1953.12.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 20η

Παρασκευὴ 18 Δεκεμβρίου 1953

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.15′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Καρότσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 141706)12.12.1953 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Λεβαδείας Δημητρίου Παπασπύρου, κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει διὰ τοῦ τύπου καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 138854 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Κεφαλληνίας κ. Σ. Λιβαδᾶ κατηγορουμένου ἐπὶ ἐξυβρίσει καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 141740)9.12. 1953 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν Κων. Μουρατίδου, κατηγορουμένου ἐπὶ ἀντιστάσει κατὰ τῆς πολιτειακῆς ἐξουσίας καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπονται ἅπασαι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 390080)15.12.53 ἐγγράφου του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρὰ ταύτης χορήγησιν πιστώσεως δραχ. δύο δισεκατομμυρίων (2.000.000.000) πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διαθετέας ὑπὸ ταύτης διὰ τὴν καταβολὴν ἐξόδων ἐπεξεργασίας 450.000 ὀκάδων καπνῶν Μπασῆ, Μπαλῆ, Προσωτσάνης κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Πολυζωγόπουλος Ἠλείας, Α. Γεροκωστόπουλος Πατρῶν, Κ. Μπαροῦνος Ἰθάκης, Ν. Ζορμπᾶς Χίου, Ε. Πέτσος καὶ Θ. Ἀνδρεάδης Πέλλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Βάσως Ἀποστολοπούλου, διαμαρτυρομένης διὰ σκληρὰν καὶ βάναυσον συμπεριφορὰν τῆς καθηγητρίας τοῦ Αʹ Γυμνασίου Θηλέων Ἀθηνῶν δίδος Παλλικάρη πρὸς τὴν θυγατέρα της Ἄνναν Ἀποστολοπούλου, μαθητρίας τοῦ ὡς ἄνω Γυμνασίου, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας ἡ τελευταία ἀπεπειράθη νὰ αὐτοκτονήσῃ καὶ ζητούσης διενέργειαν ἀνακρίσεων κλπ., κατὰ τῆς ἐν λόγῳ καθηγητρίας. Οἱ βουλευταὶ Κατερίνης κ.κ. Κ. Δημόπουλος καὶ Δ. Δημάδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ περιφερείας Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος χορήγησιν δανείων πρὸς ἀνέγερσιν σταύλων διὰ τὰ ζῶα των. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Σ. Λιβαδᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργοκτηματιῶν Ληξουρίου, ζητούντων ἐπέκτασιν καὶ εἰς τὴν τάξιν αὐτῶν, τῶν εὐεργετικῶν οἰκονομικῶν μέτρων, τῶν ληφθέντων παρὰ τῆς Κυβερνήσεως πρὸς προστασίαν τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν διὰ τὴν συμπληρωματικὴν αὐτοστέγασιν καὶ συστηματικὴν καλλιέργειαν ὡς καὶ τὴν διαρρύθμισιν τοῦ περὶ ἀγροληψιῶν Νόμου. Ὁ βουλευτὴς Ναυπλίας κ. Β. Βραχνὸς καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς γονέων ἐπιλαχόντων ὑποψηφίων τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ζητούσης εἰσαγωγὴν εἰς τὴν ἐν λόγῳ Σχολὴν καὶ τῶν ἐπιλαχόντων ὑποψηφίων παραλλήλως μὲ τὴν ἐγγραφὴν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ φοιτητῶν. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Παξῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν Ὑποκαταστήματος Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ζητούντων ἀναθεώρησιν ἀποφάσεως τῆς Διοικήσεως. Οἱ βουλευταὶ Ἐδέσσης κ.κ. Ε. Πέτσος καὶ Θ. Ἀνδρεάδης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Νέας Ζωῆς Ἐδέσσης, αἰτουμένου τὴν μὴ ἐγκατάστασιν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Νέας Ζωῆς κτηνοτρόφων οὐδεμίαν ἐχόντων σχέσιν πρὸς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν κλπ. Οἱ βουλευταὶ Ἐδέσσης κ.κ. Θ. Ἀνδρεάδης καὶ Ε. Πέτσος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Φιλοπροόδου Συλλόγου Ἐδέσσης «Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος», αἰτοῦντος τὴν ἔκδοσιν Β. Δ. διὰ τὴν διενέργειαν Πανελληνίου ἐράνου διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἀνδριάντος τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου ἐν τῇ πόλει τῆς Ἐδέσσης. Οἱ βουλευταὶ Ἐδέσσης κ.κ. Θ. Ἀνδρεάδης καὶ Ε. Πέτσος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ὀργανώσεως Μακεδονομάχων «Ὁ Παῦλος Μελᾶς» Θεσσαλονίκης, ζητούσης τὴν ἐπαναφορὰν τῶν διὰ τοῦ Α. Ν. 2185)1952 καταργηθέντων 126 καὶ 156 ἄρθρων τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος, δυνάμει τῶν ὁποίων παρείχετο εἰς τοὺς Μακεδονομάχους κλῆρος τιμῆς ἕνεκεν καὶ κατὰ προτίμησιν παντὸς ἄλλου καὶ τὴν ἐγγραφὴν εἰς τὴν ἐπετηρίδα τῶν Μακεδομάχων τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν ὅσων τὰ ὀνόματα παρελείφθησαν ἐκ παραδρομῆς. Ὁ βουλευτὴς Μεσολογγίου κ. Π. Σταυρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων Μεσολογγίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καθυστέρησιν καταβολῆς τῆς συντάξεώς των παρὰ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων. Οἱ βουλευταὶ Λασηθίου κ.κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Ε. Χλουβεράκης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Φοιτητῶν Ἰατρικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ζητοῦντος ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῶν ἐργαστηριακῶν ἀσκήσεων τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν Ἰδιοκτητῶν Συνοικισμοῦ Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς, διαμαρτυρομένου διότι μετὰ 20ετίαν καλοῦνται νὰ ἐξαγοράσουν ἐκ νέου, τὰ προσφυγικὰ οἰκόπεδα, ἐφ’ ὧν ἔχουν ἀνεγείρει οἰκοδομὰς καὶ ζητούντων ἐξαίρεσιν αὐτῶν ἐκ τῆς νέας ταύτης πληρωμῆς. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Π. Πολυχρονίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Νομοῦ Χανίων, ζητούσης ἀπαλλαγὴν ἐκ τοῦ ἐπιβληθέντος προσθέτου 3% μηνιαίως ἐπὶ τῶν δανείων ἀνασυγκροτήσεως τῶν μὴ ἐξοφληθέντων εἰσέτι. Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Βασιλείου Τασούλη, κατοίκου Σκουτερᾶς Τριχωνίδος, ζητοῦντος χορήγησιν ὑλικῶν στεγάσεως κλπ. πρὸς ἀνοικοδόμησιν τῆς ὑπὸ τῶν Γερμανῶν πυρποληθείσης οἰκίας του. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐμπόρων νωπῶν καὶ ξηρῶν καρπῶν Πειραιῶς, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς γενομένας συνεχεῖς ἀνακατατάξεις ἐπιτηδευματιῶν καὶ ζητοῦντος προσδιορισμὸν συμφώνως τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Κ.Φ.Κ.Π. (Ν. 1640), τοῦ προσήκοντος εἰς τὸ χονδρεμπόριον ὀπωρολαχανικῶν συντελεστοῦ καθαρῶν κερδῶν. Οἱ βουλευταὶ Καρδίτσης κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, Κ. Βασαρδάνης καὶ Λ. Βαμπούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Καπνικοῦ Συλλόγου Κοινότητος Φαναρίου Καρδίτσης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ καταβολὴν εἰσέτι διαφορᾶς πωλήσεως καπνῶν ἐσοδείας 1952 καὶ ζητοῦντος ταχεῖαν καταβολὴν αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων Δήμου Καρδίτσης, ὑπηρετησάντων ἐπὶ 25ετίαν καὶ ἀπολυθέντων τὸ 1949, κατόπιν τῆς καταργήσεως τῶν διαπυλίων τελῶν, ζητούντων τὴν ὑπαγωγήν των εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ τὴν συνταξιοδότησίν των παρ’ αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον ἔχουν καὶ ἐπικουρικὸν Ταμεῖον Συντάξεως, ἢ τὴν ἐπαναπρόσληψίν των εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Δήμου Καρδίτσης. Ὁ βουλευτὴς Καλαμῶν κ. Ν. Κάρτσωνας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Καλαμῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 1846 περὶ διακοπῆς ἐπιδοτήσεως ἐποχιακῶς ἐργαζομένων καὶ ἡμμαπασχολουμένων ἐργατῶν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Δ. Κυριάκου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Φυσιολατρικοῦ Συλλόγου «Ὁ Ἀηλιᾶς Σερρῶν», διαμαρτυρομένου διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν ὡς ἀνταλλαξίμου περιουσίας τῆς παραχωρηθείσης παρὰ τοῦ Δημοσίου κατὰ τὸ ἔτος 1929 ἐκτάσεως καὶ ζητούσης ἀπόδοσιν αὐτῆς εἰς τὸν ἐν λόγῳ Σύλλογον. Οἱ βουλευταὶ Καβάλας κ.κ. Α. Δρόσος καὶ Δ. Μυλωνᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Φυματικῶν Καβάλας, ζητούσης χορήγησιν ἀεροθεραπείας εἰς τοὺς φυματικούς, αὔξησιν τῶν συντάξεων καὶ ἐπιδομάτων κατὰ 50% κλπ. Οἱ βουλευταὶ Καλαμῶν κ. Ν. Κάρτσωνας καὶ Κατερίνης κ. Δ. Δημάδης καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Διδασκαλικῶν Συλλόγων Καλαμῶν καὶ Πιερίας, ζητούντων διαβάθμισιν τοῦ κλάδου των καὶ ἐν γένει προαγωγήν των, ὅπως συμβαίνει καὶ εἰς λοιποὺς ὑπαλλήλους ἄλλων Ὑπουργείων, ἵνα μὴ οὗτοι εὑρίσκωνται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Δ. Κυριάκου καταθέτει ψήφισμα τοῦ Συνεδρίου Σαγματοποιῶν–Πεταλωτῶν Ἑλλάδος, ζητούντων χορήγησιν ἀποζημιώσεως, ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὸν φόρον ἐπιτηδεύματος κλπ. Οἱ βουλευταὶ Καρδίτσης κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Κ. Βασαρδάνης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Καπνοπαραγωγῶν Μητροπόλεως Καρδίτσης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ καταβολὴν ἐπιδοτήσεως ὑπὸ Ἀγροτραπέζης Καρδίτσης καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως, πωληθέντων πρὸ τῆς 9.4.53 καὶ ζητοῦντος ἄμεσον ἐπιδότησιν αὐτῶν. Οἱ κ.κ. Θ. Καψάλης (Ὑπ. Συντονισμοῦ) καὶ Λ. Εὐταξίας (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ φόρους, κρατήσεις κλπ. ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἢ τρίτων τῶν πάσης φύσεως προμηθειῶν, ἐφοδίων καὶ ἔργων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν σεισμοπλήκτων νήσων». Οἱ κ.κ. Δ. Μπαμπάκος (Ὑπ. Δικαιοσύνης) καὶ Λ. Εὐταξίας (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐν ἐκπαιδευτικῇ ἀδείᾳ δικαστικῶν λειτουργῶν». Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ANTI–DU-MPING καὶ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων». 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως νόμων ἁρμοδιότητος τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους», καὶ 3) «περὶ διαθέσεως ποσοῦ δι’ ἐνίσχυσιν τοῦ κληροδοτήματος Δ. Δημητριάδη πρὸς ἀνέγερσιν Ὠτορινολαρυγγολογικῆς Κλινικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν». Ὁ κ. Λ. Εὐταξίας (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἐκποιήσεως ἐμπορευμάτων ἀγορασθέντων ἐπὶ Κατοχῆς καὶ εὑρισκομένων ἐν Δυτικῇ Γερμανίᾳ», καὶ 2) «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀνακυπτόντων ἐκ τῆς ἀνωμάλου διαθέσεως οἰκιακῶν σκευῶν εἰσαχθέντων ἀτελῶς». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῶν ταχυδρομικῶν τελῶν, τῶν ἐπιστολῶν καταγωγῆς νήσων Ζακύνθου, Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Βουδούρης, Π. Λεβαντῆς, Ι. Τζηρίδης, Σ. Παπάζης, Γ. Τζαμαλούκας, Α. Χατζηνώτας, Π. Τσακιρίδης καὶ Α. Παπαβαλσάμης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 26 τοῦ Α. Ν. 1323) 1949 «περὶ τῶν ἐπὶ κατοχῆς συναφθεισῶν ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βενέτης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως νομοθετημάτων ἐκδοθέντων κατὰ τὴν περίοδον τῆς ξενικῆς κατοχῆς, ἀφορώντων εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Μεταλλείων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν ἢ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἐπειδὴ εἶναι πιθανὸν ἡ συνεδρίασις νὰ λυθῇ βραδύτερον, ἐλλείψει ἀπαρτίας, διότι πολλάκις συνέβη τοῦτο, καὶ δὲν θὰ εἶναι ἐφικτὴ ἡ λῆψις ἀποφάσεως, ἐπιθυμῶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος, τὸ ἐρώτημα, ἐὰν δέχεται νὰ διακόψωμεν τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς ἀπόψε, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συνεδριάσεως, λόγῳ τῶν ἑορτῶν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§7Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ συζητηθοῦν αἱ ἐκκρεμεῖς ἐπερωτήσεις περὶ τοῦ ἐλαίου καὶ τῶν λιπασμάτων.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ διακόψῃ ἀπόψε, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συνεδριάσεως τὰς ἐργασίας της; Οἱ παραδεχόμενοι, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐπίσης, ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται νὰ διακόψωμεν διὰ τὴν 11 ἢ τὴν 18 Ἰανουαρίου; Οἱ παραδεχόμενοι ὅπως διακόψωμεν διὰ τὴν 18 Ἰανουαρίου, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἑπομένως, ἡ Βουλὴ θὰ ἐπαναλάβῃ τὰς ἐργασίας της τὴν 18.1.1954.

§11Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καταργεῖται ὁ ἔλεγχος.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, ἐὰν ἐλήφθη μία ἀπόφασις, τοῦτο ἐγένετο διότι ἐὰν φύγουν οἱ βουλευταί, δὲν θὰ ἔχωμεν ἀπαρτίαν καὶ δὲν δυνάμεθα κατόπιν νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν. Δὲν ἔχετε, παρὰ νὰ παραμείνετε διὰ νὰ συνεχισθῇ ὁ ἔλεγχος. Οὐδεὶς θὰ σᾶς ἐμποδίσῃ ἐν προκειμένῳ, διότι ἡ συνεδρίασις θὰ συνεχισθῇ μέχρις ὅτου λυθῇ κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἢ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Σώματος ἢ ἐλλείψει ἀπαρτίας.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, σχετικῶς μὲ αἰτηθεῖσαν ἀναστολὴν εἰσπράξεως χορηγηθέντων ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν δανείων κλπ. Διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ τὰ ληφθησόμενα διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἑσπεριδοειδῶν μέτρα.

§13Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἀναβάλλεται.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρώτησις τοῦ κ. Ε. Μπακλατζῆ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης σχετικῶς μὲ τὴν μὴ χορήγησιν ὑπὸ τοῦ Γ.Ε.Σ. πιστοποιητικῶν διὰ τὴν χορήγησιν συντάξεως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν θυμάτων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, διαγράφεται.

§15Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν ἐπειδὴ ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου ἔχει κάποιαν γενικωτέραν σημασίαν καὶ ἐνδιαφέρει πλείστας ὅσας περιφερείας, νὰ παρεκαλοῦντο οἱ ἐνδιαφερόμενοι κ. Ὑπουργοί, νὰ εὑρίσκωνται ἐδῶ κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς συζητήσεως. Θὰ ἦτο καλὸν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις πρὸ τῶν διακοπῶν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ κληθοῦν οἱ κ.κ. Ὑπουργοί.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἁρμόδιος, διὰ τὴν ἐπερώτησιν ταύτην, εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, τὸν ὁποῖον θὰ παρακαλέσω νὰ προσέλθῃ. Ἐν τῷ μεταξὺ θὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Παιδείας, σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Ρόδου, τῶν ἐπιλαχόντων κατὰ τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τοῦ 1953.

§17Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατέθεσα ἐρώτησιν πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς ἐπιλαχόντας τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ρόδου. Μολονότι ὑπῆρχον 100 μετεκπαιδευόμενοι διδάσκαλοι, ἡ Παιδαγωγικὴ Ἀκαδημία Ρόδου διαθέτει χῶρον τεράστιον καὶ τὸ προσωπικόν της εἶναι πλῆρες, ἐν τούτοις ἐπιλαχόντας δὲν προσέλαβεν ἐνῷ ἦτο δυνατὸν νὰ προσληφθοῦν ἐπιλαχόντες. Προσελήφθησαν μόνον τὰ τέκνα θυμάτων πολέμου, ὁ δὲ κ. διευθυντὴς τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ρόδου εἰσηγήθη τὴν πρόσληψιν πέντε ἐπιλαχόντων ἀρρένων καὶ πέντε θηλέων. Ζητῶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπιλαχόντων καὶ νὰ ἀναβιβάσῃ τοῦτον τοὐλάχιστον εἰς 10 ἄρρενας καὶ 10 θήλεις. Χῶρος ὑπάρχει, προσωπικὸν πλῆρες ὑπάρχει, ἑπομένως δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος διὰ νὰ μὴ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τῶν ἐπιλαχόντων τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ρόδου, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ μοναδικὸν ἵδρυμα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§19Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πρόκειται περὶ δύο θυμάτων πολέμου, τὰ ὁποῖα ἔδωσαν ἐξετάσεις εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Ρόδου καὶ ἦλθον εἰς τὴν πρώτην δεκάδα ἐπιτυχίας. Ἡ ἐπιτροπὴ γιὰ μισὸ χιλιοστὸν κατὰ τὴν μέτρησιν τοῦ ἀναστήματος εἶπεν ὅτι ὑπολείπονται εἰς τὸ ἀνάστημα. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δώσῃ μίαν ἐντολὴν εἰς τὴν Ἀκαδημίαν διὰ νὰ εἰσέλθουν τὰ κορίτσια αὐτὰ εἰς τὴν Ἀκαδημίαν, ἐφ’ ὅσον ἐπέτυχον καὶ εἶναι εἰς τὴν πρώτην δεκάδα, δὲν προσελήφθησαν δὲ διὰ μισὸ χιλιοστόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§21Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπουρ. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων). Ἀπαντῶν εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου Ζαννῆ διὰ τοὺς ἐπιλαχόντας τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ρόδου, ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλὴν κάτι τὸ ὁποῖον γνωρίζει ἤδη, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων εἰς ἑκάστην Ἀκαδημίαν ὁρίζεται ὑπὸ τοῦ νόμου κατ’ ἀνώτατον ὅριον εἰς 40 δι’ ἕκαστον τμῆμα. Εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας προστίθεται ἕνα ποσοστὸν διὰ τέκνα ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, τέκνα ἐκπαιδευτικῶν καὶ τέκνα πολυτέκνων. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἰσήχθη καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Πέραν αὐτοῦ, κ. συνάδελφοι, καὶ τὸ λεχθὲν ὅτι ὑπάρχει ὑπερεπάρκεια προσωπικοῦ, δὲν ἀνταποκρίνεται πλήρως πρὸς τὰ πράγματα, διότι ὑπάρχει ἐκεῖ εἷς μόνον παιδαγωγὸς καὶ δεύτερος ὁ ὑποδιευθυντὴς τῆς Ἀκαδημίας, ὁ ὁποῖος δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου μετετέθη εἰς Μυτιλήνην, ὅπου ὑπάρχει μεγαλυτέρα πράγματι ἀνάγκη. Κατὰ συνέπειαν ὄχι μόνον τυπικὸς λόγος στηριζόμενος εἰς τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικοὶ λόγοι λόγῳ τῆς ἐλλείψεως προσωπικοῦ ἐπιβάλλουν νὰ παραμείνωμεν εἰς τὸν ἀριθμὸν τὸν ὁποῖον ὁρίζει ὁ νόμος. Ἄλλωστε καὶ ἐὰν συνέτρεχον οὐσιαστικοὶ λόγοι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παραβῶ τὸν νόμον καὶ οὔτε θὰ ἦτο δυνατὸν δι’ ἑκάστην Ἀκαδημίαν νὰ γίνεται ἐκ τῶν ὑστέρων ἕνας νόμος διὰ 3–4 ὑποψηφίους

§22Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἀναστήματος κ. Ὑπουργέ.

§23Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπουργ. Ἐθνικῆς Παιδείας). Τὸ ζήτημα τοῦ ἀναστήματος θὰ τὸ ἐξετάσω.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν ὑπουργὸν Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τοὺς ὑπευθύνους διὰ τὴν ἔλλειψιν λιπασμάτων.

§25Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν πρόσφατον ἐπίσκεψίν μου εἰς τὴν ὕπαιθρον τῆς Ρόδου, διεπίστωσα μὲ λύπην τὴν ἀγανάκτησιν τῶν γεωργῶν διὰ τὴν ἔλλειψιν λιπασμάτων, διότι ἤρχισεν ἡ ἄροσις τῶν ἀγρῶν χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἱκανὴ ποσότης λιπασμάτων. Ὑποβάλλω τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἢ εἰς τὸν ἀντικαταστάτην αὐτοῦ.....

§26Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§27Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως διὰ τὰ λιπάσματα ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ζητῶ δὲ νὰ μοῦ δοθῇ ἱκανοποιητικὴ ἀπάντησις διατὶ δὲν ὑπάρχουν λιπάσματα φωσφοροῦχα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις διὰ τὰ λιπάσματα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Παιδείας σχετικῶς μὲ τὴν μὴ εἰσέτι πλήρωσιν τῆς θέσεως Ἐπιθεωρητοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Δωδεκανήσου.

§30Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπέβαλον τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, διότι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἡ διεύθυνσις Μ. Ἐκπαιδεύσεως Δωδεκανήσου εἶναι κενή. Ὁ ὑπηρετῶν ἐκεῖ ἐκπαιδευτικὸς μετετέθη εἰς Ἀθήνας. Δὲν διαφεύγει οὐδενὸς τὴν προσοχήν, ποία ἡ σημασία τῆς πληρώσεως αὐτῆς τῆς θέσεως τοῦ διευθυντοῦ Μ. Ἐκπαιδεύσεως εἰς τὰ Δωδεκάνησα, ἔπειτα ἀπὸ τόσα ἔτη δουλείας ὅπου τὰ γυμνάσιά μας καὶ τὰ σχολεῖα μας λειτουργοῦν πλημμελῶς. Ἐπιβάλλεται κύριοι συνάδελφοι, ἡ παρουσία τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μ. Ἐκπαιδεύσεως, διὰ νὰ λειτουργήσουν τώρα κανονικὰ τὰ σχολεῖα, τόσον τῆς Μέσης ὅσον καὶ τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως. Καὶ ζητῶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Παιδείας, νὰ μὲ πληροφορήσῃ πότε σκέπτεται ἐπὶ τέλους νὰ πληρώσῃ τὴν θέσιν αὐτήν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§32Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ. καὶ Θρησκ.). Τὸ ζήτημα τῆς πληρώσεως τῆς θέσεως τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δωδεκανήσου ἔτυχε κάποιας ἀναβολῆς ὀφειλομένης εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου 2500, κατόπιν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὁποίου θὰ κριθῇ ποῖαι εἶναι αἱ διατηρητέαι θέσεις. Εὐθὺς ὡς λήξῃ ἡ διαδικασία τοῦ Νόμου 2500 θὰ πληρωθῇ ἡ θέσις αὐτή. Συναφῶς πρὸς τὸ παράπονον τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι μόλις προσφάτως ἐστείλαμεν 35 δημοδιδασκάλους εἰς Δωδεκάνησα καὶ οὕτω, ἡ ἀναλογία μεταξὺ μαθητῶν καὶ διδασκάλων εἶναι 1:30, δηλαδὴ κατωτέρα ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προβλέπει ὁ Νόμος.

§33Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι θέμα διορισμοῦ δημοδιδασκάλων, εἶναι θέμα διορισμοῦ διευθυντοῦ Μ. Ἐκπαιδεύσεως.

§34Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ. καὶ Θρησκ.). Ἀπήντησα εἰς τὸ θέμα αὐτό. Δὲν ὑπάρχει ἔλλειψις ἐνδιαφέροντος πρὸς τὴν παιδείαν τῆς Δωδεκανήσου.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐκφωνήσω τὴν ὑπ’ ἀριθ. 25 διότι βλέπω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων ἐδῶ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαηλιοῦ ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορῶν τῶν Κοινοτήτων Λυσσαρίας κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν χάραξιν τῆς ὁδοῦ Δημητσάνης–Ζατούνης πρὸς Ἡραίαν, ἀπευθυνομένων πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων.

§37Η. ΠΑΠΑΗΛΙΟΥ. Συνιστῶμεν τὴν ἀναφοράν. Γνωρίζομεν, ἐξ ἀμέσου ἀντιλήψεως τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ τῆς Ἡραίας. Παρακαλοῦμεν καὶ δὲν ἀμφιβάλλομεν, ὅτι θὰ δώσῃ τὴν δέουσαν ἐντολήν, ἵνα ἐξετασθῇ μετ’ εὐμενείας τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Λυσσαρίας, Ἀετοράχης καὶ Σαρακηνίου.

§38Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπουργ. Δημ. Ἔργων). Κατὰ τὴν τελευταίαν ἐπίσκεψίν μου, ἐπελήφθην προσωπικῶς τοῦ θέματος καὶ θὰ δώσω τὰς δεούσας ἐντολάς.

§39Η. ΠΑΠΑΗΛΙΟΥ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος διὰ τοῦτο, νὰ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου, ὅσον καὶ τὰς εὐχαριστίας τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας ἐκείνης. Παρακαλοῦμεν ὅμως καὶ πάλιν, διὰ τὴν εὐμενῆ ἐξέτασιν τῶν αἰτήσεων αὐτῶν. Εἶναι τοῦτο ἔργον δικαιοσύνης, θέλει δὲ ἐξυπηρετηθῆ σχετικῶς πληθυσμός, ἐχόμενος τῶν εὐγενῶν παραδόσεων τῆς χώρας μας.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἂς εἰδοποιηθοῦν παρακαλῶ οἱ κύριοι Ὑπουργοί, νὰ παραστοῦν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων διὰ νὰ μὴ ὑποχρεωθῶμεν νὰ συζητήσωμεν καὶ τὴν Δευτέραν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅπως γνωρίζετε, ἡ ἡμερησία διάταξις ἀποστέλλεται ἐγκαίρως εἰς ὅλους τοὺς κ. κ. βουλευτὰς καὶ Ὑπουργούς, ἵνα λάβωσι γνῶσιν καὶ παρίστανται κατὰ τὴν συζήτησιν. Πάντως κατόπιν τῆς ἐκφρασθείσης ἐπιθυμίας τοῦ κ. Συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων κ. Βενιζέλου, εἰδοποίησα τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου κ. Παπαληγούραν νὰ παραστῇ εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι τὸν ἀφοροῦν. Παρακαλῶ νὰ διακόψωμεν ἐπὶ 5′ λεπτὰ τὴν συνεδρίασιν, ἵνα κληθοῦν καὶ εἰσέλθουν οἱ κ.κ. Ὑπουργοί.

§43ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Ὥρα 6.45′ μ. μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 7 μ. μ.).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Κύριοι βουλευταί, αἱ ἐπερωτήσεις 1) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν κ.κ. Ε. Κοθοῆ Κ. Μαρῆ, Μ. Χλουβεράκη καὶ Ι. Παπαμαστοράκη, 2) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 τῶν κ.κ. Ν. Μαλλιάκα, Ε. Κοθοῆ. Κ. Μαρῆ, Μ. Χλουβεράκη καὶ Ι. Παπαμαστοράκη, 3) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 16 τοῦ κ. Σ. Μπίρη καὶ 4) ἡ ὑπ’ ἀριθ. 27 τοῦ κ. Μητσοτάκη, ὡς ἀναφερόμεναι ἅπασαι εἰς ζητήματα ἀφορῶντα τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαίου, εἶναι συναφεῖς, ἀπευθύνονται δὲ ὅλαι πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου καὶ παρακαλῶ νὰ συνδυασθῶσι κατὰ τὴν συζήτησιν.

§45ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον.

§47Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ Λέσβος, κ. βουλευταί, εἶχεν ἐφέτος τὸ ἀτύχημα νὰ πληγῇ ἀπὸ πρωτοφανεῖς θεομηνίας. Ἀπὸ σεισμούς, πλημμύρας καὶ ἀπὸ τυφῶνα, ὁ ὁποῖος εἰς διάστημα ὀλίγων λεπτῶν ἐξερίζωσε καὶ κατέστρεψε χιλιάδας ἐλαιοδένδρων. Αἱ περιπτώσεις αὐταὶ τῶν θεομηνιῶν βεβαίως εἶναι ἀνώτεραι τῆς ἀνθρωπίνης δυνάμεως, διότι ὁ ἄνθρωπος δὲν δύναται, οὔτε νὰ τὰς προβλέψῃ, οὔτε νὰ τὰς προλάβῃ, οὔτε νὰ τὰς ἀντιμετωπίσῃ. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ὤφειλε νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς εἰς τοὺς παθόντας καὶ νὰ τοὺς συντρέξῃ εἰς τὴν δυστυχίαν των. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἀνταπεκρίθη εἰς τοῦτο, διατηροῦμεν ζωηρὰς ἀμφιβολίας. Τοῦτο ὅμως δὲν εἶναι τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐπερωτήσεώς μας, καὶ τὸ ἀναφέρω ἁπλῶς, διὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ ζητήματος. Ὁ πληθυσμὸς τῆς Λέσβου, παρὰ ταῦτα, ἐπεδόθη μὲ ὑπομονὴν καὶ ἐπιμονὴν εἰς τὴν ἐργασίαν του, πρὸς ἐπούλωσιν τῶν πληγῶν αὐτῶν καὶ ἐβασίσθη καὶ ἤλπισε νὰ ἐπωφεληθῇ κυρίως ἐκ τῆς ἐφετεινῆς πασαγωγῆς, τὴν ὁποίαν ἀνέμενε πλουσίαν. Δυστυχῶς ὅμως διεψεύσθη εἰς τὰς προσδοκίας του, διότι ἐξεδηλώθησαν ἀσθένειαι ἐπὶ τοῦ ἐλαιοκάρπου ὅπως ὁ δάκος, ὁ πυρηνοτρύτης, ἡ κικιδόμυα καὶ οἱ μύκητες καὶ ὁ καρπὸς ὑπέστη μίαν καταστροφήν, ἡ ὁποία ἀνῆλθεν εἰς 50%. Ἡ θεομηνία αὐτὴ ὀφείλεται καὶ εἰς τὴν ἄγνοιαν τῆς ἐπιστήμης καὶ εἰς τὴν ἔλλειψιν κυβερνητικῆς μερίμνης, διότι εἰς ἕνα ἐλαιοπαραγωγικὸν κέντρον, ὅπως εἶναι ἡ Λέσβος, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἓν λειτουργίᾳ ἐλαιοκομικὸς σταθμός, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ γίνεται ἡ παρακολούθησις τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας καὶ νὰ καθοδηγοῦνται οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ διὰ τὴν ἔγκαιρον καταπολέμησίν της. Τὸ κακὸν θὰ ἠδύνατο τότε νὰ προβλεφθῇ καὶ νὰ περιορισθῶσιν αἱ ζημίαι εἰς μεγάλον βαθμόν. Ἀλλὰ ὑπῆρξε καὶ τρίτη κακοτυχία, ὀφειλομένη εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία κατώρθωσε σὺν τῷ χρόνῳ διὰ τῶν πράξεών της νὰ πλήξῃ καὶ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ νὰ παρεμποδίσῃ τὴν ἐξαγωγὴν, ἀπὸ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ὁποίας θὰ εἴχομεν τελείως ἐξαντλήσει τὰ ἀποθέματά μας τῆς περυσινῆς ἐσοδείας καὶ θὰ προσεποριζώμεθα, διὰ τὴν ἐν γένει Ἐθνικὴν οἰκονομίαν μας, πολύτιμον συνάλλαγμα. Διὰ τῆς πολιτικῆς ὅμως τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ, θὰ πλήξῃ αὔριον καὶ τὴν κατανάλωσιν. Κύριοι βουλευταί, τὸ λάδι ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα, τὸ σιτάρι, τὸν καπνὸν καὶ τὸ βαμβάκι, παρουσιάζει τοὺς πλέον σταθεροὺς συντελεστὰς παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως, ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ. Γνωσταὶ εἶναι ἀκόμη καὶ αἱ πιθαναὶ ἀγοραὶ τῆς καταναλώσεως, εἰς τὺς ὁποίας δυνάμεθα ν’ ἀποβλέψωμεν μελλοντικῶς. Ἐὰν εἰς τοὺς σταθεροὺς αὐτοὺς παράγοντας προσθέσετε καὶ τὸ ἀναλλοίωτον τοῦ εἴδους ἐκ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου, καθὼς καὶ τὴν ὕπαρξιν ἀποθηκῶν, τὰς ὁποίας ἀπεκτήσαμεν ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, εὔκολον εἶναι τότε δι’ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν νὰ διαγράψῃ μίαν σταθερὰν καὶ ἑνιαίαν πολιτικὴν ἐλαίου καὶ νὰ ἀξιοποιήσῃ τὸν ἐθνικὸν τοῦτον πλοῦτον, νὰ βοηθήσῃ καὶ νὰ ἐνισχύσῃ καὶ τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν καὶ τὴν κατανάλωσιν καὶ τὸ τίμιον καὶ σοβαρὸν ἐμπόριον καὶ νὰ ἀποφύγῃ καὶ ἡ ἰδία νὰ πέσῃ εἰς τοὺς ὄνυχας τῶν κερδοσκόπων καὶ τῶν ἐκμεταλλευτῶν. Ὑγιὴς ἐλαϊκὴ πολιτική, κ. βουλευταί, εἶναι ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ ἔλθῃ ἐπίκουρος, καὶ ἀρωγὸς εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς κατὰ τὸ τρίμηνον τοῦ Νοεμβρίου, Δεκεμβρίου καὶ Ἰανουαρίου ἑκάστου ἔτους, ἰδίως δὲ εἰς τοὺς μικροπαραγωγούς. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην λόγῳ τῆς μεγάλης παραγωγῆς ὑπάρχει ἀθρόα προσφορὰ καὶ φυσικὸν εἶναι αἱ τιμαὶ νὰ ὑφίστανται κάμψιν. Διότι ὁ παραγωγὸς τότε ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ νὰ πληρώσῃ τὰ χρέη του καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀνάγκας του. Ὅταν κατὰ τὸ τρίμηνον τοῦτο ὑπάρξῃ μέριμνα Κυβερνητική, εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ παραγωγὸς παραδίδων τὸ ἔλαιόν του εἰς τιμὰς λογικάς. Διὰ τῆς συγκεντρώσεως ὄχι μόνον οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ θὰ ἠδύναντο ν’ ἀπολαύσουν λογικὰς τιμάς, καὶ ν’ ἀπέφευγον νὰ ἔπιπτον εἰς χεῖρας ἐκμεταλλευτῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο ν’ ἀποκτήσῃ τὰ ἀπαραίτητα ἀποθέματα διὰ νὰ συγκρατήσῃ ἐν καιρῷ τὰς τιμάς, διότι ὅταν θὰ ἔβλεπε ὅτι οἱ τιμαὶ ἀνήρχοντο, θὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ ρίψῃ εἰς τὴν ἀγορὰν ἐκ τοῦ συγκεντρωθέντος ἐλαίου, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχεν εἰς χεῖρας της διὰ νὰ κάμψῃ τὰς τιμάς. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ὑπῆρξεν εὐτυχής, διότι εὗρε ἀπὸ τὴν προκάτοχον, περίπου 34 χιλ. τόννους ἐλαίου καὶ χάρις εἰς τὴν ποσότητα ταύτην, κατώρθωσε, μετὰ τὴν ὑποτίμησιν ἰδίως τῆς δραχμῆς, νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν καὶ νὰ σταματήσῃ τὴν ἄνοδον τοῦ τιμαρίθμου. Ἐκφράζομεν ὅμως τὸ παράπονον ὅτι ἔκαμε κατάχρησιν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ διότι διέθεσε τὸ συγκεντρωθὲν ἔλαιον εἰς τιμὰς πολὺ κατωτέρας τοῦ κόστους τῆς συγκεντρώσεως καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἔπληξε καιρίως τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς, ἐνῶ θὰ ἔπρεπε ἡ ἐπιβάρυνσις νὰ ἐπιπέσῃ εἰς ὅλας γενικῶς τὰς τάξεις καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν τάξιν τῶν καταναλωτῶν, διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν.

§48ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις ἔρριψε τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου.

§49Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Διὰ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ὁμιλοῦμεν. Ὅτι ἡ συγκέντρωσις ἀποτελεῖ καὶ διὰ τὴν παραγωγὴν καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν μέσον ἐπωφελές, δὲν ἀπεδείχθη μόνον ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ εὗρε μιμητὰς καὶ εἰς ἄλλας χώρας, ὅπως ἡ Ἰταλία. Ἡ Ἰταλία κύριοι βουλευταί, ἔχει ἐφέτος μίαν ἐξαιρετικὴν παραγωγὴν 230 χιλ. τόννων ἐλαίου καὶ ἀπεφάσισε νὰ κάμῃ συγκέντρωσιν 60 χιλ. τόννων. Δυσκολεύεται ὅμως, διότι τῆς λείπουν οἱ ἀποθηκευτικοὶ χῶροι, διότι εἰς αὐτοὺς ἔχει ἐναποθηκεύσει ἀπὸ μακροῦ χρόνου σπορέλαια (σογιέλαια) καὶ διὰ νὰ τοὺς ἐλευθερώσῃ, δι’ ἀποφάσεως τῆς Διευθύνσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου ὑπεχρεώθησαν οἱ εἰσαγωγεῖς ἐλαιολάδου νὰ ἀγοράζουν τὰ ⅔ σογιέλαια ἐκ τῆς ὅλης ποσότητος ἔναντι εἰσαγωγῆς ⅓ ἐλαιολάδου. Εἰς Ἰταλίαν ἐγένετο ἐπίσης διὰ νόμου τῆς 20ης Νοεμβρίου ἐ. ἔ. αὔξησις τοῦ δασμοῦ εἰσαγωγῆς ἀπὸ 6% εἰς 20%, ὡρίσθη δὲ τιμὴ συγκεντρώσεως 330 λιρέτ. κατὰ κιλὸν αἱ ὁποῖαι ἀντιστοιχοῦν εἰς 540 δολλ. τὸν τόννον, δηλαδὴ περίπου εἰς 20.743 ἰδικάς μας σημερινὰς δραχμάς. Αὐτὴ ὄντως εἶναι πραγματικὴ προστασία τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ. Πλὴν τῆς συγκεντρώσεως καὶ μίαν ἄλλην προστασίαν περιμένουν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Πιεζόμενοι ἀπὸ τὴν ἀνάγκην, κατὰ τοὺς ἐαρινοὺς καὶ θερινοὺς μῆνας καὶ μὴ εὑρίσκοντες χρήματα πρὸς δανεισμὸν ἀναγκάζονται νὰ προπωλοῦν τὸ ἔλαιον εἰς τιμὰς ἀντιστοιχούσας εἰς τὸ ½ τῆς τρεχούσης τιμῆς του. Εἰς τὴν Μυτιλήνην λ.χ. προεπωλήθησαν ἐφέτος ἔλαια πρὸς 8.000 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν ἐνῷ κατὰ τὴν παράδοσιν εἶχον 15 καὶ 16 χιλιάδας. Εἶναι ἀνάγκη ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ προικοδοτηθῇ μὲ σχετικῶς ἐπαρκῆ κεφάλαια, διὰ νὰ δύναται νὰ χορηγῇ εἰς τοὺς παραγωγοὺς μικρὰ δάνεια, μὲ μικρὸν τόκον, τὰ ὁποῖα νὰ ἐξοφλοῦνται ἐντὸς τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ αὐτοῦ ἔτους. Ἐπίσης ἄλλην προστασίαν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀπολαύσουν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ εἶναι ἡ χορήγησις εἰς αὐτοὺς λιπασμάτων ἀφθόνων καὶ σχετικῶς εὐθηνῶν, ἐπὶ πιστώσει δὲ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ πληρώσουν ἀμέσως. Νὰ ἐξοφλῶνται ἐπίσης καὶ ταῦτα ἐντὸς τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ αὐτοῦ ἔτους. Ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς τῶν περυσινῶν λιπασμάτων ἐν συγκρίσει μὲ τὴν ἐφετεινὴν εἶναι καταπληκτικὴ εἰς βάρος τῆς σημερινῆς τιμῆς, δηλαδὴ οἱ σημεριναὶ τιμαὶ τῶν λιπασμάτων τῶν χρησιμοποιουμένων διὰ τὰ ἐλαιόδενδρα εἶναι μεγαλύτεραι κατὰ 70% τῶν περυσινῶν.

§50Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κατέθεσα στοιχεῖα εἰς τὴν Βουλὴν περὶ τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων κατὰ τὴν προηγουμένην μου ἀγόρευσιν. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ οὐδεὶς τὰ ἠμφισβήτησε.

§51Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅπως καὶ τότε καὶ τώρα θὰ τὰ ἀμφισβητήσωμεν.

§52Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Σᾶς ἔδωσα πλήρη πίνακα τῶν στοιχείων. Ἐκ τοῦ πίνακος αὐτοῦ οὐδεμιῶς προκύπτει ὅτι ἐπῆλθε αὔξησις 70%.

§53Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι καὶ 90%.

§54Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Δὲν θὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀνακριβεῖς ἀριθμούς.

§55Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Λυποῦμαι, ἀλλὰ οἱ ἀριθμοί σας εἶναι ἀνακριβεῖς. Ἀκριβεῖς εἶναι ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους εἶπον καὶ κατέθεσα εἰς τὴν Βουλήν.

§56Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς τοὺς ἐπῆρα ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀνακριβεῖς.

§57Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τότε δὲν ἠξεύρετε νὰ κάμετε ἀναγωγήν.

§58Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τὸ θέμα τοῦ λαδιοῦ τὸ κατέχω πολὺ καλά, διότι ἀσχολοῦμαι μὲ αὐτὸ ἐπὶ πολλὰ ἔτη. Ἡ ἰδική σας ἀναγωγὴ εἶναι ἐσφαλμένη. Ἂς ἐξετάσωμεν τώρα τὸ θέμα τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς εἰς τὰ πλαίσια τῆς παγκοσμίου τοιαύτης. Χῶραι παραγωγῆς καὶ ἐξαγωγῆς ἐλαίου εἶναι κατ’ ἐξοχὴν αἱ Μεσογειακαί, ἤτοι ἡ Ἱσπανία, Γαλλία, Ἰταλία, Ἑλλάς, Τουρκία Λίβανος, Συρία, Ἀλγερία, Μαρόκον, Τυνησία καὶ κατὰ τὸ ⅒ τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς, ἡ Καλλιφόρνια.

§59ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἡ Καλλιφόρνια.

§60Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ Ἱσπανία ἔχει ἐφέτος μίαν παραγωγὴν 280–300 χιλ. τόννων. Ὑπελογίζετο ὅτι θὰ παρήγαγε περίπου 500 χιλ. τόννους, ἀλλὰ λόγῳ τῆς ξηρασίας ἡ ὁποία ἐπεκράτησε κατὰ τὸν Σεπτέμβριον καὶ ἐκ τῆς ὁποίας ἐπλήγησαν αἱ ἐλαιοπαραγωγικαὶ περιφέρειαι, κυρίως τῆς Ἀνδαλουσίας, Καστίλλης καὶ Χαέν, ἡ παραγωγή της ἐμειώθη καὶ ὑπολογίζεται μόνον εἰς 280–300 χιλ. τόννους. Λόγῳ ὅμως τῆς μεγάλης ποσότητος ἐλαίου τὴν ὁποίαν χρησιμοποιεῖ ἡ Ἱσπανία διὰ τὴν ἐσωτερικήν της χρῆσιν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαγάγῃ ἐφέτος μείζονας τῶν 50 χιλ. τόννων. Ἡ Ἱσπανία ἐνήργησε κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐξαγωγὰς εἰς Ἀμερικήν, εἰς Ἀγγλίαν, εἰς Κούβαν, εἰς Ὁλλανδίαν, εἰς τὰς Σκανδιναυϊκὰς χώρας καὶ εἰς τὴν Ἑλβετίαν. Ἐφορτώθησαν ἔλαια μὲ τιμὰς 610–630 δολλάρια κατὰ τόννον, φὸμπ εἰς Ἱσπανικοὺς λιμένας. Ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἰταλία, μολονότι δὲν εἶναι χῶραι, κατ’ ἐξοχήν, παραγωγῆς ἐλαίου, ἐν τούτοις, συγκαταλέγονται μεταξὺ τῶν χωρῶν ἐξαγωγῆς ἐλαίου, διότι εἰσάγουν τὰ ἔλαια τῶν ἀνωτέρω χωρῶν, τὰ ἐπεξεργάζονται καὶ τὰ ἐξάγουν ἀκολούθως, ὡς ἰδικά των ἔλαια καὶ καρποῦνται μίαν διαφορὰν ἐκ τῆς ἐπεξεργασίας αὐτῆς, μεταξὺ 70–100 δολλαρίων κατὰ τόννον. Ἡ Ἰταλία ἐφέτος, ὑπῆρξεν ὁ σπουδαιότερος εἰσαγωγεύς ἑλληνικῶν ἐλαίων, ἴσως, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι ὑπῆρξεν ὁ ἀποκλειστικὸς εἰσαγωγεὺς τοῦ ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου, ἐκτὸς μερικῶν ποσοτήτων, αἱ ὁποῖαι ἐξήχθησαν εἰς κουπὲ καὶ λευκοσιδηρᾶ δοχεῖα, εἰς τὴν Ἀμερικὴν μὲ τιμὰς σχετικῶς, καλὰς, κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ θέρους καὶ μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου, διότι ἀργότερον αἱ τιμαὶ ἐμειώθησαν σημαντικῶς. Ἡ Τουρκία ὑπολογίζεται ὅτι θὰ ἔχῃ μίαν παραγωγὴν περίπου 33.000 τόννων, ἔχει ὅμως καὶ ἕνα ἀπόθεμα περυσινόν, 7.000 περίπου τόννων. Βεβαίως, οἱ 40.000 τόννοι, ἀναλόγως πρὸς τὸν πληθυσμὸν της, εἶναι ἀνεπαρκής διὰ τὴν κατανάλωσίν της. Ἀλλὰ εἰς τὴν Τουρκίαν καταναλίσκονται κυρίως, ἡλιέλαια καὶ λινέλαια καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου, πάντοτε, κατορθώνει ἡ Τουρκία νὰ ἔχῃ ἕνα ἀπόθεμα 5–10.000 τόννων, τὸ ὁποῖον κατορθώνει νὰ ἐξαγάγῃ ἐτησίως. Ἐφέτος, ὅμως δὲν ὑπῆρξεν εὐτυχής εἰς τὰς ἐξαγωγάς της, διότι ἐζήτει μεγάλας τιμάς, περὶ τὰ 600 δολλάρια κατὰ τόννον καὶ αἱ αἰτούμεναι τιμαὶ δὲν τῆς παρεσχέθησαν ἀπὸ τὰς ξένας ἀγοράς. Ἡ Τυνησία, ἔχει ἐπίσης μίαν καλὴν παραγωγήν. Αἱ τιμαί, εἰς τὰς ὁποίας πραγματοποιεῖ τὰς ἐξαγωγάς της, εἶναι αἱ αὐταὶ περίπου, μὲ ἐκείνας τὰς ὁποίας ἐπραγματοποιήσαμεν καὶ ἡμεῖς. Ὁ Λίβανος καὶ ἡ Συρία ἔπαυσαν ἐξάγουσαι εἰς Αἴγυπτον καὶ ἐστράφησαν καὶ αὗται εἰς τὴν Ἰταλίαν, κατὰ πρῶτον λόγον, καὶ ὀλιγώτερον εἰς τὴν Γαλλίαν. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐδόθησαν ἐφέτος πολλαὶ εὐκαιρίαι ἐξαγωγῆς καὶ ὑπῆρχε ζωηρὰ ἡ ζήτησις τοῦ ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου. Ἕνα ποσοστὸν, βέβαια, τὸ μεγαλύτερον, ἐξήχθη εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ ὡρισμένοι τύποι ἐπεξειργασμένων ἐλαίων, ἐξήχθησαν ὡς εἴπομεν εἰς τὴν Ἀμερικήν. Αἱ τιμαί, τὰς ὁποίας ἐπραγματοποίησε τὸ ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι περίπου αἱ ἑξῆς: «Ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου μέχρι καὶ τοῦ Ὀκτωβρίου, ὑπῆρξε ζήτησις Ἑλληνικῶν ἐλαιολάδων, βιομηχανικῶν, ραφινέ, κουπὲ εἰς βαρέλια καινουργῆ δωρεὰν καὶ τυποποιημένων ἐντὸς λευκοσιδηρῶν δοχείων, εἰς τιμὰς κατὰ τύπους καὶ ποιότητας, παραδοτέων εἰς τοὺς λιμένας ἐξωτερικοῦ, γύρω τῶν 500–700 δολλαρίων κατὰ τόννον. Βιομηχανικὰ ἔλαια, λαπάντε, ὀξύτητος 50 εἰς βαρέλια μὲ τιμὰς 500–510 δολλαρίων ἐξήχθησαν εἰς Ἰταλίαν, παραδοτέα εἰς λιμένας ἐξωτερικοῦ τσίφ. Ἡ Ἰταλικὴ ἀγορὰ ἐνδιεφέρθη καὶ δι’ ἐλαιόλαδα ραφινέ, τὰ ὁποῖα ἐπληρώθησαν κατ’ Ὀκτώβριον πρὸς 570 δολλάρια. (Ἀναγινώσκει). Εἰς Ἡνωμένας Πολιτείας εἴχομεν ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδων κουπὲ καὶ ραφινέ, μεταξὺ τῶν 600–610 δολλ. τσὶφ εἰς λιμένας Ἀμερικανικούς, εἰς βαρέλια καινουργῆ δωρεάν, περὶ τὰ τέλη δὲ Ὀκτωβρίου μὲ τιμὰς 580–590 δολλάρια. Αἱ τιμαὶ ἐκάμφθησαν, κατὰ τοὺς μῆνας Νοέμβριον– Δεκέμβριον, διὰ τὰ βιομηχανικὰ κυρίως ἔλαια, ἅμα τῇ ἐμφανίσει τῆς νέας ἐσοδείας καὶ ἤδη ἀγοράζονται μὲ τιμὰς 485–495 δολλαρίων τσίφ, λιμένας ἐξωτερικοῦ». Μέχρι τέλους Νοεμβρίου ἐπραγματοποιήθησαν ἐξαγωγαὶ περίπου 4670 τόννοι, παρὰ τὰς δυσχερείας, τὰς ὁποίας παρουσιάζει ἡ τοποθέτησις τῶν πάσης φύσεως ἐλαίων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Μὲ τὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν σήμερον εἰς τὰς διεθνεῖς ἀγοράς, πρέπει νὰ εἴμεθα αἰσιόδοξοι, ὡς πρὸς τὰς ἐξαγωγάς, διότι, εἰς τὰς μέχρι τοῦδε ἀγορὰς καταναλώσεως, προσετέθη ἡ Γερμανία. Ἀνέρρωσαν ἐπίσης οἰκονομικῶς, αἱ δυτικοευρωπαϊκαὶ ἀγοραὶ καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ πιθανότης ὅτι ἀρχίζομεν ἐντὸς ὀλίγου τὴν ἐπικοινωνίαν εἰς τὰς ἐξαγωγὰς μὲ τὰς χώρας τοῦ Σιδηροῦ Παραπετάσματος καὶ θὰ ἔχῃ μεγάλην σημασίαν αὐτό, διὰ τὴν Ἑλλάδα, ὅταν ἐπανακτηθοῦν αἱ ἀγοραὶ τῆς Βουλγαρίας καὶ Ρουμανίας. Μετὰ ἀπὸ τὴν γενικωτέραν αὐτὴν ἐπισκόπησιν, ἂς ἔλθωμεν εἰς τὰ ἐπὶ μέρους θέματα τῆς ἐπερωτήσεως. Πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀποφασίσει τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου καὶ ἀνεζήτει χρήματα, διὰ νὰ τὴν πριμοδοτήσῃ καὶ τὴν ἐπιτύχῃ. Ἀρχικῶς ἀπεφάσισε τὴν ἐξαγωγὴν 5.000, 10.000 καὶ τελικῶς 15.000 τόννων, ὡς εἴχομεν, τότε, πληροφορηθῆ, ἐκ προσωπικῶν ἐπαφῶν μὲ τοὺς ἁρμοδίους τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ἀλλὰ τελικῶς, δὲν ἐπετεύχθη οὐδεμία τῶν ἐξαγωγῶν ἐκείνων, διότι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἦσαν χαμηλαὶ καὶ χρήματα πρὸς πριμοδότησιν δὲν ἐξευρίσκοντο. Ἦλθεν ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς. Μὲ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς ἐδημιουργήθησαν αὐτομάτως αἱ προϋποθέσεις τῆς ἐξαγωγῆς καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξαχθῇ ἄφθονον ἔλαιον, νὰ ἐξαντλήσωμεν ὅλα τὰ ἀποθέματά μας καὶ νὰ ἀποκομίσωμεν πολύτιμον συνάλλαγμα. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις, μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, ἐπέβαλε τὸ ἀδικαιολογήτως ὑψηλὸν παρακράτημα τῶν 9.000 δραχμῶν κατὰ δολλάριον καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου καὶ μετὰ τὴν ὑποτίμησιν δὲν κατέστησε δυνατὴν τὴν ἐξαγωγήν. Ἀντελήφθη ἡ Κυβέρνησις τὸ σφάλμα της καὶ ἐμείωσε τὸ παρακράτημα ἀκολούθως εἰς 5.000 δραχμὰς κατὰ δολλάριον διὰ τὰ βιομηχανικὰ καὶ τὰ ἐπεξειργασμένα καὶ εἰς 4.000 δραχμὰς διὰ τὰ ραφινὲ καὶ τὰ κουπέ, διότι διὰ τὰ εἰς λιθογραφημένα δοχεῖα δὲν ἐπέβαλε ποτὲ παρακράτημα καὶ ὀρθῶς. Μὲ τὴν μείωσιν τοῦ παρακρατήματος ἐπετεύχθη μία ἐξαγωγὴ περίπου 3.000 τόννων. Ἀλλὰ μὲ τὴν συνεχῆ πτῶσιν τῶν τιμῶν καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ τοῦ παρακρατήματος ἦτο μεγάλο καὶ ἔπρεπε νὰ μειωθῇ ἔτι πλέον. Κατόπιν τῆς ὑποβολῆς τῆς ἐπερωτήσεώς μας, εἴδομεν ὅτι πράγματι προέβη ἡ Κυβέρνησις εἰς νέαν μείωσιν τοῦ παρακρατήματος καὶ εἰς μίαν δικαιοτέραν κατανομὴν αὐτοῦ. Ἐξεχώρισε δηλαδὴ τὰ βιομηχανικὰ ἔλαια ἀπὸ τὰ ἐπεξειργασμένα καὶ ὥρισε τὸ παρακράτημα εἰς 4.000 δραχμὰς διὰ τὰ βιομηχανικὰ ἔλαια, 3.000 διὰ τὰ ἐπεξειργασμένα καὶ 2.000 διὰ τὰ κουπὲ καὶ ραφινέ. Ἐπέτυχεν οὕτω μέχρι τέλους Νοεμβρίου ἐξαγωγὴν 1.500 τόννων, ἀλλὰ καὶ πάλιν αἱ ἐξαγωγαὶ σταματοῦν, διότι λόγῳ τῆς συνεχιζομένης διεθνοῦς πτώσεως τῶν τιμῶν ἐλαίου πρέπει νὰ μειωθοῦν ἔτι περαιτέρω τὰ παρακρατήματα. Δὲν ξεύρω δὲ ἂν πράγματι σήμερον πλέον συμφέρῃ γενικῶς ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαίου εἰς τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Διότι οἱ ἐξαγωγαὶ τοῦ ἐλαίου, πρέπει, κύριοι βουλευτοί, νὰ γίνωνται κυρίως ὄχι κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας, ὅτε ὑπάρχει ἀθρόα προσφορὰ καὶ πτῶσις τῶν τιμῶν, ἀλλὰ κατὰ τοὺς λοιποὺς μῆνας. Νὰ ἀρχίζουν ἀπὸ τὴν ἄνοιξιν, τὸ θέρος καὶ μέχρι τοῦ φθινοπώρου, ὁπότε ἐπιτυγχάνονται αἱ μεγαλύτεραι τιμαί. Διὰ τοῦτο, ἐὰν τὴν στιγμὴν αὐτὴν σταματήσῃ ἡ ἐξαγωγή, νομίζω ὅτι ἡ ζημία μας δὲν θὰ εἶναι μεγάλη. Ἀντιθέτως νομίζω ὅτι θὰ ὑπάρξῃ καὶ ὠφέλεια. Ἡ Κυβέρνησις ἀφῆκεν ἀνεκμετάλλευτον ὅλην τὴν περίοδον αὐτὴν τῆς ἀνοίξεως καὶ τοῦ θέρους καί, ἐνῷ ἠδύνατο νὰ κάμῃ ἐξαγωγὴν ὅλων τῶν περισσευμάτων μας, δὲν τὸ ἐπεδίωξεν ἀλλ’ ἀντιθέτως τὸ ἠμέλησεν ἐπικινδύνως. Μοῦ ἐνθυμίζει ἡ ἀμέλεια αὕτη τὴν πρότασιν τῆς ἀποστολῆς Πόρτερ τοῦ 1946 ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Οἱ μεσογειακοὶ λαοί, οἱ ὁποῖοι κατώκουν εἰς τὴν Ἀμερικήν, στερηθέντες ἐλαίου καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, εἶχον ζωηρὰν τὴν ἐπιθυμίαν νὰ γευθοῦν ὀλίγον ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν ἔλαιον καὶ ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν των, νὰ κάμῃ μίαν πρότασιν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν εἰσαγωγὴν 10.000 τόννων εἰς Ἀμερικήν. Προσέφερον δὲ τὴν ἀσύγκριτον τιμὴν τῶν 2.000 $ κατὰ τόννον δηλαδὴ σημερινῶν δραχμῶν ἄνω τῶν 80.000 κατ’ ὀκᾶν. Ἤρχισαν αἱ συζητήσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, ἐπὶ μακρὸν χρόνον, ἀλλὰ χωρὶς ἀποτέλεσμα, διότι δῆθεν δὲν εἴχομεν βαρέλια πρὸς ἐναπόθεσιν τοῦ πρὸς ἐξαγωγὴν ἐλαίου. Καὶ ἀντὶ νὰ κινηθῶμεν καὶ ν’ ἀρχίσωμεν ἀμέσως νὰ φορτώνωμεν, διότι ἀνὰ τοὺς αἰῶνας δὲν ἀναφέρονται τοσαῦται τιμαί, δὲν ἀπεφασίσαμεν τὴν ἐξαγωγήν. Ἐπηκολούθησεν ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν ἀπὸ 2.200 εἰς 1.300 δολλάρια κατὰ τόννον — ἀκολούθως εἰς 1.100 καὶ τελικῶς ἐνομίσθη ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ ἦτο τόσον χαμηλή, ὥστε ἐγκατελείφθη ἡ ἰδέα τῆς ἐξαγωγῆς ἐκείνης. Καὶ δὲν ἐξήχθη μὲ τὴν τιμὴν ἐκείνην οὔτε σταγὼν ἐλαίου.

§61ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε εἴπατε, κύριε συνάδελφε;

§62Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1946. Ἔγινε τότε, ἐπαναλαμβάνω, συζήτησις, ὑπουργοῦντος τοῦ ἀειμνήστου Κάντζια, ὁ ὁποῖος ἦτο ὁ μόνος ἐξ ὅλων, ὁ ὁποῖος εἶχε κατανοήσει καὶ ἀντιληφθῆ πόσον μεγάλην εὐκαιρίαν ἔχανεν ἡ Ἑλλάς, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ περισσεύματα εἴχομεν καὶ ἡ οἰκονομική μας κατάστασις ἦτο ἀπιστεύτως ἀπελπιστικὴ καὶ εἴχομεν ἀπόλυτον ἀνάγκην εἰσαγωγῆς συναλλάγματος διὰ ν’ ἀναρρώσωμεν οἰκονομικῶς. Νομίζω ὅτι κατ’ ἀναλογίαν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή, ἔχασε τὴν εὐκαιρίαν τῆς ἐξαγωγῆς ὅλων τῶν ἀποθεμάτων ἐλαιολάδων, διότι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ ἐξαγωγὰς ἀπὸ τοῦ τέλους Ἀπριλίου μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, κατέχεται ἀπὸ δύο φόβους. Ὁ πρῶτος φόβος της εἶναι μήπως γίνουν ἐξαγωγαὶ ἐλαίου εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ στερηθῇ ἐλαίου ἡ κατανάλωσις. Ὁ δεύτερος φόβος της εἶναι μήπως τὸ ἔλαιον ἀνέλθῃ εἰς τόσον ὑψηλὴν τιμήν, ὥστε νὰ συμπαρασύρῃ εἰς τὴν ἄνοδόν του καὶ τὰ ἄλλα βιοτικὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης, ὁπότε ἡ πολιτικὴ τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν, ἰδίως μετὰ τὴν πτῶσιν τῆς δραχμῆς, τορπιλλισθῇ. Ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς φόβους κατέχεται ἡ Κυβέρνησις. Καὶ οἱ δύο ὅμως αὐτοὶ φόβοι της εἶναι ἀβάσιμοι. Ὁ πρῶτος, διότι ἡ Ἑλλάς, δι’ ὅλας τὰς χρήσεις, δὲν καταναλίσκει ἐτησίως πλέον τῶν 90–100 χιλιάδων τόννων ἐλαίου. Εἶναι γνωστὸν ἄλλωστε ὅτι κατὰ διετίαν παράγει 240–250 χιλιάδες τόννους. Εἴχομεν δὲ καὶ περυσινὰ ἀποθέματα 30–40 χιλιάδων τόννων. Ἑπομένως καὶ ἂν ἀκόμη συντρέξουν ὅλαι αἱ ἀντίξοοι περιστάσεις, πάντοτε θὰ ὑπάρχῃ ἕνα ἀπόθεμα ἐξαγωγῆς κατ’ ἔτος 20–30 χιλιάδων τόννων ἐλαίου. Τὸν δεύτερον φόβον της ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ τὸν καταπολεμήσῃ διὰ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου, διότι διὰ τῆς συγκεντρώσεως, ἐκτὸς τοῦ ὅτι καὶ τοὺς παραγωγοὺς θὰ ὠφελήσῃ, θὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας της τὸ ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα, τὸ ὁποῖον ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν θὰ δύναται νὰ ρίψῃ εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ νὰ κάμψῃ τὰς τιμάς. Ἔχει δὲ καὶ τὸ πλεονέκτημα, ὅτι διαθέτομεν ἀποθηκευτικοὺς χώρους τοὺς ὁποίους ἀπεκτήσαμεν ἐκ τῆς βοηθείας τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ. Πρέπει δὲ νὰ τονίσω ἰδιαιτέρως, ὅτι τὸ κεφάλαιον τοῦτο δὲν εἶναι μικρόν. Κατὰ τὸ παρελθὸν δὲν ἐγένετο συγκέντρωσις, ἐκ τοῦ λόγου ὅτι δὲν εἴχομεν ἀποθηκευτικοὺς χώρους. Σήμερον τοὐναντίον ἐνῷ ὑπάρχει τὸ κεφάλαιον τοῦτο μένει ἀχρησιμοποίητον, λόγῳ τῆς ἀκατανοήτου πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκ τοῦ Τύπου, ἐπληροφορήθημεν χθές, ὅτι ἐστάλη εἰς τοὺς Νομάρχας μία ἐγκύκλιος διὰ τῆς ὁποίας δίδεται ἐντολὴ νὰ γίνῃ προσφορὰ ἀγορᾶς ἐλαιολάδων, τὰ ὁποῖα νὰ παραδίδωνται εἴτε εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, εἴτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου.

§63Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Διατὶ κάμνετε αὐτοὺς τοὺς συλλογισμούς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ὀρθοί; Εἰς τὰς ἐφημερίδας θὰ ἐδιαβάσατε, ὅτι πράγματι ζητοῦνται προσφοραὶ δι’ ἀποθηκευτικοὺς χώρους. Ζητοῦνται πρόσθετοι ἀποθηκευτικοὶ χῶροι καὶ ὄχι προσφοραὶ ἐλαιολάδου. Προσφορὰ ἀποθηκευτικῶν χώρων ζητεῖται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν.

§64Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας, τὸν Πειραιᾶ καὶ τὴν Θεσσαλονίκην, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἔχομεν ἀποθηκευτικοὺς χώρους, τοὺς ὁποίους ἀπεκτήσαμεν ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ περίπου 20–30 χιλιάδων τόννων. Δὲν γνωρίζω τί χρειάζονται οἱ ἐπὶ πλέον, ὅταν ὑπάρχουν οἱ συνεταιρισμοί, οἱ ὁποῖοι, κατὰ πόλεις, ἔχουν ἐπαρκεῖς ἀποθηκευτικοὺς χώρους, π. χ. εἰς τὴν Μυτιλήνην ἔχομεν τεραστίας ἀποθήκας καὶ πλὴν τῶν Ἐμπορικῶν καὶ τὰς ἀποθήκας τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν. Ἀλλὰ ἂς μὴ προχωρήσω εἰς τὸ θέμα τοῦτο. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, κατέχεται ἀπὸ τὴν παραίσθησιν, ὅτι ὅλα βαίνουν καλῶς καὶ αἱ ἐπικρίσεις μας καὶ ἡ ἐμμονή μας εἰς ὡρισμένα θέματα προέρχονται ἀπὸ διάθεσιν ἀντιπολιτευτικήν. Ὅτι ἀνευρίσκομεν τὰ σφάλματα ἢ τὰς ἀτελείας της, ἐκ τῆς προθέσεως ταύτης. Ἔχει ἄδικον, τοὐλάχιστον, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου. Τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου εἶναι γενικώτερον ἐθνικὸν θέμα, διότι ἀφορᾷ τὴν ζωὴν καὶ τὴν εὐημερίαν χιλιάδων Ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν. Δὲν ἐπιτρέπεται ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ὑπάρξῃ ἐκμετάλλευσις καὶ διάθεσις ἀντιπολιτευτική. Εἶναι ἐπίσης πολυσύνθετον καὶ πολύπτυχον καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου αἱ προγενέστεραι Κυβερνήσεις εἶχον ἀποδώσει μεγαλυτέραν σημασίαν, καὶ εἶχον ἕνα ὄργανον, τὴν Ἐπιτροπὴν ἐλαίου, τὴν ὁποίαν ἑκάστοτε συνεβουλεύοντο. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐλαίου ἐμελέτα μετὰ πολλῆς προσοχῆς καὶ ἐπιμελείας τὰ θέματα καὶ κατώρθωνε νὰ συμβιβάζῃ τὰ διϊστάμενα συμφέροντα μεταξὺ παραγωγῶν καὶ καταναλωτῶν καὶ νὰ ὑποδεικνύῃ ἑκάστοτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰς ἐπιβαλλομένας καὶ καταλλήλους λύσεις. Τὸ ὄργανον αὐτὸ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τὸ κατήργησε. Ἐὰν τὸ εἶχε καὶ ἤκουε τὰς συμβουλάς του, ἀσφαλῶς θὰ προελαμβάνοντο πολλὰ σφάλματα Κυβερνητικὰ καὶ ἰδίως τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου πρὸς ὄφελος γενικώτερον τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις τοὐλάχιστον εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ μιμηθῇ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν, τὴν παλαιοκομματικὴν—ὅπως τῆς συμφέρει νὰ τὴν ἀποκαλῇ—ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὅμως ἐκληροδότησε 34 χιλιάδες τόννους ἐλαίου καὶ βασισθεῖσα εἰς τὴν ποσότητα ταύτην ἐστήριξε κατὰ μέγα ποσοστὸν τὴν πολιτικὴν τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν κατόπιν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Καὶ βεβαίως ὤφειλεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ εὐγνωμονῇ. Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἐλαίου, τὸν ὁποῖον εἶχε πάντοτε εἰς τὴν διάθεσίν της καὶ τὸν ὁποῖον συνεβουλεύετο ἀνὰ πᾶν βῆμα της, κατώρθωνε νὰ διατηρῇ εἰς ἁρμονίαν τὰς σχέσεις παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως, ἐμπορίου καὶ γενικώτερον τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, τὴν ὁποίαν εὐηργέτησε πολλαπλῶς καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν της ᾐσθάνθησαν οἱ Ἕλληνες ἐλαιοπαραγωγοὶ στοργὴν καὶ ἐνδιαφέρον, μιᾶς ἀληθῶς φιλαγροτικῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§66Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀναλυτικὴν ὁμιλίαν τοῦ προλαλήσαντος ἀγαπητοῦ συναδέλφου, θὰ εἶμαι σύντομος. Θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς τὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προκαλέσουν περισσότερον τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ἑνὸς προϊόντος ἐθνικοῦ ὅπως εἶναι τὸ ἔλαιον ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀποζῇ μεγάλη μερὶς τῶν ἀγροτῶν τῆς χώρας καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τοὺς ρυθμιστικοὺς παράγοντας τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ τόπου μας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνθυμεῖσθε ὅλοι, ὅσοι κατάγεσθε ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὰς ἰδίως περιφερείας, καὶ ὅσοι ἐξεπροσωπήσατε τὰς περιφερείας σας εἰς τὰς προηγουμένας Βουλάς, ὅτι μεταπελευθερωτικῶς, πάντοτε τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου ἀπησχόλησε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν κατὰ τρόπον διακομματικόν. Εἰς τὰς προηγουμένας Βουλάς, εἶχον συσταθῆ, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Σώματος, διακομματικαὶ Ἐπιτροπαὶ τοῦ ἐλαίου, διὰ τὴν ἀντικειμενικὴν μελέτην τοῦ θέματος, διότι πάντοτε ἐπεκράτησεν ἡ ἄποψις, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ γίνεται ἀντικείμενον πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ συμβάλωμεν, ὥστε ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις νὰ λαμβάνῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον τόσην μεγάλην ἔχει σημασίαν διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἐν προκειμένῳ, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξετάσωμεν ἐὰν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, πρῶτον, εἶναι συνεπὴς πρὸς ὅσα ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε καὶ πρὸ τῆς ἀνόδου της εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἄνοδόν της εἰς τὴν ἐξουσίαν καί, δεύτερον, ἐὰν ἡ ἀκολουθουμένη πολιτικὴ εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω παρὰ νὰ ὑπενθυμίσω εἰς ὑμᾶς τὰς δηλώσεις καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαίου. Πρῶτον, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προέβη πρὸ ἡμερῶν εἰς δηλώσεις ἐξαγγέλλων τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ ἐλαίου. Ἐξήγγειλεν ὅτι καθορίζει κατωτάτην τιμὴν ἀσφαλείας τὸ ποσὸν τῶν 14.000 δραχ., ἀλλὰ συνάμα ὑπεσχέθη ὅτι θὰ λάβῃ καὶ ὅλα τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα, ὥστε πράγματι ἡ τιμὴ αὐτὴ νὰ διασφαλισθῇ εἰς τὸν παραγωγόν. Ἔχω ἐνώπιόν μου τὸ κείμενον τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ ὁποῖον ρητῶς ἀναφέρεται αὐτὴ ἡ ὑπόσχεσις πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ὅτι εἶναι βέβαιος, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι διὰ τῶν ἐξαγγελλομένων μέτρων ἐπιτυγχάνεται καὶ ἡ πλήρης προστασία τῶν παραγωγῶν ἀπὸ πάσης ἐκμεταλλεύσεως, λέγει ἐπὶ λέξει: «Εἴμεθα ἀποφασισμένοι νὰ ὑποστηρίξωμεν δι’ ὅλων τῶν μέσων ὡς βασικὴν ἐλαχίστην τιμὴν τὴν τιμὴν τῶν 14 χιλ. δραχ. κατ’ ὀκᾶν δι’ ἐλαιόλαδον 5 βαθμῶν εἰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ». Ἔπειτα, κύριοι συνάδελφοι, σᾶς ὑπενθυμίζω δηλώσεις προγενεστέρας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, τοῦ ρυθμιστοῦ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας. Διὰ τῶν δηλώσεων αὐτῶν, εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ἀποφάσεως περὶ ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ὑπεσχέθη ρητῶς, ὅτι δὲν πρόκειται ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐπιβολὴν οὐδενὸς παρακρατήματος ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν. Ἔχω ἐνώπιόν μου τὰς δηλώσεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ κατὰ τὰς ὁποίας «ἡ Κυβέρνησις, ἐδήλωσε, τὴν ἑπομένην τῆς ἀναπροσαρμογῆς, οὐδὲν συναλλαγματικὸν παρακράτημα θὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν». Ἔχομεν, λοιπόν, ἐνώπιόν μας, δηλώσεις, σαφεῖς, κυβερνητικὰς ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ προϊόντος. Πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθῇ τὴν πολιτικὴν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλε, καὶ ἐὰν ἡ ἀκολουθουμένη πολιτικὴ εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη. Παρέλειψα νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἔχω, ἐπίσης, ὑπ’ ὄψιν μου τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν λιπασμάτων. Ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐλευθερίαν τῶν λιπασμάτων, διότι διὰ τῆς ἐλευθερίας τῶν λιπασμάτων, διὰ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου θὰ παύσῃ τὸ μονοπώλιον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, θὰ εἰσαχθοῦν πολλὰ λιπάσματα, θὰ ἔχωμεν χαμηλοτέρας τιμὰς καὶ πλήρη ἐπάρκειαν διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ κουρασθῶ πολὺ διὰ νὰ σᾶς ἐμφανίσω τὴν εἰκόνα, πρὸ τῆς ὁποίας εὑρισκόμεθα σήμερον, μετὰ τὰς δηλώσεις αὐτὰς τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὸ προϊόν τοῦ ἐλαίου. Ἐν πρώτοις, ἡ τιμή, τὴν ὁποίαν καθορίζει ἡ Κυβέρνησις, ἡ τιμὴ τῆς ἀσφαλείας τοῦ ἐλαίου, εἶναι 14.000 δραχμὲς, τιμή, ἡ ὁποία εἶναι γενικῶς παραδεκτὸν ὅτι δὲν ἀνταποκρίνεται, ὄχι μόνον εἰς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, διότι κατὰ τὴν γνώμην μας καὶ ἡ περυσινὴ τιμὴ τοῦ ἐλαίου, ἡ ὁποία καθωρίσθη ἀπὸ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν, καὶ ἐκείνη δὲν ἀνταπεκρίνετο εἰς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ δὲν ἀνταποκρίνεται οὔτε εἰς τὰς διαμορφωθείσας νέας συνθήκας τιμῶν καὶ τιμαρίθμου τῆς χώρας, κατόπιν τῆς ἀναπροσαρμογῆς, σύμφωνα μὲ αὐτὰς ταύτας τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως. Δηλαδὴ δὲν πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ κρίνωμεν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὅσων ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν κατὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου ἀνῆλθεν εἰς τὸ ἐπίπεδον εἰς τὸ ὁποῖον, πράγματι, ἀνῆλθε, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν καὶ τὴν ὁποίαν ἀνεπτύξαμεν κατὰ τὴν σχετικὴν συζήτησιν, ἀλλὰ θὰ δεχθῶμεν ὡς ἀληθῆ καὶ ἀκριβῆ τὰ ὅσα ἡ Κυβέρνησις ὑπεστήριξεν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὕψωσιν τοῦ τιμαρίθμου. Σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα τῆς Κυβερνήσεως, ἡ αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου περίπου εἶναι 30%. Ἐὰν πράγματι, ἤθελε νὰ δώσῃ ἀνάλογον ἱκανοποίησιν εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον, ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν μίαν αὔξησιν τοὐλάχιστον 30% τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ ἐλαίου. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὥρισε τιμὴν ἀσφαλείας 12.000 δραχμές, κατ’ ἀκολουθίαν ἔπρεπε ἐφέτος, τοὐλάχιστον, 16.000 δραχμὲς νὰ εἶναι ἡ τιμὴ τῆς ἀσφαλείας, τὴν ὁποίαν καθώρισεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἔχῃ μίαν εὔλογον δικαιολογίαν ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης νὰ εἴπῃ: Κύριοι, ἐγώ, σύμφωνα μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλα καὶ μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀποδέχομαι ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου καθορίζω καὶ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ ἐλαιολάδου. Καθορίζει ὅμως τιμὴν ἀσφαλείας, κύριοι συνάδελφοι, τὴν τιμὴν τῶν 14.000 δραχμῶν. Ἀλλά, ἂς δεχθῶμεν ἐπιεικῶς ὅτι, δὲν εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου αὐτή, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ἀλλὰ ὅτι εἶναι ἀκόμη μικροτέρα καὶ ὅτι ἡ δικαίαι τιμὴ εἶναι ἡ τιμὴ τῶν 14.000 δραχμῶν. Ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ διασφαλίσῃ καὶ αὐτὴν τὴν μικρὰν τιμὴν εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς; Ὄχι μόνον δὲν ἔλαβε μέτρα νὰ διασφαλίσῃ τὴν τιμὴν αὐτήν, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἔλαβε μέτρα ἐναντίον αὐτῆς τῆς ἐξαγγελθείσης ἀρχῆς τῆς διασφαλίσεως τιμῆς ἀσφαλείας τῶν 14.000 δραχμῶν. Διότι ἐπέβαλε τὸ παρακράτημα, ὥστε νὰ καταστῇ ἀδύνατος πᾶσα ἐξαγωγὴ διὰ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου νὰ φθάσῃ εἰς τὴν τιμὴν τῆς ἀσφαλείας καὶ νὰ εἶναι πολὺ κατωτέρα. Διατὶ; Διότι εὑρίσκεται εἰς ἕνα φαῦλον κύκλον ἡ Κυβέρνησις, λόγῳ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς, φοβεῖται ὕψωσιν τῶν τιμῶν, ἀναγνωρίζει ὅτι ρυθμιστικὸν ρόλον εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν παίζει τὸ ἔλαιον καὶ φοβεῖται, ἐν πάσῃ περιπτώσει, μὲ τὴν ἄνοδον τοῦ ἐλαίου καὶ τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν τῶν ἄλλων εἰδῶν τὴν ἄνοδον καὶ τοῦ τιμαρίθμου. Δηλαδή, μὲ ὀλίγας λέξεις, ἡ τάξις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἐκλήθη νὰ πληρώνῃ καὶ αὐτὴ τὴν εἰσφοράν της διὰ τὴν ἄφρονα αὐτήν, καθ’ ἡμᾶς, ἀπόφασιν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς εἰς τὰ ἐπίπεδα, εἰς τὰ ὁποῖα τὴν ὑπετίμησεν ἡ Κυβέρνησις. Διότι οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ σήμερον, μὴ δυνάμενοι νὰ διαθέσουν τὸ προϊόν των εἰς τὴν τιμήν, τὴν δικαίαν κατ’ αὐτὴν ταύτην τὴν κυβερνητικὴν ἐξαγγελίαν τῶν 14.000 δραχμῶν, ὑφίστανται μίαν ζημίαν, τὴν ὁποίαν ποῖοι ὠφελήθησαν; Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπωφελήθησαν ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, δηλαδὴ οἱ βιομήχανοι, οἱ κάτοχοι χρυσῶν λιρῶν, οἱ κάτοχοι ἀποθεμάτων πρώτων ὑλῶν καὶ ἐν γένει ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν τοῦ τόπου. Ἡ ἀγροτικὴ τάξις δὲν ὠφελήθη, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐστερήθη ἑνὸς μέρους τοῦ εἰσοδήματός της. Κύριοι συνάδελφοι, σήμερον αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κυμαίνονται περίπου εἰς τὰ 460–480 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχεν ἐπιβάλει τὸ παρακράτημα, τὸ ὁποῖον ἐπέβαλεν, ὁ παραγωγὸς θὰ εἰσέπραττε περὶ τὰς 14.500 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Δηλαδή, ὅση ἀκριβῶς εἶναι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, τὴν ὁποίαν ἔχει καθορίσει ἡ Κυβέρνησις. Διατί, λοιπόν, ἐπέβαλε τὸ παρακράτημα; Τὸ ἐπέβαλε διὰ νὰ μὴ γίνῃ ἐξαγωγή, διότι θέλει αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαίου νὰ εἶναι ἀκόμη χαμηλότεραι. Ἐπειδὴ δέ, δὲν τολμᾷ νὰ τὸ εἴπῃ εὐθέως εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον, τὸ λέγει ἐμμέσως. Καθορίζω τιμὴν ἀσφαλείας 14.000 δραχμὰς καὶ ἐπιβάλλω τὸ παρακράτημα. Ἐὰν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαίου εἶναι 13.000 καὶ 12.000 δραχμαί, ἐὰν εἰς τὸ Ρέθυμνον αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι 9.000 δραχμάς, αὐτὸ δὲν ἐνδιαφέρει τὴν Κυβέρνησιν. Νομίζει, ὅτι ὁ λαὸς εἶναι τόσον ὀλίγον ὥριμος, ὥστε δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν ἔννοιαν τῶν Κυβερνητικῶν ἐνεργειῶν, δὲν ἀντιλαμβάνεται ὅτι, ἐὰν σήμερον τὸ λάδι ἔχῃ τὴν τιμὴν αὐτήν, ὀφείλεται εἰς τὴν ἐπιβολὴν παρακρατήματος. Αὐτὸ εἶναι, λοιπόν, μία ἀπὸ τὰς σοβαρωτέρας ἀσυνεπείας τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαίου, τῆς ἐξαγγελθείσης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Δηλαδή, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλεν ὅτι θὰ προστατεύσῃ τὸ ἔλαιον καὶ θὰ τὸ διασφαλίσῃ εἰς τὴν τιμήν, ἔστω καὶ αὐτὴν τὴν χαμηλήν, τῶν 14.000 δραχμῶν, διὰ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ παρακρατήματος, ἀνέτρεψε τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Ἡ ἀπόφασις δὲ αὐτή, ἀντιτίθεται πρὸς τὴν ἐξαγγελίαν τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔγινεν ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς, διὰ τῆς ὁποίας ἐδήλωσε ρητῶς πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἰδίως πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὅτι οὐδὲν παρακράτημα πρόκειται νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἕνα θέμα σοβαρώτατον, σχετιζόμενον μὲ τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν ἑκάστης Κυβερνήσεως, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων, ὄχι μόνον εἰς τὴν χώραν μας, ἀλλὰ εἰς κάθε χώραν ἀγροτικήν. Περισσότερον τοῦτο ἔχει σημασίαν δι’ ἡμᾶς, διότι γνωρίζετε ὅτι τὰ προϊόντα μας, δυστυχῶς, δὲν εἶναι προϊόντα προνομιακά, ἀλλὰ προϊόντα παθητικά, συναγωνίσιμα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην πάντα κρατικῆς προστασίας, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ καλὴ αὐτῶν τοποθέτησις εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὀφείλομεν, λοιπόν, καὶ ἡμεῖς νὰ παρακολουθῶμεν μετὰ μεγαλυτέρας προσοχῆς καὶ νὰ ἐφαρμόσωμεν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ διασφαλίσουν τὴν καλυτέραν τοποθέτησιν τῶν προϊόντων μας. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει ἡ λεγομένη πολιτικὴ τῆς προστασίας τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀνατρέξωμεν εἰς τὴν πολιτικὴν τῶν ἄλλων χωρῶν, μὲ τὰς ὁποίας συνεργαζόμεθα, τῶν συμμαχικῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι ἀκολουθοῦν τὴν φιλελευθέραν οἰκονομίαν, θὰ ἴδωμεν ὅτι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικήν των ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἀκολουθοῦν παρεμβατικὴν πολιτικήν. Ἐὰν παρακολουθήσωμεν τὸ τί κάμνει ἡ Ἀμερική, ἡ Ἀγγλία, ἡ Νορβηγία, ἡ Σουηδία, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀγροτικά των προϊόντα, χῶραι κατ’ ἐξοχὴν ἀγροτικαὶ καὶ περισσότερον κατὰ ποσοστὸν ἀγροτικαὶ ἀπὸ ἡμᾶς, μὲ μεγαλυτέρας οἰκονομικὰς δυνατότητας, θὰ ἀντιληφθῶμεν ὅτι παρ’ ὅλον τὸ σύστημα τῆς φιλελευθέρας οἰκονομίας, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζουν εἰς τὰ ἀγροτικά των προϊόντα, ἀκολουθοῦν καὶ σήμερον ἀκόμη παρεμβατικήν, διευθυνομένην ἀγροτικὴν πολιτικήν. Ἡ Ἀμερικὴ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ ἀειμνήστου Ροῦσβελτ, ἐψήφισε νόμον διὰ τοῦ ὁποίου καθορίζεται εἰδικὴ προστασία τῶν ἀγροτικῶν της προϊόντων. Καθορίζει κατωτάτας τιμὰς βάσει τῶν ὁποίων εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πωλήσουν καὶ νὰ πληρωθοῦν οἱ παραγωγοί, τιμὰς κανονιζομένας ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δαπανῶν, τὰς ὁποίας ἔχουν οἱ παραγωγοί, ὄχι μόνον διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ προϊόντος, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν συντήρησίν των. Εἰς δὲ τὴν Ἀγγλίαν, αἱ τιμαὶ αὐταὶ κανονίζονται μὲ προηγουμένην συνεννόησιν μὲ τοὺς παραγωγοὺς πρὶν ἔλθῃ ἡ ἐσοδεία. Τὴν ἰδίαν πολιτικὴν ἀκολουθοῦν καὶ ἄλλαι χῶραι. Καὶ ἡ γείτων Τουρκία, διὰ νὰ κάμω μίαν παρέκβασιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν σταφίδα, θὰ γνωρίζετε ὅτι ἀκολουθεῖ τὴν αὐτὴν παρεμβατικὴν πολιτικήν, δηλαδὴ ἀπαγορεύει τὴν πώλησιν τῆς σταφίδος εἰς τιμὰς κάτω τῶν καθοριζομένων ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου καὶ ταὐτοχρόνως πριμοδοτεῖ....

§67Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἔκαμε δύο πριμοδοτήσεις.

§68Ε. ΚΟΘΡΗΣ. ... πριμοδοτεῖ τὸν σταφιδοπαραγωγὸν μὲ ἕνα ποσὸν τοιοῦτον, ὥστε ὄχι μόνον νὰ καλύπτῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ νὰ ἔχῃ καὶ κέρδος. Καὶ συγκεκριμένως, κατὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν, ἐπριμοδότησε τὸν παραγωγὸν κατὰ 50–60 δολλάρια τὸν τόννον. Δηλαδή, θὰ εἰσπράττῃ περίπου 250–260 δολλάρια κατὰ τόννον, ἐνῷ καθορίζει κατωτάτην τιμὴν πωλήσεως 210 δολλάρια τὸν τόννον. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ θέμα τῆς σταφίδος, διὰ νὰ ἴδητε ποίαν ἐπιζημίαν πολιτικὴν ὅσον ἀφορᾷ τοὺς παραγωγούς, ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι θέμα ἄλλης ἐπερωτήσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ σᾶς παράσχω τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω διὰ νὰ πεισθῆτε πόσον ἐζημιώθη ὁ παραγωγὸς ἐξ αἰτίας τῆς λεγομένης ἀποπαρεμβατικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἐάν, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις πράγματι ἐνδιεφέρετο διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν θὰ ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ μιμηθῇ τὰς συμμάχους χώρας, μὲ τὰς ὁποίας συνεργαζόμεθα οἰκονομικῶς, αἱ ὁποῖαι κινοῦνται μὲ τὰ ἴδια περίπου οἰκονομικὰ συστήματα, τὰ ὁποῖα καὶ ἡμεῖς ἐφαρμόζομεν καὶ τότε ἀναμφισβητήτως θὰ ἔβλεπεν ὅτι: Πρῶτον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ προστασία τῶν ἐγχωρίων ἀγροτικῶν προϊόντων, ἄνευ συγκεντρώσεως αὐτῶν, καί, δεύτερον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ, ἐπίσης, προστασία ἄνευ καθορισμοῦ τιμῆς ἀσφαλείας αὐτῶν. Τὰ δύο αὐτά, εἶναι ἀλληλένδετα, κύριοι συνάδελφοι. Ἡ Κυβέρνησις, ἐπροτίμησε νὰ ἐξαγγείλῃ τιμὴν ἀσφαλείας, ὄχι διότι ἤθελε νὰ ἐξασφαλίσῃ τιμὴν ἀσφαλείας, ὄχι διότι ἐπίστευεν εἰς αὐτήν, ἀλλὰ διότι εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ τὴν τορπιλλίσῃ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κύριοι συνάδελφοι, καθώρισε μὲν τιμὴν ἀσφαλείας, ἐπέβαλεν ὅμως τὸ παρακράτημα καὶ ἀνέτρεψε τὴν τιμὴν ἀσφαλείας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ προστασία ἀγροτικῶν προϊόντων, ἐπαναλαμβάνω, ἄνευ συγκεντρώσεως καὶ τιμῆς ἀσφαλείας, καὶ ὅταν αὐτὰ δὲν γίνωνται ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰς ὀργανώσεις τῶν παραγωγῶν. Ὑπενθυμίζω τὴν συγκέντρωσιν, τὴν ὁποίαν ἐνήργησεν ἡ Κυβέρνησις, ἡ προκάτοχος τῆς σημερινῆς, ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις, καὶ ἡ ὁποία ἐπέτυχε πλήρως. Συνεκεντρώσαμεν τότε τὰς ζητηθείσας ποσότητας ἐντὸς μικροῦ χρονικοῦ διαστήματος, εἰς τὰς καθορισθείσας τιμάς, ἀνεκουφίσθησαν οἱ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι τότε διήρχοντο μίαν κρίσιν. Ἔτσι, συνεκρατήθησαν αἱ ὑποτιμητικαὶ τάσεις τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐσωτερικόν, διότι, ὅπως πολὺ ὀρθῶς ἐξέθεσεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος, ὑπάρχει περίοδος, τῶν 2–3 μηνῶν ἐν ἀρχῇ τῆς ἐσοδείας, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ μικρὸς παραγωγός, πιεζόμενος ἀπὸ τὰς ἀνάγκας του, τὰς οἰκονομικὰς καὶ τὰ χρέη του, σπεύδει νὰ πωλήσῃ, καὶ πρέπει νὰ προστατευθῇ, ὥστε νὰ μὴ σπεύσῃ νὰ πωλήσῃ εἰς χαμηλὰς τιμάς, γενόμενος οὕτω ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἐμπόρου ἢ τοῦ τοκογλύφου. Καὶ ἐπέτυχεν ἡ συγκέντρωσις ἐκείνη, ἐπαναλαμβάνω, διότι καθωρίσαμεν τιμὴν ἀσφαλείας καὶ ἐκάμομεν συγκέντρωσιν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ὠργανωμένων τάξεων τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν ἐμπόρων. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἴδητε πόσην ἀσυνέπειαν ἔχει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν πολιτικήν της αὐτήν, θὰ ὑπενθυμίσω τί διεκήρυσσεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ὅταν ἦτο εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν. Ὅταν ἡμεῖς ἤμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, ἐπίλεκτα στελέχη τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν κ. Κανελλόπουλον, τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, καὶ ἐν συνεργασίᾳ μὲ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, τὸν κ. Καλλίαν, τὸν κ. Θεοτόκην κλπ. ἐμφανίζονται εἰς μίαν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς καὶ ζητοῦν τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Ἔχω ἐνώπιόν μου τὰς ἀγορεύσεις τοῦ κ. Κανελλοπούλου, ὁ ὁποῖος ἐπετίθετο λαύρως ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διότι διεκόπη ἡ συγκέντρωσις ἐλλείψει χρημάτων καὶ ἀξιοῖ νὰ ἐκδώσῃ ἡ Κυβέρνησις νέον χαρτονόμισμα διὰ νὰ συνεχισθῇ ἡ συγκέντρωσις. Τὰ ἴδια περίπου ὑπεστήριξε καὶ ὁ κ. Καλλίας καὶ ὁ κ. Θεοτόκης, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὴν κεφαλὴν ἐπὶ πίνακι τοῦ τότε Ὑπουργοῦ κ. Πολυχρονίδη, ὁ ὁποῖος ἀπήντησεν ὅτι διὰ πρώτην φορὰν σήμερον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ὀργανώνει συγκέντρωσιν καὶ μάλιστα ἐπέτυχε, καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρισκόμεθα εἰς μίαν δυσχέρειαν, διότι ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ δὲν μᾶς χρηματοδοτεῖ, νὰ συνεχίσωμεν τὴν συγκέντρωσιν, διότι ὅταν τότε ἐφθάσαμεν εἰς τοὺς 35.000 τόννους τοῦ ἐλαιολάδου, ἡ συγκέντρωσις ἐσταμάτησε λόγῳ τῆς ἀρνήσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς νὰ χρηματοδοτήσῃ. Καὶ ὁ κ. Πολυχρονίδης εἶπε τότε, ὅτι, διατὶ μέμφεσθε ἡμᾶς, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ σᾶς ἔχωμεν συμπαραστάτας εἰς τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν καταβάλλομεν διὰ τὴν συνέχισιν τῆς συγκεντρώσεως. Τί ἐμεσολάβησεν ἀπὸ τότε ἕως σήμερον, ὥστε τὰ ἐπίλεκτα αὐτὰ στελέχη νὰ μὴ διαμαρτύρωνται ἐναντίον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀντιτίθεται εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς συγκεντρώσεως; Ἐὰν σήμερον ἡ Κυβέρνησις μᾶς ἔλεγεν ὅτι υἱοθετῶ τὴν πολιτικὴν τῆς συγκεντρώσεως, ἀλλὰ ἔχομεν μίαν δυσχέρειαν χρηματικὴν διὰ νὰ τὴν πραγματοποιήσωμεν, τέλος πάντων θὰ τῆς ἐδίδαμε καὶ ἕνα συγχωροχάρτι. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐγκαινιάζει νέαν πολιτικήν, ἀντίθετον πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἀντίθετον πρὸς τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἔχουν υἱοθετήσει ὅλοι οἱ συνάδελφοι, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς παρατάξεως, κατὰ τὴν μεταπελευθερωτικὴν περίοδον εἰς ὅλας τὰς Βουλάς, καὶ κατὰ τὰς ὁποίας, ὅλοι ὑπεστηρίζομεν τὴν ἀνάγκην τῆς συγκεντρώσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ τοῦ καθορισμοῦ τιμῆς ἀσφαλείας. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ κρίνῃ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, εἶναι ἡ ἀσυνέπεια τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ διὰ νὰ πεισθῆτε περισσάτερον περὶ τῆς ἀμελετήτου πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, καὶ διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι μόνον διὰ τὰς ἐφημερίδας, σᾶς πληροφορῶ ὅτι μέχρι σήμερον, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις διεκήρυσσεν ὅτι θὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα διὰ νὰ διασφαλίσῃ τὴν τὴν τιμὴν τῶν 14.000, οὐδὲν μέτρον ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων της. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα οὐδεμίαν ἐντολὴν ἔδωσεν εἰς τὰ Ὑποκαταστήματά της διὰ νὰ παρεμβαίνουν εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐλαίου, οὐδεμίαν χρηματοδότησιν καὶ ὀργάνωσιν ἔχει κάμει, δυνάμει τῶν ὁποίων θὰ εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὰς περιφερείας ὅπου τὸ ἔλαιον τιμᾶται κάτω τῶν 14.000 δραχμῶν, νὰ ἐπεμβαίνῃ καὶ νὰ κάμῃ τὴν ρυθμιστικὴν παρέμβασιν, τὴν ἐξαγγελθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου μᾶς ἐξήγγειλε πρὸ ἡμερῶν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀσκήσῃ ρυθμιστικὴν πολιτικήν, ἐπεμβαίνουσα ὅπου παρατηρεῖται πτῶσις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ σᾶς ὁμιλῶ, δὲν ὑπάρχει ἡ δυνατότης εἰς κανένα Ὑποκατάστημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς περιφερείας μου, τοὐλάχιστον τῆς Κρήτης, νὰ ἐπέμβῃ ρυθμιστικῶς. Πρῶτον, διότι δὲν ἔχουν σταλῆ πιστώσεις, δεύτερον, διότι δὲν ὑπάρχουν ἀποθῆκαι καὶ τρίτον, διότι δὲν ἔχει δημιουργηθῆ τὸ ὄργανον, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ παρέμβασις. Ἀντιθέτως, πληροφοροῦμαι ὅτι ἀκόμη μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαναχωρήσῃ ἀπὸ τὴν ἀρχικὴν ἀπόφασιν αὐτὴν καὶ νὰ ἀναθέσῃ καὶ πάλιν τὴν συγκέντρωσιν εἰς τὰς ἐξωγεωργικὰς ὀργανώσεις. Αὐτὴ βεβαίως ἡ λύσις, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ὀρθοτέρα λύσις καὶ τὴν ὁποίαν ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ποὺ ἀπεφάσισε τὰ μέτρα προστασίας τοῦ ἐλαίου, αὐτὴ ἡ λύσις ἡ ἐνδεδειγμένη ἐὰν ἐφαρμοσθῇ, πράγματι ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἔστω καὶ τώρα —τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ νὰ ἀποτελέσῃ μίαν ὀρθὴν ἀπόφασιν τῆς προστασίας τοῦ ἐλαίου. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἀμφιταλάντευσις τῆς Κυβερνήσεως, ἀποδεικνύει ὅτι καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτὸ πειραματίζεται καὶ προχειρολογεῖ, ὅπως εἰς ὅλα τὰ σοβαρὰ θέματα. Ἀντιλαμβάνομαι τὴν δύσκολον θέσιν τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐφαρμόζει μίαν πολιτικὴν τοιαύτην, ἡ ὁποία πολιτικὴ θέλει νὰ συμβιβάσῃ τὰ ἀσυμβίβαστα, θέλει νὰ ἐμφανίζεται ὡς προστάτης τῶν ἀγροτῶν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ νὰ υἱοθετῇ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προστατεύουν τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν. Ἢ θὰ εἴμεθα προστάται τῆς ἀγροτιᾶς, ἢ θὰ εἴμεθα προστάται τῆς ὀλιγαρχίας. Κατ’ ἀκολουθίαν ἐκ τῶν ὀλίγων, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπα, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ σᾶς μείνῃ καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀσυνεπὴς ὑπῆρξε πρὸς ὅσα ἐξήγγειλε καὶ ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει δὲν εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαίου. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ λεπτομερέστερον μὲ τὸ θέμα αὐτό, διότι καὶ ἄλλοι συνάδελφοι θὰ ἐπακολουθήσουν καὶ θὰ σᾶς διαφωτίσουν ἀκόμη πληρέστερον, ἀλλὰ ὀφείλετε νὰ ἀναγνωρίσητε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ πραγματικὴ προστασία οἱουδήποτε προϊόντος ἐγχωρίου καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ἐλαίου, ὅταν δὲν ὑπάρξῃ ἀπόφασις ὀργανώνουσα συγκέντρωσιν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ καὶ παράλληλον τιμὴν ἀσφαλείας. Δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐὰν εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ ὁρισθεῖσα τιμὴ ἀσφαλείας τῶν 14.000 δραχμῶν. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας εἶναι κατωτέρα τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ μικροτέρα ἀπὸ ὅ,τι ἦτο ἡ τιμὴ ἀσφαλείας πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως. Ἀλλὰ θὰ στηριχθῶ μόνον εἰς τὴν ἐξαγγελθεῖσαν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῆς ὁποίας ὑπόσχεται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι θὰ διασφαλίσῃ μὲ κάθε μέσον καὶ αὐτὴν τὴν τιμὴν ἀσφαλείας. Καὶ αὐτὴ ἡ κατηγορηματικὴ ὑπόσχεσις τῆς διασφαλίσεως αὐτῆς τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, καὶ αὐτὴ ἡ ὑπόσχεσις εἶναι ὑπόσχεσις, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπίστευσε ποτέ, διότι ἐὰν ἐπίστευε θὰ ἠμποροῦσε νὰ τὴν τηρήσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα πραγματικὰ σοβαροὶ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀγροτικῶν μας ζητημάτων. Ἡ ἀγροτικὴ τάξις τῆς χώρας εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸν κυριώτερον θεμέλιον λίθον τοῦ ἐθνικοῦ μας οἰκοδομήματος καὶ τὸ ἀναγνωρίζουν αὐτὸ ὅλοι, καὶ τὸ ἀναγνωρίζει καὶ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν ἐπιτρέπεται, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, προκειμένου περὶ θεμάτων ἐνδιαφερόντων τὴν τάξιν αὐτήν, διὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι ἐκδηλώνομεν διὰ λόγων τὸ ἐνδιαφέρον μας, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τηρῶμεν πολιτικήν, ἡ ὁποία φανερὰ νὰ ἀποτελῇ ἐμπαιγμὸν τῆς τάξεως αὐτῆς. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν πολιτικήν της, νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν πλάνην της καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ κατὰ πλέον σοβαρὸν καὶ ἀνάλογον, μὲ τὰς σημερινὰς δυσκόλους συνθήκας διὰ τὴν χώραν μας, τρόπον τὰ θέματα τῶν ἀγροτῶν καὶ ἰδιαιτέρως τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ κυριώτερα ἐθνικά μας προϊόντα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§70Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀποτελεῖ πρᾶξιν στοιχειώδους καθήκοντος εἰς ὅλους τοὺς βουλευτὰς τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς των τοποθετήσεως ὅπως διαβιβάσουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν πικρίαν καὶ τὴν ἀπογοήτευσιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, συνεπείᾳ ἐλλείψεως ἐνδιαφέροντός της, τοὐλάχιστον διὰ τὴν σήμερον. Δὲν γνωρίζω τί θὰ γίνῃ αὔριον. Τὸ δρᾶμα, ὅμως, τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν εἶναι γνωστὸν εἰς πάντας. Εἶναι δρᾶμα προερχόμενον ἐκ Θεοῦ, ἐκ τῆς φύσεως δηλαδή, καὶ δρᾶμα προερχόμενον ἀπὸ τὴν εἰδικὴν πολιτικὴν τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Ἡ διετής, κύριοι βουλευταί, παραγωγὴ καὶ καρποφορία τῶν ἐλαιοδένδρων, εἶναι ἕνα μεγάλο πλῆγμα διὰ τοὺς παραγωγοὺς τοῦ ἐλαίου. Διότι δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους παραγωγούς, ὅπου ἡ παραγωγὴ γίνεται κατ’ ἔτος, τὸ πρᾶγμα ἔχει ἄλλως. Συνεπείᾳ τούτου, οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ τυγχάνουν διπλασίας προστασίας ἐκείνης, τῆς ὁποίας τυγχάνουν οἱ παραγωγοὶ τῶν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων, τυγχάνουν, δυστυχῶς, ἡμισείας τοιαύτης. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς χαμηλῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, τοῦτο ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις ἐφαρμόζει μίαν πολιτικήν, τὴν πολιτικὴν τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν καὶ προσπαθεῖ νὰ κρατήσῃ εἰς χαμηλὸν ἐπίπεδον τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου, χάριν τῶν ἐργαζομένων τῶν πόλεων, διότι ἐὰν ἀφήσῃ τὰς τιμὰς νὰ διαμορφωθοῦν ἀναλόγως πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς ζωῆς, τῆς τιμῆς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, καὶ τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, ἀναμφισβητήτως θὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας θὰ ἐπέλθῃ ἀνατροπὴ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, υἱοθετηθεῖσα μετὰ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Δι’ αὐτό, αὐτὴ αὕτη ἡ Κυβέρνησις ἐπιβάλλει τοὺς σημερινοὺς περιορισμούς, διὰ νὰ πέσῃ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου, χάριν τῶν καταναλωτῶν τῶν πόλεων καὶ τοῦ τιμαρίθμου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ κατὰ τὸν χειμῶνα ἀνυπόδητοι μαζεύουν τὰς ἐλαίας διὰ νὰ πάρουν τὸ ἔλαιον καὶ νὰ τὸ δώσουν εἰς τὴν κατανάλωσιν. Δικαιοῦνται, συνεπῶς, νὰ τυγχάνουν καὶ αὐτοὶ τοῦ ἐνδιαφέροντος ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ λάδι νὰ φέρῃ τὰς ἁμαρτίας ὅλων τῶν ἄλλων ἐξαγωγίμων Ἑλληνικῶν προϊόντων. Διότι, ἐνῷ εἰς τὰ ἄλλα ἐξαγώγιμα γεωργικὰ προϊόντα δὲν γίνεται παρακράτημα, ἐπιβάλλεται τοῦτο διὰ τὸ ἔλαιον, τὸ ὁποῖον παράγεται εἰς πολλὰς Ἑλληνικὰς ἐπαρχίας, ἔνθα λόγῳ τῶν εἰδικῶν καιρικῶν συνθηκῶν, καὶ τῆς ἀνὰ τριετίαν παραγωγῆς, νὰ ὑποχρεοῦται, δυστυχῶς, ὁ παραγωγὸς νὰ τὸ πωλῇ μὲ 13.000 κατ’ ὀκᾶν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ, κύριοι συνάδελφοι, ἀνήκουστον ἀδικίαν. Μὲ ὅσα περαιτέρω θὰ σᾶς ἀναφέρω, θὰ ἴδητε, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δοθῇ μία ἰδιαιτέρα προσοχή, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ λαδιοῦ, διότι δὲν θὰ δυνηθοῦν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ ζήσουν καὶ θὰ ἐγκαταλείψουν τὴν καλλιέργειαν τῆς ἐλαίας. Τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαίου, εἶναι περίπου 30%. Δηλαδή, ἐὰν τις παράγῃ ἀνὰ διετίαν ἑκατὸν ὀκάδας ἐλαίου, καὶ 30 ὀκάδες δίδονται πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν διαφόρων δαπανῶν ἐκθλίψεως καί τινων ἄλλων προσθέτων φορολογιῶν. Καὶ πρῶτον, ἡ δαπάνη τῶν ἀλεστικῶν δικαιωμάτων, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 10% περίπου. Δεύτερον, ἔχομεν τὴν εἰσφοράν, τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλουν αἱ Κοινότητες, καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι αὕτη πλήττει τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς περισσότερον παντὸς ἄλλου παραγωγοῦ, δεδομένου ὅτι ἀνέρχεται εἰς 4%. Ἐὰν εἰς αὐτὴν προσθέσωμεν τοὺς δασμούς, τὴν δαπάνην τῆς δακοκτονίας, καὶ τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῆς διακινήσεως τοῦ ἐλαίου, ἐκ τοῦ ὑπολογισμοῦ ὅλων αὐτῶν, διαπιστοῦται ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ ἐλαίου ἀνέρχεται εἰς τὰ 30%. Ἐὰν δὲ ὑπολογίσωμεν καὶ τὴν κατὰ διετίαν παραγωγὴν τοῦ ἐλαίου, ὅτε μένουν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ παραγωγοῦ, 35 ὀκάδες λάδι κατ’ ἔτος, ἀπὸ τὰς 100 πού παράγει. Ἐὰν λάβωμεν, κύριοι, ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ πλεῖστον τῶν παραγωγῶν εἶναι μικροὶ παραγωγοί, τότε δύνασθε νὰ φαντασθῆτε τὴν δεινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν περιέλθει. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἔρχεται καὶ τὸ Κράτος μὲ τὸ παρακράτημα νὰ ἐπιδεινώσῃ ἔτι περισσότερον τὴν κατάστασιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, τὸ ὑψηλότερον παρακράτημα τοῦ συναλλάγματος ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, δεδομένου ὅτι τοῦτο ἀνέρχεται εἰς 9.000 δραχμὰς κατὰ δολλάριον. Τοῦτο γίνεται διὰ τὸ ἔλαιον, ἐνῷ διὰ τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα δὲν ἐπεβλήθη παρακράτημα, ἢ τὸ ἐπιβληθὲν εἶναι πολὺ μικρόν. Δὲν ἐννοοῦνται δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Πρέπει νὰ ἄρῃ τὸ παρακράτημα τοῦ συναλλάγματος ἡ Κυβέρνησις, διότι καὶ ἀντιαγροτικὸν καὶ ἀντισυνταγματικὸν εἶναι. Τὸ δεύτερον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ προσέξῃ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς δακοκτονίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐφέτος ἐγένετο μεγάλη προσβολὴ τῶν ἐλαιῶν, συνεπείᾳ τοῦ δάκου. Τὴν εὐθύνην τὴν φέρουν αἱ διάφοροι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἐπ’ αὐτοῦ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαχωρίσω τὰς εὐθύνας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος εἶχε ταχθῆ ὑπὲρ τῆς δακοκτονίας. Δυστυχῶς, οἱ διάφοροι εἰδικοὶ περὶ τὴν δακοκτονίαν, ἐθεώρησαν τὴν μέθοδον Μπερλέξε ὡς μὴ ἀποτελεσματικήν. Κατόπιν τούτου, ἐπεκράτησεν ἀπόλυτος ἐλευθερία, ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου, τὴν ὁποίαν τελικῶς καὶ ἀνέλαβον οἰκειοθελῶς αἱ Κοινότητες. Ἕνεκα τούτου, ἡ δακοκτονία δὲν ἐγένετο συστηματικῶς καὶ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν καταστροφὴν τῆς παραγωγῆς εἰς πολλὰς δὲ περιφερείας, ὅπου δὲν ἐγένετο ψεκασμός, ἔφθασε τὰ 80%. Θὰ ἤθελον, καίτοι ἀπουσιάζει ὁ ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου τῆς δακοκτονίας. Πράγματι, βάσει τῶν πειραμάτων μέχρι σήμερον, ἡ διὰ ἀρσενικομελασσούχου πολτοῦ καταπολέμησις τοῦ δάκου εἶναι ἀποτελεσματική. Ἐὰν ὑπάρχουν διαμερίσματα, ὅπως τῆς Μυτιλήνης καὶ τῆς Κερκύρας, ὅπου δὲν θέλουν οἱ κάτοικοι νὰ γίνῃ δακοκτονία, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει δάκος, αὐτὸ εἶναι θέμα τοπικόν. Πάντως ἐν Κρήτῃ ἡ δακοκτονία ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ, διότι κατὰ τὰ ἔτη τὰ ὁποῖα γίνετι αὕτη, εἶναι πολὺ ἀποτελεσματικὴ καὶ σώζει τὴν παραγωγὴν κατὰ 100%. Τὸ δεύτερον μέτρον, τὸ Κυβερνητικόν, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ ληφθῇ, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις ὡμίλησε περὶ τιμῆς ἀσφαλείας αὐτοῦ πρὸς 14.000 δραχμάς. Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, αὕτη δὲν εὐνοεῖ τὸν παραγωγόν. Ὑπάρχει πάντως ἡ βάσις, μὲ τὴν ὁποίαν μπορεῖ ὁ παραγωγὸς νὰ ἐμπιστευθῇ τὴν πώλησιν τοῦ προϊόντος. Ἐνῷ ὅμως, ἐδόθη ἡ τιμὴ ἀσφαλείας 14.000 δραχμάς, καὶ ἐνῷ ὑπάρχουν ἀποθηκευτικοὶ χῶροι, δὲν ἔγιναν ἀκόμη αἱ πιστοδοτήσεις διὰ νὰ προστατευθῇ ὁ μικρὸς παραγωγός, διότι οἱ μεγάλοι παραγωγοί, μὴ ἔχοντες ἀνάγκας, κρατοῦν τὸ προϊόν των. Διὰ νὰ προστατευθῇ, λέγω, ὁ μικρὸς παραγωγὸς τῶν 500 ὀκάδων, ὁ ὁποῖος ἔχει ἄμεσον ἀνάγκην νὰ πληρώσῃ τοὺς φόρους του πρὸς τὸ Κράτος, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε χρηματοδοτηθῇ ἡ συγκέντρωσις ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου. Καὶ ἐὰν πρέπει νὰ δοθῇ τιμὴ ἀσφαλείας καὶ τιμὴ συγκεντρώσεως ἱκανοποιητική, πρέπει νὰ δοθῇ χάριν τῶν μικρῶν παραγωγῶν καὶ νὰ τεθῇ ὡς ὅρος ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ προστατεύσῃ μόνον τοὺς μικροὺς παραγωγούς. Βεβαίως, ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τῶν 14.000 δραχμῶν εἶναι μικρά, ἀλλὰ τοὐλάχιστον νὰ δίδεται ἐνωρὶς καὶ νὰ μὴ σφαγιάζεται ὁ παραγωγὸς τῶν 100 ἢ 50 ὀκάδων. Ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται καὶ λέγει, ὅτι πρὸ 15θημέρου ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ γίνῃ συγκέντρωσις ἐπὶ ἐνεχύρῳ μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Νομίζω, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἐμπαιγμόν. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Τράπεζα θὰ τοῦ κρατήσῃ τὴν ὀφειλήν του, ὁ μικρὸς παραγωγὸς ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει θὰ πάῃ νὰ ἐνεχυριάσῃ ὑπὸ αὐτοὺς τοὺς ὅρους, τὴν μικρὰν παραγωγήν του, ἀλλὰ θὰ καταφύγῃ εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον καὶ θὰ πωλήσῃ τὸ προϊόν εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς. Ἑπομένως, εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ μικρὸς παραγωγός, ἀφοῦ κρατήσῃ τὸ λάδι τῆς χρονιᾶς του τὴν ὑπολειπομένην μικρὰν ποσότητα θὰ τὴν πωλήσῃ ὅσο–ὅσο. Ἡ συγκέντρωσις, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει ἐξ ἄλλου τὴν σκοπιμότητα τοῦ ρυθμιστικοῦ ἀποθέματος. Ὅταν γίνῃ ἡ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου, θὰ ἀποσυμφορηθῇ, ἀναμφισβήτητα, ἡ ἀγορά, διότι λόγῳ τῆς ὑπερπαραγωγῆς καὶ λόγῳ τῶν ἀναγκῶν των, οἱ παραγωγοὶ πηγαίνουν ἀμέσως εἰς τὸ ἐμπόριον. Ἀλλὰ τὸ ἐμπόριον δὲν ἐνδιαφέρεται καὶ δὲν δύναται νὰ πληρώσῃ, διότι αἱ πιστοδοτήσεις του εἶναι μικραί. Κατὰ δεύτερον λόγον, ἡ ρύθμισις αὐτή, θὰ εἶναι καὶ διὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη. Δὲν εἶναι δέ, ὅτι θὰ ἀποσυμφορηθῇ μόνον ἡ ἀγορὰ ἀπὸ τὴν μεγάλην προσφοράν, ἀλλὰ καὶ τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ δημιουργήσῃ ἕνα ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος καὶ εἶναι σοβαρόν. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις, τιμῆς ἕνεκεν, νὰ ἀναμνησθῇ τῆς συγκεντρώσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, διότι χάρις εἰς τὰς 35.000 τόννους συγκεντρώσεως τοῦ προϊόντος, ἡ διάθεσις τούτου ἦλθεν εἰς τὴν κατάλληλον στιγμὴν ρυθμιστικῶς εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ τιμαρίθμου καὶ ἔσωσεν οὕτω τὴν πολιτικὴν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Τὸ τρίτον θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς διαφοροποιήσεως τῶν λιπασμάτων. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἔχουν δίκαιον οἱ παραγωγοί, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, διὰ τοὺς ἐλαιοκαλλιεργητάς, νὰ ὑπάρχῃ διαφορετικὴ τιμὴ τῶν λιπασμάτων. Τὰ ἀζωτοῦχα λιπάσματα, διὰ μὲ τὴν δενδρώδη καλλιέργειαν χορηγοῦνται παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸς 2.400 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν εἰς τὰ ἀποθηκευτικὰ κέντρα, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τοὺς σιτοκαλλιεργητὰς δίδονται λιπάσματα πρὸς 1.400 δραχ. τὴν ὀκᾶν. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, τὸ λέγω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, διότι εἶμαι καὶ ἐγὼ μικρὸς ἐλαιοπαραγωγὸς καὶ ἠτύχησα νὰ ἐκλεγῶ τρεῖς φορὲς βουλευτής, πουλῶντας τὴν μικράν μου περιουσίαν. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ Τράπεζα πωλεῖ πρὸς 2.400 τὰ ἀζωτοῦχα λιπάσματα τὴν ὀκᾶν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τοὺς σιτοπαραγωγοὺς δίδονται λιπάσματα πρὸς 1.400 δραχ. τὴν ὀκᾶν. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ καταβάλῃ προσπάθειαν, νὰ ὑπάρξῃ ἴση τιμὴ λιποισμάτων, καὶ τοῦτο, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ εὔλογος πικρία ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν, ὅτι ὑπάρχει διάφορος τιμὴ λιπασμάτων διὰ τὸ λάδι καὶ διάφορος διὰ τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα.

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πόσον εἶχε πέρυσι, κύριε συνάδελφε;

§72Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πέρυσι εἶχε 850 δραχμὰς ἡ ὀκᾶ, ἔφθασε μέχρι 1.300 καὶ ἐφέτος ἔχει 2.400.

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτοὶ εἶναι ἀριθμοὶ ἰδικοί σας, δὲν εἶναι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης!

§74Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπλήρωσα ὁ ἴδιος εἰς αὐτὰς τὰς τιμάς, κύριε Πρόεδρε. Δὲν θέλω οὔτε δείκτας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, οὔτε τίποτα. Τὸ τρίτον μέτρον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ὅσον ἀφορᾷ τὴν βελτίωσιν τῶν ἐλαιοτριβείων, πρὸς καλυτέρευσιν τῆς ποιότητος τοῦ ἐλαιολάδου. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρχε ἕνας ἀναγκαστικὸς νόμος τὸ 1933, ὁ ὁποῖος ἔχει ἓν Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, καὶ αὐτὸ δίδει δικαίωμα χορηγήσεως ἀδείας ἱδρύσεως ἢ βελτιώσεως ἐλαιουργείων. Ἐνῷ ὁμιλοῦμεν περὶ καλῶν ποιοτήτων ἐλαιολάδου, αἱ ὁποῖαι νὰ ἔχουν τιμὰς μεγάλας καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ ἐνῷ ἐπιμένομεν νὰ ἔχωμεν ἕνα λάδι ἁγνὸ καὶ καθαρό, τὰ περίφημα αὐτὰ Γνωμοδοτικὰ Συμβούλια ἀπορρίπτουν τὴν μετατροπὴν τῶν ἱπποκινήτων ἐλαιοτριβείων εἰς μηχανοκίνητα. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι πρέπει νὰ καταβληθῇ καὶ προσπάθεια, ὅπως μετατραποῦν ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ ἐλαιοτριβεῖα μας τὰ ἱπποκίνητα εἰς μηχανοκίνητα. Ἀνέφερα ἕνα περιστατικὸν τοῦ Νομάρχου Λασιθίου διὰ νὰ τὸ ἀκούσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον αὐτὸν καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν μετατροπὴν ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν ἐλαιοτριβείων μας εἰς μηχανοκίνητα, διότι τὸ λάδι τῶν ἱπποκινήτων εἶναι βρώμικο καὶ μὲ πολλὰ ὀξέα. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ πρέπει νὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα καὶ πρὸς τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας διὰ νὰ παρέμβουν καὶ νὰ συντελέσουν εἰς τὴν τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος. Θὰ τοὺς παρακαλέσω, ὡς μέλη τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν νὰ ἀλλάξουν τὸν νόμον καὶ νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται μὲ ἱπποκίνητα ἐργοστάσια νὰ τὰ μετατρέψουν εἰς μηχανοκίνητα δι’ ἁπλῆς καὶ μόνον αἰτήσεως. Τελευτῶν, κ. συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἐπαρκῶς ἀνέλυσα τὸ δρᾶμα τοῦ παραγωγοῦ, θέλω νὰ τονίσω ὅτι ἔχει καθῆκον ἡ Κυβέρνησις καὶ πρὸς τοῦτο θὰ παρακαλέσω ἰδιαιτέρως καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως κάμῃ μίαν σύσκεψιν τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν μετὰ τῶν βουλευτῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, διὰ νὰ ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα ἐπὶ τοῦ προκειμένου, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις ρίπτομεν λάδι εἰς τὴν φωτιὰ καὶ θὰ μετανοήσωμεν πικρῶς τόσον ἡ Συμπολίτευσις ὅσον καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§76Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἂν καὶ ἀρκετὰ ἀνέπτυξαν τὸ θέμα οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἡ ἰδιαιτέρα μου περιφέρεια εἶναι κατ’ ἐξοχὴν περιφέρεια ἐλαιοπαραγωγική, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένα παράπονα τῶν κατοίκων τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας καὶ νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀνάγλυφον εἰκόνα τῆς καταστάσεως. Πρῶτον κακόν, τὸ ὁποῖον ἐπιδρᾷ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, εἶναι ὁ δάκος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐπιστημονικὸν πεδίον, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐνδιατρίψω, διότι εἶναι γνωστὸν τὸ θέμα. Ἡ μέθοδος τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου διὰ τῆς ἀρσενικομελάσσης ἐφαρμόζεται μέχρι σήμερον. Διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν αὐτὴν μέχρι τοῦ 1949, ἐξευρίσκαμεν τὰ χρήματα διὰ τῆς φορολογίας, ἡ ὁποία ἐπεβάλλετο ἐπὶ τοῦ ἐλαίου κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτοῦ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας καὶ ἀπὸ λιμένα εἰς λιμένα. Τὸ 1949 ἀνέλαβε τὴν δακοκτονίαν ἡ Ἐλαιουργική. Ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς ἐξετέλεσε τὴν δακοκτονίαν μὲ πλήρη ἐπιτυχίαν καὶ ἡ εἴσπραξις τῶν ἀναγκαίων χρημάτων ἐγένετο ἀπὸ τὴν ἐλαιοπυρήνην. Τὰ χρήματα δὲ τὰ ὁποῖα εἰσέπραξεν ἡ Ἐλαιουργική, ὄχι μόνον ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὰ ἔξοδα καταπολεμήσεως τοῦ δάκου, ἀλλὰ ὁ Ὀργανισμὸς εἶχε ἔξοδα 20% ὀλιγώτερα ἀπὸ τὰ πρὸ τοῦ 1949. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου, ἦσαν ἀρκετὰ καλά. Δυστυχῶς, ἐφέτος δὲν παρουσιάσθη προθυμία εἰς ὡρισμένας περιφερείας, διὰ νὰ γίνῃ καταπολέμησις τοῦ δάκου διὰ ἀρσενικομελάσσης, διότι ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν εἴσπραξιν τῶν χρημάτων διὰ τὰ ἔξοδα τῆς δακοκτονίας κατὰ ἐλαιόδενδρον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Τριανταφύλλης). Ἡ ἰδική μου περιφέρεια ἔχει πολλὰ δένδρα, ἀλλὰ ἡ ἀπόδοσις αὐτῶν εἶναι μικρά. Συνεπῶς ἦτο ἀδύνατον διὰ τοὺς παραγωγοὺς νὰ πληρώσουν τὸ καθορισθὲν κατὰ ἐλαιόδενδρον ποσόν. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου, κύριοι συνάδελφοι, ἔπεσε χάλαζα, ἡ ὁποία κατέστρεψε τελείως τὴν παραγωγήν, διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως δεχθῇ καὶ γίνῃ ἀναστολὴ κάθε δανείου καὶ λοιπῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν Ἡρακλείου, καὶ δὴ τῆς ἐπαρχίας Βιάννου. Διότι, εἰς τὴν ἄνω περιφέρειαν, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται ἡ ἀνομβρία καὶ ἡ περιφέρεια εὑρίσκεται εἰς οἰκονομικὸν χάος. Αὐτὸ τὸ χάος ἐμεγεθύνθη ἐκ τῆς μὴ ἐκτελέσεως τῆς δακοκτονίας. Διὰ τοῦτο ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ νὰ ἐφαρμόσῃ εἰς τὸ μέλλον τὴν φορολογίαν κατὰ δένδρον. Ἐρχόμεθα ἤδη εἰς τὸ ἔλαιον, αὐτὸ καθ’ ἑαυτό. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν γεωργῶν εἶναι πολὺ χαμηλὸν καὶ μάλιστα τῶν γεωργῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν μονοκαλλιέργειαν. Τὸ ζήτημα τοῦτο δημιουργεῖ ἄλυσον ἀνωμαλιῶν. Ὅταν ὑποφέρῃ ὁ ἀγρότης, ὑποφέρει καὶ ὁ ἐργάτης, διότι δὲν δύναται νὰ λάβῃ κανονικὸν ἡμερομίσθιον. Ἡ κατάστασις αὐτὴ δημιουργεῖ οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν καὶ εἰς ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ἐπαγγελματιῶν. Τὸ Κράτος ἐγκληματεῖ ὅταν ἐφαρμόζῃ ἀντιαγροτικὴν πολιτικήν. Ἐπῆλθε βεβαίως κἄποια αὔξησις τῶν γεωργικῶν προϊόντων μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς, ἀλλὰ ἐὰν ἴδωμεν τὰς ἀνάγκας τὰς ὁποίας ἔχει ὁ γεωργὸς εἰς βιομηχανικὰ προϊόντα, καὶ τὴν αὔξησιν τὴν ὁποίαν ἔλαβον ταῦτα μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς, θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι εἰς βάρος τοῦ ἀγρότου. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ 50% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας εἶναι γεωργοὶ καὶ ἀπολαμβάνουν ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος μόνον τὰ 35%. Ἡ κατάστασις αὐτὴ εἶναι ἀπερίγραπτος. Ἕνα μέρος τῆς καταστροφῆς προῆλθεν ἀπὸ τὸν δάκον. Ἄλλο ἀπὸ τὰς θεομηνίας καὶ τὸ ὑπόλοιπον κατεστράφη ἀπὸ τὰ μὴ ἐνδεδειγμένα μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς ὅλα αὐτὰ προστίθενται καὶ οἱ φοροεἰσπράκτορες οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἐντολὴν νὰ συλλαμβάνουν τοὺς ὀφειλέτας καὶ νὰ τοὺς κλείνουν εἰς τὰς φυλακάς, ἐὰν δὲν πληρώσουν τὰ ὀφειλόμενα. Ἀλλὰ ἀπὸ ποῦ νὰ πληρώσουν, ἀφοῦ τὰ ἔσοδα δὲν ἐπαρκοῦν οὔτε διὰ τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς; Ἡ φοβερὰ αὕτη κατάστασις, δημιουργεῖ δραματικὴν κατάστασιν διὰ τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου, οἱ ὁποῖοι ὡς ἐκ τούτου πιστεύουν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔπαυσεν ἐνδιαφερομένη διὰ τὴν τάξιν τῶν παραγωγῶν. Δὲν εἶναι δίκαιον, κ. συνάδελφοι, νὰ γίνεται οἰκονομικὴ πολιτικὴ εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς τοιαύτης πολιτικῆς ἀφανίζονται οἰκονομικῶς καθ’ ἣν στιγμὴν ἔπρεπεν ὅλαι αἱ τάξεις νὰ συμβάλουν ἀναλόγως πρὸς τὰς δυνάμεις των. Καὶ ἡ κατάστασις αὕτη πρέπει νὰ σταματήσῃ, διότι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἀντιμετωπίζει τὸ φάσμα τῆς δυστυχίας καὶ τῆς πείνης. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, κ.κ. συνάδελφοι, ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὄχι μόνον δὲν ἔδωκε τὴν ἀπαιτουμένην τιμὴν ἀσφαλείας, ἀλλὰ τουναντίον ἐθέσπισε παρακράτημα διὰ τὰ ἐξαγώγιμα ἐλαιόλαδα πρᾶγμα ὅπερ εἶχε μέγαν ἀντίκτυπον εἰς τὸ ἔλαιον, ἰδίᾳ κατὰ τὴν περυσινὴν περίοδον. Θὰ ἔπρεπε νὰ προβλέψῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ μὴ θέσῃ αὐτὸ τὸ ἐπαχθὲς παρακράτημα, λόγῳ τῆς προβλεπομένης νέας καλῆς ἐσοδείας. Εἶχεν ἐπίσης ἀντίκτυπον κακὸν τὸ παρακράτημα αὐτό, διότι οἱ βιομήχανοι τῶν δύο βιομηχανοποιημένων ἐλαίων δὲν ἠδύναντο νὰ συναγωνισθοῦν τοὺς Ἰταλοὺς βιομηχάνους. Εὐτυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἀντιληφθεῖσα ἐγκαίρως ἐτακτοποίησεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν ἐν μέρει. Ἡμεῖς ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν νὰ προχωρήσῃ ἔτι περισσότερον ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου πρὸς ὄφελος τῶν παραγωγῶν. Ὑπάρχουν, κ. συνάδελφοι, μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν εἶναι τὸ νὰ ἀνεβῇ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγρότου ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ Κράτους καὶ κανονίζει τὴν εὐζωΐαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐπειδὴ ἀκριβῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπρόσεξε τὸν Ἕλληνα ἀγρότην, καὶ ἠκολούθησεν, ὄχι μόνον αὐτὴ ἀλλὰ καὶ αἱ ἄλλαι Κυβερνήσεις, τὴν τακτικὴν ποὺ ὑπέδειξαν οἱ Ἀμερικανοὶ διὰ τὴν προώθησιν τῶν βιομηχανιῶν καὶ ὄχι διὰ τὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον ὥστε, αἱ μὲν βιομηχανίαι νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰ πρόθυρα τοῦ κλεισίματος, ὁ δὲ ἀγροτικὸς κόσμος νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ σημεῖον τῆς ἐξαθλιώσεως. Καὶ ἰδοὺ διατὶ ἐπιμένομεν ἐπὶ τῶν ἀπόψεών μας. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου καταδεικνύεται ὅτι ἡ μικρὰ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου ἔφερεν εἰς δύσκολον θέσιν καὶ ἀδυναμίαν τοὺς παραγωγοὺς νὰ καλλιεργήσουν τοὺς ἐλαιῶνας των διὰ τὴν προσεχῆ ἐσοδείαν καὶ φοβοῦνται ὅτι καὶ πάλιν ὁ ἐρχόμενος χρόνος θὰ συνοδεύεται ἀπὸ τὴν δυστυχίαν καὶ τὸν οἰκονομικὸν μαρασμόν των. Εἶναι ἀπογοητευμένοι ἐκ τῆς καταστάσεως ταύτης οἱ ἀγρόται διότι καθημερινῶς ἀντικρύζουν τὴν φρίκην καὶ τὸ φάσμα τῆς πείνης καὶ θέλουν ὡς ἐκ τούτου νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ χωρία των διὰ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν πόλιν. Τοῦτο δὲ εἶναι ἀπήχησις τῆς κακῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐνῷ ἡμεῖς τὰ μέγιστα ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν τῶν μεγάλων πόλεων, διὰ τῆς ἀκολουθουμένης πολιτικῆς, παρέχομεν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ σκεφθοῦν τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν χωρίων των καὶ τὴν εἰς τὴν πόλιν ἐγκατάστασίν των, ὁπότε θὰ καταστοῦν θύματα τῶν διαφόρων ἐπιτηδείων. Καὶ ἐρχόμεθα, κ. συνάδελφοι, εἰς τὰ γενικὰ συμπεράσματα, Εἶπον προηγουμένως ὅτι ἐφέτος εἴχομεν καλὴν ἐσοδείαν. Βεβαίως ἕνα ποσοστὸν κατεστράφη ὑπὸ τοῦ δάκου, ἀλλὰ ἀπέμεινεν ἕνα σοβαρὸν ποσοστόν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὁ παραγωγικὸς κόσμος ἀνέμενε νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὰ ἔξοδα τῶν βιοτικῶν ἀναγκῶν του. Ἦλθεν ὅμως δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν καταστρεπτικὴν τιμὴν ἀσφαλείας τῶν 14.000 δραχμῶν καὶ δὲν ἔδωκε τὰ ἀποτελέσματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέμενε μὲ ἀγωνίαν ὁ παραγωγός. Καὶ διὰ τοῦτο ὑποστηρίζομεν ὅτι συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου πρέπει νὰ γίνεται πάντοτε ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ νὰ δύναται νὰ ἐπεμβαίνῃ ρυθμιστικῶς εἰς τὴν ἀθρόαν προσφορὰν τοῦ εἴδους αὐτοῦ τοῦ ὁποίου ἡ προσφορὰ δημιουργεῖ πτῶσιν τῶν τιμῶν. Ἂν συνεπῶς ὑπῆρχεν ἡ συγκέντρωσις καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶχεν ἀποθέματα καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχεν ὁ φόβος, ἀλλὰ θὰ ἀπεφεύγετο ἡ πτῶσις καὶ ἡ αἰσχροκέρδεια. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡμεῖς σήμερον ἐπιθυμοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι νὰ ὁρίσῃ τιμὴν ἀσφαλείας 16.000 δραχμῶν, ὁπότε θὰ εἶναι δυνατὸν εἰς τοὺς παραγωγοὺς νὰ καλύψουν κάπως τὰ ἔξοδα τῶν βιοτικῶν ἀναγκῶν των. Ἐπίσης ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου, νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παραγνωρισθῇ καὶ ἡ ἐλαιουργικὴ ἡ ὁποία ὡς γνωστόν, ἔχει ἀποθηκευτικοὺς χώρους τῶν ὁποίων μεγάλην ἀνάγκην ἔχομεν. Ἤδη, κ. συνάδελφοι ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῶν λιπασμάτων. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς εὑρίσκεται εἰς ἀπόγνωσιν, διότι, ἐνῷ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου ἀνῆλθεν, ὀλίγον, ἐξ ἀντιθέτου τὰ λιπάσματα ἔλαβον μεγάλην ἄνοδον. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο, εἶναι καὶ τὸ θέμα τῆς ἐλλείψεως τῶν λιπασμάτων, τὸ ὁποῖον προξενεῖ ὀδυνηρὰν ἐντύπωσιν εἰς τὸν ἀγρότην καὶ δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔπαυσεν ἐνδιαφερομένη δι’ αὐτόν. Καὶ διὰ μὲν τὰς τιμὰς τῶν λιπασμάτων δύνανται νὰ ὑποστηριχθοῦν διάφοροι αἰτίαι καὶ ἐπιχειρήματα, ἀλλὰ διὰ τὴν ἔλλειψιν τῶν λιπασμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ οὐδεμία Κυβερνητικὴ δικαιολογία. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν νομίζω ὅτι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ὁμιλῇ περὶ ἔτους τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, θὰ πρέπει νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν μέχρι τοῦδε πολιτικήν της, ὁπότε ἡμεῖς πρῶτοι θὰ χειροκροτήσωμεν διότι κυρίως μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ ἐξύψωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀγροτῶν μας. (Χειροκροτήματα).

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§78Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, ἐφ’ ὅσον συμφωνῇ πρὸς τοῦτο ἡ Βουλή, νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν δύο ἐπερωτήσεων, ἡ δὲ ἰδική μου ἡ ὁποία καθάπτεται γενικώτερον τοῦ ζητήματος τῆς δακοκτονίας, ἀφεθῇ νὰ συζητηθῇ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§79Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Τὴν αὐτὴν παράκλησιν ὑποβάλλω καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλῶς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§81Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, κ. βουλευταί, ἐπὶ μακρόν. Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις, ἡ προκληθεῖσα ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι τοὐλάχιστον πρόωρος. Ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλεν ὡρισμένα μέτρα, τὰ ἀποτελέσματα τῶν ὁποίων δὲν ἔχουν ἀκόμη ἐκδηλωθῆ. Γεγονὸς ἀδιαφιλονίκητον εἶναι καὶ ὡμολογημένον συγκεκριμένως παρὰ τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Μυτιλήνης, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς δὲν ἔπεσε κάτω τῶν ἐπιπέδων, εἰς τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη νὰ συγκρατήσῃ. Ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Μυτιλήνης εἶπε συγκεκριμένως, ὅτι «τὰ ἐλαιόλαδα τιμὴν εἰς τὴν Μυτιλήνην ἔχουν 15–16 χιλιάδας δραχμάς». Ἡ φράσις εἶναι τοῦ κ. Μαλλιάκα. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, κύριοι, ἐμέμφθη τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐν ὄψει τῆς μεγάλης ἐφετεινῆς παραγωγῆς, δὲν ἐπέτρεψε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου κατὰ τοὺς μῆνας τοὺς ἐαρινοὺς καὶ τοὺς θερινούς. Θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπεκρατοῦσε τοὺς μῆνας ἐκείνους. Ἤμην, τότε, Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ κάθε ἡμέραν ἤρχοντο συνάδελφοι εἰς τὸ γραφεῖον μου, ζητοῦντες κατεπειγόντως νὰ στείλω λάδι εἰς τὰς ἐπαρχίας των. Τὸ φαινόμενον εἶναι εὐεξήγητον.

§82Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἐκ τῆς συγκεντρώσεως.

§83Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν μοῦ ἐζήτησαν νὰ στείλω λάδι ἐξ οὐρανοῦ. Ἀσφαλῶς ἐκ τῆς συγκεντρώσεως. Λέγω, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψω νὰ ἐξαχθῇ τὸ λάδι ἐκεῖνο, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ἐκείνην τὴν ἐποχὴν παρετηρήθη μία φυσικὴ τάσις ὑπερβολικῆς ὑψώσεως τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἡ τάσις αὐτὴ σημειοῦται πάντοτε εἰς τὸ τέλος τοῦ ἀφόρου ἔτους. Ἐν τῷ μεταξὺ οἱ πτωχοὶ παραγωγοὶ ἔχουν πωλήσει τὸ ἐλαιόλαδον, ἐκεῖνοι δὲ οἱ ὁποῖοι ἔχουν λάδι τὴν ἐποχὴν αὐτὴν εἶναι οἱ μεγάλοι παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι καὶ ἀπειλοῦν τὴν δημιουργίαν μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία δὲν εἶναι καθόλου εὐχάριστος εἰς τὴν κατανάλωσιν. Τί ἐδημιουργήθη, κύριοι, τὴν ἑπομένην τῆς ἀναπροσαρμογῆς; Ἁπλούστατα, ὑπῆρχε μία καθολικὴ τάσις ἀνυψώσεως τοῦ ἐλαιολάδου καὶ ἐπὶ 2–3 μῆνας ἠναγκάσθην νὰ ἐφοδιάζω τὴν ἀγοράν, ὁλοκληρωτικῶς ἐκ κρατικοῦ ἐλαίου. Ὑπάρχει τις ἐξ ὑμῶν, ὁ ὁποῖος θὰ συνεβούλευε τὴν Κυβέρνησιν, ἐκείνην τὴν ἐποχήν, ὅπου ἡ Β. Ἑλλὰς, διὰ τηλεγραφημάτων, ἐζήτει τὴν ἀποστολὴν ἐλαίου, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου; Δὲν ἐνθυμεῖσθε, κ. συνάδελφοι, ὅτι οἱ ἴδιοι σεῖς ἤρχεσθε εἰς τὸ γραφεῖόν μου καὶ μοῦ ἐλέγατε, νὰ στείλω 200 βαρέλια λάδι εἰς τὴν Καβάλαν καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχίας;

§84Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Αὐτὸ συνέβη, διότι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου εὑρίσκετο εἰς χαμηλότατα ἐπίπεδα. Ἡ ὑποτίμησις ἐδημιούργησε δυσπιστίαν καὶ ὁ κάτοχος τοῦ ἐλαίου δὲν εἶχεν ἐμπιστοσύνην νὰ πωλήσῃ τὸ λάδι του. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐφήρμοζεν ἄλλην πολιτικήν, θὰ ὑπῆρχε μεγάλη προσφορὰ ἐλαίου.

§85Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη πρὸ τῆς ἑξῆς καταστάσεως. Δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων, διότι θὰ ὑπῆρχε κίνδυνος ἐσωτερικοῦ κλονισμοῦ τῶν τιμῶν. Διότι δὲν ἔχω ἀκούσει ποτὲ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαιολάδου. Ἐὰν λάβωμεν τὴν τελευταίαν διετίαν θὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι αὐτὸ δὲν ἔγινε ποτέ. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, ὄχι μόνον ἐπιθυμεῖ νὰ ἐξάγεται τὸ ἐλαιόλαδον, ἀλλὰ πρόκειται διὰ πρώτην φορὰν νὰ ἐφαρμόσῃ πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον νὰ ἀνακτήσῃ τὴν ἀπολεσθεῖσαν θέσιν του εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Διότι, εἶπε μὲν ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη καὶ σταθερὰ πελατεία ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐλησμόνησεν, ὅμως, νὰ τονίσῃ τὸ ἑξῆς: Ὄτι Ἕλληνες ἔμποροι ἔχασαν κυριολεκτικῶς, λόγῳ τῆς ἀκολουθηθείσης κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου οἱανδήποτε ἐπαφὴν μὲ τὸ ἐξωτερικόν ἐξαιρέσει τῆς Ἰταλίας. Εὑρέθησαν ἀκόμη περισσότερον πρὸ 5μήνου εἰς δυσχερεστάτην θέσιν καὶ δὲν δύνανται νὰ ἀνασυνδέσουν τὰς σχέσεις των μὲ τὴν ἐξωτερικὴν ἀγοράν, διότι πράγματι ἠκολουθεῖτο μία πολιτικὴ ἀμφιταλαντευομένη καὶ ἄλλοτε ἀπηγορεύετο ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ δὲν ἠμποροῦσεν ὁ Ἕλλην ἔμπορος, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸν Ἱσπανὸν, νὰ προβῇ εἰς μίαν γενικωτέραν καὶ μακρᾶς χρονικῆς διαρκείας συμφωνίαν, μὲ μίαν σοβαρὰν πελατείαν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Πρὸ αὐτοῦ τοῦ καθεστῶτος εὑρισκομένη ἡ Κυβέρνησις πρόκειται νὰ θέσῃ τὴν πρώτην ἑβδομάδα μετὰ τὰς διακοπὰς σχέδιον νόμου ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ρυθμίζεται νομοθετικῶς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου, οὕτως ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μία μείζων ἀσφάλισις τῶν ἐξαγωγέων καὶ μείζων ἐμπιστοσύνη τοῦ ἐξωτερικοῦ πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἐξαγωγεῖς, ὅτι θὰ ἠμπορέσουν νὰ φανοῦν συνεπεῖς εἰς τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἀναλάβουν, ὄχι μόνον δι’ ἕνα μῆνα, ἢ διὰ δύο μῆνας, ἀλλὰ διὰ μίαν περίοδον μακράν. Ἡμεῖς διεπράξαμεν τὸ παμμέγιστον σφάλμα, τὸ ὁποῖον δὲν διέπραξε καμμία ἄλλη χώρα, νὰ ἀπαγορεύσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου καὶ τὴν χρονιὰ τῆς ἐσοδείας καὶ τοιουτοτρόπως ἐχάσαμεν κάθε ἐπαφὴν μὲ τὴν ἀγοράν. Θὰ εἰσαχθῇ ἕνα σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν δημιουργίαν τῶν προϋποθέσεων τῆς ἐπὶ μακρὸν ἐξαγωγῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ πάλιν τὸ ἐλαιόλαδον, τὸ ἑλληνικόν, νὰ ἀνακτήσῃ τὴν θέσιν του μέσα εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν.

§86Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Χρειάζεται νόμος;

§87Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Χρειάζεται νόμος ὑπὸ τὴν ἑξῆς ἔννοιαν· ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, μία μείζων κατοχύρωσις ἀπὸ ὅσην δίδει μία ἁπλῆ Ὑπουργικὴ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ὑπόκειται εἰς ἀνάκλησιν ἀπὸ ὥρας εἰς ὥραν, δηλαδὴ ὁ νόμος δίδει περισσοτέραν ἐμπιστοσύνην.

§88Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Διὰ τὸ ἐμπόριον, καλλιτέρα εἶναι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ.

§89Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Αὐτὴ εἶναι ἄποψις τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ Κυβέρνησις, πιστεύει ὅτι πρέπει νὰ εἰσαγάγῃ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ρυθμίζῃ καταστατικῶς τὸ θέμα, καὶ αὐτό, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι εἶναι τὸ αἴτημα ὅλων τῶν Συνεταιρισμῶν Ἐλαιοπαραγωγῶν αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§90Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἴμεθα, κύριε Ὑπουργέ, σύμφωνοι.

§91Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Χαίρω ἀρκούντως. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη περὶ τοῦ ἐλαιολάδου τὰ ἑξῆς: Εἶπε δὲν θὰ γίνῃ συγκέντρωσις ὡρισμένης τινὸς ποσότητος ἐλαιολάδου, θὰ γίνουν κρατικαὶ ἀγοραὶ ἐλαιολάδου ἐκεῖ ὅπου καὶ ἐσημειώθη ἡ κάμψις καὶ ὅταν θὰ σημειωθῇ ἡ κάμψις τῶν τιμῶν κάτω ἑνὸς ὡρισμένου ἐπιπέδου τὸ ὁποῖον κυμαίνεται πέριξ τῶν 14 χιλιάδων δραχμῶν.

§92Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διατί δὲν ἔγινε μέχρι σήμερον ἐκεῖ ὅπου ἐσημειώθη κάμψις;

§93Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ὅπου θὰ σημειωθῇ κάμψις...

§94Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι τὸ ἔλαιον τῆς Σάμου ἐπωλήθη πρὸς 9 καὶ 10 χιλιάδας χωρὶς καμμίαν ἐπέμβασιν κρατικήν.

§95Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἰς τὰς Καλάμας, ὅμως, ἐπωλήθη εἰς 15.500 δραχμάς.

§96Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Πληροφορῶ τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει ἐπαρκέστατα χρηματοδοτηθῆ καὶ εἶναι ἀνακριβὴς ἡ πληροφορία, ἡ μεταδοθεῖσα παρά τινος ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι δὲν ἐχρηματοδοτήθη. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐχρηματοδοτήθη συνολικῶς.....

§97Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διὰ τὰ ἐνέχυρα;

§98Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Καὶ διὰ τὰ ἐνέχυρα καὶ διὰ τὰς ἀγοράς.

§99Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἰς τὴν πρᾶξιν ὅμως δὲν συνέβη καμμία ἐνέργεια.

§100Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἶπεν ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι ἐὰν περιληφθῇ τὸ ἐνέχυρον τῶν 9.000 δραχμῶν, δὲν θὰ εὑρεθῇ κανεὶς παραγωγός, ὁ ὁποῖος νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ ἐνέχυρον, διότι, ὅταν θὰ πάρῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐνεχύρου, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα θὰ τοῦ κρατήσῃ καὶ τὰ χρέη. Μὰ τί θέλετε νὰ γίνῃ; Οἱ παραγωγοὶ βεβαιότατα τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς πρέπει κατ’ ἀρχὴν νὰ πληρώνουν τὰ χρέη των καὶ νομίζω ὅτι εἶναι κακὴ πρᾶξις, τὸ νὰ ἔρχεται κανεὶς ἐμμέσως καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐφευρεθῇ ἕνα τοιοῦτον σύστημα, ὥστε νὰ ἠμπορῇ ὁ παραγωγὸς νὰ πωλῇ τὸ προϊόν του κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ περνᾷ ἀπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία θὰ τοῦ εἰσπράττῃ τὸ νόμιμον χρέος. Βεβαιότατα, ὑπάρχουν περιπτώσεις τοπικῶν καταστροφῶν, ὅπου δικαιολογεῖται ἀναστολὴ τῆς πληρωμῆς τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ πιστεύσητε, ὅτι εἰς ὅσας περιπτώσεις δικαιολογεῖται ἡ ἀναστολὴ αὐτὴ ἐχορηγήθη καὶ εἰς ὅσας περιπτώσεις εἰς τὸ μέλλον φανῇ δικαιολογημένη ἡ ἀναστολὴ καὶ πάλιν θὰ χορηγηθῇ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, πρὸς Θεοῦ, νὰ θεσπισθῇ ἡ ἀρχή, ὅτι πρέπει νὰ τηρηθῇ τοιοῦτον σύστημα προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου, ὥστε ὁ παραγωγὸς νὰ εἰσπράττῃ τὴν τιμὴν τοῦ προϊόντος του, χωρὶς νὰ καταβάλλῃ τὰ πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ὀφειλόμενα. Ἄλλως τε τὸ ἐνέχυρον εἶναι ἕνα βοηθητικὸν μέσον προστασίας εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Εἶναι ἕνα μέσον, τὸ ὁποῖον ἐφηρμόσθη διὰ νὰ προστατευθοῦν καὶ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα. Ἐφηρμόσθη ὄχι μόνον ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ παρελθουσῶν Κυβερνήσεων, προκειμένου περὶ τοῦ βάμβακος, προκειμένου περὶ τῆς ὀρύζης, προκειμένου περὶ σωρείας ἄλλων προϊόντων καὶ κατ’ ἐξοχὴν τοῦ καπνοῦ, καὶ νομίζω ὅτι ἐφηρμόσθη μετ’ ἐπιτυχίας. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ μὴ προσδοκᾶται ἀνάλογος ἐπιτυχία, προκειμένου καὶ περὶ τοῦ ἐλαιολάδου. Ἄλλως τε, ἐὰν δὲν ἐπαρκέσῃ τὸ ἐνέχυρον, θὰ ἐπακολουθήσῃ ἀγορὰ παρεμβατική, ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἡ ὁποία θὰ χρησιμοποιήσῃ εἰς τὸ ἔργον της αὐτό, τῆς παρεμβάσεως, εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ οἱονδήποτε ἄλλο φυσικὸν ἢ νομικὸν πρόσωπον κρίνῃ αὕτη σκόπιμον καὶ χρήσιμον νὰ χρησιμοποιήσῃ.

§101Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρατε τὸ ἐνέχυρον, θὰ ἤθελον νά σας παράσχω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν: Δὲν εἶπον ἐγὼ ὅτι δὲν πρέπει νὰ πληρώσῃ ὁ μικρὸς παραγωγὸς εἰς τὴν Τράπεζαν τὰ χρέη του. Ἀλλοίμονον, ὅταν ἐγκαινιάσωμεν μίαν μέθοδον, νὰ εἰσπράττωμεν καὶ νὰ μὴ πληρώνωμεν. Ἐγὼ εἶπον ὅτι ὁ μικρὸς παραγωγὸς ὁ ὁποῖος πηγαίνει 20, 30 ὀκάδας πρέπει νὰ προστατευθῇ διὰ νὰ μὴ σφαγιασθῇ. Διότι, ὅταν ἔχῃ μίαν ὑποχρέωσιν ἀδήριτον, νὰ δώσῃ 15, 30, 50 ὀκάδας λάδι, καταλαβαίνετε ὅτι, ὅταν ἡ ἀνάγκη εἶναι τοιαύτη, εἶναι τόσον μεγάλη ὥστε νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν καλύψῃ, εἴτε διότι ἔχει ἄρρωστον, εἴτε διότι πρέπει νὰ πληρώσῃ φόρον καὶ θὰ πάῃ φυλακή, εἶναι ὑποχρεωμένος αὐτὰς τὰς 15 ὀκάδας τοῦ λαδιοῦ νὰ τὰς πάῃ εἰς τὸ ἐμπόριον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἀντὶ νὰ γίνῃ τὸ ἐνέχυρον, νὰ βγῇ ἀπόφασις ὅτι, εἰς τοὺς προσκομίζοντας κάτω τῶν 50 ὀκάδων νὰ δίδεται τιμὴ ἀσφαλείας καὶ νὰ μὴ δίδεται τὸ ἐνέχυρον διότι μὲ τὰς 15 ὀκάδας δὲν δύναται νὰ καλύψῃ τὴν ἀδήριτον ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν ἔχει.

§102Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἡ ἄποψίς σας εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη, μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις προχωροῦν περισσότερον ἀπ’ ὅ,τι προχωρεῖτε καὶ σεῖς. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει τὴν ἐντολήν, ὅπου μὲν συγκρατεῖται ἡ κατάστασις μὲ τὰ ἐνέχυρα, νὰ ἀρκῆται εἰς τὰ ἐνέχυρα, ὅπου ἡ κατάστασις δὲν συγκρατεῖται μὲ τὰ ἐνέχυρα, νὰ προβαίνῃ περαιτέρω καὶ εἰς ἀγοράς.

§103Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἶναι πολλαὶ ἡμέραι, ποὺ ἐδόθη αὐτὴ ἡ ἐντολή, διότι, πρὸ 8 ἡμερῶν, δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἐντολὴ αὐτὴ εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν μας.

§104Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἶναι πολὺ πιθανόν. Αἱ διαταγαί, αἱ σχετικαί, δὲν διοχετεύονται μὲ ὅσην ταχύτητα θὰ ἦτο εὐκταῖον νὰ διοχετευθοῦν. Πάντως, αὐτὸ δὲν μεταβάλλει τὸ σύστημα καὶ ὀφείλετε καὶ σεῖς νὰ ὁμολογήσετε ὅτι, μέχρι τῆς στιγμῆς, οὐδεὶς κλονισμὸς εἰς τὴν τιμὴν τοῦ λαδιοῦ, δὲν ἐσημειώθη καὶ ἐὰν ἐσημειώθη εἴς τινας περιφερείας, νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι θὰ ἀντιδράσῃ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δεόντως. Θὰ παρακαλέσω ὅμως τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἐπειδὴ τὸ θέμα τοῦ λαδιοῦ εἶναι, ὄντως μέγα, νὰ ἔχῃ τὴν ὑπομονὴν καὶ νὰ περιμένῃ 2–3 μῆνας, διὰ νὰ ὑπάρξουν ἀποτελέσματά τινα πρακτικά, ἁπτὰ καὶ δεκτικὰ σταθμίσεως τῆς πολιτικῆς μας καὶ τότε θὰ εἴμεθα πρόθυμοι νὰ ἔλθωμεν νὰ συζητήσωμεν.

§105Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. ............ (Δὲν ἠκούσθη).

§106Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Κρασαδάκη, σᾶς παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε.

§107Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Καὶ οἱ μικροὶ παραγωγοί;

§108Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τώρα ὁ κ. συνάδελφος εἶπε περὶ τῶν μικρῶν παραγωγῶν. Τὶ σχέσιν ἔχουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν οἱ μικροὶ καὶ οἱ μεγάλοι. Βεβαιότατα, ἡ Κυβέρνησις θὰ προστατεύσῃ κατ’ ἐξοχὴν τοὺς μικρούς.

§109Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. ........... (Δὲν ἠκούσθη).

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν δέχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς, μὴ ἐπιμένετε, κύριε Κρασαδάκη, νὰ διακόψετε.

§111Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὁ κ. συνάδελφος ὡμίλησε περὶ τῶν μικρῶν παραγωγῶν. Ἡμεῖς βεβαιότατα, θέλομεν νὰ προστατεύσωμεν τοὺς μικροὺς παραγωγούς. Νομίζω ὅτι οἱ μικροὶ παραγωγοί, κατ’ ἐξοχὴν προστατεύονται, ὅταν εἶναι βέβαιον ὅτι κάτω ἑνὸς ὡρισμένου ὁρίου δὲν πρόκειται νὰ πέσῃ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ θὰ ἠμπορέσουν νὰ προσφέρουν εἰς τὴν τιμὴν αὐτήν. Πρὸς τὸ παρόν, ἡ Κυβέρνησις ἀρκεῖται εἰς τὸ νὰ σημειώσῃ τὰ ἑξῆς ὡς πρὸς τὴν ἐξαγωγήν. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ παντὸς μέσου, θὰ ὑποβοηθήσῃ τὴν ἐξαγωγήν. Ἡ πολιτική της, ἡ σχετικὴ πρὸς τὸ παρακράτημα, ἠκολουθήθη, ὄχι διὰ λόγους ταμιακούς, ἠκολουθήθη διὰ δύο βασικοὺς λόγους. Πρῶτον, τὸ ἀρχικὸν παρακράτημα τῶν 9.000 δραχμῶν, τὸ θεσπισθὲν εὐθὺς μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν βεβαιότατα εἶχεν ἔννοιαν ἀπαγορευτικὴν δι’ οὓς λόγους σᾶς ἐξήγησα καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ἔχῃ ἔννοιαν ἀπαγορευτικήν. Διότι εἶναι καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν τὴν ἑπομένην τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἐπετρέπομεν διπλασιασμόν, διότι εἰς διπλασιασμὸν θὰ ἐφθάνομεν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου. Ἔπρεπεν, ἀντιθέτως ἡ Κυβέρνησις νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς τῶν βασικῶν προϊόντων, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ψυχολογικὸς πανικὸς εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ὠφεληθῇ τελικῶς ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ κατ’ ἐξοχὴν οἱ παραγωγοί. Ἔπρεπε νὰ μὴ ξεφύγῃ ἡ κατάστασις ἡ οἰκονομικὴ ἀπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως καὶ αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον τὸ παρακράτημα ἦτο πράγματι —καὶ ἠθελημένως ἦτο— ἀπαγορευτικόν. Ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἐπετρέψαμεν μόνον τὴν ἐξαγωγήν τῶν τυποποιημένων ἐντελῶς ἐλαιολάδων, τῶν ὁποίων ἡ ἐξαγωγὴ ἦτο ἀκίνδυνος, διότι δὲν ἠμποροῦσαν νὰ ἐξαχθοῦν μεγάλαι ποσότητες, ἀλλ’ αὐστηρότατα ἀπηγορεύσαμεν τὴν ἐξαγωγὴν μεγάλων ποσοτήτων. Τόσον εἴχομεν δίκαιον, κύριοι συνάδελφοι, ὥστε ἠναγκάσθημεν τὰς παραμονὰς ἐσοδείας μεγάλης, νὰ ἀπειλήσωμεν τὴν ἀγορὰν δι’ εἰσαγωγῆς σπορελαίου, διότι οὐδεὶς προσέφερε, μολονότι, ὅπως ὀρθότατα ἐτόνισε κάποιος ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὑπῆρχον ἀποθέματα 30–40.000 τόννων, οὐδεὶς προσέφερεν εἰς λογικὴν τιμὴν ἐλαιόλαδον, διὰ νὰ ἐφοδιασθῇ ἡ Β. Ἑλλὰς καὶ ἡ Θεσσαλία. Καὶ ἠναγκάσθη τότε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπειλήσῃ ὅτι θὰ διαθέσῃ καὶ πέραν τῶν ἀποθεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχει, καὶ σπορέλαιον διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐπέλθῃ κάποια ὁμαλότης εἰς τὴν ἀγοράν. Ταῦτα ὡς πρὸς τὴν πρώτην περίοδον, ἡ ὁποία κατ’ ἀνάγκην ἦτο ἀπαγορευτικὴ τῆς ἐξαγωγῆς, διότι ἐσημειώθη ἓν μέγα οἰκονομικὸν γεγονός, ὅπως εἶναι πάντοτε μέγα οἰκονομικὸν γεγονὸς μία οὐσιώδης ἀναπροσαρμογὴ τῆς ἐξωτερικῆς ἀξίας τοῦ νομίσματος καὶ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, διὰ νὰ κρατήσῃ τὴν ἐσωτερικὴν ἰσορροπίαν. Κατόπιν ἡ Κυβέρνησις ἐμείωσε τὸ παρακράτημα καὶ τὸ ἐπῆγεν εἰς τὰς 5.000 δραχμῶν βασικῶν. Διατὶ τὸ ἔκαμε; Διότι, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ μόνος περίπου πωλητὴς ἐλαιολάδου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἦτο ἡ Ἑλλὰς καὶ εἶχεν ἀνοίξει, ὅπως γνωρίζουν ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὸ θέμα, ἕνας περίεργος, ἐπὶ ἰταλικοῦ ἐδάφους, Ἑλληνοελληνικὸς πόλεμος καὶ προσεπάθει ὁ ἕνας ἐξαγωγεὺς νὰ μειώσῃ τὴν τιμὴν, διὰ νὰ πάρῃ τὴν δουλειὰ τοῦ ἄλλου καὶ ἔπρεπε ἀκριβῶς δι’ οὓς λόγους ἀναφέρουν οἱ ἐπερωτῶντες κ. κ. συνάδελφοι ἐν τῇ ἐπερωτήσει των, νὰ διατηρήσωμεν τὸ παρακράτημα εἰς τὰς 5.000 δραχμάς, διὰ νὰ διατηρήσωμεν τὰς διεθνεῖς τιμάς. Διότι δὲν ἐπρόκειτο ἐάν, ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἐμειώναμεν τὸ παρακράτημα, νὰ ἐπωφελεῖτο ὁ πτωχὸς ἀγρότης ὑπὲρ τοῦ ὁποίου μάχεται ἡ Ἀντιπολίτευσις. Διότι ἁπλούστατα τότε, δὲν εἶχεν ἔλαιον αὐτός, ἀλλὰ ἔλαιον εἶχον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην οἱ ἐλαιοέμποροι ἢ οἱ παμμέγιστοι παραγωγοί. (Χειροκροτήματα). Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὑπεβάλαμεν τὸ παρακράτημα τῶν 5.000 δραχμῶν καὶ τώρα τὸ παρακράτημα τῶν 4.000 δραχμῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν δύναμαι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ διαγράψω προκειμένου περὶ παρακρατήματος, τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶπον, πολὺ ὀρθῶς, οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ὑπάρχει ὡρισμένη περίοδος, κατὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ γίνεται ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου. Καὶ διατί ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ὡρισμένη περίοδος; Διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι εἰς τὴν πρώτην φάσιν, τὴν ἐμπορικήν, τὴν ἐπακολουθοῦσαν τὴν ἐσοδείαν, ἐπηρεάζεται ἡ διεθνὴς ἀγορά, ἀπὸ μίαν ἀκατάσχετον προσφορὰν τῶν χωρῶν τῆς Βορείου Ἀφρικῆς. Αἱ χῶραι αὐταί, εἶναι γνωστὸν ὅτι εἶναι χῶραι τῶν ὁποίων οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοὶ ζοῦν εἰς ἐπίπεδον βιοτικὸν χαμηλότατον καὶ εἶναι, ἑπομένως, εἰς θέσιν νὰ προσφέρουν τὸ προϊόν των εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, εἰς τιμὰς ἐξαιρετικῶς χαμηλάς.

§112Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Εἶναι μικραὶ αἱ ποσότητες αὐταί.

§113Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, εἶναι τόσαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὥστε ἐπηρεάζουν ἐπαρκῶς τὴν ἀγορὰν ἐν Ἰταλίᾳ. Καὶ τὴν ἐπηρέασαν, κύριοι, τόσον, ὥστε ἐσημειώθη, ἀνεξαρτήτως τῆς ἰδικῆς μας πολιτικῆς, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ βεβαίως νὰ ρίξῃ τὰς τιμάς, πτῶσις τιμῆς, τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε σεῖς οἱ ἴδιοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἄρα ἐσημειώθησαν πτώσεις τῶν τιμῶν τρομακτικαὶ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἐλαιολάδου ὄχι ἀπὸ ἡμᾶς, ἀλλὰ διότι ἀντιλαμβάνεσθε αὐτὴν τὴν ἐποχὴν πάντοτε σημειοῦται πτῶσις τιμῶν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Καὶ αὐτὸ ἐσημειώθη καὶ ἐφέτος. Δὲν εἶναι λοιπὸν καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἄστοχος ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις παρακολουθεῖ τὸ θέμα καὶ θὰ κάμῃ ὅ,τι ἠμπορεῖ διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου καὶ θὰ κάμῃ ὅ,τι ἠμπορεῖ διὰ νὰ δώσῃ τὴν μεγίστην δυνατὴν τιμὴν εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Ἀλλὰ ἔχει ὑπ’ ὄψιν της ἡ Κυβέρνησις ὅτι οἱ οἰκονομικοὶ ἀριθμοί, ὡς εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἶναι ἀριθμοὶ σχετικοί. Ὡραῖον θὰ ἦτο νὰ ἠδυνάμεθα νὰ δώσωμεν διπλασίαν τιμὴν εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Ἀλλὰ θὰ εἶχε τοῦτο διπλασίαν τιμὴν εἰς τὴν κατανάλωσιν. Πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἓν χρυσοῦν σημεῖον ἰσορροπίας. Καὶ τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς ἰσορροπίας, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως, κυμαίνεται γύρω εἰς τὰς 14.000 δραχμάς. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι βεβαία, ὅτι θὰ ἠμπορέσῃ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς πέριξ αὐτοῦ τοῦ ἐπιπέδου. Καὶ θὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὰς συγκρατήσῃ διὰ μιᾶς μεθόδου, ἡ ὁποία εἶναι, νομίζω, ὀρθοτέρα ἀπὸ τὴν μέθοδον, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη πρὸ διετίας. Διότι πρὸ διετίας ἔγινε τὸ ἑξῆς: Ἔγινε μία σημαντικωτάτη ὁμολογουμένως συγκέντρωσις ἐλαιολάδου, ἔγινεν αὕτη μὲ ἕνα ρυθμὸν ταχύτατον, ἔγινε σὰν νὰ ἦτο συγκέντρωσις...... Μαζεύτηκε τὸ ἐλαιόλαδον, μέσα εἰς ἕνα διάστημα ἐλαχίστων μηνῶν. Καὶ κατόπιν, ἐσημειώθη πτῶσις τιμῶν τρομακτική. Ἐνθυμεῖσθε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, καὶ ἀπὸ τῆς πτέρυγος αὐτῆς τὴν ἀσκηθεῖσαν κριτικήν, ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι ἀνεγνώσθη τηλεγράφημα κατὰ τοῦ Εἰσαγγελέως Κρήτης. Τότε ἔγινε τὸ ἑξῆς μεγάλο σφάλμα: Ἡ Κυβέρνησις ὅλα τὰ οἰκονομικά της μέσα, τὰ ἐξήντλησε μέσα εἰς διάστημα τριῶν μηνῶν, διὰ νὰ ἀπορροφήσῃ μίαν σημαντικὴν ποσότητα. Δὲν λέγω ὅτι, βεβαίως, δὲν ἐλαφρύνθη ὁ παραγωγὸς κατὰ ἕνα ποσοστόν. Λέγω ὅμως ὅτι θὰ διέπραττε πολὺ εὐφυεστέραν πρᾶξιν ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ ὠφελοῦσε πολὺ περισσότερον τὸν παραγωγόν, διαθέτουσα τὰ ἴδια ἢ καὶ πολὺ ὀλιγώτερα χρηματικὰ μέσα, ἐὰν ἀντὶ τῆς παρεμβάσεως αὐτῆς τῆς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀναληφθείσης, ἠκολούθει τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν πλεῖστοι, τότε, τῆς ὑπέδειξαν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡμεῖς, ἐξ ἄλλης σκοπιᾶς ὁρμώμενοι, ἀλλὰ καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν παραγωγῶν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἡ «Ἐλαιουργική», οἱ ὁποῖοι τῆς εἶπον, διατὶ νὰ κάμωμεν, κύριοι, τὴν συγκέντρωσιν αὐτὴν μαζί, διατὶ νὰ μὴ τὴν κλιμακώσωμεν, διατὶ νὰ μὴ συγκρατήσωμεν τὴν τιμὴν γενικώτερον; Διότι ὑπάρχει ἡ ἑξῆς οὐσιώδης διαφορά, μεταξὺ τῆς συγκεντρώσεως τῆς οἱασδήποτε τοῦ ἐλαιολάδου καὶ τῆς προστασίας τῆς τιμῆς αὐτοῦ. Ὁσηνδήποτε ποσότητα ἐλαίου καὶ ἐὰν συγκεντρώσωμεν, ἡ ποσότης αὐτὴ θὰ εἶναι νομικὸν πλάσμα τῆς ὅλης παραγωγῆς. Νομικὸν πλάσμα ἦτο καὶ ἡ συγκέντρωσις τῆς προηγηθείσης ποσότητος τῶν 33.000 τόννων. Οὐδὲ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Ἐνῷ ἡ ποσότης τοῦ σίτου, τοῦ συγκεντρουμένου ἀποτελεῖ ποσοστὸν πολὺ οὐσιωδέστερον. Δι’ αὐτὰ εἰς μὲν τὴν μίαν περίπτωσιν δύναται νὰ ἀκολουθηθῇ πολιτικὴ συγκεντρώσεως μετὰ σοβαρότητος, ἐνῷ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ πολιτικὴ ρυθμιστικὴ ἀγορῶν. Ἐὰν κανεὶς διαθέτῃ «Χ» οἰκονομικὰ μέσα, τόσα δισεκατομμύρια, ἠμπορεῖ νὰ βοηθήσῃ περισσότερον τὸν μικρὸν παραγωγόν, ἐὰν ἀσκήσῃ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, παρὰ ἐὰν ἀσκήσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς ὁμαδικῆς συγκεντρώσεως, τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἡ τότε Κυβέρνησις. Ἄλλως τε, κύριοι συνάδελφοι, μὴ βιάζεσθε, θὰ κρίνωμεν ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων. Ἐπιθυμῶ, ἄλλως τε, νὰ εἴπω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι, βεβαιότατα, οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ θὰ ἐδικαιοῦντο, ἀπὸ ἠθικῆς ἀπόψεως, μείζονος προστασίας. Ἀλλὰ καὶ πολλαὶ ἄλλαι τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ ἐδικαιοῦντο, τὴν ὥραν τῆς μείζονος προστασίας, ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν εἶναι εἰς θέσιν νὰ παράσχῃ, λελογισμένως, ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ εὐνοήσῃ μίαν τάξιν εἰς βάρος ἄλλων τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι πρωταρχικόν της καθῆκον, αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι, νὰ διατηρήσῃ μίαν θεμελιώδη οἰκονομικὴν ἰσορροπίαν, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ τὸ βάθρον τῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ τόπου. Καὶ εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ, καὶ ζητεῖ, ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἕλληνας ἓν ποσοστὸν θυσίας. Καὶ καυχᾶται ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐζήτησε καὶ νομίζω, ὅτι ἐζήτησε διὰ πρώτην φορὰν μεταπολεμικῶς, ἐζήτησε θυσίας ἀπὸ τοὺς ἀγρότας πολὺ ὀλιγωτέρας, ἀπὸ ὅσας ἐζήτησεν ἀπὸ ἄλλας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἠμπορῶ, μάλιστα, νὰ εἴπω, ὅτι διὰ τῆς βασικῆς της πολιτικῆς, διὰ τῆς ὁποίας ἐπέφερε μίαν οὐσιώδη μετατόπισιν τῆς γραμμῆς τῆς κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ τὰς πόλεις πρὸς τοὺς ἀγρούς, ὅτι ὠφέλησε πρακτικῶς τὸν Ἕλληνα ἀγρότην ἐν τῷ συνόλῳ του ἐφέτος. (Χειροκροτήματα).

§114ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πηγαίνετε εἰς τὴν ἐπαρχίαν νὰ ἰδῆτε.

§115Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ.). Κύριε συνάδελφε, πηγαίνουμε καθημερινῶς καὶ ἐπήγατε καὶ σεῖς καὶ δὴ προσφάτως καὶ σᾶς ἀπήντησεν ὁ Ἕβρος καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ προσεχῶς καὶ ἡ Δράμα.

§116ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρέπει νὰ πᾶμε μαζὶ ὄχι χωριστά.

§117Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ.). Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔθιξε καὶ ἄλλα τινὰ θέματα. Τὸ θέμα τοῦ δάκου.

§118Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὑπάρχει ἰδία ἐπερώτησις.

§119Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ.). Καὶ ἐγὼ θὰ προετίμων καὶ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. συνάδελφον νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα κεχωρισμένως. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν ἐὰν θέλῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ θίξῃ αὐτὰ τὰ θέματα. Προτιμῶ καὶ ἐγὼ νὰ μὴ τὰ θίξω, ἀλλὰ θὰ εἶναι συμφωνία μεταξύ μας ὅτι τὸ θέμα μένει ἐκκρεμὲς καὶ δὲν μένει ἀναπάντητον, ἀλλὰ ἁπλῶς ἀναβάλλεται ἡ ἐπ’ αὐτοῦ συζήτησις. Τελειώνων, κ. συνάδελφοι, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο, ὅτι ἐλπίζω ὅτι ὅταν συνέλθωμεν μετὰ τὰς ἑορτὰς θὰ εἶναι εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ σᾶς ὁμιλήσῃ λεπτομερέστατα ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου καὶ νὰ σᾶς ὁμιλήσῃ εἰδικώτερον περὶ τοῦ θέματος τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου καὶ νὰ σᾶς δώσῃ τότε τὴν εὐκαιρίαν, κύριοι συνάδελφοι, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ ἀσκήσητε κριτικήν, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν σᾶς πράγματα καὶ ὄχι πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι ἐν πολλοῖς δὲν εἶναι οὔτε καὶ ὡς πληροφορίαι ἀφορῶσαι εἰς τὸ μᾶλλον ἀκριβεῖς. (Χειροκροτήματα).

§120Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ἀπαντήσω, δι’ ὀλίγων, εἰς δύο σημεῖα τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ κ. Ὑπουργός. Πρῶτον τὸ θέμα τῆς συγκεντρώσεως. Ὑπῆρξε τὸ παράπονον καὶ ἡ πικρία τῶν παραγωγῶν ὅτι ἡ συγκέντρωσις δὲν ἔγινε μέχρι σήμερον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἔδωσεν ἐντολήν. Εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν ἡμερομηνίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔδωσε τὴν ἐντολήν; Ἐὰν πράγματι ἡ συγκέντρωσις καθυστερήσῃ 1 καὶ 1½ μῆνα ἀκόμη θὰ εἶναι δῶρον ἄδωρον διὰ τοὺς παραγωγούς, διότι ἐν τῷ μεταξὺ τὸ ἐλαιόλαδον θὰ φύγῃ ἀπὸ τὰ χέρια τῶν μικρῶν παραγωγῶν εἰς τὸ ἐμπόριον.

§121Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ.). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τὰ πρὸς τοῦτο χρηματικὰ μέσα.

§122Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν εἰς τὴν ἀπάντησίν του ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι τὰ λιπάσματα. Ἡ τιμὴ τῶν λιπασμάτων, ἡ τιμὴ κατ’ ὀκᾶν τῶν ἀζωτούχων λιπασμάτων εἶναι 2.400, ἐνῷ διὰ τοὺς σιτοπαραγωγοὺς καὶ τοὺς πατατοπαραγωγοὺς ἡ τιμὴ τῶν λιπασμάτων εἶναι 1.200 δρχ. Θέλω νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ;

§123Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ.). Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν ὡμίλουν ἐξ ἀφορμῆς τῆς γενικῆς συζητήσεως πίνακα τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων. Εἶναι ἀληθὲς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ὁ κ. συνάδελφος ὅτι ὑπάρχει βασικὴ διάκρισις μεταξὺ τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων τῶν προωρισμένων διὰ τὸν σῖτον καὶ τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων τῶν προωρισμένων διὰ τὰ ἄλλα εἴδη. Δὲν ἐνθυμοῦμαι δυστυχῶς ἀπ’ ἔξω αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰς διαφοράς. Ἔδωσα ὅμως κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν στοιχεῖα. Ἐπειδὴ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπαναλαμβάνει ὡρισμένους ἀριθμούς, θὰ παρεκάλουν νὰ ἐλέγξητε καὶ σεῖς τὰ στοιχεῖα μου καὶ ἐγὼ τὰ στοιχεῖα τὰ ἰδικά σας καὶ κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν νὰ κάμωμεν συζήτησιν, διότι ἀπ’ ἔξω ὅλους τοὺς ἀριθμοὺς δὲν τοὺς ἐνθυμοῦμαι. Ὅλους τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς κατέθεσα. (Χειροκροτήματα).

§124Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπὶ δύο γενικωτέρων θεμάτων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νομίζω, ὅτι αἱ διαπιστώσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβησαν οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως παρέμειναν καὶ μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ἀκλόνητοι. Ἔμεινε δεδομένον καὶ ἀκλόνητον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνῷ ἐπηγγέλθη θορυβωδῶς ἑνιαίαν τιμὴν συναλλάγματος καὶ κατήγγειλε τὴν διαφορικὴν τιμήν, ἐν τούτοις εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἐλαίου ἀπηρνήθη τὴν μεγάλην ἐπαγγελίαν της καὶ ἐφήρμοσε διαφορικὴν τιμὴν συναλλάγματος. Ὡρίσθησαν κατ’ ἀρχὴν παρακρατήματα ἀπαγορευτικὰ 9.000, κατόπιν 5.000 καὶ τελικῶς 4.000. Ἰδού, ὅτι ἡ μεγάλη ἐπαγγελία κατελύθη ἀπὸ αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐφήρμοσε διαφορικὴν τιμὴν συναλλάγματος. Ἀκούω, ὅτι δὲν σημαίνει, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι δογματικὴ ἀκαμψία. Ἀλλὰ ἐξηγγέλθη ἡ ἑνιαία τιμὴ συναλλάγματος ὡς ἀκατάλυτον δόγμα καὶ παρεβιάσθη. Ὅσοι νομίζουν, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἀκαμψία τοῦ δόγματος προσχωροῦν εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς διαφορικῆς τιμῆς συναλλάγματος, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ὑπερησπίσαμεν. Πέραν αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε, διεπιστώθη ἐπίσης ὅτι κατὰ τὸ στάδιον αὐτὸ οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, ἐκ λόγων τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἐκλήθησαν εἰς «ὀλιγωτέρας θυσίας» ἀπὸ τὰς ἄλλας κοινωνικὰς τάξεις. Τώρα πληροφορούμεθα, ὅτι πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ διαβάθμισις θυσιῶν ὄχι διαβάθμισις εὐημερίας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Θὰ ἐπεθύμουν ἐπίσης νὰ ἐπιβεβαιώσω, ὅτι εἰς τὸ θέμα τῶν λιπασμάτων ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου παρέμεινεν ἐκτεθειμένος. Διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς σήμερον δὲν ἐνθυμεῖται, ἐνῷ ὁ συνάδελφος, ὁ ὁποῖος προσωπικῶς πληρώνει τὰ λιπάσματα, συμβαίνει, καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου, νὰ ἐνθυμῆται. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι μετὰ τινας ἑβδομάδας θὰ ἔλθῃ ἐδῶ νομοθετικὴ ρύθμισις τοῦ θέματος. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι μᾶς παραδίδει καὶ πάλιν εἰς τὰς ἐλπίδας τοῦ μέλλοντος. Εἶναι ἡ Σχολὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία μᾶς παραπέμπει πάντοτε εἰς τὸ κυανοῦν τοῦ μέλλοντος, ἀποδεχόμενοι τοιουτοτρόπως, ὅτι τὸ παρελθὸν καὶ τὸ παρὸν δὲν ἀπέβη ὑπὲρ τῶν λαϊκῶν τάξεων.

§125Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Καλὰ ἔκανες καὶ τὴν ἀπηρνήθης τὴν Κυβέρνησιν.

§126Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς. Ἐκάματε καὶ ἄλλοτε κατάχρησιν τῆς ἀπουσίας μου καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἀκολουθήσω τὴν πορείαν, τὴν ὁποίαν ἐγκρίνω. Συνειργάσθην ἐκλογικῶς μὲ τὸν Συναγερμὸν καὶ ἤμην ἐλεύθερος εἰς ὅλας τὰς πολιτικὰς ἀποφάσεις μου. Καὶ ἐὰν συμβαίνῃ νὰ καταγγέλλω τὴν πολιτικήν του, ἔχει μεγαλύτερον βάθος ἡ ἰδική μου κατηγορία, διότι ἐπιβεβαιώνει τὴν διάψευσιν τῶν ἐπαγγελιῶν, αἱ ὁποῖαι προσεφέρθησαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Καὶ τώρα, Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, θὰ προχωρήσω εἰς γενικώτερον θέμα. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ τὴν παρακαλέσω νὰ προβῇ εἰς τὴν διάψευσιν μιᾶς εἰδήσεως ἡ ὁποία θίγει τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου. Ἀνεγράφη, ὅτι ἔγινε διάβημα πρὸς παροχὴν δώρου εἰς τοὺς βουλευτάς, καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸ ἀπέρριψε. Τὸ γεγονὸς εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβὲς καὶ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς διάψευσιν. Οὐδεὶς ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἦτο δυνατὸν νὰ καταδεχθῇ ἐπαιτείαν. Ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους ἔχουν πλῆρες προσωπικὸν κῦρος, ὥστε νὰ μὴ καταδέχωνται τοιοῦτον διάβημα. Περὶ ἄλλου ἐπρόκειτο. Ὑπάρχει κείμενος νόμος καὶ συνεζητεῖτο ἐὰν ὁ κείμενος νόμος πρόκειται ἢ ὄχι νὰ ἐφαρμοσθῇ. (Χειροκροτήματα). Κύριε Πρόεδρε, εἰς ἰδικήν μου πρωτοβουλίαν ὀφείλεται εἰς τὸ παρελθόν, ὅτι ἡ ἀποζημίωσις τῶν βουλευτῶν συνεδέθη μὲ τὴν ἀποζημίωσιν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, ὅπως τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἑκάστοτε ἐδημιουργεῖτο τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως καὶ ἐξετίθετο ὁ πολιτικὸς κόσμος οἱονεὶ διεκδικῶν βελτίωσιν τῆς ἰδικῆς του θέσεως, ὅταν ἐζητοῦντο θυσίαι ἀπὸ τὰς ἄλλας κοινωνικὰς τάξεις. Καὶ ὑπεστήριξα πρῶτος, ὅτι πρέπει τὸ ζήτημα τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως νὰ συνδεθῇ νομοθετικῶς μὲ ἕνα ἀνώτερον μισθὸν τοῦ ὁποίου νὰ ἀκολουθῇ τὴν τύχην, ὥστε τὸ θέμα νὰ παύσῃ νὰ ὑφίσταται ὡς θέμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ παύσῃ ἡ δημαγωγία εἰς βάρος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὴν τοιαύτην ρύθμισιν. Δὲν ὑπάρχει ἑπομένως ἐκκρεμὲς θέμα. Ὑπάρχει θέμα κειμένων νόμων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκῃ, ὅτι οἱ κείμενοι νόμοι δὲν ἔχουν καλῶς νὰ τοὺς φέρῃ πρὸς τροποποίησιν. Ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχε, δὲν ὑπάρχει καὶ δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ τὸ ἀναξιοπρεπὲς θέμα αἰτήσεως δώρου διὰ τοὺς βουλευτάς. (Χειροκροτήματα). Καὶ τώρα, κύριε Πρόεδρε, ἀπευθυνόμενος καὶ πάλιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἤθελον νὰ διατυπώσω μίαν παράκλησιν. Πρόκειται σήμερον νὰ διακόψωμεν δι’ ἕνα μῆνα. Ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἡ κατάθεσις δύο φακέλλων. Πρῶτον τῆς Ἀεροπορίας καὶ δεύτερον ὅλων τῶν μεταβολῶν τῶν Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Ἀρχόντων, διὰ νὰ ἐξετάσωμεν ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν καὶ νὰ ἀποκομίσωμεν καὶ ἡμεῖς μίαν γνώμην, ἐὰν ὅλαι αἱ μεταβολαὶ εἶναι ἐθνικῶς βάσιμοι ἢ κομματικῶς σκόπιμοι. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, κατὰ τὰς προσεχεῖς ἡμέρας, ἐντὸς τῆς προθεσμίας, τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ Σύνταγμα νὰ κατατεθοῦν οἱ φάκελλοι, διὰ νὰ ἔχωμεν τὸν καιρὸν πρὸς μελέτην των, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ μηνὸς καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν ὅταν ἐπαναληφθοῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§128Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ.). Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, θεωρεῖ ὅτι ἡ ἀκολουθηθεῖσα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου, ἡ σχετικὴ πρὸς τὸ παρακράτημα, ἀποτελεῖ ἀνατροπὴν θεμελιώδους ἀρχῆς, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη κατὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, τῆς ἀρχῆς τῆς ἑνιαίας τιμῆς τοῦ συναλλάγματος. Λησμονεῖ ὁ κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι τὴν ἑπομένην τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλεν ὅτι ἐὰν βασικὴ ἀρχή της εἶναι ἡ ἑνιαία τιμὴ τοῦ συναλλάγματος δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἑνιαία αὐτὴ τιμὴ νὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς λήψεως μιᾶς —καὶ μιᾶς ἀποτόμου —ἀποφάσεως, προκειμένου περὶ εἰδῶν βασικῆς σημασίας διὰ τὴν κατανάλωσιν. Ἐὰν μὲν ἦσαν εἴδη, τὰ ὁποῖα εἰσήγοντο ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, προεβλέφθη εἰδικὴ ἐπιδότησις κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας. Καὶ ἔγινεν ἐπιδότησις. Καὶ ἐδηλώθη ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας, ὅτι θὰ γίνῃ ἐπιδότησις, διὰ νὰ μὴ σημειωθοῦν ψυχολογικαὶ ἀναταραχαὶ εἰς τὴν ἀγοράν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦσαν οἰκονομικῶς ἀδικαιολόγητοι ἀπὸ ἀπόψεως ἀντικειμενικῆς καὶ θεωρητικῆς, ἀλλ’ οἱ ὁποῖαι φυσικὸν ἦτο ἐκ λόγων ψυχολογικῶν νὰ ἀνατρέψουν τὴν ὅλην κατάστασιν. Τὸ δόγμα τὸ βασικὸν τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὀρθότατον. Βαίνομεν πρὸς ἑνιαίαν τιμὴν τοῦ συναλλάγματος. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ πᾶμε ἀποτόμως καὶ μὲ ἓν βῆμα. Εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρξουν ὁριακὰ προϊόντα ὡς τὰ ἐχαρακτηρίσαμεν ἀμέσως τὴν ἑπομένην τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ὡς πρὸς τὰ ὁποῖα νὰ τηρηθῇ διάφορος πολιτικὴ — καὶ ἐτηρήθη διάφορος πολιτικὴ δι’ ἐπιδοτήσεως. Προκειμένου περὶ προϊόντων τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ περὶ προϊόντων τῆς ἐσωτερικῆς παραγωγῆς, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν εἰς βασικὰ καταναλωτικὰ εἴδη, (ἔλαιον, βάμβαξ) ἠκολουθήθη πολιτικὴ ἀντίστροφος, πολιτικὴ τοῦ παρακρατήματος. Δὲν εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ ἑνιαία τιμὴ τοῦ συναλλάγματος εἶναι κανὲν δόγμα ὅμοιον τοῦ δόγματος τῆς Ὁμοουσίου Τριάδος. Ἀλλὰ καὶ τὸ δόγμα, κύριοι, τῆς Ὁμοουσίου Τριάδος, διδάσκεται καὶ διὰ νὰ τὸ διδαχθῇ κανεὶς τοῦ φέρουν σιγὰ–σιγὰ παραδείγματα καὶ τοῦ τὸ βάζουν εἰς τὸ μυαλὸ οἱ κατηχηταὶ μὲ κάποιαν μέθοδον. Καμμία οἰκονομικὴ πολιτικὴ δὲν πραγματοποιεῖται διὰ μόνης τῆς ἐξαγγελίας της. Ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ δὲν διδάσκεται, διότι δὲν ὑπάρχει καμμία οἰκονομικὴ πολιτική, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτύχῃ ἐὰν σιγὰ–σιγὰ δὲν τὴν καταλάβῃ καὶ δὲν τὴν ἐνστερνισθῇ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὥστε νὰ δημιουργηθοῦν αἱ ψυχολογικαὶ προϋποθέσεις διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ τελικὸν τέρμα (χειροκροτήματα). Καὶ ὀφείλει νὰ ὁμολογήσῃ ὁ κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἀποτελοῦν σπανιωτάτην ἐξαίρεσιν ἀπὸ τοῦ γενικωτάτου κανόνος τῆς ἑνιαίας τιμῆς τοῦ συναλλάγματος τὰ τρία ἢ δύο εἴδη τὰ ὁποῖα ἀπομένουν μὲ διαφορικὸν συνάλλαγμα. Ἐὰν ὁ κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐπεκτείνῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὀπαδῶν του μέχρι τοῦ σημείου νὰ συμπεριλαμβάνῃ καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὥρισε παρακράτημα εἰς τὸ ἐλαιόλαδον, τότε ἔχει δίκαιον, εἴμεθα ὀπαδοί του καὶ ἐγκαταλείπει ἡ Κυβέρνησις τὴν ἑνιαίαν τιμὴν τοῦ συναλλάγματος (χειροκροτήματα). Ἀλλ’ ὁ κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων σχεδόν, θὰ ἔλεγα, ἐξεμεταλλεύθη μίαν φράσιν μου. Εἶπα, πράγματι, ὅτι οἱ ἀγρόται ἐκλήθησαν νὰ προσφέρουν ὀλιγωτέρας θυσίας ἀπὸ ὅσας προσφέρουν ἄλλαι κοινωνικαὶ τάξεις. Καὶ ἠπόρησεν ὁ κ. Παπανδρέου καὶ εἶπε: Πῶς σεῖς καὶ κατὰ τὸ «ἔτος τῶν ἀγροτῶν» ζητεῖτε θυσίας ἀπὸ τοὺς ἀγρότας; Ἡμεῖς ἐνομίζαμεν ὅτι κατὰ τὸ ἔτος τῶν ἀγροτῶν πρόκειται οἱ ἀγρόται ἁπλῶς νὰ κάθηνται καὶ νὰ πανηγυρίζουν. Νομίζω — καὶ λυποῦμαι ὅτι τὸ λέγω — ὅτι ἡ παρατήρησις δὲν ἔχει βαθυτέραν σημασίαν ἀπὸ τὴν σημασίαν ἑνὸς λογοπαιγνίου.

§129Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Λογοπαίγνιον εἶναι αὐτὸ ποὺ εἴπατε καὶ ὄχι αὐτὸ ποὺ εἶπα: (Γέλωτες).

§130Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ.). Καὶ τὸ ἓν καὶ τὸ ἄλλο. Διότι ἐγὼ μὲν εἶπα, κύριε συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, τὸ αὐτονόητον, ὅτι βεβαιότατα ἡ Κυβέρνησις καλεῖ ὅλους τοὺς μοχθοῦντας Ἕλληνας, ἑπομένως καὶ τοὺς ἀγρότας, νὰ ἐργασθοῦν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ τόπου καὶ βεβαιότατα ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἑνιαίως ὑφίστανται θυσίας μὲ μόνην τὴν διαφοράν......

§131ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ....... (Δὲν ἠκούσθη).

§132Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ.). Καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως πολὺ σωστὰ ὑπενθυμίζει ὁ κ. συνάδελφος, ἀναλαμβάνων τὴν ἐξουσίαν εἶπεν ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτελέσῃ θαύματα καὶ ἐκάλεσεν ὅλους τοὺς Ἕλληνας εἰς θυσίας. Μὲ μόνην τὴν διαφορὰν—ἐδῶ εἶναι τὸ πρόβλημα — ποῖος θὰ ἀπολαύσῃ περισσότερον τὸ αἷμα καὶ τὸν ἱδρῶτα ποὺ θὰ χυθῇ ἀπὸ τοὺς μοχθοῦντας ἀνθρώπους καὶ τοὺς θυσιαζομένους; Καὶ νομίζομεν ὅτι ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν, ὄχι διὰ λόγους μεταφυσικούς, ἀλλὰ διὰ λόγους πρακτικούς, ἀποδεικνυομένους διὰ στατιστικῶν, ἔγινε μία βασικὴ μετατόπισις τῆς γραμμῆς, ἡ ὁποία κατανέμει τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα μεταξὺ τῶν ἀστικῶν κέντρων καὶ τῶν ἀγροτικῶν. Καὶ κατὰ ταύτην ὠφελήθησαν οἱ ἀγρόται κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο, τὸ ὁποῖον δικαίως ἀπεκλήθη τὸ «ἔτος τῶν ἀγροτῶν». Εἶπεν ὁ κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι καὶ ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν λιπασμάτων ἡττήθη ἡ Κυβέρνησις, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου συνέβη νὰ μὴ ἐνθυμῆται τὴν τιμήν, ἐνῷ ὁ κ. συνάδελφος τὴν ἐνθυμεῖται, διότι εἶναι ἐλαιοπαραγωγὸς καὶ τὴν ἐπλήρωσε. Πράγματι, εἶναι ὁ μόνος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὁ κ. Χλουβεράκης τὴν ἐνθυμεῖται. Νομίζω, ὅτι ἔχω μνήμην ὅσην καὶ ὁ συνήθης ἄνθρωπος καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, βεβαίως, νὰ ἐνθυμοῦμαι 5.000 ἀριθμοὺς ταὐτοχρόνως, ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἐνθυμεῖται καὶ ὁ κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Τοὺς ἀριθμοὺς ἄλλωστε αὐτούς, τῶν περὶ ὧν πρόκειται λιπασμάτων, τοὺς κατέθεσα εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι τυπωμένοι καὶ ἂν στείλωμεν νὰ πάρωμεν τὰ πρακτικά, θὰ τοὺς ἰδῆτε γραμμένους. Ἐπειδὴ πράγματι ὁ κ. συνάδελφος ἠμφισβήτησεν ἕνα ἀριθμόν, ἐγὼ δὲν ἠμποροῦσα νὰ προβλέψω, ὅτι, προκειμένης συζητήσεως περὶ ἐλαιολάδου, θὰ ἠμφισβητεῖτο ἀριθμός τις περὶ λιπασμάτων, ὥστε νὰ φέρω καὶ τὸν σχετικὸν φάκελλον περὶ λιπασμάτων, οὐδὲ ἠδυνάμην νὰ ὑποθέσω ὅτι θὰ προέκυπτε τοιοῦτον θέμα. Καὶ εἶπα ὅτι δέχομαι εἰς προσεχῆ συνεδρίασιν νὰ ἐξετάσωμεν μὲ πᾶσαν λεπτομέρειαν καὶ ἀντικειμενικότητα τὸ θέμα, διότι περὶ ἀριθμοῦ εἶναι ἡ ἔρις καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ λυθῇ διὰ τῆς ἐρεύνης.

§133Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ ἀριθμὸς εἶναι ἀκριβής. Θὰ συμφωνήσωμεν εἰς αὐτό. Δὲν γεννᾶται ζήτημα.

§134Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Μακάρι. Εἶπεν, ὅμως, ὁ κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὑποσχεθεῖσα ὅτι θὰ φέρῃ νόμον «περὶ τῆς ρυθμίσεως εἰδικωτάτου θέματος», ἀκολουθεῖ τὴν συνήθη γραμμήν της, καὶ μᾶς κάμνει ὅλους νὰ ἀτενίζωμεν πρὸς τὸ κυανοῦν, ὡς τὸ ὠνόμασεν ὁ κ. Παπανδρέου, μέλλον. Δὲν ξεύρω, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν τὸ μέλλον εἶναι κυανοῦν. Ἐλπίζω, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ εἶναι κυανόλευκον, τὸ παρελθὸν ὅμως ὑπῆξε μέλαν. (Χειροκροτήματα). Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι συνέβη τίποτε τὸ καταπληκτικὸν ἀπόψε. Ἕνας Ὑπουργός, ὁμιλῶν περὶ τοῦ ἐλαιολάδου, εἶπεν ὅτι προκειμένου περὶ ἑνὸς εἰδικωτάτου θέματος, τοῦ θέματος τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὴν ἐξαγωγὴν ἐπληροφόρησε τὴν Βουλήν, ὅτι πρόκειται νὰ σᾶς φέρῃ ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ ἕνα νομοσχέδιον, πρὸς τὴν ἀρχὴν μάλιστα τοῦ ὁποίου εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης ὅτι συμφωνεῖ καὶ αὐτός. Καὶ τοῦτο τὸ παράδοξον συνέβη ἀπόψε, καὶ τὸ παράδοξον τοῦτο ἐχαρακτηρίσθη ὅτι ἀποτελεῖ μίαν πρᾶξιν δραματισμοῦ μεταφυσικοῦ πρὸς τὸ μέλλον καὶ ἄγνοιαν ὑποθέτω τῆς πραγματικότητος. Ἐγὼ εἶπα ὅτι μόλις ἐπαναλάβῃ ἡ Βουλὴ τὰς ἐργασίας της θὰ σᾶς φέρω σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ λέγῃ ὑπὸ ποίας προϋποθέσεις θὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου, διὰ νὰ ἠμπορέσουν καὶ οἱ δυστυχεῖς παραγωγοὶ νὰ ἱκανοποιηθοῦν.

§135Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Διὰ νόμου πάλιν τὸ μέλλον θὰ ρυθμισθῇ, τὸ παρὸν ἐχάθη.

§136Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἀνήκει μόνον εἰς τὰς ἰδικάς σας ἱκανότητας φαίνεται, νὰ ἀνατρέπεται καὶ ἐκεῖνο ποὺ ἐγένετο εἰς τὸ παρελθόν. Τὰ γενόμενα οὐκ ἀπογίγνονται. Σεῖς φαίνεται ὅτι ἔχετε μέθοδον νὰ γιατρεύετε καὶ τὸ παρελθόν, ἡμεῖς ἀρκούμεθα εἰς τὰς μεθόδους ἐκείνας ποὺ διασφαλίζουν τὸ μέλλον. (Χειροκροτήματα). Ὁ κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων παρεκάλεσε νὰ διαψεύσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν εἴδησιν καθ’ ἣν ἐγένετο διάβημα ἐκ μέρους βουλευτῶν πρὸς παροχὴν δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς. Εὐχαρίστως προβαίνω εἰς τὴν διάψευσιν. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι πράγματι ὑπάρχει κείμενος νόμος, τοῦ ὁποίου ἐμνήσθη ὁ κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Φρονεῖ, ὅπως ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν θὰ θελήσῃ κανεὶς βουλευτὴς νὰ στηριχθῇ ἐπὶ νομικῶν ἐπιχειρηματολογιῶν, ἔστω καὶ βασίμων τὴν ὥραν ποὺ νομίζω ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ ἀπὸ ὡρισμένας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀπὸ τοὺς συνταξιούχους τὴν ἐπανάληψιν μιᾶς θυσίας, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπέβαλαν τοὺς συνταξιούχους καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις πέρυσι, καὶ πρὸς ἄρσιν πάσης παρεξηγήσεως, καὶ ἡ ἐκ τῆς πτέρυγος ταύτης τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἡ τότε Κυβέρνησις, πρόπερσυ.

§137Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Νὰ μὴ πάρουν οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως, τὸν 13ον μισθόν.

§138Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Οὔτε πέρυσι οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως ἔλαβον τὸν 13ον μισθόν, οὔτε καὶ ἐφέτος πρόκειται νὰ τὸν λάβουν. Νομίζω δέ, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἡ παρατήρησις ἦτο τοὐλάχιστον ἄκομψος. Νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ δὲν ἔχω νὰ προβῶ εἰς ἄλλην τινὰ δήλωσιν, παρὰ μόνον εἰς αὐτήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ εἴπῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω. Ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι, βεβαιότατα, εἶναι δυσανόλογος πρὸς τὰ ἔξοδα τῶν ἐπαρχιωτῶν ἰδίως βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζονται νὰ ἔρχωνται εἰς τὰς Ἀθήνας, ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις. Δέχεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι εἶναι δημοκρατικωτάτη ἀρχὴ νὰ εἶναι ἐπαρκὴς ἡ ἀποζημίωσις τῶν βουλευτῶν, ἀλλὰ νομίζει ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ παρεξηγεῖτο καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή, ἐὰν ἐφηρμόζετο ἔστω ὁ κείμενος νόμος, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις, δυστυχῶς, νὰ ἐπιμείνῃ.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, κηρύσσεται περαιωμένη. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως ἐξουσιοδοτήσῃ τὸ Προεδρεῖον, ἵνα ἐπικυρώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως ὑπὸ ἰδίαν αὐτοῦ εὐθύνην.

§140ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§142ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 18ην Ἰανουαρίου 1954 καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.15′ μ. μ.).