1954.03.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 47η

Τρίτη 16 Μαρτίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γεώργιος Ράλλης αἰτεῖται ἑξάμηνον ἀπουσίας ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ Ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐγκρίνει τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας Δημοσίας Ἐμπορικῆς Σχολῆς Δράμας, ζητούσης τὸν διορισμὸν πέντε καθηγητῶν πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ἐλλείποντος προσωπικοῦ τῆς ἐν λόγῳ Σχολῆς. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου φυματικῶν καὶ συνταξιούχων ἐργατῶν καπνοῦ Δράμας, ζητοῦντος νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς συνταξιούχους ἡ ἐξάσκησις οἱουδήποτε ἄλλου ἐπικουρικοῦ ἐπαγγέλματος πρὸς οἰκονομικήν των ἐνίσχυσιν, λόγῳ τοῦ γλίσχρου τῶν λαμβανομένων συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Παπαμαστοράκης διὰ τηλεγραφήματός του ἀναφέρει τὰς συνεπείᾳ πλημμυρῶν γενομένας καταστροφὰς εἰς τὴν Κοινότητα Βιάννου καὶ ζητεῖ ἄμεσον λῆψιν μέτρων κρατικῆς μερίμνης ὑπὲρ τῶν πλημμυροπαθῶν. Ὁ βουλευτὴς Καλαβρύτων κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν Καλαβρύτων, ζητούντων ἐπαναχορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος ἀπορίας τοῦ διακοπέντος διὰ τοῦ Α.Ν. 1512/1950, καθ’ ὅσον εὑρίσκονται εἰς δεινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν κλπ. Οἱ βουλευταὶ Καρδίτσης κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Κ. Βασαρδάνης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ λοιπῶν ὀργανώσεων Καρδίτσης ζητούντων ἀποπεράτωσιν τῆς ὁδοῦ Καρδίτσης–Μουζακίου–Ἀργιθέας– Ἄρτης. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰς χοιροτρόφων, ἀλλαντοποιῶν καὶ κρεοπωλῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς ζητούντων ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως διατροφῆς τῶν χοίρων ἐξ ἀπορριμμάτων. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἁμαξοκαρραγωγέων Πειραιῶς «Ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος» ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἀποζημιώσεως τῶν μελῶν του, ἐκτοπισθέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Δ. Ἀλιπράντης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῶν συνοικιῶν Λεύκας καὶ Καραβᾶ Πειραιῶς, αἰτούντων τὴν προέκτασιν τοῦ τέρματος τῶν λεωφορείων γραμμῆς Ἁγίου Βασιλείου Παλαμηδίου μέχρι τοῦ τέρματος τῆς ὁδοῦ Παλαμηδίου (Λεύκας) πρὸς πραγματικὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς ἐργατικῆς αὐτῆς περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Λ. Δερτιλῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀνωτάτης Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, ζητούσης ἀπαλλαγὴν τῶν ἀπόρων πολυτέκνων ἀπὸ τῆς δημοτικῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Λ. Δερτιλῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀνωτάτης Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, ζητούσης ἀπαλλαγὴν τῶν τέκνων τῶν ἀπόρων ἐκ τούτων ἐκ τῆς ἐπιβληθείσης ἐκτάκτου εἰσφορᾶς εἰς τοὺς μαθητὰς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς Τρικάλων (Θεσσαλίας) ζητούντων ἐπαγγελματικὴν κατοχύρωσιν, μισθολογικὴν ἐξίσωσιν πρὸς τὰ λοιπὰ ὄργανα τάξεως, παροχὴν δωρεὰν ἱματισμοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει ἀναφορὰν ἀγροτῶν Χιλιδωρίου Κορινθίας διαμαρτυρομένων, διὰ τὴν ἐκδοθεῖσαν ὑπὸ τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας Κορινθίας ἀπόφασιν βεβαιώσεως μισθωμάτων ἐμφυτευθεισῶν ἐκτάσεων δῆθεν μοναστηριακῶν, ἐνῷ πρόκειται περὶ ἰδιοκτήτων ἐκ κληρονομίας ἢ ἀγοραπωλησιῶν κτημάτων καὶ ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ρητινικοῦ Συν/σμοῦ Περαχώρας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐπιβολὴν φόρου 380 δρχμ. κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ τῆς ρητίνης καὶ ζητοῦντος μείωσιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ε. Πλακονούρη, ζητοῦντος τὴν διενέργειαν ἀνακρίσεων κατὰ τοῦ διευθύνοντος Συμβούλου τοῦ Α.Σ.Ο., Η. Τσεριώνη, καὶ ἀπόλυσιν αὐτοῦ ὡς ἀναμιχθέντος εἰς τὴν πολιτικὴν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἐδέσσης κ. Θ. Ἀνδρεάδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σ. Κιρμιζίδου ζητοῦντος, παραχώρησιν ἐκτάσεως 4½ στρεμμάτων ἐκ τῶν διαθεσίμων ἐκτάσεων Δήμου Ἀριδαίας, πρὸς ἀντικατάστασιν τοῦ καταστραφέντος παρὰ τῆς ὑπηρεσίας Κοινωνικῆς Προνοίας τοῦ Δήμου Ἀριδαίας κληροτεμαχίου του. Ὁ βουλευτὴς Ἐδέσσης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν προσφύγων ἐκ Ρωσίας 1933–39 κατοίκων Σκύδρας Ἐδέσσης, ζητούντων ἀγροτικὴν αὐτῶν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Ἐδέσσης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σοφίας Μαχαιρίδου, ζητούσης χορήγησιν ἀποζημιώσεως διὰ τὴν κατὰ τὸ 1948, ὑπὸ τοῦ 516 Τ. Πεζικοῦ κοπὴν 25 λευκῶν, χρησιμοποιηθεισῶν διὰ τὴν κατασκευὴν πυροβολείων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσολογγίου κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου Συν/σμοῦ Χρυσοβεργίου καὶ τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Μεσολογγίου, ζητούντων ἄμεσον καταβολὴν συμπληρωματικῶν πλασματικῶν δανείων καπνῶν 2.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, ἀγορὰν αὐτῶν μὲ τιμὰς ἀναπροσαρμογῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσολογγίου κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου Κοινότητος Παπαδάτων καὶ τοῦ Γ. Συν/σμοῦ Ματαράγκας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀγορὰν καπνῶν περιοχῆς, καίτοι τὸ καπνεμπόριον ἐχρηματοδοτήθη πρὸς τοῦτο. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Δασικῶν Συν/σμῶν Χαλκιδικῆς, ζητούσης τὴν μὴ ἔκδοσιν διασαφήσεων διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν μελισσοσμηνῶν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Α. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν ἀποστρατευθέντων φοιτητῶν τῆς Ἰατρικῆς, ζητούντων τὴν μὴ αὔξησιν τῆς πρακτικῆς αὐτῶν ἀσκήσεως διὰ τὴν λῆψιν ἀδείας ἐξασκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος. Ὁ βουλευτὴς Θεσ/νίκης κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν στρατιωτικῶν συνταξιούχων (τέως μονίμων τεχνιτῶν ἀεροπορίας), ζητούντων ἀναθεώρησιν τῶν συντάξεών των καὶ ἀπονομὴν αὐτῶν βάσει τοῦ Α.Ν. 943/37, ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ ὁποίου ἐξῆλθον τῆς ὑπηρεσίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσ/νίκης κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀποστρατευθέντων φοιτητῶν Ἰατρικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης, ζητούντων μείωσιν τοῦ χρόνου ἀσκήσεως τῶν στρατευθέντων μετὰ τὴν λῆψιν τοῦ πτυχίου φοιτητῶν, διὰ τὴν λῆψιν ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των. Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κων. Μεντζᾶ κατοίκου Δάφνης Ναυπακτίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι χορήγησιν δανείου ἢ ἑτέρας ὑλικῆς βοηθείας πρὸς ἐπανόρθωσιν τῶν ζημιῶν, ἃς ὑπέστη ἡ οἰκία του καὶ τὰ ὑπάρχοντά του παρὰ τῶν Γερμανῶν καὶ συμμοριτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Παλαιοπύργου Ναυπακτίας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ διανομὴν εἰς αὐτοὺς δεμάτων τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Μαμάκου Ναυπακτίας, ζητοῦντος τὴν εἰσαγωγὴν εἰς Νοσοκομεῖον τοῦ παραλύτου Β. Ταμπάκη, κατοίκου τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος, οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς οἰκογενείας του κλπ. Ἡ Ἕνωσις Φυματικῶν ἠσφαλισμένων Ἀθηνῶν καὶ Περιχώρων, ζητεῖ ἀπόλυσιν τῶν συλληφθέντων φυματικῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν, ματαίωσιν τῶν διακομιστηρίων τὰ ὁποῖα χορηγεῖ τὸ Ι.Κ.Α., παῦσιν πάσης διώξεως κλπ. Ἡ Ἑλληνικὴ Εὐαγγελικὴ Ἐκκλησία, ὁ Μορφωτικὸς Σύνδεσμος Εὐαγγελιστῶν γονέων Κατερίνης κλπ., ζητοῦν λῆψιν μέτρων προστασίας πρὸς ἐλευθέραν ἐνάσκησιν θρησκευτικῶν αὐτῶν καθηκόντων των καὶ ματαίωσιν μελετωμένης αὐθαιρέτου καταλήψεως οἰκοπέδου παραχωρηθέντος αὐτοῖς δι’ ἀνέγερσιν Ἱεροῦ Ναοῦ. Κάτοικοι Ὀρχομενοῦ καὶ ἄλλων 17 χωρίων Κωπαϊδικοῦ κάμπου, ζητοῦν ἀποκατάστασιν ἁπάντων τῶν ἀγροτῶν, γεωργῶν γεωργοεπαγγελματιῶν καὶ γεωργοκτηνοτρόφων, ἀσχολουμένων μὲ τὴν Κωπαΐδα, ἀποκλειομένων τῶν μὴ ἐχόντων σχέσιν μὲ αὐτήν, διανομὴν κλήρου ἀνεξαρτήτως τῶν ὑπ’ αὐτῷ καλλιεργουμένων μικροϊδιοκτησιῶν κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν Ὑπουργῶν ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ιʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μόδη. 1. Βάσει τοῦ Νόμου 981/1949: αʹ) Ὁ εἰσιτήριος διαγωνισμὸς ἐνεργεῖται ἐν τῇ Σχολῇ μερίμνῃ καὶ ἐπιβλέψει ταύτης. βʹ) Οἱ ὑποψήφιοι παρουσιαζόμενοι εἰς τὴν Σχολὴν παραπέμπονται εἰς τὴν Α.Σ.Υ.Ε. καὶ εἰς τὸ Κ.Ε.Υ.Α. γʹ) Ἐκ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ εἰσακτέων τὰ ¾ συμπληροῦνται ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων λαμβανομένων κατὰ σειρὰν ἐπιτυχίας καὶ ἀνεξαρτήτως τῆς κατηγορίας, εἰς ἣν οὗτοι ὑπάγονται, καὶ τὸ ¼ ἐκ τῶν κατὰ σειρὰν ἐπιτυχίας ὑπολοίπων υἱῶν ἢ ἀδελφῶν ἀξιωματικῶν καὶ υἱῶν ἢ ἀδελφῶν θυμάτων πολέμου. δʹ) Ἐπὶ πλέον τοῦ καθοριζομένου ἑκάστοτε ἀριθμοῦ εἰσακτέων, ποσοστὸν 20% λαμβάνεται κατὰ σειρὰν ἐπιτυχίας, ἐκ τῶν ὑπολοίπων ἐπιτυχόντων καὶ καταγομένων ἐξ Ἠπείρου, Μακεδονίας, Θράκης, Δωδεκανήσου, Κύπρου καὶ Βορείου Ἠπείρου. 2. Ἅπαντες οἱ ὑποψήφιοι ἐξετάζονται ἐπὶ κοινῶν θεμάτων καὶ ὑπὸ τῆς αὐτῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὸ ἑνιαῖον τῆς κρίσεως. 3. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, διενέργεια διαγωνισμοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ διὰ τοὺς ἐκ Μακεδονίας καὶ Θράκης καταγομένους τυγχάνει νόμῳ ἀνέφικτος, ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς τροποποιήσεως τοῦ σχετικοῦ νόμου δὲν διευκολύνεται ἡ εἰσαγωγὴ τούτων ἐν τῇ Σχολῇ. 4. Ἡ διευκόλυνσις εἰσαγωγῆς τοῦ ποσοστοῦ 20% ἐκ τῶν ἐν τῇ παραγράφῳ 1 (δ) περιφερειῶν, δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς τροποποιήσεως τῆς παραγράφου 12 τοῦ ἄρθρου 2 (Νόμος 981/1949), ὥστε νὰ θεωρῆται ἀποτυχὼν ὁ λαβὼν βαθμὸν εἰς ἑκάστην ὁμάδα μαθημάτων κάτω τοῦ 10 καὶ οὐχὶ κάτω τοῦ 12, ὡς προβλέπεται καὶ εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νόμου περὶ Σ.Σ.Ε. δι’ ἅπαντας γενικῶς τοὺς ὑποψηφίους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1954.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Σχέδιον Νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς προσφερθείσης ὑπηρεσίας παρ’ Ἑλλήνων πολιτῶν, μὴ ὑποκειμένων εἰς στράτευσιν, ὡς στρατιωτικῆς τοιαύτης» διαβιβασθὲν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἐπεστράφη ἡμῖν μετ’ ἀποσπάσματος πρακτικῶν τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἐν οἷς ὑποδεικνύεται ὁ ἀποχωρισμὸς ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τῆς ὡς συνταξιοδοτικῆς χαρακτηρισθείσης ὑπ’ αὐτοῦ διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ καταρτισθέντος νομοσχεδίου. Κατόπιν τούτου, συνετάχθη καὶ διαβιβάζεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν νεώτερον νομοσχέδιον περιλαμβάνον μόνον τὰς ὡς μὴ συνταξιοδοτικὰς χαρακτηρισθείσας διατάξεις, πρὸς ἀποστολὴν ἡμῖν τῆς οἰκείας ἐκθέσεως δαπάνης διὰ τὴν κατάθεσιν αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλήν. Ἀθῆναι τῇ 15 Μαρτίου 1954.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Βασιλικοῦ. 1. Ἕκαστος ὁπλίτης δικαιοῦται 18 δράμια μαρμελάδος ἑβδομαδιαίως. 2. Αἱ ἀνάγκαι τοῦ στρατεύματος διὰ μαρμελάδος ἔχουν καλυφθῆ μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου 1954. 3. Ἡ προμήθεια μέλιτος ἀντὶ μαρμελάδος κρίνεται ἀσύμφορος διότι: α) Θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμὸς κατὰ 2.580.000.000 δραχμῶν. β) Δὲν εἶναι εὐχερὴς ἡ διανομὴ τούτου εἰς τοὺς ὁπλίτας λόγῳ τοῦ πυκνορεύστου του. 4. Ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου εἶναι δυνατὴ ἡ προμήθεια μέλιτος διὰ τὰ Στρατιωτικὰ Νοσοκομεῖα, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ Προϋπολογισμὸς κατὰ 300 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἀθῆναι τῇ 15 Μαρτίου 1954

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Πληροφοροῦμεν ὅτι ἐζητήθη ἁρμοδίως ἡ ἐνίσχυσις τοῦ Ταμείου Προνοίας Προσωπικοῦ Τ.Τ.Τ. διὰ ποσοῦ καλύπτοντος τὰς ὑποχρεώσεις του ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ εἰς τὸ ἀκέραιον καταβολὴ τοῦ βοηθήματος τῶν ἀπὸ 31–12–53 ἐξ οἱουδήποτε λόγου ἐξελθόντων τῆς Ὑπηρεσίας. Ἐν τῷ μεταξὺ, αἱ ὑποβεβλημέναι μετὰ νομίμων δικαιολογητικῶν μέχρι σήμερον αἰτήσεις, ἱκανοποιήθησαν μερικῶς διὰ καταβολῆς τοῦ ἡμίσεος τοῦ ὅλου ποσοῦ.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 731/379 ἐ.ἔ. ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 147 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμανουὴλ Κοθρῆ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν φορολογικῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἐκδοτῶν ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν τὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τοῦ 1ου ἐρωτήματος: Κατὰ τὰ ἰσχύοντα, ἕκαστος φορολογούμενος ὑποχρεοῦται εἰς ὑποβολὴν δηλώσεως Δʹ Κατηγορίας Φ.Κ.Π. καθ’ ἕκαστον οἰκ. ἔτος, μόνον ἐφ’ ὅσον ἡ ἐπιχείρησίς του κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος κατέλιπε κέρδη. Ἐν προκειμένῳ τόσον αἱ ἐπιχειρήσεις ἡμερησίου τύπου, ὅσον καὶ ἐκεῖναι τοῦ περιοδικοῦ τύπου, ἀναφέρονται εἰς προσηρτημένον τῇ παρούσῃ πίνακα ὑπ’ ἀριθ. 1 μὲ διάκρισιν ὑποβολῆς ἢ μὴ δηλώσεως κατὰ οἰκ. ἔτος. Ἐπὶ τοῦ 2ου ἐρωτήματος: Αʹ. Ὡς πρὸς τὰς ἐπιχειρήσεις ἡμερησίου τύπου. Διὰ ταύτας εἶχεν εἰς τὸ παρελθὸν παντελῶς ἀμεληθῆ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ὁ φορολογικὸς ἔλεγχος. Πιστοὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἴσης φορολογικῆς μεταχειρίσεως τῶν πολιτῶν, διετάξαμεν ὅπως καὶ ἐν προκειμένῳ ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις τῶν φορολογικῶν νόμων. Πρὸς τοῦτο διετάχθη ἔλεγχος, ὅστις ἤρξατο ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου 1953 (Ἀκρόπολις, Ἔθνος, Βῆμα, Νέα, Βραδυνὴ κ.ο.κ.). Δεδομένου ὅτι αἱ ἐφημερίδες, πλὴν δύο, δὲν παρουσίασαν βιβλία, ἡ Ἐφοριακὴ Ὑπηρεσία προῆλθεν εἰς τὴν ἐπιμελῆ καὶ προσεκτικὴν συλλογὴν στοιχείων ἐκ πάσης δυνατῆς πηγῆς καὶ ἐκ τῶν Πρακτορείων τῶν Ἐφημερίδων ὅσον ἀφορᾷ εἰδικώτερον τὴν κυκλοφορίαν των. Ἤδη, ἔχουσι συλλεγῆ τὰ στοιχεῖα καὶ πρόκειται κατ’ αὐτὰς νὰ κοινοποιηθῶσι βάσει τούτων αἱ σχετικαὶ ἐγγραφαὶ εἰς τοὺς φορολογικοὺς καταλόγους. Βʹ. Σχετικῶς μὲ τὰς ἐπιχειρήσεις περιοδικοῦ τύπου. α) Ὡς πρὸς τὸν Θησαυρόν. Εἶχεν ἐνεργηθῆ ἔλεγχος μέχρι καὶ τοῦ οἰκ. ἔτους 1951–1952 (διαχείρισις 1–7–50/ 30–6–51). Κατὰ Ἰούνιον 1953 ἤρξατο ὁ ἔλεγχος διὰ τὸ οἰκ. ἔτος 1952–1953 (διαχείρισις 1–7–51/30–6–52) μὲ οὐσιαστικὴν διάρκειαν περὶ τὰς 30 ἡμέρας, τυπικὴν δὲ πολὺ μεγαλυτέραν. Τ’ ἀποτελέσματα τοῦ ἐλέγχου τούτου διετυπώθησαν εἰς ἔκδοσιν τῶν ἐλεγκτῶν, αὕτη ὅμως δὲν ἔτυχεν εἰσέτι θεωρήσεως ὑπὸ τοῦ Οἰκ. Ἐφόρου, ὅστις ἀσκεῖ ἀποφασιστικὴν ἐν προκειμένῳ ἁρμοδιότητα. Τὴν 18 Ἰανουαρίου 1954 ἤρξατο ἡ ἐνέργεια καὶ τοῦ ἐλέγχου τοῦ οἰκ. ἔτους 1953–54 (διαχείρισις 1–7–1952/ 30–6–1953), ὅστις ἐπερατώθη μὲ οὐσιαστικὴν διάρκειαν 30 ἡμερῶν καὶ τυπικὴν πολὺ μεγαλυτέραν. Γίνεται διάκρισις τῶν ἡμερῶν διαρκείας τοῦ ἐλέγχου εἰς οὐσιαστικὰς καὶ τυπικὰς διότι εἰς τὰς ἐκδοτικὰς ἐπιχειρήσεις ἐδόθησαν ὅλαι αἱ ζητηθεῖσαι διευκολύνσεις δεδικαιολογημένας ὡς ἐκ τῶν συνθηκῶν λειτουργίας αὐτῶν. Ὁ ἔλεγχος ἤρχιζε κατὰ τὴν 10½ π.μ. καὶ ἐπεραιοῦτο τὴν 1 μ.μ. μετὰ πολλῶν διακοπῶν λόγῳ ἀσχολιῶν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ λογιστηρίου τοῦ περιοδικοῦ, ἀποσχολήσεως τῆς ἐπιχειρήσεως εἰς δίκας κλπ. β) Ὡς πρὸς τὸ περιοδικὸν «Γυναῖκα καὶ σπίτι» διενηργήθη ἔλεγχος τῶν οἰκ. ἐτῶν 1951–52, 1952–53, καὶ 1953–1954 τῶν σχετικῶν ἐγγραφῶν ὁριστικοποιηθεισῶν. γ) Ὡς πρὸς τὸ περιοδικὸν «Ἥλιος» ἀπὸ τοῦ οἰκ. ἔτους 1949–50 (διαχείρισις 1948) ἐκκρεμεῖ ὁ ἔλεγχος, πρόκειται δὲ διὰ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ νὰ χρησιμοποιηθῇ τὸ συνεργεῖον τὸ ἐνεργῆσαν ἔλεγχον εἰς τὸν «Θησαυρόν». δ) Ἔλεγχος ἐκκρεμεῖ διὰ τὴν ἐπιχείρησιν «Ρομάντζο» ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἔτος 1952–53. Ἔχει ἐνεργηθῆ ἔλεγχος τῶν οἰκ. ἐτῶν 1949–50, 1950–51, καὶ 1951–52. ε) Ὡς πρὸς τὸ περιοδικὸν «Ἐκλογὴ» οὗτινος ἡ ἔκδοσις συνεχίζεται ἐκ μέρους Ἑλληνικῆς Ἐπιχειρήσεως ἀπὸ 1– 7–50, ἐνηργήθη ἔλεγχος καὶ πρόκειται κατ’ αὐτὰς νὰ κοινοποιηθῶσιν αἱ σχετικαὶ ἐγγραφαί. Ἐπὶ τοῦ 3ου ἐρωτήματος: Ἐπανέλεγχος τῶν ἐπιχειρήσεων διατάσσεται ὑπὸ τοῦ Οἰκ. Ἐφόρου εἰς τρεῖς περιπτώσεις. Ἐὰν διετυπώθησαν παράπονα ὑπὸ τῶν φορολογουμένων, ἅτινα ἐκ πρώτης ὄψεως ἐμφανίζονται βάσιμα, ἐὰν ὁ ἀρχικὸς ἔλεγχος κρίνεται ὑπὸ τοῦ Οἰκ. Ἐφόρου ὡς πλημμελὴς καὶ τέλος ἐὰν προέκυψαν νέα κρίσιμα στοιχεῖα ἐκ τοῦ ἐλέγχου ἄλλης ἐπιχειρήσεως. Ἐν προκειμένῳ διετάχθη ἐπανέλεγχος διὰ τὴν ἐπιχείρησιν «Θησαυροῦ» διότι ἀνεκαλύφθησαν νέα στοιχεῖα εἰς τὴν ἐπιχείρησιν τοῦ Κεντρικοῦ Πρακτορείου Ἐφημερίδων, ὅπερ ἐπρακτόρευε ταύτην. Ἀφορμὴν εἰς τὴν ἀνακάλυψιν παρέσχεν ἡ ἐπαλήθευσις ὡρισμένων ἐγγραφῶν τῶν βιβλίων της κατὰ τὴν διενέργειαν ἐλέγχου τῆς διαχειρίσεως οἰκ. ἔτους 1952–53 (διαχείρισις 1–7–51/30–6–52) εἰς τὰ στοιχεῖα τοῦ εἰρημένου κεντρικοῦ πρακτορείου, ἥτις ἐπαλήθευσις συνεδυάσθη καὶ μὲ τὸν ἔλεγχον τοῦ Πρακτορείου τούτου διὰ τὸ Ἡμερολογιακὸν ἔτος 1951. Κατά τε τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ἐπαλήθευσιν προέκυψαν λίαν ἐπιβαρυντικὰ φορολογικὰ στοιχεῖα διὰ τὴν ἐπιχείρησιν Θησαυροῦ καὶ ὡς ἐκ τούτου ὁ ἔλεγχος ἐθεώρησεν ὡς ὑπηρεσιακήν του ὑποχρέωσιν ν’ ἀνατρέξῃ εἰς τὰ προηγούμενα ἔτη, ἐνεργῶν οὕτω ἐπανέλεγχον αὐτῶν. Ἐκ τοῦ ἐπανελέγχου τούτου προέκυψαν νέα στοιχεῖα, βάσει τῶν ὁποίων ἐπηκολούθησαν αἱ σχετικαὶ ἐγγραφαὶ τῶν οἰκ. ἐτῶν 1949– 50, 1950–51, καὶ 1952–53, τοῦ οἰκ. ἔτους 1948–49 παραγραφέντος, ἐγγραφαί, αἵτινες ἐκκρεμοῦσι κατόπιν ἀσκηθεισῶν ἐνστάσεων ἐνώπιον τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς Ἐκδικάσεως Ἐνστάσεων, Ἐπὶ τοῦ 4ου ἐρωτήματος: Ὑποβάλλεται σχετικὸς πίναξ ὑπ’ ἀριθ. 2. Ἐπὶ τοῦ 5ου ἐρωτήματος: Ἐπὶ τούτου ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ τοῦ 6ου ἐρωτήματος: Συμφώνως τῷ ἐδαφίῳ θʹ τῆς κλάσεως 184 τοῦ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου εἰσαγωγῆς, τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα «περιοδικὰ ἐν γένει καὶ αἱ ἐφημερίδες» εἶναι ἀτελῆ. Ἐν τούτοις, κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ περιοδικοῦ «Οἰκογένεια» ὅπερ ἐξεδίδετο ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐξετυποῦτο ἐν Αἰγύπτῳ, ἡ Τελωνειακὴ Ἀρχή, ὡς ἁρμοδία ἐκ τοῦ νόμου διὰ τὴν δασμολογικὴν κατάταξιν τῶν εἰσαγομένων ἐμπορευμάτων, ἠξίωσε τὴν ὑπαγωγὴν τούτου εἰς τὴν κλάσιν 184 ἐδαφ. μ’ ὑπεδ. 2 εἰς ἣν ὑπάγονται τὰ λοιπὰ μὴ κατονομαζόμενα ἐπὶ χάρτου ἔντυπα, μὴ δεχθεῖσα ὅπως παραδώσῃ τοῦτο ἀτελῶς βάσει τῆς κλάσεως 184, θ. Ἡ ἀξίωσις αὕτη τῆς Τελωνειακῆς Ἀρχῆς ἐστηρίχθη ἐπὶ τῶν ἑξῆς σκέψεων. Αʹ. Συμφώνως πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ νομοθέτου, εἰς τὴν κλάσιν 184θ, ὑπάγονται αἱ ἐφημερίδες καὶ τὰ περιοδικὰ τὰ ἐκδιδόμενα καὶ ἐκτυπούμενα ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς διαθέσεώς των κατὰ πρῶτον λόγον ἐν τῷ τόπῳ τῆς ἐκδόσεώς των καὶ κατὰ δεύτερον λόγον εἰς ἄλλας χώρας. Ἐν προκειμένῳ ὅμως, τὸ περιοδικὸν «Οἰκογένεια» δὲν ἐκδίδεται ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἀλλ’ ἐν Ἑλλάδι, ἐκτυποῦται δὲ μόνον ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ. Ἐπὶ πλέον ἐκδίδεται πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς διαθέσεώς του κυρίως ἐν Ἑλλάδι. Συνεπῶς εἰσαγόμενον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ δέον νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν κλάσιν 184 μ12. Βʹ. Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 18 καὶ 2 τοῦ Α.Ν. 1092/38 «περὶ τύπου» ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Νόμου 2366/53, ἀπὸ ἀτελοῦς δημοσιογραφικοῦ χάρτου, ἐπιτρέπεται νὰ ἐκδίδωνται τὰ ἐθνικοῦ, θρησκευτικοῦ κλπ. περιεχομένου περιοδικά, ἅτινα καθορίζονται διὰ κοινῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Προεδρίας Κυβερνήσεως, διαλαμβανουσῶν ἅμα καὶ τοὺς ὅρους οὓς δέον νὰ πληρῶσιν ἵνα τύχωσιν ἀτελείας. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐπειδὴ μία τοιαύτη περίπτωσις, τοὐτέστι δασμολογικῆς κατατάξεως περιοδικοῦ ἐκδιδομένου ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐκτυπουμένου ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ τὸ πρῶτον ἐνεφανίσθη, ἐτέθη αὕτη ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἀνωτάτης Ἐπιτροπῆς Τελωνειακῶν ἀμφισβητήσεων (ΑΕΤΑ), ἵνα, ἐν τῇ ἁρμοδιότητί της βάσει τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. 2500, γνωμοδοτήσῃ περὶ τῆς δασμολογικῆς κατατάξεως τοῦ ἐν λόγῳ περιοδικοῦ. Ἡ προκειμένη ὑπόθεσις εἰσήχθη πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς ΑΕΤΑ κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 17ης Φεβρουαρίου 1954, δὲν ἐλήφθη ὅμως ἀπόφασις, διότι κατέστη ἀναγκαία ἡ μελέτη τῶν ἐπὶ ταύτης προκυπτόντων νομικῶν ζητημάτων. Ἐπὶ τοῦ 7ου ἐρωτήματος: Ἐπὶ τούτου ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑφυπουργεῖον Τύπου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 408/22–5–1953 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου», 2) «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν ἐκπαίδευσιν εἰς τὰς διαβιβάσεις προσωπικοῦ Β. Χωροφυλακῆς», 3) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἐδαφίου στʹ τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2139/1952 Α.Ν. «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ κατατάξεως εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων», 4) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 433/4–6–1953 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 5) «περὶ κοινοῦ τρόπου προμηθείας ὁπλισμοῦ πυρομαχικῶν, ἐκρηκτικῶν ὑλῶν, τροχοφόρων καὶ ἀνταλλακτικῶν αὐτῶν ὡς καὶ εἰδῶν τινων οἰκοδομικοῦ ὑλικοῦ διὰ τοὺς Κλάδους Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Βραχνός, καὶ Π. Βουδούρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ἀθ. Παπαθανάσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς πολιτικῆς Δικονομίας, ἀφορωσῶν τὴν ἀναγκαστικὴν ἐκτέλεσιν». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Γρηγορίου καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ἀποδόσεως περιουσιῶν δημευθεισῶν βάσει τοῦ Μʹ/1948 ψηφίσματος τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 125/2–2–1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διαρρυθμίσεως τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ καταναλισκομένου καπνοῦ» καὶ περὶ ρυθμίσεως ἑτέρων τινῶν καπνικῶν ζητημάτων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, θὰ ἐπεθύμουν νὰ σᾶς γνωρίσω, ὅτι αὔριον θὰ συζητηθῶσιν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δηλαδὴ τὸν κ. Δημάρατον, ὁ ὁποῖος ἀναπληροῖ τὸν κ. Κανελλόπουλον καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπομένως, θὰ ἔχωμεν αὔριον ἐρωτήσεις Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης καὶ ὅλων τῶν πολεμικῶν Ὑπουργείων καὶ Προνοίας–Ὑγιεινῆς. Ἐπίσης, ἐρωτῶ ἀπὸ τοῦδε τὴν Βουλήν, διότι ἐνίοτε λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, ἐὰν δέχεται νὰ ἀρχίσωμεν αὔριον εἰς τὰς 5.30′ μ.μ., ἀρχίζοντας μὲ τὰς ἐρωτήσεις τῶν Ὑπουργείων Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Κοιν. Προνοίας–Ὑγιεινῆς.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦτο, διὰ νὰ εἶναι ἐν γνώσει τῶν κ.κ. βουλευτῶν.

§10Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὔριον εἰς τὰς 5 μ.μ. θὰ συζητηθῇ νομοσχέδιον σοβαρώτατον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν. Συνεπῶς, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ συζητήσῃ ἐπὶ ἡμίωρον.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δύναται νὰ ἀναβάλῃ ἢ διακόψῃ ἡ Ἐπιτροπή, δεδομένου ὅτι ὑπάρχει εἰδικὸς λόγος ν’ ἀρχίσωμεν ἐνωρίτερον, καθόσον θὰ παραστῇ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, εἶναι δὲ ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρξουν κατόπιν κωλύματα, διὰ νὰ ἀποχωρήσουν ἐνωρίτερον μέλη τινὰ τῆς Κυβερνήσεως. Συνεπῶς ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ ἀρχίσωμεν εἰς τὰς 5.30′ μ.μ. αὔριον τὴν συνεδρίασιν;

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως 1) τοῦ Α.Ν. 1324/1949, κυρωθέντος διὰ τοῦ Ν. 1487/1950 καὶ 2) τοῦ Νόμου 1994/52».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως 1) τοῦ Α.Ν. 1324/1949, κυρωθέντος διὰ τοῦ Ν. 1487/1950 καὶ 2) τοῦ Νόμου 1994/52». Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαλύσεως, τροποποιήσεως ἢ ἀναμορφώσεως συμβάσεών τινων παραχωρήσεως, ἐκμεταλλεύσεως ἰαματικῶν πηγῶν τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαλύσεως, τροποποιήσεως ἢ ἀναμορφώσεως συμβάσεών τινων παραχωρήσεως, ἐκμεταλλεύσεως ἰαματικῶν πηγῶν τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Συμβάσεως Προμηθείας Ὑλικοῦ Αὐτομάτου Τηλεφωνίας πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῆς Ἀστικῆς Τηλεφωνικῆς Ὑπηρεσίας». Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ὡς εἰσηγητὴς ἔχει τὸν λόγον:

§18Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν τῆς αὐτομάτου τηλεφωνίας καὶ ἀνασυγκρότησιν αὐτῆς, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Ο.Τ.Ε., διενήργησε διεθνῆ διαγωνισμὸν διὰ τὴν προμήθειαν τηλεπικοινωνιακῶν ὑλικῶν καὶ μηχανημάτων μετὰ τῶν πάσης φύσεως ἐξαρτημάτων καὶ παρακολουθημάτων των διὰ 24.000 νέας συνδέσεις, κατὰ σύστημα πιστοδοτήσεως, τῆς συμβάσεως κυρουμένης διὰ νόμου, ἵνα ὑπάρξῃ ἐγγύησις διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν πιστώσεων καὶ τὴν διάθεσιν τοῦ ἀναγκαιοῦντος συναλλάγματος. Ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους διησφάλισε τοὺς καλυτέρους δυνατοὺς ὅρους ἐν τῷ διενεργηθέντι διεθνεῖ διαγωνισμῷ, τοὺς ὁποίους δὲν θὰ ἐπετύγχανεν ὁ Ο.Τ.Ε. μεμονωμένως ἐνεργῶν, ἐξ ἑτέρου ἡ ἐπέκτασις τῆς αὐτομάτου τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας κατὰ 24.000 νέας συνδέσεις, τὸ μὲν ἱκανοποιεῖ τὰς ἐπιτακτικὰς τηλεπικοινωνιακὰς κοινωνικὰς ἀνάγκας, τὸ δὲ θὰ συντελέσῃ μεγάλως εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ Τηλεπικοινωνιῶν Ἑλλάδος. Ἡ Ἑλλὰς μολονότι ὑπερέχει τῶν γειτονικῶν χωρῶν εἰς πυκνότητα τηλεφωνικὴν καὶ εἰς ποιότητα καὶ ὁμοιογένειαν συστήματος, εὑρίσκεται ἐν τούτοις πολὺ κάτω τῶν ὑφισταμένων ἀναγκῶν, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν εἶναι ἀνεξυπηρέτητοι αἰτήσεις 30.000, ἐνῶ πολλαὶ ἐπαρχιακαὶ πόλεις στεροῦνται αὐτομάτου τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας. Πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν καλυτέρων δυνατῶν τιμῶν εἰς τὴν προκηρυχθεῖσαν δημοπρασίαν ἐπετράπησαν ὄχι μόνον συνολικαὶ προσφοραί, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ μέρους τοιαῦται, ἤτοι διὰ τὰ ὑλικὰ δικτύου, διὰ τὰς τηλεφωνικὰς συσκευάς, διὰ τὰ ὄργανα αὐτομάτων κέντρων καὶ διὰ τὰ ἐπαρχιακὰ κέντρα. Τὸ σύνολον τῶν 24.000 νέων συνδέσεων διατεθήσεται ὡς ἑξῆς: 17.800 συνδέσεις δι’ ἐπέκτασιν τῶν ἐν λειτουργίᾳ κέντρων τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ περιχώρων, 2.000 συνδέσεις εἰς τὰ ἱδρυθησόμενα 5 νέα ἐπαρχιακὰ ἀστικὰ κέντρα ἀνὰ 400 συνδέσεις εἰς ἕκαστον, μὲ προοπτικὴν ἐπαυξήσεως τῶν συνδέσεων τούτων εἰς 10.000 καὶ τὸ ὑπόλοιπον 4.200 συνδέσεις θὰ διατεθῇ εἰς τὰ λειτουργοῦντα ἤδη 25 ἐπαρχιακὰ κέντρα αὐτομάτου τηλεφωνίας. Εἰς τὸν διενεργηθέντα διεθνῆ διαγωνισμὸν ἔλαβον μέρος διὰ μὲν τὰ ὑλικὰ δικτύου 18 ξένοι οἶκοι, διὰ τὰ μηχανήματα κέντρου 11 ξένοι οἶκοι καὶ διὰ τὰς τηλεφωνικὰς συσκευὰς 13 οἶκοι. Ἀνεδείχθησαν μειοδόται διὰ τὰ ὑλικὰ δικτύου ὁ ἐν Μονάχῳ τῆς Γερμανίας ἑδρεύων οἶκος «Σῆμενς καὶ Χάλσκε Α.Ε.», ἐκπροσωπούμενος ἐν Ἑλλάδι ὑπὸ τῆς ἀνωνύμου ἑταιρίας «Σῆμενς–Ἠλεκτροτεχνικὴ Α.Ε.». Διὰ τὰ μηχανήματα κέντρου καὶ τηλεφωνικὰς συσκευὰς ὁ ἐν Στουτγάρδῃ τῆς Γερμανίας ἑδρεύων οἶκος «Mix und Genest», ἐκπροσωπούμενος ἐν Ἑλλάδι ὑπὸ τοῦ ἀντιπροσώπου αὐτοῦ Ἰωάννου Η. Δημοπούλου. Διὰ τὰς ὑπολοίπους τηλεφωνικὰς συσκευὰς ἀνεδείχθη μειοδότης ὁ ἐν Στοκχόλμῃ τῆς Σουηδίας ἑδρεύων οἶκος ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Telefonectie Bolaget L.M. Ericson». Ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς δημοπρασίας προέκυψεν, ὅτι ὄχι μόνον παρεσχέθησαν σοβαραὶ εὐκολίαι πληρωμῆς εἰς 5 ἐτησίας δόσεις, ὧν ἡ πρώτη ἓν ἔτος μετὰ τὴν κύρωσιν τῶν συμβάσεων, ἀλλὰ καὶ αἱ κατὰ μονάδα ἐπιτευχθεῖσαι τιμαὶ ἦσαν ἄκρως εὐμενεῖς καὶ δὴ εἰς τὸ ἥμισυ, εἰς τὰς ὁποίας ἐπραγματοποιήθησαν αἱ παραγγελίαι τῆς Α.Ε.Τ.Ε. κατὰ τὰ ἔτη 1948 καὶ 1949 μὲ πληρωμήν, μάλιστα, τοῖς μετρητοῖς, εἰς τὸ αὐτὸ περίπου ὕψος μὲ τὰς τιμὰς τῶν παραγγελιῶν τοῦ 1950, αἱ ὁποῖαι ἐπληρώθησαν τοῖς μετρητοῖς. Εἰς τὰς συμβάσεις διὰ τὴν προμήθειαν τηλεπικοινωνιακῶν μηχανημάτων καὶ ὑλικῶν διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν τηλεπικοινωνιακῶν δικτύων τῆς Ἑλλάδος παρατηροῦμεν τὰ ἀκόλουθα: Αʹ Μετὰ τοῦ ἐν Μονάχῳ τῆς Γερμανίας οἴκου «Σῆμενς καὶ Χάλσκε» ἐκπροσωπουμένου ὑπὸ τῆς ἐν Ἑλλάδι ἑδρευούσης ἀνωνύμου ἑταιρείας ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Σῆμενς–Ἠλεκτροτεχνικὴ Α.Ε.», νομίμως ἐκπροσωπουμένης ὑπὸ τῶν α) κ. Ἐμμανουὴλ Εὐστρατίου καὶ β) Ἰωάννου Μαλέα. Ὁ προμηθευτὴς ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πωλήσῃ εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. τηλεπικοινωνιακὰ μηχανήματα, ὑλικά, καλώδια, ὑλικὰ δικτύου, μηχανήματα αὐτομάτων τηλεφωνικῶν κέντρων καὶ τηλεφωνικὰς συσκευάς. Ἐπίσης ὁ προμηθευτὴς ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ο.Τ.Ε. εἰδικευμένον τεχνικὸν προσωπικόν, ἐφωδιασμένον διὰ τῶν ἀπαραιτήτων εἰδικῶν ἐργαλείων διὰ τὴν ἐπίβλεψιν τῆς ἐν Ἑλλάδι καλῆς ἐγκαταστάσεως καὶ λειτουργίας τῶν προμηθευθησομένων ὑλικῶν καὶ μηχανημάτων. Τὸ προσωπικὸν τοῦτο θὰ ἀποζημιοῦται ἀπὸ τὸν Ο.Τ.Ε., ὅστις θὰ ὁρίζῃ καὶ τὸν χρόνον τῆς διαθέσεως καὶ διαρκείας τῆς ὑπηρεσίας αὐτοῦ. Ἡ παράδοσις θὰ γίνῃ τμηματικῶς κατὰ εἴδη καὶ ποσότητας, ὁριζομένης εἰς τοὺς συνημμένους τῇ συμβάσει πίνακας, ἐμφαίνοντας καὶ τὸν χρόνον τῆς παραδόσεως. Τὸ Κράτος καὶ ὁ Ο.Τ.Ε. δικαιοῦνται, κατὰ τὴν ἀπόλυτον κρίσιν των, νὰ παρατείνουν ἐφ’ ἅπαξ μίαν οἱανδήποτε τῶν τμηματικῶν προθεσμιῶν κατ’ ἀνώτατον ὅριον μέχρις ἓξ μηνῶν καὶ ἐφ’ ὅσον τὴν δήλωσιν ταύτην τῆς παρατάσεως ἐπιδώσουν 4 μῆνας πρὸ τῆς ἐπελεύσεως τῆς προθεσμίας παραδόσεως. Τὸ τίμημα τῶν προμηθευθησομένων καθωρίσθη ὡς ἑξῆς: 1) Δι’ ἕκαστον πωληθησόμενον καθωρίσθη ἡ τιμή του συσκευασμένον πρὸς φόρτωσιν ἐν τῷ λιμένι φορτώσεως. 2) Εἰς τὴν τιμὴν ταύτην προστίθενται τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς καὶ ἀσφαλίσεως, βαρύνοντα τὸν Ο.Τ.Ε. 3) Ἀμφότερα τὰ ποσὰ ταῦτα (τιμὴ καὶ ἔξοδα) προσαυξάνονται κατὰ τοὺς τόκους πρὸς 71/2% ἐτησίως, συμφωνηθέντας λόγῳ τῆς πιστώσεως τοῦ τιμήματος, ἐξοφλητέους ἐντὸς πενταετίας καὶ ὑπολογιζομένους ἀπὸ τῆς φορτώσεως τοῦ πωλουμένου μέχρι τῆς καταβολῆς τοῦ οἰκείου τμήματος. Συνολικὰ τιμήματα τῶν προμηθευθησομένων καθωρίσθησαν ὡς ἑξῆς:

Τὸ ὅλον τοῦτο τίμημα θὰ καταβληθῇ ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. εἰς τὸν προμηθευτὴν εἰς 5 ἰσοπόσους ἐτησίας δόσεις, τῆς πρώτης καταβλητέας μετὰ τὴν παρέλευσιν ἔτους ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τῆς συμβάσεως. Ὁ Ο.Τ.Ε. δικαιοῦται νὰ καταβάλῃ καὶ ἐνωρίτερον τὰς δόσεις ταύτας, ἀνὰ τρίμηνον ἢ ἑξάμηνον. Αἱ δόσεις τοῦ τιμήματος θὰ καταβάλλωνται ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε εἰς τὸν προμηθευτὴν εἰς συνάλλαγμα Μάρκων Γερμανικῶν ἐπὶ Μονάχου, πλὴν ποσοστοῦ 3% τὸ ὁποῖον θὰ καταβάλλεται εἰς δραχμὰς εἰς τὸν ἐν Ἑλλάδι ἀντιπρόσωπον τοῦ οἴκου. Ἐν περιπτώσει καθυστερήσεως παραδόσεως τῶν συμφωνηθέντων ὑλικῶν ἀπὸ μέρους τοῦ προμηθευτοῦ, ποινικὴ ρήτρα 5% ἐπὶ τοῦ τιμήματος ἑκάστης δόσεως (πλὴν ναύλων, τόκων καὶ ἀσφαλίστρων) προμηθείας, ὅπου ἀφορᾷ ἡ καθυστέρησις, καθ’ ἡμέραν καθυστερήσεως ἐκπίπτεται ὑπὲρ τοῦ Ο.Τ.Ε. καὶ εἰς βάρος τοῦ προμηθευτοῦ. Ἐὰν ἡ καθυστέρησις ὑπερβῇ τὰς 100 ἡμέρας ὁ Ο.Τ.Ε. δικαιοῦται νὰ καταγγείλῃ τὴν σύμβασιν, ἥτις θὰ ἰσχύῃ διὰ τὰς γενομένας παραδόσεις, ἀκυροῦται δὲ διὰ πάσας τὰς λοιπάς. Ἐὰν ἡ καθυστέρησις παραδόσεως ὀφείλεται εἰς ἀνωτέραν βίαν δὲν εὐθύνεται ὁ προμηθευτής. Τὸ Κράτος ἐγγυᾶται ὑπὲρ τοῦ Ο.Τ.Ε. πρὸς τὸν προμηθευτὴν διὰ τὴν καλὴν καὶ ἐμπρόθεσμον ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως καὶ ἰδίᾳ διὰ τὴν ἀνελλιπῆ καταβολὴν τοῦ τιμήματος κατὰ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως. Τὰ ὑλικὰ θὰ παραδοθοῦν ἐντὸς τῶν τασσομένων προθεσμιῶν, τῶν ἀναγραφομένων εἰς τοὺς συνημμένους τῇ συμβάσει πίνακας. Βʹ. Σύμβασις συνήφθη μετὰ τοῦ ἐν Στουτγάρδῃ τῆς Γερμανίας οἴκου «Mix und Genest», ἐκπροσωπουμένου ἐν Ἑλλάδι ὑπὸ τοῦ ἀντιπροσώπου αὐτοῦ Ἰωάννου Δημοπούλου. Ὁ οἶκος οὗτος ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πωλήσῃ εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. τηλεπικοινωνιακὰ μηχανήματα καὶ ὑλικὰ καὶ ἰδίᾳ μηχανήματα αὐτομάτων τηλεφωνικῶν κέντρων καὶ τηλεφωνικὰς συσκευὰς μετὰ τῶν πάσης φύσεως ἐξαρτημάτων αὐτῶν. Ὁ προμηθευτὴς ὀφείλει νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ο.Τ.Ε. εἰδικευμένον προσωπικὸν διὰ τὴν ἐπίβλεψιν καὶ ἐκτέλεσιν τῶν ἐγκαταστάσεων. Τὸ προσωπικὸν τοῦτο θὰ ἀποζημιοῦται ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. Καὶ διὰ τὴν σύμβασιν ταύτην ἰσχύουν οἱ ἴδιοι ὅροι οἱ συνομολογηθέντες μὲ τὸν οἶκον «Σῆμενς καὶ Χάλσκε», καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸν τρόπον παραδόσεως τῶν ὑλικῶν, εἰς τὸ δικαίωμα τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Ο.Τ.Ε. παρατάσεως τῆς τμηματικῆς παραδόσεως τῶν ὑλικῶν, εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ τιμήματος ἐξόδων μεταφορᾶς, ἀσφαλίστρων καὶ τόκων, εἰς τὸν τρόπον καὶ χρόνον καταβολῆς τοῦ τιμήματος καὶ εἰς τὰς ἐπιβαλλομένας κυρώσεις, ἐν περιπτώσει καθυστερήσεως παραδόσεως τῶν ὑλικῶν. Τὰ συνολικὰ τιμήματα τῶν πωληθησομένων ὑλικῶν καθορίζονται:

Καταβληθησόμενα εἰς 5 ἰσοπόσους ἐτησίας δόσεις ὡς ἀκριβῶς ἐλέχθη καὶ μὲ τὴν σύμβασιν μὲ τὸν οἶκον «Σῆμενς καὶ Χάλσκε». Μὲ μόνην τὴν διαφορὰν ἡ προμήθεια ἡ καταβαλλομένη εἰς δραχμὰς εἰς τὸ ἐν Ἑλλάδι ἀντιπρόσωπον εἶναι 2% ἐκπιπτομένη ἀπὸ τὸ πληρωτέον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ποσὸν συναλλάγματος. Γʹ. Σύμβασις συνήφθη μετὰ τοῦ ἐν Στοκχόλμῃ τῆς Σουηδίας ἑδρεύοντος οἴκου «Telefonektie Bolaget L.M. Ericson», ἐκπροσωπουμένου ἐν Ἑλλάδι ὑπὸ τῆς ἐν Ἀθήναις ἑδρευούσης ἀνωνύμου ἑταιρείας ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν ΕΤΕΡ Ἀνώνυμος Ἑταιρεία Ἐμπορικῶν καὶ Τεχνικῶν Ἐργασιῶν, ΕΤΕΡ ἐκπροσωπουμένης ὑπὸ τῶν α) Κων/νου Μισαηλίδου καὶ β) Δημητρίου Παναγιωτοπούλου. Ὁ οἶκος ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προμηθεύσῃ καὶ πωλήσῃ εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. τηλεπικοινωνιακὰ μηχανήματα καὶ ἰδίως τηλεφωνικὰς συσκευὰς (15.200) μετὰ τῶν πάσης φύσεως ἐξαρτημάτων των ἐπακριβῶς κατονομαζομένων εἰς τοὺς συνημμένους τῇ συμβάσει πίνακας, ἀντὶ συνολικοῦ τιμήματος 833.715 Κορωνῶν Σουηδίας. Ἅπαντες οἱ ὅροι καὶ τῆς συμβάσεως αὐτῆς εἶναι ἀκριβῶς οἱ ἴδιοι πρὸς τοὺς ὅρους τῶν προηγουμένων δύο συμβάσεων μὲ τοὺς Γερμανικοὺς οἴκους, πλὴν δύο, ἤτοι: 1) ὁ τόκος εἰς τὴν σύμβασιν ταύτην καθορίζεται 4% καὶ 2) τὸ καταβαλλόμενον ἐν Ἑλλάδι ποσὸν εἰς δραχμὰς εἰς τὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ οἴκου τῆς Στοκχόλμης ὁρίζεται εἰς 2%, ἐκπιπτόμενον ἐκ τοῦ ποσοῦ συναλλάγματος τοῦ ἐμβαζομένου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ αἱ τρεῖς αὗται συμβάσεις κρίνονται ἄκρως ἐπωφελεῖς διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς αὐτομάτου τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας τῆς χώρας καὶ εἰσηγοῦμαι τὴν κύρωσιν αὐτῶν διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν ὑμῶν σχεδίου νόμου, τοῦ ὁποίου τὸ πρῶτον ἄρθρον ἀφορᾷ εἰς τὴν κύρωσιν τῶν συμβάσεων, τὸ δὲ ἄρθρον 2 θεσπίζει δασμολογικὴν καὶ φορολογικὴν ἀτέλειαν τοῦ Ο.Τ.Ε. διὰ τὰ παρ’ αὐτοῦ εἰσαγόμενα πάσης φύσεως τηλεπικοινωνιακὰ ἐφόδια. Προτείνω τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐπιψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου εἰς μόνην συζήτησιν ὡς ὑπηρεσιακοῦ καὶ ἐπείγοντος ἀλλὰ μὲ τὴν κάτωθι τροπολογίαν προοριζομένην νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς τηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἡ ὁποία νὰ ψηφισθῇ ὡς ἄρθρον 2, ἔχον οὕτω: «Ἐπιτρέπεται ὅπως αἱ παραγγελίαι αἱ ἀφορῶσαι τὰς αὐτομάτους συνδέσεις, κέντρα καὶ τὰς ἀντιστοίχους τηλεφωνικὰς συσκευὰς τὰς προοριζομένας πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἀναγκῶν τῶν ἐπαρχιῶν ἐπαυξηθῶσι μέχρι τοῦ διπλασίου ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους τῶν κυρουμένων συμβάσεων, ὑπογραφομένης συμπληρωματικῆς συμφωνίας μετὰ τοῦ ἢ τῶν μειοδοτῶν».

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καρατζένης ἔχει τὸν λόγον.

§20Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ βλέπω ὅτι εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν, διατίθενται 6.200 συνδέσεις, διὰ δὲ τὰς Ἀθήνας καὶ τὰ περίχωρα 17.800. Δὲν νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς λύει τὸ ζήτημα τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐπαρχίας. Καὶ ναὶ μὲν προσετέθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν μία διάταξις εἰς τὸ ἄρθρον 2 κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιτρέπεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως αὐξήσῃ μέχρι τοῦ διπλασίου τὸν ἀριθμὸν αὐτόν, ἀλλὰ τοῦτο τελεῖ καὶ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν συγκαταθέσεως τῶν ἀντισυμβαλλομένων ἑταιρειῶν. Ἐὰν νομίζετε, κ. Ὑπουργέ,—καὶ περὶ τούτου ὑπάρχει ἀσφαλῶς ἀνάγκη—ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθοῦν αἱ συνδέσεις διὰ τὴν ἐπαρχίαν, τότε τὸ ποσὸν τοῦτο τῶν συνδέσεων νὰ ληφθῇ ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν 17.800 τοῦ προοριζομένου διὰ τὰς Ἀθήνας καὶ τὰ περίχωρα. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ τὴν τροποποιήσῃ κατὰ τρόπον, ὥστε ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 17.800 συνδέσεων, ἕνα μέρος 2–3000 συνδέσεων νὰ διατεθῇ ἐπὶ προσθέτων τῶν 6.200 διὰ τὰς ἐπαρχίας. Ἔπειτα, βλέπω, μίαν ἄλλην ἀνισότητα. Ὅλαι αἱ παραγγελίαι, αἱ ὁποῖαι προορίζονται διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐπαρχιῶν πρόκειται νὰ ἐκτελεσθοῦν εἰς τὸ τρίτον ἑξάμηνον καὶ πρέπει αἱ ἐπαρχιακαὶ πόλεις νὰ περιμένουν τὸ Χαλάνδρι, τὸν Πειραιᾶ κλπ. νὰ περιμένουν δηλαδή, δύο χρόνια περίπου καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρξουν οἰκονομικαὶ συνθῆκαι εὐνοϊκαὶ κλπ. Προτείνω, λοιπόν, ὅπως τύχουν μιᾶς προτεραιότητος αἱ παραδόσεις τῶν 5 ἐπαρχιακῶν κέντρων, καὶ ἰδίως ὅπως αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν συνδέσεων.

§21Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ εἴμεθα εὐτυχεῖς διότι δι’ αὐτοῦ θὰ πληρωθῇ μία πρώτης τάξεως ἀνάγκη εἰς τὴν Χώραν. Ἀλλ’ ἡ ἐπαρχία ἔχει τοῦτο τὸ παράπονον: Ὅτι τίθεται πάντοτε εἰς ἐντελῶς δευτέραν μοῖραν καὶ ὁσάκις περισσεύουν ψυχία τινὰ ἀπὸ τὸν ὅλον ἄρτον παρέχονται καὶ εἰς αὐτήν. Θὰ προτείνω λοιπόν, εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ἀπὸ τὰς 24.000 συνδέσεις διατεθοῦν διὰ τὰς Ἀθήνας καὶ τὰ περίχωρα αἱ ἡμίσεις καὶ αἱ ἄλλαι ἡμίσεις διὰ τὰς ἐπαρχίας καὶ ὅπως ἀρχίσῃ ἡ κατασκευὴ συγχρόνως καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εἰς τὰς Ἐπαρχίας.

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θέλω μίαν πληροφορίαν. Αἱ συσκευαὶ εἶναι αὐτόματοι. Μήπως ὑπάρχει προοπτικὴ νὰ πάρετε τοιαύτας συσκευὰς καὶ διὰ τὰ χωρία, διὰ τὰς 3.000 κοινότητας;

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν ἔχει τὸν λόγον.

§24Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκοιν.). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κ. Συνάδελφε, ἐν τῇ συνεχείᾳ τῆς ὁμιλίας μου. Κύριοι Βουλευταί, ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, ἀντελήφθη καλῶς τὴν σπουδαιότητα τοῦ δικτύου τῶν Τηλεπικοινωνιῶν, ὡς ἀποτελούντων τὸ νευρικὸν σύστημα τῆς ὡργανωμένης κοινωνικῆς ζωῆς. Εἰς τὴν ἀναγνώρισιν αὐτὴν ὀφείλεται ἀκριβῶς ἡ ἐπίμονος ἀπαίτησις τῶν κοινοτήτων τῆς ὑπαίθρου ὅπως ἀνασυγκροτηθῇ καὶ συμπληρωθῇ τὸ προπολεμικῶς λειτουργοῦν κοινοτικὸν τηλεφωνικὸν δίκτυον, ἡ γενικὴ ἀπαίτησις ὅπως βελτιωθῇ ἡ ποιότης τῆς ὑπηρεσίας τῆς παρεχομένης διὰ τοῦ τηλεγράφου, καὶ τοῦ τηλεφώνου μεγάλης ἀποστάσεως, καθὼς καὶ αἱ πολυάριθμοι αἰτήσεις πρὸς ἀπόκτησιν αὐτομάτου τηλεφώνου ἡ ἀτάσθαλος μεταχείρισις τῶν ὁποίων τοσοῦτον σάλον προεκάλεσεν εἰς τὸ παρελθόν, παντοῦ μὲν ὅπου λειτουργεῖ αὐτόματον κέντρον, κυρίως ὅμως εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ Κοινοτικοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου ἡ ὁποία τοσοῦτον παρημελήθη κατὰ τὸ παρελθὸν παρέχω τὴν πληροφορίαν εἰς τὸ Σῶμα ὅτι τοῦτο ἀπετέλεσεν ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς συνόδου καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον καταστρωθέντος προγράμματος, τοῦ ὁποίου ἡ ἐκτέλεσις ἤρξατο ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ συνεχίζεται μὲ γοργὸν ρυθμόν. Παρέχω ἐνταῦθα τὴν πληροφορίαν ὅτι κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο 540 κοινότητες συνεδέθησαν τηλεφωνικῶς ἐνῷ ἕτερα 550 κοινοτικὰ γραφεῖα συμπεριελήφθησαν εἰς τὸ πρόγραμμα καὶ ἐκτελοῦνται αἱ συνδέσεις ἡ μία κατόπιν τῆς ἄλλης.

§25Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποῖον ἔτος κ. Ὑπουργέ;

§26Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκ.). Αὐτὰ εἶναι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, τὴν εἰς σημαντικώτατον βαθμὸν ἀνύψωσιν τῆς αὐτομάτου τηλεφωνίας προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν βελτίωσιν τῆς ὑπηρεσίας τῆς παρεχομένης διὰ τῶν τηλεγράφων καὶ τηλεφώνων μεγάλης ἀποστάσεως, παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι, βάσει τοῦ ὑπὸ ἐκτέλεσιν προγράμματος τηλεπικοινωνιακῶν ἔργων, ἐντὸς τοῦ ἔτους τούτου ὁλόκληρος ἡ νησιωτικὴ Ἑλλὰς θὰ ἐπικοινωνῇ μὲ τὴν ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα (Χειροκροτήματα). Βάσει τῆς εἰσαχθείσης τὸ πρῶτον εἰς τὴν Ἑλλάδα τεχνικῆς τῶν ραδιοηλεκτρικῶν κυμάτων, προστίθενται τὰ ἑξῆς νέα τηλεφωνικὰ κυκλώματα. Δημιουργοῦνται τρεῖς κλάδοι. Ὁ κλάδος τοῦ Ἰονίου, Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης, καὶ τοῦ Αἰγαίου. Εἰς τὸν κλάδον τοῦ Ἰονίου γίνονται 3 τηλεφωνικαὶ καὶ 3 τηλεγραφικαὶ ἐπικοινωνίαι. Μεταξὺ Πατρῶν–Πρεβέζης, ἐπίσης τρεῖς, καὶ τρεῖς. Ἐπίσης τρεῖς καὶ τρεῖς μεταξὺ Πατρῶν Ζακύνθου. Ἐπίσης εἰς τὸν κλάδον Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης προστίθενται 23 νέα τηλεφωνικὰ κυκλώματα καὶ οὕτω θὰ παύσῃ ἡ ταλαιπωρία τοῦ κόσμου εἰς τὸν τομέα τοῦτον. Τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν εἰς αὐτόματα τηλέφωνα, προβλέπει ἐπαναλαμβάνω τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν προμήθειαν 24.000 τηλεφωνικῶν συνδέσεων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ πληρωθῇ τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἀναγκῶν. Δημιουργοῦνται δὲ καὶ 6 αὐτόματα κέντρα, ἔναντι τῶν 25 τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ἐκ τῆς ἐποχῆς τῆς Α.Ε.Τ.Ε. καὶ ἐν συνεχείᾳ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ο.Τ.Ε. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ἰ. Τριανταφύλλης). Ἡ αὐτόματος τηλεπικοινωνία, ἐνῶ ἀποτελεῖ τὸ παραγωγικώτερον τμῆμα τῶν τηλεπικοινωνιῶν, θὰ ἠδύνατο, ἐπεκτεινομένη εἰς τὸ ὕψος τῶν σημερινῶν ἀναγκῶν, νὰ βοηθήσῃ ἐκ τῶν προσόδων της καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν ἄλλων, ὀλιγώτερον ἀποδοτικῶν ἢ μᾶλλον παθητικῶν κλάδων, δὲν ἔτυχεν ἐπαρκοῦς προσοχῆς κατὰ τὸ παρελθόν. Ἐὰν φυσιολογικῶς ἐξηλίσσετο ἡ αὐτόματος τηλεφωνία θὰ ἔπρεπε ν’ ἀριθμῇ σήμερον 200.000 συνδέσεις εἰς ὅλην τὴν χώραν, ἔναντι 80.000 τῆς σήμερον. Τουλάχιστον 30.000 αἰτήσεις ἀναμένουσιν τὴν ἐξυπηρέτησίν των, ἐν Ἀθήναις καὶ εἰς τὰ αὐτόματα ἐπαρχιακὰ Κέντρα, ἐνῶ τοὐλάχιστον 25 ἐπαρχιακαὶ πόλεις ἀπαιτοῦσι τὸ αὐτόματον σύστημα. Ἐπειδὴ κύριοι συνάδελφοι ἡ χρηματοδότησις προγράμματος δυναμένου νὰ καλύψῃ μέρος τῶν ἀναγκῶν τούτων, προσέκρουσεν εἰς ἀνυπερβλήτους δυσχερείας, ἐπεδιώχθη νὰ βολιδοσκοπηθῇ ἡ διεθνὴς βιομηχανία, διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀναγκαιοῦντος ὑλικοῦ διὰ προκηρυχθέντος διεθνοῦς διαγωνισμοῦ, μὲ τὸν ὅρον τῆς παροχῆς βιομηχανικῆς πιστώσεως τοὐλάχιστον 5 ἐτῶν. Ἡ βιομηχανικὴ πίστωσις πράγματι ἐπετεύχθη. Εἶναι δὲ ἀξιοσημείωτον τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐνῶ τὸ τίμημα θὰ κατεβάλετο εἰς 5 ἐτησίας δόσεις, οὐσιαστικῶς εἰς 6, ἐφ’ ὅσον ἡ πρώτη ἀρχίζει μετὰ ἓν ἔτος ἀπὸ τῆς κυρώσεως τῆς συμβάσεως, ἐνῶ ἀκόμη τὸ ὑλικὸν θὰ ἀρχίσῃ νὰ ἔλθῃ εὐθὺς μετὰ ταῦτα καὶ ἐνῶ ἀπεκλείσθη οἱαδήποτε ἀναπροσαρμογὴ τιμῶν, αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι ἐπετεύχθησαν εἶναι πολὺ χαμηλότεραι, τῶν τιμῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἐπετεύχθησαν εἰς παραγγελίας τηλεπικοινωνιακοῦ ὑλικοῦ παρομοίου, κατὰ τὰς προηγουμένας περιόδους. Τονίζω δὲ ἐνταῦθα, ὅπως ἐτόνισε καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, τοῦ ὁποίου ἡ εἰσήγησις ταυτίζεται μετὰ τῆς εἰσηγήσεως τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, ὅτι ἡ προηγουμένη προμήθεια, τῶν 6,500 συνδέσεων ἐγένετο ἐκ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, ἦτο συνεπῶς μοναδικὴ ἡ συγκρινομένη προμήθεια τηλεπικοινωνιακοῦ ὑλικοῦ, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν τῶν τηλεπικοινωνιῶν ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς του καὶ ἂν δὲν ἀπατῶμαι ἀφεώρα 13.000 τηλεφ. συνδέσεις. Τὸ ἱκανοποιητικὸν τοῦτο ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν ἀποτέλεσμα ὀφείλεται εἰς τὸν ξένον συναγωνισμόν τὸν ὁποῖον προκαλέσαμε μεταξὺ τῶν ξένων κατασκευαστῶν οἴκων, διότι ἐπετρέψαμεν ὄχι μόνον προσφοράν, διὰ τὸ σύνολον τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ ὑλικοῦ ἀλλὰ καὶ μερικὴν τοιαύτην δι’ ἕκαστον εἶδος ὑλικοῦ κεχωρισμένως, διασπάσαντες οὕτω τὸ δημοπρατούμενον ὑλικὸν εἰς 4 κατηγορίας ἤτοι τὰ καλώδια, τηλεφωνικὰς συσκευάς, μηχανήματα κέντρου, καὶ ἐπιλογεῖς. Τὸ ἐπράξαμεν αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, διότι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐκ τῆς ἐρεύνης τοῦ ζητήματος, διεπιστώσαμεν ὅτι τὸ σύνολον τοῦ δημοπρατηθέντος τηλεπικοινωνιακοῦ ὑλικοῦ, ἕνας μόνον οἶκος τὸ διέθετε εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Θὰ ἀπετέλει συνεπῶς ἐμπαιγμὸν ἐὰν ἡ δημοπρασία ἐγένετο διὰ τὸ σύνολον τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ ὑλικοῦ. Κατόπιν ὅμως τῆς διασπάσεως τοῦ δημοπρατουμένου ὑλικοῦ εἰς 4 κατηγορίας, προεκλήθη ὀξὺς συναγωνισμός, ὁ ὁποῖος ἀπέδωσε τὰ ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα. Σημειῶ ἐνταῦθα ὅτι αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι ἐπετεύχθησαν εἰς τὴν δημοπρασίαν αὐτὴν ἀντιπροσωπεύουν τὸ ἥμισυ τῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπετεύχθησαν πρὸ 4ετίας, ὅταν ἔγινεν ἡ δημοπρασία, διὰ τὴν προμήθειαν παρομοίου τηλεπικοινωνιακοῦ ὑλικοῦ καὶ μάλιστα τοῖς μετρητοῖς, τότε, εἰς 6 ἐτησίας δόσεις σήμερον. (Χειροκροτήματα). Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν εὗρε ἕνα χρεωκοπημένον ὀργανισμόν, τοῦ ὁποίου τὸ ἔλλειμμα εἶχεν ἀνέλθει εἰς 89 δισεκ. δραχμάς... Ὁ Ὀργανισμὸς εὑρίσκετο εἰς ἀδυναμίαν νὰ καταβάλῃ τοὺς μισθοὺς εἰς τὸ προσωπικὸν καὶ αἱ κατασχέσεις ἠκολούθουν ἡ μία τὴν ἄλλην. Τὸ ἔλλειμμα αὐτὸ κατόπιν τῶν ληφθέντων μέτρων σήμερον περιωρίσθη εἰς 10 δισεκ. δραχμάς, ἐντὸς δὲ τῶν δύο ἑπομένων μηνῶν ἀποσβέννυται τελείως καὶ θὰ εἶναι εἰς θέσιν ὁ ὀργανισμὸς ἐξ ἰδίων του νὰ χρηματοδοτήσῃ ἕνα τοιοῦτον κολοσσιαῖον πρόγραμμα (Χειροκροτήματα). Ἀξιοποιουμένων δὲ τῶν 24.000 συνδέσεων τούτων, τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ο.Τ.Ε. αὐξάνονται κατὰ 60 δισεκ. δραχμὰς ἐτησίως, εἰς τρόπον ὥστε τὸ ἐτήσιον εἰσόδημα τοῦ Ο.Τ.Ε. νὰ ἀνέλθῃ εἰς 400 δισεκ. δραχμάς. Οὕτω ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ ἐνώπιον ὑμῶν, τὴν στιγμὴν ταύτην, δὲν ἀπεῖχε τῆς πραγματικότητος, ὅταν πρὸ μηνῶν ἔδιδε τὴν ὑπόσχεσιν εἰς τὸ Σῶμα, ἀφορμὴν λαμβάνων ἐξ ἐπερωτήσεως συναδέλφου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, θὰ καταστήσῃ συντόμως τὸν παραληφθέντα χρεωκοπημένον τότε ὀργανισμόν, τὸν ἰσχυρότερον οἰκονομικὸν ὀργανισμὸν τῆς Χώρας. Καὶ τώρα ἀπαντῶ εἰς τὸν Συνάδελφον ἐξ Ἄρτης κ. Καρατζένην. Εἶναι ἄδικον τὸ παράπονον ὅτι τάχα προτιμῶμεν τὰς Ἀθήνας ἔναντι τῶν ἐπαρχιῶν, τούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ προβλέπονται 6.200 συνδέσεις διὰ τὰς ἐπαρχίας. Γενομένης δεκτῆς, καὶ τῆς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διπλασιάζονται αὗται. Μετ’ ἐπιφυλάξεως ὅμως ὡς πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν ἀπεδέχθην τὴν τροπολογίαν αὐτὴν διὰ τῆς ὁποίας διπλασιάζεται τὸ ἐπαρχιακὸν ὑλικὸν διότι τοῦτο γεννᾶ καὶ ζητήματα ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ ὁποίου ἡ ἔγκρισις διὰ δασμολογικὰς διευκολύνσεις, ἐγγύησιν τοῦ Κράτους κ.λ.π., ἐδόθη μόνον διὰ τὰς 24.000 συνδέσεις. Ὁ κ. Καρατζένης, δὲν ἔχει δίκαιον οὔτε εἰς τὸ δεύτερον ἐπιχείρημά του, τὸ ὁποῖον συνίσταται εἰς τὸ παράπονον, ὅτι προβλέπεται διὰ τῶν συμβάσεων, ἡ παράδοσις τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ ὑλικοῦ διὰ τὰς ἐπαρχίας νὰ γίνῃ ἀργότερον. Τοῦτο ἐνῶ εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἀληθές, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως διότι πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι τὸ δίκτυον τῶν Ἀθηνῶν εὑρίσκεται εἰς καλυτέραν κατάστασιν, ἐξ ἄλλου δὲ τὰ αὐτόματα κέντρα τῶν Ἀθηνῶν εἶναι ἐν λειτουργία καὶ ἐπεκτάσεις κυρίως θὰ γίνουν. Ἕνα αὐτόματον κέντρον στοιχίζει περίπου οἰκοδομὴ καὶ ἐξοπλισμὸς 3.000.000.000 μὲ τὸ οἰκόπεδον προσφερόμενον ἀπὸ τοὺς Δήμους. Ἐκτὸς συνεπῶς τῆς κατασκευῆς τοῦ δικτύου, προκειμένου περὶ ἐπεκτάσεως ἐπαρχιακῶν κέντρων, δὲν εἶναι οἰκονομικῶς συμφέρον καὶ διὰ τὸν ἕτερον λόγον, νὰ περιλαμβάνωνται δηλ. ὑλικὰ διὰ τὰς ἐπαρχίας τὰ ὁποῖα θὰ ἀξιοποιηθῶσι μετὰ 1 περίπου ἔτος ὅταν δηλ. θὰ κατασκευασθῇ τὸ κτίριον, τὸ δίκτυον κ.λ.π. Ὑπάρχουν οἰκονομικοὶ καὶ τεχνικοὶ συνεπῶς λόγοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς κάμνουν νὰ κανονίσωμεν κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὴν ἄφιξιν τοῦ ὑλικοῦ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ παραλάβωμεν ὑλικόν, τὸ ὁποῖον δὲν δυνάμεθα νὰ ἀξιοποιήσωμεν ἀμέσως, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἐδημιουργεῖτο μία παθητικότης εἰς τὸν Ὀργανισμόν. Ὅσον ἀφορᾶ, κ.κ. Συνάδελφοι τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθην, εὐχαρίστως ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὴν ἀπεδέχθην μὲ ἐπιφύλαξιν ὡς πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν. Διότι ὅπως θὰ ἔχετε παρατηρήσει, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο παρέχει δασμολογικὰς διευκολύνσεις καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ εἰσάγεται ἀπ’ ἐμὲ ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν συνάδελφον μου Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ συνεπῶς ἀπεδέχθην τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ συμφωνήσῃ διότι ἀποτελεῖ γενικώτερον Κυβερνητικὸν θέμα. Προσωπικῶς ὄχι μόνον δὲν εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν ἀλλὰ καὶ ἐλπίζω ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ἐν προκειμένῳ νὰ τὴν δεχθῇ καὶ ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργός, ὅστις ἀπουσιάζει τὴν στιγμὴν ταύτην. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλήν, εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ὑπηρεσιακὸν καὶ κατεπεῖγον. (χειροκροτήματα).

§27Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Ἡ ἐπαρχία ἔχει παράπονον διότι τὰ ὑπάρχοντα ἤδη τηλέφωνα τῆς ἐπαρχίας μας δὲν ἐξυπηρετοῦν τὰς ἀνάγκας της. Αὐτὰ ποὺ ὑπάρχουν, εἶναι σὰν νὰ μὴ ὑπάρχουν. Δι’ αὐτὸ λέγω ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα καὶ δι’ ἐκεῖ ὅπως καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας. Τὸ δεύτερον παράπονον εἶναι ὅτι ὑπάρχουν κοινότητες, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄνευ τηλεφώνου. Τὰ χωρία αὐτὰ εἶναι σὰν νὰ εἶναι ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον σᾶς παρακαλῶ, πάρα πολύ, νὰ ἐπισπεύσητε τὸ ζήτημα τῆς ἐνισχύσεως καὶ τῶν ἐπαρχιῶν. Ὅταν ἔρχεται ὁ Ὀργανισμὸς καὶ ζητεῖ ἀπὸ πτωχὰς κοινότητας νὰ διαθέσουν τὸ ὑλικὸν καὶ αἱ Κοινότητες δὲν ἔχουν τίποτα ἄλλο, παρὰ μόνον προσωπικὴν ἐργασίαν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὸ δῶρον αὐτὸ εἶναι ἄδωρον.

§28Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. (Ὑφυπ. Συγ.) Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος, λαμβάνων ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν διακοπὴν τοῦ κ. συναδέλφου, νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἀνεξαρτήτως ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἀνέφερον ἐπάνω εἰς τὸ ζήτημα τῶν κοινοτικῶν τηλεφωνικῶν συνδέσεων, ὅτι ἐβοηθήσαμεν ὅσον ἦτο δυνατὸν τὴν ἐπιτάχυνσιν τῶν τηλεφωνικῶν συνδέσεων τῶν Κοινοτήτων καὶ δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος, ὅταν νομίζῃ ὅτι ὑποχρεώνομεν τὰς κοινότητας διὰ νὰ συμμετάσχουν εἰς τὸ ὑλικόν, νὰ προσφέρουν δηλαδὴ τοὺς στύλους. Ἐὰν κύριοι συνάδελφοι, ζητοῦμεν τοὺς στύλους ἀπὸ τὰς κοινότητας δὲν τοὺς ζητοῦμεν διότι ὁ ΟΤΕ δὲν ἔχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν δυνατότητα νὰ πληρώσῃ τοὺς στύλους, ἀφοῦ οἱ στῦλοι ἀντιπροσωπεύουν ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν ἐκ τῆς δαπάνης διὰ τὰς συνδέσεις. Τὸ ζητοῦμεν διὰ λόγους ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς μας, καὶ οἱ λόγοι αὐτοὶ εἶναι οἱ ἑξῆς: Τὰ δάση τὰ Ἑλληνικὰ δὲν παρέχουν τὴν δυνατότητα διὰ νὰ παραδώσουν μαζεμένους μέσα εἰς ἕνα χρόνον 30.000 στύλους, ὅσοι χρειάζονται διὰ τὰς ἐπανασυνδέσεις τῶν κοινοτήτων. Διεξήγαγον διαπραγματεύσεις ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος μὲ τὸν Διοικητὴν τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ μὲ τὸν τέως Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας κ. Ἀποστολίδην καὶ μετέβην αὐτοπροσώπως καὶ συνεσκέφθημεν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἁπλοποιήσωμεν τὰς διατυπώσεις ὥστε νὰ μᾶς παραδώσουν μεγαλυτέραν ποσότητα ξυλείας. Ἡ ποσότης τὴν ὁποίαν ἐδέχθη νὰ μᾶς δώσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας εἶναι 12.000 στύλοι καὶ ἡ ποσότης τὴν ὁποίαν ἐδέχθη νὰ μᾶς δώσῃ τὸ Ἅγιον Ὄρος ἦτο 20.000 στῦλοι. Ἐὰν εἴπωμεν αἱ κοινότητες νὰ μᾶς δώσουν στύλους, δὲν εἶναι ὅτι θέλομεν νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὰς κοινότητας μὲ συμμετοχὴν εἰς τὴν δαπάνην τῶν συνδέσεων, ἀλλ’ ἐσκέφθημεν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν κοινότητες αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ προσφέρουν τοὺς στύλους. Διότι μία κοινότης μὲ τὸν τοπικὸν δασάρχην θὰ εἶναι εὔκολον νὰ συνεννοηθῇ καὶ νὰ ἐξοικονομήσῃ τοὺς 20–30 στύλους, οἱ ὁποῖοι θὰ μείνουν εἰς τὸν τόπον των καὶ θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν σύνδεσίν των. Ἡ εἰσαγωγὴ στύλων ἐξ ἄλλου ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι δύσκολος καὶ ἀσύμφορος, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν πρέπει νὰ ἀξιοποιοῦμεν τὰ Ἑλληνικὰ δάση, καὶ ἀφ’ ἑτέρου αἱ τιμαὶ ἐξωτερικῆς τοιαύτης ξυλείας συμπεριλαμβανομένων τῶν μεταφορικῶν εἶναι ἀσύμφορος διότι οἱ στῦλοι ἀντιπροσωπεύουν μὲν μικρὰν τιμὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ αὐξάνει αὕτη μὲ τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς λόγῳ τοῦ μεγάλου ὄγκου. Ἐσκέφθημεν ἀκόμη νὰ διευκολύνωμεν ἔτι περαιτέρω τὰ πράγματα. Εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ στῦλοι οἱ παραγόμενοι ἀπὸ ἀγριοκαστανιὰ εἶναι οἱ μόνοι ἐνδεδειγμένοι διὰ τοιούτου εἴδους ἐργασίαν, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν δυστυχῶς εἰς ὅλα τὰ μέρη τῆς Χώρας. Ὅλως ἐπιεικῶς ἐπέτρεψα τὴν χρησιμοποίησιν στύλων ἐκ δρυός, διότι ὅλη ἡ ἄλλη ξυλεία ὅπως ἡ κυπάρισσος παρ’ ὅλην τὴν ὀμορφιὰν καὶ τὴν μεγαλοπρέπειαν τὴν ὁποίαν διαθέτει, ὑπόκειται εἰς ταχεῖαν σῆψιν. Παρέχω ἀκόμη τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι εἰς ὡρισμένα τουριστικὰ κέντρα πρόκειται νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον αὐτόματα κέντρα περιωρισμένου ἀριθμοῦ συνδέσεων. Καὶ τοῦτο διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι δὲν ἔχουν ὅλα τὰ κέντρα μεγάλην ἀπορροφητικότητα εἶναι καὶ ἡ δαπάνη κολοσσιαία διὰ τὰ μεγάλα αὐτόματα κέντρα τὰ ὁποῖα ἀρχίζουν μὲ 400 συνδέσεις καὶ μὲ προοπτικὴν αὐξήσεως εἰς 2.500. Εὑρίσκομαι εἰς διαπραγματεύσεις μὲ τὸν ΟΤΕ καὶ ἔκαμον ἕνα ἔγγραφον καὶ ὑπολογίζω ἐντὸς τῶν ἡμερῶν νὰ ἔχω τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν αὐτομάτων αὐτῶν κέντρων. Ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ἡ δυνατότης τῶν κέντρων αὐτῶν εἶναι 100 συνδέσεις ὥστε νὰ ἐπαρκῇ διὰ τοὺς ἀνάγκας πόλεων, ὡς ἡ Στυλίς, ὁ Λαγκαδᾶς, κ.λ.π. Σᾶς τονίζω ὅτι τὰ κέντρα δὲν θὰ κοστίζουν πολλὰ διότι δὲν ἔχομεν ἀνάγκην νὰ κάμωμεν κτίριον, χρησιμοποιοῦμεν ἕνα ταμπλὼ τὸ ὁποῖον τοποθετοῦμεν ἐκεῖ ποὺ στεγάζεται τὸ γραφεῖον τῶν Τ.Τ.Τ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπαρκεῖς αἱ ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας ἔδωσα καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§29Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παρατήρησις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ἰδιαιτέρας προσοχῆς ὄχι μόνον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Ἐὰν κύριε Πρόεδρε, θεσπισθῇ ἡ ἀρχὴ ὅτι τὰ μέσα τῆς προόδου θὰ προσφέρωνται μόνον εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα, παύει νὰ ὑφίσταται ἡ ὡραία ἀλληλεγγύη τὴν ὁποίαν ἔδειξεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καθ’ ὅλην τὴν σταδιοδρομίαν του. Ἐὰν ἐξακολουθῇ νὰ ἰσχύῃ ἡ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ κοινότητες θὰ προσφέρουν τοὺς στύλους, διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τηλεφώνων, σᾶς πληροφορῶ ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Πρεβέζης δὲν θὰ ἐγκατασταθῇ οὔτε ἕνα τηλέφωνον. Διότι οὔτε δάση ὑπάρχουν ὥστε ἐκεῖθεν αἱ κοινότητες νὰ προσφέρουν τοὺς στύλους, ἀλλὰ καὶ τὰ μέσα τὰ οἰκονομικὰ αὐτῶν εἶναι ἐλάχιστα. Δι’ αὐτὸ σήμερον εἰς τὸν Νομὸν Πρεβέζης εἶναι ζήτημα ἂν ὑπάρχουν 5 τηλέφωνα. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον συμβαίνει εἰς τὸν Νομὸν Πρεβέζης, συμβαίνει εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἤπειρον καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας ὀρεινὰς καὶ πτωχὰς περιφερείας. Εἶναι ζήτημα τιμῆς διὰ τὴν Βουλήν, διὰ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ δείξῃ ἀκόμη μίαν φορὰν τὴν ἀλληλεγγύην του ὑπὲρ τῶν πτωχῶν περιφερειῶν. Τοὺς στύλους, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὰς πτωχὰς κοινότητας πρέπει νὰ τοὺς προσφέρῃ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ δημόσιος προϋπολογισμός. Εἶναι τὸ θέμα σοβαρώτατον καὶ πρέπει νὰ μὴ διαφύγῃ τῆς προσοχῆς τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία εἶναι ὑπεύθυνος ἀπέναντι τοῦ λαοῦ. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ τεθῇ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκεῖ ἔνθα διαπιστοῦται ἀπόλυτος ἀδυναμία τῶν κοινοτήτων νὰ προσφέρουν τοὺς στύλους, νὰ ἔρχηται ἀρωγὸν τὸ Κράτος. Δὲν δύναται νὰ δεχθῇ ἡ Ἑλληνικὴ Ἀντιπροσωπεία, μία Δημοκρατικὴ Βουλή, νὰ μὴ ἔχουν τηλέφωνα αἱ πτωχαὶ κοινότητες, διότι δὲν δύνανται νὰ προσφέρουν τοὺς στύλους. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ διαγράψητε τὴν διάταξιν καὶ νὰ τεθῇ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν τοὺς στύλους θὰ τοὺς παρέχῃ τὸ Κράτος, τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς τὰς πτωχὰς κοινότητας.

§30Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκ.). Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ πτέρυξ ἐκείνη εἰς τὸ θέμα αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ σιωπᾷ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον ὁ κ. Χαβίνης, ὁ ὁποῖος ὡς παλαιότερος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἔπρεπε νὰ δίδῃ μαθήματα εἰς ἡμᾶς τοὺς νεωτέρους, νὰ ἔρχηται ἐδῶ καὶ νὰ λέγῃ τὰ ὅσα εἶπε. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ πτέρυξ ἐκείνη ἡ ὁποία ἐπὶ τόσα ἔτη ἔκαμε 250 τηλεφωνικὰς συνδέσεις νὰ κατηγορῇ ἡμᾶς οἱ ὁποῖοι ἐντὸς ἑνὸς ἔτους ἐκάμαμεν 1000 τηλεφωνικὰς συνδέσεις εἰς τὰς κοινότητας, (χειροκροτήματα) ὅταν ἡμεῖς ἐδημιουργήσαμεν 5 αὐτόματα κέντρα μέσα εἰς ἕνα χρόνον ἐνῷ ἐκεῖνοι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν των εἶχον δημιουργήσει 5 αὐτόματα κέντρα ἐντὸς 10ετηρίδος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλεγχώμεθα ἀπὸ τὴν πτέρυγα ἐκείνην ὅταν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν της εἶχε καταστῆ ἀντικείμενον συναλλαγῆς ἡ ὑπόθεσις τοῦ τηλεφώνου καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ὁ κ. Χαβίνης ὡμίλησε περὶ μιᾶς διατάξεως, ἡ ὁποία δὲν ὑπάρχει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Ἡμεῖς ζητοῦμεν ἀπὸ τὰς κοινότητας ἁπλῶς νὰ βοηθήσουν νὰ μᾶς δώσουν τοὺς στύλους τοὺς ὁποίους καὶ θὰ πληρώσωμεν. Εἶπον, ὅτι θὰ εἶναι εὐκολώτερον ἴσως ὅλοι μαζὶ νὰ φροντίσωμεν διὰ τοὺς στύλους καὶ ὄχι μόνον τὸ Κράτος καὶ ὅτι δὲν δυνάμεθα ἄλλως νὰ τοὺς εὕρωμεν ἀφοῦ τὰ πρὸς ὑλοτομίαν ἑλληνικὰ δάση δὲν προσφέρονται διὰ τὸ σύνολον τῆς ἀναγκαιούσης ποσότητος στύλων. Λυποῦμαι πάρα πολὺ διότι εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ χρησιμοποιήσω αὐτὸν τὸν τόνον εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Χαβίνης τὸν ὁποῖον, ὡς ὁ ἴδιος τὸ γνωρίζει, ἐκτιμῶ καὶ σέβομαι βαθύτατα (Χειροκροτήματα).

§31Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι πάρα πολὺ δι’ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, διότι δύο πράγματα συμβαίνουν, ἢ δὲν ἀντελήφθη τί εἶπον πρὸ ὀλίγου, ἢ τὸ ἀντελήφθη ἀλλ’ ἐχρησιμοποίησεν αὐτὸ τὸ ὕφος διὰ νὰ δρέψῃ χειροκροτήματα καὶ διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἀπάντησιν εἰς μίαν εἰδικὴν αἴτησιν ἐπὶ ἀντιπροσώπου τοῦ λαοῦ. Τὰ ὅσα εἶπον δὲν ἀποτελοῦν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν συνηθίζω νὰ ἀσκῶ ἔλεγχον οὐδὲ ἐπερώτησιν ἔχω κάμει μέχρι σήμερον, ἀλλ’ ἦτο ἓν αἴτημα δίκαιον, τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ παραδέχονται ὅλοι οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ καταγόμενοι ἀπὸ πτωχὰς περιφερείας. Τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἔπρεπε νὰ λεχθοῦν, διότι ἡμεῖς δὲν ἐκάμαμεν ἔλεγχον. Ἢ ὅμως δὲν μὲ ἠννόησεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἢ ἀπὸ σκοποῦ ἔκαμεν αὐτὸ ποὺ ἔκαμε, διὰ νὰ δρέψῃ χειροκροτήματα. Ἐπαναλαμβάνω κ.κ. βουλευταί, ὅτι τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στερηθοῦν τῆς τηλεφωνικῆς συγκοινωνίας Κοινότητες, διότι δὲν ἔχουν τὰ μέσα νὰ προσφέρουν στύλους. Ὀφείλει σύμπας ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δηλαδὴ τὸ Κράτος, διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ του νὰ δώσῃ στύλους εἰς τὰ πτωχὰς Κοινότητας. Αὐτὸ ἦτο τὸ θέμα καὶ αὐτὰ ποὺ εἶπον τώρα τὰ εἶπον καὶ ἄλλοτε, ὅταν ἐκυβέρνα ἡ παράταξίς μου. Ἢ δὲν ἠννοήσατε, ἢ τὰ εἴπατε, διὰ νὰ δρέψετε χειροκροτήματα. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, παρέχετε ὑπηρεσίας εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§32Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγ.). Δὲν εἶναι τοῦ χαρακτῆρος μου αὐτὰ ποὺ μοῦ προσάπτει ὁ κ. Χαβίνης. Κατόπιν ὅμως τῶν δοθεισῶν νέων ἐξηγήσεών του, νομίζω, ὅτι πράγματι ὁ κ. Χαβίνης εἶχε πρόθεσιν νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν συνδρομὴν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς καὶ ἐμοῦ ἰδιαιτέρως, ὥστε νὰ καταστῇ τὸ τηλέφωνον προσιτὸν εἰς τὸ χωρίον. Θὰ ἠδύνατο ὅμως ὁ κ. Χαβίνης, ἐὰν ἐπρόσεχε τοὺς λόγους του, νὰ μὴ εἴπῃ ὅσα εἶπε, διὰ νὰ μοῦ δώσῃ ἀφορμὴν νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ ὅσα εἶπον, διότι ἐγὼ προσωπικῶς ἐπανειλημμένως ἔσχον συνεργασίας μετὰ τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργοῦ ὡς καὶ μετὰ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ἁγίου Ὄρους διὰ τὴν προμήθειαν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρων ποσοτήτων στύλων τὴν ἀξίαν τῶν ὁποίων εὐτυχῶς σήμερον κατόπιν τῶν ληφθέντων μέτρων περισυλλογῆς, δύναται νὰ καταβάλῃ ὁ Ὀργανισμός. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, δυστυχῶς τὰ δάση μας δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ ὡρισμένα μόνον ἐξ αὐτῶν ὡς ἐπιθυμοῦν οἱ ἐργολάβοι προμηθευταὶ νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας εἰς στύλους, διότι θὰ ὑπῆρχε κίνδυνος ἐξαφανισμοῦ των. Αὐτὸς ἀκριβῶς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἀπηυθύνθημεν δι’ ἐγκυκλίου εἰς τὰς κοινότητας, διότι νομίζομεν ὅτι, κάθε Κοινότης ἠμπορεῖ ἐκ τῶν ἰδικῶν της ἢ τῶν γειτονικῶν δασῶν νὰ προσφέρῃ 50–100 στύλους ὅσους δηλαδὴ χρειάζονται διὰ τὴν σύνδεσίν των καὶ ὅσαι ἐξ αὐτῶν δὲν δύνανται νὰ καταβάλουν τὴν ἀξίαν θὰ τὴν καταβάλῃ ὁ Ὀργανισμός. Θὰ ἤθελον δὲ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Χαβίνην, ὁ ὁποῖος ξεύρει πόσον τὸν ἐκτιμῶ καὶ τὸν ἀγαπῶ, νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν ἀγαθὴν πρόθεσίν μου καὶ τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ Κοινοτικοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου ἀφοῦ, ἄλλως τε, τόσαι πρόοδοι ἐσημειώθησαν τελευταίως εἰς τὸν τομέα τοῦτον.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§34Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ ἔχει σειρὰν ὁ κ. Ζορμπᾶς.

§36Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Εἶμαι εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας καὶ θέλω νὰ κάμω μίαν διασαφήνισιν.

§37Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐκ τῶν 5.000 Κοινοτήτων, αἱ 2000 ἔχουν τηλέφωνα καὶ αἱ 3.000 στεροῦνται. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν εἶπεν, ὅτι, διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ τὸ δίκτυον εἰς ὅλας τὰς Κοινότητας χρειάζονται 300.000 στῦλοι καὶ εἶπεν ἐπίσης, ὅτι τὸ Ἅγ. Ὄρος καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας προσεφέρθησαν νὰ τοῦ δώσουν ἐξ ὅλων τῶν πηγῶν τοῦ Κράτους 30.000 στύλους, ἀπὸ ἀγριοκαστανιὲς καὶ δρῦς, αἱ ὁποῖαι μόνον εἶναι κατάλληλοι. Ἔχομεν λοιπὸν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἔχομεν δυσχέρειαν στύλων καὶ ὅτι αἱ Κοινότητες σήμερον καλοῦνται διὰ νὰ προσφέρουν στύλους, αἱ ὁποῖαι ὅμως δὲν θὰ εὕρουν στύλους, ἀφοῦ ὁ Ο.Τ.Ε. θὰ πάρῃ ὅλους τοὺς ὑπάρχοντας. Προκύπτει λοιπὸν ζήτημα ἐξευρέσεως ξύλων. Νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ ὑποδείξωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἠμπορεῖ, εἰδικῶς διὰ τὸ εἶδος αὐτό, νὰ εἰσαχθῇ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ὥστε νὰ ὑπάρχουν ἐπαρκῶς στῦλοι, διὰ νὰ δοθοῦν εἰς τὰς Κοινότητας, διὰ νὰ κάμουν δουλειά τους. Ἐὰν ἄλλως περιμένωμεν νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα, δὲν θὰ γίνῃ ποτὲ τίποτε.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§39Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδημιουργήθη μία παρανόησις καὶ ἡ συζήτησις ἐξετράπη, ἐνῶ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν προμήθειαν τηλεφωνικοῦ ὑλικοῦ, δι’ αὐτόματον τηλεφωνίαν. Ἡ συζήτησις τῶν τηλεφώνων τῶν Κοινοτήτων δὲν σχετίζεται μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ἐπομένως, χάνεται χρόνος ἀδίκως, χωρὶς νὰ προάγεται τὸ θέμα.

§40Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ μποῦν τηλέφωνα ἐκεῖ, ὅπου δὲν ὑπάρχουν στῦλοι.

§41Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Δὲν σχετίζεται.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§43Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἐτέθη καὶ τὸ ὅλον θέμα τῶν τηλεφώνων καὶ τῶν πόλεων καὶ τῶν χωρίων τῆς ὑπαίθρου καὶ νομίζω ὀρθῶς, διότι σπανίως ἡ Βουλὴ ἔχει τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσῃ αὐτὰ τὰ θέματα καὶ ἰδίως τὸ θέμα τῶν τηλεφώνων τῆς ὑπαίθρου, θέμα καίριον, ποὺ ἐνδιαφέρει ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Πρέπει, κ.κ. συνάδελφοι, νὰ τονίσω, ὅτι ἡ διάκρισις ἡ ὁποία γίνεται, μεταξὺ τῶν ἀστικῶν τηλεφώνων καὶ τῶν τηλεφώνων τῆς ὑπαίθρου, εἶναι βάσιμος, διότι ἐξ αὐτῶν τὰ μὲν ἀστικὰ τηλέφωνα εἶναι ἐνεργητικά, ἀποδίδουν δηλ. εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Ο.Τ.Ε., ἐνῶ τὰ τηλέφωνα τῶν χωρίων εἶναι παθητικά. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἡ δυνατότης ἐξυπηρετήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου, ἐξαρτᾶται ἑκάστοτε ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ Ο.Τ.Ε. καὶ ἡ ὁποία πάλιν εἶναι συνάρτησις τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἀστικῶν τηλεφώνων. Ἡ παρατήρησις αὐτὴ δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν βεβαίως, ὅτι δὲν εἶναι θέμα γενικωτέρας πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ο.Τ.Ε., ἐὰν καὶ κατὰ ποῖον βαθμὸν θὰ ἱκανοποιήσουν τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπαίθρου, ἔχει ὅμως ἀσφαλῶς, τὴν ἔννοιαν, ὅτι αἱ δυνατότητες ἑκάστοτε διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τὸν Ο.Τ.Ε. δὲν εἶναι ἀπεριόριστοι, ἀλλὰ κατὰ κάποιον τρόπον περιωρισμέναι. Ὁ Ο.Τ.Ε. μὲ τὴν πάροδον τῶν ἐτῶν ἀνδροῦται καὶ αἱ δυνατότητές του αὐξάνονται. Δὲν θέλω, κύριοι, νὰ θίξω τὸ ὅλον θέμα, οὔτε νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς ὀργίλους παρατηρήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος φαίνεται ἐθίγη ἀπὸ παρατήρησιν συναδέλφου, οὔτε καὶ προτίθεμαι νὰ κάμω ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ πρόθεσίς μου. Θέλω μόνον νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁ Ο.Τ.Ε. οὐδέποτε εἶχε χρεωκοπήσει, ὅπως ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν εἶπεν. Ὁ Ο.Τ.Ε. εἶχεν ὄντως ἓν ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον ὠφείλετο ἐν μέρει εἰς προμηθείας ἀνασυγκροτήσεως, τὰς ὁποίας κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχε πραγματοποιήσει, ἔλλειμμα τὸ ὁποῖον ἦτο βέβαιον ὅτι μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου θὰ ἐκαλύπτετο. Τοῦτο ἄλλωστε, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν κατὰ τὴν συζήτησιν σχετικῆς ἐρωτήσεως νὰ τονίσω καὶ νὰ προσθέσω ὅτι ὁ Ο.Τ.Ε., ὄχι μόνον δὲν εἶναι παθητικὸς ὀργανισμός, ἀλλὰ κατ’ ἐξοχὴν ἀποδοτικός. Ἄλλωστε, κ.κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως οὐδὲν γεγονὸς ἐμεσολάβησε, διὰ νὰ μεταβληθῇ ἀπὸ παθητικὸς εἰς ἐνεργητικόν. Οὔτε νέαι συνδέσεις ἔγιναν, οὔτε οἱ μισθοὶ τοῦ προσωπικοῦ ἐμειώθησαν. Ἀντιθέτως μάλιστα. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ σπεύδει εἰς τὴν αὔξησιν τῶν τελῶν. Ὀρθῶς, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, πρᾶγμα, ὅμως τὸ ὁποῖον αἱ ἰδικαί μας Κυβερνήσεις, ποὺ εἶχον μεγαλυτέραν εὐαισθησίαν εἰς τὸ θέμα αὐτό, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ τὸ κάμουν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ θέμα δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Ἀρκοῦμαι εἰς τὴν διαπίστωσιν ἡ ὁποία ἐπιθυμῶ νὰ εἶναι σαφής, ὅτι ὁ Ο.Τ.Ε. οὐδέποτε εἶχε χρεωκοπήσει, ὅτι ἡ πολιτικὴ ὡς πρὸς τὸν Ο.Τ.Ε. συνεχίζεται καὶ ὅτι κατὰ βάσιν ὁ Ο.Τ.Ε. ἦτο καὶ εἶναι αὐτάρκης. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς ἀποδείξω πόσον ἀβάσιμοι εἶναι αἱ ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν ἔχω παρὰ νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Καὶ σήμερον ὁ Ο.Τ.Ε. διὰ δανείων προμηθεύεται ὑλικόν. Ἐὰν τὸ δάνειον αὐτὸ ἀνέρχεται εἰς 100 δισεκατομμύρια δραχμῶν θὰ πρέπει, κατὰ τὸν συλλογισμὸν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, ὁ ΟΤΕ νὰ εἶναι χρεωκοπημένος καὶ νὰ ὀφείλῃ 100 δισεκατομμύρια δραχμῶν. Ἀκόμη: Ἀναμφισβητήτως ὅπως εἶπον, ἐπειδὴ τὰ ἀστικὰ τηλέφωνα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀποδίδουν, ὀρθὴ εἶναι ἡ κατεύθυνσις τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Συγκοινωνιῶν πρῶτον νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας εἰς ἀστικὰ τηλέφωνα, καὶ ἀπὸ τὰ ἔσοδα τῶν ἀστικῶν τηλεφώνων νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὰ τηλέφωνα τῆς ἐπαρχίας. Νομίζω ὅμως, ὅπως ἄλλωστε ἐδήλωσε καὶ ὁ ἴδιος, ὅτι πρέπει παραλλήλως νὰ γίνεται πᾶσα δυνατή, βάσει τῶν ἑκάστοτε δυνατοτήτων, προσπάθεια, καὶ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν τηλεφώνων τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου. Διότι δὲν εἶναι νοητόν, τόσα ἔτη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς χώρας μας περισσότερον τοῦ ἡμίσεος τῶν Κοινοτήτων νὰ στεροῦνται τηλεφωνικῆς συνδέσεως καὶ πρὸ παντός, νὰ στεροῦνται τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας αἱ Κοινότητες, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν οὔτε ὁδικὴν σύνδεσιν.

§44Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ποιὸς καθυστέρησεν;

§45Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπιμένετε μετὰ ἀπὸ δύο χρόνια νὰ κάμετε κριτικὴν τῆς τότε Κυβερνήσεως. Δὲν νομίζω ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ συνεχίζεται αὐτὴ ἡ συζήτησις, ποιὸς καθυστέρησεν. Ἐὰν θέλετε νὰ τὸ εἴπωμεν καὶ ἄλλως καθυστέρησεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, διότι τὸ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν σᾶς ἀνέπτυξε τώρα καὶ ἡ προμήθεια περὶ τῆς ὁποίας γίνεται συζήτησις σήμερον, εἶναι πρόγραμμα τὸ ὁποῖον κατηρτίσθη ἀπὸ τὰς προκατόχους Κυβερνήσεις καὶ τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖται μέσα εἰς τὰ πλαίσια εἰς τὰ ὁποῖα ἔκτοτε ἔχουν τεθῆ. Βεβαίως δὲν ἰσχυριζόμεθα ὅτι ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ἐχρηματοδότησε μόνον ἐξ ἑλληνικῶν πόρων τὸ πρόγραμμα, τὸ πρόγραμμα αὐτὸ ἐχρηματοδοτήθη κυρίως ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ. Διὰ τοῦτο δὲ δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ καθ’ ὁλοκληρίαν εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῶν τότε Κυβερνήσεων. Ἀλλὰ κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταχωρηθῇ καθ’ ὁλοκληρίαν εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῶν τότε Κυβερνήσεων, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία συνέπεσε νὰ εἶναι εἰς τὴν ἐξουσίαν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ πρόγραμμα ἐκτελεῖται. Κύριοι Συνάδελφοι, ὑπῆρξε πρόθεσίς μου κατὰ τὴν συζήτησιν νὰ κάμω μερικὰς ἀντικειμενικὰς παρατηρήσεις. Ἡ παρατήρησις μὲ τὴν ὁποίαν θέλω νὰ τελειώσω εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἀναγνωρίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται διὰ τὰ τηλέφωνα τῶν ἐπαρχιῶν, πιστεύω ὅμως ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις, ὅπως καὶ ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις, δὲν ἐξήντλησε τὰς δυνατότητας τὰς ὁποίας εἶχεν εἰς τὸν καίριον αὐτὸν τομέα διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν. Σήμερον ὅταν ἔχῃ πραγματοποιηθῆ τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ προγράμματος εἰς τὸν τομέα τῶν ἀστικῶν τηλεφώνων, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ὑστεροῦμεν εἰς τὸν τομέα τῶν ἐπαρχιακῶν τηλεφώνων. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ δώσῃ γενναιοτέραν λύσιν ἐκείνης τὴν ὁποίαν δίδει. Δὲν λέγομεν ὅτι δὲν προσπαθεῖ, νομίζομεν ὅμως ὅτι τὰ 2 ἢ 3 χιλιάδες τηλέφωνα τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ὕπαιθρον δὲν εἶναι κάτι ἀδύνατον, ἀλλ’ ἀντιθέτως εἶναι πραγματοποιήσιμον, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἡ Κυβέρνησις διαθέτει περισσότερα μέσα, ἀπὸ ὅσα ὁ ΟΤΕ καὶ αἱ τότε Κυβερνήσεις εἰς τὸ παρελθὸν διέθετον.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν ἔχει τὸν λόγον.

§47Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκ.). Ὀφείλω, κύριοι, ἀνὰ μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν καὶ εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔκαμε μίαν ὀρθὴν παρατήρησιν ἀλλ’ ἐκ τῶν πραγμάτων δὲν ἀποδεικνύεται βάσιμος. Εἶπεν ὅτι, ἀφοῦ πράγματι ὑπάρχει ἔλλειψις στύλων, πῶς θὰ τοὺς εὕρουν αἱ Κοινότητες; Ὑπάρχει ἡ ἑξῆς διαφορά. Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι ὅταν γίνεται μία δημοπρασία διὰ τὴν προμήθειαν στύλων, οἱ ἐργολάβοι εἶναι φυσικὸν θέλοντες νὰ ἐξασφαλίσουν περισσότερον κέρδος, νὰ ζητοῦν νὰ κάμουν τὴν ὑλοτομίαν ἀπὸ ὡρισμένον δάσος. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπογυμνωθοῦν ὡρισμένα δάση. Ἐὰν καταφύγαμεν εἰς τὰς Κοινότητας, τὸ ἐπράξαμεν διότι ἐσκέφθημεν, ὅτι ἐὰν κάθε χωρίον βγάλῃ 20 στύλους δὲν θὰ παρέμβῃ οὔτε ὁ δασάρχης, οὔτε ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ζορμπᾶς. Τὸν κ. Μητσοτάκην τὸν εὐχαριστῶ πολὺ διότι ἔκαμε μίαν διάκρισιν ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τοῦτο, ὅτι ἡ αὐτόματος τηλεφωνία ἀποτελεῖ τὸν παραγωγικώτερον κλάδον τῶν τηλεπικοινωνιῶν καὶ ὁ ὁποῖος ἔρχεται ἀρωγὸς διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν λοιπῶν κλάδων. Καὶ διὰ τοῦτον τὸν λόγον πρέπει νὰ προηγῆται. Εἰδικῶς σήμερον ὅμως, δὲν ἰσχύει ἀπολύτως ὁ λόγος αὐτός. Ἢ μᾶλλον ὑπάρχει, ἀλλ’ εἰς μικροτέραν κλίμακα. Εὑρίσκομαι σήμερον εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀκριβῶς λόγῳ τῆς ἐξυγιάνσεως τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Ο.Τ.Ε., ἐνῶ τὸ προμηθευόμενον ὑλικὸν πληρώνεται εἰς συνάλλαγμα καὶ ἐνῷ τὸ δολλάριον ηὐξήθη ἀπὸ 15 χιλ. εἰς 30 χιλ., ἐν τούτοις ἡ ἐφ’ ἅπαξ εἰσφορὰ δὲν θὰ αὐξηθῇ εἰς 3 ἑκατομμύρια, ὡς ἠδύνατο νὰ συμβῇ. Ἀλλὰ θὰ παραμείνῃ εἰς 1.500.000 καίτοι τὸ ὑλικὸν τὸ προμηθευόμεθα μὲ τιμὴν δολλαρίου 30 χιλ. καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχουν σήμερον λόγοι οἰκονομικοί, ὥστε νὰ προτιμήσωμεν τὴν αὐτόματον τηλεφωνίαν, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως παρέχει τὸ μεγαλύτερον εἰσόδημα εἰς τὸν ὀργανισμόν. Δὲν εἶναι ἀληθὲς ἀκόμη ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθη ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι εἶπον ὅτι ὁ ὀργανισμὸς ἦτο χρεωκοπημένος. Τὸ εἶπον πράγματι ἀλλὰ μὲ αὐτὸ ἐννοοῦσα ὄχι ὅτι δὲν εἶναι βιώσιμος ὁ ὀργανισμός, ἀλλ’ ὅτι ὁ ὀργανισμὸς ἐὰν ἐπήγαινε, ὅπως ἐπήγαινε, καὶ ἐὰν ἐξηκολούθουν αἱ σπατάλαι αἱ ὁποῖαι ἐγίνοντο κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη, ὁ ὀργανισμὸς ἀναμφισβητήτως σήμερον θὰ εὑρίσκετο εἰς κατάστασιν, ἄνευ προηγουμένου ἀθλίαν οἰκονομικήν. Δὲν εἶναι ἀληθὲς τὸ ἰσχυριζόμενον ὅτι συνῆψε χρέη ὁ ὀργανισμός, διὰ νὰ πάρῃ ὑλικὸν κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ ὅτι ἔτσι ἐδημιουργήθη τὸ ἔλλειμμα Παρέχω τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὰ χρέη τὰ ὁποῖα εἶχεν ὁ ὀργανισμὸς δὲν ὀφείλονται εἰς ἔξοδα τὰ ὁποῖα εἶχε κάμει διὰ τὴν ἀνασυγκρότησίν του, ἀφοῦ ὅπως παρεδέχθη ὁ κ. Μητσοτάκης ἐχρηματοδοτήθησαν κυρίως ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ, ἀλλ’ ὠφείλοντο εἰς σπατάλας καὶ ἀσυδοσίαν. Διότι τὸ χρεωστικὸν προέρχεται ἀπὸ ὀφειλὰς πρὸς τὰ διάφορα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα καὶ εἰς τρίτους ἀπὸ 500 ἑκατ. καὶ 300 ἑκατομ. ὡς καὶ εἰς διαφόρους πιστωτικοὺς ὀργανισμούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἶχον ἀναληφθῆ διὰ πληρωμὰς μισθῶν προσωπικοῦ κλπ. Εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι, δὲν ἐκάμαμε συνδέσεις ἀπὸ τότε ποὺ ἤλθαμε εἰς τὴν ἐξουσίαν. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἤλθαμε εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐκάμαμε 7.000 συνδέσεις. Αὐταὶ αἱ συνδέσεις δὲν εἶναι ὅμοιαι μὲ ἐκείνας τὰς ὁποίας ἔκαμε κατὰ τὸ παρελθὸν ὁ Ο.Τ.Ε., ὑπάρχει ἡ ἑξῆς διαφορά. Διότι ἐθέσαμεν ἡμεῖς τὸ ζήτημα τῶν τηλεφωνικῶν συνδέσεων εἰς γενικὰ πλαίσια, καὶ ἐφέραμεν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν ὅλας ἐκείνας τὰς αἰτήσεις αἱ ὁποῖαι εἶχον ἀγνοηθῆ κατὰ τὸ παρελθὸν μὲ τὸ σύστημα τῶν προτιμήσεων. Διότι ὅλοι οἱ σοβαροὶ ἄνθρωποι, ὅλαι αἱ σοβαραὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐδέχοντο νὰ γίνωνται ἀντικείμενα ἀνταλλαγῶν, δὲν ἔπαιρνον ποτὲ τηλέφωνα καὶ ἔπαιρνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐπιτήδειοι. Ἐνῶ ἡμεῖς ἄνευ οὐδεμιᾶς προτιμήσεως ἠκολουθήσαμεν αὐστηρῶς τὴν σειρὰν προτεραιότητος.

§48Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀπὸ τὰ 7.000 τηλέφωνα πόσα παρηγγείλατε;

§49Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκ.). Εἶναι ζήτημα, ἐὰν εὑρήκαμεν 150 συσκευὰς καὶ αὐτὰς χωρὶς δίκτυον. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἀντεμετωπίσαμεν διὰ παραγγελιῶν ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. Διότι ὅπως ἠξεύρετε, ὁ ὀργανισμὸς λειτουργεῖ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τῆς Α.Ε. καὶ ἠμπορεῖ νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐμπορίου νὰ παίρνῃ μίαν ἔγκρισιν, καὶ νὰ κάμνῃ μικροεισαγωγάς. Ἀλλὰ καὶ αὗται αἱ μικροεισαγωγαὶ ἐγίνοντο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας. Τελειώνων, χαίρω πολύ, διότι τόσον ἡ Συμπολίτευσις, ὅσον καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, συναγωνίζονται ποιὸς περισσότερον τοῦ ἄλλου νὰ ὑποστηρίξουν τὸ νομοσχέδιον αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον.

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2ον.

§55Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας ποὺ ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός. Κύριε Ὑπουργέ, διαβάζω τώρα διὰ πρώτην φοράν, τὴν τροπολογίαν. Βλέπω ὅτι καθ’ ὃν τρόπον εἶναι διατυπωμένον, δίδει τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπαυξήσητε μέχρι τοῦ διπλασίου τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένην ποσότητα ................................... ....................ἀναγινώσκει ........................ σημαίνει τοῦτο ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ νέος διαγωνισμός, ἀλλὰ θὰ ἐπεκταθῇ ἡ σύμβασις, τὴν ὁποίαν τώρα κυροῦμεν ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους; Νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τοῦτο;

§56Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκοιν.). Ὁ κ. Μητσοτάκης ἔχει δίκαιον ἀπολύτως. Καὶ ἐξήγησα προηγουμένως τὴν ἐπιφύλαξιν, τὴν ὁποίαν εἶχον διὰ τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ἐν πρώτοις, ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Κοζάνης κ. συνάδελφον, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκληφθῇ, ὅτι ὁ διπλασιασμὸς αὐτὸς ἀφορᾷ τὸ σύνολον σχεδὸν τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ ὑλικοῦ, ἐνῶ ἀφορᾷ μόνον τὸ διὰ τὰς ἐπαρχίας προοριζόμενον. Αὐτὴ ἡ ἀμφισβήτησις αἴρεται βεβαίως μὲ τὴν διατύπωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Παρέχω ἐπὶ πλέον τὴν πληροφορίαν εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὅταν προεκηρύχθη ὁ ἀρχικὸς διαγωνισμός, ὁ ὁποῖος συνίστατο δι’ 20 χιλιάδας τηλεφωνικὰς συνδέσεις παρείχετο διὰ τῶν ὅρων τῆς προκηρύξεως τῆς δημοπρασίας, ἡ δυνατότης εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν ἀναλόγως τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς δημοπρασίας, νὰ αὐξομειώσῃ τὸ δημοπρατηθὲν ὑλικὸν κατὰ 30%. Ἐγὼ ἐνόμιζον ὅτι θὰ ἐπετυγχάνομεν διευκολύνσεις ἀπὸ ἀπόψεως πιστοδοτήσεως καὶ χαμηλῶν τιμῶν. Ὁ Ο.Τ.Ε εἶχεν ἀμφιβολίας. Μοῦ εἶπε τότε ὁ ὀργανισμός, ὅτι ἐὰν τὸ ἀποτέλεσμα ἐπέλθῃ ὅπως ἐγὼ τὸ ἐφανταζόμην, τότε θὰ πρέπῃ νὰ παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν Ὑπουργόν, αὐτοδικαίως νὰ προσαυξήσῃ τὸ τηλεπικοινωνιακὸν ὑλικὸν κατὰ 30% καὶ ἀντιθέτως ἐὰν τὰ ἀποτελέσματα εἶναι τοιαῦτα, ὥστε ὁ ὀργανισμός, νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν παραγγελίαν αὐτήν, ἐν τῷ συνόλῳ—διότι ἡ ὅροι θὰ ἦσαν βαρεῖς—τότε νὰ ἠμποροῦμεν νὰ τὸ μειώσωμεν. Καίτοι ἀπὸ τὸν Ο.Τ.Ε. ἔλαβον μετὰ τὸ εὐνοϊκὸν ἀποτέλεσμα τῆς δημοπρασίας ἔγγραφον, καὶ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος καὶ δὲν θέλω νὰ μονοπωλήσω τὴν εὐθιξίαν αὐτὴν διὰ τὸν ἑαυτόν μου—καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ τὸ ἔκαμνεν οἱοσδήποτε εὑρισκόμενος εἰς τὴν θέσιν μου—καίτοι ἐπαναλαμβάνω ἔλαβον ἔγγραφον διὰ νὰ κάμω τὴν προσαύξησιν αὐτὴν καθ’ ὃ εἶχον δικαίωμα, ἐν τούτοις, προεκάλεσα πρόχειρον διαγωνισμὸν μεταξὺ τῶν μειοδοτῶν καὶ ἐπέτυχα μίαν ἄλλην οἰκονομίαν. Συνεπῶς γενομένης ἀποδεκτῆς τῆς τροπολογίας αὐτῆς, τόσον ἀπὸ ἐμέ, ὅσον καὶ ἀπὸ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν συνάδελφόν μου, νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι κάμνω τὴν προσαύξησιν αὐτήν, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον. Πρέπει ὅμως ὁ διαγωνισμὸς αὐτὸς νὰ γίνῃ μεταξὺ τῶν μειοδοτῶν μόνον κατασκευαστῶν οἴκων—διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ μεγάλη καθυστέρησις, ἐφ’ ὅσον πολλοὶ οἶκοι ἐτέθησαν ἐκποδών, ὅπως διάφοροι Ἀγγλικοὶ οἶκοι, Ἀμερικανικοὶ κλπ, διότι οὔτε πιστοδοτήσεις παρεῖχον καὶ ἀκριβότεροι ἦσαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ μὴ τὴν ἀποδεχθῶ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἀντιπολίτευσις γεννᾷ ζήτημα.

§57Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πρόθεσίς μου εἶναι νὰ γίνῃ κατὰ βάσιν ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία, διότι ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐνισχυθῇ ἡ Ἑλληνικὴ ἐπαρχία, ἀλλὰ νομίζομεν ὅτι θὰ ἦτο κανονικώτερον, ἡ ἐπέκτασις μὰ γίνῃ διὰ νέας μειοδοσίας.

§58Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκ.). Θέλετε νὰ τὴν ἐντοπίσωμεν μεταξὺ τῶν μειοδοτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι τρεῖς οἶκοι;

§59Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅ,τι νομίζετε.

§60Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Μεταξὺ τῶν ἰδίων.

§61Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκ.). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου, καὶ συνεπῶς νὰ τὴν ἀφήσωμεν διότι ἐδῶ, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κυρωθῇ διὰ νόμου προγενεστέρως ἢ εἰς τὸ μέλλον σύμβασις.

§62Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἡ τροπολογία δὲν θὰ τεθῇ ὡς ἄρθρον 2;

§63Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκ.). Ἐπειδὴ εἶναι ζήτημα λεπτὸν (οἰκονομικῆς φύσεως), ἐφ’ ὅσον ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει ἐνδοιασμόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν.

§64Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅπως ἔγινεν ἡ πρώτη, θὰ γίνῃ καὶ ἡ δευτέρα, καὶ θὰ ἔλθῃ πρὸς κύρωσιν, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι θὰ γίνῃ κανονικωτέρα.

§65Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκ.). Συμφωνῶ.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσούτσουρας ἔχει τὸν λόγον.

§67Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ὁ τρόπος τῆς ἐπαυξήσεως τῶν συνδέσεων ὀρθότατα ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ τὸ εἶχεν εἴπει καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐὰν θεωρεῖται μεγάλη ἡ ἐπέκτασις, νὰ γίνῃ μειοδοσία.

§68Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκ.). Ἐὰν γίνῃ τακτικὸς διεθνὴς διαγωνισμὸς θὰ πᾶμε πολὺ ὀπίσω. Ἕνα χρόνον καὶ πλέον.

§69Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Τοῦτο δὲν σημαίνει ἀπόρριψιν τῆς τροπολογίας. Νὰ διορθωθῇ ἡ τροπολογία καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Νὰ γίνῃ ἡ μειοδοσία διὰ τὰς 6000 συνδέσεις.

§70Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Νὰ γίνῃ μὲ τοὺς ἴδιους οἴκους.

§71Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκ.). Ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν ἀλλὰ νομοτεχνικῶς—καὶ ἐρωτῶ τοὺς περισσότερον πεπειραμένους—νομίζω δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, ἐὰν δηλ. ἡ τροπολογία διατυπωθῇ συμφώνως πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ κ. Μητσοτάκη.

§72Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ κυρωθῇ ἐκ τῶν ὑστέρων.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2 δεκτόν;

§74ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα τῆς συμβάσεως).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου. «Περὶ κυρώσεως Συμβάσεως Προμηθείας Ὑλικοῦ Αὐτομάτου Τηλεφωνίας πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῆς Ἀστικῆς Τηλεφωνικῆς Ὑπηρεσίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως παρὰ τοῖς Δικαστηρίοις Ἀνηλίκων ὑπηρεσίας Ἐπιμελητῶν Ἀνηλίκων». Ἐπιθυμεῖ ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ἔχει δικαίωμα νὰ προηγηθῇ.

§77Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Μάλιστα κ. Πρόεδρε.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§79Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ ἰδιότυπος ἀντιμετώπισις τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα σχετίζονται μὲ τὴν ἐγκληματικότητα τῶν ἀνηλίκων, τόσον εἰς τὸν τομέα προλήψεως, ὅσον καὶ τῆς καταστολῆς, ἐπέβαλε τὸν θεσμὸν τοῦ δικαστηρίου τῶν ἀνηλίκων. Ὄντως, πρὸς καταπολέμησιν τῶν ἀντικειμενικῶν ἐκδηλώσεων τῶν ἀνηλίκων ἐπιβάλλεται, πρὸ παντός, ὁ ἀνῆλιξ νὰ ἀντιμετωπίζεται διὰ τοιαύτης μεταχειρίσεως ὥστε νὰ ἐπέρχεται μεταβολὴ τοῦ χαρακτῆρος, βελτίωσις, ἐπαναφορὰ εἰς τὸν ὀρθὸν δρόμον καὶ ἐπίγνωσις τῶν κοινωνικῶν ὑποχρεώσεών του. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ὁ δικαστὴς τῶν ἀνηλίκων, παντοῦ, περιεβλήθη ἐκτὸς τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, τὴν ὁποίαν ἔχει καὶ διὰ τοῦ δικαιώματος καὶ τῆς ἐξουσίας τοῦ ἐπιμελητοῦ, τοῦ ἀναμορφωτοῦ, τοῦ κηδεμόνος. Εἶναι ἀνάγκη ὁ δικαστὴς τῶν ἀνηλίκων νὰ ἐρευνᾷ καὶ νὰ εὑρίσκῃ τοὺς λόγους, εἰς τοὺς ὁποίους ὀφείλεται ἡ παρεκτροπὴ τοῦ ἀνηλίκου καὶ βάσει τῶν συνθηκῶν καὶ τῶν προϋποθέσεων, ποὺ ἐπιφέρουν τὴν διαστρέβλωσιν τοῦ χαρακτῆρος του, νὰ εὑρίσκῃ τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ νὰ λαμβάνῃ τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιφέρουν τὴν βελτίωσίν του. Χρειάζεται ἔρευνα τοῦ περιβάλλοντος τοῦ κοινωνικοῦ, τοῦ οἰκογενειακοῦ, ἔρευνα τοῦ χαρακτῆρος τοῦ ἀνηλίκου, ὥστε νὰ διαπιστοῦται, ποῦ ὀφείλεται καὶ ποῖα εἶναι τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν τὴν ἐγκληματικότητα τοῦ ἀνηλίκου. Τὸ ἔργον ὅμως τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ δικαστὴς τῶν ἀνηλίκων νὰ ἐπιτελῇ. Ἔχει ἀνάγκην βοηθητικῶν ὀργάνων. Ἄλλως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα γεννῶνται καὶ νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐπιτύχῃ ἐκεῖνο, ποὺ ὁ θεσμὸς τοῦ δικαστοῦ τῶν ἀνηλίκων τοῦ ἐπιβάλλει καὶ τὸν ἐπεφόρτισε. Δι’ αὐτό, εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, παντοῦ, ἔχει συγκροτηθῆ πλησίον τοῦ δικαστοῦ τῶν ἀνηλίκων ὁ θεσμὸς τῶν ἐμμίσθων ἐπιμελητῶν, ὡς μονίμων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι συμβάλλουν καὶ βοηθοῦν εἰς τὸ ἔργον τῶν δικαστῶν τῶν ἀνηλίκων. Καὶ παρ’ ἡμῖν, ἀπὸ τὸ ἔτος 1940, ὡς γνωστόν, καθιερώθη καὶ ἐπεβλήθη ἡ ἵδρυσις εἰς τὴν ἕδραν ἑκάστου Πρωτοδικείου ἑταιρίας προστασίας ἀνηλίκων, διὰ μεταγενεστέρας δὲ ἀναγκαστικῆς διατάξεως νόμου προβλέπεται: «Αἱ ἑταιρίαι αὗται νὰ προσλαμβάνουν................ .................(ἀναγινώσκει)..............». Σήμερον λειτουργοῦν τοιαῦται ἑταιρίαι 58 ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ εἰς αὐτὰς μόνον τέσσαρες ἔχουν προσληφθῆ ὡς ἔμμισθοι ἐπιμεληταί. Εἰς ὅλας δὲ τὰς ἄλλας ἑταιρίας καὶ εἰδικῶς εἰς τὰς Ἀθήνας, τὸν Πειραιᾶ καὶ τὴν Θεσσαλονίκην, τὸ ἔργον αὐτὸ ἔχει ἀνατεθῆ εἰς ἐθελοντάς, ἀλλαχοῦ δὲ καὶ εἰς διδασκάλους ἢ προσκόπους, εἰς πρόσωπα δηλαδή, τὰ ὁποῖα ἔχουν καὶ ἄλλην ἀποστολήν, καὶ ἄλλα καθήκοντα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντεπεξέλθουν καὶ εἰς τὸν προορισμὸν αὐτόν. Ὁ νομοθέτης τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου πολὺ ὀρθῶς ἀντιλαμβάνεται ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὸ βαρὺ ἔργον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπιτελέσῃ ὁ θεσμὸς αὐτός, τῶν ἐπιμελητῶν τῶν ἀνηλίκων καὶ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καθιεροῖ τὸν θεσμὸν τῶν βοηθῶν–ἐπιμελητῶν παρὰ τοῖς δικασταῖς τῶν ἀνηλίκων, ὅμως θέλει τοὺς τοιούτους βοηθοὺς–ἐπιμελητὰς ἀμίσθους καὶ καθορίζει ὅτι τὸ ἀξίωμα τοῦτο θὰ εἶναι ......... (δὲν ἠκούσθη) καὶ μόνον ἐπιτρέπει τὴν χορήγησιν εἰς 10 ἐκ τούτων, κατ’ ἀνώτατον ὅριον, ὑπὸ τύπον ὁδοιπορικῶν ἐξόδων, 600.000 δραχμῶν κατὰ μῆνα. Νομίζομεν ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἀκριβῶς, ὁ εἰσηγητὴς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου σφάλλει. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὀρθοποδήσῃ ὁ θεσμός, τὸν ὁποῖον θέλει νὰ καθιερώσῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὅλα τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα γεννῶνται καὶ τὰ ὁποῖα ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίσῃ, διὰ νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς εἰς τὸν δικαστὴν τῶν ἀνηλίκων ὁ ἐθελοντὴς ἢ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία. Οἱ 10, οἱ ὁποῖοι θὰ λάβουν ἓν ἐλάχιστον ποσόν, ὑπὸ τύπον ὁδοιπορικῶν ἐξόδων, δὲν λύουν ἀσφαλῶς τὸ ζήτημα. Οἱ ἄλλοι ὅλοι ἐκτὸς τῶν 10 ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ἄμισθοι ἐθελονταί. Ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀρκετὰ ἔχει προσφέρει μέχρι σήμερον καὶ ὁμολογουμένως εἶναι ἀξία θαυμασμοῦ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς δράσεώς της καὶ ἰδίως κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη τῆς κατοχῆς καὶ τὰ μεταπελευθερωτικὰ πρῶτα ἔτη. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαιτῶμεν ἀπὸ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν τὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἀνταπόκρισιν λύσεων εἰς τοιαῦτα θέματα. Δαπάναι, ὡς αὗται τῶν ἐπιμελητῶν τῶν ἀνηλίκων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς περιορίζουν νὰ δημιουργήσωμεν καὶ ἐδῶ, ὡς συμβαίνει παντοῦ ἀλλοῦ, πυρῆνα τοὐλάχιστον ἐμμίσθων ἐπιμελητῶν τῶν ἀνηλίκων. Χθὲς ἀκόμη, ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς Τύπος, ἀνεκοίνωσεν ἀπόφασιν τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον τελευταίως ἱδρύθη διὰ νόμου ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν εἰσηγητήν, καὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Νομοσχεδίου, τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον, ἐκτὸς τῶν ἄλλων μέτρων, τὰ ὁποῖα προέτεινεν ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀνηλίκων, εἶναι ἀκριβῶς καὶ τοῦτο: Δηλαδή, προτείνει τὴν θέσπισιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐμμίσθων ἐπιμελητῶν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ πυρῆνος κατ’ ἀρχήν, καὶ σὺν τῷ χρόνῳ τῆς ἐπεκτάσεως καὶ συμπληρώσεως εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ ἀνταποκριθοῦν καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, εἰς τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ θεσμοῦ, τὸν ὁποῖον ἔρχονται νὰ ὑπηρετήσουν. Νομίζω, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ὁμολογουμένως εἰς τὰ ζητήματα τῆς δικαιοσύνης καταβάλλετε κάθε προσπάθειαν νὰ συμπληρώσητε τὰ κενά, ὅτι πρέπει νὰ τακτοποιήσητε τὰ ζητήματα καὶ νὰ δώσητε μίαν νέαν ὤθησιν λειτουργίας τῆς δικαιοσύνης εἰς τὸν τόπον μας. Νομίζω ὅτι καὶ τὸ θέμα αὐτό, λίαν σοβαρώτατον, πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε κατὰ τρόπον ριζικώτερον. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὸ ἐπιμίσθιον αὐτὸ τῶν 600.000 δραχμῶν νὰ κατορθώσητε τίποτε. Ἴσως θὰ εὑρεθῆτε εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ δημιουργήσητε μίαν ἀδιέξοδον κατάστασιν, διότι ἐκ τῶν 40, ὡς πληροφοροῦμαι, οἱ ὁποῖοι ἤδη ὑπηρετοῦν ὡς ἐθελονταὶ ἐπιμεληταὶ ἐν Ἀθήναις, Πειραιεῖ καὶ Θεσσαλονίκῃ, πῶς θὰ προκρίνητε τοὺς 10 ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους θὰ χορηγήσητε τὰ ὁδοιπορικὰ αὐτὰ ἔξοδα, καὶ δὲν θὰ δημιουργήσητε ἀμέσως εἰς τοὺς ἄλλους 30 τὸ παράπονον καὶ ἑπομένως τὴν ἀντίδρασιν, καὶ τὴν ἀμέλειαν εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων των, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον μὲ κάποιαν αὐταπάρνησιν ἐπιτελοῦν, διότι ἐπὶ τέλους, ὡς εἶναι φυσικόν, ἀναμένουν ὅτι μίαν ἡμέραν θὰ τακτοποιηθοῦν καὶ θὰ ἱκανοποιηθοῦν; Τὸ κονδύλιον αὐτὸ τὸ ἐλάχιστον, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται διὰ τὴν κάλυψιν δέκα ἔστω θέσεων, ἐφ’ ὅσον ἐκεῖ περιορίζεσθε, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σᾶς σταματήσῃ καὶ ἐφ’ ὅσον ἱδρύετε ἕνα θεσμὸν πράγματι σύγχρονον καὶ παντοῦ ἐπιβεβλημένον, δὲν νομίζω ὅτι διὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ τὸ ἐλάχιστον πρέπει νὰ περιορισθῆτε εἰς τὴν ἔννοιαν τῶν ὁδοιπορικῶν ἐξόδων καὶ ὄχι τῶν ἐμμίσθων ὑπαλλήλων. Ἡ ἔκθεσις ἡ ὁποία ἔχει διανεμηθῇ καὶ εἰς τὴν ὁποίαν φαίνεται ἀπὸ ποῦ θὰ καλυφθῇ, τὸ ποσὸν αὐτό, δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προέρχεται ἐκ τοῦ κονδυλίου αὐτοῦ, δηλ. τοῦ κονδυλίου τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὰς ἐπενδύσεις, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον μὲν ἐκεῖθεν ἐξευρίσκεται τελικῶς, θὰ εἶχον νὰ προτείνω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι καὶ ἐὰν περιορισθῆτε εἰς τὸ ποσὸν τῶν 72.000.000, κατ’ ἔτος, διωρίσατε 6 ἀντὶ 10 ὑπαλλήλους, μονίμους ἀλλ’ ἐμμίσθους διὰ νὰ δημιουργήσητε τὸν πρῶτον πυρῆνα, καὶ θὰ εὕρητε εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν τοὺς πολλοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ νὰ τοὺς προσθέσητε καὶ αὐτοὺς καὶ νὰ ἐπεκτείνητε τὸν θεσμὸν αὐτόν. Ἀπορῶ διατὶ δὲν ἐξετυπώθη καὶ δὲν διενεμήθη ἡ εἰσήγησις τῆς μειοψηφίας.

§80Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Οὔτε τῆς πλειοψηφίας διενεμήθη.

§81Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ἀπορῶ πῶς καὶ εἰς τὴν κυκλοφορήσασαν τῆς πλειοψηφίας δὲν διετυπώθη κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα. Μάλιστα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, συνεζητήθησαν καὶ ὑπεδείχθησαν καὶ τρόποι καὶ πόροι διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ κονδυλίου αὐτοῦ. Τελευτῶν, ἐπειδὴ κ. Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἔχει πολλὰ νὰ ἀποδώσῃ καὶ εἶναι ἀναγκαῖος διὰ τὴν χώραν μας, νομίζω λέγω, ὅτι πρέπει νὰ ὀργανωθῇ ἀπ’ ἀρχῆς, ὀρθῶς. Πρέπει ἡ βάσις νὰ εἶναι ὀρθή, πρέπει νὰ ἐξεύρετε τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται, καὶ ἐὰν δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐπαυξήσητε τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον προβλέπεται. Περιορίσατε τὸν ἀριθμὸν τῶν 10 εἰς 5 ἢ 6 μὲ ἕνα ἀνάλογον μισθὸν ὑπαλλήλου. Διὰ νὰ ἔχητε ἀπαίτησιν ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Χρειάζεται κατάρτισις, ὡς γνωστόν, χρειάζεται κρίσις, χρειάζεται ἀπασχόλησις συνεχής, χρειάζονται χίλιαι δυὸ προϋποθέσεις, ὥστε οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὸν ἀνήλικον εἴτε πρὸ τῆς φυλακίσεως, εἴτε μετὰ τὴν φυλάκισιν, εἴτε ἀπολυθῇ, εἴτε τοποθετηθῇ ὁπουδήποτε, χρειάζονται καὶ προσόντα καὶ μόρφωσις καὶ κατάρτισις καὶ χίλιοι ἄλλοι παράγοντες καὶ διὰ νὰ εὕρετε τὰ κατάλληλα πρόσωπα, πρέπει νὰ τοὺς δώσετε καὶ κάποιο ἐπιμίσθιον. Περιορίσατε τὸν ἀριθμὸν καὶ ξεκινήσατε ἀπὸ μίαν βάσιν, τὴν ὁποίαν σεῖς θὰ εὕρετε, καὶ τὴν ὁποίαν οἱ διάδοχοί σας θὰ ἐπεκτείνουν πρὸς τὸ καλὸν καὶ τὸ συμφέρον τοῦ ἀνηλίκου διὰ τὸν ὁποῖον, τόσα μέτρα, λαμβάνονται καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὰς ἄλλας χώρας.

§82Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ὑποβάλω μίαν παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Συμφωνῶ, κατ’ ἀρχήν, μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐν συνεχείᾳ θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 4 μετὰ τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς ΓΣΕΕ προστεθῇ καὶ ἕνας ἀντιπρόσωπος τῆς ἀνωτάτης πανελληνίου συνομοσπονδίας πολυτέκνων, ὑποδεικνυόμενος ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου.

§83Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ ἀποδέχομαι.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ζητεῖ κανεὶς τὸν λόγον; Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§85Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἤθελα νὰ δηλώσω ὅτι ἐκτιμῶ προσηκόντως τὰς ὀρθὰς ὑποδείξεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, ἀλλ’ ἀτυχῶς τὰ οἰκονομικά μας μέσα εἶναι γλίσχρα καὶ προσπαθοῦμεν ἐκ τῶν ἐνόντων νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὰς ὑπηρεσιακὰς ἀνάγκας μας, μὲ διάφορα μέσα, τὰ ὁποῖα παρέχει ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ. Δὲν φιλοδοξοῦμεν νὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα ἐφέτος ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, φιλοδοξοῦμεν νὰ χαράξωμεν τὰ πρῶτα βήματα καὶ νομίζω, ὅτι τὰ πρῶτα βήματα χαράσσονται κατὰ τρόπον ἀσφαλῆ. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν παρατήρησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, ἐκ Πειραιῶς, τὴν ἀποδέχομαι κ. Πρόεδρε.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν;

§87ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. (Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2). Ἄρθρον 3ον. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§89Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὰς Ἑταιρίας προστασίας ἀποφυλακιζομένων καὶ ἀνηλίκων, ὑπηρετοῦν ἄνθρωποι ἐθελοντικῶς. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 ἔρχεσθε καὶ ὁρίζετε ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὁρίζει δι’ ἀποφάσεώς του, τὸν ἐπίτιμον πρόεδρον. Νομίζω, ὅτι εἴθισται οἱ ἐπίτιμοι πρόεδροι νὰ ἐκλέγωνται. Ἐὰν συμφωνήσετε καὶ σεῖς, νὰ βάλωμεν εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, ὅτι θὰ διορίζῃ ὁ Ὑπουργὸς τὸν ἐπίτιμον πρόεδρον, τῇ προτάσει τοῦ Συμβουλίου. Διότι πολὺ φοβοῦμαι, ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ παρεξήγησις ἢ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ ἀπαραίτητος ψυχικὴ ἐπαφὴ μεταξὺ τοῦ ἐπιτίμου προέδρου, τὸν ὁποῖον σεῖς ἀσφαλῶς καλῶς θὰ ἐκλέξετε καὶ τῶν Ἑταιρειῶν αὐτῶν καὶ θὰ προκύψουν ζητήματα. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε τὸν διορισμόν, τῇ προτάσει τῶν Ἑταιρειῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι ἀσφαλῶς θὰ ἐκλέξουν τοὺς καλλιτέρους διὰ νὰ σᾶς ὑποδείξουν.

§90Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ πρότασίς σας ἔχει μίαν βάσιν, ἀλλὰ ἔχει ἐπίσης καὶ μίαν ἐπιτυχῆ ἀντίκρουσιν, ὅτι εἰς τὰς Ἑταιρείας, κατὰ τὴν συζήτησιν περὶ τῆς προτάσεως, θὰ ἀναπτυχθοῦν πλείονες φιλοδοξίαι, ἡ ἐπὶ τῶν ὁποίων συζήτησις, δὲν θὰ εἶναι ἐποικοδομητικὴ τῆς ἁρμονίας τῶν ἐργασιῶν των.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3;

§92ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 4ον.

§94ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Πετροπουλάκου. Προστίθεται ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἄρθρον 5 ἔχον οὕτω: Ἐν τέλει τοῦ διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ/ματος 2603/ 1953 προστεθέντος 3 ἐδαφίου εἰς τὸ ἄρθρον 8 τοῦ Α.Ν. 1623/ 1951 ὡς ἀντικατεστάθη διὰ τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Νόμου 2229/ 1952 προστίθεται: «ἢ Διοικητικὸς ἐπιθεωρητὴς φυλακῶν, ὁριζόμενος ὁμοίως».

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, τὸ σχέδιον νόμου ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον;

§99Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴχατε δεχθῆ μίαν τροπολογίαν, περὶ διορισμοῦ ἐπιτίμου Ἀντιπροέδρου.

§100Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ. Γίνεται ἀποδεκτή.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, μετὰ τῶν τροπολογιῶν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, γίνεται τὸ νομοσχέδιον δεκτόν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον;

§102ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως παρὰ τοῖς Δικαστηρίοις Ἀνηλίκων ὑπηρεσίας Ἐπιμελητῶν Ἀνηλίκων», ὡς ἐτροποποιήθη. βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας, ἀφορωσῶν τὴν ἀναγκαστικὴν ἐκτέλεσιν». Ὁ κ. Ἀθ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§104Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριοι βουλευταί. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, εἶναι ἐξαιρετικῆς σοβαρότητος, φρονῶ δ’ ἐπὶ πλέον ὅτι καὶ δὲν συμφωνεῖ πρὸς τὴν γραμμὴν αὐτὴν τὴν χαρακτηρίζουσαν τὴν ὑποβολὴν νομοσχεδίων ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος μᾶς συνήθισε μὲ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἰδιαιτέρως χαρακτηρίζουν προοδευτικαὶ ἀντιλήψεις. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀντιθέτως, κάθε ἄλλο παρὰ πνεῦμα προοδευτικότητος τὸ χαρακτηρίζει. Ὁ θεσμὸς κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, δὲν εἶναι καινοφανὴς ἐν Ἑλλάδι, ἔχει εἰσαχθῆ ἀπὸ τοῦ 1923 ὑπὸ ἄλλην μορφήν, τὴν μορφὴν τῆς ἀναγκαστικῆς μεσεγγυήσεως. Οὐχ’ ἧττον ὅμως καὶ τότε δὲν ἔτυχε προθύμου χρησιμοποιήσεως ὁ θεσμὸς αὐτός, οὔτε ἀπὸ ἐκείνους ἔτι χάριν τῶν ὁποίων ἐνομοθετήθη, διότι δὲν ὑπάρχουν, παρὰ σπανιώταται, ἴσως μία ἢ δύο περιπτώσεις, χρησιμοποιήσεως, ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 30/ετίαν. Ἡ τοιαύτη ἀποδοχή, ἐκ μέρους αὐτῶν τῶν ἐνδιαφερομένων τοῦ θεσμοῦ, γεννᾶ, τοὐλάχιστον εἰς ἐμέ, δύο ἐρωτήματα: Πρῶτον, ἐὰν εἶναι σκόπιμος ἡ ἐπέκτασις τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ καὶ ἡ υἱοθέτησίς του, ὡς μονίμου μέτρου καί, δεύτερον, ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ μορφή του, ἐὰν γίνῃ δεκτή, ἡ ἐπέκτασίς του καὶ ἡ υἱοθέτησίς του. Κύριοι βουλευταί, παρὰ τὸ ὅτι, καὶ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, προτείνεται ἡ ἀποδοχὴ τοῦ νομοσχεδίου, εἰς ἐμὲ θὰ ἐπιτραπῇ νὰ ἔχω σοβαρωτάτας ἐπιφυλάξεις. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας, ὅτι ὁ νομοθετικὸς λόγος, ἡ «ράτσιο» παντὸς νομοθετήματος, εἶναι ἡ ἀνάγκη ἤ, μᾶλλον ἡ συνείδησις τῆς ἀνάγκης πρὸς ρύθμισιν τῶν συναλλακτικῶν σχέσεων ἢ τῶν σχέσεων τῶν κοινωνικῶν τῶν ἐν τῇ πολιτείᾳ βιούντων προσώπων, δηλαδὴ πηγὴ παντὸς νομοθετήματος, εἶναι ἡ κοινὴ συνείδησις, ὅτι ὡρισμένος τρόπος ρυθμίσεως τῶν κοινωνικῶν καὶ συναλλακτικῶν σχέσεων τῶν πολιτῶν πρέπει νὰ λαμβάνῃ τὸν τύπον, τὴν μορφήν, τῆς νομοθετικῆς ἐπιταγῆς. Ἐὰν τὸ βασικὸν αὐτὸ παραβλέπωμεν ἢ δὲν ἐρευνᾶται προσηκόντως προκειμένου περὶ τῶν δευτερευόντων νομοσχεδίων, ὅταν πρόκειται περὶ ἑνὸς τοιούτου Νομοσχεδίου εἰσάγοντος νέον θεσμὸν οἷος εἶναι ὁ δι’ αὐτοῦ εἰσαγόμενος τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, νομίζω, ὅτι ἔχομεν καθῆκον νὰ ἐξετάσωμεν ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ προϋπόθεσις αὐτοῦ δηλ. τῆς προϋπάρξεως κοινῆς συνειδήσεως τῆς ἀνάγκης ἑνὸς τοιούτου μέτρου, ὅτι αὐτὸ ποὺ νομοθετοῦμεν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἰσχύσῃ ὡς δίκαιον. Δηλαδὴ ἐὰν ὑπῆρχεν ἡ ratio legis....

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φαίνεται ὅτι ἅπτεσθε τῆς ἀρχῆς.

§106Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Βεβαίως, διότι ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἐγένετο προχθὲς δεκτὸν τὸ Νομοσχέδιον. Τοῦτο ὅμως, δηλ. συνείδησις περὶ τῆς ἀνάγκης τοῦ μέτρου δὲν ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ, διότι ἀντιθέτως ἡ συνείδησις αὐτῶν τῶν ἐνδιαφερομένων, προσφερθέντα τὸν θεσμὸν αὐτόν, παρεμφερῆ ἔστω, καὶ ὑπὸ περιωρισμένην μορφήν, τῆς ἀναγκαστικῆς μεσεγγυήσεως δὲν τὸν ἀπεδέχθησαν, ἂν καὶ ἠδύναντο νὰ κάμουν χρῆσιν αἱ ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι καὶ τράπεζαι ἐπὶ ἐνυποθήκων δανείων, δὲν τὸν ἐχρησιμοποίησαν, δὲν τὸν ἔκαμον ἀντικείμενον πρακτικῆς ἐφαρμογῆς. Δὲν βλέπω ἑπομένως διὰ ποῖον λόγον θὰ ἔλθωμεν ἡμεῖς σήμερον νὰ κάμωμεν αὐτὸν μόνιμον θεσμόν, καὶ θὰ τὸν προαγάγωμεν μάλιστα εἰς θεσμὸν ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως. Ἡ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει τοῦ Νομοσχεδίου αἰτιολογία δὲν προάγει τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ ἐπιχειρηματολογίαν. Ἡ αἰτιολογία δηλ. ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἐπιδιώκεται ἡ ἀποφυγὴ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σκληροῦ μέτρου τῆς ἐκτελέσεως, δὲν εἶναι ἀληθής, διότι ὄχι μόνον δὲν ἀποκλείει ἡ λῆψις τοῦ μέτρου αὐτοῦ τὴν ἀναγκαστικὴν ἐκτέλεσιν, ἀλλὰ καὶ συμβαδίζει μετ’ αὐτῆς. Ἑπομένως δημιουργεῖται οὕτω καὶ ἓν τρίτον μέσον ἐκτελέσεως παραλλήλως πρὸς τὰ δύο ἄλλα, καὶ κατατάσσεται μάλιστα ἐν τῇ Δικονομίᾳ μετὰ τὴν ἀναγκαστικὴν ἐκτέλεσιν. Δηλαδὴ κατατάσσεται δεύτερος ὁ θεσμὸς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ μετὰ ὁ θεσμὸς τῆς ἐκτελέσεως διὰ προσωπικῆς κρατήσεως. Δηλαδὴ ἐπαναφέρομεν τρόπον τινὰ μίαν καταργηθεῖσαν καὶ οὐδέποτε ἐπιβληθεῖσαν σχεδὸν διάταξιν τῆς Πολ. Δικονομίας, τὴν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀποστολῆς μηνυτοῦ. Διότι κατὰ τὸν θεσμὸν ἐκεῖνον ἠδύνατο ὁ δανειστὴς ὅταν δὲν ἐπληρώνετο τὸ δάνειόν του νὰ ζητήσῃ τὴν ἀποστολὴν ἑνὸς καλουμένου μηνυτοῦ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ὀφειλέτου, ὁ ὁποῖος ἐπώπτευεν αὐτὸν οἰκονομικῶς ἀλλὰ καὶ ἐτροφοδοτεῖτο ὑπ’ αὐτοῦ. Ἡ ἐν λόγῳ διάταξις περιείχετο εἰς τὸ καταργηθὲν ἄρθρον 858 τῆς Πολ. Δικ., τὸ ὁποῖον ἅπαξ μόνον ἐπὶ δεκαετηρίδας ἰσχῦσαν ἐφηρμόσθη, διότι διὰ τὸν μηνυτὴν ὡρίζετο ἡμερησία ἀποζημίωσις τότε 10–12 δραχμῶν, καθ’ ἣν ἐποχὴν ἐζοῦσαν οἰκογένειαι μὲ τρεῖς δραχμάς. Ἕνεκα τούτου, ἡ διάταξις αὕτη ἐθεωρήθη ὡς ἀναχρονιστικὴ καὶ ἀσυμβίβαστος μὲ τὸ σύγχρονον πνεῦμα καὶ κατηργήθη. Ἑπομένως ἀπὸ ἀπόψεως εὐνοίας πρὸς τὸν ὀφειλέτην, τὴν ὁποίαν ὑπόσχεται ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ Νομοσχεδίου, εἶναι προφανὲς ὅτι, ὄχι μόνον δὲν προάγομεν τὴν θέσιν αὐτοῦ, ἀλλ’ ἀντιθέτως τὴν καθιστῶμεν δυσχερεστέραν. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, κύριοι βουλευταί, προστίθεται καὶ ἡ δικαιολογία ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτός, εἶναι θεσμός, ὁ ὁποῖος ἰσχύει εἰς ἐκτάκτους περιστάσεις, καὶ συνήθως ὅταν ἀντιμετωπίζωνται κρίσεις οἰκονομικαί. Ὡς πρὸς τοῦτο θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω κύριοι, ὅτι δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον ἡ ἀντίληψις αὐτὴ ὅτι σήμερον διερχόμεθα μίαν τοιαύτην κρίσιν οἰκονομικήν. Ἀλλὰ ἐὰν γίνῃ καὶ αὐτὸ δεκτόν, εἶναι ἐπιτετραμμένον ἓν μέτρον ἐκτάκτου ἀνάγκης νὰ τὸ καταστήσωμεν πάγιον, καὶ μόνιμον θεσμόν, τῆς ἐκτελέσεως; Τί μέριμνα εἶναι αὐτὴ ὑπὲρ τῶν δανειστῶν; Τί εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀναγκάζει νὰ λάβωμεν τοιαῦτα μέτρα μερίμνης ὑπὲρ τῶν δανειστῶν, καὶ ἐναντίον τῶν ὀφειλετῶν, καθ’ ἣν στιγμὴν αὐτοὶ οἱ ἴδιοι οἱ δανεισταί, ὅταν τοὺς εἴχαμεν παράσχει παρόμοιον μέτρον εἰς τὸ παρελθὸν ὠρρωδοῦσαν πρὸ τῆς σκληρότητος τῆς ἐφαρμογῆς του; Προστίθεται καὶ μία ἄλλη δικαιολογία εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἰσχύει ἐν Γερμανίᾳ, Αὐστρίᾳ καὶ Ἀγγλίᾳ. Κύριοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὸν τὸ ἐπιχείρημα αὐτό. Καὶ δὲν εἶναι σοβαρόν, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ λέγωμεν ὅτι, ὅ,τι ἰσχύει ἀλλαχοῦ πρέπει ἀναγκαίως νὰ εἰσαχθῇ καὶ ἐδῶ ἀλλὰ καὶ διότι καὶ ἐν Γερμανίᾳ ὁ θεσμὸς αὐτὸς ὑπέστη δριμυτάτην κριτικὴν τῶν συγγραφέων καὶ ἐπὶ πλέον τὰ συναλλακτικὰ ἤθη καὶ ὁ χαρακτὴρ τοῦ Γερμανικοῦ Λαοῦ εἶναι ἐντελῶς διάφορος πρὸς τὸν χαρακτῆρα καὶ τὰ ἤθη τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Εἰς τὴν Γερμανίαν ἰσχύει καὶ ὁ θεσμὸς τῆς πτωχεύσεως τοῦ μὴ ἐμπόρου. Εἶναι, φρονεῖτε, ὀρθὸν τὸν θεσμὸν αὐτὸν νὰ τὸν μεταφέρωμεν καὶ ἐδῶ, ἀφοῦ ἐδῶ ὁ θεσμὸς αὐτὸς καὶ κατ’ ἐμπόρων μόνον ἰσχύων ὁ τῆς πτωχεύσεως ἀπέτυχε προφανῶς κατὰ γενικὴν ὁμολογίαν, διότι εἰς οὐδὲν ἀποτέλεσμα, οὔτε ὑπὲρ τῶν δανειστῶν, οὔτε ὑπὲρ τῶν ὀφειλετῶν καταλήγει; Ἀλλὰ πέραν τούτου πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως ἐν Γερμανίᾳ ἔχει διαφορετικὴν διάρθρωσιν. Ἐπὶ παραδείγματι ἐκεῖ ὁ δικαστὴς διὰ νὰ δώσῃ τὴν ἄδειαν τοῦ διορισμοῦ διαχειριστοῦ, ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν πρέπει νὰ τὴν δώσῃ ἢ ὄχι ἐρευνῶν τὸ ἀσύνετον, ἢ τὸ δόλιον τῆς διαχειρίσεως τοῦ ὀφειλέτου. Ἐδῶ προκειμένου περὶ διαχειρίσεως ἀκινήτων δὲν ἔχει τοιοῦτον δικαίωμα ὁ Δικαστής, ἀλλὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ἅπαξ τοῦ ὑπεβλήθη αἴτησις νὰ διορίσῃ διαχειριστήν. Καὶ μόνον ὅταν πρόκειται περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως ἐπιχειρήσεως, τότε μόνον δύναται νὰ ἐρευνήσῃ ὁ Δικαστής. Καὶ τί δημιουργοῦμεν κ. συνάδελφοι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου; Τί ἀποτέλεσμα νομίζετε ὅτι θὰ ἔχωμεν; Ἀπὸ τῆς ἑπομένης ἡμέρας τῆς λήξεως ὅπου ὑπάρχει χρέος καὶ δυσχέρεια πληρωμῆς οἱαδήποτε, διὰ μιᾶς αἰτήσεως θὰ ζητῆται ὁ διορισμὸς διαχειριστοῦ, ὁπότε ἡ θέσις τοῦ ὀφειλέτου χάριν τοῦ ὁποίου λέγομεν ὅτι κάμνομεν τὸν νόμον, θὰ καθίσταται ἀπογνωστικῶς ἔτι δυσχερής. Καὶ ἐρωτῶ: ποῖον στάδιον πίστεως καὶ ποῖον περιθώριον οἰκονομικῶν συναλλαγῶν ἀφίνομεν εἰς τὸν τεθέντα οὕτω ὑπὸ κηδεμονίαν ἰδιώτην ὀφειλέτην; Εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ κανεὶς δάνειον ἢ οἱανδήποτε χρηματικὴν διευκόλυνσιν εἰς αὐτὸν ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀφηρέσαμεν ἡμεῖς τὴν διαχείρισιν τῆς ἀκινήτου περιουσίας του καὶ τὴν δώσαμεν εἰς ἕνα οἱονδήποτε ξένον ἄνθρωπον; Εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ χρήματα ἕνας νοικοκύρης τοῦ χωριοῦ ὁ ὁποῖος ἔχει ἔστω περιουσίαν 200 ἑκατ. ἀλλ’ ὁ ὁποῖος ἔτυχε νὰ χρεωστῇ 10 ἑκατ. εἰς ἕνα μπακάλην ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα —διότι δὲν τὸν ἐπλήρωσε εἴτε διότι δὲν ἐπώλησε τὸν καπνὸν εἴτε ἐπώλησε ἀλλὰ δὲν τὸν ἐπλήρωσε διότι εἶχεν ἄλλας ἐπιτακτικωτέρας ὑποχρεώσεις—τὴν ἑπομένην ἡμέραν τῆς λήξεως νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν διορισμοῦ διαχειριστοῦ μὲ ὑποχρέωσιν τοῦ Προέδρου νὰ τὸν διορίσῃ ἀσυζητητί; Αὐτὸς ὁ νοικοκύρης τῶν 200 ἑκατ. θὰ δύναται τότε νὰ πάρῃ ἐπὶ πιστώσει ἔστω καὶ μίαν ὀκᾶν ζάχαριν ἀπὸ ἕνα ἄλλον μπακάλην, ὅταν θὰ εἶναι δεσμευμένος ὑπὸ τοιαύτην κηδεμονίαν ἡ διαχείρισις τῆς περιουσίας του; Ἀλλά, ἐρωτῶ; ποῖαι θὰ εἶναι καὶ αἱ οἰκονομικαὶ συνέπειαι αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέλθουν δι’ αὐτοῦ τοῦ μέτρου; Διότι ὑποστηρίζεται ὅτι πρόκειται νὰ εἶναι καὶ οἰκονομικῶς χρήσιμον τὸ μέτρον, δηλ. ἐπιδιώκεται καὶ ἡ περισυλλογὴ τῶν σπαταλουμένων ἀπὸ τὸν ὀφειλέτην, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ δανεισταί. Ἀλλὰ πῶς θὰ ἐπιτευχθῇ οἰκονομία ὅταν παραλλήλως πρὸς τὴν τροφοδοτουμένην οἰκογένειαν περὶ τῆς ὁποίας προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, τοῦ ὀφειλέτου, γίνεται μισθοτροφοδοτούμενος μάλιστα καὶ ἄλλος, ξένος, μὴ ἔχων κανένα ἐνδιαφέρον καὶ ὁ ὁποῖος, ἀσφαλῶς ἄνεργος, πιθανῶς νὰ εἶναι καὶ ὕποπτος εἰλικρινείας, ὑπόπτου διαχειριστικῆς ἐντιμότητος. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζω ὅτι, ἐπιβάλλεται, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος διακρίνεται διὰ τὴν κοινωνικήν του πεῖραν καὶ ἀντίληψιν κατὰ τὴν σύνταξιν καὶ τὴν νομοθέτησιν τῶν διαφόρων μέτρων νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ νὰ γίνῃ καὶ φέρῃ τὸ ὄνομα καὶ τὴν εὐθύνην αὐτοῦ, ἕνας τοιοῦτος θεσμὸς καθιερούμενος μάλιστα ὡς μόνιμος θεσμὸς δικονομικός. Ἄν θέλετε δέ, νὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὰ τοῦ ἑτέρου σκέλους τοῦ νομοσχεδίου δηλ. τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως ὄχι τῶν ἀκινήτων, ἀλλὰ τῶν ἐπιχειρήσεων, Ἔχετε πρόχειρον τὸ παράδειγμα ὅτι κατὰ τὸ 1930 ἐξεδόθη νόμος, ὁ ὁποῖος προέβλεπε τὴν ὑπαγωγὴν εἰς ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν τῆς ἐν Πάτραις Ἀν. Ἑταιρείας Ἀλεξοπούλου. Ὁ νόμος αὐτὸς προέβλεπε τὴν διὰ Διατάγματος ἐπέκτασιν τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ καὶ εἰς ἄλλας ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι εἶχον παύσει τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των, ἐν τούτοις, χρῆσις τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἐγένετο ἅπαξ μόνον, εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἑταιρείας «Μεγαρίδος Ἡσαΐας». Ἐπὶ 23 ἔτη ἔκτοτε οὐδεμία ἄλλη ἐγένετο χρῆσις τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ποῖος εἶναι λοιπὸν ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ὑπαγορεύει τὴν ἐπαναφορὰν ἐν ζωῇ μιᾶς διατάξεως ἡ ὁποία ἐπὶ τόσα ἔτη δὲν ἐφηρμόσθη, ὅταν μάλιστα ἡ διάταξις αὕτη καὶ ἐπιεικεστέρα οὖσα δὲν ἐφηρμόσθη, ποῖος ὁ λόγος τῆς ἀναβιώσεως αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ; Ὅταν οὗτος ἐχρησιμοποιήθη καὶ δὲν υἱοθετήθη ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὑπὲρ ὧν ἐνομοθετήθη, διότι τὰ ἀποτελέσματά του δὲν ὑπῆρξαν ἱκανοποιητικὰ καὶ δι’ αὐτὰς τὰς ἐπιχειρήσεις ἀκόμη. Καὶ δὲν ὑπῆρξαν, κύριοι, ἱκανοποιητικὰ εὐλόγως, διότι ἐὰν μὲν μία ἐπιχείρησις εἶναι βιώσιμος δὲν θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην αὐτήν, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ταμειακὰς δυσχερείας ἢ καὶ ἄλλας οἰκονομικὰς δυσχερείας, ἀλλὰ ἐὰν εἶναι βιώσιμος ἐπιχείρησις θὰ ὑπάρξουν ὄχι μόνον οἱ δανεισταὶ πρόθυμοι ἀλλὰ καὶ οἱ πρόθυμοι νὰ μετάσχουν τῆς ἑταιρείας, εἴτε ὡς χρηματοδόται, εἴτε ὡς συνεταῖροι καὶ ὁ θεσμὸς καθίσταται περιττός. Ἐὰν ἡ ἐπιχείρησις εἶναι ἀντιθέτως μὴ βιώσιμος, τότε ἡ καλυτέρα λύσις θὰ εἶναι νὰ παύσῃ λειτουργοῦσα. Ἑπομένως, ὁπωσδήποτε καὶ ἐὰν ἐξετασθῇ τὸ πρᾶγμα, φρονῶ ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ οὐδεμίαν σκοπιμότητα καὶ οὐδεμίαν ἀνάγκην ἐξυπηρετεῖ, ἀντιθέτως, δύναται νὰ ἀποβῇ πρόξενος πολλῶν ζημιῶν. Διὰ τοῦτο, θεωρῶ ὅτι εἶναι σκόπιμον τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ μὴ λάβῃ τοῦ νόμου τὸ κῦρος. Ἐὰν ὅμως παρὰ ταῦτα, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπιμένουν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, τότε θὰ εἰσηγούμην νὰ γίνουν δεκταὶ δύο τροπολογίαι, ἃς ἔχω ὑποβάλει ἀπὸ πολλοῦ καὶ ἴσως μετριάζουν τὴν σκληρότητα, τὴν ἀναμβισβήτητον σκληρότητα, τοῦ μέτρου. Δηλαδή, προκειμένου περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως ἐπὶ ἀκινήτων κτημάτων καὶ τότε νὰ εἶναι δυνητική, εἰς τὴν κρίσιν τοῦ δικαστηρίου, ἡ χορήγησις τῆς ἀδείας, ὄχι ὑποχρεωτική. Δηλαδή, ὅτι συμβαίνῃ ἐπὶ τῶν ἐπιχειρήσεων τὸ αὐτὸ νὰ ἰσχύῃ καὶ ἐπὶ τῶν ἀκινήτων. Καί, δεύτερον, νὰ προστεθῇ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῆς κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ δικαστηρίου χορηγήσεως τῆς ἀδείας καὶ ἕνας περιορισμὸς τῆς ἀναλογίας μεταξὺ χρέους καὶ περιουσίας τοῦ ὀφειλέτου. Δηλαδή, ὅταν ἔχῃ τις 500 ἑκατ. περιουσίαν καὶ χρεωστεῖ 10 ἑκατ. δὲν θὰ εἶναι ὀρθὸν νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ δικαστὴς νὰ δίδῃ ἄδειαν ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, χωρὶς νὰ ἐξετάσῃ ἂν ὑπάρχῃ ἀνάλογος σχέσις μεταξὺ ὀφειλῆς καὶ περιουσίας. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κάποια ἀναλογία καὶ νὰ ἀποτελῇ λόγον ὑποχρεωτικὸν ἐκ τοῦ νόμου τὸ νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν αὐτὴ ἡ ἀναλογία. Διότι ἐνδέχεται νὰ εἶναι καὶ ὁ δικαστής, ἕνας εὐερέθιστος ἢ πείσμων ἄνθρωπος, διότι ἠξεύρομεν πῶς γίνεται πολλάκις καὶ ὑπὸ ποίαν ἔξαψιν πνευμάτων ἡ διαδικασία ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων· ὁ δικηγόρος, ἀντιλογεῖ μὲ τὸν Πρόεδρον, φέρεται ἀθελήτως εἰς μίαν νευρικότητα, καὶ ὑπὸ τὸ κράτος αὐτῆς ὁ Πρόεδρος τερματίζει τὴν συζήτησιν, παίρνει τὰ χαρτιά του καὶ φεύγει ἢ καὶ ἐκδίδει ἀμέσως τὴν ἀπόφασιν. Ἡ πεῖρα λοιπὸν ἡ πρακτικὴ τῶν δικαστηρίων ἐπιβάλλει νὰ θέτωμεν καὶ περιορισμούς τινας ἐνίοτε. Τοιοῦτον περιορισμὸν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐὰν γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀποτελέσῃ θεσμὸν τοῦ Κράτους νομίζω, ὅτι ἀποτελοῦν αἱ δύο αὐταὶ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι φρονῶ εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνουν δεκταί.

§107Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Ἡ μία ἐγένετο μὲ τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅπως βλέπω ἐδῶ.

§108Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν ἐγένετο. Εἶναι ἄλλη πάρα κάτω.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος.

§110Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐγὼ δι’ ὀλίγων θὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἔχω σοβαρὰς ἐπιφυλάξεις διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἀποτελεῖ μίαν ριζικωτάτην καινοτομίαν εἰς τὰ περὶ ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως. Αἱ ἐπιφυλάξεις μου εἶναι ἀπόρροια τῆς πείρας μου, τῆς δικηγορικῆς καὶ τῆς πείρας ἰδίως, προκειμένου περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως ἐπιχειρήσεων, τῆς πείρας τοῦ θεσμοῦ τῶν συνδίκων τῶν πτωχεύσεων. Αἱ ἐπιφυλάξεις μου εἶναι διπλαῖ. Πρῶτον, ἐκ τοῦ ὅτι καθιεροῦται ἐκ παραλλήλου μέτρον ἐκτελέσεως ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις. Τοῦτο, ὅπως ἐξέθεσε καὶ ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος, δημιουργεῖ μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὁμολογῶ ὅτι πολλάκις θὰ ἀγάγῃ εἰς ἀδιέξοδον. Θὰ εἶχον νὰ θέσω ὡρισμένα ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα γεννῶνται εἰς τὴν σκέψιν μου καὶ εἰς πάντα νομικόν: Ἐφόσον εἶναι παράλληλος καὶ δύναται ταὐτοχρόνως ὁ δανειστὴς νὰ προβῇ εἴτε εἰς ἀναγκαστικὴν κατάσχεσιν, εἴτε εἰς ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, εἴτε εἰς προσωπικὴν κράτησιν, εἴτε τέλος εἰς πτώχευσιν τοῦ ὀφειλέτου, θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ ἐρωτήσῃ τί θὰ γίνῃ ἐπὶ παραδείγματι εἰς τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Ἐγένετο ἀναγκαστικὴ διαχείρισις ἑνὸς ἀκινήτου, ἡ ὁποία εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὰ εἰσοδήματα τοῦ ἀκινήτου αὐτοῦ νὰ τὰ διαχειρίζεται ὁ ἀναγκαστικὸς διαχειριστὴς δυνάμενος νὰ προβαίνῃ εἰς ὡρισμένας πληρωμὰς καθ’ ἃ ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον. Ἔρχεται ἕνας ἄλλος πιστωτής, καὶ ἐπιβάλλει συντηρητικὴν κατάσχεσιν τῶν μισθωμάτων καὶ λέγει: «Κατάσχω συντηρητικῶς εἰς χεῖρας τοῦ διαχειριστοῦ τὰ μισθώματα τοῦ ἀκινήτου φέρ’ εἰπεῖν. Τί θὰ γίνῃ; Τί θὰ γίνῃ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν; Διότι τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει. Ἡ κατάσχεσις εἶναι ἔγκυρος καὶ δὲν βλέπω καμμίαν διάταξιν ἡ ὁποία νὰ τὴν προβλέπει. Ὁ διαχειριστὴς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ κρατήσῃ τὰ μισθώματα αὐτὰ καὶ τότε τί γίνεται ἡ διαχείρισις καὶ ποῦ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον διώκει τὸ νομοσχέδιον; Ἄλλη περίπτωσις. Γίνεται ἀναγκαστικὴ κατάσχεσις τῶν μισθωμάτων καὶ τὰ μισθώματα πρέπει ὑποχρεωτικῶς νὰ κρατηθοῦν. Ἐρωτῶ, τί γίνεται ἡ διαχείρισις! Εἶναι μία περίπτωσις συνηθεστάτη καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ νομοσχέδιον ὁδηγεῖ εἰς ἀδιέξοδον. Δὲν πρέπει νὰ ἀγνοῆτε, κ. Ὑπουργέ, τὸν θεσμὸν τῶν συνδίκων, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὸν ἐξανεμισμὸν τῶν πτωχευτικῶν περιουσιῶν. Εἶναι ἕνας κίνδυνος μεγάλος, τὸν ὁποῖον ἐζήσαμεν κ. Ὑπουργέ. Δὲν σᾶς φοβίζει ὁ ἐκβιασμὸς τὸν ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστῇ ὁ κάθε φερέγγυος ὀφειλέτης ἑνὸς ἀσημάντου π.χ. ποσοῦ 2.000.000 δρχ.; Ἀντιλαμβάνεσθε εἰς ποῖον χάος καὶ εἰς ποίαν καταστροφὴν δύναται νὰ ὁδηγήσῃ τὸ νομοθέτημα αὐτό; Ἐὰν ἕνας δανειστὴς κατάσχῃ ἕνα ἀκίνητον ὁ πιστωτὴς πλέον καταρρακοῦται καὶ ἐκμηδενίζεται. Ἔχει σημασίαν χειροτέραν καὶ τῆς πτωχεύσεως. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ). Αὐτά, κ.κ. συνάδελφοι, εἶναι μερικὰ ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα μοῦ ἐγεννήθησαν ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου, καὶ θὰ ἠδυνάμην νὰ ἀναφέρω σειρὰν ὁλόκληρον ἀντιφάσεων, τὰς ὁποίας παρουσιάζει τοῦτο. Πρέπει δὲ νὰ τονίσω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀγνοήσετε τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν. Καὶ δὲν νομίζω ὅτι οἱ δικηγόροι ἔχουν κανένα ἄλλον λόγον νὰ ἀντιταχθοῦν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§111Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Οἱ δικηγόροι, κ. συνάδελφε, δὲν ἀσκοῦν οἰκονομικὴν πολιτικήν. Τὴν ἀσκοῦν αἱ Κυβερνήσεις.

§112Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ δικηγόροι, κ. Ὑπουργέ, παραλλήλως πρὸς τὴν δικαστικὴν καὶ τὴν δικονομικὴν ἔρευναν τοῦ νομοθετήματος, λαμβάνουν ὑπ’ ὄψει καὶ τὴν ἀποτελεσματικότητα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς οἰκονομικῆς. Διότι αὐτὰ εἶναι ἀλληλένδετα. Ἐὰν ἀποτύχῃ ὁ θεσμός, θὰ ἀποτύχῃ καὶ ὁ οἰκονομικὸς σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκετε.

§113Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν καταστήσωμεν δυνητικὴν τὴν διάταξιν, κ. συνάδελφε, δὲν νομίζετε ὅτι τὸ πρᾶγμα θὰ ἐνέχῃ κίνδυνον, ἐφόσον μὲ μίαν συναλλαγματικὴν 2.000.000 θὰ δύναται νὰ κηρυχθῇ εἰς πτώχευσιν μία ἐπιχείρησις;

§114Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ὑπέβαλεν ἐπ’ αὐτοῦ μίαν τροπολογίαν, ἀλλ’ ἐγὼ ἐξετάζω γενικώτερον τὸ θέμα. Δὲν βλέπω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον διώκεται νὰ καταστῇ ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις ἐπὶ ἀκινήτων καὶ δὲν βλέπω διατὶ ἡ διάκρισις μεταξὺ ἀκινήτων καὶ ἐπιχειρήσεων.

§115Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἔχετε διατυπώσει, κ. Παπαθανάση, τὴν τροπολογίαν σας;

§116ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἔχει διανεμηθῆ κ. Ὑπουργέ. Ἐξ ἀφορμῆς τῆς παρατηρήσεως τοῦ κ. συναδέλφου, θὰ ἤθελα νὰ ἀναφέρω τὸ ἑξῆς παράδειγμα: Ἐὰν μία ἑταιρεία ὑποχρεωθῇ νὰ κάμῃ πτώχευσιν καὶ ἕνας δανειστὴς κάμῃ ἐν συνεχείᾳ δήλωσιν περὶ διαχειρίσεως, τί θὰ γίνῃ; Τί θὰ ἰσχύσῃ ἐν προκειμένῳ; Ἡ πτώχευσις ἡ ὁποία εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ ἔχει καὶ ποινικὰς συνεπείας ἢ ἡ διαχείρισις;

§117Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἡ πτώχευσις εἶναι ἐπικρατεστέρα.

§118Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Θεοφανόπουλος εἶπεν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποβάλῃ κανεὶς μὲ μίαν συναλλαγματικὴν αἴτησιν πτωχεύσεως. Ἀλλ’ ὑπάρχει ἡ ἑξῆς διαφορά. Ὅπως γνωρίζετε, ὡς προϋπόθεσις τῆς πτωχεύσεως τίθεται ἡ παῦσις τῶν πληρωμῶν, ἡ ὁποία εἶναι ὑποχρεωτικὸς ὅρος καὶ δὲν ὑπάρχει δυνητικὴ κρίσις διὰ τὸν δικαστήν. Ἐδῶ ὅμως ἐπὶ ἀκινήτων καθίσταται ὑποχρεωτική ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις ἐπὶ ἀκινήτων καὶ χωρὶς τὸ στοιχεῖον τῆς παύσεως τῶν πληρωμῶν. Καὶ αὐτὸ καθ’ αὑτό, τὸ πρᾶγμα ἀποτελεῖ ἕνας εἶδος capitis deminutio, μείωσιν τοῦ ὀφειλέτου. Ἀλλὰ κύριοι συνάδελφοι, εἶπον προηγουμένως ὅτι ἡ πεῖρα τῶν πτωχεύσεων, ἡ ὁποία πτώχευσις εἶναι ἕνας ἀνάλογος θεσμός, μὲ τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν τῶν ἐπιχειρήσεων, ἀπέδειξεν ὅτι πράγματι, ποτὲ οἱ πιστωταὶ δὲν κατώρθωσαν νὰ πάρουν οὔτε μίαν δεκάραν. Ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν ὅλων τῶν συναδέλφων δικηγόρων.

§119Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Μόνον οἱ σύνδικοι παίρνουν τὴν ἀμοιβήν τους. Τὸ νὰ εἶναι κανεὶς σύνδικος εἶναι μεγάλον λαχεῖον.

§120Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ δι’ αὐτὸ οἱ Δικασταὶ τὸ ἐμονοπώλησαν ὑπὲρ ὡρισμένων προσώπων φίλων πρὸς αὐτούς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὁμολογῶ, ὅτι ἔχει προκαλέσει τὴν δυσφορίαν ἵνα μὴ εἴπω τὴν κοινὴν ἀγανάκτησιν. Σκεφθῆτε αὔριον ἐὰν ἔλθῃ ὁ πρῶτος τυχὸν Πρόεδρος καὶ νὰ σᾶς βάλῃ τὸν φίλον αὐτοῦ τὸν ὁποῖον θέλει αὐτός, τὸν οἱονδήποτε κύριον, μέσα εἰς τὴν ἐπιχείρησίν σας. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δικαιοῦται κατ’ ἀρχὴν μιᾶς ἀμοιβῆς τὴν ὁποίαν ὁρίζει ὁ Πρόεδρος, ἀλλὰ τὸ ψητὸ εἶναι ἄλλο. Ὁ διαχειριστὴς θὰ βάλλῃ τὸν δικηγόρον καὶ ὁ δικηγόρος θὰ ἀρχίσῃ μὲ τοὺς πίνακας.

§121Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὸ τὶ συμβαίνει εἰς εἰς τὴν πρᾶξιν τὸ γνωρίζομεν ὅλοι. Ἀλλ’ ἐδῶ συζητοῦμεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ κατασκευάζομεν νόμους, εἰσάγομεν θεσμούς. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐν τῇ εἰσαγωγῇ καὶ ἐν τῇ συζητήσει τῶν προσφορωτέρων θεσμῶν νὰ παίζουν ρόλον οἱ φόβοι περὶ τῆς κακῆς λειτουργίας τῶν θεσμῶν αὐτῶν. Ἐπηρεαζόμεθα συνήθως, πάσχομεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν μειονεκτικότητα τοῦ νὰ ἐξετάζωμεν τοὺς θεσμοὺς πάντοτε ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τοῦ φόβου τῆς ἐνδεχομένης κακῆς των ἐφαρμογῆς. Ἀλλοίμονον ἐὰν εἶναι ὠφέλιμον νὰ εἰσαχθῇ ἕνας θεσμός, νὰ προτιμῶμεν τὴν ἀπόρριψίν του ἐξ ἐνδεχομένων φόβων.

§122ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. Ὄχι ἐνδεχομένων!

§123Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχετε δίκαιον. Δὲν ὁμιλῶ περὶ ἐνδεχομένων φόβων, ἀλλὰ περὶ σαφοῦς πείρας καὶ ἀκριβῶς τὸ νομοθέτημα πρέπει νὰ προβλέψῃ καὶ τοὺς ἐνδεχομένους λόγους τῆς ἀποτυχίας. Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὴν πτώχευσιν ὁ σύνδικος διορίζει ἀμέσως τὸν δικηγόρον τῆς πτωχεύσεως καὶ ὁ δικηγόρος ἀρχίζει ἀμέσως μὲ τοὺς πίνακες. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς ἐξανεμίζηται ἡ περιουσία τοῦ ἀνθρώπου καὶ οἱ δανεισταὶ δὲν ἱκανοποιοῦνται. Εἰς τὸ νομοσχέδιον ὑπάρχουν καὶ ἄλλα πράγματα. Λέγετε προκειμένου περὶ τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἐξόδων, τί θὰ κάμῃ ὁ δειχαχειριστής. Θὰ εἰσπράττῃ τὰ ἔσοδα τοῦ ἀκινήτου ἢ τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ ἀπὸ αὐτὰ θὰ πληρώνῃ τὰ ἔξοδα. Προκειμένου περὶ ἐπιχειρήσεως ὑπάρχει ἀσάφεια, μεγάλη. Τί ἐννοεῖται ἔσοδα; Τὰ ἔσοδα μιᾶς ἐπιχειρήσεως δὲν περιλαμβάνουν μόνον τὰ κέρδη, ἀλλὰ καὶ τὰς εἰσπράξεις αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὸ τίμημα τῶν πωλουμένων ἐμπορευμάτων, δηλαδὴ τὸ κεφάλαιον. Λέγει τὸ νομοθέτημα ὅτι ἀπὸ τὰ ἔσοδα θὰ ἀρχίσῃ πληρωμὴ τῶν πιστωτῶν. Ἐρωτᾶται τί θὰ γίνῃ εἰς τὸ τέλος τοῦ μηνός; Εἰς τὸ τέλος τοῦ μηνὸς ὁ διαχειριστὴς θὰ ἔχῃ εἰσπράξει 20 ἑκατομμ. τὰ ὁποῖα δὲν θὰ εἶναι κέρδη, ἀλλὰ κεφάλαια τῆς ἐπιχειρήσεως. Θὰ ἀρχίσῃ νὰ πληρώνῃ φόρους καὶ τὰ ὑπόλοιπα θὰ τὰ διανέμῃ εἰς τοὺς πιστωτάς. Ἀλλὰ τότε τί θὰ γίνῃ; Θὰ σβύσῃ ἡ ἐπιχείρησις. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου;

§124Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν εἶναι εἰσπράκτωρ, εἶναι διαχειριστής. Θὰ ἀγοράσῃ ἐμπόρευμα, θὰ κάνῃ ἐμπορικὰς πράξεις. Πρόκειται περὶ προσώπου συνεχίζοντος τὴν ἐπιχείρησιν.

§125Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐπιτρέψατέ μου κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς διαβάσω τί λέγει τὸ νομοθέτημα. «Ὁ διαχειριστὴς ἐκ καρπῶν καὶ εἰσοδημάτων καταβάλλει τὰς ἀποδοχὰς τοῦ προσώπου.......... ....................(Ἀναγινώσκει)............». Τί ἐννοεῖτε ἐκ τῶν καρπῶν καὶ τῶν εἰσοδημάτων; Ὑπάρχει ἀσάφεια ἐν προκειμένῳ, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον, ἡ κακὴ πίστις τοῦ διαχειριστοῦ νὰ ἀγάγῃ εἰς πλήρη καταστροφὴν τῆς ἐπιχειρήσεως, πρέπει νὰ τὸ καθορίσητε. Ἔπειτα ὑπάρχει ἐδῶ ἕνα ἄλλο μεγάλο κενόν, λέγετε, ὅτι κάθε τρεῖς μῆνες γίνεται πίνακας διανομῆς. Τὸ ὅτι θὰ γίνεται διανομὴ κάθε τρεῖς μῆνες τὸ ἀντιλαμβάνομαι, ἂν καὶ ὑπάρχουν ὡρισμέναι δυσχέρειαι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει προκειμένου περὶ ἀκινήτου ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ μιᾶς ἐπιχειρήσεως πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὁ κατὰ τρίμηνον πίναξ διανομῆς; Καὶ ἔπειτα ἐρωτᾶται τοῦτο; Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι δὲν ἐπαρκοῦν τὰ ἔσοδα οὔτε διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα βαρύνουν τὴν διαχείρισιν, θὰ συνεχίζεται μία ἀναγκαστικὴ διαχείρισις ἡ ὁποία θὰ εἶναι εἰς βάρος αὐτῆς τῆς ἐπιχειρήσεως;

§126Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Θὰ τὴν σταματήσῃ ὁ Πρόεδρος. Ὑπάρχουν ὡρισμένα σημεῖα εἰς τὰ ὁποῖα εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς διακόπτω. Κατὰ τὸ ἄρθρον 997 § ι. «ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις παύει...... (ἀναγινώσκει)... ............................................».

§127Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν διάταξιν τὴν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ἀλλὰ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξα ἐγὼ εἶναι σαφές, ἡ διάταξις εἶναι ἐντελῶς δυνητική. Καὶ σᾶς ἔθεσα μίαν ἄλλην περίπτωσιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανίζωνται δύο τρίμηνα κατὰ συνέχεια χωρὶς νὰ ἀπομείνῃ τίποτε ὑπὲρ τῶν δανειστῶν. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι αὐτὸ τὸ δυνητικὸν εἶναι ἐτελῶς ἀπαράδεκτον. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω ὅτι κάμετε ἕνα λάθος, διότι δὲν ἀποτελεῖ ἐγγύησιν, οὔτε διὰ τὸν ὀφειλέτην, οὔτε καὶ διὰ τοὺς πιστωτάς. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶχον καὶ ἄλλας παρατηρήσεις νὰ κάμω. Γενικώτερον νομίζω ὅτι μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον θὰ σᾶς γενηθοῦν ἀσφαλῶς πολλὰ ἐρωτήματα, ὅσον ἀφορᾶ τὴν χρησιμότητα τοῦ θεσμοῦ. Νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ μελετηθῇ μετὰ μεγαλυτέρας προσοχῆς. Εἰδικώτερον δὲ θὰ πρέπει νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ του εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν σχέσεων μεταξὺ τῶν ἄλλων μέσων τῆς ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἔτσι, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ἄνευ προσοχῆς, νὰ ἔχωμεν παραλλήλως τὰ μέσα τῆς ἐκτελέσεως διότι δὲν εἶναι τὸ ἴδιο, τὸ μέσον τῆς ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως, μὲ τὸ παράλληλον μέσον τῆς προσωποκρατήσεως. Ἐκεῖ τὸ πρᾶγμα εἶναι αὐτονόητον. Δὲν συγχωρεῖται ὅμως συνύπαρξις ταὐτοχρόνως ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ προσωπικῆς κρατήσεως. Ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις εἶναι ἕνα ἰδιόρρυθμον μέσον, τὸ ὁποῖον ἐφάπτεται μὲ τὸ ἄλλο μέσον τῆς ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως καὶ δημιουργεῖ ἀδιέξοδον, τὸ ὁποῖον ἄγει εἰς τὴν ἀποτυχίαν τοῦ θεσμοῦ. Πολλάκις δὲ τὴν καταστροφὴν τοῦ ὀφειλέτου. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ἀναβληθῇ καὶ νὰ γίνῃ ἀντικείμενον προσεκτικωτέρας μελέτης, διὰ νὰ γίνῃ ἀρτιώτερον, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει εἰς τὴν ψήφισίν του.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τσούτσουρας ἔχει τὸν λόγον.

§129Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸν θεσμὸν τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, ὅταν τὸν πρωτοαντίκρυσα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ὑπὸ τὸν τύπον σχεδίου νόμου, τὸν ἀντεμετώπισα συμπαθέστατα, ἀπὸ τὴν κρίσιν τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως, καθ’ ἥν: Ἐρείδεται ἐκ τῆς ὀρθῆς ἀντιλήψεως, ὅτι πολλάκις εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ ἱκανοποίησις τῶν δανειστῶν ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τῆς περιουσίας τοῦ ὀφειλέτου καὶ οὕτω νὰ ἀποτραπῇ ἡ ἐκπληστηρίασις αὐτῆς. Αὐτὴν ὅμως, κύριοι, τὴν συμπαθῆ ἀντιμετώπισιν τοῦ θεσμοῦ τούτου, τὴν ἀνατρέπει αὐτὴ αὕτη ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις 4 σειρὲς πιὸ κάτω, διότι λέγει: «... Οὕτως ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις δὲν ἀποκλείει ἕτερον μέσον ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως καὶ δὴ τὴν ἀναγκαστικὴν κατάσχεσιν. Προδήλως, δὲ οὐδὲ τὴν κήρυξιν τοῦ ὀφειλέτου ἐμπόρου εἰς πτώχευσιν ἀποκλείει». Ὁπότε, κύριοι συνάδελφοι, ἐρωτᾶται, ὁ θεσμὸς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως ἐτέθη πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ ὀφειλέτου, ἢ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ δανειστοῦ; Ἐὰν μὲν ἐτέθη πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ δανειστοῦ, δὲν νομίζω, καίτοι σέβομαι ἀπολύτως τὰς οἰκονομικοπολιτικὰς ἀντιλήψεις, τὰς ὁποίας ὑπηνίχθη ὁ φίλτατος καὶ σεβαστὸς Ὑπουργός, ἐν τῇ ἀξιωσύνῃ του σεβαστὸς καὶ ὄχι ἐν τῇ ἡλικίᾳ του, δὲν νομίζω ὅτι αἱ οἰκονομικοπολιτικαὶ αὐταὶ ἐπιδιώξεις δύνανται νὰ ἱκανοποιηθοῦν διὰ τῆς δημιουργίας τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως. Διότι τί τοῦ χρειάζεται τοῦ δανειστοῦ, τοῦ ἐπισπεύδοντος, ἡ αἴτησις πρὸς τὸν Πρόεδρον, περὶ κηρύξεως εἰς ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, περὶ θέσεως τῆς περιουσίας του εἰς ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, ἀφοῦ ὁ ἐπισπεύδων ἔχει τὴν αἴτησιν τῆς κηρύξεως τῆς πτωχεύσεως; Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τοῦτο εἶναι πλέον ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως. Ἐάν, λοιπόν, ὁ δανειστὴς ἔχῃ τὸ «πλέον» ἀναμφισβητήτως δύναται νὰ ἐπιτύχῃ τὸ ὀλιγώτερον, νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν δανειστὴν μίαν οἱονεὶ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ ὀφειλέτου. Τί τοῦ χρειάζεται ὁ θεσμὸς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, ἀφοῦ δύναται νὰ κατάσχῃ ἀφοῦ δύναται ἀκόμη νὰ φθάσῃ εἰς τὸν πλειστηριασμόν; Διατί θὰ ζητήσῃ ὁ δανειστής, λοιπόν, ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν; Ὑποψιάζομαι, ὅτι, ἐὰν ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν ἤθελον τὸν θεσμὸν τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, ὑποψιάζομαι ὅτι θὰ ἤθελον αὐτὸν τὸν θεσμόν, χάριν τοῦ συμφέροντος τοῦ ὀφειλέτου. Ἀπὸ τότε ἐγὼ ἤμην ὑπέρμαχος αὐτῆς τῆς ἰδέας, ἀλλ’ ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ ὁλόκληρος ἡ ἀρχιτεκτονικὴ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου πάει περίπατο. Θὰ ἦτο ὀρθὸν π.χ. ὁ ὀφειλέτης νὰ ἐπήγαινεν εἰς τὸν Πρόεδρον καὶ νὰ ἔλεγε μὴ ἐπιτρέψετε τὴν ἀναγκαστικὴν κατάσχεσιν ἢ τὴν προσωποκράτησιν ἢ καὶ τὴν πτώχευσιν, ἀλλὰ θέσατε τὴν περιουσίαν μου ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Ἐὰν τοῦτο δὲν γίνεται, δὲν ἔχει νόημα ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις.

§130Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Τόσον αἱ ἀντιρρήσεις ὑμῶν, ὅσον καὶ τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου, πρέπει νὰ γνωρίσετε ὅτι ἐμελετήθησαν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Ἐθεωρήθη ὅτι αἱ συχναὶ ἀναστολαὶ ὑπὸ τοῦ Προέδρου βλάπτουν τὴν πίστιν, ἐνῶ ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις δὲν βλάπτει.

§131Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ἑπομένως δὲν πρόκειται περὶ ἀναβολῶν διδομένων ὑπὸ τοῦ Προέδρου, ἀλλὰ πρόκειται περὶ δημιουργίας ἀνάγκης ἀμέσου ἐκτελέσεως. Ἐὰν σεῖς τὸν τρόπον αὐτὸν τὸν νομίζετε ὡς τρόπον ἀναστολῆς, ἄλλο πρᾶγμα.

§132Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι εἶναι τόσον ἐπιτυχὴς ἡ τροποποίησις τῆς διατάξεως, ὥστε νομίζω, ὅτι αὐτὴ καὶ μόνον θὰ ἤρκει. Ἡ τροπολογία σᾶς προστατεύει, χωρὶς νὰ εἰσάγετε αὐτὸ τὸ καταθλιπτικὸν μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ τρομοκρατήσῃ τὸν κόσμον.

§133Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ὁμιλεῖτε περὶ τρομοκρατίας, καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης κατακλύζεται ἀπὸ ὀφειλέτας, οἱ ὁποῖοι ἀγωνιοῦν διὰ τὴν ταχυτέραν ἐπίλυσιν τοῦ θέματος. Τόσον πλανῶνται αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι; Καὶ τελικῶς ἔχω μίαν ἀπορίαν, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιλύσετε....

§134Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ὄχι. Ὁμιλῶ ἐγώ.

§135Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐπιτρέψατε εἰς τὸν κ. Παπαρρηγόπουλον νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ἐγὼ νὰ τοῦ ἀπαντήσω. Ἔχομεν λοιπὸν μέτρα σκληρὰ ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως, ναὶ ἢ ὄχι;

§136Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ναί.

§137Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν προσθέσωμεν καὶ ἓν ἠπιώτερον, εἶναι κακόν;

§138Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Δὲν εἶναι ἠπιώτερον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον ποὺ εἴπατε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐμελετήθη καὶ ἐμελετήθησαν ὅλαι αἱ περιπτώσεις, θὰ εἶχον νὰ εἴπω καὶ τοῦτο. Καὶ τὸ λέγω μὲ κάποιαν πικρίαν. Ὅτι, ὅταν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἠκούσθησαν αἱ πρῶται ἀντιρρήσεις, διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἠκούσθη ἡ ἀπάντησις, ὅτι τοῦτο ἐμελετήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ πολλοὺς ἀνθρώπους. Κατὰ τῆς ἀπόψεως ταύτης, ἀκουσθείσης οὐχὶ παρ’ ὑμῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ δύο λόγους. Πρῶτον διότι δὲν πιστεύω, ὅτι ὅ,τι γίνεται εἰς Ἑσπερίαν ἀποτελεῖ θέσφατον διὰ τὴν Ἑλλάδα. Δὲν νομίζω, ὅτι αἱ σοφαὶ κεφαλαὶ ἀποτελοῦν μίαν πέδην, ἢ δημιουργοῦν μίαν ἀπαγόρευσιν.

§139Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Οὔτε τὸ ἓν πιστεύω, οὔτε τὸ ἄλλο, ἀλλά......

§140Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Παρακαλῶ εἰς τὸ τέλος.

§141Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Μένομεν σύμφωνοι καὶ εἰς τὰ δύο, ἀλλ’ ὀφείλω νὰ δώσω καὶ ἐγὼ τὴν ἑρμηνείαν αὐτῆς τῆς δηλώσεως. Αὐτὸ ἐγένετο ἁπλῶς πρὸς καθησύχασιν τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς προφανῶς, τὰ ὁποῖα εὑρισκόμενα πρὸ ἑνὸς νέου θεσμοῦ, τὸν ὁποῖον δὲν ἐπρόφθασαν νὰ μελετήσουν, ἠδύναντο νὰ ἀνησυχήσουν. Ἐὰν ἐλέχθη, ὅτι αὐτὸς ὁ θεσμὸς ἐφηρμόσθη εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ ὅτι δὲν εἰσάγεται ὅπως συνειθίζεται συνήθως νὰ εἰσάγωνται τὰ νομοσχέδια, ἀλλ’ εἰσάγεται κατόπιν μελέτης ἀπὸ ἐπιστήμονας οἱ ὁποῖοι ἔχουν τοὐλάχιστον ἴσην πεῖραν μὲ τὴν τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Αὐτὰ ἐλέχθησαν ὑπὸ μορφὴν ἐνθαρρυντικῆς πληροφορίας.

§142Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Συνεχίζων τὰς ἀντιρρήσεις λέγω τοῦτο, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς ὅλην τὴν πληρότητά του, ὑπὸ τὸν τύπον τῶν διατάξεων τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἀποκρουστέα—ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Παπαθανάσης νὰ διαφωνήσω. Βεβαίως, ὁ κ. Ὑπουργός, λέγει, ἔχομεν δύο μέτρα αὐστηρά, διατὶ νὰ μὴ θέσωμεν καὶ ἓν ἠπιώτερον; Ποῖος ὅμως θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέξῃ τὸ ἠπιώτερον μέτρον; Ὁ δανειστής, ὁ σάϋλωκ, ὁ τοκογλύφος, ὁ θέλων νὰ διασύρῃ ἕνα ὀφειλέτην του, διότι δὲν τοῦ ἔκαμε τὸ κέφι του; Θὰ σᾶς φέρω ἓν μόνον παράδειγμα. Δανειστής τις ἐπίστωσε νέον τινά, τὸν ὁποῖον ἠθέλησε νὰ κάμῃ γαμβρόν του. Καὶ ἐδάνειζε τὸν νέον. Μίαν ὅμως ἡμέραν ὁ νέος ἐγκατέλειψεν αὐτόν. Σᾶς ἐρωτῶ, ὁ δανειστής, θὰ ἐπιλέξῃ τὸ ἠπιώτερον μέτρον τῆς ἐκτελέσεως, ἢ τὸ αὐστηρότερον.

§143Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐξαρτᾶται. (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).........................

§144Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Νομοσχέδιον λέγει ὅτι θὰ ἀπαγορεύεται ἡ ἑκουσία ἐκποίησις τοῦ ἀκινήτου. Ἐπιτρέπεται νὰ πωλήσῃ ὁ ὀφειλέτης τὸ ἀκίνητον καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ὑπάρχουν μερικὰ ζητήματα ποῦ γεννοῦν ἀπορίαν. Δὲν νομίζετε ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι σόλοικον; Πωλεῖ τὴν ἐπιχείρησιν ἡ ὁποία εὑρίσκεται ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν.

§145Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν τὸ ἐπιτρέψῃ.

§146Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Συνεχίζων, θὰ ἤθελον νὰ τονίσω ὅτι παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐμελετήθη τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ σοφὰς κεφαλὰς τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἀναβληθῇ....

§147Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ ποίους ἀπαρτίζεται ἡ Ἐπιτροπή;

§148Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἀπὸ τοὺς κ.κ. Ράμμον, Οἰκονομόπουλον, Σακέτταν κλπ.

§149Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἐδικηγόρησε ποτέ. Ἰδοὺ τὸ μειονέκτημα.

§150Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω θερμῶς, μὲ ὅλην τὴν ἀγάπην καὶ τὸν σεβασμὸν ποὺ σᾶς ἔχω, ἂν καὶ εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν, νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισίς του ἀπόψε. Καὶ αἱ πτωχαὶ εἰς πνεῦμα ὑποδείξεις μου, δὲν χαρακτηρίζω τὸ ἴδιον τὰς ὑποδείξεις τῶν ἄλλων προλαλησάντων συναδέλφων, ἴσως ἀποτελέσουν τὴν ἀφορμὴν μιᾶς ἀρτιωτέρας διατυπώσεως τοῦ νόμου. Νομίζω, ὅτι αἱ ὑποδείξεις τῶν κ.κ. συναδέλφων καὶ ἐμοῦ ἀσκήσαντος ἐπὶ μίαν 30ετίαν τὴν δικηγορίαν ἀπὸ τῆς κατωτάτης βαθμίδος μέχρι τῆς ἀνωτάτης καὶ ποὺ ἐζήσαμε τὴν οἰκονομικοπολιτικὴν ζωὴν τοῦ συναλλασσομένου, ὅτι ἴσως θὰ ἀποτελέσουν μίαν κατάστασιν ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἀντλήσουν ἐπιχειρήματα οἱ ἁρμόδιοι τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἐπεξεργασθῶσιν ἐκ νέου τὸ νομοσχέδιον, ὥστε πραγματικῶς νὰ λάβῃ σάρκα καὶ ὀστᾶ ἡ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει ἀναφερομένη προσπάθειά σας καὶ ἐπιθυμία τῆς οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεως εἰς τὰς σχέσεις δανειστοῦ καὶ ὀφειλέτου, εἰς τρόπον ὥστε ὁ ὀφειλέτης νὰ ἐλπίζῃ εἰς ὀλιγωτέραν καταπίεσιν ἐκ μέρους τοῦ δανειστοῦ.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Σολομωνίδης ἔχει τὸν λόγον.

§152Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τοὺς τρεῖς προλαλήσαντας βουλευτὰς ἐξετέθη καὶ ἀνεπτύχθη τὸ ζήτημα ἐν πλάτει, ὥστε ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ προσθέσω πολλά. Φρονῶ καὶ ἐγὼ ὅτι οὐδένα σκοπὸν πληροῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, οὔτε δι’ αὐτοῦ ἐπιτυγχάνεται σκοπός τις. Διότι ἐὰν μὲν ἐπιδιώκῃ τὴν προστασίαν τῶν ὀφειλετῶν, ἐν τῇ πραγματικότητι, δὲν τοὺς προστατεύει οὐδόλως. Ἐὰν πάλιν θέλῃ νὰ προστατεύσῃ τοὺς δανειστὰς ἐπίσης δὲν τοὺς δίδει σπουδαῖον δικαίωμα πλέον τῶν δικαιωμάτων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐκ τῆς ἰσχυούσης πολιτικῆς δικονομίας, καὶ εἶναι ἐπαρκῆ ταῦτα. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις περὶ τοῦ σκοποῦ τοῦ νομοσχεδίου φάσκει καὶ ἀντιφάσκει, διότι ἐν ᾧ λέγει ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐπιδιώκεται ἡ μὴ ἐπιβολὴ σκληρῶν ἀναγκαστικῶν μέτρων κατὰ τοῦ ὀφειλέτου, διὰ τῆς ἰδίας εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως λέγεται ὅτι τὰ ἀναγκαστικὰ μέτρα ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται, καὶ εἰδικώτερον ὅτι δὲν παρακωλύεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἡ ἀναγκαστικὴ ἐκτέλεσις. Ἐξακολουθεῖ ἐπίσης νὰ ὑφίσταται τὸ δικαίωμα τοῦ δανειστοῦ νὰ προβαίνῃ εἰς προσωπικὴν κράτησιν τοῦ ὀφειλέτου του ὡς καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ δανειστοῦ νὰ ζητήσῃ τὴν πτώχευσιν τοῦ ὀφειλέτου. Ἀναφέρεται προσέτι εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ὅτι, ὁ θεσμὸς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως ἐφηρμόσθη ἐπιτυχῶς εἰς τὴν Γερμανίαν, τὴν Αὐστρίαν καὶ εἰς ἄλλα Κράτη. Εἶναι ὅμως γνωστόν, ὅτι, οὔτε εἰς τὴν Ἀγγλίαν, οὔτε εἰς τὴν Γαλλίαν, οὔτε καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν ἐφηρμόσθη ποτὲ τοιοῦτος νόμος. Εἰς τὴν Ἑλλάδα εἴδαμε ἀτονοῦντα παρόμοιον θεσμόν. Πρόκειται περὶ παρεμφεροῦς νόμου ἀφορῶντος τὰς ἀνωνύμους ἑταιρείας. Ἐπὶ μίαν 30ετίαν μόνον μίαν φορὰν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος ἐκεῖνος, διότι ἐθεωρήθη ἄντικρυς πρὸς τὰς ἐπικρατούσας ἐν Ἑλλάδι ἀντιλήψεις περὶ διαχειρίσεως τῆς περιουσίας τοῦ ὀφειλέτου. Καὶ κάτι ἄλλο, ἀναφέρεται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει. Ὅτι παρόμοιοι νόμοι θεσπίζονται εἰς περιόδους κρίσεως οἰκονομικῆς μιᾶς χώρας. «........................ (ἀναγινώσκει)........». Δηλαδὴ ὁ εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου ἰσχυρίζεται ὅτι διατρέχομεν σήμερον περίοδον οἰκονομικῆς κρίσεως. Εἰς τοῦτο θὰ μὲ εὕρῃ διαφωνοῦντα ἀπολύτως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διότι διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις οἱαδήποτε οἰκονομικὴ κρίσις ἀπεσοβήθη, παρατηρεῖται δὲ σημαντικὴ βελτίωσις τῆς ἐν γένει οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας μας. Καὶ εἰς τὸ μέλλον θ’ ἀτενίσωμεν ἔτι μεγαλυτέραν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως καὶ ὄχι χειροτέρευσιν αὐτῆς. Ἀλλὰ καὶ σήμερον καὶ ἂν ὑπάρχῃ μικρὰ τις οἰκονομικὴ κρίσις, ὅπερ εἶναι ἀμφισβητήσιμον, δὲν εἶναι πάντως τοιαύτη ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται ἡ θέσπισις μέτρου τοιούτου. Ὁ εἰσηγητὴς ἂν φρονῇ ὅτι ὑπάρχει σήμερον οἰκονομική τις κρίσις ἡ ὁποία ἀσφαλῶς θὰ παρέλθῃ ἐντὸς ὀλίγου, πρέπει νὰ περιορίσῃ τὴν ἰσχὺν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νόμου δι’ ὡρισμένον χρόνον καὶ οὐχὶ ἐπ’ ἄπειρον. Νὰ θέσῃ δηλ. χρονικὸν ὅριον ἰσχύος του ἐντὸς ἑξαμήνου. Ἡ προσθήκη τοῦ καινοφανοῦς τούτου θεσμοῦ εἰς τὴν Πολ. Δικονομίαν μας ἀνατρέπει αὐτήν, ἡ δὲ ἀποτυχία του θὰ εἶναι πλήρης. Οἱ φόβοι τοὺς ὁποίους ἐξέφρασαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι εἶναι βάσιμοι. Ἡ δικηγορική μας πεῖρα 30 ἐτῶν, μᾶς ἐδίδαξεν ὅτι παρόμοιοι θεσμοὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσουν εἰς τὴν χώραν μας. Διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νόμου θὰ γίνῃ ἕνας πρωτοφανὴς ἐκβιασμὸς ἐκ μέρους τοῦ δανειστοῦ κατὰ τοῦ ὀφειλέτου του. Διὰ μιᾶς ἁπλῆς αἰτήσεώς του ἐνώπιον τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν θὰ ἐπιτυγχάνῃ οὗτος τὴν ἀνάληψιν τῆς διαχειρίσεως τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ ὀφειλέτου του ἢ θὰ θέτῃ εἰς αὐτὴν ἕνα ἀντίπαλον τοῦ ἐπιχειρηματίου, ὁ ὁποῖος θὰ καταστρέψῃ κυριολεκτικῶς τὴν ἐπιχείρησιν. Διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἐπέτυχεν ὁ ἴδιος ὁ ἐπιχειρηματίας ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησε καὶ ἀντεπροσώπευεν ἀσκῶν μίαν ἐπιχείρησιν νὰ τὸ ἐπιτύχῃ ὁ ξένος ὁ ὁποῖος ἴσως θὰ εἶναι καὶ ἀντίπαλός του. Ἡ μόνη ἐλπὶς εἰς τοὺς φόβους μας αὐτοὺς εἶναι ὅτι δὲν θὰ τὸ χρησιμοποιήσουν τὸ μέσον τοῦτο πολλοὶ δανεισταί. Δὲν θὰ καταφύγουν εἰς τὸ μέτρον αὐτὸ ἀλλὰ θὰ καταφύγουν εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν ἐκτέλεσιν. Πρέπει ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἐξεκίνησε βεβαίως ἀπὸ τὴν ἀγαθὴν πρόθεσιν νὰ βελτιώσῃ τοὺς δανειστικοὺς νόμους, νὰ θελήσῃ νὰ χαράξῃ ἀλλοίαν καὶ ὀρθοτέραν γραμμὴν εἰς τὸ ζήτημα τῆς προστασίας τοῦ ὀφειλέτου καὶ τοῦ δανειστοῦ. Σέβομαι τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι ἐπεξειργάσθησαν τὸ νομοσχέδιον, διότι πράγματι εἶναι πρόσωπα τὰ ὁποῖα τιμοῦν τὸν νομικὸν κόσμον καὶ τὴν νομικὴν ἐπιστήμην, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ πεῖρα εἶναι ὑπερτέρα εἰς παρόμοια ζητήματα ἀπὸ τὴν ξηρὰν ἐπιστήμην. Καὶ ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι παρόμοιοι θεσμοὶ δὲν εὐσταθοῦν εἰς τὴν χώραν μας. Ἄλλο πρᾶγμα εἶναι νὰ συντάσσεται ὡρισμένον νομοσχέδιον ἐπάνω εἰς ἕνα γραφεῖον μὲ τὴν μελέτην κωδίκων καὶ ξένων συγγραμμάτων, καὶ ἄλλο νὰ ἐφαρμόζεται ἐν τῇ πρακτικῇ. Ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἐν Ἑλλάδι θὰ εἶναι καταστρεπτικὸς διὰ τοὺς ὀφειλέτας καὶ θὰ τοὺς καταθλίψῃ κυριολεκτικῶς.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§154Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι, γνωρίζω ὅτι εἶναι τολμηρὸν δι’ ἐμὲ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, πολὺ δὲ περισσότερον τὴν στιγμήν, ποὺ σέβομαι τὰς γνώσεις καὶ τὴν φιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ἀλλὰ ἔχω ὑπ’ ὄψιν ὅτι, πρὸ 17, 18 ἐτῶν, ὑπῆρχεν ἡ ἑταιρεία Ἀλεξοπούλου, ἡ ὁποία εἶχε μεγάλα ἐργοστάσια καὶ εἰς Πάτρας καὶ εἰς Πειραιᾶ σαπωνοποιΐας κλπ. Ἔγινε διαχείρισις ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἐπῆγαν μὲ 20 καὶ 30.000 δραχμὰς τὸν μῆνα, — μεγάλοι μισθοὶ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην — διάφοροι ὑπάλληλοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων πολλοὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἀποσυρθέντες ἀπὸ τὴν Τράπεζαν προσωρινῶς καὶ ἡ ἐπιχείρησις διελύθη καὶ κατεστράφη. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν εἰς τὴν παροῦσαν περίπτωσιν ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ, εἷς ἐργοστασιάρχης σαπωνοποιΐας, θέλων νὰ καταστρέψῃ τὴν ἀντίθετον σαπωνοποιΐαν ἐντὸς ἄλλου, ποὺ εἶναι εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν, κατορθώσῃ νὰ ὑπεισέλθῃ ὡς δανειστής, κατόπιν νὰ ζητήσῃ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν μέχρις ὅτου σβύσῃ τελείως τὴν ἀντίθετον ἐπιχείρησιν καὶ γίνῃ μονοπώλιον. Ἐὰν αὐτὸς ἔκαμνεν ὑποχρεωτικὴν δημοπρασίαν, ἔκαμνε κατάσχεσιν, τότε ἴσως, κάποιος ἄλλος θὰ ἠγόραζε τὴν ἐπιχείρησιν ἐκείνην καὶ θὰ τὴν ἔκαμνε πιὸ ἐπίφοβον ἀπὸ τὴν ἰδικήν του. Κύριοι, εἶμαι μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρεκάλεσαν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ φέρῃ γρήγορα τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν, καὶ τοῦτο, διότι ὠχλήθην πρὸς τοῦτο ἀπὸ κάποιον ἐπιχειρηματίαν, ὁ ὁποῖος ὀφείλει, ἐνῶ ἡ ἐπιχείρησίς του εἶναι βιώσιμος. Ἐκβιάζεται εἰς πληρωμὴν μεγάλων τόκων καὶ ὅταν θὰ ἐγίνετο ἀναγκαστικὴ διαχείρισις, τότε, κατ’ ἀνάγκην, οἱ διάφοροι τοκογλύφοι, οἱ ὁποῖοι παίρνουν εἰς λίρας μεγάλα ποσά, θὰ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ δεχθοῦν τὸν νόμιμον τόκον. Μία βιώσιμος ἐπιχείρησις, μὲ τὸν νόμιμον τόκον, θὰ ἔβγαινε πέρα καὶ ἐντὸς 2–3 ἐτῶν θὰ ἐξεπλήρωνε τὰς ὑποχρεώσεις της. Δι’ αὐτό, τὸ νομοσχέδιον κύριοι, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μετατραπῇ κατὰ τρόπον, ποὺ νὰ εἶναι εὐνοϊκὸν μόνον εἰς τοὺς ὀφειλέτας.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§156Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπειδή, κύριοι συνάδελφοι, συμπίπτει Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ εἶναι ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος καὶ κορυφαῖος τῶν ποινικολόγων, θὰ ἀρχίσω ἀπὸ ἓν θέσφατον, τὸ ὁποῖον λέγουσιν οἱ ποινικολόγοι, ὅτι τὸ κατ’ ἐξακολούθησιν ἀδίκημα θεωρεῖται ὁ σταυρὸς τῶν ποινικολόγων. Ἡ διαδικασία τῆς ἐκτελέσεως εἶναι ὁ σταυρὸς τῶν ἀστικολόγων. Ἡ διαδικασία τῆς ἐκτελέσεως εἶναι τὸ δυσκολώτερον τῶν θεμάτων τῆς Πολιτικῆς μας Δικονομίας καὶ ἀπόδειξις τρανή, ὅτι ἐλάχιστοι ἠσχολήθησαν μὲ συγγραφὴν τοῦ θέματος καὶ αὐτὸς ὁ τετραγωνισμένος ἀείμνηστος καθηγητὴς καὶ συμπολίτης μου Μ. Λιβαδᾶς, ἀκροθιγῶς, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, διεχειρίσθη τὸ ζήτημα καὶ ὁ Βασιλείου, ἐλάχιστα ἀσχοληθείς, μᾶς ἐφώτισε καὶ μόνον περὶ διαδικασίας ἔγραψεν ἐγχειρίδιον ἀξιόλογον ὁ Παπαδόπουλος. Καὶ πράγματι, ὅλοι, μετὰ δέους, ἀτενίζομεν τὴν διαδικασίαν τῆς ἐκτελέσεως, διότι πλεῖστα ὅσα ζητήματα γεννῶνται ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, τὰ ὁποῖα, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ὅτι, πᾶσα ὑπόθεσις ἐμφανίζει. Δι’ αὐτό, ἡ ἐν γένει Πολιτικὴ Δικονομία, τῆς ὁποίας ὁ βίος ὑπερβαίνει τὸν αἰῶνα, θὰ ἔπρεπε νὰ τυγχάνῃ μεγαλυτέρου σεβασμοῦ. Ἔχει βεβαίως, διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνάγκην τροποποιήσεων λ.χ. ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐνιαύσιος προθεσμία τῆς ἀνακοπῆς διὰ τὸν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ κατοικοῦντα καὶ τοῦτο κατὰ τὸν χρόνον τοῦ ἀεροπλάνου καὶ πλεῖσται ὅσαι ἄλλαι διατάξεις, τὰς ὁποίας δὲν εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀπαριθμήσω. Ἀλλά, προκειμένου νὰ χωρήσωμεν εἰς τροποποίησιν διατάξεων περὶ ἐκτελέσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀγαπητὸς καὶ σεβαστὸς συνάδελφος κ. Μπαμπᾶκος, μετὰ περισσῆς προσοχῆς, νὰ χωρήσωμεν, καὶ νὰ χειρισθῶμεν τὸ ζήτημα. Διότι, ἂν μή τι ἄλλο, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὸ πολυμήχανον τοῦ θέματος. Ἠξεύρετε, κύριοι συνάδελφοι, πῶς ἡ διαδικασία λήψεως προσωρινῶν μέτρων, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, μεταβάλλεται εἰς μέτρον πιέσεως, καταπιέσεως, καταναγκασμοῦ, ἐκβιάσεως. Ὁ θεσμὸς τῆς πτωχεύσεως κατέληξεν ἐν πολλοῖς θεσμὸς καὶ γέφυρα ἐκβιασμῶν. Βέβαια ἡ πίστις ἐπιβάλλει τὴν λῆψιν μέτρων, διότι καὶ ἡ ἀκολουθουμένη τακτικὴ τῶν ἀναστολῶν καὶ ἀναβολῶν κατέληξεν εἰς τὸ νὰ κλονίσῃ τὴν πίστιν, ἀνεπανόρθωτως. Ἀλλά, ἐὰν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι Πρόεδροι, πρὸς τοὺς ὁποίους καταφεύγουν οἱ ὀφειλέται, ζητοῦντες συνεχῶς ἀναστολήν, εἶναι πολὺ ἐλαστικοί, δὲν πταίει ὁ θεσμός, οὔτε τὸ σχετικὸν ἄρθρον τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας, τὸ ὁποῖον λέγει: Δύναται ὁ Πρόεδρος νὰ ἀναβάλῃ ἐπὶ ἓν ἔτος, ἐὰν ὁ πλειστηριασμὸς θὰ ἐπιφέρῃ ὑπέρμετρον βλάβην, λόγῳ τῆς μεγάλης ἀξίας τοῦ ἀκινήτου. Καὶ παρετηρήθη πολλάκις αἱ ἀναβολαὶ νὰ ὑπερβαίνουν καὶ τοὺς 12 μῆνας καὶ νὰ φθάνουν καὶ τοὺς 24. Ἐὰν γίνεται κατάχρησις αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος, κατὰ τὴν προεδρικὴν διαδικασίαν, δὲν πταίει ὁ θεσμός. Ἐὰν λοιπόν, φθάσωμεν εἰς αὐτὸν τὸν θεσμὸν τοῦ διαχειριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἀλλαχοῦ ἐπέτυχεν, ἠμπορεῖ νὰ ἐπέτυχε, δὲν τὸ γνωρίζω, δὲν ἠσχολήθην, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν, ὅπως εἶπον καὶ οἱ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, οἱ προλαλήσαντες, νὰ μεταφυτεύωμεν ἐδῶ ὅλους τοὺς θεσμούς, οἱ ὁποῖοι εἴτε ἀποτυγχάνουν, εἴτε ἐπιτυγχάνουν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ, ὁ διαχειριστής, ἐν προκειμένῳ, εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ εἰς μάστιγα καὶ ἰδού, Κύριοι: Ἐὰν ὁ ὀφειλέτης, ὁ νοικοκύρης, δὲν εἶναι εἰς θέσιν, διαχειριζόμενος τὴν περιουσίαν του, νὰ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις του καὶ νὰ πληρώσῃ τοὺς πιστωτάς του, αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησεν αὐτὴν τὴν περιουσίαν, αὐτός, ὁ ὁποῖος γνωρίζει τὰ μυστικὰ τῆς ἐπιχειρήσεως, αὐτός, ὁ ὁποῖος τὴν πονάει, θὰ ἔλθῃ ὁ διαχειριστής, ὁ ὁποῖος θὰ εἰσπηδήσῃ εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ ἀκινήτου καὶ θὰ εἶναι ἱκανώτερος, σοφώτερος καὶ θὰ δυνηθῇ αὐτός, διαχειριζόμενος, νὰ συλλέξῃ τὰ χρήματα, ὥστε νὰ ἐπαρκέσῃ καὶ εἰς τὰς δαπάνας καὶ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας;

§157Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, ἐκ Κεφαλληνίας, ἐὰν αὐτός, ποὺ ἔχει αὐτὴν τὴν ἰδιότητα, εἶναι καὶ ὁ ἀρμέγων τὴν ἐπιχείρησιν δι’ εἰκονικῶν ἐγγραφῶν;

§158Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Θὰ δύναται ὁ πιστωτής, ὡραιότατα καὶ ποινικῶς νὰ διώξῃ αὐτόν. Διότι, πρὸς βλάβην τῶν πιστωτῶν, ἀποκρύπτει τὴν περιουσίαν καὶ συντηρητικὰ μέτρα νὰ λάβῃ καὶ νὰ χωρήσῃ καὶ εἰς πλειστηριασμόν. Ἐπιτρέψατέ μου, ἀγαπητὲ κύριε Ὑπουργέ, νὰ εἴπω ὅτι ἔχω ἕνα πικρὸ παράδειγμα ἐκ τοῦ νόμου ἐκείνου, μὲ τὸν ὁποῖον ἠθελήσαμεν νὰ διευκολύνωμεν τὰς συναλλαγὰς καὶ κατόπιν κατέληξε νὰ εἶναι καὶ αὐτὸς καταπληκτικός. Καὶ ἀκούσατέ με: Βάσει τῆς νέας τροποποιήσεως, ποὺ ἔγινεν εἰς τὸν νόμον περὶ συναλλαγματικῶν, ὁ Πρόεδρος μὴ καλουμένου τοῦ ὀφειλέτου, ἐκδίδει τὴν ἀπόφασιν τὴν διατακτικὴν καὶ ἔχει, βεβαίως, τὴν προθεσμίαν τῶν 5 ἡμερῶν νὰ ἀνακόψῃ ὁ ὀφειλέτης, ἀλλά, ποῦ θὰ κοινοποιήσῃ τὴν ἀνακοπήν; Διότι ὁ δικηγόρος καταθέτει μίαν αἴτησιν, ἐκδίδεται ἡ ἀπόφασις περὶ διατακτικῆς, τὴν κοινοποιεῖ καὶ ἀρχίζει τὸν πλειστηριασμόν. Ὁ ὀφειλέτης ἐντὸς προθεσμίας 5 ἡμερῶν δύναται νὰ κάμῃ ἀνακοπήν. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἑπομένως, τὸ πλεονέκτημα ποὺ εἶχε ἐπὶ τῶν συναλλαγματικῶν, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν ἐνάγοντα καὶ νὰ προβάλῃ τὰς ἀντιρρήσεις του, ἐνώπιον τοῦ Προέδρου, τὸ ἀπώλεσεν. Μὴ σπεύδετε λοιπόν. Ἡ πρόθεσίς σας ἐκτιμᾶται δεόντως Ἠθελήσατε νὰ περιστείλητε τὴν διάθεσιν τῶν κακοπίστων ὀφειλετῶν καὶ νὰ προστατεύσητε τοὺς πιστωτάς, προστατεύοντες συγχρόνως τὴν πίστιν τὴν ἐμπορικήν, ἄνευ τῆς ὁποίας αἱ συναλλαγαὶ κλονίζονται καὶ ἄνευ τῶν συναλλαγῶν δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ Κράτος. Ἀλλὰ ὡς εἰσάγεται ὁ θεσμός, μὲ τὸ πολυμήχανον τοῦ Ἕλληνος, καὶ μὲ τὰ ὅσα ἐλαττώματα ἀνέπτυξεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐκ Καλαβρύτων κ. Παπαρρηγόπουλος, καὶ τὸν ὁποῖον υἱοθέτησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος, νὰ μὴ ἔχουν κατάλογον ἐμπειρογνωμόνων, ἀλλὰ νὰ καλύψουν τοὺς διαχειριστὰς ἀπὸ τὸν κύκλον τῶν γνωστῶν, ὁ διαχειριστὴς θὰ δύναται νὰ καταβαραθρώσῃ τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ ἂν δὲν τὰς καταβαραθρώσῃ, θὰ τὰς ναυαγήσῃ εἴτε ἐξ ἀδεξιότητός του, εἴτε λόγῳ τοῦ πολυπλόκου τοῦ θεσμοῦ. Ὁμολογῶ ὅτι αἰφνιδιάσθην ἀμέσως. Βλέπω ὅτι ὁ διαχειριστὴς δικαιοῦται μισθοῦ, ὁ ἐπόπτης μισθοῦ καὶ ὁ ὀφειλέτης δικαιοῦται νὰ πάρῃ τὰ ἔξοδα. Ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν θὰ προσφεύγουν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον θὰ συσσωρευθοῦν δὲ τόσαι δαπάναι εἰς βάρος τῆς περιουσίας τοῦ ὀφειλέτου, ὥστε θὰ εἶναι θαῦμα, ἂν τις, τιθέμενος ὑπὸ διαχείρισιν θὰ ἀποφύγῃ τὴν ὁριστικὴν οἰκονομικὴν καταστροφήν του. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγώ, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργέ, ἀντὶ τὸ νομοθέτημα τὸ ὁποῖον ἔχει τόσην σοβαρότητα καὶ τὸ ὁποῖον εἰσάγεται τὸ πρῶτον ἐν Ἑλλάδι, νὰ μελετηθῇ περισσότερον, νὰ κληθῇ δὲ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν σοφῶν καθηγητῶν καὶ εἷς ἐν ὑπηρεσίᾳ μαχόμενος δικηγόρος—ὑπάρχουν τόσοι δικηγόροι— νὰ ἔχῃ τὴν πεῖραν τῆς δικηγορίας, νὰ ἔχῃ κάμει 10 πλειστηριασμούς, νὰ ἔχῃ προσφύγει πολλάκις εἰς τὸν Πρόεδρον, νὰ ἔχῃ ἀσχοληθῇ μὲ πτωχεύσεις, νὰ ἔχῃ γνῶσιν καὶ τῆς πονηρίας τῶν πιστωτῶν καὶ τῶν μεθόδων των, καὶ ὅλων τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα μεταχειρίζονται καὶ οἱ ὀφειλέται οἱ κακόπιστοι, ἀλλὰ καὶ πολλάκις οἱ ἄπληστοι καὶ κακόπιστοι πιστωταί. Μὴ θελήσωμεν νὰ εἰσαγάγωμεν ἕνα θεσμόν, ὁ ὁποῖος εἴθε νὰ διαψευσθῇ, θὰ θεωρηθῇ ὅτι εἰσάγομεν κενὰ δαιμόνια εἰς τὴν διαδικασίαν τῶν ἐκτελέσεων. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν, ὡς γνωρίζετε, πολλοὶ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἠναλώθησαν ἐν τῇ δικηγορίᾳ καὶ οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται νὰ ἔχουν μίαν γνώμην, τὴν ὁποίαν κυρίως, βασίζουν ἐπὶ τῆς πείρας των. Ἔχομεν πολλὰς ἀνησυχίας.

§159Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Τὰς ἀγαθάς σας προθέσεις, κ. συνάδελφε, δὲν τὰς ἀμφισβητῶ, οὔτε τὴν πολύτιμόν σας πεῖραν καὶ τὰ φῶτα, τὰ ὁποῖα εἰσφέρετε εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον. Ἀλλά, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ἁπλῶς τὸ ἑξῆς: Ὅλοι οἱ ἀγορεύσαντες ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, πλὴν ἑνὸς ὑποθέτω, καὶ ὑποβαλόντες ἀντιρρήσεις, εἶναι μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Δικαιοσύνης. Διατί δὲν ἀνέπτυξαν ἐκεῖ τὰς ἀντιρρήσεις των εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔλθῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος θεωρεῖ ἐπεῖγον τὸ νομοσχέδιον ἢ μᾶλλον ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος, καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ ψηφισθῇ; Εἴχατε ὅλην τὴν ἄνεσιν νὰ τὰς ἀναπτύξητε. Οὐδεὶς σᾶς ἐπίεσεν εἰς τὴν Κοινοβουλευκὴν Ἐπιτροπήν. Μοὶ εἰσάγετε μίαν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὁμόψυχον καὶ διὰ τεσσάρων γραμμῶν, λέγετε ὅτι εἶσθε σύμφωνοι πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Αὐτὰς τὰς ἀντιρρήσεις ἐὰν τὰς ἀνεπτύσσατε εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, θὰ εἶχον καὶ ἐγὼ τὸν χρόνον νὰ τὰς μελετήσω καὶ νὰ ἔλθω μελετημένος ἐπὶ τῶν ἀντιρρήσεών σας, καὶ δὲν ἀποκλείεται καί τινας ἐξ αὐτῶν νὰ τὰς ἀπεδεχόμην. Πῶς θέλετε τώρα, ἐπὶ νομοσχεδίου τεχνικῆς μορφῆς— δὲν ἀνήκω εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι γνωρίζουν πολλά, ἀλλ’ ἀνήκω εἰς τὴν μειοψηφίαν, ἡ ὁποία νομίζει ὅτι γνωρίζει ὀλίγα—πῶς θέλετε, λέγω, ἐπὶ καθαρῶς τεχνικοῦ νομοσχεδίου, νὰ συζητήσω καὶ νὰ ἀποδεχθῶ τροπολογίας, τὰς ὁποίας δὲν ἔχω καιρὸν νὰ βασανίσω, οὔτε μόνος, οὔτε κατὰ μείζονα λόγον, νὰ συζητήσω μετὰ τῶν συνεργατῶν μου; Τὸ παράπονόν μου παραμένει ἀκέραιον καὶ ἐπιθυμῶ νὰ μοῦ δοθῇ ἀπάντησις εἰς τὸ ἐρώτημά μου αὐτό, κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ πειστικόν. Διὰ ποῖον λόγον δὲν ἀνεπτύχθησαν αἱ ἀντιρρήσεις αὐταὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἔχω καὶ ἐγὼ τὸν καιρὸν νὰ τὰς μελετήσω καὶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω;

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεοφανόπουλος ὡς πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§161Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης. Τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς μὲ τὴν συνήθη ἐπιμέλειαν ἐμελέτησαν τὸ νομοσχέδιον λεπτομερῶς καὶ ἐπὶ πολὺ καὶ λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, μὲ ἀναγκάζει νὰ εἴπω ὅτι οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν ἦσαν ἀπορριπτικοί. Τοῦτο τὸ ἀνεκοίνωσα εἰς τὸν βοηθὸν Ἀναπληρωτὴν Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ κ. Καψάλην. Εἶπον, δηλαδὴ ὅτι τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ὁποίων πλεῖστα εἶναι δικηγόροι καὶ ἐγώ, εὕρομεν ἀρκετὰς ἀτελείας εἰς τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι περίεργον, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ ἐπεξειργάσθη Ἐπιτροπὴ ἀπὸ σοφοὺς ἀνθρώπους. Τὸ ἐπεξειργάσθησαν καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου, οὐχὶ ἅπαξ ἀλλὰ κατ’ ἐπανάληψιν. Καὶ εἶναι περίεργον πῶς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ παρουσιάζει ἀτελείας, ὅπως μοί λέγετε, κύριε Ὑπουργέ. Ἐζήτησα λοιπὸν ὅπως ἔλθωμεν εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, καὶ συζητήσωμεν τὸ θέμα διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Δυστυχῶς ὅμως αἱ ἀσχολίαι αἱ πολλαί, τὰς ὁποίας γνωρίζετε, κατέστησαν ἀδύνατον τὴν συνάντησιν αὐτήν. Ἴσως ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ἔκαμεν ἕνα λάθος, διότι δὲν σᾶς ἐκάλεσεν εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ ἀκούσητε τὰς ἀντιρρήσεις τῶν μελῶν της. Ἡ Ἐπιτροπὴ εἶχεν ἐπίσης ἐπιφυλάξεις καὶ ὡς πρὸς τὴν σκοπιμότητα τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Διετύπωσεν ἀκόμη ἓν παράπονον, ὅτι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι ἡ πρέπουσα, δὲν εἶναι σαφής. Ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου δὲν μᾶς λέγει ἀπολύτως τίποτε. Μᾶς εἶπε τὶ ἔγινεν εἰς Αὐστρίαν καὶ ἀλλαχοῦ. Εὑρέθημεν πρὸ ἑνὸς νομοσχεδίου τοῦ ὁποίου τὰς ἀτελείας ἀντελήφθημεν.

§162Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ τελευταῖον τμῆμα τῶν ἀνακοινώσεών σας, ἀποτελεῖ κριτικὴν τῆς ἐκθέσεως τῆς συνοδευούσης τὸ νομοσχέδιον....

§163Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, δὲν ὡμίλησα περὶ αὐτῆς.

§164Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.)...... καὶ ἡ κριτικὴ ἐνδέχεται νὰ εἶναι κριτικὴ δυσμενής, ἀλλ’ ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου, ὁ συντάξας τὴν ἔκθεσιν, φρονεῖ ἀντιθέτως πρὸς ὑμᾶς, ὅτι καλῶς ἐν τῇ ἐκθέσει ἐξέθεσα τὰ πράγματα. Ἐὰν κάμετε μίαν δυσμενῆ κριτικὴν τῆς ἐκθέσεως, εἶναι δικαίωμά σας.

§165Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μᾶς εἶχεν ἐπαρκῶς διαφωτίσει ἡ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου.

§166Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Λέγω, ἀγαπητὲ κύριε συνάδελφε, τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἡ κριτικὴ παντὸς ἐγγράφου, εἴτε φυσικὰ ἐλευθέρα, ἀλλὰ ὅπως γνωρίζετε ἀπὸ τὴν πεῖράν σας, ὑπάρχει μία κριτικὴ ἑνὸς ἐγγράφου κακὴ καὶ μία κριτικὴ ἑνὸς ἐγγράφου καλή. Ἐγώ, ὁ ὁποῖος συνετέλεσα εἰς τὴν σύνταξιν, φρονῶ ὅτι εἶναι πλήρης ἡ ἔκθεσις καὶ ἐμπεριστατωμένη καὶ μάλιστα ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς, ὅτι δὲν εὑρίσκομεν συχνὰ εἰς τὰς παρελθούσας Βουλάς, ἐκθέσεις τόσον ἐμπεριστατωμένας. Διότι αἱ ἐκθέσεις αἱ ἰδικαί μου δὲν συντάσσονται ἀπὸ εἰσηγητάς, ἀλλὰ ἀπὸ καθηγητὰς καὶ ἐμένα.

§167Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπή, ἐν πάσῃ περιπτώσει, εὗρε τὸ νομοσχέδιον ἀτελές. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα καὶ παρακαλῶ καὶ παρακαλοῦμεν καὶ σήμερον, εἰ δυνατόν, νὰ δοθῇ μία προθεσμία δύο ἢ τριῶν ἡμερῶν ὅπως οἱ συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν τόσον καλῶς τὰς ἀπόψεις των ἀπόψε, εὕρουν τὴν εὐκαιρίαν νὰ φέρουν μερικὰς τροπολογίας, διότι τὸ νομοσχέδιον κατὰ θεωρίαν εἶναι ὀρθόν— δὲν εἶμαι κατὰ τοῦ νομοσχεδίου—εἶναι ὀρθὸν τὸ νομοσχέδιον, κατὰ θεωρίαν καὶ ἰδιαιτέρως ὀρθόν, διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις, ὄχι διὰ τὰ ἀστικὰ κτήματα, διότι ἡ ἐπιχείρησις ἐὰν δὲν βαίνῃ καλῶς, δὲν βαίνει μόνον διότι συνέπεσε νὰ εἶναι ἕνας κακὸς ἐπιχειρηματίας, ἀλλὰ ἕνας ἀνόητος ἐπιχειρηματίας, ὁ ὁποῖος τὴν ἵδρυσε μέν, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ τὴν βάλῃ μπροστά. Καὶ μπορεῖ νὰ ἔλθῃ ἕνας διαχειριστὴς—ἰδιαιτέρως εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἔχομεν παραδείγματα εἰς τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ ἡ διαχείρισις αὕτη—ὁ ὁποῖος θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ εἰσπράξεις, νὰ προβαίνῃ εἰς ἀγοράς, νὰ εἰσπράττῃ δάνεια. Αὐτὰ δὲν τὰ ἔχει μέσα τὸ νομοσχέδιον. Καὶ εἴπομεν τότε εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Τί τὸν θέλεις τὸν διαχειριστήν, ἀφοῦ δὲν τοῦ δίδεις τὸ δικαίωμα, νὰ τὸν κηρύξῃ εἰς πτώχευσιν; Βλέπετε ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τὰ ἐμελέτησεν. Ὀρθὸν εἶναι νὰ δώσητε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ μίαν προθεσμίαν 2 ἢ 3 ἡμερῶν.

§168Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ἡμεῖς, ὅταν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον, εἴμεθα ἀπόντες καὶ ἑπομένως δὲν μπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι, τὰς ἀντιρρήσεις μας δὲν τὰς εἴχομεν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Οὐ μὴν ἀλλά, μόλις ὁ κ. Ὑπουργός, ἔδωσε τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸν κ. Εἰσηγητήν, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, διετυπώσαμεν ἀντιρρήσεις. Ὅσον ἀφορᾶ, ἰδίως, τὰ παράλληλα δικαιώματα, τοῦ ἐπισπεύδοντος διὰ τὴν ἐκτέλεσιν καὶ τὴν πτώχευσιν. Ταῦτα εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Εἰσηγητής, καὶ ὅταν ἦλθε τὸ νομοσχέδιον εἶπεν ὅτι ὑμεῖς εἶσθε κατηγορηματικώτατος, καὶ δὲν θὰ δεχθῆτε οὐδεμίαν τροπολογίαν. Ταῦτα τοὐλάχιστον ἐπληροφορήθην ἐγώ. Ἑπομένως ἐὰν θέλετε τὴν ἀπάντησιν—διότι σήμερον ἐδῶ, ἐλάλησαν ἀπὸ τοῦ βήματος, μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης, καὶ ἐξεδήλωσαν ἀντίθεσιν πρὸς τὸ νομοσχέδιον,— τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ ἀντίθεσιν πρὸς τὸ ἔργον των, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, καθ’ ὅσον κατὰ τὴν συζήτησιν τούτου, οἱ σήμερον λαλήσαντες ἦσαν ἀπόντες.

§169Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἦτο κάτι τὸ ὁποῖον μᾶς ἔκαμε ἐντύπωσιν.

§170Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ξεύρετε πόσον σᾶς ἀγαπῶ, διότι ὅλοι εἶσθε προσωπικοί μου φίλοι, ἀλλ’ ὀφείλετε νὰ ὁμολογήσετε ὅτι καὶ ἐγὼ αἰφνιδιάζομαι, ὅταν βλέπω ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν ὁμόψυχον ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τῆς ὁποίας ἔκαμε δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον καὶ τὴν αἰτιολογικήν του ἔκθεσιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὰ ἴδια τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκφράζοντα ἀντιρρήσεις· ὑφίσταμαι ἕνα αἰφνιδιασμόν.

§171Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶσθε ἐν δικαίῳ ἀπολύτως, λέγοντες ὅτι αἰφνιδιάσθητε. Ἀλλὰ ἐπιτρέψατέ μου καὶ ἐγὼ νὰ προσθέσω, ὅτι δὲν ἔλαβα μέρος εἰς τὴν συζήτησιν καὶ νὰ συνομολογήσω τὴν mean culpam ὅτι δὲν εἶχον κὰν μελετήσει τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Μάρτυς ἀψευδὴς ὁ κ. Σολομωνίδης, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ ἐμελέτησα. Μὲ ἐξένισεν, ὅμως, διότι καίτοι βλέπω μὲν ἐπιμελημένην ἐργασίαν τῶν συντακτῶν, ἐν τούτοις κατελήφθην ὑπὸ δέους, διότι ἀντελήφθην ὅτι, οἱ ἐκπονήσαντες τὸ κατὰ πάντα ἀξιόλογον αὐτὸ νομοσχέδιον, ἀσφαλῶς εἶναι ἄγευστοι τῆς πείρας τοῦ μαχομένου δικηγόρου καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ συλλάβουν καὶ νὰ διαβλέψουν καὶ νὰ προβλέψουν ὅλας ἐκείνας τὰς πονηρίας τὰς ὁποίας οἱ κακόπιστοι ὀφειλέται, ἀλλὰ καὶ κακόπιστοι πιστωταί, εἶναι δυνατὸν νὰ θέσουν εἰς ἐφαρμογήν. Καὶ δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσωμεν νὰ δεχθῆτε μίαν ἀναβολήν, ἵνα ἐπιφέρωμεν τροπολογίας τινάς. Θὰ ἠθέλαμεν τὴν παράκλησιν αὐτὴν νὰ τὴν προσέξετε. Ὑποβάλλομεν τὴν παράκλησιν, ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, ἵνα μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπιφέρωμεν τροπολογίας τινάς, τὰς ὁποίας ἀντλοῦμεν ἐκ τῆς πείρας μας τῆς πολυετοῦς, ὥστε τὸ νομοσχέδιον νὰ καταστῇ ἄρτιον, χρήσιμον καὶ οὐχὶ ἐπικίνδυνον. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§173Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον τὸ εἰσάγει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν τιμὴν νὰ ἀπευθύνεται πρὸς ὑμᾶς. Τὸ εἰσάγει, διότι θίγει διατάξεις τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας, ἡ ὁποία εἶναι δικαστικὸς νόμος. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον εἶναι νομοσχέδιον ἀφορῶν τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι φορεὺς ἐν προκειμένῳ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἐκφραζομένης καὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ὡς θίγον διατάξεις δικονομικάς, ἐμπίπτει, τυπικῶς τοὐλάχιστον, εἰς τὴν ἰδικήν μου ἁρμοδιότητα. Τούτων τεθέντων, θὰ ἀναγνωρίσητε, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἷς ἐκ τῶν συναδέλφων ἐχαρακτήρισεν ὡς ἐπιμονὴν δὲν ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν πείσματος, διότι πάντοτε, ὑπῆρξα ἐνδοτικὸς εἰς τὰς γνώμας τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ πάντοτε προσεπάθησα καὶ τὰς ἰδικάς μου γνώμας νὰ τὰς προσαρμόσω μὲ καλὴν θέλησιν καὶ κατανόησιν πρὸς τὰς γνώμας, τὰς ὁποίας ἤκουσα καὶ τὰς ὁποίας ἑκάστοτε ἀκούω μετὰ προσοχῆς. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, λέγω, καθαρῶς οἰκονομικόν, ἔχει ὡς ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὴν ἐμπέδωσιν τῆς πίστεως, σὺν τῇ ἐφικτῇ, κατὰ τὸ δυνατόν, προστασίᾳ τῶν συμφερόντων τοῦ ὀφειλέτου. Τοποθετοῦντες τὸ θέμα εἰς ἁδρὰς γραμμὰς παρατηροῦμεν ὅτι, διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἁπλῶς, παραλλήλως πρὸς τὰ ὑπάρχοντα σκληρὰ μέτρα ἐκτελέσεως κατὰ τοῦ ὀφειλέτου, θεσμοθετεῖται καὶ ἕτερον μέσον ἠπιώτερον τοῦ ὁποίου ἄλλως τε τὴν χρῆσιν κατὰ τὸν νόμον, δύναται νὰ διακόψῃ ὁ ὀφειλέτης, ἐὰν κατὰ τὴν κρίσιν του, ἀπειλῇ ἡ συνέχισις τοῦ μέτρου, βλάβην τῶν συμφερόντων του. Ἐάν, λοιπόν, καὶ ἕνα τοιοῦτον μέτρον παραπλεύρως πρὸς τὰ σκληρὰ μέτρα, ληφθῇ, τὸ ὁποῖον τὸ μὲν τείνει εἰς τὴν ἑδραίωσιν τῆς πίστεως—καὶ θὰ ἐξηγηθῶ διατὶ—τὸ δὲ ἄγει εἰς τὴν προστασίαν τῶν συμφερόντων τοῦ ὀφειλέτου, τοῦ ὁποίου ἡ ἐπιχείρησις εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ, ἀντὶ νὰ καταστραφῇ, διὰ μιᾶς καλυτέρας διαχειρίσεως τῆς περιουσίας του, ἐὰν ταῦτα, λέγω, προτίθεται τὸ νομοσχέδιον, εἶναι τὸ νομοσχέδιον καθ’ ἑαυτό, ἄξιον ἰδιαιτέρας προσοχῆς, ὡς ἄλλωστε δὲν παρέλειψαν καί τινες ἐκ τῶν ὁμιλησάντων νὰ διαπιστώσουν. Λέγω, ὅτι ἄγει εἰς τὴν ἐμπέδωσιν τῆς πίστεως, κύριοι, εὐθέως. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς ἐν προκειμένῳ τῆς Κυβερνήσεως, ἐν τῇ προωθήσει τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς. Διότι ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐνῷ δὲν εἶναι ἄξιαι καταστροφῆς, ἐν τούτοις κλονίζονται. Κλονίζονται πολλάκις ἐκ τῶν λόγων, τοὺς ὁποίους ἐμνημόνευσεν ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, συνεπείᾳ ἀκαταλληλότητος τοῦ προσώπου τοῦ διευθύνοντος τὰς ἐπιχειρήσεις, ἢ προσωπικῶν του ἀτυχιῶν εἰς τρόπον, ὥστε νὰ παρέχεται, ἡ ἐλπὶς τοὐλάχιστον, ὅτι δι’ ἑνὸς προσώπου καταλληλοτέρου, μεγαλυτέρας πίστεως, ἐμπνεύσεως, πρωτοβουλίας, δραστηριότητος, αὐτὴ ἡ ἐπιχείρησις, ἡ βιώσιμος, θὰ ὀρθοποδήσῃ καὶ πρὸς τὸ καλόν, γενικώτερον τῆς πίστεως καὶ πρὸς τε τὸ συμφέρον τῶν δανειστῶν καὶ τοῦ ὀφειλέτου. Ὑπάρχει κ’ ἄλλη περίπτωσις τὴν ὁποίαν ὑπῃνίχθην εἰς κάποιαν διακοπήν. Εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν ἐπιχειρήσεων τῶν ἐπιτηδείων, οἱ ὁποῖοι κατορθώνουν νὰ ἀπομυζοῦν τὰς ἐπιχειρήσεις δι’ εἰκονικῶν φερ’ εἰπεῖν δαπανῶν ἢ διὰ διαφόρων ἄλλων μεθόδων καὶ ἐνῷ πρόκειται περὶ ἐπιχειρήσεων πραγματικῶς βιωσίμων, αἱ ὁποῖαι ἐπιχειρήσεις ἀποδίδουν ἱκανὰ εἰς τοὺς διευθύνοντας αὐτάς, ἐν τούτοις ἐμφανίζονται κλονιζόμεναι ἐκ λόγων κακοπιστίας καὶ εἰδικῆς ἐπιτηδειότητος, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει ἐνίους ἐπιχειρηματίας, ἰδίως εἰς ἐποχὰς κάμψεως, ἀλλὰ καὶ εἰς πᾶσαν περίστασιν. Οὕτω πως ὁρωμένων τῶν πραγμάτων, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι βέβαιον ὅτι τὸ νομοσχέδιον προτίθεται ἀγαθὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον διὰ βραχυτάτων ἐξέθεσα καὶ τὸν ὁποῖον λυποῦμαι διότι ἰσχυρίσθη ἀξιότιμος συνάδελφος, ὅτι ὠχρῶς κατωρθώσαμεν νὰ διατυπώσωμεν ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ φόβος τὸν ὁποῖον ὁ πρῶτος τῶν ὁμιλησάντων διετύπωσεν, ὅτι δηλαδὴ εἶναι δυνατὸν τὰ συμφέροντα τοῦ ὀφειλέτου νὰ ὑποστοῦν μίαν ζημίαν ἀνεπανόρθωτον, δύναται νὰ ἀποσοβηθῇ διὰ τῆς δυνατότητος τοῦ ὀφειλέτου ὅπως προσφύγῃ εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν καὶ ἐξαίρων τὸν κίνδυνον τὸν ὁποῖον διατρέχουν τὰ συμφέροντά του ἐν τῇ ἐπιχειρήσει, νὰ ζητήσῃ τὴν διακοπὴν τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως. Ἑπομένως καὶ ἀπὸ ταύτης τῆς ἀπόψεως, παρέχει μίαν δικλεῖδα ἀσφαλείας τὸ νομοθέτημα ὑπὲρ τοῦ ὀφειλέτου χάριν τῆς ὑπερασπίσεως τῶν συμφερόντων του. Κάθε ἀνθρώπινον ἔργον, κύριοι βουλευταί, καὶ ἰδίως ἐπὶ θεμάτων λεπτεπιλέπτων, τεχνικῶν καὶ ἀπολύτως δυσχερῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων θεμάτων ἡ νομοθετικὴ πολιτικὴ εἶναι δυνατὸν νὰ προσκόψῃ, ὅπως ἐλέχθη ὀρθῶς ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, καὶ εἰς τὴν ἐφευρετικότητα τῶν ἀνθρώπων καὶ εἰς τὴν κακοπιστίαν καὶ εἰς τὴν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ἐπιθυμίαν καὶ τάσιν πρὸς καταστρατήγησιν τοῦ νόμου, ἓν τοιοῦτον ἔργον, μέγα, εἶναι δυνατὸν ἴσως νὰ ἔχῃ καὶ ἀτελείας. Ἐὰν καὶ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ἔχῃ τυχὸν κατὰ τὰς προχείρως ἐξενεχθείσας γνώμας τῶν ἀντιλεγόντων ἀτελείας, ταύτας εἴτε ἡ ἱκανῶς ἀσκουμένη νομολογία τῶν δικαστηρίων, εἴτε ἡ πάντοτε παροῦσα Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅταν τὰς ἀνευρίσκῃ ἐν τῇ ἐφαρμογῇ, δύναται πάντοτε νὰ θεραπεύῃ. Ὅταν προχωροῦμεν ἱδρύοντες ἕνα θεσμὸν κατὰ πρῶτον εἰς τὴν χώραν, ἀλλὰ μὲ ἀγαθὴν πρόθεσιν καὶ μὲ σκοπὸν τὴν τόνωσιν τῆς πίστεως, ἐφαρμογῆς μιᾶς θετικωτέρας οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ προστασίας ἐνδεχομένως καὶ δι’ ἠπιωτέρων μέσων ἐξαναγκασμοῦ τῶν συμφερόντων τοῦ ὀφειλέτου, ὅταν, λέγω, ἱδρύωμεν ἕνα τοιοῦτον θεσμόν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀναχαιτιζώμεθα ἀπὸ τὴν προοπτικήν, τὴν στηριζομένην εἰς τὴν ἐφευρετικότητα καὶ τὴν κακοπιστίαν καὶ τὴν πρὸς καταστρατήγησιν τοῦ νόμου τάσιν τοῦ κύκλου ἐκείνων, εἰς τοὺς ὁποίους ὁ θεσμὸς ἀναφέρεται. Τὰ νομοθετικὰ μέτρα κρίνονται αὐτοτελῶς, δὲν κρίνονται μὲ τὴν φοβίαν τῆς ἐμπτώσεώς των εἰς τὸ πλαίσιον τῶν κακῶν ἑρμηνευτῶν καὶ τῶν κακῶν προσωπικῶν φορέων, ἂς εἴπωμεν, τῆς λειτουργίας αὐτῶν τῶν θεσμῶν. Θὰ ληφθῇ πᾶσα πρόνοια κάθε θεσμὸς νὰ λειτουργήσῃ καλῶς. Καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Πρωτοδικῶν νὰ δικάζουν καλῶς, καὶ οἱ δανεισταὶ νὰ ἐπιζητοῦν ὡς ἔχουν συμφέρον νὰ ἱκανοποιήσουν τὰ συμφέροντά των ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ νόμου, καὶ οἱ ὀφειλέται νὰ προστατευθοῦν ἀπέναντι τῆς τυχὸν κακῆς ἐφέσεως ἢ ἀνικανότητος τῶν διαχειριστῶν διὰ τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα παρέχει ὁ κόσμος. Αἱ ἐφαρμογαὶ τῶν νόμων παρουσιάζουν πολλάκις δυσχερείας, ἀλλ’ ἀρκεῖ πάντοτε ἡ προσπάθεια τῆς ὑπερνικήσεώς των. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ὅτι ὑπὸ τῶν ἀντιλεγόντων δὲν ἐμελετήθη τὸ νομοσχέδιον, ἀλλά, βεβαίως, ἄλλο πρᾶγμα εἶναι ἡ μελέτη ἑνὸς νομοσχεδίου διανεμομένου εἰς τὴν Βουλὴν—μελέτη, δὲν θέλω νὰ εἴπω τὴν λέξιν πρόχειρος—καὶ ἄλλο πρᾶγμα εἶναι ἡ μακρὰ ἀπασχόλησις εἰδικῶν ἐπιστημόνων οἱ ὁποῖοι, ἂν μή τι ἄλλο, ἔχουν τὴν αὐτὴν ἐμπειρίαν μὲ ἡμᾶς καὶ τὸ αὐτὸ μέτρον κρίσεως, πλὴν τοῦ μεγάλου αὐτῶν ἐπιστημονικοῦ κύρους.

§174Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ τὸ ἀμφισβητοῦμεν τελείως.

§175Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Καθηγητὴς ὑπέβαλε αἴτησιν πλειστηριασμοῦ τὸ Σάββατον διὰ τὴν Δευτέραν (Δὲν ἠκούσθη).

§176Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ μεταφέρω τὴν συζήτησιν εἰς ἐκτίμησιν τῶν ἱκανοτήτων ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι ἀπολαύουν πάσης τιμῆς. Ἄλλοι ἔχουν περισσοτέραν ἐμπειρίαν, ἄλλοι ὀλιγωτέραν. Ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῶ πρὸς ὑμᾶς καὶ εἶμαι Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα διαχειρίζομαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἔχω τὴν ὀλιγωτέραν ἐμπειρίαν ὅλων σας, διότι, ὅπως γνωρίζετε, ἔχω ἄλλην εἰδικότητα, τὴν τοῦ δικανικοῦ βήματος τῆς ὑπερασπίσεως. Καὶ ἐν τούτοις ἀποτολμῶ νὰ διαχειρισθῶ αὐτὸ τὸ θέμα, καίτοι ἔχω τὴν ὀλιγωτέραν ἐμπειρίαν.

§177Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθῇ ἡ πεῖρα ἡ ἰδική σας μὲ τὴν πεῖραν τοῦ σοφοῦ καθηγητοῦ, τοῦ κ. Χωραφᾶ, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἐδικηγόρησεν, ἐνῷ ὑμεῖς ἠναλώθητε εἰς τὰς αἰθούσας τῶν Δικαστηρίων;

§178Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αὐτὰ δὲν ἔχουν θέσιν ἐν προκειμένῳ. Λέγω, λοιπόν, κ.κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ σᾶς καθησυχάσω, ταῦτα. Τὸ νομοσχέδιον, ὅπως καὶ κάθε νομοσχέδιον, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ μερικὰς ἀτελείας. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἶναι παροῦσα διὰ νὰ συμπληρώσῃ ἐκείνας τῶν ἀτελειῶν, τὰς ὁποίας ἡ πεῖρα τῆς ἐφαρμογῆς θὰ καταστήσῃ ἀπαραιτήτους, ὅσας ἐξ αὐτῶν τῶν τυχὸν ὑπαρχουσῶν δὲν θὰ κατορθώσῃ νὰ λειάνῃ ἡ νομολογία τῶν δικαστηρίων. Πρὸς καθησύχασίν σας ἐπίσης προσθέτω καὶ τὸ ἑξῆς: Ὅτι πολλοὶ ὀφειλέται οἱονεὶ ἐπισπεύδουν τὴν ἐπιψήφισιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἀντιλαμβάνονται ἐκ τῶν κάτω—αὐτοὶ εἶναι οἱ καλύτεροι ἀντιλήπτορες τῶν συμφερόντων των—ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι δυνατὸν νὰ τύχουν μιᾶς ἐπιεικεστέρας μεταχειρίσεως ἀπὸ τὴν μεταχείρισιν τὴν συνήθη, τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας. Ἐὰν τὸ νομοσχέδιον ἐμφανίσῃ ἀνάγκην συμπληρώσεων, ἐδῶ εἶναι παροῦσα ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία διὰ νὰ τὰς θεραπεύσῃ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, κύριοι, διότι ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι ἐξηγημένος μαζί σας, μετὰ τῶν ὁποίων τόσοι δεσμοὶ μὲ συνδέουν, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιμονὴ προσωπική μου ὡς ἴσως ὑπηνίχθητε, νὰ ψηφισθῇ ταχέως τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς κυβερνήσεως καὶ ἀνάγκη. Καὶ δὲν σᾶς ἀποκρύπτω ὅτι ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς κυβερνήσεως σπεύδει εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐκ τοῦ ὁποίου προσδοκᾷ, ὡς εὑρισκομένου ἐν τῇ σειρᾷ τῶν κυβερνητικῶν οἰκονομικῶν μέτρων, τὴν ἐμπέδωσιν τῆς πίστεως. Διὰ τοὺς λόγους τούτους παρακαλῶ.....

§179Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Δὲν ἐχάλασεν ὁ κόσμος διὰ μίαν ἑβδομάδα.

§180Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε τὴν γνώμην σας, ἀλλ’ ἐγὼ ἔχω τὴν εὐθύνην.

§181Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ τὸ ἀναβάλωμεν διὰ μίαν ἑβδομάδα.

§182Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ τίποτε κ. Σολομωνίδη, μὲ τὴν ἀναβολὴν αὐτήν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Τριχωνίας.

§183Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὴ χρήζει ἐπεξεργασίας. Νὰ τὸ ἀναβάλωμεν τὸ νομοσχέδιον διὰ δύο ἡμέρας.

§184Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, διατὶ θέλετε τὴν ἀναβολὴν τῶν δύο ἡμερῶν;

§185Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Διὰ νὰ σᾶς φέρωμεν τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἱκανοποιοῦν καὶ σᾶς.

§186Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὑπὸ ποῖον τύπον; Νὰ μοῦ εἴπητε μίαν τοιαύτην τροπολογίαν.

§187Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Λόγου χάριν, παίρνομεν τὸ ἄρθρον 2, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι ὁ διαχειριστὴς εἶναι ὑπεύθυνος εἰς ἀποζημίωσιν ἔναντι τοῦ ὀφειλέτου καὶ τῶν δανειστῶν.

§188Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶναι ζήτημα ἑρμηνείας. Τὴν εὐθύνην τοῦ ἐντολοδόχου ζητεῖτε διὰ τροπολογίας ἐν εἰδικῷ νομοσχεδίῳ νὰ καθορίσωμεν; Ζητεῖτε δηλαδὴ νὰ καθορίσωμεν εἰδικὴν εὐθύνην ἐντολοδόχου πέραν τῆς εὐθύνης, τὴν ὁποίαν διὰ τὸν ἐντολοδόχον, εὐθυνόμενον καὶ δι’ ἐλαφρὰν ἀμέλειαν καθιερώνει τὸ Ἀστικὸν Δίκαιον; Τί εἴδους τροπολογία εἶναι αὐτή;

§189Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐὰν ἔλεγον, ὅτι ὁ διαχειριστὴς λόγῳ τῆς διαχειρίσεως εἶναι ὑπεύθυνος...

§190Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶναι σαφεστάτη ἡ διάταξις αὐτή.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἰσήλθομεν, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§192Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Προκειμένου, κ. Ὑπουργέ, περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, ὁ Πρόεδρος δίδει ἄδειαν κλπ. Ἐὰν εἶναι ἀκίνητον;

§193Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν χρειάζεται. Εἶναι καθαρὰ τὰ εἰσοδήματα τοῦ ἀκινήτου. Τὸ ἀκίνητον εὐχερῶς διαχειρίζεται. Αὐτὴ ἡ διάταξις μεταξὺ ἐπιχειρήσεως καὶ ἀκινήτου ἐμελετήθη καὶ ἐκρίθη ὅτι δὲν εἶναι τὸ αὐτὸ ἡ διαχείρισις ἐπιχειρήσεως μὲ τὴν διαχείρισιν τοῦ ἀκινήτου, ἡ ὁποία εἶναι εὐχερεστάτη λογιστικὴ πρᾶξις.

§194Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡμεῖς σᾶς λέγομεν ὅτι δὲν εἴμεθα ἕτοιμοι. Ἠθέλαμεν νὰ ὑποβάλωμεν τροπολογίας.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεοφανόπουλος ἔχει τὸ λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§196Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζω πόσον εὐλαβὴς καὶ αὐστηρὸς τηρητὴς εἶσθε τοῦ Κανονισμοῦ. Πρὸ ἡμερῶν ὅταν ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἠθέλησε νὰ συζητήσῃ καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς κάποιαν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἴσως νὰ μὴ ἦτο σύμφωνος μὲ τὸν Κανονισμόν, ὑμεῖς παρὰ τὴν θέλησιν τῆς Βουλῆς, δι’ ἑνὸς τρόπου ἐπιτακτικοῦ εἴπατε ὅτι οἱ κύριοι συνάδελφοι δὲν εἶναι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ πράξω τι παρὰ τὸν Κανονισμόν. Σήμερον, αὐτὴν τὴν στιγμήν, κύριε Πρόεδρε, δὲν εἴμεθα ἐν ἀπαρτίᾳ.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ πρῶτον προβάλλεται αὐτὴν τὴν στιγμήν, οὐδεὶς εἶχε διαμαρτυρηθῆ διὰ τὸ ζήτημα αὐτό.

§198Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἐπικαλοῦμαι τὴν ὑμετέραν αὐστηρὰν κρίσιν, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὑμεῖς διαπιστοῖτε, ἀπαρτίαν. Ἐὰν ὑμεῖς, κύριε Πρόεδρε, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, ἀπὸ ὑμᾶς ἀναμένω τὸ ἀποτέλεσμα καὶ τοιαύτην κρίσιν, προκειμένου μάλιστα περὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου νομοσχεδίου.

§199Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ εἶναι προφανὲς ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία καὶ δι’ αὐτὸ θὰ λύσετε τὴν συνεδρίασιν συμφώνως τῷ Κανονισμῷ παρακαλῶ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τροπολογίας, νὰ τὰς ὑποβάλουν τὸ ταχύτερον, εἰς τρόπον ὥστε ἐντὸς δύο ἡμερῶν νὰ διατυπωθοῦν ἐγγράφως, νὰ διανεμηθοῦν καὶ νὰ εἰσαχθῇ τὸ νομοσχέδιον πρῶτον πρὸς συζήτησιν.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας, ἀφορωσῶν τὴν ἀναγκαστικὴν ἐκτέλεσιν» ἀναβάλλεται. Ἐλλείψει ἀπαρτίας λύεται ἡ συνεδρίασις καὶ ὥραν 5.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.55′ μ.μ.)