1954.02.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 39η

Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδευέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Πυρακολεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Σάμης κ. Γ. Βασιλᾶτος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀλεξάνδρου Κακονύχτη ξυλουργοῦ, κατοίκου Κοθρέως Κεφαλληνίας, διαμαρτυρομένου, διότι οἱ Κεφαλλῆνες τεχνῖται παραμένουν ἄνεργοι, ἐνῷ ἡ νῆσος κατεκλύσθη ὑπὸ τῶν ξένων. Ὁ βουλευτὴς Καλαβρύτων κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων 17 Κοινοτήτων περιφερείας Κλειτορίας–Λευκασίας, ἐπαρχίας Καλαβρύτων, ζητούντων ἄμεσον λῆψιν μέτρων πρὸς διευθέτησιν τῆς κοίτης τῶν ποταμῶν Λάδωνος καὶ Ἀροανείου, τὰ ὕδατα τῶν ὁποίων κατέκλυσαν ὁλόκληρον τὴν ἐκ 10.000 στρεμμάτων καλλιεργήσιμον ἔκτασιν τῶν ὡς ἄνω Κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κατοίκων τῆς Κοινότητος Παλαιοπαναγιᾶς Θηβῶν, παραπονουμένων κατὰ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς προσωρινῆς διανομῆς τῆς Κωπαΐδος, ἥτις τοὺς ἠδίκησεν ἐν τῇ ἐκτιμήσει τῶν δικαιωμάτων των ἐπὶ τῆς διανομῆς. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Λεχόβου Φλωρίνης, ζητούντων τὴν ἀπαλλαγήν των ἐκ τοῦ ἐπιβληθέντος αὐτοῖς φόρου οἰκοδομῶν καθ’ ὅσον τυγχάνουσι πυροπαθεῖς καὶ συμμοριόπληκτοι. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν Ἑλλήνων προσφύγων ἐκ Ρωσίας, ἐγκατεστημένων ἐν Φλωρίνῃ, ζητούντων στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Μεσολογγίου κ. Π. Σταυρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μεσολογγίου, ζητούσης χορήγησιν συμπληρωματικοῦ τιμήματος καπνῶν ἐσοδείας 1952 εἰς ἅπαντας τοὺς καπνοπαραγωγοὺς περιφερείας. Οἱ βουλευταὶ Μεσολλογίου κ. Π. Σταυρόπουλος καὶ Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζὲς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δ. Παπαγιαννοπούλου, ζητοῦντος τὴν καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγωγὴν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, τῶν ἐπιλαχόντων σεισμοπλήκτων ὑποψηφίων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Π. Μόντζαλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοτικῶν ὑπαλλήλων Σερρῶν, ζητοῦντος τὴν ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν του εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων, τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἀντὶ τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Π. Μόντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Σερρῶν, ζητοῦντος πλήρη καταβολὴν τῶν Βουλγαρικῶν ἐπανορθώσεων, συμφώνως τῇ συνθήκῃ Εἰρήνης. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Κωτιάδη καὶ Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν κατατεθείσης ἐρωτήσεως ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Κωτιάδη καὶ Ε. Ζαννῆ, καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 140, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ εἰς ἣν αὕτη ἀναφέρεται εἰδικὴ περίπτωσις τῶν ὑπὸ τοῦ νέου ὁρίου ἡλικίας καταλαμβανομένων ὑπαλλήλων τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου, θέλει ληφθῆ ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν γενομένην μελέτην τῶν ἐνδεικνυομένων κατόπιν τοῦ Ν. Δ. 2500)53 εἰδικῶν μέτρων συνταξιοδοτικῆς προνοίας διὰ τοὺς κατ’ ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου τούτου ἀποχωροῦντας δημοσίους ὑπαλλήλους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς προσφερθείσης ὑπηρεσίας παρ’ Ἑλλήνων πολιτῶν μὴ ὑποκειμένων εἰς στράτευσιν ὡς στρατιωτικῆς τοιαύτης, καθυστερεῖ διότι περιλαμβάνει, ἐν ἄρθρῳ 1, καὶ συνταξιοδοτικὰς διατάξεις, αἵτινες χρῄζουν εἰδικῆς μελέτης παρ’ ἡμῶν, χρῄζουν δὲ ὡς τοιαῦται καὶ εἰδικῆς διαδικασίας, κατὰ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος. Αἱ διοικητικοῦ περιεχομένου διατάξεις τούτου (ἄρθρα 2 καὶ 3) δύνανται ν’ ἀποτελέσουν ἴδιον νομοσχέδιον, κατατεθησόμενον ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Σχετικῶς ἀπηυθήναμεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 38086)18.2.54 ἔγγραφόν μας πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνη, κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 136) ἐν σχέσει μὲ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων ἀνδρῶν τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀποδεικτικῆς ἰσχύος τῶν ἐνόρκων καταθέσεων τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τοῦ κύρους τῶν βάσει τούτων ἐνεργηθεισῶν ἢ ἐνεργουμένων στρατολογικῶν μεταβολῶν, τελεῖ ὑπὸ μελέτην καὶ συντόμως θέλομεν δώσει τὴν προσήκουσαν εἰς τοῦτο λύσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 705)12.2.54 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Ζαννῆ, πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐργασίας καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ κατατεθεῖσα ἐρώτησις ἀφορᾷ τὰς σχέσεις τῶν ἀκτινολόγων ἰατρῶν τῆς Πρωτευούσης μετὰ τοῦ ΙΚΑ. Τὸ Ὑπουργεῖον ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι ἡ δημιουργηθεῖσα διένεξις ὀφείλεται εἰς καθαρῶς ἐπαγγελματικὰς διαφοράς, ἔκρινε σκόπιμον νὰ ἀπόσχῃ πάσης ἐπεμβάσεως. Συγκεκριμέναι καταγγελίαι, ὅτι ἐτέθη εἰς κίνδυνον ἡ ὑγεία βαρέως πασχόντων, ἐλλείψει τοῦ ἐνδεδειγμένου ἀκτινολογικοῦ ἐλέγχου, δὲν ὑπεβλήθησαν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐὰν τὰ κατατεθέντα ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ, ἀνταποκρίνωνται εἰς συγκεκριμένα στοιχεῖα, τὸ Ὑπουργεῖον δὲν θὰ λείψῃ νὰ προβῇ εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐπιβαλλομένων μέτρων ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ ὁποίου ὑπάγεται τὸ ΙΚΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 825)436)16.2.1954 ὑμετέρου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 16.2.54 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 149 βιβλ. ἐρωτ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημ. Ἐπενδύσεων 1953–54 καὶ ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας, ἐνεκρίθη πίστωσις 25 δισεκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς κάλυψιν τμήματος τῶν ἀπομενουσῶν εἰσέτι πρὸς ἐπανόρθωσιν σημαντικῶν καταστροφῶν ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου εἰς τὸν στεγαστικὸν πλοῦτον τῆς χώρας. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου διετέθη, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 56056)53 κοινῆς ἀποφάσεως κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἡμῶν, πίστωσις 2,5 δισεκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν Ἤπειρον, διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς πολεμοπαθεῖς καὶ συμμοριοπλήκτους οἰκογενείας. Κατ’ ἐξαίρεσιν, προκειμένου περὶ παραμεθορίων οἰκισμῶν, ἡ διδομένη στεγαστικὴ συνδρομὴ δύναται νὰ εἶναι μὴ ἐπιστρεπτέα. Τὴν περαιτέρω κατανομὴν τῆς πιστώσεως ταύτης ἀνὰ Νομὸν καὶ Οἰκισμόν, ἀνεθέσαμεν εἰς τὸν κ. Γενικὸν Διοικητὴν Ἠπείρου, ἵνα ὡς γνωρίζοντα καλύτερον τὰς τοπικὰς ἀνάγκας τῆς περιφερείας του, προγραμματίσῃ κατὰ τὸν καλύτερον καὶ δικαιότερον τρόπον. Οὕτω, δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Διοικητοῦ Ἠπείρου καὶ μετὰ γνώμην τῆς οἰκείας Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὡς ἄνω διὰ τὴν Ἤπειρον πίστωσις κατενεμήθη ὡς ἀκολούθως:

Εἰδικώτερον εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας, ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ κ. Γενικοῦ Διοικητοῦ Ἠπείρου, κατόπιν ἐνεργειῶν τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ χορήγησις στεγαστικῆς συνδρομῆς ἐπιστρεπτέος καὶ μὴ εἰς πολεμοπαθεῖς καὶ συμμοριοπλήκτους οἰκογενείας, ὡς ὁ συνημμένος πίναξ. Περαιτέρω αὔξησις τοῦ ἀνωτέρω διὰ τὴν Ἤπειρον διατεθέντος ποσοῦ, δὲν εἶναι δυνατή, καθ’ ὅσον κατενεμήθη ἤδη ἡ ἀνωτέρω τεθεῖσα εἰς τὴν διάθεσίν μας πίστωσις ἐξ 25 δισεκατομμ. δραχμῶν. Δοθέντος ὅτι, διὰ τῶν ὡς ἄνω πιστώσεων δὲν ὁλοκληροῦται ἡ ἀποκατάστασις ἁπασῶν τῶν καταστραφεισῶν κατοικιῶν ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας καὶ τῆς Ἠπείρου καὶ τῆς Χώρας ὁλοκλήρου θὰ καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια συνεχίσεως τοῦ ὡς ἄνω προγράμματος στεγάσεως καὶ κατὰ τὸ προσεχὲς οἰκον. ἔτος τὸ ἀρχόμενον ἀπὸ τῆς 1ης Ἰουλίου 1954. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ

ΠΟΛΕΜΟΠΑΘΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΜΟΡΙΟΠΛΗΚΤΩΝ

ΟΙΚΟΝ. ΕΤΟΣ 1953–54

ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου προσωρινῆς πληρώσεως κενῶν ὀργανικῶν θέσεων Σανατορίων καὶ λοιπῶν Νοσηλευτικῶν καὶ Ὑγειονομικῶν Ἱδρυμάτων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως νόμων ἁρμοδιότητος τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως νόμων ἁρμοδιότητος τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως, τροποποιήσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ νόμου ὑπ’ ἀριθ. 2022)1952 «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1275)1949 «περὶ τῆς διαχειρίσεως τοῦ Μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως, τροποποιήσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ νόμου ὑπ’ ἀριθ. 2022)1952 «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1275)1949 «περὶ τῆς διαχειρίσεως τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀνακυπτόντων ἐκ τῆς ἀνωμάλου διαθέσεως οἰκιακῶν σκευῶν εἰσαχθέντων ἀτελῶς».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀνακυπτόντων ἐκ τῆς ἀνωμάλου διαθέσεως οἰκιακῶν σκευῶν εἰσαχθέντων ἀτελῶς». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1953–54 οἰκον. ἔτη καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1953–54 οἰκον. ἔτη καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ κυρώσεως πράξεών τινων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμβατικῶν ὅρων».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ κυρώσεως πράξεών τινων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμβατικῶν ὅρων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 690)1948 «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων».

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 690)1948 «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως, συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ἀπὸ 7.6.1935 Α. Ν. «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς».

§18Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ θέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν ἑξῆς τροποποίησιν τῆς παραγράφου 8 τοῦ ἄρθρου 5. «8. Αἱ ὑπὲρ τῆς ἀνακατατάξεως τῶν ὁπλιτῶν λαμβανόμεναι ἀποφάσεις, αἰτιολογούμεναι ἐπαρκῶς, εἶναι ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὸν παραπέμψαντα τὰς σχετικὰς αἰτήσεις, ὅστις ἐκτελῶν ταύτας προβαίνει εἰς τὴν ἀνακατάταξιν αὐτῶν. Αἱ κατὰ τῆς ἀνακατατάξεως λαμβανόμεναι ἀποφάσεις τῶν Ἐπιτροπῶν, αἰτιολογούμεναι ἐπαρκῶς, ὑποβάλλονται μετὰ τῆς αἰτήσεως, τῶν λοιπῶν σχετικῶν ἐγγράφων καὶ τῆς γνώμης τοῦ παραπέμψαντος εἰς τὸν Ἀρχηγὸν Χωροφυλακῆς, ὅστις ἀποφασίζει τελεσιδίκως κατ’ ἐλευθέραν κρίσιν περὶ τῆς ἀπολύσεως ἢ μή. Οἱ ὁπωσδήποτε κατὰ τὰ δύο προηγούμενα ἐδάφια τῆς παρούσης παραγράφου κρινόμενοι ὁπλῖται ὑπὲρ τῆς ἀνακατατάξεως, δικαιοῦνται μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἑνὸς ἔτους ἐν ἀνακατατάξει νὰ αἰτήσωσιν, ἐὰν ἐπιθυμῶσι, τὴν ἀπόλυσίν των πρὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ δευτέρου ἔτους, τῆς ὑπηρεσίας ὑποχρεουμένης νὰ διατάξῃ ταύτην. Αἱ ἀποφάσεις κοινοποιοῦνται εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὁπλίτας διὰ τῆς ἡμερησίας διαταγῆς τῶν οἰκείων ὡς ἄνω ὑπηρεσιῶν».

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως, συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ἀπὸ 7.6.1935 Α. Ν. «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς», ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δικαιώματος χρήσεως λιμένος ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων πετρελαιοειδῶν».

§22Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Εἰς τὸ ἐδάφιον γʹ τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. 2323)53 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ Ν. 1630)51 κυρωθέντος Α. Ν. 1559)50 «περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς», διαγράφεται ἡ λέξις «ἀποκλειστικῶς», προστίθεται δὲ ἐν τέλει ἡ ὡς ἕπεται περίοδος: «Οὗτος ἐκπληροῖ καὶ τὰ καθήκοντα τῆς κυρίας θέσεώς του παρὰ τῷ Δημοσίῳ, ἐὰν καὶ καθ’ ὅσον κρίνῃ, ὅτι δύναται νὰ ἐπαρκέσῃ καὶ εἰς ταῦτα».

§23Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς τροπολογίας, ἀλλὰ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὴν περιλάβωμεν εἰς ἄλλο συναφὲς νομοθέτημα.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου ἄνευ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Βογιατζῆ;

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δικαιώματος χρήσεως λιμένος ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων πετρελαιοειδῶν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τελωνισμοῦ εἰδῶν ἀτομικῆς χρήσεως καὶ ἐπίπλων μετατιθεμένων Ἑλλήνων Διπλωματικῶν καὶ Προξενικῶν ὑπαλλήλων».

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τελωνισμοῦ εἰδῶν ἀτομικῆς χρήσεως καὶ ἐπίπλων μετατιθεμένων Ἑλλήνων Διπλωματικῶν καὶ Προξενικῶν ὑπαλλήλων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τοῦ ἐν ἄρθρῳ 3 τοῦ Ν. Δ. 2601)1953 ὁριζομένου χρόνου φιλοξενίας σεισμοπαθῶν τῶν Νομῶν Κεφαλληνίας καὶ Ζακύνθου».

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τοῦ ἐν ἄρθρῳ 3 τοῦ Ν. Δ. 2601)1953 ὁριζομένου χρόνου φιλοξενίας σεισμοπαθῶν τῶν Νομῶν Κεφαλληνίας καὶ Ζακύνθου». Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2547)1953 «περὶ εὐρύνσεως τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑπουργοῦ Γεν. Διοικητοῦ Β. Ἑλλάδος», ἀποσύρεται κατόπιν δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Λονδίνῳ ὑπογραφείσης τὴν 19ην Ἰουνίου 1951 συμβάσεως μεταξὺ τῶν Κρατῶν — Μελῶν τῆς Συνθήκης τοῦ Β. Ἀτλαντικοῦ ἐπὶ τοῦ νομικοῦ καθεστῶτος τῶν δυνάμεων αὐτῶν καὶ τοῦ ἐν Παρισίοις ὑπογραφέντος τὴν 28ην Αὐγούστου 1952 πρωτοκόλλου ἐπὶ τοῦ νομικοῦ καθεστῶτος τῶν Διεθνῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχηγείων τῶν ἐγκαθιδρυομένων συμφώνως πρὸς τὴν συνθήκην τοῦ Β. Ἀτλαντικοῦ». Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§31Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἀναφέρεται εἰς σύμβασιν ὑπογραφεῖσαν ἐν Λονδίνῳ τὸν Ἰούνιον 1951 καὶ εἰς πρόσθετον πρωτόκολλον, ὑπογραφὲν ἐν Παρισίοις τὸν Αὔγουστον 1952. Κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχήν, ἤγουν τὸν Αὔγουστον 1952, ἐλήφθη ἀπόφασις ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τοῦ ΝΑΤΟ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ προσχώρησις τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ πρωτόκολλον αὐτό. Καὶ κατόπιν τούτου, ἔρχεται πρὸς ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον τὸ κυρωτικὸν τῆς περὶ προσχωρήσεως συμφωνίας τῆς χώρας μας εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ 1951 καὶ τὸ Πρωτόκολλον τοῦ 1952. Ἀμφότερα τὰ σύμφωνα ταῦτα, ἀναφέρονται εἰς τὰς προϋποθέσεις, ὑπὸ τὰς ὁποίας μία χώρα, μετέχουσα τοῦ ΝΑΤΟ, θὰ δέχεται τὴν εἴσοδον καὶ κυκλοφορίαν ἐν αὐτῇ, δυνάμεων ἐνόπλων ἄλλης χώρας, ἡ ὁποία μετέχει ἐπίσης τοῦ ΝΑΤΟ ἢ καὶ πολιτικοῦ προσωπικοῦ τῆς αὐτῆς χώρας τὸ ὁποῖον παρακολουθεῖ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Εἰσηγούμεθα τὴν ἀνεπιφύλακτον ἀποδοχὴν ἐκ μέρους τοῦ Σώματος τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἄν θὰ ὁμιλήσω ἐν συνεχείᾳ, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι διὰ νὰ διατυπώσω παρατηρήσεις τινάς, ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῶν συμφώνων διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως παρ’ ἡμῶν τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ καταστήσῃ καὶ ἐσωτερικὸν δίκαιον τῆς χώρας. Ἀλλ’ εἶναι διὰ νὰ διατυπώσω σκέψεις τινὰς τὰς ὁποίας θεωρῶ χρήσιμον νὰ ἀκουσθοῦν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Εἶναι σκέψεις ἀναφερόμεναι εἰς ἕνα ἄλλο σύμφωνον, τὸ ὁποῖον ἐκλήθη ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος διαρκουσῶν τῶν θερινῶν διακοπῶν τοῦ Σώματος, νὰ κυρώσῃ. Πρόκειται περὶ τοῦ Συμφώνου τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὴν ἐγκατάστασιν στρατιωτικῶν βάσεων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς εἰς τὴν Χώραν μας. Θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅσοι ἐξ ὑμῶν μετείχατε τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ καὶ ὅσοι παρηκολουθήσατε τὴν συζήτησιν ποὺ ἔγινεν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἐτησίου ἀπολογισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὑπῆρξαν ἐπὶ τοῦ συμφώνου ἐκείνου ἀντιρρήσεις ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀντιρρήσεις κλιμακούμεναι ἀπὸ ἀντίθεσιν πρὸς ὡρισμένας διατάξεις τοῦ συμφώνου ἐκείνου μέχρι καὶ πλήρους ἀρνήσεως τῆς ἀποδοχῆς αὐτοῦ ἐκ μέρους ἑνὸς τμήματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νὰ ἐπανέλθω καὶ ἐπαναλάβω ποῖαι σκέψεις ἤγαγον ἐμὲ καὶ τοὺς συναδέλφους, μὲ τοὺς ὁποίους ἀπαρτίζομεν τὴν κοινοβουλευτικὴν ὁμάδα τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, εἰς τὸ νὰ ἀρνηθῶμεν τότε τὴν ψῆφον μας εἰς τὸ Ἑλληνο–Ἀμερικανικὸν Σύμφωνον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης). Ἀλλ’ ἐπιθυμῶ νὰ γνωσθῇ ἐπισήμως αὐτὴν τὴν φορὰν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ κειμένου, τὸ ὁποῖον ἔχετε ὅλοι ἀνὰ χεῖρος, ὅτι ὀρθῶς καὶ βασίμως τότε ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐν τῷ συνόλῳ ἀπέκρουσεν ὡρισμένας διατάξεις τοῦ συμφώνου ἐκείνου αἱ ὁποῖαι τώρα ἀποδεικνύεται, ὅτι ἦσαν σαφῶς ἀντίθετοι πρὸς διατάξεις τῆς συμφωνίας, τὴν ὁποίαν καλούμεθα σήμερον νὰ κυρώσωμεν. Καὶ ἀρχίζω, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὸ δικαίωμα τῆς ἑτεροδικίας, τὸ ὁποῖον προέβλεπε τὸ Ἑλληνο–Ἀμερικανικὸν Σύμφωνον, διὰ νὰ σᾶς παραπέμψω εἰς τὸ ἄρθρον 7, τοῦ ὑπὸ κύρωσιν συμφώνου, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον προκύπτει, ὅτι δηλαδὴ χῶραι μετέχουσαι τοῦ ΝΑΤΟ, ὅταν φιλοξενοῦν ξένας ἐνόπλους δυνάμεις ἢ πολιτικὸν προσωπικόν, διατηροῦν τὸ δικαίωμα τῶν Δικαστηρίων τῶν ἰδικῶν των νὰ δικάζουν τὰ ἀδικήματα τὰ ὁποῖα διαπράττονται εἰς τὴν Χώραν των ἀπὸ τὰς ξένας ἐνόπλους δυνάμεις καὶ τὸ πολιτικὸν προσωπικόν. Ἀναμφισβητήτως, χώρα ἡ ὁποία ἀποστέλλει τὰς ἰδικάς της δυνάμεις εἰς μίαν ἄλλην, διαφυλάσσει καὶ αὐτὴ τὸ δικαίωμα, διὰ τῶν ἰδικῶν της δικαστηρίων νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις εἰς τοὺς ἰδικούς της ὑπηκόους, οἱ ὁποῖοι παραμένουν εἰς τὴν ξένην χώραν. Ἀλλ’ αὐτὸ ἀναφέρεται μόνον εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκουν αἱ δυνάμεις αὐταί, εἰς πᾶσαν δὲ περίπτωσιν αὐτὸ τὸ ἀπαράδεκτον, ἤγουν, νὰ ὑπάρχῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἑτεροδικίας καὶ δι’ ἐκείνους ἐκ τῶν ἀνηκόντων εἰς τὰς ξένας ἐνόπλους δυνάμεις ἢ τὸ πολιτικὸν προσωπικόν, οἱ ὁποῖοι διαπράττουν ἀδικήματα πολιτικὰ οὐδεμίαν ἔχοντα σχέσιν μὲ τὰ ὑπηρεσιακά των καθήκοντα, ἀλλὰ μὲ τὴν ἰδιωτικήν των ζωήν, αὐτὸ ρητῶς ἀποκλείεται ἐν τῷ ὑπὸ κύρωσιν συμφώνῳ, ὅπερ ἀντιθέτως θεσπίζει, ὅτι ἀποτελεῖ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα τῶν δικαστηρίων τῆς χώρας ποὺ φιλοξενεῖ τὰς ξένας δυνάμεις, τὸ δικαίωμα ἑνὸς Κράτους, νὰ διαφυλάσσῃ τὴν ἁρμοδιότητα τῶν δικαστηρίων, ὅπως κρίνωσι καὶ ἐπιβάλωσι κυρώσεις δι’ ὅσας ἀξιοποίνους πράξεις τελοῦνται εἰς τὸ ἔδαφός της ἀπὸ οἱονδήποτε ξένον ἢ ἡμεδαπὸν, εἶναι δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἅπτεται αὐτῆς ταύτης τῆς ἐννοίας τῆς Ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας. Δι’ αὐτὸ καὶ μὲ πολλὴν ἐπιμονὴν ἔχονται τὰ κράτη αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος καὶ σπανίως τὸ ἀπεμπολοῦν. Δὲν διεψεύσθη τὸ ὑποστηριχθὲν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι χώρα ἡττημένη, ὅπως ἡ Ἰαπωνία, ἠρνήθη πρὸς τὴν σύμμαχον Ἀμερικὴν τὸ δικαίωμα τῆς ἑτεροδικίας. Ἀκόμη θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω μίαν διαφορὰν ποὺ ὑφίσταται, βασικήν, μεταξὺ τοῦ ὑπὸ κύρωσιν συμφώνου καὶ ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἐκύρωσεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἀναφέρεται εἰς τὴν φορολογικὴν ἀσυδοσίαν, τὴν ὁποίαν ἐκεῖνο μόνον τὸ σύμφωνον καθιέρωνε, τοῦτο δέ, τὸ ὁποῖον σήμερον ψηφίζομεν ἀποκλείει μὲ τὴν διάταξιν τῶν ἄρθρων 9 καὶ 10. Ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, καὶ διὰ τὴν εἴσοδον ξένων ἐνόπλων δυνάμεων ποὺ ἀποτελεῖ μίαν βαρυσήμαντον ἐνέργειαν δι’ ἕνα ἐλεύθερον Κράτος, τὸ ὑπὸ κρίσιν σύμφωνον λαμβάνει πλεῖστα ὅσα μέτρα, ὥστε ἡ χώρα ποὺ θὰ δεχθῇ τὰς ξένας δυνάμεις καὶ ἐγκαίρως νὰ ἔχῃ εἰδοποιηθῇ καὶ τὴν συγκατάθεσιν νὰ ἔχῃ δώσει, προβλέπει δὲ ἀκόμη ὅτι ἁρμόδιον ὄργανον τῆς χώρας, δικαιοῦται νὰ ζητήσῃ νὰ θεωρῇ τὰ φύλλα πορείας τῆς δυνάμεως, ἡ ὁποία θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Ἕνα, ἀκόμη, σημεῖον ἄξιον ἐξάρσεως τοῦ ὑπὸ κύρωσιν συμφώνου, εἶναι ὅτι, δὲν θεσπίζει, ὡς πράττει τὸ Ἑλληνοαμερικανικὸν σύμφωνον, τὸ ὁποῖον ἐκυρώθη κατὰ τὰς θερινὰς διακοπάς, δὲν θεσπίζει τὴν τελωνειακὴν ἀσυδοσίαν. Σᾶς παραπέμπω, εἰς τὸ ἄρθρον 11 τοῦ ὑπὸ κύρωσιν συμφώνου διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι ἐκεῖ θεσπίζεται, ὅτι αἱ τελωνειακαὶ ἀρχαὶ διατηροῦν τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχου τῶν μελῶν τῆς ἐνόπλου δυνάμεως καὶ τοῦ προσωπικοῦ καὶ τῶν ἀποσκευῶν καὶ τῶν ὀχημάτων, ἀκόμη, ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς κατασχέσεως ὡρισμένων εἰδῶν, τὰ ὁποῖα ἤθελον κριθῆ, ὅτι παρανόμως εἰσάγονται. Τέλος ἐν παραγράφῳ 4 τοῦ ἰδίου ἄρθρου θεσπίζεται ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ αἱ μὴ προοριζόμεναι διὰ τὴν ἀποκλειστικὴν χρῆσιν δυνάμεων ἢ πολιτικοῦ προσωπικοῦ, ὡς καὶ αἱ ἐξαγωγαὶ ὑπὸ τῶν μελῶν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ τοῦ προσωπικοῦ ὑπόκεινται εἰς δασμολόγησιν. Περὶ ὅλων αὐτῶν σιωπᾷ τὸ Ἑλληνοαμερικανικὸν σύμφωνον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπεναντίας θεσπίζεται ἡ ἐλευθέρα καὶ ἀνεξέλεγκτος εἴσοδος καὶ κυκλοφορία ἀψύχου καὶ ἐμψύχου ξένου ὑλικοῦ. Τέλος ἄξιον σημειώσεως εἶναι, ὅτι τὸ ὑπὸ κύρωσιν σύμφωνον, ἐν ἄρθρῳ 14 εἰσάγει τὸ δικαίωμα τῆς χώρας, τῆς οἱασδήποτε χώρας ποὺ μετέχει τοῦ ΝΑΤΟ, ἡ ὁποία δέχεται ξένας δυνάμεις ἢ ξένα πρόσωπα, νὰ ἀσκῇ καὶ ἔλεγχον ἐπὶ τοῦ συναλλάγματος. Δὲν νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἐπουσιώδεις, αἱ διατάξεις αὗται, καὶ ἐθεώρησα καθῆκον νὰ τὰς ἐξάρω, διότι περιέχονται ἀκριβῶς εἰς τὸ σύμφωνον, τὸ ὁποῖον καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν, καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἀκριβῶς ἐζήτησα καὶ ζητῶ ἀπὸ ὑμᾶς ἀνεπιφυλάκτως νὰ κυρώσητε τὸ σύμφωνον, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον καὶ νομίζω, ὅτι παρέχεται μία εὐκαιρία νὰ ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προβῇ εἰς τὰ ἀναγκαῖα διπλωματικὰ διαβήματα διὰ νὰ ἀποκαθάρῃ τοὐλάχιστον τὸ Σύμφωνον τὸ Ἑλληνοαμερικανικὸν ἀπὸ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀσκόπως ἀλλὰ καὶ ἐπικινδύνως ἐτραυμάτισαν τὴν Ἐθνικὴν ὑπερηφάνειαν καὶ τὴν Ἐθνικὴν φιλοτιμίαν. (Χειροκροτήματα).

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§33Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴθισται τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ νὰ τὰ ἐλέγχουν οἱ ρήτορες καὶ καμμιὰ φορά, ὅταν λέγωνται ὡρισμέναι φράσεις, νὰ διαγράφωνται. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ἐπὶ τοῦ ἀπολογισμοῦ τοῦ Κυβερνητικοῦ ἔργου, ἡ ὁποία ἐκυκλοφόρησεν εἰς ἰδιαίτερον τεῦχος. Ἐκεῖ λοιπόν, ὅταν ὡμίλει ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἐπὶ τοῦ συμφώνου τοῦ διμεροῦς τὸν διέκοψα καὶ τοῦ εἶπον, ὅτι ἡ διαφωνία μας εἶναι σαφής, διότι εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ Λονδίνου τὴν ὁποίαν εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου τοῦ 1951, δὲν ὑπῆρχεν ἡ ρήτρα τῆς ἑτεροδικίας οὔτε αἱ ἀτέλειαι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησε τότε καὶ ἐγράφη εἰς τὰ Πρακτικὰ καὶ ἐδημοσιεύθη, ὅτι τὸν διέκοψα μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἀναγραφῇ ἡ διακοπή μου εἰς τὰ Πρακτικά. Ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας τῆς ψηφίσεως τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου νὰ εἴπω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ὅταν τὸν διέκοψα, εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου τὸν νόμον τὸν ὁποῖον θὰ κατέθετε διὰ νὰ κυρώσῃ τὴν σύμβασιν τὴν ὁποίαν σήμερον καλούμεθα νὰ κυρώσωμεν. Δι’ αὐτὸ τὸν διέκοψα. Δὲν συνηθίζω νὰ διακόπτω τοὺς ἀγορητάς. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ψηφίζομεν μετὰ πάσης εὐχαριστήσεως, διότι ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ καθολικὸν αἴτημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§35Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐζήτησα τὸν λόγον κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Λονδίνῳ ὑπογραφείσης συμφωνίας μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ, ἐπὶ τοῦ νομικοῦ καθεστῶτος τῶν Διεθνῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχηγείων τῶν ἐγκαθιδρυομένων ἀπὸ τὴν συνθήκην τοῦ Β. Ἀτλαντικοῦ, διότι αὐτὴ αὕτη ἡ κατάθεσις τοῦ σχεδίου νόμου μᾶς λύει ἕνα πρόβλημα καὶ μίαν διαφωνίαν, ἡ ὁποία ἀνέκυψε μεταξὺ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως, τόσον κατὰ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἠκολούθησε τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ Κυβερνητικοῦ ἔργου, ὅσον καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς συμφωνίας παραχωρήσεως Στρατιωτικῶν βάσεων, ἡ ὁποία ὑπεγράφη μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἀμερικῆς. Ὅπως θὰ ἐνθυμοῦνται, ἀσφαλῶς, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι μετεῖχον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35, ἐγένετο ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τότε καὶ ἠκολούθησε καὶ ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἀπολογισμοῦ τοῦ Κυβερνητικοῦ ἔργου, ἡ δήλωσις ἐκ μέρους ἁρμοδίου ἐκπροσώπου τῆς Κυβερνήσεως, τὴν πρώτην φορὰν τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τὴν δευτέραν φορὰν τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐγένετο λέγω, ἡ δήλωσις ὅτι ἡ συμφωνία ἀπορρέει ἀπὸ τὰς διεθνεῖς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἡ Ἑλλὰς ὡς μέλος τοῦ ΝΑΤΟ ἀνέλαβεν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ὑπῆρξε σύμφωνον ὡς πρὸς τὴν βάσιν τῆς συμφωνίας καὶ σπεύδω ἐξ ἀρχῆς καὶ κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι καὶ ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον τοῦ συζητουμένου νόμου καὶ τῆς κυρουμένης συμβάσεως. Ἐνθυμεῖσθε ὅμως ὅλοι, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ εἰδικώτερον τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων διετύπωσε σαφεῖς ἀντιρρήσεις, ὡς πρὸς ὡρισμένα σημεῖα τῆς συμφωνίας καὶ ἐτόνισε τότε ὅτι δὲν εἶναι λογικόν, ὅτι δὲν στηρίζεται πουθενά, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἡ Ἑλλὰς ὡς μέλος τοῦ ΝΑΤΟ ἔχει ὑπογράψει μίαν διεθνῆ σύμβασιν, ἡ ὁποία ρυθμίζει τὸ νομικὸν καθεστὼς τῶν δυνάμεων τῶν χωρῶν— μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ αἱ ὁποῖαι παραμένουν εἰς τὰ ἐδάφη ἄλλης χώρας–μέλη τοῦ ΝΑΤΟ, δὲν νοεῖται λέγω τὴν στιγμὴν ποὺ ὑπάρχει τοιαύτη σύμβασις, ἡμεῖς νὰ ἐρχώμεθα, ἐν συνεχείᾳ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως αὐτῆς καὶ νὰ παραχωροῦμεν πλείονα δικαιώματα, θίγοντα τὴν Ἐθνικὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ τὴν Ἐθνικὴν κυριαρχίαν. Εἰδικώτερον, κ. κ. συνάδελφοι, αἱ ἀντιρρήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐνετοπίσθησαν τότε, ὅπως ἀσφαλῶς θὰ ἐνθυμῆσθε, εἰς τὸ θέμα τῆς ἑτεροδικίας τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλληνο– Ἀμερικανικὴ σύμβασις ἐχορήγησεν ὡς γενικὸν κανόνα. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ αὕτη ἡ κατάθεσις πρὸς κύρωσιν τῆς συμφωνίας τοῦ Λονδίνου, ἀποδεικνύει ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμφιβολόγησεν ὅταν ἔλεγεν ὅτι ἀπορρέει ἡ Ἑλληνο–Ἀμερικανικὴ σύμβασις ἀπὸ τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἡ Ἑλλὰς, ὡς μέλος τοῦ ΝΑΤΟ, εἶχεν ἀναλάβει. Αἱ ὑποχρεώσεις αἱ ὁποῖαι ἀνελήφθησαν ἀπὸ τὴν χώραν μας ὡς μέλος τοῦ ΝΑΤΟ, περιλαμβάνονται εἰς τὴν ὑπὸ συζήτησιν καὶ ὑπὸ κύρωσιν σύμβασιν, καὶ ὅπως ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς εἴπῃ, αἱ προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις μιᾶς ξένης χώρας, μέλους τοῦ ΝΑΤΟ, θὰ γίνουν δεκταὶ εἰς τὴν χώραν μας, βάσει τῆς κυρουμένης συμβάσεως, εἶναι ὅλως διάφοροι. Εἶναι, κ. κ. συνάδελφοι, περίεργον καὶ ἀκατανόητον, τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἤδη ἐγκρίνει καὶ ἐνῷ φέρει σήμερον, ὀλίγον χρόνον μετά, πρὸς κύρωσιν τὴν σύμβασιν αὐτὴν μεταξὺ ὅλων τῶν χωρῶν–μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ, εἰδικῶς κατὰ τὴν σύμβασιν τὴν ὁποίαν ὑπέγραψε μὲ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ἐδέχθη νὰ παραχωρήσῃ ἄλλα δικαιώματα, πολὺ πλείονα τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὴν σύμβασιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἑλλὰς, ὡς μέλος τοῦ ΝΑΤΟ, πιθανὸν θὰ δεχθῇ εἰς τὰ ἐδάφη της, ἐὰν τοῦτο ἀπαιτήσῃ ἡ ἀνάγκη, ἐνόπλους δυνάμεις ξένου Κράτους. Ἀλλά, φυσικὰ κατὰ κύριον λόγον, θὰ δεχθῇ, ὅπως ἤδη ἀνέλαβε διὰ τῆς εἰδικωτέρας συμφωνίας, τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν ὄντως εἶχε σκοπὸν ἐξ ἀρχῆς, νὰ παραχωρήσῃ αὐτὰς τὰς εὐκολίας, τὰς ὁποίας παρεχώρησεν ὅσον ἀφορᾷ τὰ εἰδικώτερα θέματα τὰ ὁποῖα προηγουμένως ἐμνημόνευσα, ποῖον λόγον ἔχει ἡ κύρωσις τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἀπὸ ἡμᾶς σήμερον, τῆς συμφωνίας ἡ ὁποία ὑπεγράφη εἰς τὸ Λονδῖνον τὸ 1951; Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν δὲν ἔχει χρείαν περισσοτέρων ἐπιχειρημάτων. Αἱ πράξεις τῆς Κυβερνήσεως μαρτυροῦν περὶ τῆς ὀρθότητος τῶν ἀπόψεών μας. Ἡ Κυβέρνησις συλλαμβάνεται ἀλλοπρόσαλλος καὶ ἀντιφάσκουσα πρὸς ἑαυτήν. Ἡ Κυβέρνησις συλλαμβάνεται οὐχὶ συνεπὴς πρὸς τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς. Ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε, κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως μὲ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, νὰ σταθῇ ἐπὶ τῶν βάσεων, τὰς ὁποίας ζητεῖ ἀπὸ ἡμᾶς, σήμερον, νὰ παραδεχθῶμεν. Καὶ νομίζομεν ἀκόμη καὶ σήμερον θὰ ἔχῃ χρέος, μετὰ τὴν κύρωσιν τῆς γενικῆς συμφωνίας καὶ μετὰ τὴν ἔκφρασιν τῆς ἐπιθυμίας τοῦ Σώματος, νὰ ξανασυζητήσῃ, ἐνδεχομένως, ὡρισμένα σημεῖα τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψε μὲ τὴν Ἀμερικήν, τὰ ὁποῖα ἀσχέτως τοῦ οὐσιαστικοῦ περιεχομένου τῆς συμβάσεως, ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἴμεθα σύμφωνοι, νομίζομεν, ὅτι θίγουν τὴν ἐθνικὴν κυριαρχίαν καὶ δὲν προάγουν τὴν συμφωνίαν, δὲν προάγουν τὴν συνεννόησιν καὶ τὴν συμμαχίαν μεταξὺ τῶν δύο Κρατῶν. Αὐτὰς τὰς ὀλίγας παρατηρήσεις, κ. συνάδελφοι, εἴχομεν νὰ κάμωμεν, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Εὐχόμεθα αὐτὴ νὰ ἀποτελέσῃ τὸ κρατοῦν καθεστώς. Εὐχόμεθα, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, οὐδέποτε νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ παραχωρῇ περισσότερα δικαιώματα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἡ κυρουμένη σύμβασις προβλέπει.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§37Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐξωτερ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑπὸ κύρωσιν διεθνὴς σύμβασις ἔδωκεν ἀφορμὴν νὰ διατυπωθοῦν ὡρισμέναι παρατηρήσεις, ἀναμφισβητήτως χρήσιμοι, ἀλλὰ χρήσιμοι ὄχι βεβαίως διὰ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἀλλὰ δι’ ἄλλο νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ὅπως γνωρίζετε ἔχει γίνει πλέον νόμος, διότι ἔχει κυρωθῆ ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ποῖαι εἶναι αἱ σκέψεις καὶ αἱ παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς τότε κυρώσεως τῆς διεθνοῦς περὶ βάσεων συμφωνίας; Εἶναι, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις, εἴτε ἐζήτει τροποποιήσεις, εἴτε διετύπωνεν ἐπιφυλάξεις, εἴτε ἦτο ἀντίθετος εἰς τὴν σύμβασιν μὲ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ὡς πρὸς τὴν ἐγκατάστασιν βάσεων εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἔπραττε τοῦτο διότι δῆθεν διὰ τῆς συμβάσεως ἐκείνης παρεβιάζοντο βασικαὶ ἀρχαὶ τῆς Ἐθνικῆς μας κυριαρχίας. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ Ἀντιπολίτευσις προέβαλε δικαίωμα ἀρχῆς, ἰσχυρίζετο ὅτι δὲν εἶναι ἀνεκτὸν νὰ παραβιάζεται ἡ ἀρχὴ τῆς Ἐθνικῆς κυριαρχίας, εἴτε διὰ τῆς παροχῆς τοῦ δικαιώματος τῆς ἑτεροδικίας, εἴτε διὰ παροχῆς φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν. Ὅπως βλέπετε ἀπὸ τὴν παροῦσαν σύμβασιν, ζήτημα ἀρχῆς παύει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ὑφίσταται μόνον ζήτημα ποσοστώσεως, ὅταν δηλαδὴ ἔχωμεν δώσει περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἔπρεπε, βάσει τῆς παρούσης συμβάσεως, νὰ δώσωμεν. Σύμφωνα μὲ αὐτὴν ἠμπορεῖ καὶ ἐπιτρέπεται νὰ παραβιάζεται ἡ ἀρχὴ τῆς πλήρους Ἐθνικῆς κυριαρχίας ἐναντίον τῆς ὁποίας παραβιάσεως ἐγένετο ἡ ἐπίθεσις τὴν ἐποχὴν ἐκείνην.

§38Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡμεῖς δὲν ἠρνήθημεν τὴν ὑπογροφὴν τῆς συμβάσεως.

§39Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐξωτερ.). Ὀφείλετε ὅμως νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει κάποια διαφορὰ μεταξὺ τῆς Ἑλληνοαμερικανικῆς συμβάσεως καὶ τῆς σημερινῆς συμφωνίας. Εἶναι ἐξώφθαλμον ἐν πρώτοις ἐκεῖ, ὅταν ἓν Κράτος μετέχον τοῦ ΝΑΤΟ, δι’ οἱονδήποτε λόγον, ἤθελε ζητήσει στάθμευσιν ἢ διέλευσιν στρατοῦ, διὰ τῆς χώρας μας, ἀναμφισβητήτως θὰ τηρήσωμεν τὰς ἐνώπιόν μας συμβάσεις. Ὅταν ὅμως, παρεκαλέσαμεν ἡμεῖς τὴν μεγάλην Ἀμερικανικὴν Δημοκρατίαν νὰ ἐγκαταστήσῃ ἀεροπορικὰς βάσεις, νὰ δαπανήσῃ ἑκατομμύρια δολλαρίων εἰς τὸν τόπον μας, διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἄμυνάν μας, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι μία ἰδιαιτέρα μεταχείρισις ἐκ τῶν πραγμάτων ἦτο ἐπιβεβλημένη. Τὸ θέμα βεβαίως τοῦτο ἀνάγεται κυρίως καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὴν σφαῖραν ἀμύνης τῆς περιοχῆς μας. Λόγῳ τῆς στενότητος τῆς ἐνδοχώρας μας εἴμεθα ἰδιαιτέρως ἐκτεθειμένοι εἰς μίαν ἀεροπορικὴν ἐπιδρομὴν τῶν βορείων γειτόνων, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παραλύσῃ καὶ τὴν ἐπιστράτευσιν τῆς χώρας καὶ τὰς συγκοινωνίας καὶ νὰ καταστήσῃ δυσχερῆ, ἂν μὴ ἀδύνατον, τὴν περαιτέρω ἄμυναν τῆς χώρας. Διὰ τῆς συμβάσεως ἐκείνης, νομίζω, ὅτι ἐμπεδώσαμεν τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας εἰς τὸν λαὸν ἰδίως τῆς Βορειοανατολικῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα). Κατόπιν τούτων, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ μία διάκρισις μεταξὺ τῆς Ἑλληνοαμερικανικῆς συμβάσεως καὶ τῆς σημερινῆς, διότι ἡ πρώτη ἀφορᾷ εἰδικῶς καὶ μονίμως τὴν ἀσφάλισιν ἰδιαιτέρως τοῦ τόπου αὐτοῦ. Ὅτι δὲ ἦτο ζήτημα καθαρῶς ἀμύνης ἡ σύμβασις ἐκείνη, ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ὅτι τὴν διεπραγματεύθη καὶ τὴν κατήρτισεν ἀποκλειστικῶς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης μὲ τοὺς τεχνικούς του συμβούλους. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν ἔλαβε μέρος εἰς τὰς διαπραγματεύσεις αὐτάς, ἐφ’ ὅσον προεῖχε πρὸ παντὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀμύνης. Ἔπειτα εἰς τὴν Ἑλληνοαμερικανικὴν συμφωνίαν δὲν πρόκειται οὔτε περὶ σταθμεύσεως, οὔτε περὶ διελεύσεως στρατῶν. Εἰς αὐτὴν πρόκειται περὶ κατασκευῆς ἔργων, περὶ μονίμων ἔργων ἀσφαλείας, περὶ ἐγκαταστάσεως ἀεροδρομίων καὶ νομίζω, ὅτι, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅπου ὑπολογίζεται, ὅτι ἄνω τῶν εἴκοσιν ἑκατομμυρίων δολλαρίων θὰ δαπανηθοῦν διὰ τὰ ἔργα ταῦτα, συντρέχει μία εἰδικὴ μεταχείρισις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς, τοὐλάχιστον τῆς ἀεροπορικῆς μας ἀμύνης, ἀνέλαβον τὴν ἐξασφάλισιν τῆς χώρας μας. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ὑπῆρξεν ὑπερβολικὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ ἐπίθεσις, ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὰς συμβάσεις ἐκείνας, ὅπως νομίζω, ὅτι καὶ σήμερον ἦτο ἐκτὸς τόπου ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἔδωκεν ἀφορμήν, ὥστε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς σημερινῆς συμφωνίας νὰ ἐπαναληφθοῦν παλαιαὶ ἐπικρίσεις ἐναντίον τῶν Ἑλληνοαμερικανικῶν συμφωνιῶν, τὰς ὁποίας οἱ περισσότεροι τότε ἐψήφισαν. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προέχει πάντοτε, εἶναι ἡ Ἐθνική μας ἄμυνα. Καὶ ἐφ’ ὅσον τοῦτο εἶναι ἀληθές, νομίζω, ὅτι τὰ λοιπὰ ἀποτελοῦν λεπτομερείας μὲ τὰς ὁποίας ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει λόγον νὰ ἀσχολῆται περισσότερον. (Χειροκροτήματα).

§40Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, παρέκαμψε τὸ κυρίως θέμα. Βεβαίως, προέχει τὸ θέμα τῆς ἀσφαλείας καὶ βεβαίως, ἡμεῖς οἱ ἀνήκοντες εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἐψηφίσαμεν ὑπὲρ τῆς Ἑλληνο–Ἀμερικανικῆς Συμβάσεως. Πέραν, ὅμως τούτου, δὲν νομίζομεν ὅτι ὑπάρχει κανένας λόγος νὰ γινώμεθα συνεχῶς μειοδόται καὶ νὰ κάμνωμεν παραχωρήσεις, ὅπου δὲν ὑπάρχει λόγος. Ἡ Ἑλλὰς, εἶχεν ἤδη ὑπογράψει τὴν Σύμβασιν τοῦ Λονδίνου τοῦ 1951. Χρέος εἶχε νά σταθῇ εἰς τὰ συμφωνηθέντα καὶ νὰ μὴ προβῇ εἰς περαιτέρω παραχωρήσεις. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἔχει δίκαιον, ὑποστηρίζων, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν ἔλαβε μέρος, τοὐλάχιστον ἐξ ἀρχῆς, εἰς διαπραγματεύσεις, αἱ ὁποῖαι ὡδήγησαν εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς Συμβάσεως. Ἀσφαλῶς ἔχει δίκαιον, πιστεύω δέ, καὶ ἐγώ, ὅτι ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, εἶχε λάβει μέρος, πιθανώτατα ἡ συμφωνία θὰ ἦτο περισσότερον εὐνοϊκὴ διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ εὐθύνη τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, παραμένει ἀκεραία, διότι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα μὲ μικροτέρας παραχωρήσεις. Ἡ ἄποψις, λοιπόν, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δικαιολογεῖται ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ ἐπιβεβαιοῦται ὑπὸ τῶν ἔργων τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτόν τὸ νομοσχέδιον, εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον;

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Λονδίνῳ ὑπογραφείσης τὴν 19ην Ἰουνίου 1951 Συμβάσεως μεταξὺ τῶν Κρατῶν–Μελῶν τῆς Συνθήκης τοῦ Βορείου Ἀτλαντικοῦ ἐπὶ τοῦ νομικοῦ καθεστῶτος τῶν δυνάμεων αὐτῶν καὶ τοῦ ἐν Παρισίοις ὑπογραφέντος τὴν 28ην Αὐγούστου 1952 Πρωτοκόλλου ἐπὶ τοῦ νομικοῦ καθεστῶτος τῶν διεθνῶν στρατιωτικῶν Ἀρχηγείων τῶν ἐγκαθιδρυομένων συμφώνως πρὸς τὴν Συνθήκην τοῦ Βορείου Ἀτλαντικοῦ». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)1953». Ἅρθρον 1ον. Δεκτόν;

§44Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, τὴν ὁποίαν ἐὰν τὴν δέχεται ἡ Βουλή, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὴν ἀποδεχθῶ καὶ ἐγώ.

§45Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσωμεν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ μὴ περιλάβῃ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ἔχει ἡ Κυβέρνησις ὅλην τὴν ἄνεσιν, νὰ φέρῃ ἐν συνεχείᾳ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποτελέσουν διόρθωσιν τῶν ἡμαρτημένων διαταγμάτων ποὺ ἐψήφισαν. Δὲν νομίζομεν, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου καὶ ἡ διάταξις αὐτή. Ἄς ἀποφύγῃ νὰ ἐπιβεβαιώσῃ διὰ τούτου τοῦ κειμένου τοῦ νόμου, ὅτι τὰ διατάγματά της εἶναι ἀνεπαρκῆ.

§46Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ τροπολογία αὐτὴ ὑπεβλήθη εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Ἐγὼ δηλῶ, ὅτι τὴν ἐξήτασα καὶ ὅτι εἶμαι σύμφωνος, ἐὰν τὴν δέχεται ἡ Βουλή. Δὲν βλέπω τὸν λόγον νὰ τὴν ἀναβάλωμεν.

§47Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 6. Θὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, νὰ μᾶς ἀναπτύξῃ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διὰ νὰ ἴδωμεν περὶ τίνος πρόκειται.

§48Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τότε νὰ τὴν ἀναβάλωμεν διὰ τὸ ἄρθρον 6.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἔχει;

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1, ἐγένετο δεκτόν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2ον. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§52Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω τὴν σύστασίν μου, πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ν’ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν, μέλος τοῦ Συμβουλίου τῆς κρίσεως τῶν ὑπαλλήλων, εἶναι ὁ γεν. γραμματεὺς καὶ μάλιστα, Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ὁποίου ἡ ψῆφος θὰ ἀποφασίζῃ ἐν περιπτώσει ἰσοψηφίας, περὶ τῆς τύχης τοῦ ὑπαλλήλου. Τοῦτο δὲ εἶναι φυσικὸν νὰ συμβαίνῃ ὅταν ἡ Ἐπιτροπὴ εἶναι τετραμελής. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν φαντάζομαι νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὁ ὁποῖος νὰ παραδέχεται, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ κρίνεται ἡ τύχη ἑνὸς ὑπαλλήλου, ἐκ τῆς ψήφου τοῦ γεν. γραμματέως, ὅτι εἶναι ἀπόφασις σοβαρὰ καὶ ὅτι θὰ ἐμπνέῃ ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εἶναι πρωτοφανές, κ. Πρόεδρε, τῆς Βουλῆς, νὰ ἀποφασίζεται ἡ τύχη ἑνὸς μονίμου ὑπαλλήλου, διὰ μιᾶς ψήφου. Θὰ εἶναι στίγμα διὰ τὴν Βουλήν, ἐὰν ἐξακολουθῇ νὰ παραμένῃ Πρόεδρος τοιαύτης Ἐπιτροπῆς ὁ γεν. γραμματεύς, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος. Ἔχομεν ἄπειρα παραδείγματα, κατὰ τὰ ὁποῖα, οἱ γενικοὶ γραμματεῖς, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον δυστυχῶς, ὅταν δὲν προέρχωνται ἐξ ἀνωτέρων στελεχῶν ὑπηρεσιακῶν, ἀλλ’ ἀντλοῦνται ἔξωθεν, ὅτι μόνον κομματικὴν ἀντίληψιν ἔχουν καὶ ὄχι ὑπηρεσιακήν. Θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐγκαταστήσῃ ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ τὴν ἀντίληψιν τὴν κομματικήν; Διότι αὐτὸ πράττει, ἐὰν δὲν θέλῃ ν’ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἡ τοιαύτη διάταξις εἶναι ἀπαράδεκτος, κύριε Πρόεδρε. Ἐπιμένω ὅπως ἐπέμεινα καὶ εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν, διότι νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ πρέπει νὰ ἐκφράσῃ τὴν γνώμην της, ἐκτὸς ἐὰν δὲν τὸ ἐπιτρέπῃ ἡ κομματικὴ πειθαρχία, ἡ ὁποία, δυστυχῶς, ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, φθάνει μέχρι σημείου ἐγκληματικοῦ καὶ παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον, οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ὄχι μόνον τῆς σημερινῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς χθεσινῆς, νὰ ψηφίζουν ἕνα νομοσχέδιον, παρὰ τὰς διαφωνίας των, διότι τοῦτο ὑπεβλήθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἔχῃ δυσάρεστα ἀποτελέσματα διὰ τὴν Χώραν μας. Νομοσχέδια τοιαύτης φύσεως πρέπει νὰ ψηφίζωνται ἐλευθέρως ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς καὶ ὄχι μόνον καὶ μόνον διότι ὑποβάλλονται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχομεν εὐθύνην διὰ τὰς τοιαύτας ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς. Δι’ αὐτὸ, ἐπαναλαμβάνω, ἐπιβάλλεται ἡ ἀπάλειψις τῆς διατάξεως περὶ γεν. γραμματέως, καὶ μάλιστα, ὅταν ἡ διάταξις αὕτη καθορίζῃ, ὅτι μόνον μὲ 4 μέλη δύναται νὰ ἀποτελῆται ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἐν περιπτώσει ἰσοψηφίας νὰ ὑπερισχύῃ ἡ ψῆφος τοῦ Προέδρου, δηλαδὴ τοῦ γεν. γραμματέως, δηλαδή, νὰ κρίνεται ἡ τύχη τῶν ὑπαλλήλων διὰ μιᾶς ψήφου. Ἀναμένω, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπὸ τὰ ζητήματα ἐκεῖνα ποὺ δύνανται νὰ παρέλθουν διὰ τῆς σιωπῆς τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων. Οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες, εἴτε εἶναι ἁπλοῖ βουλευταί, εἴτε Ὑπουργοί, ὀφείλουν νὰ ἔχουν γνώμην τὴν ὁποίαν ὀφείλουν νὰ στηρίζουν πάντοτε, διότι, διὰ τῆς ἀποσιωπήσεως δὲν ἐπιτελοῦν τὸ καθῆκόν των. Θὰ πρέπει νὰ θεσπισθῇ εἰς τὸ Κοινοβούλιον, τοὐλάχιστον διὰ τὰ μικρότερα ζητήματα πάντοτε οἱ βουλευταὶ νὰ ἐκφέρουν τὴν γνώμην των. Βουλευτὴς ὁ ὁποῖος δὲν ἐκφράζει τὴν γνώμην του, ἢ τὴν ἀποσιωπᾷ, δὲν ἐπιτελεῖ τὸ καθῆκόν του ἀπέναντι τοῦ λαοῦ. Ἀναμένομεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ μίαν τοιαύτην τερατώδη διάταξιν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§54Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐπαναλάβω ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν νὰ ἐκθέσω ἐναντίον τοῦ περιεχομένου τοῦ ἄρθρου 2. Θὰ σημειώσω μόνον ὅτι ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Χαβίνης πρὸ ὀλίγου ἐξέθεσε τὸ ἄρθρον τοῦτο κάμνει διαβλητὴν τὴν κρίσιν εἰς τὸ σύνολον καὶ κατὰ συνέπειαν κάμνει διαβλητὸν τὸ νομοθέτημα εἰς τὸ σύνολον. Τὸ ἄρθρον τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, περιλαμβάνει πολλὰς περιπτώσεις. Τὶ γίνεται εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ τὶ γίνεται εἰς τὴν ἄλλην, χρειάζεται τὸ Συμβούλιον διὰ ν’ ἀποφασίζῃ. Πότε χρειάζονται 4 καὶ πότε 3 εἶναι ζήτημα ποὺ θὰ καθορίσῃ ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν καὶ τῶν προθέσεών της ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία τὸ εἰσάγει. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι κἂν ἀνάγκη νὰ εἶναι πάντοτε 4 τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου, ὅπως καὶ ὁ κ. Χαβίνης εἶπεν· ὑπάρχουν περιπτώσεις ὅπου ἀρκετὰ εἶναι καὶ τρία μέλη. Εἰς τὴν πραγματικότητα, οὐσιαστικῶς ἕνας ἄνθρωπος ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς θὰ ἀποφασίζῃ. Διότι ἡ σχετικὴ διάταξις ὁρίζει, ὅτι ὅταν ὑπάρχουν πλείονες γνῶμαι, αἱ ἀσθενέστεραι προσχωροῦν πρὸς τὴν ἐπικρατεστέραν γνώμην. Ὡς εἶναι φυσικόν, ἰσχυροτέρα γνώμη θὰ εἶναι τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως καὶ πρὸς αὐτὴν συνεπῶς θὰ πρέπει νὰ ταχθοῦν καὶ αἱ ἄλλαι. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ἔχετε τὴν γνώμην ἑνὸς κομματικοῦ ὀργάνου ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἐπικρατεστέρα καὶ ἡ ὁποία θὰ ἀποφανθῇ τελεσιδίκως ἐπὶ τῆς κρίσεως τῶν ὑπαλλήλων. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον. Θέλομεν νὰ ἐλπίσωμεν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀπόψεις του καὶ δὲν θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν συγκρότησιν τοῦ συμβουλίου ὅπως τὴν προβλέπει τὸ ἄρθρον 2. Ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἕνα θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐὰν ἀκόμη θελήσῃ νὰ ἐπιμείνῃ, εἰς τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῇ ἡ Βουλή, κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν, νὰ κρίνωνται ἀπὸ τριμελῆ συμβούλια, ἐὰν τὰ συμβούλια εἶναι πενταμελῆ, δημόσιοι ὑπάλληλοι. Εἰς τὰς περιπτώσεις, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὰς ὁποίας τὸ συμβούλιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συσταθῇ νομίμως, διότι δύο τυχὸν ἐκ τῶν μελῶν (που εἶναι νεώτεροι ἀπὸ τὸν κρινόμενον ὑπάλληλον, δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ ἀφήσετε τὸ Συμβούλιον τριμελές. Ἂς ὁρισθῇ εἰς τὸ ἄρθρον, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὸ Συμβούλιον συμπληροῦται ἀπὸ ἄλλους ἀνωτέρους ὑπαλλήλους, ἀρχαιοτέρους τῶν κρινομένων, διοριζομένους ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν δὲν σᾶς φθάνουν οἱ διευθυνταί, βάλετε γενικοὺς διευθυντάς, βάλετε ἀρχαιοτέρους. Ἀλλὰ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ μὴ ἀφήσετε τὴν κρίσιν μόνον εἰς τρεῖς ἀνθρώπους, οὐσιαστικῶς δὲ εἰς ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι κομματικὸν ὄργανον. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις, κύριε Πρόεδρε, εἶχον νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, δοθέντος ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν νόμων ἐνδιαφέρει καὶ ὅτι ὀρθῶς ἔν τινι μέτρω, ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ὅτι οἱ νόμοι δὲν ἔχουν καὶ τόσην σημασίαν, ὅσον ἡ ἐφαρμογή των. Νομίζομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ δείξῃ τὰς προθέσεις της, διότι ἄλλως, κύριε Πρόεδρε, καὶ τοῦτο ἐγὼ τουλάχιστον ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτήν, ναὶ μὲν δὲν ἐξεδηλώθησαν εἰς ἔργα αἱ προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ὅμως κρίνω ἀπὸ ὅσας πληροφορίας, τοὐλάχιστον, ἐγὼ ἀκούω, ὡς πρὸς τὰ τεκταινόμενα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν Γενικὴν Δ)σιν Φορολογίας, ὅπου, ἐὰν αἱ πληροφορίαι μας εἶναι ἀκριβεῖς, ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνεκροτήθη, τὸ ἁρμόδιον συμβούλιον ἐθεώρησε κατάλληλον πρὸς ἀποπομπὴν ἕνα τῶν ἱκανωτέρων διευθυντῶν τῆς Γενικῆς Δ)σεως Φορολογίας, τὸν Διευθυντὴν κ. Νέζην, εἰς τὸν ὁποῖον πολλὰ ὀφείλει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, ἐγώ, τοὐλάχιστον, θὰ εἴπω ὅτι ἀπὸ τὴν πρώτην πρᾶξιν ἡ Κυβέρνησις δεικνύει τὰς προθέσεις της.

§55ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ τὸν βάλετε εἰς τὸ ΕΑΜ.

§56Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν σᾶς ἀρέσει ὁ κύριος Νέζης, διότι φορολογεῖ.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§58Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ σχεδίου νόμου, ἐπέκρινα τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν Προεδρίαν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως καὶ ἀντελήφθην ὅτι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς θὰ ἐπιμείνῃ, ὡς εἶπε, διὰ λόγους θεωρητικοὺς εἰς τὴν προεδρίαν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκ μέρους τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, ὡς κατέχοντος τὴν ὑψηλοτέραν θέσιν εἰς τὴν ὑπηρεσιακὴν ἱεραρχίαν. Ἐπρότεινα καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν πρότασιν αὐτήν, ἤτοι συμβιβασμὸς τῶν διϊσταμένων ἀπόψεων καὶ δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον θὰ ὑπάρξῃ ἀπόκρουσις αὐτῆς τῆς προτάσεως, δοθέντος ὅτι ἡ πρότασις αὕτη συμβιβάζεται καὶ συνδυάζεται μὲ τὴν πολιτικὴν ἀντίληψιν ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς εἶναι ἀπαραίτητος, λόγῳ τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν κατέχει, διὰ τὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν. Ἡ πρότασις εἶναι αὐτή: Νὰ ἀπαλειφθῇ ἐκ τοῦ ἐδαφίου 2 καὶ τοῦ ἐδαφίου 5 τοῦ ἄρθρου 2 ἡ περικοπή, ἡ ἀναφερομένη εἰς τὸ γεγονὸς τῆς ψήφου τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, νικούσης ἐν ἰσοψηφίᾳ. Αὐτὸ εἶναι, πράγματι, ἀκατανόητον καὶ ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὰ ἀπαράδεκτα ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. Μητσοτάκης. Νὰ προεδρεύῃ τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι, κατὰ νόμον, εἶναι ὑπηρεσιακὸς ὁ προϊστάμενος, τὸ ἀντιλαμβάνομαι· ἕως ἐδῶ, ἔχει μίαν θεωρητικὴν δικαιολογίαν. Ἀλλὰ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, πρόσωπον καθαρῶς πολιτικόν, θὰ ἔχῃ καὶ ἐνισχυμένην ψῆφον, αὐτό, ἐὰν ἐπιμείνετε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ τὸ διατηρήσετε, θὰ εἶναι δύσκολον, πράγματι νὰ ἀποκρούσετε τὴν κατηγορίαν ὅτι ἐπιδιώκετε διὰ τοῦ νομοσχεδίου κομματικὴν καὶ ὄχι ποιοτικὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§60Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι θὰ ἀπετέλει παράλειψιν, ἐὰν δὲν ἠκούετο φωνὴ ἀντίθετος πρὸς τὰς ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν ὀξύτερον μὲν ἀπὸ τὸν κ. Χαβίνην, ἠπιώτερον δὲ ἀπὸ τὸν κ. Μητσοτάκην, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συμμετοχὴν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως εἰς τὴν προεδρίαν τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου. Ὁ κ. Χαβίνης θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνθυμηθῇ ὅτι ὁ θεσμὸς τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως ἔχει μίαν ζωὴν μιᾶς πεντηκονταετίας, ὅτι τὸν θεσμὸν αὐτὸν ἐτίμησαν ἀριστεῖς τοῦ πολιτικοῦ μας κόσμου, ὅπως ὁ Ρακτιβάν, ὁ Θηβαῖος, ἀριστεῖς τοῦ ἐπιστημονικοῦ μας κόσμου, καθηγηταὶ τῶν ἀνωτάτων σχολῶν, πνευματικὰ ἱδρύματα καὶ ὅλα αὐτὰ συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ παρασχεθῇ ἐργασία ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα τελεία καὶ ἀρτία. Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς εἶναι ἀνάγκη νὰ συμμετάσχῃ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ Προέδρου τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου. Διότι ἀφ’ ἑνὸς εὑρίσκεται εἰς τὴν πυραμίδα τῆς ὑπαλληλικῆς ἱεραρχίας, ἀφ’ ἑτέρου ἀντιπροσωπεύει τὸν Ὑπουργόν, εἶναι φορεὺς τῶν ἀντιλήψεων τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας καὶ κατὰ κανόνα εἰς τὰ ἀξιώματα αὐτὰ ἔχουν ταχθῆ ἀνώτατα πρόσωπα καὶ πολιτικὰ καὶ ἐπιστημονικά. Θεωρῶ λοιπὸν τελείως ἄδικον καὶ τελείως ἀδικαιολόγητον τὴν τοιαύτην ἐπίθεσιν κατὰ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως καὶ κατὰ τοῦ θεσμοῦ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως. Ἐπίσης ὁ κύριος Χαβίνης θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἔχει ἐνωρίτερον εἰσαχθῆ εἰς ὅλα τὰ πεπολιτισμένα Κράτη καὶ εἶχε ἐπικρατήσει κατὰ τὸν 19ον αἰῶνα. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἡ ἐπίθεσις αὐτὴ δὲν ἔχει θέσιν, οὔτε γενικώτερον στρεφομένη κατὰ τοῦ θεσμοῦ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, οὔτε μερικώτερον στρεφομένη κατὰ τῆς ἰδιότητος τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως ὡς Προέδρου τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου. Ὀρθῶς λοιπὸν ὁ νόμος τὸν προβλέπει ὡς Πρόεδρον τοῦ συμβουλίου καὶ ὀρθῶς εἰς εἰδικὰς περιπτώσεις ἡ ψῆφος αὐτοῦ νικᾷ. Ἑπομένως, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἡ διάταξις ἔχει ὀρθῶς, ὡς ἔχει διατυπωθῆ.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§62Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ τροπολογία μου ἀφορᾷ ἄλλο θέμα καὶ συνεπῶς θὰ ὁμιλήσω ἀργότερον.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μανούσης ἔχει τὸν λόγον.

§64Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων, τὰς ὁποίας διετύπωσαν οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Νομίζω ὅτι εἰς τὰς παρατηρήσεις των σφάλλουν. Ὑπάρχουν δύο θέματα. Ἕνα θέμα, ἡ γοργὴ ἀντιμετώπισις τοῦ ζητήματος τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται καταργητέοι καὶ ἕνα θέμα κρίσεως. Αἱ τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ἐνέκρινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἐνέκρινε, προχθές, κατὰ πλειοψηφίαν καὶ ἡ Βουλή, ἀφεώρων κυρίως τὴν γοργὴν ἐργασίαν τῶν συμβουλίων, δὲν ἀφεώρων τὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα θὰ λαμβάνωνται ἑκάστοτε ὑπ’ ὄψει διὰ τὴν κρίσιν τῶν ὑπαλλήλων. Ἐφ’ ὅσον ἐθίγετο τὸ ἄρθρον 2 τοῦ βασικοῦ νόμου 2500, ἐνδεχομένως θὰ εἶχον ποιάν τινα βάσιν αἱ παρατηρήσεις τῶν κυρίων συναδέλφων. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τὰ κριτήρια παραμένουν ἀμετάβλητα καὶ ἀναλλοίωτα, ὅπως διατυποῦνται εἰς τὸ ἄρθρον 2, νομίζω ὅτι αἱ αἰτιάσεις τῶν κυρίων συναδέλφων εἶναι ἀστήρικτοι, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι οἱαδήποτε κρίσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ κομματικὰ κριτήρια, ἀφοῦ ρητῶς καὶ συγκεκριμένως ἀναγράφεται εἰς τὸν νόμον ὅτι, ἡ ἀπόλυσις ἑνὸς ὑπαλλήλου θὰ γίνῃ κατόπιν ἠτιολογημένης ἀποφάσεως, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῆς ὑπηρεσίας, τῶν ἐπιδόσεων καὶ τῶν λοιπῶν ἐν γένει προσόντων, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ὑπαλληλικὴν πρόολον ἢ τὴν ὑπαλληλικὴν ἀπόδοσιν. Ἐφ’ ὅσον παραμένει ἀναλλοίωτον τὸ βασικὸν ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 2500, τὸ ὁποῖον ἀναλύει τὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει διὰ τὴν κρίσιν τῶν ὑπαλλήλων, νομίζω, ὅτι αἱ αἰτιάσεις αἱ ἀφορῶσαι εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ συμβουλίου ὅτι εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον διαφοροποιημέναι, διατυπούμεναι ἀπὸ τοὺς διαφόρους συναδέλφους ἐν σχέσει μὲ τὴν συμμετοχὴν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως κτλ. εἶναι ἀστήρικτοι. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, αἱ τροπολογίαι αὗται ἀποβλέπουν εἰς τὴν γοργὴν ἐργασίαν τῶν συμβουλίων. Τοῦτο εἶναι θέμα κρατικῆς καὶ Κυβερνητικῆς πολιτικῆς καὶ ὀρθῶς μετέχει εἰς αὐτὰ ὁ Γενικὸς Γραμματεύς.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§66Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς ἀντιπροσωπεύει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν τὴν ὑπεύθυνον γνώμην τοῦ Ὑπουργείου. Ἀπορῶ διατὶ ταράσσεται ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ τὸν Γενικὸν Γραμματέα, ἐν προκειμένῳ, ἀφοῦ πέρυσιν ἔφερε νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν καὶ διωρίσθη Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν ὁ ὁποῖος συνέπεσε νὰ εἶναι ὑπάλληλος συμβεβλημένης μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν Ἑταιρείας.

§67Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Οἱ σιδηρόδρομοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους εἶναι συμβεβλημένη Ἑταιρεία;

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§69Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ. Συνεζητήθη δὶς ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἀρχικοῦ νόμου 2500, συζητεῖται καὶ αὖθις δὶς ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ συμπληρωματικοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐπεξεργαζόμεθα ἀπόψε. Εἶπον καὶ προχθές, ὅτι τὸ θέμα τῆς καλῆς ἢ κακῆς ἐφαρμογῆς ἑνὸς νόμου, εἶναι οὐσιαστικὰ ἄσχετον, μὲ τὰς λεπτομερείας τῶν διατάξεων αὐτοῦ. Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια, ὅπως τὰ συνέθεσεν ὁ νόμος 2500, εἶναι τόσον ἀρτίως συγκεκροτημένα μὲ πρόσωπα ὑπηρεσιακά, μὲ πρόσωπα ἐξωϋπηρεσιακά, μὲ δικαστικοὺς καὶ ἐκπροσώπους τῶν ἀνωτάτων διοικητικῶν δικαστηρίων τῆς χώρας καὶ τῶν πνευματικῶν της Ἱδρυμάτων, ὥστε αἱ ἀποφάσεις των νὰ εἶναι ἀπολύτως ἄδολοι, καί, ἐλπίζω εἰλικρινῶς, ἐπιτυχεῖς. Δὲν ἦτο ὁ σκοπός, κ. συνάδελφοι, ὡς γνωρίζετε, ποῦ νόμου 2500, νὰ πλήξῃ ὑπαλλήλους, μὴ φίλους τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις —καὶ τὸ ὡμολόγησε προηγουμένως ὁ συμπαθέστατος ἐκ Χανίων συνάδελφος— δὲν ἀπέδειξεν ἕως τώρα κομματισμόν.

§70Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν τὸ εἶπον αὐτό.

§71Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐκφράζω τὴν λύπην μου, διότι λέγετε ὅτι δὲν τὸ τὸ εἴπατε......Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀποσύρω τὴν φράσιν μου...... «συμπαθέστατος».

§72Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δικαίωμά σας εἶναι.

§73Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔχει, κύριοι, ἀποδειχθῆ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, δόξα τῷ Θεῷ, διακρίνεται, ἀκριβῶς, ἀπὸ τὸ ἀντίθετον πνεῦμα, ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διακρίνονται αἱ ἄλλαι Κυβερνήσεις. Διακρίνεται ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν κομματισμοῦ. Ὁ σκοπός μας εἶναι, πῶς θὰ περιορίσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, διὰ τῆς ἀποχωρήσεως ἐκείνων τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἴτε εἶναι ὑπηρεσιακῶς, ὀλιγώτερον ἐπαρκεῖς ἀπὸ τοὺς ἄλλους εἴτε ἔχουν μακροχρόνιον ὑπηρεσίαν καὶ ἑπομένως, ἐντὸς ὀλίγου πρόκειται νὰ τοὺς καταλάβῃ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας καὶ δὲν θὰ ἔβλαπτε καὶ αὐτοὺς καὶ τὴν ὑπηρεσίαν, ἐὰν ἀπεχώρουν, εἴτε ἀκόμη ἐὰν ἦσαν μειωμένης προσηλώσεως πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Αὐτὸς εἶναι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ ἀποχώρησις ὡρισμένου ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ παρεμβαίνῃ εἰς τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια ὡς ἐδήλωσα. Καὶ μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, πῶς ὁ κύριος συνάδελφος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶπεν ὅτι ἔχει ὑπ’ ὄψιν του ἀποφάσεις τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων. Τοιαῦται ἀποφάσεις, ἠμπορῶ νὰ τὸν βεβαιώσω ὅτι δὲν ὑπάρχουν, διότι δὲν ἐλήφθησαν. Τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Φορολογίας, καθὼς ἐπληροφορήθην, συνεδριάζουν ἀπὸ δύο ἑβδομάδων καὶ μετὰ μεγάλης προσοχῆς ἐξετάζουν τοὺς φακέλλους τῶν ὑπαλλήλων, ἀκριβῶς διὰ νὰ βάλουν τὸ χέρι εἰς τὴν καρδιὰ καὶ νὰ βγάλουν μίαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ἀπολύτως ἀμερόληπτος, ἡ ὁποία ὡς τοιαύτη, θὰ σταθῇ καὶ ἐνώπιον ἡμῶν, καὶ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον τελικῶς θὰ κρίνῃ τὰς ἀποφάσεις αὐτάς, καὶ ἰδίως ἐνώπιον τῆς συνειδήσεώς των. Οἱ κρίνοντες τοὺς ὑπαλλήλους εἶναι πρόσωπα ἀπολύτως ἀδιάβλητα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς παρουσίας τοῦ Γεν. Γραμμματέως εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι ἐκπρόσωποι τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, πολιτικὰ κατ’ ἀρχὴν πρόσωπα, μὲ τόσην ἀγανάκτησιν ὁμιλοῦν, ἐναντίον πολιτικῶν προσώπων καὶ πῶς διακηρύσσουν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι τὰ πρόσωπα τὰ πολιτικά, εἶναι μειωμένα ἠθικῶς ἔναντι τῶν ὑπηρεσιακῶν προσώπων. Εἶναι κάτι δι’ ἐμέ, τὸ ἀπολύτως ἀπαράδεκτον. Ἐὰν ἀποδειχθῇ ὅτι τινὰ ἐκ τῶν πολιτικῶν προσώπων εἶναι κατώτερα τῶν ὑπηρεσιακῶν προσώπων, τότε πρέπει νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διότι δὲν δυνάμεθα νὰ ἐκπροσωποῦμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εἶμαι εἰλικρινὰ πεπεισμένος, ὅτι ἓν πολιτικὸν πρόσωπον, εἶναι ἀνώτερον οἱουδήποτε ἄλλου, διότι ἄλλως δὲν πρέπει νὰ μετέχῃ τῆς πολιτικῆς ζωῆς.

§74Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τότε δὲν χρειάζεται ἡ μονιμότης.

§75Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἑπομένως καὶ οἱ Γενικοὶ Γραμματεῖς, οἱ ὁποῖοι τοὐλάχιστον εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἐξελέγησαν μετὰ πολλῆς προσοχῆς εἶναι πρόσωπα ἐξ ἴσου, τοὐλάχιστον ἀξιόλογα καὶ ἀδιάβλητα μὲ τὰ ὑπηρεσιακὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα μετέχουν τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων. Ἄλλωστε οἱ Γενικοὶ Γραμματεῖς ἔχουν ψῆφον μίαν, τὰ δὲ μέλη τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου εἶναι 4 ἢ 5. Ἡ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ μέλη εἶναι τρία, δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὸν νόμον, ἀλλὰ εἶναι θέμα ἐφαρμογῆς καὶ ἐφαρμόζεται εἰς ὅλα τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια. Εἶναι ἡ περίπτωσις τῆς κρίσεως Διευθυντῶν, ὁπότε τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου τὰ ὁποῖα εἶναι διευθυνταὶ καὶ εἶναι καὶ οἱ ἴδιοι κρινόμενοι φυσικὸν εἶναι, ἐφ’ ὅσον οἱ ἴδιοι κρίνονται νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ κρίνουν τοὺς συναδέλφους των καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀποχωροῦν προσκαίρως τοῦ Συμβουλίου καὶ ἀφίνουν τὴν κρίσιν εἰς τὰ λοιπὰ τρία μέλη τοῦ Συμβουλίου, τοὺς δικαστικούς, τοὺς ἐκπροσώπους τῶν διοικητικῶν δικαστηρίων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποφασίσουν.

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν προτιμᾶτε νὰ τοὺς ἀναπληρώσετε εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν;

§77Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχω κανένα λόγον. Ἑπομένως, κύριοι, θέμα δὲν ὑπάρχει. Θὰ παρακαλέσω νὰ ὑπάρξῃ ἀπόλυτος ἡ ἐμπιστοσύνη τῆς Βουλῆς πρὸς τὴν ἐργασίαν τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων. Ἡ Κυβέρνησις οὐδεμίαν παρέμβασιν θὰ κάμῃ. Τὸ ἐδήλωσα ἐπισήμως. Ἐγὼ ἐλπίζω, ὅτι ἡ πολιτεία μου, θὰ ἔχῃ πείσει καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι διευθύνων ἕνα κλάδον μὲ 14000–15000 ὑπαλλήλους ἐπὶ 15 μῆνας, δὲν ἔχω λάβει μίαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία θὰ ἔδιδε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶναι ἀπόφασις ἱκανοποιοῦσα ἕνα φίλον τῆς Κυβερνήσεως ἢ καὶ ἀντιθέτως. Παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 2 διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸν σκοπόν μας.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§79Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὁ λόγος ὁ ὁποῖος μὲ ἔκαμε νὰ ὑποβάλω τὴν τροπολογίαν αὐτὴν εἶναι προφανής. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ χώρα μας στερεῖται ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ ἐπιστημόνων τεχνικῶν, δηλαδὴ ἠλεκτρολόγων, τοπογράφων, μηχανικῶν κτλ. Εἶναι δὲ ἡ χρησιμότης αὐτῶν σήμερον ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην ἐποχὴν ἀξιοπρόσεκτος.

§80Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ὑπάρχουν, κύριε συνάδελφε, ἐπιστήμονες τεχνικοί, ἀλλὰ δὲν χρησιμοποιοῦνται.

§81Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὑπὸ ψήφισιν, ὡς καὶ ὁ νόμος 1811 καθορίζουν ὅρια ἡλικίας ἐξαιρετικῶς στενά, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ πολλάκις ὅρια ἡλικίας μὴ βεβαιούμενα κατὰ τρόπον θετικὸν καὶ ἀναμφισβήτητον. Τοῦτο συμβαίνει καὶ ἔν τινι μέτρῳ εἰς τὴν παλαιὰν Ἑλλάδα, ἀλλ’ ἰδιαιτέρως διὰ τοὺς προερχομένους ἐκ τῶν νέων χωρῶν τῶν γεννηθέντων πρὸ τῆς προσαρτήσεως καὶ ἀθρόως πολιτογραφηθέντων, ὅπου ὡς γνωστὸν δὲν ὑπῆρχον ληξιαρχικὰ βιβλία ἐπὶ Τουρκοκρατίας. Ἡ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἀπομάκρυνσις αὐτῶν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας καὶ στέρησις ἑπομένως τοῦ Κράτους ὑπαλλήλων τεχνικῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μακρὰν καὶ δυσαναπλήρωτον πεῖραν — πρόκειται δὲ περὶ παλαιῶν ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμπληρώσει τριακονταετῆ ὑπηρεσίαν εἰς εἰδικὰς θέσεις τεχνικῶν καὶ τῶν ὁποίων ἡ πεῖρα εἶναι μακρὰ καὶ ἀποτελεῖ θετικὸν καὶ πρόσθετον στοιχεῖον, ἰδίᾳ προκειμένου περὶ τεχνικῶν —ἐπιβάλλει τὴν λῆψιν εἰδικοῦ μέτρου. Δὲν λέγω, ὅτι πρέπει νὰ ἀνατραποῦν οἱ ἰσχύοντες νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι καθώρισαν τὸν περιορισμὸν τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ γενικωτέρους λόγους. Ἀλλὰ ὁ πλήρης ἀποκλεισμὸς τῆς χρησιμοποιήσεως αὐτῶν εἶναι εἰς βάρος, ὄχι μόνον τοῦ ὑπαλλήλου, ἀλλὰ εἰς βάρος καὶ αὐτῆς ταύτης τῆς Πολιτείας, ὅταν εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην καὶ ἔχει ἀνάγκην τοιούτου ὑπαλλήλου καί, μὲ τὰς κειμένας διατάξεις, δὲν δύναται νὰ τοὺς προσλάβῃ οὔτε ὡς ἐκτάκτους οὔτε ἐπὶ συμβάσει. Λοιπόν, ἡ τροπολογία μου αὐτὴ ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ὑπάρχῃ μία τοιαύτη ἀνάγκη νὰ δύναται ἡ ὑπηρεσία νὰ προσλάβῃ τὸν ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς ἐξελθόντα τῆς ὑπηρεσίας ὑπάλληλον, τοὐλάχιστον, εἴτε ὡς ἔκτακον, εἴτε ἐπὶ συμβάσει, ὅταν τὸν χρειάζεται. Ἔχει δὲ ἡ τροπολογία μου ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 προστίθεται ἐδάφιον 3 ἔχον ὡς ἑξῆς: Ἡ διάταξις τῆς προηγουμένης παραγράφου ἐφαρμόζεται καὶ ἐπὶ τῶν περιπτώσεων τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Ν. 1811)1951».

§82Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ παρεκάλουν τὸν κύριον συνάδελφον, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, τοὐλάχιστον ἀπόψε. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν βασικὴν διάταξιν τοῦ Κώδικος τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος θέτει τὸ ὅριον τῶν 35 ἐτῶν, ὡς τὸ ἀνώτατον ὅριον ἡλικίας προσλήψεως ἑνὸς ὑπαλλήλου. Δὲν εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἀντιμετωπίσω σήμερον μίαν τοιαύτην τροποποίησιν, διότι, εἰλικρινῶς, δὲν γνωρίζω τὰς συνεπείας της, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει καὶ ἡ ἀπαιτουμένη γνωμοδότησις τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Ὁ Ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ ἐφαρμόζεται, παρὰ ταῦτα ὡρισμένα ἄρθρα του, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500, ἔχουν ἀνασταλῆ, ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸν Κώδικα καὶ θὰ εἰσηγηθῇ τροποποιήσεις πολλῶν διατάξεών του, αἱ ὁποῖαι ἀπεδείχθησαν, ὅτι χρήζουν συμληρώσεως. Θὰ ἤθελον καὶ ἡ προτεινομένη τροποποίησις ν’ ἀφεθῇ νὰ συζητηθῇ μὲ τὰς λοιπάς.

§83Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὸ μόνιμον προσωπικόν, Ἀλλὰ πρόκειται περὶ τῆς ἐνδεχομένης περιπτώσεως τῶν ἐπὶ συμβάσει ὑπαλλήλων.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία τοῦ κ. Κατσιλάμπρου.

§85Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Συζητοῦνται τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ἡμεῖς δὲν ἔχομεν λάβει.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει διανεμηθῆ τοῦ κ. Παπαθανάση.

§87Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς ἐμὲ δὲν ἐστάλη. Δεύτερον ζήτημα, ἡ τροπολογία ἡ ὁποία.....

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦ κυρίου Κατσιλάμπρου, κατετέθη τώρα.

§89Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι οἰκογενειακὴ συζήτησις. Πρέπει νὰ λαμβάνωμεν γνῶσιν.

§90Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν προτείνω ἀφορᾷ 5 μόνον τεχνίτας τοῦ Πανεπιστημίου. Συγκεκριμένως ἀφορᾷ ἕνα τεχνίτην παρασκευαστὴν τῆς Φυσικομαθηματικῆς Σχολῆς καὶ 4 τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς. Κύριε Πρόεδρε, οἱ τεχνῖται καὶ οἱ παρασκευασταὶ ἐξέρχονται εἰς τὸ 58ον ἔτος, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον 2500. Οὐχ’ ἧττον ὅμως, εἶναι ἀναντικατάστατοι καὶ ἐπιμένω ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ὅλοι ὅσοι ἔχετε δίπλωμα θετικῶν Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου......

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν ἀνέγνωσεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς καὶ δὲν τὴν δέχεται.

§92Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Θὰ ἀναπτύξω τὸ θέμα καὶ ἂς μὴ τὴν δεχθῇ ὁ κύριος Ὑπουργός. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ Πανεπιστήμιον οἱ τεχνῖται παρασκευασταὶ ἔχουν ἕνα ἔργον δύσκολον, διὰ τὸ ὁποῖον ἠσκήθησαν ἐπὶ συνεχεῖς δεκαετηρίδας. Ἡ ἀπόλυσίς των θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν οὐχὶ ἀπρόσκοπτον συνέχισιν τῶν μαθημάτων τῶν φοιτητῶν. Ὅλοι ὅσοι διῆλθον ἐκ τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν τοῦ Πανεπιστημίου, γνωρίζουν καλῶς ὅτι οἱ τεχνῖται παρασκευασταὶ καὶ εἰς ἡλικίαν 80 ἐτῶν εἶναι ἀναντικατάστατοι. Καὶ εἰς ἐπιστήμονα ἐὰν δώσετε νὰ κάμῃ ἕνα πείραμα, εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ ἐπιτύχῃ, παρὰ μόνον μετὰ πάροδον 5 ἐτῶν. Εἶναι μερικαὶ λεπτομέρειαι, τὰς ὁποίας μόνον αὐτοὶ γνωρίζουν. Σᾶς προσκομίζω τὴν παράκλησιν Καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου, οἱ ὁποῖοι, βεβαίως, δὲν ἔλαβον γνῶσιν ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ παρασκευασταί των νὰ ἀπολυθοῦν. Πράγματι, θὰ σημειωθῇ ἐμπόδιον εἰς τὰς ἀσκήσεις τῶν Καθηγητῶν. Περὶ τῆς σημασίας τῶν τεχνιτῶν παρασκευαστῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, κύριε Ὑπουργέ, βεβαιωθῆτε· ἐκ τῆς προσωπικῆς μου πείρας, ὅτι ὅλα τὰ Πανεπιστήμια τοὺς παρασκευαστὰς τοὺς ἔχουν περὶ πολλοῦ. Οἱ Ἕλληνες παρασκευασταὶ ἔχουν κατορθώσει νὰ εἶναι ἀνώτεροι καὶ τοῦ μέσου ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Πανεπιστημίου. Συνεπῶς, προτείνω ὅπως οἱ τεχνῖται παρασκευασταὶ τῆς Φυσικομαθηματικῆς καὶ Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου, θεωρηθοῦν ὡς ἐκπαιδευτικοὶ καὶ νὰ ἀπέρχωνται μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 65ου ἔτους καὶ οὐχὶ τοῦ 58ου.

§93Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Λυποῦμαι, διότι εἶμαι μονότονος ἀπόψε. Δὲν εἶμαι παρεσκευασμένος διὰ τὸ θέμα τῶν παρασκευαστῶν. Ὑπάρχει μία ἀνάλογος τροπολογία, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς βοηθοὺς καὶ παρασκευαστὰς τοῦ Ἀστεροσκοπείου Ἀθηνῶν. Ἐπεκοινώνησα μὲ τοὺς ὑπευθύνους τοῦ Ἀστεροσκοπείου καὶ διεπίστωσα, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα, ὅτι οὐδεὶς ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἀπαραιτήτους δὲν καταλαμβάνεται ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας, πλὴν ἑνὸς τεχνίτου, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ εἶναι συμπαθὴς ὡς ἄνθρωπος, ἀλλὰ οὐδόλως εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν ὑπηρεσίαν. Ἑπομένως, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμένωμεν ἐπὶ τοιούτων τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ὑποβάλλονται τὴν τελευταίαν στιγμήν, ἐνῷ τὸ νομοθέτημα εἶναι ἀπὸ τριμήνου εἰς ἐφαρμογὴν καὶ θὰ ἠδύνατο καὶ ὁ Πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ὁ Κοσμήτωρ τῆς Σχολῆς νὰ ἔχουν ἤδη ἀποταθῆ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νὰ ἔχουν κάμει τὰς παρατηρήσεις των. Θὰ ἤθελον νὰ σημειώσω, ὅτι μία μεμονωμένη ἀπόφασις, ἡ ὁποία λαμβάνεται μόνον διὰ τοὺς παρασκευαστὰς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, θὰ ἐδημιούργει παράπονα, διότι πολλαὶ ἄλλαι κατηγορίαι τεχνιτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν εἰς πολλὰ ἄλλα Κρατικὰ Ἱδρύματα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λάβωμεν ἕνα μέτρον μόνον διὰ 5 ἀνθρώπους, ἐνῷ εἶναι 50 εἰς ἄλλας ἀναλόγους θέσεις; Παρακαλῶ, αἱ τροπολογίαι αὐταὶ νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον μελέτης καὶ κατόπιν νὰ καταστοῦν διάταξις νόμου.

§94Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἤθελον νὰ παρατηρήσω ὅτι αὐτοὶ οὐσιαστικῶς εἶναι ἐκπαιδευτικοὶ καὶ δὲν ζητεῖται τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν ἐκπαιδευτικῶν.

§95Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι τεχνῖται.

§96Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐν τῇ οὐσίᾳ.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2, γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει;

§98ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 3ον. Δεκτόν;

§100ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 4ον. Ὁ κ. Ι. Τριανταφύλλης ἔχει τὸν λόγον.

§102Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ σχεδίου νόμου, ἔσχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποστηρίξω μίαν τροπολογίαν. Ἡ τροπολογία αὕτη, παρὰ τὴν πεποίθησίν μου ὅτι ἦτο ἀρτία καὶ βάσιμος, ἠτύχησεν ἤ, μᾶλλον, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἐδέχθη ἐν μέρει. Ἡ τροπολογία ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν παρὰ τῷ Νομικῷ Συμβουλίῳ Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων. Ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ἡ τροπολογία αὕτη, παρὰ τὴν πεποίθησιν τὴν ὁποίαν εἶχον καὶ ἐγώ, καὶ ἐλπίζω νὰ διοχετεύσω καὶ εἰς ὑμᾶς, ὅτι ἦτο βάσιμος καὶ ἐπίκουρος αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ τοῦ νόμου καὶ τοῦ καλῶς ἐννοουμένου συμφέροντος τοῦ Δημοσίου, ἠτύχησεν. Προσέκρουσεν εἰς τὴν ἄρνησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀντὶ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, δηλαδὴ νὰ στέρξῃ εἰς τὸ νὰ μειωθοῦν κατὰ πέντε αἱ θέσεις τῶν Δικαστικῶν ἀντιπροσώπων, ἔστερξε νὰ μειωθοῦν κατὰ τρεῖς, ἤτοι ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὰ ⅖ τὴν τροπολογίαν μου. Θέλω νὰ πιστεύω, ἐπικουρούμενος καὶ ἀπὸ τὸ μειδίαμα, μὲ τὸ ὁποῖον μὲ προσβλέπει, ὅτι αὐτὸ ἀπετέλει φιλοφροσύνην πρὸς ἐμέ. Μὲ κολακεύει ἡ φιλοφρόνησις, ἀλλὰ δὲν μὲ τακτοποιεῖ ἔναντι τῆς συνειδήσεώς μου καὶ τοῦ καθήκοντός μου. Ἔρχομαι, λοιπόν, εἰς τὸ θέμα. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν καὶ ὑμᾶς, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, νὰ συναντηθῶμεν εἰς τὴν RATIO εἰς τὸν σκοπόν, εἰς τὸ αἴτιον καὶ τὴν ἐπιδίωξιν τοῦ νόμου. Τί ἐλέχθη περὶ τῶν σκοπῶν καὶ περὶ τῶν αἰτίων τοῦ νόμου; Ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν — αὐτὴ εἶναι ἡ ἁδρὰ γραμμή, αὐτὴ εἶναι ἡ πρόθεσις τοῦ Νομοθέτου — ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰς ὀργανικὰς θέσεις τοῦ 1940. Ἂς ἴδωμεν, λοιπόν, ποῖαι ἦσαν αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τοῦ 1940 τῶν Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων παρὰ τῷ Νομικῷ Συμβουλίῳ. Ἦσαν 25 θέσεις Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων βʹ τάξεως καὶ 53 θέσεις Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων αʹ τάξεως. Σύνολον 78, ὅπως τὰς εἶχε προσδιορίσει ὁ Α. Ν. 2374)1940. Ἐκτὸς ὅμως τῶν Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων, ὑπῆρχε καὶ ὁ θεσμὸς τῶν ἐκτάκτων δικηγόρων, οἱ ὁποῖοι προσελαμβάνοντο ἐπὶ διετῆ θητείᾳ. Καὶ εἶχον προσληφθῆ ὡς τοιοῦτοι ἐν ὅλῳ δικηγόροι 15, ἄσχετοι πρὸς τοὺς ἐν ταῖς ἐπαρχίαις δικηγόρους, τοὺς ἀναλαμβάνοντας τὰς δίκας τοῦ Δημοσίου. Αὐτοὶ εἶχον προσληφθῆ ἐν Ἀθήναις. Τὸ 1940, λοιπόν, πρὸς τὸ ὁποῖον φιλοδοξοῦμεν νὰ ἐπανέλθωμεν, μᾶς δίδει τὸν ἀριθμὸν 78. Τὸ 1945, διὰ τοῦ νόμου 422, ἐπειδὴ πλῆθος δικῶν τοῦ Δημοσίου εἶχεν ἐξαφανισθῆ, ἕνεκα τῶν γνωστῶν λόγων, τοὺς ὁποίους εἶναι περιττὸν νὰ ἐπαναλάβω, ἐμειώθησαν αἱ θέσεις τῶν Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων ἀπὸ 78 εἰς 60, κατηργήθη δὲ καὶ ὁ θεσμὸς τῶν ἐκτάκτων δικηγόρων. Συνεπῶς, τὸ 1945 εὑρίσκει τοὺς Δικαστικοὺς Ἀντιπροσώπους τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, κατὰ μοναδικὴν ἐξαίρεσιν ἐν ἀναφορᾷ πρὸς ὅλας τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας, νὰ εἶναι κάτω τοῦ ἐπιπέδου τοῦ 1940. Ἐπιστεύθη τότε, ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς θὰ ἦτο δι’ ἱκανὸν χρόνον ἐπαρκής, λόγῳ τοῦ ὅτι, ἐπαναλαμβάνω, μέγα μέρος τῶν δικῶν τοῦ Δημοσίου εἶχε καταστῆ ἄνευ ἀντικειμένου. Γνωρίζετε, ὅμως, πῶς τὰ πράγματα ἐξειλίχθησαν ἔκτοτε. Ἔχων τὴν προσωπικὴν πεῖραν τοῦ πόσον δραστήριον καὶ παραγωγικὸν εἶναι τὸ Δημόσιον ὡς διάδικος, εἶπον εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν ὅτι οἱ Δικαστικοὶ Ἀντιπρόσωποι βαστάζουν τὸ βάρος τῶν δικῶν τοῦ Δημοσίου ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τῆς οὐσίας. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἔγινε μία μικρὰ παρεξήγησις καὶ μὲ ἠδίκησαν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ οἱ ἀξιότιμοι καὶ συμπαθεῖς πρακτικογράφοι, καὶ ὁ ὁμιλῶν ἑαυτόν. Δηλαδή, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐπρόσεξε τὴν φράσιν μου: «βαστάζουν τὸ βάρος τῶν δικῶν τοῦ Δημοσίου, ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τῆς οὐσίας» καί, ἀπαντῶν εἰς ἐμέ, ὡμίλησε μὲ κάποιαν ἔκπληξιν, ἀναφερομένην εἰς τὰ λεχθέντα παρ’ ἐμοῦ, τὰ ὁποῖα ἡρμήνευσεν ὡς ὑπαινιγμὸν ἐναντίον τῶν κ.κ. Νομικῶν Συμβούλων, οἵτινες, τάχα, ὡς ἐγὼ εἶπον, δὲν ἐκπροσωποῦν τὸ Δημόσιον ἐνώπιον τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων τῶν Ἀκυρωτικῶν. Τοῦ διέφυγεν ἡ σημασία τοῦ προσδιορισμοῦ καὶ τοῦ ἐντοπισμοῦ, τοῦ γενομένου παρὰ τοῦ ὁμιλοῦντος, ὁ ὁποῖος εἶπε: «Βαστάζουν τὸ βάρος τῶν δικῶν τοῦ Δημοσίου, ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τῆς οὐσίας». Ἡ λέξις «οὐσίας» παρελείφθη καὶ ἀπὸ τὰ πρακτικά. Ἐν τέλει παρέλειψα καὶ ἐγὼ ἐγκαίρως νὰ ἀναγνώσω τὰ πρακτικὰ καὶ οὕτω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἀπέληξεν εἰς τριπλῆν ἀδικίαν εἰς βάρος μου, τὸ ⅓, τῆς ὁποίας βαρύνει ἐμὲ προσωπικῶς. Μετὰ τὴν ἄρσιν αὐτῆς τῆς παρεξηγήσεως, ἐπαναλαμβάνω ὅτι τοὺς λόγους τοὺς συνηγοροῦντας ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας, ἣν ἔσχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω, στηρίζω ἀκριβῶς εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ νόμου, εἰς τοὺς ἀριθμοὺς καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ Δημοσίου. Ζητῶ, λοιπόν, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπανερχόμενος νὰ στέρξῃ, ὥστε αἱ θέσεις τῶν Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων ἀπὸ 60 νὰ περιορισθοῦν εἰς 55, παραλλήλως δὲ νὰ καταργηθῇ μία θέσις Νομικοῦ Συμβούλου, ὥστε κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον νὰ ἰσοφαρισθῇ ἡ δαπάνη. Τέλος, ὀφείλω νὰ διαδηλώσω τὴν ἀκράδαντον πίστιν μου, ὅτι θὰ εἶναι ἐπιζήμιος διὰ τὰ καλῶς ἐννοούμενα συμφέρονται τοῦ Δημοσίου ὁ περιορισμὸς τῶν δικηγόρων τοῦ Δημοσίου, καὶ δὴ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι, διὰ τρίτην φορὰν ἐπαναλαμβάνω, βαστάζουν τὸ βάρος τῶν δικῶν τοῦ Δημοσίου ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τῆς οὐσίας. Θὰ εἶναι ζημία ἀντὶ οἰκονομίας καὶ κακὴν ὑπηρεσίαν θὰ προσφέρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὸ Δημόσιον, ἐξακολουθῶν νὰ ἀρνῆται τὸ βάσιμον τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Προτείνω ὅθεν, ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 4, ὡς ἐτροποποιήθη κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ἀντὶ τῶν ἀριθμῶν 21 καὶ 31, νὰ τεθοῦν οἱ ἀριθμοὶ 22 καὶ 33.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§104Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ συνηγορήσω, κύριοι συνάδελφοι, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Τριανταφύλλη. Ὁ προλαλήσας συνάδελφος, ἐξέθεσεν ἀρκετὰ λεπτομερῶς τὸ θέμα τῆς τροπολογίας, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ προσθέσω πολλὰ πράγματα. Τοῦτο μόνον ἔχω νὰ παρατηρήσω: Ὅτι ἡ ὑποβληθεῖσα τροπολογία δὲν ἀντιτίθεται εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Παρακολουθοῦμεν ὅλοι τὴν πυραμίδα τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ βλέπομεν ὅτι ἔχομεν ἀνωτάτας βαθμίδας ἐκτεταμένας, πλατυτέρας καὶ βάσεις λίαν στενὰς καὶ περιωρισμένας. Δηλαδή, σήμερον ἡ ὑπαλληλικὴ πυραμὶς εὑρίσκεται μὲ βάσιν στενὴν καὶ κορυφὴν εὐρεῖαν: Τὸ νομοσχέδιον σκοπεῖ τὴν ἐν μέρει ἐπαναφορὰν τῆς ἀνατραπείσης πυραμίδος τῆς ἱεραρχίας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Ἐν προκειμένῳ, ἀπὸ τὸ 1940, ὁπότε εἴχομεν 12 Συμβούλους καὶ 78 Δικαστικοὺς Ἀντιπροσώπους, ἔχομεν φθάσει εἰς τοὺς 17 Συμβούλους καὶ τοὺς 60 Δικαστικοὺς Ἀντιπροσώπους, τοὺς ὁποίους περιορίζομεν τώρα εἰς 50. Σημειωτέον ὅτι ὁ ἀριθμὸς 17, προῆλθεν ἐκ τῆς αὐξήσεως, τὸ μὲν 1945 κατὰ 1 Σύμβουλον καὶ τὸ 1951 κατὰ 2 Συμβούλους. Τοῦτο ἴσως εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἐπιθυμίας νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἀνωτάτας θέσεις διὰ νὰ προχωρήσουν οἱ ἔχοντες δικαίωμα. Τὸ 17 ὅμως, εἶναι ὑπερβολικὸς ἀριθμός, διότι τὰ Ὑπουργεῖα σήμερον, εἶναι μὲν 16, ἐξ ὧν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν οὐδέποτε χρησιμοποιεῖ Σύμβουλον ὡς ἔχον ἰδιαιτέραν Νομικὴν ὑπηρεσίαν. Δι’ αὐτὸ δὲν χρειάζονται καὶ 17, διότι εἷς ἐξ αὐτῶν δὲν θὰ ἔχῃ ποῦ νὰ τοποθετηθῇ.

§105Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁ εἷς θὰ τοποθετηθῇ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην.

§106Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχομεν ἀνατροπὴν τῆς πυραμίδος καὶ ἐλαττώνομεν συνεχῶς αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι φέρουν τὸ βάρος τῆς νομικῆς ὑπηρεσίας καὶ τῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ Δημοσίου ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων τῆς οὐσίας.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§108Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ φωνὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι πολὺ ἀναιμικὴ καί, μάλιστα, τῆς Ἀνεξαρτήτου Ἀντιπολιτεύσεως, ὥστε δὲν πρόκειται νὰ προσθέσῃ εἰς τὰς τόσον ἰσχυρὰς φωνὰς τῶν ἀγορητῶν τῆς Συμπολιτεύσεως τίποτε. Αἰσθάνομαι ὅμως, ὡς θέμα δικαιοσύνης, νὰ ἔλθωμεν μὲ τὴν ἀναιμικήν μας φωνὴν εἰς ἐνίσχυσιν τῶν προλαλησάντων συναδέλφων μας. Τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ Ἀντιπροέδρου μας κ. Τριανταφύλλη καὶ μετέπειτα τοῦ κ. Βουρδουμπᾶ, εἶναι ἀκαταμάχητα. Εἶναι ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταπέσουν. Καὶ οἱ ἀριθμοὶ αὐτοί, πιστοποιοῦν τὸ δίκαιον τῶν ἀπόψεών μας. Προχθὲς ἐτονίσαμεν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ περικοποῦν κατὰ δύο αἱ θέσεις τῶν Νομικῶν Συμβούλων καὶ τοῦ ἀπεδείξαμεν ὅτι αὐταὶ αἱ δύο θέσεις, κατὰ πρότασιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ἠμποροῦν νὰ περικοποῦν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ δεχθῇ τὴν περικοπὴν μιᾶς. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσθέσῃ καὶ τὴν περικοπὴν μιᾶς θέσεως Παρέδρου καὶ νὰ περιορίσῃ εἰς τὸν ἀριθμὸν ποὺ προτείνει ὁ κ. Τριανταφύλλης τοὺς Δικαστικοὺς Ἀντιπροσώπους. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἀπωτέρα ἄποψις: Τὸ πολὺ–πολὺ νὰ περικόψῃ μίαν, δύο ἢ τρεῖς τὸ πολὺ θέσεις, διότι οἱ ἀριθμοί, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Τριανταφύλλης, οἱ ἀριθμοὶ τοῦ 1940, εἰς τοὺς ὁποίους ἐπιμένει ἡ Κυβέρνησίς σας νὰ ἐπανέλθῃ, εἶναι σύμφωνοι μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Τριανταφύλλη. Μὴ ἐπιμείνετε, λοιπόν, εἰς μίαν ἄποψιν, ἡ ὁποία εἶναι ἀπολύτως ἀδικαιολόγητος καὶ ἡ ὁποία ἀποδεικνύει μίαν ἰσχυρογνωμοσύνην, ποὺ δὲν θέλω νὰ πιστεύσω ὅτι ἐπ’ αὐτῆς θὰ θελήσετε νὰ ἐπιμείνετε. Νομίζω, ὅτι ὁμόθυμος εἶναι ἡ ἄποψις τῆς Βουλῆς καὶ διὰ τοῦτο πρέπει νὰ κάμετε δεκτὴν τὴν πρότασιν τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§110Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ τὸν ἀριθμὸν τῶν 55 Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων, οἵτινες μάλιστα προσελήφθησαν κατόπιν διαγωνισμοῦ, διότι ὁ ὄγκος τῆς ἐργασίας εἰς τὰ δικαστήρια τῆς οὐσίας, ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς Νομικοὺς Συμβούλους, εἶναι τοιοῦτος, ὥστε ὁ ἀριθμὸς τῶν 55 νὰ μὴ ἐπαρκῇ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν δικῶν τοῦ Δημοσίου. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὸν ἀριθμὸν τῶν 55 τοὐλάχιστον, ὥστε νὰ ἐπέλθῃ ἕνας συγκερασμὸς τῶν δύο ἀπόψεων.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μανούσης ἔχει τὸν λόγον.

§112Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἡ πρότασις τῶν συναδέλφων, ἀντιτίθεται εἰς τὸν βασικὸν σκοπὸν τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει εἰς τὸν κατὰ τὸ δυνατὸν περιορισμὸν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων διὰ λόγους οἰκονομίας. Ἐφ’ ὅσον ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν λέγει ὅτι εἶναι πλέον ἢ ἐπαρκὴς ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαστικῶν ἀντιπροσώπων, νομίζω, ὅτι δὲν ἐναπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἐκτιμήσῃ ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς δὲν εἶναι ἐπαρκής, ἀλλὰ χρειάζεται μεγαλύτερος ἀριθμός. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νόμου καὶ φρονῶ, ὅτι ὀρθῶς θὰ πράξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὴν ἀπορρίψῃ, διότι ἀποβλέπομεν ὅλοι εἰς τὴν ἐπίτευξιν οἰκονομιῶν καὶ ὄχι εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπαλλήλων.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§114Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε ἐλπίζω ὅτι οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ βεβαίως οὔτε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν περίεργον ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἐξέθεσεν ὁ συμπαθέστατος κύριος συνάδελφος, ὁ πρὸ ὀλίγου ὁμιλήσας. Εἶπεν ὅτι, ἐφ’ ὅσον αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐνόμισαν ὅτι ἔτσι πρέπει νὰ γίνῃ, ἡ Βουλὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ συζητήσῃ. Ὑποθέτω ὅτι καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. συνάδελφος θὰ ὁμολογήσῃ ὅτι ἦτο ἄστοχος ἡ φράσις του αὕτη, καὶ ὅτι ἡ Βουλὴ κάποιον προορισμὸν ἐπιτελεῖ. Καὶ θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν συνήθειαν ἐνίοτε, καίτοι βλέπει ὁμόθυμον τὴν ἄποψιν τῆς Βουλῆς ἐπὶ παντελῶς λεπτομερειακοῦ καὶ ἐπουσιώδους θέματος, νὰ ἐπιμένῃ, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ ἄποψις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς, εἶναι τὸ ἐλάχιστον. Θὰ ὑπάρξῃ ἄλλη πρότασις καὶ ὑπάρχουν ἄλλαι προτάσεις καὶ ἐγὼ θὰ ὑποβάλω γενικωτέραν πρότασιν τῆς ἰδικῆς του καὶ νομίζω ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς ἐξυπηρετεῖ ὄχι ἀνθρώπους, ἀλλὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους, τὸ Νομικὸν Συμβούλιον καὶ δι’ αὐτοῦ τὸν Ἑλληνικὸν προϋπολογισμόν, διὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ φροντίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Κατ’ ἐξοχὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικρατήσῃ στενόκαρδος ἀντίληψις εἰς τὸν ὑπολογισμὸν μιᾶς μικρᾶς οἰκονομίας, ὅταν ἀντιμετωπίζωμεν ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι πολλὰ προσπορίζουσιν εἰς τὸ Δημόσιον. Ἄλλωστε ὅταν ἡ ὁλομέλεια τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου προτείνῃ κάτι, ὑποθέτω ὅτι καὶ ἀπὸ ὑπηρεσιακῆς πλευρᾶς, διὰ νὰ καλύψω καὶ τὴν ἑτέραν πλευράν, δὲν ὑπάρχει ἁρμοδιώτερος διὰ νὰ ἀντείπῃ ἐν τούτῳ. Ἄρα, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχετε μίαν ὁμόφωνον Βουλὴν καὶ μίαν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ὁμόφωνον μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συμφωνήσῃ εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Τριανταφύλλη.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Νουλέλης ἔχει τὸν λόγον.

§116Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Τριανταφύλλη, εἶναι ὀρθὴ καὶ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὴν βάσιν μιᾶς δίκης τὴν θέτει ὁ δικηγόρος τῆς οὐσίας. Ἐὰν κάμῃ ἕνα λάθος ὁ δικηγόρος τῆς οὐσίας τοῦ Πρωτοδικείου, δὲ δύναται νὰ τὸ δικαιολογήσῃ, οὔτε νὰ τὸ διορθώσῃ τὸ Ἐφετεῖον. Ἔχω παράδειγμα ἀνθρώπου δικηγόρου, ὁ ὁποῖος παρέλειψε νὰ φέρῃ προαποδεικτικῶς τὰ ἀπαιτούμενα ἔγγραφα καὶ ἔχασε τὴν ὑπόθεσιν τὸ Δημόσιον, διότι κατόπιν δὲν ἦτο δυνατὸν οὔτε τὸ Ἐφετεῖον, οὔτε ὁ Ἄρειος Πάγος νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν τὸ δημόσιον ἔγγραφον. Ἄς προσέξῃ ὁ κ. Ὑπουργός, μήπως πάει νὰ κόψῃ μικρὰν δαπάνην καὶ ζημιωθῇ τὸ Δημόσιον περισσότερον.

§117Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ παρέμβω εἰς τὴν συζήτησιν, διότι ἔχω κατὰ τὸν Κανονισμὸν τὸ δικαίωμα νὰ παρεμβῶ. Κατηγοροῦμαι, κύριοι, νομίζω ἀδίκως. Κατηγοροῦμαι ὡς ἰσχυρογνώμων, προκειμένου περὶ μιᾶς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἤδη, ὡς εἶπεν ὁ πρῶτος εἰσηγητής, τὴν ἀπεδέχθην κατὰ μέρος. Ἑπομένως, ἂν ὑπάρχῃ ἰσχυρογνωμοσύνη, αὐτὸ δὲν διαπιστοῦται εἰς τὸ πρόσωπόν μου, διότι ἤδη ἐγὼ ὑπεχώρησα ἐν προκειμένῳ, ἀλλ’ εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἐπιμένουν εἰς τὸ νὰ ἐπιτύχουν τὰ 3)3 καὶ ὄχι τὸ ⅓ ἢ τὸ ἥμισυ. Πέραν αὐτοῦ, λέγονται ἐδῶ πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ ἀποκαθιστῶ ἐγώ. Ὁμιλοῦμεν περὶ δικαστηρίων οὐσίας, ὁμιλοῦμεν περὶ δικαστηρίων ἀκυρωτικῶν καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ νομικῶν συμβούλων καὶ δικαστικῶν ἀντιπροσώπων, ὡσὰν κανεὶς νὰ ἀναφέρῃ ὅτι οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι πηγαίνουν εἰς τὰ δικαστήρια οὐσίας καὶ οἱ νομικοὶ σύμβουλοι γίνονται νομικοὶ σύμβουλοι, διὰ νὰ πηγαίνουν μόνον εἰς τὰ Ἀκυρωτικὰ δικαστήρια. Ἀλλ’ οὔτε εἰς τὰ Ἀκυρωτικὰ δικαστήρια πηγαίνουν οἱ νομικοὶ σύμβουλοι, καὶ σᾶς τὸ εἶπον τοῦτο ἐπισήμως καὶ μὲ ὅλην τὴν βαρύτητα ποὺ φέρει ἡ παρατήρησίς μου. Ὁ νομικὸς σύμβουλος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ κορυφὴ τῆς νομικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους, τῆς δικηγορικῆς ὑπερασπίσεως ἂς εἴπωμεν, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ πάῃ καὶ εἰς τὰ δικαστήρια οὐσίας διὰ νὰ ἐκπροσωπήσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον. Πρέπει νὰ κερδίσωμεν τὴν πρώτην δίκην καὶ ἐκεῖ θέλω ἐγὼ τὸν νομικὸν σύμβουλον, ὅταν εἶναι ἀνάγκη καὶ ὅταν τὸ βάρος τῆς ὑποθέσεως τὸ καλέσῃ νὰ πάῃ. Ἄλλωστε τὰ θέματα αὐτά, δὲν εἶναι θέματα ὄγκου. Δὲν πρόκειται νὰ πάρωμεν ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι θὰ διεκπεραιώνουν δελτία τροφίμων. Ἐδῶ θὰ ἔχωμεν ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι θὰ μελετοῦν ὑποθέσεις. Εἶναι καλύτερον νὰ ἔχωμεν 30 ὑπαλλήλους ἀντὶ νὰ ἔχωμεν 60 καὶ οἱ 30 αὐτοὶ ὑπάλληλοι νὰ εἶναι ἐξαιρετικῆς ἱκανότητος. Θὰ παρακαλέσω, ἑπομένως, ὅσον καὶ ἂν εἶναι συμπαθητικαὶ αἱ διαμαρτυρίαι τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι βεβαίως στενοχωροῦνται, καὶ τὸ καταλαβαίνω, ὅταν πρόκειται νὰ ὑποστοῦν μίαν κρίσιν, νὰ μὲ βοηθήσετε, διότι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ κρατήσωμεν ὀλίγον τὴν ἀπαραίτητον σκληρότητα, ἡ ὁποία χρειάζεται δι’ ἡμᾶς, ποὺ καλούμεθα νὰ διοικήσωμεν καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸν ἐλάχιστον περιορισμὸν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ὥστε νὰ μὴ νοθεύσωμεν τὸν σκοπὸν τοῦ Ν. 2500 καὶ νὰ δυνηθῶμεν ἀργότερον νὰ δώσωμεν τὴν ὑλικὴν καὶ ἠθικὴν ἱκανοποίησιν ποὺ χρειάζεται, εἰς τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους, ὥστε ποιοτικῶς αὐτὰ νὰ καλυτερεύσουν. Ἡ ἀριθμητικὴ ὑπερεπάρκεια, θὰ ἔχετε ἤδη πεισθῆ ἀπὸ τὴν ταλαιπωρίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, δὲν ἐξασφαλίζει τὴν καλὴν λειτουργίαν τῆς Κρατικῆς μηχανῆς, ἀντιθέτως δὲ συντείνει εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν αὐτῆς καὶ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τελικὸν τὴν ἀπώλειαν τῶν ὑποθέσεων, τὰς ὁποίας χειρίζονται αἱ μυριάδες τῶν μὴ ἐπαρκῶν ὑπαλλήλων. Τονίζω ὅθεν, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ χρειάζεται πρὸ πάντων, εἶναι ἡ ποιότης. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα ἤθελα νὰ εἴπω, διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι οὐδεμίαν ἰσχυρογνωμοσύνην ἔχω, ἀλλ’ ἡ συναίσθησις τῆς εὐθύνης τὴν ὁποίαν ἔχω, μὲ κάμνει νὰ ὑποστηρίζω τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μὲ βοηθήσῃ.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μητακίδης ἔχει τὸν λόγον.

§119Α. ΜΗΤΑΚΙΔΗΣ. Μολονότι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν προδικάζει τὴν μὴ ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Τριανταφύλλη, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἀκριβῶς λόγοι οἰκονομιῶν ἐπιβάλλουν, ὥστε ὁ ἀριθμὸς τῶν Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλύτερος, καὶ αὐτὸ τὸ γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, διότι λόγῳ ἀνεπαρκείας τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δικαστικῶν ἀντιπροσώπων, ἀνατίθενται αἱ ὑποθέσεις τοῦ Δημοσίου εἰς δικηγόρους καὶ ἐπιβαρύνεται τὸ Δημόσιον μὲ πρόσθετον δαπάνην, ἐφ’ ὅσον οἱ δικηγόροι οὗτοι ἀμείβονται μὲ τὸν κώδικα περὶ δικηγόρων.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε τὸ ἄρθρον 4, δεκτὸν ὡς ἔχει;

§121Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Πέραν τῆς Κυβερνήσεως, ὑπάρχει καὶ ἡ Βουλή.

§122Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει, κ. Πρόεδρε, νὰ γίνῃ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς τροπολογίας.

§123Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ — δοθέντος, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐξεφράσθη σύσσωμος καὶ δοθέντος, ὅτι κάποιον προορισμὸν ἐπιτελεῖ — νὰ ἐρωτηθῇ αὕτη δι’ ἀναστάσεως ἐὰν δέχεται ἢ ὄχι τὴν τροπολογίαν ταύτην.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Τριανταφύλλη, παρακαλοῦνται ὅπως ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη καὶ ἑπομένως τὸ ἄρθρον 4 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 5ον. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§126Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως ἐν σχέσει μὲ τὸ ἄρθρον 5 καὶ κατόπιν τῶν ἐπικρίσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐθεμελιώθη ἐπὶ τοῦ ἐπιχειρήματος, ὅτι ὡς ἔχει ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, δὲν ἐνέχει κίνδυνον διὰ τὴν μονιμότητα τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ δὲν ὑποκρύπτεται διάθεσις νὰ τεθοῦν ἐκτὸς θέσεως μόνιμοι ὑπάλληλοι, χωρὶς τὴν κατὰ τὸν κώδικα, κρίσιν αὐτῶν. Εἶπον καὶ ἐπανειλημμένως καὶ τώρα, ὅτι ἐὰν πράγματι αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἀποδίδῃ ἡ Κυβέρνησις οἵαν διετύπωσαν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, παρέπεται, ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ ἐδάφιον εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, συμφώνως μὲ τὸ ὁποῖον θὰ θεσπίζεται, ὅτι ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 5, δὲν θέλει χωρήσει ἀπόλυσις μονίμων ὑπαλλήλων οὐδὲ προσλήψεις νέων τοιούτων. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι νομικῶς ἀναγκαία ἡ προσθήκη αὐτὴ διὰ νὰ κατοχυρωθῇ ἡ ἑρμηνεία τὴν ὁποίαν δίδει ἡ Κυβέρνησις, διότι ἄλλως εὑρισκόμεθα πρὸ συγκρούσεως τῶν δηλώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν πρὸς τὸ σαφὲς κείμενον τοῦ ἄρθρου 5, διότι τὰ Δικαστήρια εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ ἐφαρμόσουν τὸν κείμενον νόμον καὶ ὄχι τὰς δηλώσεις τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, συνεπὴς πρὸς ὅσα κατηγορηματικῶς καὶ σαφέστατα εἶπον οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἄποψιν καὶ τὴν τροπολογίαν καὶ τὴν προσθήκην αὐτήν, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, θὰ θεσπίζῃ, ὅτι ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 5, δὲν θέλει χωρήσει ἀπόλυσις μονίμων ὑπαλλήλων ἢ πρόσληψις νέων τοιούτων.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μανούσης ἔχει τὸν λόγον.

§128Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἐπειδὴ καὶ προχθὲς ὁ κύριος συνάδελφος ἐπανέλαβεν αὐτά, εἶναι ἀναγκαῖον νὰ τονίσω, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς δὲν εὐσταθοῦν αἱ παρατηρήσεις αὗται, ἐφ’ ὅσον εἰς τὸ ἄρθρον 5 ἀναγράφεται ρητῶς ἡ διάταξις ἄνευ τροποποιήσεως τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τῶν θέσεων τῶν ὑπαλλήλων, ἑπομένως, ἡ ἐνδεχομένη κατάργησις μιᾶς ὑπηρεσίας δὲν συνεπάγεται τὴν ἀπόλυσιν τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς αὐτὴν ἐφ’ ὅσον ὁρίζεται εἰς τὸν νόμον ρητῶς. Ἀπὸ ἀπόψεως σκοπιμότητος, ἴσως, εἶναι ἡ σπουδαιοτέρα διάταξις τοῦ νόμου, διότι αὕτη ἀφορᾷ τὴν ἀποσυμφόρησιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κέντρου, αἱ ὁποῖαι ὑπερτροφικῶς ἔχουν στελεχωθῆ καὶ τὴν στελέχωσιν τῶν ἐπαρχιακῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι τελείως ἀτροφικαί. Ἄνευ τῆς θεμελιώδους αὐτῆς διατάξεως, νομίζω, ὅτι ἡ ἀναδιοργάνωσις τῆς διοικήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν διοίκησιν ἀποβλέπει κυρίως τὸ νομοσχέδιον, θὰ εἶναι λέξις κενή, ἐφ’ ὅσον καὶ καθ’ ὅσον αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Κέντρου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσυμφορηθοῦν ἄλλως, αἱ δὲ ἀτροφικαὶ ὑπηρεσίαι τῶν ἐπαρχιῶν δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ στελεχωθοῦν, ἀρκεῖ νὰ ἀναφέρω ὡς παράδειγμα, ὅτι εἰς ἕνα Νομόν, ὡς ὁ Νομὸς τῶν Σερρῶν, τὸ γραφεῖον ἐποικισμοῦ τῶν Σερρῶν, λειτουργεῖ μὲ ἕνα καὶ μόνον ὑπάλληλον. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν δὲν ἐφαρμοσθῇ ἡ ἐν λόγῳ διάταξις, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχωμεν γραφεῖον ἐποικισμοῦ εἰς τὰς Σέρρας καὶ εἰς ὅλους τοὺς Νομούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀγροτικοὶ Νομοί. Συνεπῶς ἡ διάταξις αὕτη εἶναι θεμελιώδης καὶ οὐσιώδης καὶ εἶναι ἀξία συγχαρητηρίων ἡ Κυβέρνησις, διότι διὰ πρώτην φορὰν πρόκειται νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀποσυμφόρησις τοῦ Κέντρου.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§130Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὴν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, ἐπροτείναμεν, ὅπως τὰ διατάγματα ἐκδοθοῦν ἐφ’ ἅπαξ καὶ τοῦτο διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀναδιοργανώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν. Νομίζω, ὅτι ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς σκεφθῇ καλῶς, θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν προσθήκην αὐτήν, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν, ἐπαναλαμβάνω, ὅπως συμπληρωθῇ ἡ διάταξις διὰ τῶν λέξεων «διὰ διαταγμάτων ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένων».

§131Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν νέα στοιχεῖα, διὰ νὰ ἀπαντήσω. Οἱ φόβοι τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ ἄρθρου 5 δὲν ὑπάρχουν, ὡς ἀποδεικνύεται. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Ζορμπᾶ δὲν γίνεται δεκτή, διότι σκοπὸς τοῦ ἄρθρου εἶναι, νὰ ὑπάρχῃ κάποια εὐκαμψία διὰ νὰ καλύπτωνται αἱ ἀνάγκαι.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἔχει;

§133ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 6ον. Δεκτόν, μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας;

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6, ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Ἄρθρον 7ον. Δεκτόν, ὡς ἔχει;

§137ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 8ον.

§139Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προχθὲς ἐψηφίσθη μία τροπολογία τοῦ κ. Βογιατζῆ, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἀλλ’ ἡ ὁποία δὲν ἐτυπώθη καὶ δὲν διενεμήθη.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐνεσωματώθη εἰς τὸ κείμενον, κύριε βουλευτά.

§141Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νέον κείμενον, δὲν μοῦ ἐστάλη, κύριε Πρόεδρε, οὔτε τροπολογίαι τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνουν αἱ σχετικαὶ συστάσεις, διότι πρώτην φορὰν ἀκούεται τὸ παράπονον αὐτό. Ὁ κ. Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον.

§143Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Καὶ κατὰ τὴν πρώτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, διετυπώθησαν ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων κ.κ. Χαβίνη καὶ Ντεντιδάκη σοβαραὶ ἀντιρρήσεις κατὰ τῆς παραδοχῆς τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ὑπέβαλε καὶ ἡ ὁποία προσετέθη ὡς παράγραφος 3 εἰς τὸ συζητούμενον τώρα ἄρθρον 8 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Μεταξὺ τῆς πρώτης κατ’ ἄρθρον συζητήσεως καὶ τῆς σημερινῆς δευτέρας συζητήσεως, ἐξεδόθη καὶ ἀπόφασις τῆς ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία κυρώνει τὴν ἀπόφασιν τοῦ Τμήματος δι’ ἧς ἠκυρώθη ἡ πρᾶξις καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκείνης. Νομίζομεν, ὅτι κατόπιν καὶ τῆς δευτέρας ταύτης ἀποφάσεως τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, πρόκειται ἔτι πλέον τὸ ἐρώτημα ἐὰν διὰ τῆς τοιαύτης πολιτικῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, παραμείνῃ πιστὴ ἡ τοσάκις διακηρυχθεῖσα ἀρχὴ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ παραμένουν σεβασταὶ αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἀπεναντίας, φρονοῦμεν ὅτι διὰ τῆς πολιτικῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων προκύπτει σαφὴς παρέκκλισις αὐτῆς τῆς τοσάκις διακηρυχθείσης πολιτικῆς ὑπὲρ τῆς νομιμότητος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ τυπικοῦ τούτου σημείου τῶν ἀντιρρήσεών μας, ὑπάρχει ἡ οὐσιαστικὴ κατάστασις, κύριοι συνάδελφοι. Ὑπάρχει, δηλαδή, ἡ ἀντίρρησις μεγίστου μέρους τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, οἱ ὁποῖοι προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Καὶ αἱ προσφυγαὶ δὲν εἶναι 140 μόνον, ὡς ἀνέφερον προηγουμένως οἱ λαλήσαντες συνάδελφοί μου ἐν τῇ Ἀντιπολιτεύσει, ἀλλὰ κατὰ τὰς πληροφορίας μου, ὑπερβαίνουν τὸν ἀριθμὸν τῶν 250. Ἀπεναντίας, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐνταχθέντων ὑπαλλήλων, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅτι ἀνέρχεται εἰς 4000, νομίζω, καὶ πάλιν κατὰ τὰς πληροφορίας μου, ὅτι εἶναι κατὰ πολὺ μικρότερος. Τόσον οἱ ἐνταχθέντες, ὅσον καὶ οἱ μονιμοποιηθέντες ἐν τῷ συνόλῳ των εὑρίσκονται πέριξ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 2000. Ἄρα, τὸ ποσοστὸν τῶν ὑποβληθεισῶν προσφυγῶν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἐν ἀναλογίᾳ μὲ τὸ σύνολον τῶν ἐνταχθέντων καὶ μονιμοποιηθέντων εἶναι πράγματι σημαντικώτατον. Παραμένει, λοιπόν, τὸ γεγονὸς ὅτι μέγιστον ποσοστὸν τῶν ἐνταχθέντων καὶ μονιμοποιηθέντων ὑπαλλήλων θεωρεῖ τὸν ἑαυτόν του ἀδικηθέντα καὶ δὲν θὰ τύχῃ δικαιοσύνης ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, διότι τοῦτο δὲν κρίνει λόγους οὐσίας, ἀλλὰ κυρίως τυπικούς. Ἐνῷ, λοιπόν, ὑφίσταται μία ἀπόφασις καὶ Τμήματος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τῆς Ὁλομελείας αὐτοῦ, ἡ ὁποία ἀκυροῖ τὴν ἔνταξιν ποὺ ἔκαμεν ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ παρέχει τὴν δυνατότητα διὰ συστάσεως δευτέρας Ἐπιτροπῆς νὰ κριθοῦν καὶ πάλιν οἱ ὑπάλληλοι καὶ νὰ ὑπάρξῃ μία ἔνταξις παραδεκτὴ ἀπὸ ὅλους, ἐν τούτοις, ἀντὶ νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ὀρθὴν αὐτὴν ὁδόν, διὰ τῆς ὑποβολῆς καὶ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, τὶ κάμνομεν; Ἀφ’ ἑνὸς ἀσεβοῦμεν πρὸς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἀφ’ ἑτέρου διαιωνίζομεν τὴν κατάστασιν τῆς ἀναταραχῆς, ἡ ὁποία σήμερον ὑφίσταται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Διότι θὰ παραδεχθῶμεν ὅλοι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, μὲ ὑπηρεσίαν 25 καὶ 30 ἐτῶν, νὰ ἔχουν τὴν ψυχικὴν δύναμιν νὰ μὴ διαμαρτύρωνται συνεχῶς, ὅταν ἐνετάχθησαν εἰς βαθμὸν κατώτερον ἄλλων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, οἱ ὁποῖοι εἶχον χρόνον ὑπηρεσίας μόνον μιᾶς δεκαετίας ἢ καὶ ὀλιγώτερον. Καὶ μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι παραμένει ἡ ἀσφαλιστικὴ δικλεὶς τῆς προσφυγῆς τῶν ἀδικηθέντων ὑπαλλήλων εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ προσέθεσεν ὅτι ὅσοι ἐκ τούτων δικαιωθοῦν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας θὰ ἀποκατασταθοῦν. Ἂς μᾶς ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ εἴπωμεν ὅτι αἱ μέχρι τοῦδε πράξεις του ἐπὶ μιᾶς σοβαρωτέρας περιπτώσεως θέτουν ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν ἄμεσον παραδοχὴν τῆς τοιαύτης ὑποσχέσεώς του. Διότι ὑπῆρξε περίπτωσις διαβαθμίσεως δύο ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων...

§144Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀκούομεν παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ κατηγορίας κατὰ τοῦ ἀπουσιάζοντος Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων.

§145Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶναι ἰδικόν μου πταῖσμα, τὸ ὅτι ὁ ἁρμόδιος νὰ ἀκούσῃ Ὑπουργὸς δὲν εἶναι παρὼν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ εἴπητε ἐὰν δὲν ὁμιλήσω τώρα καὶ ἐὰν δὲν ἐκφράσω τὰς γνώμας μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τώρα νὰ γίνῃ τοῦτο δεκτόν, πότε θὰ τὰς ἐκφράσω;

§146Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Σᾶς ἀκούω, κ. συνάδελφε, μετὰ πάσης προσοχῆς καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§147Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ὑπῆρξεν ἡ περίπτωσις δύο ὑπαλλήλων διαβαθμισθέντων εἰς τὸν Αʹ βαθμὸν καὶ τῆς τοιαύτης διαβαθμίσεως τὴν ὕπαρξιν ἠκύρωσε τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, θὰ ἔπρεπε δὲ αἱ θέσεις αὐταὶ νὰ πληρωθοῦν διὰ τῆς προαγωγῆς ἄλλων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ προσόντα πρὸς τοῦτο. Καὶ ὅμως τρεῖς μῆνας μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας δὲν ἐγένετο τοῦτο. Καὶ μᾶς γεννᾶται ἡ ἀπορία, διατὶ παραμένουν θέσεις κεναί. Προφανῶς, ἢ διὰ νὰ συμπληρώσουν τὰ 4 ἔτη εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ, ὁπότε δὲν ὑφίσταται λόγος ἀκυρώσεως τῆς προαγωγῆς ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἢ νὰ ψηφισθῇ νέος νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ δίδῃ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τοὺς δίδῃ διαβάθμισιν εἰς τὸν πρῶτον βαθμόν, ἀσχέτως χρόνου ὑπηρεσίας εἰς τὸν πρῶτον βαθμόν, ἀσχέτως χρόνου ὑπηρεσίας εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ. Αὐτὴ ἡ μέχρι σήμερον πρᾶξις διδάσκει ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀποκατάστασις τῶν ἀδικηθέντων. Δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς αἰτιάσεις καὶ διὰ τὴν βασικήν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερον προηγουμένως, ὅτι ὁ σάλος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, λόγῳ τῆς προηγουμένης ἀδικίας εἰς ὑπαλλήλους μὲ πολλῶν ἐτῶν ὑπηρεσίαν, διαβαθμισθέντων πάρα κάτω ἀπὸ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὀλιγώτερα καὶ διαβαθμισθέντες καὶ ἐνταχθέντες ἀπὸ Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον ἐκεῖνοι ἀκριβῶς οἱ τοῦ πρώτου βαθμοῦ ὑπάλληλοι, ὧν ἡ διαβάθμισις ἠκυρώθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Αὐτὴ ἡ σταθερὰ ἀναστάτωσις, ποὺ ὑφίσταται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, εἶναι κατὰ πολὺ σημαντικωτέρα ἀπὸ ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ ὑπάρξῃ, ἐὰν γίνῃ δευτέρα ἐπιτροπὴ ἐντάξεως μὲ ὀρθὴν καὶ ἀδιάβλητον τὴν σύνθεσιν, ἡ ὁποία ἐκ νέου νὰ κρίνῃ τοὺς ὑπαλλήλους, διὰ τὰς αἰτιάσεις ταύτας καὶ διὰ τὴν τήρησιν τῆς ἀπαραβάτου, καθ’ ἡμᾶς, ἀρχῆς νὰ εἶναι πάντοτε σεβασταὶ αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Νομίζομεν ὅτι, εἶναι ὀρθὸν νὰ μὴ γίνῃ δεκτὴ καὶ νὰ μὴ ψηφισθῇ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸ ἄρθρον 8 καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν σύνθεσιν νέας Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία νὰ κρίνῃ ἐκ δευτέρου τοὺς ὑπαλλήλους, ὁπότε οὐδεὶς θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ διαμαρτυρηθῇ.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§149Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι, μεθ’ ὅσα ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων μᾶς ἐξέθεσεν εἰς τὴν προγενεστέραν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, θὰ ἐπερίττευε πᾶσα ἀντίρρησις, ἐφ’ ὅσον διετυπώθησαν εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νόμου, κατὰ τρόπον ἀπολύτως πιστόν, ὅπως ἡ Βουλὴ τὸν εἶχεν ἀποδεχθῇ, κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ σεβασμοῦ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ νὰ ἀμφισβητῶμεν τὸν σεβασμὸν αὐτῶν εἰς ἕνα Ὑπουργὸν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἔδειξε τόσον μεγάλην εὐλάβειαν, ὄχι μόνον ἐν τῇ πράξει, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς διατυπώσεως τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀναγνώσω τὴν σχετικὴν περικοπήν: «Ἡ σύνθεσις τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον..... (ἀναγινώσκει) ......». Δὲν νομίζω ὅτι ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ....

§150Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νὰ ἀναγνώσετε καὶ πάρα κάτω.

§151Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. «Ἡ ἁρμοδιότης τῆς κατὰ τὸ...... (ἀναγινώσκει) .....».

§152Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τοιοῦτόν τι δὲν ἀνεφέρθη κἂν εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἀνὰ χεῖρας, ἀναφέρεται μόνον εἰς τὸ πρῶτον ἐδάφιον. Τὸ δεύτερον προσετέθη, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, κατόπιν μιᾶς σιωπηρᾶς συμφωνίας τοῦ κ. Βογιατζῆ καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, χωρὶς νὰ ἀναγνωσθῇ.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεγνώσθη, κύριε βουλευτά, καὶ ἤμην ἐγὼ ἐπὶ τῆς ἕδρας.

§154Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. ..... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§155Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Νομίζω ὅτι ἡ διατύπωσις τοῦ νόμου εἶναι σαφής, σαφεστάτη. Ὄχι μόνον λέγει ἡ διατύπωσις ποῦ νομοσχεδίου ἐδῶ ὅτι αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας εἶναι σεβασταί, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἐκρίθησαν παρανόμως τινὲς καὶ ἐγένοντο δεκταὶ αἱ αἰτήσεις των διὰ λόγους τυπικῆς συνθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐπανέλθουν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας διὰ ζητήματα οὐσίας. Τώρα, τί θὰ κρίνῃ σήμερον ἡ Βουλή; Θὰ κρίνῃ τὸ ζήτημα τῆς οὐσίας ἢ τὸ ζήτημα τοῦ τύπου. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς τακτοποιεῖται μόνον ἕνα τυπικὸν θέμα τῆς συνθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐνῷ προηγουμένως ἀκόμη, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἄλλου νομοσχεδίου, ἡ Βουλή, καὶ κυρίως ἡ πτέρυξ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπέμενεν ἐπὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὁ γενικὸς γραμματεὺς τῶν Ὑπουργείων εἶναι πρόσωπον πολιτικὸν καὶ ἀντιπροσωπεύει τὴν πολιτικὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ συμβούλια αὐτά, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα ἀπεφάνθη ἀντιστρόφως, ὅτι ἔχει ὑπηρεσιακὸν χαρακτῆρα τὸ πρόσωπον αὐτό, καὶ ἀντὶ νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ 3 ὑπηρεσιακὰ πρόσωπα, ἀποτελεῖται ἀπὸ 4. Ἦτο δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ, ἢ νὰ ἀνασυνθέσῃ τὴν Ἐπιτροπὴν ἢ νὰ δημιουργήσῃ νέαν. Ἀλλὰ ἐξετέθη, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἐκείνην συζήτησιν, ὅτι θὰ ἐδημιουργεῖτο ἕνα πρόβλημα, τὸ ὁποῖον καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀπὸ στόματος τοῦ κ. Μητσοτάκη, ἀνεγνώρισεν ὅτι θὰ ἐδημιουργεῖτο μία ἀνωμαλία ὑπηρεσιακή, μία ἀνωμαλία εἰς τὴν πρακτικὴν ἐργασίαν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ἡ ὁποία δὲν ὑπῆρχεν οὐδεὶς λόγος νὰ δημιουργηθῇ. Φρονῶ λοιπόν, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτή, ὅπως προτείνεται σήμερον, περιέχει πλήρη τὸν σεβασμὸν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, δίδει ἀκριβῶς τὴν κρίσιν τῆς οὐσίας καὶ τοῦ τύπου εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἀλλὰ ἐπιφυλάσσει καὶ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ τακτοποιήσῃ μίαν ἀνωμαλίαν, τὴν ὁποίαν ἐν τῇ κυριαρχικῇ κρίσει τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἔκρινεν, ὅτι ὑπῆρχεν εἰς τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Φρονῶ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ἔχει, εἶναι σαφέστατα διατυπωμένον, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν σεβασμόν, διότι ὁ σεβασμὸς πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ ἀνωτάτου διοικητικοῦ δικαστηρίου, διατηρεῖται πλήρης καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις ὡς πρὸς τὴν ψῆφον αὐτοῦ.

§156Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Μοῦ εἶναι δύσκολον νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν προλαλήσαντα, κ. συνάδελφον, ὅτι, ὅταν ψηφίζωμεν νομοθετικὴν διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας ὑπερπηδῶμεν τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον σαφῶς ἠκύρωσε τὴν ἔνταξιν, λόγῳ κακῆς συνθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅταν ἡμεῖς ὑπερπηδῶμεν τὰς ἀποφάσεις αὐτοῦ καὶ διὰ νόμου λέγομεν ὅτι, ἀσχέτως πρὸς τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐγκρίνομεν τὰς ἐντάξεις, μοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ συμφωνήσω, ὅτι διὰ τῆς τοιαύτης μας πράξεως σεβόμεθα τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας.

§157Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ δώσω μίαν διευκρίνισιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, συνεπληρώθη.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔδωσα ἐγὼ ἐξηγήσεις, κύριε Βογιατζῆ.

§159Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ὅπως αὕτη ἐνεσωματώθη εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Λέγει δὲ εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον ὅτι, ἐπειδὴ ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς ἐντάξεως δὲν εἶναι Σῶμα μόνιμον —εἶναι ἤδη διαλελυμένη— αἱ πιθανῶς ἀκυρούμεναι ἀποφάσεις ἐντάξεως ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας θὰ κυροῦνται ἀπὸ τὰ συμβούλια τοῦ νόμου 2500, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποκτήσουν μεγαλυτέρας ἁρμοδιότητας ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας εἶχεν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐντάξεων.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μανούσης ἔχει τὸν λόγον.

§161Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 8, ὡς ἔχει διατυπωθῆ, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἄχρηστος καὶ ματαία. Οὕτως ἢ ἄλλως, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας θὰ χαρακτηρίσῃ τὴν διάταξιν ὡς ἀντισυνταγματικήν, διότι ἐτέθη AD HOC διὰ τὴν ἀκύρωσιν ἀποφάσεων. Κατὰ τὸν νομικὸν DUGUIT, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἔρχηται ἕνας νόμος νὰ ἀκυροῖ ἀποφάσεις. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι παγία ἡ νομολογία καὶ τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ἀπεφάνθη, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἕνας νόμος ἐκδίδεται διὰ τὴν ἀκύρωσιν ὡρισμένης ἀποφάσεως εἶναι ἀντισυνταγματικός. Τότε καὶ μόνον δὲν εἶναι ἀντισυνταγματικὸς ὁ νόμος καὶ ἔχει ἀξίαν καὶ μίαν σκοπιμότητα, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ διάταξις εἶναι ἑρμηνευτική. Θὰ παρεκάλουν, ἑπομένως τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν καὶ συνάδελφον καὶ φίλτατον κ. Καραμανλῆν, νὰ διατυπώσῃ τὴν διάταξιν ὑπὸ τύπον ἑρμηνευτικόν.....

§162Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Εἶναι ἑρμηνευτική.

§163Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Δὲν εἶναι τώρα, διὰ νὰ ἔχῃ καὶ ἀναδρομικὴν ἰσχύν. Ἄλλως θὰ εἶναι ἀντισυνταγματική. Δεύτερον σημεῖον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τονίσω εἶναι ὅτι, ἡ διάταξις τῆς τελευταίας παραγράφου καὶ αὐτὴ εἶναι σαφῶς ἀντισυνταγματική. Ἐφ’ ὅσον τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἀκυρώνει μίαν ἀπόφασιν καὶ ἡ ἀπόφασις πρέπει νὰ ἐκτελεσθῇ. Δὲν ἐκτελεῖται, διότι, ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας θεωρεῖται..... ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ κριθεὶς ἤδη ὑπάλληλος παρὰ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ παρὰ τῆς προηγουμένης Ἐπιτροπῆς πρόκειται ξανὰ νὰ κριθῇ ἀπὸ μίαν ἄλλην Ἐπιτροπήν. Νομίζω, ὅτι ὁ σεβασμὸς τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐπιβάλλει τὴν διαγραφὴν τῆς τελευταίας παραγράφου. Διὰ νὰ εἴμεθα δὲ ἐντὸς τοῦ πνεύματος τοῦ ἀγαπητοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ ἀνταποκριθῶμεν δηλαδή, εἰς τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει, φρονῶ ὅτι, θὰ ἔπρεπε νὰ διατυπωθῇ ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 3 παραλειπομένης τῆς τελευταίας, ὑπὸ τύπον ἑρμηνευτικόν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἄλλως ἡ διάταξις θὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἀντισυνταγματικὴ διότι εἶναι παγία πλέον, ἡ νομολογία καὶ τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ἔχει χαρακτηρίσει τὰς διατάξεις αὐτὰς ὡς ἀντισυνταγματικὰς καὶ ἀσκόπους καὶ ἑπομένως ὡς ματαίας.

§164Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπὶ τοῦ οὐσιαστικοῦ μέρους, κ. συνάδελφε, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε, ἔπειτα ἀπὸ ὅσα ὑπέδειξεν ὁ κ. Γυιόκας. Προσέτι ὁ κ. συνάδελφος τῶν Δημοσίων Ἔργων ἦτο ἀπολύτως πειστικὸς προχθές. Οὐσία δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν ὑπόθεσιν, ὑπάρχει τύπος. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἐθεώρησεν, ὅτι ἡ συμμετοχὴ τοῦ Αʹ προσώπου, τὸ ὁποῖον συνδυάζει τὴν ἰδιότητα τοῦ Προέδρου τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου, δὲν ἦτο ὀρθή. Ἤδη, ἡ Βουλὴ λέγει, ὅτι τοῦτο ἐμένα δὲν μὲ πειράζει, ἡ πρόθεσίς μου ἦτο νὰ μετάσχῃ αὐτὸς ἀσχέτως τῆς συνυπάρξεως τῶν δύο ἰδιοτήτων. Ἐπαναλαμβάνω, οὐσία δὲν ὑπάρχει πλέον, τὸ θέμα εἶναι τύπος, διότι διὰ κάθε ἄλλο πταῖσμα, ἐνδεχομένως τῶν ἀποφάσεων, ὑπάρχει ἡ δυνατότης τῆς προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἑπομένως οἱ ὑπάλληλοι ἔχουν κάθε δικαίωμα νὰ παρακολουθοῦν ἐὰν πράγματι ἠμελήθη ἀπὸ τὸ ὑπηρεσιακὸν συμβούλιον ἡ ἐξέτασις τῆς προσωπικῆς των ὑποθέσεως, ἐὰν ἠδικήθησαν ἢ ὄχι. Ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα, ὁ κ. Κουντούρης, τόσον συμπαθῶς ἀνέπτυξεν, εὑρίσκουν ἀπήχησιν εἰς τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει καὶ τώρα εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας νὰ ἀκυρώσῃ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς καὶ νὰ παραπέμψῃ πρὸς νεωτέραν κρίσιν τοὺς ἐνδιαφερομένους. Δὲν βλέπω, διατὶ θὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὸ νὰ δημιουργήσωμεν μίαν ἀναστάτωσιν καὶ νὰ καταρρίψωμεν διὰ λόγους τυπικοὺς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐνδεχομένως θὰ πρέπει, ἐὰν εἶναι ἄστοχοι ἀποφάσεις, νὰ ἀκυρωθοῦν διὰ λόγους οὐσίας. Ἐὰν τοῦτο πράξωμεν, δὲν θὰ κάμωμεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ξαναρχίσωμεν μίαν νέαν κρίσιν καὶ νὰ ἔχωμεν προσφυγὰς νέας εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, διὰ νὰ κρίνῃ τὴν οὐσίαν. Δὲν νομίζω, κύριοι, ὅτι ἡ ἀντίθεσις πρὸς τὴν διάταξιν αὐτὴν θὰ ἔχῃ ἄλλο ἀποτέλεσμα ἀπὸ τὴν παράτασιν μιᾶς πραγματικὰ δυσαρέστου καταστάσεως. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῶμεν μόνον εἰς τὰς προσφυγὰς οὐσίας καὶ νὰ τελειώνωμεν μὲ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μου ἄποψις. Τώρα ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς, χαίρω, διότι ὁ συνάδελφος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης εἶναι παρὼν καὶ εἶναι καταλληλότερος ἐμοῦ νὰ ἀναπτύξῃ τὸ θέμα.

§165Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἤθελον μόνον νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι ἀμφιβόλου νομιμότητος ἡ διάταξις, εἶναι ἀμφιβόλου συνταγματικότητος καὶ δὲν γνωρίζω, πῶς θὰ τὴν κρίνῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἐν τούτῳ θὰ συμφωνήσῃ ὁ παριστάμενος ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διότι ἄλλωστε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἐπὶ ἀναλόγων περιπτώσεων ἐκυμάνθη εἰς τὴν νομολογίαν του.

§166ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. Ὄχι, εἶναι ἑρμηνευτικὴ ἡ διάταξις.

§167Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ἐὰν εἶναι ἑρμηνευτικὴ ἢ ὄχι, θὰ τὸ κρίνῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§168Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν δέχομαι τοὺς δισταγμούς, τοῦ συναδέλφου κ. Μητσοτάκη. Ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία εἶναι παντοδύναμος, ἐντὸς τῶν ὁρίων, φυσικά, τῶν συνταγματικῶν διατάξεων. Ἐφ’ ὅσον σήμερον, ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία θεωρεῖ τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ὡς καλῶς ἔχουσαν, ὁ νόμος δηλαδὴ ἀναγνωρίζει τὴν σύνθεσιν αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπιτρέπει τὴν ἀκύρωσιν ἀποφάσεώς της διὰ λόγους οὐσιαστικοὺς εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, δὲν θίγει τὰς συνταγματικῶς καθιερωμένας ἁρμοδιότητας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἐφ’ ὅσον νεώτερος νόμος ἀνεγνώρισε μίαν Ἐπιτροπὴν ὡς καλῶς συντεθειμένην, ἔστω καὶ ἐὰν ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ παλαιοτέρου νόμου ἡ Ἐπιτροπὴ ἐθεωρήθη ὡς μὴ καλῶς συντεθειμένη, τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ ὑπέρβασιν τῆς ἐξουσίας τοῦ νομοθέτου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ὕπαρξις προεκδοθείσης ἀποφάσεως νὰ ἀναστείλῃ τὸ ἐντὸς τῶν συνταγματικῶν ὁρίων δικαίωμα τοῦ νομοθέτου νὰ θεσμοθετήσῃ νεωτέραν διάταξιν ἀφορῶσαν τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπενέβην ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς νομομαθοῦς, διὰ νὰ ἐκφράσω μίαν γνώμην ἐπιστημονικήν. Ἐνδεχομένως νὰ πλανῶμαι, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ ἄποψίς μου εἶναι ὀρθή.

§169Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ ἄποψις αὐτὴ γίνῃ δεκτή, ἀναμφισβητήτως αἱ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐκδοθοῦν ἀπὸ τώρα καὶ εἰς τὸ ἑξῆς ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, οὕτω συντεθειμένην, θὰ εἶναι νόμιμοι. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ τὸ ἔχει ὁ νομοθέτης. Ἀλλ’ αἱ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν, τὴν ἐποχὴν ποὺ ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο παράνομος, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν ἡμεῖς λέγωμεν, ὅτι ἡ διάταξίς μας εἶναι ἑρμηνευτική, εἶναι παράνομος. Δὲν ἐπιμένω μίαν συζήτησιν καθαρῶς ἀκαδημαϊκὴν κάμνω.

§170Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν ἡ διάταξις τοποθετηθῇ καὶ διατυπωθῇ ὑπὸ μορφὴν ἑρμηνευτικήν, ἔχετε ἀντιρρήσεις ἀπὸ ἐπιστημονικῆς πλευρᾶς;

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ἡ διάταξις νὰ τεθῇ ὑπὸ ἑρμηνευτικὴν μορφήν;

§172ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§173Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, καὶ θὰ τὴν διατυπώσω ὑπὸ μορφὴν ἑρμηνευτικὴν εἰς τὸ σύνολον.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Θεοφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§175Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ παντοδυναμία τοῦ νομοθέτου δὲν γνωρίζει παρὰ μόνον τὰ συνταγματικὰ ὅρια. Δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ διατύπωσις τὴν ὁποίαν προτείνουν οἱ κύριοι συνάδελφοι. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν γίνῃ δεκτή, ἡ παντοδυναμία τοῦ νομοθέτου, εἶναι τοιαύτη, ὥστε δύναται νὰ καταργήσῃ οἱανδήποτε ἀπόφασιν τῶν δικαστηρίων, τῶν ἀνωτέρων καὶ τῶν κατωτέρων, πλὴν ἐάν, ἡ ἀπόφασις ἀφορᾷ ἐμπράγματα δικαιώματα, ὁπότε προσκρούομεν εἰς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος.

§176ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ νομολογία εἶναι ἀντίθετος.

§177Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, εἶναι σύμφωνος. Δύναται ὁ νόμος νὰ καταργήσῃ ἢ τροποποιήσῃ οἱανδήποτε ἀπόφασιν δικαστηρίου, ἐκτὸς ἐὰν ἀφορᾷ ἐμπράγματα δικαιώματα, διότι τότε διὰ τῆς ἀποφάσεως θεμελιοῦται τὸ ἐμπράγματον δικαίωμα τοῦ πολίτου κατὰ τοὺς κανόνας τοῦ Κράτους καὶ προστατεύεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος. Συνεπῶς, ἐὰν νομίζετε, ὅτι ὠφελεῖ ἡ διατύπωσις τὴν ὁποίαν ὑποβάλλετε, ἔχει καλῶς, ἀλλὰ καὶ ἐὰν τοῦτο νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ μείνῃ ὡς ἔχει, ἐπίσης! ἔχει καλῶς.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ, δέχεται τὴν διατύπωσιν τῆς διατάξεως ὑπὸ μορφὴν ἑρμηνευτικήν;

§179ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν, διατυπουμένης τῆς παρ. 3 κατὰ τρόπον ἑρμηνευτικόν. Ἄρθρον 9ον. Ὁ κ. Χ. Ρῖζος ἔχει τὸν λόγον.

§181Χ. ΡΙΖΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ καὶ μερικοὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ὑπεβάλομεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν (ἀναγινώσκει). Πρόκειται περὶ τῆς ἱκανοποιήσεως ἑνὸς ὑπαλλήλου, ἄνευ οὐδεμιᾶς οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως. Εἶναι ἄριστος ὑπάλληλος. Εἰς τὸν δημοσιευθέντα ὅμως Ὀργανισμὸν δὲν συμπεριελήφθη ἡ θέσις αὐτή. Ἐγὼ λοιπόν, καὶ οἱ συνάδελφοί μου, θεωροῦμεν δικαίαν τὴν τροπολογίαν, καὶ προτείνομεν, ὅπως γίνῃ ἀποδεκτή.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπακόλλας ἔχει τὸν λόγον.

§183Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἐγὼ τὸ θέτω ἀπὸ ἄλλην σκοπιὰν τὸ θέμα. Κατὰ Ἰούλιον, ἐψηφίσθη ἕνας νόμος, περὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ συναινούσης τῆς Βουλῆς, τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, προσετέθη μία διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπανιδρύθη ἡ θέσις τοῦ Διευθυντοῦ εἰς τὸ Διοικητικὸν προσωπικὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἡ ὁποία προϋπῆρχε ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον Γεωργιάδην. Ὁ νόμος ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς 27 Ἰουλίου ἐπηκολούθησεν ὅμως ὁ 2500, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι θὰ ἐξυγιάνωμεν τὰς ὑπηρεσίας καὶ θὰ βγοῦν τὰ διατάγματα μέχρι τῆς 31ης Νοεμβρίου. Ἀπεστάλη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον σας, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ μία ὁδηγία εἰς τὰ Ὑπουργεῖα, νὰ ὑποβάλουν τὴν σύνθεσιν τῶν ὑπηρεσιῶν των, μέχρι τῆς 30ῆς Ἰουνίου. Ἐπηκολούθησεν ὅμως ὁ 2500 καὶ κατόπιν ἐντολῆς τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἔπαυσαν νὰ ἐκδίδωνται τὰ διατάγματα περὶ προαγωγῶν, εἰς ἐκτέλεσιν ὑφισταμένου νόμου. Ἑπομένως ἀπὸ τῆς 27ης Ἰουλίου ἔμειναν ἀνεκτέλεστα διότι ἐπηκολούθησεν ὁ 2500. Ἡ ὑπηρεσία τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἔλαβεν ἐντολὴν νὰ ὑποβάλῃ τὴν σύνθεσιν μέχρι τῆς 30ῆς Ἰουνίου καὶ βάσει αὐτῆς καθωρίσθησαν αἱ θέσεις, ἀγνοοῦντες τὴν ὕπαρξιν τῆς ὑπαρχούσης θέσεως. Νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ παλινῳδίαν τὸ νὰ κάμωμεν θέσεις καὶ νὰ τὰς καταργήσωμεν ἐμμέσως. Δὲν γνωρίζω πρόσωπα οὔτε καὶ μὲ ἐνδιαφέρουν. Μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ὅτι ἐδημιουργήθη ἕνας νόμος, χωρὶς νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸν ὑπάρχοντα. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν, νὰ τὸ λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας, κύριε Ὑπουργέ, καὶ νὰ τὸ μελετήσετε μὲ τὰς ἄλλας παρατηρήσεις ποὺ ἔκαμαν καὶ οἱ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι.

§184Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ ζήτημα, ὁ ὁποῖος εἰς συζήτησιν ποὺ εἴχομεν προηγουμένως, μὲ παρεκάλεσεν, ἐπειδὴ τὸ θέμα ἀφορᾷ τὴν διάρθρωσιν τοῦ Ὑπουργείου του, νὰ τοῦ ἐπιτρέψωμεν, νὰ τὸ μελετήσῃ καὶ νὰ τὸ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν δι’ εἰδικῆς διατάξεως. Κατόπιν αὐτοῦ παρακαλῶ, ὅπως ψηφισθῇ τὸ σχετικὸν ἄρθρον ὡς ἔχει.

§185Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Πάντως ἐγὼ κάμνω τὴν δήλωσιν αὐτήν.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 9, ὡς ἔχει;

§187ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 10ον. Ὁ κ. Ν. Μανούσης ἔχει τὸν λόγον.

§189Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ὑποβάλλω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, κ. Ὑπουργέ, τροπολογίαν μου, ἀφορῶσαν τὰς ληξιαρχικὰς πράξεις γεννήσεως (νουφοὺς) προσφύγων ὑπαλλήλων, γεννηθέντων ἐν Τουρκίᾳ τὴν ὁποίαν εἰς προηγουμένην συζήτησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐδέχθη νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ λάβῃ σχετικὴν ἀπόφασιν κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν τοῦ παρόντος σχεδίου. Ἡ τροπολογία αὕτη πρέπει ἤδη νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, δεδομένου ὅτι εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς τοὺς κειμένους νόμους καὶ τὸ διεθνὲς δίκαιον.

§190Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂς ἀπαντήσῃ ὁ κύριος Ὑπουργός.

§191Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι σκοπιμώτερον νὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως ἐν προκειμένῳ. Κύριοι, μὲ ἀπησχόλησε, τὸ θέμα ὄντως. Ξεύρετε, ὅτι ὑπάρχει μία ἀπόφασις τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., ἡ ὁποία εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν τροπολογίαν. Κατέφυγον εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον. Ἐκεῖ διεπιστώθη διχογνωμία. Οἱ μισοὶ εἶναι ὑπέρ, οἱ ἄλλοι μισοί, κατά, καὶ ὁ Πρόεδρος ἔχει ἰδικήν του ἄποψιν. Τὸ θέμα, ὅπως διεπιστώθη, εἶναι ἐξαιρετικῶς πολύπλοκον. Κατόπιν αὐτοῦ ἔφερον τὸ ζήτημα εἰς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον καὶ σᾶς γνωρίζω ὅτι ἡ παράκλησις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅπως μὴ ἀποφανθῶμεν ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπόψε, δεδομένου ἄλλωστε, ὅτι ἡ ὑπόθεσις δὲν ἔχει πολλὴν σχέσιν μὲ τὸν νόμον 2500. Εἶναι ἓν θέμα κάπως ἀνεξάρτητον τοῦ νόμου τὸν ὁποῖον ψηφίζομεν ἀπόψε, θέμα βεβαίως, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει μεγάλην μᾶζαν τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μελετηθῇ μετὰ προσοχῆς. Ἀφοῦ λοιπόν, εὑρισκόμεθα καὶ πρὸ διαφωνιῶν, διὰ τὰς ὁποίας εἶπον προηγουμένως, παρακαλῶ, νὰ τὸ συζητήσωμεν ἰδιαιτέρως. Ἡ Κυβέρνησις ὑπόσχεται, ὅτι τὸ θέμα θὰ τὴν ἀπασχολήσῃ διὰ νὰ δοθῇ ἡ καλυτέρα λύσις εἰς τοῦτο.

§192Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων, τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω δύο λέξεις. Πρῶτον, ὅτι εἶναι ἀπολύτως συνδεδεμένη ἡ τροπολογία μὲ τὸν νόμον 2500, διότι ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἡλικίας ὑπαλλήλων. Καὶ δεύτερον, ἔχομεν τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 8, παράγραφος 2, διὰ τῆς ὁποίας εὑρισκόμεθα ἀντιμέτωποι ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Πολλῷ μᾶλλον, λοιπόν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο σύμφωνος πρὸς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Συνεπῶς θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν, κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ ὅλου θέματος, νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι θὰ πράξῃ κἄτι τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται ἐκ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἄλλο τὸ θέμα, ὅτι δὲν προσφεύγουν οἱ ἄνθρωποι εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, διότι πρόκειται περὶ πτωχοτάτων ἀνθρώπων, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ δαπάνη εἶναι δυσβάστακτος. Δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν διὰ τροπολογίας τὴν λύσιν τοῦ θέματος. Θὰ παρεκάλουν, ὅθεν, μὲ τὸ πνεῦμα αὐτό, νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Σολομωνίδης ἔχει τὸν λόγον.

§194Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ἐγὼ δυὸ λόγια θὰ εἴπω, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα αὐτό. Βεβαίως, ἡ πικρία τὴν ὁποίαν αἰσθανόμεθα......

§195Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἀρνοῦμαι. Δὲν ἀπορρίπτω τὴν τροπολογίαν. Ἀλλὰ σᾶς ἀναφέρω δύο ἀνώτατα συμβούλια, τὰ ὁποῖα μελετοῦν ἤδη τὸ ζήτημα.

§196Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Δὲν μὲ ἀφήσατε νὰ τελειώσω. Ἔλεγον, ὅτι τὴν πικρίαν τὴν ὁποίαν αἰσθανόμεθα, ἡδύνει ἡ ὑπόσχεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα ἐν καιρῷ, ὁπότε θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰ ἐπιχειρήματά μας.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τόν λόγον.

§198Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς οἱ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἐβλέπαμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀποδέχεται ἀπὸ τώρα αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Βεβαίως, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως, ἕνας Ὑπουργὸς μᾶς ἐδήλωσεν, ὅτι τὸ θέμα ἔφθασε μέχρι τοῦ Συντονιστικοῦ. Ἔχομεν ὅμως τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶναι τόσον δίκαιον, ὥστε δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως θὰ εἶναι τελικῶς ὑπὲρ τῶν ἀπόψεών μας.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§200Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ γενικὸν μὲν θέμα νὰ τὸ ἐξετάσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ ἀκριβῶς διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, καὶ κυρίως αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται ἕνεκα τοῦ λόγου τῶν προαχθέντων καὶ εἶναι ὀλίγοι, δι’ αὐτοὺς τοὺς ὀλίγους ὑπαλλήλους, ἐπικαλοῦμαι τὴν προστασίαν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἠμπορέσωμε νὰ τοὺς προστατεύσωμεν. Εἰδικῶς δι’ αὐτοὺς νὰ περιορίσωμεν τὴν διάταξιν, εἰδικῶς διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, τοὺς ὁποίους κατέλαβε τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας, τὴν 1ην Ἰανουαρίου καὶ ἐντεῦθεν, δὲν ἠμπορεῖ δι’ αὐτοὺς νὰ περιληφθῇ διάταξις καὶ τὸ ὅλον θέμα ἐξετάζεται ἀργότερον.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§202Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ τροπολογία εἶναι τόσον πολὺ σχετικὴ μὲ τὸν νόμον 2500, ὥστε ἐξ ἀφορμῆς τοῦ νόμου αὐτοῦ εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑποβάλωμε τὴν τροπολογίαν, διότι θύματα τοῦ νόμου αὐτοῦ εἶναι οἱ ὑπάλληλοι. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι εἰλικρινής, ἐγὼ πιστεύω ὅτι εἶναι εἰλικρινὴς ἡ ὑπόσχεσίς σας, ὅτι θὰ φέρετε ἐπὶ ἰδιαιτέρου νομοσχεδίου τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ἱκανοποιήσεως τῶν ἀδικουμένων ὑπαλλήλων, λέγω, ὅτι εἶναι εἰλικρινὴς ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ τὸ ρυθμίσῃ δικαίως, ἀλλὰ εἶναι ἄνευ πρακτικοῦ ἀποτελέσματος ἡ διαβεβαίωσίς σας, διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, λαβόντες τὸ χαρτίον τῆς ἀπολύσεώς των τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1953, ἐὰν ἀπόψε δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμείνουν τὸ μέλλον καὶ ἀβέβαιον, τὸ ὁποῖον τοὺς ὑπόσχεσθε σεῖς, ἀλλὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι ἐντὸς προθεσμίας, πρὸ τῆς 2μήνου προθεσμίας, νὰ ἀσκήσουν τὸ ἔνδικον μέσον ἀκυρώσεως, ὁπότε πλέον δὲν εἶναι ἡ νομοθετικὴ μέριμνα ἡ ἰδική σας, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως θὰ τοὺς προστατεύσῃ, ἀλλὰ εἶναι ἡ κρίσις τοῦ ἀνωτάτου δικαστηρίου, ἡ ὁποία θὰ προστατεύσῃ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἄποψις ὑπὲρ τῶν ὑπαλλήλων ἐξυπηρετεῖται μόνον μὲ τὴν ἀποδοχήν, κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, συζητουμένου λίαν σχετικοῦ νομοσχεδίου τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ἀναβολὴ σημαίνει ἀπόρριψις.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 10, ὡς ἔχει;

§204ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 11ον. Δεκτόν;

§206ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)1953», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν Ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων».

§208Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§209Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μάλιστα.

§210Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Τὴν τροπολογίαν, τὴν σχετικὴν μὲ τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν δέχεσθε;

§211Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὴν δέχομαι.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§213ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν καὶ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν Ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀναστολῆς ἰσχύος διατάξεών τινων τοῦ Στρατιωτικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος Α. Ν. 2803) 1941». Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§215Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι θὰ ἔχῃ διαπιστώσει ἡ Βουλὴ ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς καθαρῶς τυπικοῦ νομοσχεδίου. Ἐλπίζω νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀνάγκη ἀναπτύξεως τοῦ περιεχομένου. Ἐὰν νομίζετε ὅτι ὑπάρχει, θὰ πρέπει οἱ εἰσηγηταὶ νὰ λάβουν τὸν λόγον. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα αὐτὸ κατὰ μίαν κακὴν συνήθειάν μου, νὰ θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ προτείνω μίαν τροπολογίαν. Ἡ τροπολογία, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ὁποίαν ἔχετε ἐνώπιόν σας, εἶναι ἡ ἑξῆς: Προσθέτομεν εἰς τὸ Ἀναθεωρητικὸν δικαστήριον τοῦ Στρατοῦ, τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ὅπως πρέπει νὰ ὀνομάζεται, μίαν ἀκόμη θέσιν ἀναθεωρητοῦ. Ὁ λόγος ποὺ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ προσθήκη αὐτή, θὰ γίνῃ ἀντιληπτὸς ἀπὸ πάντας. Μέχρι τοῦδε οἱ ἀναθεωρηταὶ ἦσαν 6. Γνωρίζετε, ὅτι διὰ τοῦ νόμου τὴν 6ην θέσιν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλαμβάνῃ ἀναθεωρητὴς προερχόμενος ἐκ τῆς Ναυτικῆς Δικαιοσύνης. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀπὸ τοῦ 1940 ἔχει ἱδρυθῆ καὶ ἡ Ἀεροπορικὴ Δικαιοσύνη καὶ ἔφθασαν ὡρισμένοι ἐκ τῶν δικαστῶν τῆς Ἀεροπορικῆς Δικαιοσύνης εἰς βαθμούς, οἱ ὁποῖοι ἐπιτρέπουν τὴν περαιτέρω προαγωγήν των, ἢ καὶ ἐπιβάλλουν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰδικῶς τῆς Ἀεροπορικῆς Δικαιοσύνης νὰ μὴ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ κριθοῦν ἄξιοι νὰ προαχθοῦν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀναθεωρητοῦ. Διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο, ἔπρεπε νὰ ἐξευρεθῇ μία λύσις κατ’ οἰκονομίαν. Νὰ μειώσωμεν τὰς πιθανότητας τὰς ὁποίας ἔχουν οἱ ἀναθεωρηταὶ οἱ προερχόμενοι ἐκ τοῦ Στρατοῦ, δὲν εἶναι ὀρθόν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον εἶναι καὶ ἀνεπαρκὴς ὁ ἀριθμός των, διότι ἡ ἐργασία τὴν ὁποίαν ἐκτελοῦν εἶναι βαρεῖα καὶ ποικίλη, διότι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἀσκοῦν καὶ καθήκοντα διοικητικά. Ἀντί, λοιπόν, νὰ μειώσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀναθεωρητῶν, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὴν Στρατιωτικὴν Δικαιοσύνην, καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ὁπωσδήποτε 5, εἴπομεν ὅτι ὀρθὸν εἶναι, ὅπως λεχθῇ καὶ γραφῇ καὶ νομοθετηθῇ, ὅτι τὴν 6ην θέσιν δύναται νὰ καταλαμβάνῃ δικαστὴς στρατιωτικός, προερχόμενος ἀπὸ τὴν Ναυτικὴν Δικαιοσύνην. Λέγομεν ὅτι προσθέτομεν μίαν ἀκόμη θέσιν, ἀλλὰ ὁρίζομεν ὅτι μία ἐκ τῶν δύο θέσεων πρέπει νὰ καταληφθῇ ὑποχρεωτικῶς ἀπὸ δικαστὴν προερχόμενον, εἴτε ἀπὸ τὴν Ναυτικήν, εἴτε ἀπὸ τὴν Ἀεροπορικὴν Δικαιοσύνην, ἡ δὲ 7η δύναται νὰ καλυφθῇ ὑπὸ δικαστοῦ προερχομένου ἀπὸ τὸν ἕνα τῶν δύο κλάδων τῆς δικαιοσύνης, πάντως ἀπὸ τὸν ἕτερον ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἤδη, ἐκπροσωπεῖται εἰς τὸ Ἀναθεωρητικόν. Αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα. Δὲν γνωρίζομεν ποῖος θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα, οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα αὐτὴν τὴν στιγμήν, οὐδεὶς δικαιοῦται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ διεκδικήσῃ τὴν προαγωγὴν αὐτήν. Εἶναι ἠθικὸς ὁ ρόλος τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ἐσκέφθην ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσηγηθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν ὁποίαν παρακαλῶ ὅπως κάμετε ἀποδεκτήν.

§216ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§217Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. ......... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§218Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι θὰ κάμω πᾶν τὸ δυνατὸν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, διότι συμμερίζομαι τὴν ἄποψίν σας καὶ εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι ἡ ἀναβολὴ αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ τελευταία.

§219Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπειδὴ προσθέτομεν μίαν θέσιν εἰς τὸ Ἀναθεωρητικόν, θὰ πρέπει νὰ κυκλοφορήσῃ καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, διότι ἄλλως, ἡ ἔλλειψις ἐκθέσεως θὰ σᾶς παρακωλύσῃ τὴν ἐφαρμογήν του.

§220Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ χρησιμοποιήσω μίαν παράδοξον ἔκφρασιν. Πρόκειται περὶ τυπικῆς παρατυπίας, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει γνῶσιν τοῦ θέματος καὶ εἶναι σύμφωνος.

§221Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θέλω νὰ σᾶς προφυλάξω, διότι κατὰ τὴν ἐφαρμογήν του θὰ συναντήσετε δυσκολίας.

§222Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ ἐφαρμοσθῇ. Εἶναι INTERNA CORPORIS. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει πρόκειται περὶ τυπικῆς παρατυπίας, ἡ ὁποία δὲν κωλύεται τῆς ἀναβολῆς τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου.

§223ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ ψηφισθῇ κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν.

§224Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐὰν νομίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι πρέπει νὰ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει κώλυμα.

§226Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὰ κρινόμενα ὡς ἐπείγοντα νομοσχέδια, ψηφίζονται εἰς μίαν καὶ μόνην συζήτησιν. Ἐὰν ἡ τροπολογία εἶναι δυνατὸν κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτήν, τὴν μίαν καὶ μόνην, νὰ γίνῃ δεκτή, ἐπιψηφιζομένου οὐσιαστικῶς τοῦ νομοσχεδίου, τότε θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μὴ ἐπικυρώσετε τὴν παράλειψιν αὐτῶν τῶν τυπικῶν ὡς ἀναγκαίων διὰ νὰ μὴ ἀναμένωμεν ἐπὶ 24ωρον.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροποποιήθη;

§228ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀναστολῆς ἰσχύος διατάξεών τινων τοῦ Στρατιωτικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος (Α Ν. 2803)1941) καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», ὡς ἐτροποποιήθη.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 1113)1949 «περὶ ἱδρύσεως Νοσοκομείου κρατουμένων». Ὁ κύριος Χ. Σολομωνίδης, ὡς εἰσηγητής, ἔχει τὸν λόγον.

§231Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀρχὴ ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὡρμήθη ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης πρὸς ὑποβολὴν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου εἶναι εὐγενὴς καὶ ὡραία καὶ ἀποδεικνύει, διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν τὰ ὑψηλὰ ἀνθρωπιστικὰ αἰσθήματα ἀπὸ τὰ ὁποῖα κατέχεται ὁ κύριος Ὑπουργός, διότι οἱ κρατούμενοι, οἱ ἀπόκληροι αὐτοὶ τῆς τύχης, οἱ ὁποῖοι ἐστερήθησαν τοῦ πλέον πολυτίμου ἀγαθοῦ τῆς ἐλευθερίας, εἶναι ἄνθρωποι καὶ πρέπει νὰ τύχουν τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀσθενήσουν. Ἐὰν διεφωνήσαμεν καὶ μειοψηφήσαμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχεδίου νόμου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐγὼ καὶ ὁ σεβαστὸς Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος κύριος Θεοφανόπουλος, ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, εἶναι δύο λόγοι. Εἷς λόγος καθαρῶς τυπικὸς καὶ εἷς λόγος οὐσιαστικός. Ὁ πρῶτος λόγος εἶναι καθαρῶς τυπικὸς καὶ ἀφορᾷ τὴν παράβασιν Συνταγματικῆς Διατάξεως τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 57, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι γνωστόν, ὅτι κάθε πρότασις νόμου πρέπει νὰ συνοδεύεται καὶ ἀπὸ ἔκθεσιν, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ ἀναφέρεται καὶ πῶς θὰ καλύπτεται ἡ δαπάνη, ὑποδεικνυομένης τῆς ἐκθέσεως παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τοῦ ὑποβάλλοντος τὸ σχέδιον νόμου καὶ παρὰ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι δὲ εἰς κάθε Ἐπιτροπὴν ἀναγκαῖον τοῦτο, περισσότερον δὲ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, τὴν ὁποίαν ἀποτελοῦν δικηγόροι καὶ νομικὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψει τὴν διάταξιν αὐτήν. Καὶ θέλομεν, κύριοι συνάδελφοι, ἀκριβῶς, ὁ τύπος αὐτὸς νὰ ὑπάρχῃ, διότι θέλομεν ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος θὰ γίνῃ ὑπὸ τῆς Βουλῆς νὰ εἶναι ἀπρόσβλητος καὶ νὰ εἶναι ἰσχυρός, ὥστε νὰ μὴ ἔλθῃ αὔριον εἰς τὸ δικαστήριον καὶ ἀκυρωθῇ. Ἤδη ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κατέθεσε πρὸ ὀλίγου ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ λέγει, πῶς θὰ καλυφθῇ ἡ δαπάνη. Συνεπῶς ὁ τύπος αὐτὸς ἐκαλύφθη καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιμείνῃ κανεὶς εἰς τὴν παρατυπίαν αὐτήν. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ὁ οὐσιαστικὸς λόγος. Ὁ οὐσιαστικὸς λόγος, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὅτι δημιουργεῖται εἰς τὴν παθολογικὴν κλινικὴν γνωρίζετε ὅτι πρόκειται περὶ 4 κλινικῶν τοῦ νοσοκομείου κρατουμένων ἀποτελουμένου ἐκ 50 κλινῶν—δημιουργεῖται, πλὴν τῶν τεσσάρων κλινικῶν, καὶ εἰδικὸν τμῆμα διευθυνόμενον ὑπὸ εἰδικοῦ καρδιολόγου. Ἡ δαπάνη αὐτή, καθ’ ἡμᾶς, εἶναι μία δαπάνη περιττή, ἄσκοπος καὶ ἀδικαιολόγητος, δεδομένου ὅτι, εἰδικὸς καρδιολόγος ἐν προκειμένῳ, ἀποτελεῖ πολυτέλειαν. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν ἐπὶ ἔτη, εἴτε ὡς μέλος Διοικητικῶν Συμβουλίων, εἴτε ὡς μέλος Διοικουσῶν Ἐπιτροπῶν ἀνωτάτων θεραπευτικῶν ἱδρυμάτων, νὰ ἐξετάσω τὴν διάρθρωσιν τῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν Νοσοκομείων καὶ τὰς ἀνάγκας τῶν διαφόρων κλινικῶν. Δύναμαι δὲ νὰ σᾶς βεβαιώσω τὰ κάτωθι: Ὅτι ὁ Ἐρυθρὸς Σταυρός, ὁ ὁποῖος σήμερον διαθέτει περὶ τὰς 400 κλίνας, δὲν ἔχει εἰδικὸν καρδιολογικὸν τμῆμα, ἀλλὰ τὸν καρδιολόγον τὸν ἀσκοῦν οἱ παθολόγοι ἰατροί. Ὁ Εὐαγγελισμός, ὁ ὁποῖος ἔφθασε νὰ ἔχῃ σήμερον 1.000 κλίνας, ἐνῷ τὸ Νοσοκομεῖον τῶν κρατουμένων ἔχει μόνον 50 κλίνας, μέχρι πρὸ διετίας δὲν εἶχεν εἰδικὸν τμῆμα καρδιολογικόν, ἀλλ’ οἱ νοσοῦντες ἐκ καρδιακῆς παθήσεως εἰσήγοντο εἰς τὴν παθολογικὴν κλινικήν, τὴν διευθυνομένην τότε ὑπὸ τῶν κ. κ. Βατσινέα, Σαμαρᾶ, Φλώρου καὶ ἄλλων, καὶ ἐνοσηλεύοντο ὑπ’ αὐτῶν. Μόνον δὲ πρὸ διετίας ὅτε προσετέθη πέμπτη κλινικὴ παθολογική, τότε ἱδρύθη καρδιολογικὸν τμῆμα. Ἐπίσης ἡ Πολυκλινική, ἡ ὁποία ἔχει περισσοτέρας τῶν 50 κλινῶν δὲν ἔχει καρδιολογικὸν τμῆμα. Εἶναι λοιπόν, κατ’ ἐμέ, τοῦτο μία πολυτέλεια, θὰ μεταχειρισθῶ τὴν γαλλικὴν λέξιν εἶναι μία «Λουξούρια μοντεράτα» κατὰ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία καθ’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτος. Εἶναι δὲ περιττὸν τοῦτο καὶ διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Δὲν εἶναι μόνον τὸ ἔμψυχον ὑλικόν, εἰς τὴν καρδιολογικὴν κλινικήν, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἐπιτυχῆ λειτουργίαν της, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν καὶ τὰ ἀπαραίτητα μηχανήματα, πρέπει νὰ ὑπάρχουν ἠλεκτροκαρδιογράφος, τριχινογράφος καὶ ἄλλα μηχανήματα διὰ τῶν ὁποίων, ἐν προκειμένῳ, πρέπει νὰ εἶναι ἐφωδιασμένη ἡ κλινικὴ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀποκτήσωμεν ἀπὸ τὸ καρδιολογικὸν τμῆμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ἡ παθολογικὴ κλινικὴ τῶν κρατουμένων. Συνεπῶς θὰ ἦτο ἄσκοπον νὰ ἔχωμεν εἰδικὸν ἰατρὸν καρδιολόγον χωρὶς μηχανήματα, ἐνῷ θὰ ἠμποροῦσε θαυμάσια τὴν ἐργασίαν αὐτὴν νὰ τὴν κάμῃ ὁ παθολόγος ἰατρός. Εἶμαι φειδωλός, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς δαπάνης, διότι ἔχει γνῶσιν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, πόσα στερεῖται αὐτὴ ἡ λειτουργία τῆς δικαιοσύνης ὅταν οἱ δικηγόροι εἶναι ἠναγκασμένοι σήμερον, ἐν ἔτει 1954, διὰ νὰ καταθέσωσι μίαν ἀγωγὴν ἐκτὸς τῶν ποικίλων χαρτοσήμων καὶ ἐνσήμων, νὰ προσκολλῶσι καὶ δύο κόλλας χαρτὶ λευκάς, διὰ νὰ γραφῇ ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία θὰ ἐκδοθῇ. Εἶναι τοῦτο μία δαπάνη μηδαμινὴ διὰ τὸ Δημόσιον καὶ ὅμως ἀναγκάζονται, καὶ ἴσως εἶναι ἐξευτελιστικὸν διὰ τοὺς δικηγόρους, νὰ πηγαίνουν μὲ τὶς κόλλες τὸ χαρτὶ καὶ νὰ τὶς παραδίδουν εἰς τὸν Γραμματέα διὰ νὰ κατατεθῇ μία ἀγωγὴ ἐξώσεως. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κωνσταντόπουλος). Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὅταν τὸ Πρωτοδικεῖον στερῆται καθεκλῶν καὶ ἀναγκάζωνται οἱ κ. κ. δικασταὶ νὰ συσκέπτωνται ὄρθιοι, νομίζω ὅτι ἡ δαπάνη ἡ ὁποία θὰ καταβληθῇ εἰς τὸ Δημόσιον, διὰ νὰ ἔχῃ ἕνα εἰδικὸν καρδιολόγον, νομίζω, λέγω, ὅτι εἶναι περιττὴ καὶ ἄντικρυς πρὸς τὴν σημερινὴν πραγματικότητα. Δι’ αὐτὸ ἐγώ, ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἐνῷ κατ’ ἀρχὴν εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος εἰς ὅλα τὰ σημεῖα καὶ θὰ ὑπερψηφίσω τὸ νομοσχέδιον, ὡς πρὸς τὴν σύστασιν τοῦ εἰδικοῦ τμήματος τοῦ καρδιολογικοῦ, δὲν θὰ μὲ εὕρετε σύμφωνον, διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέπτυξα.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Θεοφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§233Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι βουλευταί, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν, αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, ἔχει σημασίαν, δίδει ὅμως ἀφορμὴν καὶ θὰ δώσῃ καὶ πρὸς ὑμᾶς, καὶ ἀκριβεστέρας προσοχῆς καὶ μελέτης τῶν θεμάτων τῆς Δικαιοσύνης. Δὲν ἦλθεν ἡ ὥρα ἀκόμη. Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτέ, ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων νὰ μὴ ἀπασχοληθῇ κατὰ τρόπον πανηγυρικὸν καὶ ἐπίσημον διὰ τὴν Δικαιοσύνην τοῦ Κράτους. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι μεγάλα ζητήματα ἀπησχόλησαν τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, εἶχον τὸ προβάδισμα καὶ δικαίως, ἀλλὰ ἡ Δικαιοσύνη, οὐδέποτε θὰ ἕπεται, θὰ εἶναι ἴσης, ἴσως νὰ μὴ ἔχῃ τὸ προβάδισμα, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἴση μὲ ὅλα τὰ ἄλλα ζητήματα. Ἐάν ποτε δὲν θεμελιώσετε ὅσα κατασκευάζετε καὶ ὅσα δημιουργεῖτε μεγάλα καὶ ὡραῖα τῆς Δικαιοσύνης, πιστέψατε εἰς τὸν ὁμιλοῦντα, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀρχαιότερος ὅλων ὑμῶν, νὰ σᾶς εἴπῃ ὅτι δὲν κοπιάζετε καρποφόρως. Ἡ Δικαιοσύνη εἶναι τὸ βάθρον τῶν Κρατῶν καὶ τῆς Κοινωνίας, ἡ Δικαιοσύνη ὄχι ἡ πολιτική, ὅπως εἶπον. Τώρα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν ὑπάρχει Δικαιοσύνη, ὄχι διότι δὲν εἶναι τὰ πρόσωπα καλά, ὄχι διότι ἡμεῖς δὲν ἔχομεν καλὴν Δικαιοσύνην, τὸ σύστημά μας πάσχει. Ἡμεῖς ὁμιλοῦντες περὶ Δικαιοσύνης, ἔχομεν ὑπ’ ὄψει Δικαστὰς πολιτικούς, Ἀρεοπαγίτας. Τίποτα ἀπὸ αὐτά. Στεροῦνται περιεχομένου οἱ Δικασταί, τοὺς ὁποίους λέγετε ὅτι ἔχετε. Τὰ πολιτικὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα ἔχομεν—συνηθίσαμεν νὰ ἐκφράζουν τὴν ἔννοιαν τῆς Δικαιοσύνης τοῦ Κράτους—εἶναι ἄνευ περιεχομένου. Σήμερον ἀσχολοῦνται τὰ Δικαστήρια τῆς οὐσίας, ἀπὸ τὸ Πρωτοδικεῖον μέχρι τοῦ Ἀρείου Πάγου, μὲ ἐξώσεις, μὲ διαζύγια, καὶ τίποτα ἄλλο. Τὶ ἔγιναν αἱ ἄλλαι ὑποθέσεις; Αἱ ἄλλαι περιῆλθον εἰς ἄλλα Δικαστήρια. Γνωρίζετε ὅτι λειτουργοῦν ἄνω τῶν 18 Δικαστηρίων ἐδῶ, ἐν τῷ τόπῳ, εἰς τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα, εἰς τὰς διαφόρους Ἐπιτροπάς, ἐξετάζοντα οὐσιωδέστατα καὶ βασικώτατα ζητήματα τῆς δικαιοσύνης, τὰ ὁποῖα ἐξέφυγον ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν Τακτικῶν Δικαστηρίων. Ἔπαυσεν ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη νὰ εἶναι ὁλοκληρωτική. Ἦτο ἄλλοτε ὁλοκληρωτική, ὅπως καὶ ἐν Ἀγγλίᾳ, διότι ἕνας ἦτο ὁ Δικαστής. Πᾶσα ὑπόθεσις, πᾶσα διαφορά, θὰ πάῃ εἰς τὸν δικαστὴν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶναι περιβεβλημένος μὲ ἐγγυήσεις συνταγματικάς. Ἐὰν ἐλπίζωμεν σήμερον καὶ ἔχωμεν πεποίθησιν εἰς τὸν Δικαστήν, δὲν εἶναι διότι εἰς τὸ ἄτομόν του ........ (δὲν ἠκούσθη).... ἀλλὰ διότι περιβάλλεται δι’ ἐγγυήσεων τοιούτων, ὥστε νὰ παρέχῃ εἰς ἡμᾶς τοὺς δικαζομένους τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἀπολαμβάνομεν τῆς Δικαιοσύνης. Εἶναι ἀνάγκη λοιπόν, ὅλα τὰ θέματα, τὰ ἀποτελοῦντα τὴν Δικαιοσύνην νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν στέγην τὴν δικαστικήν, διότι ἐκεῖ παρέχονται αἱ ἐγγυήσεις τῆς Δικαιοσύνης. Θὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα — καὶ εἶμαι εὐτυχὴς ὅτι εἰς τὴν Βουλὴν ὑπάρχουν πρόσωπα περιωπῆς ποὺ αἰσθάνονται βαθύτατα τὴν ἔλλειψιν τῆς Δικαιοσύνης, ἐκ τοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ, καθ’ ἣν ἐπὶ τῆς ὑπουργίας ἑνὸς ἀρίστου νομομαθοῦς καὶ διακεκριμένου κυρίου, θὰ συζητηθοῦν τὰ θέματα τῆς Δικαιοσύνης. Θὰ ἔλθῃ πτωχή, θὰ τὴν ἐνδύσητε ὅμως πλουσιώτατα μὲ τοὺς νόμους σας, μὲ τὰς ἀγορεύσεις σας, μὲ τὴν ψυχήν σας, μὲ τὰς πεποιθήσεις σας καὶ θὰ ἐξέλθῃ πλουσία, ὡραία καὶ μεγάλη. Ἀλλά, ὅλα αὐτὰ εἶναι καλά, ἀλλὰ ἔχομεν ἀνάγκην μερικῶν χρημάτων. Οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅσον συμπαθεῖς καὶ ἂν εἶναι, μᾶς εἶναι σκληροὶ πολλὲς φορές, μᾶς ἀρνοῦνται τὰς στοιχειώδεις ὑλικὰς δόσεις καὶ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ μᾶς δώσουν. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τοὺς πείσωμεν, πρέπει νὰ κάμωμεν οἰκονομίαν ἐκ τῶν ἰδίων. Ἀλλὰ καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔρχεται σᾶς δίδει τὸ δικαίωμα τῆς ἱδρύσεως ἑνὸς νοσοκομείου ἀρτίου. Ξεύρετε, κύριοι, τὶ θὰ εἰπῇ νοσοκομεῖον; Τὸ ξεύρετε. Ἴσως δὲν θὰ ἠσθένησε κανείς, δὲν θὰ ἔτυχε νὰ εἶναι μέλος διοικητικοῦ συμβουλίου. Δισεκατομμύρια σημαίνει τὸ νοσοκομεῖον. Νοσοκομεῖον κρατουμένων εἶναι μία εὐγενὴς προσπάθεια, ἡ ὁποία τιμᾷ τὰς ὑπηρεσίας, ἀλλὰ εὐγενεστέρα προσπάθεια εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὸν ἐλεύθερον ἄνθρωπον, νὰ τοῦ δώσετε τὴν δικαιοσύνην καὶ κατόπιν νὰ ἔλθετε εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἡμάρτησε καὶ ἐγκλημάτησε, ὁ ὁποῖος ὁπωσδήποτε εἶναι μὲν ἄξιος προσοχῆς, ἀλλὰ, πρωτίστως, τὸ προβάδισμα τὸ ἔχουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐλευθέρως συνεισφέρουν εἰς τὸ Κράτος. Ἐὰν σκεφθῆτε περὶ νοσοκομείου καταδίκων, θὰ σκεφθῆτε πότε; Ὅταν δώσητε τὰ δικαιώματα ἐξ ὁλοκλήρου, τὰ ὁποῖα ἀπαιτεῖ....... (δὲν ἠκούσθη). Τί βλέπετε ἐδῶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου; Βλέπετε μίαν ἐπιβάρυνσιν ἑνὸς δισεκατομμυρίου ἢ 1.450.000.000 δραχμῶν. Σᾶς ὡμίλησε περὶ αὐτῶν ὁ κ. Σολομωνίδης, ὁ ὁποῖος ἔχει πεῖραν περὶ τῶν νοσοκομείων. Κύριοι, διὰ 50 κλίνας καὶ 45 κλίνας ἔχετε παθολόγον ἰατρὸν διευθυντήν, καρδιολόγον, χειροῦργον. Νοσοκομεῖα μὲ 53 ἀρρώστους δὲν τὰ ἐδέχθη τὸ ΙΚΑ., καὶ δὲν ὑπάρχουν καρδιολόγοι, διὰ τοὺς λόγους ποὺ σᾶς ἐξέθεσεν ὁ κ. Σολομωνίδης. Δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ ἐπιμένω εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ νοσοκομείου καὶ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, διότι αἱ δυνάμεις μου δὲν εἶναι τόσαι ὥστε νὰ ἀσχολοῦμαι μὲ τὰ δύσκολα ζητήματα, μὲ τὰ ὁποῖα ἡ νεότης ἀπασχολεῖται, οὔτε μὲ οἰκονομολογικά, οὔτε μὲ στρατιωτικά. Ἀλλά, ὡρισμένα ζητήματα Δικαιοσύνης, μὲ ἐμπνέουν καὶ μὲ ἐνθαρρύνουν, τὰ ὁποῖα τὰ ἔζησα καὶ δι’ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἰδιαιτέραν μου ἐπιθυμίαν νὰ ἔλθῃ μία ἡμέρα νὰ ὁμιλήσωμεν ὅλοι διὰ τὴν Δικαιοσύνην. Πρόκειται περὶ ἑνὸς νοσοκομείου, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς στείλῃ τὸν Ὀργανισμὸν καὶ θὰ τὸν ζητήσωμεν, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖα πρόσωπα εἶναι, ποῖος εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι πρόκειται περὶ δισεκατομμυρίων. Ὅταν, κύριοι, πᾶτε εἰς τὰ Δικαστήρια καὶ ἀνοίξητε τὴν πόρτα τῆς αἰθούσης τοῦ Συμβουλίου τῶν Δικαστῶν, θὰ ἴδητε, ὅτι ἐκ τῶν 25 μόνον οἱ 5 κάθηνται, οἱ ἄλλοι εἶναι ὄρθιοι, διότι δὲν ἔχουν καθίσματα. Θὰ ἔχετε, κύριοι, ὑποθέσεις καὶ θὰ πᾶτε εἰς τὰ Δικαστήρια ἀγανακτοῦντες, διότι δὲν θὰ ἠμπορῆτε νὰ πάρετε ἕνα ἀντίγραφον, διότι δὲν ὑπάρχουν ὑπάλληλοι καὶ γραφομηχαναί. Καὶ ὅταν ὁ τότε Ὑπουργὸς κ. Παπασπύρου, εἶχε τὴν γεναιοφροσύνην νὰ δώσῃ ἑπτὰ γραφομηχανάς, ἐπῆγεν ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν δικηγόρων καὶ τὸν ηὐχαρίστησε διότι ἔδωσεν ἑπτὰ γραφομηχανάς. Τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς μιζέριας τῆς Δικαιοσύνης, θίγει τὴν φιλοτιμίαν ὅλων ἡμῶν. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένη μία τοιαύτη κατάστασις, ἄνευ λόγου. Ὅταν ὁ φίλος, κ. Γεωργαντᾶς, μὲ παρεκάλεσε νὰ πᾶμε προχθὲς ἕως τὸ Κορωπί, διότι ἐδικάζετο μία ἐνδιαφέρουσα ὑπόθεσις, ποῦ ἐπήγαμε καὶ εὕρομεν τὸ δικαστήριον; Δέκα σκαλιὰ κάτω εἰς τὸ ὑπόγειον ὅπου ἦσαν βαρέλια κρασί. Ἐφ’ ὅσον οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι τόσον φειδωλοί, ὑποθέτω, ὅτι θὰ εἶναι ἐπιεικέστεροι, προκειμένου διὰ τὴν Δικαιοσύνην. Θὰ παρεκάλουν ἰδιαιτέρως τὸν ἐξοχώτατον καὶ φίλον κ. Ὑπουργόν, νὰ θελήσῃ αὐτὲς τὶς πεντάρες καὶ τὰ δισεκατομμύρια αὐτά, νὰ μὴ τὰ διαθέσῃ, ἂς μὴ τὰ διαθέσῃ διὰ καρδιολογικὸν τμῆμα. Ἂς πάρῃ ἕνα παθολόγον, διότι εἶναι 53 ἄνθρωποι. Καὶ ἂν ἔλθῃ ἕνας κατηγορούμενος ἀπὸ τὰς Πάτρας, εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸν φέρετε μὲ τρεῖς χωροφύλακας. Καὶ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, μᾶς δίδει τὴν εὐχέρειαν...... (δὲν ἠκούσθη)...... ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Δικαστικοῦ Σώματος ὁλοκλήρου καὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἐδῶ ἐν Ἑλλάδι, νὰ παρακαλέσωμεν, καὶ σᾶς παρακαλῶ καὶ ἐγὼ ὁ μεγαλύτερός σας, ὅπως τὰ χρήματα αὐτά, τὰ ὀλίγα αὐτὰ δισεκατομμύρια, προτιμήσετε νὰ τὰ διαθέσητε δι’ ὅλους ἡμᾶς καὶ τὴν Δικαιοσύνην. Θὰ πράξητε οὕτω ἔργον δικαιοσύνης. Ἐὰν δὲν τὸ κάμετε, ἡ ζημία θὰ εἶναι μεγάλη. (Χειροκροτήματα).

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§235Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Μεγάλην ἀνάγκην ἔχει, κ. συνάδελφοι, τὸ Κράτος μας ἀπὸ νοσοκομεῖα, διότι ὑστερεῖ τὰ μέγιστα εἰς ἀναλογίαν νοσοκομείων διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν πολλῶν ἀσθενῶν τῆς πατρίδος μας. Ἡ ἵδρυσις ὅμως ἑνὸς νοσοκομείου δὲν κοστίζει τόσον πολλά, ὅσον ἡ συντήρησίς του. Εἰς τὰ νοσοκομεῖα ποὺ ἔχει ἱδρύσει τὸ ἴδιον τὸ Ι.Κ.Α. κοστίζει 120.000 δρχ. τὴν ἡμέραν ὁ κάθε ἄρρωστος, ἐνῷ εἰς τὰς Κλινικὰς, μὲ τὰς ὁποίας εἶναι συμβεβλημένον, ὁ κάθε ἄρρωστος κοστίζει ἀπὸ 48–55.000 δρχ. τὴν ἡμέραν. Τοῦτο διότι, τὰ γενικὰ ἔξοδα τοῦ νοσοκομείου εἶναι τόσον μεγάλα, ὥστε διὰ νὰ συντηρηθῇ ἕνα νοσοκομεῖον μὲ μικρὸν κόστος τοῦ ἀσθενοῦς πρέπει νὰ ἔχῃ πλέον τῶν 300 ἀσθενῶν. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἔχουν γίνει λεπτομερεῖς προϋπολογισμοὶ τοῦ πόσον θὰ κοστίσῃ ὁ ἄρρωστος εἰς ἕνα μικρὸ νοσοκομεῖον, ἀλλὰ πάντως εἶναι βέβαιον, ὅτι, ὅπως ἕνα μεγάλο νοσοκομεῖον ἔχῃ ἀνάγκην ὀργάνων ἐπιστημονικῶν δι’ ὅλας τὰς εἰδικότητας καὶ ἔχει ἀνάγκην ὅλων τῶν εἰδικοτήτων, ἔτσι ἀκριβῶς καὶ ἕνα μικρὸ νοσοκομεῖον ἔχει τὰς ἰδίας ἀνάγκας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς, ὀφείλει τοῦτο νὰ ἀναλάβῃ τὴν περίθαλψιν τῶν ἀσθενῶν, ὁπουδήποτε καὶ ἂν εὑρίσκωνται. Ὅπως ἀκριβῶς καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἀναλαμβάνει τὴν ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων ὅλων τῶν τύπων τῆς κοινωνίας.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§237Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι, διότι θὰ εὑρεθῶ εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν διακεκριμένον ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸν, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος. Ὁμολογῶ, ὅτι καὶ ἐγὼ δὲν βλέπω τὸν λόγον τῆς δημιουργίας ἑνὸς νέου νοσοκομείου ἐν μέσαις Ἀθήναις, ὅπου ὑπάρχει τὸ Πανεπιστήμιον μὲ τὰς κλινικάς του καὶ σχεδὸν τὸ σύνολον τῶν ὑγειονομικῶν ἱδρυμάτων τῆς Χώρας.

§238Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς ἐξαγάγω ἀπὸ μίαν πλάνην. Δὲν πρόκειται περὶ ἱδρύσεως νέου νοσοκομείου. Τὸ νοσοκομεῖον εἶναι παλαιόν. Ἁπλῶς, πρόκειται περὶ διαρθρώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν του.

§239Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν ἐφανταζόμουν, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ εἰδικὸν νοσοκομεῖον διὰ τοὺς κρατουμένους. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον χρειάζεται εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν, εἶναι νὰ ὑπάρχῃ ἓν τμῆμα ψυχιατρικόν, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ παραπέμπωνται πρὸς ἐξέτασιν οἱ πάσχοντες ἢ προσποιούμενοι διαφόρους ψυχοπαθείας κρατούμενοι. Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ ὑπάρχῃ ἓν τμῆμα εἰς τὰ σανατόρια διὰ τοὺς φυματικοὺς κρατουμένους, διότι βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένῃ ἕνας ψυχοπαθὴς ἢ ἕνας φυματικὸς ἐν ταῖς φυλακαῖς. Δι’ αὐτὰς τὰς δύο κατηγορίας εἴμεθα σύμφωνοι. Καί, ὁμολογῶ, ὅτι ἐκπλήττομαι διότι βλέπω ὅτι ὑπάρχει νοσοκομεῖον κρατουμένων ἐν μέσαις Ἀθήναις, ὅπου, σᾶς εἶπα, ἔχομεν τὰς κλινικὰς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τὰ ἄλλα νοσοκομεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ παραπέμπωνται οἱ ἀσθενεῖς πρὸς ἐξέτασιν χωρὶς νὰ χρειάζεται νὰ ἱδρύσωμεν εἰδικὸν νοσοκομεῖον καὶ νὰ τὸ πλουτίσωμεν μὲ νέα ὄργανα, διότι ἄλλως δὲν θὰ εἶναι παρὰ παρωδία νοσοκομείου. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτὰς τὴν ἵδρυσιν ἢ καὶ τὴν συντήρησιν, ἐφόσον ὑπάρχει, ἑνὸς νέου νοσοκομείου ἐν μέσαις Ἀθήναις τὴν θεωρῶ ἀπολύτως περιττήν. Ἀλλ’ ἐὰν, κ.κ. συνάδελφοι, ἐπιμείνετε νὰ παραμείνῃ τὸ νοσοκομεῖον τότε θὰ διαφωνήσω μὲ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔβαλον κατὰ τῆς ἱδρύσεως καρδιολογικῆς κλινικῆς. Ἐδῶ ἡ διαφωνία μου εἶναι πλήρης. Αἱ συγκινήσεις, κ. κ. συνάδελφοι, προσβάλλουν τὴν καρδίαν, καὶ ἕνας κατάδικος ἔχει πλείστους ὅσους λόγους νὰ συγκινῆται, ὅπως δὲ σᾶς εἶπα ἡ καρδία πάσχει ἀπὸ τὰς συγκινήσεις. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ἱδρύεται τὸ νοσοκομεῖον δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ βάλωμεν κατὰ τῆς ἱδρύσεως καὶ καρδιολογικῆς κλινικῆς εἰς αὐτό, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς εἶναι περισσότερον χρήσιμος ἀπὸ τὸ ὠτορινολαρυγγολογικὸν ἢ ὀφθαλμολογικὸν τμῆμα. Θὰ ἤθελα, καταλήγων, κ. κ. συνάδελφοι, νὰ συστήσω τὴν κατάργησιν τοῦ νοσοκομείου, διότι τὸ θεωρῶ ἐντελῶς περιττόν. Ἐὰν ὅμως διατηρηθῇ διότι ἔγινεν ἢ διότι ὁ ἀξιότιμος καὶ διακεκριμένος ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ τὸ διαρθρώσῃ ὅπως προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, τότε πρέπει νὰ περιλαμβάνῃ ἀπαραιτήτως καὶ καρδιολογικὸν τμῆμα.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κατσιλάμπρος ἔχει τὸν λόγον.

§241Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν καθαρῶς ἐπιστημονικὴν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἡ εἰδικότης τῆς καρδιολογίας ἔγινεν εἰς τὴν Ἑλλάδα πρὸ ὀλίγων ἐτῶν. Εἰς τὴν Εὐρώπην οὐσιαστικῶς δὲν ὑπάρχει. Τελευταίως ὅμως καὶ παρ’ ἡμῖν τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, κατήργησε τὴν εἰδικότητα αὐτήν, διότι πράγματι ἀπετέλει ἕνα κλαδίσκον ἑνὸς κλάδου. Καὶ σᾶς βεβαιῶ, κ. Πρόεδρε καὶ ὑμᾶς κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία διαφορὰ, μεταξὺ ἑνὸς πεπειραμένου παθολόγου καὶ ἑνὸς καρδιολόγου, οὔτε δικαιολογεῖται ἡ κατάτμησις τῆς παθολογίας εἰς τόσας ὑποτυπώδεις εἰδικότητας. Ἐὰν δέ, διακεκριμένοι ἐπιστήμονες χαρακτηρίζωνται ὡς στομαχολόγοι, καρδιολόγοι κλπ., αὐτὸ ἀπὸ τεχνικῆς πλευρᾶς ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἔτυχε νὰ ἐπιδοθοῦν αἱ ἐπιστημονικαὶ αὗται κορυφαί, εἰς τὸν εἰδικὸν αὐτὸν τομέα, χωρὶς ὅμως ἐκ τούτου νὰ ὑποδηλοῦται ὅτι ἀγνοοῦν καὶ τοὺς ὑπολοίπους κλάδους. Συνεπῶς δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ κατάτμησις, εἰς καρδιολόγους κ.λ.π. εἰς ἓν νοσοκομεῖον. Ἐὰν ὑφίσταται εἶναι ἁπλῶς μία πολυτέλεια, τὴν ὁποίαν ὑποτίθεται ὅτι καλούμεθα πάντοτε νὰ τὴν ἀποβάλωμεν. Αὐτὰ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς οὐσίας. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ ἄλλη πλευρὰ, ὅτι ἐρχόμεθα εἰς μίαν περίεργον ἀντινομίαν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, τὸ ὁποῖον, ὅπως σᾶς εἶπα, τελευταίως κατήργησε τὴν εἰδικότητα τοῦ καρδιολόγου. Καὶ οὐσιαστικῶς ἔχει δίκαιον τὸ Ὑπουργεῖον, διότι δὲν ὑπάρχει εἰς κανὲν μέρος τοῦ κόσμου ἡ εἰδικότης τοῦ καρδιολόγου. Κάποτε ἔγινε καὶ μία ἕδρα τῆς καρδιολογίας εἰς τὴν ἰατρικὴν σχολὴν τῶν Παρισίων, ἡ ὁποία ὅμως τείνει νὰ καταργηθῇ, διότι ἡ ἰατρικὴ σχολὴ ἐννοεῖ νὰ διατηρήσῃ τὰς παγίας εἰδικότητας, ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι τὴν ἐλάμπρυναν. Ἡ κατάτμησις, λοιπόν, τῆς παθολογίας εἰς κλαδίσκους, εἶναι ἐπιζημία καὶ διὰ τὴν κοινωνικὴν ἐμφάνισιν τῶν παθολόγων, ἀλλά, τὸ σπουδαιότερον, ἀπὸ ἀπόψεως προσαρμογῆς καὶ τῶν ἰδικῶν μας πραγμάτων, ἔχω νὰ σᾶς τονίσω, ὅτι δὲν πρέπει ἡμεῖς νὰ ἀποτελοῦμεν πάντοτε τὰς ἐξαιρέσεις. Ὀφείλομεν νὰ παρακολουθήσωμεν τὰ παγίως ἰσχύοντα εἰς τὰς ξένας νομοθεσίας καὶ δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, μετ’ εὐχαριστήσεως πολλῆς, εἴδομεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς κατήργησε τὴν εἰδικότητα αὐτήν. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν οὐσίαν. Ἡ οὐσία εἶναι μία, ὅτι τὸ νοσοκομεῖον αὐτὸ ἔχει ποικίλες κατηγορίες ἀσθενῶν, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον παραπονουμένων, δηλ. ὑποδυομένων τοὺς ἀσθενεῖς. Ὁ διευθύνων σήμερον τὸ νοσοκομεῖον εἶναι ἄριστος καὶ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἔτι περισσότερον καλὸς ὡς παθολόγος καὶ ὁ παθολόγος ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ καί τὴν ἐν λόγῳ ἐργασίαν. Ἐὰν ἐνδέχεται νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ κάμῃ ὁ παθολόγος τὴν ἐργασίαν αὐτήν, τότε στέλλει εἰς τὸν καρδιολόγον τὸ καρδιογράφημα. Δηλαδὴ ἀνακεφαλαιώνων, εἰς τὸ νοσοκομεῖον αὐτό, πρῶτον, ἐὰν σήμερον ἡμεῖς κάμωμεν καρδιολόγους, εὑρισκόμεθα εἰς συνεχῆ ἀπόστασιν ἀπὸ τὸ τί πρεσβεύει τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν καὶ δεύτερον, σᾶς εἶπα, ἐπὶ τῆς οὐσίας τί ἀκριβῶς ὑπάρχει. Πράγματι τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, ἔχει εἰς διάφορα τμήματα εἰς τὸ σανατόριον, εἰς τὰς φυλακὰς Καλλιθέας. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ διαμαρτυρηθῶμεν διὰ τὰ λεχθέντα, ἐγὼ δὲ διαμαρτύρομαι κάπως ἐντονώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πῶς παρέχεται ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἀσθενεῖς καὶ ἰδίᾳ εἰς τοὺς κρατουμένους. Τὸ ἐὰν ἕνας εἶναι ἐγκληματίας δὲν σημαίνει ὅτι ἡ περιποίησις ἀπὸ ἰατρικῆς πλευρᾶς πρέπει νὰ εἶναι εἰς ἐλαφροτέραν δόσιν. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Θεοφανόπουλον, διὰ τὴν ἱστορίαν, διότι ἀναμφιβόλως τοῦ διέφυγεν ἡ φράσις, νὰ κάμῃ τὴν διόρθωσιν. Ὁ κ. Θεοφανόπουλος εἶναι νομομαθὴς μὲ μεγάλην διαίσθησιν καὶ ἀσφαλῶς θὰ τοῦ διέφυγε τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ κρατούμενος εὑρίσκεται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν ἄλλων καί, ὅτι ἔχει ἀνάγκην μεγαλυτέρας πραστασίας. Μὲ αὐτὰ ποὺ εἶπα δὲν σημαίνει ὅτι ἀπὸ ἰδικῆς μου πλευρᾶς κατέχω πλήρως τὸ θέμα, ἀλλὰ, ἴσως ὁ κ. Θεοφανόπουλος, θὰ ἤθελε νὰ διορθώσῃ τὸ λεχθέν.

§242Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ ἠδικήσατε. Οὐδέποτε εἶπα διὰ κανένα ἄνθρωπον νὰ στερηθῇ καὶ τῆς περισσοτέρας βοηθείας. Ἀλλὰ δὲν ἐννοῶ εἰς βάρος ὅλων τῶν ἄλλων, ἀλλὰ καὶ τῆς ὑγείας ὅλων τῶν ἄλλων νὰ προτιμηθῇ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἰσῆλθε μέσα εἰς τὰ σίδερα χωρὶς κανεὶς νὰ τὸν ὠθήσῃ. Ἀλλὰ ὑπάρχουν ὅλα τὰ μέσα τὰ πλούσια καὶ ἐὰν δὲν ἐπαρκοῦν, θὰ τὰ δώσωμεν καὶ εἰς αὐτούς. Ἠμπορεῖ νὰ πλανῶμαι, ἀλλ’ ἔτσι ἀντιλαμβάνομαι τὸ θέμα.

§243Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε ἐξ Ἀθηνῶν, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι δικαιοσύνη καὶ ἰατρικὴ δὲν συμβαδίζουν. Ἡμεῖς οἱ ἰατροὶ ὀφείλομεν καὶ ἐγκληματίας ἐὰν εἶναι ἕνας νὰ παράσχωμεν τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν νὰ τὴν δώσωμεν. Ἠθέλησαν κάποτε μερικοὶ νομάρχαι καὶ στρατιωτικοὶ νὰ εἰσβάλουν εἰς τὰ νοσοκομεῖα, τότε δὲ οἱ ἰατροὶ ἐξῆλθον καὶ εἶπον: Ἐδῶ δὲν ὑπάρχουν ἐπαναστάται, ὑπάρχουν μόνον ἀσθενεῖς, πρὸς τοὺς ὁποίους ὀφείλομεν νὰ προσφέρωμεν τὰς ὑπηρεσίας μας.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§245Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ὅπως φαίνεται καὶ ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι διττός. Ἀφ’ ἑνὸς νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ κρατούμενοι ἀσθενεῖς καὶ ἀφ’ ἑτέρου οἰκονομικῶς, διότι διὰ τῆς ἐνισχύσεως τοῦ νοσοκομείου αὐτοῦ, ἀποφεύγονται ἄλλαι δαπάναι, ἐὰν τὸ Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ παραπέμψῃ τοὺς ἀσθενεῖς αὐτοὺς εἰς τὰ διάφορα ἄλλα νοσοκομεῖα. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν ἐξυπηρετεῖται οὔτε ὁ ἕνας, οὔτε ὁ ἄλλος σκοπὸς, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι δὲν εἶναι νοητὸν νοσοκομεῖον μὲ 50 κρεββάτια νὰ ἐξυπηρετῇ τοὺς κρατουμένους ποὺ δυστυχῶς, δὲν εἶναι ὀλίγοι εἰς τὴν χώραν μας. Μὲ 50 μόνον κρεββάτια δὲν δυνάμεθα νὰ δημιουργήσωμεν πολυτέλειαν κλινῶν, ὅσας προβλέπει τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἐὰν τὸ νομοσχέδιον προέβλεπε καὶ εἰσηγεῖτο τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κλινῶν διὰ τοὺς ἀσθενεῖς, ἀναμφισβητήτως θὰ ἀνταπεκρίνετο εἰς τὸν καλύτερον σκοπὸν καὶ θὰ ἦτο ἀπαραίτητον καὶ τὸ δεύτερον σκέλος, νὰ δημιουργηθοῦν αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ νοσοκομείου κλινικαί. Μέσα εἰς νοσοκομεῖον μὲ 50 κλίνας εἶναι ὄντως πολυτέλεια ἡ δημιουργία εἰδικῶν κλινικῶν, ὀφθαλμολογικῆς καὶ ὠτορινολαρυγγολογικῆς καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν εἰδικοτήτων αὐτῶν εὑρίσκουν τὴν θεραπείαν οἱ ἀσθενεῖς. Δι’ ἐμένα πρωταρχικὸν εἶναι νὰ αὐξηθοῦν αἱ κλίναι τοῦ νοσοκομείου αὐτοῦ, διότι ἄλλως δὲν γίνεται ἐξυπηρέτησις εἰς τὰς εἰδικότητας αὐτάς, καὶ κατὰ δεύτερον λόγον θὰ ἔλθωμεν εἰς τὸ ζήτημα τῆς μετατροπῆς τῶν ὑπαρχόντων καὶ λειτουργούντων Ἰατρείων εἰς κλινικάς. Διότι φοβοῦμαι, ὅτι πολλαὶ δαπάναι προβλεπόμεναι διὰ τὸ νοσοκομεῖον θὰ διατίθενται διὰ τὴν μισθοδοσίαν τοῦ προσωπικοῦ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς θὰ ἔχωμεν σοβαρὰν οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν χωρὶς ἀντίστοιχον περίθαλψιν ὑγειονομικὴν τῶν κρατουμένων. Καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἀποσύρῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ νὰ τὸ ἐπαναφέρῃ πληρέστερον, ἀρχίζων πρῶτον ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν κλινῶν, ὥστε νὰ δημιουργηθῇ ἓν νοσοκομεῖον ἀνταποκρινόμενον εἰς τὰς κλινικὰς ἀνάγκας τῶν κρατουμένων ἐν Ἑλλάδι. Ἡ δαπάνη ἡ ὁποία θὰ προβλεφθῇ νὰ εἶναι ἀντίστοιχος καὶ νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν θὰ προσφέρῃ τὸ νοσοκομεῖον αὐτό.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μανούσης ἔχει τὸν λόγον.

§247Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἐγὼ κ. Πρόεδρε, θὰ ἐκφράσω μόνον τὰ συγχαρητήριά μου, εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διότι ἀνταποκρινόμενος εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ συγχρόνου πολιτισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ αὔξουσαν παροχὴν νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς πάσχοντας, ἔφερε τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον. Θὰ ἀνέμενα ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους ἔκφρασιν ἐπαίνου καὶ συγχαρητηρίων πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, τόσον διὰ τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν κλινῶν, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ εἰδικοῦ καρδιολογικοῦ τμήματος. Ἄσχετον εἶναι τὸ θέμα αὐτὸ μὲ τὸ θέμα τῆς ἐλλιποῦς προαγωγῆς τῆς δικαιοσύνης, διὰ τὸ ὁποῖον οὐδεὶς θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν. Ἀλλά, αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, τὸ μέτρον νομίζω, ὅτι εἶναι ἄξιον πάσης ἐξάρσεως διότι ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ σύγχρονον αἴτημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§248Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθῶ πάντοτε μετὰ ἐξαιρετικῆς προσοχῆς τὰς διατυπουμένας γνώμας τοῦ σεβαστοῦ μου ἐξ Ἀθηνῶν συναδέλφου καὶ ἀξιοτίμου φίλου τοῦ ὁποίου καὶ τὴν βαθεῖαν μόρφωσιν καὶ τὴν ἀρτίαν καὶ πολύτιμον πεῖραν βαθέως ἐκτιμῶ. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐντοπίζεται εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ νοσοκομείου κρατουμένων, ἀφορμώμενος ἐξ αὐτοῦ ὡμίλησεν ἐπιγραμματικῶς μέν, ἀλλὰ γενικώτερον ἐπὶ τῶν πραγμάτων τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἤμην ἀκροατὴς τῆς ὁμιλίας του αὐτῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Καὶ ἐγὼ κατέχω τὰ ζητήματα τὰ ἀφορῶντα τὴν Δικαιοσύνην καὶ γνωρίζω τὰς ἐλλείψεις τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὰς ἀνάγκας της. Τὰς γνωρίζω δὲ πολὺν χρόνον ἐνωρίτερον, ἀφ’ οὗ χρόνου ἐτιμήθην διὰ τοῦ ἀξιώματος τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ἀλλὰ δὲν διαφεύγει τὴν Ἀντιπροσωπείαν τοῦ Λαοῦ ὅτι τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν ἐξαιρέσωμεν τὴν ἐμφύσησιν ἑνὸς ἠθικοῦ ρυθμοῦ εἰς τὰ ἀφορῶντα αὐτήν, κατὰ τὰ ἄλλα εἶναι ἀδυσωπήτως οἰκονομικά. Καὶ μὰ τὴν ἀλήθειαν θὰ εἶναι παρὰ πολὺ ὑπερβολικὴ ἡ ἀξίωσις οἱουδήποτε ἀπὸ Ὑπουργὸν οἱασδήποτε ἐμπειρίας νὰ ἔχῃ τὰς ἱκανότητας τοῦ μάγου καὶ τοῦ ἀλχημιστοῦ. Ὅταν ὁ ὁμιλῶν ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, εὗρε τὴν ἑξῆς κατάστασιν —χωρὶς νὰ θέλω διὰ τοῦτο νὰ κάμω κριτικὴν τῶν προκατόχων μου, διότι δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι καὶ οἱ προκάτοχοί μου θὰ ἐφλέγοντο ὑπὸ τῆς αὐτῆς ἐπιθυμίας, νὰ βελτιώσουν τὰ πράγματα τῆς Δικαιοσύνης—, ἀλλὰ προσέκρουσαν προφανῶς καὶ αὐτοὶ ἐνώπιον τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Κράτους. Εὗρον ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν ἑξῆς κατάστασιν, ἀγαπητέ μου κ. ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφε. Εὗρον 1300–1400 κενά, ἂν δὲν ἀπατῶμαι τοῦ προσωπικοῦ τῶν Δικαστηρίων — δὲν κατέχω ἀπολύτως τοὺς ἀριθμούς, διότι δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου ὅτι θὰ ἀπῃτεῖτο νὰ τοὺς ἀναφέρω —ἐπὶ 4500 ὀργανικῶν θέσεων, δηλαδὴ περίπου τὸ 25%. Εὗρον 60 Εἰρηνοδικεῖα κενὰ τὰ ὁποῖα προϊόντος τοῦ χρόνου ηὐξήθησαν εἰς 99. Εὗρον ἢ 70 ἢ 100 θέσεις τακτικῶν δικαστῶν κενάς. Εὗρον τὰ δικαστικὰ καταστήματα, ὅλα ἀνεξαρτήτως —μοῦ ἔκαμε δὲ ἐντύπωσιν, ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ κατάστημα τὸ Δικαστικὸν τοῦ Βόλου τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπὸ τὰ ὡραιότερα τῆς Ἑλλάδος καὶ αὐτὸ ὅταν ἐπεσκέφθην τὸν Βόλον, διεπίστωσα ὅτι ἔχει ἀνάγκην ἐπισκευῶν— ὅλα τὰ Δικαστικὰ καταστήματα τοῦ Κράτους, τινὰ μὲν ἑτοιμόρροπα καὶ χρήζοντα ἀμέσων ἐπισκευῶν λόγῳ κινδύνου τῶν εἰς αὐτὰ διαμενόντων καὶ συχναζόντων, τὰ ὑπόλοιπα δὲ εἰς κατάστασιν τοιαύτην, ὥστε νὰ ἔχουν ἀνάγκην ἀπόλυτον ἐπισκευῆς. Εὗρον τὰς διαφόρους φυλακὰς τοῦ Κράτους, ὅσας δὲν ἦσαν ἑτοιμόρροποι, εἰς ἀθλίαν κατάστασιν καὶ μὲ ἀπείρους ἀνάγκας καὶ ἐπὶ πλέον ἀπὸ τὴν γενικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὑποχρεώθην νὰ κάμω οἰκονομίας 15% ἐπὶ τῶν δαπανῶν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, τῶν τόσων πολὺ ἀξίων προσοχῆς καὶ τόσον πολὺ ἀναγκαίων. Δὲν εἶμαι μάγος, εἶπον ἀνωτέρω, οὔτε οἱ ἄνθρωποι κάμνουν θαύματα καὶ βεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι μὲ τὴν συνείδησίν μου, εἶμαι ἐν ἀπολύτῳ τάξει, διότι πᾶν ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ πράξω διὰ τὴν Δικαιοσύνην, τὴν ὁποίαν ἐπὶ ἔτη μακρὰ ἀπὸ ἄλλου βήματος ἐθεράπευσα, πᾶν ὅ,τι ἦτο ἀνθρωπίνως δυνατὸν νὰ πράξω, τὸ πράττω καὶ θὰ τὸ πράξω. Ἀλλὰ δυστυχῶς αἱ σαφεῖς ὑποδείξεις τοῦ ἀξιοτίμου, ἐξ Ἀθηνῶν συναδέλφου, προσκρούουν ἐπὶ τῶν ἀδυσωπήτων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ὁ Στρατάρχης Παπάγος καὶ οἱ Οἰκονομικοὶ Ὑπουργοί, ἔχουν ἀρίστην διάθεσιν ἐν σχέσει πρὸς τὴν Δικαιοσύνην καὶ ὅσον εἶναι δυνατὸν ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνάμεων τοῦ Κράτους τῶν οἰκονομικῶν, ὅσον εἶναι δυνατὸν βεβαίως εἰς μικρὰν ἔκτασιν παρέχουν τὴν ἐνίσχυσίν των εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης διὰ νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὰς ἀπαραιτήτους ἀνάγκας του. Ὅρα ἐν παρενθέσει καὶ τὴν τελευταίαν χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὸν διορισμὸν 60 Εἰρηνοδικῶν μὲ τοὺς ὁποίους κατώρθωσα νὰ ἐπανδρώσω ὅλα τὰ Εἰρηνοδικεῖα τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα ἀπὸ 6, 8 καὶ 10 ἐτῶν δὲν εἶχον γνωρίσει Εἰρηνοδίκην. Πᾶν ὅ,τι ἦτο ἀνθρωπίνως δυνατὸν νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ὁμιλῶν πρὸς ὑμᾶς τὸ πράττει καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εὑρίσκωμαι ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Δικαιοσύνης, θὰ ἀφιερώσω τὰς δυνάμεις μου εἰς τὴν βελτίωσιν —ἐφ’ ὅσον μοῦ εἶναι δυνατόν— τῶν δικαστικῶν πραγμάτων τῆς Χώρας. Αὐτὰ εἶχα τὴν ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς τονίσω, κύριοι συνάδελφοι, διότι εἶχε τὴν ἰδέαν, τὸ δικαίωμα, ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, ὁρμώμενος ἀπὸ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐντοπισμένον χαρακτῆρα νὰ ὁμιλήσῃ ὀρθότατα καὶ ὠφέλησεν ἀναμφισβητήτως ἡ ὁμιλία του ἐπὶ τῶν γενικωτέρων πραγμάτων τῶν ἀφορώντων τὰς ἀναμφισβητήτους ἀνάγκας τῆς δικαιοσύνης καὶ τὰς τῷ ὄντι ἀξίας ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέρας θεραπείας. Μετὰ ταῦτα εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν Βουλήν, τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι βουλευταί, νὰ κάμω μίαν ἐλαφρὰν παρέκβασιν. Οἱ ἀγορεύσαντες ἐπὶ τοῦ νοσοκομείου τούτου τῶν κρατουμένων μοῦ παρέχουν τὴν ἐντύπωσιν τῶν συγγραφέων, οἱ ὁποῖοι συγγράφουν, φερ’ εἰπεῖν, περὶ Ἀφρικῆς ἀπὸ τὸ γραφεῖον των χωρὶς νὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν Ἀφρικήν. Διότι ἄν, κύριοι βουλευταί, εἴχατε γνωρίσει τὸ νοσοκομεῖον τῶν κρατουμένων, ἢ ἐὰν μοῦ κάμετε τὴν εὐχαρίστησιν νὰ τὸ ἐπισκεφθῆτε κάποτε, θὰ ἀποκομίσητε ἱκανοποίησιν καί ὑπερηφάνειαν, διότι θὰ ἀντικρύσετε μίαν νησίδα πολιτισμοῦ. Τὸ ἐπεσκέφθην τρὶς ἢ τετράκις. Ἔμεινα ἀπολύτως ἱκανοποιημένος. Οἱ ἐργαζόμενοι ἐκεῖ, ἐργάζονται ὡς ἥρωες, διότι ὑπάρχουν ἰατροί, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν 800–900.000 μηνιαίως καὶ οἱ ὁποῖοι παραμένουν 24 ὥρας ὡς ἐφημερεύοντες. Αἱ ἀδελφαὶ νοσοκόμοι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐργάζονται δωρεάν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μὲ ὑπεχρέωσε νὰ σφίξω τὸ χέρι μιᾶς ἑκάστης καὶ νὰ τὰς συγχαρῶ.

§249Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Δὲν νομίζετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἀφοῦ προσφέρονται αἱ ἀδελφαὶ νοσοκόμοι δωρεάν, θὰ ὑπάρχουν καὶ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐδέχοντο δωρεὰν νὰ ὑπηρετήσουν;

§250Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν συντελέσετε εἰς τὴν ἀνεύρεσίν των, θὰ σᾶς εἶμαι εὐγνώμων. Λέγω ὅτι, μοῦ ἔκαμε κατάπληξιν τὸ ἑξῆς: Περιῆλθον τὰς αἰθούσας τοῦ νοσοκομείου. Εἰς τὰς αἰθούσας εὑρίσκοντο τὴν ἡμέραν ἐκείνην κατάδικοι κομμουνισταὶ εἰς βαρείας ποινάς, εἰς ἰσόβια δεσμὰ καὶ πολυετῆ κάθειρξιν. Καὶ ἐνῷ, ὡς γνωρίζετε ἀπὸ τὴν πεῖράν σας, πάντοτε, ὅταν βλέπουν ἕνα ἐκπρόσωπον τῆς Κυβερνήσεως ἀσθενεῖς καὶ μάλιστα κατάδικοι, ἁμιλλῶνται εἰς τὴν ὑποβολὴν παραπόνων, κατὰ τὸ πλεῖστον ἀσυστάτων, μοῦ ἔκαμε κατάπληξιν ὅτι ἑνὶ στόματι ἐξέφρασαν τὰς εὐχαριστίας των καὶ τὴν ἀπόλυτον ἱκανοποίησίν των διὰ τὴν καλήν των περίθαλψιν καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς στοργὴν τοῦ προσωπικοῦ, ἰατρῶν καὶ νοσοκόμων. Ἠσθάνθην μεγάλην ἱκανοποίησιν ἀπὸ τὸν τρόπον τῆς λειτουργίας αὐτοῦ τοῦ νοσοκομείου, τοῦ ὁποίου ἡ χρησιμοποίησις εἶναι ἀναμφισβήτητος. Ὡμίλησαν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, περὶ 50 κλινῶν. Αὗται αἱ 50 κλῖναι δὲν εἶναι ἀμετακίνητοι. Ἀπὸ αὐτὰς τὰς 50 κλίνας περνοῦν ἑκατοντάδες κρατουμένων ἀσθενῶν, ἀσθενῶν ἀπὸ βαρυτάτας παθήσεις. Εἰδικῶς διὰ τοὺς καρδιοπαθεῖς σᾶς γνωρίζω ὑπευθύνως ὅπως κάποιος ἐκ τῶν συναδέλφων, ὁμιλήσας, ἐβεβαίωσεν ὅτι ὑπάρχουσι πολλοὶ καρδιοπαθεῖς κρατούμενοι εἰς τὰς φυλακάς, τὸ δὲ νοσοκομεῖον κρατουμένων ηὐτύχησε νὰ ἔχῃ ἄρτιον ἐξοπλισμὸν ἀπὸ ἀπόψεως εἰδικῶν μηχανημάτων.

§251Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ὑπάρχει καὶ καρδιογράφος;

§252Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Μάλιστα, ὑπάρχει καὶ τὸ σχετικὸν μηχάνημα, τὸ ὁποῖον ἐστοίχισεν 25 ἑκατομμύρια. Σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα, κ.κ. βουλευταί. Εἰς τὰς φυλακὰς Κρήτης κρατοῦνται μεταξὺ τῶν ἄλλων 2 κατάδικοι μὲ βαρυτάτας ποινάς, οἱ ὁποῖοι πάσχουν ἀπὸ τόσον βαρέα καρδιακὰ νοσήματα, ὥστε οἱ ἐκεῖ θεράποντες ἰατροὶ συνέστησαν τὴν μεταφοράν των εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀλλὰ μὲ σύγχρονον διατύπωσιν τοῦ φόβου μήπως τυχὸν ἐκ τῆς μετακινήσεως, αὐτῆς ἀποθάνουν κατὰ τὴν μεταφοράν. Καὶ ἔχων συναίσθησιν τῆς εὐθύνης τὴν ὁποίαν εἶχον διὰ τὴν διαταγὴν τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ δώσω, ἔστειλα ἔγγραφον εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν καὶ τὸν ἐξουσιοδότησα νὰ διατάξῃ τὴν μεταφορὰν μόνον ὅταν κατὰ τὴν ὑπεύθυνον γνώμην τῶν ἰατρῶν, ὑπευθύνων ἀνθρωπίνως, διότι δὲν εἶναι βεβαίως θεοί, ἡ κατάστασίς των παρουσιάσῃ βελτίωσιν ὥστε νὰ ἐπιτρέπεται, νὰ ἐνδείκνυται ἰατρικῶς ἡ μεταφορά των εἰς τὰς Ἀθήνας ἄνευ κινδύνου τῆς ζωῆς των. Ἐὰν, κ. βουλευταί, δὲν ὑπῆρχε τὸ νοσοκομεῖον τῶν κρατουμένων, ὅπου αἱ 50 αὐταὶ κλῖναι δέχονται διαφόρους ἐναλλασσομένους ἀσθενεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζω, δὲν εἶμαι πρόχειρος, πόσους φθάνουν τὸν μῆνα ἢ τὸ ἔτος, ποῦ θὰ ἐνοσηλεύοντο αὐτοί; Καὶ πόσον θὰ ἐκόστιζον εἰς τὸ Κράτος; Νοσηλευόμενοι εἰς τὰ διάφορα Ἰδρύματα θὰ ἐκόστιζον περισσότερον ἢ ὀλιγώτερον;

§253ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Περισσότερον.

§254Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Καὶ δὲν θὰ εἶχον ἀνάγκην μονίμως καὶ 100 χωροφυλάκων, διὰ νὰ τοὺς φυλάττουν, οἱ ὁποῖοι 100 χωροφύλακες θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν καὶ δωμάτιον εἰς τὸ νοσοκομεῖον ἢ τὴν κλινικὴν πρὸς φύλαξιν τοῦ ἀσθενοῦς; Εἷς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων ὁμιλησάντων, ὁ ὁποῖος εἶχε κάποιαν ἀντίρρησιν, εἶπε καὶ τοῦτο: Ὅτι οἱ λοιποὶ πολῖται οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν κρατούμενοι, οἱ ὁποῖοι, πάσχοντες βαρέως τὴν καρδίαν, θὰ μεταφερθοῦν διὰ νὰ νοσηλευθοῦν εἰς αὐτὸ τὸ νοσοκομεῖον, οἱ πολῖται τῶν μερῶν αὐτῶν πῶς νοσηλεύονται; Οἱ πολῖται τῶν μερῶν αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν τελοῦν ὑπὸ τὴν κηδεμονίαν τοῦ Κράτους. Τὸ Κράτος εἶναι ἠθικὸν πρόσωπον, τὸ Κράτος ἔχει μίαν ἀποστολὴν ὑψηλήν. Τὸ Κράτος, ἡ Δημοκρατία, θάλπει τοὺς πολίτας καὶ τοὺς πάσχοντας καὶ τοὺς ὑπὸ φρούρησιν αὐτοῦ εὑρισκομένους καὶ τοὺς θάλπει ἐξ ἴσου. Καὶ τοῦ Κράτους αὐτὴ ἡ ἐμφάνισις εἶναι ἡ πολυτιμοτέρα ὑπηρεσία πρὸς τὸν πολιτισμόν μας. Ἐὰν οἱ πολῖται ἔχουν τὰς δυνατότητας τοῦ ἐλευθέρου ἀνθρώπου, οἱ κρατούμενοι ἔχουν τὰς ἀδυναμίας τοῦ δεσμώτου, τοῦ δεσμώτου ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, διότι παρέβησαν τὸν νόμον, τὸ ὁποῖον ὅμως Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ τοὺς κηδεμονεύῃ καὶ νὰ τοὺς κηδεμονεύῃ ἐντίμως. Τὸ νοσοκομεῖον αὐτὸ τῶν κρατουμένων ἐξυπηρετεῖ ἕνα σκοπὸν σπουδαῖον. Δυστυχῶς δὲν ἔγινεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου διὰ νὰ εἶμαι ὑπερήφανος. Ἔγινεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν προκατόχου καὶ δικαιοῦται οὗτος νὰ εἶναι ὑπερήφανος διὰ τὸ ἔργον αὐτό. Καὶ ἀπαντῶ εἰς τὸ τελευταῖον θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν εἷς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, τῆς αὐξήσεως τῶν κλινῶν. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὐηρεστήθη νὰ παράσχῃ τὴν συνδρομήν της εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ νοσοκομείου κρατουμένων, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ συνόλῳ της ἀντελήφθη καὶ τὴν ὠφέλειαν τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τὸ Κράτος ἡ ὕπαρξις τοῦ νοσοκομείου αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ τὸν πραγματικὸν ἐκπολιτιστικὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ καὶ παρέχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, τὰ μέσα ἐπεκτάσεως αὐτοῦ καὶ ἑπομένως καὶ αὐξήσεως τῶν κλινῶν τοῦ νοσοκομείου. Εἶμαι βέβαιος, κύριοι βουλευταί, γνωρίζων ὅλην τὴν καλὴν θέλησιν καὶ τῶν ἀντιλεξάντων καὶ ὅλην τὴν προσήλωσιν πρὸς τὰ ἰδανικὰ αὐτὰ τοῦ Κράτους, τὰ ὁποῖα ἰδανικὰ ἐκδηλοῦνται διὰ τῆς προστασίας, τῆς ἐπηυξημένης ἐὰν θέλετε, τὴν ὁποίαν προσφέρει εἰς τοὺς ὑπ’ αὐτοῦ κηδενευομένους, ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι αἱ ἀντιρρήσεις ἀπεχρωματίσθησαν καὶ ἐν τῇ συνειδήσει τῶν ἰδίων τῶν ὑποβαλόντων αὐτὰς καὶ ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει. (Χειροκροτήματα).

§255Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ παθολόγος καὶ ὁ καρδιολόγος νὰ εἶναι ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρόσωπον, ὅπως εἶναι εἰς τὸν Εὐαγγελισμόν;

§256Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Τὸν θέλετε. κύριε Σολομωνίδη, παθολόγον–καρδιολόγον; Θὰ πρόκειται τότε περὶ ἑνὸς ἰατροῦ ὁ ὁποῖος θὰ λαμβάνῃ 900.000 δραχμὰς καὶ ἀντὶ νὰ εἶναι ἐφημερεύων 24 ὥρας, δηλαδὴ δεσμώτης, θὰ μένῃ 12 ὥρας μόνον.

§257Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀπέδειξεν ὅτι οἱ καρδιολόγοι κοστίζουν τόσον ὀλίγα, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν τίποτε.

§258Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κατόπιν τῆς κάπως ὀξείας ἐπεμβάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι ἐὰν εὕρω κανένα ἰατρὸν διατεθειμένον νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του νὰ τὸν φέρω τὸ πρωΐ εἰς τὸ Γραφεῖον του. Κατόπιν τῆς προτάσεώς σας αὐτῆς, κύριε Ὑπουργέ, εἶμαι ὑποχρεωμένος διερμηνεύων διαισθητικῶς τὸ πνεῦμα τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι αὔριον τὸ πρωΐ θὰ τὴν ἔχετε αὐτὴν τὴν προσφοράν, ἐὰν ἀνακαλέσετε τὸ νομοσχέδιόν σας καὶ θὰ ἔχετε 10 ἐθελοντὰς ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι θὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον πρόβλημα τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ κ. Ὑπουργός, προτείνω ἐφ’ ὅσον νομίζει ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὅτι εἶναι δυνατὸν κάπως νὰ τακτοποιοῦνται οἱ ἰατροί, νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος ἄλλος. Ἐκεῖ, ποὺ λέγει «καρδιολογικὸν τμῆμα» νὰ λέγῃ, ὅτι θὰ προσλαμβάνεται ἰατρὸς ἔχων γνώσεις εἰδικάς. Εἰδικῶς ἐπιμένω εἰς τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἐκάματε καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μᾶς τὴν διευκρινήσετε, διότι ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι πιστεύετε, ὅτι τὸ Ἰατρικὸν Σῶμα εἶναι πρόθυμον εἰς θυσίας.

§259Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς βεβαιῶ ἀπολύτως, εἰλικρινῶς καὶ ὄχι κατὰ σχῆμα λόγου, ὅτι εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, κατοικῶν καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰς μεγάλας ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσφέρει τὸ Ἰατρικὸν Σῶμα καὶ τὸν ἀλτρουϊσμὸν τῶν Ἑλλήνων ἰατρῶν, τὸν ὁποῖον ἐπιδεικνύουν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καὶ εἰς πολέμους καὶ εἰς ἄλλας στιγμάς, δυσκόλους. Τὸ γνωρίζω, ὅπως τὸ γνωρίζομεν ὅλοι. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀξιώσῃ τὸ Κράτος νὰ ἔχῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του βιοπαλαιστὰς ἄνευ ἀμοιβῆς. Τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀμοίβῃ τοὺς ἐργαζομένους εἰς αὐτό. Εἶναι παράλογος ἡ ἀξίωσίς σας. Καὶ ἐὰν μοῦ ἐγένετο αὐτὴ ἡ προσφορά, θὰ τοὺς ηὐχαρίστουν, ἀλλὰ δὲν θὰ τὴν ἀπεδεχόμην διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἀπὸ ἀνθρώπους βιοπαλαιστάς, ἐπιστήμονας εἰς τὰ πρῶτα των μάλιστα βήματα, οἱ ὁποῖοι θὰ προσέλθουν, διὰ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των, νὰ ἀξιώσῃ τὸ Κράτος, νὰ τὰς προσφέρουν ἀμισθί; Ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀμείψῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται καὶ μάλιστα τόσον σκληρά. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένοι, ἐναλλασσόμενοι, νὰ παραμένουν 24 ὁλοκλήρους ὥρας ἐντὸς τοῦ νοσοκομείου, λαμβάνοντες, κύριοι συνάδελφοι,—καὶ κατὰ τοῦτο εἶναι ἀξιέπαινοι καὶ ἄξιοι συγχαρητηρίων—30.000 δραχμὰς ἡμερησίως.

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κ. Θεοφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§261Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ συγχωρεῖτε ἴσως, δὲν ἐξηγήθην σαφῶς καὶ δὲν ἔγινα ἀντιληπτὸς ἀπὸ τὸν εὐγενέστατον, συμπαθέστατον καὶ ἀξιολογώτατον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξα. Τὸ θέμα μου δὲν εἶναι, ἐὰν πρέπει νὰ περιποιούμεθα τὸν ἄρρωστον. Τὸ θέμα μου εἶναι, ἐὰν πρέπει νὰ ἔχωμεν δικαιοσύνην. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, θέλετε νὰ κάμετε τὸ νοσοκομεῖον, ἀποδεικνύετε ψυχικὴν ἀνωτερότητα, πολιτισμόν. Ἀλλά, ἐὰν θέλετε δικαιοσύνην καὶ δὲν ἠμπορῆτε νὰ τὴν κρατήσετε εἰς τὸ ὕψος της, τὶ ἐπιδιώκετε; Ὁ κ. Ὑπουργὸς παρεσύρθη ἀπὸ τὴν εὐγένειαν καὶ λεπτότητα τῶν αἰσθημάτων του, ὥστε ὁλόκληρον τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου του νὰ τὸν διαθέσῃ διὰ τοὺς ἀσθενεῖς. Ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ἔχει ἕνα ὡρισμένον προορισμόν, νὰ κρατῇ εἰς τὸ ὕψος της τὴν δικαιοσύνην. Ἐρωτᾶται, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅταν ἔχετε εἰς ὕψος τὸν ἄρρωστον καὶ εἰς βάθος τὴν δικαιοσύνην, νομίζετε ὅτι ἐξυπηρετοῦμεν τὸν τόπον; Τί δύναται νὰ γίνῃ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν; Δὲν ἠμποροῦμεν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου αὐτοῦ νὰ τὸν διαθέσωμεν διὰ νοσοκομεῖα. Αὐτὴ εἶναι δουλειὰ τοῦ Κράτους. Καὶ θὰ ἴδητε, μεθαύριον, ποῦ θὰ φέρετε τὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὸν ὀργανισμὸν αὐτοῦ, ὅτι πρόκειται περὶ δισεκατομμυρίων. Μακάρι νὰ τὰ ἔχετε.

§262Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν εἶμαι πρόχειρος εἰς τοὺς ἀριθμοὺς — ἐὰν ἤξευρον ὅτι θὰ ἐγένετο συζήτησις, θὰ ἤμην πρόχειρος — ἀλλὰ τὰ δισεκατομμύρια μοῦ φαίνονται μυθώδη ποσά.

§263Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς εὔχομαι νὰ μεγαλώσετε τὸ νοσοκομεῖον. Ἀλλὰ σᾶς εὔχομαι ἐπίσης νὰ μεγαλώσετε καὶ τὴν δικαιοσύνην καὶ νὰ τὴν καταστήσετε πλουσιωτέραν. Εὔχομαι νὰ τὸ πραγματοποιήσητε.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§265Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐὰν μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀγαπητός μου κ. Ὑπουργός, νὰ εἴπω δύο λέξεις. Ὅπως ἀνεπτύχθη τὸ θέμα ἀρχικῶς, ἐνόμισα ὅτι πρόκειται νὰ ἱδρυθῇ νοσοκομεῖον κρατουμένων, τὸ ὁποῖον θὰ ἐδημιούργει μίαν πρόσθετον δαπάνην εἰς τὸν προϋπολογισμὸν, τοὐλάχιστον, 50.000.000.000. Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως, ὅμως, τοῦ νομοσχεδίου καταφαίνεται, ὅτι καταργοῦνται ὡρισμένα τμήματα. Κύριε Ὑπουργέ, διατὶ δὲν μᾶς τὸ εἴπατε αὐτό, διὰ νὰ τὸ καταλάβωμεν; Καλῶς, λοιπόν, ἔχει τὸ νομοσχέδιον.

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ράπτης ἔχει τὸν λόγον.

§267Ν. ΡΑΠΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶσθε ἄξιος συγχαρητηρίων διὰ τὴν πρωτοβουλίαν σας, τῆς ἱδρύσεως τοῦ νοσοκομείου. Ἠκούσθησαν, ἀκριβῶς, ἀπόψε ἐν τῇ Βουλῇ, χαρακτηρισμοί, διὰ τοὺς ἀσθενεῖς, ἀκατανόητοι, χαρακτηρισμοὶ βαρεῖς. Ὅταν ὁ ἄρρωστος παγκοσμίως ἔχῃ ἐπιβληθῆ εἰς τὴν συνείδησιν καὶ τῶν καννιβάλων ἀκόμη, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν νὰ ὁμιλῶμεν μετὰ περιφρονήσεως δι’ ἀρρώστους, ὅταν μάλιστα αὐτοὶ εἶναι κρατούμενοι. Ἡ περιποίησις τῶν ἀσθενῶν, τῶν κρατουμένων πρὸ παντός, ἀποτελεῖ τίτλον τιμῆς δι’ ἓν Ἔθνος. Καὶ νομίζω, ὅτι ἡ πρωτοβουλία σας εἶναι ἀξιέπαινος.

§268Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, ἀποδέχομαι τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου, μὲ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§270ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 1113)1949 «περὶ ἱδρύσεως Νοσοκομείου κρατουμένων», ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Δικαιοσύνης Νομοπαρασκευαστικῆς Ἐπιτροπῆς».

§272Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, δέχομαι τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς;

§274ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Δικαιοσύνης μονίμου Νομοπαρασκευαστικῆς Ἐπιτροπῆς», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§277ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.45′ μ. μ.).