ἀμερικανοὶ Ἑλληνικῆς καταγωγῆς, καθ’ ὅλον τὸ μῆκος καὶ τὸ πλάτος τῆς μεγάλης μας χώρας, θὰ ἑορτάζουν μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς λαοὺς τοῦ κόσμου ποὺ ἀγαποῦν τὴν ἐλευθερίαν, τὴν 133ην ἐπέτειον τῆς Ἑλληνικῆς ἀνεξαρτησίας, τοῦ ἀγῶνος τῆς ἀνεξαρτησίας κατὰ τῆς Ὀθωμανικῆς τυραννίας, ἑνὸς μακροῦ καὶ ἡρωϊκοῦ ἀγῶνος. Ἀποτελεῖ ἀναντίρρητον γεγονός, ὅτι ἡ Ἑλλάς, σήμερον, ἀποτελεῖ τὸ προπύργιον τῆς ἐλευθερίας εἰς τὴν Μεσόγειον καὶ ὅτι εἶναι μεγάλης στρατηγικῆς καὶ γεωγραφικῆς σημασίας διὰ τὴν ἐθνικὴν ἄμυναν καὶ ἀσφάλειάν μας, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀποτελεῖ πιστὸν καὶ γενναῖον σύμμαχον. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, διέθεσαν δισεκατομμύρια δολλάρια διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς Ἑλλάδος, κοιτίδος τοῦ Δυτικοῦ πολιτισμοῦ. Σήμερον, ἀνεγνωρίσθη ὑφ’ ὅλων, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἀποτελεῖ σοφὴν καὶ δικαίαν τοποθέτησιν». (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Νομίζω, ἀξιότιμοι κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ὀφείλομεν ἰδιαιτέρας χάριτας καὶ εὐχαριστίας πρὸς τοὺς δύο ἐκπροσώπους τοῦ Ἀμερικανικοῦ Ἔθνους, ἀλλ’ ὀφείλομεν ἐπίσης χάριτας καὶ εὐχαριστίας καὶ πρὸς τὸ σύνολον τοῦ Ἀμερικανικοῦ Κογκρέσσου, τὸ ὁποῖον μὲ χειροκροτήματα ὑπεδέχθη τοὺς λόγους τῶν δύο Ἀμερικανῶν ἀντιπροσώπων. Νομίζω, ὅμως, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, ὅτι θὰ ἔπρεπε καὶ ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, νὰ ἀκουσθοῦν ὡρισμέναι ἱστορικαὶ ἀλήθειαι, διότι πιστεύω ὅτι ἡ γνῶσις τῆς ἱστορίας εἶναι ἀπαραίτητος καὶ διὰ τοὺς Ἕλληνας καὶ διὰ τοὺς φίλους τῶν Ἑλλήνων καὶ διὰ πάντα ξένον ὁπωσδήποτε καὶ ἂν εἶναι διατεθειμένος ἀπέναντι τῶν Ἑλλήνων. Ὅταν, διαρκουσῶν τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, εἰσηγήθην τὴν κύρωσιν τῆς Συμβάσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν, περὶ παροχῆς στρατιωτικῶν διευκολύνσεων, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναφερθῶ εἰς τρία κείμενα, τὰ ὁποῖα ἀτυχῶς εἶναι ἄγνωστα ἐν πολλοῖς καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε—τὸ πιστεύω εἰλικρινῶς τοῦτο—νὰ διδάσκωνται καθημερινῶς καὶ εἰς τὰ σχολεῖα ἡμῶν. Πρόκειται περὶ ἐπισήμων κειμένων, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει ὡσαύτως νὰ περιληφθοῦν καὶ εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τοῦ Ἐθνικοῦ ἡμῶν Κοινοβουλίου. Τὸ πρῶτον ἀναφέρεται εἰς τὸ ἔτος 1822 καὶ εἶναι διάγγελμα τοῦ τότε Προέδρου τῆς Ἀμερικανικῆς Συμπολιτείας, τοῦ Ἰακώβου Μονρόε, ἀναφέρεται δέ, ἐκδοθὲν τὴν 3 Δεκεμβρίου 1822, εἰς τὸ μόλις τότε ἀρξάμενον ἀπελευθερωτικὸν κίνημα τῶν Ἑλλήνων. Ὁ Ἰάκωβος Μονρόε, πρὸ 133 ἐτῶν, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸ Ἀμερικανικὸν Κογκρέσσον, ἐκεῖ ὅπου προχθὲς μόλις ἠκούσθησαν αἱ ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ὡραῖαι Ἀμερικανικαὶ τοποθετήσεις, ὑπῆρξεν ἐπίσης κομιστὴς λαμπροῦ ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος μηνύματος. Ὁμιλῶν ὁ Ἰάκωβος Μονρόε καὶ διακηρύσσων—διότι πρόκειται περὶ ἐπισήμου διαγγέλματος—εἶπε τὰ ἑξῆς: «Τῆς Ἑλλάδος τὸ ὄνομα πληροῖ τὸν νοῦν μας διὰ τῶν ὑψίστων σκέψεων καὶ διεγείρει εἰς τὰς καρδίας μας τὰ εὐγενέστατα συναισθήματα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως... Ὅτι τοιαύτη χώρα ἐπὶ μακρὸν κατεκλύσθη καὶ ἀπεκρύβη τοῦ κόσμου ὑπὸ ζοφερὰν δεσποτείαν, ὑπῆρξεν ἀφορμὴ ἀδιαλείπτου καὶ βαθείας θλίψεως εἰς τὰς γενναιόφρονας ψυχάς. Ὅθεν ἦτο φυσικόν, ἡ ἐπανεμφάνισις τῆς Ἑλλάδος μαχομένης ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, νὰ γεννήσῃ μέγαν ἐνθουσιασμὸν καὶ ἐξαιρετικὴν συμπάθειαν ἀνὰ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Ἰσχυρὰν δὲ τρέφομεν πάντες τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ἀνακτήσῃ τὴν ἀνεξαρτησίαν της καὶ θὰ καταλάβῃ ἐκ νέου θέσιν ἰσότιμον μεταξὺ τῶν Ἐθνῶν τῆς γῆς». Τὸ διάγγελμα τοῦ Ἰακώβου Μονρόε ἔχει κατὰ τοῦτο ἰδιαιτέραν σημασίαν, ὄχι μόνον δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν Ἑλληνικήν μας Πατρίδα, ἀλλὰ καὶ διότι ὑπῆρξεν ἡ πρώτη ἐπίσημος τοποθέτησις ἑνὸς μεγάλου Κράτους ἔναντι τοῦ ἀρξαμένου τότε Ἑλληνικοῦ ἀγῶνος. Θὰ ἤθελον δὲ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ κάμω πρὸς ὑμᾶς κ. Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, μίαν τοποθέτησιν, ἀρκετά, ὡς νομίζω, ἐνδιαφέρουσαν καὶ ἱστορικῶς ἀληθῆ. Ὁ φιλελληνισμὸς ὁ ὁποῖος ἀνεπτύχθη μετὰ τὴν Ἐπανάστασιν τοῦ 1821, ἦτο φιλελληνισμὸς ἀτόμων ἢ ὁμάδων. Δὲν ἦτο φιλελληνισμός, συγκεκροτημένων κρατῶν. Καὶ κατὰ τοῦτο τὸ διάγγελμα τοῦ Ἰακώβου Μονρόε, ἐνέχει ἰδιαιτέραν σημασίαν. Διὰ τὰ ἄλλα κράτη πρῶτον ἐξεκίνησαν τὰ ἄτομα, ἐνθουσιασθέντα ἀπὸ τὰ κηρύγματα τὰ ἰδικά μας περὶ ἐλευθερίας καὶ μετὰ τὰ ἄτομα ἐξεδηλώθησαν αἱ ὁμάδες. Τέλος δὲ ἠκολούθησαν τὰ Ἔθνη, ἐκ τῶν πραγμάτων πιεζόμενα καὶ ἀναλόγως τῶν συμφερόντων των, τῶν συμφερόντων περὶ ἐνδεχομένης μελλοντικῆς ἐπιρροῆς των, δι’ ὅ,τι ἀφεώρα τὸ ὑπὸ συγκρότησιν νέον ἐλεύθερον Κράτος: Τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι ὅμως ἐξ ἴσου χαρακτηριστικὴ ἡ συγκίνησις, ἡ ὁποία, τότε, μὲ τὴν ἔναρξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀγῶνος, ἐξεδηλώθη εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἀμερικανικὴν Συμπολιτείαν καὶ χαρακτηριστικώτατον ὑπῆρξε τὸ περίφημον ὑπόμνημα, τῶν κατοίκων τῆς Οὐάσιγκτων, τὸ ὑποβληθὲν εἰς τὸ Ἀμερικανικὸν Κογκρέσσον, ὀλίγον μετὰ τὸ διάγγελμα τοῦ Προέδρου Ἰακώβου Μονρόε. Εἰς τοῦτο ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς, ἀναφέρονται δὲ ὡς ὑποδείξεις τοῦ Λαοῦ πρὸς τὴν ἐκπροσώπησίν του, πρὸς τὸ Κογκρέσσον: «Τὸ Κογκρέσσον ὀφείλει νὰ ἐπιστήσῃ ὡς τάχιστα τὴν προσοχήν του ἐπὶ τὸν ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα τῶν Ἑλλήνων, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι, ἡ ἵδρυσις ἐλευθέρου Ἑλληνικοῦ Κράτους ἐν τῇ Ἀνατολικῇ Μεσογείῳ καὶ περιλαμβάνοντος πλὴν τῆς νοτίου Ἑλληνικῆς Χερσονήσου, τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου Πελάγους καὶ τῆς Κρήτης καὶ τὴν Δωδεκάνησον, ὡς καὶ τὴν Κύπρον, θὰ διηυκόλυνε τὴν διάνοιξιν τῶν ὁδῶν τοῦ πολιτισμοῦ πρὸς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν». Συνεπῶς τὸ θέμα, ὅπερ νῦν συγκινεῖ καὶ συνεγείρει τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, δὲν τοποθετεῖται νῦν παρ’ ἡμῶν διὰ πρώτην φοράν. Τὸ θέμα ἔχει ἤδη τοποθετηθῆ ὑπὸ τῶν κατοίκων τῆς Οὐάσιγκτων πρὸ 133 ἐτῶν (χειροκροτήματα) καὶ δὴ ἐνώπιον τοῦ Ἀμερικανικοῦ Κογκρέσσου. Θὰ ὤφειλον δέ, ἀναφερόμενος κατ’ ἐξακολούθησιν εἰς κείμενα,—ἀλλὰ τὰ κείμενα ἔχουν ἰδιαιτέραν ἱστορικὴν σημασίαν—νὰ ἔθετον ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν ἓν ἀπόσπασμα τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον ἐστάλη ἀπὸ τὸν Γεώργιον Κάνιγκ, Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τὸ 1827, πρὸς τὸν πρεσβευτὴν τῆς Μ. Βρεταννίας ἐν Κωνσταντινουπόλει. Ἐκεῖ περιέχονται τὰ ἑξῆς, ἰδιαιτέρας σημασίας, ὡς ἀποδεικνύοντα τὴν συνέχειαν καὶ τὴν συνέπειαν τῆς φιλίας, ἥτις συνδέει τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ἰδοὺ τὸ χαρακτηριστικὸν ἀπόσπασμα τοῦ τηλεγραφήματος τοῦ Γεωργίου Κάνιγκ: «Ἡ Πύλη ἂς μὴ ἀμφιβάλλῃ ὅτι ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Ἀμερικῆς μέχρις ἑνός, διάκεινται εὐμενέστατα πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν ζήτημα καὶ δύνανται πολὺ ταχέως νὰ συμπράξωσι δι’ ἔργων πολεμικῶν μετὰ τῶν Ἑλλήνων». Τοῦτο σημαίνει, ὅτι, ὅταν πρὸ ὀλίγων μόλις μηνῶν, ἐπεκυρώσαμεν τὰς συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἀμερικῆς, δὲν ἐκάμομεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ συνεχίσωμεν μίαν μακρὰν παράδοσιν, ἀφοῦ ἤδη ἀπὸ τοῦ 1827 ὁ Βρεταννὸς Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐτηλεγράφει εἰς τὸν ἐν Κωνσταντινουπόλει Πρεσβευτήν του, ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ εἶναι τόσον ἐνθουσιώδεις, ὥστε καὶ εἰς πολεμικὰ ἔργα μετὰ τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἕτοιμοι ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ συμπράξωσι. Πρῶτος συνεπῶς, ὁ Ἀμερικανικὸς Ἀετός, ὑπεράνω τοῦ Ἑλληνικοῦ οὐρανοῦ ἱπτάμενος, μᾶς ἔφερεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τὸ μήνυμα τῆς ἐλευθερίας. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐφ’ ὅσον εἰς τὸ Ἀμερικανικὸν Κογκρέσσον ἠκούθησαν οἱ λόγοι, οἵτινες ἠκούσθησαν, ὀφείλομεν νομίζω, καὶ προτείνω εἰς τὸ Σῶμα, ὅπως εὐχαριστήσωμεν τοὺς δύο ἐκπροσώπους τοῦ Ἀμερικανικοῦ Ἔθνους, διὰ τὸν ὕμνον τὸν ἀκουσθέντα ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Κογκρέσσον. Καὶ ταὐτοχρόνως εὐχαριστοῦντες αὐτούς, νὰ τοὺς διαβεβαιώσωμεν, ὅτι ἡ Ἑλληνική μας Πατρίς, ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἀνεξαιρέτως, δὲν θὰ παύσωμεν, οὐδέποτε προμαχοῦντες ὑπὲρ τῆς πανανθρωπίνης ἐλευθερίας, ὑπὲρ τῆς ἀληθοῦς ἐλευθερίας, ὑπὲρ τῆς ὁποίας νῦν, ὅλα τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη μάχονται. (Ζωηρά, παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§13Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Πειραιῶς καὶ φρονῶ, ὅτι συμφωνεῖ καὶ σύμπασα ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅπως, μετὰ τῶν εὐχαριστηρίων τηλεγραφημάτων, πρὸς τοὺς δύο φιλέλληνας Ἀμερικανοὺς συναδέλφους, ἀποσταλῇ καὶ πρὸς τὸ Ἀμερικανικὸν Κογκρέσσον ἀπόσπασμα τῶν Ἐπισήμων Πρακτικῶν τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως, περιέχον τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Βοβολίνη.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. συναδέλφου;

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργόν. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τῶν Προέδρων διδασκαλικῶν τινων Ὁμοσπονδιῶν, δι’ ἧς ζητοῦν τὴν μὴ περικοπὴν τῶν ὑφισταμένων ὀργανικῶν θέσεων καὶ βαθμῶν, ὁ κ. Τσιρώνης ἔχει τὸν λόγον.

§17Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δόκος ἔχει τὸν λόγον.

§19Δ. ΔΟΚΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βύζας ἔχει τὸν λόγον.

§21Β. ΒΥΖΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§23Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὸ ζήτημα τῆς ρυθμίσεως, τόσον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν λειτουργῶν στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως, ὅσον καὶ τῶν βαθμῶν τοὺς ὁποίους ἔχουν ἀνέκυψεν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Νόμου 2500. Ἡ Κυβέρνησις ἐκτιμῶσα τὴν μεγάλην ἀποστολὴν τοῦ δημοδιδασκάλου καὶ τὴν σημασίαν τοῦ παρ’ αὐτοῦ ἐπιτελουμένου ἔργου, δὲν ἔσπευσεν εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 2500 εἰς τὴν παιδείαν, περικόπτουσα τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν βαθμῶν, βεβαίως δὲν ἔληξεν ὁριστικῶς, ἀλλὰ ἀντιμετωπίζεται ὑπ’ ἐμοῦ μὲ τὴν μεγαλυτέραν εὔνοιαν ὑπὲρ τοῦ διδασκαλικοῦ κόσμου καὶ τοῦτο, ὄχι διότι ἐπιδιώκεται νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις ὑπὲρ ἑνὸς μεγάλου κύκλου ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν τὰς πολυτίμους ὑπηρεσίας των, ἀλλὰ διότι ἐπιδιώκεται ἀκριβῶς, ἡ ὕψωσις τοῦ ἐπιπέδου τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῶν λειτουργῶν τῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ διὰ τὴν καλλιτέραν ἐκπλήρωσιν τοῦ προορισμοῦ των πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπὲρ αὐτῶν πᾶσα δυνατὴ μέριμνα. (Χειροκροτήματα).

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν διπλωματούχων τῶν τεχνικῶν Σχολῶν Ἡφαίστου κλπ. ζητούντων ἐξομοίωσιν τοῦ πτυχίου τῶν Σχολῶν τούτων μὲ τὸ πτυχίον τοῦ Γυμνασίου, ὁ κ. Α. Γκελεστάθης ἔχει τὸν λόγον.

§25Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§27Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σαββόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§29Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον.

§31Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§33Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὸ αἴτημα αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν δυστυχῶς νὰ γίνῃ ἀποδεκτόν, διότι ὁ προορισμὸς τῶν τεχνικῶν σχολῶν εἶναι ἄλλος, δὲν εἶναι νὰ προετοιμάσῃ ὑποψηφίους διὰ τὸ Πανεπιστήμιον, οὔτε εἶναι ὀρθὸν νὰ δημιουργῶμεν πληθωρισμὸν ὑποψηφίων. Αἱ τεχνικαὶ σχολαὶ προετοιμάζουν τοὺς σπουδαστάς των διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας ἀναλόγους πρὸς τὴν μόρφωσιν τὴν ὁποίαν λαμβάνουν. Καὶ θὰ εἶναι ἀντίθετον εἰς τὸν προορισμὸν τῶν σχολῶν αὐτῶν, ἐὰν διὰ τῶν τίτλων σπουδῶν τὰς ὁποίας ἀποκτοῦν, πρόκειται νὰ ἐπιδιώξουν νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὰ Πανεπιστήμια. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ)

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀφορώσης τὴν ἀπονομὴν ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τοὺς διακριθέντας εἰς τὴν Ἐθνικὴν ἀντίστασιν δημοδιδασκάλους καὶ καθηγητάς.

§35Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπέβαλον μίαν ἐρώτησιν διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν Παιδείας δι’ ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἶχε λυθῆ πρὸ ἐτῶν, ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς χώρας ἀπὸ τὸν ἐπάρατον κομμουνισμὸν καὶ τὴν κατοχήν. Γνωρίζετε ὅλοι ὅτι, κατὰ τὸν κατοχήν, πολλοὶ Ἕλληνες εὗρον τὴν εὐκαιρίαν ἐθελοντικῶς νὰ ἀγωνισθοῦν κατὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. Εἶναι ἀληθὲς βεβαίως, ὅτι ἐὰν παρείχετο ἡ εὐκαιρία ὅλοι οἱ Ἕλληνες, πλὴν τῶν κομμουνιστῶν, θὰ ἠγωνίζοντο παντοιοτρόπως διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος μας. Αὐτὸ τὸ ζήτημα ὅμως δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Τοῦ παρόντος εἶναι ὅτι κατὰ τὴν κατοχὴν πολλοὶ δημοδιδάσκαλοι καὶ καθηγηταὶ τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως διεκρίθησαν εἰς τὸν κατὰ τῶν ἐχθρῶν ἀγῶνα. Δι’ αὐτοὺς μέχρι σήμερον ἡ Πατρὶς οὐδὲν ἔπραξε. Θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς εἶχον δοθῆ καὶ ὑλικαὶ ἀμοιβαὶ καὶ προαγωγαὶ εἰς ἀνωτέρους βαθμούς, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατόν, λόγῳ τῶν δυσκόλων οἰκονομικῶν συνθηκῶν ποὺ διερχόμεθα νὰ τοὺς παράσχῃ, νομίζω ὅτι δὲν συγχωρεῖται ἡ ὀλιγωρία τῶν ἁρμοδίων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας εἰς τὸ νὰ μὴ ἀπονείμῃ εἰσέτι εἰς τοὺς πατριώτας αὐτοὺς ἠθικὰς ἀμοιβάς. Οἱ ἀγῶνες τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἀναγνωριζόμενοι ὡς θὰ ἔδει, θὰ ἀποτελέσουν παράδειγμα πρὸς μίμησιν εἰς τὰς ἐπερχομένας γενεάς. Θὰ ἔπρεπεν οἱ διδάσκαλοι αὐτοὶ τοὐλάχιστον, νὰ τύχουν ἑνὸς γέρατος. Ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω πρὸς Ὑμᾶς κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι πρὸς ἀπονομὴν ἠθικῶν ἀμοιβῶν πρὸς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς αὐτοὺς ἐγένοντο προτάσεις ἐν ἔτει 1947. Πλὴν ὅμως οὐδὲν ἐπετελέσθη τῶν προτάσεων τούτων παραμεινάντων ἀνενεργήτων εἰς τὰ ἀρχεῖα τοῦ Ὑπουργείου. Ἀπὸ τότε θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον δοθῆ αὐτὰ τὰ ἔπαθλα καὶ αἱ ἠθικαὶ ἀμοιβαί. Ἀναμένομεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἡ ὁποία πιστεύομεν ὅτι θὰ εἶναι ἱκανοποιητικὴ καὶ ὅτι θὰ ζητηθῇ νὰ γίνῃ ἔλεγχος εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, ἡ ὁποία δὲν ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον της. Δὲν θὰ ἐπεβαρύνετο ὁ προϋπολογισμὸς ἐὰν ἐδίδοντο αἱ ἠθικαὶ αὐταὶ ἀμοιβαί, ἀλλ’ ἡ μὴ χορήγησις εἶναι ἔργον τῶν ἀντιδρώντων. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον. Πιστεύομεν ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν θὰ εἶναι μόνον ἱκανοποιητικὴ διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀλλὰ καὶ δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας.

§36Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι βουλευταί, δὲν ὑπάρχει καμμιὰ ἀμφιβολία ὅτι εἶναι ἄξιον ἐξάρσεως καὶ τιμῆς τὸ ἔργον τῶν διδασκάλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν κατακτητῶν προσέφερον πολυτίμους ὑπηρεσίας καὶ μάλιστα εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπὸ τὸ πρόσχημα ἀγῶνος ἐναντίον τῶν κατακτητῶν, κακοὶ πολῖται καὶ κακοὶ Ἕλληνες εἶχον στρέψει τὰ ὅπλα ἐναντίον τῆς Πατρίδος. Τὸ θέμα τῆς ἀπονομῆς τῶν ἠθικῶν ἀμοιβῶν ἀνάγεται, ὅπως ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Δερδεμέζης εἰς τὸ παρελθόν. Ἀπὸ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, διότι πρόκειται περὶ πράξεως ἀναγομένης εἰς τὸ διάστημα ἀπὸ τοῦ 1947, ὅτε ἐξεδόθη τὸ Ζʹ Ψήφισμα. Τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον κατὰ τὸ ἔτος 1951, ἐζήτησε τὴν ὑποβολὴν προτάσεως μετὰ τῶν σχετικῶν πιστοποιητικῶν πάντων τῶν σημειωσάντων ἐθνικὴν δρᾶσιν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Μετὰ ταῦτα ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν ὁ Κῶδιξ περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἡ ἁρμοδιότης μετεβιβάσθη εἰς τὸ κεντρικὸν ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως. Ἔπρεπεν ὅμως νὰ γίνῃ ἐξακρίβωσις τῶν δικαιούχων. Καὶ ἡ πλήρης ἐξακρίβωσις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλοθεν παρὰ μόνον ἀπὸ τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐζητήθησαν τὰ στοιχεῖα. Ἤδη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πιστοποιητικῶν, τὰ ὁποῖα θὰ χορηγήσῃ ὡς ἁρμόδιον ὄργανον τὸ Γ.Ε.Σ, διότι πρόκειται περὶ προσφορᾶς στρατιωτικῆς ἐθνικῆς ὑπηρεσίας, παρὰ τῶν ἐν λόγῳ διδασκάλων, τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας θὰ χορηγήσῃ τὰς ἠθικὰς ἀμοιβάς. Ὁ ἔλεγχος εἶναι ἀναγκαῖον νὰ γίνῃ ἀπὸ τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ τὴν ὅλην ἁρμοδιότητα διὰ τὴν ἀπονομὴν ἠθικῶν ἀμοιβῶν διὰ τὸν ἀγῶνα τῶν κατοχικῶν ἐτῶν 1941– 1944. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν διὰ τὴν βραδύτητα ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι μόλις τώρα προκειμένου περὶ τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι μετέσχον εἰς τοὺς ἀγῶνας ἐκείνους τῆς Ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ καταρτίζει τὰς καταστάσεις καὶ ὑπογράφονται αἱ σχετικαὶ ἐγκύκλιοι καὶ διαταγαὶ παρὰ τῶν ὑπηρεσιῶν, διὰ τὴν ἀπονομὴν καὶ αὐτοῦ ἀκόμη τοῦ ἀναμνηστικοῦ μεταλλείου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Βεβαίως, εἶναι λυπηρόν, ὅτι, 10, ὁλόκληρα, ἔτη μετὰ τὸν ἀγῶνα, δὲν ἀπενεμήθησαν αἱ ἠθικαὶ ἀμοιβαὶ καὶ διακρίσεις εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐκινδύνευσαν καὶ τόσας ὑπηρεσίας προσέφερον, ἀλλ’ εἰς τὴν γενικωτέραν βραδύτητα παρεσύρθη καὶ τὸ θέμα τῶν ἠθικῶν ἀμοιβῶν τῶν δημοδιδασκάλων, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὰς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας. Πάντως θὰ ζητήσω τὸ ταχύτερον τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, ὥστε νὰ μὴ καθυστερήσῃ ἀκόμη ἡ ἀπονομὴ τῶν ἠθικῶν ἀμοιβῶν.

§37Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐταὶ αἱ ἠθικαὶ ἀμοιβαί, αἱ ὁποῖαι θὰ δοθοῦν ἀπὸ τὸ Γ.Ε.Σ. εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θὰ δοθοῦν εἰς τοὺς στρατιώτας γενικῶς, τὰς ὁποίας καὶ θὰ λάβουν ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ συμμετασχόντες εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Νομίζω—καὶ ἐρωτήσατε τὰς ὑπηρεσίας σας—ὅτι χορηγοῦνται ἄλλης μορφῆς γέρατα παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ὅπως π.χ. διὰ μίαν φιλοπρόοδον ἐνέργειαν ἑνὸς ἐκπαιδευτικοῦ χορηγεῖται γέρας. Τοιαῦτα βραβεῖα ἀκριβῶς θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ τὸ Ὑπουργεῖον. Διότι ὁ κ. Παπανοῦτσος δὲν περιμέναμεν ποτὲ ὅτι θὰ ἀνεγνώριζε τὸν ἀγῶνα αὐτὸν καὶ θὰ ἔδιδε τοιαῦτα γέρατα. Ἀλλὰ σήμερον, θὰ παρακαλέσω ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ διατάξῃ τὴν χορήγησιν καὶ τῶν γεράτων αὐτῶν εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς αὐτούς, οἵτινες ἠγωνίσθησαν μετ’ αὐτοθυσίας ὑπὲρ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Χώρας καὶ μὲ τὰς Ἐθνικὰς ὁμάδας Ἑλλήνων ἀνταρτῶν.

§38Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, βεβαιότατα, εἶναι ἄλλη ἡ ἠθικὴ ἀμοιβή, τὴν ὁποίαν θὰ χορηγήσῃ τὸ Γ.Ε.Σ. καὶ ἄλλη ἡ ἠθικὴ ἀμοιβή, τὴν ὁποίαν θὰ χορηγήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Ἀλλὰ τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ στηριχθῇ εἶναι τὰ αὐτά. Ἐπειδή, δέ, ὡς γνωρίζετε, ὑπῆρξεν ἀσάφεια εἰς τὸ διάστημα μεταξὺ τοῦ 1944 καὶ τοῦ 1952, ὅτε ἀνέλαβε τὴν Κυβέρνησιν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ κίνδυνος νὰ προταθοῦν διὰ νὰ λάβουν ἠθικὰς ἀμοιβὰς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν προσφέρει ἀληθῶς ἐθνικὰς ὑπηρεσίας, νὰ ἐπιλεγοῦν δὲ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσφέρει, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ὡς βάσις θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα εἰς τὸ Γ.Ε.Σ.

§39ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ δημοδιδάσκαλοι, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, διεκρίθησαν, θὰ πρέπει, ἀφοῦ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις, ὅπως εἴπατε, νὰ προταθοῦν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, ἵνα τοὺς δοθοῦν παράσημα, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν μοιράζονται οἱ μεγαλόσταυροι, ὡς ἐὰν ἦσαν λαχανίδες, νομίζω, ὅτι πρωτίστως εἰς τοὺς δημοδιδασκάλους θὰ πρέπει νὰ δίδωνται ἠθικαὶ ἀμοιβαί. Ἐγώ δὲ οὐδέποτε ἤκουσα, νὰ δοθοῦν παράσημα εἰς τοὺς δικαστάς, εἰς τοὺς δημοδιδασκάλους καὶ εἰς τοὺς καθηγητὰς τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως. Νομίζω ὅτι, ὅταν ὁ κατάλογος αὐτὸς περιέλθῃ εἰς τὰς χεῖρας σας, ὅτι ὀφείλετε νὰ προτείνετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν, νὰ δοθοῦν εἰς αὐτοὺς παράσημα, τὰ ὑφιστάμενα κατὰ νόμον.

§40Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, θεωρῶ ὀρθοτάτην τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπονομὴν περαιτέρω ἠθικῶν ἀμοιβῶν διὰ τῆς προτάσεως πρὸς παρασημοφορίαν τῶν δημοδιδασκάλων, οἱ ὁποῖοι προσέφερον ἐθνικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἀγῶνα Ἐθνικῆς ἀντιστάσεως.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Σταθόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Φοιτητῶν Ἰατρικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ζητοῦντος ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῶν ἐργαστηριακῶν ἀσκήσεων κ.λ.π.

§42Ν. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ αἴτησις τῶν φοιτητῶν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς εἶναι δικαιοτάτη. Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 851/46 καθορίζεται ὅτι δύνανται νὰ ἐγγράφωνται οἱ φοιτηταὶ τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἔτους εἰς τὸ ἄλλο, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἐκπληρώσει τὰς ἐργαστηριακάς των ἀσκήσεις καὶ πρὸ τοῦ πέρατος τῆς οἰκείας τμηματικῆς ἐξετάσεως. Ἡ Ἰατρικὴ Σχολὴ ἀπὸ τὸ ἔτος 1946 μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου 1953, δὲν ἐφήρμοσε τὴν διάταξιν αὐτήν, διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους ἔκρινε σοβαροὺς καὶ υἱοθέτησε μίαν κατάστασιν, δυνάμει τῆς ὁποίας ἐγγράφονται οἱ φοιτηταὶ τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἔτους εἰς τὸ ἄλλο, μόνον, ὅταν ἔχουν ἀσκηθῆ ἐργαστηριακῶς καὶ ἔχουν πάρει τὰς ἀπαιτουμένας ὑπογραφάς. Ἤδη, τὸν Νοέμβριον τοῦ 1953 ἡ Ἰατρικὴ Σχολή, ἀνεθεώρησε τὰς ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἐφήρμοζε συνεχῶς ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ὑπεχρέωσε τοὺς φοιτητάς, διὰ νὰ δύνανται νὰ ἐγγραφοῦν καὶ εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος, νὰ ἔχουν δώσει ἐπιτυχῶς ἐξετάσεις καὶ εἰς τὰ μαθήματα τοῦ προπροηγουμένου ἔτους καὶ νὰ ἔχουν καὶ τὰς ἐργαστηριακὰς ὑπογραφὰς τοῦ προηγουμένου. Τοῦτο νομίζω, τοὐλάχιστον, διὰ τοὺς φοιτητὰς τῶν προηγουμένων ἐτῶν καὶ μέχρι τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1953–54 δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ, διὰ τοὺς λόγους ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἡ ἰδία ἡ Ἰατρικὴ Σχολὴ ἐδέχθη ὅτι ὑφίστανται ὑπὲρ τῶν φοιτητῶν. Οἱ λόγοι δὲ οὗτοι εἶναι οἱ ἑξῆς: Ἡ Σχολὴ ἐδέχθη δι’ ἀποφάσεώς της ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν οἱ φοιτηταί, λόγῳ τῶν κρατουσῶν συνθηκῶν, νὰ προπαρασκευασθοῦν καὶ θεωρητικῶς, διὰ νὰ προσέλθουν ἐμπροθέσμως εἰς τὰς ἐξετάσεις των, προφανῶς, ἐλλείψει συγγραμμάτων. Εἶναι γνωστὸν ὅτι, ἐκ τῶν 28–31 μαθημάτων, ὑπάρχουν συγγράμματα μόνον 9–10. Ἐπὶ πλέον εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑποχρεοῦνται νὰ παρακολουθοῦν ἐργαστήρια ἀπὸ τῆς 7ης πρωϊνῆς μέχρι καὶ τῆς 7ης ἑσπερινῆς, μὲ ὥρας ἀκαθορίστους, δηλαδὴ ἐργάζονται οἱ φοιτηταὶ πλέον τῶν 14 ὡρῶν, χωρὶς νὰ δύνανται, κατ’ ἰδίαν, νὰ καταρτίζωνται καὶ θεωρητικῶς. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὴν δικαίαν αἴτησιν αὐτῶν τῶν φοιτητῶν τῆς Ἰατρικῆς καὶ νὰ εἶναι βέβαιος ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δὲν πρόκειται νὰ βραβεύσῃ ἀμελεῖς φοιτητάς, ἀλλὰ φοιτητὰς ἐπιμελεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ πᾶνε εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος, διότι ἔτυχε νὰ καθυστεροῦν 1 ἢ 2 μαθήματα τοῦ προπροηγουμένου ἔτους καὶ παρακαλῶ νὰ δεχθῇ πρότασιν, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ καὶ τεθῆ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας, δυνάμει τῆς ὁποίας θεσπίζεται διάταξις μεταβατικὴ καὶ ἡ ὁποία λύει ὁριστικῶς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ θέτει ἐπὶ πλέον καὶ φραγμὸν διὰ τοὺς φοιτητὰς τοῦ ἔτους 1954 καὶ εἰς τὸ μέλλον. Νομίζω, ὅτι εἶναι δικαία ἡ αἴτησις αὕτη τῶν φοιτητῶν, διότι πρόκειται περὶ πλέον τῶν 500 φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι παιδιὰ πρὸ παντὸς ἐργαζομένων τάξεων, εἶναι παιδιὰ τῆς ὑπαίθρου καὶ πρέπει νὰ τοὺς ἐπιτρέψωμεν νὰ συνεχίσουν τὰς σπουδάς των καὶ νὰ μὴ τοὺς παρεμβάλλωμεν ἐμπόδια τὰ ὁποῖα, δυστυχῶς, παρεμβάλλονται ἑκάστοτε ἀπὸ τὴν Ἰατρικὴν Σχολήν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§44Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος, ἔχει δύο πλευράς: Τὴν πλευρὰν τῆς νομιμότητος καὶ τὴν πλευρὰν τῆς οὐσίας. Τὸ Πανεπιστήμιον ἀπαιτοῦν νὰ ἔχουν δώσει μέρος τῶν ἐξετάσεων τοῦ προηγουμένου ἔτους ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐγγράφωνται εἰς τὸ ἑπόμενον, ἐφήρμοσε τὸ ἄρθρον 5 τοῦ Ν. 851, ὁ ὁποῖος εἶναι τοῦ ἔτους 1946. Σημειώσατε ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1946, εἴμεθα ἐγγύτατα ἢ μᾶλλον ἐντὸς τῆς ἀνωμάλου περιόδου καὶ κατὰ συνέπειαν μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐκρίθησαν, τότε, ὡς ἐφαρμόσιμα, νὰ τὰ κρίνωμεν σήμερον ὡς ὑπερβολικῶς αὐστηρά, δὲν θὰ συνεβιβάζετο πρὸς τὰς γενικωτέρας ἀντικειμενικὰς συνθήκας. Ἡ Ἰατρικὴ Σχολή, ἑπομένως ἐφαρμόζει, ἁπλῶς, ὑπάρχον νομικὸν καθεστώς. Παρὰ ταῦτα, λόγῳ τοῦ ἐνδιαφέροντος, τὸ ὁποῖον ἐξεδηλώθη διὰ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἐκάλεσα τὸν κοσμήτορα τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς καὶ τοῦ συνέστησα νὰ ἐπανεξετασθῇ ὑπὸ τῆς Σχολῆς τὸ θέμα, ἐν πνεύματι διευκολύνσεως τῶν φοιτητῶν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, χωρὶς βεβαίως ζημίαν τῆς μορφώσεως αὐτῶν. Δυστυχῶς, ἡ ἐπανεξέτασις τοῦ θέματος ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ καταργηθῇ ἡ προϋπόθεσις, τὴν ὁποίαν θέτει τὸ ἄρθρον 5 τοῦ Νόμου 851. Διότι, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται ἀσκήσεις, πρέπει νὰ προϋπάρχουν αἱ βασικαὶ γνώσεις, τὰς ὁποίας ἀποκτοῦν οἱ φοιτηταί, διδασκόμενοι τὰ μαθήματα τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου ἔτους, ὅπως εἶναι ἡ Ἀνατομική, ἡ Φυσιολογία, ἡ Βιοχημεία, ἄνευ τῆς γνώσεως τῶν ὁποίων εἶναι ματαία ἡ ἄσκησις. Παρὰ ταῦτα, ἡ Ἰατρικὴ Σχολή, λόγῳ τῆς ὑποδείξεως νὰ καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῶν φοιτητῶν καὶ δὴ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον στρατευθῇ, κατέληξεν εἰς τὴν ὑπόδειξιν μιᾶς μέσης λύσεως, ἡ ὁποία δὲν εἶναι, ὅμως, σύμφωνος πρὸς τὸ αἴτημα τὸ ὁποῖον διετύπωσε καὶ ἀνέπτυξεν ὁ προλαλήσας ἀξιότιμος συνάδελφος. Ἡ πρότασις λέγει, διὰ τοὺς ἀποστρατευθέντας, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἔχουν διδαχθῆ καὶ ἐξετασθῆ εἰς τὰ μαθήματα τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου ἔτους, καὶ κατόπιν τούτου θὰ δύνανται νὰ ἐγγράφωνται καὶ νὰ ἀσκοῦνται εἰς τὰ ἑπόμενα κατὰ σειρὰν ἔτη. Προτείνεται, τέλος, ὑπὸ τῆς Σχολῆς μία περαιτέρω ἐπιείκεια, πλέον ἐκείνης, τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ ἄρθρον 5 τοῦ Νόμου 851. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον στρατευθῆ, ἡ πρότασις τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Ὑπενθυμίζει πρῶτον, τὸ κείμενον τοῦ ἄρθρου 5, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἐγγραφὴ εἰς τὸ ἀμέσως ἑπόμενον ἔτος, πρὸ τοῦ πέρατος τῆς οἰκείας τμηματικῆς ἐξετάσεως, ἐφ’ ὅσον ὁ φοιτητὴς παρηκολούθησε τὰ μαθήματα καὶ ἐξετέλεσεν ἁπάσας τὰς φροντιστηριακάς, ἐργαστηριακὰς καὶ κλινικὰς ἀσκήσεις τοῦ προηγουμένου ἔτους. Ἐν τούτοις, ἡ Ἰατρικὴ Σχολή, ἐδέχθη νὰ ἐγγράφωνται εἰς τὸ μεθεπόμενον ἔτος, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἐξετασθῆ ἐπιτυχῶς, εἰς τὸ ἥμισυ τοὐλάχιστον τῶν μαθημάτων. Διότι τὸ «πρὸ τοῦ πέρατος», ἡρμηνεύθη ἀπὸ ὅλας τὰς Σχολάς, ὅτι σημαίνει νὰ ἔχουν δώσει ἐξετάσεις, τοὐλάχιστον, τοῦ ἡμίσεος τῶν μαθημάτων. Κύριοι βουλευταί, βεβαίως, ὑπάρχει δυνατότης διὰ μιᾶς διατάξεως νόμου, νὰ γίνουν περαιτέρω διευκολύνσεις, ἀλλ’ ἐξεταστέον εἶναι, ἂν πρόκειται περὶ ἐπωφελῶν διὰ τοὺς σπουδαστὰς εὐκολιῶν. Νομίζω, ὅτι τοιαῦτα μέτρα καταλήγουν εἰς τὴν ἐλλιπῆ μόρφωσιν τῶν φοιτητῶν. Καὶ ὁσονδήποτε καὶ ἂν ὡρισμέναι ἀποφάσεις εἶναι ἀσυμπαθεῖς, εἶναι ἀνάγκη νὰ λαμβάνωνται διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὸν ἀντικειμενικὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἔχομεν ὅλοι, καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ γονεῖς τῶν σπουδαστῶν καὶ τὸ Πανεπιστήμιον. Καὶ ὁ σκοπὸς αὐτὸς εἶναι νὰ ὑψώσωμεν τὸ ἐπίπεδον τῆς ἀνωτάτης Παιδείας, νὰ παρασκευάσωμεν ἐπιστήμονας, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἔχουν ἁπλῶς ἕνα τίτλον σπουδῶν, ἀλλ’ ὁ τίτλος αὐτὸς τῶν σπουδῶν, νὰ ἀντιπροσωπεύῃ ὡρισμένην ποσότητα καὶ ποιότητα γνώσεων, ἡ ὁποία θὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ εἶναι ἄξιοι ἐπιστήμονες, δυνάμενοι νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἑαυτόν των, εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς θὰ παρακαλέσω τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους, νὰ μὴ ἐπιμείνουν οὔτε εἰς τὴν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑποβάλει. Ἀπαντῶν ἐν συνεχείᾳ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας κ. Καλλίας, εἰς διακοπὴν τοῦ κ. Σταθοπούλου, λέγει, ὅτι θὰ εἶναι ἄνευ ἀξίας, ἡ παρακολούθησις ἐργαστηριακῶν ἀσκήσεων, ὑπὸ τῶν φοιτητῶν ἄνευ τῆς βασικῆς μορφώσεώς των, ἡ ὁποία εἶναι προϋπόθεσις. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκοῦνται οἱ φοιτηταὶ ἐπὶ τῶν περαιτέρω μαθημάτων, τὰ ὁποῖα οἰκοδομοῦνται ἐπὶ τῶν βασικῶν μαθημάτων;

§45Ν. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ ἐξυπηρετηθοῦν 500 φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι ταλαιπωροῦνται. Κύριε Ὑπουργέ, ὀφείλετε νὰ τὸ ἐξετάσητε.

§46Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Εὐχαρίστως νὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὰς ἀπόψεις τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἰδιοκτητῶν ἰδιωτικῶν σχολείων τῶν Δήμων Νικαίας κ.λ.π.

§48Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Εἶναι γνωσταί, κ. Πρόεδρε, αἱ συνθῆκαι, ὑπὸ τὰς ὁποίας λειτουργοῦν σήμερον τὰ ἰδιωτικὰ σχολεῖα Ἰδιωτικῆς καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Εἶναι γνωστόν, ἐπίσης ὅτι εἰς τὰ σχολεῖα τῶν Δήμων Νικαίας, Κερατσινίου καὶ Δραπετσῶνος φοιτοῦν μαθηταὶ ἐργατικῶν πτωχοτάτων οἰκογενειῶν, μὲ ἐλάχιστα δίδακτρα, τὰ ὁποῖα διαθέτουν μὲ σκληρὰν προσπάθειαν καὶ εἰς βάρος τῶν ἄλλων οἰκογενειακῶν των ἀναγκῶν. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι τὰ ἰδιωτικὰ σχολεῖα των προσφυγικῶν τούτων Δήμων, πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας περὶ ἐπεκτάσεως εἰς τὰς πτωχικὰς αὐτὰς περιφερείας, τῆς ἀποφάσεως περὶ συμπληρώσεως τῶν χώρων καὶ ἐπεκτάσεως τῶν διδακτηρίων των. Εἶναι δικαία, νομίζω, ἡ αἴτησις αὐτὴ καὶ δέον νὰ ἐξετασθῇ εὐμενῶς διότι παντελῶς ἐλλείπουν αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες, διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀπόφασίς σας.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σαββόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§50Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐνθυμῆσθε, κ. Πρόεδρε, ὅτι καὶ πέρυσι, σᾶς εἶχον ἀπασχολήσει ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ σᾶς ἐτόνισα τὴν ἀνάγκην τῆς ὑποστηρίξεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι, πράγματι, προσφέρουν ἐθνικὸν ἔργον εἰς τὰς περιφερείας Νικαίας, Κερατσινίου καὶ Δραπετσῶνος. Γνωρίζετε καλύτερον παντός, κ. Ὑπουργέ, τὴν κατάστασιν τῶν σχολείων τῶν ἀνηκόντων εἰς τὸ Κράτος. Ἐπίσης γνωρίζετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰς λαϊκὰς συνοικίας ὡς λυκιάρχαι, ἀμείβονται ἐλάχιστα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν κατὰ γράμμα εἰς τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ. Ἐλπίζω κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἰδικῶς διὰ τὴν περιφέρειαν τοῦ Πειραιῶς, ἡ ὁποία δυστυχῶς μέχρι σήμερον, οὐδεμιᾶς κρατικῆς μερίμνης ἔτυχε, θὰ πρέπει νὰ στραφῇ ἡ προσοχή σας ὑποστηριζομένης τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας τῶν πρώτων αὐτῶν διδασκάλων εἰς τὸ δυσκολώτατον ἔργον των.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§52Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ συνηγορῶ μὲ τὴν σειράν μου διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς αἰτήσεως τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ἰδιωτικῶν σχολείων τῶν Δήμων Νικαίας, Κερατσινίου, Δραπετσῶνας καὶ θέλω, ἐν συνεχείᾳ νὰ ἐπισημάνω τοῦτο τὸ γεγονός: Ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου σας ἐξεπόνησεν ἓν σχέδιον Κανονισμοῦ λειτουργίας τῶν Ἰδιωτικῶν Σχολείων καὶ ἔθεσε τοὺς αὐτοὺς ὅρους καὶ κανόνας δι’ ὅλας τὰς περιφερείας. Ὡς ἀντιλαμβάνεσθε καὶ ὡς εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς ἀναπτύξω εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, αἱ διατάξεις αὗται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἐπικρατείας. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς τὰς περιφερείας αὐτὰς τοῦ Πειραιῶς λειτουργοῦν σήμερον περὶ τὰ 70 ἰδιωτικὰ σχολεῖα καὶ ἐὰν ἀναλογισθῶμεν ποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκπαιδεύονται εἰς αὐτά, θὰ ἴδητε, ὅτι ἐὰν ἐπιμείνῃ ἡ ὑπηρεσία σας, εἰς τὴν αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ αὐτοῦ, τὰ σχολεῖα αὐτὰ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσουν λειτουργοῦντα καὶ δὲν θὰ μπορῆτε νὰ ἐξυπηρετήσετε τὰ παιδιὰ αὐτὰ εἰς σχολεῖα δημόσια. Καὶ δεύτερον, θὰ δημιουργηθῇ ἕνα μέγα θέμα τῆς ἀνεργίας ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς ἰδιωτικὰ σχολεῖα. Θέλω νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐπιληφθῆτε τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ νὰ δοθῇ μία πενταετὴς παράτασις ἐφαρμογῆς τοῦ εὐεργετικοῦ αὐτοῦ μέτρου διὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν σχολείων αὐτῶν σιγὰ–σιγὰ νὰ διορθώσουν τὰ σχολεῖα τους καὶ διότι δὲν διαφεύγει τῆς ἀντιλήψεώς σας ὅτι κατὰ μέγα μέρος εἰς τὰ σχολεῖα αὐτὰ δὲν πηγαίνουν παιδιὰ πλουσίων, ἀλλ’ ἐργαζομένων καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εἰς θέσιν πολλὲς φορὲς νὰ καταβάλουν τὰ δίδακτρα.

§53Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κατ’ ἀρχήν, εἰς τὰ ἰδιωτικὰ σχολεῖα πηγαίνουν μαθηταὶ εὐπόρων οἰκογενειῶν καὶ κατὰ συνέπειαν, τὸ λεχθὲν ὅτι ἐκ τῆς δυσχερείας διατηρήσεως ὡρισμένων ἰδιωτικῶν σχολείων θὰ διαταραχθῇ ἡ δυνατότης νὰ φοιτοῦν οἱ μαθηταί, δὲν εἶναι βάσιμον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα νὰ μὴ ἐφαρμοσθοῦν διὰ μίαν πενταετίαν αἱ γενικαὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν θεσπισθῆ χωρὶς ὅμως νὰ εἶναι ἰδιαιτέρως αὐστηραί, δι’ ὅλα τὰ ἰδιωτικὰ σχολεῖα, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ τόσον μακρὰ παράτασις. Διότι ἐὰν γίνῃ, δὲν θὰ σημαίνῃ τίποτε ἄλλο, παρ’ ὅτι θεσπίζονται ὡρισμένα μέτρα, μόνον διὰ νὰ τὰ παραβαίνωμεν καὶ ὄχι διὰ νὰ τὰ ἐφαρμόζωμεν. Νομίζω ὅμως, ὅτι θέμα μαθητῶν δὲν θὰ ὑπάρξῃ, διότι θὰ ἀπορροφηθοῦν, ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντα δημόσια σχολεῖα, ἐὰν δὲν θὰ κατορθώσουν νὰ συμμορφωθοῦν τὰ ἰδιωτικὰ σχολεῖα. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ προσωπικὸν τῶν ἰδιωτικῶν σχολείων καὶ αὐτὸ δύναται νὰ ἀπορροφηθῇ, νὰ γίνουν δηλαδή, οἱ διδάσκαλοι τῶν ἰδιωτικῶν σχολείων, λειτουργοὶ εἰς τὴν δημοσίαν ἐκπαίδευσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθὲν παρὰ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων ὅτι δῆθεν ἐγκατελείφθη ὁ Πειραιεύς, θὰ ἤθελα νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ζωηροτάτην ἱκανοποίησιν, τὴν ὁποίαν εἶχον προχθές, ἐπισκεφθεὶς τὸ πρότυπον γυμνάσιον Πειραιῶς, ὅπου εὗρον τὰς καλυτέρας ἐγκαταστάσεις καὶ ἴσως τὸ καλύτερον γυμνάσιον τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ ἀπόψεως τρόπου λειτουργίας.

§54ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ ἦτο ἀποτέλεσμα τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας.

§55Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν νομίζω, ὅτι οἱ 24 καθηγηταί, τοὺς ὁποίους ἔχει τὸ γυμνάσιον διὰ τοὺς 700 περίπου μαθητὰς εἶναι ἀποτέλεσμα ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας.

§56Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἦτο τὸ γυμνάσιον ἀποτέλεσμα ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ διὰ τοῦτο τὸ εἴδατε εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ἐδημιούργησεν, ὅλα τὰ κατάλληλα μέσα διὰ νὰ διδάσκωνται οἱ μαθηταὶ καὶ νὰ αἰσθάνεσθε καὶ σεῖς τὴν ἱκανοποίησιν ἐκ τῆς ἐπισκέψεως, τὴν ὁποίαν ἐκάματε.

§57Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Ἡ ἀναφορά, ἀφορᾷ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἰδιωτικῶν δημοσίων σχολείων, δὲν ἀφορᾷ τὴν Μέσην ἐκπαίδευσιν.

§58Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ εἶπον ὅτι ἠμποροῦν νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὰ δημόσια σχολεῖα.

§59Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν ἀνάγκῃ νὰ κάμετε τὸν διαχωρισμὸν τῶν συνοικισμῶν ἀπὸ τὸ κέντρον.

§60Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὸ θέμα τῆς δυνατότητος διακρίσεως μεταξὺ κέντρου καὶ συνοικισμῶν θὰ τὸ ἐξετάσω.

§61Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ δοθῇ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν ἕνα δάνειον;

§62Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Εἶναι ἰδιωτικὰ σχολεῖα, εἶναι ἐπιχειρήσεις.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φράγκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἱερέων τοῦ τέως Δήμου Βουπράδος ζητούντων βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν των.

§64Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλιπράντης.

§66Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Διακουμόπουλος.

§68Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, εἰδικώτερα διὰ τοὺς ἐφημερίους γʹ κατηγορίας, τοὐτέστι διὰ τοὺς ἐφημερίους τῶν χωρίων, νὰ δείξῃ κάποιαν μεγαλυτέραν συμπάθειαν, διότι οἱ μισθοί καὶ τὸ ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον τοὺς δίδετε εἶναι ἐλάχιστον. Τὸ χωριὸ δὲν θέλει τίποτε, ἄλλο, θέλει παπᾶ, δάσκαλον καὶ νερό. Δάσκαλον τοῦ ἐδώσατε, δώσατέ τους καὶ παπάδες καὶ θὰ κάμετε μίαν ἐθνικὴν πρᾶξιν μεγάλην.

§69Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι οἱ ἐφημέριοι τῆς γʹ τάξεως ὑποφέρουν, ἰδίᾳ εἰς τὰς ἀκριτικὰς περιοχάς. Αἱ ἀκριτικαὶ περιοχαὶ ἔχουν ἀνάγκην ἱερέων διότι εἶναι οἱ παρήγοροι ἄγγελοι τῶν χωρικῶν. Συντρέχουν καὶ ἐθνικοὶ λόγοι, ποὺ ἐπιβάλλεται ἡ ἐνίσχυσις τῶν ἱερέων τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, ἰδίᾳ δὲ τῶν χωριῶν, ὅπου οἱ ἐφημέριοι γʹ τάξεως, οἱ ὁποῖοι πολλὲς φορὲς πεινοῦν καὶ ἀναγκάζονται νὰ γίνωνται καὶ ἐργάται. Καὶ πρέπει νὰ κάμωμεν καὶ ἕνα ἄλλο, πρέπει νὰ προσέξωμεν τὰς ἐκκλησίας, διότι αὗται στεγάζονται εἰς παραπήγματα ξύλινα.

§70Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ὑπερθεματίζω τῶν δύο προλαλησάντων συναδέλφων· δὲν πρέπει μόνον ἡ Κυβέρνησις νὰ δείξῃ ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς ἱερεῖς τῆς γʹ κατηγορίας, τῶν χωρίων, ἀλλὰ νὰ δείξῃ γενικῶς δι’ ὅλους τοὺς ἱερεῖς, διότι εἰς τὰς πόλεις ὑποφέρουν περισσότερον τῶν χωρίων, διότι, ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς τῶν χωρίων, ἐκεῖ ἐργάζονται καὶ ὀλίγον εἰς τοὺς ἀγρούς, ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ ἱερεὺς πρέπει νὰ κατέχῃ μίαν θέσιν ἐξαιρετικὴν εἰς τὸ χωριὸ καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ ἐπειδὴ εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καταφεύγομεν ὁσάκις ἔχομεν ἀνάγκην τοῦ Θεοῦ, μᾶς χρησιμεύει ὡς μεσάζων μεταξὺ ἡμῶν καὶ τοῦ Θεοῦ, δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθῇ ὁ μισθός.

§71Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Τὸ ζήτημα τῶν ἐφημερίων εἶναι γενικώτερον καὶ ἔλαβα τὸν λόγον, διότι ναὶ μὲν ἡ γʹ τάξις ἀφορᾷ ἐφημερίους ἐπαρχιῶν καὶ μικρῶν χωρίων, ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι γενικώτερον, καὶ πρόκειται, περὶ τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἐφημερίων. Τὸ τὶ προσέφερεν ὁ κλῆρος εἶναι περιττὸν νὰ σᾶς ἀναπτύξω, διότι εἶναι γνωστόν. Γνωρίζομεν ὅλοι μας ὅτι κάτω ἀπὸ τὸ μαῦρο καὶ ἄχαρι ράσο, πόση καρδιὰ καὶ τὶ ψυχὴ κρύβεται. Ἡ αὐτοθυσία τοῦ κλήρου μας εἰς τοὺς Ἐθνικοὺς καὶ ἀπελευθερωτικοὺς ἀγῶνας μας ὑπῆρξε πάντοτε μοναδική. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος πράγματι δεικνύει ἐξαιρετικὴν στοργὴν ἀπέναντι τῶν δύο στυλοβατῶν, τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Ἔθνους μας, ἀπέναντι δηλαδή, τοῦ δασκάλου καὶ τοῦ ἱερέως, θὰ δείξῃ τὴν δέουσαν μέριμναν πρὸς βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τοῦ κλήρου μας. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ζήτημα εἶναι ἴσως, γενικώτερον καὶ δὲν ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς ὑμᾶς, ἀλλ’ εἶναι καὶ τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Φρονῶ ὅμως ὅτι ἂν τὸ 25% τὸ ὁποῖον εἰσπράττεται ἀπὸ τὰ ἀκαθάριστα ἔσοδα τῶν ἐκκλησιῶν, διετίθετο ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ μισθοδοσίαν τῶν ἱερέων, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασίς των —διότι τὸ 25% εἰσπράττεται ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον ὡς κοινὸν ἔσοδον καὶ οὐχὶ διὰ τὴν μισθοδοσίαν τοῦ κλήρου. Τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι ἐπαρκὲς διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ κλήρου δυστυχῶς, ὅμως, δὲν διατίθεται διὰ τὴν ἐνίσχυσιν αὐτοῦ, ἀλλὰ διὰ γενικοὺς σκοπούς. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν ἐπαρκῇ τοῦτο, πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἄλλο κονδύλιον, διὰ τὴν οἰκονομικὴν βοήθειαν τῶν ἱερέων. Δὲν εἶναι νοητόν, ὁ ἱερεύς, ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζονται τὰ πάντα, νὰ πένεται καὶ νὰ γυρνᾷ μὲ τὸ καμηλαύκι ξεβαμμένο καὶ τὸ ράσον ξεσχισμένο.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης ἔχει τὸν λόγον.

§73Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν κ. Πρόεδρε.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοντολέων.

§75Ι. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ἐκθύμως διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἱερέων, ἰδιαίτατα εἰς τὰ μικρὰ χωρία καὶ τοὺς συνοικισμούς, ὅπου αἱ ἀπολαβαί των, ὡς γνωστόν, εἶναι ἐλάχισται καὶ παρακαλῶ θερμῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν, νὰ ἐξετάσῃ μετ’ εὐμενείας τὸ δίκαιον αἴτημά των.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§77Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐὰν κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ἐχορηγήσαμεν δικαίωμα ψήφου εἰς τοὺς ἱερεῖς, τὸ ὁποῖον δὲν ἐζήτησαν, τὸ αἴτημα τῆς οἰκονομικῆς των ἐνισχύσεως, κατὰ τῆς δυστυχίας τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζουν, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλουν ἤδη, εἶναι τόσον δίκαιον, ὥστε νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ μείνωμεν ἀδιάφοροι. Ἡ κατάστασις τῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως τῶν ἱερέων δὲν εἶναι πρὸς ἔπαινον, οὔτε τῆς Πολιτείας, οὔτε τῆς κοινωνίας. Ὁ ἱερεύς, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ὕπαιθρον δὲν εἶναι μόνον ὁ θρησκευτικός, ἀλλὰ καὶ ὁ ἐθνικὸς καὶ ὁ ἠθικὸς ὁδηγὸς τοῦ λαοῦ. Εἶναι ὁ μόνιμος παραμυθητὴς καὶ παρήγορος σύμβουλος τῶν δυστυχούντων καὶ πασχόντων. Εἰς τὸν ἀγῶνά του αὐτόν, τὸν κοινωνικὸν καὶ ἐθνικόν, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ συμπαραστάτης ἡ Πολιτεία, ἐνισχύουσα αὐτὸν οἰκονομικῶς. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτῆς τῆς Κρατικῆς ἐνισχύσεως, διὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργός, πρέπει νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν συνάδελφόν του ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, φρονῶ, ὅτι πρέπει αἱ εἰσπράξεις τῶν ἐκκλησιῶν νὰ ἀπαλλαγοῦν τῶν ποικίλων ἀφαιμάξεων ὑπὲρ ἄλλων σκοπῶν. Αἱ εἰσπράξεις αὗται πρέπει νὰ παραμείνουν ἀμείωτοι ὑπὲρ τῶν ἐκκλησιῶν, τὴν σπουδαιοτέραν ἀνάγκην τῶν ὁποίων ἀποτελεῖ ἡ μισθοδοσία τῶν ἱερέων.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσιρώνης ἔχει τὸν λόγον.

§79Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὀρθοτάτη ἡ ἄποψις τοῦ συναδέλφου κ. Παπαθανάση. Ὁ κλῆρος εἰς τὰ χωρία πένεται κυριολεκτικῶς. Βλέπετε ἱερεῖς ἀνυποδήτους καὶ γυμνητεύοντας καὶ πεινῶντας. Ὑπὸ τοιούτους ὅρους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπληρώσουν τὴν μεγάλην ἀποστολήν των. Πρέπει ἡ Πολιτεία νὰ στρέψῃ ἓν βλέμμα συμπαθείας πρὸς τὸν κλῆρον, ὁ ὁποῖος τόσας θυσίας καὶ τόσον αἷμα ἔχυσε— καὶ ἐπ’ ἐσχάτων ἀκόμη—παλαίων κατὰ τοῦ Συμμοριτισμοῦ. Εἰς τὰς πόλεις, ἔχουν ἐνορίας ἀποτελουμένας ἀπὸ ἀνθρώπους εὐπόρους, ἀλλὰ εἰς τὰ χωρία ὅπου ἐπικρατεῖ οἰκονομικὴ δυσπραγία, οἱ ἱερεῖς πένονται. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ λάβῃ εἰδικὴν μέριμναν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ κλήρου.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τριαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§81Π. ΤΡΙΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ τοῦ δικαίου αἰτήματος τοῦ κλήρου μας καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν οἰκονομικὴν του ἐνίσχυσιν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κωνσταντόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§83Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καρατζένης ἔχει τὸν λόγον.

§85Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Φρονῶ, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καμμία σύγκρισις μεταξὺ τῶν ἱερέων ἐφημερίων πόλεων καὶ τῶν τοιούτων τῆς ὑπαίθρου, διότι εἰς ὅλα σχεδὸν τὰ μικρὰ χωρία, τὰ ὀρεινὰ τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας, οἱ ἱερεῖς πένονται καὶ ὑποφέρουν. Οἱ κάτοικοι εἶναι πολὺ πτωχοὶ καὶ δὲν δύνανται νὰ βοηθήσουν οἰκονομικῶς τὸν ἱερέα. Δι’ αὐτὸ ἀναγκάζονται νὰ μετέρχωνται διάφορα ἐπαγγέλματα καὶ νὰ κάμνουν ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι μειώνουν τὸ κῦρος αὐτῆς ταύτης τῆς ἐκκλησίας. Θὰ παρακαλέσω διὰ τὰ ὀρεινὰ ἰδίᾳ μικρὰ χωρία τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας, νὰ ἐνδιαφερθῇ κάπως ὁ κ. Ὑπουργὸς περισσότερον, νὰ δοθῇ εἰς τοὺς ἱερεῖς αὐτῶν—καὶ μόνον— κάποιο ἐπίδομα ἢ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις. Ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου σημείου. Εἰς τὴν ὕπαιθρον ὑπάρχουν πολλοὶ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν χρηματίσει διδάσκαλοι. Δι’ αὐτούς, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα, ὥστε νὰ λάβουν ἕνα ἢ δύο βαθμοὺς πέραν ἐκείνου ποὺ ἔχουν, διότι ἔτσι κάπως οἰκονομικῶς θὰ ἐνισχύοντο κατὰ 150–200 χιλιάδας μηνιαίως. Πάντως, γενικώτερα, διὰ τὰ μικρὰ ὀρεινὰ χωρία τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας, θὰ πρέπει νὰ δοθῇ κάποια οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις, εἰς τοὺς ἱερεῖς αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν πραγματικῶς.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰντζὲς ἔχει τὸν λόγον.

§87Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἐν λόγῳ ἀναφοράν. Ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τοῦ κλήρου θὰ ἐξυπηρετήσῃ ὄχι μόνον τὸν κλῆρον, ἀλλὰ γενικώτερα τὸ Ἔθνος. Ἐλπίζω ὁ κ. Ὑπουργὸς, νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ δίκαιον αἴτημα.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σταθόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§89Ν. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν θέλωμεν εἰς τὰ χωρία νὰ ἔχωμεν παπᾶ καὶ δάσκαλο, πρέπει νὰ τοὺς ἐνισχύσωμεν οἰκονομικῶς. Εἶναι ὀρθά, ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ὑπάρχουν ἱερεῖς εἰς τὰ χωρία ρακένδυτοι. Τοὺς βλέπεις καὶ ἐργάζονται μὲ τὴν ἀξῖνα εἰς τὰ χέρια καὶ γυρίζουν τὸ βράδυ κατάκοποι. Ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ πηγαίνουν εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ νὰ εἶναι πνευματικοὶ καθοδηγηταὶ τοῦ ποιμνίου των. Ἐφόσον ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν αὐτὴν ἀπὸ τὸν ἐνοριακὸν κλῆρον, ὀφείλομεν νὰ τὸν προσέξωμεν καὶ νὰ τὸν ἐνισχύσωμεν οἰκονομικῶς, διὰ νὰ δύναται νὰ ζήσῃ στοιχειωδῶς.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολίτσας ἔχει τὸν λόγον.

§91Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐξετάσητε μετ’ εὐμενείας τὸ αἴτημα καὶ διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ καὶ διὰ τοὺς συνταξιούχους κληρικούς. Τὸ αἴτημα εἶναι βεβαίως, οἰκονομικόν. Ὑπάρχει ὅμως ἓν ὑπόμνημα κληρικῶν, εἰς τὸ ὁποῖον ὑποδεικνύονται τὰ μέτρα διὰ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτό. Ὅπως καὶ ὁ κ. Παπαθανάσης, εἶπε, δὲν εἰσπράττεται τὸ 45% ἐν τῇ πραγματικότητι, διότι οἱ περισσότεροι τῶν ἐπιτρόπων κατακρατοῦν τοῦτο καὶ δὲν τὸ ἀποδίδουν. Ἐξ ἄλλων πόρων πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπέτρεπεν ὥστε οἱ κληρικοὶ νὰ μὴ εὑρίσκωνται εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν, ποὺ εὑρίσκονται σήμερον. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μελετήσητε τὸ ὑπόμνημα αὐτὸ τῶν κληρικῶν, τὸ ὁποῖον ἴσως δώσῃ τὴν λύσιν τοῦ οἰκονομικοῦ αὐτοῦ προβλήματος.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§93Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι τὰ ὑπομνήματα τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, καὶ τὰ ὁποῖα ἀνεπτύχθησαν σήμερον παρὰ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, χρονικῶς εἶναι προγενέστερα τῆς χορηγήσεως εἰς αὐτοὺς τῆς αὐξήσεως τοῦ 25%, ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς ὅλους τὰς δημοσίους λειτουργούς. Νομίζω ὅτι, εἰς τὸ ἐνδιάμεσον διάστημα, ὑπεβλήθησαν τὰ ὡς ἄνω αἰτήματα, ἀλλὰ τὸ 25% κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τῆς 17–2–1954, ἐχορηγήθη καὶ εἰς τοὺς ἱερεῖς. Ἤδη, μετὰ τὴν χορήγησιν τοῦ 25%, οἱ μισθοὶ κατὰ κατηγορίας εἶναι οἱ ἑξῆς: Τῆς Αʹ κατηγορίας 1.274.000 μηνιαίως, τῆς Βʹ κατηγορίας 1.020.000 τῆς Γʹ κατηγορίας 825.000 καὶ τῆς Δʹ κατηγορίας 630.000. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, κ.κ. βουλευταί, ὅτι ἡ μισθοδοσία δὲν εἶναι ἐπαρκής, ἀλλὰ παρὰ τὸ ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκής, ὄχι μόνον δὲν ἐπαρκοῦν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα προέρχονται ἐξ εἰσπράξεων τῶν ἱερῶν ναῶν, ἀλλὰ τὸ ἄνοιγμα εἶναι ἀρκετῶν δεκάδων ἑκατομμυρίων. Βεβαιότατα εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας θὰ ἦτο καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ ὁ κλῆρος καὶ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ νὰ ἔχουν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέραν ὑλικὴν ἱκανοποίησιν, ἀλλά, ὡς γνωρίζετε, τοῦτο οὔτε τῆς ἀποκλειστικῆς μου ἁρμοδιότητος θέμα εἶναι, οὔτε ἀπόκειται σήμερον εἰς τὴν καλὴν θέλησιν τῶν οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀντιμετωπίζουν τὸ σύνολον τῶν δαπανῶν καὶ νὰ καθορίζουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δίδουν, ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ τί πρέπει νὰ δοθῇ, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ τὶ δύναται νὰ δοθῇ εἰς ἑκάστην κατηγορίαν ἐργαζομένων. Ὁπωσδήποτε, τὸ ζήτημα τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν κληρικῶν, τόσον ὅσον ἀφορᾷ τὸ δίκαιον τῆς κατατάξεως αὐτῶν, εἰς τὰς τέσσαρας κατηγορίας, ἰδίως δὲ τὸ ζήτημα τῶν ἀπολαβῶν των, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἀποτελεῖ καὶ θὰ ἀποτελῇ μόνιμον μέριμναν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας.

§94Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως, ἀλλ’ ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας, εἶναι τοῦτο, ὅτι οἱ ἱερεῖς οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς μέρη πλουσιώτερα, ἔχουν καὶ περισσοτέρας ἀπολαβὰς ἀπὸ τὰ τυχερά, ἐνῶ εἰς τὰ χωριὰ καὶ μάλιστα τὰ μικροχωριὰ ποὺ ἔχουν 30 καὶ 40 σπίτια, ὅπως εἶναι πολλὰ χωριὰ τῆς περιφερείας μου καὶ χωριὰ συμμοριόπληκτα, οἱ ἱερεῖς περιορίζονται εἰς τὸ ποσὸν τῆς Δʹ κατηγορίας καὶ παίρνουν τὸν μισθὸν τῶν 630.000 δραχμῶν. Βεβαίως εἰς τὰς Ἀθήνας οἱ ἱερεῖς γνωρίζομεν, ὅλοι μας, ὅτι ἔχουν περισσότερα τυχερά. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ κατηγορία, ἡ ὁποία θὰ περιλάβῃ τοὺς ἱερεῖς τῶν χωρίων, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ κάποιαν αὔξησιν εἰς τὴν μισθοδοσίαν μεγαλυτέραν. Δὲν γνωρίζω πῶς θὰ μελετήσετε τὸ ζήτημα μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλ’ οἱ ἱερεῖς τῶν μικρῶν αὐτῶν χωρίων θὰ πρέπει νὰ ἔχουν μεγαλυτέραν ἀμοιβὴν διότι δὲν ἔχουν ἄλλα τυχερά, ὅπως ἔχουν οἱ ἱερουργοῦντες εἰς τὰς πόλεις.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, σχετικῶς μὲ τὰ ληπτέα μέτρα κατὰ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως Ι. Φωτοπούλου κλπ.

§96Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρὰ τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνεται εἰς τὴν ἐρώτησίν μου, θὰ προσπαθήσω νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ. Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως Ἠπείρου κλπ. ὑπηρέτει ὁ κ. Ἰ. Φωτόπουλος. Ὁ ἐπιθεωρητὴς αὐτὸς ὑπέπεσεν εἰς βαρύτατα σφάλματα ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως ὑπαλληλικῆς, ἀλλὰ καὶ ποινικῆς. Τὸ 1951 ὁ τότε Ὑπουργὸς διέταξε νὰ ὑποβληθοῦν ἐκθέσεις ἀπὸ τοὺς ἐπιθεωρητὰς τῶν περιοχῶν διὰ τὴν ἐθνικὴν δρᾶσιν ἐπὶ κατοχῆς τῶν διδασκάλων, ὥστε νὰ τοὺς ἀπονεμηθῇ ἕνας ἔπαινος, καὶ ὑπέβαλον οἱ ἐπιθεωρηταὶ τῆς περιοχῆς ὁ καθεὶς διὰ τοὺς ὑπ’ αὐτοὺς ὑπαλλήλους. Ὁ κ. Φωτόπουλος, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 352 ἀναφορᾶς του ἐκφέρει τὴν ὁριστικὴν πλέον κρίσιν ἐπὶ τῆς ἀπονομῆς ἢ μὴ ἠθικῶν ἀμοιβῶν δι’ ὡρισμένους διδασκάλους καὶ ἐδῶ συνέβη τὸ ἑξῆς παράδοξον. Τοὺς μὲν δράσαντας κατὰ τὴν κατοχὴν διδασκάλους εἰς τὸ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ καὶ συγκεκριμένως ἕνα Χρῆστον Οἰκονόμου, ἔφεδρον ὑπολοχαγὸν τοῦ ΕΛΑΣ—ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν τοῦ πράγματος—τοῦ προτείνει ὄχι μόνον ἠθικὴν ἀμοιβὴν δι’ ἐθνικὰς πράξεις, ἀλλὰ λέγει ὅτι πρέπει ἡ ἀμοιβὴ αὕτη νὰ ἀποτελέσῃ εἰδικὴν διάκρισιν. Οὐδεμίαν περαιτέρω ἐθνικὴν δρᾶσιν ἔχει ὁ ὑπάλληλος αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀπολυθῆ ἀποχαρακτηρισθεὶς τελευταίως καὶ διωρίσθη πάλιν εἰς τὸ ἴδιο χωριὸ καὶ διδάσκει τὰ ἴδια παιδιὰ τοῦ χωρίου ποὺ ὑπηρετοῦσε καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἔδρα ἀντεθνικῶς. Διὰ τὸν διδάσκαλον Χρ. Τζουμάνην, γράφει τὰ κάτωθι: Ὁ Τζουμάνης κατάγεται ἐκ Κουνελίου Ζαγορίου καὶ ἦτο διαφωτιστὴς (ἀναγινώσκει)............. Αὐτὸ εἶναι ἕνα μέρος τῆς πράξεως τοῦ κ. ἐπιθεωρητοῦ. Τὸ χειρότερον, κ.κ. συνάδελφοι, εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι ἐθνικόφρονας διδασκάλους μὲ ἐθνικὴν δρᾶσιν ὄχι μόνον τοὺς ἀρνεῖται μίαν ἐπιβράβευσιν, ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους, διὰ τοὺς ἀγῶνας των ὑπὲρ τῆς Πατρίδος, ἀλλὰ τοὐναντίον τὸν Δαλαγγέλην Ἄγγελον τὸν κατηγόρησε ψευδῶς, ὅτι ἔμεινεν εἰς τὸ χωριὸ καὶ ὅτι τὸ 1943 προσεχώρησεν εἰς τὸ ΕΑΜ. Τοῦτο εἶναι ψευδὲς ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους, διότι προσεχώρησεν ὁ Δαλαγκέλης ἀπ’ ἀρχῆς εἰς τὸ ΕΔΕΣ. Δυστυχῶς δὲ δὲν ἠμποροῦσε νὰ τὸ ἀποφύγῃ αὐτό, διότι ὁ πατέρας του ἐφονεύθη ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς μέσα εἰς τὸ σπίτι του. Ἀντί, λοιπόν, νὰ δώσωμεν παράσημον εἰς τὸν ἄνθρωπον αὐτόν, γράφει ὁ κ. ἐπιθεωρητὴς διὰ τὸν Δαλαγγέλην ὅτι ἐτοποθέτησεν Ἰταλικὴν καὶ Γερμανικὴν σημαίαν εἰς τὴν οἰκίαν του καθὼς καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ Μουσσολίνι. (Ἀναγινώσκει). .....................................................». Ἕτερος δάσκαλος, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπροτάθη, καίτοι οὐδὲν στοιχεῖον ὑπῆρχεν εἰς βάρος του, εἶναι ὁ δάσκαλος τοῦ χωρίου Λύκων–Φιλιατῶν «... (Ἀναγινώσκει)..........». Οὗτος κατηγορήθη ὅτι ἐδάρη ὑπὸ τῶν κατοίκων διότι ἤνοιγεν ἐπιστολάς. Τοῦτο εἶναι ἀναληθές. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ὡρισμένα ἔγγραφα διὰ νὰ διαπιστώσητε σχετικῶς «.... (ἀναγινώσκει) .............................». Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ ὡς Ἕλλην καὶ ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς Ἠπείρου καὶ ὡς ἀγωνιστὴς εἰς τὸ παρελθόν, παρὰ τὸ ὅτι ἐζήτησα νὰ δοθοῦν ἠθικαὶ ἀμοιβαὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ὄχι μόνον τοῦτο δὲν ἐγένετο, ἀλλὰ κατηγορήθησαν καὶ εὑρίσκομαι ἤδη εἰς τὴν δύσκολον θέσιν νὰ ὑπεραμύνωμαι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Δι’ ἐμὲ ὑπάρχει ποινικὸν ἀδίκημα, διότι ὁ ἐν λόγῳ Γεν. ἐπιθεωρητής, ἐγνώριζε καὶ τοὺς διδασκάλους αὐτοὺς καὶ τὴν δρᾶσίν των. Εἶναι ἕνας τυχοδιώκτης, ὁ ὁποῖος κατηγορήθη διὰ πολλὰ σκάνδαλα. Ἀσφαλῶς ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ τὰ γνωρίζῃ, ὅλα αὐτά. Θὰ σᾶς ἀναφέρω δὲ καὶ τὸ ἑξῆς: Ὁ Γενικὸς αὐτὸς ἐπιθεωρητής, εἶχεν εἰς τὸ Γραφεῖόν του τρεῖς βοηθούς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς τὸν ΕΛΑΣ καὶ ἐγένοντο ἐπιθεωρηταί. Τώρα πῶς κατώρθωσεν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς νὰ τοὺς κάμῃ ἐπιθεωρητάς, δὲν δύναμαι ἐγὼ νὰ τὸ καταλάβω, ἂς τὸ κρίνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλή. Παρακαλῶ κ. Ὑπουργέ, νὰ δώσητε τὴν δέουσαν προσοχὴν εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ διατάξητε, ὅ,τι ἐπιβάλλεται ἐν προκειμένῳ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι οὗτος δὲν δύναται νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Σῶμα τὸ Ἐκπαιδευτικὸν καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι κάποτε θὰ τιμωρηθῇ.

§97Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, εἶχα ζητήσει νὰ μοῦ δώσῃ συγκεκριμένα στοιχεῖα, διὰ νὰ διατάξω ἀνάκρισιν. Καὶ ἡ ἀνάκρισις θὰ ἐστρέφετο καὶ εἰς τὰ δύο κεφάλαια τῆς κατηγορίας, εἶτα καὶ τὴν μὴ ἀπονομὴν ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς διδασκάλους ἀξίους καὶ εἰς τὴν ἀνάγκην ἀποβολῆς ἀπὸ τὴν διδασκαλικὴν οἰκογένειαν, ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πράγματι ἔχουν δώσει ἀφορμάς, λόγῳ ἀντεθνικῆς των δράσεως. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ δὲ πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἑβδομήκοντα ἤδη ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ ἀπελύθησαν διότι δὲν ἦσαν ἐθνικόφρονες, ἕτερος δὲ ἀριθμὸς εὑρίσκεται ὑπὸ κρίσιν ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων συμβουλίων. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ διαβεβαιώσω ἐπὶ πλέον τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν θὰ ἀπομείνῃ οὔτε εἷς εἰς τὴν Ἐκπαίδευσιν, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἔχῃ εἰς τὴν ψυχήν του τὴν Ἑλλάδα. Ζητῶ ὅμως τὴν βοήθειαν ὅλων, διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν στοιχείων, διότι ἄνευ στοιχείων ἡ κρίσις εἶναι ἀδύνατος, οὔτε ἐπιτρέπονται ἀδικίαι. Θὰ ἤθελον ὅμως, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, προκειμένου περὶ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ, τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζω, παρὰ ἐκ τοῦ φακέλλου του, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν φαίνεται ἐκ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ηὐνόησαν εἰς τὸ παρελθόν, ἢ εὐνοοῦν εἰς τὸ παρὸν τοὺς κομμουνιστάς. Ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ἔχει 43 ἐτῶν ὑπηρεσίαν. Τὸ 1917 ἀπελύθη μετὰ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ κινήματος τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Τὸ 1924 ἐδιώχθη εὐνοήσας τὸ κίνημα Λεοναρδοπούλου καὶ ἀπηλλάγη ἀλλὰ παρῃτήθη τῆς ὑπηρεσίας μετὰ τὰς διώξεις. Τὸ 1938, ὁ τότε Πρωθυπουργὸς ἐξ ἐκτιμήσεως, τὸν ἐτοποθέτησεν εἰς τὴν Πατρίδα του τὴν Κεφαλληνίαν ὡς Ἐπιθεωρητήν. Προήχθη ὑπὸ τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως ἄνευ γνώμης τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου εἰς Γενικὸν Ἐπιθεωρητήν, ὑπεβιβάσθη δὲ ὑπὸ τῆς Κατοχικῆς Κυβερνήσεως, διότι προήχθη ἄνευ γνώμης τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Ὅπως βλέπετε, ἡ Ἱστορία τὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸν Κομμουνισμόν. Τώρα, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ διαπράξει λάθη δὲν δύναμαι νὰ τὸ ἐπαληθεύσω. Δὲν ἀποκλείω διόλου, νὰ διέπραξε λάθη, εἴτε ἐξ ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας, εἴτε ἐκ πλάνης. Ἀλλὰ διὰ νὰ διατάξω ἀνακρίσεις εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχω συγκεκριμένα περιστατικά.

§98Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὁ ἐπιθεωρητὴς αὐτὸς εἶναι ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος εἶναι Γεν. Ἐπιθεωρητής, χωρὶς νὰ κάμῃ μετεκπαίδευσιν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἐκ προθέσεως καὶ ὄχι ἐκ λάθους προήγαγε διδασκάλους Ταξιάρχους τοῦ ΕΛΑΣ εἰς ἐπιθεωρητὰς εἰς βάρος τῶν ἐθνικοφρόνων. Ἔχει ἀχθῆ δὶς ἐνώπιον τοῦ Κακουργιοδικείου. Ὅταν ἐγένετο ἡ δοξολογία διὰ τὴν ἕνωσιν τῆς Δωδεκανήσου δὲν παρίστατο εἰς τὸν δοξολογίαν ἀλλὰ πῆγε εἰς ἕνα γάμον διδασκάλου, ὁ ὁποῖος ἦτο εἰς τὸν ΕΛΑΣ.

§99Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπειδὴ ἡ ἰδιότης τοῦ ἐθνικόφρονος δὲν ἀποκλείει λάθη, εἶπον ὅτι θὰ διατάξω ἀνακρίσεις. Ἀνέφερον τὸ παρελθόν, διὰ νὰ μὴ νομισθῇ ὅτι πρόκειται περὶ κανενὸς πασιγνώστου κομμουνιστοῦ. Ἀνεφέρθη ἐπίσης τὸ ὄνομα τοῦ ἐπιθεωρητοῦ Τσατσοπούλου. Δι’ αὐτὸν σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι, ὅταν συνέστησα κατά τινα περιοδείαν μου εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα εἰς τὸν Γεν. Ἐπιθεωρητὴν νὰ συγκεντρώσῃ στοιχεῖα περὶ αὐτοῦ διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις τῶν μὴ ἐμπνεόντων ἐθνικὴν ἐμπιστοσύνην, ἀπεδείχθη κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν στοιχείων ὅτι οὗτος ὄχι μόνον εἶχε 18 τραύματα ἐκ τῶν πολέμων, ἀλλ’ ἐπὶ πλέον καὶ πολλὰς εὐαρεσκείας τῶν Ἀρχηγῶν τῶν ἐνόπλων Δυνάμεων, τοὺς ὁποίους συνώδευσε κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ἐνισχύων τὸν στρατὸν ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν.

§100Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐὰν τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τὰ δίδουν ἐθνικόφρονες θὰ πρέπει νὰ τοὺς γνωρίζωμεν. Αὐτὸς ἦτο στρατολόγος τοῦ ΕΛΑΣ.

§101Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν τὸ γνωρίζω αὐτό. Ἀλλὰ ἐὰν τὸ 1943 ἦτο στρατολόγος τοῦ ΕΛΑΣ, τὸ 1947 ὅμως διεξήγαγεν ἀγῶνα διὰ τὴν καταστολὴν τοῦ συμμοριτισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι δὲν μετημελήθη εἰλικρινῶς.

§102Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ ἀρνούμεθα αὐτό, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ νομίζω ὅτι τὸ Κράτος ἔχει μὲν δικαίωμα νὰ συγχωρῇ, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ καὶ νὰ βραβεύῃ καθ’ ἣν στιγμὴν χιλιάδες διδασκάλων, μὲ δρᾶσιν εἰς τὸν ἐθνικὸν ἀγῶνα, εἶναι στάσιμοι. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ δὲν νομίζω, ὅτι τὸ ἔχει τὸ Κράτος. Μὴ λησμονῆτε ὅτι ἔχομεν στρατηγούς, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑπέροχον δρᾶσιν ἐθνικὴν εἰς τὰ παρελθόν, ἀλλά, δυστυχῶς, ἔπειτα κατεπρόδωσαν τὴν Πατρίδα. Αὐτό, λοιπόν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ στοιχεῖον ἐθνικῆς δράσεως. Ἔχομεν 800 διδασκάλους εἰς τὴν περιοχήν μας. Ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς 800 ὁ κ. Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς δὲν εὑρῆκεν ἕνα ἱκανὸν νὰ πάρῃ εἰς τὸ Γραφεῖον του καὶ ἐπῆρεν ὅλους τοὺς κομμουνιστάς; Νομίζω, ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι τυχαῖα.

§103Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπῆρξαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι πρὸ τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ἀνῆκον εἰς κόμματα ἐθνικά. Ὁ πόλεμος ὁ τελευταῖος καὶ ἰδιαιτέρως ἡ κατοχή, ὑπῆρξαν ἄκρως ἀνατρεπτικὰ πολλῶν πραγμάτων. Ἦτο μία περίοδος κοσμογονικὴ ἀπ’ ἀγαθῷ ἢ ἐπὶ κακῷ. Εἰς τὴν περίοδον αὐτήν, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ παρελθὸν ἐπέδειξαν λαμπρὰν δρᾶσιν, ἐξεδηλώθησαν μεταγενεστέρως εἴτε ἀνοικτά, εἴτε ἀρριβιστικά, τοποθετούμενοι ἄλλοτε μὲν ἐδῶ, ἄλλοτε δὲ ἐκεῖ. Θὰ ἤθελα εἰδικῶς διὰ τὸν Πειραιᾶ, νὰ σᾶς ἀναφέρω κάτι, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον. Μέχρι τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1946 ὑπῆρξέ τις λαμπρὸς Πειραιώτης, ὁ ὁποῖος ἕως τότε ἠγωνίζετο ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων τῆς ἐθνικῆς παρατάξεως. Τὸ 1947, ἐπειδὴ τὰ παιδιά του ἐνεπλάκησαν εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κίνημα καὶ ὑπέστησαν διαφόρους διωγμούς, κατέστη, σὺν τῷ παρόδῳ τοῦ χρόνου, ἐπικίνδυνος κομμουνιστὴς καὶ εἰδικώτερον κατέστη ὁ ἄξων γύρω ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐστρέφετο ὁλόκληρον τὸ κομμουνιστικὸν κίνημα εἰς τὸν ἐρυθρὸν προμαχῶνα τοῦ Πειραιῶς, τὰ Ταμπούρια. Ἐὰν τὸ 1917 ἦτο ἐπαναστάτης ἢ ἀργότερον ἔδρασε πατριωτικὰ ἢ τὸ 1940 ἐξεδηλοῦτο ἐθνικῶς, τοῦτο θὰ τὸ ἔκαμε διότι οἱ πάντες ὤφειλον νὰ εἶναι ἐθνικόφρονες καὶ τὸ Κράτος ὑπῆρξεν ἐν πολλοῖς καὶ πιεστικὸν διὰ τὴν ἐθνικοφροσύνην τῶν Ἑλλήνων. Συνεπῶς, ὅλα αὐτὰ δὲν ἀποτελοῦν τίτλον τιμῆς διὰ τὸν ἄνδρα, κρινόμενον παρ’ ἡμῶν. Τίτλον θὰ ἀπετέλει ἡ δρᾶσις του κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ ἰδιαίτερα ἀπὸ τῆς κατοχῆς καὶ ἐντεῦθεν, ὁπότε καὶ αἱ ἠθικαὶ ἀξίαι ἀνετράπησαν καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ τὸ «πιστεύω»— τὸ ἠκούσαμεν, δά, εἰς πολλὰς περιπτώσεις καὶ ἀπὸ στόματος Πρωθυπουργοῦ—ἔπαυσε νὰ εἶναι «πιστεύω» καὶ ὅλοι ἐπίστευον εἰς τὰ πάντα, ἀναλόγως τῶν συμφερόντων, τὰ ὁποῖα τὴν στιγμὴν ἐκείνην ὑπηρέτουν ἢ ἀναλόγως πρὸς τὰ συμφέροντα ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦντο.

§104Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπὶ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Βοβολίνη, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ παρελθὸν δὲν ἔγινε διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι αἱ τυχὸν μεταγενέστεραι ἀντεθνικαὶ πράξεις του ἐξαγνίζονται ἐκ τοῦ παρελθόντος τοῦ γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ. Ἀλλὰ δὲν κατηγγέλθη ἐναντίον του καμμία συγκεκριμένη πρᾶξις. Ἀντιθέτως, ἔχομεν τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὸ 1947, ὅταν ἦλθον ἐξ ἐκλογῶν Κυβερνήσεις αἱ ὁποῖαι ἐπολέμησαν τὸν κομμουνισμόν, ἀποκατεστάθη εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ, τὸν ὁποῖον εἶχε καὶ ὁ ὁποῖος τοῦ ἀφηρέθη κατὰ τὴν κατοχήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν προαχθέντα εἰς ἐπιθεωρητήν, Τσατσόπουλον, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ αὐτὸς εἷς ἐκ τῶν κρινομένων, ἔλαβε μέρος εἰς τὴν καταστολὴν τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ δὲν γνωρίζω περισσότερον ἐμφανῆ πρᾶξιν ἀπ’ αὐτὴν διὰ νὰ καταδείξῃ κανεὶς τὰ ἐθνικά του φρονήματα, ἡ ὁποία πρᾶξις ἐξαγνίζει καὶ τὰ τυχὸν λάθη τοῦ παρελθόντος.

§105Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἐστρατεύθη καὶ ἠναγκάσθη νὰ εὑρεθῇ κάπου καὶ νὰ πολεμήσῃ κατὰ τῶν συμμοριτῶν, αὐτὸ δὲν θὰ ἀποτελέσῃ στοιχεῖον. Ἠμπορεῖ νὰ ἦτο εἰς τὰ μεταγωγικὰ καὶ δυστυχῶς, τὰ περισσότερα παράσημα τὰ ἔλαβον οἱ μεταγωγικοί. Ἔχομεν πολλὰ τοιαῦτα παραδείγματα, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος ἀπολύτως κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὅταν ἐξονυχισθοῦν τὰ πάντα, θὰ ἴδητε πόσον δίκαιον ἔχομεν ἡμεῖς καὶ εἰς ποίας χεῖρας ἔχει ἐμπιστευθῆ τὸ Κράτος τὴν ἐκπαίδευσιν.

§106Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Ἐπειδὴ ἔχομεν τὸ ἀτύχημα νὰ ἔχωμεν τὸν ἐν λόγῳ ἐπιθεωρητὴν εἰς τὴν περιφέρειάν μου, ἔχω μίαν γνώμην περὶ τοῦ προσώπου αὐτοῦ καὶ νομίζω, ὅτι ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος, ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πρόκειται περὶ τοῦ Γεν. ἐπιθεωρητοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ ἤδη εἰς τὴν Τρίπολιν; Τότε εἶναι ὅπως τὰ λέτε.

§108Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Δὲν εὑρίσκεται συνοδοιπόρος, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ τυγχάνῃ τῆς ὑποστηρίξεώς του.

§109Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ.κ. συνάδελφοι, αἱ κατηγορίαι πρέπει νὰ διατυπώνωνται συγκεκριμέναι διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔλεγχος. Ὅταν, ἄνευ συγκεκριμένων κατηγοριῶν, ἄνευ ἀποδείξεων, μετὰ 45 ἐτῶν ὑπηρεσίαν, λέγωμεν εἰς ἕνα ἄνθρωπον ὅτι εἶναι συνοδοιπόρος διότι ἔκαμε τὸ ἄλφα ἢ τὸ βῆτα σφάλμα, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὁ ἄριστος τρόπος εὑρέσεως τῆς ἀληθείας. Πάντως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα εἶναι τὸ ἑξῆς: Καὶ ἀπὸ τὴν νέαν περιφέρειαν εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρετεῖ, καὶ ἀπὸ τὴν παλαιάν, νὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν μου ὡρισμένα καὶ συγκεκριμένα περιστατικά, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ κρίνωμεν τὸν ἄνθρωπον αὐτόν, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι, ἐπὶ τέλους, ἄνθρωπος, ἄνευ τοῦ ὁποίου δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ παιδεία. Εἰς τὸν φάκελλόν του δὲν εὑρῆκα καμμίαν συγκεκριμένην κατηγορίαν, παρὰ τὴν ἐξονυχιστικὴν ἔρευναν τὴν ὁποίαν ἔκαμα. Παρακαλῶ λοιπόν, καὶ πάλιν, νὰ μοῦ δοθοῦν συγκεκριμένα στοιχεῖα διὰ περαιτέρω ἔλεγχον.

§110Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ θὰ καταθέσω τὰ στοιχεῖα αὐτά, ἀλλὰ νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι δύναται νὰ συμβῇ ὅ,τι συνέβη καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Μήπως, δηλαδή, τὸν κρίνουν οἱ ἴδιοι, οἱ ὁποῖοι ἔκρινον καὶ ἔκαμον ἐπιθεωρητὰς ταξίαρχους τοῦ ΕΛΑΣ.

§111Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Εἰς τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον, κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει σήμερον οὐδὲ εἷς μὴ ἐμπνέων πλήρη ἐμπιστοσύνην ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῶν φρονημάτων.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα

ΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν συσχετισθεισῶν ἐπερωτήσεων, τῶν ἀφορωσῶν τὰς ἀπολύσεις κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν συμβούλων. Ὁ κ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον. Ἐπειδὴ ὁ κ. Τζατζάνης ἀπουσιάζει, οὐδεὶς δὲ ἕτερος συνάδελφος εἶναι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσῃ, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως, κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§113ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.30′ μ.μ.)