1954.02.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 38η

Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Καρότσης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν ὑπάρχει παρατήρησις;

§4Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Λιβαδᾶ.

§6Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρετηρήθη κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ὅτι ἀντηλλάγησαν μεταξὺ συναδέλφων ὕβρεις, αἱ ὁποῖαι ἐκθέτουν τοὺς βουλευτὰς ἔξω τῆς Βουλῆς.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Τὶ ἀκριβῶς θέλετε νὰ διατυπωθῇ εἰς τὰ πρακτικά; Διότι δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἀλλὰ θὰ ὁμιλήσωμεν ἐὰν τὰ πρακτικὰ ἔχουν ἐσφαλμένως διατυπωθῆ ἢ ὄχι. Λοιπόν, σᾶς παρακαλῶ, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα, ἐὰν τὰ πρακτικὰ ἀναγράφουν περιληπτικῶς τὸ ἐπεισόδιον ἢ θέλετε νὰ ἀναγραφοῦν ὅλαι αἱ ἐξενεχθεῖσαι φράσεις. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἐὰν ὅσα ἐλέχθησαν ἐγράφησαν ἢ ὄχι, δι’ ἄλλο θέμα δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§8Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πολὺ δύσκολος ἡ θέσις μου νὰ ἀπαντήσω ἐὰν πρέπει νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω, εἶναι ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, ἐὰν πράγματι ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν δι’ ἀδικήματα..... (Κωδωνοκρουσίαι).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπὶ τῶν πρακτικῶν, κ. Λιβαδᾶ, ἀφορᾶ τὴν οὐσίαν καὶ σᾶς ἀφαιρῶ τὸν λόγον. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Ἐγκρίνονται τὰ πρακτικά, ὡς διετυπώθησαν;

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὰ πρακτικὰ ἐπεκυρώθησαν.

§12Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε.....

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀφῄρεσα τὸν λόγον. Ἑπομένως δὲν ἔχετε νὰ ἀπαντήσετε τίποτε. Μὴ προχωρῆτε. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§14Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας καὶ Παξῶν κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν Σχολικῆς Ἐφορείας Ἐμπορικῆς Σχολῆς Κερκύρας, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ εἰσέτι πλήρωσιν τεσσάρων ὀργανικῶν θέσεων καθηγητῶν εἰς τὴν ἐν λόγῳ Σχολήν, καίτοι οἱ μαθηταὶ πληρώνουν τὴν εἰδικὴν εἰσφοράν διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ἑδρῶν. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας καὶ Παξῶν κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κερκυραίων ζητοῦντος ὑπαγωγὴν τῶν Δημοτικῶν ὑπαλλήλων ὁλοκλήρου τῆς Χώρας εἰς τὸ Ταμεῖον Ὑγείας Ὑπαλλήλων Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἀντὶ τοῦ Ι.Κ.Α. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ.κ. Ἀθ. Παπαθανάσης καὶ Ι. Νικολίτσας καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου, ζητούσης χορήγησιν πλασματικῶν δανείων εἰς ἅπαντας τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ ἄμεσον ἐπανέλεγχον ἐπεξεργασίας καπνῶν παρὰ τοῦ γραφείου Α.Ο.Ε. Κ. Ἀγρινίου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Π. Μόντζαλας, διὰ τηλεγραφήματός του, ἐκθέτει τὰς ὑπὸ τῶν πλημμυρῶν γενομένας καταστροφὰς εἰς τὴν κοινότητα Κερκίνης Σερρῶν, κατακλυσθείσης ὑπὸ τῶν ὑδάτων καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἀποστολὴν τροφίμων καὶ διάθεσιν πιστώσεως εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς κατοίκους τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος, ἀποστολὴν μηχανημάτων πρὸς ἔμφραξιν τῶν προξενηθέντων ρηγμάτων φράγματος Κερκινίτου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καλαβρύτων κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων 17 Κοινοτήτων περιφερείας Κλειτορίας–Λευκασίας ἐπαρχίας Καλαβρύτων, ζητούντων ἄμεσον λῆψιν μέτρων πρὸς διευθέτησιν τῆς κοίτης τῶν ποταμῶν Λάδωνος καὶ Ἀροανείου, τὰ ὕδατα τῶν ὁποίων κατέκλυσαν ὁλόκληρον τὴν ἐκ 10.000 στρεμμάτων καλλιεργήσιμον ἔκτασιν τῶν ὡς ἄνω Κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἀποστολὴν ζωοτροφῶν εἰς τὰς καταστραφείσας ἐκ τῆς κακοκαιρίας ὀρεινὰς περιοχὰς Χαλκιδικῆς, ἄλλως χορήγησιν δανείων πρὸς ἀγορὰν τοιούτων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Π. Βουδούρης καταθέτει ἀναφορὰν στρατιωτικῶν συνταξιούχων (τέως τεχνιτῶν ἀεροπορίας), διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου περικοπὴν 2½ βαθμῶν ἐκ τῆς συντάξεώς των καὶ ζητούντων βελτίωσιν τῶν συντάξεών των, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 530)45. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Δ. Ἀλιπράντης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Διδασκαλικῆς Ὁμοσπονδίας Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένης διὰ τὰς προτεινομένας ἀντιεπιστημονικὰς καὶ ἀντιθέτους πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους ἐκπαιδευτικὰς μεταρρυθμίσεις καὶ ζητούσης τὴν ἀπόρριψιν πάσης προτάσεως περιορισμοῦ τῆς ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζομένης ἑξαετοῦς ὑποχρεωτικῆς ἐκπαιδεύσεως τῶν Ἑλληνοπαίδων. Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζὲς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ν. Πουρνάρα, τέως ἐνωμοτάρχου, ζητοῦντος χορήγησιν τῶν 10)50 εἰς τοὺς συνταξιούχους Χωροφυλακῆς καὶ ἐν γένει βελτίωσιν τῶν συντάξεών των. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαμαστοράκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 114 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ι. Παπαμαστοράκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ ἡμετέρων ἐνεργειῶν πρὸς ἀποδέσμευσιν τοῦ κατεχομένου ὑπὸ Στρατιωτικῶν Ὑπηρεσιῶν Τμήματος τοῦ ἐν Ἡρακλείῳ Κρήτης Καπετανακείου διδακτηρίου τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ εἶχεν ἀνακοινώσει ἡμῖν ὅτι τυγχάνει προσωρινῶς ἀδύνατος ἡ ἐκκένωσις τοῦ οἰκήματος τούτου ὡς μὴ ὑπαρχόντων ἑτέρων οἰκημάτων διὰ τὴν μεταστέγασιν τῶν ἐν αὐτῷ στεγαζομένων στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ὅτι εὐθὺς ὡς τοῦτο καταστῇ δυνατὸν θὰ διαταχθῇ ἡ ἐκκένωσις αὐτοῦ. Ἤδη καθ’ ἃ ἀνεκοίνωσεν ἡμῖν προφορικῶς ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν, διετάχθη ἡ ἐκκένωσις τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15.2.54

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 826)16.2.54 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου περὶ διαθέσεως πιστώσεως ἐκ τοῦ Προγράμματος «Πρόνοια–Ἐργασία», δι’ ἐκτέλεσιν ἔργου (κατάστρωμα Γεφύρας περιοχῆς Κοινότητος Φατηρίου Θεσπρωτίας), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ἀπὸ 19 Νοεμβρίου 1935 Β. Διατάγματος δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 334 (τεῦχος πρῶτον) φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, τὸ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας ἐφαρμοζόμενον Πρόγραμμα «Πρόνοια διὰ τῆς Ἐργασίας», ἠνοποιήθη εἰς ἑνιαῖον Πρόγραμμα (Μικρῶν κοινωφελῶν Ἔργων) αἱ δὲ σχετικαὶ πιστώσεις διὰ τὴν κίνησιν τοῦ ἑνιαίου τούτου προγράμματος ἐγγράφονται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, τὸ ὁποῖον διαθέτει τὰς πιστώσεις ταύτας βάσει τῆς διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὡς εἴρηται διατάγματος, καθοριζομένης διαδικασίας. Συνεπῶς ἐπὶ τοῦ θέματος ὅπερ θίγει ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπασταύρου, ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ οὐχὶ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19.2.54

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 528)5.2.54 ὑμετέρου διαβιβάζοντος ὑπ’ ἀριθ. 124 ἐρώτησιν βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ, τὰ κάτωθι: Τὰ ἐν ταῖς παραγράφοις 1, 2, 3 καὶ 4 τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ ἀναφερόμενα ἀνταποκρίνονται πλήρως πρὸς τὴν πραγματικότητα μὲ τὴν συμπλήρωσιν ὅτι ἡ παρὰ τοῦ Γεωργίου Ἀρβανίτη, δωρεὰ τῆς οἰκίας, ἐγένετο οὐχὶ πρὸς τὸ Δημόσιον ἢ πρὸς τὸ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9816)15.2.46 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ὑγιεινῆς καὶ Οἰκονομικῶν ἱδρυθὲν καὶ μὴ λειτουργῆσαν πρόσκαιρον Νοσοκομεῖον, ἀλλὰ εἰς τὸ διὰ τοῦ ἀπὸ 13.10.40 Β. Δ. ἱδρυθὲν ἵδρυμα Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Παρὰ ταῦτα ὄντως τὸ Ὑπουργεῖον ἀνέλαβε τὴν διασκευὴν τούτου δαπανῆσαν μέχρι στιγμῆς 165.000.000. Ἐπίσης εἶναι ἀληθὲς ὅτι αἱ ἐργασίαι πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν διασκευῶν ἐσταμάτησαν ἀπὸ τοῦ 1950 καὶ διὰ καθαρῶς τεχνικοὺς λόγους (ἐκκαθάρισις, ἐργολαβία Γαλάνη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων), ὥστε νὰ κατορθωθῇ ἡ δημοπράτησις τοῦ ὑπολοίπου ἔργου, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ τακτοποιηθῇ ἡ κυριότης τῆς στερηθείσης οἰκίας ἐφ’ ἧς ἐγένοντο αἱ δαπάναι ἐπισκευῶν. Καθ’ ἡμᾶς, ἡ διασκευὴ τῆς ὡς ἄνω οἰκίας δὲν ἐδικαιολογεῖτο ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι νοσηλευτήριον ἐν τῇ ἐννοίᾳ ἑνὸς πλήρους νοσοκομείου ἐν Ναυπάκτῳ εἶναι ἀδύνατος καὶ διότι ἡ τοποθεσία τοῦ ἀκινήτου εἰς ἐμβαδὸν τοῦ οἰκοπέδου δὲν ἦσαν τὰ ἐνδεδειγμένα καὶ διότι ἐλλείπουσιν αἱ προϋποθέσεις λειτουργίας νοσοκομείου ἐν Ναυπάκτῳ. Πάντως καθ’ ἡμᾶς, ἀντὶ νοσοκομείου εἰς Ναύπακτον, ἐνδείκνυται ἡ λειτουργία ἑνὸς Κοινοτικοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ, ὡς τοιοῦτον προβλέπει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2592)53

Ν. Δ.

Κατὰ συνέπειαν ἡ ἀποπεράτωσις τῆς διασκευῆς τῆς οἰκίας δωρεᾶς Γ. Ἀρβανίτη, ἐπιβάλλεται ἵνα εἰς ταύτην ἐγκατασταθῇ ὁ Ὑγειονομικὸς Σταθμὸς, ἀλλὰ πάντως ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν μετατροπῆς τοῦ δωρητηρίου, ἵνα ἡ οἰκία περιέλθῃ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17.2.54

Ὁ Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ κ. Ε. Μαρινάκης (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13)15.1.54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς ἐπιτρέπεται ἡ ναυτολόγησις ἐπὶ σπογγαλιευτικῶν πλοίων κατὰ τὴν θερινὴν σπογγαλιευτικὴν περίοδον 1954 καὶ χειμερινὴν τοιαύτην 1954–1955 Δωδεκανησίων δυτῶν μὴ ἀπογεγραμμένων». Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης), καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 2803)41 «περὶ Στρατιωτικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τούτου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προαγωγῆς εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμὸν ὑπηρετούντων ἐφέδρων ἐκ μονίμων Ἀξιωματικῶν». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως 1) τοῦ Α. Ν. 1324)49 κυρωθέντος διὰ τοῦ Νόμου 1487)1950 καὶ 2) τοῦ Νόμου 1994)52». Οἱ κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Σ. Ἀλλαμανῆς, Λ. Κουτσοπέταλος καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2516)1953 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος κ. λ. π.».

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου καὶ Συντονισμοῦ περὶ τῶν ληπτέων μέτρων διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἑσπεριδοειδῶν ἐσοδείας 1953–54.

§16Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις κατετέθη τὸν Σεπτέμβριον. Τὰ μέτρα εἶναι ἤδη γνωστά. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχῃ νὰ ἀνακοινώσῃ τι περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων, καλῶς, ἄλλως ἂς τὸ ἀναβάλωμεν δι’ εὐθετώτερον χρόνον.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§18Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἐκκρεμότης ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ ἐπερώτησις, ἐκ μέρους ἄλλων ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ Κυβέρνησις, ἐπιθυμεῖ νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα εἰς πρώτην εὐκαιρίαν, διότι θὰ μᾶς δοθῇ ἡ ἀφορμὴ νὰ ἀνταλλάξωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος τὰς ἀπόψεις μας. Νομίζω δέ, ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν καὶ τὰ ὁποῖα βέβαια δὲν ἔχουν ἀκόμη παραγάγει τὸ σύνολον τῶν ἀποτελεσμάτων των, εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα διὰ πρώτην φορὰν λαμβάνονται καὶ εἶναι ὀρθὸν νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν μέτρων τούτων, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Διότι ἐφέτος δὲν ἐλήφθησαν μόνον μηχανικὰ μέτρα, ὅπως ἐλαμβάνοντο ἄλλοτε διὰ τῆς χορηγήσεως ἑνὸς εἰδικοῦ πρὶμ διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἐξαγωγὴ—αὐτόματος εἶναι ἡ διευκόλυνσις τῆς ἐξαγωγῆς μέχρις ἑνὸς ὁρίου, διὰ τῆς γενομένης νομισματικῆς ἀναπροσαρμογῆς — ἀλλ’ ἐλήφθη καὶ σωρεία ἄλλων μέτρων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἠμπορέσῃ ἡ βιοτεχνία καὶ ἡ βιομηχανία τῶν χυμῶν νὰ ἀναπτυχθῇ, ὡς καὶ μέτρα ἀκόμη ἀγορανομικά, διασφαλίζοντα τὴν κατανάλωσιν τὴν ἐσωτερικὴν τῶν χυμῶν. Καὶ νομίζω, ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ λάβῃ γνῶσιν αὐτῶν τῶν ἀποφάσεων καὶ τῶν σχεδίων καὶ ἐν πολλοῖς τῶν ἐπιτευχθέντων ἀποτελεσμάτων, ἡ Βουλή. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ βεβαίως σήμερον νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἁπλῆς ἐρωτήσεως διὰ τοῦτο παρακαλῶ νὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν ἐπερώτησιν τὸ σύνολον τοῦ θέματος.

§19Χ. ΡΙΖΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι σπουδαιότατον καὶ νὰ ὁρισθῇ εἰδικὴ συζήτησις.

§20Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ παραβιάσω τὸν Κανονισμόν, κ. Ρῖζε, καὶ λυποῦμαι πολύ. Ὁ κ. Ἀθ. Παπαθανάσης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, περὶ τοῦ ἂν ἐχορηγήθη ἄδεια ἐξαγωγῆς ὀρύζης εἰς τοὺς Ε. Μπενουσιὰν καὶ Δ. Φουσιάνην καὶ τὴν ἐν καταφατικῇ περιπτώσει κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν ἀντιγράφου ταύτης.

§22ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Μοὶ κατηγγέλθη, κ. Ὑπουργέ, δίς, ὅτι ἐξεδόθη ἄδεια ἐξαγωγῆς ὀρύζης ὑπὸ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει μου ἀναφερομένων Μπενουσιὰν καὶ Φουσιάνη, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ ὅτι πρὸς τοῦτο εἶχον ὑποβληθῆ πιστοποιήσεις βεβαιοῦσαι, ὅτι ἡ ἀγορὰ τῆς ὀρύζης ἐγένετο μετὰ τὴν 9ην Ἀπριλίου 1953, ἡμερομηνίας τῆς νομισματικῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἐνῷ αὕτη εἶχεν ἀγορασθῆ πρὸ ταύτης. Παρακαλῶ ὅπως, ἐρευνηθῇ τὸ ζήτημα πρὸς διαπίστωσιν τῆς ἀκριβείας ἢ μὴ τοῦ γεγονότος.

§23Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. συναδέλφου, διετυπώθη περιληπτικῶς εἰς τὰ πρακτικὰ, ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἀντελήφθην τὸ ἀκριβὲς της περιεχόμενον, ὅπως ἔσχον τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω καὶ πρὸ ὀλίγου εἰς τὸν ἐρωτῶντα, κ. συνάδελφον. Ἐνόμιζον, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἐρωτήσεως ἀφορώσης εἰς τὴν τελευταίαν περίοδον καὶ ἡ ὑπηρεσία μὲ ἐπληροφόρησεν, ὅτι οὐδεμία τοιαύτη ἄδεια ἐξαγωγῆς ἐχορηγήθη ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου, διότι τὰς ἀδείας ταύτας, τυπικὰς ἄλλωστε ἐντελῶς, χορηγεῖ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος. Ἔτσι ὅμως, ὅπως θέτει, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος τὸ θέμα ἀπόψε, εἶναι πράγματι ἄξιον ἐρεύνης. Δὲν εἶχεν ἀντιληφθῆ, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ὑποθέσεως, ἡ ὁποία ἀφεώρα εἰς τὸ παρελθόν, εἰς προηγουμένην περίοδον καὶ θὰ διατάξω ἀμέσως ἔρευναν, ἐπιφυλάσσομαι δέ, νὰ ἀνακοινώσω τὰ ἀποτελέσματα.

§24Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἶναι ἀληθές, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ περίληψις τῆς ἐρωτήσεως, ἡ ὁποία ἀνεγράφη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, εἶναι πολὺ ἐλλιπής.

§25Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Λυποῦμαι, κ. συνάδελφε, διότι ἐγὼ αὐτὴν τὴν περίληψιν τῆς ἐρωτήσεως εἶχα μόνον ὑπ’ ὄψιν μου.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Παξῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν Ὑποκαταστήματος Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ζητούντων ἀναθεώρησιν ἀποφάσεως τῆς Διοικήσεως.

§27Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλπίζω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκφράσω τὸ παράπονον τῶν κατοίκων τῶν Παξῶν, διότι κατηργήθη τὸ ἐκεῖ ὑποκατάστημα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ μόνον ὑποκατάστημα, τὸ ὁποῖον κατηργήθη διὰ λόγους οἰκονομίας εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Βεβαίως ἡ κατάργησις ἔγινε διὰ λόγους καθαρῶς οἰκονομικοὺς, γνωρίζετε ὅμως, ὅτι εἰς τὴν ζωὴν τῶν ἐπαρχιῶν ὑπάρχουν καὶ ἄλλα συμφέροντα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μεταξὺ τῆς καταθέσεως τῆς ἐρωτήσεως καὶ σήμερον ἔχει ἡ ὑπόθεσις κριθῆ, τὸ ὑποκατάστημα ἔχει καταργηθῆ καὶ ἀντικατεστάθη, ἀπὸ ἕνα ἁπλοῦν ἀνταποκριτήν, καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ παρεκάλουν τώρα, τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, εἶναι τοῦτο, νὰ συστήσῃ τοὐλάχιστον εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης νὰ ἔχῃ ὁ ἀνταποκριτὴς τῶν Παξῶν τὰ κεφάλαια ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διέθετεν εἰς τὸ παρελθὸν τὸ ὑποκατάστημα διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς μικρᾶς ἀγορᾶς τῆς νήσου.

§28Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Θὰ προβῶ εἰς τὴν τελευταίαν ταύτην σύστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν μοῦ συνιστᾷ νὰ προβῶ, ὁ κ. συνάδελφος. Ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ ἀκολουθουμένη ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου, πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, φοβοῦμαι, ἡ μόνη δυνατή. Διότι ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐξυγιανθῇ τὸ τραπεζικόν μας σύστημα καὶ ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐλαφρυνθῇ ἡ οἰκονομία ἀπὸ τὸ βάρος τῶν ἐξόδων διοικήσεως τῶν Τραπεζῶν καὶ δὴ τῶν μεγάλων Τραπεζῶν, θὰ πρέπει κατ’ ἀνάγκην νὰ γίνουν ὡρισμέναι συμπτύξεις. Ἐὰν ἄλλωστε, τὴν περιωρισμένην ἐργασίαν τοῦ ὑποκαταστήματος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Παξῶν, δύναται νὰ τὴν ἐκτελέσῃ ἕνας ἄνθρωπος, τόσον τὸ κολύτερον. Ἐκτὸς τούτου ὑποθέτω, ὅτι εἰς τοὺς Παξούς, λειτουργεῖ ὑποκατάστημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, μὲ τὸ ὁποῖον κατ’ ἐξοχήν, συναλλάσσονται οἱ πληθυσμοί, τῆς περιοχῆς.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ε. Πλακονούρη, ἀπολυθέντος ὑπαλλήλου τοῦ Α.Σ.Ο., διαμαρτυρομένου δι’ ἄδικον ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἀπόλυσίν του καὶ καταγγέλλοντος διαφόρους ἀνωμαλίας.

§30Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος καταγγέλλῃ ψευδῶς, παρακαλῶ νὰ τὸν παραπέμψετε εἰς τὸν εἰσαγγελέα, ἄλλως νὰ ἐξετάσητε τὴν ὑπόθεσιν.

§31Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ποῦ εἶναι ἡ καταγγελία του;

§32Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Σᾶς διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§33Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Αἱ καταγγελίαι του δὲν μοῦ ἔχουν διαβιβασθῆ.

§34Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ σᾶς τὰς δώσω ἐγώ. Ἐὰν μὲν εἶς ἄνθρωπος καταγγέλλῃ ψευδῶς, παρακαλῶ νὰ τὸν παραπέμψετε εἰς τὸν εἰσαγγελέα, ἄλλως νὰ ἐξετάσετε τὴν ὑπόθεσιν του αὐτήν.

§35Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἀφοῦ τὴν ἔχετε σεῖς τὴν ἀναφοράν του, νὰ μοῦ τὴν δώσετε.

§36Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ σᾶς στείλω ἀντίγραφον τῆς ἀναφορᾶς.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Προέδρων τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Κάτω Δαφνουδίου Σερρῶν, ζητούντων τὴν καταβολὴν πρὶμ καπνῶν ἐσοδείας 1952.

§38Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς κοινῆς ἀποφάσεως ἣν ἐλάβατε μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν συναδέλφου σας περὶ ἐπιδοτήσεως τῶν παραγωγικῶν καπνῶν ἐσοδείας 1952, ἐξηρέθησαν τὰ καπνὰ τῶν χωρίων ἐκείνων εἰς τὰ ὁποῖα ἡ μέση πραγματοποιηθεῖσα τιμὴ πωλήσεως ὑπερβαίνει τὴν μέσην τιμὴν πωλήσεως τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1951 σὺν τῇ ἐπιδοτήσει πλέον τοῦ 50% ἀσχέτως πολλαπλασίου προπολεμικῆς τιμῆς, εἰς τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ ἡ ἐπιτευχθεῖσα μέση τιμὴ ἐσοδείας 1952. Μεταξὺ τῶν χωρίων ἅτινα ἀπεκλείσθησαν τῆς ἐπιδοτήσεως ἂν καὶ τὰ καπνά των ἐπωλήθησαν πρὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου 1953 εἶναι καὶ τὸ Δαφνοῦδι Σερρῶν. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ Δαφνοῦδι ἐπραγματοποίησε μὲν διὰ τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1952 τιμὴν ἀνωτέραν τῆς μέσης τιμῆς τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1951 πλέον τοῦ 50% ἀλλ’ ἡ τιμὴ αὕτη μόλις ἔφθασεν εἰς τὸ 238πλάσιον τῆς προπολεμικῆς τιμῆς. Ἐκτὸς τοῦ Δαφνουδίου, ἀπεκλείσθησαν τῆς ἐπιδοτήσεως καὶ τὰ καπνὰ τῶν χωρίων Δραβίσκου, Δομήρου, Θολοῦ, Ν. Φυλῆς, Τούμπας, Ἑπταμύλων, Μετοχίου, Οἰνούσης, Ἁγ. Δημητρίου, Δάφνης, Καστανοχωρίου, Νικοκλείας, Χουμνικοῦ, Ἁγ. Παρασκευῆς, Ἀηδονοχωρίου, Ἀμπέλλων Βέργης, Ζερβοχωρίου Θερμῶν, Βυρωνείας, Λαγωνίου καὶ Καστανούσης. Εἰς ἅπαντα τὰ ἀνωτέρω καπνοχώρια τοῦ Νομοῦ Σερρῶν ἡ πραγματοποιηθεῖσα τιμὴ τῶν πωληθέντων πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καπνῶν ἐσοδείας 1952 εἶναι σημαντικῶς κατωτέρα τοῦ 280πλασίου τῆς προπολεμικῆς τιμῆς. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπραγματοποίησαν τιμήν, ἀνωτέραν τῆς τοιαύτης τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1951 πλέον τοῦ 50%, δὲν εἶναι ἐπαρκὴς δικαιολογία διὰ νὰ ἀποκλεισθῶσιν τῆς ἐπιδοτήσεως, οὔτε δὲ εἶναι δίκαιον νὰ λαμβάνωμεν ὡς βάσιν μόνον τὴν τιμὴν τῶν καπνῶν τῆς ἐσοδείας 1951, διότι τὰ καπνὰ ἦσαν κακῆς ποιότητος καὶ οἱ παραγωγοί μας τότε ἐπλήγησαν ὑπὸ τῆς θεομηνίας τῆς χαλάζης, ἀπόρροια τῆς ὁποίας ἦτο ἡ κακὴ ποιότης καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ μικρὰ τιμὴ τῶν καπνῶν τοῦ 1951. Δὲν εἶναι δὲ ὀρθόν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν πέρυσι ὑπὸ τῆς θεομηνίας, νὰ πληγῶσιν ἐφέτος καὶ διὰ τοῦ μέτρου τῆς ἐξαιρέσεώς των ἐκ τῶν μέτρων ἐπιδοτήσεως. Παρακαλῶ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. Ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου καὶ δι’ αὐτῶν ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐπεκτείνωσιν τὸ στοργικὸν των ἐνδιαφέρον καὶ ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν μας τῶν ὡς ἄνω Συνοικισμῶν καὶ διότι τοῦτο ἐπιβάλλει τὸ καλῶς ἐννοούμενον δίκαιον, ἀλλὰ καὶ διότι οἱ καπνοπαραγωγοί μας οὗτοι εἶναι ἄξιοι τῆς τιμῆς τοῦ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος ὑπὲρ αὐτῶν. Τοὺς ἔπληξε πέρυσιν ἡ θεομηνία, δίκαιον εἶναι προσθέτως νὰ τοὺς προστατεύσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὄχι νὰ τοὺς ἀποκλείσῃ.

§39Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὁμολογῶ, ὅτι αὐτὴν τὴν εἰδικωτάτην περίπτωσιν, ὑπὸ τὸ φῶς τῶν στοιχείων, τοῦ κ. συναδέλφου, δὲν τὴν ἐγνώριζα. Θὰ ἐξετάσω ὑπὸ εὐμενέστατον πρῖσμα τὴν ἄποψιν καὶ θὰ ἴδω τί ἠμπορῶ νὰ κάμω.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Βύζας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Βλάστης Κοζάνης, ζητοῦντος ἄμεσον ἀποστολὴν ζωοτροφῶν καὶ τροφίμων εἰς τοὺς ἀποκεκλεισμένους ἐκ τῶν χιόνων κατοίκους τῆς Κοινότητός του.

§41Β. ΒΥΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἐκ μέρους τῶν κατοίκων διὰ τὴν ἄμεσον ἀποστολὴν τῶν αἰτηθέντων ζωοτροφῶν καὶ τροφίμων. Ἡ ἀναφορὰ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σερβίων Νομοῦ Κοζάνης, πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ζητοῦντος ἐφοδιασμὸν μὲ ζωοτροφὰς καὶ διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ Ἀηδήμονος κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐπ’ αὐτῆς ἐγγεγραμμένου βουλευτοῦ κ. Δ. Ζησοπούλου.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ρῖζος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Πιστωτικῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἰωαννίνων, αἰτουμένης ἀπαγόρευσιν τῆς εἰσαγωγῆς ξυλείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, κλπ.

§43Χ. ΡΙΖΟΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἰωαννίνων καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως τὴν ἐξετάσῃ μετ’ εὐμενείας.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίας Σοφίας Τριχωνίδος πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ζητοῦντος τὴ ἐπανεγγραφὴν εἰς τὰς καταστάσεις σίτου τῶν διαγραφομένων 200 ἀπόρων τῆς Κοινότητός του.

§45Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ, διότι ὁ καταθέσας τὴν ἀναφορὰν εἶναι ὁ συνάδελφος κ. Νικολίτσας, ἐγὼ δὲ εἶμαι ἐπίκουρος.

§46Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν ὑπάρχει λόγος τις νὰ ἀναβληθῇ. Διαβεβαιῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι θὰ κάμω τὴν ἔρευναν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Δὲν ὑπάρχει λόγος, κύριε Πρόεδρε, νὰ κρατῶμεν ἐκκρεμεῖς ἐρωτήσεις. Ἐὰν ἔχουν ἀνάγκην οἱ κάτοικοι αὐτοὶ θὰ λάβουν.

§47ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀφοῦ, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπιθυμεῖ τὴν συζήτησιν, τὸν παρακαλῶ ὅπως ἐξετάσῃ μετ’ εὐμενείας τὸ αἴτημα τῆς Κοινότητος. Ἁγίας Σοφίας, διότι πρόκειται περὶ δικαίου αἰτήματος καὶ προφανῶς δικαιολογημένου.

§48Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Σᾶς εἶπον, κ. συνάδελφε, καὶ σᾶς διαβεβαιῶ καὶ πάλιν ὅτι θὰ τὴν ἐξετάσω.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γκελεστάθης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Κριατσίου, Ἀρτοτίνης, Ὑψηλοῦ Χωρίου καὶ Κερασιᾶς ζητούντων ρῖψιν τροφίμων ἀπὸ ἀέρος, λόγῳ τοῦ ἐκ χιόνος ἀποκλεισμοῦ των.

§50Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Νομάρχης ἔλαβον τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει λόγος περαιτέρω συζητήσεως.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθείσης τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν ἐρωτήσεων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, εἰσερχό-

μεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν συσχετισθεισῶν ἐπερωτήσεων τῶν ἀφορωσῶν τὴν ἀπόλυσιν τῶν Κοινοταρχῶν. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς παρακαλεῖται νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του.

§52Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρεκαλέσαμεν προχθὲς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βορ. Ἑλλάδος νὰ καταθέσῃ τὸν φάκελλον τῶν δύο Κοινοτικῶν ἀρχόντων τοῦ Εὐρώπου οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς δὲν τὸν κατέθεσεν ὡς θὰ ἔπρεπε, διὰ νὰ ἴδωμεν καὶ ἡμεῖς ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπερωτήσωμεν ἢ ὄχι. Ἐδήλωσεν ὅμως ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀνῆκον εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ ὅτι ἔδρασαν μετὰ τὸ 1947. Μετὰ τὸ 1947 ὅμως εἶχον δρᾶσιν; Τοῦτο ἔχει ἀξίαν, διότι ὡς εἶναι γνωστὸν ἐὰν κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς ἐνετάχθησαν εἰς τὸ ΕΑΜ τὸ ἔκαμαν, διότι ἤκουσαν τὰ ξένα ραδιόφωνα, τὰ ὁποῖα ἐκαλοῦσαν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν Ἐθνικὴν ἀντίστασιν. Ἔκτοτε ὅμως δὲν ἀνεμίχθησαν εἰς ἄλλην ἀντεθνικὴν δρᾶσιν. Ἀπὸ τὸ 1950 δὲ ὅτε συνεστήθη ἡ ΕΠΕΚ ἐνετάχθησαν εἰς τὰς τάξεις της καὶ ἀποτελοῦν ἔκτοτε μέλη καὶ στελέχη της, ὡς ἐκ τῆς δηλώσεως ταύτης τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Κόμματος διαπιστοῦται. Καταθέτω τὴν δήλωσιν αὐτὴν διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅτι πρόκειται περὶ στελεχῶν τῆς ΕΠΕΚ, τὰ ὁποῖα ἀπὸ τοῦ 1950 ἀγωνίζονται εἰς τὰς γραμμάς της. Ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι βλέπομεν νὰ ἀκολουθοῦν τὴν πολιτικήν μας καὶ νὰ ἀνήκουν εἰς τὴν οἰκογένειαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπολιτεύσεως τοὺς θεωροῦμεν φίλους μας. Δι’ αὐτὸ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ νὰ παρουσιάσῃ δρᾶσιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν σήμερον ἀντεθνικήν, ἡμεῖς δὲν θὰ ζητήσωμεν τὴν ὑποστήριξιν τῶν ἀντεθνικῶς δρώντων. Ἀλλὰ τοὺς δύο Κοινοτικοὺς συμβούλους τοῦ Εὐρώπου οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς μᾶς ἠκολούθησαν καὶ ἐνετάχθησαν εἰς τὰς τάξεις μας, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς προστατεύσωμεν. Καταθέτω τὴν δήλωσιν διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Κυβέρνησις.

§53Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ὑπενθυμίσω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ εἰς τὴν δημοσιότητα στοιχεῖα, ἀλλὰ ὅτι οἱοσδήποτε ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, ὡς καὶ ὁ κ. Ζορμπᾶς, ἐὰν θέλῃ νὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ φακέλλου δύναται νὰ ἀποταθῇ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος διὰ νὰ λάβῃ ὅλα τὰ στοιχεῖα. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος θὰ ἠδύνατο καὶ προχθὲς ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐπερώτησιν, νὰ καταθέσῃ ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ εἶχε κάθε λόγον νὰ τὸ κάμῃ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς σκοπιμότητος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συζητήσεως. Δὲν τὸ ἔκαμεν ὅμως διότι ἐνόμισεν ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἔλθουν εἰς τὴν δημοσιότητα ὡρισμένα στοιχεῖα. Διατὶ λοιπὸν ἐπιμένετε; Οἱ ἐνδιαφερόμενοι δύνανται νὰ ἀποταθοῦν εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Βορείου Ἑλλάδος ἡ ὁποία κρατεῖ ὅλα τὰ στοιχεῖα.

§54Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀνήκουν εἰς τὴν ΕΠΕΚ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ παραμείνουν εἰς τὰς θέσεις των, ἂς τοὺς ἀπολύσῃ.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅτι κατὰ σειρὰν ἐπερωτώντων εἶναι οἱ κ. κ. Σπυρόπουλος, Ἐλευθεριάδης, Ἀνδρεάδης καὶ Μουράτογλου. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν προηγήθη ὁ κ. Δημάδης, ὁ ὁποῖος ὅταν ἐκλήθη ἀπουσίαζεν. Ἐπειδὴ ἐζήτησεν ἤδη νὰ λάβῃ τὸν λόγον δέχονται οἱ ἐπερωτῶντες νὰ λάβῃ τὸν λόγον ὁ κ. Δημάδης;

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Δημάδης ἔχει τὸν λόγον.

§58Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τῆς ὑπὸ συζήτησιν ἐπερωτήσεως, εἶχον παρακαλέσει τὸν Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, ὅπως καταθέσῃ τοὺς φακέλλους μεθ’ ὅλων τῶν στοιχείων τοὺς ἀφορῶντας τὰς ἀπολύσεις τῶν Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Συμβούλων τοῦ Νομοῦ Πιερίας ὡς καὶ τὸ πόρισμα τῶν κατὰ τοῦ Δημάρχου Κατερίνης ἀνακρίσεων. Καὶ λέγω τοῦ Νομοῦ τούτου, διότι ὁ Νομὸς αὐτὸς δὲν ἀποτελεῖ οὔτε παραμεθόριον περιοχήν, ἀλλὰ μεθόριον τῆς Θεσσαλίας καὶ δὲν ὑπάρχει οὔτε λόγος ἐμπιστευτικότητος, οὔτε στοιχεῖα ἐμπιστευτικὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἠδύναντο νὰ κατατεθῶσιν. Ἀλλὰ εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι δὲν ἠδύνατο νὰ καταθέσῃ τὰ στοιχεῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ὡς ἐδήλωσε καὶ ὁ ἴδιος, διότι πρόκειται περὶ ἐμπιστευτικῶν στοιχείων. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν ἠδύνατο νὰ τὰ καταθέσῃ καὶ ἐφ’ ὅσον ἐλέχθη, ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ λάβωμεν γνῶσιν τῶν στοιχείων αὐτῶν παρὰ τῷ ἰδίῳ, διατὶ ἀπὸ διμήνου ὅπου εἶχε κατατεθῆ ἡ ἐπερώτησις, δὲν εἰδοποιήθημεν ἀλλὰ μόλις τώρα κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ἰσχυρίζεται καὶ λέγει ταῦτα; Ἀλλά, εἰδοποιήθημεν δι’ ἐγγράφου, ὅτι κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ στοιχεῖα καὶ ὅταν ἐπήγαμε νὰ τὰ ἀναζητήσωμεν εὑρέθημεν πρὸ ἑνὸς βιβλίου εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέρετο ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπολυθέντων μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἀποφάσεων. Νομίζω, ὅτι ἡμεῖς δὲν θὰ εἴχομεν ἀντίρρησιν νὰ λάβωμεν γνῶσιν παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, ἀλλὰ δὲν εἰδοποιήθημεν οὔτε καὶ δι’ αὐτό. Συνεπῶς παραμένει τὸ ζήτημα, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἠθέλησε νὰ καταθέσῃ τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα, διὰ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἄνευ στοιχείων. Ἡμεῖς ὅμως ζητοῦμεν τὰ στοιχεῖα αὐτὰ πρὸς διευκρίνησιν καὶ διαλεύκανσιν τῆς τοιαύτης ἢ τοιαύτης δράσεως ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἀπολυθέντων. Διότι, κύριοι βουλευταί, ἡ διαμαρτυρία τῶν ἀπολυθέντων μὲ τὸ αἰτιολογικὸν τῆς Ἀντεθνικῆς δράσεως εἶναι ἐντονωτάτη. Ἡμεῖς δὲ ἔχομεν διὰ τοὺς πλείστους διὰ νὰ μὴ εἴπω διὰ τὸ σύνολον στοιχεῖα δι’ ὧν ἀποδεικνύεται, ὅτι ὄχι μόνον δὲν βαρύνονται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μὲ ἀντεθνικὴν δρᾶσιν, ἀλλὰ ὅτι πολλοὶ τούτων ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν περγαμηνὰς Ἐθνικῆς δράσεως. Καὶ ὡμολογήθη παρὰ τῆς Γενικῆς Διοικήσεως ὅτι πολλοὶ ἀπελύθησαν, δι’ ἄλλας παραβάσεις τοῦ Ποινικοῦ νόμου, ἀλλὰ μὲ τὸ αὐτὸ αἰτιολογικόν, ἀντεθνικῆς δράσεως. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον, ἀλλ’ ἐξεταστέον, κύριοι βουλευταί. Οἱ Δημοτικοὶ καὶ πρὸ παντὸς οἱ Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι, ὁ ἕνας ἢ δύο ἢ τὸ πολὺ οἱ τρεῖς, διότι οἱ ἀπολυθέντες, δὲν εἶναι παρὰ τόσοι τὸ πολύ, μεταξὺ τῶν πολλῶν ἀσκοῦσι καμμίαν ἐμπιστευτικὴν ὑπηρεσίαν δευτέρου γραφείου, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεται κανεὶς ὅτι ἐν τῇ ἰδιότητί των ταύτῃ, δύνανται νὰ παραβλάψουν τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα ἢ καὶ ἀκόμη τὰ τοπικὰ συμφέροντα; Τί πρόκειται νὰ παραβλάψουν οἱ Κοινοτικοὶ σύμβουλοι, ποῖα μυστικὰ πρόκειται νὰ ἀποκαλύψουν οἱ κοινοτικοὶ Σύμβουλοι; Μήπως καὶ ἁπλοῖ πολῖται δὲν θὰ δύνανται εὐχερέστερον, ἐὰν πράγματι εἶναι τοιούτου ποιοῦ, δὲν θὰ δύνανται νὰ δράσουν εὐκολώτερον ἄνευ οὐδενὸς ἐλέγχου, ἄνευ οὐδενὸς περιορισμοῦ, ἐνῷ τώρα εἶναι γνωστὸν καὶ ἀπὸ τὸν κώδικα τῆς Κοινοτικῆς καὶ Δημοτικῆς νομοθεσίας, ὅτι κανεὶς Σύμβουλος, δὲν δύναται νὰ πολιτικολογῇ, οὔτε νὰ ἀναμιγνύεται εἰς πολιτικὰ ζητήματα ἐπὶ ποινῇ ἀπολύσεως. Συνεπῶς, διατὶ οἱ Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι θὰ βλάψουν, τὰ συμφέροντα τὰ ἐθνικὰ καὶ ὡς ἁπλοῖ πολῖται δὲν θὰ τὰ βλάψουν; Ἀλλὰ ἂν οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα, ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι ὄντως, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι βαρύνονται μὲ ἀναξιότητα ἐθνικὴν δὲν εἶναι ἡ τιμωρία, δὲν εἶναι τὸ μέτρον, τὸ ἐπιβεβλημένον ἡ ἀπόλυσις, ἀλλὰ εἶναι ὁ αὐστηρότατος κολασμὸς καὶ ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ ἔχουν παραπεμφθῆ εἰς τὴν δικαιοσύνην καὶ νὰ τιμωρηθοῦν αὐστηρότατα. Ἐὰν πάλιν δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ λόγος καὶ ὀφείλεται εἰς ἄλλας παραβάσεις καὶ πάλιν ἔπρεπε νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὴν δικαιοσύνην νὰ ὑπάρχῃ μία δικαστικὴ ἀπόφασις, ὥστε καὶ ἐκεῖνοι νὰ μὴ δύνανται νὰ ὁμιλοῦν καὶ ἡμεῖς νὰ μὴ ταλαιπωροῦμεν καὶ ἀπασχολοῦμεν τὴν Βουλήν, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἀπελύθησαν μὲ μίαν μόνον δολίαν εἰσήγησιν ἄλλων οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ καταλάβουν τὸ ἀξίωμα αὐτῶν. Αἱ ἀπολύσεις αὐταί, ἔλαβον χώραν μόνον εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὡσὰν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὑπῆρξεν ἀντεθνικὴ δρᾶσις καὶ εἰς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα δὲν ὑπῆρξεν ἀντεθνικὴ δρᾶσις. Διότι δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν ἀλλὰ καὶ περὶ περιοχῶν μὴ ἐχουσῶν οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὴν παραμεθόριον. Θέλω νὰ πιστεύσω ὅτι αἱ ἀπολύσεις αὐταὶ ἐστηρίχθησαν καθαρῶς ἐπὶ φατριαστικῶν καὶ κομματικῶν λόγων. Ἡ Γενικὴ Διοίκησις ὑφίστατο πίεσιν ἀπὸ ἄλλους, φιλοδοξοῦντας νὰ γίνουν Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι ἢ νὰ γίνουν Πρόεδροι Κοινοτήτων. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχον ἄλλα στοιχεῖα, ἐνόμισαν ὅτι ἠδύναντο νὰ τοὺς ἀπολύσουν ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων παρελθουσῶν ἐποχῶν, ἐπὶ τῇ βάσει πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας εἶχον ἐκ τοῦ παρελθόντος. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, εἶσθε εἰς θέσιν, ὅλοι σεῖς, ὅσοι ἐζήσατε εἰς τὰς ἐπαρχίας τὴν περίοδον ἐκείνην τῶν παθῶν, καὶ τοῦ ἐκνευρισμοῦ, εἶσθε εἰς θέσιν νὰ γνωρίζετε πῶς, ἰδίως εἰς τὰ χωριὰ—δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν μεγάλων κέντρων—πῶς ἐσχηματίζοντο οἱ φάκελλοι αὐτοί, ὅταν ἀκόμη δὲν εἴχομεν συγκροτήσει οὔτε Χωροφυλακὴν ἀρτίαν, ἀλλὰ εἴχαμεν χωροφύλακας μὲ ἐθελουσίαν κατάταξιν καὶ εἴχομεν χωροφύλακας πολλοὶ ἐκ τῶν ὁποίων, ἐνόμισαν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιδεικνύουν ὑπερβάλλοντα ζῆλον, διότι καὶ ἐκεῖνοι δὲν ἦσαν ἐν τάξει, εἴτε ἑκουσίως εἴτε ἀκουσίως, κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἐαμοκρατίας. Ὑπῆρξαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν ὑπὸ τραγικὰς συνθήκας εἰς τὰ χωριὰ οἱ ὁποῖοι ἠναγκάσθησαν νὰ ὑπηρετήσουν καὶ ὑπὸ τὴν ἐαμοκρατίαν ἑκόντες ἄκοντες. Ὅταν ἐπῆλθεν ἡ ὁμαλότης, πολλοί, ὅταν ἐκάλεσαν ἐθελοντὰς χωροφύλακας, ἔσπευσαν νὰ καταταγοῦν εἰς τὴν Χωροφυλακὴν διὰ νὰ ἀποδείξουν δὲ ὅτι αὐτοὶ ἦσαν ἐθνικόφρονες ἐπέδειξαν ἥκιστα ὑπερβάλλοντα ζῆλον σχηματίσαντες φακέλλους ἀντικειμενικούς. Ὅταν ἐξετασθοῦν οἱ φάκελλοι εἰς τὴν Ἀσφάλειαν τῶν ἀποχαρακτηρισθέντων, θὰ ἴδητε ὅτι ὑπάρχουν χιλιάδες ἄνθρωποι, κακῶς χαρακτηρισθέντες ὡς κομμουνισταί. Πιστεύω, λοιπόν, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοιούτων στοιχείων ἐγένοντο αἱ ἀπολύσεις αὐταί. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἔχομεν εἰσέλθει εἰς μίαν ὁμαλότητα, ὅτι καθῆκον καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅλων ἡμῶν εἶναι, ὄχι νὰ διαιωνίζεται αὐτὴ ἡ κατάστασις, ἀλλὰ εἰ δυνατὸν νὰ διευκρινισθῇ ἡ θέσις ἑνὸς ἑκάστου πολίτου, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ μὲ τὸ στίγμα τῆς ἀντεθνικῆς δράσεως καὶ οἱαδήποτε Κυβέρνησις καὶ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς νὰ τὸν ἀπολύσῃ μὲ αὐτὸ τὸ αἰτιολογικόν. Δὲν εἶμαι βέβαια εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω τὸ ποιὸν ὅλων τῶν ἀπολυθέντων, ὁλοκλήρου τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ἁρμόδιοι, πρὸς τοῦτο, εἶναι οἱ βουλευταί, οἱ εἰδικῶς ἐκπροσωποῦντες τὰς περιοχὰς αὐτὰς καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν ἐὰν ὄντως οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι δυνατὸν νὰ βαρύνωνται μὲ αὐτὸν τὸν ἀντεθνικὸν χαρακτηρισμόν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἠδύνατο καὶ ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς τῆς παρατάξεώς της ὑπευθύνως νὰ πεισθῇ περὶ τούτου. Ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ἐδήλωσεν ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ ὑπεύθυνος διὰ τὰς ἀπολύσεις αὐτάς. Μήπως ἡμεῖς ἠμφισβητήσαμεν ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ ὑπεύθυνος; Ἡμεῖς, ὄχι μόνον τὸν θεωροῦμεν ὑπεύθυνον, ἀλλὰ τὸν θεωροῦμεν κατακριτέον, ἔτι περισσότερον, ὅτι ὑπερέβη τὰ ἐσκαμμένα, διότι προέβη εἰς ἀπολύσεις Κοινοτικῶν συμβούλων δι’ ἄλλας αἰτίας καὶ ὄχι διὰ ἀντεθνικὰς ἐνεργείας, δηλαδὴ μὲ τὸ αἰτιολογικὸν τῆς ἀντεθνικῆς δράσεως.

§59ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οὐδεμία τοιαύτη περίπτωσις ὑπάρχει.

§60Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Ὑπάρχουν πολλὲς τέτοιες. Ἔφεραν, οἱ πρὸ ἐμοῦ προλαλήσαντες τὴν ὑπόθεσιν «Τριλόφου» διὰ τὴν ὁποίαν διεμαρτυρήθη ὁ κύριος Ὑπουργὸς καὶ εἶπεν ὅτι ὑπάρχει τὸ αἰτιολογικὸν τῆς ἀπολύσεως, δι’ ἀντεθνικὴν δρᾶσιν. Ἐὰν οἱ 11 Σύμβουλοι ἔκαμαν καμμίαν κατάχρησιν, δὲν ἦτο ἐνδεδειγμένος ὁ Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος νὰ τοὺς ἀπολύσῃ, ἀλλὰ νὰ τοὺς παραπέμψῃ εἰς τὴν δικαιοσύνην, νὰ τοὺς θέσῃ εἰς μίαν πρόσκαιρον ἀργίαν καὶ ὅταν ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου νὰ ἐπιβάλῃ τὰς κυρώσεις, τὰς ὁποίας ὁ νόμος τοῦ παρεῖχεν ὥστε νὰ εἶναι ἀπολύτως ἀδιάβλητος ἡ ἀπόφασίς του, καὶ λέγω τοῦτο διότι ὁ ἴδιος ὡμολόγησε τοῦτο καὶ εἶπεν: ὅτι δι’ ἄλλην αἰτίαν ἀπελύθησαν, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπε δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Τὸν παρέσυραν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐνδιεφέρθησαν διὰ τὰς ἀπολύσεις αὐτάς. Ξεύρομεν καὶ ποῖος εἶναι ἐκεῖνος καὶ μὲ τὶ βαρύνεται, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐζήτησε τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος αὐτῆς διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν του. Ἐπρόκειτο περὶ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ὢν Πρόεδρος κατὰ τὸ παρελθόν, κατεδικάσθη εἰς 2½ ἐτῶν φυλάκισιν διὰ παρομοίας καταχρήσεις. Αὐτὸς ἔμεινεν εἰς τὴν θέσιν του καὶ ἑτοιμάζεται νὰ γίνῃ Πρόεδρος εἰσηγηθεὶς τὴν ἀπόλυσιν τῶν ἄλλων διότι δῆθεν ἐπῆραν κλῆρον ἀπὸ τὰ κοινοτικὰ κτήματα. Ὄπως ξεύρετε μετὰ τὴν διάλυσιν τῶν συνεταιρισμῶν ἀποκαταστάσεως, αἱ κοινόχρηστοι ἐκτάσεις, αἱ ἀνήκουσαι εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς περιῆλθον εἰς τὰς κοινότητας. Ὑπάρχουν καὶ ἐκεῖ κοινόχρηστοι ἐκτάσεις, τὰς ὁποίας, ὄχι τὸ σημερινὸν συμβούλιον ἀλλὰ τὸ συμβούλιον τοῦ 1949– 1950 κατέβαλε μίαν προσπάθειαν διανομῆς, καὶ διένειμε τοιαύτας ἐκτάσεις εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον κλῆρον. Μεταξὺ αὐτῶν ἐνδεχομένως νὰ εἶναι καὶ 2 ἢ 3, οἱ ὁποῖοι τότε ἔλαβον τὰς γαίας αὐτάς. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ σημερινὸν συμβούλιον, ὁ Πρόεδρος ἔκαμε χρῆσιν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος, δὲν ἔδωκεν ὅμως αὐτοῦ τοῦ εἴδους γαίας, παρὰ μόνον εἰς θύματα τοῦ ἀνταρτοπολέμου, καὶ κατόπιν ἐγκρίσεως τῆς Νομαρχίας. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἴδιος ὁ Πρόεδρος, ὁ ἀπολυθείς, λέγει εἰς τὸν Νομάρχην νὰ κληθῇ ὁ Συμεωνίδης, τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθη, ὁ κύριος Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος καὶ νὰ ἐρωτηθῇ ἐὰν ὑπέγραψε τοιαύτην δήλωσιν, διότι ὁ ἴδιος ὁ Συμεωνίδης καταθέτει ὅτι δὲν ὑπέγραψε τοιαύτην δήλωσιν ἢ κατάθεσιν ὅπερ ἀποδεικνύει ὅτι πρόκειται ἢ περὶ πλαστογραφίας ἢ περὶ σκηνοθεσίας. Ἰδοὺ διατὶ ἰσχυρίζομαι ὅτι διὰ τακτικῆς μόνον ἀνακρίσεως κατόπιν δικαστικῆς ἀποφάσεως πρέπει νὰ ἐνεργῇ ὁ Γενικὸς Διοικητὴς καὶ ὅταν ἀκόμη ἔχῃ αὐτὸ τὸ δικαίωμα ἐκ τοῦ νόμου, πρὸς ἀποφυγὴν σκευωριῶν καὶ κακῶν εἰσηγήσεων ἐν οὐδεμιᾷ δὲ περιπτώσει ἔπρεπε νὰ γίνῃ συσχετισμὸς ἀπολύσεως ἀντεθνικῆς δράσεως καὶ παραβάσεως τοῦ κοινοῦ Ποινικοῦ νόμου οὔτε συγχρονισμὸς ἀπολύσεων. Ὄπως βλέπετε, κύριοι, πρόκειται περὶ μιᾶς σκηνοθεσίας καὶ ἡ σκηνοθεσία διὰ νὰ διαλευκανθῇ ἔχει ἀνάγκην ἀνακρίσεως, ὄχι ἁπλῶς διοικητικῆς ἀλλὰ Δικαστικῆς. Δὲν θὰ ἐπιμείνω περισσότερον ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον κατηγοροῦμεν περισσότερον τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, δὲν εἶναι ἁπλῶς διότι ἰσχυρίζεται, ὅτι ἀνέλαβε τὰς εὐθύνας. Βεβαίως, φέρει αὐτὰς τὰς εὐθύνας καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του ἀλλὰ ἡμεῖς τὸν κατηγοροῦμεν ὅτι ἀπεμπόλησε τὰ δικαιώματά του, ὅτι παρεχώρησε τὰ δικαιώματά του εἰς τρίτους, ὅτι παρεχώρησε δικαιώματα ἀναπληρωτοῦ Ὑπουργοῦ εἰς τὸν Γενικὸν Γραμματέα, ὁ ὁποῖος ὀνομάζων ἑαυτὸν Ὑπουργὸν περιέρχεται καὶ τὴν ἰδιαιτέραν του ἐπαρχίαν, ἐξ ἧς προέρχεται καὶ πολιτεύεται. Δὲν πρόκειται, κύριοι, νὰ ἐξετάσω οὔτε τὴν πολιτικὴν ἰδιοσυγκρασίαν τοῦ ἀναπληρωτοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, οὔτε ἐὰν εἶχε τὰ νόμιμα καὶ οὐσιαστικὰ προσόντα πρὸς κατάληψιν μιᾶς τοιαύτης θέσεως ἐπικαίρου. Τοῦτο ἀφορᾷ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὸν ἐτοποθέτησαν, ὅπως ἀφορᾷ καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τοῦ παρεχώρησαν τὰ δικαιώματα αὐτὰ τὰ ἀπεριόριστα.

§61ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἐκλεκτὸς ἄνθρωπος.

§62Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Ἄνθρωπος ναί, ὄχι διοικῶν. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν διὰ τὸν ἄνθρωπον ἀλλὰ διὰ τὸν πολιτικόν. Ὁ ἀναπληρωτὴς λοιπὸν τοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος περιοδεύων τὰς διαφόρους ἐπαρχίας ἦλθε καὶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν του ἐκλογικὴν περιφέρειαν, συνεκάλεσε Γενικὴν Συνέλευσιν τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ πολιτῶν, τῶν κοινοτικῶν ἀρχόντων καὶ λοιπῶν, καὶ ἀφοῦ εἶπεν ὅτι ἀπέκτησεν ἐμπειρίαν χειρουργοῦ, καὶ ὅτι ἦλθε καὶ ἡ σειρὰ τῆς Κατερίνης νὰ ἐμπήξῃ βαθειὰ τὸ μαχαῖρι εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, εἰς τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια καὶ εἰς ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους. Καὶ ἀφοῦ κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ἐτρομοκράτησε τοὺς πάντας καὶ προῆλθεν καὶ εἰς μεταθέσεις ὡρισμένων Δημοσίων ὑπαλλήλων πρὸς τρομοκρατίαν τῶν ἄλλων, μὴ ἀρκεσθεὶς εἰς τὴν ἀμέσως μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἀπομάκρυνσιν τοῦ τότε Νομάρχου, βραδύτερον προῆλθεν εἰς τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας. Ἠξίωσεν ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ὅπως παραιτηθῇ εἰπών, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τοὺς παράσχῃ καμμίαν ὑπηρεσίαν, ἐὰν δὲν ὑποβάλουν τὰς παραιτήσεις των· μολονότι δὲν ἀνήκουν ὅλοι εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ τινὲς ἀνήκουν εἰς τὴν παράταξίν σας. Καὶ ἐν ἑνὶ λόγῳ, ὁ ἐν λόγῳ ἀναπληρωτὴς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ κατελήφθη ἀπὸ τοιοῦτον ἴλιγγον ἀπὸ τὴν ἀνέλπιστον αὐτὴν ἄνοδον καὶ ἀπὸ τὴν ἐξαιρετικὴν αὐτὴν εὔνοιαν, ὥστε ἐνόμισεν, ὅτι δύναται νὰ δρᾷ ὡς ἕτερος Καῖσαρ θύων καὶ ἀπολύων καὶ θέτων ὑπὸ διωγμὸν ὄχι μόνον τοὺς ἀντιπάλους του, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὁμοϊδεάτας του. Εἰς τοιούτου εἴδους εἰσηγήσεις ὀφείλονται αἱ ἀπολύσεις καὶ εἰς τοιούτου εἴδους κριτήρια ἐστηρίχθησαν. Δικαιούμεθα λοιπὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι ὄχι μόνον πρόκειται περὶ κομματικῆς δράσεως, ἀλλὰ ὅτι πρόκειται περὶ φατριαστικῆς ἐνεργείας, ἄνευ προηγουμένου. Καὶ τώρα, κύριοι, δι’ ὀλίγων θὰ σᾶς ἀναπτύξω πῶς καὶ κατὰ τίνα τρόπον ἐξηναγκάσθη ὁ Δήμαρχος Κατερίνης, ὄχι μόνον νὰ κάμῃ ὡρισμένας ἄλλας παραχωρήσεις, ἀλλὰ καὶ νὰ κάμῃ τὴν μετάσπασιν.

§63ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ εἶναι.

§64Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Δὲν μᾶς συγκινεῖ, σᾶς τὸν χαρίζομεν. Κρίνω ἁπλούστατα τὴν ἐνέργειαν. Κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ποὺ διεδίδοντο αὐταὶ αἱ φῆμαι περὶ ἀπολύσεων, εἶχεν ἀρχίσει νὰ διαδίδεται ὅτι πρόκειται νὰ ἀπολυθῇ ὁ Δήμαρχος Κατερίνης καὶ ὀκτὼ Σύμβουλοι, καὶ διετάχθη πρὸς τοῦτο ἀνάκρισις. Γνωρίζω καὶ τὸν ἀξιωματικόν, ὁ ὁποῖος ἐνήργησε τὴν ἀνάκρισιν, γνωρίζω καὶ τοὺς μάρτυρας, οἱ ὁποῖοι ἐκλήθησαν πρὸς ἀνάκρισιν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν μὲ μίαν μονοκονδυλιὰν νὰ λέγῃ ὁ κύριος Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος ὅτι δὲν ὑπῆρχον τοιαῦται σκέψεις ἐναντίον τοῦ Δημάρχου Κατερίνης καὶ οὐδὲν ἐγένετο. Ἐνῷ λοιπὸν διεδίδοντο αὐταὶ αἱ φῆμαι, ὅτι ἐπρόκειτο ν’ ἀπολυθῇ ὁ Δήμαρχος καὶ ὀκτὼ Δημοτικοὶ Σύμβουλοι, μὲ ἐπισκέπτεται ὁ Δήμαρχος μίαν πρωΐαν εἰς τὸ γραφεῖον μου καὶ μοῦ λέγει: Σκέπτομαι νὰ κάμω μίαν εἰσήγησιν τροποποιήσεως τοῦ ἐγκεκριμένου σχεδίου τῆς πλατείας τῆς πόλεως. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι ὁ Δῆμος Κατερίνης εἶναι βεβαρημένος μὲ μεγάλον ἔργον, καὶ μὲ κολοσσιαίας δαπάνας, τὸ τῆς ὑδρεύσεως, ὁσάκις δὲ συνέστησα εἰς τὸν Δήμαρχον θεραπείαν μὴ ἐπιδεχομένην ἀναβολὴν καὶ μικρῶν ἀκόμη ἔργων, αἰτήσει Δημοτῶν, διαμαρτυρομένων, μοὶ ἀπήντα ὅτι εἶναι ἀνάγκη οἰκονομιῶν χάριν τῆς ὑδρεύσεως καὶ ζητῶ τὴν συνδρομήν σας πρὸς ἐπιβολὴν προσωπικῆς φορολογίας πρὸς συμπλήρωσιν τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης, καὶ κατὰ συνέπειαν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ παραβλέψωμεν ὅλα τὰ ἄλλα. Εἰς ταῦτα συνεφώνουν καὶ ἐγὼ διότι ἤμην ὁ εἰσηγητὴς τῆς συμπληρώσεως τῆς ὑδρεύσεως ἣν θεωρῶ ὡς παράγοντα ἀναπτύξεως τῆς τοπικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς ἐθνικῆς τοιαύτης δεδομένου ὅτι ἡ Κατερίνη εἶναι καπνοπαραγωγὸς πόλις παράγουσα 5–6 ἑκατομμύρια ὀκάδες καπνοῦ καὶ ἀντιλαμβάνεται πᾶς τις πόσον ἀπαραίτητον εἶναι τὸ νερό. Παραδόξως λοιπὸν ἦλθε καὶ μοῦ ἀνεκοίνωσεν ὅτι προτίθεται νὰ τροποποιήσῃ τὸ σχέδιον τῆς πλατείας ὄχι ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς πόλεως, ἡ ὁποία σήμερον ἀριθμεῖ 32.000 κατοίκων καὶ μὲ τὸν ρυθμὸν μὲ τὸν ὁποῖον ἀναπτύσσεται ἐντὸς δεκαετίας θὰ ἔχῃ φθάσει τὰς 50.000. Ἔχει αὐτὴ ἡ πόλις μίαν πλατειοῦλαν, ἡ ὁποία δι’ ἐγκεκριμένου σχεδίου προβλέπεται νὰ διπλασιασθῇ. Ἐξεπλάγην ἀπὸ τὴν ἀνακοίνωσιν αὐτὴν καὶ τοῦ ὑπενθύμισα ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ πραγματοποιήσητε αὐτὴν τὴν ρυμοτομίαν, διὰ τίνα λόγον σκέπτεσθε νὰ προβῆτε εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ ἐγκεκριμένου σχεδίου; Ἀλλὰ κάτι ἐγνώριζον καὶ ἀντελήφθην ἀμέσως ποῖαι ἦσαν αἱ προθέσεις του. Ἐνόμιζεν ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἐξευμενίσῃ τὸν ἀναπληρωτὴν Ὑπουργόν, τοῦ ὁποίου ἐθίγετο μία οἰκοδομή. Εἶπον πρὸς αὐτόν: δὲν γνωρίζω ἐὰν τελῆτε ὑπὸ πίεσιν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει μὴ λαμβάνετε ἕνα μέτρον τὸ ὁποῖον θὰ καταδικάσῃ τὴν πόλιν καὶ δὲν θὰ μπορεῖτε νὰ τὸ ἐπανορθώσητε. Ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἱκανοποιήσητε τὸν κύριον ἀναπληρωτὴν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, χωρὶς νὰ διαμαρτυρηθῇ κανεὶς ἀπὸ ἡμᾶς. Δὲν χάλασεν ὁ κόσμος, ἀλλὰ μὴ προβαίνετε εἰς αὐτὸ τὸ μέτρον, λέγοντες ὅτι προβαίνετε, διότι δύνασθε νὰ ρυμοτομήσητε μέχρι 10 μέτρων ἄνευ ἀποζημιώσεως. Διότι καὶ ἐὰν τὸ εἴχατε αὐτὸ τὸ δικαίωμα δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἐφαρμόσητε, ἀδικοῦντες εἰκοσάδα πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ κάμουν ἕνα μαγαζί, πρέπει νὰ δουλέψουν οἱ πάπποι των καὶ οἱ προπάπποι των. Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ τοὺς πετάξητε εἰς τὸν δρόμον ἄνευ ἀποζημιώσεως; Ἀντελήφθην ὅτι τὸν ἱκανοποίησεν ἕν τινι μέτρῳ ἡ πρότασίς μου αὐτὴ καὶ ἔφυγε μὲ τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ εἰσηγηθῇ οὕτως ὥστε νὰ μὴ παραβλαφθοῦν τὰ γενικώτερα συμφέροντα τοῦ Δήμου καὶ αὐτὸς νὰ μὴ εὑρεθῇ εἰς δύσκολον θέσιν. Παραδόξως συγκαλεῖ τὸ Συμβούλιον ἐπειγόντως καὶ τροποποιεῖ τὸ σχέδιον, καθ’ ὃν τρόπον ἐνόμισεν ἐξυπηρετικὸν τῶν σκοπῶν του, δηλαδὴ κατὰ τρόπον ἐγκληματικόν. Μετά τινα καιρὸν εὑρισκόμενος ἐδῶ ἐν Ἀθήναις, μὲ ἐπεσκέφθη καὶ πάλιν ὁ Δήμαρχος, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν ὅτι θὰ ὑποβάλῃ τὰ σχετικὰ πρὸς ἔγκρισιν καὶ μὲ παρεκάλεσεν ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς οὐσιαστικῶς δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν τροποποίησιν αὐτήν, νὰ φροντίσω παρὰ τῷ ἁρμοδίῳ Ὑπουργῷ, ὥστε νὰ μὴ ἐγκριθῇ αὐτὴ ἡ τροποποίησις. Ἐπὶ πλέον μοῦ ἔλεγεν ὅτι, «ἐπείγομαι νὰ φύγω, διότι ἐπίκειται ἡ ἀπόλυσις 8 Δημοτικῶν Συμβούλων». Δὲν εἶχον ὅμως ἄλλα στοιχεῖα, διὰ νὰ ξεύρω, ἐὰν ἐπέκειτο ἢ ὄχι ἡ ἀπόλυσις. Μετὰ τρεῖς ἡμέρας μετέβη εἰς Κατερίνην ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος διὰ τὰ ἐγκαίνια τῆς ὁδοῦ Λαρίσης Κατερίνης, συνοδευόμενος ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως καὶ εἰς παρατεθὲν γεῦμα ἐκοινοποίησε πρὸς κατάπληξιν πάντων καὶ αὐτοῦ τοῦ Δημάρχου τὴν προσχώρησιν τοῦ Δημάρχου εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν. Ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δύνασθε νὰ κρίνητε περὶ τοῦ ἀβιάστου καὶ εὐσυνειδήτου τῆς προσχωρήσεως αὐτῶν.

§65Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Καὶ τὸ σχέδιον πόλεως, τὶ δουλειὰ εἶχεν εἰς τὴν μέσην;

§66Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω. Τὸ ὑφιστάμενον σχέδιον, μεταξὺ τῶν οἰκοδομῶν τὰς ὁποίας ἐρυμοτόμει, ἐρυμοτόμει καὶ μίαν οἰκίαν τοῦ ἀναπληρωτοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Διὰ τῆς τροποποιήσεως ἐσώζετο. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ θελήσω νὰ ταλαιπωρήσω τὴν Βουλήν, ἐπικαλούμενος ἄλλα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθησαν οἱ πρὸ ἐμοῦ ὁμιλήσαντες συνάδελφοί μου, ἀλλὰ θὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ συναδέλφου κυρίου Ἐλευθεριάδου, ἐφέδρου ἀξιωματικοῦ τότε, περὶ τοῦ ἀπολυθέντος Κουτσακίδου, ἀπολυθέντος δι’ ἀντεθνικὴν δρᾶσιν, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς θέσιν νὰ διαβεβαιώσῃ τὴν Βουλήν, ὅτι, ὅταν ἦτο ἀνθυπολοχαγὸς ὑπηρέτει ὑπὸ τὰς διαταγὰς αὐτοῦ ὡς Μ.Α.Υ. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ σωρεία ἐπιστολῶν τῶν ἀπολυθέντων, ὡς τοῦ Παπαγεωργίου Καλλιθέας, ὅστις κατὰ τὴν κατοχὴν ὑπηρέτει ὑπὸ τὸν Συναγερμικὸν συνάδελφον Παπαδόπουλον.

§67Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Θεωρεῖτε ὡς ἀναμφισβήτητον τεκμήριον, ὅτι μὲ τὸ ὅτι ὑπηρέτησαν εἰς τὸν Στρατὸν ἔπαυσαν νὰ εἶναι κομμουνισταί; Ἡμεῖς ἔχομεν ἰδίαν ἀντίληψιν, ὅτι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι κομμουνισταί, ἐπῆγαν δὲ εἰς τὸν Στρατὸν διὰ νὰ τὸν διαβρώσουν.

§68Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Πρόκειται περὶ τῆς ἐποχῆς ποὺ ὁ κύριος Παπαδόπουλος ἦτο εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ὀργανώσεις, ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν.

§69Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Διὰ τίνα λόγον τὸν ἀπέλυσαν;

§70Δ. ΔΗΜΑΔΗΣ. Ὡς ἀντεθνικῶς δράσαντα καὶ δρῶντα ἐφ’ ὅσον δὲν προσχωρεῖ εἰς τὸν Συναγερμόν. Αὐτὸ συζητῶ. Ὅτι, ἄν τις ἐκ τούτων διέπραξε κανὲν ἀδίκημα τοῦ Ποινικοῦ νόμου ἢ δρᾷ ἀντεθνικῶς νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Μὲ τὸν στιγματισμὸν ὅμως αὐτὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολύωνται οἱ Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι, χαρακτηρισμὸν βαρύτατον καὶ ἀπαράδεκτον διὰ κάθε Ἕλληνα πολίτην καί, ἄδικον μάλιστα. Κύριοι θὰ σᾶς ἀναγνώσω δύο ἐπιστολάς, δύο ἄλλων ἀπολυθέντων καὶ οὐδέποτε κατηγορηθέντων εἴτε δι’ ἀνάμιξίν τινα κατὰ τὴν ἐαμοκρατίαν, εἴτε μετέπειτα καὶ ἀποδεδειγμένως ἐθνικοφρόνων τοῦ Τραϊανοῦ ἐκ Καλλιθέας καὶ τοῦ Γαλάνη ἐκ Καταλωνίνης. Αἱ ἐπιστολαὶ αὗται ἔχουν ὡς ἀκολούθως: «Κύριε Διευθυντά, Εἰς τὸ φύλλον τῆς ἐγκρίτου ὑμῶν ἐφημερίδος τῆς παρελθούσης Κυριακῆς μετ’ ἐκπλήξεως ἢ κάλλιον εἰπεῖν ἀγανακτήσεως ἀνέγνωσα μεταξὺ τῶν ἀπολυτέων ὡς ἀριστερῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων καὶ τὸ ἰδικόν μου ὄνομα, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι οὐδέποτε ὑπῆρξα ἀριστερός, τόσον κατὰ τὴν σκοτεινὴν περίοδον τῆς ἐχθρικῆς Κατοχῆς ὅσον καὶ μετὰ ταῦτα μέχρι σήμερον. Ἀληθὲς εἶναι ὅτι ἤμην καὶ θὰ εἶμαι φιλελεύθερος. Φρονῶ δὲ ὅτι καὶ ἂν εἰσέτι ἡ ἐνέργεια αὕτη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τῆς ἀποπομπῆς δηλαδὴ ὡρισμένων Κοινοτικῶν ἀρχόντων, ἅπτεται ἔστω καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον τῆς νομιμότητος ἢ σκοπιμότητος τῆς κομματικῆς, οὐδ’ ἴχνος κἂν φέρει ἠθικῆς, ἐφ’ ὅσον τὴν ἐνέργειάν του ταύτην πειρᾶται νὰ βασίσῃ ἐπὶ χαρακτηρισμῶν ἀναληθῶν ἢ ἀνυπάρκτων περὶ προσώπων γνωστῶν πατριωτικῶν αἰσθημάτων καὶ πολιτικῶν φιλελευθέρων ἀρχῶν. Ἐκτὸς ἐὰν διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν γνώμη εἶναι καὶ ἐφαρμογὴν ἔχει τὸ τοῖς πᾶσι γνωστὸν «πᾶς μὴ μεθ’ ἡμῶν, ἀριστερός». Εὐάγγελος Τραϊνὸς Κοινοτικὸς Σύμβουλος Καλλιθέας». «Καταλωνίνη. Κύριε Διευθυντά, Κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ Ἀπριλίου 1951 ἐξελέγην παμψηφεὶ ὡς ἀρχηγὸς τοῦ ψηφοδελτίου τοῦ συνδυασμοῦ («Ἕνωσις»). Ὁ συνδυασμός μου ἐπλειοψήφισε καὶ οὕτω ἀπὸ τοῦ Μαΐου τοῦ 1951 μέχρι σήμερον ἐτύγχανον Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Καταλωνίων. Ἤδη ἀπελύθην, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. ἀποφάσεως 12653 τοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, διὰ λόγους Δημοσίας ἀσφαλείας. Διαμαρτύρομαι διὰ τὴν ἀπόλυσίν μου ἀπέστειλα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα πρὸς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ νὰ ἐνεργήσωσι παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν ἠθικὴν ἀποκατάστασίν μου, διότι τυγχάνω φιλήσυχος πολίτης, παλαιὸς πολεμιστὴς καὶ ἀνάπηρος τοῦ Μικρασιατικοῦ πολέμου καὶ χαίρω ὑπολήψεως παρ’ ὅλων τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος ἀνεξαρτήτως φρονημάτων. Σπυρ. Γαλάνης». Ἐπίσης θὰ σᾶς ἀναγνώσω περικοπὰς ἀπὸ ἀνοικτὴν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν ἀπέστειλε πρὸς τοὺς κ. κ. Πρόεδρον Κυβερνήσεως, Πρόεδρον Βουλῆς, Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, κλπ. ὁ Ἀλέξανδρος Τσακιρίδης τέως Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Τριλόφου–Πιερίας. «Εἰς τὸν κ. Νομαρχοῦντα ἐξήγησα, ὅτι, καθὼς εἶπε καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς Γενικὸς Διοικητὴς Βορείου Ἑλλάδος κ. Κ. Παπαγεωργίου εἰς τὸ ἐν Κατερίνῃ συνελθὸν τὴν 27.7.1953 συνέδριον τῶν Δημάρχων καὶ Προέδρων Κοινοτήτων, εἰς τὸ ὁποῖον παρευρέθην καὶ ἐγὼ μόνον οἱ κομμουνισταὶ Σύμβουλοι ἀπολύονται τοῦ ἀξιώματός των, ὄχι, ὅμως καὶ οἱ ἐθνικόφρονες. Ἐπειδὴ δὲ ἐγὼ ἤμην καὶ θὰ εἶμαι ἐθνικόφρων καὶ λευκότατος ἐν τῇ διαχειρίσει τῶν κοινοτικῶν πραγμάτων, δὲν ἠδύνατο νὰ μὲ ἀπολύσῃ ἐκτὸς ἐὰν ὑπῆρχεν ἄλλος λόγος, τὸν ὁποῖον ὤφειλεν ὄχι μόνον νὰ μοῦ πῇ ἀλλὰ καὶ νὰ μὲ καλέσῃ εἰς ἀπολογίαν. Ἡ ἐθνικοφροσύνη μου ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας δύναται νὰ ζητήσῃ οἱοσδήποτε ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας Ἀστυνομικὰς Ἀρχὰς καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὑπηρέτησα εἰς τὰς ἐθνικὰς δυνάμεις πολεμήσας μὲ ὅλην μου τὴν δύναμιν κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ, ὑπὸ τὸν ἀρχηγὸν τῆς περιφερείας μας Βασίλειον Ἀσαρίδην. Συνελήφθην κατὰ τὴν ἐαμοκρατίαν ὑπὸ τῶν ἐλασιτῶν (26.10.1944) μετήχθην ὑπ’ αὐτῶν εἰς τὸ συμμοριακὸν στρατόπεδον Βουλτσίστης ἐκ τοῦ ὁποίου μετεφέρθην εἰς τὸ τοιοῦτον Μακροράχης καὶ ἀπὸ ἐκεῖ εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ Κολινδροῦ– Πιερίας, ὅπου μᾶς παρέλαβον οἱ μαῦροι (Ἰνδοί), μᾶς ἔφεραν εἰς Κατερίνην (Ἀποθήκη Παπακώστα) ἀπὸ τὴν ὁποίαν μᾶς ἀπηλευθέρωσαν τὴν 15.3.1945 αἱ Ἑλληνικαὶ δυνάμεις. Οὕτω εἶχον τὰ πράγματα, ὅτε τὴν 18 τρέχοντος μηνὸς ὁ Σταθμάρχης Τριλόφου μοῦ ἐκοινοποίησε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 190)7.1.54 ἀπόφασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος μὲ τὴν ὁποίαν, κατόπιν προτάσεως τῆς Νομαρχίας, ἀπελύθην τοῦ ἀξιώματός μου ὡς Προέδρου τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Τριλόφου, μετ’ ἐμοῦ δὲ ἀπελύοντο καὶ τρεῖς εἰσέτι Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι, ἀναμφισβητήτων ἐθνικῶν φρονημάτων, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν ἀτυχῆ ἔμπνευσιν νὰ μὲ ψηφίσουν τὴν 15.12.1953 ὡς Πρόεδρον τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου. Ἐπειδὴ ἡ ὡς ἀνωτέρω ἀπόφασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, τυγχάνει παράνομος, διότι ἐξεδόθη κατὰ παράβασιν τῶν ρητῶν καὶ κατηγορηματικῶν διαιάξεων τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 122 τοῦ Κώδικος τῆς Δημοτικῆς καὶ Κοινοτικῆς Νομοθεσίας, βάσει τῶν ὁποίων οἱ Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι ἀπολύονται μόνον διὰ λόγους σοβαροὺς δημοσίας τάξεως καὶ συμφέροντος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μόνη ἁρμοδία Ἀρχὴ νὰ διαπιστώσῃ εἶναι ἡ Ἀστυνομία, ἥτις διὰ τὴν περίπτωσιν ἐμοῦ καὶ τῶν τριῶν συναδέλφων μου Κοινοτικῶν Συμβούλων δὲν ἠρωτήθη διὰ νὰ βεβαιώσῃ ἐὰν πράγματι εἴμεθα κομμουνισταὶ ἀποτελοῦντες κίνδυνον διασαλεύσεως τῆς δημοσίας τάξεως καὶ συμφέροντος. Διὰ ταῦτα Ὑποβάλλω θερμοτάτην πρὸς ἅπαντας Ὑμᾶς καὶ ἐκ μέρους τῶν παρανόμως ἀπολυθέντων συναδέλφων μου παράκλησιν, ὅπως διαταχθῇ ἡ ἄμεσος λεπτομερὴς ἐπανεξέτασις τῆς περιπτώσεώς μας καὶ ἡ ἀποκατάστασις μας. Καὶ τοῦτο, διότι δὲν θὰ εἶναι δίκαιον καὶ ἠθικὸν διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀποκατάστασίν μας αὐτήν, διὰ τὴν ὁποίαν εἴμεθα ἀποφασισμένοι νὰ μετέλθωμεν πᾶν μέσον, νὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ πωλήσωμεν τὰ ὑπάρχοντά μας διὰ νὰ κατέλθωμεν εἰς Ἀθήνας καὶ παραμείνωμεν εἰς αὐτάς, ἐνεργοῦντες παντοιοτρόπως διὰ νὰ εὕρωμεν τὸ δίκιο μας. Καὶ ὅλα αὐτὰ χάριν τῆς τιμῆς καὶ ὑπολήψεως ἡμῶν τε καὶ τῶν τέκνων μας εἰς τὰ ὁποῖα ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ τοὺς ἀφήσωμεν ὡς κληρονομίαν τὴν ἐκ τῆς ἀπολύσεώς μας δημιουργηθεῖσαν γενικῶς ἐντύπωσιν, ὅτι αὕτη ἐγένετο, λόγῳ τῶν ἀντεθνικῶν κομμουνιστικῶν μας, δῆθεν, φρονημάτων». Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, θὰ κομμουνιστικοποιήσωμεν ὅλον τὸν κόσμον. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος ἀρνεῖται νὰ καταθέσῃ τὰ ζητηθέντα στοιχεῖα, μὲ διαφόρους ὑπεκφυγάς, ἡ ἐπερώτησίς μας παραμένει ἀναπάντητος καὶ εἶναι καθῆκον τῆς Βουλῆς καὶ καθῆκον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, νὰ ζητήσῃ νὰ σχηματισθῇ Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, πρὸς τὴν ὁποίαν νὰ παραπεμφθοῦν ὅλοι οἱ φάκελλοι αὐτοί, πρὸς ἐξέτασιν. Ἄλλως θὰ παραμείνῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν κατηγορίαν, ὅτι ἐγκαινιάζει μεθόδους ἐπικρατήσεως ἀναχρονιστικὰς πλήττει εὐθέως καὶ τραυματίζει τὴν ὑπόληψιν νομιμοφρόνων πολιτῶν, ὅπως ἔπληξε τὸν θεσμὸν τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ μᾶς εἴπῃ, εἰς ποίαν ἐποχὴν ἀνάγεται ἡ κατηγορία ἑνὸς ἑκάστου, κατὰ τὴν Ἐαμοκρατίαν, κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ἢ μετὰ τὴν νομιμότητα; Ποῖαι Ἀρχαὶ ἐσχημάτισαν τὸν φάκελλον καὶ πότε ἔδρασαν, διότι ἀνέπτυξα κατὰ ποῖον τρόπον ἐσχηματίζοντο οἱ φάκελλοι, ἀπὸ τὸ πρῶτον τυχὸν κατώτερον ὄργανον. Ποίας ἐκτάσεως ἦτο ἡ δρᾶσις των καὶ πῶς δὲν παρεπέμφθη μέχρι σήμερον, ἢ δὲν ἐκολάσθη. Πῶς δι’ ἄλλας κατηγορίας, ἀσχέτως πρὸς τὴν ἐθνικὴν δρᾶσιν, τοιαύτην ἢ τοιαύτην, ἀπολύονται Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι, μὲ τὸ αἰτιολογικὸν τῆς ἀντεθνικῆς δράσεως. Κύριοι, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ματαιοπονία νὰ εἴπω περισσότερα. Ἐπικαλοῦμαι τὸ ἐνδιαφέρον ὄχι μόνον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν βουλευτῶν τῆς παρατάξεως αὐτῆς, νὰ θελήσουν νὰ μᾶς ἐνισχύσουν. Διότι δὲν ζητοῦμεν καμμίαν ἐπαναφοράν, οὔτε οἱ ἀπολυθέντες ζητοῦν ἐπαναφοράν. Ζητοῦν ἐθνικὴν ἀποκατάστασιν καὶ δὲν ἐννοοῦν νὰ ζήσουν μὲ τὸ στίγμα τοῦ ἐθνικῶς ἀντιδρῶντος. Ζητοῦμεν νὰ γίνῃ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ τοὺς φακέλλους καὶ νὰ ἀποδώσῃ δίκαιον, ἄλλως ὄχι μόνον πρόκειται περὶ φατριαστικῆς ἐνεργείας, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἄνευ προηγουμένου τοιαύτης. Πρόκειται περὶ προσπαθείας πολώσεως. (Χειροκροτήματα).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐκ τῶν Συναρχηγῶν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, κ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§72Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως, θεωρῶ καθῆκον νὰ διατυπώσω τὴν συνεχῆ ἀπουσίαν ἀπὸ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἐκφράσω διὰ τοῦτο τὴν λύπην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὁ κ. Πρωθυπουργός, εὑρισκόμενος εἰς Παρισίους, ἀνεμνήσθη τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Ἀλλ’ ἐὰν ἤθελεν νὰ ἀντλήσῃ παράδειγμα ἀπὸ τὸν πολιτικὸν βίον τοῦ μεγάλου ἀνδρός, θὰ ὤφειλε νὰ ἐνθυμηθῇ, ὅτι ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, εὑρίσκετο πάντοτε εἰς τὴν θέσιν του ἐντὸς τῆς Βουλῆς, ὑπερασπιζόμενος ὁ ἴδιος τὰ μεγάλα θέματα τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Ἐμάχετο ὁ ἴδιος μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ὕψωνε τὸ ἐπίπεδον τῶν συζητήσεων τῆς Βουλῆς, ὅπως ἐμπρέπει εἰς τοὺς ἀληθεῖς ἡγέτας τοῦ Κοινοβουλίου, ἀπὸ τὸ ἐπίπεδον τῶν προσωπικῶν διαπληκτισμῶν εἰς τὴν περιωπὴν τῶν εὐγενῶν ἰδεολογικῶν ἀγώνων. Καὶ τοιουτοτρόπως, ἐλάμπρυνε τὸ Κοινοβούλιον μὲ τὴν παρουσίαν καὶ τὸ πνεῦμά του. Καὶ αὐτὴ ἦτο ἡ συνήθεια καὶ τῶν ἄλλων μεγάλων Κοινοβουλευτικῶν ἀνδρῶν. Ἐδημιούργουν τοιουτοτρόπως εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν εἶναι ἁπλῶς διακοσμητικὸν Σῶμα, ἀλλ’ ἡ κυρίαρχος δύναμις τῆς Δημοκρατικῆς Πολιτείας. Κανεὶς δὲν ἔχει τὴν ἀξίωσιν συνεχοῦς καὶ καθημερινῆς παρουσίας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἡ συνεχὴς ἀπουσία του, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἀκόμη καὶ ἀπὸ τοὺς φίλους τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἐπιτρεπομένη καὶ πρέπουσα... Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸ στάδιον τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐπερωτήσεως, διετυπώθη, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι τὰ μέτρα εἰς τὰ ὁποῖα σήμερον εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ προβαίνῃ ἡ Κυβέρνησις ἐναντίον δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων, προέρχονται ἀπὸ τὸν παλαιὸν νόμον περὶ ἐμμέσου ἐκλογῆς τῶν δημάρχων, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ἰδικός μου. Θὰ ἐθεώρουν καθῆκόν μου νὰ προβῶ εἰς ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος, διὰ ν’ ἀποδείξω πόσον ἀβάσιμος εἶναι ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως. Ἀνεκοινώθη ὅμως, ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς συζήτησιν ὁ νέος Κῶδιξ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἰς ὃν θὰ περιέρχεται ἡ κατάργησις τῶν παλαιοτέρων ἰδικῶν μου διατάξεων. Τότε, ἑπομένως, εἶναι περισσότερον ἐπίκαιρος ἡ ἀνάπτυξις καὶ τῶν ἰδικῶν μου ἀπόψεων. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν εἰσέρχομαι σήμερον εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ αὐτοῦ ταῦ θέματος. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, κύριοι βουλευταί, κατέθεσεν ἐπερώτησιν καὶ ἠθέλησε νὰ ἀσκήσῃ ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰς ἀθρόας ἀπολύσεις Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων, κατ’ ἐξοχήν, εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως διὰ νὰ καταστῇ σαφὲς ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, θὰ πρέπει νὰ κατανεμηθῇ εἰς δύο κεφάλαια: Πρῶτον, εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν νόμων καὶ δεύτερον, εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς ἐφαρμογῆς των. Καθόσον ἀφορᾷ τὴν ἱστορίαν τῶν νόμων, θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ γίνῃ σαφὲς ὅτι ὑπάρχουν σχετικὰ πρὸς τὴν προκειμένην συζήτησιν δύο χωριστὰ θέματα. Πρῶτον τὸ δικαίωμα τῆς διοικήσεως πρὸς ἀπόλυσιν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβουλίων, καὶ δεύτερον τὸ δικαίωμα πρὸς ἀναπλήρωσιν τῶν ἀπολυομένων. Ὅταν, τὸ πρῶτον, εἰς τὴν περίλαμπρον ἐκείνην περίοδον τῆς ἀνορθώσεως τοῦ 1910–1915, ὅταν τὸ πρῶτον εἰς τὰ 1912 ἐψηφίσθη ὁ Κῶδιξ περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, οὐδεμία ὑπῆρχε διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ἀναγνωρίζῃ εἰς τὴν Διοίκησιν λῆψιν διοικητικῶν μέτρων ἐναντίον Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων. Ἴσχυον οἱ γενικοὶ κανόνες τοῦ Ποινικοῦ καὶ Πειθαρχικοῦ Δικαίου. Ἐξηγεῖ τοῦτο ἡ περίοδος ἐκείνη τοῦ Κράτους Δικαίου, ἡ ὁποία ἐθεμελίωσε μίαν νέαν περίοδον εἰς τὸν δημόσιον βίον τῆς Χώρας. Τὸ πρῶτον, εἰς τὰ 1917, εἰς περίοδον ἀνώμαλον καὶ ἐμπόλεμον, ὡρίσθη ἡ διάταξις, ἡ ὁποία παρεῖχεν εἰς τὴν Διοίκησιν τὸ δικαίωμα ποινῆς εἰς ἀργίαν καὶ ἀπολύσεως Δημάρχων, Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Συμβούλων. Ἡ διάταξις ἔχει ὡς ἑξῆς: «Δήμαρχοι, Πρόεδροι Κοινοτικῶν Συμβουλίων καὶ ἀναπληρωταὶ αὐτῶν, μετὰ προηγουμένην κλῆσιν, ὅπως ἀπολογηθῶσιν ἐντὸς 15 ἡμερῶν, δύνανται νὰ τεθῶσι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου εἰς ἀργίαν διαρκείας μηνός, δυναμένην νὰ ἀρθῇ ἢ νὰ παραταθῇ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν μέχρι τριμήνου διὰ βαρεῖαν ἀμέλειαν ἢ διὰ σοβαροὺς λόγους δημοσίας τάξεως ἢ συμφέροντος. Διὰ παρομοίους λόγους δύνανται καὶ νὰ ἀπολυθῶσι, τῇ προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου τούτου ἐφαρμόζονται καὶ ἐπὶ Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων, ἐν περιπτώσει ἐμπολέμου καταστάσεως». Αὐτὴ εἶναι ἡ διάταξις, ἡ ὁποία, καθόσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόλυσιν Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Συμβούλων ἐκ μέρους τῆς Διοικήσεως, ὁρίζει ὅτι καθίσταται δυνατὴ μόνον εἰς περίπτωσιν «ἐμπολέμου καταστάσεως», λόγῳ τῶν γενικωτέρων ἀναγκῶν τῆς Πατρίδος. Ἀλλά, οὐδὲν ἀνεγράφη διὰ τὴν ἀναπλήρωσιν, ἡ ὁποία ἐξηκολούθει νὰ συντελῆται, συμφώνως πρὸς τὴν ὁμαλὴν πορείαν τῶν ἀναπληρώσεων. Ἐρχόμεθα εἰς τὴν Δικτατορίαν Παγκάλου. Ἀπὸ τοῦ 1917 μέχρι τοῦ 1926 δὲν ἐπακολουθεῖ καμμία μεταβολή.

§73Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δύο μεταβολαὶ ἐγένοντο εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων.

§74Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σᾶς εὐχαριστῶ ἀπείρως, διότι ὁ ἀριθμὸς θὰ μοῦ χρειασθῇ πρὸς σύγκρισιν. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ περιεχόμενον τῆς νομοθετικῆς μεταρρυθμίσεως τῆς Δικτατορίας Παγκάλου. Ἀφ’ ἑνὸς καταργεῖ τὴν περικοπὴν «ὅτι ἰσχύουσι τὰ δικαιώματα τῆς Διοικήσεως μόνον εἰς περίοδον ἐμπολέμου καταστάσεως», καί ὁρίζει ὅτι ἰσχύουν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν. Γενικεύει τὸ δικαίωμα τῆς Διοικήσεως καὶ διὰ τὴν περίοδον τῆς εἰρήνης. Καὶ δεύτερον, προσθέτει, ὅτι οἱ Γενικοὶ Διοικηταὶ εἰς τὰς Νέας Χώρας ἔχουσι δικαίωμα ἀπεριορίστου, ἀσυδότου ἀναπληρώσεως. Θὰ ἀναγνώσω τὴν σχετικὴν διάταξιν. «Διαγράφεται ἡ φράσις ἐν περιπτώσει ἐμπολέμου καταστάσεως». Προστίθεται ἐδάφιον, ἔχον οὕτω: «Εἰς τὰς Νέας Χώρας ὁ Γενικὸς Διοικητὴς δύναται δι’ ἀποφάσεως αὐτοῦ νὰ θέτῃ εἰς ἀργίαν τρίμηνον ἢ νὰ ἀπολύῃ ὁριστικῶς Δημοτικοὺς ἢ Κοινοτικοὺς Συμβούλους, διὰ λόγους σοβαροὺς δημοσίας τάξεως, ἢ συμφέροντος. Εἰς τὰς θέσεις τῶν τιθεμένων εἰς ἀργίαν ἢ ἀπολυομένων Δημοτικῶν ἢ Κοινοτικῶν Συμβούλων διορίζονται, κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ, εἷς τῶν ἀναπληρωτῶν ἄνευ διακρίσεως τινός, μεταξὺ ἀναπληρωτῶν πλειοψηφίας, ἢ μειοψηφίας κατὰ σειρὰν ἐπιτυχίας, ἐκλεγέντων Δημοτικῶν Συμβούλων ἢ Κοινοτικῶν τοιούτων». Ἑπομένως, κατὰ τὴν περίοδον τῆς Δικτατορίας Παγκάλου, ἴσχυεν ὡς κανὼν πάγιος, τὸ δικαίωμα τῆς Διοικήσεως πρὸς ἀπόλυσιν Δημάρχων καὶ Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Συμβούλων καὶ εἰδικῶς εἰς τὰς Νέας Χώρας, τὸ δικαίωμα τῶν Γενικῶν Διοικητῶν πρὸς ἀσύδοτον ἀναπλήρωσιν. Καὶ ἐρχόμεθα, μετὰ τὴν δικτατορίαν Παγκάλου, εἰς τὴν τετραετίαν τῆς Κυβερνήσεως τῶν Φιλελευθέρων. Δὲν ἐπέρχεται καμμία νομοθετικὴ μεταβολή. Καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος ἠσχολεῖτο ἐξ οἰκογενειακῶν λόγων μὲ τὰ δημοτικὰ πράγματα τῆς Πρωτευούσης, ἐὰν ἐνθυμῆται νὰ μᾶς εἴπῃ, ποία ἐφαρμογὴ ἐγένετο αὐτῆς τῆς διατάξεως ἀπὸ τοῦ 1926, ὁπότε ἀποκαθίσταται ὁμαλὸς πολιτικὸς βίος μέχρι τῆς δικτατορίας τῆς 4ης Αὐγούστου; Καμμία!... Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν Δικτατορίαν τῆς 4ης Αὐγούστου. Ὁλοκλήρωσις τῆς διατάξεως, ἐπεχειρήθη μόνον ἀπὸ τὴν Δικτατορίαν τῆς 4ης Αὐγούστου, ἡ ὁποία ὥρισεν ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἀσυδότου ἀναπληρώσεως, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸν Πάγκαλον ἠδύνατο νὰ ἀσκῇ μόνον ὁ Γενικὸς Διοικητὴς καὶ μόνον εἰς τὰς Νέας Χώρας, θὰ δύνανται νὰ ἀσκοῦν οἱ Νομάρχαι καθ’ ἅπασαν τὴν Χώραν. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸν ἰδικόν μου νόμον. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἐπέκειτο ἡ ἀποκατάστασις τῆς κανονικῆς λειτουργίας τῆς Αὐτοδιοικήσεως μὲ τὴν ἐκλογὴν τῶν τοπικῶν ἀρχόντων ὑπὸ τοῦ λαοῦ, κατὰ τὸ 1950, ἐκρίναμεν, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀσύδοτος ἀναπλήρωσις, ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ. Καὶ διὰ τοῦτο ἐψηφίσαμεν διάταξιν, συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ ἀναπλήρωσις δὲν γίνεται αὐθαιρέτως ἀπὸ τὴν Διοίκησιν, ἀλλὰ κατὰ σειρὰν ἐπιτυχίας τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων. Αὐτὴν τὴν διάταξιν, τὴν ἰδικήν μας, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔκρινεν ὅτι ἔπρεπε νὰ καταργήσῃ καὶ ἐπανέφερε τὴν παλαιὰν δικτατορικὴν διάταξιν τῆς ἀσυδότου ἀναπληρώσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία τῶν νόμων. Ἀπὸ τὴν ἐξιστόρησιν αὐτήν, κύριοι βουλευταί, συνάγεται ὅτι ἡ πηγὴ τῶν ἐξαιρετικῶν δικαιωμάτων τῆς διοικήσεως πρὸς ἀπόλυσιν εἶναι δικτατορική. (Χειροκρυτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Πρώτη ἡ Δικτατορία Παγκάλου, διὰ τὰς Νέας Χώρας, καὶ κατόπιν ἡ Δικτατορία τῆς 4ης Αὐγούστου, ὡλοκλήρωσαν τὸ δικαίωμα τῆς Διοικήσεως ὅπως καὶ ἀπολύῃ καὶ ἀναπληρώνῃ κατὰ τὴν κρίσιν της. Καὶ τώρα, ἠμποροῦμεν νὰ συγκρίνωμεν τὸ πνεῦμα τῆς νομοθεσίας τῶν δύο Κυβερνήσεων. Ἡμεῖς εὕρομεν ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔδιδε τὸ δικαίωμα τῶν ἀσυδότων ἀναπληρώσεων. Καὶ τὸν κατηργήσαμεν. Καὶ ἐστερήσαμεν τὸν ἑαυτόν μας ἀπὸ αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Ἀντιθέτως, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δὲν ἠθέλησε νὰ κάμῃ τὸ ἴδιον, ἀλλὰ ἐπανέφερε τὴν παλαιὰν δικτατορικὴν διάταξιν, διὰ νὰ ἔχῃ καὶ ἡ ἰδία αὐτὴν τὴν ἀσύδοτον ἄσκησιν ἐξουσίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ τῶν προελεύσεων καὶ ἡ διαφορὰ ταὐτοχρόνως τοῦ πνεύματος, τὸ ὁποῖον διεῖπε τὴν νομοθεσίαν τὴν ἰδικήν μας καὶ τὴν νομοθεσίαν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον συνάγεται ἀπὸ τὴν ἱστορίαν τῶν νόμων. Καὶ τώρα θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς ἐφαρμογῆς των. Διότι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν νόμων κρίνει τὴν ποιότητα τῶν Κυβερνήσεων. Ἐὰν γίνεται χρῆσις, ἢ κατάχρησις αὐτῶν, αὐτὸ εἶναι τὸ κριτήριον τῆς ποιότητος, τῆς ἀξίας τῶν Κυβερνήσεων. Ὁ κ. βουλευτὴς Ἀθηνῶν ὑπέμνησεν, ὅτι, κατὰ τὴν περίοδον 1917–1922 ἔγιναν δύο μεταβολαὶ εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων.

§75Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Αἱ ἀνωμαλίαι τοῦ Δήμου Ἀθηναίων ἀρχίζουν ἀπὸ τὸ 1915. Τὸ 1914 ἐκλέγεται Δήμαρχος ὁ Μπενάκης. Μετὰ ὀκτὼ μῆνας παρῃτήθη. Καὶ ἐνῷ κατὰ τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἴσχυεν, ὤφειλε νὰ γίνουν δημοτικαὶ ἐκλογαί, δὲν ἐγένοντο δημοτικαὶ ἐκλογαί, ἀλλ’ ἀνετέθη εἰς τὸν μακαρίτην Πάτσην, νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ. Παρέμεινεν ὁ Πάτσης μέχρι τοῦ 1920. Ἀντικατεστάθη ὁ Πάτσης πάλιν ἀνωμάλως, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ 1920 καὶ γίνεται Δήμαρχος ὁ Τσόχας. Ἡ ἐπανάστασις τοῦ 1922 ἐπανέφερε τὸν μακαρίτην Πάτσην. Συνεπῶς, μέχρι τοῦ 1926, ἀνωμάλως διῳκεῖτο ὁ Δῆμος Ἀθηναίων, ἐκτὸς παντὸς νόμου. Συνεπῶς, δὲν εἶναι μόνον δύο ἐπεισόδια. Εἶναι τέσσαρα ἐπεισόδια.

§76Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀναφέρεσθε εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ Δημάρχου Ἀθηναίων, εἰς ἀνώμαλεν ἔκτακτον περίοδον καὶ ἐξωτερικῶς καὶ ἐσωτερικῶς.

§77Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὅταν παρῃτήθη ὁ μακαρίτης Μπενάκης, δὲν ὑφίστατο οὐδεμία ἀνωμαλία, διότι ἡ παραίτησις ἔγινεν εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 1915 ποὺ δὲν εἶχον ἀρχίσει αἱ ἀνωμαλίαι.

§78Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν γνωρίζω μῆνας, γνωρίζω ἔτη. Καὶ τὰ ἔτη ἦσαν πλήρη ἀνωμαλιῶν, καὶ ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν. Κύριοι βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας, ἐπιθυμεῖτε ἐν ὀνόματι τοῦ ἀριθμοῦ, νὰ βεβαιώσετε ὅτι ἀπὸ τοῦ 1915 μέχρι τοῦ 1922 ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκετο ἐν ὁμαλότητι; Μὲ οἱανδήποτε δύναμιν τῶν ἀριθμῶν εἶναι ἀδύνατον νὰ μεταβάλητε τὴν ἱστορικὴν πραγματικότητα!... (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§79Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ἀνώμαλον...

§80Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἰς μίαν περίοδον ἐσωτερικοῦ ἐμφυλίου πολέμου, ἐρωτᾶτε διατὶ δὲν ἐγίνοντο ἐκλογαὶ εἰς τὰς Ἀθήνας......... Καὶ τώρα, κύριοι βουλευταί, ἔπειτα ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐξιστόρησιν τῶν νόμων καὶ τὴν ἐξιστόρησιν τῆς ἐφαρμογῆς των, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς σημερινῆς ἐπερωτήσεως. Ἐπηρώτησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις τὸν κ. Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διατὶ προέβη εἰς τὰς ἀθρόας μεταβολὰς καὶ ἐζητήσαμεν τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, ἀπήντησε προχθὲς ὅτι οὔτε κατέθεσεν, οὔτε εἶναι διατεθειμένη νὰ καταθέσῃ τὸν φάκελλον, ὁ ὁποῖος θὰ περιέχῃ τὴν αἰτιολογίαν τῶν μεταβολῶν. Κατέθεσε μόνον ὀνομαστικὸν πίνακα, ὁ ὁποῖος, Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἦτο ἐντελῶς περιττός, διότι τὰ ὀνόματα τὰ ἐγνωρίζαμεν, τὴν αἰτιολογίαν δὲν ἐγνωρίζαμεν, καὶ τὴν αἰτιολογίαν ἠρνήθη ἡ Κυβέρνησις νὰ καταθέσῃ. Ἰσχυρίσθη ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι τὸ ἀπόρρητον τῆς αἰτιολογίας τὸν ἐμποδίζει εἰς τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων. Καὶ εἶναι εὔλογον, ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς ἐξένισε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διότι ἀδυνατοῦμεν νὰ συμμερισθῶμεν τὴν γνώμην, ὅτι ἡ αἰτιολογία ἀπολύσεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων ἀποτελεῖ ἀπόρρητον τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται νὰ κοινολογηθῇ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν!... (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Μία μόνον εἶναι ἡ ἐξήγησις τῆς ἀρνήσεως τῆς καταθέσεως τῶν στοιχείων. Εἶναι ἡ ἀνυπαρξία στοιχείων! (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ ἐὰν ἡ ἄρνησις τῆς καταθέσεως τῶν στοιχείων ἀποτελῇ πλήρη ὁμολογίαν ἀνυπαρξίας στοιχείων, ὑπάρχουν μ’ ὅλα ταῦτα ἀντικείμενα δεδομένα ἄλλα, ἐκ τῶν ὁποίων δυνάμεθα νὰ συναγάγωμεν συμπεράσματα. Εἶναι, πρῶτον, ὁ ἀριθμός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος ἀπέφυγε νὰ ἀναφέρῃ τὸν ἀριθμόν. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὀνομαστικοῦ πίνακος, τὸν ὁποῖον ἔχω, ὁ ἀριθμὸς ὑπερβαίνει τὴν ἡμίσειαν χιλιάδα, εἶναι 629! Καὶ εἶναι 629, εἰς ποῖον χρόνον; Ἐντὸς ἑνὸς διμήνου. Δὲν περιέχεται ἡ ἐσοδεία τοῦ νέου ἔτους. Εἶναι μόνον τοῦ Νοεμβρίου καὶ Δεκεμβρίου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Καὶ ὁ χρόνος, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι περίεργος. Συμπίπτει μὲ τὴν ἑπομένην τῶν ἀναπληρωματικῶν ἐκλογῶν τοῦ Ἕβρου. Τότε ἐπεφοίτησεν ἡ σκέψις εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐθνικοὶ λόγοι ἐπιβάλλουν τὰς ἀθρόας ἀπολύσεις τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβουλίων. Εἶναι καταπληκτικόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀπετολμήθησαν τόσαι ἀθρόαι ἀπολύσεις Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων. Ἐμέτρησα ὁ ἴδιος τὸν ἀριθμὸν διὰ νὰ βεβαιωθῶ. Καὶ ἀπευθύνομαι, πέραν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, καὶ πρὸς τὴν κοινὴν γνώμην τῆς χώρας καὶ πρὸς τὸν διευθυνόμενον Τύπον, διὰ νὰ εἴπω, ὅτι ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καταγγέλλομεν ὅτι εἶναι ἀθρόαι αἱ μεταβολαὶ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Ἐντὸς διμήνου ἀπελύθησαν 629, χωρὶς νὰ ὑπολογίσωμεν καὶ τὰς ἀπολύσεις τοῦ νέου ἔτους. Ποῖος, λοιπόν, ἔχει δίκαιον, ἡ Ἀντιπολίτευσις, τὴν ὁποίαν χλευάζουν, ἢ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία καταργεῖ τὴν Αὐτοδιοίκησιν; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Κύριοι βουλευταί, ἐρχόμεθα εἰς μίαν εὐρυτέραν ἀνάλυσιν τοῦ εἴδους τῶν μεταβολῶν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ κατατάξωμεν τὰς μεταβολὰς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος εἰς τρεῖς κατηγορίας: Εἶναι, πρῶτον, αἱ ἀπολύσεις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρεβίασαν ἢ τὸ πειθαρχικόν, ἢ τὸ ποινικὸν Δίκαιον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος ὑπεβλήθη εἰς περιττὸν κόπον, ὅταν ἠθέλησε νὰ πείσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι εἶχε δίκαιον νὰ ἐπιβάλῃ τοιαύτας ποινάς. Ἔπταισε μόνον ὅταν εἰς τὸν πίνακα, τὸν ὁποῖον κατέθεσεν, ἀνέγραψεν ὅτι ἀπελύθησαν οἱ ἀναγραφόμενοι διὰ κομμουνιστικὴν ἰδεολογίαν, ἐνῷ τινὲς ἐξ αὐτῶν, κατὰ τοὺς ἰσχυρισμούς του, ἀπελύθησαν διὰ παραβίασιν τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου, καὶ ἀπευθυνόμενος πρὸς ἡμᾶς εἶπεν, ὅτι ἐπλανήθημεν. Ἀλλὰ ἡ πλάνη δὲν ἦτο περὶ τὴν ἀνάγνωσιν, ἦτο περὶ τὴν γραφήν, καὶ ἡ γραφὴ ἦτο ἰδική του. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ἑπομένως ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔπταισαν ἀπέναντι τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, εἶναι περιττὸν νὰ ἀπασχολῶμεν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Δὲν ἀποτελοῦν θέμα συζητήσεως. Πέραν αὐτῆς τῆς πρώτης κατηγορίας, ἡ ὁποία ἔπρεπεν εἰς τὸν πίνακα νὰ ἀναφερθῇ κεχωρισμένως, διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ συνεννόησις, ὑπάρχει ἔπειτα ἡ μεγάλη κατηγορία τῶν κομματικῶν ἀντιπάλων, οἱ ὁποῖοι διαβάλλονται ὡς ἐθνικῶς ἐπικίνδυνοι καὶ ἀπολύονται. Καὶ ὑπάρχει τρίτον, ἡ κατηγορία τῶν πραγματικῶν κομμουνιστῶν. Θὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὰς δύο αὐτὰς κατηγορίας. Κύριοι βουλευταί, σᾶς παρακαλῶ, χωρὶς τὴν προκατάληψιν τῆς Συμπολιτεύσεως, νὰ πιστεύσετε, ὅτι ὑπῆρξε μεγάλη ἡ συγκίνησις τὴν ὁποίαν ἐδοκιμάσαμεν ἀπὸ πλῆθος ἐπιστολῶν, τὰς ὁποίας λαμβάνομεν, ἀπολυομένων Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων, οἱ ὁποῖοι ἐκφράζουν μίαν βαθεῖαν Ἐθνικὴν συντριβήν, ὄχι διότι ἀπολύονται, ἀλλὰ διότι σπιλώνονται μὲ τὴν κατηγορίαν τῆς «ἐθνικῆς ἀντιδράσεως». Ἀποτελεῖ τοῦτο ὄχι θέμα Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ γενικώτερον ἐθνικὸν θέμα. Καὶ θὰ πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἀνάλογα σφάλματα εἰς τὸ παρελθόν, εἰς τὸ 1947 καὶ 1948, ὤθησαν ἀπὸ τὴν σύγχυσιν Κόμματος καὶ Κράτους, πλῆθος ἀνθρώπων καὶ τοὺς κατέστησαν θύματα τῆς ἀριστερᾶς. Ἐγίναμεν στρατολόγοι τῶν συμμοριτῶν εἰς πλῆθος περιπτώσεων... (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἡ εὐθύνη εἶναι βαρυτάτη, ὅταν πρόκειται εἰς ἕνα Ἕλληνα νὰ ἀποδοθῇ ὁ χαρακτηρισμὸς «ἀντεθνικῆς δράσεως». Ὅταν πράγματι εἶναι ἀντεθνικὴ ἡ δρᾶσις, ἡ κύρωσις πρέπει νὰ εἶναι ἀπόλυτος. Ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας πτέρυγα, θὰ ἀκουσθῇ ἡ ἀξίωσις νὰ εἶναι ἀμείλικτος ἡ κύρωσις κατὰ τῆς ἐθνικῆς ἀντιδράσεως. Ἔπειτα ὅμως ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματος καὶ τοῦ καθήκοντος, ὑψώνεται ἐπίσης ἡ φωνή μας, διὰ νὰ τονίσῃ, ὅτι πρέπει μετ’ ἀπολύτου προσοχῆς νὰ ἐξετάζεται τὸ ἐθνικὸν φρόνημα. Διότι οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ σπιλώνῃ τὴν ἐθνικὴν τιμὴν ἀληθῶν πατριωτῶν, καὶ οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα ἀφ’ ἑνὸς νὰ δημιουργῇ παρεξηγήσεις αἱ ὁποῖαι διαμορφώνουν συγγενῆ ψυχολογίαν πρὸς τὴν ἄκραν ἀριστερὰν καὶ συγχρόνως νὰ καταργῇ τὴν διαχωριστικὴν γραμμήν, ἡ ὁποία ἐγγυᾶται τὴν ἠθικὴν ἀπομόνωσιν τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος. Ἰδοὺ διατὶ εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι σχολαστικὴ ἡ προσοχὴ τῶν Διοικητικῶν Ἀρχῶν, καὶ μόνον εἰς περίπτωσιν πλήρους βεβαιώσεως διὰ τὴν ὕπαρξιν τῆς εὐθύνης νὰ ἐπιβάλλεται ἡ ποινή. Ἀναγινώσκομεν τὰς ἐπιστολάς των καὶ δὲν εὑρίσκομεν τρόπον νὰ ἀπαντήσωμεν, διότι μᾶς λέγουν, «ἀπελύθημεν, χωρὶς νὰ κληθῶμεν εἰς ἀπολογίαν», ἐπειδὴ ὁ νόμος ἐκτὸς τοῦ Δημάρχου δὲν ὑποχρεοῖ νὰ προσκληθοῦν καὶ οἱ Δημοτικοὶ καὶ Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι, οἱ ἀπολυόμενοι, εἰς ἀπολογίαν. Μίαν πρωΐαν, ἔφθασεν ὁ ἀερόλιθος τῆς ἀπολύσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἀναγεγραμμένη εἰς τὰς ὁμοιοτύπους σελίδας, τὰς ὁποίας παράγει τὸ ἐργοστάσιον τῶν ἀπολύσεων εἰς τὸ Κυβερνεῖον τῆς Θεσσαλονίκης. Καὶ εἰς τὰς ὁμοιομόρφους αὐτὰς ἀπολύσεις, τὰς πολυγραφημένας, ἀναγράφεται ὅτι ἀπολύονται διὰ «σοβαροὺς λόγους δημοσίου συμφέροντος». Τοὺς καταλογίζεται ἑπομένως ἐθνικὴ ἐνοχή. Καὶ μᾶς ἐρωτοῦν, κατὰ ποῖον τρόπον ἠμποροῦν νὰ ὑπερασπίσουν τὴν ἐθνικήν των τιμήν; Εἰς μάτην θὰ προσέλθουν εἰς τὰς τοπικὰς ἀρχάς, εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, διότι εἶναι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι τοὺς ἀπέλυσαν. Ὑπάρχει δεύτερος οὐσιαστικὸς βαθμός, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ προσφύγουν; Ὄχι, δυστυχῶς. Διότι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶναι ἀκυρωτικόν, δὲν εἶναι οὐσιαστικὸν εἰς αὐτὰς τὰς περιπτώσεις. Καὶ μήπως, ἄλλως τε, γνωρίζουν οἱ δυστυχεῖς, ποία εἶναι ἡ συγκεκριμένη κατηγορία ἐναντίον των, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ὑπερασπίσουν τὸν ἑαυτόν των; Δὲν τὴν γνωρίζουν!... Καὶ ἐνώπιον αὐτῆς τῆς συγκινητικῆς ἐκκλήσεως, Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, εἶναι ἀδύνατον νὰ μείνωμεν ἀδιάφοροι. Διότι ἐὰν εἰς τὸν Φασισμὸν ἡ ἀσφάλεια τοῦ ἀτόμου σφαγιάζεται εἰς τὸν βωμὸν τῆς ἀσφαλείας τοῦ καθεστῶτος, ὅμως ἡ Δημοκρατία ἔχει αὐτὴν τὴν ὑπεροχὴν καὶ αὐτὴν τὴν δόξαν, ὅτι συμβιβάζει τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους μὲ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ πολίτου. (Χειροκροτήματα). Αὐτὴ εἶναι ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα τῆς Δημοκρατίας. Καὶ διὰ τοῦτο εἰς πᾶσαν περίπτωσιν πρέπει νὰ εἶναι πλήρης ἡ ἐπαγρύπνησις καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους καὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ πολίτου. Εἰς τὸ ἄλλο ἄκρον τοῦ Φασισμοῦ, ὑπάρχει ἡ ἀναρχουμένη Πολιτεία. Ἀνέγνωσα μίαν ὁμιλίαν τοῦ διακεκριμένου συμβούλου τῆς Ἐπικρατείας κ. Στασινοπούλου, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς τὸ συνέδριον τῶν Δήμων, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὅτι εὑρισκόμενος εἰς τὴν Ἰταλίαν, εἶδε μὲ ἔκπληξιν νὰ τοιχοκολλῶνται διαφημίσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἀνεγράφετο «Ἀμερικανοί, κάτω τὰ χέρια ἀπὸ τὴν Κορέα» καὶ ὑπέγραφεν «Ὁ Δήμαρχος». Καὶ ἐξεπλάγη καὶ ἠρώτησε πῶς αὐτὸς ὁ Δήμαρχος δὲν ἀπολύεται; Καὶ τοῦ εἶπον: Δὲν ἔχει καμμίαν ἐξουσίαν ἡ Διοίκησις. Μεταξὺ αὐτῆς τῆς ἀναρχουμένης Πολιτείας, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει εἰς τὴν Δημοτικὴν Ἀρχὴν νὰ εἶναι Κράτος ἐν Κράτει καὶ τοῦ Φασισμοῦ, ὁ ὁποῖος σφαγιάζει ἀνεξελέγκτως τὴν ἀσφάλειαν τοῦ πολίτου διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ καθεστῶτος, ὑψώνεται ἡ Δημοκρατία, ἡ Δημοκρατία, ἡ ὁποία συνδυάζει καὶ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους καὶ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ πολίτου. (Χειροκροτήματα). Καὶ διὰ τοῦτο, εὑρισκόμενοι ἐνώπιον αὐτῆς τῆς ἀσυδότου καταχρήσεως, ἡ ὁποία σήμερον ἐπιχειρεῖται εἰς βάρος τῶν θεσμῶν τῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἀναμένομεν τὴν κατάθεσιν τοῦ Κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, διὰ νὰ τὴν ὑποστηρίξωμεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐλπίζομεν, νὰ εὕρωμεν γενικὴν ἀνταπόκρισιν, διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξουν στοιχειώδεις ἐγγυήσεις νομιμότητος διὰ τὰς ἀπολύσεις. Θὰ πρέπει βεβαίως νὰ διατηρηθῇ τὸ δικαίωμα τῆς διοικήσεως, διότι τὸ ὑπαγορεύει ἡ ἀσφάλεια τοῦ Ἔθνους. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ ἀσκῆται μὲ ὅλας τὰς ἐγγυήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπαγορεύονται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῶν ἐλευθέρων πολιτευμάτων. Θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πρόσκλησις εἰς ἀπολογίαν καὶ αἰτιολογία τῆς ἀπολύσεως. Καὶ θὰ πρέπει νὰ καθιερωθῇ προσφυγὴ οὐσιαστικὴ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὥστε νὰ δύναται ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀπολύεται, ἐὰν ἔχῃ δίκαιον, νὰ τὸ εὕρῃ. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸ Κράτος Δικαίου, εἰς τὴν Δημοκρατίαν, νὰ ὑπάρχουν ἀνυπεράσπιστοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι καταδικάζονται καὶ στιγματίζονται ἀναπολόγητοι....... Καὶ εἶναι γεγονός, δυστυχῶς, ὅτι ὁ μεγαλύτερος ἀριθμὸς τῶν ἀπολυομένων κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν συμβούλων ἀνήκει εἰς αὐτὴν τὴν κατηγορίαν. Εἶναι ἀντίπαλοι κομματικοί, οἱ ὁποῖοι ἀπολύονται ἢ διὰ νὰ ἐκβιασθοῦν εἰς προσχώρησιν — καὶ ὅταν προσχωρήσουν, ἐπανέρχονται — ἢ διὰ νὰ κάμουν τόπον εἰς τοὺς κομματικοὺς φίλους, οἱ ὁποῖοι θὰ διορισθοῦν, ἢ διὰ νὰ ἐμπνευσθῇ γενικωτέρα τρομοκρατία εἰς τὸ σύνολον τῶν συμβούλων, ὥστε νὰ ὑποκύψουν καὶ νὰ συντελεσθῇ εἰς ἀκέραιον ἡ κομματικὴ ἐκπόρθησις τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβουλίων. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὴν τρίτην κατηγορίαν, εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν κομμουνιστῶν. Ὅπως εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι παρεβίασαν τὸν ποινικὸν νόμον, εἴπομεν, ὅτι ἀποτελοῦν περιττὸν θέμα συζητήσεως, καθ’ ὅμοιον τρόπον, διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀντεθνικῆς δράσεως τῶν κομμουνιστῶν, θεωροῦμεν περιττὴν τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος, περιττὴν τὴν συζήτησιν, διότι ἡ ὁμοφωνία εἶναι ἀπόλυτος. Ὅσοι δροῦν ἀντεθνικῶς, πρέπει νὰ ὑφίστανται σκληροτάτας κυρώσεις. Τὸ ἐπίσημον ὄργανον τῆς ΕΔΑ, ἡ «Αὐγή», ἔπειτα ἀπὸ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν, συμφώνως μὲ τὴν παλαιάν του συνήθειαν, δὲν ἐστράφη ἐναντίον οἱουδήποτε ἄλλου, ἀλλὰ ἐπροτίμησεν ἐμέ, ὅπως πάντοτε. Ἀποδέχομαι, εὐχαρίστως, τὸν λίβελλόν του καὶ τοῦ ἀποδίδω δικαιοσύνην. Διότι ἡ «Αὐγὴ» ἐνθυμεῖται καὶ ἔχει δίκαιον... Ἄλλοι ἔχουν ἄδικον, οἱ ὁποῖοι, δὲν ἐνθυμοῦνται!... Ἀλλὰ ἡ ἀπόλυσις τῶν κομμουνιστῶν, ἡ ὁποία ἀπετέλεσε τὸ μέγα ἐπιχείρημα τῆς Κυβερνήσεως, μᾶς ὁδηγεῖ σήμερον, Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ διευκρινίσῃ τὴν πολιτικήν της ἀπέναντι τοῦ Κ. Κ. καὶ ἀπέναντι τῆς ΕΔΑ. Μέχρι τοῦδε, αἱ ἐκδηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξαν ἀντιφατικαί. Διαδοχικῶς, ἐξήγγειλεν ἄλλοτε τὴν λήθην καὶ ἄλλοτε τὴν μνήμην. Καὶ πρέπει κάποτε ἐπὶ τέλους, νὰ πληροφορηθῶμεν ποία εἶναι ἡ πολιτική της. Ὅταν ὡς ἀντιπολίτευσις εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἤλεγχον τὴν Κυβέρνησιν, εἶχεν εἴπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν: «Ἐκ τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἀνεγνώσθησαν, προκύπτει ὅτι δικογραφίαι σοβαρώταται συναπτόμεναι πρὸς αὐτὴν ταύτην τὴν ὕπαρξιν τῆς Χώρας, δικογραφίαι ἀναφερόμεναι εἰς κατασκοπείας, εἰς τὴν δευτέραν σειρὰν τῶν ἀσυρμάτων, διαβιβάζονται ἀπ’ ἀρχῆς εἰς ἀρχὴν καὶ ἀκολουθοῦν μίαν γραφειοκρατικὴν ἐξέλιξιν ἡμερομηνιῶν καὶ φθάνουν, μέχρι τοῦ Μαΐου καὶ ἀπὸ τοῦ Μαΐου κάπου εἰς κάποιαν ἀρχὴν ἐκκρεμοῦν. Νομίζω, ὅτι τοιαῦται δικογραφίαι προωθοῦνται κατὰ τὸ ταχύτερον χρονικὸν διάστημα καὶ εἰσάγονται εἰς τὸ ἀκροατήριον τὸ ταχύτερον. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἱκανοποιητικὴν τὴν ἐκκρεμότητα τοιούτων δικογραφιῶν. Τὸ ἴδιον ἐπανέλαβε, τότε, καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Εἶπεν, ἐπίσης, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν: «Ἐκ τῶν ἀνωτέρω διαπιστοῦται, ὅτι ἡ ΕΔΑ εὐθυγραμμίζει τὴν πολιτικήν της, μὲ τὴν πολιτικὴν τοῦ ΚΚΕ». Διαπιστοῦται, ἑπομένως, ἐξ αὐτῶν τῶν περικοπῶν, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὅταν εὑρίσκετο εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, ἡ ΕΔΑ εἶναι ὑποκατάστατον τοῦ παρανόμου ΚΚΕ καὶ ὅτι ὑπάρχει ἐκκρεμὴς μία δευτέρα δικογραφία κατασκοπείας, τῆς ὁποίας ἡ παρέλκυσις κατελογίζετο, τότε, εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ δικαιούμεθα, σήμερον, ἔπειτα ἀπὸ τόσον χρόνον κυβερνήσεως, νὰ ἀπευθύνωμεν τὴν ἐρώτησιν: Αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα ἔθεσε, τότε, ἡ ἀντιπολίτευσις τοῦ Συναγερμοῦ, πῶς τὰ ἀντεμετώπισε μέχρι τοῦδε ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ; Θέτομεν σαφῶς τὸ ἐρώτημα: Θεωρεῖ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ τὴν ΕΔΑ νόμιμον ἢ παράνομον κόμμα; Ἐὰν τὴν θεωρῇ νόμιμον, θεωρεῖ ἐπίσης νόμιμον τὴν ἐμφάνισιν συνδυασμοῦ τῆς ΕΔΑ εἰς τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς; Καὶ ἂν θεωρῇ νόμιμον τὴν ἐμφάνισιν εἰς τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς, θεωρεῖ ἐπίσης νόμιμον τὴν ἐμφάνισίν της καὶ εἰς τὰς δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς ἐκλογάς; Καὶ ἐὰν εἶναι νόμιμος εἰς τὰς δημοτικὰς ἢ κοινοτικὰς ἐκλογάς, ποίαν ἔχει περαιτέρω ὑποχρέωσιν; Θὰ διατηρῇ εἰς τὰ δημοτικὰ καὶ κοινοτικὰ συμβούλια τὰ μέλη τῆς ΕΔΑ, διότι τὴν θεωρεῖ νόμιμον, ἢ θὰ θεωρῇ νόμιμον τὴν ΕΔΑ καὶ παρανόμους τοὺς ὀπαδούς της; Προχθές, εἰς μίαν εὐτυχῆ ἐρώτησιν τοῦ συναδέλφου μου κ. Βενιζέλου, ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος προέβη εἰς μίαν διαστολήν. Ἔκαμε διάκρισιν μεταξὺ τῆς δυνατότητος τῶν ὀπαδῶν τῆς ΕΔΑ, νὰ εἶναι ὑποψήφιοι εἰς τὰς βουλευτικὰς ἐκλογὰς καὶ νὰ μὴ εἶναι ὑποψήφιοι εἰς τὰς δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς ἐκλογάς. Θὰ πρέπει, ἑπομένως, νὰ πληροφορηθῶμεν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις υἱοθετῇ αὐτὴν τὴν διάκρισιν. Ἐνθυμοῦμαι, κύριοι βουλευταί, τὴν μεγαλόστομον ἐπαγγελίαν τῆς λήθης, τὴν ὁποίαν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπανέλαβε καὶ εἰς τὰς προγραμματικάς του δηλώσεις, εἰς τὰς ὁποίας εἶπεν, ὅτι «δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸ παρελθὸν νὰ μᾶς καταδιώκῃ». Ἐνθυμοῦμαι, ἐπίσης, τὴν εἰδυλλιακὴν στάσιν τῶν δύο Ἀρχηγῶν, τοῦ Συναγερμοῦ καὶ τῆς ΕΔΑ, ἐνώπιον τοῦ φακοῦ. Καὶ ἐνθυμούμεθα, ἐπίσης, τὴν καταγγελίαν τῆς ΕΔΑ ὑπὸ αὐτοῦ τοῦ βήματος, ὡς ὑποκαταστάτου τοῦ παρανόμου ΚΚΕ, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν ἱεράν των ἐξέγερσιν διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς δευτέρας δίκης τῶν κατασκόπων. Ὁλόκληρος ἱστορία τῶν δηλώσεων καὶ τῶν πράξεων τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, ἀποτελεῖ μίαν διαδοχὴν ἀντιφάσεων, τὰς ὁποίας ὑπαγορεύει ὄχι ἡ γενικωτέρα ἐκτίμησις τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος, ἀλλὰ μόνον ἡ δημαγωγικὴ καὶ κομματικὴ πρόθεσις. Συνεχῶς εὑρισκόμεθα ἐνώπιον διαδοχῆς ἀντιφάσεων μεταξὺ λήθης καὶ μνήμης. Καὶ ὀφείλει, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐνώπιον τοῦ Ἔθνους, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ νὰ ἀποσαφηνίσῃ τὴν πολιτικήν της. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§81Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Οἱ Πατρινοὶ ποῦ νὰ πᾶνε, γιὰ νὰ βροῦν τὴν ψῆφον ποὺ σᾶς ἔδωσαν;

§82Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπήρξατε ἐπανειλημμένως εὐφυὴς καὶ ἔχετε καταπονηθῆ ἀπὸ τὴν εὐφυΐαν σας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Κύριοι βουλευταί, αὐταὶ εἶναι αἱ τρεῖς κατηγορίαι, εἰς τὰς ὁποίας ἠμποροῦν νὰ κατανεμηθοῦν τὰ θύματα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Εἶναι οἱ ἔνοχοι παραβάσεων τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Τοὺς παραδίδομεν εἰς τὰς κυρώσεις. Εἶναι ὅσοι ἀντιδροῦν ἐθνικῶς. Τοὺς παραδίδομεν ἐπίσης ὁμοφώνως εἰς τὰς κυρώσεις. Ἀλλὰ εἶναι καὶ οἱ κομματικοὶ ἀντίπαλοι, οἱ ὁποῖοι σφαγιάζονται μόνον διὰ λόγους κομματικοὺς καὶ σπιλώνονται εἰς τὴν ἐθνικήν των τιμήν. Δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ ἀφήσωμεν αὐτὰ τὰ θύματα ἀνυπεράσπιστα. Ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὑψώνομεν φωνὴν διαμαρτυρίας, διὰ νὰ τοὺς ὑπερασπίσωμεν καὶ διὰ νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν παρηγορίαν ὅτι, ἐὰν ἐδιώχθησαν ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία κάμνει κατάχρησιν τῶν κειμένων νόμων, ὅμως ὑπάρχει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν φωνή, ἡ ὁποία ἀκούεται καὶ ὑπάρχει συμπάθεια ἡ ὁποία προσφέρεται, διὰ τὴν ἄδικον θυσίαν των. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Πολλαὶ εἶναι αἱ θεομηνίαι, αἱ ὁποῖαι ἔπληξαν ἐσχάτως τὰς Νέας Χώρας, ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι ἡ θεομηνία τῆς χρηστῆς διοικήσεως ὑπῆρξεν ἡ δεινοτέρα. Διότι ἤρχισεν ἐνωρίτερον καὶ διαρκεῖ περισσότερον... (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ἀναμένομεν τὴν παρουσίαν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς γενικωτέρας εὐθύνας, τὰς ὁποίας ἡμεῖς καταλογίζομεν εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Λυποῦμαι, διὰ τὴν σημερινὴν ἀπουσίαν του. Κατέθεσαν οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅσοι παρέστησαν εἰς τὰς ἀναπληρωματικὰς ἐκλογάς, κατέθεσαν ἐπερώτησιν προσωπικῶς διὰ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ θὰ ὑποχρεωθῇ τότε, παρακαλούμενος ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ παραστῇ διὰ νὰ ἀκούσῃ ποίας ἐγγυήσεις νομιμότητος παρέχει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος χθὲς ὑπεσχέθη ὅτι, ἐπανεξετάζων ἐνδεχομένως τὰ παράπονα, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ δικαιοσύνην. Τὸν παρηκολουθήσαμεν καὶ ἐγὼ καὶ οἱ συνάδελφοι καὶ εἴδομεν, καὶ γνωρίζουν ἐπίσης καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι παρέστησαν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος κατὰ τὸ στάδιον τῶν ἀναπληρωματικῶν ἐκλογῶν περιώδευε, συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν Γενικὸν Γραμματέα, ἀπὸ τὸν Νομάρχην, ἀπὸ τὸν Ἀστυνόμον, ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους, ἀπὸ τὸν ὑποψήφιον. Καὶ ἔθετε τοιουτοτρόπως τὸ Κράτος εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κόμματος.

§83Μ. ΜΑΥΡΟΓΟΡΔΑΤΟΣ. Διαμαρτύρομαι ἐντονώτατα, διότι τὸ λεγόμενον παρ’ ὑμῶν, ἀξιότιμε κ. Ἀρχηγὲ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι μὲ εἴδατε εἰς τὸ αὐτοκίνητον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος περιοδεύοντα μαζί του, λυποῦμαι, ποὺ θὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβές. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)

§84Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, ἴσως νὰ εἶχεν ἄλλην πορείαν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος.

§85Μ. ΜΑΥΡΟΓΟΡΔΑΤΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§86Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀξιότιμοι Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἠρέμως ἐπιθυμῶ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν εὐλόγως στενοχωρούμενον συνάδελφον τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι αὐτὰ ἔχουν ἀναγραφῆ εἰς τὸν Συναγερμικὸν τύπον τῆς Θεσσαλονίκης. Καὶ θὰ τὸν ἀπαλλάξω ἀπὸ τὸν κόπον. Θὰ τὰ ἀναγνώσω ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα, ἀπὸ τοῦ βήματος Βουλῆς.

§87Μ. ΜΑΥΡΟΓΟΡΔΑΤΟΣ. Αἱ ἰδικαί σας ἐφημερίδες τὰ ἀνέγραψαν.

§88Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. βουλευτὴς Θεσσαλονίκης μὲ τὴν ἐπιμονήν του θέλει νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι τοῦ εἶναι δύσκολον νὰ ἀκούσῃ τὴν ἀλήθειαν. Ὁσηδήποτε ὅμως καὶ ἂν εἶναι ἡ διαμαρτυρία του, θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα καὶ θὰ ἀποδείξωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ διὰ τῶν κειμένων καὶ διὰ τῶν Συναγερμικῶν φύλλων, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ἐπαναλαμβάνω, περιώδευσε μὲ τὰς Ἀρχὰς καὶ μὲ τὸν ὑποψήφιον, ὅπως εἰς τὴν Δράμαν, καὶ εἰς τὸν Ἕβρον.

§89Μ. ΜΑΥΡΟΓΟΡΔΑΤΟΣ. Δὲν ἠξεύρω τί ἔγινεν εἰς τὴν Δράμαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εὐχαριστῶ πολύ, ὅτι δὲν εἴδατε ἐμένα.

§90Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν ἡ παρουσία καὶ ἡ συμμετοχὴ τοῦ κ. Μαυρογορδάτου εἰς τὴν Θεσσαλονίκην δὲν ἐθεωρεῖτο ἀπαραίτητος ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, αὐτὸ εἶναι ὑπόθεσις ἰδική του. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, εἶναι ὅτι καὶ εἰς τὴν Δράμαν καὶ τὸν Ἕβρον, καθὼς ἀναγράφουν τὰ Συναγερμικὰ φύλλα καὶ καθὼς διεπιστώσαμεν καὶ ἡμεῖς περιοδεύοντες, συνωδεύετο ἀπὸ τὰς ἀρχὰς καὶ τὸν ὑποψήφιον, ἐπιδεικνύων τοιουτοτρόπως καὶ ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, ὅτι τὸ Κράτος ἦτο εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ κόμματος. Ἰδοὺ διατὶ μετὰ τὴν θεομηνίαν τῶν ἀπολύσεων εἶναι δύσκολον νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὴν ἔκκλησίν του καὶ νὰ πιστεύσωμεν ὅτι, ἐπανεξετάζων τὰ παράπονα, θὰ ἀποδώσῃ δικαιοσύνην. Ἀξιότιμοι ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, εἶχεν ἐπαγγελθῇ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ χρηστὴν διοίκησιν καὶ ἔχομεν ἕως τώρα τρεῖς σημαντικὰς ἀποδείξεις χρηστῆς διοικήσεως. Πρῶτον, κατήργησε τὴν μονιμότητα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἔκαμε νὰ ἐπισείεται ἐπὶ τῶν κεφαλῶν των ἡ ἀπειλὴ τῆς ἀπολύσεως, ὥστε νὰ παύσουν πλέον νὰ εἶναι συνεργάται τῶν Ὑπουργῶν καὶ νὰ γίνουν κατ’ ἀνάγκην πτήσσοντα ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως. Δεύτερον, κατήργησε τὸν θεσμὸν τοῦ ἡμιμονίμου Νομάρχου καὶ ἐπανέφερε τὸν θεσμὸν τοῦ Νομάρχου τοῦ Κόμματος, ὁ ὁποῖος ὀφείλει νὰ ὑποτάσσεται εἰς τὰς ἐντολὰς τῆς φατρίας. Καὶ τέλος, κατήργησε τὸν θεσμὸν τῆς αὐτοδιοικήσεως, ὥστε νὰ μεταβάλῃ εἰς ἐμπαιγμὸν τὴν πρόσκλησιν τοῦ λαοῦ πρὸς ἐκλογὴν τῶν τοπικῶν του ἀρχόντων. Καὶ ἐπεδίωξεν ἀκόμη νὰ σπιλώσῃ τὴν ἐθνικὴν τιμὴν κομματικῶν ἀντιπάλων, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν κομματικὴν ἐκπόρθησιν τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβουλίων. Ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας, ἐν ὀνόματι τῆς Αὐτοδιοικήσεως καταγγέλλομεν εἰς τὸ Ἔθνος αὐτὴν τὴν πολιτείαν τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§92Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἀνέμενα, κύριοι βουλευταί, μὲ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων. Μᾶς εἶχεν ὑποσχεθῆ ὅτι εἰς πρώτην εὐκαιρίαν, καὶ ἐδικαιούμην νὰ ὑπολαμβάνω ὅτι ἡ εὐκαιρία ἐδόθη, θὰ μᾶς ἀπεδείκνυε δι’ ἀριθμῶν, διὰ στοιχείων ἀδιασείστων, ὅτι ὁ νόμος τὸν ὁποῖον εἰσηγήθη καὶ ἐψήφισεν ἐν ἔτει 1951, εἶναι νόμος, ὁ ὁποῖος ἀπέτρεψε μεγάλους ἐθνικοὺς κινδύνους, κατὰ τὸν κ. Συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων. Ταῦτα μᾶς εἶχεν ὑποσχεθῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν αἰτιάσεων ὅτι ἐὰν σήμερον ἀναγκάζεται ἡ Κυβέρνησις νὰ προβαίνῃ εἰς ἀπολύσεις Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων ἀντεθνικῶς δρώντων, κύριος ὑπεύθυνος εἶναι ὁ ἀξιότιμος κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος μὲ ἐκεῖνον τὸν περίφημον νόμον ὄχι κατέλυσεν, ἀλλὰ διέλυσε καὶ τελείως ἐξήρθρωσε τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν. (Χειροκροτήματα). Ἀλλά, παρὰ τὴν ὑπόσχεσίν του, ὁ ἀξιότιμος κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων παρῆλθε τὸ θέμα. Καὶ προτιμᾷ νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἐν τούτοις, σήμερον ἔδει νὰ τὸ φέρῃ, διότι ἀκριβῶς ἓν ἐκ τῶν κυρίων ἐπιχειρημάτων εἶναι τοῦτο, ὅτι ἐὰν εἶναι μέγας ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπολύσεων, ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον ὁ κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐτόνισεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς διὰ νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις, ὁ μέγας αὐτὸς ἀριθμὸς ὀφείλεται καὶ πάλιν ὅτι μὲ τὸν περίφημον ἐκεῖνον νόμον κατώρθωσεν αὐτὰ τὰ θαυμαστὰ πράγματα, νὰ διχοτομηθοῦν καὶ νὰ τριχοτομηθοῦν οἱ ἐθνικόφρονες, νὰ εἰσέλθουν αἱ ἐλάχισται κομμουνιστικαὶ μειοψηφίαι εἰς ὅλα τὰ δημοτικὰ καὶ Κοινοτικὰ συμβούλια τῆς χώρας καὶ νὰ καταστοῦν οἱ κύριοι ρυθμισταὶ τῆς καταστάσεως εἰς πλείστους ὅσους δήμους καὶ πλείστας κοινότητας τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν πραγμάτων. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ παρῆλθε τὸ σημεῖον τοῦτο, παρὰ τὴν κατηγορηματικήν του ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωσε πρὸ ἡμερῶν ὁ ἀξιότιμος κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ περὶ πολλῶν ἄλλων ἠσχολήθη, μέχρι καὶ τῶν περιφήμων καταγγελλομένων ὑπερβασιῶν εἰς τὰς ἐκλογὰς Ἕβρου, Δράμας καὶ Θεσσαλονίκης. Ἀξιότιμε κ. Συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, παύσατε πλέον μετὰ κάθε ἀναπληρωματικὴν ἐκλογὴν νὰ ἀποδίδετε τὴν ἧτταν σας εἰς ὑπερβασίας. Ἀναγνωρίσατε ὅτι δὲν σᾶς θέλει πλέον ὁ λαός. Σᾶς ἐγνώρισεν ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν, σήμερον δὲν σᾶς θέλει (χειροκροτήματα) καὶ σᾶς ἀποδοκιμάζει σὲ κάθε ἀναπληρωματικὴν ἐκλογήν. Ἀντιληφθῆτε το, πιστεύσατέ το, συνειδητοποιήσατέ το, διὰ νὰ μὴ ἐμφανίζεσθε πάντοτε μεθ’ ἑκάστην ἐκλογὴν πότε νὰ ὁμιλῆτε περὶ ὑπερβασιῶν, πότε περὶ καταλύσεως τοῦ Κράτους, πότε νὰ ὁμιλῆτε περὶ ποσοστῶν, πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν μεταβάλλουν τὸ ἀποτέλεσμα, ὅτι σεῖς χάνετε τὰς ἐκλογὰς καὶ ἡμεῖς τὰς κερδίζομεν. (Χειροκροτήματα). Καὶ τὰς ἐκλογὰς τὰς κερδίζομεν, διότι ὁ λαὸς ἐπικροτεῖ τὸ ἔργον τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ὁ ὁποῖος ἀνοίγει πραγματικῶς νέους δρόμους εἰς τὸ Ἔθνος. Ὅταν, λοιπόν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, γίνετε ρεαλιστικώτεροι, ἔλθετε εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν πραγματικότητα καὶ πεισθῆτε ὅτι κάτι ἤλλαξεν εἰς αὐτὸν τὸν τόπον, τότε θὰ παύσητε νὰ συζητῆτε περὶ ὑπερβασιῶν καὶ περὶ καταλύσεως τοῦ Κράτους. Διότι οὐδὲν ἀπολύτως Κράτος κατελύθη. Οὔτε ὅσα κατηγγείλατε ἀπεδείχθησαν ὁπωσδήποτε ἢ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ ἀναμένομεν τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν ἔχετε καταθέσει, διὰ νὰ μᾶς φέρετε τὰ συγκεκριμένα στοιχεῖα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀποδείξητε τάχα τὰς ὑπερβασίας τῶν κρατικῶν ὀργάνων κατὰ τὰς ἀναπληρωματικὰς ἐκλογάς.

§93Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Περιοδεύων ὑποψήφιος μὲ τὸν Νομάρχην καὶ μὲ τὸν διοικητὴν τῆς Χωροφυλακῆς, δὲν εἶναι ὑπερβασία; Πέστε μου εἰς μίαν ἐκλογὴν εἰς τὸ παρελθὸν ἐὰν συνέβη αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§94Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὁ Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος, κ. Χαβίνη, εἶναι πρόσωπον πολιτικὸν καὶ ἔχει δικαίωμα καὶ νὰ περιοδεύσῃ καὶ νὰ ὁμιλήσῃ καὶ νὰ διαφωτίσῃ τὸν λαόν. Ἕνα δὲν ἔχει δικαίωμα, νὰ χρησιμοποιῇ τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας καὶ τὰς κρατικὰς λειτουργίας καὶ τοιοῦτόν τι οὐδεὶς ἔκαμεν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα κατὰ τὰς ἀναπληρωματικὰς ἐκλογάς. (Χειροκροτήματα). Ἀλλ’ ἡ ἐπερώτησις κατετέθη καὶ θὰ συζητηθῇ καὶ θ’ ἀκούσωμεν τὰ στοιχεῖα καὶ θ’ ἀπαντήσωμεν εἰς ὅσα θὰ καταγγείλητε. Ἀλλὰ ὁ ἀξιότιμος συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἐνόμισεν εὔθετον τὴν περίστασιν διὰ νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον καὶ πρὸ ἡμερῶν ἔθιξε. Κατὰ μίαν διαλογικὴν συζήτησιν τὴν ὁποίαν εἴχαμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων αἱ ὁποῖαι συνεζητοῦντο τότε καὶ συζητοῦνται καὶ σήμερον, ἐκάλει τὴν Κυβέρνησιν νὰ διευκρινίσῃ τὴν στάσιν της ἔναντι τῆς ΕΔΑ. Καλεῖ ὁ ἀξιότιμος συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων τὴν Κυβέρνησιν, νὰ παύσῃ νὰ μεταχειρίζεται πότε τὴν λήθη καὶ πότε τὴν μνήμην. Ἡ εἰκὼν εἶναι ὡραία καὶ οὐδεὶς δύναται ν’ ἀμφισβητήσῃ εἰς τὸν ἀξιότιμον συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, τὸ προνόμιον τῶν ὡραίων εἰκόνων καὶ τῶν ὡραίων λόγων. Ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ ἡ οὐσία δὲν συμπίπτει πρὸς τὴν ὡραιότητα τῆς εἰκόνος καὶ τοῦ λόγου. Ὁμιλεῖ περὶ μνήμης καὶ λήθης. Μάλιστα κ. συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, δίδει λήθην χωρὶς νὰ ἐγκαταλείπῃ τὴν μνήμην του, ἐνῷ σεῖς θελήσατε τὴν εἰρήνευσιν λήθην χωρὶς μνήμην. Ἄλλο λήθη καὶ ἄλλο ἀμνησία. Ἐνθυμούμεθα καὶ δι’ αὐτὸ ἠμποροῦμεν καὶ νὰ λησμονῶμεν. (Χειροκροτήματα). Διότι ὅταν ἔχωμεν τὴν ἀμνησίαν τότε ἔχομεν τὴν ἐξάρθρωσιν τοῦ Κράτους. Δίδομεν λήθην ἐκεῖ ὅπου πρέπει καὶ ὅταν ἔχωμεν τὴν μνήμην μας, πάντοτε δικαιούμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἡ θέσις μας εἶναι ἀπολύτως σαφής. Ὁ Στρατάρχης Παπάγος καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἐπανειλημμένως ἐδήλωσαν, ὅτι οὐδεὶς πολίτης πρόκειται νὰ ἐνοχληθῇ οὔτε ἠνοχλήθη διὰ τὰ πολιτικά του φρονήματα.

§95Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἐξαιροῦνται οἱ Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι.

§96Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ δι’ αὐτοὺς καὶ μὴ κόπτεσθε κ. Μαρῆ, τόσον πολὺ ὑπὲρ τῶν ἀπολυθέντων Κοινοτικῶν Συμβούλων. Ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι σαφής. Οὐδεὶς ποτὲ πολίτης ἠνοχλήθη οὔτε πρόκειται νὰ ἐνοχληθῇ διὰ τὰ πολιτικά του φρονήματα. Πᾶς πολίτης ὁ ὁποῖος ζῇ καὶ κινεῖται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν νόμων εἶναι ἐλεύθερος νὰ κινῆται, εἶναι ἐλεύθερος νὰ πράττῃ ὅ,τι ἐπιθυμεῖ. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὅμως ἐξέλθῃ τῶν ὁρίων τοῦ νόμου, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐπιβουλεύεται τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν, τὸ εἴπομεν καὶ τὸ ἐδηλώσαμεν ἐπανειλημμένως, θὰ συναντήσῃ ἀμειλίκτους τὰς κυρώσεις τοῦ Κράτους. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις μας, ἡ σαφὴς μας θέσις ἀξιότιμε κ. συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων. Δὲν πρόκειται λοιπὸν περὶ ἀντιφάσεων καὶ περὶ διαδοχῆς ἀντιφάσεων. Εἰς ἄλλους ἀνήκει τὸ προνόμιον τῶν ἀντιφάσεων καὶ τῆς διαδοχῆς τῶν ἀντιφάσεων. (Χειροκροτήματα). Εἰς ἡμᾶς πάντως δὲν ἀνήκει.

§97Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἰς σᾶς ἀνήκουν οἱ ἐντυπωσιακοὶ λόγοι.

§98Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐπαναλαμβάνω ἀφοῦ συνεκινήθη ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ὅτι εἰς ἄλλους ἀνήκει τὸ προνόμιον τῶν ἀντιφάσεων. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, μίαν γραμμὴν γνωρίζει· τὴν γραμμὴν τὴν εὐθεῖαν, τὴν γραμμὴν τὴν ἐθνικὴν καὶ ἐπὶ τῆς γραμμῆς αὐτῆς, ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Προέδρου της, βαδίζει ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον τὴν ἀκολουθεῖ, ὅπως ἀπέδειξαν αἱ ἐπανειλημμέναι ἀναπληρωματικαὶ ἐκλογαί. (Χειροκροτήματα). Ἀλλ’ ἂς ἐπανέλθωμεν κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐὰν ἐξετάθημεν κάπως μακρύτερον, δὲν ὀφείλεται εἰς ἡμᾶς ἀλλὰ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του ἔθιξε πολλὰ καὶ διάφορα θέματα καὶ θὰ ἤθελον παρακολουθῶν τοὺς συλλογισμούς του καὶ τὰς σκέψεις του, ν’ ἀπαντήσω καὶ ἐγὼ κατὰ τὴν ἰδίαν σειρὰν διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ εἰς οὐδένα ἡ ἐλαχίστη ἀμφιβολία, ὅτι ἡ ἀπάντησις δὲν θὰ εἶναι πλήρης. Ἔθιξε πρῶτον ὁ ἀξιότιμος συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων τὸ θέμα τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων καὶ ἐν τούτῳ αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ τοῦ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου, διότι εἶναι ὁ πρῶτος ρήτωρ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος ἀνέφερε πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ποῖαι ἦσαν καὶ ποῖαι εἶναι αἱ ἰσχύουσαι διατάξεις, διότι παρετηρήθη καὶ τοῦτο. Ὅτι βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπερωτῶν, παρῆλθεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ ὡμίλησε περὶ διατάξεων, τὰς ὁποίας οὔτε κἂν εἶχεν ἀναγνώσει καὶ ὡμίλησε περὶ μεταβολῆς τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας διὰ ν’ ἀποκτήσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀπολύσεως Κοινοτικῶν Συμβούλων παραγνωρίζων ὅτι αἱ διατάξεις αὗται εἶναι διατάξεις ὡς ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἰσχύουσαι ὑπὸ τὸ ἔτος 1918. Συνεπῶς τὸ θέμα νομίζω ὅτι ἐξεκαθαρίσθη πλήρως διότι καὶ τοῦτο κατὰ κόρον ἐπανειλημμένως ἐλέχθη καὶ ἀνεγράφη, καὶ εἰς τὸν ἀντιπολιτευόμενον τύπον. Τὸ πρᾶγμα δὲν θὰ ἐνδιέφερεν ἐὰν μόνον ὁ ἀνεύθυνος τύπος εἶχε γράψει τοιαύτας ἀνακριβείας. Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω ὅτι καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου παρὰ τῶν κ. βουλευτῶν ἀνεφέρθησαν διατάξεις, τὰς ὁποίας δὲν γνωρίζουν ἢ δὲν θέλουν νὰ γνωρίζουν. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον. Ὡς ἀνέφερεν, ὁ ἀξιότιμος συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν σήμερον, αἱ ἀφορῶσαι τοὺς λόγους ἀπολύσεως τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων καθὼς καὶ τὸν τρόπον τῆς ἀπολύσεως αὐτῶν, εἶναι διατάξεις θεσπισθεῖσαι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1918 καὶ ἔκτοτε ἀδιαλείπτως ἰσχύουσαι. Οὐδαμοῦ οὐδὲ κατ’ ἐλάχιστον μετέβαλον τὰς διατάξεις ταύτας. Ἡ Διοίκησις κατὰ τὰς διατάξεις ταύτας ἔχει τὸ δικαίωμα ν’ ἀπολύσῃ διὰ λόγους δημοσίου συμφέροντος καὶ τάξεως τοὺς Δημοτικοὺς ἢ Κοινοτικοὺς Συμβούλους καὶ αἱ διατάξεις αὗται εἶναι διατάξεις ἐπαναλαμβάνω ἰσχύουσαι ἀπὸ τὸ ἔτος 1918. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς ἀναπληρώσεως τῶν ἀπολυομένων Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Συμβούλων ἐπ’ αὐτοῦ ἐπῆλθον μεταβολαί. Δηλαδὴ ὄχι ἐπῆλθε μεταβολὴ, ἀλλ’ ἐπανεφέραμεν τὴν ἀπὸ τοῦ 1926 ἰσχύουσαν διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπετρέπετο ἡ ἀναπλήρωσις τῶν ἀπολυθέντων Δημοτικῶν ἢ Κοινοτικῶν Συμβούλων ἀπὸ ἀναπληρωματικοὺς ἀνεξαρτήτως ἐὰν οὗτοι θὰ ἀνῆκον εἰς τὴν πλειοψηφίαν ἢ τὴν μειοψηφίαν. Ἡ διάταξις αὐτὴ καθωρίσθη τὸ πρῶτον τὸ 1926 ὀρθῶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐπὶ Δικτατορίας Παγκάλου, διὰ τοῦ Διατάγματος τῆς 8.2.26. Ἴσχυσεν ὅμως ἀδιαλείπτως μέχρι τοῦ 1951, ἐπεκταθεῖσα ἀπὸ τοῦ 1938 εἰς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα. Καὶ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. «Πηγὴ Δικτατορική». Ἰδοὺ λοιπόν, ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν. Ἡμεῖς ὡς γνήσιοι δημοκρατικοὶ ἐν ἔτει 1951 καταργήσαμεν τὰς δικτατορικὰς διατάξεις καὶ ἐπανεφέραμεν πάλιν τὰς δημοκρατικάς. Σεῖς, ἐπανέρχεσθε εἰς τὰς δικτατορικὰς διατάξεις. Ἀκούσατε, λοιπόν, κύριοι. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ὅταν μία διάταξις οἱασδήποτε προελεύσεως, ἐφαρμόζετοι ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 30ετίαν, ἀποκατασταθέντος ἐν τῷ μεταξὺ τοῦ ὁμαλοῦ πολιτικοῦ βίου τῆς Χώρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρῆται στιγματισμένη, διότι ἐθεσπίσθη ἐπὶ δικτατορίας. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν ἀξιότιμον συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι τὴν διάταξιν ταύτην, ἐκύρωσε διὰ νομοθετικοῦ διατάγματος τοῦ 1927 ἡ τότε Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις, ὅλων τῶν τότε πολιτικῶν κομμάτων. Καὶ ἡ διάταξις αὕτη ἐπὶ κοινοβουλευτικοῦ καθεστῶτος περιελήφθη κυρωθεῖσα εἰς τὸν νόμον 3573 τοῦ 1928, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν τότε Βουλήν. Ποία λοιπόν, κύριε συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων.....

§99ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Δὲν ἐφηρμόσθη.

§100Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Αἱ διακοπαί σας εἶναι ἄσκοποι. Δὲν θὰ ἀφήσω κανένα σημεῖον ἀναπάντητον. Ἀπαντῶ εἰς τὴν αἰτίασιν ὅτι ἐφαρμόζεται διάταξις δικτατορική, αἰτίασις, ἡ ὁποία ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς τὸν κ. συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων νὰ ὁμιλήσῃ περὶ Δημοκρατίας, τὴν ὁποίαν οὗτος ὑπερασπίζεται ἐξ ἐπαγγέλματος, καὶ περὶ Δικτατορίας, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐπιδιώκομεν διὰ νὰ ἀνατρέψωμεν τὴν Δημοκρατίαν. Διότι τὰ πάντα γίνονται εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας. Ἡ Δημοκρατία διαλύεται ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας, ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις κατελύθη ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας. Εἶπε, τώρα, ὁ κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων νὰ τοῦ εἴπωμεν παράδειγμα ἐφαρμογῆς εἰς τὸ παρελθόν. Δὲν θὰ ἤμην πρόχειρος αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ τοῦ ἀναφέρω, καίτοι ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου δύο παραδείγματα τοῦ 1931, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἀπὸ δύο ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου προσέφυγον, τότε, οἱ ἀπολυθέντες δημοτικοὶ σύμβουλοι καὶ τῶν ὁποίων ἡ προσφυγὴ ἀπερρίφθη. Ἀλλ’ ἐὰν ἦσαν δύο ἢ κανένα, ἐγὼ θὰ ἐδεχόμην καὶ τὸ κανένα, τί σχέσιν ἔχει αὐτό; Τότε ὑπῆρχε κάποιο ἄλλο ἐκλογικὸν σύστημα. Τότε οἱ κάτοικοι τῶν Κοινοτήτων, ἐγνώριζον, ποῖον θὰ ἐκλέξουν, διότι ὑπῆρχεν ἡ ἄμεσος ἐκλογὴ καὶ δὲν παρετηρήθη τὸ φαινόμενον, οἱ ἀποδοκιμασθέντες ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην νὰ εἰσέρχωνται, ὑπὸ τὰ ἔκπληκτα ὄμματα ὅλων τῶν δημοτῶν καὶ τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος, εἰς τὰ Συμβούλια. Ποίαν, λοιπόν, σχέσιν ἔχει πόσοι ἀπελύθησαν τότε καὶ πόσοι σήμερον; Σήμερον ὑπάρχει μία διάφορος κατάστασις. Χάρις εἰς τὸν νόμον, ἐπαναλαμβάνω, τοῦ 1951, ὁ ὁποῖος καθιέρωσε τὴν ἀναλογικὴν ἐκλογήν, ἐκπρόσωποι τῆς μειοψηφίας ἐπετεύχθη νὰ εἰσελάσουν εἰς πλείστους δήμους καὶ πλείστας κοινότητας, ἐκπρόσωποι τῆς ἐλαχίστης κομμουνιστικῆς μειοψηφίας ἡ ὁποία δὲν εἶχε καμμίαν ἐλπίδα νὰ ἴδῃ ἐκπροσώπους της εἰς τὰ δημοτικὰ καὶ κοινοτικὰ συμβούλια, ἐὰν ἴσχυεν ὁ παλαιὸς πάγιος νόμος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῆς ἀμέσου ἐκλογῆς τῶν δημάρχων, καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν συμβούλων, μὲ τὴν αὐτὴν ἐκπροσώπησιν τῆς μειοψηφίας. Ἐκεῖ, λοιπόν, εἶναι τὸ θέμα καὶ μὴ ἐκπλήττεσθε, ἐὰν εἶναι 200, 300 ἢ 500. Ὑπῆρχεν ἡ ὀρθὴ καὶ ἀντικειμενικὴ κρίσις εἰς ἑκάστην περίπτωσιν; Αὐτὸ πρέπει νὰ κριθῇ. Διαμαρτύρονται, οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι δὲν κατέθεσα τὰ στοιχεῖα ἑνὸς ἑκάστου. Ὅπως ἐδήλωσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἡ κατάθεσις τῶν στοιχείων δὲν εἶναι δυνατή. Τὰ στοιχεῖα εἶναι ἐμπιστευτικά. Καὶ ἀλλοίμονον, ἐὰν κατετίθεντο στοιχεῖα ἀναφερόμενα εἰς περιοχὰς μάλιστα ἐξαιρετικῶς εὐαισθήτους τοῦ Κράτους, ἐὰν κατετίθεντο εἰς δημοσίαν συζήτησιν. Μάλιστα, σεβόμενος τόσον πολὺ τὴν ἀνάγκην νὰ μὴ ἐκτεθοῦν τὰ στοιχεῖα ταῦτα, ἐνῷ ἠδύνατο παραθέτων ὡρισμένα ἐξ αὐτῶν νὰ προκαλέσῃ καὶ ζωηροτάτην ἐντύπωσιν —διότι ἔπρεπε νὰ ἀναγνώσετε μερικὰ ἐξ αὐτῶν διὰ νὰ ἴδητε περὶ ποίων προσώπων ἐπρόκειτο —καὶ ὁ ἴδιος ἀπέφυγεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ ἀναφέρῃ οἱονδήποτε στοιχεῖον. Ἀλλ’ εἶπεν, οἱοσδήποτε ἐκ τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θέλει, ἂς προσέλθῃ εἰς τὸ γραφεῖον μου νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν στοιχείων καὶ εἶμαι πρόθυμος καὶ ἠμπορῶ νὰ τὸ ἀποδείξω παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι ἐπίσημα στοιχεῖα καὶ στοιχεῖα διεσταυρωμένα ἀπὸ διαφόρους ἀρχάς, ἐὰν παρὰ ταῦτα ἐλεγχθοῦν, ὅτι εἶναι λανθασμένα, δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ ἀνακαλέσω τὴν πρᾶξιν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβην. Ἀλλὰ παρὰ τὴν δήλωσιν αὐτὴν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου μου, οὐδεὶς προσέρχεται, ἀλλὰ μόνον ἐπιδιώκουν νὰ δημιουργοῦν ἐντυπώσεις ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Δὲν μᾶς κατεθέσατε τὰ στοιχεῖα, σπιλώνετε τὴν τιμὴν καὶ τὴν ὑπόληψιν τῶν ἀνθρώπων μᾶς λέγουν. Ἀλλὰ ποίαν ὑπόληψιν σπιλώνομεν; Καὶ πῶς ἠμπορεῖτε, κ. συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, νὰ ἀναλαμβάνετε συλλήβδην τὴν ὑπεράσπισιν τῶν πάντων, ὅταν δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὰ στοιχεῖα;

§101Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀνέλαβον συλλήβδην; Ἔκαμα διακρίσεις.

§102Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θὰ ἔλθω εἰς τὰς κατηγορίας σας, δὲν θὰ ἀφήσω κανένα σημεῖον ἀναπάντητον. Ἐκάματε διακρίσεις, κ. συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων. Μὴ συγχέωμεν τὰ πράγματα. Ἐκάματε τὴν διάκρισιν εἰς τρεῖς κατηγορίας. Εἴπατε, ὅτι ἡ πρώτη κατηγορία εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν οἱανδήποτε δοσοληψίαν μὲ τὴν ποινικὴν δικαιοσύνην καὶ δὲν ἔχετε ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἀπόλυσίν των. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν ἐπὶ τούτου. Ἐκεῖ ὅμως ποὺ προὐκαλέσατε τὴν σύγχυσιν εἶναι μεταξὺ τῆς δευτέρας καὶ τρίτης κατηγορίας, διότι ἐνῷ διακηρύσσετε ὅτι εἶσθε ἀπολύτως σύμφωνος —καὶ δὲν ἔχω ἀμφιβολίαν περὶ τούτου— ὡς πρὸς τὴν τρίτην κατηγορίαν τῶν ἀντεθνικῶς δρώντων καὶ τοὺς ὑπονομεύοντας τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Τοπικὴν Αὐτοδιοίκησιν, ἔρχεσθε καὶ ὁμιλεῖτε καὶ ἀναλαμβάνετε τὴν ὑπεράσπισιν τῶν ἀπολυομένων, οἱ ὁποῖοι φυσικὰ δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ: Πόσοι καὶ ποῖοι εἶναι αὐτοί; Διότι ὡς μόνα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶναι αἱ διάφοροι δηλώσεις τῶν ἐνδιαφερομένων εἰς τὰς ἐφημερίδας ὡς καὶ τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ἀλλὰ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, οἱ ἀξιότιμοι κ. βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τῶν ὁποίων κύριον ἔργον ἦτο —δὲν θὰ εἶχα τὴν ἀξίωσιν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων νὰ προσέλθῃ καὶ νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν φακέλλων— νὰ προσέλθουν ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος καὶ νὰ λάβουν γνῶσιν διατὶ ὁ Αʹ, ὁ ὁποῖος διαμαρτύρεται ἀπελύθη καὶ ποῖα εἶναι τὰ στοιχεῖα ἐναντίον του, τὸ παρέλειψαν. Οὐδεὶς, κ. συνάδελφοι, προσῆλθεν, ἀλλὰ ἔμειναν οἱ πάντες μακράν, διὰ νὰ ἔλθουν ἐδῶ καὶ νὰ λέγουν, ὅσα λέγουν, καὶ νὰ ὁμιλοῦν περὶ ἀπολύσεων διὰ πολιτικοὺς λόγους. Καὶ ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ, ὅτι ἀναλαμβάνουν τὴν ὑπεράσπισιν προσώπων, τῶν ὁποίων δὲν γνωρίζουν τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα τὰ βαρύνουν. Καὶ εἶπον ὅτι ὑπάρχει μία μεγάλη κατηγορία τῶν ἀπολυομένων διὰ τὰ πολιτικά των φρονήματα. Πῶς ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀποδείξητε, κ. συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι μεγάλη κατηγορία τῶν ἀπολυθέντων, ἀπελύθησαν διὰ τὰ πολιτικά των φρονήματα; Διατὶ εἶναι μεγάλη κατηγορία τῶν διὰ τὰ ἀντεθνικά των φρονήματα ἀπολυθέντων; Ἐνδεχομένως θὰ ἔγιναν 10 ἢ 15 λάθη, τὰ ὁποῖα μὲ ὀλίγην καλὴν θέλησιν καὶ καλὴν διάθεσιν ἑκατέρωθεν ἠμποροῦν νὰ διορθωθοῦν. Ἀλλὰ τὰ ἰσχυρίζεσθε μόνον πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ὁ κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐνόμισεν, ὅτι ἠδύνατο νὰ ὁμιλήσῃ καὶ περὶ τῶν Νομαρχῶν, ὡς καὶ περὶ τῆς δῆθεν καταργήσεως τῆς μονιμότητος τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας νὰ ζητήσῃ καὶ πάλιν νὰ σταματήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸν κατήφορον τὸν κομματικόν, μὲ τὸν ὁποῖον διαλύει τὸ Κράτος τοῦ δικαίου, τὸ ὁποῖον εἶχε καθιερώσει ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων διὰ τοῦ νόμου του τοῦ 1951. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, θὰ ἐνδιαφέρεσθε νὰ πληροφορηθῆτε τὸν τρόπον, καθ’ ὃν γίνεται ἡ ἀναπλήρωσις τῶν ἀπολυομένων. Διότι, ὅπως προανέφερα, ἡ μόνη διάταξις, ἡ ὁποία —καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω— ἡ ὁποία ἐπανῆλθεν ἐν ἰσχύϊ διὰ τοῦ νομοθετήματος «περὶ Ἰονίων Νήσων» εἶναι ἡ ἐπὶ μίαν 25ετίαν ἰσχύουσα διάταξις, καθ’ ἣν ὁ Γενικὸς Διοικητὴς προκειμένου περὶ Βορ. Ἑλλάδος, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, προκειμένου περὶ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος δύνανται εἰς ἀναπλήρωσιν τῶν ἀπολυομένων δι’ ἀναπληρωτῶν ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶναι τῆς πλειοψηφίας ἢ μειοψηφίας. Διὰ νὰ εὐσταθήσῃ ἡ αἰτίασις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ νὰ εὐσταθήσῃ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς ἀπολύσεις κομματικὰς καὶ διὰ κομματικοὺς λόγους, ὅτι δηλαδή, ἀπελύθησαν δημοτικοὶ καὶ κοινοτικοὶ σύμβουλοι μόνον καὶ μόνον διότι φρονοῦν πολιτικῶς ἀντιθέτως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀποδείξῃ τοῦτο, θὰ ἔπρεπε πέραν τῆς ἀμφισβητήσεως τῶν εἰς βάρος τοῦ ἀπολυομένου στοιχείων νὰ μνημονεύσῃ καὶ τοῦτο τὸ δεύτερον σκέλος διὰ ποίου ἀντικατεστάθη. Διότι ἐὰν ἀπελύετο διὰ λόγους πολιτικοὺς καὶ κομματικούς, κύριοι βουλευταί, ἕνας δημοτικὸς ἢ κοινοτικὸς σύμβουλος, ὑποθέτω ὅτι εἰς τὴν κοινὴν λογικὴν εἶναι ἀμέσως ἀντιληπτὸν ὅτι θὰ διωρίζετο εἰς τὴν θέσιν του κάποιος ἄλλος δημοτικὸς ἢ κοινοτικὸς σύμβουλος φίλα φρονῶν πρὸς ἡμᾶς. Θὰ πρέπει λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ πληροφορηθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία κατὰ ποῖον τρόπον γίνονται αἱ ἀναπληρώσεις. Διότι δὲν ὑπάρχει ἀντικειμενικώτερος, δικαιότερος, πλέον εὐθὺς τρόπος ἀπὸ ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ὄχι σήμερον ἀλλὰ πρὸ ὀκταμήνου ἤδη παρήγγειλα διὰ δύο ἐμπιστευτικῶν ἐγκυκλίων πρὸς ὅλους τοὺς Νομάρχας τοῦ Κράτους. Οὕτω τὴν 25.10.1953, ὀλίγον μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ διατάγματος διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεξετείνοντο καὶ εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα αἱ διατάξεις αἱ ἐξαγγελθεῖσαι σχετικῶς μὲ τὴν ἀναπλήρωσιν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους, ἀπηύθυνα πρὸς τοὺς Γενικοὺς Διοικητὰς καὶ τοὺς Νομάρχας τοῦ Κράτους τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1351 ἐπαναλαμβάνω τῆς 25ης Ὀκτωβρίου ἐγκύκλιον. Εἶναι γνωστόν, λέγω, ὅτι μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος τοῦ νόμου τάδε, εἰσῆλθον εἰς τὰ δημοτικὰ καὶ κοινοτικὰ συμβούλια πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἀντεθνικῶς δροῦν, ὑπονομεύοντα τὸ Ἔθνος εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν. Λέγω λοιπόν, ἀφοῦ προβοῦν εἰς πλήρη ἀντικειμενικὴν καὶ μὲ πᾶσαν δυνατὴν εὐσυνειδησίαν διασταύρωσιν ὅλων τῶν περὶ αὐτῶν πληροφοριῶν, νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἀπόλυσιν. Ἀλλὰ τοὺς καθιστῶ προσωπικῶς ὑπευθύνους διὰ τὸν τρόπον καθ’ ὃν θὰ ἀναπληρώσουν τοὺς ἀπολυομένους. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν ὅμως τῶν ἀνωτέρω διατάξεων, ἐπιβάλλεται ὅπως μὴ γίνῃ ὑπέρβασις ὡρισμένων ὁρίων. Οὕτω, δέον ὅπως εἰς πλήρωσιν κενουμένων θέσεων, καλοῦνται σύμβουλοι λαμβανόμενοι ἐκ τῶν σχετικῶς πλειοψηφησάντων καὶ ἐμφορουμένων ἀπὸ ἐθνικὰ φρονήματα, προτιμωμένου τοῦ συγκεντρώσαντος τὰς περισσοτέρας ψήφους. Καὶ ἐπειδὴ ἐγεννήθη θέμα ὅτι, ἐν περιπτώσει ἐνδεχομένης ἀπολύσεως περισσοτέρων συμβούλων ἀπὸ ἕνα Δῆμον ἢ ἀπὸ μίαν Κοινότητα ἢ τυχὸν κλῆσις τῶν πλειοψηφησάντων κατὰ σειρὰν τῆς πλειοψηφίας, μεταβάλλει τὴν ἰσορροπίαν τῶν ἐθνικοφρόνων κομμάτων, τῶν ἐκπροσωπουμένων ἐν τῷ συμβουλίῳ διὰ δευτέρας ἐγκυκλίου τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1451)14.11.1953 δίδω πλήρεις λεπτομερείας καὶ αὐστηρὰς ὁδηγίας, καθορίζων, ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν ἀπὸ ἕνα δημοτικὸν ἢ κοινοτικὸν συμβούλιον ἤθελον ἀπολυθῆ πλέον τοῦ ἑνὸς συμβούλου, δύο, τρεῖς, τέσσαρες, διὰ λόγους Ἐθνικούς, ἡ ἀναπλήρωσις ἔδει νὰ γίνῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐκ τῶν πλειοψηφούντων τῶν ἐθνικοφρόνων ψηφοδελτίων ὥστε νὰ μὴ διαταραχθῇ ἡ δύναμις τῶν ἐν τῷ δημοτικῷ συμβουλίῳ ἐκπροσωπουμένων κομμάτων. Καὶ τὴν ἐγκύκλιον ταύτην ἐφήρμοσαν πιστῶς ὅλοι οἱ Νομάρχαι τοῦ Κράτους, τοὺς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία. Ἐγὼ προσωπικῶς τὴν ἐφήρμοσα πραγματικῶς μὲ θρησκευτικὴν εὐλάβειαν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα χαρακτηριστικὸν παράδειγμα. Εἰς τὸν Δῆμον Κερατσινίου εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀπολύσωμεν ὀκτὼ συμβούλους. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰ κομματικά μας συμφέροντα, εἴχομεν ὅλην τὴν εὐχέρειαν ἀπὸ τοὺς ἀναπληρωματικοὺς νὰ κάμωμεν ἐπιλογὴν τῶν φίλα πρὸς ἡμᾶς φρονούντων. Ἐν τούτοις διὰ τῆς ἀποφάσεώς μας ἀφοῦ ἐκάμομεν καὶ μαθηματικὰς πράξεις, διὰ νὰ μὴ μεταβάλωμεν τὴν ἰσορροπίαν τῶν ἐν τῷ δημοτικῷ συμβουλίῳ εὑρισκομένων κομμάτων, κατενείμαμεν τοὺς τρεῖς εἰς τὸν τοπικὸν συνδυασμόν, ὁ ὁποῖος ἀπετελεῖτο κατὰ κανόνα ἀπὸ Φιλελευθέρους, τοὺς δύο εἰς τὸν τοπικὸν συνδυασμόν, ὁ ὁποῖος θεωρεῖται προσκείμενος εἰς τὴν Ε.Π.Ε.Κ., τοὺς ἄλλους δύο εἰς ἕνα προοδευτικὸν συνδυασμόν, εἰς τὸν ὁποῖον μετεῖχον διαφόρων φρονημάτων καὶ ἕνας εἰς ἄλλον συνδυασμόν. Διατί; Διὰ νὰ μὴ ἐνισχύσωμεν οἱονδήποτε κόμμα ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐπέτυχον εἰς τὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς εἰς βάρος τῆς ἀναλογίας κατὰ τὰς ἐκλογὰς αὐτάς. Ὅταν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, κύριε συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, ἐφαρμόζωμεν τὴν διάταξιν ταύτην, ὅταν καλοῦμεν εἰς ἀναπλήρωσιν ἀνεξαρτήτως φρονημάτων, αὐτὸ τὸ τονίζω καὶ ἐπαναλαμβάνω, τὸν πλειοψηφίσαντα ἐφ’ ὅσον εἶναι Ἐθνικόφρων, ἐρωτῶ κατὰ ποῖον τρόπον ἠμπορεῖτε νὰ ἀποδείξητε ὅτι ὑπάρχει οἱονδήποτε κομματικὸν κριτήριον εἰς τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως;

§103Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Μᾶς λέγετε διὰ τὴν Θεσσαλονίκην....... (Κωδωνοκρουσίαι).

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Δημόπουλε, σᾶς παρεκάλεσα πολύ, μὴ διακόπτετε. Νὰ σέβεσθε τοὺς Ὑπουργοὺς ὅταν ὁμιλοῦν.

§105Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὑπῆρξαν σαφεῖς αἱ ἐντολαὶ καὶ παντοῦ ἠκολουθήθη αὐτὴ ἡ διαδικασία. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐπωφεληθῶμεν τῆς διατάξεως αὐτῆς, διὰ νὰ ἀπολύσωμεν τοὺς πολιτικούς μας ἀντιπάλους, θὰ ἠδυνάμεθα βέβαια νὰ φροντίσωμεν νὰ ὑποστηρίξωμεν καὶ τοὺς φίλα πρὸς ἡμᾶς φρονοῦντας. Ἀλλὰ βλέπετε, ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ δὲν ἀπολύομεν πολιτικούς μας ἀντιπάλους, ἐθνικῶς ἔχοντας, ἀλλὰ ἀπολύομεν ἀντεθνικῶς δρῶντας, δὲν ἐμπίπτομεν καὶ δὲν ἐπιτρέπομεν νὰ ἀντικατασταθῇ αὐτὸς ὁ ἀντεθνικῶς δράσας μὲ οἱονδήποτε σύμβουλον, ἀλλὰ ἐπιτάσσομεν τοὺς Γενικοὺς Διοικητὰς, ἐπιτάσσομεν τοὺς Νομάρχας καὶ τοὺς λέγομεν θὰ λάβετε ἐκ τοῦ πλειοψηφίσαντος ψηφοδελτίου τὸν πλειοψηφήσαντα σύμβουλον, ἀνεξαρτήτως ἐὰν αὐτὸς ἀνήκῃ εἰς τὴν ΕΠΕΚ ἢ εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἢ οἱονδήποτε τῶν ἐθνικοφρόνων κομμάτων. Ὅταν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀδιάβλητον γίνεται ἡ ἀναπλήρωσις τῶν ἀπολυομένων δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων, πῶς ἠμπορεῖ νὰ ἰσχυρίζεσθε, κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι αἱ ἀπολύσεις ἔγιναν μὲ οἱονδήποτε κομματικὸν κριτήριον καὶ μὲ οἱανδήποτε κομματικὴν ἰδιοτέλειαν; Δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον οἱ ἀξιότιμοι κύριοι ἐπερωτῶντες περιωρίσθησαν εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν ἀπολύσεων τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ δὲν ἔθιξαν τὰς ἀπολύσεις τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος καὶ εἶπον τάχα ὅτι δὲν ἔγιναν. Εἶπον προχθὲς ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον ὅτι ἀπολύσεις εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα ἔγιναν καὶ θὰ γίνουν. Ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως δὲν τὸ ἀπέκρυψα, ἀλλ’ ἐπισήμως τὸ ἐδήλωσα κατὰ τὴν ψήφισιν τῆς διατάξεως ἡ ὁποία ἐπανέφερεν ἐν ἰσχύϊ τὸν ἐπὶ 25ετίαν ἰσχύοντα νόμον περὶ ἀναπληρώσεως τῶν ἀπολυομένων συμβούλων κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Διοικήσεως, ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως λέγω εἶναι, ὅπως πάντα, ὅντινα ἀντεθνικῶς δρᾷ ὑπονομεύων τὸ Ἔθνος καὶ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, νὰ τὸν ἀπολύσῃ, διότι ἐπιθυμεῖ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν τάξιν τὴν διασαλευθεῖσαν ἀπὸ τριετίας εἰς τὴν Τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν. Ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ὁ Κῶδιξ περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἐλπίζω τότε........

§106Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ κατατεθῇ συντόμως;

§107Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἡ Ἐπιτροπὴ μοῦ ἔχει ὑποσχεθῆ, ὅτι μέχρι τέλους Φεβρουαρίου, ἀρχὰς Μαρτίου θὰ ἔχῃ τελειώσει τὸ ἔργον της, διὰ νὰ τὸν καταθέσῃ. Ἐλπίζω τότε νὰ κρατήσῃ τὴν ὑπόσχεσίν του ὁ ἀξιότιμος συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, νὰ μᾶς ἀναπτύξῃ τὰ ἀγαθὰ τοῦ νόμου τὸν ὁποῖον ἐψήφισε τὸ 1951. Τότε θὰ ἀκούσητε, κύριοι, πράγματα τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τῆς χώρας, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς προκαλέσουν ἀληθῆ κατάπληξιν. Καὶ χωρὶς νὰ θέλω σήμερον νὰ προκαλέσω καὶ νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν, ἀφοῦ ὁ ἀξιότιμος συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐπιθυμεῖ νὰ τὴν διεξαγάγωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ἴσως νὰ μὴ εἶναι ἕτοιμος σήμερον, δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀναφέρω ὡρισμένα παραδείγματα διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ποίαν κατάστασιν πραγματικῶς ἐπικίνδυνον, ὄχι μόνον ἁπλῶς χαώδη, ἐδημιούργησεν εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας ἡ εἴσοδος τῆς κομματικῆς μειοψηφίας εἰς τὰ Δημοτικὰ καὶ Κοινοτικὰ συμβούλια. Ἐὰν πάρετε τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν θὰ ἴδητε ὅτι δὲν εἶχον ἐλπίδα νὰ εἰσέλθουν ἀντιπρόσωποι τῆς κομμουνιστικῆς μειοψηφίας εἰς τὰ Δημοτικὰ καὶ Κοινοτικὰ συμβούλια τῆς χώρας, πλὴν ἐλαχίστων περιπτώσεων ὅπου ὑπῆρχεν ὁ τρόπος νὰ ὑπάρξῃ καὶ τὸ ἀσύδοτον. Δὲν εἶχον ἐλπίδα διότι θὰ ἀπετέλουν ἐλαχίστην μειοψηφίαν ἔναντι τοῦ ὄγκου τῶν ἐθνικοφρόνων ψήφων ἔστω καὶ διχασμένων εἰς τὰς γνωστὰς δύο πολιτικὰς παρατάξεις. Καὶ ἂν δεχθῶμεν ὅτι θὰ κατήρχοντο ὑπὸ τὴν σκέπην τῶν πολιτικῶν παρατάξεων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ πάλιν δὲν εἶχον ἐλπίδα, διότι πλειοψηφία θὰ ἦτο τὸ ἕνα Κόμμα, μειοψηφία θὰ ἦτο τὸ ἄλλο ἐθνικόφρον Κόμμα, οὐδέποτε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ὁ κομμουνισμὸς ὁ ὁποῖος εἰσῆλθεν εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας διὰ νὰ τοὺς ὑπονομεύσῃ καὶ νὰ τοὺς διαλύσῃ. Καὶ παρέστημεν ὡς θεαταὶ τῆς πλήρους νοθείας τῆς ψήφου τοῦ λαοῦ. Διότι οἱ κοπτόμενοι διὰ τὴν δημοκρατίαν, οἱ κοπτόμενοι διὰ τὴν λαϊκὴν ψῆφον, οἱ κοπτόμενοι σήμερον διότι τάχα τολμῶμεν νὰ ἀπολύσωμεν Δημοτικοὺς Συμβούλους περιβεβλημένους μὲ τὴν λαϊκὴν ψῆφον εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐνόθευσαν, κατὰ τρόπον ἀπερίγραπτον, τὴν λαϊκὴν ψῆφον. Διότι δὲν ἀποτελεῖ, κύριοι συνάδελφοι, νοθείαν τῆς ψήφου τοῦ λαοῦ ὅταν ἐκλέγηται Δήμαρχος εἰς πόλιν ἐκ τῶν πρώτων τῆς Ἑλλάδος μὴ ἐπιτυχὼν οὔτε τακτικός, ἀλλὰ μόνον ὡς ἀναπληρωματικὸς σύμβουλος; Διότι συνέβη καὶ τοῦτο, ὁ μὴ ἐπιτυχὼν ὄχι ὡς Δήμαρχος, διότι ἐξετίθετο ὡς Δημοτικὸς σύμβουλος ἀλλὰ ἐπὶ κεφαλῆς ψηφοδελτίου μὲ σαφῆ τὴν προβολήν του ὡς ὑποψηφίου Δημάρχου, μὴ ἐπιτυχὼν οὔτε ὡς τακτικὸς Δημοτικὸς Σύμβουλος, ἐπετύγχανε κατόπιν, διὰ τῶν λαμβανόντων χώραν χάρις εἰς τὸ ὡραῖον αὐτὸ σύστημα διὰ τοῦ ὁποίου εἶχον κατανεμηθῆ οἱ πάντες εἰς κομματίδια μέσα εἰς τὸ Δημοτικὸν συμβούλιον καὶ μὲ τὴν θεάρεστον ρυθμιστικὴν κίνησιν τῆς ἀντεθνικῆς ἀριστερᾶς, νὰ ἀναγκάζῃ εἰς παραίτησιν τακτικοὺς καὶ ἀναπληρωματικοὺς συμβούλους διὰ νὰ ἔλθῃ νὰ δημαρχεύῃ αὐτὸς ἐπὶ μίαν τριετίαν, ὁ μὴ ἐκλεγεὶς ὑπὸ τοῦ Λαοῦ οὔτε ὡς τακτικὸς δημοτικὸς σύμβουλος. (Χειροκροτήματα). Καὶ οἱ κοπτόμενοι ὑπὲρ τῆς Δημοκρατίας καὶ κοπτόμενοι ὑπὲρ τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ καὶ οἱ κοπτόμενοι διότι τάχα ἀπελύθησαν δημοτικοὶ καὶ κοινοτικοὶ σύμβουλοι περιβεβλημένοι μὲ τὴν λαϊκὴν ψῆφον, δὲν ἐδίσταζον νὰ νοθεύουν, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, τὴν λαϊκὴν ψῆφον. Διότι τὶ ἄλλο ἀπὸ νοθείαν τῆς ψήφου τοῦ Λαοῦ ἀποτελεῖ, ὅταν ἀνταλλάσσωνται συμφωνητικά, τὰ ὁποῖα κατετέθησαν καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἐπὶ μίαν διετίαν θὰ δημαρχεύῃ ὁ προσφιλὴς τῆς μιᾶς παρατάξεως καὶ τὴν ἄλλην διετίαν ὁ προσφιλὴς τῆς ἑτέρας παρατάξεως; Καὶ οἱ κοπτόμενοι ὑπὲρ τῆς Δημοκρατίας καὶ διαμαρτυρόμενοι σήμερον, διότι ἀπολύονται δημοτικοὶ καὶ κοινοτικοὶ σύμβουλοι, ὅπως λέγουν, περιβεβλημένοι μὲ τὴν λαϊκὴν ψῆφον, πῶς ἐδέχοντο καὶ ἠνείχοντο τὴν ἐγκατάστασιν πραγματικοῦ σοβιέτ, ὅπως τότε καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν των τοὺς ἀνέφερον αἱ ἁρμόδιαι Ἀρχαί, εἰς τὸν Δῆμον Καβάλας; Ἔχω ἐνώπιόν μου ἔγγραφα καὶ ἀναφορὰς ἀπὸ ἐποχὰς πολὺ πρὶν ἀναλάβῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, εἰς τὰς ὁποίας αἱ ἁρμόδιαι Ἀρχαὶ διεκτραγωδοῦν τὴν κατάστασιν ποὺ εἶχε δημιουργηθῆ εἰς τὴν Καβάλαν, ὅπου κατόπιν πλήρους πλαστογραφίας τῆς λαϊκῆς θελήσεως, ἕνα σοβιὲτ 5μελὲς διηύθυνεν ὁλόκληρον τὸν Δῆμον. Καὶ ἐλεγχόμεθα, κύριοι, σήμερον διότι ἀπελύσαμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐν μέσῃ Δημοκρατίᾳ εἶχον ἐγκαταστήσει ἕνα σοβιὲτ 5μελές, τὸ ὁποῖον διηύθυνεν ὁλόκληρον τὸν Δῆμον. Ἐὰν τοιαῦται εἶναι αἱ ἀντιλήψεις σας, κύριε συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, διὰ τὴν δημοκρατίαν, ἡ διαφωνία μας εἶναι ριζική. (Χειροκροτήματα). Δημοκρατία δὲν σημαίνει, οὔτε ἠμπορεῖ νὰ σημαίνῃ ἀσυδοσίαν. Δημοκρατία σημαίνει πρὸ παντὸς τάξις, σεβασμὸς τῶν δικαιωμάτων τοῦ Λαοῦ, σεβασμὸς τῶν θεσμῶν, σεβασμὸς τῶν νόμων. Ἡ ἀναρχία καὶ ἡ ἀσυδοσία δὲν εἶναι δημοκρατία. Εἶναι λαοκρατία, εἰς τὴν ὁποίαν ἡμεῖς οὐδέποτε ἐπιστεύσαμεν, κύριε συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων. (Χειροκροτήματα). Ἔχω, κύριοι πλήρη στοιχεῖα καὶ εἶναι ἄπειρα τὰ παραδείγματα, ἀλλὰ εἶπον ὅτι θὰ περιορισθῶ εἰς τρία, τέσσαρα ἐξ αὐτῶν διότι ἡ συζήτησις, κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ κ. Συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, θὰ γίνῃ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ὑπάρχουν πλήρη στοιχεῖα περὶ ὅλων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὅπου ἀποδεικνύεται ποῖον εἶναι τὸ ποσοστὸν ποὺ ἀντιπροσωπεύει ἡ κομμουνιστικὴ μειοψηφία, ἡ ὁποία κατώρθωσε νὰ γίνῃ ρυθμιστὴς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν μας πραγμάτων χάρις εἰς τὸν περίφημον αὐτὸν νόμον. Καὶ ὅταν εὑρόντες μίαν κατάστασιν τοιαύτην δὲν ἐκάμαμεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπαναφέρωμεν εἰς ἰσχὺν διάταξιν ἐπὶ 25ετίαν ἰσχύουσαν, καταλύσαντες αὐτὸν τὸν περίφημον νόμον, ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, ἐλεγχόμεθα, ὅτι τάχα ἀποσκοποῦμεν εἰς τὴν διάλυσιν καὶ εἰς τὴν ἐξαργύρωσιν τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Ἐνῷ, κύριοι βουλευταί, διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὅταν θὰ ὁλοκληρωθοῦν αἱ ἐκκαθαρίσεις τῶν ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, τότε θὰ ἔχῃ ἀποκατασταθῆ ἡ τάξις καὶ ἡ ἀσφάλεια καὶ ἡ ἐλευθερία εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἡ ὁποία ἀκόμη εἰς πολλὰ μέρη στενάζει ὑπὸ τὸν βραχνᾶν τῆς κομμουνιστικῆς ὑπονομεύσεως. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν καὶ ἀνεφέροντο εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα τῶν ἀπολύσεων δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων, ἀπήντησα πλήρως εἰς ὅλα τὰ σημεῖα, τόσον ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅσον καὶ εἰς ὅσα οἱ μέχρι τοῦδε ὁμιλήσαντες ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι ἔθιξαν. Ἀλλά, ὁ ἀξιότιμος κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων μᾶς εἶπε καὶ μᾶς ἀπηύθυνε καὶ ἐρωτήματα γενικώτερα. Καὶ ἀπηύθυνεν ἐκ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ συστάσεις εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι τὰ δύο τελευταῖα σημεῖα εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαντήσω πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος. Ἤδη ἀρχόμενος τοῦ λόγου μου, εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει νὰ διευκρινήσῃ περαιτέρω τὴν στάσιν της. Ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως—ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω— εἶναι ἀπολύτως σαφής. Ἐὰν ὁ κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχῃ νὰ μᾶς ἀναφέρῃ συγκεκριμένα παραδείγματα, ἐκ τῶν ὁποίων νὰ προκύπτῃ ὅτι ἡ πολιτικὴ γραμμή, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ ἠστόχησε, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρῃ — ἐπαναλαμβάνω — κατὰ τρόπον συγκεκριμένον παραδείγματα καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ: Ποῦ, πῶς καὶ κατὰ ποῖον τρόπον διεσαλεύθη ἡ τάξις. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γνωρίζω ἐγὼ ὡς ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι, ὅτι ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν ἀρχὴν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, πλήρης τάξις καὶ ἀσφάλεια ἐπικρατεῖ καθ’ ἅπασαν τὴν Χώραν καὶ ὅπου ἐτόλμησαν νὰ κινηθοῦν στελέχη τοῦ Κ.Κ., τὰ ὁποῖα ἀπὸ ἐτῶν ἔδρων ἀσύλληπτα ὑπὸ τὰς διαφόρους Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου μὲ τὰ διάφορα μέτρα τῆς ἀμνηστείας καὶ μὲ τὴν εἰρήνευσιν, ἔναντι τῆς ἰδικῆς μας λήθης μετὰ μνήμης, συνελήφθησαν καὶ ἐτέθησαν ἐκποδὼν καὶ δὲν θὰ κινηθοῦν πλέον, διότι σήμερον εἶναι πλήρης ἡ Κρατικὴ ἐπιτήρησις, ἡ Κρατικὴ ἐποπτεία καὶ ἡ Κρατικὴ ἐπιβολή. Δὲν ἔχομεν λοιπὸν ἀνάγκην περαιτέρω διευκρινήσεως τῆς στάσεώς μας. Μίαν μόνον διεκρίνησιν θὰ κάμωμεν: Ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει εἰς τὴν διατήρησιν τῆς τάξεως καὶ τῆς ἀσφαλείας. Καὶ θὰ τὰς διατηρήσῃ μὲ πᾶσαν θυσίαν, ἀποφασισμένη νὰ προασπίσῃ δι’ ἔργων καὶ οὐχὶ διὰ λόγων, ἔστω καὶ ἂν εἶναι ὡραῖοι τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὰς ἐλευθερίας τοῦ Λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύστασιν, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνεν ἀρχόμενος τοῦ λόγου του ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀναμνησθεὶς καὶ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, τοῦτο ἔχω μόνον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων: Ὅτι, ὅλοι μας καὶ ὁ Στρατάρχης Παπάγος, ἔχομεν ὄχι δικαίωμα, ἀλλὰ καὶ ὑποχρέωσιν νὰ ἀναζητῶμεν διδάγματα ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἄνδρας τοῦ παρελθόντος, νὰ ἀκολουθῶμεν τὰ παραδείγματά των καὶ νὰ τὰ ἀναζητῶμεν. Ἀλλὰ ὑμεῖς δὲν ἔχετε κανένα δικαίωμα νὰ ἀπευθύνετε διδάγματα εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Συναρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.

§109Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶχον καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ ἐπεβεβαίωνε τὴν προσωπικήν του παράδοσιν ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα, ὅτι θὰ προετίμα νὰ δώσῃ προσωπικὸν χαρακτῆρα εἰς τὴν συζήτησιν καὶ θὰ κατέφευγεν εἰς τὰς θυμώδεις ἀποστροφάς του, διὰ νὰ ἀποφύγῃ θετικὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐπερώτησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν ἀναγνωρίζω οὔτε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, οὔτε εἰς κανένα τὸ δικαίωμα νὰ μοῦ ἀπαγορεύσῃ καὶ ὡς βουλευτοῦ καὶ ὡς ἡγέτου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ ἐκφέρω τὴν γνώμην μου διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Πρόεδρόν της. Δικαίωμά μου εἶναι ὡς βουλευτοῦ καὶ ὡς συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὡς ἐκπροσώπου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι νὰ ἔχω γνώμην διὰ τὴν ἀπουσίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι θυμώδεις αἱ ἀποστροφαί σας, δὲν θὰ ἐλαττώσω τὴν ἄσκησιν τῶν ἰδικῶν μου δικαιωμάτων. Δικαιοῦμαι νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, διότι οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ σέβονται εἰς τόσον ὀλίγον βαθμὸν τὸν Κοινοβουλευτισμόν, ὥστε νὰ ἀρνοῦνται εἰς τοὺς ἡγέτας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὸ δικαίωμα νὰ ἐπισημαίνουν μὲ ἀντικειμενικότητα καὶ ἀκόμη ἁβρότητα τὸ γεγονὸς τῆς ἀπουσίας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἐκφράζουν δι’ αὐτὸ τὴν λύπην των. Πάντοτε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, χρησιμοποιῶ αὐστηρὸν πολιτικὸν ὕφος, διότι πιστεύω, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡ ἀποστολὴ καὶ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἡγετῶν τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ ὑψώνουν τὸ ἐπίπεδον τῶν συζητήσεων. Καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ κριτήριον διὰ τὴν ποιότητα τῶν ἡγετῶν εἶναι ἀκριβῶς τοῦτο ποῖοι καταβιβάζουν καὶ ποῖοι ὑψώνουν τὸ ἐπίπεδον τῶν συζητήσεων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀνεφέρθη εἰς δύο θέματα τῶν ὁποίων δὲν ἐπρόκειτο σήμερον νὰ γίνῃ συζήτησις. Εἶχε προφανῶς προετοιμασθῆ διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παλαιοῦ ἰδικοῦ μου νόμου, τῆς ἀμέσου ἐκλογῆς καὶ εἶχε στενοχωρηθῆ ὅτι τὸ θέμα τοῦτο δὲν ἐφαίνετο ἐρχόμενον πρὸς συζήτησιν. Καὶ ἔφερε διὰ τῆς βίας ἐπερώτησιν κατὰ τοῦ παλαιοῦ νόμου μου, διὰ νὰ εὕρῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπῃ τὸν λόγον του. Κύριοι βουλευταί, ἐνόμισα ὅτι ἦτο πρέπον ἀπέναντι τῆς Βουλῆς νὰ μὴ ἀπομακρυνθῶ ἀπὸ τὸ κύριον θέμα τῆς ἐπερωτήσεως ἔπειτα ἀπὸ τὰς ἀνακοινώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν θὰ ἔχωμεν τὴν κατάθεσιν τοῦ Κώδικος τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Σεβόμενος τὴν Βουλὴν ἔκρινα, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ δὶς ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν, ὅτι ὁ νόμος μου καθιέρωσε τὴν ἀναλογικήν, ἐνῷ προηγουμένως ὑπῆρχε μόνον ἐκπροσώπησις τῆς μειοψηφίας. Θὰ καταβάλῃ πολλὴν προσπάθειαν διὰ νὰ ἐξηγήσῃ ποῦ εὑρίσκεται ἡ θεμελιώδης διαφορὰ τῆς ἐκπροσωπήσεως τῆς μειοψηφίας ἀπὸ τὴν Ἀναλογικήν. Παρέλειψεν ὅμως ἐπίσης ἀφοῦ ἠθέλησε νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ἀνάλυσιν τοῦ ἰδικοῦ μου νόμου, παρέλειψεν ἐνῷ εἶχε καθῆκον εἰλικρινείας ἀπέναντι τῆς Βουλῆς νὰ ἀναφέρῃ τὴν θεμελιώδη διάταξιν, ἡ ὁποία ἔκαμεν ὥστε εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἀθηνῶν νὰ μὴ ὑπάρχῃ κανεὶς ἀπολύτως ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ. Τὴν θεμελιώδη διάταξιν, ἡ ὁποία ὁρίζει ὅτι ἐκλέγονται κατὰ σειρὰν ὅλοι ὅσοι ἔλαβον ἀπόλυτον πλειοψηφίαν. Καὶ μόνον ἐὰν δὲν ἐκλεγοῦν ὅλοι ἀπὸ τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν, οἱ ὑπολειπόμενοι κατανέμονται ἀναλογικῶς. Ἔδωκα ἑπομένως τὴν εὐκαιρίαν εἰς ὅλους τοὺς ἐθνικόφρονας πολίτας νὰ συνεργασθοῦν καὶ νὰ πάρουν τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν. Καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν δὲν ὑπάρχει καμμία ἐκπροσώπησις τῆς μειοψηφίας. Καὶ αὐτὸ συνέβη καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εἰς πολλὰς ἄλλας περιφερείας.

§110Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶναι μοναδικὸν τὸ παράδειγμα.

§111Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πλανᾶσθε. Ἔχει συμβῆ εἰς πλείστους Δήμους καὶ Κοινότητας. Ὡς ὑπεύθυνος ὅμως Κυβερνήτης ἐπρονόησα ὥστε εἰς ἣν περίπτωσιν οἱ ἐθνικόφρονες δὲν θὰ κατώρθωναν νὰ συνεργασθοῦν καὶ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν αἱ ὑπόλοιποι θέσεις νὰ κατανέμωνται ἀναλογικῶς, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτραπῇ οὐδαμοῦ εἰς τὴν μειοψηφίαν τῆς ΕΔΑ νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς διαιρέσεως τῶν ἐθνικοφρόνων καὶ ἐνῷ ἦτο ἁπλῆ μειοψηφία τοῦ 30% ἐν τούτοις νὰ καταλάβῃ τὴν ἀρχὴν εἰς τοὺς Δήμους. Αὐτὴ εἶναι ἡ περίσκεψις ἐκείνου τοῦ νόμου. Ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν. Θὰ κρίνωμεν τότε ποῖαι εἶναι αἱ ἐγγυήσεις τοῦ νέου νομοσχεδίου τῆς Κυβερνήσεως καὶ πέραν ἀπὸ τὴν σύγκρισιν τῶν διατάξεων ὅταν ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τῆς ἐφαρμογῆς, τότε θὰ κρίνωμεν ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων ποῖον ἀπὸ τὰ δύο συστήματα, ποῖος ἀπὸ τοὺς δύο νόμους ἔχει ἐγγυηθῆ περισσότερον τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν, τὸν ἐθνικὸν χαρακτῆρα τῶν Δήμων. Διότι δικαία κρίσις εἶναι ἡ σύγκρισις. Θὰ ἔλθῃ ἐπίσης ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἡ ἐπερώτησις διὰ τὰς ἀναπληρωματικὰς ἐκλογάς. Ὁσονδήποτε καὶ ἂν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἰσχυρίζεται ὅτι πνεῦμα ὑπερκομματικὸν διέπει τὴν Κυβέρνησιν, παραμένει ἀναντίρρητον ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, κατὰ τὰς ἀναπληρωματικὰς ἐκλογάς, συνοδευόμενος ἀπὸ τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους καὶ τὸν ὑποψήφιον, ἐπήγαινεν εἰς τὰς Κοινότητας καὶ ἐκάλει τοὺς Προέδρους καὶ συνωμίλει ἐπὶ γενικῶν κοινοτικῶν καὶ ἐκλογικῶν θεμάτων. Τὸ γεγονὸς τοῦτο θὰ παραμείνῃ ἀναμφισβήτητον καὶ ἐφ’ ὅσον τοῦτο μόνον ἐπιβεβαιωθῇ, ἐπιβεβαιώνεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἔθεσε τὸ Κράτος εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ κόμματος. (Χειροκροτήματα). Μᾶς ἠρώτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, πόθεν συνάγομεν ὅτι ἔγιναν κομματικαὶ ἀπολύσεις καὶ κομματικαὶ ἀναπληρώσεις; Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐφ’ ὅσον τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐζητήσαμεν δὲν κατετέθησαν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ βασισθῶμεν εἰς τὰ ἰδικά μας στοιχεῖα καὶ τὰ ἰδικά μας στοιχεῖα πιστοποιοῦν, ὅτι ἔγιναν κομματικαὶ ἀπολύσεις καὶ κομματικαὶ ἀναπληρώσεις. Ὁ κ. συνάδελφος ἔχει ἐνώπιον αὐτοῦ ἕνα φύλλον τῆς «Μακεδονίας» εἰς τὴν ὁποίαν διαπιστοῦται, ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος διωρίσθη εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Θεσσαλονίκης, δὲν εἶναι ὁ κατὰ σειρὰν ἀναπληρωματικός, ἀλλ’ ὁ ὄγδοος ἀναπληρωματικός, ἔπειτα ἀπὸ 7 ἀνήκοντας εἰς τὰ ἐθνικὰ κόμματα καὶ ὄχι εἰς τὴν

ΕΔΑ.

Καὶ ἐὰν ὑποστηρίξωμεν, ὅτι τὸ μέγα πλῆθος τῶν ἀπολύσεων ὑπῆρξαν κομματικαί, εἶναι προσθέτως, διότι ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, ἀνέφερον σειρὰν συγκεκριμένων περιστατικῶν καὶ εἰς πάντα ταῦτα, ἐκτὸς μόνον ἕξ, δὲν ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος. Ἑπομένως, ὄχι μόνον ἐστερήθημεν τῶν ἐγγράφων στοιχείων εἰς τοὺς φακέλλους, ἀλλὰ δὲν ἠκούσαμεν κἂν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς συγκεκριμένην ἀπάντησιν εἰς τὰς συγκεκριμένας καταγγελίας, αἱ ὁποῖαι ἀνεφέρθησαν. Ἰδού, διατὶ δικαιούμεθα νὰ ὑποστηρίζωμεν, ὅτι τὰ ἰδικά μας στοιχεῖα εἶναι βασιμώτερα καὶ ὅτι ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν ἀπολύσεων ὑπῆρξε κομματικὸς καὶ ἔγινε μόνον μὲ τὴν πρόθεσιν κομματικῆς ἐκπορθήσεως τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβουλίων. (Χειροκροτήματα). Εἶπεν ἀκόμη ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἀκολουθεῖ λήθην καὶ μνήμην καὶ «ὅτι, διότι γνωρίζει νὰ ἐνθυμῆται, διὰ τοῦτο γνωρίζει καὶ νὰ λησμονῇ!...». Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ δυνηθῇ νὰ συναγάγῃ τὴν σαφῆ ἔννοιαν αὐτῆς τῆς ἀπαντήσεως, θὰ εἶναι πράγματι ἄθλιος ἀκροατὴς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. (Χειροκροτήματα). Ἠθέλησεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ εἴπῃ: Ἐὰν νομίζητε, ὅτι ἠστόχησεν ἡ πολιτική μας ἀπέναντι τοῦ κομμουνισμοῦ, προσδιορίσατε εἰς ποῖον σημεῖον διεταράχθη ἡ δημοσία τάξις. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπεβάλλετο εἰς τὸν κόπον νὰ ἐνθυμηθῇ ἢ νὰ ἀναγνώσῃ τὸν ἰδικόν του λόγον, ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν τοῦ Κέντρου, τὸ θέρος τοῦ 1952, θὰ ἔβλεπεν ὅτι ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν τοῦ ἔδωκεν ἀκριβῶς τὴν ἰδίαν ἀπάντησιν: «Ὁρίσατε ποῦ διεταράχθη ἡ δημοσία τάξις». Ἀλλὰ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐθεώρησαν, τότε, ἐπαρκῆ τὴν ἀπάντησιν καὶ εἶπον, ὅτι δὲν σημαίνει, ἂν δὲν εἶναι ἀμέσως ὁρατὴ ἡ διατάραξις τῆς δημοσίας τάξεως. Ἠμπορεῖ νὰ προετοιμάζεται διὰ τὸ προσεχὲς μέλλον. Ἰδού, ὅτι ἔχετε σεῖς προσφέρει τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἑαυτόν σας. Καὶ ἔχομεν, τέλος, ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ μίαν ἄτοπον προσωπικὴν ἐπίθεσιν. Εἶπεν, ὅτι ἀνήκει εἰς ἐμὲ προσωπικῶς ἡ συνήθεια τῆς λήθης καὶ τῆς μνήμης. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, πράγματι εἰς τὸν δημόσιον βίον μου ὑπῆρξαν ἐναλλαγαὶ προσωπικῶν σχέσεων, ἀλλ’ οὐδέποτε ὑπῆρξαν ἐναλλαγαὶ πολιτικῶν πεποιθήσεων. Ἀνεφέρατε καὶ τὴν «λαοκρατίαν». Ὁ κομμουνισμὸς ἐχρησιμοποίει, τότε, τὴν «λαοκρατίαν», ὅπως χρησιμοποιεῖ, σήμερον, τὴν Δημοκρατίαν. Ἀποτελεῖ ὅμως καθῆκον τοῦ ἐθνικοῦ δημοκρατικοῦ κόσμου νὰ ἀφοπλίζωμεν τοὺς ἐχθρούς μας καὶ νὰ τοὺς ἀφαιροῦμεν τὰ συνθήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἰδικά μας. Τὰ ἀληθῆ συνθήματα τοῦ κομμουνιστοῦ, τὰ ἰδικά του, εἶναι ἡ δικτατορία τοῦ προλεταριάτου, ἡ τυραννία. Καὶ ἰδικά μας εἶναι ἡ λαοκρατία, ἡ δημοκρατία, τὸ Κράτος τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ δήμου. Καὶ ἀποτελεῖ βαρεῖαν πλάνην τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἐὰν ἑκάστοτε συνθήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἰδικά μας καὶ ἐν τούτοις σφετερίζεται ὁ κομμουνισμὸς πρὸς παραπλάνησιν τοῦ λαοῦ καὶ ἰδίως τῆς νεότητος, ἡμεῖς τὰ ἀπαρνούμεθα καὶ τοῦ τὰ προσφέρομεν, διὰ νὰ γίνῃ ἐκεῖνος κύριος καὶ τῆς λαοκρατίας καὶ τῆς δημοκρατίας καὶ τοῦ 21, καὶ νὰ καταλήξωμεν ἡμεῖς, ὅπως μᾶς ἐπονομάζει, «ὁ μοναρχοφασισμός!....». Ἡ πάλη μὲ τὸν κομμουνισμὸν εἶναι καὶ ὑλικὴ καὶ πνευματική. Καὶ ὅπως ὀφείλομεν νὰ τὸν ἀφοπλίσωμεν ὑλικῶς, ὀφείλομεν, ἐπίσης, νὰ ἐπιδιώκωμεν καὶ τὸν πνευματικόν του ἀφοπλισμόν. Ὀφείλομεν νὰ ὑπερασπίσωμεν μὲ φανατισμὸν καὶ τὰ ἰδεώδη μας καὶ τὰ συνθήματα, τὰ ὁποῖα τὰ ἐκφράζουν. Καὶ ὀφείλετε ἐπίσης νὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι τοῦ συνθήματος τῆς λαοκρατίας ἔγινε χρῆσις εἰς μίαν κρίσιμον ὥραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κομμουνισμὸς ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, ἦτο ὑλικῶς παντοδύναμος καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὰς Συμμαχικὰς Χώρας, ἠθικῶς παντοδύναμος. Καὶ ἡ μοῖρα, ἡ ὁποία εἶχεν ἀναθέσει εἰς ἐμὲ τὴν εὐθύνην νὰ παλαίσω μὲ αὐτὴν τὴν παντοδυναμίαν του, ἐβοήθησε τὸ ἔργον μου καὶ ὡδήγησεν εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὸν ζυγὸν τοῦ κομμουνισμοῦ. Δι’ αὐτὸ τὸ ἔργον μου, δὲν δέχομαι μομφάς. Εἰς μίαν κρισιμωτάτην ὥραν τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας, ἠκολούθησα πολιτικήν, ἡ ὁποία ἐν μέσῳ ἀπείρων κινδύνων ὡδήγησε, τελικῶς, εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος. Καὶ εἶμαι, διὰ τοῦτο, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ εὐτυχὴς καὶ ὑπερήφανος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§113Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι βουλευταί, νὰ δώσω μίαν σύντομον ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων. Εἶπεν ὁ κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ὅτι ἀνήκει εἰς τοὺς ἡγέτας καὶ εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς μιᾶς Κυβερνήσεως, διὰ τὸν τρόπον, καθ’ ὃν συζητοῦν, νὰ ἀνυψώνουν τὸ ἐπίπεδον τῆς συζητήσεως. Ὑπηνίσσετο τάχα, ὅτι αἱ ἀπαντήσεις αἱ ἰδικαί μας εἰς ὅσα, ἀγορεύων εἶπε, δὲν προσέφερον ὑπηρεσίας εἰς τὸν σκοπὸν αὐτόν; Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, νὰ εἴπω ὅτι τὸ ἐπίπεδον τῆς συζητήσεως ἀνυψοῦται καὶ ἡ προώθησις τοῦ θέματος, τοῦ συζητουμένου, ἐπιτυγχάνεται καὶ ἡ διαφώτισις τοῦ ἀκροωμένου πραγματοποιεῖται, ὅταν καὶ ἡ πολιτικὴ ἀκόμη συζήτησις καὶ παρὰ πᾶσαν ὀξύτητα διεξαγομένη, δὲν ὑπερβαίνει ὡρισμένα ὅρια. Ὅταν ὅμως, κύριε Συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, ἐφθάσατε εἰς τὸ σημεῖον, παρὰ πᾶσαν ἀντίληψιν τῆς πραγματικότητος νὰ ὁμιλῆτε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, περὶ καταλύσεως τοῦ Κράτους, περὶ καθιερώσεως Κράτους κομματικοῦ, περὶ διαλύσεως τοῦ σύμπαντος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὅταν, λέγω, ἐφθάσατε τοιαῦτα νὰ ὑποστηρίζετε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, δὲν ὠφείλετε νὰ ἀναμένετε ὅτι ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἔδιδα θὰ ἦτο ὀξυτάτη, ἀλλὰ συμφώνως πρὸς τὴν πραγματικότητα; Ὡμιλήσατε ἀκόμη καὶ εἴπατε ὅτι, τάχα, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἔθεσεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ κόμματος ὅλας τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας. Δὲν ἠδυνήθητε νὰ ὑποδείξητε οὔτε ἓν συγκεκριμένον γεγονός. Καὶ ἐπειδὴ ὡμιλήσατε καὶ πάλιν περὶ τῆς στάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος καὶ τῶν Κρατικῶν ὀργάνων, κατὰ τὰς διεξαγομένας ἀναπληρωματικὰς ἐκλογὰς, τόσον εἰς Θεσσαλονίκην, ὅσον καὶ εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας τῆς Βορείου Ἑλλάδος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ὅτι, ὅταν ἔλαβον τηλεγράφημα τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, κατηγοροῦντος ἀνώτατον ἀξιωματικὸν τῆς Χωροφυλακῆς, ὅτι παρεξέκλινε τοῦ καθήκοντός του, ἀμέσως, ἐντὸς τῆς πρωΐας ἐπεκοινώνησα διὰ τοῦ αὐτόθι ἐπιθεωρητοῦ, μετὰ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ μοῦ ὑποδείξῃ οἱονδήποτε συγκεκριμένον γεγονός. Καὶ ἡ ἀπάντησις ὡς μετεδόθη ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ἐπιθεωρητήν, ἦτο ὅτι οὐδὲν τὸ συγκεκριμένον ὑπάρχει, ἀλλὰ ἁπλῶς ἤκουσεν ὅτι ἀναμιγνύεται εἰς τὰς ἐκλογάς. Ἐὰν νομίζετε ὅτι μὲ τοιαύτας ἀβασίμους καὶ ἀσυστάτους κατηγορίας, ἠμπορεῖτε νὰ δημιουργῆτε ἐντυπώσεις, πλανᾶσθε. Ἡ ἐντύπωσις εἶναι μία, ὅτι ὁ λαὸς ἐπικροτεῖ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἡ βεβαία πραγματικότης εἶναι, ὅτι κάθε ἀναπληρωματικὴ ἐκλογὴ προσφέρει καὶ ἕνα βουλευτὴν εἰς τὴν Κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν. Αὐτὸ εἶναι. (Χειροκροτήματα).

§114Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κάμνετε ἐλευθέρας ἐκλογάς; Ἐὰν θὰ βγάλετε 30, τότε τὰ λέμε, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§115Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ’ Ἐσωτ.). Μὴ λησμονῆτε τὸν Πειραιᾶ καὶ τὸ Ρέθυμνον, κύριε Χαβίνη. Συνεπῶς, μὴ ὁμιλῆτε περὶ παρεκκλίσεων, μὴ ὁμιλῆτε περὶ παρεκτροπῶν, μὴ ὁμιλῆτε περὶ κομματικοῦ Κράτους, ἀλλὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι εἶσθε μειοψηφία καὶ θὰ παραμείνετε ἐπὶ μακρὰ ἔτη μειοψηφία. (Χειροκροτήματα). Ἀπαντῶν ὁ ἀξιότιμος κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὸ ἐρώτημά μου νὰ ὑποδείξῃ καὶ ἕνα συγκεκριμένον γεγονός, τὸ ὁποῖον θὰ ἐδικαίωνε τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ διασαφηνίσῃ — δὲν καταλαβαίνω τί ἐννοεῖ μὲ αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων — τὴν θέσιν της ἔναντι τοῦ Κ.Κ.Ε., μοῦ ἀπήντησε δι’ ὅσων ἐγὼ ἀπήντησα πρὸ δύο ἐτῶν εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας. Παρέλειψεν ὅμως ὁ ἀξιότιμος κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ν’ ἀναφέρῃ καὶ ποῖα στοιχεῖα κατὰ τὴν μακρὰν ἐκείνην ἀγόρευσίν μου ἀπεκάλυψα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀποδεικνύοντα ὅτι βασίμως ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ἐφοβεῖτο τότε διὰ τὴν κατάστασιν τῆς τάξεως καὶ τῆς ἀσφαλείας. Ἔγγραφα ἐπίσημα ἀνεγνώσθησαν ὑπὸ τὰς ζωηροτάτας διαμαρτυρίας τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. βουλευτῶν τῆς τότε Συμπολιτεύσεως καὶ ἐπειδὴ μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν ὁ ἀξιότιμος κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος νομίζει ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχω ἀξίους ἀκροατάς, διὰ τὸν τρόπον καθ’ ὃν ὁμιλῶ, μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν τοὐλάχιστον αὐτὸς νὰ εἶναι ἀναγνώστης τῆς ἀγορεύσεώς μου ἐκείνης, θὰ ἔπρεπε νὰ μνημονεύσῃ καὶ ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα, ἐπισήμως ἀνέφερα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι κάτι συνέβαινε, τὸ ὁποῖον ἀνησύχει τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν καὶ πρὸ παντὸς τὸν Στρατάρχην Παπάγον, διὰ τὴν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν τῆς Χώρας κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. (Χειροκροτήματα). Συνεπῶς, παραλληλισμὸς τῆς τότε ἐποχῆς πρὸς τὴν σημερινήν, δὲν ἀποδεικνύει τίποτε ἄλλο, ἀξιότιμε κ. Συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, παρὰ ὅτι καὶ πάλιν εὑρίσκεσθε ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος. Ἀλλὰ εἰς τὴν δευτερολογίαν του ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, μὲ ἐμέμφθη ὅτι μνημονεύσας, παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν του νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος, ὅπως εἶπε, τὸν Νόμον τοῦ 1951, παρέλειψα μίαν θεμελιώδη διάταξιν, τὴν διάταξιν, καθ’ ἣν, ἐφ’ ὅσον τὸ ψηφοδέλτιον τὸ δημοτικὸν συνεκέντρωνε τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν δηλαδὴ πέραν τοῦ ποσοστοῦ τῶν 50%, διησφαλίζετο διὰ τοῦ συστήματος ἐκείνου, ἡ κατίσχυσις ὁλοκλήρου τοῦ ψηφοδελτίου. Εἶναι ἀκριβές, ὅτι πράγματι ἡ διάταξις αὕτη ὑπάρχει. Δὲν ἦτο ἠθελημένη ἡ παράλειψις, ἀλλ’ ἦτο παράλειψις ὀφειλομένη εἰς τὸ γεγονός, ὅτι οὐδαμοῦ πέραν τῶν Ἀθηνῶν καὶ μιᾶς ἄλλης πόλεως, νομίζω....

§116Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀγρίνιον καὶ Ἰωάννινα, ἐνθυμοῦμαι προχείρως αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐγώ.

§117Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.)....Πέραν μιᾶς ἢ δύο πόλεων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, εἰς οὐδεμίαν ἄλλην πόλιν συνέβη τὸ καταπληκτικὸν γεγονὸς νὰ συγκεντρωθῇ πέραν τῶν 50% εἰς ἕνα ψηφοδέλτιον. Ποέπει νὰ διευκρινισθῇ ὅτι, ἂν ἡ διάταξις αὐτὴ ἀπετέλει διάταξιν τοῦ ἀρχικοῦ νόμου ἢ διάταξιν πλήρως διαμορφωθεῖσαν, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐν τῇ Βουλῇ, δὲν τὸ ἐνθυμοῦμαι, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὴν διάταξιν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἀναγνωρίζω ὑπάρχουσαν καὶ παρέλειψα νὰ τὴν μνημονεύσω, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν εἶχε καμμίαν ἐφαρμογὴν ἡ διάταξις αὐτή, πέραν ἐλαχιστοτάτων περιπτώσεων, τὴν παρέλειψα ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, διότι εἰς τὴν μεγίστην πλειοψηφίαν εἰς τὰς χιλιάδας τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς Ἑλλάδος, δὲν ὑπῆρξε περίπτωσις ἐφαρμογῆς ταύτης.

§118Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἰς τὴν Ἱεράπετραν, κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι....

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κοθρῆ, σᾶς παρακαλῶ. Ἐπὶ τέλους θὰ ἔχητε ἰδικόν σας Κανονισμόν; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Κύριε Κοθρῆ, θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν, ἐὰν συνεχίσητε.

§120Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν ὑπῆρχεν οὐδεμία κακὴ θέλησις. Συνεπῶς, ἀδίκως...

§121Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μαθηταί, εἴμεθα, κύριε Πρόεδρε; Θὰ πρέπει νὰ ἀνακαλῆτε εἰς τὴν τάξιν ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διακόπτουν.

§122Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἀδίκως μὲ ἐμέμφθη ἐν τῷ σημείῳ τοῦτο, ὁ ἀξιότιμος κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅπως καὶ ἀδίκως ἐνόμισεν, ὅτι προέβην εἰς οἱανδήποτε ἐναντίον του προσωπικὴν ἐπίθεσιν. Δὲν ἀνήκει εἰς τὰς συνηθείας μου, κύριοι βουλευταί, νὰ κάμνω οἱανδήποτε προσωπικὴν ἐπίθεσιν. Δυνατὸν αἱ προσωπικαὶ ἐπιθέσεις νὰ ἀποτελοῦν συνηθείας ἄλλων. Τὰς ὑπέστημεν. Οὐδέποτε ἡμεῖς ἐκάμαμεν τοιαύτας ἐπιθέσεις.

§123Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἀποτελεῖ προσωπικὴν ἐπίθεσιν.

§124Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ὑπαινιγμὸν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, τὸν ὁποῖον ἐχαρακτήρησεν ὡς ἄτοπον προσωπικὴν ἐπίθεσιν, κάμνει λάθος. Ὁ ὑπαινιγμὸς δὲν ἦτο μεταξὺ μνήμης καὶ λήθης. Ὁ ὑπαινιγμὸς ἦτο εἰς ἀπάντησιν, ἀξιότιμε κ. Συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, τῆς κατηγορίας σας ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνα φαινόμενον διαδοχικῶν ἀντιφάσεων διὰ τὴν ὑπεράσπισιν μόνον τοῦ Κόμματος. Ὅταν, λοιπόν, σεῖς, κ. Συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων λέγετε διὰ τὸν Στρατάρχην Παπάγον ὅτι εἶναι φαινόμενον διαδογικῶν ἀντιφάσεων, πρέπει νὰ ἔχετε τὴν ὑπομονὴν νὰ δέχεσθε καὶ τὴν ἀπάντησιν, ἀπάντησιν ἡ ὁποία ἀνῆκεν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν.

§125Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὴ εἶναι πολιτικὴ ἀπάντησις.

§126Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν ὑπῆρξε, λοιπόν, οὐδεμία ἄτοπος προσωπικὴ ἐπίθεσις, ἀλλὰ ὑπῆρξεν ἁπλῶς ἀπάντησις εἰς μίαν ὀξυτάτην ἐπίθεσιν, τὴν ὁποίαν ἐνόμισεν ὁ ἀξιότιμος κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἠδύνατο νὰ ἀσκήσῃ σήμερον ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, μεταφέρων τὴν συζήτησιν ἀπὸ τοῦ θέματος τῆς ἀπολύσεως τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων ἐπὶ πάντων τῶν θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων νομίζει ὅτι μὲ ὡρισμένας ὡραίας εἰκόνας καὶ ὡρισμένας ὡραίας φράσεις, ἠμπορεῖ νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος, πρὶν ἢ κατέλθω τοῦ βήματος, νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως. Μάθετε, κύριοι, νὰ ἔχετε ὑπομονήν. Σᾶς τὸ εἶπε καὶ ὁ Στρατάρχης Παπάγος. Θὰ ἐξαντλήσωμεν καὶ τὸ τελευταῖον δευτερόλεπτον τῆς 4ετίας. Θὰ ἐπακολουθήσουν καὶ ἄλλαι 4ετίαι, διότι αὐτὸ θέλει ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καταλάβέτέ το καὶ παύσατε νὰ ὁμιλῆτε περὶ κομματικοῦ Κράτους, διότι τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικὸν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καθιέρωσεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, καὶ δι’ αὐτὸ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς 9 ἀναπληρωματικὰς ἐκλογὰς τὴν περιέβαλε καὶ πάλιν μὲ τὴν σταθερὰν ἐμπιστοσύνην του. (Χειροκροτήματα).

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν, διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν; (Πολλοὶ βουλευταὶ ἐγείρονται τῶν θέσεών των, ἵνα ἀποχωρήσουν).

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὴ φεύγετε. Πρέπει νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν: Θέλει νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν, διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν;

§129ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§130Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ ἐγὼ καὶ ὁ συνάδελφος κ. Ἀνδρεάδης, ἔχομεν δικαστήριον καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ παραστῶμεν. Παρακαλῶ νὰ τελειώσωμεν σήμερον.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρόκειται περὶ ἐπερωτήσεως, ἡ δὲ Ἀντιπολίτευσις θέλει νὰ συνεχίσωμεν. Νομίζω, ὅτι εἶναι καθῆκον ἡμῶν νὰ προχωρήσωμεν. Προσέλθετε, κύριε Σπυρόπουλε, εἰς τὸ βῆμα. Μόνον τὰ γραπτὰ κείμενα καὶ αἱ ἐπιστολαὶ παρακαλῶ νὰ λείπουν, διότι εἶναι περιττά.

§134Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπιβάλλεται νὰ περατωθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις, καὶ δι’ ἄλλους λόγους. Τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθοῦν ἄλλαι ἐπερωτήσεις.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ τὸν ρυθμόν, τὸν ὁποῖον ἔχουν οἱ ρήτορες, θὰ συνεχισθῇ ἐπὶ δύο μῆνας ἡ συζήτησις. Δι’ αὐτό, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ νὰ προχωρήσωμεν.

§136Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ οἱ ὑπολειπόμενοι νὰ ὁμιλήσουν τρεῖς βουλευταὶ προέρχονται ἐκ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, καὶ οἱ ὁποῖοι, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν κατέθεσε τοὺς ὑπ’ αὐτῶν αἰτηθέντας φακέλλους, προτίθενται νὰ ἀναπτύξουν οἱ ἴδιοι τὰ ὑπ’ αὐτῶν κατεχόμενα στοιχεῖα, παρακαλῶ ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διὰ τὴν Παρασκευήν, διὰ νὰ παρασχεθῇ ὁ χρόνος τῆς ἀνέτου συζητήσεως.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδῶ ὑπάρχει διαφωνία τώρα. Νὰ ἀναβληθῇ θέλετε, ἢ νὰ προχωρήσωμεν; Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ ἀναβληθῇ ἡ συνέχεια τῆς συζητήσεως διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ νὰ λύσωμεν τώρα τὴν συνεδρίασιν;

§138ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.00′ μ. μ.).