1954.02.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 34η

Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 1954

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Καρότσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ἰσίδωρος Μαυριδόγλου, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ δι’ Αἴγυπτον, ζητεῖ ὅπως τοῦ χορηγηθῇ ἡ σχετικὴ ἄδεια ἀπουσίας.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ἰσίδωρον Μαυριδόγλου. Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος αἰτεῖται δίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας δι’ Ἰταλίαν, Ἑλβετίαν καὶ Γαλλίαν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ν. Ἔξαρχον. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἱερέως Λιμνίστης Μεσολογγίου Δ. Ἀσημακοπούλου, ζητοῦντος βελτίωσιν τῶν μισθῶν τῶν ἐφημερίων κλπ. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καὶ Ὀλυμπίας κ.κ. Α. Τσιρώνης καὶ Π. Τριαντόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ἀρχιερατικῶν Ἐπιτρόπων Ἀγρινίου, Παρακαμπυλίων καὶ Ἀλιφείρας, ζητούντων βελτίωσιν τοῦ μισθοῦ τῶν ἐφημερίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ι. Μαυριδόγλου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χίου, ζητοῦντος καθορισμὸν ἑνιαίου τιμολογίου ἠλεκτρικοῦ ρεύματος δι’ ὅλην τὴν χώραν. Ὁ βουλευτὴς Ὀλυμπίας κ. Α. Τσιρώνης καταθέτει ἀναφορὰν δικαστικῶν ὑπαλλήλων Κυπαρισσίας, ζητούντων ματαίωσιν καταρτιζομένου νομοσχεδίου ὑπὸ Ἐπιτροπῆς Ὑπουργείου Δικαιοσύνης περὶ Γραμματείας Δικαστηρίων, ἀνατρέποντος κεκτημένα δικαιώματα ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Σ. Θεοτόκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Κερκύρας, ζητοῦντος μὴ περιορισμὸν τῶν ὀργανικῶν θέσεων Τμηματαρχῶν αʹ καὶ βʹ καὶ Διευθυντῶν ιαʹ καὶ βʹ τάξεως κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 2500)53. Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίδος κ. Ι. Νικολίτσας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἁγίας Σοφίας, ζητοῦντος τὴν ἐπανεγγραφὴν εἰς τὰς καταστάσεις σίτου τῶν διαγραφομένων διακοσίων ἀπόρων τῆς Κοινότητός του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου Ἁγίου Χριστοφόρου Ἀγρινίου, ζητοῦντος ἐξαίρεσιν ἐκ τοῦ ἐνοικιοστασίου τῶν οἰκημάτων τῶν ἐκκλησιῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Δράμας, ζητοῦντος ἀποπεράτωσιν τῆς ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Καλλιφύρου γεφύρας πεζῶν. Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζὲς καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Πλατάνου Ναυπακτίας, ζητούντων προαιρετικὴν ἀσφάλισίν των εἰς τὸ Τ.Ε.Β.Ε. Ὁ Δημήτριος Ρεμπόκος, ἀπολυθεὶς ὑπάλληλος Α.Τ.Ε. ζητεῖ ἠτιολογημένην ἀνάκλησιν τῆς εἰς βάρος τῆς ὑπολήψεώς του ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 74)1953 (δυσφημιτικῆς) ἐγκυκλίου διαταγῆς τῆς τέως Προσωρινῆς Διοικήσεως τῆς Α.Τ.Ε., ἀκύρωσιν τῆς περὶ ἀπολύσεώς του ἐκ τῆς Α.Τ.Ε. ἀποφάσεως, διαχωρισμὸν τῆς ἀνακοινωθείσης εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 27.1.54 δικογραφίας, ἀφορώσης τὴν ἀπὸ 21 Μαΐου 1953 μήνυσίν του κατὰ τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας κ. Α. Ἀποστολίδου καὶ τῶν συνυπευθύνων αὐτῷ ὑπαλλήλων ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως ἐν περιπτώσει μὴ ἀσκήσεως ποινικῆς διώξεως κατὰ τοῦ τέως Ὑπουργοῦ Γεωργίας κ. Α. Ἀποστολίδου, παραπεμφθῶσιν οἱ συνυπεύθυνοι εἰς τὸ ἁρμόδιον τακτικὸν δικαστήριον. Ἀπαντήσεις τῶν Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Μετοχικὸν Ταμεῖον Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λευκάδος κ. Θ. Καλκάνη. Ὡς γνωστόν, μετὰ πρότασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Μ.Τ.Π.Υ., ἡ Κυβέρνησις ἐνέκρινε, πρὸς τοῖς ἄλλοις, τὴν χορήγησιν ἀτόκων δανείων εἰς τοὺς κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν σεισμῶν ὑπηρετοῦντας Δημοσίους ὑπαλλήλους εἰς τὰς νήσους Κεφαλληνίαν, Ζάκυνθον καὶ Ἰθάκην, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψει τῆς ὅτι οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι ἀπεστερήθησαν ὁλοσχερῶς καὶ αὐτῆς ταύτης τῆς οἰκοσκευῆς των καὶ τοῦ ἱματισμοῦ των. Τὸ αἴτημα τῶν ἐν Λευκάδι ὑπηρετούντων Δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου δὲν δύναται νὰ θεμελιωθῇ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμενικοῦ κριτηρίου καὶ τοῦτο, διότι ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψει τουλάχιστον μέχρι σήμερον τεθέντων στοιχείων δὲν προκύπτει ὅτι οἱ σεισμοὶ τῆς Λευκάδος ἐπέφεραν ζημίας εἰς τὴν οἰκοσκευὴν καὶ τὸν ἱματισμὸν τῶν ἐκεῖ ὑπηρετούντων Δημοσίων ὑπαλλήλων. Τὸ προβληθὲν ἐπιχείρημα, ὅτι λόγῳ τῶν σεισμῶν ἠναγκάσθησαν οἱ κάτοικοι καὶ μεταξὺ αὐτῶν καὶ οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι νὰ ἐκκενώσωσι τὰς κατοικίας των ἐκρίθη ὅτι θὰ μετέβαλε βεβαίως τὸν ρυθμὸν τῆς ζωῆς των, ὑπῆρξαν δὲ περιπτώσεις, ὡς ἀναφέρει ὁ κ. Νομάρχης, ὅτι ἔνιοι τούτων ὑπέστησαν νευρικὸν κλονισμόν, οὐχὶ ὅμως μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ γίνῃ προσφυγὴ εἰς ἐξαιρετικὰ μέτρα ὡς ἡ χορήγησις δανείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1954.

Ὁ Διευθυντὴς

Κ. ΖΑΒΙΤΣΑΝΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Β.Ε. 43 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Κρατικὴ Ὀρχήστρα Ἀθηνῶν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 724)16.6.53 καὶ 994)22.8.53 ἀναφορῶν της ἐζήτησεν, ὅπως ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν μελῶν αὐτῆς, ἅτινα, καίτοι εἰργάσθησαν ἐπὶ πολλὰ ἔτη παρ’ αὐτῇ, δὲν δικαιοῦνται οὔτε μικρᾶς συντάξεως, διότι δὲν συνεπλήρωσαν τὰ πρὸς τοῦτο ἀπαιτούμενα ἔτη ὡς δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἤτοι ἀπὸ τῆς κρατικοποιήσεως τῆς Κ.Ο.Α., γενομένης ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 2010)42. Ἕως τότε ἡ Κ.Ο.Α. ἀπετέλει τὴν συμφωνικὴν ὀρχήστραν τοῦ Μουσικοῦ καὶ Δραματικοῦ Συλλόγου «Ὠδεῖον Ἀθηνῶν». Αἱ ὡς ἄνω ἀναφοραὶ τῆς Κ.Ο.Α. διεβιβάσθησαν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 60821)681)15.7.1953 καὶ 87661)951)18. 9.1953 ἡμετέρων ἐγγράφων πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶς μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως τὸ αἴτημα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν οὕτως ἐξερχομένων τῆς ὑπηρεσίας Μουσικῶν ἐξετασθῇ μετὰ πάσης εὐμενείας ὡς ἀπολύτως δίκαιον καὶ ἠτιολογημένον. Ἐπὶ τῶν ὡς ἄνω ἐγγράφων μας τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 274)341)31.8.53 ἰδικοῦ του, μᾶς ἐγνώρισεν ὅτι κατὰ τὴν ἐν καιρῷ ἐπανεξέτασιν τῶν καθ’ ἕκαστα διατάξεων τῆς συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας ἐπὶ τῇ βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων, θέλει ἐξετάσει καὶ τὰς ὡς ἄνω περιπτώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1954.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑφυπουργείου Ναυτικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. 1. Διὰ τοῦ Νόμου 2038 τῆς 2.4.1952 «περὶ ἀνυποτάκτων ἐξωτερικοῦ» ἐθεσπίσθησαν διὰ τοὺς ἀνυποτάκτους τοῦ ἐξωτερικοῦ αὐστηρότεραι ποιναὶ τῶν ἕως πότε ὑφισταμένων, παρεσχέθη δὲ εἰς αὐτοὺς προθεσμία παρουσιάσεως καὶ τακτοποιήσεως ἄνευ τῶν ἐπηυξημένων ποινῶν τῶν προβλεπομένων διὰ τοῦ ἀνωτέρω νόμου μέχρι 31.7.52 εἰδικῶς δὲ διὰ τοὺς ναυτιλλομένους ἐν τῷ ἐξωτερικῷ μέχρι 2.10.52. 2. Διὰ τοῦ νεωτέρου Νόμου (Ν. Δ.) 2192 τῆς 15.8. 1952 αἱ ἀνωτέρω προθεσμίαι παρετάθησαν δι’ ἅπαντας μέχρι 31.12.1952. 3. Διὰ δὲ τοῦ νόμου 2321 τῆς 19.3.1953 παρετάθησαν μέχρι 31.12.53 ἀφ’ ἧς καὶ ἄρχονται αἱ συνέπειαι αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ 2038)52 νόμου. 4. Ἡ θέσις τῶν ναυτιλλομένων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν δύναται νὰ παραλληλισθῇ μὲ τὴν τοιαύτην τῶν σπουδαστῶν ἐξωτερικοῦ καθ’ ὅτι οὗτοι ἐπιβαρύνονται μὲ δαπάνας διὰ τὰς σπουδάς των καὶ θὰ ἦτο σκληρὸν νὰ μὴ τοῖς παρεσχεθῇ καὶ ἡ τελευταία προθεσμία τακτοποιήσεως, ἐνῷ οἱ ἄλλοι εἰργάζοντο καὶ ἐργάζονται ἐπ’ ἀντιμισθίᾳ ἀπολαμβάνοντες καθ’ ὅλον τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς ἀνυποταξίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1954.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ

Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ἀστεριάδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)53». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ρῖζος, Κ. Μπακόλλας καὶ Θ. Λέκκας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)53». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κάβδας καὶ Α. Φωστηρίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2536 τοῦ 1953 «περὶ ἐπανεποικισμοῦ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν καὶ ἐνισχύσεως τοῦ πληθυσμοῦ αὐτῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2536 τοῦ 1953 «περὶ ἐπανεποικισμοῦ τῶν παραμεθορίων περιοχῶν καὶ ἐνισχύσεως τοῦ πληθυσμοῦ αὐτῶν».

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρὰ τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῆς Ἀεροπορίας κ. Σ. Γυαλίστρα, κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλήν, ἐν συνεχείᾳ τῶν πρό τινων ἡμερῶν κατατεθέντων ἐγγράφων ἀναφορικῶς πρὸς τὴν διεξαχθεῖσαν ἐπὶ δολιοφθορᾷ ἐν τῇ Β. Α. δίκην, καὶ τὰ ἀκόλουθα ἔγγραφα: 1) Ἀντίγραφον φύλλου νοσηλείας τοῦ καταδικασθέντος Ἀνθυποσμηναγοῦ Θεοδωρίδου Γ. 2) Ἔκθεσις πραγματογνωμοσύνης τριμελοῦς ἐξ ἰατρῶν Ἐπιτροπῆς, ὑπὸ τὸν καθηγητὴν κ. Χρηστέαν. 3) Ἔκθεσις ἐξετάσεως ὡς μάρτυρος τοῦ καθηγητοῦ κ. Χρηστέα, ἐνώπιον τοῦ εἰσηγητοῦ τοῦ Διαρκοῦς Στρατοδικείου Ἀεροπορίας, Ἀντισμηνάρχου Δικαστικοῦ κ. Κ. Θεοφίλου. Τῶν ἀνωτέρω ἐγγράφων δύνανται νὰ λάβωσι γνῶσιν ὅσοι τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἐπιθυμοῦσι παρὰ τῷ Τμήματι Νομοθετικῆς Ἐργασίας.

§10Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διατὶ ὑποβάλλονται ἔτσι αὐτὰ τὰ στοιχεῖα;

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶχεν ὑποβάλει ὡρισμένα ἔγγραφα ἐκ τῶν αἰτηθέντων ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἀνέφερε τότε ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταθέσῃ ἄλλα. Κατόπιν ἐζητήθησαν ἐκ νέου προφορικῶς, νομίζω ἐκ μέρους τοῦ κ. Χλουβεράκη, καὶ δι’ αὐτό, καὶ κατατίθενται. Διὰ τὰ ἄλλα ὁ κ. Ὑφυπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν τὰ καταθέτει. Ἑπομένως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ὡς γνωρίζετε ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, δύναται νὰ γίνῃ ἐπερώτησις πλέον ἐπὶ τοῦ θέματος ὡς πρὸς τὸ διατὶ δὲν κατατίθενται καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§12Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὰ κατατεθέντα σήμερον, τὰ ἐζήτησα ἐγὼ προσωπικῶς.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ αὐτὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν ὅλων τῶν κυρίων βουλευτῶν.

§14Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ἔλθῃ ὁλόκληρος ἡ δικογραφία, διὰ νὰ λάβωμεν γνῶσιν ὅσοι θὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὸ θέμα, διότι ὅπως ἔρχονται τὰ ἔγγραφα εἶναι ἄνευ ἀξίας.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, ἐδήλωσεν εἰς τὴν Βουλὴν — καὶ ἀναφέρομαι εἰς τὰ πρακτικὰ — ὅτι ἄλλα δὲν δύναται νὰ καταθέσῃ. Ὁ κ. Χλουβεράκης, ἐζήτησε νὰ κατατεθοῦν καὶ αὐτά, τὰ ὁποῖα κατετέθησαν. Συνεπῶς, μένει τὸ θέμα, τὸ ἐκ τῆς δηλώσεως τοῦ Ὑπουργοῦ προκύπτον, διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν ὡρισμένων ἐγγράφων καὶ αἱ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπόμεναι συνέπειαι. Δὲν ὑπάρχει θέμα συζητήσεως πλέον.

§16Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Ἔχω ζητήσει καὶ ἐγὼ ὡρισμένα ἔγγραφα, κ. Πρόεδρε. Ἐξ αὐτῶν οὐδὲν κατετέθη.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, ἐδήλωσεν ὅτι αὐτὰ καταθέτει μόνον καὶ πέραν τούτου ἄρχεται ἡ εὐθύνη ἡ Κυβερνητική, ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ ὁ ἔλεγχος. Δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συζητήσεως ἀπόψε.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως θέσεως τακτικῶν Πολιτικῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας) κιαὶ συγκροτήσεως αὐτοτελοῦς κλάδου Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διὰ τὴν κάλυψιν ἰδίᾳ τῶν ὑποχρεώσεων τῆς χώρας ὡς μέλους τοῦ Ν.Α.Τ.Ο.».

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως τακτικῶν πολιτικῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ Ὑπηρετῶν Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης «Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας καὶ συγκροτήσεως αὐτοτελοῦς κλάδου Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ τὴν κάλυψιν ἰδίᾳ τῶν ὑποχρεώσεων τῆς Χώρας ὡς μέλους τοῦ Ν.Α.Τ.Ο.». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταθέσεως τῆς ἡμέρας ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος διατάξεων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου».

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μεταθέσεως τῆς ἡμέρας ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος διατάξεων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἄρσεως ἐπιτιμήματος γηπέδου τῆς διὰ τοῦ Ν. 4778)1930 γενομένης ἀφιερώσεως αὐτοῦ εἰς τὴν Πανελλήνιον Σκοπευτικὴν Ἑταιρείαν».

§22Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑποβάλλω τὴν πιαράκλησιν, ὅπως ὁ τόπος τῶν ἐκτελέσεων παραμείνῃ σεβαστὸς καὶ διαφυλαχθῇ.

§23Κ. ΒΑΣΣΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς διατυπωθείσης παρακλήσεως.

§24Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Βεβαίως θὰ διαφυλαχθῇ. Ἡ ἔκτασις, ἡ ἀναφερομένη εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἥτις πρόκειται νὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Δημόσιον, εἴτε δι’ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως, εἴτε δι’ ἀγοραπωλησίας, εἶναι ἐντελῶς ἄσχετος καὶ μακρὰν ποῦ τόπου τῶν ἐκτελέσεων.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἄρσεως ἐπιτιμήματος γηπέδου τῆς διὰ τοῦ νόμου 4778)1930 γενομένης ἀφιερώσεως αὐτοῦ εἰς τὴν Πανελλήνιον Σκοπευτικὴν Ἑταιρείαν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως ἐκποιήσεως ἀγροῦ δωρηθέντος πρὸς ἵδρυσιν ἀγροκηπίου ὑπὸ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἐν Σολακίῳ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ διαθέσεως τοῦ τιμήματος πρὸς βελτίωσιν τῶν μονίμων ἐγκυπαστάσεων τοῦ προτύπου κτήματος Καλαμῶν».

§28ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως ἐκποιήσεως ἀγροῦ δωρηθέντος πρὸς ἵδρυσιν ἀγροκηπίου ὑπὸ τοῦ Ἐκκλησιασπιαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἐν Σολακίῳ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον διαθέσεως τοῦ τιμήματος πρὸς βελτίωσιν τῶν μονίμων ἐγκαταστάσεων τοῦ προτύπου κτήματος Καλαμῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως ποσοῦ δι’ ἐνίσχυσιν τοῦ κληροδοτήματος Δ. Δημητριάδη πρὸς ἀνέγερσιν Ὠτορινολαρυγγολογικῆς Κλινικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν».

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως ποσοῦ δι’ ἐνίσχυσιν τοῦ κληροδοτήματος Δ. Δημητριάδη πρὸς ἀνέγερσιν Ὠτορινολαρυγγολογικῆς Κλινικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διευκολύνσεων διὰ τὴν πώλησιν τῶν προϊόντων τῶν ἐργαζομένων τυφλῶν».

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διευκολύνσεων διὰ τὴν πώλησιν τῶν προϊόντων ἐργαζομένων τυφλῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1952–53 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1952–53 διαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως, τροποποιήσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Νόμου ὑπ’ ἀριθ. 2022)1952 «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1275)1949 «περὶ τῆς διαχειρίσεως τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ».

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως, τροποποιήσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Νόμου ὑπ’ ἀριθ. 2022)1952 «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1275)1949 «περὶ τῆς διαχειρίσεως τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἰαρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν Ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισπαθμιστικῶν τοιούτων».

§38ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν Ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισπαθμιστικῶν τοιούτων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἰαρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1953–54 οἰκον. ἔτη καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§40ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1953–54 οἰκονομικὰ ἔτη καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἰαρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ κυρώσεως πράξεών τινων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμβατικῶν ὅρων».

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ κυρώσεως πράξεών τινων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμβατικῶν ὅρων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἰαρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δικαιώματος χρήσεως λιμένος ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων πετρελαιοειδῶν», ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς δικαιώματος χρήσεως λιμένος ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων πετρελαιοειδῶν», ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἰαρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 690)1948 «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων».

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 690)1948 «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων». Συνέχεια τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)1953». Μέχρι τοῦ ἄρθρου 4 ἔχει ψηφισθῆ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ὑπάρχει ἡ γνωστὴ τροπολογία. Θὰ τὴν δεχθῆτε, ἢ ὄχι;

§48Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§49Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφοῦ ὑπάρχει πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, μοῦ φαίνεται ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ψηφοφορία.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν λέγει ἡ πρότασις νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§51Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει κατατεθειμένη πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχω πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ἡ πρότασις λέγει, ὅτι οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, προτείνομεν ὅπως ἡ κάτωθι τροπολογία γίνῃ δεκτή. Τὶ θέλετε, νὰ μαντεύσω τὰς προθέσεις σας, ὅτι δηλαδὴ θὰ ἠθέλατε ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν; Θέλετε νὰ κάμετε ἄλλην πρότασιν, κάμετέ την.

§53Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Τότε, κύριε Πρόεδρε, διατὶ ἐλύσατε τὴν συνεδρίασιν;

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διότι δὲν ἠδυνάμην νὰ κάμω ψηφοφορίαν δι’ ἀναστάσεως, δὲν ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ κάμω δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορίαν, ἐλλείψει κανονικῆς προτάσεως. Ἐφ’ ὅσον διεπίστωσα ὅτι δὲν εἶχα ἀπαρτίαν νὰ κάμω ψηφοφορίαν δι’ ἀναστάσεως, ἔλυσα τὴν συνεδρίασιν. Ὁ κ. Ι. Τριανταφύλλης ἔχει τὸν λόγον.

§55Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ἐφ’ ἅπαξ ἐκδοθέντος Διατάγματος, εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Ν. Δ. 2500, περιεκόπησαν ἀπὸ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, κατὰ δυσμενὲς προνόμιον, μόνον θέσεις δικαστικῶν ἀντιπροσώπων. Οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι, κατὰ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ἦσαν ἐν ὅλῳ 60. Περιεκόπη, λοιπόν, ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν, διὰ τοῦ ἐκδοθέντος ἐκτελεστικοῦ διατάγματος, εἰς 50. Θὰ εἶναι, ἀσφαλῶς, γνωστόν, ὅτι τὸ Δημόσιον ὁλοὲν καὶ περισσότερον ἐμφανίζεται ὡς διάδικος. Αἱ δίκαι του πολλαπλασιάζονται καὶ ὅλον τὸ βάρος τῶν δικῶν τοῦ Δημοσίου, ἐνώπιον ἰδίως τῶν δικαστηρίων τῆς οὐσίας, τὸ βαστάζουν οἱ δικαστικοί του ἀντιπρόσωποι. Ἡ προσωπική μου πεῖρα, ὡς μέλους τῆς εὐρυτέρας δικηγορικῆς οἰκογενείας, μὲ ὁδηγεῖ εἰς τὸ ἀσφαλὲς συμπέρασμα, ὅτι καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν 60, ἦτο ἤδη ἀνεπαρκής. Νομίζω δέ, ὅτι ἡ διὰ τῆς περικοπῆς τῶν θέσεων τῶν δικαστικῶν ἀντιπροσώπων οἰκονομία ἐν τέλει ἀποβαίνει εἰς ζημίαν τοῦ Δημοσίου. Διότι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι κανεὶς νομικὸς οὐδὲ πελάτης δικηγόρου νὰ ἔχῃ διατελέσει διὰ νὰ γνωρίζῃ πόσον ἀκριβὰ πληρώνει ὁ διάδικος τὴν ἀνεπάρκειαν τοῦ δικηγόρου εἰς τὸ νὰ ἐπιμεληθῇ τῆς ὑποθέσεως, ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι εὐσυνείδητος, λόγῳ τοῦ ὅτι γίνεται ὑπέρβασις τῶν ἀκροτάτων ὁρίων τῆς ἀνθρωπίνης ἀντοχῆς. Εἶδον, λοιπόν, μετ’ ἐκπλήξεώς μου, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπὶ ζημίᾳ τῶν καλῶς ἐννοουμένων συμφερόντων τοῦ δημοσίου, περικόπτει τὰς θέσεις ἀκριβῶς ἐκείνων ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, οἱ ὁποῖοι βαστάζουν ὁλόκληρον τὸ βάρος τῶν διαφορῶν καὶ τῶν δικῶν τοῦ Δημοσίου, ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τῆς οὐσίας. Εἰσηγοῦμαι, κατ’ ἀκολουθίαν, τὴν τροπολογίαν νὰ γίνουν αἱ θέσεις 55, δηλαδὴ ἡ περικοπὴ νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ ἥμισυ καὶ ἐκ παραλλήλου νὰ καταργήσωμεν τὰς θέσεις τῶν νομικῶν συμβούλων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπὸ πολλοῦ κεναί. Τὸ νὰ παραμένουν ἀκόμη κεναὶ αἱ θέσεις αὗται, σημαίνει ὅτι πρόκειται περὶ θέσεων ἀχρήστων. Νὰ περιορισθοῦν ὅθεν οἱ Σύμβουλοι εἰς 13, δύο Ἀντιπροέδρους καὶ τὸν Πρόεδρον. Οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι, εἶναι νέοι ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι προσελήφθησαν κατόπιν αὐστηροτάτων διαγωνισμῶν καὶ θὰ εἶναι ἄδικον νὰ ἀνακοπῇ τὸ στάδιόν των, εἰς τὸ ὁποῖον εἰσῆλθον παρέχοντες ἠλεγμένως ὅλας τὰς ἐγγυήσεις καὶ τὰ προσόντα καὶ κατόπιν, τονίζω καὶ ἐπαναλαμβάνω, διαγωνισμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον καὶ ηὐδοκίμησαν. Ἐκ προσωπικῆς πείρας, ἐπιτρέψατέ μου νὰ βεβαιώσω, ὅτι ἡ περικοπὴ τῶν πέντε θέσεων ἀποβαίνει ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ Δημοσίου, πολλαπλασίᾳ τοῦ ὀφέλους, τὸ ὁποῖον προσδοκᾷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπὸ τὴν περικοπὴν τῶν πέντε θέσεων.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§57Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἀπὸ τὴν πεῖραν, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ὁποίαν ἔχομεν καὶ ἡμεῖς οἱ δικηγοροῦντες ἐν Ἀθήναις, ἔχομεν πεισθῆ ὅτι οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι προσφέρουν πολλὰς ὑπηρεσίας, καὶ νομίζω ὅτι δὲν θὰ κάμετε οἰκονομίαν ἐὰν περικόψητε τὰς θέσεις τῶν δικαστικῶν ἀντιπροσώπων, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ περικοποῦν αἱ δύο θέσεις τῶν Νομικῶν Συμβούλων.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§59Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, ἔχει βάσιν σοβαράν, διότι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ κατώτεροι δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι, ἔρχονται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν λαὸν καὶ μὲ αὐτοὺς ἐξυπηρετεῖται ὁ λαός. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλατε, διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ τὸ συμφέρον τοῦ δημοσίου.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§61Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, εὐχαριστῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους, διότι μοῦ δίδουν ἀφορμὴν νὰ εἴπω μερικὰ πράγματα διὰ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον καὶ διότι μοῦ δίδουν καὶ ἐπιχειρήματα διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὰς ἀπόψεις μου. Σχεδὸν ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι ποὺ ὡμίλησαν ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διεβεβαίωσαν τὴν Βουλήν, ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ προσφέρουν ὑπηρεσίαν εἶναι οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι, δηλαδὴ τὸ κατώτερον κλιμάκιον τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Ὑποτίθεται ἑπομένως ὅτι, ὁ Πάρεδρος καὶ οἱ νομικοὶ σύμβουλοι δὲν προσφέρουν ὑπηρεσίας. Ἔχω διαπιστώσει καὶ ἐγὼ ὅτι τινές, ὄχι εὐτυχῶς ὅλοι, ὅτι τινὲς τῶν νομικῶν συμβούλων ἀπὸ μακροῦ χρονικοῦ διαστήματος πράγματι προσφέρουν ἐλαχίστας ὑπηρεσίας. Ἔχει διαπιστωθῆ ἀπὸ ἔρευναν τὴν ὁποίαν πρὸ ὀκταμήνου διέταξα, ὅτι εἶναι ζήτημα ἐὰν ἕνας νομικὸς σύμβουλος ἔχῃ πάει εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον ἢ εἰς τὸ Ἐφετεῖον. Οὔτε εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον ἢ εἰς τὸ Ἐφετεῖον δὲν πηγαίνουν οἱ νομικοὶ σύμβουλοι καὶ στέλλουν τοὺς Παρέδρους ἢ τοὺς δικαστικοὺς ἀντιπροσώπους. Ἐκεῖνοι δὲν ἐνόμισαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιμεληθοῦν τῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ Κράτους εἰς τὰ ἀνώτατα δικαστήρια. Αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀλλάξῃ. Παρεκάλεσα τοὺς κυρίους Νομικοὺς Συμβούλους εἰς τοὺς ὁποίους δὲν λείπει οὔτε τὸ φιλότιμον, οὔτε καὶ ἡ συναίσθησις τῆς εὐθύνης των καὶ ἤδη ἔχω τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι ἡ ἐπιμέλεια τῶν δικῶν τοῦ Δημοσίου παρακολουθεῖται ἀπὸ τοὺς νομικοὺς συμβούλους καὶ ἀπὸ τοὺς παρέδρους. Οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι πρέπει νὰ ἔρχωνται ἔπειτα ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ νὰ προετοιμάζουν τὴν ἐργασίαν τῶν νομικῶν συμβούλων καὶ τῶν παρέδρων. Διὰ νὰ ἀλλάξῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις, ἑπομένως, ἡ κακὴ κατάστασις, χρειάζεται νὰ ἐργασθοῦν ὅλοι καὶ ἰδίως οἱ εὑρισκόμενοι ἐπὶ τῆς κορυφῆς τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους καὶ ὄχι νὰ πληθύνωμεν τὰς τάξεις τῶν κατωτέρων ὑπαλλήλων, ἀκριβῶς διὰ νὰ ἀναπαύωνται περισσότερον ἔχοντες τὰς περισσοτέρας εὐθύνας. Ἐλέχθη ὅτι ἀπὸ καιροῦ μένει κενὴ ἡ θέσις τοῦ νομικοῦ συμβούλου Θεσσαλονίκης. Μάλιστα. Τοὐλάχιστον ὅσον εἶμαι ἐγὼ, καὶ ὁμολογῶ, ὅτι ὑπῆρξε κάποια κατάστασις μεταβατικὴ εἰς τὴν προεδρίαν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἡ ὁποία εἶναι τὸ μόνον μου ἐλαφρυντικὸν, δὲν κατώρθωσα νὰ πείσω κανένα ἀπὸ τοὺς νομικοὺς συμβούλους νὰ πάῃ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Θέλουν ὅλοι νὰ μείνουν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸ πρᾶγμα δὲν πρέπει νὰ σᾶς ἐκπλήσσῃ, δὲν πᾶνε οὔτε εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον. Πρέπει δὲ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ στείλωμεν ὄχι δικαστικὸν ἀντιπρόσωπον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην διὰ νὰ εἴμεθα Κράτος, πρέπει νὰ στείλωμεν νομικὸν σύμβουλον. Ἡ Θεσσαλονίκη, δευτέρα πρωτεύουσα τοῦ Κράτους, ἔχει ἀνάγκην νομικοῦ συμβούλου τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ στείλωμεν τὸ ταχύτερον. (Χειροκροτήματα). Κύριοι συνάδελφοι, εἴπομεν ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι τῶν ἐπαρχιῶν νὰ μὴ θεωροῦνται δευτερεύουσαι ὑπηρεσίαι, νὰ θεωροῦνται πρωτεύουσαι καὶ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς αὐτὰς οἱ καλλίτεροι τῶν ὑπαλλήλων μας καὶ ὑπάλληλοι πάντως μὲ ἀνωτέρους βαθμούς. Ἂς ἐπανέλθω τώρα, ἔπειτα ἀπὸ αὐτὴν τὴν μικρὰν εἰκόνα ποὺ σᾶς ἔδωσα τῶν συμβαινόντων εἰς τὸ Ν. Σ.—τονίζω καὶ πάλιν, πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων, ὅτι ἡ βελτίωσις εἶναι σημαντικὴ καὶ δὲν ἔχω κανένα παράπονον —ἂς ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα τῶν δικαστικῶν ἀντιπροσώπων, περικόπησαν θέσεις δικαστικῶν ἀντιπροσώπων τὴν στιγμὴν ποὺ περικόπτομεν θέσεις παντοῦ. Ὀλίγην παρὰ πάνω στοιχειώδη φιλότιμον προσπάθειαν νὰ κάμουν πάρεδρος καὶ νομικοὶ σύμβουλοι, αἱ θέσεις αὐταὶ εἶναι δυνατὸν πράγματι νὰ περικοποῦν, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλομεν, δηλαδὴ ἡ βελτίωσις τῆς ὑλικῆς ἀμοιβῆς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἑπομένως καὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Δὲν εἶναι ἡ θυσία μεγάλη. Συνεζήτησα τὸ θέμα καὶ μὲ τὸν Πρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ μὲ τοὺς περισσοτέρους ἐκ τῶν συμβούλων, οἱ ὁποῖοι ἦλθον καὶ μὲ ἐπεσκέφθησαν. Μετὰ συζήτησιν ἐπῆλθε μία συμφωνία ἡ ὁποία καὶ ἀναφέρεται εἰς τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἔχει διανεμηθῆ καὶ φέρει τὴν ὑπογραφήν μου καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ κριθοῦν ἀπὸ κοινοῦ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι Α καὶ Β τάξεως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ κατορθωθῇ ὥστε νὰ ἐξέλθουν τοῦ Σώματος, ἐκεῖνοι οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὰς ὀλιγωτέρας ὑπηρεσίας χωρὶς νὰ γίνῃ καμμία ζημία. Παρακαλῶ λοιπόν, ἐφ’ ὅσον οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἠθέλησαν νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος, εἰς τὸ ἄρθρον 4, ἐγὼ τὴν τροπολογίαν τὴν εἶχον εἰς τὸ ἄρθρον 6, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔστω καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 4. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Οἱ κατὰ τὴν δημοσίευσιν..... ......... (ἀναγινώσκει)..............». Ἑπομένως νὰ κριθοῦν ἐκεῖνοι οἱ τῆς Α καὶ Β τάξεως, δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι, καὶ νὰ ἐξέλθουν τῆς ὑπηρεσίας ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον θὰ κριθοῦν ὡς τὰς ὀλιγωτέρας ὑπηρεσίας προσφέραντες.

§62Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τί ἀριθμὸς θὰ ἐξέλθῃ;

§63Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Πέντε μόνον, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ 60 περίπου. Πιστεύσατε, ὅτι δὲν γίνεται καμμία ζημία. Δὲν ἔχω προσωπικὰ μὲ κανένα. Κάμνω ἴσα–ἴσα ὅτι εἶναι δυνατὸν, ὥστε νὰ ἐξέλθῃ ἕνας ἐλάχιστος ἀριθμὸς δικαστικῶν ἀντιπροσώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς ὑπηρεσίας. Παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ μὴ ἐπιμείνουν ἄλλο.

§64Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πέραν τῆς ἰδικῆς σας τροπολογίας, ὑπάρχει καὶ μία ἑτέρα ὑποστηριζομένη, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, καὶ ἀπὸ τὸ ἴδιον τὸ Νομικὸν Συμβούλιον καὶ τὸν Πρόεδρόν του, ἡ ὁποία προβλέπει τὴν μείωσιν τῶν θέσεων τοῦ Νομ. Συμβουλίου, κατὰ 2.

§65Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν τὴν δέχομαι. Ἐξήγησα πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἡ θέσις τοῦ νομικοῦ Συμβούλου, π. χ. τῆς Θεσσαλονίκης, εἶναι θέσις ἡ ὁποία χρειάζεται καὶ δὲν πρέπει νὰ καταργηθῇ.

§66Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νομίζω, ὅτι μὲ τὴν διατύπωσιν τῆς τροπολογίας σας, ἐξέρχονται δέκα καὶ ὄχι πέντε.

§67Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς τὸν ἀριθμόν. Ἔστω καὶ δέκα.

§68Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ καταργηθῇ τότε ἡ μία θέσις τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν Θεσσαλονίκην, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ σύμβουλος. Παρέμεινε μία ἄλλη θέσις, τὴν ὁποίαν δὲν πρόκειται νὰ συμπληρώσῃ. Τότε νὰ εἴπωμεν, πέντε αὐτῆς τῆς κατηγορίας τῶν Δικαστικῶν Ἀντιπροσώπων καὶ ἕνας Νομικὸς Σύμβουλος. Τὸ δέχεται ἡ ὁλομέλεια, κ. Ὑπουργέ. Σᾶς τὸ ἐπρότεινεν ὁ Πρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου.

§69Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἔχει σημασίαν, κύριε συνάδελφε, ἐγὼ τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ δεχθῶ εἶναι νὰ καταργήσω τὴν μίαν θέσιν τοῦ νομικοῦ συμβούλου, τὴν ἐδῶ καὶ νὰ μειώσω κατὰ δύο τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐξερχομένων, ἤτοι ἀπὸ δέκα, εἰς ὀκτώ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω ἄλλην ὑποχώρησιν διὰ λόγους γενικωτέρους.

§70Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Πῶς διατυπώνετε τὴν τροπολογίαν;

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τὴν τροποποιήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ἀναλόγως μὲ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε.

§72Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μου, μὲ τὴν προσθήκην, ὅτι καταργεῖται μία θέσις νομικοῦ συμβούλου καὶ περιορίζονται κατὰ δύο αἱ καταργούμεναι θέσεις τῶν δικαστικῶν ἀντιπροσώπων, ἤτοι, γίνονται ἀπὸ δέκα ὀκτώ.

§73Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς πειρακαλέσω θερμότατα, ἐὰν ἔχητε τὴν καλωσύνην νὰ δεχθῆτε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, εἰς τὸ ἄρθρον 4: «...... .................... (ἀναγινώσκει)..............». Ἐνδιαφερόμεθα μέχρι σήμερον νὰ προωθήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἀρτιμελεῖς εἰς τὸ νὰ ἐργάζωνται, εἰς τὸ νὰ προσφέρουν κάτι καὶ νὰ μὴ ἐπαφίενται μόνον εἰς τὴν σύνταξίν των. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ὑπεστήριξα καὶ ὑποστηρίζω πάντοτε, ὅτι αὐτοὶ πρέπει νὰ λαμβάνουν μεγάλους μισθούς, διὰ νὰ ἕλκωνται νὰ ἐργάζωνται. Διότι, ὅταν δὲν ἐργάζωνται δημιουργοῦνται εἰς αὐτοὺς πολλὰ βιώματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ὀλέθρια καὶ ὡς πρὸς τὴν ὑγείαν των καὶ ὡς πρὸς τὴν θέσιν των, ἀπέναντι τοῦ Κράτους καὶ τῆς κοινωνίας. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, περισσότερον ψυχολογικός, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τὸν ὁποῖον ζητοῦμεν αὐτὴν τὴν ἐξαίρεσιν, παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι βέβαιον, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τοὺς βλέπουν πάντοτε μὲ καλὸ μάτι. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας, λόγῳ τῆς σωματικῆς των ἀναπηρίας εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀποδίδουν ὅσον χρειάζεται εἰς μίαν ὑπηρεσίαν καὶ ἕνας προϊστάμενος νὰ τοὺς φέρεται ὄχι μὲ καλὸν τρόπον. Αὐτὸ θέλομεν νὰ προλάβωμεν δι’ αὐτῆς τῆς διατάξεως καὶ μόνον αὐτό. Νομίζομεν δέ, ὅτι καὶ σεῖς συμφωνεῖτε ἀπολύτως καὶ κατανοεῖτε τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἀνήκει εἰς τὰ Κόμματα, διότι οἱ ἀνάπηροι ἀνήκουν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Δὲν εἶναι δὲ ἐδῶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι ὅταν ἡμεῖς ἤμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἐκάμναμεν τίποτε ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων ἐὰν δὲν ἠρχόμεθα εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν καὶ συνεννόησιν μὲ τὸν τότε Κοινοβουλευτικὸν Ἐκπρόσωπον τοῦ Συναγερμοῦ. Τὸ ζήτημα τῶν ἀναπήρων εἶναι Ἐθνικὸν ζήτημα, καὶ ὡς τοιοῦτον τὸ ἀντικρύζομεν πάντοτε ἀπὸ κοινοῦ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παίρνω τὸ θάρρος καὶ τώρα νὰ ὁμιλήσω μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ σεῖς ἀντικρύζετε τὸ θέμα αὐτὸ μὲ τὸ ἴδιον πνεῦμα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ νὰ κάμητε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν ταύτην.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§75Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν εἶχε τὴν καλωσύνην ὁ κ. συνάδελφος, νὰ ἀναπτύξῃ. Μὲ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι πρέπει νὰ τύχουν ἰδιαιτέρας προστασίας οἱ ἀνάπηροι καὶ τὰ θύματα πολέμου, ὑπέβαλον τὴν τροπολογίαν. Ὑποθέτω κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ συμφωνήσητε μὲ τὴν ἄποψιν, ὅτι οἱ ἀνάπηροι καὶ τὰ θύματα πολέμου πρέπει νὰ τύχουν ἰδιαιτέρας προστασίας καὶ θὰ κάμετε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν μου.

§76Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καλῶς ἢ κακῶς, δὲν ἠξεύρω, ἔχει δημιουργηθῆ ἡ ἐντύπωσις εἰς τοὺς ἀναπήρους, ὅτι, ἐὰν δὲν περιληφθῇ εἰς τὸν νόμον ἡ τροπολογία αὐτή, ὑπάρχει κίνδυνος 1% νὰ ἀδικηθῇ ἡ τάξις τῶν ἀναπήρων. Ἐπειδὴ ὅλοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ διέπονται ἀπὸ τὰ ἴδια αἰσθήματα πρὸς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμα των διὰ τὴν Πατρίδα, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, διὰ νὰ ἐκλείψῃ ἀπὸ τοὺς ἀναπήρους μας ἡ ἐντύπωσις, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀδικηθοῦν. Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι δὲν θὰ ἀδικηθοῦν, ἀλλὰ ἔχει δημιουργηθῆ ἡ ἐντύπωσις αὐτή. Ἡ τροπολογία δὲ αἴρει τὴν ἀμφιβολίαν αὐτήν. Ὀφείλομεν, ὡς Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ τοὺς δώσωμεν τὸ δίκαιον.

§77Α. ΑΣΤΕΡΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σχετικὴν τροπολογίαν ἔχω ὑποβάλει καὶ ἐγώ. Ἀλλὰ ἡ ἰδική μου, ἀφορᾷ ὅλους τοὺς πολεμιστὰς καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει).

§78Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ ποὺ ζητεῖτε, τὸ περιέχει τὸ Ν. Δ. 2500.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Μητσοτάκης.

§80Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ νομίζω, ὅτι οἱ ἀνάπηροι ἔχουν ἀπόλυτον δίκαιον νὰ ζητοῦν νὰ προστεθῇ ἡ τροπολογία αὐτή. Μέχρι σήμερον ἔχει δημιουργηθῆ εἰς τοὺς ἀναπήρους ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἄνευ νομικῆς κατοχυρώσεως, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀσφαλεῖς. Πειθόμεθα εἰς τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ καθιστῶμεν γνωστὸν εἰς αὐτὸν, ὅτι πολλάκις, κατὰ τὸν τελευταῖον καιρόν, οἱ ἀνάπηροι ἀπελύθησαν ἀπὸ διαφόρους θέσεις καὶ εἰδικώτερον ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ὅπου ὁ κ. Ἠλιάσκος οὔτε τῶν ἀναπήρων δὲν ἐφείδετο κατὰ τὴν ἐκκαθάρισιν. Κατὰ συνέπειαν, νομίζομεν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ὀφείλει νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Τὸ ἐπιχείρημα ποὺ ἀντετάχθη εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν εἶναι ὅτι, ἐὰν ὁ ἀνάπηρος δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ κάμῃ τὴν δουλειά του, διατὶ νὰ κρατηθῇ; Ὁ κῶδιξ ὅμως περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, δίδει ὅλην τὴν ἄνεσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀπομακρύνῃ τοὺς ἀναπήρους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν. Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν, νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ κριθῶσι καὶ οἱ ἀνάπηροι καὶ τὰ θύματα πολέμου. Κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ζητήσωμεν καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ὅπως διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς προτάσεώς μας καὶ αὐτὴν τὴν πρότασιν κάμνομεν καὶ σήμερον. Καὶ ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς, δὲν δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, ὑπάρχει αἴτησίς μας, ὑπογεγραμμένη καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ζητήσωμεν, ὅπως διεξαχθῇ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπ’ αὐτοῦ.

§81Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπαντήσω δι’ ὀλίγων εἰς τὰ ὅσα οἱ συνάδελφοί μου, ὑποστηρίζοντες μίαν τροπολογίαν, σχετικὴν μὲ τοὺς ἀναπήρους, εἶπον. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μαζί των, καὶ δὲν χρειάζεται, εἰλικρινῶς, νὰ γίνῃ μεταξύ μας συναγωνισμὸς ἐνδιαφέροντος διὰ τοὺς ἀναπήρους πολέμου. Αὐτοὶ στέκουν ὑψηλότερα ἀπὸ ὅλους μας, καὶ ὅ,τι καὶ ἐὰν ἐπράξαμεν ὅλοι ἡμεῖς ὑπὲρ τῆς Χώρας, πάντως ἐπράξαμεν ὀλιγώτερα ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν μὲ τόσην γενναιότητα καὶ ἐθυσίασαν καὶ τὴν ἀρτιότητά των ὑπὲρ αὐτῆς. (Χειροκροτήματα). Θὰ ἔπρεπε ὅμως, εἰλικρινῶς νομίζω, νὰ προσέχωμεν, ὅταν χρησιμοποιοῦμε θέματα ἀναγόμενα εἰς τοὺς ἀναπήρους, νὰ μὴ ὑπάρξῃ κίνδυνος νὰ χαρακτηρισθῇ ἡ ἐνέργειά μας αὐτή, ὡς ἐνέργεια παρακινουμένη λιγάκι καὶ ἀπὸ πολιτικὰ ἐλατήρια. Ἐξήγησα καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα. Ὁ νόμος 2500, τὸν ὁποῖον εἶχε καταθέσει ἡ Κυβέρνησις, ἔχει πρόνοιαν ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 2, ἄρθρον εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται, ὅτι θὰ παραμείνουν ἐκεῖνοι οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν ἔρευναν ποὺ θὰ κάμουν τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια, ὅτι εἶναι οἱ ἀνώτεροι ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδόσεως, οἱ ἐντιμότεροι, οἱ Ἐθνικῶς ὀρθότερον σκεπτόμενοι κλπ., ἀναφέρεται ἐπίσης: «... (ἀναγινώσκει)...». Ἑπομένως ὄχι μόνον διὰ τοὺς ἀναπήρους καὶ τὰ θύματα πολέμου, προβλέπει ὁ νόμος 2500, ὅτι θὰ ἐκτιμηθῇ ἡ δρᾶσις ἀπὸ τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς πολεμιστὰς καὶ ἐν γένει διὰ κάθε ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος ἐπολέμησεν ὑπὲρ τῆς Πατρίδος θὰ ἔχῃ ἕνα ἢ περισσοτέρους βαθμοὺς ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Τὸ λέγει καθαρὰ ὁ νόμος, τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια καλοῦνται νὰ προσέξουν ἰδιαιτέρως ἐὰν ὁ ὑπάλληλος ὁ κρινόμενος εἶναι ἀνάπηρος, ἢ θῦμα πολέμου, ἢ πολεμιστής.

§82Α. ΑΣΤΕΡΙΑΔΗΣ. Μεταξὺ δύο ὑπαλλήλων τῆς αὐτῆς κατηγορίας ἐπὶ ἴσοις ὅροις θὰ προτιμηθῇ ὁ πολεμιστής;

§83Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι ὁλοφάνερον. Τὸ λέγει ὁ νόμος. Καὶ ὄχι μόνον ἐπὶ ἴσοις ὅροις, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἀνίσοις ὅροις. Πρῶτα θὰ πάῃ ὁ ἀνάπηρος, μετὰ τὸ θῦμα πολέμου καὶ μετὰ ὁ πολεμιστὴς καὶ μετὰ ὁ ἄλλος ὑπάλληλος. Ἡ παράγραφος 1, τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ἀρχικοῦ νόμου 2500 εἶναι ἐν προκειμένῳ σαφής. Ἑπομένως ποῖος ὁ λόγος νὰ ἀνακινήσωμεν σήμερον τὸ ζήτημα; Εἶμαι βέβαιος, ὅτι μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν αὐτῆς τῆς παραγράφου, οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται πράγματι διὰ τὸ θέμα τῶν ἀναπήρων θὰ ἡσυχάσουν καὶ θὰ εἶναι πεπεισμένοι, ὅτι δὲν χρειάζεται ἰδιαιτέρα πρόνοια. Τί ὅμως τώρα ζητεῖται ἀπὸ μερικοὺς συναδέλφους; Δὲν τὸ ἤκουσα ὁμολογῶ ἀπὸ ὅλους τοὺς συναδέλφους. Ζητεῖται διὰ μιᾶς διατάξεως νὰ μὴ τίθεται ὑπὸ κρίσιν διόλου ὁ ἀνάπηρος ἢ τὸ θῦμα πολέμου κλπ. Καὶ ἑπομένως, λυποῦμαι δὲ ποὺ ἀναγκάζομαι νὰ φέρω παράδειγμα ποὺ εἶναι ἀντιπαθές, ἕνας ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἔχει, σᾶς λέγω τὸ ἴδιον παράδειγμα, διὰ νὰ μὴ δημιουργήσω τραύματα ψυχικά, ἕνας Τελωνειακὸς ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἔχει 2–3 καταδίκας ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξε ἀνάπηρος ἢ θῦμα πολέμου νὰ μὴ κριθῇ; Ὄχι, κύριοι, εἰλικρινῶς νομίζω, ὅτι εἶναι προσβολὴ τοῦ συνόλου τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν πολεμιστῶν νὰ ἐρχώμεθα, δῆθεν διὰ λογαριασμόν των, νὰ θέλωμε νὰ καλύψωμε μερικούς, οἱ ὁποῖοι ὑπέπεσαν εἰς τοιοῦτον παράπτωμα. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἀναπήρων πολέμου καὶ τῶν θυμάτων δὲν θὰ ἐδέχετο οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν νὰ γίνῃ συζήτησις, ὅτι αὐτοὶ θὰ δώσουν................... (Θόρυβος). Κατόπιν αὐτοῦ θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμένουν, διότι δὲν ὑπάρχει θέμα. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς πρὸς ἀποφυγὴν συζητήσεως νὰ διαγράψω τὸ ἄρθρον αὐτὸ, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο κάπως ἀφελές, διότι θὰ φανῇ ὅτι δὲν ἔχομεν λάβει πρόνοιαν διὰ τοὺς ἀναπήρους καὶ τὰ θύματα πολέμου, ἐνῷ πράγματι ἔχομεν λάβει πρόνοιαν καὶ ἐπαρκῆ μάλιστα.

§84Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νομίζω, ὅτι τὸ παράδειγμα ἦτο κάπως ἀτυχές. Διότι, ἐὰν εἰς ἕνα φάκελλον ὑπαλλήλου ὑπάρχει κατηγορία ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ, δὲν δύναται οὗτος νὰ εἶναι ἐν ὑπηρεσίᾳ.

§85Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅταν μελετήσητε τοὺς φακέλλους τοὺς ὑπηρεσιακοὺς τῶν ὑπαλλήλων, θὰ ἴδητε νὰ περιέχωνται μέσα παρὰ πολλὰ πράγματα.

§86Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ κάμωμε μίαν ἐξαίρεσιν.

§87Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐγὼ δέχομαι, ἐν ᾗ περιπτώσει προκύψῃ καὶ μία περίπτωσις ἀναπήρου ὁ ὁποῖος θὰ τεθῇ ἐκτὸς ὑπηρεσίας, ἡ περίπτωσις αὕτη νὰ ἀπασχολήσῃ εἰδικῶς τὴν Βουλὴν καὶ εἶμαι πρόθυμος νὰ κάμω καὶ εἰδικὸν νόμον διὰ νὰ ἐπαναφέρω τὸν ἀνάπηρον αὐτόν. Δὲν φαντάζομαι, ὅτι θὰ βρεθῇ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ θέσῃ ἐκτὸς ὑπηρεσίας ἀνάπηρον ἢ θῦμα πολέμου. Ἐὰν πάντως συμβῇ τοῦτο, παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι θὰ δεχθῶ νὰ γίνῃ συζήτησις τῆς ὅλης ὑποθέσεως ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Αὐτὸ διὰ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι εἶμαι ἀπολύτως καλόπιστος.

§88Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ ἑλιγμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἦτο ἀτυχὴς καὶ ἄτεχνος. Δὲν ἦτο τὸ θέμα ἐκεῖ ποὺ τὸ ἐτοποθέτησεν.

§89Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἄτεχνος ὁ ἑλιγμὸς ἴσως ναί, διότι δὲν εἶμαι συνηθισμένος εἰς ἑλιγμούς. Ἀτυχὴς ὅμως ὄχι.

§90Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ἔχῃ ἕναν ὑπάλληλον βαρυνόμενον μὲ τοιαῦτα ἀδικήματα ἠμπορεῖ νὰ τὸν ἀπολύσῃ βάσει τῶν ἰσχυόντων νόμων. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν κάμει πολιτικὴν ἐκκαθαρίσεων, ἀλλὰ ἀπομακρύνει ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἄξιοι ἀπολύσεως, ἀλλὰ τοὺς ἀπολύει λόγῳ τῆς ἀνάγκης εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται νὰ μειώσῃ τὸν ἀριθμόν. Ἐν ὄψει ἑνὸς τοιούτου ἐξαιρετικοῦ μέτρου, ὅταν δὲν ἀπολύῃ τακτικοὺς ὑπαλλήλους, δὲν ἔχει οὐδένα λόγον νὰ ἀπολύσῃ ἀναπήρους ἢ θύματα πολέμου. Πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἀποκλείσῃ τοιοῦτον ἐνδεχόμενον. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν, ἐπιμένομεν εἰς τὴν πρότασιν τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§91Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι δύναται σοβαρῶς νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς προστασίας τῶν ἀναπήρων εἶναι ὅτι δὲν θὰ ὑπάγωνται εἰς τὴν αὐτὴν κρίσιν εἰς ἣν καὶ οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μήπως δύναται, κ. Ὑπουργέ, νὰ γίνῃ συμβιβαστικὴ διατύπωσις πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας;

§93Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔκαμα τὴν δήλωσιν, ὅτι ἔστω καὶ ἕνας ἐὰν ἀπολυθῇ ἐκ τῶν ἀναπήρων ἢ θυμάτων πολέμου, εἶμαι πρόθυμος νὰ φέρω τὸ ζήτημα ἐδῶ ἵνα ἐπιληφθῇ ἡ Βουλή.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένετε εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν;

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει ὑποβληθῆ πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἔχουσα οὕτω: Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ προτείνομεν ὅπως γίνῃ ψηφοφορία ὀνομαστικῆς κλήσεως εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ σχεδίου νόμου περὶ τοῦ Ν. Δ. 2500)53 «περὶ ἀναπήρων». Ν. Ζορμπᾶς, Σ. Ἀλλαμανῆς, Ι. Παπαμαστοράκης, Κ. Βασαρδάνης, Δ. Παπασπύρου, Κ. Μητσοτάκης, Θ. Ἀνδρεάδης, Δ. Θεοχαρίδης, Σ. Μπίρης, Ε. Μπακλατζῆς, Γ. Τζατζᾶνος, Π. Πολυχρονίδης, Μ. Χλουβεράκης, Γ. Τσαντίρης, Γ. Γρηγορίου, Σ. Κωτιάδης, Ν. Κουντούρης, Ν. Μαλλιάκας, Κ. Μαρῆς, Π. Ντεντιδάκης, Λ. Βαμπούλης, Ι. Ὀρφανός, κ.λ.π.

§97Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀποσύρω τὴν πρότασίν μου.

§98Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπαμαστοράκη, ἡ ὁποία εἶναι διάφορος τοῦ κ. Πολυζωγοπούλου.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποσυρομένης τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Πολυζωγοπούλου, τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπαμαστοράκη, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)1953» νὰ προστεθῇ δευτέρα παράγραφος ὡς ἀκολούθως: 2. Ἀνάπηροι καὶ θύματα πολέμου, ὑπηρετοῦντες εἰς πολιτικὰς τοῦ Κράτους ὑπηρεσίας, εἴτε διορισθέντες δυνάμει προστατευτικῶν νόμων, εἴτε οἰκειοθελῶς προσληφθέντες, εἴτε βραδύτερον ἀποκτήσαντες τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀναπήρου ἢ θύματος πολέμου, ἐξαιροῦνται τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2500)1953 «περὶ περιορισμοῦ συνθέσεως Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν», ἐπιφυλασσομένης ὡς πρὸς αὐτοὺς τῆς ἐφαρμογῆς μόνον τῶν πειθαρχικῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 133 τοῦ Νόμου 1811)1951 «περὶ Κώδικος καταστάσεως τῶν Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων».

§100Ι. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι οἱ ἀνάπηροι προστατεύονται ἐπαρκῶς ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 2500, θὰ ψηφίσω κατὰ τῆς προτάσεως.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κουτσιμπὸς καὶ Μ. Χλουβεράκης. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Παπαμαστοράκη, λέγουσι ΝΑΙ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι, λέγουσιν

ΟΧΙ.

§102Κ. ΒΑΣΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῶν ρητῶν σημερινῶν δηλώσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δυνάμει τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Νόμου 2500)53 προστατεύονται οἱ ἀνάπηροι, τὰ θύματα καὶ οἱ προστατευόμενοι τοῦ νόμου 751, θὰ ψηφίσω κατὰ τῆς τροπολογίας.

§103Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, κατόπιν τῶν σημερινῶν ρητῶν δηλώσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι προστατεύονται οἱ ἀνάπηροι, τὰ θύματα πολέμου ὡς καὶ οἱ προστατευόμενοι τοῦ νόμου 751, θὰ καταψηφίσω τὴν τροπολογίαν. (Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ψηφοφορίας τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης). (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τεθὲν ἐρώτημα:

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κατωτέρω ἀποτέλεσμα.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν συνόλῳ 136. Εἶπον ΝΑΙ 33. Εἶπον ΟΧΙ 108. Συνεπῶς ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπαμαστοράκη ἀπερρίφθη καὶ τὸ ἄρθρον 4 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 5ον. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§105Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τοῦ ἄρθρου 5 ζητεῖτε ἐξουσιοδότησιν νὰ ἐκδίδετε Διατάγματα τὰ ὁποῖα θὰ ἀναδιαρθρώσουν ὅλας τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν εἶχον ὑποβάλει εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅπως τὰ διατάγματα ἐκδίδωνται ἐφ’ ἅπαξ ὥστε ἡ Κυβέρνησις νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ πρόγραμμα τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, καὶ νὰ μὴ ἐκδίδωνται συνεχῶς. Ἐὰν ἀργότερον χρειασθῇ μίαν τροποποίησιν ἂς ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ νέαν ἐξουσιοδότησιν. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου αἱ ὑπηρεσίαι αἱ ὁποῖαι θὰ ἀναλάβουν τὴν ἐπεξεργασίαν αὐτῶν τῶν διαταγμάτων τὰ ὁποῖα θὰ ἐκδοθοῦν βάσει τοῦ ἄρθρου 5, θὰ εἶναι προσεκτικαί καὶ ἡ ἐργασία των θὰ εἶναι σοβαρά. Δι’ αὐτὸ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ νόμου καὶ τῆς Κυβερνήσεως νομίζω ὅτι τὰ διατάγματα αὐτὰ θὰ πρέπει νὰ ἐκδοθοῦν ἐφ’ ἅπαξ καὶ εἰς τὸ μέλλον ἐὰν χρειασθῇ καμμία τροποποίησις, θὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ νέαν ἐξουσιοδότησιν.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§107Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 5 εἶναι τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνεκέντρωσε, κατ’ ἐξοχήν, τὴν ἀντίθεσιν τὴν ἰδικήν μας κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Διότι, ὅπως εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξωμεν, δίδει εἰς τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν τὴν εὐχέρειαν, ἄνευ νόμου νὰ μεταβάλῃ πλήρως τὰ τῆς συνθέσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Εἴπομεν εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ὅτι τοῦτο, τὸ πολὺ ὡς ἐξαιρετικὴ διάταξις περιωρισμένης χρονικῶς ἰσχύος, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν δέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ, ὅπως τὰ διατάγματα ἐκδοθοῦν ἐφ’ ἅπαξ, τοὐλάχιστον, ἂς δώσῃ ἕνα χρονικὸν ὅριον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα, νὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς ἐξαιρετικῆς αὐτῆς εὐκαιρίας. Διότι, πρὸς Θεοῦ, κύριοι συνάδελφοι καὶ κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλοίμονον διὰ τὰς Κρατικὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, ἐὰν τὸ ἄρθρον αὐτὸ παραμείνῃ ὡς παγία διάταξις. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἓν τοιοῦτον ἐξαιρετικὸν δίκαιον νὰ τίθεται ὡς πάγιον δίκαιον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ κάμῃ χρῆσιν, ἂς κάμῃ ὁποιανδήποτε χρῆσιν θέλει. Ἡμεῖς ἐπ’ αὐτοῦ ἐξεφράσθημεν. Δὲν ἐπανερχόμεθα. Ἀλλά, ἂς θέσωμεν ἕνα χρονικὸν ὅριον, ἂς θέσῃ ἕνα δίμηνον, ἕνα τρίμηνον καὶ ἂς ἀφήσῃ, ἐπὶ τέλους, μετὰ τὸ διάστημα αὐτό, ἡσύχους τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§109Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν συνεζητήθη τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, ἐδήλωσα ὅτι τοῦτο εἶναι φαυλοκρατικώτερον τῆς φαυλοκρατίας τοῦ Δεληγιάννη καὶ τοῦ Βούλγαρη. Καὶ εἶναι φαυλοκρατικὸν τὸ νομοσχέδιον, διότι, ἀκριβῶς περιέχει τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 5. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀντισυνταγματική. Διότι, οὐσιαστικῶς καταργεῖ τὴν μονιμότητα τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Δεύτερον, τὸ ἄρθρον 5, εἶναι ἐκβιαστικόν, διότι ὁ Δημόσιος Ὑπάλληλος θὰ τελῇ ὑπὸ τὸν ἐκβιασμὸν ὅτι, ἐὰν δὲν ὑπακούῃ τυφλῶς εἰς τὸν προϊστάμενον τὸν Ὑπουργόν του, κινδυνεύει ἡ θέσις του νὰ καταργηθῇ. Ἐπίσης τὸ ἄρθρον 5 εἶναι πρωτοφανὲς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν τοὐλάχιστον τῆς Πατρίδος μας, διότι παρέχονται τοιαῦτα προνόμια καὶ τοιαύτη ἐξουσία. Ἡμεῖς εἴμεθα ἐντελῶς ἀντίθετοι πρὸς τὸ ἄρθρον 5. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν ὁ ἴδιος νὰ εἶναι ἀπέριττος, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, δὲν γνωρίζομεν ὅμως τί θὰ πράξουν οἱ συνάδελφοί που καὶ δὲν γνωρίζομεν ποίας διαθέσεις ἔχουν οἱ συνάδελφοί του προκειμένου νὰ ἐφαρμόσουν τὸ κομματικόν, τὸ κομματικώτατον τοῦτο ἄρθρον, διὰ τὸ ὁποῖον εἴμεθα ἐντελῶς ἀντίθετοι καὶ προτείνομεν τὴν ἀπόρριψίν του. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ἡ πολιτικὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν εἶναι κάτι τὸ σταθερόν, ἀλλὰ εἶναι τροχός, ὁ ὁποῖος γυρίζει πολὺ ταχέως καὶ τοῦ ὑποσχόμεθα ὅτι ἡμεῖς, τὸ ἄρθρον αὐτό, θὰ τὸ διατηρήσωμεν καὶ θὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν ἀντιστρόφως. (Θόρυβος ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως). Μὴ χειροκροτῆτε, κύριοι συνάδελφοι, διότι ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν εἰσάγεται πρὸς ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἐκλογικῆς εὐρυτάτης περιφερείας» καὶ οἱ μισοὶ ἐξ ὑμῶν δὲν θὰ εἶσθε κἂν εἰς τοὺς συνδυασμούς. Μὴ χειροκροτῆτε, λοιπόν, ἀπὸ τώρα.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§111Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Συζητουμένου κατ’ ἀρχήν, τοῦ νομοσχεδίου, ἐξέθεσα τὰς ἀντιρρήσεις μου, εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καὶ ἔθεσα ἕνα ἁπλοῦν ἐρώτημα, εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ ἐρώτημά μου εἶχεν ἀφετηρίαν μίαν δήλωσίν του, εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐπικρίσεως, ποὺ ἔγινεν ἀπὸ τὸν εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας, δήλωσιν, περὶ τοῦ πόσον ἀθῷον εἶναι αὐτὸ τὸ ἄρθρον καὶ πόσον ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει ἄδικον νὰ ὑποπτεύεται ὅτι ὑποκρύπτονται διαθέσεις ὄχι ἀγαθαὶ διὰ τὴν τύχην τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ἠρώτησα λοιπὸν ἐν συνεχείᾳ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἂν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐφαρμοζόμενον κατὰ τὴν περικοπὴν τὴν ἀναφερομένην εἰς τὴν κατάργησιν μιᾶς ὑπηρεσίας καὶ τὴν δημιουργίαν ἄλλης, ὁδηγεῖ αὐτοδικαίως, εἰς τὴν ἀπόλυσιν τῶν ὑπαλλήλων, ποὺ ἐπανδρώνουν τὴν καταργουμένην ὑπηρεσίαν, καὶ ὄχι εἰς τὴν τοποθέτησίν των εἰς τὴν νέαν ὑπηρεσίαν. Ἀπάντησιν, μέχρι τῆς στιγμῆς, δὲν ἔχω λάβει. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀσφαλῶς, θὰ τὴν δώσῃ μετ’ ὀλίγον. Νομίζω ὅμως ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἐπανέλθῃ κανεὶς καὶ νὰ ἀπευθύνῃ ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν πλέον νὰ ἀπαλείψῃ τὸ ἄρθρον αὐτό. Διότι ἐπαναλαμβάνω, τὸ ἄρθρον ἀνατρέπει ἐκ θεμελίων βασικοὺς θεσμοὺς τοῦ Δημοκρατικοῦ μας Πολιτεύματος. Πρῶτον, εἶναι προνόμιον τοῦ Σώματος τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ἀνέκαθεν ἀναγνωρισθέν, αὐτὴ νὰ λέγῃ τὴν τελευταίαν λέξιν, ὁσάκις πρόκειται νὰ ρυθμισθοῦν θέματα, σχέσιν ἔχοντα μὲ τὴν διάρθρωσιν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Δὲν ἐπεχειρήθη ποτὲ εἰς τὸ παρελθὸν διὰ Διαταγμάτων νὰ καταργοῦνται δημόσιαι ὑπηρεσίαι καὶ νὰ δημιουργοῦνται νέαι. Εἶναι δικαίωμα τοῦτο τῆς Βουλῆς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ τῆς τὸ ἀφαιρέσῃ. Αὐτὸς εἶναι ὁ πρῶτος βασικὸς λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον πρέπει τὸ ἄρθρον αὐτὸ νὰ ἀπαλειφθῇ καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ τροποποιηθῇ. Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι ὅτι κλονίζετε, κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ὁ θεσμὸς τῶν μονίμων Δημοσίων ὑπαλλήλων, ὅπως τὸν γνωρίζει ὁ τόπος, ἀφ’ ἧς ὑπάρχει μονιμότης δημοσιοϋπαλληλική, ἐδῶ καὶ 35 χρόνια. Διότι τοῦτο εἶναι μαθηματικῶς βέβαιον ὅτι θὰ ἀκολουθήσῃ ὡς συνέπεια ὅταν ἕνας μόνιμος δημόσιος ὑπάλληλος ἀπολύεται, χωρὶς νὰ κρίνεται, χωρὶς νὰ καλῆται κἂν εἰς ἀπολογίαν, χωρὶς νὰ διεξάγεται ἀνάκρισις καὶ μόνον μὲ τὴν θέλησιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Πῶς εἶναι νοητόν, ὕστερον ἀπὸ τόσας κατακτήσεις τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, ποὺ ἀποτελοῦν κατακτήσεις καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ συγχρόνως, τὸν ὁποῖον ὑπηρετοῦν οἱ ὑπάλληλοι, ἐν ἔτει 1954, νὰ καταργήσωμεν οὐσιαστικῶς τὴν μονιμότητα τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων; Διότι περὶ αὐτοῦ ἐπαναλαμβάνω πρόκειται. Καὶ δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον, ψηφιζόμενον τὸ ἄρθρον αὐτό, θὰ εὑρεθῇ ἐν ἁρμονίᾳ μὲ τὸ Σύνταγμα καὶ δὲν θὰ ἀνατραπῇ, ἐνδεχομένως, εἴτε ἀπὸ τὰ τακτικὰ Δικαστήρια, εἴτε ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἡ ἀντίρρησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν ὁδηγεῖ εἰς διατήρησιν τοῦ ἄρθρου. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Τὰ διατάγματα, ποὺ θὰ ἐκδώσωμεν, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Ν. 2500, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι θὰ εἶναι ἀλάνθαστα καὶ πιθανῶς θὰ χρειασθῇ νὰ τροποποιηθοῦν. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν: Εὗρεν ἀπρόθυμον τὴν σημερινὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν της νὰ ψηφίζῃ τὰ ἀμέτρητα νομοσχέδια, ποὺ ἔφερε καὶ ἐὰν ὑπάρξῃ ἀνάγκη νὰ τροποποιηθῇ ἕνα νομοσχέδιον ἢ ἕνας Ὀργανισμὸς Ὑπουργείου, δὲν θὰ εὕρῃ πρόθυμον τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ προβῇ εἰς τὴν τροποποίησιν; Δὲν νομίζω λοιπόν, ὅτι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ζητεῖται ἡ θέσπισις αὐτῆς τῆς διατάξεως, εἶναι τάχα, διὰ νὰ διορθωθοῦν σφάλματα, ποὺ θὰ ὑπάρξουν εἰς τὰ διατάγματα, ποὺ ἐξεδόθησαν ἢ θὰ ἐκδοθοῦν, κατὰ τήν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 2500. Εἶναι βέβαιον μαθηματικῶς ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ τείνει νὰ ἀνατρέψῃ ἐκ θεμελίων τὸν θεσμὸν τῆς μονιμότητος τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ἐπισημαίνω τοὺς κινδύνους καὶ καλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ μὴ ἀναλάβουν τὴν τεραστίαν αὐτὴν εὐθύνην.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§113Γ. ΜΟΔΗΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ καθορισθῇ, τοὐλάχιστον, χρονικὸν ὅριον. Πιστεύω, ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν. Θὰ ἦτο ἀνήκουστον νὰ ἐπικρέμαται ἐπ’ ἄπειρον ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων ἡ δαμόκλειος σπάθη τῆς ἀπολύσεως μὲ ἕνα διάταγμα, ἐκδιδόμενον, κατόπιν συμφωνίας 2 Ὑπουργῶν. Θὰ ἦτο, λέγω, ἀνήκουστον καὶ τερατῶδες, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον δὲν βλέπω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προβαίνῃ εἰς καμμίαν δήλωσιν ἐπ’ αὐτοῦ.

§114Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐζήτησα νὰ ὁμιλήσω, ἀλλὰ ἐλέχθη ὅτι εἶναι καὶ ἄλλοι ἐγγεγραμμένοι. Θὰ ἀπαντήσω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ.

§115Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁμολογῶ ὅτι μὲ ἀνησυχεῖ ἡ σιωπή σας, κ. Ὑπουργέ....

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀπαντήσῃ κατόπιν.

§117Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐὰν ὁρίσητε ὅριον καλῶς, ἄλλως ἀνατινάζετε εἰς τὸν ἀέρα καὶ τὴν συνταγματικὴν μονιμότητα, καὶ ἐκεῖνο τὸ περίφημον Α.Σ.Δ.Υ. τὸ ὁποῖον δὲν ξεύρω τί ρόλον παίζει.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§119Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 δὲν θὰ ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅπως πάντοτε ἐκώφευσε καὶ τώρα θὰ κωφεύσῃ εἰς τὰς ἐκκλήσεις μας. Ἀπευθύνομαι πρὸς Ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, καὶ σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος ἔχετε καθῆκον καὶ σᾶς παρακαλῶ πρὸς τοῦτο, νὰ ἀφήσετε τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καὶ νὰ ἀνέλθητε εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ σταματήσετε τὸν κατήφορον εἰς τὸν ὁποῖον ὁδηγεῖ τὸ Κοινοβούλιον ἡ Κυβέρνησις. Κύριε Πρόεδρε, τὸ 1928 ὁ μέγας Πρόεδρος τῆς Γαλλικῆς Δημοκρατίας ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησε νὰ περιορίσῃ τὰ Κοινοβουλευτικὰ δικαιώματα τότε κατῆλθεν ἀπὸ τὸ βῆμα καὶ ἀνέτρεψε τὴν Κυβέρνησιν.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§121Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀντιληφθῶ, διατὶ ἐδόθη τόσος δραματικὸς τόνος εἰς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Ὅλων ὅμως τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου τὸ πλέον ἀξιοπρόσεκτον εἶναι τὸ ἄρθρον 5. Πρῶτον διότι δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ τὸ ἄρθρον 11 τοῦ Νόμου 2500 καὶ ὅποιος παραβάλῃ τὸ ἄρθρον 5 πρὸς τὸ ἄρθρον 11, θὰ ἴδῃ ὅτι εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα. Δεύτερον, διότι τὸ ἄρθρον 5, ἁπλῶς, ὁμιλεῖ περὶ τροποποιήσεως τῆς συνθέσεως καὶ ὀργανώσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Δηλαδὴ ἐπιτρέπεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ Διατάγματος νὰ ὁρίζῃ, ὅτι μία ὑπηρεσία, ἡ ὁποία δὲν ἔχει τόσην βαρύτητα σήμερον τὴν ὁποίαν ὅμως τὴν εἶχε πρὸ ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν, ὅτι καταργεῖται ἢ μεταρρυθμίζεται, ἢ ἐλαφρώνεται, ἀπὸ ἀπόψεως προσωπικοῦ καὶ δημιουργεῖται μία νέα ὑπηρεσία, χωρὶς ὅμως νὰ θιγῇ οὔτε ὁ βαθμὸς τῶν ὑπαλλήλων, οὔτε ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν. Ἐπειδὴ δηλαδὴ παρουσιάζονται ἑκάστοτε ἄλλαι οἰκονομικαὶ ἢ ὑπηρεσιακαὶ ἀνάγκαι νὰ ἔχῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τὸ δικαίωμα, μὲ τὰς ἰδίας δαπάνας νὰ δημιουργῇ ἄλλην σύνθεσιν ὑπηρεσιῶν μὲ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα νὰ ἀποδίδουν περισσότερον εἰς αὐτὴν τὴν νεοδημιουργουμένην ὑπηρεσίαν. Εἰς τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ ὅτι μόνον διὰ νόμων γίνονται αὐτά, καὶ πῶς τολμᾷ ἡ Κυβέρνησις διὰ διαταγμάτων νὰ τὰ κάμῃ, τοῦ ἀπαντῶ, ὅτι τὰ διατάγματα αὐτά, ἐκδιδόμενα κατὰ ρητὴν ἐξουσιοδότησιν νομοθετικήν, ἔχουν ἰσχὺν νόμου. Ἑπομένως διὰ τῶν διαταγμάτων αὐτῶν δύναται νὰ γίνῃ οἱαδήποτε διάρθρωσις τῶν ὑπηρεσιῶν. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ συνίστων εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, εἶναι ὅτι ἡ τοιαύτη διάρθρωσις τῶν ὑπηρεσιῶν ἑκάστου Ὑπουργείου, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται κατὰ Ἰανουάριον ἑκάστου ἔτους καὶ ἀναλόγως τῶν ζητημάτων ποὺ παρουσιάσθησαν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος νὰ γίνεται ἡ νέα διοικητικὴ διάρθρωσις τῶν ὑπηρεσιῶν. Ἑπομένως ὅλος αὐτὸς ὁ μελοδραματικὸς τόνος, ὁ ὁποῖος ἐδόθη εἰς τὸ ἄρθρον 5, νομίζω ὅτι δὲν ἔχει τὴν θέσιν του.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Αὐγερινὸς ἔχει τὸν λόγον.

§123Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Δὲν εἶναι καθόλου περίεργον, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐγείρει τὴν διαμαρτυρίαν καὶ τὰς ἀντιρρήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Διότι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 7 διαταράσσει ἓν καθεστώς, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξαιρετικῶς εὐχάριστον εἰς αὐτήν. Ἡμεῖς οἱ νέοι πολιτευταὶ ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὁμιλῶμεν καθαρά. Τὸ καθεστὼς ποὺ εἶναι εὐχάριστον εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἶναι τοῦτο: Ὅτι ἐξακολουθοῦν ἐπὶ 14 μῆνας νὰ κατέχουν κρισίμους θέσεις πλεῖστοι ὅσοι ἀριστεροὶ συνοδοιπόροι ὑπονομεύοντες διαρκῶς τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον τοῦτο παρέχει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναταράξῃ τὸ καθεστὼς αὐτό, διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἡ Ἀντιπολίτευσις διαμαρτύρεται. Ἡ Κυβέρνησις, συνεπὴς πρὸς τὴν ἐντολὴν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ, εἶχε καὶ ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διορθώσῃ τὰ πράγματα καὶ νὰ θεραπεύσῃ τὴν βαρεῖαν νόσον, ἀπὸ ἀπόψεως δημοσιονομικῆς, οἰκονομικῆς, καὶ διοικητικῆς, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἔπασχε τὸ Κράτος. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ ἀλήθεια ἀνακύπτει πολὺ εὐκολώτερον ἐκ τῆς πλάνης, παρὰ ἐκ τῆς συγχύσεως, ἡ Ἀντιπολίτευσις προσπαθεῖ νὰ δημιουργήσῃ σύγχυσιν, διὰ νὰ μὴ ἀντιληφθῶμεν τὴν πλάνην μας. Καὶ ἡ πλάνη μας εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐνομίσαμεν ὅτι ἦτο δυνατὸν μὲ τὰς παραινέσεις καὶ τὰς συμβουλὰς, μὲ τὶς ὁδηγίας καὶ τὰς ἐγκυκλίους νὰ σωφρονισθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δυναμιτίζουν διαρκῶς τὸ Κράτος. Ἡ ἀλήθεια ὅμως εἶναι ἡ ἑξῆς καὶ αὐτὴν θὰ τὴν εἴπω μὲ ὅλην μου τὴν εἰλικρίνειαν, ὅτι, ἐνῷ ἡμεῖς κυβερνῶμεν, αὐτοὶ μετὰ δεκαπεντάμηνον ἐξακολουθοῦν νὰ διοικοῦν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, κατ’ ἐξοχήν, τὸ ἄρθρον αὐτὸ πρέπει νὰ ψηφισθῇ! Διότι θὰ παράσχῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ διορθώσῃ τὰ κακῶς κείμενα, κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς προσφυγῆς ἐκ νέου εἰς ἐκλογὰς ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μόνος ἁρμόδιος νὰ ἐκτιμήσῃ τὰ ἔργα τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἀνανεώσῃ τὴν πρὸς αὐτὴν ἐμπιστοσύνην του.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§125Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἤθελον, κ. συνάδελφοι, νὰ εὐχαριστήσω τὸν συνάδελφον ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας, κ. Παμπούκαν ὁ ὁποῖος μὲ ἐβοήθησε, παίζων τὸν ρόλον τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ὑφυπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν εἶπε μόνος του ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔλεγον. Πράγματι, τὸ ἄρθρον 5, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐπανάληψις, μὲ ὡρισμένας διευρύνσεις τοῦ ἄρθρου 11. Ἤδη τὸ ἄρθρον 11 τοῦ Ν. Δ. 2500 παρέχει εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαίωμα τῆς ἐκδόσεως διαταγμάτων, ὄχι ἐφ’ ἅπαξ, διὰ τὴν διάρθρωσιν τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν, σωμφώνως μὲ τὰς ἀνάγκας τῆς στιγμῆς. Θὰ καθησυχάσω τὸν κ. Ἀλλαμανῆν, ὁ ὁποῖος φαίνεται ὅτι δὲν ἀνέγνωσε τὸ ἄρρον 5, ὅτι δι’ αὐτοῦ δὲν ἀπειλεῖται κανεὶς ὑπάλληλος. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ πειραχθῇ κανεὶς ὑπάλληλος, οὔτε καὶ ὁ βαθμός του. Ἁπλῶς, δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τὴν διοικητικὴν ἐξουσίαν, νὰ καθορίζῃ ἑκάστοτε εἰς τὰς ὑπηρεσίας τὴν διάρθρωσιν ἐκείνην ἥτις νὰ ὑπηρετῇ τὸν τόπον. Ὑποθέτω ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ εἶναι σύμφωνος, ὅτι οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι ὑπάρχουν διὰ νὰ ὑπηρετοῦν τὸν τόπον καὶ ὄχι ὁ τόπος νὰ ὑπηρετῇ τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους. Ἑκάστοτε πρέπει νὰ κρίνεται ποῦ εἶναι χρήσιμοι οἱ ὑπάλληλοι. Μὲ τὸ καθεστὼς τὸ παλαιόν, τὸ ὁποῖον διετήρει τὰς ὑπηρεσίας, ἔστω καὶ ἀχρήστους μὲ χιλιάδας ὑπαλλήλους καὶ ἐν τῷ μεταξὺ αἱ ὑπηρεσίαι αἱ ἄλλαι, αἱ ὁποῖαι ἦσαν χρήσιμοι, εὑρίσκοντο ἄνευ ὑπαλλήλων, μὲ τὸ καθεστὼς αὐτὸ κατελήγομεν εἰς τὴν γνωστὴν μέθοδον τῆς προσλήψεως καὶ ἄλλων μονίμων ὑπαλλήλων καὶ τῆς προσλήψεως τῶν μυριάδων ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. Αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῆς τῆς τάξεως τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, πρέπει νὰ σταματήσῃ. Ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται ὄχι διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ ἄλλου εἴδους πρόγραμμα — καὶ τὰ πράγματα θὰ ὑποδείξουν ὅτι ὅλαι αἱ κατηγορίαι αἱ ὁποῖαι ἐκτοξεύονται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι κατηγορίαι ἄδικοι — τὰ πράγματα θὰ ἀποδείξουν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται μόνον καὶ μόνον νὰ σταθῇ αὐστηρὰ εἰς τὴν γραμμὴν τοῦ περιορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Θέλει ἡ Κυβέρνησις, κάθε φορὰν ποὺ μία ὑπηρεσία βλέπει τὸ ἀντικείμενον της περιστελλόμενον, λόγῳ τῆς φυσικῆς ἐξελίξεως τῶν πραγμάτων, ἕνα μέρος τῶν ὑπαλλήλων ποὺ ὑπηρετοῦν εἰς αὐτὴν νὰ τὸ μεταθέτῃ εἰς ἄλλην ὑπηρεσίαν, τῆς ὁποίας, τὸ ἀντικείμενον ἐξ ἀντιθέτου ἀναπτύσσεται.

§126Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ δικαίωμα θὰ τὸ ἔχῃ ὁ Ὑπουργός;

§127Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Βεβαίως θὰ τὸ ἔχῃ ὁ Ὑπουργός. Δὲν θὰ τὸ ἔχῃ ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζει τὰς λεπτομερείας, οὔτε δύναται νὰ ἀσχολῆται ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων μὲ λεπτομερείας καὶ αὐτὰ εἶναι μικρὰ θέματα, μὲ τὰ ὁποῖα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπασχολῆται. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα. Τὸ ἔχω εἴπει καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ἀναφέρω καὶ πάλιν καὶ ὑπάρχει καὶ μία ἐρώτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὑπάρχει εἰς μίαν τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, ταμεῖον μὲ 5 ὑπαλλήλους, τὸ ὁποῖον ἔχει βαθμὸν τάδε καὶ ὁ βαθμὸς τοῦ Ταμείου αὐτοῦ ἀπαιτεῖ 5 ὑπαλλήλους καὶ αἱ εἰσπράξεις κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν ἀνέρχονται εἰς 40 ἑκατομ. μηνιαίως. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἔχωμεν 5 ὑπαλλήλους διὰ νὰ εἰσπράττουν 40 ἑκατομμύρια μηνιαίως;

§128Γ. ΜΟΔΗΣ. Θὰ ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τὸν πάρετε ἀπὸ ἐκεῖ καὶ νὰ τὸν πᾶτε ἀλλοῦ;

§129Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Πρέπει νὰ ἔχῃ διευθυντήν, πρέπει νὰ ἔχῃ εἰσπράκτορα, πρέπει νὰ ἔχῃ κλητῆρα.

§130Γ. ΜΟΔΗΣ. Δύνασθε νὰ τὸ ὑποβιβάσετε.

§131Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἄν διαβάσετε τὸ ἄρθρον 5, θὰ ἰδῆτε ὅτι αὐτὸ δὲν δίδει τὸ δικαίωμα, οὔτε νὰ ἀπολύσω, οὔτε νὰ μειώσω τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαλλήλων. Δὲν θέλω οὔτε νὰ τοὺς ὑποβιβάσω, οὔτε νὰ ἀπολύσω, θέλω τοὺς ἐν αὐτῷ ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους, νὰ τοὺς μεταθέσω εἰς Ἀθήνας ἢ εἰς Πειραιᾶ ἢ εἰς Θεσσαλονίκην, ὅπου ὑπάρχει ἐργασία πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ὑπηρεσίας. Τὸ δικαίωμα δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ ἀρνηθῶμεν εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἄλλωστε, ἐν προκειμένῳ, δὲν θὰ τὸ κάμῃ διὰ ψύλλου πήδημα. Κάθε φορὰ ποὺ ὑπάρχει ἀνάγκη, βεβαίως, πρέπει νὰ εἶναι εὔπλαστος ὁ νόμος καὶ νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν νὰ λαμβάνῃ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἀποδοτικότης εἰς τὸ ἀνώτατον ὅριον τοῦ Σώματος τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Εἶναι κυριολεκτικῶς, διάταξις ὑπὲρ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, διότι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἔχωμεν περιωρισμένον τὸν ἀριθμὸν τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἀποδίδουν αὐτοί, ὥστε κάποια στιγμὴ νὰ δυνηθῇ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, πράγματι, νὰ δώσῃ τὴν ὑλικὴν ἱκανοποίησιν εἰς τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους, ἡ ὁποία τοὺς πρέπει. Δὲν δυνάμεθα ἐπ’ ἄπειρον νὰ ἔχωμεν ὑπαλλήλους κακῶς πληρωνομένους, ἀλλὰ δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχωμεν ποτὲ ἂν δὲν ζητήσωμεν καὶ ἀπὸ αὐτοὺς νὰ ἀποδίδουν. Καὶ δὲν πταίουν ἐκεῖνοι, ἂν δὲν ἀποδίδουν, ὅταν τοὺς ἔχωμεν τοποθετήσει εἰς ὑπηρεσίας νεκράς. Δὲν εἶναι δυνατὸν κάθε φορὰ νὰ φέρωμεν νόμον εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀπασχολῆται μὲ τοιαῦτα θέματα. Ὁ νόμος δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ καθορίζῃ διάρθρωσιν ὡρισμένων ὑπηρεσιῶν, ἀναλόγως μὲ τὰς ἀνάγκας ἑκάστοτε τῆς ὑπηρεσίας, χωρὶς νὰ θίγεται παντάπασιν, οὔτε ὁ ἀριθμός, οὔτε ὁ βαθμὸς τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐλπίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ θέμα εἶναι τόσον προφανές, ὥστε ἡ παρεξήγησις νὰ θεωρηθῇ λήξασα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).

§132Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀναμφισβητήτως, δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἐπιμείνῃ καὶ τῆς πλειοψηφίας νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ δὲν πρόκειται νὰ τὴν μεταπείσωμεν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι, διὰ τὴν σοβαρότητα τῆς Βουλῆς, πρέπει νὰ εἶναι σαφές, τί ψηφίζομεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶπε κάπως «ἴξης ἀφίξης» ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐπαναλαμβάνει περίπου τὸ ἄρθρον 11 τοῦ νόμου 2500. Κύριοι συνάδελφοι, ἂν τὸ ἐπανελάμβανε περίπου ἢ ὅπως ἄλλοι εἶπον ταὐτοσήμως, δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ τεθῇ τὸ ἄρθρον. Κάποιον λόγον εἶχε τὸ ἄρθρον. Μεταβάλλει τὸ καθεστὼς τοῦ νόμου 2500 ἐν τούτῳ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ δημιουργήσῃ καὶ νέας ὑπηρεσίας, ἕνα δικαίωμα ποὺ δὲν εἶχε μέχρι σήμερον καὶ ποὺ ἦτο ἀκατανόητον μὲ τὴν μέχρι τοῦδε ἰσχύουσαν Νομοθεσίαν. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι, τοιοῦτον δικαίωμα ἀναστατώσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν μὲ δικαίωμα καταργήσεως ὑπηρεσιῶν καὶ ἐξ ὑπαρχῆς δημιουργίας νέων, συνδυαζόμενον μάλιστα μὲ τὸ ἀμέσως ἑπόμενον ἄρθρον 7ον, τὸ ὁποῖον οὐσιαστικῶς καταργεῖ τὴν μονιμότητα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπαράδεκτον καθεστὼς καὶ νέον ὅλως διόλου διὰ τὰ μέχρι σήμερον ἰσχύοντα εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, τὸ ὁποῖον ἐγκυμονεῖ κινδύνους καὶ τὸ ὁποῖον, ἐν πάσῃ περιπτώσει, καὶ ὅλα τὰ κατασκευάσματα τῶν ἄκρων τὰ ἀπολυταρχικά, ἂν καλῶς ἐφαρμοσθῇ, βεβαίως δύναται νὰ ἀποβῇ χρήσιμον, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν παρέχει καμμίαν ἐγγύησιν καὶ εἰς τὸ ἐλεύθερον δημοκρατικὸν καθεστὼς τὸ ἰδικόν μας, πολὺ περισσοτέραν ἀξίαν ἔχουν αἱ διατάξεις αἱ ὁποῖαι παρέχουν ἐγγυήσεις κατὰ τῆς αὐθαιρεσίας, παρὰ ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι διευκολύνουν τὴν θετικὴν ἐργασίαν. Ἐὰν σεῖς θέλετε, ὡς πλειοψηφία, νὰ τὸ ψηφίσητε, εἶναι δικαίωμά σας, βεβαίως, ἀλλ’ ἔπρεπε νὰ εἶναι σαφὲς τὸ τί περιλαμβάνει τὸ ἄρθρον τὸ ὁποῖον ψηφίζομεν.

§133Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Βοηθὸς Ὑπ. Συντ.). Ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην ὅτι πταίει ἡ Ἀντιπολίτευσις κάπως, ἐὰν ἐδημιουργήθη κάποια σύγχυσις εἰς τὸ τί εἶναι τὸ περιεχόμενον καὶ ἡ ἔννοια αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου, διότι ἤρχισεν ἡ Ἀντιπολίτευσις λέγουσα ὅτι βάσει αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου θὰ δύναται ὁ Ὑπουργὸς ἢ ἡ Κυβέρνησις νὰ καταργῇ ὑπηρεσίας καὶ νὰ ἀπολύῃ ὑπαλλήλους καὶ νὰ δημιουργῇ νέας.

§134Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἴπομεν ἡμεῖς νὰ ἀπολύῃ.

§135Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Βοηθὸς Ὑπ. Συντ.). Δὲν τὸ εἴπατε, ἴσως, ἀλλὰ τὸ ἄφησε νὰ νοηθῇ διὰ τῶν γραμμῶν τῶν ἐρωτήσεών του ὁ κ. Ἀλλαμανῆς. Ἡ πρώτη διαπίστωσις, μετὰ τὰς ἐξηγήσεις ποὺ ἐδόθησαν ἀπὸ τὸν συνάδελφόν μου, εἶναι ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ μεταβάλλῃ τὸν ἀριθμὸν καὶ τὸν βαθμὸν τῶν θέσεων. Δηλαδή, ἂν εἷς Ὑπουργὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του διαπιστώσῃ ὅτι αἱ ἐννέα Διευθύνσεις, τὰς ὁποίας ἔχει, εἶναι πολλαὶ καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ τὰς κάμῃ ὀκτὼ καὶ νὰ καταργήσῃ μίαν ἐξ αὐτῶν, δύναται μὲν βάσει τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ νὰ μειώσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν Διευθύνσεων, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ἀπολύσῃ τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον ἐργάζεται εἰς αὐτὴν τὴν Διεύθυνσιν καὶ πρέπει, ὁπωσδήποτε νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ ἀλλοῦ.

§136Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δύναται νὰ τὰς κάμῃ 20 τὰς Διευθύνσεις, ἀπὸ δέκα;

§137Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Βοηθὸς Ὑπ. Συντ.). Διὰ νὰ καταστῇ ἀκριβῶς σαφὴς ἡ ἔννοια τοῦ ἄρθρου, πρέπει νὰ εἴπωμεν ὅτι οὔτε νὰ ἀπολύῃ προσωπικὸν ἔχει δικαίωμα ὁ Ὑπουργός, οὔτε νὰ προσλαμβάνῃ πέραν τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τοῦ βαθμοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν ὑφισταμένων. Τί εἶναι, λοιπόν, τότε, αὐτὴ ἡ εὐχέρεια τὴν ὁποίαν μὲ τόσην ἐπιμονὴν θέλει νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις; Ἡ εὐχέρεια αὐτή, ἡ ὁποία δίδεται σαφῶς μὲ τὴν πρώτην φράσιν τοῦ ἄρθρου ποὺ λέγει ἡ διάταξις ἡ ὁποία προεκάλεσεν ὡρισμένας ἀμφιβολίας εἰς μερικοὺς συναδέλφους καὶ ἡ ὁποία λέγει ὅτι «δύναται διὰ Διατάγματος, ἄνευ τροποποιήσεως τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τοῦ βαθμοῦ τῶν θέσεων, νὰ μεταβάλλεται ἡ ὀργάνωσις τῆς Κεντρικῆς ἢ τῶν Περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν;». Εἶναι αὐτὸ ποὺ ἐξέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρὸ ὀλίγου καὶ τὸ ὁποῖον, κύριοι συνάδελφοι, νομίζομεν ὅτι εἶναι ἓν πρᾶγμα ὠφέλιμον διὰ τὴν διοίκησιν καὶ διὰ τὸ ἔργον τοῦ Κράτους. Εἶμαι δὲ ἀπολύτως ἀντίθετος εἰς τὸ νὰ τεθῇ μία προθεσμία, διότι ἂν ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου ἤθελεν ἁπλῶς νὰ κάμῃ ὡρισμένας πράξεις κατ’ ἄγνοιαν τῆς νομοθετικῆς ἀνάγκης, ὅπως προεβλέπετο εἰς τὸ παρελθόν, θὰ τὴν ἱκανοποίει νὰ βάλῃ ἓν χρονικὸν διάστημα, νὰ κάμῃ τὰς μεταβολὰς ποὺ ἤθελε καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν νὰ πῇ «δὲν θέλω τίποτε ἄλλο». Ἡ εὐχέρεια αὐτὴ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ διὰ τὴν ἰδικήν μας Κυβέρνησιν καὶ διὰ κάθε Κυβέρνησιν, ποὺ θὰ ἔλθῃ νὰ διοικήσῃ τὸν τόπον αὐτόν. Ἡ σημερινὴ ζωὴ εἶναι ρευστή, παρουσιάζει διαρκῶς μεταβολὰς καὶ εἰς τὰ Ὑπουργεῖα αἱ ἀνάγκαι ποὺ δημιουργοῦνται θὰ ὁδηγήσουν εἰς τὸ νὰ ἔχωμεν ἕναν ἐλαστικώτερον κρατικὸν μηχανισμόν, ποὺ νὰ προσαρμόζεται ἄνευ δαπάνης μεγαλυτέρας εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς πραγματικότητος. Διότι ἐὰν ἕνας Ὑπουργὸς αἰσθανθῇ τὴν ἀνάγκην τῆς δημιουργίας μιᾶς ὑπηρεσίας, εἶναι φυσικόν, ἐὰν δὲν ἠμπορῇ νὰ κάμῃ ἀλλοιῶς, ἐὰν δὲν ἠμπορῇ νὰ πάρῃ ἕνα ἢ δύο ὑπαλλήλους ἀπὸ μίαν ἄλλην Ὑπηρεσίαν καὶ νὰ τοὺς βάλῃ νὰ κάμουν αὐτὴν τὴν νέαν ὑπηρεσίαν, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀνάγκην νόμου καὶ χωρὶς νὰ κάμῃ μίαν παρανομίαν, τί θὰ κάμῃ; Ἁπλούστατα, θὰ ζητήσῃ καὶ θὰ βρῇ τρόπον νὰ προσλάβῃ ὑπαλλήλους ἐπὶ συμβάσει ἢ ἐκτάκτους, εἴτε νὰ αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὀργανικῶν θέσεων. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι μὲ κάποιαν ψυχραιμίαν καὶ χωρὶς νὰ βλέπωμεν τὸ περιεχόμενον τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ὡς κάτι τι τὸ ἐπικίνδυνον καὶ φοβερόν, θὰ ἔπρεπε νὰ συμφωνήσωμεν ὅλοι ὅτι εἶναι ἐνδεχομένως μία διάταξις χρησιμωτάτη διὰ τὴν εὐκολίαν προσαρμογῆς τῆς κρατικῆς μηχανῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Δεξιᾶς).

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§139Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ἀναπληρωτὴς Ὑπουργός, μᾶς εἶπεν ὅτι, ἐπειδὴ εἶναι ρευστὴ ἡ ἐποχή, πρέπει νὰ εἶναι ρευστοτέρα καὶ ἡ κατάστασις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, καί, μάλιστα, ἐπ’ ἄπειρον. Ἔχω τὴν ταπεινὴν γνώμην ὅτι, ἐὰν ὑπάρχῃ κάτι ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὑποφέρουν καὶ αἱ Κρατικαὶ Ὑπηρεσίαι καὶ τὸ Κράτος καὶ ἡ Βουλὴ ἀκόμη, εἶναι ἡ εὐκολία μὲ τὴν ὁποίαν θέλομεν νὰ ἀνακαινίζωμεν, νὰ ἀλλάζωμεν, ἡ περίφημος «ἀλλαγή». Δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο εἰς τὴν Ἑλλάδα παρὰ νὰ ἐγκαινιάζωμεν διαρκῶς καινούργια πράγματα, καινούργια προγράμματα, καινούργια συστήματα κτλ. Τώρα, δίδομεν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργόν, εἰς τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργόν, νὰ ἀλλάζῃ καὶ ν’ ἀναστατώνῃ τὰ πάντα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του καὶ νὰ τὰ... διορθώνῃ ὅλα!

§140Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἄνευ καταργήσεως τοῦ βαθμοῦ καὶ τῶν θέσεων.

§141Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἔτσι ὅμως, θὰ ξεπεράσωμεν καὶ τὸν φοῦρνο τοῦ Νοστραδὶν Χότζα. Ἐὰν ἐπ’ ἄπειρον οἱ Ὑπουργοὶ εἰσάγουν κενὰ δαιμόνια, ποῦ θὰ φθάσωμεν;

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§143Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ὡραῖαι ἀγορεύσεις τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, ἰδίως ἡ Φιλοσοφικὴ ἀνάτασις τοῦ κυρίου Ἀναπληρωτοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, δὲν ἠμπόρεσαν νὰ διασκεδάσουν τὴν ἐντύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἡ εἰλικρινὴς καὶ αὐθόρμητος ἐκμυστήρευσις τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Πρεζέβης συναδέλφου, ὁ ὁποῖος ἐξεδήλωσε σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς τὰς προθέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἔχῃ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν τὴν εὐχέρειαν, κάθε ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος δὲν τῆς ἀρέσει, νὰ τοῦ μεταβάλῃ τὴν ὑπηρεσίαν, νὰ τὸν θέτῃ ὑπὸ μείωσιν καὶ νὰ τὸν ἐξαναγκάζῃ εἰς παραίτησιν. Ἔχω παράδειγμα κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι εἰς μίαν ὑπηρεσίαν ὑπῆρχον 18 ὑπάλληλοι, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 17 ἐπροστατεύοντο ὑπὸ συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως. Διὰ μίαν ὑπάλληλον, ἔκαμα τὸ λάθος εἰς κάποιον κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐκδηλώσω τὸ ἐνδιαφέρον μου. Ἀποτέλεσμα τούτου ἦτο, ὅτι ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν ἀπολύσουν, διότι ὁ φάκελλός της ἦτο ἐν τάξει καὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν της ἀρίστη ὑπάλληλος, νὰ τὴν ἀπολύσουν μὲ τὴν μέθοδον τῆς καταργήσεως τῆς θέσεως. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς καὶ αὐτὸ τὸ φαινόμενον μᾶς δίδει τὸ μέτρον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου. Ὅσον καὶ ἂν δὲν περιορίζατε τὸν ἀριθμόν, ἔχετε τὴν εὐχέρειαν ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, ἀναταράσσοντες τοὺς Ὀργανισμοὺς τῶν Ὑπουργείων σας, νὰ θέτετε ἐκτὸς ὑπηρεσίας φιλοτίμους καὶ ὑπερηφάνους ὑπαλλήλους. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ ἐπειδὴ ὑπάρχει φόβος νὰ ἐφαρμοσθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ διάταξις αὕτη, ἐζήτησεν ὁ ἐκ Χανίων συνάδελφος τὸν χρονικὸν περιορισμόν, ἐγὼ δὲ τὸν περιορισμὸν τοῦ ἐφ’ ἅπαξ. Ἐὰν ἔχετε κάτι εἰς τὸ μυαλό σας καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ συλλάβει τὸ νόημα τῆς ὀργανώσεως τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, κάμετέ το μόνον Διάταγμα, ἐφ’ ἅπαξ. Δὲν μᾶς ἐμπνέει ἐμπιστοσύνην αὐτὸ ποὺ ὑποστηρίζετε, ὅτι θέλετε τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὡς ὄργανον καλοῦ. Ἀντιθέτως εἶναι ἓν ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιήσητε διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κομματικῶν σας σκοπῶν καὶ μόνον.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§145Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ δήλωσις τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν περὶ τῆς ἐννοίας τοῦ ἄρθρου 5 ὑπῆρξε σαφής, ἀλλ’ ἀτυχῶς καὶ τὸ κείμενον εἶναι ἔτι σαφέστερον, κατὰ τὰ παραδεδεγμένα δὲ ἐν τῇ ἐπιστήμῃ καὶ τῇ Νομολογίᾳ, ὅπου συγκρούεται ἡ ὑπουργικὴ δήλωσις πρὸς ἓν κείμενον νόμου, τὸ τελευταῖον ἐπικρατεῖ. Ἰδοὺ διατὶ δὲν μὲ καθησυχάζουν αἱ δηλώσεις τῶν κυρίων Ὑπουργῶν. Δὲν ἐπλανήθημεν περὶ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου, κύριοι Ὑπουργοί. Ἀπόδειξις σαφής, ἡ εὔγλωττος ἀγόρευσις τοῦ Κυβερνητικοῦ συναδέλφου κ. Αὐγερινοῦ, ὁ ὁποῖος διῃσθάνθη τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν καὶ τοὺς σκοποὺς τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καὶ τοὺς ἐξῆρε λίαν ἐντόνως. Εἶναι πρωτάκουστον πράγματι, κύριοι Ὑπουργοί, νὰ ὑποστηρίζεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅτι, καταργουμένης μιᾶς θέσεως, παραμένει ὁ ὑπάλληλος εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Ἀντιλέγουν οἱ κ. Ὑπουργοί, ὅτι ὑπάρχει ὡς ἀντίδοτον ἡ φράσις «ἄνευ τροποποιήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν θέσεων καὶ τοῦ βαθμοῦ». Ἤθελα, ὅμως, νὰ ἐρωτήσω: Εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι σεβαστὸς ὁ «ἀριθμὸς» τῶν ὑπαλλήλων καὶ ὁ βαθμὸς καὶ ὅμως νὰ μὴ εἶναι οἱ ἴδιοι οἱ ὑπάλληλοι ποὺ θὰ ὑπηρετοῦν; Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τὴν εἰλικρινῆ πρόθεσιν τῶν κυρίων Ὑπουργῶν νὰ διευκρινίσουν τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτη περιπτώσει, δὲν νομίζω ὅτι θὰ δυσκολευθοῦν, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δυσκολευθοῦν, νὰ προσθέσουν εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 5 ὅτι, κατὰ τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν αὐτοῦ, ἐν τῇ ἐφαρμογῇ που δὲν πρόκειται νὰ ἀπολύωνται ὑπάλληλοι καὶ νὰ διορίζωνται νέοι. Ἐὰν πράγματι αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τοῦ νομοσχεδίου, τότε ὀφείλομεν νὰ τὸ κατοχυρώσωμεν νομοθετικῶς.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§147Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὠφελιμότης τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἐξαρτᾶται ἐκ τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ τὸν ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ὁ τρόπος πρέπει νὰ εἶναι τοιοῦτος, ὥστε νὰ μὴ δώσῃ τὴν ὑπόνοιαν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ὅτι γίνεται ἐφαρμογὴ μὲ πνεῦμα κομματικόν. Διὰ τοῦτο ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Κορινθίας συναδέλφου, τοῦ κ. Πομπούκα. Δὲν πρέπει, ὄχι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἀλλὰ πᾶσα σοβαρὰ Κυβέρνησις, δὲν πρέπει νὰ κάμνῃ συχνὰς μεταβολάς. Δηλαδὴ ἐὰν σήμερον ἡ παροῦσα Κυβέρνησις προβῆ εἰς ὡρισμένας μεταβολὰς τῆς συνθέσεως καὶ διαρθρώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν, νὰ μὴ παρουσιασθῇ μετὰ τρεῖς μῆνας νὰ κάμῃ νέαν διάρθρωσιν. Διότι τότε ἡ κοινὴ γνώμη θὰ πῇ ὅτι ἢ οἱ Ὑπουργοὶ δὲν εἶναι σοβαροί, ἢ κάτι ἄλλο συμβαίνει. Δι’ αὐτὸ ὑποστηρίζω τὴν γνώμην ὅπως ἅπαξ τοῦ ἔτους ἡ Κυβέρνησις νὰ ἠμπορῇ νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν διάρθρωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἴσως διὰ τὸ καλὸν, ἐὰν ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος ὅπως πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ, δηλαδὴ μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια καὶ θὰ εἶναι ἐπιβλαβὴς ὁ νόμος αὐτός, ἐὰν ἐφαρμοσθῇ μὲ ἄλλα κριτήρια.

§148Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κ. Χαβίνη, νομίζω, ὅτι ἐτέθη τὸ θέμα ὅπως πράγματι ἔπρεπε νὰ τὸ ἀντιληφθῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορίζεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν διάρθρωσιν καὶ σύνθεσιν τῶν ὑπηρεσιῶν. Τοῦτο ἔχει καὶ μίαν ἄλλην καλὴν ἀπήχησιν εἰς τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος διαμαρτύρεται διὰ τὴν τυραννίαν τῶν μανδαρίνων. Ἕνα μέσον νὰ μὴ ἠμποροῦν οἱ διάφοροι μανδαρῖνοι νὰ τιμωροῦν τὸν λαόν, εἶναι καὶ αὐτό.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἔχει;

§150ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 6. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§152Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὸ ἄρθρον 6 ἀποτελεῖ τρόπον τινὰ διόρθωσιν τῶν ἡμαρτημένων διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν καὶ εἰδικώτερον τοῦ διατάγματος τοῦ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἔκαμα καὶ εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα τὴν παρατήρησιν, ὅτι καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι ὀλίγας ἑβδομάδας μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ διατάγματος εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀνάγκην διὰ νόμου νὰ κάμῃ πάλιν ὡρισμένας μεταβολάς, διότι νομίζει ὅτι τὸ διάταγμα καθ’ ὃν τρόπον διετυπώθη, δὲν καλύπτει πλήρως τὰς ἐπιδιώξεις της καὶ μόνον τοῦτο χαρακτηρίζει καὶ τὰς ἐπιδιώξεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν σοβαρότητα τῆς ἐργασίας, ἡ ὁποία ἔγινε. Ἐπιφυλασσόμεθα νὰ ἴδωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου, διὰ νὰ εἴπωμεν τὰς γνώμας μας.

§153Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις δὲν ἐξηγεῖ καλῶς τὴν σημασίαν τοῦ ἐδαφίου 2, τῆς ἑνιαίας κρίσεως τῶν ἀνωτάτων λειτουργῶν, μήπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς εἴπῃ ποία ἀνάγκη ἐπιβάλλει τὴν κρίσιν τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων;

§154Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Νομίζω ὅτι ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ διαγραφῇ. Διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνῃ κρίσις μεταξὺ τῶν ὑπαρχόντων γενικῶν διευθυντῶν καὶ τοῦ εἰδικοῦ συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου, ὁ ὁποῖος βάσει τοῦ νόμου 1605 κατέχει τὴν θέσιν αὐτήν, διότι ἐπρόκειτο πράγματι περὶ ἑνὸς μόνον ὑπαλλήλου καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ θέσις κατηργήθη μὲ τὸν νόμον 2500, δὲν δύναται ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ γίνῃ κρίσις τοῦ εἰδικοῦ συμβούλου μὲ τοὺς δύο ἄλλους γενικούς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν. Νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσητε μὲ τὴν γνώμην μου, κύριε Ὑπουργέ.

§155Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ δώσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις. Εἶπα καὶ προχθὲς ὅτι, δὲν πιστεύω εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνυφάνσεως τοῦ ἀτόμου μὲ τὴν θέσιν τοῦ Α ἢ Β ὑπαλλήλου, μὲ τὴν θέσιν ποὺ κατέχει. Ὅταν ἐφηρμόσαμεν τὸν νόμον 2500, εἴχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν εἰς κάθε κατηγορίαν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι διαιροῦνται εἰς πρῶτον, δεύτερον, τρίτον βαθμὸν κ.ο.κ., εἴχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν περιορισμὸν τῶν ὀργανικῶν αὐτῶν θέσεων καὶ ἑπομένως κρίσιν ὅλων τῶν ὑπαλλήλων, ποὺ ἦσαν εἰς τὸν ἴδιον βαθμόν. Μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ σχετικοῦ διατάγματος διεπίστωσα κάτι τὸ ὁποῖον, ὁμολογῶ, μέχρι τῆς στιγμῆς ἠγνόουν. Ὅτι δηλαδὴ ἡ προσπάθεια τῆς συνυφάνσεως τοῦ ἀτόμου μὲ τὴν θέσιν εἶχε φθάσει εἰς σημεῖον, ὥστε, ἐνῷ εἴχομεν Α ἀριθμὸν διευθύνσεων, δύα διευθύνσεις ἦσαν κατὰ τρόπον ἀφάνταστον προσωποπαγεῖς. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶχον ἀποκτήσει καὶ κάποιον ἄλλον τίτλον καὶ θὰ ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ τεθοῦν ὑπὸ κρίσιν οἱ 40 διευθυνταὶ τοῦ Ὑπουργείου καὶ δύο ἐξ αὐτῶν νὰ μὴ κριθοῦν. Κατόπιν αὐτοῦ ἐθεώρησα ζήτημα ἐντίμου ἀντιμετωπίσεως τῆς τύχης τοῦ συνόλου τῶν ὑπαλλήλων, καταργῶν αὐτοὺς τοὺς προσθέτους τίτλους καὶ προτείνων καὶ αὐτοὺς τοὺς δύο ὑπαλλήλους νὰ τεθοῦν ὑπὸ κρίσιν μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους συναδέλφους των. Σημειώσατε ὅτι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶναι ἄριστοι καὶ τὸ ἄρθρον δὲν ἔχει σκοπὸν νὰ θίξῃ αὐτοὺς τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι εἶναι πιθανώτατον νὰ δικαιωθοῦν καὶ νὰ μείνουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Ἁπλῶς ἤθελα νὰ ἀφαιρέσω ἀπὸ τοὺς ἄλλους συναδέλφους των τὸ παράπονον, διατὶ κρίνεται τὸ σύνολον τῶν ὑπαλλήλων καὶ ὄχι καὶ αὐτοὶ οἱ δύο ὑπάλληλοι. Εἰδικῶς διὰ τὴν παράγραφον 2 καὶ αὐτὴ ἔχει ἀκριβῶς τὸ αὐτὸ δικαιολογητικόν. Διότι ὑπάρχουν εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Φορολογίας τρεῖς γενικοὶ διευθυνταὶ ἢ μᾶλλον τρεῖς ὑπάλληλοι ἐπὶ πρώτῳ βαθμῷ. Ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν ἔχει βαθμὸν εἰδικοῦ συμβούλου, εἶναι παλαιότατος ὑπάλληλος καὶ ἄξιος πάσης τιμῆς. Θέσιν εἰδικοῦ συμβούλου ἐνόμισα ὅτι δὲν ἔχομεν ἀνάγκην καὶ τὴν κατήργησα, ὅπως κατήργησα καὶ μίαν ἀπὸ τὰς θέσεις πρώτου βαθμοῦ καὶ θὰ ἦτο ἄδικον ἐὰν καὶ αὐτὸς ὁ ὑπάλληλος, ὁ παλαιότατος ὑπάλληλος, δὲν εἶχε καὶ αὐτὸς τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι θὰ κριθῇ μαζὶ μὲ τοὺς συναδέλφους του. Ἑπομένως ὁ σκοπὸς τοῦ ἄρθρου 6 εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀπόδοσις εἰς τοὺς κρινομένους ὑπαλλήλους τοῦ αἰσθήματος τῆς δικαιοσύνης. Ἐλπίζω ὅτι αἱ ἐξηγήσεις αὐταὶ θὰ θεωρηθοῦν ἱκανοποιητικαί.

§156Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μήπως εἶσθε πρόχειρος νὰ μᾶς ἀπαντήσετε, πόσαι κεναὶ θέσεις ὑπάρχουν σήμερον εἰς τοὺς ἐπιθεωρητὰς καὶ πόσαι εἰς τοὺς διευθυντὰς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου;

§157Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἐνθυμοῦμαι, κύριε συνάδελφε. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν διευθυντῶν, ἀπὸ ὅ,τι ἐνθυμοῦμαι, εἶναι ἀναμφισβητήτως πολὺ περισσότεροι οἱ διευθυνταὶ ἀπὸ τὰς διευθύνσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐπιθεωρητάς, ὁ ἀριθμὸς εἶναι ὀλιγώτερος ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἑνὸς προσφάτου νόμου, τὸν ὁποῖον εὗρον μόλις ὡρκίσθην ὡς Ὑπουργὸς καὶ ὁ νόμος αὐτὸς ἀφορᾷ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ τῶν οἰκονομικῶν ἐπιθεωρητῶν, ὁ ὁποῖος νόμος δὲν ἐφηρμόσθη.

§158Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δικαίωμα μετατάξεως ἔχετε. Κατὰ συνέπειαν, εἶναι πιθανὸν νὰ ἀπολυθοῦν πολλοὶ διευθυνταί. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐδάφιον 2, ἐγὼ πιστεύω ὅτι ἡ κατάργησις τῆς θέσεως τοῦ εἰδικοῦ συμβούλου, ἀπετέλεσε λάθος.

§159Φ. ΓΕΡΟΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὰς ἀνωτέρας θέσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας νὰ μὴ περιορισθῇ ἡ κρίσις μεταξὺ τῶν κατεχόντων τὰς θέσεις αὐτάς, ἀλλὰ νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι ἀνώτεροι ὑπάλληλοι. Νὰ σᾶς διαβάσω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν μου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἐν λόγῳ περίπτωσιν ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία αὕτη θὰ πρέπει νὰ ἐκτυπωθῇ καὶ εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6;

§161ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει Ἄρθρον 7. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§163Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν πρότασίν μου, ὅπως αἱ λέξεις «ἐπὶ τῇ παύσει τῆς ἀναθέσεως», ἀντικατασταθοῦν διὰ τῶν λέξεων «ἐπὶ τῷ πέρατι τῆς ἐργασίας». Αὐτὸ ἔχει τὴν ἑξῆς σημασίαν. Ὁ Ὑπουργὸς θὰ ἀποφασίζῃ πότε θὰ περατοῦται ἡ ἐργασία καὶ πότε θὰ παύῃ τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐργασίας. Ἀλλὰ ἕνας καλῆς πίστεως Ὑπουργός, ὅπως εἶσθε σεῖς κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν διατάξῃ τὸ πέρας τῆς ἐργασίας θὰ θεωρήσῃ εἰλικρινῆ τὴν ἀποστολὴν καὶ θὰ διατάξῃ τὸν ὑπάλληλον νὰ ἐπανέλθῃ. Ἀντιθέτως, ἕνας κακῆς πίστεως Ὑπουργός, θὰ ἔχῃ τὸ ὅπλον αὐτὸ καὶ θὰ ἀπομακρύνῃ μονίμως ἕνα ὑπάλληλον. Ἐνῷ ἐὰν ἔχωμεν τὸ ἀντικειμενικὸν κριτήριον τοῦ πέρατος τῆς ἐργασίας, τὸ θέμα ἔχει ἄλλως. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν πρότασίν μου.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§165Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 7, νομίζω, ὅτι ὑφ’ ἑνὸς μὲν εἶναι δυσνόητος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται, ὅσον καὶ ἂν εἶναι ἀνεπιθύμητος ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς εἰς ἕνα Ὑπουργόν, νὰ μετατίθεται καὶ νὰ ἀποστέλλεται διὰ τόσον σοβαρὰς μελέτας εἰς τὴν ὕπαιθρον. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν ἀνωτάτην διοικητικὴν ἱεραρχίαν ἑνὸς Ὑπουργείου νὰ τὴν ἀποστέλλωμεν εἰς τὴν ὕπαιθρον διὰ μελέτας καὶ τὴν θέσιν του μέχρις ὅτου ἐπιστρέψῃ, νὰ τὴν καταλαμβάνῃ κατώτερος ὑπάλληλος. Φοβοῦμαι, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ παράγραφος αὕτη εἶναι συνδεδυασμένη μὲ τὸ ἄρθρον 5. Θὰ δημιουργήσωμεν οὕτω τὴν ὄρεξιν κατωτέρων ὑπαλλήλων, ὥστε νὰ δημιουργοῦν 3 καὶ 4 καὶ 5 Γενικὰς Διευθύνσεις εἰς κάθε Ὑπουργεῖον διὰ νὰ καταλαμβάνουν τὰς θέσεις τῶν γενικῶν διευθυντῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν ἀποσταλῆ νὰ κάμουν ἐρεύνας εἰς τὴν ὕπαιθρον. Νομίζω ἐπιπροσθέτως, ὅτι μετὰ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ ἀπὸ τὰς ἐρεύνας καὶ τὰς μελέτας δὲν θὰ δυνηθῇ οὔτε νὰ ἐπιβληθῇ οὗτος, οὔτε καὶ νὰ κάμῃ οἱανδήποτε ἄλλην ἐργασίαν μέσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ὅταν μάλιστα αὐτὸς ἀπουσιάζει ἐπὶ ἓν ἔτος, καὶ κατὰ τὸ ἔτος αὐτὸ, ἄλλος νέμεται τὴν θέσιν του. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι τὸ ἄρθρον 7 θὰ πρέπει νὰ μὴ ἀφορᾷ τοὺς γενικοὺς διευθυντὰς, διότι δὲν δυνάμεθα τὴν ἀνωτάτην κεφαλὴν τῆς διοικήσεως ἑκάστου Ὑπουργείου νὰ τὴν ἀποστέλωμεν εἰς οἱανδήποτε περιοχὴν τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ προβαίνῃ εἰς ἐπουσιώδεις μελέτας.

§166Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἤθελον νὰ σημειώσω, ὅτι μὲ τὸ ἄρθρον 7 εἶναι συνδεδυασμένον καὶ τὸ ἄρθρον 5. Καὶ εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Καψάλης, ἠμπορῶ νὰ σημειώσω τὸ ἑξῆς: Καταργοῦμεν σήμερον ὅσας διευθύνσεις καὶ ὅσας γενικὰς διευθύνσεις νομίζομεν ὅτι χρειάζεται νὰ καταργήσωμεν, διὰ νὰ ἀπολύσωμεν τοὺς ὑπαλλήλους ἐκείνους, τοὺς ὁποίους θέλομεν νὰ ἀπολύσωμεν καὶ αὔριον θὰ ξανακάμωμεν τὰς ἰδίας διευθύνσεις, ἴσως καὶ περισσοτέρας. Ποῖον λόγον δύναται, κ. Πρόεδρε, νὰ ἔχῃ ἡ διάταξις αὐτή, ὅταν ἀπὸ τῆς μιᾶς πλευρᾶς καταργῇ ἡ Κυβέρνησις θέσεις καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην δημιουργεῖ τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμῃ περισσοτέρας; Διὰ ποῖον λόγον νὰ μπῇ ἡ διάταξις αὐτή; Δὲν θὰ πῇ τοῦτο ὅτι ἡ κατάργησις δὲν γίνεται παρὰ διὰ νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ἀπολύσεως ὡρισμένων ὑπαλλήλων; Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ πρόθεσις αὐτή, τότε δὲν εἶχεν ἀνάγκην ἡ Κυβέρνησις, νὰ δημιουργήσῃ νέας θέσεις. Καὶ θὰ ἔχῃ οὕτω τὴν εὐχέρειαν αὔριον ὁ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς νὰ δημιουργήσῃ 3, 4, 5 διευθύνσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του. Ποία ἡ ἀνάγκη τῆς διατάξεως αὐτῆς; Ἐγὼ προσωπικῶς καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἔχω ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ὑποκρύπτει προθέσεις τὰς ὁποίας δὲν δύναται νὰ παρίδῃ. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἀντιτιθέμεθα κατηγορηματικῶς πρὸς τὸ ἄρθρον 7.

§167Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἤθελον νὰ καθησυχάσω τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὁ κ. Χαβίνης, εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ θέσῃ τὸν δάκτυλον ἐπὶ τὸν τύπον τῶν ἥλων. Κάθε νόμος εἶναι καλὸς ἢ κακός, ἀναλόγως τοῦ κατὰ τίνα τρόπον ἐφαρμόζεται. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἔχει δώσει ἐξετάσεις, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ χρειασθῇ νὰ κουρασθῇ διὰ νὰ πείσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι θὰ ἐφαρμόσῃ καλῶς τὸν νόμον. Ἂς προσέξῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅταν ἔλθῃ εἰς τὴν ἀρχὴν νὰ τὸν ἐφαρμόσῃ καὶ αὐτὴ καλῶς. Δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον 7, καμμία διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέπῃ νὰ κάμωμεν νέας διευθύνσεις.

§168Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον 5.

§169Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἄλλο εἶναι τὸ ἄρθρον 5. Οὔτε δυνάμεθα ἄλλωστε νὰ διορίσωμεν ἄλλους ὑπαλλήλους. Θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ὁ νόμος 2500 προβλέπει, ὅτι εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν θὰ δημιουργηθοῦν νέαι θέσεις, θὰ πρέπει νὰ προσληφθῶσιν οἱ ἤδη ἀπολυθέντες. Δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας νὰ προσλάβωμεν νέους ὑπαλλήλους, ὅπως ἔπραξεν ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅταν ἦτο εἰς τὴν ἀρχήν. Ἐφθάσαμεν βλέπετε εἰς τὴν περίπτωσιν νὰ προβλέψωμεν καὶ τὴν δυνατότητα ἐπαναφορᾶς τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὴν περίπτωσιν δημιουργίας νέων θέσεων. Τὸ πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅτι πρέπει οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἑκάστοτε νὰ χρησιμοποιοῦνται ὅσον τὸ δυνατὸν ἀποδοτικώτερον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν, τοῦ κ. Γρηγορίου, λέγω, ὅτι ὄχι μόνον οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ δὴ οἱ ἀνώτεροι, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς, οἱ Ὑπουργοί, ἐὰν ἠδυνάμεθα θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ περιφερώμεθα τακτικὰ ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία δὲν εἶναι κανένα παραπεταμένο μέρος τῆς Ἑλληνικῆς γῆς. Δὲν εἶναι μόνον αἱ Ἀθῆναι Ἑλλάς, εἶναι καὶ ἡ ὕπαιθρος. (Χειροκροτήματα). Θὰ ἦτο σκόπιμον καὶ οἱ γενικοὶ διευθυνταὶ τῶν Ὑπουργείων νὰ μεταβαίνουν καὶ εἰς τὴν Σάμον, τὴν ἰδιαιτέραν πατρίδα τοῦ κ. Γρηγορίου, διὰ νὰ βλέπουν τὰς ἀνάγκας τοῦ Λαοῦ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι κάτι διὰ τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ κατηγορηθῶμεν, ὅταν δυνάμεθα νὰ ἀναθέτωμεν εἰς ἕνα ἐκ τῶν στελεχῶν μας νὰ κάμῃ μίαν ἔρευναν, διὰ νὰ διαπιστώσῃ πῶς λειτουργοῦν αἱ ὑπηρεσίαι μας. Εἷς ἐκ τῶν γενικῶν διευθυντῶν μου, κ. συνάδελφοι, μοῦ ἔλεγε μίαν ἡμέραν, ὅτι τὸ ἔχει βάρος εἰς τὴν συνείδησίν του, τὸ ὅτι δὲν κατορθώνει νὰ ἐπισκεφθῇ οὔτε ἅπαξ τοῦ ἔτους μίαν ἀπὸ τὰς περιφερειακὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας ἔχομεν ἐγκαταλείψει εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Τώρα, ἐξ ἀντιθέτου, καταβάλλεται προσπάθεια νὰ ἐρχώμεθα εἰς ἐπαφὴν καὶ ἐγὼ μάλιστα κατέβαλα καὶ τὰ ἔξοδα τῶν περιφερειακῶν ὑπαλλήλων, διὰ νὰ ἔλθωσιν εἰς τὰς Ἀθήνας, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ πηγαίνω εἰς αὐτοὺς καὶ τοῦτο διὰ νὰ τοὺς δώσω τὴν ἱκανοποίησιν ὅτι παρακολουθεῖται ἡ ἐργασία των. Ἑπομένως, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ βλέπωμεν κάτω ἀπὸ κάθε γράμμα ἀκαταλόγιστα ὄργια τὰ ὁποῖα θὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἡ Κυβέρνησις, ἐπανειλημμένως ἔχει ἤδη ἀποδείξει, ὅτι κατὰ νόμον καὶ κατὰ φρόνησιν ἔχει μόνον τὸ ἀγαθὸν καὶ τίποτε ἄλλο.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§171Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, προηγουμένως εἴπατε, ὅτι ἡ ὕπαιθρος τῆς χώρας μας δὲν εἶναι περιφρονημένον τμῆμα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, ὥστε νὰ μὴ μεταβαίνωσι ἐκεῖ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι καὶ ἐγὼ οὐδέποτε εἶχον τοιαύτην ἀντίληψιν, διότι καὶ ὡς Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν περιώδευσα καὶ εἶχον τὸ θάρρος νὰ περιοδεύσω τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ὑπαίθρου τῆς Ἑλλάδος. Ἑπομένως καὶ ἐκ μέρους μας δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ἀντίληψις.

§172Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, τὸ ἀναγνωρίζω αὐτό, ἀλλὰ βλέπω, ὅτι τὸ δικαίωμα τοῦτο θέλετε νὰ τὸ μονοπωλήσετε μόνον διὰ τὸν ἑαυτόν σας καὶ νὰ στερήσετε τῆς εὐχαριστήσεως αὐτῆς τοὺς ἀνωτέρους ὑπαλλήλους.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§174Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἤθελον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἰσχυρισμόν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἔδωσε δείγματα κομματικῆς ὑπερβασίας. Ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς δὲν εἶναι ἀπόλυτος, διότι ἁπλῆ ὑπενθύμισις τῶν ὑπερβασιῶν τοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος εἰς τὰς ἀπολύσεις Κοινοτικῶν Ἀρχόντων εἶναι ἀρκετὴ νὰ ἀνατρέψῃ τὴν τοιαύτην ἐντύπωσιν.

§175Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Βορ. Ἑλλάδος). Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Μόδης, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω, ὅτι δὲν εἶναι κοινοβουλευτικός, διότι ἡ ἐπερώτησις ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰς ἀπολύσεις τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβούλων, ἔχει καθορισθῆ νὰ συζητηθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 γίνεται δεκτόν;

§177ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 8ον.

§179Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ τὴν συζήτησιν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ἐὰν βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, περὶ ἑνοποιήσεως τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, ἐπηνδρώθησαν διὰ τεχνικῶν ὑπαλλήλων τὰ τεχνικὰ περιφερειακὰ γραφεῖα, διότι ἐὰν βάσει τῶν σημερινῶν περιορισμῶν δὲν ἔχουν ἐπανδρωθῆ, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, πῶς θὰ ἐπανδρωθοῦν αὐτά, καὶ πῶς θὰ ἀποκτήσουν μηχανικοὺς αἱ ἐπαρχίαι μας;

§180Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ὁ ἀριθμὸς τῶν τεχνικῶν ἀπὸ ἀπόψεως μονίμου προσωπικοῦ κρίνεται ἐπαρκὴς καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐμειώθη τὸ ἔκτακτον προσωπικόν. Ηὐξήσαμεν τὰς θέσεις τῶν μονίμων. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἔχομεν νὰ συζητήσωμεν καὶ μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία κατετέθη πρὸ τεσσάρων ἡμερῶν καὶ διενεμήθη εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιδιώκεται ἡ κατοχύρωσις τῆς ἐντάξεως τῶν ὑπαλλήλων τῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἠνοποιήθησαν. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν τροπολογίαν μου αὐτήν, διότι κινδυνεύομεν τὸ ἔργον τῆς ἐντάξεως τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν ἑνοποιηθεισῶν νὰ ἀνατραπῇ ἐξ ὁλοκλήρου καὶ νὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ ἀποσυντεθοῦν αἱ ὑπηρεσίαι καὶ νὰ κάμωμεν νέους διορισμούς. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης).

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§182Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, κατέθεσε εἰς τὴν Βουλήν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον τὸ νομοσχέδιον περὶ ἑνοποιήσεως καὶ ἀποκεντρώσεως τῶν τεχνικῶν τοῦ Κράτους ὑπηρεσιῶν, κατὰ τὰς συζητήσεις αἵτινες ἐγένοντο ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Ἐπιτροπῆς εἴπομεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι εἶναι πλέον ἢ ἐπιβεβλημένη ἡ ἑνοποίησις τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ὅτι καὶ ἡμεῖς ἠσχολήθημεν ὅτε εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ διευθύνωμεν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ ὅτι εὑρεθέντες πρὸ ἀνυπερβλήτων ἀντιδράσεων τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν, τῶν θιγομένων Ὑπουργείων δὲν ἠδυνήθημεν νὰ προχωρήσωμεν, δὲν εἴχομεν ἄλλωστε καὶ πλειοψηφίαν τοιαύτην Κοινοβουλευτικήν, ὥστε νὰ ἐπιβάλωμεν τὰς ἀπόψεις μας, διότι πράγματι ἡ ἑνοποίησις ἐπαρουσίαζε τόσας δυσκολίας καὶ τόσα ἀσυμβίβαστα, ἔπρεπε νὰ συμβιβάσωμεν, ὥστε τὸ ζήτημα καθίστατο πρόβλημα δυσεπίλυτον καὶ τὰ πράγματα μᾶς δικαιώνουσι ἀπολύτως. Διότι καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἠναγκάσθη ν’ ἀποσύρῃ τοῦτο τότε, εὑρεθεὶς πρὸ τῶν ἰδίων δυσχερειῶν καὶ νὰ τὸ ἐπαναφέρῃ μετὰ τὰς διακοπὰς τοῦ Σώματος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχεδίου Ν. Δ. ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς ὅπου εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶμεν τοῦτο ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἐπανελάβομεν καὶ πάλιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ὡς ἔχει τὸ σχέδιον τοῦ Ν. Δ. δὲν λύει τὸ ζήτημα ὁριστικῶς καὶ ὅτι μόνον μπαλωματικὴν λύσιν δίδει καὶ ὅτι δὲν θὰ περάσῃ πολὺς καιρὸς ἀφ’ ὅτου γίνει νόμος τοῦ Κράτους θὰ τοῦ γεννήσῃ ζητήματα ἅτινα θὰ ξεσπάσουν εἰς βάρος τῆς ὑπηρεσίας, διότι ἡμεῖς ἐπρεσβεύομεν ὅτι ὅλαι αἱ τεχνικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους ἔδει νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, τὸ ἀρχαιότερον, τὸ ἁρμοδιώτερον καὶ τὸ ἔχον παραδόσεις καὶ τοῦ ὁποίου ἔργον εἶναι ὅ,τι ὑπάρχει σήμερον εἰς τὸν τόπον μας, ἀπὸ ἀπόψεως ὁδοποιΐας, γεφυρῶν, λιμενικῶν ἔργων, ὑδραυλικῶν, δημοσίων κτιρίων, χωρὶς ν’ ἀκουσθῇ ποτὲ οὐδὲ ὁ ἐλάχιστος ψίθυρος, ὅτι δὲν ἐνήργησε σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Κράτους. Δυστυχῶς δὲν εἰσηκούσθημεν καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐψήφισε τὸ σχέδιον τοῦ Ν. Δ. ὡς κατετέθη ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ καὶ ἔκτοτε ἰσχύει ὡς νόμος τοῦ Κράτους ὑπ’ ἀριθ. 2386)1953 Ν. Δ. Δὲν παρῆλθεν ὅμως ἔτος, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς του καὶ ἰδοὺ ὅτι σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἀναγκάζεται λόγῳ τοῦ σάλου, ὅστις ἐδημιουργήθη εἰς τὰς ἐντάξεις τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἑνοποιηθεισῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν ἀδικιῶν, αἵτινες προσεγένοντο εἰς τοὺς παλαιοτέρους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, νὰ ζητῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν νὰ ψηφίσῃ τροπολογίαν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ψηφίσεως ἄλλου νομοσχεδίου ἐντελῶς ἀσχέτου, ἵνα καταρρίψῃ ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἀκυροῦσαν τὰς γενομένας ἐντάξεις καὶ νομιμοποιήσῃ αὐτὰς ὡς τὰς ἐνήργησε ἡ κηρυχθεῖσα ἀντικανονικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. Δ. 2486)53 ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Καὶ λέγει εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τῆς τροπολογίας, ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι τὸ ἴδιον ἔγινε καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ Α. Ν. 1950)51. Θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ, ὁ κ. Ὑπουργὸς, νὰ τοῦ εἴπωμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔκαμε τότε ἑνοποίησιν ὁμοειδῶν ὑπηρεσιῶν ἄλλων Ὑπουργείων, ἀλλ’ ἐτακτοποίησε ζητήματα γεννηθέντα ἐντὸς αὐτοῦ τοῦ ἰδίου. Περαιτέρω λέγει, ὅτι δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ προσβάλῃ Συνταγματικῶς κατοχυρωμένα δικαιώματα τῶν ὑπαλλήλων καὶ γνωρίζετε διατὶ, κύριοι βουλευταί. Ἁπλούστατα, διότι ἔχουσιν ὑποβληθῆ ἐξ αἰτίας τῶν ἐντάξεων ἃς ἐνήργησε ἡ ἐπιτροπὴ 140 προσφυγαὶ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ εἶναι εὔκολον νὰ ἐννοήσετε πῶς καὶ πότε θὰ ἐκδικασθῶσιν αὐταὶ καὶ ποῖον σάλον θὰ προκαλέσωσιν ἔστω καὶ ὀλίγαι ἐξ αὐτῶν ἂν γίνωσι δεκταί. Διότι πράγματι, κύριοι βουλευταὶ, ἐθίγησαν ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ ἐτέθησαν ὑπὸ τὰς διαταγὰς νεωτέρων των ὑπαλλήλων τοῦ τέως Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, οἵτινες οὔτε τὴν πεῖραν, οὔτε τὸν χρόνον ὑπηρεσίας εἶχον. Π. χ. ὑπάλληλοι νομομηχανικοὶ μὲ ὑπηρεσίαν 20–26 ἐτῶν ἐτέθησαν εἰς βαθμὸν κατώτερον ὑπαλλήλων μὲ ὀλιγωτέραν τῶν 5 ἐτῶν δημοσίαν ὑπηρεσίαν καὶ τῶν ὁποίων οἱ πρῶτοι ὡς νομομηχανικοὶ ἤλεγχον τὰς ἐργασίας, διότι οἱ ἄλλοι ἐξήσκουν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐργολάβου δημοσίων ἔργων. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, νομίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι δυνατόν, νὰ λειτουργήσωσιν ὁμαλῶς αἱ ὑπηρεσίαι αὗται, ὅταν οἱ ὑπάλληλοι μισοῦνται καὶ ἀλληλοϋποβλέπωνται καὶ δὲν ἀναγνωρίζει ὁ κατώτερος τὸν ἀνώτερον; Καὶ δὲν νομίζετε, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον, ἐφ’ ὅσον δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀπὸ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας νὰ τροποποιηθῇ τὸ Ν. Δ. 2386)1953 ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 8 καὶ νὰ συσταθῇ νέον Συμβούλιον τὸ ὁποῖον νὰ ἐνεργήσῃ τὰς ἐντάξεις ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἱκανότητος καὶ τῆς ἀρχαιότητος τῶν ὑπαλλήλων, ὥστε νὰ ἐπανέλθῃ εἰς ἓν τῶν σπουδαιοτέρων Ὑπουργείων ἡ γαλήνη καὶ νὰ ἐπανεύρῃ τοῦτο καὶ πάλιν τὸν δρόμον τοῦ προορισμοῦ του; Ἡμεῖς ἐμφορούμενοι ἀπὸ τὰς ἀνωτέρω σκέψεις καὶ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὸ συμφέρον τοῦ Κράτους, προτείνομεν ὅπως ἀποσύρῃ ὁ κ. Ὑπουργός, τὴν τροπολογίαν ταύτην, ἄλλως δηλοῦμεν, ὅτι τὴν καταψηφίζομεν.

§183Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναμφισβήτητον τυγχάνει, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων, εὑρίσκεται εἰς δυσάρεστον θέσιν κατόπιν τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον ἐθεώρησε παράνομον τὴν σύνθεσιν τοῦ συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἔκαμε τὴν ἔνταξιν. Διότι ὅπως ἐξεδόθη ἤδη ἡ πρώτη ἀπόφασις καὶ ἠκύρωσε τὴν ἔνταξιν ἑνὸς ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος προσέφερε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, εἶναι δὲ πλέον γεγονὸς, ὅτι τὸ σύνολον τῆς ἐντάξεως θὰ πέσῃ, καὶ ἡ ἔνταξις θὰ πρέπει νὰ ξαναγίνῃ ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Ἄλλωστε, προηγούμενον ὑπάρχει εἰς τὸ παρελθόν, μὲ τὴν ἔνταξιν τῶν περιφερειακῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὁπότε καὶ πάλιν ἠκυρώθη ἡ ἔνταξις καὶ εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην ἡ Βουλὴ καὶ ἡ τότε Κυβέρνησις νὰ κάμῃ εἰδικὸν νόμον. Βεβαίως καὶ ἐγὼ προσωπικῶς, ἀναγνωρίζω ὅτι ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων, ἔχει κάποιο δίκαιον, λέγων, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τὴν ἔνταξιν, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀπαιτηθοῦν 6 μῆνες. Βέβαιον εἶναι ὅμως, ὅτι ἔγιναν πολλαὶ ἀδικίαι, διὰ τὰς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κύριος ἐκ Πειραιῶς ἀξιότιμος συνάδελφος. Βέβαιον εἶναι, ὅτι παλαιοὶ ὑπάλληλοι ἱκανώτατοι, ἠδικήθησαν καὶ χρέος ἔχετε, ὅπως ἄλλως τε ἔχετε ὑποσχεθῆ καὶ εἰς τὴν Βουλήν, νὰ φέρετε νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπανορθωθοῦν αἱ ἀδικίαι αὐταί. Μὲ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, καὶ μὲ τὴν ἐπανάληψιν τῆς διαβεβαιώσεως, τὴν ὁποίαν ἡμῖν βέβαιος, ὅτι θὰ κάμετε, διὰ νὰ διορθώσητε τὰ ἄτοπα ποὺ ἔγιναν ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν, νὰ ψηφίσω τὴν διάταξιν αὐτήν, ὡς ἐξοικονομοῦσαν τὰ πράγματα.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§185Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ νόμος περὶ ἑνοποιήσεως τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἐντάξεως τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ἐγένετο ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὁμοφώνως δεκτός, καθὼς καὶ τὸ ἄρθρον 8, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Πειραιῶς, κ. Ντεντιδάκης, εἶπεν ἀπόψε ὅτι, ὅταν συνεζητεῖτο ὁ νόμος εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐπέστησε τὴν προσοχήν μας ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων ἀνωμαλιῶν, τὰς ὁποίας θὰ ἐδημιούργει ἡ ἔνταξις τῶν διαφόρων τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ δὲν διετύπωσε τότε οὐδείς, οὔτε ὁ κ. Ντεντιδάκης, παρατήρησιν εἰς τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὄχι μόνον τοῦτο, κ. Ντεντιδάκη, ἀλλὰ θὰ ἐνθυμῆσθε, καὶ θὰ ἐπικαλεσθῶ ἐν προκειμένῳ τὴν μαρτυρίαν ὅλων τῶν συναδέλφων ποὺ συμμετεῖχον τότε, ὅτι ἐζητήθη ἀπὸ ἐμὲ νὰ ἀναλάβω προσωπικῶς τὴν εὐθύνην τῆς κρίσεως. Καὶ εἶπον, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ἕνας ἄνθρωπος, νὰ κρίνῃ 4 χιλιάδας ὑπαλλήλους. Αὐτό, ἀποτελεῖ τρανὴν ἀπόδειξιν, ὅτι ὄχι μόνον ὑπῆρξε νόμιμος ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ καὶ πὸ ἔργον της ὑπῆρξεν ἀπολύτως ἀδιάβλητον, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἐνῷ ἐπέμενεν ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τῆς κρίσεως, ὁ Ὑπουργός, ἐγὼ ἠρνήθην τὸ δικαίωμα τοῦτο, καὶ εἶπον ὅτι θὰ πρέπει νὰ κρίνῃ τὸ συμβούλιον. Συνεπῶς αἱ παρατηρήσεις τοῦ κυρίου Ντεντιδάκη, ὅσον ἀφορᾷ τὰ σφάλματα ποὺ διεπράχθησαν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, δὲν ἀφοροῦν οὔτε ἐμέ, οὔτε τὴν Ἐπιτροπήν, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἔγινε δεκτὸς ὁ νόμος καὶ τὸ ἄρθρον 8, τὸ ὁποῖον προέβλεπε τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐντάξεως, ὅπως τὴν προέβλεπεν ὁ νόμος, εἰργάσθη ἐπὶ 6 συνεχεῖς μῆνας, καθ’ ὅλον τὸ θέρος νυχθημερόν, ἔφθασα δὲ μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἀρνηθῶ καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν κανονικὴν ἄδειαν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους, διότι ἐνομίζον ὅτι τὸ ἔργον τῆς ἐντάξεως τῶν Ὑπηρεσιῶν, ἦτο τόσον ἐπεῖγον, ὥστε δὲν ἔπρεπε νὰ σταματήσῃ. Ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι γνωστή. Ἀπετελέσθη ἀπὸ 3 προϊσταμένους τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, τὸν Πρόεδρον τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ ἕνα Ἀρεοπαγίτην. Ἐγένοντο, ὅπως ἦτο φυσικόν, διάφοροι προσφυγαί, στηριζόμεναι ἑκάστοτε εἰς διαφόρους λόγους. Εἷς ἐξ αὐτῶν, προσέβαλε τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐντάξεως, ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι δὲν ἦτο νόμιμος ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ἐθεωρήθη ὡς μὴ νόμιμος, διὰ τὸν λόγον ὅτι ἐθεωρήθη καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἑλλάδος ὡς ἔχων καὶ τὴν ἰδιότητα τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως ὡς ὑπηρεσιακός. Ἀντιλαμβάνεσθε ἐὰν ἦτο δυνατόν, εἰς ἕνα λόγον ἀνύπαρκτον νὰ στηριχθῇ μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία θὰ ἀνέτρεπε μίαν κατάστασιν δημιουργηθεῖσαν εἰς ἕνα τομέα τῆς δημοσίας ζωῆς, ὅπως εἶναι ὁ τομεὺς τῶν Δημοσίων Ἔργων. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου ὑπὸ τὴν ἄλλην του ἰδιότητα εἶναι πρόσωπον ὑπηρεσιακόν, αὐτὸ θὰ ἦτο πρὸς μείζονα κατοχύρωσιν τῶν ὑπαλλήλων, διότι ὅταν λέγῃ ὁ νόμος ὅτι πρέπει τὰ ⅔ τοῦ Συμβουλίου νὰ εἶναι ὑπηρεσιακὰ πρόσωπα, ἐννοεῖ ὅτι δὲν βλάπτουν τὰ περισσότερα. Ἡμεῖς, λοιπόν, ἀντὶ 3 εἴχομεν 4, ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τοῦ τυπικοῦ αὐτοῦ λόγου, ὑπάρχει καὶ ἡ πλευρὰ τῆς οὐσίας. Κύριοι προεῖχεν ὁ σκοπὸς τῆς ἑνοποιήσεως τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους, καὶ νομίζω ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ προήγαγε τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἐὰν δεχθῶμεν τώρα, ὅτι ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν ὑπῆρξε νόμιμος, θὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ ἀσχοληθῶμεν ἐπὶ ἄλλους 6–7 μῆνας μὲ τὸ ζήτημα αὐτό. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ ἡ ὁποία ἐψήφισε τὸν Νόμον ἐκεῖνον καὶ τῆς ὁποίας τὴν θέλησιν ἑρμηνεύει τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, νὰ κρίνῃ σκόπιμον τοῦτο. Τὸ Συμβούλιον ὅμως τῆς Ἐπικρατείας, θὰ εἴπῃ ἐὰν ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς ἐγένετο ὅπως τὴν ἠθέλησεν ἡ Βουλὴ καὶ ὁ νόμος. Ἀπαντῶ, λοιπόν, εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν. Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ εἴπῃ ποία ἦτο ἡ πραγματικὴ θέλησις τῆς Βουλῆς, ἐκτὸς τῆς ἰδίας Βουλῆς, ἡ ὁποία ἔκαμε τὸν νόμον; Ἡμεῖς, λοιπόν, εἴμεθα ἁρμοδιώτεροι παντὸς ἄλλου νὰ εἴπωμεν τὴν θέλησίν μας. (Χειροκροτήματα). Οὔτε, λοιπόν, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως τύπου, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκρουσθῇ ἡ τροπολογία ποὺ ἔκαμα μὲ σκοπὸν νὰ κατοχυρώσω τὴν ἑνοποίησιν τῶν Τεχνικῶν τοῦ Κράτους. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ἀντιλαμβάνεσθε ποία ἀναστάτωσις θὰ ἐπέλθῃ ἐπὶ ζημίᾳ τῶν Δημοσίων συμφερόντων. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐκτιμῶσα τὸ ἀνύπαρκτον τοῦ τυπικοῦ αὐτοῦ λόγου καὶ ἐκτιμῶσα τὸ δημόσιον συμφέρον, θὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν μου, διὰ νὰ κατοχυρωθῇ ἕνα σημαντικὸν τμῆμα τῆς δημοσίας ζωῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς ἐγένετο κατὰ τοιοῦτον τρόπον καὶ τὸ ἔργον της ἐπίσης ἐγένετο κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ προκαλέσῃ διαμαρτυρίας μᾶλλον Κυβερνητικῶν βουλευτῶν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι, ἐὰν ἐδέχθην δέκα διαμαρτυρίας, αἱ ἐννέα προήρχοντο ἀπὸ βουλευτὰς τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος.

§186Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ–Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶπε κανεὶς τέτοιο πρᾶγμα.

§187Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Διατὶ θέτετε κομματικῶς τὸ ζήτημα;

§188Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Σεῖς τὸ ἐθέσατε. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ συνεχίσω. Λέγω, ὅτι ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς ἐγένετο κατὰ τρόπον ἀδιάβλητον, τόσον ἀδιάβλητον, ὥστε μολονότι ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἔχῃ γνώμην ἐπὶ τῶν ἀποφάσεών της, οὐδόλως ἀνεμίχθη, διότι ἤθελε τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ εἶναι ἀδιάβλητον. Ἀλλά, εἶναι φυσικόν, ὅταν ἄνθρωποι κρίνωνται ἀπὸ ἀνθρώπους, νὰ γίνωνται ἀδικίαι ἐκ λόγων προτιμήσεως ἢ συμπαθειῶν, ἢ ἐκ λόγων κακῆς ἐκτιμήσεως.

§189Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Μὰ τὴν Ἐπιτροπήν, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἐκάματε σεῖς, ὄχι ὁ νόμος. Διατὶ θέλετε νὰ ἐπιρρίψητε τὰς εὐθύνας εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὅτι δηλαδή, ὤφειλεν, ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ προΐδῃ, ὅτι μέσα εἰς αὐτὸ τὸ Ν. Δ. ἔχουν μείνει εἰς κατώτερον βαθμὸν ἄνθρωποι μὲ 30 καὶ 35 χρόνια ὑπηρεσίας; Ἐφέρατε νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ ἡμερῶν, διὰ νὰ τακτοποιήσητε μίαν θέσιν ἑνὸς ὑπαλλήλου διακεκριμένου, τοῦ κ. Παπανικολάου, ὁ ὁποῖος δὲν ὑπῆρξε ποτὲ φιλελεύθερος, διότι εἶχεν ἀδικηθῆ, ἦτο 25 χρόνια ἐπιθεωρητὴς καὶ κατόπιν ἡ Ἐπιτροπὴ τὸν ἔκρινε καὶ τὸν ἐθεώρησεν ὡς ἀδικηθέντα.

§190Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημοσ. Ἔργων). Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς, εἶναι πρὸς τιμήν μου τὸ γεγονός, ὅτι μολονότι ὁ κ. Παπανικολάου ἦτο φίλος τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος, εἶχα τὸ θάρρος καὶ τὴν δύναμιν νὰ τὸν θέσω ἐκτὸς ὑπηρεσίας!

§191Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Σφάλμα σας μεγάλο, διότι ἐπρόκειτο περὶ ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος —ἦτο πάντοτε Ἀντιβενιζελικὸς, ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια πρέπει νὰ λέγεται —ἐτίμησε τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον καὶ τὸ Κράτος, μὲ μεγίστην πεῖραν, μὲ ἀντίληψιν τεραστίαν, μὲ ἦθος. Ἦτο ἕνας ὑπάλληλος, πολύτιμος συνεργάτης καὶ βοηθὸς ὄχι μόνον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἀλλὰ καὶ ὅλης τῆς Κυβερνήσεως. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅταν ὁ κ. Καρτάλης ἦτο Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἤθελε νὰ κάμῃ ὡρισμένας μεταβολάς, τοῦ εἶπον: Θέλεις ὑπάλληλον; νὰ πάρῃς τὸν Παπανικολάου ὡς Γενικὸν Διευθυντήν, μολονότι θὰ μοῦ τὸν στερήσῃς ἐμένα. Ἐπρόκειτο περὶ ὑπαλλήλου πρώτης τάξεως καὶ παρακαλῶ ὅλους τοὺς συναδέλφους οἱ ὁποῖοι τὸν γνωρίζουν νὰ μοῦ εἴπουν, ἐὰν ἔχω ἄδικον. Ἦτο ἕνα ἀπὸ τὰ μεγάλα σας σφάλματα, τὸ ὅτι τὸν ἀπεμακρύνατε.

§192Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημοσ. Ἔργων). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν γνωρίζω πῶς ἐχρησιμοποιήθη ἀπὸ μέρους σας ὁ κ. Παπανικολάου. Θὰ ἐπιθυμοῦσα νὰ μὴ καταλήξῃ ἡ συζήτησις εἰς κρίσιν προσώπων, αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν εἶναι δυσάρεστος. Σᾶς λέγω μόνον ὅτι εἴχατε παρατείνει ἐπὶ δύο ἔτη τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τοῦ Παλαιοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, ἀντὶ νὰ προαγάγητε τὸν κ. Παπανικολάου. Ἐὰν εἴχατε τοσαύτην ἐκτίμησιν εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Παπανικολάου, ὑπῆρχε τρόπος, νὰ τὸν κάμετε Γενικὸν Δευθυντήν. (Χειροκροτήματα). Θὰ προτιμοῦσα νὰ τερματίσωμεν αὐτὴν τὴν συζήτησιν.

§193Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς μίαν παρατήρησιν ἄδικον τὴν ὁποίαν ἐκάματε. Παρέτεινα πράγματι τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τοῦ κ. Βασιλείου, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι οἱ Διευθυνταὶ εἶχον πλήρη ἀνεξαρτησίαν καὶ ὁ κ. Παπανικολάου ἤρχετο καὶ ὑπέγραφεν εἰς ἐμὲ καὶ μόνον. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο μόνον, ὅτι ὁ κ. Παπανικολάου ἐτίμησεν τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον.

§194Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημοσ. Ἔργων). Ἐδῶ ἐπεκράτησεν ἡ ἀντίληψις ὅτι ἐφ’ ὅσον ἑνοποιοῦνται αἱ τεχνικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους, θὰ ἦτο σκόπιμον, διὰ τῆς ἀναδείξεως νέας ἡγεσίας, νὰ δημιουργηθῇ νέα ἀτμόσφαιρα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι ἐπεκρίθην διότι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀνεδείχθησαν εἰς τὴν νέαν ἡγεσίαν οἱ περισσότεροι προήρχοντο ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Γνωρίζετε τὰ πρόσωπα. Σᾶς ἐρωτῶ, ὑπάρχει κανεὶς ἐκ τῆς πολιτικῆς του τοποθετήσεως;

§195Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ–Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν τὸ εἶπε κανεὶς αὐτό!

§196Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημοσίων Ἔργων). Σᾶς λέγω, ὅτι τὴν μὲν ἡγεσίαν τὴν ἔκρινεν ἡ Κυβέρνησις, τοὺς ὑπαλλήλους δὲ τῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἡνοποιήθησαν τοὺς ἔκρινεν ὑπηρεσιακὸν ὄργανον, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐντάξεων, τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ νόμος. Τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τὴν ἔκρινεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν ὅπως ἀπεφάσισε, διότι ἐνόμιζεν, ὅτι μετὰ τὴν ἑνοποίησιν τῶν διαφόρων αὐτῶν ὑπηρεσιῶν ἔπρεπεν, ἀναδεικνύουσα νέαν ἡγεσίαν τοῦ τεχνικοῦ κόσμου, νὰ δημιουργήσῃ μίαν νέαν ἀτμόσφαιραν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Σᾶς εἶπον, ὅτι κατὰ τὴν κρίσιν τῶν προσώπων εἶναι δυνατὸν νὰ διεπράχθησαν ἀδικίαι. Ἡμεῖς εἰς οὐδένα ἠρνήθημεν τὸ δικαίωμα διὰ λόγους οὐσιαστικοὺς νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀποκατάστασίν του. Ἡμεῖς μόνον λέγομεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐπελήφθη τοῦ θέματος τῆς νομιμότητος τῆς συνθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπ’ αὐτοῦ ἁρμοδία νὰ ἀποφανθῇ εἶναι ἡ Βουλή. Ἀναγνωρίζομεν τὸ δικαίωμα καὶ τὸ κατοχυρώνομεν διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλομεν, ὄχι μόνον νὰ συζητηθοῦν ὅλαι αἱ ἐκκρεμεῖς προσφυγαὶ διὰ λόγους οὐσιαστικούς, ἀλλὰ καὶ αἱ ἤδη κριθεῖσαι.

§197Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἐπειδὴ συμφωνῶ μὲ ὅσα λέγετε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα, τοὐλάχιστον εἰς τοὺς προσφυγόντας νὰ ἐπανεξετασθοῦν αἱ προσφυγαί των διὰ τοὺς ὑπολοίπους λόγους.

§198Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὄχι μόνον ἐπιτρέπομεν εἰς οἱονδήποτε ὑπάλληλον νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας νὰ κρίνῃ τοὺς λόγους οὐσίας, διὰ τοὺς ὁποίους παραπονεῖται ὁ ὑπάλληλος, ὅτι δύνανται ἄνευ ἑτέρας διαδικασίας νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν κρίσιν διὰ λόγους οὐσίας, πλὴν τοῦ λόγου τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, νὰ κατοχυρώσωμεν τὸ σύνολον τῆς ἐντάξεως καὶ κατόπιν νὰ συζητηθοῦν αἱ προσφυγαί.

§199ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§200Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ ἀπόφασις ποὺ θὰ λάβετε εἶναι βαρυσήμαντος. Ζητεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀνατρέψῃ μίαν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. (Θόρυβος).

§201Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημοσίων Ἔργων). Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. (Θόρυβος). Ὁ κ. Μητσοτάκης ἐπληροφόρησε τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ 1951 ὅταν ἡ σημερινὴ Ἀντιπολίτευσις ἦτο Κυβέρνησις, ἀντεμετώπισε παρομοίαν περίπτωσιν καὶ ἔκαμε τὸν Α. Ν. 1550, διὰ νὰ κατοχυρώσῃ τότε τὸ ὅριον τῆς συντάξεως.

§202Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Δὲν ἐκάμαμεν τοιούτου εἴδους ἐντάξεις. Ἦτο τακτοποίησις ὑποθέσεως ἐντὸς τοῦ ἰδίου Ὑπουργείου.

§203Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημοσ. Ἔργων). Ὄχι. Ἀφεώρα τὸ ἴδιον θέμα, ἐὰν δηλαδὴ ἦτο ἢ ὄχι νόμιμος ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ ἐγένετο νόμος, διὰ νὰ θεραπευθῇ ἡ ἀνάγκη.

§204Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε πρόεδρε, ἡ ἑνοποίησις τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν ἦτο ἐπιθυμητὴ ἀπὸ τοὺς Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι ἐπέρασαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἀπὸ ἐτῶν. Καὶ ὁμολογῶ, ὅτι ηὐχαριστήθησαν ὅλοι καὶ ἐγώ, ὅταν ἐψηφίσθη τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, ἔστω καὶ ἐὰν ἡ ἑνοποίησις δὲν ἦτο πλήρης, ἀλλ’ ἠκρωτηριασμένη, διότι ἦτο μία ἀρχή.

§205Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημοσ. Ἔργων). Γνωρίζετε λοιπόν, τὰς δυσκολίας, διότι εἶναι δυσκολίαι, τὰς ὁποίας ἐδοκιμάσατε.

§206Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ναί, ἀλλά....

§207Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημοσ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν πολιτικὴν δὲν κάμνομεν ὅ,τι θέλομεν, ἀλλ’ ὅ,τι ἠμποροῦμεν.

§208Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δι’ αὐτὸ σᾶς ἐπῄνεσα. Ἀλλὰ ὅλα τὰ ζητήματα ποὺ ἀφοροῦν ἀρχαιότητα καὶ βαθμοὺς εἶναι ἀκανθώδη. Διὰ τῆς ἐντάξεως ὅμως, ὡς ἐγένετο αὕτη, ἐδημιουργήθησαν ἀδικίαι, διότι πράγματι ὑπάρχουν ἐπὶ κεφαλῆς σήμερον Ὑπηρεσίας Δ)νταὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν μόνον 5 χρόνων ὑπηρεσίας καὶ ἔχουν ὑπὸ τὰς διαταγάς των, ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν των ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι ἔχουν 30 χρόνων ὑπηρεσίαν. Ἡ ἔνταξις ὅπως ἔγινεν ἐδημιούργησε μέσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἀφόρητον κατάστασιν. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἦτο ἓν ἐκ τῶν Ὑπουργείων, καλύτερον ὠργανωμένον, μὲ ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἔτρεφον σεβασμὸν οἱ νεώτεροι πρὸς τοὺς ἀρχαιοτέρους. Μὲ τὴν ἔνταξιν ὅμως, καθ’ ὃν τρόπον ἐγένετο, ἐδημιουργήθη ἀφόρητος κατάστασις. Ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ συναδελφικὴ ἀλληλεγγύη, ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ ἐνδιαφέρον πρὸς ἐκτέλεσιν εὐσυνειδήτως τοῦ καθήκοντός των. Συζητοῦν ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ βράδυ ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐντάξεως. Ἕνα Ὑπουργεῖον ποὺ ἐστέκετο πολὺ ὑψηλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως πειθαρχίας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως, εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς ἀθλίαν κατάστασιν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικῆς.

§209Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Στέκει ὑψηλότερα ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδόσεως.

§210Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀφήσατε, κύριε συνάδελφε. Βεβαίως τὸ νὰ ἀκυρωθοῦν ὅλαι αἱ ἀπολύσεις εἶναι ἕνα μεγάλο ζήτημα, ἀλλὰ καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ὑπεβλήθησαν 140 προσφυγαὶ δὲν εἶναι μικρόν. Πρέπει νὰ εὑρεθῇ κάποιος τρόπος βελτιώσεως τῆς καταστάσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἡ ἔνταξις ὡς ἔχει. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ πρότασις τοῦ κυρίου Βογιατζῆ λύει τὸ ζήτημα αὐτό. Δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον εἶναι εἰς μίαν ἀνάγνωσιν......

§211ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι εἰς δύο.

§212Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. ..... νὰ σκεφθῆτε τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βογιατζῆ.

§213Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὴν διατύπωσιν τὴν ἐκάμαμεν ἀπὸ κοινοῦ. Εἶναι συμπλήρωσις τῆς ἰδικῆς μου τροπολογίας.

§214Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ὑπόλοιποι λόγοι τῆς προσφυγῆς δύνανται νὰ ἀστοχήσουν.

§215Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν νὰ μὴ λάβωμεν ἀπόψε καμμίαν ἀπόφασιν καὶ νὰ μελετήσητε τὸ ζήτημα πάλιν, διότι δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν 140 ὑπάλληλοι νὰ προσφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ὡς ἀδικούμενοι. Εἶναι μεγάλο πρᾶγμα καὶ ἐδημιούργησε μέγα σάλον μέσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων.

§216Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Καὶ ποῖος θὰ ἐκτιμήσῃ τὰς ἀδικίας; Φυσικὸν ἦτο εἰς τὴν ἔνταξιν 4000 ἀνθρώπων, εἰς τὴν μονιμοποίησιν 500 ἐκτάκτων νὰ ὑπάρξουν καὶ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἠδικήθησαν, ἢ ἔχουν τὸ αἴσθημα ὅτι ἠδικήθησαν. Ἐγὼ δὲν ἀρνοῦμαι, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἔγιναν ἀδικίαι, ἀλλὰ ποῖος θὰ κρίνῃ ἐὰν ἔγιναν ἀδικίαι; Ἐγώ; Ὄχι. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἐπαναλαμβάνω, φυσικὸν ἦτο εἰς τὴν τακτοποίησιν 4.000 ἀνθρώπων νὰ ὑπάρξουν 200–300, οἱ ὁποῖοι νὰ ἔχουν τὸ αἴσθημα, ὅτι ἠδικήθησαν καὶ νὰ προσφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἐγὼ λοιπόν, λέγω ἠμποροῦν νὰ προσφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἐὰν ἐπιτύχουν θὰ τοὺς ἀποκαταστήσω. Σεῖς τὶ λέγετε; Ποῖος θὰ τοὺς κρίνῃ; Πῶς θὰ κριθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ αἴσθημα ὅτι ἠδικήθησαν; Ἐὰν θελήσωμεν ἡμεῖς νὰ τοὺς κρίνωμεν, θὰ πρέπει ἐπὶ 6 μῆνας νὰ ἐξετάζωμεν 4000 ὑπαλλήλους.

§217Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν δώσετε τὸ δικαίωμα νὰ προσφύγουν εἰς μίαν δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν, θὰ λυθῇ ἴσως τὸ πρᾶγμα. Διατὶ λοιπὸν νὰ μὴ γίνῃ μία Δευτεροβάθμιος Ἐπιτροπή;

§218Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Χαβίνη, ὑπάρχουν δύο στάδια δικαιώσεώς των. Πρῶτον, διατηροῦν ἀκέραιον τὸ δικαίωμα νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ δεύτερον ἐὰν διαπιστώσω, ὅτι πράγματι ἐγένετο μεγάλη ἀδικία, νὰ λάβω τὰ κατάλληλα μέτρα πρὸς ἀποκατάστασίν των. Τὸ θέμα, κύριοι, εἶναι νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μου, διὰ νὰ κατοχυρωθῇ ἐν τῷ συνόλῳ του τὸ ἔργον τῆς ἐντάξεως, ἐνῷ ἄλλως θὰ δημιουργηθῇ ἕνα χάος εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι οἱοσδήποτε ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, θὰ ἤθελε νὰ δημιουργηθῇ ἕνα χάος εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τῆς Δημοσίας ζωῆς τῆς Χώρας.

§219Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐδείξατε ἀμεροληψίαν πρωτοφανῆ.

§220Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐὰν ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται ὅτι ἠδικήθησαν, δικαίως, εἴτε ἀδίκως θὰ πρέπει νὰ ὑποβάλουν προσφυγὰς καὶ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν προσφυγῶν θὰ κρίνωμεν.

§221Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἴχομεν παλαιοτέραν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὅτι θὰ φέρῃ νόμον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ διορθώνονται τὰ ἄτοπα. (Φωναὶ ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως. Ὄχι, ὄχι).

§222Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐδέχθητε ὅτι ὄντως ἔγιναν λάθη πρέπει αὐτὰ νὰ διορθωθοῦν.

§223Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἔκαμον τὴν δήλωσιν ὅτι πρῶτα–πρῶτα θὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀδικοῦνται. Διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀδικοῦνται, θὰ πρέπει νὰ ἀναμένωμεν τὴν ὑποβολὴν τῶν προσφυγῶν. Ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν προσφυγῶν καὶ ἀπὸ τὸ μέγεθος τῆς ἀδικίας τὸ ὁποῖον θὰ διαπιστωθῇ, θὰ κρίνωμεν τὴν ἀνάγκην τῆς νομοθετικῆς θεραπείας τοῦ κακοῦ. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ δεχθῶ νὰ γίνουν ἀδικίαι.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται τὸ ἄρθρον 8 δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, σὺν τῇ προσθήκῃ τοῦ κ. Βογιατζῆ;

§225Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Καὶ μεταβαλλομένης τῆς ἡμερομηνίας «μέχρι τέλους Δεκεμβρίου» εἰς «μέχρι τέλους Μαρτίου».

§226ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ ταῦτα τὸ ἄρθρον 8 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Γίνονται ἐν συνεχείᾳ δεκτὰ τὰ ὑπὸ τῆς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, προταθέντα ὡς ἄρθρα 9 καὶ 10).

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προτεινομένου ὡς ἄρθρου 11 τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ κ. Χ. Σολομωνίδης ἔχει τὸν λόγον.

§229Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 2500 ἀνέκυψε τὸ ζήτημα ἂν διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, τοὺς γεννηθέντας ἐν Τουρκίᾳ καὶ εἰς τὰς ἀπελευθερωθείσας περιοχὰς τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, τὰ ἐκδεδομένα νουφούς, ἰσχύουν καὶ ἐπέχουν θέσιν ληξιαρχικῆς πράξεως ἀποδεικνύοντα τὴν ἡλικίαν, ἢ πρέπει νὰ ἔχουν συνταγῆ ἐντὸς 90 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς γεννήσεως ὅπως θέλει ὁ Ἑλληνικὸς νόμος. Τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἐδέχθη τὴν ἀπόλυτον ἰσχὺν τῶν νοφουσίων καὶ ἐθεώρησεν ὅτι τὰ νοφοὺς ἔχουν ἰσχὺν ληξιαρχικῆς πράξεως. Ἐγεννήθη τὸ ζήτημα ἐὰν αὐτὰ ἔχουν συνταγῆ ἐντὸς 90 ἡμερῶν, ὅπως ἀπαιτεῖ ὁ Ἑλληνικὸς νόμος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, διότι εἰς τὴν Τουρκίαν ἴσχυε μία νομοθεσία κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπεσύροντο τὰ παλαιὰ νουφοὺς καὶ ἀντικαθίσταντο διὰ νέων τοιούτων, ὅπως συνέβη κατὰ τὴν ἐνεργηθεῖσαν ἐν Τουρκίᾳ ἀπογραφὴν τοῦ 1901, ὁπότε εἶχον καταστραφῆ ὅλα τὰ προηγούμενα ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀπεδεικνύετο τὸ ἔτος γεννήσεως. Κατὰ συνέπειαν δὲν θὰ ἠδύναντο νὰ ἔχουν συνταχθῆ ἐντὸς 90 ἡμερῶν. Αὐτὰ συνετάγησαν τὸ 1905, 17 δηλαδὴ ὁλόκληρα ἔτη πρὸ τῆς καταστροφῆς τῆς Μικρασιατικῆς καὶ πρὸ 9 ἐτῶν πρὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν ὅτι τὰ εἰς χεῖρας τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος δημοσίων ὑπαλλήλων νοφούς, ἀσχέτως τοῦ χρόνου ἐκδόσεώς των, ἀποδεικνύουσι πλήρως τὴν ἡλικίαν των καὶ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 1811)51. Ἡ τροπολογία ἔχει οὕτω: «.......... (ἀναγινώσκει)..........». Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ εἶναι μία δικαίωσις αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ τύχουν τῆς προστασίας τῆς Κυβερνήσεως.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§231Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν τροπολογίαν. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι δικαιοτάτη καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή, διότι οἱ γεννηθέντες εἰς Τουρκίαν, Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, καὶ δὴ πρὸ τοῦ 1905, δὲν ἠμποροῦν νὰ εὕρουν τὴν ἡμερομηνίαν τῆς ἐγγραφῆς των, διότι τὰ ἀρχεῖα κατεστράφησαν. Τὰ νοφοὺς ἀποδεικνύουν πλήρως τὴν ἡμερομηνίαν γεννήσεως καὶ τὴν χρονολογίαν, διὰ τοῦτο πρέπει νὰ ἔχουν ἀποδεικτικὴν ἀξίαν.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§233Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὴν ἰδικήν μας Νομοθεσίαν, ἡ ληξιαρχικὴ πρᾶξις ὑπερέχει παντὸς ἄλλου ἀποδεικτικοῦ στοιχείου διὰ τὴν ἡλικίαν. Τὸ νοφοὺς εἶναι μία ληξιαρχικὴ πρᾶξις ἀσχέτως τοῦ πότε ἐξεδόθη. Πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐὰν δὲν ἐγένοντο δηλώσεις ἐγκαίρως, τοῦτο ἐγένετο διὰ νὰ ἀποφύγουν τὸν κεφαλικὸν φόρον. Ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ καθυστερημένως ἐκδοθέντα νοφοὺς νὰ μὴ τὰ ἀποδεχθῶμεν, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων λόγων, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, διότι εἶναι ληξιαρχικὴ πρᾶξις.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μανούσης ἔχει τὸν λόγον.

§235Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου περὶ ληξιαρχικῶν πράξεων, καὶ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἐκδοθεῖσαι ληξιαρχικαὶ πράξεις ἔχουν ἀπόλυτον ληξιαρχικὴν ἀξίαν. Δι’ αὐτὸ οἱ ἑκάστοτε Ὑπουργοὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νοφούς, κατὰ τὸν νόμον 597 τοῦ 1934 καὶ ἄλλων Ἑλληνικῶν νόμων, ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναθεωροῦν τὰ μητρῷα τῶν ὑπαλλήλων καὶ νὰ προσαρμόζουν τὴν ἡλικίαν των. Ὁ Κῶδιξ περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς τὸ ἄρθρον 16 ὁρίζει, ὅτι αἱ ληξιαρχικαὶ πράξεις ἔχουν ἀποδεικτικὴν ἀξίαν ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἐξεδόθησαν ἐντὸς 90 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς γεννήσεως. Ἐξ αὐτοῦ ἐδημιουργήθη μία ἔρις ὡς πρὸς τὴν ἑρμηνείαν ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ δοθῇ καὶ διὰ τὰς ληξιαρχικὰς πράξεις τὰς Τουρκικάς. Ἀρχικῶς αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἦσαν δυσμενεῖς καὶ ἔκρινον ὅτι ἔχουν ἀποδεικτικὴν ἰσχὺν αἱ ληξιαρχικαὶ αὗται πράξεις, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἐξεδόθησαν ἐντὸς 90 ἡμερῶν, τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ ἄρθρον 16 τοῦ ὑπαλληλικοῦ Κώδικος. Ἐκ τῆς ἐπεξεργασίας ὅμως τοῦ θέματος, ἤχθη τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας νὰ ἀποδεχθῇ ὅτι τὰ νοφούσια ὁποτεδήποτε καὶ ἐὰν ἐξεδόθησαν, ἔχουν ἀποδεικτικὴν ἀξίαν καὶ εἶναι ἐπικρατέστερα εἰς τὴν ἀπόδειξιν τῆς ἡλικίας ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐγγραφὴν εἰς τὸ μητρῷον. Τούτου δοθέντος, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Ἐπιτρέπεται ἡ ἀπόλυσις τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, τῶν γεννηθέντων ἐν Τουρκίᾳ, οἱ ὁποῖοι προσεκόμισαν τοιαῦτα πιστοποιητικά, τὰ ὁποῖα, κατὰ τὰς τελευταίας ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἔχουν ἀπόλυτον ἰσχὺν καὶ ἔχουν ἀπόλυτον ἀποδεικτικὴν ἀξίαν; Ἐπιτρέπεται ἡ ἀπόλυσις τῶν ὑπαλλήλων τούτων ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐγγραφῆς των εἰς τὸ μητρῷον; Νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι ἄδικον. Τὴν ὀρθὴν ταύτην ἐκδοχὴν δεχθεῖσα καὶ ἀναγνωρίσασα καὶ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, κατὰ μεγίστην πλειοψηφίαν, διὰ νὰ μὴ εἴπωμεν παμψηφίαν, ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον ὡρισμένοι συνάδελφοι. Δι’ αὐτό, παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., ἐπειδὴ τὸ θέμα αὐτὸ ἐνδιαφέρει μίαν τάξιν δυστυχῶν ἀνθρώπων, προσφύγων, θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐφ’ ὅσον ἡ τροπολογία στηρίζεται ἐπὶ νομιμοτάτης βάσεως, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει δέσμευσις νομική, νὰ δεχθῇ ταύτην, διότι οὐδεμία ἀπολύτως ἐκ τῶν ἀντιρρήσεων τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. δύναται νὰ ἔχῃ βάσιν, ἀφοῦ τὸ ζήτημα τῶν 90 ἡμερῶν ἔχει ἤδη ὑπερκαμφθῆ διὰ τῆς τελευταίας ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§237Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα, ποὺ ἀνακινεῖται, μὲ τὴν τροπολογίαν τῶν κυρίων συναδέλφων, δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ἐπιδείξεως ἐπιεικείας ἢ παραχωρήσεώς τινος πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους, τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ. Μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, καταβάλλεται προσπάθεια νὰ μὴ γίνῃ δυσμενὴς διάκρισις εἰς βάρος μιᾶς κατηγορίας δημοσίων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ ἀτύχημα, νὰ προέρχωνται ἀπὸ τὰς νέας χώρας καὶ νὰ ἔχουν γεννηθῆ ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς Τουρκοκρατίας. Διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Ὁ κῶδιξ, Δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀναφέρεται μόνον εἰς τοὺς γεννηθέντας ἐν Ἑλλάδι, δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ ἔχει ἕνα κενόν. Ὁμιλεῖ περὶ τῆς ληξιαρχικῆς πράξεως, τῆς συνταχθείσης νομίμως ἐντὸς 90 ἡμερῶν, προθεσμίας προβλεπομένης ὑπὸ Ἑλληνικοῦ νόμου, περὶ ληξιαρχικῶν πράξεων. Εἶναι δυνατόν, ἐκ τοῦ λόγου τούτου, νὰ εἴπωμεν ὅτι, ὅσοι δὲν ἐγεννήθησαν ἐν Ἑλλάδι, ἦσαν ὑποχρεωμένοι, καίτοι γεννηθέντες, λ.χ. ἐν Τουρκίᾳ, νὰ ἔχουν ληξιαρχικὴν πρᾶξιν κατὰ τὸν τύπον καὶ ἐντὸς τῆς προθεσμίας ποὺ προβλέπει ὁ Ἑλληνικὸς νόμος; Εἶναι πράγματι ἀκατανόητον, τὸ πῶς ἡ διοίκησις υἱοθέτησε ταύτην τὴν παράλογον ἐκδοχὴν παρὰ τὴν ἀντίθετον γνώμην ὄχι μόνον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἀλλὰ καὶ τῆς Ὁλομελείας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Ἔχω ἀνὰ χεῖρας μίαν γνωμοδότησιν, ἐμπεριστατωμένην, τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τῆς 23ης Νοεμβρίου 1953, ἡ ὁποία δέχεται ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ποὺ ἐγεννήθησαν ἐν Τουρκίᾳ καὶ διὰ τοὺς ὁποίους κατὰ τὸν ἐκεῖ ἰσχύοντα νόμον συνέπαιξαν ληξιαρχικὰς πράξεις (νοφοὺς), ἀποδεικνύουσι δι’ αὐτῶν τὴν ἡλικίαν των. Πράγματι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπητε ὅτι, ναὶ μὲν δέχομαι τὸ νοφούς, ὡς ληξιαρχικὴν πρᾶξιν, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον δὲν συνετάγη ἐντὸς 90 ἡμερῶν, ὅπως ὁ νόμος περὶ ληξιαρχικῶν πράξεων, ὁ ἑλληνικός, προβλέπει, δὲν εἶναι παραδεκτὴ ὡς μέσον ἀποδείξεως τῆς ἡλικίας τοῦ ἐν Τουρκίᾳ γεννηθέντος ὑπαλλήλου; Εἶναι ἄποψις ἀκατανόητος καὶ ἀσύλληπτος!! Διότι ὀρθῶς, περαιτέρω, ἐπικαλεῖται ἡ γνωμοδότησις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου αὐτὴν τὴν βασικὴν καὶ θεμελιώδη ἀρχὴν τοῦ διεθνοῦς Δικονομικοῦ Δικαίου, καθ’ ἣν ὁ τύπος τῶν ἐγγράφων καὶ ἡ δύναμις τῶν ἀποδεικτικῶν μέσων κρίνεται, κατὰ τὸν ἐπιχώριον νόμον, κατὰ τὸν νόμον τοῦ τόπου, ἔνθα συνετάγη τὸ ἔγγραφον, διότι ὑπῆρχεν ἡ ὑποχρέωσις τῆς συμμορφώσεως, ὡς πρὸς τὸν τύπον καὶ ὡς πρὸς τὴν ἀποδεικτικὴν δύναμιν, πρὸς τὸν νόμον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἰσχύει, ὅπου τὸ ἔγγραφον συνετάγη. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι, ἀφοῦ ἔγινεν ἡ ἀρχὴ ἀπόψε, ἡ Βουλὴ νὰ ἑρμηνεύῃ — ὁσάκις ἀμφισβητεῖται — τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν τῶν ἰδικῶν της ἀποφάσεων — ἡ ἐν προκειμένῳ δὲ ἀπόφασις, ποὺ ἔλαβε, εἶναι ἡ θέσπισις τοῦ 1811)51 νόμου, περὶ κώδικος Δημοσίων ὑπαλλήλων — ἀφοῦ, λέγω, ὑπεστηρίχθη ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει αὐτὴν τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα — δὲν ἠθέλησα νὰ ἀποκρούσω τὴν ἄποψιν αὐτὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, διότι ἐπὶ τῆς οὐσίας συνεφώνουν καὶ ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ ἡ τροπολογία, μολονότι θεωρῶ πολὺ ἐπικίνδυνον τὴν ἀναπτυχθεῖσαν θεωρίαν του — ἐπιβάλλεται τὸ Σῶμα νὰ εἴπῃ ὅτι τὸ ἄρθρον τοῦ Κώδικος, ὅταν λέγῃ ὅτι ἡ ληξιαρχικὴ πρᾶξις πρέπει νὰ ἔχῃ καταρτισθῆ ἐντὸς 90 ἡμερῶν, προφανῶς, ἀναφέρεται εἰς τὰς ἐν Ἑλλάδι συνταγείσας ληξιαρχικὰς πράξεις. Καὶ θὰ εἴμεθα ἀπολύτως συνεπεῖς πρὸς τὸν νόμον ἐκεῖνον, ποὺ ἐψηφίσαμεν, ἐὰν εἴπωμεν ὅτι, διὰ τοὺς γεννηθέντας ἐν Τουρκίᾳ, ἐφαρμόζεται ἡ ἐκεῖ νομοθεσία καὶ ἐὰν πρὸς αὐτὴν ἔχουν συμμορφωθῆ οἱ γεννηθέντες ἐκεῖ ὑπάλληλοι, ὑπάρχει πλήρης ἡ ἀπόδειξις τοῦ χρόνου τῆς γεννήσεώς των.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§239Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἰς ἣν περίπτωσιν ἤθελε γίνει δεκτὴ ἡ τροπολογία, θὰ δημιουργηθῇ μία διάκρισις εἰς βάρος τῶν ἐχόντων ληξιαρχικὰς πράξεις, συνταγείσας, μετὰ τὴν 90ὴν ἡμέραν καὶ ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν νοφούσιον, τὸ ὁποῖον συνετάγη, μετὰ τὴν 90ὴν ἡμέραν, δηλαδὴ θέτει εἰς ἥσσονα θέσιν τὸν ἔχοντα ἤδη, νομίμως συνταγεῖσαν ληξιαρχικὴν πρᾶξιν. Ἐὰν ἤθελε τεθῆ, ὡς βάσις, ἡ ἔννοια τῆς δικαιοσύνης, θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ δικαστικαὶ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν πρὸς καθορισμὸν τῆς ἡλικίας καὶ ὄχι τὰ νοφούσια, τὰ ὁποῖα ἔγιναν παρακαίρως καὶ μὲ 1 καὶ 2 μάρτυρας, χωρὶς νὰ προκύπτῃ καμμία βεβαίωσις ὅτι ὁ αἰτῶν ἐγεννήθη κατὰ τὸν χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἰσχυρίζεται. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ ἐπιφέρητε μίαν ἀναστάτωσιν.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§241Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ μόνον τὸ γεγονός, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει περίπου ὁμόφωνον τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, ὅπως εἶχε περίπου ὁμόφωνον καὶ τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς, δι’ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν συνηθίσει εἰς τὰς ἄλλας Βουλάς, νὰ βλέπωμεν τὰς Κυβερνήσεις, νὰ σέβωνται τὰς ἐπιθυμίας τῶν βουλευτῶν καὶ πρὸ παντός, μάλιστα, ὅταν τὰ θέματα αὐτὰ δὲν εἶναι κατ’ ἐξοχὴν σοβαρὰ ἢ πάντως δὲν ἀναφέρονται εἰς τὰς γενικὰς γραμμὰς τῆς πολιτικῆς των, καὶ μόνον αὐτὸ τὸ γεγονὸς θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν εἶχε πείσει, περὶ τοῦ ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι οὐσιαστικῶς δικαία. Κύριοι συνάδελφοι, ποῖον εἶναι τὸ πρόβλημα; Τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι διὰ τοὺς πρόσφυγας καὶ μὲ τὴν ἔννοιαν «πρόσφυγας» ἐννοῦμεν τοὺς γεννηθέντας ὑπὸ τὸ Τουρκικὸν καθεστὼς — δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσουν ἀπολύτως αἱ διατάξεις τοῦ Κώδικος, περὶ Δημοσίων ὑπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι προφανῶς ἐτέθησαν ἐν ὄψει ὑπαλλήλων γεννηθέντων ἐν Ἑλλάδι, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι, γενικώτερον, πὸ πρόβλημα τῶν προσφύγων Δημοσίων Ὑπαλλήλων, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ θέμα ἀντιμετωπίσεως καὶ εἶχεν ἤδη συζητηθῆ καὶ ἐπὶ προηγουμένων Κυβερνήσεων, διότι ὁ κῶδιξ δὲν εἶναι δυνατόν, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει, νὰ καλύψῃ τὸ θέμα τῆς ἡλικίας τῶν προσφύγων. Εἰς τὸ εἰδικώτερον αὐτὸ θέμα δὲν ἔχετε κἂν ἀνάγκην νὰ φύγετε ἀπὸ τὸν Κώδικα. Πρόκειται περὶ θέματος, εἰς τὸ ὁποῖον οὐσιαστικῶς, ἔπρεπε νὰ ἔχῃ δοθῆ ἑρμηνεία. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, προηγουμένως, ἐξήγησαν ὅτι, τόσον τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὅσον καὶ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἀπεφάνθησαν περὶ τοῦ δικαίου τῆς ἀπόψεως αὐτῆς. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, ἐὰν τὸ ἐξετάσητε, τὸ νοφοὺς, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν, ἐντὸς πόσων ἡμερῶν ἐξεδόθη, διότι δὲν ἔχομεν τὰ ἴδια τὰ νοφοὺς, ὅπως ἀρχικῶς ἐξεδόθησαν, ἀλλὰ κατὰ διαστήματα, ὅπως εἶχον τὴν εὐκαιρίαν οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ σᾶς ἐκθέσουν, ἐτροποποιοῦντο, ἀπεσύροντο, ἐξεδίδοντο νέα καὶ κατεστρέφοντο τὰ παλαιά. Πῶς θέλετε, κατὰ συνέπειαν, ἕνας ὑπάλληλος, γεννηθεὶς ὑπὸ τουρκικὸν καθεστώς, πρὸ τοῦ 1905 νὰ δύναται νὰ ἀποδείξῃ ὅτι τὸ νοφοὺς ἐξεδόθη ἐντὸς 90 ἡμερῶν; Πιθανώτατα νὰ ἐξεδόθη, ἴσως εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, νὰ εἶναι βέβαιον ὅτι ἐξεδόθη, εἰς ἄλλας νὰ μὴ εἶναι βέβαιον ὅτι ἐξεδόθη, διότι ὁ τουρκικὸς νόμος προέβλεπεν ἔτος, ἀλλά, πάντως, καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν, ποὺ ἐξεδόθη, πῶς θέλετε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀποδείξῃ πότε ἐξεδόθη; Νομίζω, ὅτι εἶναι, κατ’ ἐξοχήν, μία δικαία περίπτωσις, ἡ ὁποία εὑρίσκει ὁλόκληρον τὸ Σῶμα σύμφωνον καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἐπιμείνῃ καὶ ἐὰν θέλῃ νὰ ἀποδώσῃ δίκαιον πρὸς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ νὰ μὴ τοὺς θυσιάσῃ, καὶ τοὺς σφαγιάσῃ πρὸς χάριν ἑνὸς νεκροῦ τύπου, πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν προτεινομένην τροπολογίαν. Πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὴν ψήφισιν τῆς διατάξεως, ὡς προτείνεται καὶ ὡς τὴν ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§243Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω ἔστω καὶ χωρὶς «νοφοὺς» εἰδικόν. Δυσκολεύομαι νὰ ἀποδεχθῶ ἀπόψε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ὄχι διότι — πιστεύσατέ με — δὲν θέλω νὰ δεχθῶ κάτι, τὸ ὁποῖον τόσοι κ.κ. συνάδελφοι ζητοῦν, ἀλλὰ διότι θέλω, εἰλικρινῶς, νὰ προσέξωμεν πολὺ τὴν ὑπόθεσιν. Ἐδῶ ἔχω μίαν ὁμόφωνον καὶ ὁμόψηφον ἀπόφασιν τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἀπὸ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον δὲν ἔθεσεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, καὶ εἶναι τεταγμένον νὰ ἐποπτεύῃ εἰς ὅλα τὰ θέματα τὰ δημοσιοϋπαλληλικὰ, ἡ ὁποία εἶναι ἀντίθετος καὶ ὄχι μόνον ὁμόφωνος, ἀλλὰ καὶ διεξοδικὴ, καὶ ἐπισημαίνει τοὺς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι θὰ προκύψουν ἀπὸ μίαν τοιαύτην ἀπόφασιν. Ἤκουσα μετὰ πολλῆς προσοχῆς τὰ ἐπιχειρήματα τῶν κ.κ. συναδέλφων καὶ πείθομαι ὅτι τὸ πρᾶγμα ἔχει ἀνάγκην περισσοτέρας ἐρεύνης. Διότι εἶναι πιθανὸν ἡ γνωμάτευσις, κατὰ ἕνα ποσοστόν, τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. νὰ πρέπει νὰ ξαναμελετηθῇ καὶ νὰ μὴ γίνῃ δεκτή. Ὅμως δὲν πείθομαι τόσον εὔκολα, ἀπόψε, ἔπειτα ἀπὸ ὅσα ἤκουσα, νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ διατρέξω ὅλους τοὺς κινδύνους. Ὑπενθυμίζω εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους, πρὸ ποίων δυσκολιῶν εὑρίσκετο τὸ Κράτος, πρό τινος ἀκόμη, ὅπου ὅταν ἔφθανε κάθε ὑπάλληλος εἰς τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας ἐπεκαλεῖτο χαρτιὰ ἐπὶ χαρτιῶν, διὰ νὰ διορθώσῃ αὐτὴν τὴν περιώνυμον ἡλικίαν. Πρό τινος, ἀκόμη, ἀνέφερα εἰς τὴν Βουλὴν περίπτωσιν ἑνὸς ἀνωτάτου διοικητικοῦ δικαστοῦ, ὁ ὁποῖος ἠμφισβήτησεν ὅτι εἶναι 70 ἐτῶν καὶ ἐνῷ τὰ χαρτιὰ ἔλεγον ὅτι εἶναι 70, αὐτὸς ἐπέμεινεν ὅτι εἶναι 68. Προφανῶς ἦτο τὸ πρῶτον σωστὸν καὶ ἐγώ, προσωπικῶς, τὸν παρεκάλεσα νὰ μὴ σπιλώσῃ κατὰ ἕνα τοιοῦτον τρόπον, μίαν ἱστορίαν, ἡ ὁποία ἦτο πράγματι μία λαμπρὰ προσπάθεια. Μ’ ὅλα ταῦτα, ἐπειδὴ τὸ γῆρας, οὐ γὰρ ἔρχεται μόνον, κατέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ἠναγκάσθηκε τότε, νὰ εἴπῃ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τῆς Ἐπαρχίας του νὰ ἐρευνήσῃ καὶ νὰ εὕρῃ τὸ βιβλίον τοῦ Παπᾶ. Ἐννοεῖται ὅτι ἡ προσφυγή του εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἀπερρίφθη. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ἀναγκάζομεν τὸν κόσμον νὰ καταφεύγῃ εἰς ἐνεργείας αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι σωσταί. Εἶναι φυσικὸν τοῦτο. Αἱ ἀνθρώπιναι ἀδυναμίαι εἶναι συγγνωστές, τὰς ἔχομεν ὅλοι καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι τὰς ἐπικρίνομεν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει ἀπόψε νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς μίαν τοιαύτην ἄποψιν, προτοῦ τὴν μελετήσωμεν. Διότι καὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται διὰ τὰ «νοφούς», εἶναι 4 ἕως 5 Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἦλθον καὶ ἐδήλωσαν τὴν ἡλικίαν των καὶ βάσει αὐτῆς ἐπῆγαν ἢ δὲν ἐπῆγαν στρατιῶται, καὶ ἔρχονται τώρα, τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ λέγουν ὅτι αὐτὸ ποὺ ἐδηλώσαμεν δὲν εἶναι σωστόν, ἐπικαλούμενοι ἕνα «νοφούς». Πιθανὸν νὰ εἶναι τοῦτο σωστόν. Κατ’ ἐμὲ θὰ ἔπρεπεν ὅτι ἴσχυε δι’ ὅλην τὴν διαδρομὴν τῆς ζωῆς, νὰ ἰσχύῃ καὶ εἰς τὸ τέλος αὐτῆς. Ἀσχέτως ὅμως, αὐτῆς τῆς βάσεως, ἡ ὁποία νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν σχετικῶν ζητημάτων, τί λέγει τὸ Α.Σ.Δ.Υ.; Λέγει, ὅτι, ἐὰν ἐπιμείνωμεν εἰς τὰς 90 ἡμέρας, διὰ τὰ «νοφούς» τὰ ἑλληνικά, τὸ κάμνομεν, διότι θέλομεν νὰ μὴ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν τὰ διάφορα χαρτιά, τὰ ὁποῖα καθυστερημένα συνετάχθησαν ἔστω καὶ εἰς τὸ χωριό. Ἐτέθη δηλαδὴ ἓν ὅριον, ὥστε ἡ ληξιαρχικὴ πρᾶξις νὰ θεωρῆται ὡς τὸ κυριώτερον στοιχεῖον, ἐφ’ ὅσον ὅμως ἔγινε καὶ ὄχι ἐκ τῶν ὑστέρων θεωρουμένη ὡς κατ’ οἰκονομίαν γενομένη. Ἐφ’ ὅσον καὶ διὰ τὰ Ἑλληνικὰ πιστοποιητικὰ καὶ διὰ τὰς ληξιαρχικὰς τῶν Ἑλλήνων πράξεις ὑπάρχει τὸ ὅριον τῶν 90 ἡμερῶν, τὸ ὅριον αὐτὸ εἶναι ἐπιβεβλημένον, νὰ ληφθῇ ὡς βάσις καὶ διὰ τὰ ξένα, τόσῳ μᾶλλον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ Α.Σ.Δ.Υ. Καὶ ἡ διεθνὴς νομοθεσία καὶ τὰ ξένα συγγράμματα, ὅλα ὁμιλοῦν σχετικῶς μὲ τοὺς νόμους τῆς παλαιᾶς Τουρκίας καὶ μὲ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον ἐφηρμόζοντο οὗτοι, ὁμιλοῦν, λέγω, κατὰ τρόπον ἀρκετὰ ἐπιφυλακτικὸν καὶ λέγουν ὅτι οἱ νόμοι οὗτοι οὐδόλως ἐφηρμόζοντο... Εἶναι τοῦτο ἡ μεγαλυτέρα ἀντίθεσις, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ φαντασθῇ κανείς. Βλέπετε ὅτι ὑπάρχει τὸ ἀδήλωτον. Ἐπρόσεξα πολὺ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. συναδέλφου καὶ τὸν πληροφορῶ ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ἢ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἢ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἄλλοι νὰ ἀποφανθῇ. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἀποδοχὴν ἀπόψε τῆς τροπολογίας σας. Ἀφήσατε νὰ τὴν μελετήσωμεν.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9 τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον λαμβάνει τὸν ἀριθμὸν 11;

§245ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9 τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον λαμβάνει τὸν ἀριθμὸν 11. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2500)1953», ὡς ἐτροποποιήθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§247ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.).