1954.03.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 46η

Δευτέρα 15 Μαρτίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Μολονότι διὰ τὰ πρακτικὰ τῆς τελευταίας συνεδριάσεως ἤτοι τῆς 3ης Μαρτίου, ἐδόθη ἔγκρισις ἐπικυρώσεως αὐτῶν ὑπ’ εὐθύνην τοῦ Προέδρου καὶ τυπικῶς τυγχάνουν ἐπικυρωμένα, παρὰ ταῦτα, ἐρωτῶ ἐάν τις ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἔχῃ νὰ διατυπώσῃ παρατήρησίν τινα ἐπ’ αὐτῶν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Ὄχι.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει καλῶς. Ὁ βουλευτὴς Καρυστίας κ. Γεώργιος Βογιατζῆς ζητεῖ τὴν ἄδειαν τοῦ Σώματος, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Ἐγκρίνει ἡ Βουλὴ τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας;

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της εἰς τὴν αἰτηθεῖσαν ἄδειαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§6Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 44381/ 3–3–1954 ἀποφάσεώς του τροποποιοῦν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 16860/ 3–2–54 ὁμοίαν, δι’ ἧς παρεσχέθη ἐγγύησις τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων χορήγησιν συμπληρωματικοῦ δανείου ἐκ δραχ. 100.000.000 εἰς τὸ Σχολικὸν Ταμεῖον Ἀμφικλείας διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ ἐν λόγῳ Σχολικοῦ Ταμείου ὁρίζει, ὅτι ἡ ἐγγύησις τοῦ Δημοσίου θέλει καλύπτει ποσὸν ἴσον πρὸς τὸ ἐτήσιον τοκοχρεωλύσιον τοῦ ἐν λόγῳ δανείου ὡς καὶ προγενεστέρου ἐκ 200.000.000 τοιούτου. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 57297/ 9–3–54 ἐγγράφου του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορήγησιν δανείου μέχρι ποσοῦ δραχμ. 7.000.000.000 πρὸς τὸν Α.Σ.Ο. διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἁπασῶν τῶν πληρωμῶν του, τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν συγκέντρωσιν σταφίδος ἐσοδείας 1953. Οἱ βουλευταὶ Λακεδαίμονος κ.κ. Δ. Πλαγιάννης καὶ Π. Σταθόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἀνωτάτης Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, ζητούσης ἀπαλλαγὴν τῶν τέκνων τῶν ἀπόρων πολυτέκνων ἐκ τῆς ἐπιβληθείσης ἐκτάκτου εἰσφορᾶς εἰς τοὺς μαθητὰς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Οἱ βουλευταὶ Λακεδαίμονος κ.κ. Δ. Πλαγιάννης καὶ Π. Σταθόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἀνωτάτης Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, ζητούσης ἀπαλλαγὴν τῶν ἀπόρων πολυτέκνων ἀπὸ τῆς Δημοτικῆς φορολογίας ἐκ τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Ν. Πανταζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν Κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων Δημοσίων Ταμείων Ξάνθης, Καβάλας, Δράμας κ.λ.π., ζητούντων μονιμοποίησίν των εἰς ὀργανικὰς θέσεις τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ἢ τοῦ Δημοσίου Ταμείου, καθορισμὸν παγίας ἀντιμισθίας διὰ τὴν ἀμοιβήν των, ὁδοιπορικῶν ἐξόδων κ.λ.π. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Αʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἰ. Λαυρεντίδη καὶ Χ. Ντινίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1074/25–2–54 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 24–2–54 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἰσαὰκ Λαυρεντίδη καὶ Χρ. Ντινίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος εἰς τὸ συνταχθησόμενον ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου του σχέδιον τοῦ νέου Κανονισμοῦ παροχῶν ὅπερ θὰ ὑποβληθῇ ἡμῖν συντόμως πρὸς ἔγκρισιν, συμπεριελήφθη πρότασις ὅπως εἰς περίπτωσιν ἀντικειμενικῆς ἀδυναμίας πιστοποιήσεως τῆς ἀπαιτουμένης συνταξίμου ἐπαγγελματικῆς ἀπασχολήσεως διὰ πιστοποιητικοῦ Ἐφορίας, λόγῳ καταστροφῆς τῶν ἀρχείων ταύτης ἢ μὴ διενεργείας ἐλέγχου, νὰ δύνανται οἱ αἰτοῦντες συνταξιοδότησιν ν’ ἀποδείξωσι τὸν χρόνον ἐπαγγελματικῆς ἀπασχολήσεώς των διὰ πιστοποιητικῶν ἐπιμελητηρίων ἢ ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων ἢ τῶν ἁρμοδίων Ἀστυνομικῶν ἢ Κοινοτικῶν Ἀρχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1954.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Δ. ΘΟΙΒΙΔΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ. Ἐπὶ ἑτέρας ἐρωτήσεως τῶν αὐτῶν κ.κ. βουλευτῶν. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1075/25–2–54 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 24–2–54 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἰσαὰκ Λαυρεντίδη καὶ Χρ. Ντινίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2203/3–3–54 ἀναφορὰν τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν, ἐν ᾗ ἐκτίθενται αἱ ἀπόψεις τοῦ Δ. Συμβουλίου του καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ταύτην ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους βουλευτὰς πρὸς γνῶσίν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1954

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Δ. ΘΟΙΒΙΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΤΑΜΕΙΟΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 2203. Ἀθῆναι τῇ 3 Μαρτίου 1954 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας Διεύθυνσιν Κ.Α./II Ἐνταῦθα Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 53665/54 Ὑμετέρας Διαταγῆς καὶ κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 241/2–2–54 ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ταμείου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπιστρέψωμεν συνημμένως τὴν ἀπὸ 24–2–54 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἰσαὰκ Λαυρεντίδη καὶ Χρήστου Ντινίδη καὶ ν’ ἀναφέρωμεν τὰ ἑξῆς: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 34 τοῦ ἀπὸ 6–3–1940 Καταστατικοῦ τοῦ Ταμείου, παρέχεται εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους αὐτοῦ ἡ δυνατότης ὑποβολῆς ἐνόρκων βεβαιώσεων πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ χρόνου ἐργασίας των, μόνον εἰς τὰς περιπτώσεις διαλύσεως τῶν ἐπιχειρήσεων ἢ μὴ τηρήσεως βιβλίων ὑπ’ αὐτῶν. Τὸ ἀξιόπιστον τῶν βεβαιώσεων τούτων ἐπαφίεται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ταμείου δυναμένου νὰ διατάξῃ δι’ οἱουδήποτε μέσου, τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς ἀληθείας. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῆς διατάξεως ταύτης, μετὰ τῆς μεγαλυτέρας δυνατῆς εὐμενείας ἐξετάζει ἑκάστοτε τὰς περιπτώσεις ἐκείνας, καθ’ ἃς δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ δι’ ἄλλου μέσου ἀπόδειξις τοῦ χρόνου ἐργασίας τῶν ἠσφαλισμένων αὐτοῦ. Τοῦτ’ αὐτὸ ἐφαρμόζεται καὶ διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους τῆς περιφερείας Σερρῶν, οἵτινες ὡς γνωστόν, κατὰ τὴν ἐπὶ Βουλγαρικῆς κατοχῆς τῆς περιφερείας των ἐποχήν, εἶχον ἐφοδιασθῆ μὲ βιβλιάρια τοῦ Βουλγαρικοῦ Ἱδρύματος τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἅτινα λαμβάνονται ὑπ’ ὄψει ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ταμείου καὶ οὕτω ἀναγνωρίζονται πλήρως τὰ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς πραγματοποιηθέντα ἡμερομίσθια προκειμένου νὰ κριθῇ τὸ συνταξιοδοτικὸν δικαίωμα αὐτῶν. Ἐπειδὴ ὅμως, παρὰ πολλῶν ἐνδιαφερομένων καταβάλλεται συστηματικὴ προσπάθεια δημιουργίας συνταξιοδοτικῶν προϋποθέσεων, κυρίως δι’ ἐνόρκων βεβαιώσεων, αἵτινες κατὰ τὸ πλεῖστον δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα, ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ταμείου δι’ ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν, προβαίνει εἰς οὐσιαστικὴν ἔρευναν δι’ ἐπιτοπίου μεταβάσεως ὑπαλλήλου. Διότι, ὡς εἶναι εὐνόητον, ἐὰν αἱ ὑποβαλλόμεναι ἑκάστοτε ἔνορκοι βεβαιώσεις λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψει ἀνεξελέγκτως ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ταμείου, τότε θὰ ὑπῆρχε κίνδυνος χορηγήσεως συντάξεων εἰς πρόσωπα μὴ συγκεντροῦντα καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα τὰς προϋποθέσεις τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Ταμείου, γεγονός, ὅπερ θὰ εἶχε πλὴν ἄλλων συνεπειῶν, δυσμενῆ ἀντίκτυπον εἰς βάρος τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ταμείου. Ὡς εἶναι γνωστὸν ὑμῖν, αἱ μεγάλαι λιγνιτικαὶ ἐπιχειρίσεις τῆς περιφερείας Σερρῶν, ἐνῶ διατηροῦν πλῆρες ἀρχεῖον, ἐν τούτοις δὲν ἐκδίδουν βεβαιώσεις ἐργασίας ἐπὶ τῇ βάσει τούτου, οὔτε θέτουν αὐτὸ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ μεταβαίνοντος δι’ ἔλεγχον ὑπαλλήλου τοῦ Ταμείου, ἀλλ’ ἐκδίδουν βεβαιώσεις «ἀπὸ μνήμης» ἢ «βάσει πληροφοριῶν ἄλλων μαρτύρων» καὶ ἐμφανίζουν οὕτω, ἀριθμὸν χιλιάδων ἡμερομισθίων. Παρετηρήθη δὲ ἐν προκειμένῳ τὸ φαινόμενον τοῦτο, ὅτι ἐνῶ εἰς τοιαύτας βεβαιώσεις ἀναγράφονται ἑκατοντάδες ἡμερομισθίων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ἐξ ὑποβληθέντων ὅμως μεταγενεστέρως, ἀσφαλιστικῶν βιβλιαρίων τοῦ Βουλγαρικοῦ Ἱδρύματος τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, προέκυψεν ἀριθμὸς ἡμερομισθίων διὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ἀπασχολήσεως, κάτω καὶ τοῦ ἡμίσεος. Ὡς ἐκ τούτου, πολλοὶ ἠσφαλισμένοι σκοπίμως ἀποκρύπτουν τὰ τοιαῦτα ἀσφαλιστικὰ βιβλιάριά των, ἐν τῇ προσπαθείᾳ των νὰ ἐμφανίσουν δι’ ἄλλων δικαιολογητικῶν ηὐξημένον ἀριθμὸν ἡμερομισθίων. Δι’ αὐτοὺς ὅθεν τοὺς λόγους καὶ πρὸς ἀποφυγὴν ἐνδεχομένως ἀδικιῶν, διεξάγεται ἑκάστοτε παρὰ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ταμείου οὐσιαστικὴ καὶ ἐμπεριστατωμένη ἔρευνα ἑκάστης περιπτώσεως. Ἐπιτραπήτω δὲ ἡμῖν νὰ φρονῶμεν ὡς ἐκ τούτου, ὅτι ἡ θέσπισις διατάξεως γενικοῦ περιεχομένου ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος, θ’ ἀπέβαινεν εἰς βάρος τῶν πραγματικῶν λιγνιτωρύχων. Ἐπὶ τούτοις, ὑποβάλλομεν Ὑμῖν τὴν παράκλησιν, ὅπως, ἐὰν οἱ ἐρωτῶντες κ.κ. βουλευταὶ ἔχουν ὑπ’ ὄψει των συγκεκριμένας περιπτώσεις δικαιούχων ἠσφαλισμένων, θέτωσι ταύτας ὑπ’ ὄψιν Ὑμῶν, ἵνα, ἐν συνεχείᾳ αὗται ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἡμετέρου Ταμείου, ἐξετασθῶσι μετὰ τῆς μεγαλυτέρας δυνατῆς προσοχῆς καὶ εὐμενείας. Μετὰ σεβασμοῦ Ὁ Πρόεδρος τοῦ Δ.Σ.

ΔΗΜ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ

Ὁ Διευθυντὴς

ΔΗΜ. ΤΣΑΜΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰ. Χατζηνικολῆ. Ἡ Δασικὴ Ὑπηρεσία οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχει οὐδ’ ἐμπόδια προβάλλει εἰς τὴν ἔγκρισιν ἐκχερσώσεων γεωργικῶν κλήρων, ὡς ἐν προκειμένῳ. Οὕτω ἐν τῇ περιφερείᾳ Προκοπίου ἐνεκρίθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 201821/30–11–53 Διαταγῆς ἅπασαι αἱ προταθεῖσαι ἐκχερσώσεις κληροτεμαχίων 15 κληρούχων. Πρὸ τῆς ὑποβολῆς τῶν προτάσεων ἐκχερσώσεως ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους Δασικῶν Ἀρχῶν ἔρευνα, ἵνα ἐξακριβωθῇ ἂν πρόκειται πράγματι περὶ γεωργικοῦ κλήρου ἢ περὶ ἄλλων κατηγοριῶν ἐκτάσεων δασῶν, δι’ ἃς δὲν συντρέχουν αἱ νόμιμοι προϋποθέσεις ἐκχερσώσεώς των. Πλέον τῶν ὡς ἄνω, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31881/25–2–1954 Διαταγῆς διετάχθη τὸ Δασαρχεῖον Λίμνης ὅπως ἐπὶ τυχὸν ἐκκρεμουσῶν παρ’ αὐτῷ αἰτήσεων ἐκχερσώσεως γεωργικῶν κλήρων, ὑποβάλῃ ἐπειγόντως τὰς σχετικὰς προτάσεις του. Ἀθῆναι τῇ 9 Μαρτίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

Ἀριθ. πρωτ. 31881/585. Ἀθῆναι τῇ 25–2–54 ΘΕΜΑ. Ὅπως ἀναφέρῃ ἐπὶ αἰτηθεισῶν ἐκχερσώσεων γεωργικῶν κληροτεμαχίων παραχωρηθεισῶν εἰς Προκόπι καὶ Πῆλι. Ἀποδέκτης: κ. Δασάρχην Λίμνην Εὐβοίας Ἀποστέλλομεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1009/553/23–2–54 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰ. Χατζηνικολῆ καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως ἀναφέρητε ἂν, καὶ διὰ τίνα λόγον, ἐκκρεμοῦν παρ’ ὑμῖν αἰτήσεις ἐκχερσώσεως κληροτεμαχίων εἰς τὰς περιφερείας τῶν κτημάτων Προκοπίου κλπ., περὶ ὧν ἡ ὡς ἄνω ἐρώτησις. Ἐφ’ ὅσον ἐκκρεμοῦν παρ’ ὑμῖν τοιαῦται ὑποθέσεις, παρακαλοῦμεν ὅπως ἐπισπεύσητε τὴν ἐξέτασιν τούτων ὑποβάλλοντες ἡμῖν ἐπειγόντως τὰς σχετικὰς προτάσεις σας.

Ὁ Διευθυντὴς

Γ. ΚΟΣΣΕΝΑΚΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Αʹ.) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1100/26–2–54 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 167 καταχωρηθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ Κράτους συγκέντρωσιν καὶ ἐπεξεργασίαν τῶν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἀπωλήτων καπνῶν ἐσοδείας 1952 κλπ. τῶν χωρίων περιφερείας Δράμας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα. Διὰ τῶν ληφθέντων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως γενικῶν καὶ εἰδικῶν ὑπὲρ τοῦ καπνοῦ μέτρων, κατέστη δυνατὴ ἡ ἔγκαιρος ἀπορρόφησις τῶν παραγωγικῶν καπνῶν ἐσοδείας 1952 καὶ εἰς ἱκανοποιητικὰς τιμὰς διὰ τοὺς παραγωγούς, ὥστε τὸ πρῶτον, ἐπὶ τῇ λήξει τῆς ἀγοραστικῆς περιόδου, τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1952, νὰ μὴ τεθῇ γενικώτερον ζήτημα συγκεντρώσεως ὑπὸ τοῦ Κράτους ἀδιαθέτων παραγωγικῶν καπνῶν. Κατ’ ἐξαίρεσιν παρέμεινεν ἀδιάθετος εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν μόνον ποσότης 450.000 περίπου ὀκάδων καπνῶν ἐν τῇ περιφερείᾳ Προσωτσάνης, Δράμας, λόγῳ τῆς ἀζητησίας, ἥτις χαρακτηρίζει μεταπολεμικῶς τὰ καπνὰ τῆς καλλιεργουμένης ἐν τῇ περιφερείᾳ ταύτῃ ποικιλίας. Ἡ ποσότης αὕτη δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ὀργάνωσιν καὶ κινητοποίησιν μηχανισμοῦ συγκεντρώσεώς των ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της ὅπως ἐνισχύσῃ τοὺς κατόχους τῶν καπνῶν τούτων, ἐνέκρινεν ἐκδηλωθεῖσαν πρόθεσίν των περὶ συγκεντρώσεως καὶ ἐμπορικῆς ἀξιοποιήσεώς των ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Δράμας καὶ προέβη εἰς τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἔργου τούτου, τῇ ἐγγυήσει τοῦ Δημοσίου διὰ ποσοῦ 2.000.000.000 δραχμῶν, εἰς τρόπον ὥστε συντόμως νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀπορρόφησις καὶ περαιτέρω ἀξιοποίησις καὶ τῶν καπνῶν τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Καλκάνη. Ὡς γνωστόν, μετὰ πρότασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Μ.Τ.Π.Υ. ἡ Κυβέρνησις ἐνέκρινε πρὸς τοῖς ἄλλοις τὴν χορήγησιν ἀτόκων δανείων εἰς τοὺς κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν σεισμῶν ὑπηρετοῦντας Δημοσίους ὑπαλλήλους εἰς τὰς νήσους Κεφαλληνίαν, Ζάκυνθον, καὶ Ἰθάκην, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψει της ὅτι οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι ἀπεστερήθησαν ὁλοσχερῶς καὶ αὐτῆς ταύτης τῆς οἰκοσκευῆς των καὶ τοῦ ἱματισμοῦ των. Τὸ αἴτημα τῶν ἐν Λευκάδι ὑπηρετούντων δημοσίων ὑπαλλήλων, κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, δὲν δύναται νὰ θεμελιωθῇ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμενικοῦ κριτηρίου καὶ τοῦτο διότι ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψει, τοὐλάχιστον μέχρι σήμερον, τεθέντων στοιχείων, δὲν προκύπτει ὅτι οἱ σεισμοὶ τῆς Λευκάδος ἐπέφερον ζημίας εἰς τὴν οἰκοσκευὴν καὶ τὸν ἱματισμὸν τῶν ἐκεῖ ὑπηρετούντων δημοσίων ὑπαλλήλων. Τὸ προβληθὲν ἐπιχείρημα ὅτι λόγῳ τῶν σεισμῶν ἠναγκάσθησαν οἱ κάτοικοι καὶ μεταξὺ αὐτῶν καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι νὰ ἐκκενώσωσι τὰς κατοικίας των ἐκρίθη ὅτι θὰ μετέβαλε βεβαίως τὸν ρυθμὸν τῆς ζωῆς των, ὑπῆρξαν δὲ περιπτώσεις, ὡς ἀναφέρει ὁ κ. Νομάρχης, ὅτι ἔνιοι τούτων ὑπέστησαν νευρικὸν κλονισμόν, οὐχὶ ὅμως μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ γίνῃ προσφυγὴ εἰς ἐξαιρετικὰ μέτρα ὡς ἡ χορήγησις δανείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1954

Ὁ Διευθυντὴς

Κ. ΖΑΒΙΤΣΑΝΟΣ

Γʹ.) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1099/26–2–1954 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα παρ’ ὑμῖν καὶ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 166 καταχωρηθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, διὰ τῆς ὁποίας ἐρωτῶνται οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον καὶ πότε θὰ καταβληθῇ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ἡ κατὰ 50% αὔξησις τοῦ ποσοῦ τῆς καθορισθείσης ἐπιδοτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ περὶ ἧς πρόκειται αὔξησις τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν διὰ τὰ πωληθέντα παρ’ αὐτῶν καπνὰ ἐσοδείας 1952 μέχρι τῆς 9ης Ἀπριλίου 1953, ἀπεφασίσθη πράγματι καὶ ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὥστε νὰ μὴ ὑφίσταται περὶ τούτου ζήτημα. Ἡ καταβολὴ ὅμως ταύτης εὑρίσκεται ἐν συναρτήσει πρὸς τὸ πρόγραμμα ἐκτελέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς τρεχούσης χρήσεως, ὅστις θέλει ἐπιβαρυνθῆ καὶ διὰ τῆς ἀπαιτουμένης διὰ τὴν καταβολὴν τῆς αὐξήσεως ταύτης δαπάνης, θέλει δὲ γίνει αὖθις ὡς ὑπάρξῃ ἡ πρὸς τοῦτο εὐχέρεια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Δʹ.) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. Ἐπὶ τοῦ κατωτέρω ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ, ἤτοι ἐὰν Ἑλληνικὸν περιοδικὸν ἐκτυπούμενον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἰσαγόμενον πρὸς κατανάλωσιν ἐν Ἑλλάδι, κατέβαλε δασμὸν διὰ τὸν χρησιμοποιηθέντα χάρτην ἢ ἐὰν ἀπηλλάγη τυχὸν τοῦ δασμοῦ τούτου, διὰ ποίας ἀποφάσεως καὶ ἐπί τινι δικαιολογίᾳ. Ἐὰν εἰς περίπτωσιν μὴ ἀπαλλαγῆς κατεβλήθη ὁ δασμός, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Συμφώνως τῷ ἐδαφίῳ θʹ τῆς κλάσεως 184 τοῦ Τελωνειακοῦ δασμολογίου εἰσαγωγῆς, τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα «περιοδικὰ ἐν γένει καὶ ἐφημερίδες» εἶναι ἀτελῆ. Ἐν τούτοις κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ περιοδικοῦ «Οἰκογένεια» ὅπερ ἐξεδίδετο ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐξετυποῦτο ἐν Αἰγύπτῳ, ἡ Τελωνειακὴ Ἀρχή, ὡς ἁρμοδία ἐκ τοῦ νόμου διὰ τὴν δασμολογικὴν κατάταξιν τῶν εἰσαγομένων ἐμπορευμάτων, ἠξίωσε τὴν ὑπαγωγὴν τούτου εἰς τὴν κλάσιν 184 ἐδαφ. μʹ, ὑπεδαφ. 2, εἰς ἣν ὑπάγονται τὰ λοιπὰ μὴ κατονομαζόμενα ἐπὶ χάρτου ἔντυπα, μὴ δεχθεῖσα ὅπως παραδώσῃ τοῦτο ἀτελῶς βάσει τῆς κλάσεως 184. Θʹ. Ἡ ἀξίωσις αὕτη τῆς Τελωνειακῆς Ἀρχῆς ἐστηρίχθη ἐπὶ τῶν ἑξῆς σκέψεων. 1. Συμφώνως πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ Νομοθέτου, εἰς τὴν κλάσιν 184 Θʹ ὑπάγονται αἱ ἐφημερίδες καὶ τὰ περιοδικὰ τὰ ἐκδιδόμενα καὶ ἐκτυπούμενα ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς διαθέσεώς των κατὰ πρῶτον λόγον ἐν τῷ τόπῳ τῆς ἐκδόσεώς των, καὶ κατὰ δεύτερον λόγον εἰς ἄλλας χώρας. Ἐν προκειμένῳ ὅμως, τὸ περιοδικὸν «Οἰκογένεια» δὲν ἐκδίδεται ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ, ἀλλ’ ἐν Ἑλλάδι, ἐκτυποῦται δὲ μόνον ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ. Ἐπὶ πλέον ἐκδίδεται πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς διαθέσεώς του κυρίως ἐν Ἑλλάδι. Συνεπῶς εἰσαγόμενον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δέον νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν κλάσιν 184 μ/2. 2. Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 18 παρ. 2 τοῦ Α. Νόμου 1092/1938 «περὶ τύπου» ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Νόμου 2366/1953, ἐπὶ ἀτελοῦς δημοσιογραφικοῦ χάρτου, ἐπιτρέπεται νὰ ἐκδίδωνται τὰ ἐθνικοῦ, θρησκευτικοῦ κλπ., περιεχομένου περιοδικά, ἅτινα καθορίζονται διὰ κοινῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Προεδρίας Κυβερνήσεως, διαλαμβανουσῶν ἅμα καὶ τοὺς ὅρους, οὓς δέον νὰ πληρώσουν, ἵνα τύχωσιν ἀτελείας. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐπειδὴ μία τοιαύτη περίπτωσις τουτέστι δασμολογικῆς κατατάξεως περιοδικοῦ ἐκδιδομένου ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐκτυπουμένου ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ τὸ πρῶτον ἐνεφανίσθη, ἐτέθη αὕτη ὑπὸ κρίσιν τῆς Ἀνωτάτης Ἐπιτροπῆς Τελωνειακῶν Ἀμφισβητήσεων (Α.Ε.Τ.Α.), ἵνα ἐν τῇ ἁρμοδιότητί της βάσει τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. 5200, γνωμοδοτήσῃ περὶ τῆς δασμολογικῆς κατατάξεως τοῦ ἐν λόγῳ περιοδικοῦ. Ἡ προκειμένη ὑπόθεσις εἰσήχθη πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Α.Ε.Τ.Α. κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 17ης λήγοντος μηνός, δὲν ἐλήφθη ὅμως ἀπόφασις, διότι κατέστη ἀναγκαία ἡ μελέτη τῶν ἐπὶ ταύτῃ προκυπτόντων νομικῶν ζητημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Εʹ.) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου ἐγγραφείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 174 ἐν σχέσει μὲ τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου ἵνα ἡ παρὰ τῇ Συμφωνικῇ Ὀρχήστρᾳ τοῦ Μουσικοῦ καὶ Δραματικοῦ Συλλόγου τοῦ Ὠδείου Ἀθηνῶν προϋπηρεσία τῶν μουσικῶν τῆς κρατικῆς ὀρχήστρας λογίζεται συντάξιμος καὶ προκειμένου περὶ τῶν ἐκ τούτων ἀπομακρυνθέντων ἢ ἀπομακρυνομένων τῆς ὑπηρεσίας λόγῳ ὁρίου ἡλικίας ἡ προϋπηρεσία αὕτη νὰ προσμετρᾶται καὶ πρὸ τῆς συμπληρώσεως 10ετοῦς ὑπηρεσίας μονίμου ὑπαλλήλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι λόγῳ τῆς ὑπάρξεως μεγάλου ἀριθμοῦ αἰτημάτων ἀναφερομένων εἰς τὴν ἱκανοποίησιν πλείστων ὅσων κατ’ ἰδίαν περιπτώσεων συνταξιοδοτικῆς φύσεως, συνεστήσαμεν Ἐπιτροπὴν πρὸς μελέτην τῶν αἰτημάτων τούτων. Μεταξὺ τῶν αἰτημάτων, ἅτινα θὰ μελετήσῃ ἡ Ἐπιτροπὴ περιλαμβάνεται καὶ τὸ αἴτημα τῆς ἀναγνωρίσεως ὡς συνταξίμου τῆς παρὰ τῇ Συμφωνικῇ Ὀρχήστρᾳ τοῦ Μουσικοῦ καὶ Δραματικοῦ Συλλόγου τοῦ Ὠδείου Ἀθηνῶν προϋπηρεσίας τῶν μουσικῶν τῆς Κρατικῆς Ὀρχήστρας. Μετὰ τὴν εἰσήγησιν τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης, θέλομεν προέλθει εἰς τὴν λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν περιπτώσεων ἐκείνων, αἵτινες ἤθελον κριθῆ ὅτι χρῄζουσι τακτοποιήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

ΣΤʹ.) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Καλκάνη. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 190/1525 ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Καλκάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 57688/3–3–54 ἡμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸ Μ.Τ.Π.Υ., ᾐτησάμεθα τὴν λῆψιν ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τούτου διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ μέτρου ἐνισχύσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐκ τῶν σεισμῶν πληγεισῶν Ἰονίων Νήσων, ἤτοι τῆς χορηγήσεως δανείου μέχρι τεσσάρων μισθῶν καὶ ἐπὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων τοῦ Νομοῦ Λευκάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1954.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Αʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἰ. Ψαρρέα, Γ. Κακαγιάννη, Ν. Βαρβιτσιώτη, Κ. Τζιτζικώστα, Ν. Κάρτσωνα, Α. Παυλοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1143/27–2–54 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀφορῶντος τὴν κατατεθεῖσαν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 172 ἐρώτησιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν Παυλοπούλου, Κάρτσωνα κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ φοίτησις εἰς τὰς Σχολὰς Μαιῶν εἶναι δωρεάν, τριῶν ἐτῶν καὶ οὐχὶ 3½ ὅπως ἀναφέρητε εἰς τὴν ἐρώτησιν. Ἐκ τοῦ ἄρθρου δὲ 7 τοῦ Ν.Δ. 2593/1953 «περὶ ἀσκήσεως τοῦ μαιευτικοῦ ἐπαγγέλματος καὶ περὶ ἐκπαιδεύσεως τῶν μαιῶν» αἱ νέαι διπλωματοῦχοι ὑποχρεοῦνται νὰ παραμείνωσι πρὸς περαιτέρω αὐτῶν ἄσκησιν εἰς τὸ μαιευτήριον τῆς Σχολῆς εἰς τὸ ὁποῖον ἐξεπαιδεύθησαν ἢ εἰς ἄλλο ἵδρυμα ἢ ὑπηρεσίαν πάντοτε ὅμως εἰς τὸ μαιευτικὸν τμῆμα. Ἡ πληρωμὴ αὐτῶν κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο εἶναι ἀδύνατος διότι δὲν κατέχουσιν ὀργανικὴν θέσιν. Παρέχεται ὅμως εἰς αὐτὰς τροφή, κατοικία καὶ ὑπηρεσιακὴ στολή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαρτίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1011/555/23–2–54 ὑμετέρου σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ὡς ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν τηρουμένων στοιχείων προκύπτει, ἡ παρασχεθεῖσα μέχρι τέλους Δεκεμβρίου π.ἔ. στεγαστικὴ βοήθεια πρὸς τὰς κριθείσας ὡς δικαιούχους τοιαύτης, πολεμοπαθεῖς οἰκογενείας, οἰκισμοῦ Μουζακίου Καρδίτσης, ἀναλύεται ὡς κάτωθι:

2) Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος στεγάσεως πολεμοπαθῶν, τρεχούσης οἰκ. χρήσεως διετέθη διὰ τὸν Νομὸν Καρδίτσης συνολικῶς πίστωσις ἐκ δραχ. 900.000.000. Ἐπειδὴ διὰ τῆς πιστώσεως αὐτῆς δὲν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπισθῶσιν ἐν τῷ συνόλῳ των αἱ ἀνάγκαι τῶν πολεμοπαθῶν τοῦ ἐν λόγῳ Νομοῦ, ἡ ἁρμοδία διὰ τὴν κατανομὴν αὐτῆς Νομαρχιακὴ Ἐπιτροπή, διὰ τῆς ἀπὸ 30–11–53 ἀποφάσεως αὐτῆς (Πρακτικὸν 6ον) περιώρισε τὴν παροχὴν στεγαστικῆς βοηθείας εἰς τοὺς πολεμοπαθεῖς οἰκισμοὺς τοὺς παρουσιάζοντας σήμερον τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν πολεμοπαθῶν, κατένειμε δὲ τὴν διατεθεῖσαν πίστωσιν ἀναλόγως πρὸς τὰς ἀνάγκας ἑνὸς ἑκάστου ἐξ αὐτῶν προκρίνασα 9 πολεμοπαθεῖς οἰκισμοὺς μὲ σημερινὸν ποσοστὸν πολεμοπαθῶν ἀπὸ 26% ἕως 64%. Οὕτω ὁ οἰκισμὸς Μουζακίου μὲ ποσοστὸν πολεμοπαθῶν 30% ἔλαβε πίστωσιν 100.000.000 δραχμ. ἀντιστοιχοῦσαν μὲ τὴν παροχὴν στεγαστικοῦ δανείου εἰς 10 περίπου πολεμοπαθεῖς οἰκογενείας. 3) Ἡ πρὸ τριμήνου περίπου τεθεῖσα εἰς τὴν διάθεσίν μας πίστωσις ἐξ 25.000.000.000 δραχμ. κατενεμήθη ἤδη πρὸ πολλοῦ μεταξὺ τῶν διαφόρων Νομῶν τοῦ Κράτους. Κατόπιν τούτου, καθίσταται ἀδύνατος ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον ἡ αὔξησις τοῦ ἀνωτέρω διὰ τὸν Νομὸν Καρδίτσης διατεθέντος ποσοῦ ἐξ 900.000.000 δραχμ. Ἀθῆναι τῇ 2 Μαρτίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Αʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Κωτιάδη καὶ Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 9–2–54 ἐρωτήσεως τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ.κ. Σ. Κωτιάδη καὶ Ε. Ζαννῆ, σχετικῶς μὲ ἀποζημίωσιν ἰδιοκτητῶν τῶν καταληφθησομένων πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ ἀερολιμένος Μαριτσῶν–Ρόδου ἐκτάσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τ’ ἀκόλουθα: 1) Μέχρι τέλους τοῦ λήξαντος ἔτους τὰ ἔργα πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ ἀερολιμένος Μαριτσῶν–Ρόδου περιωρίσθησαν εἰς τὴν ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν Ἀρχῶν καταληφθεῖσαν καὶ ἀποζημιωθεῖσαν ἔκτασιν. Πέραν ταύτης, μόνον ἐναπόθεσις ὑλικῶν ὁδοστρωσίας, χωμάτων κλπ., ἐγένετο καὶ αὕτη σποραδικῶς εἴς τινα σημεῖα. 2) Κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ τρέχοντος ἔτους ἀπεφασίσθη ἡ συνέχισις τῶν σχετικῶν ἐργασιῶν ἐπεκτάσεως τοῦ ἐν λόγῳ ἀερολομένος, ὡς ἐκ τούτου δὲ ὑπολογίζεται ὅτι θέλουσι καταληφθῆ ἀναπαλλοτρίωτοι ἐκτάσεις ἐπιφανείας 60 περίπου στρεμμάτων. 3) Ἐν τῇ προόψει τῆς συνεχίσεως τῶν ἐν λόγῳ ἐργασιῶν πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ ἀερολιμένος, ἤρχισαν συγκεντρούμενα ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου π.ἔ. τὰ σχετικὰ στοιχεῖα περὶ τῆς ἀναγκαιούσης ἀφ’ ἑνὸς ἐκτάσεως καὶ περὶ τῶν ἰδιοκτητῶν ταύτης. Κατὰ τὰ συγκεντρωθέντα στοιχεῖα ἡ ἀπαλλοτριωθησομένη τελικῶς ἔκτασις ὑπολογίζεται εἰς 230 στρέμματα περίπου. 4) Βάσει τῶν ἀνωτέρω στοιχείων θέλομεν ἐπιδιώξει τὴν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ 1954–55 διάθεσιν ἀναλόγου πιστώσεως πρὸς ὁριστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῆς ἐκτάσεως ταύτης καὶ παράλληλον ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαρτίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΨΑΡΡΟΣ

Βʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βουλοδήμου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1280/723 ἀπὸ 4–3–54 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 184 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βουλοδήμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, διὰ τῶν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Μαΐου ληφθέντων συντόνων μέτρων, συντελεῖται γοργῶς ἡ ἀπορρόφησις τῶν εἰς τὸ παρελθὸν ἐγκριθεισῶν καθ’ ὑπέρβασιν πολυαρίθμων τηλεφωνικῶν συνδέσεων· τελικῶς θέλουσιν ἀπομείνει περὶ τὰς 1.000 ἐν ὅλῳ ἐκκρεμεῖς συνδέσεις εἰς περιοχὰς εἰς τὰς ὁποίας ἀφ’ ἧς εἰσεπράχθησαν δὲν ὑπῆρχον οὔτε δίκτυα, οὔτε ὄργανα Κέντρου διαθέσιμα καὶ ὧν ἡ ἀπορρόφησις μόνον ἐκ τῶν νέων προμηθειῶν θὰ καταστῇ δυνατή. Συγκεκριμένως αἱ ἐκκρεμοῦσαι πληρωθεῖσαι συνδέσεις Πειραιῶς θὰ ἀπορροφηθῶσι πᾶσαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1954

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 157 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1008/552/23–2–54 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὰ ἀκίνητα τῶν κατοίκων τῶν ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἀναφερομένων χωρίων, ἀπηλλοτριώθησαν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων Λάδωνος, τῆς τοιαύτης ἀπαλλοτριώσεως γενομένης συμφώνως πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους, 1468/1950 «περὶ ἱδρύσεως Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ» (ἀριθ. 4 παρ. 2) 1633/1951 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1566/50 «περὶ κυρώσεως τῆς μετὰ τοῦ Οἴκου ΕΜ-ΠΑΣΚΟ συμβάσεως κλπ.» (ἄρθρ. 9 παρ. 1 καὶ 2) δι’ ὧν αἱ ἐν λόγῳ ἀπαλλοτριώσεις χαρακτηρίζονται ὡς «δημοσίας ὠφελείας» καὶ τοῦ «Κώδικος Ἀναγκαστικῶν Ἀπαλλοτριώσεων» (Ν. 1731/39 ἄρθρον 1 παρ. 2 ἐδ. β) (Φ.Ε.Κ. 109 τῆς 30 Ἀπριλίου 1953 τεῦχ. Αʹ). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ προσδιορισμοῦ τῶν ἀποζημιώσεων εἰς τοὺς δικαιούχους, οὗτος ἐγένετο ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς κειμένης Νομοθεσίας. Κατὰ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν, δύνανται οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ ἀσκήσωσιν ἅπαντα τὰ κατὰ νόμον προβλεπόμενα ἔνδικα μέσα, τῆς Διοικήσεως μὴ δυναμένης νὰ παρέμβῃ ἐν προκειμένῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Ὁ κ. Δ. Μπαμπᾶκος (Ὑπ. Δικαιοσύνης) καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων περὶ Ποινικοῦ Μητρώου καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1817/1951 «περὶ εὐεργετημάτων εἰς διαπράξαντας ἀδικήματα σχέσιν ἔχοντα πρὸς τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν νομοθεσίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων περὶ Ποινικοῦ Μητρώου καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1817/1951 «περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς διαπράξαντας ἀδικήματα σχέσιν ἔχοντα πρὸς τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας» καὶ 2) «περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν, προσημειώσεων καὶ κατασχέσεων ἐγγεγραμμένων πρὸ τῆς 11 Νοεμβρίου 1944». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ὑδατογραφήσεως, διασκευῆς καὶ παραγωγῆς τοῦ σιγαροχάρτου ἐν Ἑλλάδι» καὶ 2) «περὶ μειώσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τοῦ βαμβακοσπόρου». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Ζῶτος καὶ Ν. Ζορμπᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀθανασίου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Δερτιλῆς καὶ Ε. Λουλακάκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Σαράντης καὶ Β. Βύζας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 125/2–2–1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διαρρυθμίσεως τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ καταναλισκομένου καπνοῦ» καὶ ρυθμίσεως ἑτέρων τινῶν καπνικῶν ζητημάτων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας σχέδιον νόμου «περὶ ὀργανώσεως Σώματος Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας». Ἡ Κυβέρνησις, ἀντιλαμβανομένη πλήρως τὸ καθῆκόν της ἔναντι τῶν ἐργαζομένων, ὑπεσχέθη, ὅτι τὸ ἔτος 1954 θὰ ἦτο τὸ ἔτος τῶν ἐργατῶν. Εἰς ἀπόδειξιν τῶν αἰσθημάτων της καὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα φρονεῖ, ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, καταθέτει ἀπόψε τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, ὡς πρῶτον, ἐπαναλαμβάνω, τῶν ληφθησομένων μέτρων. Τοῦτο ἀφορᾷ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Διέθεσε πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον τὰς ἀναγκαίας πιστώσεις καὶ ἀπέδειξεν ἐμπράκτως καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὰ αἰσθήματά της. Δὲν ἀρκεῖ διὰ μίαν χώραν νὰ ὑπάρχουν καλοὶ νόμοι ἢ πολλοὶ νόμοι, ἀλλ’ ἡ ἐφαρμογή των, ἀποδεικνύει τὴν τελειότητα τῆς Πολιτείας, καὶ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, καὶ ἀπὸ τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅτι ἕως τὴν στιγμὴν ταύτην, εἶχε παραμεληθῆ ἀπὸ ἀπόψεως προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον, ἡ ὀργάνωσις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐθεωρήθη ὡς ὄγδοον θαῦμα εἰς τὰ ἐργατικὰ ζητήματα, τὸ ὅτι κατωρθώσαμεν, ἀπὸ τὸν πρῶτον μῆνα τῆς διακυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, νὰ ἔχωμεν τοὐλάχιστον, ἀνὰ ἕνα ἐπόπτην, ἀνὰ Νομόν. Διότι καὶ τοῦτο τὸ περίεργον εἶχε παρατηρηθῆ, ὅτι οὐδὲ εἷς ὀφθαλμὸς ὑπῆρχε τῆς Πολιτείας, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἀπόψε, δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἴδῃ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ὁ Στρατάρχης Παπάγος ὑπεσχέθη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸ ἐργαζόμενον Ἔθνος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου Ἁμαξοκαρραγωγέων Πειραιῶς ὁ «Ἅγιος Ἐλευθέριος» ζητοῦντος ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ Ν. 3651/27 ἐπὶ σκοπῷ ἀποζημιώσεως τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων πληγέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου, ἥτις συσχετίζεται μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3 τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ὡς συναφὴς καὶ δι’ ἧς ζητεῖται διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους, ἡ λῆψις μέτρων πρὸς ἀποζημίωσίν των.

§10Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γνωστόν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ τεχνικὴ πρόοδος ἔχει πλήξει, ὡρισμένα ἐπαγγέλματα εἰς τὰ ὁποῖα ἐργάζονται ἄνθρωποι, συμπαθεῖς, οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν τὴν ζωήν των, διὰ νὰ βοηθήσουν τὴν ἐν γένει Ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Εἰς τὰς συμπαθεῖς αὐτὰς τάξεις ἀνήκει καὶ ἡ τάξις τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων. Εἰς τὸ παρελθόν, κατὰ τὸ 1927, ἴσχυσεν ὑπὲρ αὐτῶν ὁ ὑπ’ ἀριθμὸν 3651 νόμος. Τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐπωφελήθησαν τότε ὡρισμένοι, ἀπεζημιώθησαν, ἀπέκτησαν ἐκ νέου περιουσίαν καὶ ἐπάγγελμα καὶ ἤρχισαν καὶ πάλιν νὰ ἀποδίδουν εἰς τὸ Ἐθνικὸν σύνολον. Δυστυχῶς, ὀλίγοι δὲν ηὐτύχησαν νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τοὺς πίνακας τῶν τότε ἀποζημιωθέντων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐξακολουθοῦν ἐργαζόμενοι μὲ τὰ παλαιὰ μέσα μεταφορᾶς, τὰ ὁποῖα εἶχον εἰς χεῖράς των καὶ μὲ τὴν παρέλευσιν τῶν ἐτῶν κατήντησαν πλέον εἰς κατάστασιν, ὄντως ἀξιοθρήνητον ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς. Καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν εἴχομεν ἀσχοληθῆ μὲ τὸ θέμα αὐτό. Παρεκαλέσαμεν τὴν τότε Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ὑπεσχέθη τὴν βοήθειαν τῶν ἀτόμων αὐτῶν. Πλὴν δυστυχῶς, οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη ὑπὲρ αὐτῶν. Ἤδη, σήμερον, ὁπότε ἡ Κυβέρνησις Παπάγου, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἔχει ὡς σκοπόν της, τὴν ἱκανοποίησιν ὅλων τῶν ἀδίκως πληττομένων ἀτόμων, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ὑπουργὸς θὰ λάβῃ τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα καὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ δυνηθοῦν νὰ ζήσουν, τοὐλάχιστον καὶ νὰ ἀποφύγουν τὸν ἐκ πείνης θάνατον.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§12Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς γνωρίζει καλῶς τὴν δραματικὴν θέσιν τῶν 700 ἁμαξοκαρραγωγέων τοῦ Πειραιῶς. Εἰδικώτερον τὸ αἴτημα τὸ ὁποῖον ὑπέβαλον, σκοπὸν ἔχει ὅπως μερικὸς ἀριθμὸς ἐκ τούτων, λάβῃ τὰς ὑποσχεθείσας ἀδείας διὰ νὰ ἐργασθοῦν εἴτε εἰς τὸν Ο.Λ.Π., ὡς ἐλεύθεροι ἐργάται, εἴτε εἰς ἄλλους τομεῖς τοῦ Πειραιῶς, μέχρις ὅτου ἡ Κυβέρνησις λάβῃ γενικώτερα μέτρα ὑπὲρ αὐτῶν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναφὴς εἶναι καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 3 ἀναφορὰ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§14Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§16Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος ἔχει τὸ λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§18Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βασαρδάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§20Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συμπαθὴς τάξις τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων ἤρξατο πληττομένη ἀπ’ ἀρκετῶν ἐτῶν, διὰ νὰ καταστραφῇ ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ αὐτοκινήτου. Νομίζω, ὅτι τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν ὁλόκληρον τὴν ζωήν των ἐργαζόμενοι σκληρῶς, δὲν θὰ πρέπει νὰ τοὺς ἀφήσωμεν εἰς τοὺς δρόμους. Φρονῶ ὅτι μία μικρὰ ἀποζημίωσις εἶναι ἀπολύτως ἐπιβεβλημένη, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δυνηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ συντηρήσουν τὰς πολυμελεῖς οἰκογενείας των.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλᾶκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§22Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν παράκλησιν τῶν κ.κ. συναδέλφων καὶ παρακαλῶ, ὅπως ληφθῇ, ἐν συνεχείᾳ μέριμνα ἀνασυστάσεως, ἂν εἶναι δυνατὸν τοῦ Ταμείου τῶν πληττομένων ἐπαγγελμάτων, διότι δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων, πρόκειται περὶ πλήθους ἄλλων ἐπαγγελμάτων διὰ τὰ ὁποῖα καὶ εἰς τὸ παρελθὸν εἶχε γίνει σχετικὴ συζήτησις, καθὼς καὶ εἰς προηγουμένας συνεδριάσεις ἐγένετο συζήτησις, ἐπὶ ὑποθέσεως ὅπως ἡ σημερινή, ποὺ ἀφορᾷ ἐκτὸς τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων καὶ τοὺς πεταλωτὰς καὶ πολλὰ ἄλλα ἐπαγγέλματα, τὰ ὁποῖα ἐπλήγησαν ἐκ τῆς ἐξελίξεως. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅπως μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ ἐξεύρῃ τὸν κατάλληλον τρόπον τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§24Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, βεβαίως δὲν πταίει ἡ Πολιτεία, διότι τὸ ἐπάγγελμα τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων καὶ ἄλλων ὁμοίων πρὸς αὐτὸ ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ δύναται νὰ ἐξασφαλίζῃ σήμερον τὸν ἐπιούσιον δι’ ὅσους ἐργάζονται εἰς αὐτά. Βεβαίως, ἡ Πολιτεία, δὲν ἔχει καμμίαν ὑποχρέωσιν, διότι ἕνα ἐπάγγελμα διὰ τῆς προόδου ἢ διὰ τῆς ἐξαπλώσεως τοῦ αὐτοκινήτου ἢ δι’ ἄλλων μέσων δὲν κατώρθωσε νὰ ἐπιβληθῇ καὶ ἔχασαν τὰς ἐργασίας των οἱ ἄνθρωποι οἱ μετερχόμενοι τὰ ἐπαγγέλματα ταῦτα. Ἐν τούτοις νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀποτελῇ ἔργον προνοίας καὶ νὰ εἶναι μέσα εἰς τὴν ἀποστολὴν τῆς οἱασδήποτε Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας—καὶ ἀσφαλῶς εἶναι—ἡ σκέψις καὶ ἡ φροντὶς τῆς προστασίας τῶν δυστυχῶν αὐτῶν, οὕτως ὥστε, ἐὰν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, εἶναι πράγματι ἀκτήμονες καὶ μόνον ὡς πόρον τῆς ζωῆς των, εἶχον τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἁμαξοκαρραγωγέως, νὰ προστατευθοῦν. Τὸ ἴδιον φάσμα πείνης ἀπειλεῖ καὶ τοὺς σανδαλοποιοὺς τῆς πόλεως Ἰωαννίνων, οἵτινες πάντοτε κατεσκεύαζον διὰ τὸν Στρατόν μας κατὰ χιλιάδας, τὸ ὀνομαστὸν ἐθνικὸν προϊόν, τὰ «τσαρούχια» τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα σύμβολον ἐθνικόν, μία Ἐθνικὴ Ἰαχὴ κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον. Καὶ ὅμως οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εὑρίσκονται τελείως ἐγκαταλελειμμένοι καὶ ἄνευ ἄρτου, ἀφοῦ ἔχασαν τὴν ἐργασίαν των ἣν εἶχον ἐπὶ τριακονταετίαν καὶ σήμερον δὲν κατασκευάζουν διότι δὲν εὑρίσκονται ἀγορασταί. Θεωρῶ ὅτι εἶναι ἕνα μεγάλο ζήτημα τὸ ὁποῖον ἐν τῇ προσπαθείᾳ σας, ἡ ὁποία σᾶς διακρίνει, θὰ τὸ ἔχετε μελετήσει. Ἢ, ἐὰν τυχὸν δὲν σᾶς ἐδόθη ὁ καιρὸς νὰ τὸ μελετήσητε ἀκόμη καὶ νὰ ἔχητε φθάσει εἰς ἕνα συμπέρασμα, ἐλπίζω κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον καὶ μὲ ἰδικήν σας πρωτοβουλίαν νὰ μᾶς ἀνακοινωθῇ ὅτι κατωρθώσατε νὰ δημιουργήσετε τὰς προϋποθέσεις αἵτινες θ’ ἀνακουφίσουν τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους διὰ λήψεως μέτρων ὅπως π.χ. εἰς τοὺς ἁμαξοκαρραγωγεῖς διὰ χορηγήσεως, φέρ’ εἰπεῖν, ἀδειῶν αὐτοκινήτων, προτιμωμένων ἐπὶ ἴσοις ὅροις, ἄλλων τάξεων, οὕτως ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ ζήσουν καὶ νὰ μὴ εἶναι οἱ ἀπόκληροι τῆς κοινωνίας.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζῃ τὸ πρόβλημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν πληττομένων ἐπαγγελματιῶν οὕτως ὥστε, μία γιὰ πάντα, νὰ ἠξεύρουν οἱ ἄνθρωποι τί θὰ γίνῃ καὶ νὰ κανονίζουν τὰ τῆς ζωῆς των. Διότι τὸ πρόβλημα δὲν ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς τοὺς ἁμαξοκαρραγωγεῖς, εἶναι καὶ ἄλλα ἐπαγγέλματα, τὰ ὁποῖα πλήττονται.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§28Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Οὐδεὶς ἀναμφισβητήτως κ.κ. συνάδελφοι, δύναται νὰ παρεμποδίσῃ τὴν τεχνικὴν ἐξέλιξιν. Καὶ αἱ συνέπειαι ἐκ τῆς ἐξελίξεως ταύτης πάντοτε ἀντιμετωπίσθησαν ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεων, ἀλλ’ ἀντιμετωπίζονται μὲ τὸ στοιχεῖον τοῦ χρόνου, ἐγκαίρως. Ἀτυχῶς, τοῦ νόμου 3651, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη τὸ 1927, ἔληξεν ἡ ἰσχὺς καὶ ἀντιλαμβάνεσθε, ποία ἡ δυσχέρεια, ἡ ἐκ τοῦ χρόνου προερχομένη, ἤδη μετὰ 27 ὁλόκληρα ἔτη, νὰ ἐπανέλθῃ οἱαδήποτε καλὴ βούλησις πρὸς πραγματοποίησιν διὰ τῆς νέας νομοθετήσεως. Παρ’ ὅλα ταῦτα—ἐγὼ τοὐλάχιστον, συμφωνῶν μὲ τὴν προακουσθεῖσαν φωνὴν συμπαθείας—προέβην εἰς τὰ ἐπιβεβλημένα διαβήματα παρὰ τοῖς λοιποῖς συναδέλφοις, διὰ νὰ ἐξευρεθῇ κάποια λύσις πρὸς ἀνανέωσιν τοῦ σχετικοῦ πόρου διὰ τὸν σχηματισμὸν τοῦ ἀπαιτουμένου κεφαλαίου, διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ἀπομείναντας. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅμως πόσον ἀντίθετος εἶναι ὁ χρόνος καὶ μὲ τὸ γενικώτερον πνεῦμα τῆς καταργήσεως τῶν διαφόρων ἐπιβαρύνσεων ποὺ βαρύνουν τὴν οἰκονομίαν. Διὰ τὸ λόγον τοῦτον, διαβεβαιῶ ὑμᾶς ἁπλῶς ὅτι πρόκειται νὰ συνεχίσω τὰς προσπαθείας μου παρὰ τοῖς ἄλλοις ἁρμοδίοις καὶ θὰ εὐχαριστηθῶ ἐὰν καρποφορήσουν αἱ προσπάθειαί μου αὗται.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Ὑποδηματοποιῶν καταστηματαρχῶν Νικαίας, ζητούσης κατάργησιν τῆς Ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἀναστολὴν πάσης διώξεως δι’ εἴσπραξιν τῶν ὀφειλομένων εἰσφορῶν, κ.λ.π.

§30Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφορὰν καὶ ἰδιαιτέρως τὸ δεύτερον σκέλος τῆς αἰτήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων «περὶ τῆς ἀναστολῆς τῆς διώξεως». Εἶναι γνωστὴ ἡ ἀπραξία καὶ ἡ κρίσις ἡ οἰκονομική, ἡ ὁποία μαστίζει ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα καὶ ἰδίως εἰς τὴν περιφέρειαν Πειραιῶς καὶ δι’ αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίζεται αὐτὴ ἡ δίωξις τῶν διαφόρων ἐπαγγελματιῶν. Εἰδικῶς ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σκέλος «τῆς ἀναστολῆς τῆς διώξεως» νομίζομεν, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ληφθῇ μία μέριμνα, ὥστε νὰ παύσῃ ἐκτὸς τῶν ἄλλων συνεπειῶν τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως καὶ ὁ μπαμπούλας τῆς διώξεως.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Σολομωνίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§32Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε, καὶ ἰδιαιτέρως τὸ δεύτερον σκέλος. Βεβαίως, τὸ πρῶτον ἴσως νὰ μὴ εἶναι δυνατόν, ἀλλὰ τὴν δίωξιν τῶν δυστυχῶν αὐτῶν ὑποδηματοκτητῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι πτωχοί, εἶναι πάμπτωχοι, θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὴν ἀναστείλῃ.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§34Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§36Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλᾶκος ἔχει τὸ λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§38Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Σακαλῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§40Η. ΣΑΚΑΛΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§42Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἀνέλαβον τὰ καθήκοντά μου, μεταξὺ τῶν πρώτων μελημάτων, τὰ ὁποῖα μὲ ἀπησχόλησαν, ἦσαν καὶ διάφοροι ὑποχρεώσεις τῶν Ἐπικουρικῶν Ταμείων. Τὸ Ἐπικουρικὸν Ταμεῖον τῶν ὑποδηματεργατῶν εὑρίσκετο ὑπὸ ἕνα περίεργον νομικὸν καθεστώς. Ἤτοι, ἐνῶ εἶχε συσταθῇ νομοτύπως διὰ τοῦ σχετικοῦ Ν. Δ/τος, ἐξ ἀφορμῆς δίκης τινός, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐκλόνισε τὴν ἐγκυρότητα τοῦ ὑπὸ κρίσιν Νομικοῦ Προσώπου. Ἐντεῦθεν ἐδημιουργήθησαν διάφορα ζητήματα, τοῦ μὲν Ταμείου ἐπιμένοντος εἰς τὴν νομιμότητά του, τῶν δὲ ἐργοδοτῶν, ἀντιθέτως, ἰσχυριζομένων ὅτι δὲν ὑπῆρχε Νομικὸν Πρόσωπον, νομίμως συσταθέν. Ἐκ τῆς ἀφορμῆς ταύτης συνεσωρεύθησαν ἀρκετὰ χρέη. Ὅταν λοιπὸν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον, ἀφοῦ ἤκουσα τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τὸν πρῶτον μῆνα ἔδωσα ὑπ’ εὐθύνην μου μίαν λύσιν διὰ τὴν ὁποίαν καὶ μοῦ ἐξέφρασαν τότε τὰς εὐχαριστίας των. Πρέπει εἴπομεν, νὰ ἀνασταλοῦν τὰ μέχρι τοῦδε ὑπάρχοντα χρέη, νὰ χαρισθοῦν τὰ μισὰ τούτων, ἀλλὰ διὰ τὸ ὑπόλοιπον ἥμισυ νὰ καταβληθῇ ἐγκαίρως καὶ πάλιν κατὰ δόσεις, μὲ τὴν ρητὴν προϋπόθεσιν ὅτι δὲν θὰ παραμένουν ἐκκρεμῆ, τοὐλάχιστον τὰ τρέχοντα. Δὲν γνωρίζω πῶς ἦτο δυνατὸν περισσότερον νὰ εὐνοήσω τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἢ νὰ δώσω μίαν ἄλλην λύσιν ἀφοῦ μάλιστα σᾶς προσθέσω, τοὺς ἀπήλλαξα καὶ τῶν προσθέτων τελῶν. Δὲν γνωρίζω πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ φανῶ περισσότερον ἐπιεικής. Παρέσχον λοιπὸν εἰς τούτους πᾶσαν εὐχέρειαν καὶ πᾶσαν διευκόλυνσιν. Ἀλλὰ κ.κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τοῦ σημείου τούτου, μέχρι τοῦ σημείου τῆς ἀσυδοσίας τὴν ὁποίαν ἤρχισαν τὰ μέτρα ταῦτα τῆς ἐπιεικείας νὰ προβάλλουν, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις, διὰ τὴν ὁποίαν, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν ἠδυνάμην ν’ ἀναλάβω περαιτέρω εὐθύνας. Τοὺς εἶπον ἀπ’ ἀρχῆς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο εἶναι ριζικόν, ἀλλὰ καὶ τὸ τελευταῖον: Σᾶς χαρίζω τὰ μισά, ρυθμίζομεν τὰ χρέη εἰς 24—ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι δόσεις—καὶ παρακαλῶ τὰ τρέχοντα νὰ καταβάλλωνται ἀμελητί. Ἐνῷ λοιπὸν τότε τὸ ἀπεδέχθησαν, ἤρχισαν τὰ αὐτὰ πάλιν καὶ πρέπει νὰ εἴπω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοὐλάχιστον τῆς ὑπηρεσίας, τὰ χρήματα αὐτὰ εἶχαν εἰσπραχθῆ. Δὲν δύναμαι λοιπὸν νὰ λάβω περισσότερα μέτρα ἐπιεικείας, διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι τὰ μέτρα ἐπιεικείας τώρα τελευταῖα ἔχουν παρεξηγηθῆ. Ἀρχίζουν νὰ νομίζουν ὅτι εἶναι δυνατὸν—ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις— ὅτι θὰ ἠμποροῦν νὰ τὰ φᾶνε καὶ ἐντεῦθεν ἐδημιουργήθησαν διάφορα ζητήματα, τὰ ὁποῖα συνεχίζονται κατὰ ἕνα τρόπον ὄχι εὐχάριστον. Ἔτσι, ἐνῷ οἱ πραγματικὰ ἔντιμοι ἐπαγγελματίαι καταβάλλουν, οἱ δύστροποι παρουσιάζονται κατὰ κάποιον τρόπον εὐεργετούμενοι. Δὲν εἶναι δυνατόν, οἱ ἔντιμοι ἄνθρωποι νὰ πληρώνουν καὶ οἱ δύστροποι νὰ ἔχουν διάφορα εὐεργετήματα μέχρι τοῦ σημείου νὰ μὴ τοὺς φθάνουν καὶ αὐτά, ἀλλὰ νὰ θέλουν νὰ ἀποβοῦν καὶ εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων. Δὲν δύναμαι νὰ ἀναλάβω πρὸς τὸ παρὸν τὴν εὐθύνην τῆς καταργήσεως τοῦ Ταμείου καὶ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἐνισχύσω καμμίαν προσπάθειαν συνεχίσεως τῶν αὐθαιρεσιῶν. Τοὺς παρέσχομεν ὡρισμένας διευκολύνσεις, ἀλλ’ ὄχι μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ νομίζουν ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν πλήρη ἀσυδοσίαν.

§43Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀναστολὴν διὰ τὰ παλαιά;

§44Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς εἶπον ὅτι ἔδωσα πᾶσαν δυνατὴν διευκόλυνσιν, ἀλλὰ παρεξηγήθην. Πέραν τούτου δὲν δύναμαι νὰ ἀναλάβω ἄλλην εὐθύνην. Τὸ Ταμεῖον θὰ εἰσπράξῃ ὅ,τι ὀφείλουν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Συντεχνίας Κουρέων Ἰωαννίνων, ζητούσης μὴ ἐφαρμογὴν τῆς Κυριακῆς ἀργίας διὰ τὰ κουρεῖα καὶ κομμωτήρια τῆς ἐν λόγῳ πόλεως.

§46Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας ἔχουν ὑποβληθῆ, ἀπὸ τὴν Συντεχνίαν κουρέων Ἰωαννίνων διάφορα ψηφίσματα καὶ ἀναφοραί, διὰ τῶν ὁποίων παρακαλοῦν νὰ μὴ ἐφαρμόζεται ἡ Κυριακὴ ἀργία καὶ εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἰωαννίνων, ὅπως δὲν ἐφαρμόζεται καὶ εἰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος. Τὸ μέτρον πρέπει νὰ ληφθῇ διότι πράγματι εἶναι πτωχοί, οἱ ἐργάται τῶν κουρείων καὶ ὅπως γνωρίζετε, εἰς τὰς Ἐπαρχιακὰς πόλεις τὸ Σαββατοκύριακο περιμένουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἐργασθοῦν. Ἐπὶ πλέον, τὰ Ἰωάννινα, νομίζω ὅτι εἶναι καὶ κάπως Τουριστικὴ πόλις, ἀπὸ τὴν ὁποίαν διέρχονται καθημερινῶς ἐκ τῆς Κερκύρας κ.λ.π., διάφοροι περιηγηταί. Ἑπομένως, ἐφόσον εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ἐξυπηρετῆται καὶ ὁ κόσμος αὐτὸς καὶ οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ ἐργάται τῶν κουρείων καὶ οἱ ἰδιοκτῆται, θὰ πρέπει τὸ Σαββατοκύριακο νὰ ἐργάζωνται διὰ νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς ζωῆς. Θὰ πρέπει νὰ λάβετε μέτρα, ὅπως ἐπιτραπῇ νὰ ἐργάζωνται καὶ τὰς Κυριακὰς μέχρι τῆς 1ης μ.μ. Ἀπὸ τὴν Κυριακὴν δὲ 1 μ.μ. μέχρι τῆς Δευτέρας νὰ εἶναι κλειστὰ τὰ κουρεῖα. Δηλαδή, ἀντὶ νὰ ἀνοίγουν τὴν Δευτέραν τὸ πρωΐ, νὰ κλείνουν τὴν Δευτέραν τὸ πρωΐ καὶ νὰ ἀνοίγουν τὴν Κυριακὴν τὸ πρωΐ ὥστε νὰ ἐργασθοῦν καὶ νὰ κατορθώνουν νὰ ἐξοικονομοῦν ὅλα τὰ ἔξοδα τῶν ἄλλων ἡμερῶν. Φαντάζομαι, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ διατάξητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐφ’ ὅσον τὸ ζητοῦν οἱ ἴδιοι.

§47Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ μεταβληθῇ τὸ καθεστὼς τῆς Κυριακῆς ἀργίας χρειάζεται μία ἰδιαιτέρα διατύπωσις καὶ μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ ἡ γνώμη τῶν οἰκείων ὀργανώσεων καὶ τῶν τοπικῶν ἀρχῶν. Τό αἴτημα θὰ διαβιβασθῇ ἐκ τοῦ Ὑπουργείου μου καὶ εἰς τὸν σύνδεσμον τῶν ὑπαλλήλων καὶ εἰς τὰς ἁρμοδίας ἀρχάς. Ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀπαντήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων διαβεβαιῶ ὑμᾶς ὅτι θὰ εἰσηγηθῶ τὸ θέμα εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐργασίας διὰ νὰ ἀποφανθῇ.

§48Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ εἰς ἄλλας πόλεις ἐφαρμόζεται αὐτὴ ἡ Κυριακὴ ἀργία.

§49Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἦτο ὑποχρεωτικὴ καὶ ἀναγκαστικὴ ἡ τήρησις τῆς διαδικασίας ταύτης.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Ἰντζὲς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Πλατάνου Ναυπακτίας, ζητούντων προαιρετικὴν ἀσφάλισίν των εἰς τὸ Τ.Ε.Β.Ε.

§51Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἀναφορὰ τῶν ἐπαγγελματιῶν Πλατάνου θὰ ἀποτελέσῃ ἀφορμὴν ἵνα ἐπισπευσθῇ ἡ ρύθμισις τοῦ ζητήματος, τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθητε εἰς τὸ Σῶμα. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ λυθῇ τὸ συντομώτερον τὸ ζήτημα.

§52Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔχετε ἀπόλυτον δίκαιον, κύριε συνάδελφε. Τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν, θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§54ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Νομίζω ὅτι παρέλκει πᾶσα συζήτησις κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βουλόδημος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§56Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§58Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι θὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα αὐτό.

§59Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς εἶπα πρὸ ὀλίγου καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν θὰ κατατεθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσι κατ’ ἐνίων κρατικῶν ὀργάνων καὶ ὑπηρεσιῶν τόσον τοῦ ἐσωτερικοῦ, ὅσον καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἅτινα δὲν ἀποδίδουν τὸν ὀφειλόμενον σεβασμὸν εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους οὔτε τηροῦν τὸ καθιερωμένον πρωτόκολλον ἐθιμοτυπίας.

§61Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἀρκετὰ ἐνδιαφέρον καὶ νομίζω ὅτι ἀπασχολεῖ ἴσως, ὅλους τοὺς κυρίους συναδέλφους. Ἐδόθησαν ἀφορμαὶ ἐπανειλημμένως νὰ διαπιστώσωμεν πολλοὶ τῶν συναδέλφων καὶ ἰδιαιτέρως ἀναφέρω περιπτώσεις συναδέλφων Πειραιῶς, κατὰ τὰς ὁποίας κρατικὰ ὄργανα, Ὑπηρεσίαι, προϊστάμενοι ὑπηρεσιῶν, ἀνώτατα κρατικὰ ὄργανα εἰς ἐκδηλώσεις δημοσίας ἐμφανίσεως καὶ ἐπισήμους τελετάς, εἴτε ἐπισκέψεων τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως, εἴτε τελετῶν, εἴτε παρελάσεων νὰ μὴ ἀπονέμουν τὸν ἀπαιτούμενον σεβασμὸν καὶ νὰ μὴ ἀποδίδεται ἡ τιμὴ καὶ ἡ θέσις, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους. Τοῦτο δυστυχῶς, δὲν συμβαίνει μόνον εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀλλὰ συμβαίνει καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένα συγκεκριμένα παραδείγματα. Εἰς τὸ ἐσωτερικόν: Εἶχε γίνει πέρυσιν, εἰς τὸν Πειραιᾶ, μία ἐπίσημος τελετή, κατὰ τὴν ὁποίαν κατῆλθον αἱ Α.Α.Μ.Μ. οἱ Βασιλεῖς καὶ ἐπεθεώρησαν τὰ Σώματα τῶν ναυτοπροσκόπων. Ἔγινεν ἐπίσημος τελετὴ εἰς τὴν πλατεῖαν τοῦ Πασαλιμανίου καὶ μεταξὺ τῶν προσκεκλημένων ἦσαν καὶ οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς. Ὅμως αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι, δὲν ἐτοποθέτησαν τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους, τοὺς βουλευτὰς Πειραιῶς, ἐκεῖ ποὺ ἡ καθιερωμένη ἐθιμοτυπία ἐπιβάλλει, ἀλλὰ πίσω καὶ ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῶν διαφόρων ὅπλων, εἰς θέσιν ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρίσκωνται κατώτεροι δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ ὄχι ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. Ὅλοι οἱ βουλευταὶ παρεπονέθησαν, ἐδημιούργησαν, ἂν θέλετε, ἐπεισόδιον καὶ μάλιστα παρέμειναν μόνον μέχρι τῆς ἀποβιβάσεως τῶν Α.Α.Μ.Μ. τῶν Βασιλέων καὶ κατόπιν ἀπεχώρησαν καὶ δὲν παρέστησαν εἰς τὴν δεξίωσιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ μέρους τῆς ναυτικῆς βάσεως Πειραιῶς. Μάλιστα κατέθεσαν καὶ ἀναφορὰν εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ ὡς γνωρίζω, τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἀπέστειλεν ἔγγραφον, τὸ ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου δὲν ἔχω δυστυχῶς μαζί μου, εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ παρὰ τῇ προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως καὶ συνιστῶσιν νὰ ἀποσταλῇ ἐγκύκλιος εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας διὰ νὰ ἀπονέμεται ὁ ἀπαιτούμενος σεβασμὸς καὶ νὰ δίδεται ἡ ἁρμόζουσα θέσις εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους εἰς τὰς διαφόρους τελετάς. Ἐζήτησα ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἴδω ποῖαι ἐνέργειαι ἐγένοντο, ἀλλ’ εἰς οὐδὲν πρωτόκολλον τῆς ὑπηρεσίας εὑρίσκεται τὸ ἔγγραφον τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ πολλὰ ἄλλα παραδείγματα εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἰδίως εἰς τελετὰς καὶ εἰς λιτανείας ἐκκλησιαστικὰς καὶ ἐκ μέρους τῆς δημοτικῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄλλων κρατικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἀλλὰ τὸ λυπηρὸν εἶναι ὅτι τοῦτο δὲν συμβαίνει μόνον εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἡ κατάστασις αὐτὴ συναντᾶται καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶχα ταξιδεύσει τελευταίως εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εὑρέθην εἰς τὴν Νέαν Ὑόρκην εἰς τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ἀφίχθησαν ἐκεῖ οἱ Βασιλεῖς μας καὶ παρέστην, ὡς εἶχον ὑποχρέωσιν ἄλλως τε, εἰς ὅλας τὰς ἐπισήμους τελετὰς καὶ ἐμφανίσεις τῶν Βασιλέων τῶν Ἑλλήνων. Εἶχα δηλώσει εἰς τὸ Προξενεῖον τῆς Νέας Ὑόρκης τὴν παραμονήν μου ἐκεῖ καὶ εἶχα ζητήσει νὰ μοῦ στέλλωνται προσκλήσεις διὰ νὰ παρίσταμαι εἰς τὰς διαφόρους τελετάς, διότι ἐνόμιζα ὑποχρέωσίν μου, ὡς Ἕλλην βουλευτής, νὰ παρευρεθῶ εἰς ὅλας τὰς ἐπισήμους τελετάς, εἰς τὰς ὁποίας ἐνεφανίζοντο οἱ Βασιλεῖς τοῦ Ἔθνους μου. Τὸ Ἑλληνικὸν Προξενεῖον τῆς Νέας Ὑόρκης ἔστειλεν ὄντως πρόσκλησιν εἰς τὸ ξενοδοχεῖον μου, ἀλλὰ πρόσκλησιν ποὺ θὰ ἐστέλλετο εἰς τὸν τελευταῖον ἕλληνα πολίτην καὶ ὄχι εἰς ἐκπρόσωπον τοῦ Ἔθνους. Τόσον εἰς τὰς τελετάς, ποὺ ἔλαβον χώραν εἰς τὸν Ὀρθόδοξον Καθεδρικὸν ναὸν καὶ εἰς τὸ Δημαρχεῖον τῆς Νέας Ὑόρκης, ὅσον καὶ εἰς τὰς τελετάς, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν εἰς τὸ μέγαρον τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Κολούμπια καὶ εἰς τὰς ἄλλας ἐκδηλώσεις, ἐστάλησαν μὲν προσκλήσεις ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Προξενείου, ἐτοποθέτουν ὅμως τὸν Ἕλληνα βουλευτὴν ὄχι εἰς τὴν ἐξέδραν τῶν ἐπισήμων, οὔτε εἰς τὴν θέσιν ποὺ θὰ ἔπρεπεν, ἀλλ’ εἰς τὴν τελευταίαν θέσιν. Χαρακτηριστικῶς σᾶς ἀναφέρω ὅτι εἰς τὸ Δημαρχεῖον τῆς Νέας Ὑόρκης, ἐνῷ εἰς τὴν ἐξέδραν τῶν ἐπισήμων ὑπῆρχον καὶ κατώτεροι ὑπάλληλοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἐγὼ ἐτοποθετήθην εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ μεγάρου, εἰς τὸ ὕπαιθρον. Εἰς τὸ μέγαρον τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἡ πρόσκλησις ποὺ ἐστάλη μὲ ἐτοποθέτει εἰς τὴν γαλαρίαν, καίτοι ἡ αἴθουσα τῶν συνεδριάσεων ἔχει σειρὰν διαδοχικῶν θεωρείων καὶ ἡ πρόσκλησις ποὺ μοῦ ἐστάλη ἦτο εἰς τὸ τελευταῖον θεωρεῖον. Τὴν συμπεριφορὰν αὐτὴν τὴν συνήντησα καὶ κατὰ τὸ περυσινόν μου ταξίδι εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, τόσον ἐν Βηρυττῷ, ὅσον καὶ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ τὰς δεούσας ἐντολὰς εἰς ὅλας τὰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας, εἰς ὅλα τὰ Κρατικὰ ὄργανα, καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ὥστε νὰ ἀποδίδεται ὁ ἐπιβαλλόμενος σεβασμός, καὶ ἡ ἁρμόζουσα θέσις εἰς τοὺς Ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νομίζω ὅτι τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, θὰ πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ ὡς ἔπραξε καὶ παλαιότερον, ἀφοῦ φυσικὰ ἀκούσωμεν τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Πάντως, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ Κρατικὰ ὄργανα καὶ αἱ Κρατικαὶ ὑπηρεσίαι νὰ συμπεριφέρωνται πρὸς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους. Καὶ δὲν ἀφορᾷ τὸν Α ἢ Β βουλευτήν, ἀλλὰ πάντα Ἕλληνα βουλευτήν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τζατζάνη, δὲν συνεχίζετε καὶ ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4 ἡ ὁποία εἶναι ἰδική σας καὶ ἥτις ἀφορᾷ τὴν σύνταξιν ἀτομικοῦ σας φακέλλου ὑπὸ τῆς Ἀσφαλείας Πειραιῶς;

§63Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ἐπ’ αὐτῆς ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§65Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι σύμφωνος ὅτι πρέπει νὰ ἀπονέμεται ἡ σύμφωνος μὲ τὸ καθιερωμένον πρωτόκολλον θέσις εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους. Καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι καὶ εἰς τὸ παρελθὸν μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ παρατηρήσω, ὅτι εἰς πολλὰς ἐπισήμους ἑορτὰς δὲν ἀνεγνωρίζετο ἡ ἐπιβαλλομένη θέσις εἰς τοὺς βουλευτάς. Ὅταν εἶδον τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Τζατζάνη, ἡ ὁποία εἶναι ἐντελῶς ἀόριστος, ἀπηυθύνθην εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ μοῦ γνωρίσῃ ποῖα εἶναι τὰ συγκεκριμένα περιστατικά, ὥστε νὰ ἐξετάσω. Διότι ὁμολογῶ ὅτι εὑρέθην ἀπολύτως ἀνέτοιμος, διότι μόνον πρὸ ὀλίγου ἤκουσα ἀπὸ τοῦ Βήματος, τὰ ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος. Συνεπῶς ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα αὐτό, θὰ συνεννοηθῶ καὶ μὲ τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὥστε καθοριζομένων τῶν σχετικῶν θεμάτων ὁριστικῶς, νὰ μὴ προκαλοῦνται ζητήματα. Σχετικὰ ζητήματα ἐσημειώθησαν καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας, ὅσον ἀφορᾷ τὰ προγράμματα τῶν ἑορτῶν, ὅπου δίδεται ἡ προσήκουσα θέσις. Πάντως θὰ συνεννοηθῶ μετὰ τοῦ συναδέλφου μου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὥστε νὰ ἀπονέμεται ἡ ὀφειλομένη καὶ ἐπιβαλλομένη τιμὴ εἰς τοὺς κ.κ. ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 4 ἀναβάλλεται;

§67Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§68Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Παραπονεῖσθε ὅτι ἡ Ἀσφάλεια Πειραιῶς ἔδωσεν εἰς σύμμαχον χώραν περὶ ὑμῶν πληροφορίας δυσμενεῖς.

§69Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Μάλιστα.

§70Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶναι ἀκριβὲς τοῦτο. Ἔχω ἔγγραφον τῆς Ἀσφαλείας Πειραιῶς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: 1) Ὅτι τὴν 1–7–1953 ἡ Ἀσφάλεια Πειραιῶς προκληθεῖσα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἀνέφερε τὰ ἑξῆς: Ὅτι εἴχατε χαρακτηρισθῆ κατὰ τὸ παρελθὸν ὡς ἀριστερῶν φρονημάτων, πλὴν ὅμως, ἐξ ἐνεργηθείσης κατὰ τὸ ἔτος 1950 ἀνακρίσεως, διεπιστώθη ὅτι ἐμφορεῖσθε ὑπὸ Δημοκρατικῶν καὶ οὐχὶ Κομμουνιστικῶν φρονημάτων. 2) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμ.......διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν διετάχθη ἡ διαγραφή σας ἐκ τῶν βιβλίων τῆς Ἀσφαλείας καὶ ἔκτοτε θεωρεῖσθε νομιμόφρων. 3) Διὰ τὴν ἀναχώρησίν σας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἡ ἀσφάλεια δὲν ἔχει ἀντίρρησιν. Ταῦτα ἀνέφερεν ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1953 ἡ Ἀσφάλεια Πειραιῶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Τί ἄλλην ἀπάντησιν περιμένετε;

§71Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἔγγραφα.

§72Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Οὐδὲν ἔγγραφον ἐκ τοῦ φακέλλου προκύπτει ὅτι ἀπεστάλη εἰς σύμμαχον χώραν δυσμενές.

§73Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Θὰ σᾶς τὰ προσκομίσω ἐγώ.

§74Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Νὰ τὰ προσκομίσητε, διότι ἄλλως προώρως ἐφέρατε τὴν ἐρώτησίν σας.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπὸ ἀπόψεως Κανονισμοῦ ζητεῖτε τὴν ἀναβολὴν ἢ τὴν διαγραφήν;

§76Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ἔχω καταθέσει ἐπερώτησιν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Περ. Ἰακ. Ἀργυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτώσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ, νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἡ Γενικὴ Διοίκησις Βορ. Ἑλλάδος ὑπάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν καὶ ἐὰν συνεπῶς ὁ Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος εἶναι ὑφιστάμενος τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§78ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου κ.κ. συνάδελφοι, ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ἀφελής. Ἐρωτῶ ἐὰν ἡ Γενικὴ Διοίκησις Β. Ἑλλάδος ὑπάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν καὶ ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος εἶναι ὑφιστάμενος τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐννοεῖται, δὲν εἶμαι τόσον ἀκατάρτιστος, ὥστε νὰ μὴ γνωρίζω, ὅτι ἡ Γενικὴ Διοίκησις, ὑπάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω, ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς ὑπάγεται εἰς ἄλλον Ὑπουργόν. Ὡδηγήθην εἰς τὴν ἐρώτησίν μου ταύτην ἐκ τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐνταῦθα, διὰ τὴν παῦσιν Δημοτικῶν συμβούλων εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Β. Ἑλλάδος. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην, συνάδελφος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶπεν ὅτι ὁ Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος εἶναι ὁ ἄμεσος ὑπεύθυνος, ἐνῷ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ἔμμεσος ὑπεύθυνος. Αὐτὸ δι’ ἐμὲ εἶναι πρωτοφανές. Δὲν γνωρίζω πῶς διανέμονται αἱ εὐθῦναι τῶν Ὑπουργῶν. Γνωρίζω, ὅτι μία εὐθύνη ὑπάρχει. Ἡ εὐθύνη ἑνὸς Ὑπουργοῦ. Τὸ ἄτοπον αὐτὸ προκύπτει ἐκ τοῦ γεγονότος τῆς πληθώρας τῶν Ὑπουργῶν. Δόξα τῷ Θεῷ ἔχομεν Ὑπουργοὺς μὲ χαρτοφυλάκια, Ὑπουργοὺς ἄνευ χαρτοφυλακίων, Ὑπουργοὺς Γενικοὺς Διοικητάς, ὡς νὰ ἐγίναμεν μεγάλη Δύναμις. Εἰς αὐτὸ ἤθελον νὰ καταλήξω, ἐπειδὴ τὸ θεωρῶ ἐντελῶς περιττόν, οἱ Γεν. Διοικηταὶ νὰ εἶναι καὶ Ὑπουργοί. Ἠμπορεῖ καὶ εἰς τοὺς Γεν. Διοικητὰς νὰ δοθοῦν ὅλα τὰ δικαιώματα ἑνὸς Ὑπουργοῦ, ἀλλ’ εὐθύνη θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία καὶ μόνη, τῶν Γεν. Διοικητῶν ἀπέναντι τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ διατάσσῃ τὸν συνυπουργόν του, Ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος; Ἐρωτῶ δὲ τοῦτο: Γίνεται μία ἐπερώτησις δι’ ἕνα Γεν. Διοικητήν, Ὑπουργόν. Πρέπει νὰ ἀφήνῃ οὗτος τὴν θέσιν του, διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς τὰς Ἀθήνας νὰ ἀπαντήσῃ; Τὸ θεωρῶ ἀνώμαλον, καὶ διὰ τοῦτο ἤθελον νὰ καταλήξω εἰς τὸ ἑξῆς: Οἱ Γενικοὶ Διοικηταὶ νὰ μὴ εἶναι καὶ Ὑπουργοί.

§79Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἀπήντησα ἐγγράφως εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφον, ἀλλὰ δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ τοῦ ἀπαντήσω καὶ προφορικῶς. Ὅπως ὀρθῶς ἐτόνισε, τὸ λεχθὲν ὑπὸ ἀξιοτίμου συναδέλφου κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως, διὰ τὰς ἀπολύσεις τῶν Δημοτικῶν Συμβούλων, ὅτι τάχα ὁ Ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος ἔχει ἄμεσον καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔμμεσον εὐθύνην, δὲν ἦτο ὀρθὸν καὶ ὀρθότατα ἐξένισε τὸν ἀξιότιμον ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφον. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ἐγὼ διακόπτων τότε τὸν διατυπώσαντα τὴν γνώμην ταύτην συνάδελφον, εἶπον ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄμεσος καὶ ἔμμεσος εὐθύνη, ἀλλ’ ἀλληλέγγυος εὐθύνη καὶ ὅτι οἵαν εὐθύνην ἔχει ὁ Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος, ἔχω καὶ ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ζήτημα συγκρούσεως ἁρμοδιοτήτων τῶν Ὑπουργῶν Β. Ἑλλάδος καὶ Ἐσωτερικῶν δὲν δύναται νὰ προκύψῃ, διότι διὰ σχετικῶν διατάξεων ρυθμίζονται τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος μετέχει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ εἶναι ἰσότιμος τῶν λοιπῶν Ὑπουργῶν, καὶ ἀσκεῖ ἀποφασιστικὰς ἁρμοδιότητας, ὄχι μόνον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλ’ ὅλων τῶν ἄλλων Ὑπουργείων, ἐφ’ ὅσον αὗται δὲν ἐξαιροῦνται δι’ εἰδικῶν διατάξεων. Εἶναι δυνατὸν ὡρισμένα θέματα, εἴτε ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, εἴτε ἄλλων Ὑπουργείων, νὰ λύωνται ἐπὶ τόπου χωρὶς νὰ χρειάζεται νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ὅλον θέμα τῶν Γενικῶν Διοικήσεων θὰ λάβῃ τὴν ὁριστικήν του διαρρύθμισιν μὲ τὴν νέαν διοικητικὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς Χώρας.

§80Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, εἶμαι ἐγὼ ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος ἐζήτησα νὰ παρίσταται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βορ. Ἑλλάδος καὶ διετύπωσα τὴν ἄποψιν περὶ ὑπουργικῆς εὐθύνης ἀμέσου καὶ ἐμμέσου, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω ὅτι τότε, εἶπον τοῦτο τὸ ἁπλοῦν: Ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ἔπρεπε νὰ παρίσταται καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βορ. Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος προέβη εἰς τὰς ἀπολύσεις τῶν κοινοτικῶν καὶ τῶν δημοτικῶν ἀρχόντων, διότι αὐτὸς ἔχει γνῶσιν τῶν ζητημάτων τούτων. Βεβαίως, εἶσθε καὶ σεῖς συνυπεύθυνος ὅπως καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλ’ ἡ εὐθύνη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορ. Ἑλλάδος εἶναι ἄμεσος. Οὐδέποτε ἄφησα νὰ ἐννοηθῇ ὅτι διὰ τὰς ἀπολύσεις αὐτὰς δὲν εὐθύνεται ἀλληλεγγύως καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφάλισιν εἰς τὸ Ταμεῖον Ὑγείας τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως.

§82Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως συνυπάρχουν δύο συστήματα. Οἱ ὑπάλληλοι τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ἔχουν ἰδιαίτερον Ταμεῖον Ὑγείας, ἐνῷ οἱ ὑπάλληλοι τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως τῶν ἐπαρχιῶν ὑπάγονται εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Φαίνεται, ἀκόμη, ὅτι τὸ ἕνα καθεστὼς εἶναι εὐνοϊκώτερον τοῦ ἄλλου, δηλαδὴ τὸ καθεστὼς τῆς Πρωτευούσης εἶναι εὐνοϊκώτερον τῶν ἐπαρχιῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἀσφάλισις εἶναι ὑποχρεωτικὴ εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητοῦν οἱ ὑπάλληλοι τῶν ἐπαρχιῶν εἶναι νὰ μεταφερθοῦν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ὑγείας τῶν ὑπαλλήλων Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἢ τοὐλάχιστον νὰ ἐπεκταθῇ τὸ σύστημα τοῦ Ι.Κ.Α. δι’ ὅλους καὶ νὰ μὴ ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι ὑπαλλήλων Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ δικαίου αἰτήματος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ.

§83Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται, κ. συνάδελφε, ἀπὸ ἀπόψεως ἐπαρκείας πόρων τοῦ Ταμείου, ὅταν τοῦτο περιλάβῃ καὶ τοὺς ὑπαλλήλους Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως τῶν ἐπαρχιῶν. Εἶναι ζήτημα δύσκολον, διότι πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν οἰκονομικὴν πλευρὰν εἰς ἣν περίπτωσιν ὑπαχθοῦν ὅλοι εἰς τὸ εἰδικὸν Ταμεῖον.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, ἐπὶ τῶν ἀνα-

φορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, σήμερον συζητεῖται καί, ἐλπίζω, διὰ τελευταίαν ἑσπέραν, ἡ ἐπερώτησις διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀπολύσεως τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων Βορείου Ἑλλάδος. Οἱ ἐπερωτήσαντες, οἱ ὁποῖοι εἶχον καὶ ἀπεριόριστον ὥραν διὰ νὰ ὁμιλήσουν, ἐξηντλήθησαν. Παραμένουν ἐγγεγραμμένοι οἱ κ.κ. Βενέτης, Ζαννῆς, Γυιόκας, Βουδούρης καὶ Μπατρῖνος. Ἐὰν ζητῇ τις ἐξ αὐτῶν τὸν λόγον, νὰ ὁμιλήσῃ, διότι ἀλλέως θὰ κηρύξω περαιωμένην τὴν συζήτησιν.

§85Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε πρόεδρε, εἶμαι καὶ ἐγὼ νὰ ὁμιλήσω. Εἶχον ἀνέλθει εἰς τὸ βῆμα, ἀλλὰ λόγῳ τοῦ προκεχωρηκότος τῆς ὥρας ἀνεβλήθη ἡ συζήτησις καὶ ἐλύθη ἡ συνεδρίασις.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον, κ. Μόδη. Ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ τελειώνωμεν συντόμως, διότι μὲ τὴν παράτασιν τῆς συζητήσεως, παρακωλύεται ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Εἶναι ἡ 7η συνεδρίασις αὐτή. Οὐδεμία ἄλλη ἐπερώτησις συνεζητήθη ἐπὶ τόσον χρονικὸν διάστημα. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ τελειώνωμεν ἀπόψε.

§87Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν, κ. Πρόεδρε, ὥστε ἀξίζει τὸν κόπον νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ διότι δὲν πρόκειται περὶ παρωνυχίδος. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος, ὅπως συνήθως, μόνος, ἀλλὰ λέων, ἀντιπροσωπεύει ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, εἶχε δηλώσει καὶ τὸ ἐπανέλαβε καὶ ἀπόψε ὅτι ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις εἶναι συνυπεύθυνος καὶ ἀλληλέγγυος μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν Βορ. Ἑλλάδος. Ἀλλ’ ἐξ αὐτοῦ ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι, ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις εἶναι συνυπεύθυνος εἰς τὴν ἀπόλυσιν ἐν Μακεδονίᾳ 630 αἱρετῶν κοινοτικῶν ἀρχόντων, καθ’ ἣν ἐποχὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς ὅλην τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα ἀπέλυσε, διὰ τοὺς ἰδίους λόγους, μόνον περὶ τοὺς 10. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Ἰ. Τριανταφύλλης). Στὸ μέλλον... Καὶ τὸ χαρακτηριστικὸν εἶναι ὅτι καὶ οἱ 360 κατενεμήθησαν ἀναλόγως, μὲ κάποιαν δικαιοσύνην, εἰς ὅλην τὴν Μακεδονίαν. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, κατένειμε τοὺς «ἰραδέδες» δυσαναλόγως· ἀλλοῦ ἐσκόρπισε πλούσια τὰ ἐλέη του καὶ ἀλλοῦ ἐξαπέστειλε ἀπολύσεις. Καὶ ὑπάρχουν περιφέρειαι ὁλόκληροι, ὅπως ἡ περιφέρεια Γρεβενῶν, ὅπως ἡ περιφέρεια Κοζάνης, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ἐθίγη οὔτε εἷς. Διότι—καὶ τὸ λέγω πρὸς τιμήν των—οἱ συνάδελφοι τῶν περιφερειῶν αὐτῶν, παρεκάλεσαν τὸν κ. Στρᾶτον νὰ μὴ ἐπεκτείνῃ τὴν ἐκκαθαριστικήν του ὁρμὴν καὶ εἰς τὰς ἰδικάς των περιφερείας. Εἶναι ἀλληλέγγυος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος εἰς τὴν δικαίαν κατανομὴν τῶν ἀπολύσεων. Ἀλλὰ συμβαίνει καὶ κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἠκύρωσε τὴν ἐπὶ δίμηνον παῦσιν ἢ τρίμηνον, δὲν ἐνθυμοῦμαι, τοῦ Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Θεσσαλονίκης καὶ ἑνός, ἢ δύο ἄλλων συμβούλων. Καὶ συμβαίνει νὰ ἀνατραπῇ ἡ μέχρι τοῦδε ἐνέργεια τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ ἐπέλθῃ μία ἀναστάτωσις εἰς τὸν δεύτερον Δῆμον τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ μίαν ἐνέργειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἦτο, βεβαίως, ἀξία ἐλέγχου.

§88Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Γνωρίζετε διατί ἀπελύθησαν οἱ Δημοτικοὶ Σύμβουλοι τῆς Θεσσαλονίκης; Ἐτιμωρήθησαν, διότι, ἄνευ ἀδείας, μετέβησαν εἰς Ἀθήνας. Γνωρίζετε διατί ἠκυρώθη ἡ τιμωρία αὐτή; Διὰ καθαρῶς νομικοὺς λόγους τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας διετύπωσε τὴν ἄποψιν, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὁ Ὑπουργὸς ἐξεχώρησε ὡρισμένας ἁρμοδιότητάς του εἰς τὸν Νομάρχην, εἰς τὸν Διευθυντὴν τῆς Νομαρχίας, τὰς ἐξεχώρησε κατὰ τρόπον ἀποκλειστικόν, δηλαδή, δὲν ἔχει παράλληλον συντρέχουσαν ἁρμοδιότητα, ἐνῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐγὼ νομίζομεν ὅτι δὲν εἶναι ἀποκλειστικὴ ἡ ἐκχώρησις ἁρμοδιοτήτων. Μὴ ὁμιλῆτε περὶ παύσεως καὶ ἀκυρώσεως, διότι ἡ ἀκύρωσις ὀφείλεται εἰς καθαρῶς νομικοὺς λόγους, δὲν ὀφείλεται εἰς οὐσιαστικοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους οὔτε κὰν ἐξήτασε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§89Γ. ΜΟΔΗΣ. Καθ’ ὅσον ἠξεύρω, τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, εἰς νομικοὺς λόγους περιορίζεται. Ἀλλ’ ἐπίσης εἶναι ἀλληλέγγυος ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τὴν συμπεριφορὰν πρὸς τοὺς ἀπολυθέντας ἐφέδρους πολεμιστάς. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι, Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τέως ἀρχιστράτηγος καὶ δὲν εἶναι σύνηθες τὸ φαινόμενον νὰ ἐμφανίζεται ἕνας Στρατάρχης, στρατηγός, ὁ ὁποῖος νὰ δείχνῃ τόσον πολὺ ὀλίγον ἐνδιαφέρον πρὸς τοὺς πολεμιστάς του, ὥστε νὰ τοὺς ἀφήνῃ ἐκθέτους καὶ νὰ ποδοπατοῦνται, καθ’ ὃν τρόπον ποδοπατοῦνται οἱ πολεμισταὶ εἰς τὴν Μακεδονίαν.

§90Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Φαντάζεσθε, ὅτι ὁ Στρατάρχης ἔχει ἀνάγκην τῶν ὑποδείξεών σας; Πλανᾶσθε καὶ πλανᾶσθε οἰκτρῶς.

§91Γ. ΜΟΔΗΣ.......

§92Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἔχει ἀνάγκην ὑποδείξεων ὁ Στρατάρχης.

§93Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ὑποδεικνύω, ἁπλῶς ἐξάγω τὰ συμπεράσματα τῆς ἀλληλεγγύης. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου ἀνέφερον συγκεκριμένως, μεταξὺ τῶν ἀπολυθέντων, τοὐλάχιστον εἰς τὴν περιφέρειαν Φλωρίνης, ὅτι τρεῖς εἶναι ἀνάπηροι πολέμου, οἱ δύο τοῦ Ἀλβανικοῦ καὶ ὁ εἷς τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ἀνέφερα εἰκοσάδα πολεμιστῶν τοῦ συμμοριτοπολέμου, δὲν ἀνέφερον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς τὸ Ἀλβανικὸν μέτωπον, ἀλλὰ τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ἐγὼ κατέθεσα δεκαπεντάδα ἀντιγράφων καὶ φύλλων μητρώου τοῦ Στρατολογικοῦ Γραφείου Φλωρίνης. (Ἐπιδεικνύει φύλλα μητρώου).

§94ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀπόδειξις ὅτι δὲν ἀντιστρατεύονται εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ Ἔθνους. Ἐπολέμησαν, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πράξουν ἄλλως.

§95Γ. ΜΟΔΗΣ. Νέα θεωρία αὐτή. Οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν ἐπὶ ἔτη τὸν συμμοριτισμὸν εἰς τὰ βουνά, κρίνονται ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπολέμησαν.

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. .......... (δὲν ἠκούσθη).

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀρκετὴ ἡ διακοπή, κύριε συνάδελφε.

§98Γ. ΜΟΔΗΣ. Αὐτὰ ἔλεγον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ φαινόμενον τὸ πρωτάκουστον εἰς τὴν Χώραν μας, ὅτι ἐκεῖνοι, ποὺ ἐπολέμησαν εἰς τὰς κρισίμους περιστάσεις, τώρα, τόσον προχείρως, τόσον ἐπιπολαίως, θεωροῦνται ἀνάξιοι νὰ εἶναι Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι, ἐκλεγέντες ἀπὸ τοὺς ὁμοχωρίους των. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Ἴσως μερικοὶ συνάδελφοι πολεμισταὶ δὲν δίδουν σημασίαν εἰς τοιαῦτα ἔγγραφα. Ἀλλ’ ὑποθέτω κάθε ἄνθρωπος πονεῖ πράγματι τὸν τόπον αὐτόν. Καὶ μὴ λησμονῶμεν ὅτι ἠμπορεῖ πάλιν νὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τοὺς ἀγῶνας τῶν τιμίων αὐτῶν ἀνθρώπων. Δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ βγάζωμεν τὸ καπέλλο ἐνώπιον αὐτῶν τῶν πραγματικῶν πολεμιστῶν. Ἀνέφερον ἐπίσης εἰκοσάδα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ, ἐπὶ ἔτη ἐπολέμησαν τὸν συμμοριτισμὸν εἰς ὅλα τὰ βουνὰ τῆς Ἑλλάδος, εἶναι καὶ σήμερον ὁπλῖται καὶ ἀρχηγοὶ τῶν Τ.Ε.Α. καὶ αὐτοὶ εἶναι «τοῦ φυράματος», ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι δὲν συνεργάζονται μὲ τὰς Ἀρχάς. Ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ ἄλλοι, ὅπως ὁ Πασχάλης Πασόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐπῆρε δύο πολεμικοὺς σταυροὺς τὸν ἕνα τὸν Μάρτιον τοῦ 1948 εἰς τὴν Γκιώνα καὶ τὸν ἄλλον τὸν Αὔγουστον τοῦ 1948 εἰς τὸν Γράμμον. Μᾶς λέγει ἐπίσης ὅτι ἐστάλη εἰς τὸ Ἀλβανικὸν ἔδαφος μὲ ἀποστολήν. Ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὅταν διὰ πρώτην φορὰν εἶδεν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι ἀπολύεται, ἐπῆρε τὰ παράσημά του καὶ ἐπῆγεν εἰς τὸν Νομάρχην Φλωρίνης καὶ τὸν ἠρώτησεν, ἐὰν τοῦ τὰ ἔδωσεν ὁ Ζαχαριάδης ἢ τὸ Κράτος. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ὄχι ὑποχρεωτικῶς, ἀλλ’ ἐθελοντικῶς ἐπῆραν ὅπλα καὶ ἀντεμετώπισαν ἐπὶ ἔτη, ὄχι μόνον τὰς συμμορίας τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ἀλλὰ καὶ τὰς συμμορίας τοῦ νότου, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν διὰ τὰ μέρη αὐτά. Εἰς τὸ βιβλίον μου—δὲν ἔχω νὰ μοιράσω εἰς ὅλους— ἀναφέρω τὸ παράδειγμα ἑνὸς χωρικοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε πάρει 40 ὅπλα τὸ φθινόπωρον τοῦ 1948 τοῦ Κάλτσεφ, ὁ ὁποῖος τοὺς ἐκάλεσε νὰ παραδώσουν τὰ ὅπλα, τὰ ὁποῖα τοὺς ἔδωκαν «οἱ ἄτιμοι, οἱ μασκαράδες, οἱ πρόστυχοι οἱ Ἕλληνες». Καὶ ἀντὶ νὰ τὰ παραδώσουν, ἐστάθησαν καὶ ἐπολέμησαν ὅλην τὴν νύκτα καὶ εἰς τὸ τέλος τοὺς ἀπέκλεισαν, καὶ οἱ δύο Ἀρχηγοὶ τῶν διμοιριῶν ἀπεκλείσθησαν ὁ ἕνας δὲ ἐξ αὐτῶν ὁ Σαρρῆς ἔχει καὶ πιστοποίησιν τῆς ταξιαρχίας τῆς περιφερείας του εἰς τὴν ὁποίαν ἀναγράφεται ὅτι εἶναι ἔμπιστος τῆς Ταξιαρχίας καὶ ἐκτελεῖ εἰδικὴν πάντοτε ἀποστολήν. Ἡ ἐνέργεια αὐτὴ ἡ πρωτάκουστος, δὲν ἦτο μόνον ἥκιστα Συνταγματική, ἀλλὰ ἐπικίνδυνος καὶ ἐπιζημία ὄχι εἰς τὰ κομματικὰ συμφέροντα ἀλλ’ εἰς τὰ γενικώτερα. Γινόμεθα ὄργανα τῶν χειροτέρων ἐχθρῶν μας! Μεταξὺ τοῦ πλήθους τῶν συγκεκριμένων περιπτώσεων τὰς ὁποίας ἀνέφερα, ὁ κ. Στρᾶτος περιωρίσθη εἰς μίαν μόνον, εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Δ. Μάρκου καὶ μᾶς ἐδιάβασε τὰ σχετικὰ τοῦ φακέλλου του. Βεβαίως, δὲν ἔπεσα ἀπὸ τὸν πλανήτην Ἄρην διὰ νὰ φαντάζωμαι ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς ἀληθείας. Ἔχω πλῆθος ἐπιχειρημάτων. Ἀλλὰ κάμνω τὴν συγκατάβασιν καὶ τὰ παραδέχομαι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δέον νὰ σημειωθῇ εἶναι ὅτι ὁ φάκελλος αὐτὸς φθάνει μέχρι τοῦ 1944 καὶ ἀπὸ τότε διέρρευσαν 10 ὁλόκληρα χρόνια. Ἐμεσολάβησεν ἕνας πόλεμος σκληρός, ἀληθινὴ κατάρα, εἰς τὴν φωτιὰν τοῦ ὁποίου ἐδοκιμάσθησαν καὶ αἱ ψυχαὶ καὶ οἱ χαρακτῆρες. Λοιπὸν ἐρωτᾶται, δὲν εἶχεν ὑποχρέωσιν ὁ Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος νὰ ἐρωτήσῃ, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀπὸ τοῦ 1944 καὶ ἐντεῦθεν τί ἔκαμε; Ποίαν στάσιν ἐτήρησε κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου; Προσεχώρησεν εἰς τοὺς συμμορίτας, συνειργάσθη μαζί τους; Παρέμεινεν οὐδέτερος; Κατέφυγεν εἰς τὴν πόλιν ζῶν ἀνταρτόπληκτος καὶ ροκανίζων τὰ ἐπιδόματα; Δὲν ἔλαβε κἂν τὸν κόπον νὰ ἐρωτήσῃ, τὸ Μεσοχῶρι τί χωρίον ἦτο; Διότι καὶ αὐτὸ συνέβη, κύριοι συνάδελφοι. Συνέβησαν πολλὰ εἰς τὰ χωρία ἐκεῖνα, τῶν ὁποίων οἱ κάτοικοι κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον διὰ τῶν ἰδικῶν των ὅπλων ἐστάθησαν τέσσαρα χρόνια ἀκλόνητοι καὶ ἀπέκρουσαν ὅλας τὰς ἐπιθέσεις, χωρὶς ποτὲ νὰ ὑποστοῦν οἱονδήποτε ἀτύχημα. Δὲν εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐρωτήσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα; Διότι αὐτὸς ὁ χωρικὸς καταθέτει πιστοποίησιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Τ.Ε.Α. ὅτι κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἦτο ὁπλίτης τῶν Τ.Ε.Α. Καὶ τὸ χωρίον, καίτοι εὑρισκόμενον εἰς ἀπόστασιν 700 μέτρων ἀπὸ τὴν Σερβικὴν μεθόριον ἐστάθη 4 ἔτη ἀπομεμονωμένον χωρὶς νὰ ἀναμένῃ οὐδαμόθεν οἱανδήποτε βοήθειαν· τοὐλάχιστον κατὰ τὴν νύκτα, ἀπέκρουσε πληθὺν ἐπιθέσεων. Ὁ ἀπολυθεὶς ἦτο ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος κατὰ τὰς μάχας αὐτὰς ἔσπευδε μὲ τὸ αὐτόματον εἰς τὰ κρίσιμα σημεῖα. Ἀλλὰ ἦτο καὶ κάτι ἄλλο τὸ ὁποῖον τὸ ἀναφέρω εἰς τὸ βιβλίον μου καὶ ἔχει σημασίαν. Δὲν λέγω ὅτι τὸ βιβλίον μου εἶναι ἀλάνθαστον, ἀλλ’ ἐδημοσιεύθη καὶ προηγουμένως ἐδημοσιεύθη καὶ ἀπὸ ἐφημερίδα, ὥστε νὰ ὑποστῇ κἄποιον ἔλεγχον. Ἐκεῖ ἀναγράφω, ὅτι ὁ χωρικὸς αὐτὸς εἰς τὰς 3 Μαρτίου 1948, ὅταν εἶδε μερικοὺς ἄλλους ὁμοχωρίους του προσβαλλομένους ἀπὸ συμμορίτας ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὸ Γιουγκοσλαβικὸν ἔδαφος, δὲν ἔκαμε τὴν πάπιαν, ἀλλ’ ἐγκατέλειψε τὰ βόδια του, ἐσύρθη ἐντὸς τοῦ Γιουγκοσλαβικοῦ ἐδάφους καὶ ἀπ’ ἐκεῖ ἐπλευροκόπησε τοὺς συμμορίτας καὶ ἐγλύτωσε τοὺς ὁμοχωρίους του, ὄχι μαζὶ μὲ ἄλλους ἀλλὰ μόνος του. Ἔσπευδε καὶ ἐρριψοκινδύνευε, καθ’ ὃν τρόπον ἐρριψοκινδύνευε. Καὶ ἐρωτῶ λοιπόν: Τοιούτου φυράματος, κατὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἔκφρασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, εἶναι καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς καὶ οἱ ἄλλοι σὰν κι’ αὐτόν, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν καθ’ ὃν τρόπον ἀπελύθησαν; Εἰς ἄλλην συνεδρίασιν ἠκούσαμεν τοὺς συναδέλφους. Ἐδέσσης διαμαρτυρομένους διὰ τὰς ἀπολύσεις εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀλμωπίας καὶ Ἀρδαίας καὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ γνωστὸν ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτὴν χάρις εἰς τοὺς δύο χιλιάδας ἐξωπλισμένους, ὠργανωμένους, πειθαρχημένους χωρικούς, εἶχεν ἀρχίσει ὁ ἐπαναπατρισμὸς τῶν χωρίων αὐτῶν κατὰ Μάϊον τοῦ 1948 καὶ ὅταν ἡ ἄλλη Ἑλλὰς μέχρι Ταινάρου ἐφλέγετο, εἰς τὴν παραμεθόριον αὐτὴν περιοχὴν μὲ ἕνα μόνον τάγμα ὑπὸ τὸν ἐξαίρετον Διοικητήν του, ἐπεκρατοῦσε θαυμασία τάξις. Τὰ χωρία αὐτὰ τοὐλάχιστον, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν κρίσιμον περίοδον ἐστάθησαν κατὰ τρόπον ἡρωϊκὸν, καταπληκτικὸν πράγματι τρόπον, ἔπρεπε νὰ ἔχουν, νὰ ἀπολαμβάνουν κάποιας προσοχῆς, ἐὰν ὄχι σεβασμοῦ ἐκ μέρους τῶν ἀρχῶν, ὥστε νὰ μὴ ἀπολύωνται ὡς τελευταῖοι κλητῆρες οἱ ἄρχοντες τοὺς ὁποίους οἱ χωρικοὶ οἱ ἴδιοι ἐξέλεξαν· διότι οἱ συμπαγεῖς, οἱ ἡνωμένοι αὐτοὶ χωρικοὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, ὅταν ἐπέρασεν ἡ κρίσις καὶ ἦλθον αἱ ἐκλογαὶ τοῦ 1951 ἐχωρίσθησαν καὶ ἤρχισαν τὶς γκρίνιες. Καὶ δι’ αὐτό, εἰς τὸ χωρίον Μεσοχῶρι, ἀπὸ τὸ ὁποῖον κατάγεται ὁ περὶ οὗ πρόκειται Μάρκου, καὶ συνέπεσε νὰ ἐπικρατήσῃ τὸ ψηφοδέλτιόν του ἐπειδὴ ὁ Μάρκου εἶναι ὁ πραγματικὸς ἀρχηγὸς τοῦ χωρίου, οἱ ἀποτυχόντες δὲν ἔπαυσαν νὰ θεωροῦν τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν ἀριστερὸν ἢ ὅ,τι θέλετε. Ἀλλὰ ἡ Ἀρχή, ἐὰν πράγματι ἔχῃ συνείδησιν τῶν ὑποχρεώσεών της, ἔπρεπε νὰ κρίνῃ τοὐλάχιστον τὰς περιπτώσεις τῶν χωρίων αὐτῶν μὲ κάποιαν μεγαλυτέραν προσοχήν. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὑπῆρξε σκληρὸς ἀπέναντι αὐτῶν. Ἐθεώρησεν ὅτι τὸ ἁμάρτημα τὸ ὁποῖον τυχὸν διεπράχθη μέχρι τοῦ 1954 εἶναι ἀνεπανόρθωτον. Ἀλλὰ δὲν φαίνεται νὰ εἶναι τόσον αὐστηρὸς καὶ ἐπέναντι τῶν ἄλλων συναδέλφων του ἐν τῷ Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ, οὔτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἀπέναντι τοῦ στενοῦ περιβάλλοντος του. Καὶ προχθὲς ἐλέχθη, ὅτι ὁ ἰδιαίτερός του γραμματεὺς ἔχει φιλοξενηθῆ, ἐπ’ ἀρκετὸν διάστημα, εἰς τὴν Μακρόνησον.

§99Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Διατί ἐπανέρχεσθε ἐπὶ πραγμάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος; Δημιουργεῖτε ἐντυπώσεις, λέγετε τὰ ἴδια συνεχῶς καὶ νομίζετε ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἀσκεῖτε ἔλεγχον.

§100Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δικαίωμά του.

§101Γ. ΜΟΔΗΣ. Πρώτην φορὰν τὸ λέγω αὐτό. Ὁ κ. Χούτας λέγει ὅτι ὁ Μπακογιάννης ἦτο ἀξιωματικὸς τοῦ ΕΛΑΣ καὶ Ἐλασίτες ἦσαν καὶ αἱ δύο ἄλλαι ἰδιαίτεραί του. Ἀντιπρόσωπον δὲ εἰς τὸν Βάλτον ἔχει τὸν κ. Εὐγένιον Στρᾶτον ταξίαρχον ἄλλοτε τοῦ ΕΛΑΣ.

§102Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὁ κ. Χούτος ἠμπορεῖ καὶ τὸν κ. Στρᾶτον νὰ βγάλῃ κομμουνιστήν.

§103Γ. ΜΟΔΗΣ. Λέγεται ἐπίσης καὶ βεβαιοῦται ἀπὸ πολλούς, ὅτι κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς περιώδευσεν ὑπὲρ τοῦ κ. Στράτου εἰς Βάλτον ὁ «εἰσαγγελέας» Σαρλῆς καὶ εἷς ἄλλος κομμουνιστὴς ἡγέτης.

§104ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ τάγμα τοῦ Κάτσια ποιὸς τὸ βοηθοῦσε; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§105Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς διὰ τὸν ὁποῖον σᾶς λέγω δὲν ἐπολέμησε μόνον ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν τοῦ Κ.Κ., ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῆς Ν.Ο.Φ. καὶ ἄλλων ἀντεθνικῶν ὀργανώσεων ποὺ ἦσαν χειρότεραι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος ὁμιλῶν μᾶς εἶπεν ὅτι αὐτὸς εἶχε τὸ θάρρος καὶ ἀνέλαβε τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ τόπου. Λησμονεῖτε, ὅτι προηγήθησαν αὐτοῦ Γενικοὶ Διοικηταὶ καὶ μεταξὺ αὐτῶν ὁ καθ’ ὅλα ἄξιος Στρατηγὸς κ. Στεργιόπουλος, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὑπηρετήσει καὶ ὡς ἀξιωματικὸς εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὰ ἠξεύρει καλύτερον ἀπὸ ἐμέ. Ἴσως, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἀξιοῖ καὶ παράσημον διὰ τὴν ἐνέργειάν του αὐτήν. Ἴσως ἀξίζει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὸ παράσημον τῆς ψυχρολουσίας. Ἀλλ’ ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι τὸ ἀποτελεσματικώτερον ὅπλον μας εἶναι καὶ ὑπῆρξε πάντοτε ἡ ἐλευθερία. Αὐτὸ ἦτο τὸ ὅπλον μας καὶ κατὰ τῶν ἐσωτερικῶν καὶ κατὰ τῶν ἐξωτερικῶν ἐχθρῶν. Καὶ ὅταν τὸ ἐλησμονήσαμεν, ὅπως ἐγένετο κατὰ τὴν περίοδον τῆς δικτατορίας τῆς 4ης Αὐγούστου, ἔπειτα ἐπληρώσαμεν πολὺ ἀκριβὰ τοῦτο.

§106Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἀπὸ τὴν 4ην Αὐγούστου, ἐσώθη ἡ Ἑλλὰς ὅσον δὲν ἐσώθη ποτέ.

§107Γ. ΜΟΔΗΣ. Δι’ αὐτῆς ἐφανατίσθησαν καὶ συνεσπειρώθησαν ὅλαι αἱ ἀντεθνικαὶ ὀργανώσεις. Μὲ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν καλὴν Διοίκησιν ἠμποροῦμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἀποτελεσματικώτερα καὶ τοὺς κοινωνικοὺς καὶ τοὺς ἐθνικοὺς ἐχθροὺς τῆς χώρας. Μὲ αὐτὴν ἐπεκρατήσαμεν καὶ εἰς αὐτὴν εὑρίσκεται ἡ δύναμίς μας καὶ ὅσοι τὴν δύναμιν αὐτὴν καταπατοῦν, προσφέρουν τὰς χειροτέρας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον. Καὶ ἀσφαλῶς ὁ κ. Στρᾶτος–Πασᾶς, μὲ τὴν ὅλην αὐτὴν ἐνέργειάν του προσέφερε τὴν χειροτέραν ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἡ ὁποία πράγματι χρειάζεται μεγαλυτέρας προσοχῆς, ἀλλὰ καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Διότι τίποτε χειρότερον δὲν θὰ ἔκαμνεν ὁ καλύτερος πράκτωρ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§109Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τὰς αἰτιάσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Δὲν θὰ εἶμαι τραχὺς ὡς οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι εἰς τὰς ἐκφράσεις μου καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι ἤρεμος εἰς τὴν ἔκθεσιν τῶν γεγονότων Ἐξετέθησαν πρόσωπα καὶ ἠκούσθησαν λόγοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀκουσθοῦν διὰ πολιτικοὺς ἄνδρας. Δὲν θὰ γίνω οὐδενὸς συνήγορος. Θὰ ἐκθέσω τὰ γεγονότα, ὅπως τὰ ἀντιλαμβάνομαι καὶ ὅπως ἐγένοντο εἰς τὴν πραγματικότητα. Προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα μου, θὰ σᾶς κάμω μίαν ἐξομολόγησιν. Ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος κ. Μόδης, μοῦ εἶναι ἀγαπητὸς φίλος ἀπὸ πολλοῦ, πρὸ 40 ἐτῶν. Ὁ κ. Μόδης ἦλθεν καὶ μὲ εἶδε εἰς τὰς φυλακὰς καὶ εἰς τὴν Βάρνα τῆς Θεσσαλονίκης ποὺ ἐκρατούμην, ὅταν ἦτο Ὑπουργὸς τῆς πρώτης ἀπελευθερωτικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Μὲ εἶχον συλλάβει καὶ ἐμένα μαζὶ μὲ τὸν συνάδελφον κ. Παπαχριστοδούλου καὶ μᾶς εἶχαν φυλακίσει οἱ ἀπελευθερωταὶ τοῦ Ε.Α.Μ. Τὸ τὶ ὑπέστημεν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ ἐκθέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Διότι γνωρίζετε ὅλοι σας τὰ ἐγκλήματα τῶν στυγνῶν αὐτῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κατέστρεψαν τὴν Ἑλλάδα καὶ οἱ ὁποῖοι κατὰ γενικὴν ὁμολογίαν, ὑπῆρξαν ἡ συμφορὰ τῆς Ἑλλάδος. Βεβαίως, ὁ κ. Μόδης εἶπεν ὡρισμένα πράγματα διὰ τὸν Νομὸν Φλωρίνης καὶ μάλιστα ὑπέδειξεν ὅτι πολεμισταὶ ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπολύονται. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς εἴπω ἕνα γεγονός, ποὺ ἔλαβε χώραν προπολεμικῶς. Κατὰ τὴν ἐποχήν, τῆς κακῆς κατὰ τὸν κ. Μόδην 4ης Αὐγούστου, τῆς εὐλογημένης καὶ καλῆς κατ’ ἐμὲ 4ης Αὐγούστου, ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγράφη τὸ Ἀλβανικὸν ἔπος καὶ ἡ δόξα τῆς Ἑλλάδος ὑπῆρξε μεγαλειώδης, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἰς μίαν Σχολὴν Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν, ὑπῆρξεν ἕνας κομμουνιστικὸς πυρήν. Ἦσαν 15 μαθηταὶ τῆς Σχολῆς, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν ἕνα κομμουνιστικὸν πυρῆνα, καὶ μὲ τὰ μέσα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἀνεκαλύφθησαν καὶ ὡδηγήθησαν εἰς τὴν ἀνάκρισιν καὶ κατόπιν ἐνώπιον τοῦ Στρατοδικείου. Οἱ 15 αὐτοὶ ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ προέβησαν ἐνώπιον τοῦ Στρατοδικείου εἰς πλήρη μετάνοιαν καὶ εἰς δηλώσεις εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι τοῦ λοιποῦ θὰ εἶναι Ἕλληνες καὶ ὅτι θὰ πράξουν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκόν των. Οἱ δέκα πέντε αὐτοὶ ἀξιωματικοὶ οἱ δικασθέντες τότε ἐνώπιον τοῦ Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης—τὸ ἠξεύρω τὸ γεγονὸς διότι ἤμην Πρόεδρος Συνδέσμου Ἐφέδρων ἀξιωματικῶν Μακεδονίας—ἠθωώθησαν πανηγυρικῶς ἐν μέσῳ χειροκροτημάτων ἀπὸ τοὺς παρισταμένους εἰς τὸ Στρατοδικεῖον, διότι ἐπιστεύσαμεν ὅλοι ὅτι ἐπανεφέραμεν Ἕλληνας μέσα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκογένειαν. Θέλετε, νὰ σᾶς εἴπω τὶ ἔκαμον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὅταν ὑπεδουλώθη τὸ Ἔθνος εἰς τὰς Χιτλερικὰς ὀρδάς; Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑπῆρξαν ἐκ τῶν πρωτουργῶν τοῦ ΕΑΜ καὶ συμμετέσχον εἰς τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα, καὶ παρὰ τὰς ἐπισήμους δοθείσας ὑποσχέσεις των εἰς τὸ Στρατοδικεῖον, ὑπῆρξαν οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ ΕΑΜ καὶ τοῦ ΕΛΑΣ, καὶ μετεβλήθησαν εἰς στυγνοὺς ἐγκληματίας. Αὐτὰ ὅλα τὰ ἠξεύρει ὁ κ. Μόδης. Ὅλοι οἱ καπεταναῖοι ἦσαν ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς 15. Δὲν ἰσχυρίζομαι ἐγὼ ὅτι ὅσοι προσεχώρησαν εἰς τὸ ΕΑΜ ἦσαν κομμουνισταί, ὡς θὰ εἴπω ἐν συνεχείᾳ. Πράγματι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐργαζόμενοι ὑπούλως, ἔκαμαν πολὺν κόσμον κομμουνιστάς, ἀλλ’ ὅλοι αὐτοὶ δὲν ἦσαν κομμουνισταί. Ἔχω ἐκδώσει καὶ εἰδικὸν βιβλίον: «Ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἀληθείας» εἰς τὸ ὁποῖον λέγω τὴν γνώμην μου αὐτήν. Ὄντως πολλοὶ παρεσύρθησαν, ἢ ἐξεβιάσθησαν καὶ προσεχώρησαν καὶ συνειργάσθησαν μὲ αὐτούς, μὲ ἀπατηλὰ καὶ ψευδῆ συνθήματα. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὅμως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, συνετάχθησαν μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ἐξηκολούθησαν τὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ Ἔθνους καὶ ἔδρασαν κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ἀμετανόητοι καὶ πρέπει νὰ τυγχάνουν ἰδίας μεταχειρίσεως.

§110Γ. ΜΟΔΗΣ. Ποιός διαφωνεῖ;

§111Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Πράγματι ἡ κατάστασις εἶναι ἰδιότυπος καὶ πρέπει νὰ εἴμεθα πολὺ προσεκτικοὶ εἰς τὰς ἐνεργείας μας προκειμένου περὶ Βορείου Ἑλλάδος. Ἀλλά, κύριοι, ἂς ἐξετάσωμεν τὰ πράγματα διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν πράγματι τὰ ὅσα συνέβησαν ἐκεῖ εἶναι ἀντικείμενον συζητήσεως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐπὶ τόσας μακρὰς συνεδριάσεις, διότι πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ὅλοι ἐὰν ὄντως ἐπροστατεύθησαν τὰ Ἐθνικὰ συμφέροντα. Οἱ Μακεδόνες ὑπῆρξαν πάντοτε Ἕλληνες καὶ εἶχον πάντοτε Ἑλληνικὴν συνείδησιν. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ καμμία ἀμφιβολία. Οἱ ἀγῶνες τῶν Μακεδόνων μαρτυροῦν, τὶ ἔπραξεν ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους ὁ Μακεδονικὸς λαὸς κατὰ τὴν μακραίωνα δουλείαν τοῦ Ἔθνους. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὰς Δημοτικὰς καὶ Κοινοτικὰς ἐκλογάς, αἱ ὁποῖαι ἐνεργήθησαν κατὰ τὸ παρελθόν, οἱ κομμουνισταὶ ἐπωφελήθησαν τῆς καταστάσεως καὶ καταχθόνιοι τὴν σκέψιν καὶ ὑπούλως ἐργαζόμενοι, κατώρθωσαν νὰ εἰσχωρήσουν εἰς τὰ Δημοτικὰ καὶ Κοινοτικὰ Συμβούλια καὶ νὰ ἐνεργοῦν ἀντεθνικῶς. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν Θεσσαλονίκην, διὰ τὴν ὁποίαν τόσον κατηγορήθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Μόνον εἷς ἀπελύθη κατὰ λάθος, ὁ κ. Μυλωνᾶς, τὸν ὁποῖον καὶ ἐπανέφερον. Ἐκεῖνοι ὅμως διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχουν ἀδιάσειστα στοιχεῖα ὅτι ἦσαν εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἐξηκολούθησαν νὰ δροῦν καὶ συνετάχθησαν μὲ τὸ μέρος τῶν συμμοριτῶν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραμείνουν διὰ πλείστους ἐθνικοὺς λόγους.

§112Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις δι’ αὐτούς.

§113Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν ἐδιώχθη οὐδεὶς ἐθνικόφρων, ἐὰν μάλιστα ἀνῆκεν εἰς τὴν ΕΠΕΚ καὶ τοὺς Φιλελευθέρους. Ὁ κ. Στρᾶτος εἶπε τὰ ἑξῆς μίαν ἡμέραν ὅταν οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης τὸν ἐπεσκέφθησαν διὰ νὰ ἀντιληφθοῦν ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀντικαταστάσεως αὐτῶν τῶν Συμβούλων, περὶ τίνος πρόκειται· οὐδένα Φιλελεύθερον, οὐδένα Ἐπεκικὸν θίγω, καὶ δὲν θὰ θίξω, οἱοσδήποτε καὶ ἂν μοῦ τὸ εἴπῃ. Ἐστάθη πράγματι εἰς τὸ ὕψος του καὶ ὑπῆρξεν ἀμερόληπτος. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, παρεισέφρυσαν λάθη, ταῦτα ἐπανωρθώθησαν. Τοῦτο ἴσως νὰ μὴ τὸ ἠξεύρουν, ἐγὼ ὅμως τὸ ἠξεύρω διότι ἐπῆγα εἰς τὸν κ. Στρᾶτον δι’ ἕνα Φιλελεύθερον ὁ ὁποῖος ἀπελύθη καὶ τοῦ εἶπον κ. Ὑπουργὲ δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, εἶναι Φιλελεύθερος αὐτός, δὲν εἶναι κομμουνιστής, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τοῦ βάλετε τὴν μομφὴν τοῦ κομμουνιστοῦ. Τὸ ἀνεγνώρισεν ὁ κ. Στρᾶτος καὶ ἀνεκλήθη ἡ ἀπόλυσις. Ἐπῆγεν ὁ κ. Μόδης, ἢ οἱοσδήποτε τῶν συναδέλφων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τόσα εἶπον ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ τοῦ εἴπουν ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν γίνεται ἀδικία; Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς Θεσσαλονίκης, δὲν εἶμαι ἀλάθητος, ἠμπορεῖ νὰ γίνουν καὶ σφάλματα, νὰ τὰ ἐπανορθώσωμεν ἐὰν προσκομισθοῦν νεώτερα στοιχεῖα. Οἱ κ.κ. βουλευταὶ Θεσσαλονίκης ἐπενέβησαν διὰ πλεῖστα πρόσωπα μὴ ἀνήκοντα εἰς τὴν Συναγερμικὴν παράταξιν, ἀλλ’ ἦσαν πραγματικοὶ Ἕλληνες. Διότι ὅλοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἴμεθα πρῶτον Ἕλληνες, οὐδὲ ἐπιτρέπεται διὰ τὰ πολιτικά μας συμφέροντα, διὰ τὰς πολιτικάς μας ἐπιδιώξεις νὰ πράττωμεν τὸ ἀντιτιθέμενον εἰς τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα. Εἶπεν ὁ κ. Μόδης, ὅτι ἄνθρωποι ποὺ ἐπολέμησαν διὰ τὴν Πατρίδα ἀντικατεστάθησαν ἀπὸ τὰ Συμβούλια. Κύριοι συνάδελφοι, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ἠξεύρετε καλὰ τὸ Κ.Κ., ἠξεύρετε πὼς δρᾷ. Ἐὰν ἔχωμεν στοιχεῖα περισσότερα ἀπὸ σᾶς εἶναι διότι γνωρίζομεν καλὰ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα μετέρχονται οἱ κομμουνισταί. Οἱ κομμουνισταὶ εἶναι οἱ καλύτεροι στρατιῶται εἰς πειθαρχίαν, καὶ γενικῶς εἰς ἐμφάνισιν, ἀλλὰ τὸ Ἔθνος τὸ ὑποσκάπτουν καὶ τὸ διαβιβρώσκουν, Ἐνῶ ἐμφανίζονται ὡς καλοὶ στρατιῶται, εἶναι ἐχθροὶ τοῦ Ἔθνους, ἐχθροὶ τοῦ Στρατοῦ. Καὶ δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ ἀντίθετον γνώμην. Ὁ κ. Μόδης τὸ γνωρίζει καλῶς αὐτό. Γνωρίζω πολὺ καλὰ ὅτι οὐδεὶς ἐθίγη. Ἐὰν κανεὶς ἐθίγη, ἐδήλωσεν ὁ Ὑπουργὸς κ. Στρᾶτος εἶναι πρόθυμος νὰ ἐπανορθώσῃ τὴν ἀδικίαν. Διότι καὶ αὐταὶ ἀκόμη αἱ εἰσηγήσεις καὶ αἱ πληροφορίαι ἐτέθησαν ὑπὸ τὴν βάσανον καὶ ἡ βάσανος ἐτέθη πολυπλεύρως καὶ ὁ κ. Μόδης δύναται νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν φακέλλων, νὰ λάβῃ γνῶσιν αὐτῶν τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδιάσειστα καὶ ἀδιάψευστα.

§114ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν μᾶς τὰ ἐδιαβάσατε.

§115Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν ἐδιαβάσθησαν, οὔτε ἐπιτρέπεται νὰ διαβάζωνται αὐτὰ τὰ πράγματα, ἀλλὰ σεῖς ὡς βουλευτὴς δύνασθε νὰ τὰ διαβάσητε. Πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴμεθα προσεκτικοὶ εἰς τὰς κρίσεις μας καὶ νὰ μὴ ἐπιτιθέμεθα ἐναντίον προσώπων καὶ νὰ ἀποδίδωμεν εἰς αὐτὰ κομματικὰς ἐνεργείας. Ὁ κ. Στρᾶτος εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὑπερασπίσῃ τὸν ἑαυτόν του καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην τῆς ἰδικῆς μου συνηγορίας αἱ ἐνέργειαί του εἶναι διαυγεῖς ὡς ὁ ἥλιος. Ἀλλ’ ἐπετέθησαν καὶ ἐναντίον τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Γενικῆς Διοικήσεως καὶ ἠκούσθησαν φράσεις ἐναντίον τοῦ κ. Παπαγεωργίου αἱ ὁποῖαι δὲν ἔπρεπε νὰ λεχθοῦν. Δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ θίξῃ κανεὶς τὸν κ. Παπαγεωργίου, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ἄξιος πολεμιστὴς καὶ πολιτικός. Ἠκούσθη ἐκ πολιτικῆς ἀντιπαθείας νὰ λέγεται ὅτι ὁ κ. Στρᾶτος καὶ ὁ κ. Παπαγεωργίου ἐπῆγαν εἰς τὴν Κατερίνην καὶ ἐδέχθησαν γεῦμα. Κατ’ ἀρχὴν ὁ κ. Στρᾶτος, σᾶς τὸ διαβεβαιώνω καὶ ἐγὼ καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοί του, ὅτι δὲν δέχεται γεύματα. Παραστὰς εἰς τὰς ἑορτὰς τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Κατερίνης εἰς τὰς ὁποίας ἐκλήθησαν βουλευταὶ καὶ ὅλαι αἱ ἀρχαί, παρεκάθησεν εἰς τὸ δοθὲν ὑπὸ τοῦ Δήμου γεῦμα. Δὲν εἶναι σοβαρόν, κύριοι, νὰ λέγωνται τοιαῦτα πράγματα εἰς τὸ Κοινοβούλιον. Ἡμεῖς οἱ πολιτικοὶ πρέπει νὰ εἴμεθα προσεκτικοὶ καὶ νὰ δίδωμεν ἡμεῖς τὸ παράδειγμα καλῆς συμπεριφορᾶς καὶ νὰ μὴ δίδωμεν ἀφορμὴν εἰς δημοκοπίας, διότι προσέξατε καὶ αὐτό. Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Βορείου Ἑλλάδος, εἶναι κατὰ πάντα ἄξιος Ἕλλην ἀγωνιστὴς καὶ πολιτικός. Ἐπολέμησεν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν, ἔχασε τὸν ἀδελφόν του φονευθέντα ὑπὸ τῶν ἐλασιτῶν. Ἀνήκων εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντίστασιν ἔλαβε μέρος εἰς τὰς ἐναντίον τῶν ἐαμοβουλγάρων μάχας, τοῦ διηρπάγη ἡ περιουσία του καὶ ἐσύρθη ὑπὸ τῶν ἐλασιτῶν ἡ οἰκογένειά του εἰς τὰ ὄρη. Ὡς πολιτικὸς εἶναι γνωστὸς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Δὲν εἶναι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ θὰ πᾶνε νὰ φᾶνε,... ἀλλὰ θὰ πᾶνε νὰ ἐργασθοῦν καὶ νὰ ἐκτελέσουν τὸ καθῆκόν των εἰς τὸν τομέα ποὺ τοὺς ἀνετέθη. Πατρίδα του εἶναι, κύριοι, ἡ Κατερίνη. Ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὴν Κατερίνην κατάγεται. Ποῦ θέλετε νὰ φάῃ; Δὲν δέχεται γεύματα. Ἠμπορεῖ νὰ πηγαίνῃ καὶ εἰς γεύματα ὅταν ἐπισκέπτεται τὸν τόπον του, ἀλλὰ τὰ γεύματα τὰ πληρώνει ὁ ἴδιος. Ἀλλὰ τοῦ ἐπετέθησαν καὶ διότι ἔκαμε μερικοὺς πολιτικοὺς ἐκβιασμοὺς καὶ ὅτι τὸν κ. Βακάλην, τὸν Δήμαρχον Κατερίνης, τὸν ἠπείλησεν ὅτι θὰ τὸν παύσῃ, ἐὰν δὲν γίνῃ συναγερμικός. Εἶναι ψευδέστατον, ἵνα μὴ τὸ χαρακτηρίσω βαρύτερον. Ὅπως σᾶς εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅλοι ὅσοι ἐπῆγαν εἰς τὸ ΕΑΜ δὲν ἦσαν κομμουνισταί, οὕτω καὶ ὁ Βακάλης δὲν ἐπῆγε διότι ἦτο κομμουνιστής, ὁ κ. Βακάλης ζωντανὸς Ἕλλην, δὲν ὑπέκυψεν εἰς τοὺς ἐκβιασμοὺς νὰ ὑπογράψῃ φιλοβουλγαρικὰς προκηρύξεις καὶ νὰ προβῇ εἰς ἐνεργείας ποὺ θὰ ἐζημίωνον τὸ Ἔθνος μας. Ἠπειλήθη καὶ ἐζητήθη ἵνα συλληφθῇ ὑπὸ τῶν Γερμανοβουλγάρων καὶ ἐπειδὴ δὲν ἠμποροῦσε νὰ πάῃ εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν, ἐπῆγεν εἰς τὸ βουνό. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ὥρα, ποὺ ἐσήμανεν ἡ ἀπελευθέρωσις καὶ ἔφυγαν οἱ βάρβαροι ἀπὸ τὰ σπίτια μας, ὁ Βακάλης ἔπραξε τὸ καθῆκόν του ἔναντι τῆς Πατρίδος. Ὁ κ. Βακάλης εἰς τὸν λόγον του τῆς 12ης Ἀπριλίου, ὅταν ἦτο ὑποψήφιος Δήμαρχος τοῦ Κέντρου ἔλεγε τὰ ἑξῆς: «Δὲν ὑπάρχει καλυτέρα Πατρὶς ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα μας καὶ πρέπει ὅλοι τὸ συμφέρον αὐτῆς νὰ θέτωμεν ὑπεράνω ὅλων. Τὸ Κ.Κ.Ε. κτυπάει τὴν Ἑλλάδα καὶ πρέπει ὅλοι, ἀνεξαρτήτως ἀποχρώσεως πολιτικῆς, νὰ συσπειρωθῶμεν πέριξ τοῦ Βασιλέως καὶ τῶν πολιτικῶν μας ἡγετῶν, ἵνα βαδίσῃ αὕτη τὸν δρόμον τῶν πεπρωμένων της». Ἀλλὰ βέβαια, τότε, κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἦτο Δήμαρχος, τοῦ Κέντρου, διότι ἐξελέγη μὲ τὰς ψήφους τοῦ Κέντρου, ἦτο καλός. Τώρα, ποὺ προσεχώρησεν εἰς τὸν Συναγερμόν, ἐξεβιάσθη δῆθεν. Ἐπίσης κατηγόρησαν τὸν Δήμαρχον Κατερίνης, ὅτι ἔκαμε γεῦμα εἰς τὸν Γενικὸν Γραμματέα, κ. Παπαγεωργίου. Ἀλλὰ μήπως δὲν παρέθεσε γεῦμα καὶ εἰς τὸν κ. Ρέντην, ὅταν ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν περιώδευσεν ἀνὰ τὴν περιοχὴν ἐκείνην; Εἰς τὸν τότε Γενικὸν Γραμματέα κ. Μπλατσούκαν, 4–5 φορές; Μόνον διότι ἔφαγε μίαν φορὰν ὁ κ. Στρᾶτος ἐδημιουργήθη ζήτημα διὰ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας; Τώρα θὰ σᾶς εἴπω τὶ λέγουν, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, οἱ Γενικοὶ Διευθυνταὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, τὶ λέγει ὁ Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς καὶ ὁ ἤδη Νομάρχης Τρικάλων καὶ τόσοι ἄλλοι Κρατικοὶ λειτουργοὶ διὰ τὸ ἔργον τοῦ Δημάρχου Κατερίνης κ. Βακάλη. Ὅλοι συμφωνοῦν ὅτι πρόκειται περὶ ἐξαιρετικοῦ Δημοτικοῦ Ἄρχοντος, μὲ δρᾶσιν, εἰλικρίνειαν καὶ τιμιότητα. Ἐπέτυχεν τὴν ἐκτέλεσιν πολλῶν κοινωφελῶν ἔργων καὶ εἶναι φίλεργος καὶ ἀξιοπρεπής. Ἵνα μὴ σᾶς κουράσω, σᾶς ἀνέγνωσα περίληψιν διαφόρων ἐγγράφων καὶ θέτω εἰς τὴν διάθεσίν σας ἀντίγραφα τῶν ἐγγράφων αὐτῶν. Καὶ τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ ἐζητήθη ἡ κεφαλὴ ἐπὶ πίνακι, ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, δηλαδὴ νὰ παυθῇ. Ὁ ἴδιος ὅμως, διὰ δηλώσεών του εἰς τὸν τύπον, ἀπήντησεν εἰς τὸ δημοσίευμα τοῦ συναδέλφου κ. Δημοπούλου, διὰ μακρῶν, καὶ ἀντέκρουσεν ὅλα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα παρέταξεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, ὁ ὁποῖος, ἐπὶ τέλους, ἐὰν θέλετε καὶ μίαν ἀποκάλυψιν, ἦτο εἰς τὸν ΕΛΑΣ, ἀλλ’ ἐγὼ δὲν ἀμφισβητῶ τὸν πατριωτισμόν του. Ἀφ’ ἧς ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὸ βουνὸ καὶ ἔγινε στέλεχος τῆς ΕΠΕΚ, δι’ ἐμέ, εἶναι ἕνας σεβαστὸς συνάδελφος. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ σᾶς τονίσω καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ προσέξετε, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ὑπῆρξαν παραβάσεις, ἐὰν ὑπῆρξαν λάθη, ἐὰν ὑπῆρξαν σφάλματα, ἠδύναντο οἱ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι νὰ τὰ ἀναφέρουν εἰς τὸν Ὑπουργὸν κ. Στρᾶτον, ὅπως ἠδύναντο ἐπίσης, ὅταν ἐκλήθησαν εἰς τὸ γεῦμα τοῦ Δημάρχου Κατερίνης καὶ δὲν ἐπῆγαν, διὰ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐπερωτήσεως, ἠδύναντο νὰ ἐξακριβώσουν αὐτὰ τὰ πράγματα. Καὶ νομίζω ὅτι, ἐὰν βάλουν τὸ χέρι εἰς τὴν καρδιάν των, ὡς πραγματικοὶ Ἕλληνες, θὰ ἴδουν τὰ πραγματικὰ στοιχεῖα, πολυπλεύρως ἐξεταζόμενα, δὲν θὰ θελήσουν ποτὲ νὰ ὑποστηρίξουν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὑποσκάπτουν τὸ Ἔθνος, διαβιβρώσκουν τὰς ἐθνικὰς δυνάμεις, ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀφοσιωθοῦν ποτὲ εἰς τὴν Πατρίδα. Εἶσθε, κύριοι, ἀρκετὰ κατατοπισμένοι ἐπὶ τῶν γεγονότων αὐτῶν. Ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Μόδην τοῦ λέγω τοῦτο: Ἐκ προγονικῆς ἐξελίξεως καὶ ἱστορικῆς παραδόσεως διαπλασθεῖσα καὶ παγιωθεῖσα ἡ Ἐθνικὴ συνείδησις εἰς τὴν Μακεδονίαν ὑπῆρξεν ἑλληνικὴ ἀναμφισβητήτως, καὶ τὸ ἰδίωμα τῆς γλώσσης δὲν δύναται νὰ ἔχῃ οὐδεμίαν σημασίαν. Μήπως οἱ Μακεδονομάχοι δὲν ὡμιλοῦσαν τὸ ἰδίωμα αὐτὸ τῆς γλώσσης καὶ μήπως ἀπ’ ἔξω ἀπὸ τὰς Ἀθήνας δὲν ὁμιλοῦν ἀκόμη ἀρβανίτικα; Εἶναι ἀρβανῖτες αὐτοί; Ἡ Νάουσα, ἡ Βέρροια, αἱ Σέρραι, ἡ Χαλκιδικὴ δὲν ἐπανεστάτησαν εἰς τὸ 1821; Καὶ εἰς τὰ πολυκύμαντα ἐκεῖνα διαμερίσματα τῆς χώρας δὲν ἐγράφησαν ἐθνικὰ μεγαλουργήματα καὶ δὲν ἐπεδείχθησαν πράξεις ἡρωϊσμῶν καὶ αὐτοθυσίας ὅπως εἰς τὸ Σοῦλι καὶ τὸ Ἀρκάδι;

§116Α. ΧΑΤΖΗΝΩΤΑΣ. Εἰς τὸ τάγμα τοῦ Κάλτσεφ ὑπῆρξαν καὶ Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς αὐτὸ καὶ αὐτοὶ κακῶς ἐπαύθησαν; νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Μόδης.

§117Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ σᾶς εἶπον .... (δὲν ἠκούσθη). (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§118Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἡσυχάσατε, κ.κ. συνάδελφοι, ὅλοι ἐζήσαμεν τὰ γεγονότα, ἂς μὴ ἀναξέωμεν πληγάς. Ὁ κ. Χατζηνώτας ἔχει δίκαιον ποὺ ἀσφαλῶς ἀναγνωρίζει ὁ κ. Μόδης, καὶ ἀκούσατε ἓν γεγονός: Εὑρισκόμενος κρατούμενος μετὰ φίλων ὡς ὅμηρος εἰς τὴν Ἀρδέαν, εἶδον χορεύοντας καὶ ἐνδεδυμένους τὴν Γιουγκοσλαυϊκὴν στολὴν πολλοὺς ἐαμίτας. Δὲν εἶναι ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους νομίζει ὁ κ. Μόδης. Πολλοὶ ἄλλοι ἐπολέμησαν ἀλλὰ ποτὲ δὲν ἐδέχθησαν νὰ χορεύουν μαζὶ μὲ τοὺς Βουλγάρους, τοὺς ξένους, τοὺς Σλαύους. Γνωρίζω πολὺ καλὰ ὅτι πολλοὺς Ἕλληνας τοὺς ὑπέβαλον εἰς ἐξευτελισμοὺς ὅπως τοὺς Στρατηγοὺς Βίμπλην, Λιούμπαν Κ. Πετήνην, τὸν χρυσοχόον Μαντούβαλον, Δασκαλόπουλον καὶ ἄλλους ἐπιλέκτους ἀξιωματικοὺς τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Χωροφυλακῆς. Κύριοι, εἴμεθα ὅλοι Ἕλληνες καὶ Χριστιανοὶ συγχωροῦμεν ἀλλὰ δὲν λησμονοῦμεν.

§119Γ. ΜΟΔΗΣ. ... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκούμενος). (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθ’ ὑποτροπὴν ἐπιμένετε νὰ διακόπτετε, κ. Μόδη. (Κωδωνοκρουσίαι).

§121Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν συνηθίζω ποτὲ νὰ θίγω συναδέλφους. Προσέχω πάρα πολύ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀγαπῶ καὶ ἐκτιμῶ τὸν κ. Μόδην συνεπῶς δὲν θέλω νὰ τὸν θίξω προσωπικῶς. Οἱ πραγματικοὶ κομμουνισταὶ ἐλλοχεύουν, βυσσοδομοῦν κατὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ πρέπει νὰ εἴμεθα πολὺ προσεκτικοί. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας καὶ περαίνων τὸν λόγον μου θὰ προσθέσω ἕνα καὶ μόνον ἀκόμα ἐπιχείρημα διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω περισσότερον. Κύριοι βουλευταί, ἡ καταχθόνιος δρᾶσις τῶν κομμουνιστῶν εἶναι γνωστή. Ἄλλωστε, ἐπληρώσαμεν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι αὐτὲς τὶς συμμαχίες τους. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην συνησπίσθημεν οἱ ἐθνικόφρονες πολῖται διὰ νὰ παλαίσωμεν ἐναντίον τοῦ Πασσαλίδη καὶ ἐκάμαμεν Δημοτικὰς ἐκλογάς. Καὶ ἐξελέγην καὶ ἐγὼ Δημοτικὸς Σύμβουλος ἐὰν θέλετε ἀλλὰ ἐγὼ ξεύρω διατὶ δὲν ἐπήραμε τὰς ἐκλογάς. Διότι αὐτοὶ χρησιμοποιοῦν ἀπατηλὰ συνθήματα καὶ ἐλλοχεύουν ἵνα πλήξουν τὸ δύστηνον Ἔθνος μας. Ἂς ἀρθῶμεν εἰς ὑψηλὰ ἰδανικὰ διότι, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου, ἐπηγγέλθη τὴν ἐσωτερικὴν γαλήνην καὶ θὰ τὴν τηρήσῃ ἀπαρεγκλήτως πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ὅτι ἀφοῦ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἑλλάδος εὑρίσκεται ὡς Πρωθυπουργὸς ὁ Στρατάρχης Ἀλέξανδρος Παπάγος καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, οὐδεὶς θὰ τολμήσῃ νὰ θίξῃ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπατρῖνος ἔχει τὸν λόγον.

§123Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατήντησεν ἐπίπονος καὶ ἐν πολλοῖς ἀνιαρὰ ἡ ἐπὶ τέσσαρας συνεχεῖς συνεδριάσεις συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία ἐγενικεύθη ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀπολύσεως Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Συμβούλων Βορείου Ἑλλάδος. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἤξιζεν ἡ συζήτησις αὕτη. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κ.κ. συνάδελφοι, νὰ ἐκφράσω τὸ παράπονόν μου ὡς Ἕλληνος καὶ ὡς Μακεδόνος, διὰ τὴν ἐπίθεσιν ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ διὰ τὴν τροπὴν ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν, τὴν κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικὴν συζήτησιν, καὶ ὅλαι αἱ ἐνέργειαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος ἀπεδόθησαν εἰς κομματικὰς καθαρῶς, ἐπιδιώξεις. Μάλιστα οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀνέφερον παραδείγματα, ἀνέφερον ὡρισμένας πράξεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, καὶ ἀπέδωσαν τὰ ἐλατήρια τὰ ὁποῖα ἤγαγον τὸν κ. Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος εἰς τὰς ἐνεργείας του ὡς καθαρῶς καὶ μόνον κομματικά. Δὲν εἶναι ὅμως ἀληθὲς αὐτό, κ.κ. συνάδελφοι. Ὀφείλω νὰ συνομολογήσω καὶ ἐγὼ μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι πιθανῶς νὰ ἐγένοντο λάθη. Ὅπως ὅμως πιστεύω ὡς νομικός, ὅτι προτιμότερον εἶναι νὰ ἀθωωθοῦν 10 ἐγκληματίαι, παρὰ νὰ καταδικασθῇ εἷς ἀθῷος, οὕτω πιστεύω, κ.κ. συνάδελφοι, ὡς Ἕλλην, ὅτι προτιμότερον εἶναι 10 Ἕλληνες νὰ παραπονεθοῦν παρὰ εἷς μὴ Ἕλλην νὰ ἐπιπλεύσῃ καὶ μάλιστα εἰς τὰ σημεῖα ἐκεῖνα τὰ νευραλγικὰ τῆς Ἑλλάδος.

§124Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε εἶναι ἀντίθετον ἀπὸ τὴν θεωρίαν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε.

§125Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἴσως νὰ μὴ μὲ ἠννοήσατε, κ. Χαβίνη. Θέλω νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι εἰς τὰ νευραλγικὰ ἐκεῖνα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος τὰ ἀξιώματα τοῦ Κοινοτικοῦ Ἄρχοντος πρέπει νὰ τὰ κατέχουν Ἕλληνες ἑκατὸν τοῖς ἑκατόν. Ἐὰν καὶ δι’ ἕνα, ἔστω καὶ ἁπλῆ ὑπόνοια ὑπάρχει, ὁ εἷς αὐτὸς δὲν πρέπει νὰ ὑπηρετῇ εἰς τὰ νευραλγικὰ ἐκεῖνα σημεῖα. Ὁ κ. Μόδης ἔφερεν ὡς ἐπιχείρημα καὶ τὸ παραδέχομαι τὸ ἐπιχείρημά του αὐτό, ὅτι πολλοὶ πολεμισταὶ τῆς ἰδιαιτέρας του περιφερείας ἀπελύθησαν ἀπὸ Κοινοτάρχαι. Καὶ θέλω νὰ θέσω τὸ ἑξῆς ἐρώτημα εἰς τὸν κ. Μόδην.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν θὰ ἐπιτρέψω διαλογικὴν συζήτησιν, νὰ ὁμιλῆτε ἀορίστως.

§127Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριε Μόδη, ἡ ἐρώτησίς μου εἶναι σχῆμα λόγου καὶ δὲν παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἀπαντήσετε. Ἀποτελεῖ παρακαλῶ, ἀμάχητον τεκμήριον ὅτι ὅσοι ἐπολέμησαν, εἶναι καὶ ἐθνικόφρονες Ἕλληνες;

§128Γ. ΜΟΔΗΣ. Σοβαρώτατον.

§129Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἑπομένως μαχητόν, κύριε Μόδη. Ἐρωτῶ λοιπόν, κύριε Μόδη, δὲν παραδέχεσθε ὅτι μὲ τὰς μεθόδους τοῦ κομμουνισμοῦ ὑπάρχουν πλεῖστα ὅσα παραδείγματα ὅτι κατ’ ἐπιταγὴν ὑπάρχουν ἥρωες κομμουνισταί; Δὲν παραδέχεσθε ὅτι πρὸς ἐπιβολὴν τῶν σατανικῶν σκοπῶν τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει ὁ κομμουνισμὸς εἶναι δυνατὸν καὶ μέσα εἰς τὸ Στράτευμα, καὶ μέσα εἰς τὴν ἐθνικόφρονα αὐτὸν στρατόν, ἀγαπητὲ κ. Μόδη, νὰ γίνουν ἥρωες κατ’ ἐπιταγήν; κομμουνισταὶ καὶ νὰ γίνουν ἀνάπηροι μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἐπιβάλουν τοὺς ἐπιδιωκομένους σκοπούς των;

§130Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐναντίον κομμουνιστῶν, κύριε συνάδελφε;

§131Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἐναντίον κομμουνιστῶν μάλιστα. Ἐὰν δὲν τὸ ἐννοῆτε αὐτό, κύριε Μόδη, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξουν κατ’ ἐπιταγὴν ἥρωες, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν γνωρίζετε τὰ μέσα μὲ τὰ ὁποῖα δρᾶ ὁ κομμουνισμός. Ὄχι μόνον ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῶν γεννητόρων του δύναται εἷς κομμουνιστὴς νὰ στραφῇ ὅταν διαταχθῇ. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, διὰ νὰ παρουσιασθοῦν ὅτι πράγματι ἐκεῖνοι εἶναι ἐθνικόφρονες, ἐνεργοῦν καὶ φθάνουν μέχρι τῆς ἀπωλείας ἑνὸς μέλους τοῦ σώματός των, διὰ νὰ κατορθώσουν ὥστε νὰ προκαλέσουν τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν Ἀρχῶν καὶ ἐλευθέρως πλέον νὰ ἀναπτύσσουν τὰς θεωρίας των. Συνεπῶς, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ τεκμήριον ἀμάχητον, τὸ ὅτι ὁ αʹ ὑπῆρξε πολεμιστής, τὸ ὅτι ὑπηρετεῖ εἰς τὰ Τ.Ε.Α. Ὅπως εἶπεν ὁ προλαλήσας, ὁ κ. Βουδούρης, πιθανὸν νὰ ἐγένοντο λάθη. Καθῆκον ἡμῶν τῶν βουλευτῶν ἦτο, νὰ πᾶμε νὰ ὑποδείξωμεν δι’ ἀποδείξεων ὅτι πράγματι ἐγένοντο λάθη, ὁπότε θὰ ἐγένοντο αἱ ἐπανορθώσεις. Τὸ νὰ ἐπιμένῃ ὅμως ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι μόνον κομματικὰ κριτήρια ἤγαγον τὸν κ. Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος νὰ κρίνῃ, αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές, εἶναι ἄντικρυς πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα ἁπλούστατον παράδειγμα. Ἄν πράγματι ἦτο κομματικὸς ὁ σκοπὸς τοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, δὲν θὰ ἐκάλει τοὺς Συναγερμικοὺς βουλευτὰς νὰ τοὺς συμβουλευθῇ καὶ νὰ τοὺς θέσῃ ὑπ’ ὄψει τους, ὅτι ὁ αʹ ἢ βʹ ἢ γʹ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος πρόκειται νὰ ἀπολυθῇ, εἶναι δικός μας ἢ δὲν εἶναι; Οὐδεμία τοιαύτη σύσκεψις ἐγένετο καὶ ὅλοι εὑρέθημεν, ὅλοι οἱ Συναγερμικοὶ βουλευταί, εὑρέθημεν πρὸ τοῦ τετελεσμένου γεγονότος. Καὶ εἶπον, διακόπτων τὸν κ. Θεοχαρίδην, ὅτι ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν ἀπελύθησαν 33 Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι. Κατὰ σύμπτωσιν καὶ οἱ 33, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως, ἦσαν φίλοι τοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι φίλοι τοῦ Συναγερμοῦ. Πῶς ἠμποροῦμεν νὰ πιστεύσωμεν ὅτι μόνον κομματικὰ κριτήρια ἤγαγον τὸν Ὑπουργόν, εἰς τὴν ἀπόφασιν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη; Αὐτὸ εἶναι ἀναληθές.

§132Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Πῶς ἀπεδείχθησαν φίλοι τοῦ Συναγερμοῦ;

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἀπαντᾶτε.

§134Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἔγινε βάσει στοιχείων καὶ ἀνεξαρτήτως κομματικῶν λόγων.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διαλογικὴν συζήτησιν.

§136Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθησαν τόσα πολλὰ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐπὶ τοῦ θέματος, ὥστε δὲν ἀπομένει εἰς ἐμέ, παρὰ νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατ’ ἀρχὴν εἶπον. Ἐὰν ἐγένοντο καὶ λάθη, κύριοι, τὰ λάθη αὐτὰ καλῶς ἐγένοντο καὶ δύνανται νὰ ἐπανορθωθοῦν. Δὲν ἐπετρέπετο, ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ, νὰ παραμείνουν εἰς Βόρειον Ἑλλάδα, ἄνθρωποι διὰ τοὺς ὁποίους ὑπῆρχον ἔστω καὶ μόνον ὑπόνοιαι. (Χειροκροτήματα).

§137ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν, κ. Πρόεδρε.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω τὴν ἐρώτησιν. Μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ μὲ ἐρωτήσετε καὶ ἐγὼ σᾶς ἀπαντῶ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἰ. Λαμπρόπουλος.

§139Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω δύο λέξεις, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἀνασκευάσω μερικὰς ἀνακριβείας ποὺ ἐλέχθησαν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀπολύσεως τῶν Κοινοτικῶν Συμβούλων, διὰ τὸν Νομὸν Χαλκιδικῆς. Ἐκλεκτοὶ καὶ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, τοῦ Νομοῦ Πέλλης, παρεσύρθησαν ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς ἐκείνους κύκλους καὶ ὑπεστήριξαν ἀνακριβῆ περιστατικά. Ἀναφέρω μόνον ὅ,τι ὑπεστήριξαν διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀπολύσεως Κοινοτικῶν Συμβούλων Ν. Φωκαίας Κασσάνδρας. Κύριοι συνάδελφοι, Πρόεδρος καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κοινότητος, ὑπεστηρίχθη ὅτι ἔλαβον μέρος εἰς τὴν ψηφοφορίαν τοῦ 1946. Ἀνακριβές. Δὲν μετέσχον εἰς τὴν ψηφοφορίαν τοῦ 1946. Δεύτερον, ὑπεστηρίχθη ὅτι συνέλαβον ἐπικίνδυνα μέλη τοῦ Κ.Κ. Οἱ ἴδιοι ἀνήκουν εἰς τὴν ὀργάνωσιν αὐτὴν καὶ αὐτοὶ καὶ αἱ οἰκογένειαί των. Δὲν συνέλαβον οὔτε ἕνα. Μετέσχον εἰς ἐράνους τῆς Βασιλίσσης κ.τ.λ. Μετέσχον πράγματι καὶ διενήργουν ἐράνους, διότι διετάχθησαν ὡς Πρόεδρος καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κοινότητος. Ἔκαμαν ὅμως καὶ ἄλλους ἐράνους. Ἔκαμαν ἐράνους καὶ ὑπὲρ τοῦ Κ. Κ. Συνεκέντρωναν τοὺς νέους καὶ τοὺς ὀπαδούς των εἰς τὸ γραφεῖον τῆς Κοινότητος καὶ ὤργωναν καὶ ἔσπερναν τὰ χωράφια ἐκείνων ποὺ ἦσαν ἐξόριστοι, ἢ εἰς τὸ βουνό. Αὐτὰ εἶναι βεβαιωμένα. Παρεσύρθησαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, καὶ ὑπεστήριξαν ἀνακριβῆ περιστατικά, διότι δὲν μπορῶ νὰ φαντασθῶ ὅτι ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ὅπως ὁ κ. Ἀνδρεάδης, ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξουν τὰς ἀνακριβείας αὐτάς, ἐν γνώσει των. Ἐλέχθη διὰ τὸ παρελθὸν τῶν Κοινοτικῶν ἀρχόντων Ν. Φωκαίας, ὅτι ἐπολέμησαν τοὺς Γερμανούς, ἐπολέμησαν τοὺς Βουλγάρους. Ἡ μοναδική των πρᾶξις, κύριοι, εἶναι ὅτι τὸν ἐξαίρετον ὑπάλληλον καὶ Διευθυντὴν τῶν φυλακῶν Κασσάνδρας τὸν ἀείμνηστον Στεφανάκην, ἀνήκοντα εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, παρέδωσαν εἰς τὸν ΕΛΑΣ καὶ ἐφόνευσαν οἱ ὁμόφρονές των. Ὁ Στεφανάκης ἀνῆκεν εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἦτο ἄριστος ὑπάλληλος καὶ τὸν κατέσφαξαν κυριολεκτικῶς. Αὐτὴ ἦτο ἡ πρᾶξις ποὺ ἐπολέμησαν τὸν ἐχθρὸν καὶ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος. Ἐάν, λοιπόν, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, καὶ σεῖς σεβαστέ μου συνάδελφε, κύριε Μόδη, ἂν αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἀνεφέρατε, ἐὰν ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρουν καὶ καταγγέλλουν ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ τῆς Βουλῆς οἱ λοιποὶ κ.κ. συνάδελφοι, εἶναι τόσον ἀκριβῆ, ὅσον καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγουν περὶ τῆς Χαλκιδικῆς, πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι παρεσύρθησαν.

§140Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὰ ἰδικά μου εἶναι καὶ δι’ ἐγγράφων.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὁμιλεῖ προσωπικῶς διὰ σᾶς.

§142Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, γνωρίζομεν ὅλοι τὰς σατανικὰς ἐνεργείας εἰς τὰς ὁποίας προβαίνουν αὐτοί. Ἡ κοινότης Νέας Φωκαίας ἔχει 105 Συναγερμικούς, 80 Φιλελευθέρους καὶ περίπου 30 κομμουνιστάς. Παρ’ ὅλα αὐτά, εἰς τὰς ἐκλογὰς τὰς Κοινοτικάς, ἐπέτυχε τὸ κομμουνιστικὸν ψηφοδέλτιον. Γνωρίζετε ὅλοι τὴν κομματικὴν σύνθεσιν τῆς Χαλκιδικῆς. Ἐν τούτοις τὸ 40% τῶν Κοινοτικῶν Συμβούλων, δυστυχῶς ἐξελέγησαν ἀριστεροί, διότι γνωρίζομεν ἐπίσης τὰς μεθόδους των. Μὴ παρασυρώμεθα, κύριοι, ἀπὸ τὰς κραυγὰς αὐτῶν, διότι εἶναι γνωσταὶ αἱ μέθοδοί των. Στρέφονται πότε πρὸς τὴν μίαν πλευρὰν καὶ δηλώνουν φιλίαν καὶ πότε πρὸς τὴν ἄλλην καὶ κατορθώνουν νὰ ἐπιπλέουν καὶ νὰ καταλαμβάνουν τὰς Κοινότητας, μολονότι ἀποτελοῦν τὴν ἐλαχίστην μειοψηφίαν. Παρ’ ὅλα αὐτά, εἰς τὴν Χαλκιδικήν, μολονότι ἔχομεν περὶ τοὺς 60 τοιούτους ἀριστερούς, 27 ἢ 28 ἀπελύθησαν. Μεταξὺ αὐτῶν ἀπελύθησαν πραγματικῶς κατὰ λάθος καὶ 2–3, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν φίλοι ἰδικοί μας, ἦσαν φίλοι τῆς παρατάξεως ἐκείνης. Εἷς ἦτο τῆς ἡμετέρας παρατάξεως. Ὑπεχρεώθημεν νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὸ σφάλμα ὄχι διότι μετέχομεν, ὡς ὀρθῶς παρετήρησε προηγουμένως ὁ κ. Μπατρῖνος, καμμιᾶς συσκέψεως—δὲν ἐγνωρίζομεν καθόλου ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γίνουν τοιαῦται ἐκκαθαρίσεις—ἀλλ’ ἀφήσαμεν ἐλευθέραν τὴν Χωροφυλακήν, τὴν ὑπεύθυνον Ἀρχήν, ἡ ὁποία παρακολουθεῖ τὴν δρᾶσιν ἑκάστου....

§143Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐδῶ εἶναι ὁ δάκτυλος ὅλος!

§144Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῦ ἠθέλατε νὰ καταφύγωμεν, κ. Χαβίνη, ἂν ὄχι εἰς τὴν Χωροφυλακήν; Παρ’ ὅλα αὐτά, λέγω, ἐδώσαμεν σημείωμα καὶ ἀνεκλήθησαν αἱ ἀπολύσεις, ποὺ ἔγιναν κακῶς. Δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω ὅτι δὲν πρέπει νὰ παρασυρώμεθα, κ.κ. συνάδελφοι. Ἐὰν ὅλα τὰ ἀναφερθέντα εἰς τὴν Βουλὴν ἔχουν δόσιν ἀληθείας, ὅσον καὶ διὰ τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Νέας Φωκαίας, τότε ἀφήνω σᾶς κ.κ. συνάδελφοι, νὰ κρίνετε ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς ἀπελύθησαν. (Χειροκροτήματα).

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§146Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ πολύ, ἐπειδὴ εἶχον ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἰς τὰς 8 θὰ ἐτελείωνεν ἡ συζήτησις, ἔχω δὲ ἤδη μίαν ἐξαιρετικῶς ἐπείγουσαν ἀπασχόλησιν, νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Συναινεῖ νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν;

§148ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§150ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.45′ μ.μ.)