1953.12.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 19η

Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 1953

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.15′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων 17ης τῆς 11 Δεκεμβρίου 1953 καὶ 18ης τῆς 15ης Δεκεμβρίου 1953.

§2Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων 17ης καὶ 18ης. Παρακαλεῖται ὅπως προσέλθῃ ὁ κατὰ τὴν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογὴν τῆς 6ης Δεκεμβρίου 1953 ἐκλεγεὶς εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ ἀποβιώσαντος βουλευτοῦ Ἡρ. Ζουμπουλάκη, βουλευτὴς τῆς περιφερείας Ἐπιδαύρου– Λιμηρᾶς κ. Ἰωάννης Λύρας καὶ δώσῃ τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον. Προσέρχεται ὁ κ. Ἰωάννης Λύρας καὶ δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον, ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος, νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς Νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου».

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄξιος. Ἄξιος.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 134259)30.11.53 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Μεγαρίδος κ. Παν. Τσούτσουρα, κατηγορουμένου ἐπὶ δυσφημήσει κλπ. καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Ὡσαύτως τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 128 322 τῆς 30.11.53 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Κατερίνης κ. Κ. Δημοπούλου, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τῶν νόμων 1373)44 καὶ 1846) 1951 καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπονται ἀμφότεραι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Καρότσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 390203)10.12.53 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ὑπὲρ τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν, διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχμῶν (100.000. 000) ἑκατὸν ἑκατομμυρίων, πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἐπὶ τόκῳ 3% ἐτησίως, ἐξοφλητέων διὰ μηνιαίων ἴσων δόσεων ἀπὸ μηνὸς Ἰανουαρίου 1954 καὶ μέχρι τέλους Ἰουνίου 1954. Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τ. Πάρρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Καρραγωγέων Σύρου, ζητοῦντος τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ αὐτῶν καὶ τὴν τροποποίησιν τοῦ Ν. Διατάγματος 4 Αὐγούστου 1923 περὶ ἀδειῶν ἡνιοχείας. Οἱ βουλευταὶ Γρεβενῶν κ.κ. Θ. Σαράντης καὶ Δ. Παπαπαναγιώτου καὶ Καλαβρύτων κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν σαγματοποιῶν καὶ πεταλωτῶν Ἑλλάδος, ζητούντων χορήγησιν ἀποζημιώσεως, ὡς τοῦτο ἐγένετο κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ δι’ ἄλλους κλάδους πληγέντας ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου κλπ. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ.κ. Δ. Κυριάκου καὶ Π. Μόντζαλας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Σερρῶν «Ἀναγέννησις» ζητοῦντος ἄμεσον ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν καταβολὴν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιουμένους καπνεργάτας κλπ. Οἱ βουλευταὶ Ὀλυμπίας κ.κ. Α. Τσιρώνης καὶ Π. Τριαντόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Κρεσταίνων, διαμαρτυρομένης διὰ τὰς δημοσιευθείσας εἰς τὴν ἐφημερίδα «Πατρὶς» τοῦ Πύργου ἀνακοινώσεις, περὶ ἀποκλεισμοῦ τῆς Ὀλυμπίας ἀπὸ τῆς διανομῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἐκ τῶν ἔργων Λάδωνος. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Σ. Θεοτόκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἰατροχειρουργικῆς Ἑταιρείας, ζητούσης τὴν μὴ διακοπὴν τῆς κρατικῆς ἐπιχορηγήσεως πρὸς τὸ Ἰατρεῖον Κερκύρας, τὸ ὁποῖον παρέχει δωρεὰν ἰατρικὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς ἀπόρους κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προμηθευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ ὑπαλλήλων Τ.Τ.Τ. Ὑπηρεσιῶν Πειραιῶς, ζητοῦντος ὅπως περιληφθοῦν καὶ τὰ μέλη τοῦ ὡς ἄνω Συνεταιρισμοῦ εἰς τοὺς δικαιούχους διανομεῖς εἰδῶν προερχομένων ἐκ τῶν Ἰαπωνικῶν ἐπανορθώσεων. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ν. Βιζήλου, κατοίκου Τηγανίου Σάμου, ζητοῦντος χορήγησιν συντάξεως διὰ τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὸ Ἔθνος ἀπὸ τὸ 1917 μέχρι σήμερον. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἁλιέων τῆς Κοινότητος Ν. Ρόδων Χαλκιδικῆς, ζητούντων τὴν ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἁλιείας διὰ μικρῶν γρίπων, ἄλλως τὴν ἀναστολὴν ταύτης ἐπὶ τρίμηνον πρὸς ἀντικατάστασιν τῶν ἁλιευτικῶν ἐργαλείων δι’ ἄλλων ἐπιτρεπομένων τοιούτων. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ.κ. Σ. Θεοτόκης καὶ Γ. Λύχνος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἀνθρακοπωλῶν Κερκύρας, ζητοῦντος ἐφαρμογὴν τῶν ἀγορανομικῶν διατάξεων καὶ ἀποκλειστικὴν πώλησιν ἀνθράκων καὶ φωτιστικοῦ πετρελαίου ὑπ’ αὐτῶν, ὡς συνέβαινε πάντοτε. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Παξῶν, ζητοῦντος τὴν παροχὴν εὐκολιῶν πρὸς ἐξόφλησιν τοῦ εἰς δολλάρια χρέους του ἐκ δανείου τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, τὸ ὁποῖον καθίσταται ἐπαχθὲς μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καὶ Αἰγίνης —Ὕδρας κ. Σ. Καναβαριώτης καταθέτουν ἀναφορὰν Σπογγαλιέων–Ἐκκινητῶν Αἰγίνης καὶ Ὕδρας, ζητούντων διαγραφὴν τῶν ἐκ τόκων ὀφειλῶν του, λόγῳ τῆς κρίσεως τοῦ σπογγεμπορίου καὶ ἐνίσχυσιν αὐτῶν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν ἐργασιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Λεβαδείας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἔγκρισιν τοῦ Σχεδίου Πόλεως, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας δημιουργεῖται κατάστασις ἀναρχίας εἰς τὰς οἰκοδομάς, ἥτις καὶ θέλει δυσχεράνει τὴν ἐν μέλλοντι ἐφαρμογὴν τοῦ σχεδίου Πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Μεγαρίδος κ. Δ. Μπερδελῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπαγγελματικῶν καὶ γεωργικῶν ὀργανώσεων Μεγάρων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀθώωσιν τοῦ δολοφόνου τοῦ Καθηγητοῦ Ἰωάννου Κορώση καὶ ζητούντων ἐπανάληψιν τῆς διαδικασίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ Λακεδαίμονος κ.κ. Δ. Πλαγιάννης καὶ Π. Σταθόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς ἁλιεργατῶν παρακτίου ἁλιείας, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἐντὸς τοῦ κόλπου Νεαπόλεως παράνομον ἁλιείαν καὶ ζητούσης τὴν ἵδρυσιν Λιμεναρχείου ἐν τῇ ὡς ἄνω κωμοπόλει καὶ τὴν καθιέρωσιν βαρυτέρων προστίμων διὰ τοὺς παρανόμως ἁλιεύοντας. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἐμπορία ἐλαιολάδου, ὀξύτητος μέχρι 10 βαθμῶν, ἐντὸς τῆς περιοχῆς Χαλκιδικῆς, πρὸς ἀποφυγὴν πτώσεως τιμῆς αὐτοῦ, λόγῳ τῆς προσβολῆς τῶν ἐλαιῶν ὑπὸ δάκου. Ὁ βουλευτὴς Παρνασσίδος κ. Α. Γκελεστάθης, καταθέτει ἀναφορὰν διπλωματούχων τῶν Τεχνικῶν Σχολῶν «Ἡφαίστου», «Προμηθέως» κλπ., ζητούντων ἐξομοίωσιν τοῦ πτυχίου τῶν ὡς ἄνω Σχολῶν μὲ τὸ τῆς τελευταίας τάξεως τοῦ Γυμνασίου, ἵνα βάσει τούτου ἔχωσι τὸ δικαίωμα νὰ εἰσέρχωνται, κατόπιν ἐξετάσεως, εἰς τὴν Πάντειον καὶ Ἀνωτ. Σχολὴν Βιομηχανικῶν Σπουδῶν. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐλευθερίου Σαμουλίδου, κατοίκου Ἀρνίσσης Ἐδέσσης, ζητοῦντος ὅπως παραδοθῇ ἡ ἐν Ἀρνίσσῃ οἰκία του, εἰς ἣν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1941 στεγάζεται ἡ Ὑποδιοίκησις Χωροφυλακῆς Ἀρνίσσης, καθ’ ὅσον ὁ ἀνωτέρω ἀναγκάζεται νὰ διαμένῃ μετὰ τῆς οἰκογενείας του ἐν Ἐδέσσῃ, ἐπὶ μεγίστῃ βλάβῃ τῶν οἰκονομικῶν του συμφερόντων, ἅτινα ἐπιβάλλουν τὴν ἐν Ἀρνίσσῃ διαμονήν του. Ὁ βουλευτὴς Ρόδου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὁδηγῶν Ταξὶ Ρόδου, ζητοῦντος νὰ ἀπαγορευθῇ εἰς τοὺς λεωφορειούχους ὅπως διενεργοῦν τουριστικὰς ἐκδρομάς, μείωσιν ἀσφαλίστρων ἰδιωτικῶν ταξὶ καὶ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς κατοχύρωσιν τῶν ἐπαγγελματικῶν των συμφερόντων. Οἱ βουλευταὶ Γρεβενῶν κ.κ. Θ. Σαράντης καὶ Δ. Παπαναγιώτου, Ὀλυμπίας κ. Α. Τσιρώνης καὶ Κοζάνης κ.κ. Δ. Δόκος καὶ Β. Βύζας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Διδασκαλικῶν Ὁμοσπονδιῶν Ὀλυμπίας, Πτολεμαΐδος, Ἐλασσόνος, Ἀθηνῶν κλπ., ζητούντων τὴν μὴ περικοπὴν τῶν ὑφισταμένων ὀργανικῶν θέσεων Τμηματαρχῶν διδασκάλων καὶ καθορισμὸν θέσεων, βαθμῶν Διευθυντῶν Αʹ καὶ Βʹ. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἄμεσον ἔγκρισιν παρὰ τοῦ Κεντρικοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου τῶν ὑποβληθέντων αὐτῷ προϋπολογισμῶν καὶ διάθεσιν τῶν εἰς Πολύγυρον εὑρισκομένων ἀδιαθέτων χρημάτων, πρὸς καταβολὴν εἰς τοὺς ἀναπήρους πολέμου, δι’ ἐνίσχυσιν τῶν ἀνεγερθέντων περιπτέρων πωλήσεως σιγαρέττων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τ. Πάρρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κυκλάδων καὶ τοῦ Γρηγορίου Μαυρομάτη, κατοίκου Σύρου, ζητούντων τροποποίησιν τῆς παρ. βʹ τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Α. Ν. 1846)51, ἐκ τῆς διατυπώσεως τοῦ ὁποίου πλεῖστοι ἠσφαλισμένοι τοῦ ΙΚΑ, καταστάντες ἀνάπηροι, στεροῦνται συντάξεως. Οἱ βουλευταὶ Κοζάνης κ.κ. Δ. Δόκος καὶ Β. Βύζας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Γ. Ἀναγνώστου, κατοίκου Δεσκάτης, καὶ Ἐπιτροπῆς γονέων Τρικάλων, ζητούντων τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς καὶ τῶν ἐπιλαχόντων ὑποψηφίων. Ἀπαντήσεις τῶν κάτωθι Ὑπουργείων καὶ λοιπῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Γενικοῦ Χημείου Κράτους. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βουλγαράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7824 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, δι’ οὗ διεβιβάσατε αὐτῷ τὸ ἀπὸ 23.11.1953 ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ Ρεθύμνης κ. Γεωργίου Βουλγαράκη, ὑπ’ ἀριθ. 54 βιβλίου ἐρωτήσεων Βουλῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὴν φορολογικὴν περίοδον 1952)53 ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 977)1952 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δι’ ἧς ἐπετράπη ἡ λειτουργία τῶν ἀμβύκων τῶν διημέρων οἰνοπνευματοποιῶν αʹ κατηγορίας πρὸς παραγωγὴν σούμας ἄνευ καταβολῆς δικαιώματος καταναλώσεως. Ἡ πρᾶξις αὕτη ἐτροποποιήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1017)52 ὁμοίας ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τῆς μὴ καταβολῆς δικαιώματος καταναλώσεως καὶ ὡρίσθη ὅπως τοῦτο καταβάλληται μειωμένον κατὰ 50%. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς φορολογικῆς περιόδου καὶ κατόπιν σχετικῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7184)20.2.53 ἀπόφασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν περὶ ἐπιστροφῆς ὡς ἀχρεωστήτως καταβληθέντος τοῦ ἐπὶ πλέον ποσοῦ εἰς τοὺς καταβαλόντας τὸ δικαίωμα τοῦτο εἰς τὸ ἀκέραιον. Πρὸς δικαίαν καὶ ἴσην μεταχείρισιν τῶν φορολογουμένων, κατόπιν τῆς ἐκδόσεως τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως, διετάχθησαν αἱ Οἰκονομικαὶ Ἐφορίαι εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν ὁποίων εἰργάσθησαν διήμεροι οἰν)ποιοὶ ἄνευ καταβολῆς δικαιώματος καταναλώσεως, νὰ κληθῶσιν οὗτοι νὰ καταβάλωσι τὸ δικαίωμα τοῦτο ἐκ τῶν ὑστέρων μειωμένον κατὰ 50%. Εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην ὑπάγονται καὶ οἱ διήμεροι οἰν)ποιοὶ Κρήτης περὶ ὧν ἐπερωτᾷ ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Γ. Βουλγαράκης, τοὺς ὁποίους καλοῦσιν αἱ ἁρμόδιαι Οἰκονομικαὶ Ἐφορίαι νὰ καταβάλωσι τὸ δικαίωμα τοῦτο δι’ ὅσα διήμερα εἰργάσθησαν χωρὶς νὰ καταβάλωσι τὸ δικαίωμα καταναλώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1953.

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Γ. ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 26.9.53 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἀφορώσης εἰς τὴν καθυστέρησιν κατὰ τὴν κατασκευὴν γεφυριδίων εἰς τὰ χωρία Πολιτικὰ καὶ Στράφους ὡς καὶ εἰς τὰς σχετικὰς δαπάνας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ γέφυρα Πολιτικῶν ἔχει περατωθῆ, διατεθείσης δαπάνης 35.500.000 ἐξ ὧν δρχ. 20.000.000 ἐκ τοῦ Ταμείου Ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας. Ἡ γέφυρα Στράφοι Κοινότητος Ἀμελάντων παραμένει ἡμιτελὴς ἐλλείψει πιστώσεων. Ἤδη, διὰ τὴν τελευταίαν ἔχουσι διατεθῆ 2.150.000 δραχμαί, ὀφείλονται δὲ δι’ ἐκτελεσθείσας ἐργασίας καὶ ὑλικὰ 5.600.000. Ἐκτὸς τούτων, ἀπαιτοῦνται προσέτι δρχ. 4.250.000 διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς γεφύρας τῆς ὁποίας ἔχουν ἤδη κατασκευασθῆ τὰ βάθρα καὶ οἱ ξυλότυποι τοῦ θόλου, ὑπολείπεται δὲ ἡ κατασκευὴ τοῦ θόλου διὰ σκυροκονιάματος ἁπλοῦ. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι διὰ τηλεγραφικῆς διαταγῆς, ὁ Νομάρχης ὑποβάλλει τὸν σχετικὸν φάκελλον, τὸν ὁποῖον θὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν, ἅμα ὡς ὑποβληθῇ ὑπὸ τῆς Νομαρχίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Νοεμβρίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7100)3399)5.10.53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἡ ὑπ’ ἀριθ. 34)3.10.53 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, περὶ καταθέσεως τῶν σχετικῶν τῶν ἀφορώντων εἰς τὴν καταβολὴν χρηματικοῦ ποσοῦ ὑπὸ τοῦ Δήμου Χαλκιδέων διὰ δαπάνας μετακινήσεως τοῦ Δημάρχου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὸν ὁδηγὸν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 72627 αὐτοκινήτου κατε-275)26.8.1953 καὶ 294)23.9.1953 ἀποφάσεων τοῦ Δημάρχου καὶ τριῶν Δημοτικῶν Συμβούλων Χαλκιδέων εἰς Λαμίαν, μέσῳ Θηβῶν καὶ Λεβαδείας, πρὸς πραγματοποίησιν συσκέψεως διὰ τὸν ἠλεκτρισμὸν τῆς Χαλκίδος ἐκ τοῦ ἐργοστασίου Ἀλιβερίου. Ἡ μετακίνησις τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν συμβούλων ὡς καὶ ἡ σχετικὴ δαπάνη ἐνεκρίθησαν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 275)26.8.1953 καὶ 294)24.9.1953 ἀποφάσεων τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Χαλκιδέων, ἐξ ὧν ἐξεδόθησαν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 22811)30.9.1953 καὶ 24461)4.11.1953 ὅμοιαι τῆς Νομαρχίας Εὐβοίας. Ἐπισυνάπτομεν ἐπὶ ἐπιστροφῇ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 25303) 12.11.1953 ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου Εὐβοίας, μετὰ τῶν προσηρτημένων αὐτῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Νοεμβρίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βούλγαρη ἢ Βουλγαράκη. Ἐπὶ τῇ διαβιβασθείσῃ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7986)3863) 1.12.53 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀπὸ 30 Νοεμβρίου ἐ. ἔ. ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βούλγαρη ἢ Βουλγαράκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ὅλον ζήτημα εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7867)25.11.53 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς προσηρτημένης αὐτῷ ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μαντινείας κ. Δ. Χ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν μετατροπὴν εἰς Δημοσίαν τῆς βιβλιοθήκης τοῦ ἐν Τριπόλει Σωματείου «Ὁ Πὰν» ἀπαιτεῖται συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 20 παρ. 2 τοῦ νόμου 1362)49 ἡ ἐκ μέρους τῆς Διοικήσεως τοῦ Συλλόγου ὑποβολὴ ἡμῖν σχετικῆς αἰτήσεως μετ’ ἀντιγράφου ἀποφάσεως τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν μελῶν, λαμβανομένης νομίμως κατὰ τὸ Καταστατικὸν αὐτοῦ, περὶ παραχωρήσεως εἰς τὸ Δημόσιον τῶν ἀπαραιτήτων διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς βιβλιοθήκης μέσων, οἷον οἰκήματος, βιβλίων, ἐπίπλων κλπ. Ἐπίσης διὰ τὴν μετατροπὴν τῆς βιβλιοθήκης ταύτης εἰς Δημοσίαν κρίνεται ἀπαραίτητος ἡ ὑπὲρ αὐτῆς ἐξασφάλισις τοπικῶν τινων πόρων, ὡς π. χ. ἐτησίας τοῦ Δήμου ἐπιχορηγήσεως ἢ ἐνισχύσεως ὑπὸ ἄλλων τοπικῶν ὀργανισμῶν, ἐκδηλουμένου οὕτω ἐμπράκτως καὶ τοῦ τοπικοῦ ὑπὲρ τοῦ Ἱδρύματος τούτου ἐνδιαφέροντος. Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐν συνεχείᾳ, θὰ χωρήσῃ εὐχαρίστως εἰς τὴν ἐνέργειαν πασῶν τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένων διατυπώσεων διὰ τὴν προαγωγὴν εἰς Δημοσίαν τῆς βιβλιοθήκης τοῦ ἐν Τριπόλει Σωματείου «Ὁ Πάν», μὲ τὴν προϋπόθεσιν ὅμως, ὅτι ἡ ἐνέργεια αὕτη θέλει συμπέσει μὲ τὴν ἔναρξιν τοῦ νέου οἰκον. ἔτους καὶ ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Κωτιάδη καὶ Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7868 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Στ. Κωτιάδη καὶ Ε. Ζαννῆ, ἀφορώσης εἰς τὴν πλήρωσιν τῆς κενῆς θέσεως τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μ. Ε. τῆς Κʹ Ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας (Δωδεκανήσου), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ θέσις αὕτη παραμένει προσωρινῶς εἰσέτι κενὴ λόγῳ τοῦ γενικοῦ μέτρου τῆς προσωρινῆς ἀναστολῆς τῶν προαγωγῶν μέχρι τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500)53. Συμφώνως πρὸς τὴν παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 1358)1949 τὰς ἑκάστοτε κενουμένας ὀργανικὰς θέσεις τῶν Γενικῶν Ἐπιθεωρητῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καταλαμβάνουσι Γυμνασιάρχαι Διευθυνταὶ αʹ τάξεως διὰ προαγωγῆς, μετὰ διετῆ εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν ἐν τῷ βαθμῷ τούτῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7766)3756 τῆς 20.11.53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 19.11.53 ὑπ’ ἀριθ. 48 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀνάγκην ἐπανασυστάσεως τῆς ἀποθήκης μονοπωλίου, Διαβολιτσίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἐπανασυστάσεως ἐνίων ἀποθηκῶν μονοπωλίου ἐκ τῶν καταργηθεισῶν τοιούτων διὰ λόγους οἰκονομιῶν, ἐξετάζεται παρ’ ἡμῶν ἐν τῷ συνόλῳ του. Ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε ἐξετάσεως τοῦ ζητήματος κατελήξαμεν εἰς τὴν γνώμην, ὅτι εἶναι ἀναγκαία ἡ ἐπανασύστασις ὡρισμένων ἀποθηκῶν. Διὰ τὴν ἐπανίδρυσιν ὅμως τῶν ἀποθηκῶν τούτων ἀπαιτεῖται διάταξις νόμου διὰ τῆς ὁποίας νὰ παρέχεται ἡ εὐχέρεια πραγματοποιήσεώς της, περίπτωσις ἣν θέλομεν ἀντιμετωπίσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Πολυζωγοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγοπούλου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπὸ τῆς Βουλῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7682 ἐγγράφου αὐτῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐπέκτασις τῆς ἠλεκτροδοτήσεως ἐκ τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Λάδωνος εἰς τὴν περιφέρειαν Ἠλείας δὲν ἐπετεύχθη, ὡς γνωστόν, λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἕνεκα τοῦ ὁποίου δὲν περιελήφθη τὸ ἔργον τοῦτο εἰς τὴν μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς σύμβασιν ἐκτελέσεως τοῦ προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ τοῦ Μαρτίου 1951. Ἔκτοτε ἐγένοντο διάφοροι προσπάθειαι πραγματοποιήσεως τοῦ ἔργου τούτου, καὶ κατόπιν προσυνεννοήσεως τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς ὡς πρὸς τὴν δυνατότητα ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου τούτου κρίνεται ἤδη σκόπιμος ἡ ὑποβολὴ ἡμῖν ἐκ μέρους τῆς ΔΕΗ σχετικῆς «αἰτήσεως ἔργου», ἥτις θέλει διαβιβασθῆ μετὰ τῆς ἡμετέρας γνωματεύσεως πρὸς ὁριστικὴν ἔγκρισιν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 83977)19.11.53 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὴν ΔΕΗ ζητεῖται ἡ κατεπείγουσα ὑποβολὴ τῆς αἰτήσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1953...

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7496 ἀπὸ 30.10.53 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 36 τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ περὶ τῆς θέσεως ἐγκαταστάσεως τῶν διϋλιστηρίων πετρελαίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ γενομένην διακήρυξιν διεθνοῦς διαγωνισμοῦ διὰ τὴν ὑποβολὴν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν προτάσεων πρὸς ἵδρυσιν διϋλιστηρίου πετρελαίου, διαλαμβάνονται ὅροι ἀναγόμενοι εἰς τὴν δυναμικότητα τῶν ἐγκαταστάσεων, ὡς καὶ οἰκονομικοὶ τοιοῦτοι καὶ τίθενται γενικαὶ γραμμαὶ ὡς πρὸς τὰ τεχνικὰ στοιχεῖα, δὲν ἔχει δὲ ἐκ τῶν προτέρων καθορισθῆ ἡ θέσις ἐγκαταστάσεως. Εἰς ἑκάστην προσφορὰν θέλει προφανῶς, σὺν ἄλλοις, ἀναφέρεται καὶ ἡ θέσις τῆς ἐγκαταστάσεως, βάσει τῶν τοπικῶν συνθηκῶν, τῆς σταθμίσεως τοῦ κόστους μεταφορῶν καὶ οἰκονομικοτεχνικῶν ἐν γένει συνθηκῶν. Μετὰ τὴν μελέτην τῶν προσφορῶν καὶ κατὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ ἀναδειχθησομένου οἴκου πρὸς χορήγησιν ἀδείας ἱδρύσεως τοῦ διϋλιστηρίου πετρελαίου, θέλει ἐξετασθῆ καὶ τὸ ζήτημα τῆς τοποθεσίας τῶν ἐγκαταστάσεων, ἐξεταζομένου τοῦ θέματος καὶ ἀπὸ τῆς καθαρῶς οἰκονομικοτεχνικῆς ἀπόψεως, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ ἀντιλήψεων γενικωτέρων, τῆς Κυβερνήσεως τηρούσης τὸ δικαίωμα τῆς ἐνεργείας κατὰ τὴν κρίσιν αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 28 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χαλκίδος κ. Θ. Ταμβακᾶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6833)3298)16.9.53 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὁ ἐργολάβος διανομῆς ἤρχισε τὴν κατασκευὴν τῶν κυρίων γραμμῶν 15.000 ΒΟΛΤ εἰς τὴν περιοχὴν Χαλκίδος τὴν 22αν Νοεμβρίου καὶ ἡ Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ ὑπολογίζει ὅτι ὁ ὑποσταθμὸς Χαλκίδος θέλει περατωθῆ τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1954. Τότε θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ διάθεσις ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν Χαλκίδα καὶ τὴν περιφέρειαν αὐτῆς, θὰ καταστῇ ὅμως ἐπίσης ἀναγκαῖον ὅπως μερικαὶ ἐκ τῶν ἐγκαταστάσεων τῶν πελατῶν εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν μεταβληθοῦν, ὥστε νὰ δύνανται νὰ χρησιμοποιήσουν τὸ ἐναλλασσόμενον ρεῦμα τάσεως 380)220 ΒΟΛΤ ὅπερ θέλει τεθῆ ἐκ τοῦ δικτύου τούτου. Ἡ Δ.Ε.Η. ἔλαβεν ἤδη ὡρισμένας αἰτήσεις διὰ τὴν παροχὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν ἀνωτέρω περιοχήν, τὰς ὁποίας καὶ ἐξετάζει λεπτομερῶς. Τὸ σχετικὸν σχέδιον προβλέπει τὴν ἵδρυσιν ἐγκεκριμένου ὀργανισμοῦ διανομῆς, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναλάβῃ τὴν παροχὴν τοῦ ρεύματος εἰς τοὺς τελικοὺς καταναλωτάς. Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν ἤθελεν ἀκόμη συσταθῆ τοιοῦτος ὀργανισμὸς κατὰ τὴν ἐποχὴν καθ’ ἣν θὰ διατεθῇ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν, αἱ ἤδη ἐκεῖ ὑφιστάμεναι ἠλεκτρικαὶ ἐπιχειρήσεις, ὡς καὶ αἱ μεγάλαι καταναλωτικαὶ βιομηχανίαι τῆς περιφερείας, θὰ ἐξυπηρετηθοῦν προσωρινῶς ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. Ὁπόταν ὅμως ἱδρυθῇ ὁ οἰκεῖος ὀργανισμὸς διανομῆς, τὰ μετὰ τῆς Δ.Ε.Η. συμβόλαια θέλουν μεταβιβασθῆ εἰς αὐτόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6275)2973)6.8.53 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 17 ἐ. ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Χαλκίδος κ. Θ. Ταμβακᾶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας περιορίζεται νῦν εἰς τὴν χορήγησιν ἀδειῶν ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας βιομηχανιῶν καὶ βιοτεχνιῶν ἐπὶ τῇ αἰτήσει οἱουδήποτε ἰδιώτου ἢ ὀργανισμοῦ καὶ ἐφ’ ὅσον συντρέχουσιν αἱ ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας ὁριζόμεναι προϋποθέσεις (Α. Ν. 3.6.1935 περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανιῶν) βάσει τῶν ὁποίων ἐξετάζεται ἡ ἐπάρκεια ὁμοειδῶν βιομηχανιῶν, ἡ χρησιμοποιουμένη πρώτη ὕλη, ὁ τόπος ἔνθα θὰ ἱδρυθῇ ἡ βιομηχανία κλπ. (Ν.Δ.Κ.ΣΤ. τοῦ 1922 «περὶ ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας βιομηχανιῶν κλπ.) βάσει τοῦ ὁποίου ἐρευνῶνται οἱ ὅροι τῆς λειτουργίας τῶν ἐργοστασίων διὰ τὰς περιπτώσεις ἀσφαλείας, θορύβου κλπ. 2. Εἰδικώτερον εἰς τὴν νῆσον Εὔβοιαν λειτουργοῦν ἤδη δύο ἐργοστάσια κονσερβοποιΐας α) τοῦ ἀγροκτήματος Βαρβάρας Ἱστιαίας εἰς λουτρὰ Αἰδηψοῦ ἱδρυθέντος τὸ 1946 καὶ β) τοῦ Δ. Φουντούρη εἰς Χαλκίδα. Ἐδόθη ἐπίσης ἄδεια ἱδρύσεως τοιούτου ἐργοστασίου εἰς Χαλκίδα τὸ 1952, πλὴν μέχρι σήμερον δὲν ἐπραγματοποιήθη ἡ ἵδρυσίς του.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Β. Βασαρδάνη. Σχετικὸν ὑμέτερον ἔγγραφον ὑπ’ ἀριθ. 7681)13.11.53 Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Πρὸς διαπίστωσιν καὶ ἀντιμετώπισιν τῶν γενομένων ἐκ πλημμυρῶν ζημιῶν εἰς τὸν γεωργικὸν τομέα δὶς μετέβη ἐπὶ τόπου ὁ παρ’ ἡμῖν Γεν. Γραμματεὺς ὅστις ἐν συνεννοήσει καὶ μετὰ τῶν τοπικῶν ἀρχῶν προέβη εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων συνισταμένων κυρίως εἰς τὴν χορήγησιν ἱκανῶν ποσοτήτων σιτοσπόρου ἐκ τῶν κέντρων σποροπαραγωγῆς πρὸς ἐπανασπορὰν τῶν καταστραφεισῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν ἐσπαρμένων ἐκτάσεων. Παραλλήλως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 198816)11.11.53 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἐγνωρίσαμεν αὐτῇ τὰς ἐπισυμβάσας ζημίας εἰς τὰς περιφερείας τῶν Νομῶν Τρικάλων, Καρδίτσης, Φθιώτιδος, Βοιωτίας καὶ Κορίνθου καὶ συνεστήσαμεν ὅπως τὸ ταχύτερον ληφθῶσι τὰ κατάλληλα μέτρα πρὸς πιστωτικὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων γεωργῶν. Ἐπειδὴ λόγῳ τῆς εὐρύτητος τῶν γενομένων ζημιῶν καθίσταται ἀναγκαία εἰς πλείστας περιπτώσεις ἡ γενικωτέρα μέριμνα ὑπὲρ τῶν πλημμυροπαθῶν ἀγροτῶν, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐνίσχυσίς των καὶ δι’ εἰδῶν διατροφῆς καὶ ἄλλων ἐφοδίων ἀπηυθύναμεν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Προρακαλοῦμεν ὅπως ἐφ’ ὅσον ὑπάρχῃ δυνατότης ληφθῶσι τ’ ἀναγκαῖα μέτρα πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων ἀγροτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Νοεμβρίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σ. Ἀλλαμανῆ. Σχετικὸν Ὑμέτερον 7768)20.11.53. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Καρδίτσης κ. Στ. Ἀλλαμανῆ ἀφορώσης τὰ δίδακτρα τῆς Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν τὸ ἀκαδημ. ἔτος 1953 54, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, κατόπιν τῆς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐπιχορηγήσεως τῆς Σχολῆς διὰ ποσοῦ 300 ἑκατ. δραχμῶν τὰ δίδακτρα ταύτης ἐμειώθησαν κατὰ 700.000 δραχ. διὰ τὸ πρῶτον ἐγγραφομένους καὶ κατὰ 900.000 δραχ. διὰ τοὺς λοιποὺς φοιτητάς. Οὕτω διὰ τοὺς τὸ πρῶτον ἐγγραφομένους φοιτητὰς ἀπὸ 2.500.000 δραχ. ἐμειώθησαν εἰς 1.700.000 ἔναντι 1.500.000 δραχ. τοῦ προηγουμένου ἔτους καὶ διὰ τοὺς λοιποὺς φοιτητὰς ἀπὸ 2.500.000 εἰς 1.600.000 ἔναντι 1.200.000 δραχμ. τοῦ προηγουμένου ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1953. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Κωτιάδη καὶ Ε. Ζαννῆ. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7828 ἀπὸ 24.11.53 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 58 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Κωτιάδη καὶ Ε. Ζαννῆ περὶ τηλεφωνικῆς συνδέσεως Ἀθηνῶν–Ρόδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Συμφώνως πρὸς τὸ βάσει σχετικῶν συμβάσεων ἐκτελούμενον πρόγραμμα κατασκευῆς τηλεπικοινωνικῶν ἔργων τοῦ ΟΤΕ αἱ ἐν λόγῳ τηλεφωνικαὶ καὶ τηλεγραφικαὶ συγκοινωνίαι μεταξὺ Ἀθηνῶν–Ρόδου προβλέπεται νὰ τεθῶσιν ἐν λειτουργίᾳ κατὰ τὸν Ἰούλιον τοῦ ἔτους 1954. 2. Συντόμευσις τῆς ἀνωτέρω προγραμματισθείσης προθεσμίας δὲν εἶναι δυνατὴ διὰ λόγους κυρίως τεχνικούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 6152)31.7.53 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν κατατεθεῖσαν παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 15 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Φθιώτιδος κ. Ν. Πετρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν προσηρτημένως σχετικὴν ἀπάντησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Νοεμβρίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΚΟΙΝ. ΠΡΟΝΟΙΑΣ

Δ)ΝΣΙΣ ΟΙΚΙΣΤΙΚΗΣ

ΘΕΜΑ: Περὶ ἀντιμετωπίσεως προβλήματος στεγάσεως ἐγκατεστημένων εἰς παραπήγματα Ξηριωτίσσης —Λαμίας. 1. Κατὰ τὸ 1947 ἀνηγέρθη παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας Ἀνοικοδομήσεως ἀριθμὸς ξυλίνων παραπηγμάτων παρὰ τῇ ἐν Λαμίᾳ τοποθεσίᾳ «Στρατόπεδον–Ξηριωτίσσης» πρὸς προσωρινὴν στέγασιν καταφυγόντων ἐκεῖσε συμμοριοπλήκτων. Κατὰ τὰς ἐργασίας ἐπαναπατρισμοῦ συμμοριοπλήκτων 1950 ἐξεκενώθη ἀριθμὸς τῶν ἐν λόγῳ παραπηγμάτων, τῶν ἐν αὐτοῖς ἐνοικούντων ἐπιστρεψάντων εἰς τοὺς οἰκισμοὺς τῆς προελεύσεώς των. Ἐκ τῶν ἐκκενωθέντων παραπηγμάτων τούτων, ἀριθμὸς κατελήφθη καὶ ἐχρησιμοποιήθη παρὰ τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν, ἀριθμὸς δὲ ἐξ ἄλλου κατελήφθη αὐθαιρέτως παρὰ διαφόρων ἀστέγων οἰκογενειῶν, αἵτινες μέχρι τοῦδε ἐνοικοῦσιν εἰσέτι ἐντὸς αὐτῶν. 2. Ἡ Νομαρχία Φθιώτιδος ἀπηχοῦσα αἴτημα τῶν οἰκείων Στρατιωτικῶν ἀρχῶν περὶ ἀπομακρύνσεως τῶν εἰς τὰ ὡς ἀνωτέρω παραπήγματα ἐνοικουσῶν οἰκογενειῶν καὶ παραδόσεως αὐταῖς τῶν παραπηγμάτων τούτων, ἀλλὰ καὶ ἀντιμετωπίζουσα πρόβλημα δυσχερείας μετὰ στεγάσεως τῶν ἐνοικουσῶν οἰκογενειῶν, ᾐτήσατο παρ’ ἡμῶν τὴν παροχὴν ὁδηγιῶν. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς της ταύτης, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 2193)8.7.53 διαταγὴ ἡμῶν ὑπομνησθεῖσα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 3250)13.8.53 ὁμοίας, δι’ ἧς ἐνετείλατο αὕτη ὅπως ἐρευνήσῃ μετὰ τῶν οἰκείων περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ὑποβάλῃ ἡμῖν, πλείονα στοιχεῖα, ἵνα βάσει τούτων μελετηθῇ ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος. Συγκεκριμένως ἔδει νὰ ὑποβληθῶσιν ἡμῖν στοιχεῖα: α) Ἂν πρόκειται περὶ οἰκογενειῶν συμμοριοπλήκτων μὴ ἐπαναπατρισθεισῶν ἂν δὲν δικαιολογῆται, ἐπαρκῶς ὁ μὴ ἐπαναπατρισμός των. β) Ἄν πρόκειται περὶ συμμοριοπλήκτων μὴ τυχόντων εἰς τοὺς οἰκισμοὺς προελεύσεώς των στεγαστικῆς περιθάλψεως, ποία εἶναι προϋπολογιστικῶς ἡ ἀπαιτουμένη σχετικῶς δαπάνη. γ) Ἄν πρόκειται περὶ ἀστέγων τῆς πόλεως Λαμίας, ἂν ὑπάρχῃ λύσις στεγάσεώς των ἀλλαχοῦ, ἂν καὶ ἐφ’ ὅσον δικαιολογῆται ἡ ὑπὲρ αὐτῶν κρατικὴ μέριμνα. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω δὲν ἐλήφθη εἰσέτι σχετικὴ ἀναφορὰ τῆς οἰκείας Νομαρχίας. 3. Ἐσχάτως καὶ εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2)10.8.53 (ἀριθ. πρωτ. Δ. Ο. 3171) Ἐγκυκλίου Διαταγῆς ἡμῶν περὶ ἐξετάσεως τῶν περιπτώσεων ἀναγκαίας διατηρήσεως τῶν εἰς διαφόρους οἰκισμοὺς ἀνεγερθέντων διὰ συμμοριοπλήκτους λυομένων κλπ. παραπηγμάτων, ἡ συσταθεῖσα Ἐπιτροπή, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1)27.8.53 καὶ 2)31.8.53 πρακτικῶν αὐτῆς, ἐγνωμοδότησε κατόπιν ἐπιτοπίου ἐρεύνης: α) Ὄτι ἐκ τῶν 44 στεγαζομένων εἰς τὰ ἐν λόγῳ παραπήγματα οἰκογενειῶν κρίνονται ὡς δεόμεναι στεγάσεως αἱ 12 τούτων, ὧν δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἀποστέγασις. Συνεπῶς αὗται δέον προσωρινῶς νὰ παραμείνωσι στεγαζόμεναι, μέχρι τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος ὁριστικῆς στεγάσεώς των. β) Ὄτι αἱ ὑπόλοιποι 32 οἰκογένειαι, αὐθαιρέτως καταλαβοῦσαι τὰ παραπήγματα οὐδεμίαν σοβαρὰν αἰτιολογίαν ἔχουσι, δέον δὲ ν’ ἀποστεγασθῶσι πάραυτα, τῶν εἰς ἃ ἐνοικοῦσι παραπηγμάτων κατεδαφιζομένων. 4. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καὶ βάσει τῶν μέχρι τοῦδε ὑφισταμένων στοιχείων συνάγεται ὅτι, κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, πρόβλημα παροχῆς στεγαστικῆς περιθάλψεως ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους τίθεται μόνον διὰ τὰς 12 ὡς ἀνωτέρω οἰκογενείας αἵτινες, ἐφ’ ὅσον μὲν πρόκειται περὶ μὴ τυχουσῶν μέχρι τοῦδε ἐνισχύσεως εἰς τοὺς οἰκισμοὺς προελεύσεώς των, λίαν προσεχῶς θὰ καταστῇ ἐνδεχομένως δυνατὸν νὰ τύχωσιν ἐνισχύσεως βάσει τοῦ προγράμματος τρεχούσης χρήσεως (χορήγησις μακροπροθέσμων δανείων κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 56056)961)21.10.53 κοινὴν ἀπόφασιν Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἡμῶν), ἐφ’ ὅσον δὲ πρόκειται περὶ ἀστέγων (μὴ ἰδιοκτητῶν καταστραφείσης ἐκ πολεμοπαθείας κατοικίας), μόνον ἀργότερον θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ τύχωσι στεγαστικῆς ἐνισχύσεως, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον παρασχεθῶσιν ἡμῖν πιστώσεις βάσει τοῦ Ν. 2063)52 περὶ λαϊκῆς κατοικίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Νοεμβρίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 7964)30.11.53 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 66 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν σχετικῶς τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τῆς 1ης ἐρωτήσεως: Τὰ παρασχεθέντα στοιχεῖα ἐπὶ προγενεστέρας ἐρωτήσεως περὶ τῶν καταστροφῶν εἰς κατοικίας ἐκ τοῦ πολέμου τοῦ ἀγροτικοῦ οἰκισμοῦ Ἀηδονοχωρίου–Κονίτσης, ἐβασίσθησαν ἐπὶ στοιχείων τῆς τέως Γεν. Δ)νσεως Οἰκισμοῦ. Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 189)23.11.53 ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἀηδονοχωρίου, ἰσχυριζομένου, ὅτι τὰ παρασχεθέντα παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας στοιχεῖα δὲν εἶναι ἀκριβῆ, διετάχθη ἡ οἰκεία Περ)κὴ Ὑπηρεσία Οἰκισμοῦ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. Δ.Ο. 6332)5.11.53 Δ)γῆς ἡμῶν, ὅπως ἐπαληθεύσῃ τὰ ὑφιστάμενα στοιχεῖα καὶ ἀναφέρῃ σχετικῶς ἡμῖν ἐπειγόντως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ θέμα ὁλοκληρώσεως τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ οἰκισμοῦ τούτου, εἰς οἱανδήποτε ἔκτασιν καὶ ἂν συνίσταται τοῦτο, θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν μόνον διὰ τῆς διαθέσεως τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ ἐκ τῶν πιστώσεων τῶν τεθεισῶν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Γεν. Διοικήσεως Ἠπείρου ἐκ 2,5 δισεκ. δρχ., ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ παρὰ τῇ Γεν. Διοικήσει οἰκεία Ἐπιτροπὴ ἤθελε περιλάβει εἰς τὸ παρ’ αὐτῆς καταρτιζόμενον πρόγραμμα καὶ τὸν οἰκισμὸν τοῦτον, κατὰ τὰς διατάξεις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 56056)961)21.10.53 κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἡμῶν. Ἐπὶ τῆς 2ας ἐρωτήσεως: Διὰ τὸν παραμεθόριον ἀγροτικὸν οἰκισμὸν Ἀσπροκκλῆσι–Θυάμιδος, μὴ ἐπαναπατρισθέντα λόγῳ στρατιωτικῶν ἀπαγορεύσεων, τῶν κατοίκων διεσπαρμένων εἰς διαφόρους οἰκισμούς, ἐκοινοποιήθη πρὸς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Ἠπείρου τὸ ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 5172)3.11.53 ἔγγραφον ἡμῶν. Διὰ τούτου ὑποδεικνύεται ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος προσωρινῆς στεγαστικῆς περιθάλψεως τῶν κατοίκων, ἀφοῦ προηγουμένως ἤθελεν ἐπιλυθῇ τὸ θέμα ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως τούτων εἰς τὰ ἐγκαταλειφθέντα μουσουλμανικὰ ἐν Θεσπρωτίᾳ κτήματα, διὰ τῆς διαθέσεως τεθεισῶν τοιούτων εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Γεν. Διοικήσεως Ἠπείρου. Ἡ ἐγκατάστασις τῶν κατοίκων τοῦ οἰκισμοῦ τούτου εἰς τὴν περιοχὴν τῆς ἀμιγοῦς μουσουλμανικῆς κοινότητος Λιόψη– Σαγιάδος, διὰ τῆς ἐπισκευῆς τῶν κατεστραμμένων κατοικιῶν ταύτης, δὲν καθίσταται δυνατή, λόγῳ τῆς ἀπαιτουμένης σημαντικωτάτης δαπάνης ἀλλὰ καὶ γενικωτέρων λόγων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7ῃ Δεκεμβρίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ 7796)3765)23.11.53 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 51 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω τὰ ἑξῆς: α) Τὸ φορτηγὸν πλοῖον γραμμῆς ὀνομασθὲν «ΑΘΗ-ΝΑΙ» ἐξεποιήθη διὰ πλειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ ἀντὶ δολλ. 1.680.000. Τοῦτο ἠγοράσθη ὑπὸ τοῦ κ. Ε. Εὐγενίδη, ὅστις καὶ τὸ ἐδρομολόγησεν εἰς τὴν παρ’ αὐτοῦ ἐγκαινιασθεῖσαν τακτικὴν γραμμὴν Ἑλλάδος–λιμένων Μεσογείου–Ν. Ἀμερικῆς. β) Τὰ δύο μεσογειακὰ ἐπιβατηγὰ πλοῖα «ΑΧΙΛΛΕΥΣ» καὶ «ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ» ἐξεποιήθησαν διὰ πλειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ ἀντὶ δολλ. 5.855.000 ἀμφότερα, εἰς ὃν ἀνεδείχθη τελευταῖος πλειοδότης ἡ Α. Ε. Πέτρος Μ. Νομικὸς Α. Ε. Θηραϊκὴ Ἀτμοπλοΐα, Ἀνώνυμος Ἑλληνικὴ Ἑταιρεία Ἐμπορίου καὶ Ναυτικῶν Ἐπιχειρήσεων, ἥτις ἐντὸς τῶν ἡμερῶν πρόκειται νὰ ὑπογράψῃ τὰ ἀγοραπωλητήρια συμβόλαια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ

Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 2683) 1953 περὶ ἀντικαταστάσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 2307)1940 «περὶ στρατιωτικῆς Ἱεραρχίας καὶ Στρατιωτικῶν Προαγωγῶν», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 772)1948 «περὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς», κυρωθέντος ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 1173)1949». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοιν. Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκ. ἔτη 1947– 4δ καὶ 1948–49, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1947–48 καὶ 1948–49 ἁρμοδιότητος διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν παρελθόντων οἰκονομικῶν ἐτῶν 1946–47 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1952–53 καὶ ἐγγραφῆς εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τῆς ἀπαιτουμένης πιστώσεως διὰ τὴν πληρωμήν των». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης Νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ παρεκάλουν, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις, νὰ διεξέλθωμεν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας, διὰ νὰ γίνουν δεκτὰ ὅσα τυχὸν νομοσχέδια εἶναι τυπικὰ καὶ δὲν θὰ προκαλέσουν συζήτησιν.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου 5521)32 «περὶ Μητρώων Ἀρρένων».

§10Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ)ργὸς Στρατιωτικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου παρακαλῶ, ὅπως ἐπενεχθῶσιν αἱ ἑξῆς τροποποιήσεις: 1) Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὴν πρώτην σειρὰν τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Νόμου 5521)32, νὰ διαγραφῶσιν αἱ λέξεις «ἐφ’ ἅπαξ». Εἰς τὴν πρώτην σειρὰν τῆς τρίτης παραγράφου τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, ἀντὶ «ἐν ἐπιστρατεύσει ἢ πολέμῳ» νὰ τεθῇ «ἐν γενικῇ ἐπιστρατεύσει ἢ πολέμῳ». 2) Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νομοσχεδίου τὸ αʹ ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου 5521)32, ν’ ἀντικατασταθῇ ὡς ἀκολούθως: «α) Νομάρχου ἢ τοῦ νομίμου ἀναπληρωτοῦ αὐτοῦ ὡς Προέδρου». 3) Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4. Ἐπὶ τῆς παραγρ. 3 προστίθενται, μετὰ τὴν λέξιν «Ἰθαγενείας», αἱ λέξεις «ἢ ἀπωλείας τῆς Ἑλληνικῆς». 4) Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἐδάφιον γʹ τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Νόμου 5521)32, ν’ ἀντικατασταθῇ ὡς ἀκολούθως: «Ἐκείνη ὑφ’ ἣν ἐξεπλήρωσαν τὰς στρατιωτικὰς αὐτῶν ὑποχρεώσεις...». 5) Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὴν πρώτην παράγρ. τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Νόμου 5521)32 σειράν ἕκτην, ν’ ἀντικατασταθῇ ἡ λέξις «Ἐπιὸν» διὰ τῆς τοιαύτης «μεθεπόμενον». Εἰς τὸ τέλος τῆς τρίτης παραγράφου, μετὰ τὴν λέξιν «προθεσμίας», νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «μετὰ τῶν κεκανονισμένων δικαιολογητικῶν».

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς ἐπενεχθείσας ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τροποποιήσεις;

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου 5521)32 «περὶ Μητρώων Ἀρρένων», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τὰ λοιπὰ θέματα τῆς ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικῆς ἐργασίας ἀναβάλλονται.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ

ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὴν αἰτουμένην ἀναστολὴν τῆς δοθείσης ἐντολῆς περὶ εἰσπράξεως τῶν χορηγηθέντων τῇ ἐγγυήσει τοῦ Κράτους ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν δανείων.

§14Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῇ διότι ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργός.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεωργαντᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἀφορώσης τὴν ἐξαίρεσιν τῆς Ἐπαρχίας Ἀττικῆς ἐκ τῆς παραχωρήσεως ἐκκλησιαστικῶν κτημάτων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων.

§16Μ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρὸν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματός μου πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τὸ σχετικὸν μὲ τὰ μοναστηριακὰ κτήματα τῆς ἐπαρχίας Ἀττικῆς διὰ τὸν λόγον, ὅτι κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον, ὅλοι εἴμεθα ἐνήμεροι τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ὑπεγράφη τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1952 κατὰ συνταγματικὴν ἐπιταγήν, μεταξὺ δημοσίου καὶ ἐκκλησίας. Ἐκ τῆς συμβάσεως αὐτῆς παρελείφθη ὁλοκληρωτικῶς ἡ Ἐπαρχία Ἀττικῆς. Ἡ Συνταγματικὴ ἐπιταγὴ περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἄρθρον 104, εἰς τὸ ὁποῖον λέγει. (Ἀναγινώσκει): «Διὰ νόμου ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου ρυθμίζεται ἡ κατὰ τὸ παρὸν ἀπαλλοτρίωσις ἢ ἀναγκαστικὴ μίσθωσις ἀγρῶν, δασωδῶν ἐκτάσεων καὶ βοσκοτόπων εἰς τὴν ἐκκλ. περιουσίαν». Εἰς δὲ τὴν ἑπομένην παράγραφον ἀναφέρεται ὅτι: «Τῆς κατὰ τοὺς ὅρους τοῦ παρόντος ἄρθρου ἀπαλλοτριώσεως κλπ. ἐξαιροῦνται οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν ἐκκλησιαστικὴν περιουσίαν ἐλαιῶνες, οἱ ἀμπελῶνες, οἱ κῆποι καὶ ἡ ἀστικὴ ἐκκλησιαστικὴ περιουσία». Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ὑπῆρχεν ἀκόμη μία φράσις, εἰς τὸ Σύνταγμα, ἡ ὁποία νὰ προσέθετεν, ὅτι ἐξαιρεῖται ρητῶς ἡ ἐπαρχία Ἀττικῆς πάσης ἀπαλλοτριώσεως, τότε δὲν θὰ εἶχα κανένα λόγον νὰ ὑποβάλω πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τὸ σχετικὸν ἐρώτημα. Δὲν θὰ ὁμιλήσω περὶ ἀντισυνταγματικότητος ἀμέσου ἢ ἐμμέσου, ἀλλὰ θὰ ὁμιλήσω ὁπωσδήποτε περὶ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον παραβιάζεται μὴ ὑπαρχούσης οὐδεμιᾶς ἴσης μεταχειρίσεως, μεταξὺ τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς ἐπαρχίας τῆς Ἀττικῆς, ἡ ὁποία οὐδόλως ὑστέρησεν ἐν τούτοις εἰς ὅλους τοὺς Ἐθνικοὺς ἀγῶνας. Δὲν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω τότε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ὑπέβαλα διὰ τοῦ τύπου ἐντόνους διαμαρτυρίας, ἤδη δὲ ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους, καὶ κατόπιν, τὸν Μάρτιον ὑπέβαλον δύο ἐρωτήματα εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, εἰς τὰ ὁποῖα ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι τὸ ζήτημα μελετᾶται καὶ ὅτι ἐν καιρῷ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς θέλει ἐπιληφθῆ τοῦ θέματος. Παρῆλθον ἔκτοτε 12 μῆνες καὶ οἱ καλλιεργηταὶ οἱ ἀναποκατάστατοι παραμένουν ἀναποκατάστατοι. Ἐν τῷ μεταξὺ μαζὶ μὲ τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀττικῆς κ. Λέκαν καὶ Φράγκον, ἐπεσκέφθημεν τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν, πρὸς τὸν ὁποῖον ἐξηγήσαμεν τὴν τραγικὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθον οἱ ἀγρόται τῆς περιοχῆς αὐτῆς, μὴ ἔχοντες ἄλλα κτήματα πρὸς ἀποκατάστασιν. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὁ Μακαριώτατος ἐπέδειξε πλήρη κατανόησιν καὶ ἠθέλησε νὰ βοηθήσῃ παρακαλέσας ἡμᾶς, ὅπως προσαγάγωμεν πίνακας τῶν κτημάτων τῶν ἐκκλησιαστικῶν τῶν εὑρισκομένων ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ ταύτῃ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπίσης ἐγένετο κατὰ τὸ θέρος. Ἀλλὰ ἔκτοτε ἡ ὅλη ὑπόθεσις παρέμεινεν ἐκκρεμής. Σκοπὸς μου ἦτο νὰ ἐρωτήσω τὸν ἀπουσιάζοντα Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι ἐπῆλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ὅπως γίνῃ ἔναρξις διαπραγματεύσεων σοβαρωτέρων μεταξὺ ἐκκλησίας καὶ Δημοσίου, οὕτως ὥστε νὰ προκύψῃ ἐξ αὐτῶν ἡ ἐκποίησις τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐκείνων κτημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι κατάλληλα εἴτε διὰ βοσκήν, εἴτε διὰ καλλιέργειαν, εἴτε δι’ ὑλοτομίαν. Ἀφ’ ἧς ἔλαχε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν νὰ διορθώνῃ τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος, θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, θὰ ἐπιληφθῇ μὲ τὸ ἴδιον ἐνδιαφέρον καὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Ἐκφωνοῦνται, ἐν συνεχείᾳ, διάφοροι ἄλλαι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις, αἵτινες ἀναβάλλονται αἰτήσει τῶν ἐρωτώντων.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀνα-

φορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Ναυτικῶν διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν σχεδίου νόμου «περὶ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ὑπαξιωματικῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ».

§18Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τὰ στελέχη τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ἔχομεν τρία Ταμεῖα Ἀλληλοβοηθείας: Τὸ Ταμεῖον Στρατοῦ Ξηρᾶς, τὸ Ταμεῖον Β. Ναυτικοῦ καὶ τὸ Ταμεῖον τῆς Β. Ἀεροπορίας. Κατὰ γενικὸν κανόνα, τὰ τρία αὐτὰ Ταμεῖα δὲν ἀποδίδουν ἴσον εἰς τοὺς ἐξερχομένους τῆς Ὑπηρεσίας. Ἄλλα ἀποδίδει τὸ Ταμεῖον τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς, ἄλλα τὸ Ταμεῖον τοῦ Β. Ναυτικοῦ καὶ ἄλλα τὸ Ταμεῖον τῆς Ἀεροπορίας. Εἰδικώτερον, τὸ πλέον ἀδικημένον ἀπὸ ἀπόψεως ἐνισχύσεως εἰς πόρους εἶναι τὸ Ταμεῖον τοῦ Β. Ναυτικοῦ. Ἔχω ἕνα πίνακα ὑπ’ ὄψιν μου συγκριτικόν, τοῦ τὶ ἀποδίδει τὸ κάθε Ταμεῖον εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους του, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει τὰ ἑξῆς:

ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΞ

τῶν καταβαλλομένων Βοηθημάτων ὑπὸ τῶν Ταμείων Ἀλληλοβοηθείας

Στρατοῦ–Ναυτικοῦ–Ἀεροπορίας

Καταθέτω τὸν συγκριτικὸν αὐτὸν πίνακα, διὰ νὰ κάμετε τὴν σύγκρισιν. Δὲν πταίει κύριοι συνάδελφοι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δι’ αὐτό, οὔτε ὁ κ. Ὑπουργός. Ὁ λόγος ὅμως εἶναι, ὅτι τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας τοῦ Β. Ναυτικοῦ δὲν ἐνισχύθη ἐπαρκῶς ἀπὸ 5ετίας κατ’ ἴσον βαθμὸν μὲ τὰ ἄλλα δύο Ταμεῖα, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ὕψος τῶν βοηθημάτων, ὅπου ἔφθασαν τὰ ἄλλα δύο Ταμεῖα. Τὸ Β. Ναυτικὸν λοιπόν, λόγῳ τῆς καθυστερήσεως αὐτῆς, εὑρίσκεται σήμερον εἰς τὸ κατώτερον σημεῖον βοηθημάτων εἰς ὃ εὑρίσκεται. Κύριοι, τὸ θέμα αὐτὸ, ὡς οἰκονομικόν, δὲν θὰ τὸ ἔθιγον, ἀλλὰ εἶναι ἓν θέμα ποὺ ἔχει ἠθικὸν ἀντίκτυπον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας Ὑποναύαρχος π.χ., μὲ 35ετῆ ὑπηρεσίαν νὰ παίρνῃ 25 ἑκατομμύρια, ἐνῷ ἕνας Ὑποστράτηγος μὲ ὀλιγώτερα χρόνια παίρνει 100 ἑκατομμύρια. Αὐτὸ δημιουργεῖ μίαν πικρίαν καὶ ἕνα παράπονον δικαιολογημένον διὰ τοὺς Ἀξιωματικοὺς τοῦ Β. Ναυτικοῦ, διότι ἡ Πολιτεία δὲν τοὺς συμπεριφέρεται μὲ τὰ ἴδια μέτρα καὶ τὰ ἴδια σταθμά. Τοῦτο νομίζω ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνον νὰ παραταθῇ, διότι ὅλοι γνωρίζομεν τὸν σημαντικὸν ρόλον ποὺ ἔπαιξε τὸ Β. Ναυτικὸν εἰς τοὺς πολέμους τῆς Χώρας μας. Νομίζω, ὅτι καιρὸς εἶναι πλέον νὰ ἀναθεωρήσῃ ἡ Πολιτεία τὰς ἀπόψεις της ὡς πρὸς τὰ στελέχη τοῦ Β. Ναυτικοῦ καὶ νὰ ἐπιδείξῃ μίαν κάποιαν περισσοτέραν στοργὴν ἀπέναντί των. Βεβαίως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν ἐκληρονόμησε μίαν κατάστασιν, ἔχομεν ὅμως τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιληφθῇ περὶ τίνος πρόκειται, καὶ νὰ μᾶς φέρῃ ἐγκαίρως ἓν Νομοσχέδιον, ποὺ νὰ ὁδηγῇ εἰς ἰσότητα καὶ νὰ ἀποδίδῃ καὶ εἰς τὰ στελέχη τοῦ Β. Ναυτικοῦ τὰ ἴδια βοηθήματα, ὅπως καὶ εἰς τὰ στελέχη τοῦ Στρατοῦ τῆς Ξηρᾶς καὶ τῆς Ἀεροπορίας. Πληροφοροῦμαι, ὅτι κυκλοφορεῖ ἀπὸ μηνῶν ἀπὸ Γραφείου εἰς Γραφεῖον ἕνα τοιοῦτον Νομοσχέδιον καὶ ὅτι ἐπρόκειτο πρὸ ἡμερῶν νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου πρὸς μελέτην καὶ ἔγκρισιν. Νομίζω ὅτι τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ ἀφορᾷ τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας τοῦ Β. Ν. πρὶν κατατεθῇ θὰ πρέπει νὰ μελετηθῇ προσεκτικῶς ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς. Διότι δι’ αὐτοῦ πρέπει ν’ ἀποδίδεται δικαιοσύνη, δηλαδὴ νὰ τονωθοῦν κατὰ τοιοῦτον τρόπον οἱ πόροι τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας τοῦ Β. Ν., ἔστω καὶ ἐὰν δὲν ἠμποροῦν νὰ φθάσουν τὰ Ταμεῖα τοῦ Στρατοῦ καὶ Ἀεροπορίας, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ τεραστία αὐτὴ ἀπόστασις, νὰ φθάσωμεν εἰς σημεῖον ὥστε καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ ὑπαξιωματικοὶ τοῦ Β. Ν. οἱ ὁποῖοι φεύγουν μετὰ τόσα χρόνια ὑπηρεσίας νὰ λαμβάνουν ἕνα ποσὸν καὶ νὰ ἔχουν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ Πολιτεία καὶ αὐτοὺς τοὺς προσέχει. Συνιστῶ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ναυτικῶν τὸ Νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔχει καταρτίσει νὰ τὸ ἐπεξεργασθῇ καὶ νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῷ τέλει νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐξισώσῃ τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας τοῦ Β. Ν. πρὸς τὰ Ταμεῖα τῶν δύο ἄλλων Σωμάτων.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ναυτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§20Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ (Ὑφ. Ναυτικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀναφέρει ἡ ἐπερώτησις ἔχει σημαντικὴν σπουδαιότητα, διότι ἀφορᾷ τοὺς ἐκ τῆς ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ ἐξερχομένους ἀξιωματικοὺς καὶ ὑπαξιωματικοὺς ἀφορᾷ δηλαδὴ μίαν τάξιν πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει μὲ συμπάθειαν καὶ στοργήν, διότι εἶναι οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν τὴν ζωήν των, διὰ τὴν ὀργάνωσιν, διὰ τὴν διοίκησιν, διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν καὶ τὴν πολεμικὴν δρᾶσιν τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ. Ἡ πικρία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν δὲν ὀφείλει νὰ ἀφορᾷ μόνον τὴν διαφορὰν ἐκ τῶν χορηγουμένων βοηθημάτων· ἤδη ὑπάρχει μεγάλος ἀριθμὸς δικαιούχων βοηθήματος ἀπὸ τὸ ταμεῖον ἀλληλοβοηθείας τοῦ Β. Ν. οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν λάβει καθόλου βοήθημα. Οἱ μέχρι τοῦ 1951 ἐξελθόντες δὲν ἔχουν λάβει βοήθημα, ἐνῷ οἱ ἐξερχόμενοι σήμερον ἀπὸ τὰς τάξεις τῆς Β. Ἀεροπορίας καὶ τοῦ Στρατοῦ παίρνουν ἀμέσως τὸ βοήθημά των. Οἱ ἐξελθόντες μέχρι τοῦ 1951 οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν λάβει ἀκόμη βοήθημα, εἶναι περισσότεροι ἀπὸ τοὺς 143. Βεβαίως θὰ ἐξηγήσω ποῦ ὀφείλεται ἡ κατάστασις αὐτή. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τρεῖς λόγους. Πρῶτον: Τὰ παλαιὰ ἀποθεματικὰ κεφάλαια τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν καὶ Ὑπαξιωματικῶν τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ ἐξηνεμίσθησαν διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ κατὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Δεύτερον: Ἀπὸ τοῦ 1940 μέχρι τοῦ 1947 δὲν ἐγένετο καμμία κράτησις ἀπὸ τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐν ἐνεργείᾳ στελεχῶν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ταμείου αὐτοῦ. Ἐπὶ πλέον ἐξῆλθε μεγάλος ἀριθμὸς μέχρι τοῦ 1951 δικαιούχων καὶ διὰ τοῦτο τὸ ταμεῖον αὐτὸ εὑρέθη εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς διαφόρους δικαιούχους του. Ποῦ ὀφείλεται ἡ κατάστασις αὐτή; Ἐνῷ ὁ Στρατὸς ἀπὸ τοῦ 1947, ὅταν δηλαδὴ ἐθεσπίσθη ἡ κράτησις 3% ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικῶν διὰ τὴν προικοδότησιν τοῦ ταμείου, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἐφρόντισε νὰ ἐξασφαλισθῇ καὶ μία κράτησις 2% ἐπὶ τῶν προμηθειῶν τῆς Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν δὲν ἐφρόντισε νὰ γίνῃ ἡ κράτησις αὐτὴ καὶ μόνον τὸ 1951 ἐθεσπίσθη ἡ κράτησις 2% ἐπὶ τῶν προμηθειῶν τοῦ Β. Ν. ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας. Τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀπῃτεῖτο διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ μέχρι τοῦ 1951 δικαιοῦχοι ἀνήρχετο εἰς 12 δισεκατομμύρια. Ἐπειδὴ δὲ τὸ Ταμεῖον ἦτο ὑποχρεωμένον νὰ πληρώσῃ τοὺς παλαιοὺς δικαιούχους ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ πληρώσῃ τοὺς ἤδη ἐξερχομένους ἔγινε μία κλιμάκωσις κατὰ κατηγορίας τῶν παλαιῶν δικαιούχων καὶ ἤδη δίδεται μετὰ 2–3 ἔτη ἕνα βοήθημα ἠλαττωμένον. Διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ μέχρι τοῦ 1951 ἐξελθόντες χρειάζεται ἀκόμη ἕνα ποσὸν 3 δισεκ. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι θὰ ἐξευρεθῇ τὸ ποσὸν αὐτό, ὥστε οἱ παλαιοὶ μερισματοῦχοι νὰ πληρωθοῦν, τότε χρησιμοποιουμένων τῶν πόρων τοῦ Ταμείου, δηλαδὴ τῆς κρατήσεως 3% ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικῶν καὶ τοῦ 2% ἐπὶ τῶν προμηθειῶν τῶν Ναυτικῶν Ὑπηρεσιῶν, καὶ ἐξευρισκομένων ἄλλων πόρων θὰ γίνῃ προσπάθεια αὐξήσεως τοῦ βοηθήματος τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ καὶ νὰ προσεγγίσῃ τὰ ὅρια τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας. Ἡ προσπάθεια αὐτὴ γίνεται καὶ εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἐλήφθη συγκατάθεσις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ συνάψῃ τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ δάνειον 1 δισεκατομμυρίου ἀπὸ τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Β. Ν. καὶ 2 δισεκατομμυρίων ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, δηλαδὴ 3 δισεκατ. Διὰ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ θὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ παλαιοὶ δικαιοῦχοι, ὁπότε πλέον ἐλεύθερον ἀπὸ προγενεστέρας ὑποχρεώσεις τὸ Ταμεῖον θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ αὐξήσῃ τὰ μερίσματα τὰ ἤδη χορηγούμενα εἰς τοὺς ἤδη δικαιουμένους βοηθήματος. Ἡ προσπάθεια ἡ ὁποία θὰ γίνῃ, θὰ εἶναι προσπάθεια προσεγγίσεως τοῦ βοηθήματος τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας τοῦ Β. Ν. πρὸς τὸ βοήθημα τοῦ Ταμείου Στρατοῦ. Ἐπίσης θὰ καταβληθῇ προσπάθεια προσεγγίσεως τοῦ βοηθήματος τῶν δύο αὐτῶν κλάδων πρὸς τὸ βοήθημα τοῦ Ταμείου τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας. Τὸ Ταμεῖον τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας εἶναι εἰς πλεονεκτικωτέραν θέσιν, διότι δὲν ἔχει παλαιοὺς μερισματούχους, ἐπὶ πλέον αἱ κρατήσεις γίνονται ἐπὶ τοῦ σημερινοῦ μισθολογίου, ἐνῷ τὸ χορηγούμενον βοήθημα ὑπολογίζεται ἐπὶ τοῦ παλαιοτέρου μισθολογίου. Πάντως θὰ καταβληθῇ προσπάθεια, ὥστε νὰ ἐξαφανισθῇ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, διότι εἶναι μία κατάστασις, ἡ ὁποία δὲν πρέπει νὰ παραταθῇ. (Χειροκροτήματα).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κίκας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὴν μετάθεσιν ἐκ τῆς προτέρας αὐτοῦ θέσεως τοῦ Συνοικισμοῦ Σπαρμὸς Ἐλασσόνος εἰς τὸν Συνοικισμὸν Κοινότητος Ὀλυμπιάδος Ἐλασσόνος κλπ.

§22Λ. ΚΙΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπερωτῶ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. Ὑπουργοὺς Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Γεωργίας διότι διὰ κοινῆς ἀποφάσεώς των ἐπέφερον εἰς δύο χωρία τῆς ἐπαρχίας Ἐλασσόνος τοιοῦτον σάλον καὶ τοιαύτην ἀναστάτωσιν, ὥστε νὰ διερωτᾶται κανεὶς ἐὰν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία ἐπαγγέλλεται χρηστὴν διοίκησιν καὶ εἰρήνευσιν, ἐὰν τοιοῦτόν τι ἐπιτυγχάνῃ δι’ αὐτῶν τῶν ἀποφάσεων τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν, ἢ ἐπιφέρῃ τοιαύτην ἀναστάτωσιν, ὥστε νὰ προκληθοῦν αἱματηρὰ γεγονότα. Κύριοι βουλευταί, δι’ ὀλίγων θὰ σᾶς ἐξιστορήσω τὴν ὑπόθεσιν διὰ ν’ ἀντιληφθῆτε πῶς ἔχει αὕτη. Οἱ πρόσφυγες οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐγκατασταθῆ εἰς τὸν συνοικισμὸν Ὀλυμπιάδος Ἐλασσόνος, ἔχουν ἤδη 30 ἔτη καὶ ἔχουν εἰς τὴν κατοχήν των τοὺς κλήρους των, ἔχουν ἐπίσης καὶ μίαν κοινόχρηστον ἔκτασιν, ἡ ὁποία παρεχωρήθη εἰς αὐτοὺς ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων. Ἀπὸ 30ετίας καὶ πλέον δι’ ἀποφάσεως τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας ἐκτὸς τοῦ κλήρου τοῦ γεωργικοῦ διατηροῦν καὶ μίαν κοινόχρηστον ἔκτασιν, παραχωρηθεῖσαν ἐκ τοῦ γειτονικοῦ χωρίου Σπαρμός. Ἐκεῖ ἔμενον οἱ σκηνῖται νῦν κάτοικοι Σπαρμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔβοσκον τὰ κοπάδια των ἐπὶ μισθώσει καὶ ἐπροστατεύοντο ὑπὸ τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν καὶ μεταγενεστέρως ἀποκατεστάθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως λαβόντες μικρὸν κλῆρον γῆς. Οἱ κάτοικοι τῶν δύο αὐτῶν συνοικισμῶν ἔζων ἐπὶ μίαν 20ετίαν ἥσυχοι καὶ κάθε ἕνας εἰς τὸ χωρίον του. Κατὰ τὸ 1947 ὅταν ὁ τότε ἐπάρατος συμμοριτισμὸς ἐμάστιζε τὴν ὕπαιθρον, τότε διετάχθη ἀπὸ τὸν Στρατὸν ἡ ἀποχώρησις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, δεδομένου ὅτι οἱ συμμορῖται ἐχρησιμοποίουν τὰς οἰκίας των, ἀλλὰ καὶ διότι ταὐτοχρόνως ἡ ζωή των διέτρεχε κίνδυνον. Διετάχθη δὲ νὰ ἐκκενωθοῦν ἀμφότερα τὰ χωρία καὶ ἐπετεύχθη ἀμέσως τοῦτο. Παρέμειναν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τόσον τοῦ ἑνὸς χωρίου, ὅσον καὶ τοῦ ἄλλου εἰς κέντρα ἀσφαλείας τῆς πόλεως Λαρίσης, ἐπίσης δὲ καὶ εἰς ἕνα ἄλλο χωρίον τῆς ἐπαρχίας Ἐλασσόνος μέχρι τοῦ 1950. Τὸ 1950, ὅπως γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, διετάχθη ὁ ἐπαναπατρισμὸς ὅλων τῶν χωρίων καὶ μάλιστα, διετέθησαν καὶ μέσα, διὰ νὰ μεταφέρουν τὰ πράγματά των. Ἐπίσης δὲ ἔτυχον ὅλοι καὶ μιᾶς βοηθείας τόσον εἰς τρόφιμα, ὅσον καὶ στεγαστικῆς βοηθείας, διὰ νὰ ἀποκατασταθοῦν εἰς τὰ χωρία των. Τότε οἱ μὲν κάτοικοι τοῦ χωρίου Ὀλυμπιάδος μετέβησαν εἰς τὸ χωρίον των, ὅπου καὶ ἐγκατεστάθησαν, οἱ δὲ τοῦ Σπαρμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ πήγαιναν εἰς τὸ χωρίον των, τὸ ὁποῖον καὶ αὐτό, ὅπως ὅλα τὰ χωρία, ὑπέστη καταστροφάς, ἀλλά, ὄχι μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς αὐτὸ οἱ κάτοικοί του, διὰ μιᾶς μικρᾶς στεγαστικῆς βοηθείας, παρέμειναν ὑπὸ σκηνὰς εἰς μίαν παρυφὴν τοῦ χωρίου Ὀλυμπιάδος, δηλαδὴ κατώρθωσαν, διὰ τοῦ ὑπαλλήλου τοῦ Κέντρου Προνοίας Λαρίσης, νὰ ἐπιτύχουν μίαν προσωρινὴν διαμονὴν ἐκεῖ, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι τὸ χωρίον των εἶναι ὀλίγον παραπάνω πρὸς τὸν Ὄλυμπον καὶ φοβοῦνται ἀπὸ συμμορίτας. Βεβαίως καὶ οἱ κάτοικοι Ὀλυμπιάδος τοὺς ἐφιλοξένησαν ἐπὶ ἕξ μῆνας. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως 3–4 μεγάλοι κτηνοτρόφοι, οἱ ὁποῖοι ἔβοσκαν τὰ ποίμνιά των εἰς τὰς βοσκάς, ἀλλ’ ἤθελον νὰ βόσκουν καὶ εἰς τὴν κοινόχρηστον ἔκτασιν τῆς κοινότητος Ὀλυμπιάδος, ἐθεώρησαν καλὸν νὰ μείνουν ἐκεῖ, ἕως ὅτου γίνουν δημόται τοῦ συνοικισμοῦ Ὀλυμπιάδος καὶ νὰ κατορθώσουν νὰ καρποῦνται καὶ τὴν ἔκτασιν τὴν κοινοτικὴν τῆς Ὀλυμπιάδος. Δυστυχῶς παρέμειναν ἐπὶ ἓν ἑξάμηνον καὶ κατώρθωσαν νὰ ἐπιτύχουν ἀπὸ τὴν Νομαρχιακὴν Ἐπιτροπὴν προεδρευομένην ἀπὸ τὸν Νομάρχην Λαρίσης μίαν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὸν συνοικισμὸν Ὀλυμπιάδος, δηλαδὴ νὰ μετατεθῇ ὁ συνοικισμὸς ἀπὸ τὸν Σπαρμὸν καὶ νὰ ἑνωθῇ μὲ τὸν συνοικισμὸν Ὀλυμπιάδος. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀπόφασις τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς, ἦτο παράνομος διότι ἁρμοδιότητα τοιαύτην δὲν ἔχει ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή. Ἐζήτησαν τὴν ἔγκρισιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ὁ ὁποῖος ὅμως, ἐπειδὴ ἐπρόκειτο περὶ κοινοτικῶν ἐκτάσεων, ἐστράφη πρὸς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔστειλεν ἕνα ἔγγραφον εἰς τὸν κ. Νομάρχην καὶ ἐζήτει τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον νὰ συναινέσῃ εἰς τὴν παραχώρησιν μιᾶς ἐκτάσεως καὶ νὰ γίνῃ ἐκεῖ ὁ συνοικισμὸς τῶν χωρικῶν αὐτῶν τοῦ Σπαρμοῦ. Ἐπειδὴ ὅμως οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Ὀλυμπιάδος διέβλεπον τὸν κίνδυνον αὐτόν, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐκδώσουν τοιαύτην ἀπόφασιν. Κατόπιν αὐτοῦ ἔληξε καὶ ἡ προθεσμία τοῦ Ν. 145)46, δυνάμει τοῦ ὁποίου, ἐπὶ μίαν πενταετίαν, κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος, εἶχεν ἁρμοδιότητα ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας νὰ μεταθέσῃ συνοικισμοὺς καὶ νὰ ἀπαλλοτριώσῃ καὶ ἐκτάσεις, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἀφῆκαν πλέον τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἦτο καὶ ὁ ἁρμόδιος, διότι ἐπρόκειτο περὶ κοινοτικῶν ἐκτάσεων καὶ ἐστράφησαν πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Παρ’ ἀμφοτέρων τῶν Ὑπουργῶν Προνοίας καὶ Γεωργίας, τότε, ἐξεδόθη μία ἀπόφασις, δυνάμει τῆς ὁποίας ἀνετέθη εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν νὰ ἐξετάσῃ πῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Μετέβη δὲ καὶ ἕνας ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, μὲ ἄλλους δύο καὶ ἔκαμον μίαν ἔκθεσιν, χωρὶς ὅμως νὰ μεταβοῦν εἰς τὸν συνοικισμὸν Σπαρμοῦ, διὰ νὰ ἴδουν ἐπιτοπίως εἰς ποίαν κατάστασιν, ἀπὸ στεγαστικῆς ἀπόψεως ἦτο ὁ συνοικισμὸς καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐξεδόθη μία ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Προνοίας, δυνάμει τῆς ὁποίας διετάσσετο ἡ μετάθεσις τοῦ συνοικισμοῦ ἀπὸ τὸν Σπαρμὸν καὶ ἡ ἐγκατάστασις εἰς τὴν Ὀλυμπιάδα. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Ὀλυμπιάδος ὑπέβαλον μίαν αἴτησιν θεραπείας, πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐζήτησαν ἀπὸ αὐτόν, διὰ νὰ κριθῇ, ἀντικειμενικῶς, ἡ ὑπόθεσις, νὰ στείλῃ μίαν δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν, ἐξ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι νὰ μεταβοῦν ἐπὶ τόπου, νὰ ἐξετάσουν πῶς ἔχουν τὰ πράγματα καὶ μετὰ τὴν γνωμάτευσιν αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ ἀπεδέχοντο, ὁπωσδήποτε, τὴν ἀπόφασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Πράγματι, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπέστειλεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον του ἕνα διευθυντήν. Ἐπίσης εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν ἔλαβον μέρος ὁ Ἐπιθεωρητὴς τῆς γεωργίας Θεσσαλίας καὶ ὁ Ἐπιθεωρητὴς ἀνοικοδομήσεως τῆς Θεσσαλίας. Αὐτοὶ οἱ τρεῖς μετέβησαν ἐπὶ τόπου ἐξήτασαν τὰ πράγματα καὶ ἀπεφάνθησαν ὅτι οὐδείς, ἀπολύτως, λόγος συντρέχει, διὰ νὰ μετατεθῇ ὁ συνοικισμὸς Σπαρμοῦ εἰς τὸν συνοικισμὸν Ὀλυμπιάδος. Κατόπιν αὐτοῦ, ἠκυρώθη ἡ πρώτη ἀπόφασις καὶ διετάχθησαν νὰ μεταβοῦν εἰς τὸν συνοικισμόν των. Αὐτοὶ ὅμως, ὅπως εἶναι ὀρεσίβιοι καὶ ἀπείθαρχοι ἄνθρωποι, δὲν ἀπεδέχθησαν τὴν ἀπόφασιν τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ Προνοίας καὶ ἔμειναν ἐκεῖ. Τότε, ἠναγκάσθησαν οἱ κάτοικοι Ὀλυμπιάδος νὰ κάμουν αἴτησιν προσωρινῶν μέτρων καὶ ἐξεδόθη ἀπόφασις τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἐλασσόνος, ἡ ὁποία διέτασσε τὴν ἔξωσιν. Κατὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς ἠσκήθη ἔφεσις, ἥτις καὶ ἀπερρίφθη, ἐπεκυρώθη ἡ ἀπόφασις αὐτὴ καὶ ἔπρεπε νὰ ἐκτελεσθῇ, κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1952, ὅτε, πλέον, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ κατέλαβε τὴν ἀρχήν. Οἱ κάτοικοι τοῦ Σπαρμοῦ ἐθεώρησαν καλὸν πλέον νὰ ἔλθουν εἰς τὸν ἁρμόδιον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας καὶ νὰ ζητήσουν ἀπὸ αὐτοὺς νὰ μείνουν εἰς τὴν Κοινότητα Ὀλυμπιάδος. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ὁ ἐπερωτώμενος, κατ’ ἀρχήν, ἔστειλε τηλεγράφημα πρὸς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἐζήτησε τὴν ἀναστολὴν ἐκτελέσεως τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ διοίκησις νὰ ἀποστέλλῃ τηλεγραφήματα πρὸς τοὺς δικαστάς, δυνάμει τῶν ὁποίων νὰ ζητῇ ἀναστολὴν ἐκτελέσεως ἀποφάσεων καὶ μάλιστα ἐπὶ ἓν ἑξάμηνον. Καὶ παρῆλθεν αὐτὸ τὸ ἑξάμηνον, κατηργήθη τὸ δικαιοστάσιον, καὶ ἔπρεπε νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἐκτέλεσις αὐτῶν τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Ἐξετελέσθη, κ. βουλευταί, πράγματι, ἡ ἀπόφασις αὐτή. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὅμως, αὐτοὶ οἱ κύριοι ἀπεμακρύνθησαν μόνον 50–100 μέτρα ἀπὸ τὸν συνοικισμὸν τῆς Ὀλυμπιάδος ἐνῷ ἔδει νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὸ χωρίον των καὶ μάλιστα ἐκεῖνος ὁ ἀξιωματικὸς τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον του, βοηθήσας εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποφάσεως, ἐτιμωρήθη καὶ μετετέθη εἰς Τρίκαλα. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, ἡ κατάστασις, ἡ προκληθεῖσα ἐκ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, τοῦ ἐπερωτωμένου.

§23Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διὰ διαταγῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, κύριε συνάδελφε, μετετέθη;

§24Λ. ΚΙΚΑΣ. Ἐκλήθη εἰς τὴν Λάρισαν νὰ ἀπολογηθῇ, παρέμεινεν ἐπὶ ἓν 20ήμερον καὶ μετὰ ταῦτα μετετέθη εἰς Τρίκαλα, διότι ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον του.

§25Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ χρηστὴ διοίκησις.

§26Λ. ΚΙΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐστάλη εἰς τὴν Ὀλυμπιάδα καὶ εἰς τὸν Σπαρμὸν μία νέα Ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν ὡρίσατε σεῖς καὶ ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς Γενικοὺς Ἐπιθεωρητὰς τῶν Ὑπουργείων Γεωργίας καὶ Προνοίας καὶ ἀπὸ τὸν κ. Νομάρχην Λαρίσης. Νομίζω ὅτι ἡ σύνθεσις αὐτῆς, ὅπως ἔγινε, δὲν ἐγένετο κανονικῶς, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Διότι ὁ ἐκλεκτὸς κ. Νομάρχης, ὁ πράγματι ἐκλεκτός, εἶχε λάβει μέρος εἰς τὴν πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐξέδωκε τὴν ἀπόφασιν, δυνάμει τῆς ὁποίας μετετίθετο ὁ συνοικισμὸς Σπαρμοῦ εἰς τὴν Ὀλυμπιάδα. Εἶναι δυνατὸν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔπταισε, νὰ ἔλθῃ νὰ κρίνῃ τὸν ἑαυτόν του, ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς ἔπραξε; Νομίζω, ὄχι. Καὶ εἰς τὴν Ποινικὴν Δικονομίαν καὶ εἰς τὴν Πολιτικὴν Δικονομίαν καὶ εἰς τὴν Διοικητικὴν Δικονομίαν πουθενὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρίζεται εἰς δευτεροβάθμιον Δικαστήριον ἕνας νὰ κρίνῃ τὸν ἑαυτόν του. Ὁ κ. Νομάρχης, ὁ ὁποῖος προήδρευεν αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν ἔκαμε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ κρίνῃ τὸν ἑαυτόν του, νὰ κρίνῃ δηλαδὴ μίαν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἐξέδωσε τὸ 1950, δυνάμει τῆς ὁποίας οἱ κάτοικοι τοῦ Σπαρμοῦ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὸν συνοικισμὸν Ὀλυμπιάδος.

§27Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. Εἶναι βεβαιωμένον καὶ γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ Σπαρμὸς κατεστράφη τελείως ἀπὸ τοὺς συμμορίτας. Εἶναι ἐπίσης βεβαιωμένον ὅτι ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου, ὁ τότε Ὑπουργός, κ. Ζαΐμης ἐξέδωσε ἀπόφασιν δυνάμει τῆς ὁποίας διετάσσετο νὰ συγκατοικήσουν οἱ κάτοικοι τοῦ Σπαρμοῦ μὲ τοὺς κατοίκους Ὀλυμπιάδος. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§28Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ διακόπτεται ὁ ρήτωρ. Ἐμποδίζεται νὰ ὁμιλήσῃ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ζητήσατε νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις.

§30Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. Νὰ τὴν γενικεύσωμεν κύριε Πρόεδρε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§31Λ. ΚΙΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ζαΐμης τότε ἐξέδωσε τὴν ἀπόφασιν, διότι ἐγνωμάτευσε μία Ἐπιτροπή, ἡ πρώτη Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἀπετελεῖτο ἀπὸ ἕνα ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου καὶ δύο ἄλλους, ἡ ὁποία Ἐπιτροπή, ἐξέδωσε τὴν ἀπόφασιν τῆς ἀπὸ τὴν Λάρισαν, χωρὶς νὰ ἐξετάσῃ ἐπιτοπίως τὴν ὑπόθεσιν. Κατόπιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς οἱ κάτοικοι τῆς Ὀλυμπιάδος ὑπέβαλον αἴτησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας διὰ τὴν θεραπείαν τοῦ κακοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν ἐτόνιζον ὅτι ἐρήμην αὐτῶν ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις. Τὶ ἔγινε τότε; Ἁπλούστατα, συνεστήθη μία δευτεροβάθμιος Ἐπιτροπὴ ἀποτελουμένη ἀπὸ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου, ἀπὸ τὸν Ἐπιθεωρητὴν Θεσσαλίας καὶ τὸν Ἐπιθεωρητὴν Ἀνοικοδομήσεως, οἱ ὁποῖοι μετέβησαν ἐπὶ τόπου, ἐξήτασαν τὰ πράγματα καὶ ἀπεφάνθησαν ὅτι οὐδεὶς λόγος συντρέχει νὰ μετατεθῇ ὁ συνοικισμὸς Σπαρμοῦ εἰς τὴν Ὀλυμπιάδα. Κατόπιν αὐτοῦ, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ κ. Ζαΐμης, ἠκύρωσε τὴν ἐκδοθεῖσαν ἀπόφασίν του, ὄχι μόνος του, ἀλλὰ κατόπιν γνωμοδοτήσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἑδρεύει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως, καθ’ ὅλους τοὺς νομικοὺς τύπους, διότι διαφορετικὰ θὰ κατεφεύγομεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, νὰ ζητήσωμεν τὴν ἀκύρωσιν. Συνεπῶς ἐξέδωσε τὴν ἀπόφασιν ὁ κ. Ζαΐμης διὰ τῆς ὁποίας ἀνεκάλεσε τὴν προηγουμένην διαταγήν του, καθ’ ὅλους τοὺς νομίμους τύπους. Τώρα ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἔστειλε μίαν τριτοβάθμιον Ἐπιτροπὴν ἀποτελουμένην ἀπὸ ἀνώτερον ὑπάλληλον καὶ τὸν Γενικὸν Ἐπιθεωρητὴν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ ἀπὸ τὸν Νομάρχην Λαρίσης. Αὐτὸ εἶναι τὸ σφάλμα, διότι ὁ κ. Νομάρχης Λαρίσης, ὁ ὁποῖος εἶχε διατελέσει Πρόεδρος τότε τῆς Ν.Ε.Σ., δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ καὶ τώρα μέρος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ κρίνῃ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν ἀπόφασίν του. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὅμως, τὰ ὁποῖα εἰσηγεῖται ὁ κ. Νομάρχης ὅτι συντρέχει λόγος νὰ μετατεθῇ ὁ συνοικισμός, οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, οἱ ὁποῖοι μετέβησαν μετ’ αὐτοῦ ἐπὶ τόπου ἀπεφάνθησαν ἀντιθέτως. Μόνον ὁ κ. Νομάρχης, εἶπεν ὅτι διὰ λόγους στεγαστικῆς πολιτικῆς κλπ. πρέπει τὸ χωρίον τὸ ἕνα νὰ συγχωνευθῇ μὲ τὸ ἄλλο. Κατόπιν αὐτοῦ ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασίς σας ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1336 δυνάμει τῆς ὁποίας διετάχθη πλέον ἡ μετάθεσις τοῦ συνοικισμοῦ Σπαρμοῦ εἰς τὸν συνοικισμὸν Ὀλυμπιάδος. Καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἔχει τὰ σφάλματά της, διότι κατὰ τὸν νόμον ἔπρεπε τὸ δευτεροβάθμιον Συμβούλιον, δηλαδὴ τὸ Συμβούλιον μεταθέσεως τῶν συνοικισμῶν, νὰ ἀποφανθῇ πρῶτον καὶ ἔπειτα σεῖς νὰ ἐκδώσητε, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἀπόφασίν σας. Διότι τὸ διάταγμα λέγει, ὅτι μετὰ τὴν γνωμάτευσιν αὐτοῦ πρέπει νὰ ἐκδώσητε τὴν ἀπόφασίν σας. Τὰ δύο μέλη λοιπόν, τὰ ἁρμοδιώτερα εἶπον ὅτι πρέπει ὁ συνοικισμὸς νὰ μείνῃ εἰς τὴν θέσιν του καὶ νὰ μὴ μετατεθῇ εἰς τὸν συνοικισμὸν Ὀλυμπιάδος. Ὑμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν ἀπάντησίν σας τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ λάβω, λέγετε ὅτι μὲ τὴν ἀπόφασίν σας ἐδημιουργήσατε ἕνα νόμιμον καθεστώς, μοῦ ἀπηντήσατε ἐπίσης, ὅτι διὰ τὰ περαιτέρω ἁρμόδιος εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας. Ἐὰν ὅμως δὲν ἐξεδίδετο ἡ ἰδική σας ἀπόφασις, οὐδὲν ἀντικείμενον πρὸς διευθέτησιν θὰ ὑπῆρχε, διὰ τὸ ὁποῖον ἁρμοδιότητα θὰ εἶχεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ἐρωτῶ, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον εἰς τὸν φάκελλον εὑρίσκεται σωρεία ἐγγράφων, διὰ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ ἔκτασις ἀνήκει εἰς τὴν κοινότητα, δὲν παραβιάζετε τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος, ὅταν ἔρχεσθε σεῖς καὶ λέγετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ ἀπαλλοτριώσῃ μίαν ἔκτασιν κοινοτικὴν ἄνευ τῶν νομίμων διατυπώσεων καὶ προηγουμένης καταβολῆς ἀποζημιώσεως; Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὅλαι αἱ ἐκτάσεις αὐταὶ ἀνήκουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἀλλ’ ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ φακέλλου ἡ ἔκτασις αὐτὴ ἦτο κοινοτική. Ἑπομένως, μὲ τὴν ἀπόφασίν σας αὐτὴν δὲν ἐδημιουργήσατε νόμιμον καθεστώς, ἀλλὰ ἐδημιουργήσατε σάλον, ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ ὅλους τοὺς κατοίκους. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει. Μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔστειλεν ἔγγραφον πρὸς τὴν διεύθυνσιν Γεωργίας Λαρίσης νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀπαλλοτριώσεων, ἵνα διαχωρίσῃ τὴν κοινοτικὴν αὐτὴν ἔκτασιν εἰς οἰκόπεδα. Καὶ ἐνῷ διεμαρτυρήθημεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀπαλλοτριώσεων, ὅτι κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Κώδικος Ἀγροτικῶν νόμων, δὲν ἔχει καμμίαν ἁρμοδιότητα καὶ δικαιοδοσίαν, διότι δὲν εἶχε προηγηθῆ οὐδεμία διαδικασία ἀπαλλοτριώσεως, ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπαλλοτριώσεων ἀδικαιολογήτως ἐντελῶς καὶ μὲ τὴν σκέψιν ὅτι εἶναι διοικητικὸν ὄργανον καὶ οὐχὶ διοικητικὸν δικαστήριον, ἐξέδωκε τὴν ἀπόφασιν δυνάμει τῆς ὁποίας διεχώρισεν ἔκτασιν 80 στρεμμάτων. Σεῖς, κ. Ὑπουργέ, ἐζητήσατε 40 στρέμματα. Λοιπὸν κατόπιν αὐτοῦ διετέθησαν 80, δηλαδὴ ὑπερηκόντισαν καὶ τὰ παρ’ ὑμῶν αἰτηθέντα. Κατόπιν αὐτοῦ διετέθησαν αὐτὰ εἰς τοὺς κατοίκους Σπαρμοῦ. Καὶ ἐρωτᾶται, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, κοινοτικὰς ἐκτάσεις νὰ τὰς ἀπαλλοτριώσῃ, ὡσὰν νὰ ἦτο εἰς τὴν δικαιοδοσίαν του, διότι, ἐὰν ἦτο ἔκτασις τοῦ δημοσίου ἁρμόδιος εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν ἦτο μία ἀνταλλάξιμος ἔκτασις πάλιν τὸ θέμα ἀνῆκεν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αὐτὰ εἶναι ὑπόλοιπα ἀπαλλοτριώσεως δηλαδὴ ἀπὸ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἡ ὁποία ἔγινεν ἐδῶ καὶ 30 χρόνια, πάλιν δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ αὐτό. Ἀλλὰ εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν ἐξετέθη ἐπίσης ἀπὸ ἡμᾶς ὅτι τὸ 1930 ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας κ. Γονατᾶς ἐξέδωκεν ἀπόφασιν δυνάμει τῆς ὁποίας παρεχώρησε τὴν ἔκτασιν ταύτην εἰς τὴν Κοινότητα Ὀλυμπιάδος, ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ μετεγράφη καὶ ἐφ’ ὅσον ἔγινε μεταγραφὴ καὶ ἀπεκτήσαμεν δικαίωμα κυριότητος, τίνι τρόπῳ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ μία ἀπαλλοτρίωσις χωρὶς νὰ καταβληθῇ καὶ ἀπεζημίωσις καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ δημοσία ἀνάγκη καὶ ὠφέλεια; Δὲν ἐγένετο τίποτε ἀπ’ ὅλα αὐτά. Καὶ σήμερον διατρέχουν τὸν κίνδυνον ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι νὰ σκοτωθοῦν, διότι οἱ μὲν βλέπουν ὅτι εἶναι παράνομον νὰ τοὺς ἀφαιρῆται ἔκτασις, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς αὐτούς, οἱ δὲ ἄλλοι ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰς ἐνεργείας τὰς σχετικὰς τῆς Διοικήσεως, φρονοῦν ὅτι ἀσκοῦν νόμιμον δικαίωμα. Ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ μία πρόνοια. Ἡμεῖς κατεφύγαμεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἀλλὰ δυστυχῶς, λόγῳ τοῦ φόρτου ἐργασίας, δικάσιμος ὡρίσθη διὰ τὸν Φεβρουάριον, ἀλλὰ ἕως τὸν Φεβρουάριον, τὶ θὰ γίνῃ; Τουλάχιστον νὰ ἀναστείλετε, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως μέχρις 26 Φεβρουαρίου ποὺ θὰ δικασθοῦν αἱ ὑποθέσεις αὐταὶ καὶ ὁπότε, ἀναλόγως τῶν ἀποφάσεων ποὺ θὰ ἐκδοθοῦν νὰ ἐνεργήσητε. Νομίζω, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐπέσατε εἰς σφάλμα. Ἦλθον εἰς τὸ Γραφεῖον σας καὶ σᾶς παρεκάλεσα, ἀλλὰ δυστυχῶς ὑπακούοντες εἰς παρακλήσεις ἄλλων, ἐφθάσατε εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§33Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Κύριοι βουλευταί, ὄντως ὁ κ. συνάδελφος ἦλθεν εἰς τὸ γραφεῖον μου καὶ μὲ παρεκάλεσεν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Ἀλλὰ δὲν ἤκουσε τὴν συμβουλήν μου. Ἡ συμβουλή μου, ἦτο ἡ ἑξῆς: Ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὅπως καὶ εἰς παρομοίας ἄλλας περιπτώσεις, δὲν ἰσχύει τὸ δόγμα «διαίρει καὶ βασίλευε». Τὸ δόγμα «διαίρει καὶ βασίλευε» ἰσχύει ἀλλοῦ καὶ ἐφαρμόζεται ἀλλοῦ. Εἰς τὴν οἰκιστικήν, προκειμένου μάλιστα περὶ συνοικισμῶν, οἷοι οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος, ἐξ ὧν ὁ εἷς ἀποτελεῖται ἐκ προσφύγων, ὁ δὲ ἄλλος ἐκ γηγενῶν, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμόζεται τὸ δόγμα αὐτό. Εἰς τὴν οἰκιστικήν, ἡ ὀρθὴ πολιτική, εἶναι ἡ τῆς συμπτύξεως τῶν μικρῶν γειτονικῶν συνοικισμῶν. Εἶναι αὐτονόητον ὅτι ἡ σύμπτυξις δημιουργεῖ μίαν ἰσχυροτέραν οἰκονομικῶς Κοινότητα, δυναμένην νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὅλα τὰ γενικὰ ζητήματα, ἰδίᾳ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ κοινωφελῆ ἔργα, τὰς ἐκκλησίας, τὰ σχολεῖα, τὴν ὁδοποιΐαν καὶ τὴν ὕδρευσιν. Ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐπεβάλλετο καὶ ἐκ λόγων ἐθνικῶν καὶ ἐκ λόγων κοινωνικῶν ἡ σύμπτυξις τῶν συνοικισμῶν, διότι ἐπρόκειτο περὶ δύο συνοικισμῶν ἐκ τῶν ὁποίων ὁ ἕνας ἦτο γηγενὴς καὶ ὁ ἄλλος ἦτο συνοικισμὸς προσφύγων. Γνωρίζετε ὅλοι σας, τοὺς λόγους, λόγους ἐθνικοὺς καὶ κοινωνικούς, διὰ τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλεται νὰ ἐκλείψῃ αὐτὴ ἡ διάκρισις μεταξὺ γηγενῶν καὶ προσφύγων. Καὶ ἐνῷ, ὡς πιστεύω, ἔχει λήξει, ὑπάρχουν περιπτώσεις καθ’ ἃς καταβάλλεται προσπάθεια ἀναζωογονήσεως. Ἀπὸ αὐτὰς τὰς δύο ἀρχάς, ἀπὸ τὴν ὀρθὴν οἰκιστικὴν πολιτικὴν καὶ ἀπὸ τὴν ἀνάγκην, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ἐθνικὴν καὶ κοινωνικήν, ἀφωρμήθην εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπερωτῶμαι. Ἐπειδὴ ὁ κύριος συνάδελφος, ἠσχολήθη μὲ τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως καὶ δὲν τὸ ἐξέθεσεν ἐπακριβῶς, θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγώ, δι’ ὀλίγων, ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ συνοικισμὸς Σπαρμοῦ, τῆς ἐπαρχίας Ἐλασσόνος, ἀποτελεῖται ἀπὸ 47 μόνον οἰκογενείας καὶ ἀπέχει ἀπὸ τὸν συνοικισμὸν Ὀλυμπιάδος, ἀποτελούμενον ἀπὸ 112 οἰκογενείας, περὶ τὰ 4 χιλιόμετρα. Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, ὁ συνοικισμὸς Σπαρμοῦ ἐξεκενώθη καὶ ὁ οἰκιστικὸς πλοῦτος σχεδὸν κατεστράφη ἐξ ὁλοκλήρου, ἐγκατεστάθησαν δὲ οἱ κάτοικοι τοῦ συνοικισμοῦ εἰς σκηνὰς καὶ εἰς χῶρον πλησίον τῆς Ὀλυμπιάδος. Πρέπει νὰ σημειώσητε καὶ τοῦτο, ἐπειδὴ ὁμιλῶ περὶ τῆς ἱστορίας τῆς ὑποθέσεως, ὅτι ἀπὸ μίαν ἐπίσημον ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Σπαρμοῦ ἠγωνίσθησαν παραπλεύρως εἰς τὰς ἐθνικὰς δυνάμεις καὶ ἔσχον 30 νεκρούς. Μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου, τὸν Ἰούνιον τοῦ 1950, ὅτε δὲν εἶχε ἐγερθῆ καμμία ἀντίδρασις, εἰς ἀνύποπτον δηλαδὴ χρόνον, ἡ Νομαρχιακὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάσισε τὴν σύμπτυξιν τῶν δύο συνοικισμῶν Σπαρμοῦ καὶ Ὀλυμπιάδος, διὰ λόγους ἀντικειμενικούς, τοὺς ὁποίους γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος. Ἀλλὰ δὲν θὰ ὁμιλήσω ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ἔχομεν τὰς ἐκθέσεις μεταγενεστέρως συσταθεισῶν Ἐπιτροπῶν Δευτεροβαθμίων, οἱ ὁποῖαι ἐκθέσεις ἀναλύουν λεπτομερῶς τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλεται ἡ σύμπτυξις τῶν δύο συνοικισμῶν. Ὅταν ἐξεδόθη ἡ πρώτη ἀπόφασις ἡ Νομαρχιακή, τότε ἤρχισεν ἡ ἀντίδρασις ἐκ μέρους τῶν κατοίκων Ὀλυμπιάδος, προφανῶς ὑποκινουμένων ἀπὸ ἄλλους παράγοντας ἐνδιαφερομένους διὰ τὴν διαίρεσιν, ἐνδιαφερομένους διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ δόγματος «διαίρει καὶ βασίλευε». Ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, συνέστησε δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ὁμοφώνως ἐγνωμάτευσεν ὑπὲρ τῆς συμπτύξεως τῶν δύο συνοικισμῶν εἰς ἕνα. Μετὰ τὴν γνωμάτευσιν αὐτῆς τῆς εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν 7 Μαρτίου 1952, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἐξέδωκεν ἀπόφασιν ὑπὲρ τῆς συμπτύξεως τῶν συνοικισμῶν. Σημειῶ τὴν ἡμερομηνίαν, διότι ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν, τὴν ἑξῆς: Ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸν φάκελλον, τὴν 7ην Μαρτίου 1952, τὴν ἡμέραν τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔλαβε διὰ πρώτην φορὰν γνῶσιν ἐγγράφου τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, χρονολογουμένου ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1951, διὰ τοῦ ὁποίου ἐγγράφου διεβίβαζεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, ἀντίγραφον ἐκθέσεως τοῦ Ἄγγλου ἀξιωματικοῦ τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀποστολῆς. Ἐκ τῆς συμπτώσεως τῶν δύο ἡμερομηνιῶν, τῆς ἡμερομηνίας κατὰ τὴν ὁποίαν ἔλαβε γνῶσιν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ τοῦ σημαντικοῦ, τοῦ ἀξιωματικοῦ τῆς Ἀγγλικῆς Ἀποστολῆς, μὲ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως, εἶναι προφανὲς ὅτι συνετέλεσεν εἰς τήν, ὑπὲρ τῆς συμπτύξεως, ἀπόφασιν τὸ περιεχόμενον τοῦ ἐγγράφου τοῦ Ἄγγλου ἀξιωματικοῦ, καὶ ὀρθῶς συνετέλεσεν εἰς αὐτήν.

§34ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ τὰ ἀκούσῃ ὁ κ. Κοθρῆς.

§35Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ὁ κ. Κοθρῆς τὰ ξεύρει αὐτά. «Ὅταν οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Σπαρμός, γράφει ὁ ἀξιωματικὸς τῆς Βρεταννικῆς Ἀστυνομικῆς Ἀποστολῆς, κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1950 ἐπέστρεψαν εἰς τὰς οἰκίας των, εὗρον τὰς οἰκίας τελείως κατεστραμμένας καὶ τὸ χωρίον εἰς μίαν ἀξιοθρήνητον κατάστασιν, ἄνευ ὕδατος, ἄνευ ἐκκλησίας, ἄνευ σχολείου, ἄνευ ἰατροῦ καὶ διετάχθησαν κατὰ Μάρτιον 1950 νὰ μετακινηθοῦν εἰς τὴν παρυφὴν τοῦ χωρίου Ὀλυμπιάς». «Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Σπαρμὸς, εἶναι ἕνας ἐξαίρετος τύπος ἐργαζομένων χωρικῶν, εἶναι ἀκλόνητοι ἐθνικόφρονες καὶ ἀπέδειξαν τὴν ἀξίαν των εἰς τὴν μάχην κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ». «Τοῦ μόνου πράγματος, τοῦ ὁποίου ἔχουν ἀνάγκην οἱ κάτοικοι τοῦ Σπαρμοῦ, εἶναι νὰ κτίσουν τὰς οἰκίας ἐπὶ τῆς θέσεως τῆς προσωρινῆς των στεγάσεως». «Φαίνεται ὅτι ὑπάρχει ἀντίθεσις ἐπὶ τῆς ἰδέας τοῦ νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ Σπαρμοῦ νὰ ἐγκατασταθῶσιν εἰς τὴν νέαν θέσιν ἐκ μέρους τῶν κατοίκων τῆς Ὀλυμπιάδος, οἱ πλεῖστοι τῶν ὁποίων εἶναι γνωστοὶ κομμουνισταὶ (μέγας ἀριθμὸς τοῦ χωρίου Ὀλυμπιάδος ἐπολέμησαν παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν ἀνταρτῶν)». Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὀρθῶς, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐπηρεάσθη ἀπὸ τὸ περιεχόμενον τοῦ σημαντικοῦ αὐτοῦ ἐγγράφου καὶ ἀπεφάσισε τὴν σύμπτυξιν τῶν δύο οἰκισμῶν, ὄχι διὰ νὰ ἀλλοιώσῃ τὸ φρόνημα τῶν κατοίκων τοῦ οἰκισμοῦ Ὀλυμπιάδος, ἀλλ’ ἵνα διὰ τῆς συγχωνεύσεως καὶ διὰ τῆς ἐπικοινωνίας τῶν κατοίκων τῶν δύο οἰκισμῶν, ἐπιτευχθῇ μία ἄμβλυνσις εἰς τὰς ἰδέας, εἰς τὰς κατευθύνσεις τῶν παρασυρθέντων κατοίκων τοῦ χωρίου Ὀλυμπιάδος, καὶ σὺν τῷ χρόνῳ ἐπάνοδός των εἰς τὴν ὀρθὴν ὁδόν, τὴν ἐθνικήν. Ἀλλά, δυστυχῶς, εἰς τὴν ὀρθὴν του ἀπόφασιν ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐπιμείνῃ καὶ προτοῦ νὰ παρέλθῃ εἷς μήν, ἕνεκα πιέσεων — φαίνονται ἀπὸ τὸν φάκελλον αἱ πιέσεις αὐταί, αἱ πολιτικαὶ — ἄλλωστε δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξηγηθῇ πῶς ἀφοῦ μετὰ τὴν γνωμάτευσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ἀφοῦ ἔλαβε γνῶσιν τοῦ σημαντικοῦ ἐγγράφου τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Βρεταννικῆς Ἀστυνομικῆς Ἀποστολῆς, ἐξέδωκε ἀπόφασιν κατὰ Μάρτιον τοῦ 1952—δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξηγηθῇ, λέγω, πῶς εἰς ἕνα μῆνα μετέγνω καὶ συνέστησε νέαν Ἐπιτροπὴν νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα καὶ δὲν παρῆλθεν ἕνας μῆνας, μοῦ φαίνεται ἀκόμη, καὶ ἀνεκάλεσε τὴν πρώτην ἀπόφασιν. Τὸ σπουδαῖον εἶναι τὸ ἑξῆς: «Ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Σπαρμὸς μένουν εἰς τὴν Ὀλυμπιάδα, ἐκεῖ εἶναι ἐγκατεστημένοι καὶ οὐδεμία σοβαρὰ προστριβὴ ἐδημιουργήθη, ὅπως ἔχω πληροφορίας. Μόνον θόρυβον κάμνουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἡγοῦνται τῆς κινήσεως καὶ δημιουργοῦν τὸ ζήτημα, θέλοντες νὰ παραστήσωσι τὸν παράγοντα. Ὅλοι οἱ ἄλλοι κάτοικοι τῆς Ὀλυμπιάδος, ἡ μεγάλη πλειονότης αὐτῶν, ζοῦν εἰρηνικῶς μὲ τοὺς Σπαρμῖτες. Πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως, δηλαδή, τοῦ ὅτι νομικῶς μόνον εἶχεν ἀκυρωθῆ ἡ σύμπτυξις τοῦ οἰκισμοῦ, πραγματικῶς δὲ οἱ κάτοικοι τοῦ Σπαρμοῦ κατοικοῦν καὶ διαμένουν εἰς τὸν χῶρον τῆς Κοινότητος Ὀλυμπιάδος, ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐθεώρησα ὅτι ἔπρεπε νὰ δοθῇ μία λύσις εἰς τὸ θέμα. Ἐπειδὴ δὲ ἀντελαμβανόμην ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία δημιουργεῖται — ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω — ἐπάνω εἰς τὴν ἀντίληψιν ὅτι πρέπει νὰ διαιρῶμεν διὰ νὰ βασιλεύωμεν, εἰς τὴν ἀπόφασίν μου, διὰ τῆς ὁποίας συνέστησα Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα, ἐν τέλει αὐτῆς γράφω τὰ ἑξῆς, κύριε συνάδελφε: «Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ἐπιθυμοῦμεν νὰ τονίσωμεν, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος πᾶσα διάκρισις μεταξὺ γηγενῶν καὶ προσφύγων καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως μεταδοθῇ καὶ εἰς τοὺς κατοίκους καὶ τὸ πνεῦμα τοῦτο». Ἡ Ἐπιτροπή, ἐξήτασε διὰ τρίτην φορὰν τὸ θέμα καὶ ἔκαμε μίαν μακροσκελῆ ἔκθεσιν. Τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξήτασαν τὰ ἐπιχειρήματα τῶν κατοίκων, τόσον τῆς Ὀλυμπιάδος, ὅσον καὶ τοῦ Σπαρμοῦ. Τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς διεφώνησαν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν βοσκῶν. Μεταξὺ τῶν ἐπιχειρημάτων τῶν κατοίκων τῆς Ὀλυμπιάδος, τὸ κύριον μάλιστα, εἶναι ὅτι, ἐν περιπτώσει μετακινήσεως τῶν κατοίκων τοῦ Σπαρμοῦ, ἐπειδὴ οἱ Σπαρμῖτες εἶναι κτηνοτρόφοι, οὗτοι θὰ στερηθοῦν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν κτηνοτροφῶν. Ἀλλὰ διαπιστοῦται ὅμως, ὅτι ἐνῷ οἱ Σπαρμῖτες ἐπανέφερον τὴν κτηνοτροφίαν των εἰς τὴν κατάστασιν τὴν προπολεμικήν, τὴν προσυμμοριακήν, τοὐναντίον οἱ κάτοικοι τῆς Ὀλυμπιάδος, ὄχι μόνον δὲν τὴν ἐπανέφερον, ἀλλὰ τοὐναντίον, τὸ μέγιστον μέρος τῶν βοσκοτόπων τὸ ἐνοικιάζουν.

§36Λ. ΚΙΚΑΣ. Οἱ ἄλλοι δὲν ἠμποροῦν νὰ πᾶνε νὰ ἐκμεταλλεύωνται αὐτὲς τὶς βοσκές, ἐγγραφόμενοι δημόται.

§37Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἡ διοίκησις πρέπει νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν της τὰ συμφέροντα τοῦ συνόλου, τὰ συμφέροντα τῆς οἰκονομίας, ἔστω καὶ τῶν μικρῶν ὁμάδων Δὲν ἠμπορεῖ, ἐπειδὴ ἡ Κοινότης Ὀλυμπιάδος ἐνοικιάζει τοὺς βοσκοτόπους καὶ ἐκεῖθεν προσπορίζεται ἕνα πόρον, νὰ στερήσῃ ἄλλους δυναμένους καὶ ἔχοντας ἀνάγκην τῶν βοσκῶν αὐτῶν, νὰ τοὺς στερήσῃ ἀκριβῶς διὰ νὰ ἔχῃ ἕνα ἔσοδον ἡ Κοινότης τῆς Ὀλυμπιάδος. Πολὺ δὲ περισσότερον, διότι, ὅπως γνωρίζετε, δικαίωμα βοσκῆς δὲν ἀποκτοῦν πρὸ τῆς παρελεύσεως πενταετίας, ἀφοῦ καταστοῦν δημόται τῆς Ὀλυμπιάδος. Λοιπόν, ἡ διαφωνία μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι μόνον εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, διότι εἰς τὰ ἄλλα ἐπιχειρήματα τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ὀλυμπιάδος, τῶν ἀντιτιθεμένων κατὰ τῆς συμπτύξεως, ἔμειναν ὅλοι σύμφωνοι, ὅτι αὐτὰ δὲν εὐσταθοῦν, ὅπως τὸ ἐπιχείρημα περὶ ἀγροζημιῶν, περὶ ἐλλείψεως ἐκτάσεως, ἐλλείψεως ὕδατος, τῆς διαφορᾶς ἠθῶν, ἐθίμων κλπ. Περαιτέρω, τὰ δύο μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ἐγνωμάτευσαν, ὅτι δὲν συντρέχει εἰδικὸς λόγος μεταθέσεως τοῦ οἰκισμοῦ Σπαρμός. Ἀλλὰ καὶ τὰ μέλη ταῦτα, παραδέχονται ὅτι λόγος ὑπὲρ τῆς μεταθέσεως τοῦ οἰκισμοῦ Σπαρμὸς εἰς τὸν τῆς Ὀλυμπιάδος εἶναι ὁ γενικὸς τοιοῦτος, καθ’ ὃν εἶναι πλεονεκτικὴ ἡ σύμπτυξις γειτονικῶν οἰκισμῶν, διότι ἐκ ταύτης δημιουργεῖται οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρα μονάς, δυναμένη ν’ ἀντιμετωπίσῃ εὐχερέστερον τὰ διὰ τὴν ἀνάπτυξίν της παρουσιαζόμενα ζητήματα. Ἀλλὰ νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ κυριώτερος λόγος τῆς συμπτύξεως τῶν οἰκισμῶν, τουτέστι τὰ οἰκονομικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ πλεονεκτήματα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν ἔκθεσιν καὶ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τὴν γενικήν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέπτυξα προηγουμένως ἐξέδωκα τὴν ἀπόφασιν περὶ συμπτύξεως τῶν δύο οἰκισμῶν. Ἡ ἀπόφασις, εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν νόμον, διότι δὲν ἔπαυσεν ἡ ἰσχὺς τοῦ σχετικοῦ Ν. Δ. τοῦ 389)1947, οὔτε ἦτο περιωρισμένης ἰσχύος τοῦτο, ἐκεῖθεν εἶχε τὴν ἁρμοδιότητα ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας περὶ συμπτύξεως. Ὁ Ὑπουργὸς εἶχε τὴν ἁρμοδιότητα καὶ μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ νόμου περὶ ἑνοποιήσεως τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, διότι καὶ μετὰ τὸν νόμον αὐτόν, αἱ ἁρμοδιότητες παρέμενον εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας. Τώρα ἐὰν ἡ ἀπαλλοτρίωσις διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν κατοίκων τοῦ οἰκισμοῦ εἰς χώρους ἀνήκοντας εἰς τὴν Κοινότητα τῆς Ὀλυμπιάδος, θὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ 148 Ν. Δ. ἢ τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος, εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἢ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Πάντως δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, δηλαδὴ διὰ τὴν διαδικασίαν ποὺ θὰ γίνῃ ἡ ἀπαλλοτρίωσις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικριθῇ οὔτε ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, οὔτε ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, οὔτε ἡ Κυβέρνησις. Πάντως, θὰ τηρηθῇ ἡ νόμιμος διαδικασία.

§38Λ. ΚΙΚΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἠκολούθησε μίαν διαδικασίαν, ἡ ὁποία εἶναι παράνομος. Κοινοτικὰς ἐκτάσεις τὰς ἀπαλλοτριώνει διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου.

§39Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ἄν ἡ ἀπαλλοτρίωσις δὲν εἶναι νόμιμος, δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταληφθοῦν αἱ ἐκτάσεις, συνεπῶς ἂν ἐτηρήθη ἡ αʹ ἢ βʹ διαδικασία δὲν ἔχει σημασίαν.

§40Λ. ΚΙΚΑΣ. Ἐλησμονήθησαν αἱ δικαστικὲς ἀποφάσεις, δυνάμει τῶν ὁποίων καθορίζεται, ὅτι ἡ διανομὴ εἶναι παράνομος καὶ ὅτι αἱ γαῖαι κατελήφθησαν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ κατέχωνται παρανόμως.

§41Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ἐὰν ἡ ἔκτασις θὰ ἀπαλλοτριωθῇ κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ Ν. Δ. 145 ἢ τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος, αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπικριτέον, διότι θὰ εὑρεθῇ ὁ νόμιμος τρόπος. Τὸ ζήτημα εἶναι, ἐὰν ὀρθῶς ἢ ὄχι συνεπτύχθησαν οἱ δύο οἰκισμοὶ εἰς ἕνα. Ὁ κ. συνάδελφος, ἀπὸ ὅσα τοῦ εἶπον καὶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μας ὁμιλίαν καὶ ἐδῶ, ἔπρεπε νὰ πεισθῇ ὅτι ἡ ἐπιβαλλομένη λύσις εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη, καὶ ἀπὸ οἰκιστικῆς πλευρᾶς καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς καὶ ἀπὸ ἐθνικῆς. Σχετικῶς μὲ τὸ λεχθὲν ὅτι ἐπενέβην εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν καὶ ἐζήτησα ἀναστολὴν τῆς ἀποφάσεως, νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ ἐπέμβασιν προκειμένου νὰ ἐκδώσῃ ἀπόφασιν ἐπὶ τοῦ μελετωμένου ζητήματος τῆς συμπτύξεως των δύο οἰκισμῶν. Δὲν ἐπενέβην, οὔτε ἐσκέφθην νὰ ἐπέμβω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον Πρωτοδικῶν νὰ ἐκδώσῃ ἀπόφασιν ἀναστολῆς ἢ μή. Ὁ Πρόεδρος ἀνέστειλε τὴν ἀπόφασιν περὶ προσωρινῶν μέτρων, καθ’ ὃ εἶχε δικαίωμα, σταθμίσας τὰ πράγματα.

§42Λ. ΚΙΚΑΣ. ..... (δὲν ἠκούσθη).

§43Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Νομίζω, ὅτι καὶ σεῖς, κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ συντελέσητε καὶ νὰ μὴ προκαλῆται ὀξύτης, ἡ ὁποία τεχνηέντως δημιουργεῖται μεταξὺ ὡρισμένων ὁμάδων, αἱ ὁποῖαι θέλουν νὰ εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς τῶν 2 χωρίων, ἐνῷ τὸ πραγματικὸν συμφέρον ἀμφοτέρων τῶν χωρίων εἶναι ἡ σύμπτυξις αὐτῶν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ κοινωνικῶς καὶ οἰκονομικῶς καὶ ἐθνικῶς περισσότερον. (Χειροκροτήματα).

§44ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ σύμπτυξις τῶν 2 χωρίων εἶναι πρᾶξις συμφέρουσα οἰκονομικῶς καὶ κοινωνικῶς τὰς δύο Κοινότητας, καὶ ἡ πρᾶξις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ἀξία συγχαρητηρίων.

§45Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Παρακαλῶ τὴν Παρασκευὴν νὰ παρευρίσκωνται οἱ κύριοι Ὑπουργοί.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἐτερματίσθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§47ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 8 μ.μ.).