1953.06.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 52α

Τετάρτη 10 Ἰουνίου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλοῦνται οἱ κ. κ. βουλευταὶ ὅπως καταλάβουν τὰς θέσεις των. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων 50 καὶ 51.

§2Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων 50 καὶ 51. Ὁ βουλευτὴς Λακεδαίμονος καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Δημ. Ι. Πλαγιάννης, αἰτεῖται ἄδειαν ἀπουσίας ἑνὸς μηνός, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν Λακεδαίμονος καὶ Ἀντιπρόεδρον τῆς Βουλῆς κ. Δημ. Ι. Πλαγιάννην.

§6Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, τῆς σχετικῆς μὲ τὴν ἀποστρατείαν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν κλπ., ἡ διεξαχθεῖσα κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Δευτέρας, ὑπῆρξε διεξοδικὴ καὶ ἄκρως διαφωτιστικὴ καὶ φρονῶ, ὅτι θὰ ἦτο σκόπιμον, λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, νὰ δοθῇ μεγαλυτέρα δημοσιότης ταύτης. Πρὸς τοῦτο προτείνω, καὶ παρακαλῶ, ὅπως ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐν προκειμένῳ ἐὰν δέχεται ὅπως τὰ πρακτικὰ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως τυπωθῶσιν εἰς ἴδιον τεῦχος καὶ διανεμηθῶσι δωρεάν. Τὴν ἀνωτέρω πρότασιν ὑποστηρίζουν καὶ οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ρῖζος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Κ. Μπαροῦνος κλπ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τῶν κ. κ. συναδέλφων;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἑπομένως, τὰ πρακτικὰ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἐπερωτήσεως, θέλουσι τυπωθῆ εἰς ἴδιον τεῦχος καὶ διανεμηθῇ.

§10Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀπεφασίσθη ὅπως ὁλόκληρος ἡ συζήτησις τυπωθῇ εἰς ἴδιον τεῦχος, κύριε Πρόεδρε, ὄχι μόνον ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, ὁλόκληρος ἡ συζήτησις. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Τζαννετάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§12Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ.κ. Γ. Τζατζάνης καὶ Α. Βουλόδημος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συνδέσμου Παντοπωλῶν καὶ Οἰνοπαντοπωλῶν Πειραιῶς ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν ἀπὸ ἐτῶν ἐκκρεμούντων ζητημάτων τῆς τάξεώς των, ΤΕΒΕ κλπ. Οἱ βουλευταὶ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Κατερίνης, ζητούσης τὴν ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων ἐπιστροφὴν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῆς ἐπὶ πλέον διαφορᾶς τῶν ἀγορασθέντων καπνῶν πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς καὶ τὴν ἀπόδοσιν τῶν παρικρατηθέντων καπνικῶν δολλαρίων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Σάμου, ζητοῦντος τὸν καθορισμὸν ἑνιαίου ἐθνικοῦ τιμολογίου ρεύματος. Οἱ βουλευταὶ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἀγρινίου, ζητούσης τὴν ἐλευθέραν παρὰ τῶν καπνοβιομηχανιῶν ἀγορὰν καπνῶν, βάσει τῶν ἀναγκῶν καταναλώσεως ἑκάστης, ἄνευ χρηματοδοτήσεως, μὲ χρέωσιν τούτων ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ δι’ ὅσην ποσότητα ἤθελον λάβει, πιστουμένων τῶν καπνοπαραγωγῶν παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Γ. Τζατζάνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μ. Πολυχρονίου, δικηγόρου κατοίκου Ἀθηνῶν, ζητοῦντος ματαίωσιν πάσης μελετωμένης τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1323]1949, περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐπὶ κατοχῆς ἀγοραπωλησιῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Πειραιῶς κ. Γ. Τζατζάνης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Α.Ν. 1323]1949, ἐπὶ σκοπῷ ὑπαγωγῆς εἰς τὰς διατάξεις αὐτοῦ τῶν ἀκτημόνων ἀγοραστῶν ἀκινήτων διὰ προσυμφώνων, ἀσχέτως τοῦ χρόνου ἀποπληρωμῆς καὶ ἐκδόσεως τοῦ ὁριστικοῦ τίτλου ἀγοραπωλησίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μεταξᾶς, Γ. Βασιλᾶτος, Σ. Λιβαδᾶς καὶ Κ. Μπαροῦνος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Βαλλιανείου Ἐπαγγελματικῆς Σχολῆς Ληξουρίου, αἰτουμένης κρατικὴν ἐπιχορήγησιν, ἄνευ τῆς ὁποίας καθίσταται ἀνέφικτος ἡ περαιτέρω λειτουργία της, ὡς καὶ ἐπίσημον ἀναγνώρισιν τῆς ἰσοτιμίας της πρὸς τὰς προσηρτημένας Σχολὰς τοῦ Ἐθν. Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως δημοτικῶν ὑπαλλήλων Νομοῦ Ἠλείας, ζητούσης ἀνασύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Δημοτικῶν Ὑπαλλήλων, διὰ τῆς συμμετοχῆς εἰς αὐτὸ ἀντιπροσώπων τῶν ἠσφαλισμένων ὑποδεικνυομένων ὑπὸ τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἄρσιν τοῦ χαριστικοῦ μέτρου ἀσφαλίσεως εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως τῶν Δημοτικῶν Ὑπαλλήλων, τῶν Διοικητικῶν τοιούτων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Περάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Δράμας καὶ Περιφερείας, ζητούσης κεφαλαιοποίησιν τῶν δόσεων καὶ τῶν τόκων τοῦ δανείου 3 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, τὸ ὁποῖον ἔλαβον πρὸ τριετίας οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι τῆς πόλεως καὶ ἐξόφλησιν αὐτοῦ εἰς 16 ἑξαμηνιαίας δόσεις. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ε. Λακωνούρη Δ)ντοῦ Χημικοῦ τῶν συγκροτημάτων ΑΣΟ Ἁγίας Κυριακῆς καὶ Μπισχινίου, παραπονουμένου κατὰ τοῦ διευθύνοντος συμβούλου τοῦ ΑΣΟ Η. Τσεριώνη, ὅστις διὰ λόγους πολιτικοὺς καὶ προσωπικοὺς διέταξε τὴν μετάθεσίν του ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ συγκροτήματος. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Ἑνώσεων Συν)σμῶν Ἀργολίδος καὶ τῶν Γεωργικῶν Συν)σμῶν περιοχῆς Ναυπλίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καθορισθεῖσαν τιμὴν τομάτας 850 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν καὶ ζητούντων καθορισμὸν τιμῆς κόστους αὐτῆς 1430 κατ’ ὀκᾶν. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Πολεμιστῶν Ἀντισυμμοριακοῦ Ἀγῶνος νόμου 751)48 Νομοῦ Σάμου, ζητοῦντος ὅπως συμπεριληφθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 1799)42 «περὶ προαγωγῆς εἰς τὸν ἀμέσως ἀνώτερον βαθμὸν» καὶ οἱ ὀλίγοι πολεμισταὶ τῆς Ἀλβανίας, οἵτινες δὲν ἦσαν ὑπάλληλοι πρὸ τοῦ πολέμου, ἀπέκτησαν ὅμως τὴν ἰδιότητα αὐτὴν μετὰ τὸν πόλεμον 1940–41. Ὁ Σύνδεσμος Ἀναπήρων καὶ Συνταξιούχων ΙΚΑ Θεσσαλονίκης, ζητεῖ τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ νόμου 1846)51 περὶ ΙΚΑ ἐπὶ σκοπῷ βελτιώσεως τῶν συντάξεων, τῶν παροχῶν κ.λ.π. τῶν ἠσφαλισμένων, ἰδίᾳ δὲ τῶν φυματικῶν. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Πατρῶν, ζητεῖ ἄμεσον ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ἐπαναφορὰν τοῦ Ν. 424, συμμετοχὴν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς κοστολογήσεως κ.λ.π. Οἱ Γεωργικοὶ Πιστωτικοὶ Συνεταιρισμοὶ Ἐγάνης, Μέσσης, Πρωτάτου, καὶ Καβακλὶ Κομοτινῆς, ἐκφράζουν τὴν μὴ ἱκανοποίησίν των διὰ τὴν ἐξαγγελθεῖσαν τιμὴν τοῦ σίτου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μολάων, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν εἰσφορὰν δακοκτονίας καὶ ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ σχετικοῦ νόμου καὶ καθορισμὸν εἰσφορᾶς εἰς ποσοστὸν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, μέχρι 2% εἰς εἶδος. Οἱ Ἐθνικοὶ Σύνδεσμοι Ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς Ἰωαννίνων καὶ Ἀμυνταίου, ζητοῦν κρατικοποίησιν τῆς Ὑπηρεσίας Ἀγροφυλακῆς, δωρεὰν χορήγησιν ἱματισμοῦ, ὑποδήσεως, ὁπλισμοῦ κ.λ.π. Πρόσφυγες διδάσκαλοι Ξάνθης, ζητοῦν νὰ ἀναγνωρισθοῦν ὡς συντάξιμα τὰ πρὸ τοῦ 20οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των, διανυθέντα ἐν ὑπηρεσίᾳ ἔτη εἰς σχολεῖα τῆς Ἀλλοδαπῆς κ.λ.π. Ἐπιτροπὴ Καπνεργατῶν Καβάλας, ἀγόντων ἡλικίαν μικροτέραν τῶν 40 ἐτῶν, ζητεῖ ὅπως ὑπαχθῶσιν εἰς τὰς αὐτὰς μὲ τοὺς μεγαλυτέρους κατὰ τὴν ἡλικίαν συναδέλφους των, διὰ τὴν παροχὴν ἀποζημιώσεως διατάξεις. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ταξιάρχου Χαλκιδικῆς, ζητεῖ ἄρσιν τῆς προσγενομένης ἀδικίας εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Κοινότητός του, διὰ τοῦ Ν. 6320)34 «περὶ παραχωρήσεως τῆς χρήσεως Δημοσίων δασῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης», δι’ οὗ νόμου ἀφῃρέθη ἀπ’ αὐτοὺς ἡ νομὴ ἀπὸ τὸ πλεῖστον μέρος τῶν κτημάτων των κ.λ.π. Ἡ Ἕνωσις Συνταξιούχων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Νομοῦ Εὐβοίας, ζητεῖ τὴν ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ Α. Ν. τῆς 19–11–1935 περὶ ἀποσυμφορήσεως τοῦ Σώματος, δι’ οὗ χορηγοῦνται εἰς τοὺς ἐθελουσίως ἐξελθόντας ὁπλίτας τῆς Χωροφυλακῆς 10)50 ἐπὶ τοῦ συν)μοῦ μισθῶν κ.λ.π. Μητέραι πολιτικῶν καταδίκων κρατουμένων εἰς τὰς ἐπανορθωτικὰς Φυλακὰς Ἰωαννίνων, ζητοῦν τὴν παῦσιν πάσης περαιτέρω μεταγωγῆς τῶν ἐν λόγῳ καταδίκων καὶ τὴν παραμονήν των ὁριστικῶς εἰς τὰς φυλακὰς Ἰωαννίνων. Ἡ Ἕνωσις Τραυματιῶν Πολέμου 1940–41 τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας, ζητεῖ, ὅπως κατὰ τὴν διανομὴν τῶν γαιῶν τῆς λίμνης Κωπαΐδος, προτιμηθοῦν καὶ οἱ τραυματίαι, μετὰ τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, χωρὶς οἱ τελευταῖοι νὰ ἔχουν τὸ προβάδισμα καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ὁ Σ. Δημητρίου, συνταξιοῦχος τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου, ζητεῖ τροποποίησιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων ἐπὶ σκοπῷ νὰ χορηγῆται σύνταξις εἰς τὰς χήρας τῶν ναυτικῶν, ἀνεξαρτήτως χρόνου συνάψεως τῶν μετ’ αὐτῶν γάμων. Ἡ Ἕνωσις Συνταξιούχων Καπνεργατῶν καὶ Καπνεργατριῶν Νομοῦ Μαγνησίας καὶ ἡ Ὁμοσπονδιακὴ Ἐπιτροπὴ Συνταξιούχων Καπνεργατῶν καὶ Καπνεργατριῶν Ἑλλάδος, διαμαρτύρονται διὰ τὸν διαχωρισμὸν τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν εἰς παλαιοὺς καὶ νέους καὶ ζητοῦν ἐξίσωσιν τῶν συντάξεων δι’ ἀμφοτέρας τὰς κατηγορίας. Ὁ Α. Ἀθανασάκος, κάτοικος Καλαμῶν, ζητεῖ χορήγησιν συντάξεως δι’ ἀναπηρίαν ἣν ἔπαθε τὸ ἔτος 1912, ὅτε διετέλει ἐν ὑπηρεσίᾳ, ὡς ἐθελοντὴς χωροφύλαξ. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καὶ Ἰθάκης κ. Κ. Μπαροῦνος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Λεμβούχων Πειραιῶς «ἡ Ἀρχαία Τριήρης», ζητούσης νομοθετικὴν κατοχύρωσιν τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν μελῶν της, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως, μὴ συμπεριληφθοῦν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀπαραιτήτων διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ λιμένος Πειραιῶς, οἱ ὁπωσδήποτε ἀποζημιωθέντες λεμβοῦχοι, βάσει τοῦ νόμου 3685)28. Ὁ Πρόεδρος τοῦ 23ου Κ.Τ.Ε.Λ. Φλωρίνης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν χορηγηθεῖσαν παράτασιν τῆς ἀδείας κυκλοφορίας τοῦ πεπαλαιομένου λεωφορείου τοῦ Ἠλία Δήμκου, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς γραμμῆς Φλωρίνης–Πολυπλατάνου καὶ ζητεῖ ἀνάθεσιν ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἐν λόγῳ γραμμῆς εἰς τὸ 23ον Κ.Τ.Ε.Λ. Ἡ Ἕνωσις καταστηματαρχῶν σταθμῶν αὐτοκινήτων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, ζητεῖ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν πωλήσεως βενζίνης εἰς τὰ μέλη τῆς Ἑνώσεως τὰ διατηροῦντα σταθμοὺς αὐτοκινήτων στεγασμένους ἢ ἡμιστεγασμένους διὰ λαμαρινῶν κλπ., τὴν χορήγησιν τοιούτων εἰς τοὺς σταθμοὺς τοὺς διατηροῦντας πρατήρια ἐν ὀνόματι τρίτων κλπ. Ὁ Σύλλογος Πολυτέκνων Κ. Κλειτορίας, εὐχαριστεῖ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ ἐπιδειχθὲν ὑπὲρ αὐτῶν ἐνδιαφέρον καὶ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἀφορώντων τοὺς πολυτέκνους ζητημάτων. Ἡ Σταμούλλα Α. Ξιούφη, χήρα ὑπαλλήλου Τ.Τ.Τ. παθόντος ἐν ὑπηρεσίᾳ καὶ ἕνεκα ταύτης, ζητεῖ βελτίωσιν τῆς συντάξεώς της κ.λ.π. Οἱ Παλαιοημερολογῖται Λαμίας, Πουγκακίων, Δομοκοῦ, Ἐπανωμῆς, Χαλκίδος, Βίτωλης, Κορίνθου καὶ Χανίων, ζητοῦν ὅπως παύσῃ ἡ δίωξις τῶν Παλαιοημερολογιτῶν. Τὸ Σωματεῖον Κλωστοϋφαντουργῶν Πατρῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὰς συνεχιζομένας ὁμαδικὰς ἀπολύσεις ἐργατῶν, τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν μαθητευομένων ἐργατριῶν μὴ ἀμειβομένων νομίμως κ.λ.π. καὶ ζητεῖ λῆψιν μέτρων προστασίας τοῦ κλάδου των. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ζητεῖ ἄμεσον ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς των, διὰ τῆς ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ καταναλισκομένου καπνοῦ, αὔξησιν τοῦ παρεχομένου ἐπιδόματος ἀεροθεραπείας εἰς τοὺς ἀναπήρους, στέγασιν αὐτῶν διὰ τῆς δωρεὰν παραχωρήσεως οἰκοπέδων κ.λ.π. Ὁ Γεωργικὸς Πιστωτικὸς Συν)σμὸς Κάτω Πορροΐων, ζητεῖ τὴν χορήγησιν παρὰ τοῦ Ὑπ)τος Α.Τ.Ε. Σιδηροκάστρου εἰς τοὺς καπνοκαλλιεργητάς, συμπληρωματικοῦ καλλιεργητικοῦ δανείου μέχρι 200.000 κατὰ στρέμμα, μὴ ἐξαιρουμένων καὶ τῶν ἀποκλεισθέντων τοιούτων, λόγῳ ὀφειλῶν των ἐκ ληξιπροθέσμων δανείων. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Φωκίδος, ζητεῖ ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλείας Ι.Κ.Α. καὶ εἰς Φωκίδα, ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, καὶ ἐπαναφορὰν Ν. 2222. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Κυκλάδων, ζητεῖ ἀναπροσαρμογὴν ἡμερομισθίων, αὔξησιν ἐπιδομάτων ἀνεργίας, παράτασιν χρόνου ἐπιδοτήσεως κ.λ.π. Οἱ Γεωργικοὶ Συν)σμοὶ Λαγκαδᾶ, Γαλατίστης, Παρθενίου, καὶ Ἁγίας Παρασκευῆς Θεσ)νίκης, ὁ Πρόεδρος τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Βαθυλάκων, ἡ Ἕνωσις Πτολεμαΐδος, ζητοῦν ἀναθεώρησιν καθορισθείσης τιμῆς συγκεντρώσεως σίτου. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων ἐπαρχίας Φαρσάλων, ζητοῦν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου διανομῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἐκ τῶν ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Φαρσάλων. Ὁ Ἐξωραϊστικὸς καὶ Ἐκπολιτιστικὸς Σύλλογος «Νέον Ἑλληνικόν», ζητεῖ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ὁριστικὴν στέγασιν τῶν παραγκούχων Δουργουτίου, διὰ τῆς ὑπὲρ αὐτῶν ἀπολλοτριώσεως τῶν οἰκοπέδων, ἐφ’ ὧν τὰ παραπήγματά των καὶ τῆς ὑπαγωγῆς των εἰς τὸ Σχέδιον Λαϊκῆς Στέγης. Ὁ Σύνδεσμος Ἐργατοτεχνιτῶν Κλωστοϋφαντουργίας Νέας Ἰωνίας καὶ πέριξ, ζητεῖ ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ νόμου 2222)52, αὔξησιν τῆς ἐπιδοτήσεως παρὰ τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας, ἐπαναπρόσληψιν ὅλων τῶν ἀπολυθέντων μελῶν του, ἀναπροσαρμογὴν τῶν ἡμερομισθίων κ.λ.π. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Βασιλικῶν, Λυχνοῦ, Ροδανιᾶς, Συκᾶς, Μεσοχωρίου καὶ Καρυᾶς Νομοῦ Φθιώτιδος, ζητοῦν ἄδειαν συρματοπλέξεως τοῦ ὑπολοίπου τμήματος τοῦ ὑδατοφράκτου «Βιστρίτσης», πρὸς ἀποφυγὴν τῶν πλημμυρῶν κ.λ.π. Ἐπιτροπὴ Ἐφημερίων Ἱερᾶς Ἐπισκοπῆς Κισάμου καὶ Σελίνου Κρήτης, ζητεῖ ματαίωσιν τῆς μελετωμένης διακοπῆς τῆς μισθοδοσίας τῶν ἐφημερίων. Κάτοικοι Λευκάδος, ζητοῦν ἀπονομὴν χάριτος εἰς τὸν πολιτικὸν κατάδικον Ε. Γλέζον. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 142 εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων τῆς Βουλῆς καὶ ἀφορώσης τὴν χορήγησιν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν ἡ Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2032)Δ.Σ.)8–5–53 ἐγγράφου της, κατὰ τὴν μελέτην τοῦ προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ ἐξητάσθη πλήρως τὸ ζήτημα τῆς παροχῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας, ἐκ τοῦ Ὑδροηλεκτρικοῦ Σταθμοῦ Λούρου. Ἐκ τῆς ἐξετάσεως ταύτης προέκυψεν, ὅτι εἰς τὸν Νομὸν τοῦτον ὑπάρχουσι πέντε κύριαι πόλεις, αἵτινες εἶναι διεσκορπισμέναι ἐπὶ εὐρείας ἐκτάσεως καὶ ἀριθμός τις μικρῶν χωρίων. Ἡ μεγαλυτέρα πόλις, αἱ Φιλιᾶται, ἀπέχει περὶ τὰ 60 χιλιόμετρα (εὐθεῖα ἀπόστασις) ἀπὸ τοῦ Σταθμοῦ Λούρου. Ἡ περιοχὴ μεταξὺ τοῦ Σταθμοῦ Λούρου καὶ τῶν Φιλιατῶν εἶναι πολὺ ὀρεινὴ καὶ δὲν εἶναι ἐνδεδειγμένη νὰ ἐγκατασταθῇ γραμμὴ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐπ’ αὐτῆς. Διὰ τὴν τροφοδότησιν τῆς ὡς ἄνω πόλεως καὶ τῆς περιοχῆς κατὰ μῆκος τῆς ὁδοῦ πρὸς ταύτην, θὰ ἀπῃτεῖτο γραμμὴ μήκους περίπου 103 χιλιομέτρων. Τεχνικοοικονομικῶς δὲν θὰ ἠδύνατο ἡ τροφοδότησις αὕτη νὰ γίνῃ μέσῳ τοῦ συστήματος διανομῆς 15.000 βόλτ, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ ἐγκεκριμένον πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ. Ἡ ἀπαιτουμένη δαπάνη πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς περιοχῆς ταύτης, θὰ ἦτο ἄκρως δυσανάλογος, ἀνεξαρτήτως τῆς μὴ ὑπάρξεως διαθεσίμων κεφαλαίων, τοὐλάχιστον ἐπὶ τοῦ παρόντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουνίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μπίρη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 233)27–5–53 ὑμετέρας ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῶν δαπανῶν τῆς Ἀγροφυλακῆς εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουνίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς, Γ. Πετρακογιώργης, Π. Πολυχρονίδης, Ε. Μπακλατζῆς, Μ. Σκουλᾶς, Ε. Ζαννῆς, Μ. Βολουδάκης, Κ. Μαρῆς, Λ. Κουτσοπέταλος, Ι. Γιαννιδάκης, Ν. Ζορμπᾶς, Γ. Τσαντίρης, Ε. Πέτσος, Σ. Κούνδουρος, Σ. Μπίρης, Α. Πασσάδης, Δ. Θεοχαρίδης, Ι. Παπαμαστοράκης καὶ Μ. Χλουβεράκης, ὑποβάλλουν αἴτησιν ὅπως, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 35 τοῦ Συντάγματος, ἐγγραφῇ κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν Νομοθετικῆς Ἐργασίας, ἡ πρότασις νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2421 τοῦ 1953 Ν.Δ. «περὶ ἱδρύσεως Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν καὶ ἱδρύσεως Ἀνωτάτου Συμβουλίου Πληροφοριῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 205 τοῦ νόμου ὑπ’ ἀριθ. 1811]1951 ὅσον ἀφορᾷ τοὺς τακτικοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Κλάδου Τηλεπικοινωνιῶν καὶ Ραδιοναυτιλίας τῆς Κρατικῆς Ὑπηρεσίας Πολιτικῆς Ἀεροπορίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Διγενόπουλος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Δ. Δαβάκης καὶ Δ. Ἀλιπράντης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῶν περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Σταθόπουλος, Γ. Μεταξᾶς, Κ. Μπαροῦνος, Σ. Λιβαδᾶς, Χ. Ρῖζος, Θ. Καλκάνης κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ καὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν.Δ. 613]1948 «περὶ καταχωρήσεως τῶν ληξιαρχικῶν γεγονότων τῶν λαβόντων χώραν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς βουλγαρικῆς κατοχῆς κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Τριαντόπουλος, Α. Τσιρώνης, Δ. Ἀλιπράντης, Σ. Πολυζωγόπουλος, Α. Γεροκωστόπουλος, Γ. Κακαγιάννης, Ε. Ἀλιπράντης, Δ. Λαντζούνης, Δ. Πλαγιάννης, Γ. Ρουμάνης κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 2360]1953 «περὶ λήψεως ἐκτάκτων μέτρων διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Ἀλιπράντης καὶ Λ. Δερτιλῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως μισθολογικῶν τινων ζητημάτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πλαγιάννης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ὀδοντιατρικοῦ Τμήματος τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Πετρίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 2285]52 «περὶ συστάσεως Κέντρων Βοηθείας Βρεφῶν κ.λ.π.».

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ὑακίνθου Βιολέτη, Ἐξάρχου Παναγίου Τάφου ἐν Ἑλλάδι, ζητοῦντος ἐνίσχυσιν τοῦ Γυμνασίου τοῦ Παναγίου Τάφου μὲ διδακτικὸν προσωπικόν, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Παιδείας, ὁ κ. Χ. Εὐαγγελᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§14Χ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῆς 11ης Μαΐου, ἐδέχθημεν μὲ χειροκροτήματα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τὴν διαβιβασθεῖσαν διὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου Πειραιῶς κ. Τζατζάνη, τὴν εὐλογίαν τοῦ Προκαθημένου τοῦ Θρόνου Ἱεροσολύμων Μακαριωτάτου Πατριάρχου Τιμοθέου τοῦ Αʹ καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὸν ἐμπνευσμένον λόγον τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς κ. Μακροπούλου, ἐδώσαμεν τὴν ἐντολὴν νὰ ἀπευθύνῃ τὸν πλέον ἐγκάρδιον χαιρετισμὸν ἐκ μέρους ἡμῶν πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν τῶν Ἱεροσολύμων καὶ τὸν Ἡγέτην αὐτῆς σεβάσμιον τῆς πρώτης τῶν Ἐκκλησιῶν Ἱεράρχην. Νωπὴ ἐντεῦθεν ἡ ἐκδήλωσις τῶν αἰσθημάτων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς τὴν κοιτίδα τῆς Χριστιανικῆς δόξης καὶ πανηγυρικὸν τὸ ἐνδιαφέρον αὐτῆς πρὸς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων. Τοῦτο ἔχων ὑπ’ ὄψει μου, ἀνέλαβον ὄχι ἁπλῶς νὰ συστήσω τὴν πρὸς τὴν Βουλὴν αἴτησιν τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου Ἐξάρχου τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν Ἑλλάδι κ. Ὑακίνθου, ἀλλὰ μὲ χρέος χριστιανικόν, χρέος πατριωτικόν, νὰ ζητήσω ἀμέριστον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν συμπαράστασιν καὶ ζωηρὸν νὰ ἐκδηλωθῇ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων πρὸς ἐπίλυσιν τῶν αἰτουμένων. Καὶ εἶναι τὰ αἰτούμενα, πρῶτον: Ἡ τοποθέτησις 3 καθηγητῶν, ἐξ ὧν 2 φιλόλογοι καὶ 1 φυσικομαθηματικός, διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις Γυμνασίου τοῦ Ἱεροῦ Κοινοῦ τοῦ Παναγίου Τάφου. Διὰ τὴν συμπλήρωσιν αὐτὴν ἀπὸ τεσσάρων ἐτῶν ἡ ἐν Ἑλλάδι Ἐξαρχία τοῦ Παναγίου Τάφου, ἐκπληροῦσα τὸ θέλημα τοῦ Προκαθημένου τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων Μακαριωτάτου κ. Τιμοθέου, προέβη εἰς διαβήματα πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Θρησκευμάτων καὶ Ἐξωτερικῶν. Αὐτὸς ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἐλευθερουπόλεως κ. Φιλόθεος, ἐλθὼν εἰς Ἀθήνας, ἐτόνισε τὴν ἀνάγκην ταχείας συμπληρώσεως τοῦ Γυμνασίου Ἱεροσολύμων. Καὶ εἶναι τὸ Γυμνάσιον αὐτὸ τὸ μόνον ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ἀνώτερον Ἑλληνικὸν ἐκπαιδευτήριον. Ἡ αἰωνία δικαιολογία τῆς ἐλλείψεως κονδυλίων καὶ νομοθετικῶν μέσων δὲν ἐπέλυσε μέχρι σήμερον τὸ ζήτημα αὐτό. Καὶ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ζήτημα ἄκρως ἐθνικόν, ἄκρως πατριωτικόν. Ἡ ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, θεματοφύλαξ τῆς ἱερωτέρας τῆς θρησκείας μας παρακαταθήκης, παλαίει ἐπὶ 15 αἰῶνας καὶ κρατεῖ εἰς χεῖρας Ἑλληνικὰς τὸν Πανάγιον Τάφον. Ὑποστᾶσα καὶ ὑφισταμένη ζημίας ἐκ τοῦ πολέμου Ἀράβων μετὰ τοῦ Κράτους τοῦ Ἰσραήλ, στερηθεῖσα μεγάλων περιουσιακῶν της στοιχείων, εὑρίσκεται ἐν πτωχείᾳ καὶ ἡ περιβάλλουσα τὸν Πατριάρχην Ἁγιοταφικὴ Ἀδελφότης διέρχεται ἡμέρας ἀγωνιώδους οἰκονομικῆς κρίσεως. Ἐπιβάλλεται, ὅθεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, τοῦ ὁποίου γνωρίζω ἐκ φιλικῆς τοῦ παρελθόντος ὁμιλίας τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὸν Πανάγιον Τάφον, νὰ τακτοποιήσῃ ἀμέσως τὸ αἴτημα τῆς ἀποστολῆς εἰς Ἱεροσόλυμα τῶν 3 καθηγητῶν. Δεύτερον αἴτημα τῆς Ἐξαρχίας τοῦ Παναγίου Τάφου εἶναι ἡ ἐπάνδρωσις τῆς Ἁγιοταφικῆς Ἀδελφότητος. Εἶναι θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ἔχει ἁρμοδιότητα ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Διότι διὰ νὰ διατηρηθῇ ἡ Ἁγιοταφικὴ Ἀδελφότης Ἑλληνική, ὡς ἐκρατήθη ἐπὶ τόσας ἑκατονταετηρίδας, ἔχει ἀνάγκην Ἑλλήνων μοναχῶν. Ἀλλὰ ἀποδημία Ἑλλήνων ἀπὸ τοῦ 20οῦ μέχρι τοῦ 40οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας, ἀνηκόντων εἰς τὴν πρώτην σειρὰν ἐφεδρείας, ὡς γνωστόν, ἀπαγορεύεται. Καὶ αὐτῶν τῶν ἡλικιῶν ἔχει ἀνάγκην ἡ Ἁγιοταφικὴ Ἀδελφότης μοναχῶν. Δὲν πρέπει νὰ λησμονηθῇ, ὅτι ἡ φάλαγξ τῶν Ἁγιοταφικῶν ὁσημέραι καθίσταται ἀραιοτέρα, διότι οἱ θνήσκοντες δὲν ἀντικαθίστανται καὶ οἱ σήμερον ἀπαρτίζοντες αὐτήν, κατὰ τὸ πλεῖστον, εἶναι γέροντες. Εἶναι λοιπὸν προφανές, ὅτι ἐὰν δὲν πυκνώσωμεν τὴν φάλαγγα αὐτῶν δι’ Ἑλλήνων μοναχῶν, κινδυνεύει ἡ Ἁγιοταφικὴ Ἀδελφότης νὰ ἐκλείψῃ ἢ νὰ ἐπανδρωθῇ ὑπὸ μοναχῶν ἄλλων ἐθνικοτήτων, ὁπότε τὸ Πατριαρχεῖον καὶ ὁ Πανάγιος Τάφος νὰ ἀκολουθήσουν τὴν τύχην τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀντιοχείας. Εἴκοσι Ἕλληνες αὐστηρῶς ἐπιλεγόμενοι, καὶ μὲ ὅλην τὴν κατασφάλισιν τοῦ προορισμοῦ των, θὰ πρέπει νὰ λαμβάνωσι τὴν ἄδειαν κατ’ ἔτος, ἀποδημίας εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ οὕτω θὰ κρατήσωμεν ἐν τῇ δράσει της τὴν Ἁγιοταφικὴν Ἀδελφότητα, ἀνανεουμένην ὑπὸ Ἑλλήνων μοναχῶν, διὰ νὰ συνεχίσωσι τὴν μεγάλην παράδοσιν τῶν φυλάκων τοῦ Παναγίου Τάφου καὶ τῶν ἀκοιμήτων Ἑλλήνων φρουρῶν τῶν ἀνεκτιμήτων κειμηλίων τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἐκ παραλλήλου δέ, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν θὰ πρέπει νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας τῶν κληρικῶν τοῦ Παναγίου Τάφου, ἐρχομένων εἰς Ἀθήνας, ἵνα σπουδάσωσιν εἰς τὴν Θεολογικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου μας καὶ ἐπεκταθῇ δι’ αὐτοὺς τὸ καθιερωμένον, διὰ τοὺς Ἁγιορείτας καὶ τοὺς Κυπρίους κληρικοὺς σπουδαστάς, εὐεργέτημα. Λυποῦμαι, διότι δὲν εὑρίσκεται ἐν τῇ αἰθούσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ ἀπευθυνθῶ καὶ εἰς αὐτὸν καὶ νὰ ζητήσω, ὅπως διὰ παντὸς τρόπου ἔλθῃ τὸ Κράτος μας, μὲ ὅλην του τὴν πτωχείαν, ἀρωγὸν πρὸς τὴν τόσον δεινῶς δοκιμαζομένην Ἐκκλησίαν τῶν Ἱεροσολύμων. Διότι, τὸ Φανάρι καὶ ὁ Πανάγιος Τάφος ἀποτελοῦν τοὺς δύο πόλους, περὶ τοὺς ὁποίους στρέφεται ὁ ἄξων τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὴν τόσον στενῶς συνδεομένην μὲ τὴν ἰδέαν τῆς Πατρίδος Χριστιανικήν μας Ὀρθόδοξον Θρησκείαν. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§16Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅσοι εἴχομεν τὴν εὐτυχίαν νὰ ἐπισκεφθῶμεν τὴν ἱερὰν πόλιν τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τοὺς Ἁγίους Τόπους, ἀντελήφθημεν, ὅτι εἰς τοὺς τόπους ἐκείνους δρᾷ μία Ἀδελφότης, ἡ ὁποία ἐπὶ αἰῶνας τώρα προσφέρει ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Θρησκείαν μας. Ἔχομεν χρέος, ὡς Κράτος νὰ συμπαρασταθῶμεν εἰς τὸ ἔργον τῆς Ἁγιοταφικῆς Ἀδελφότητος, διότι ἐκεῖ δρᾷ ὁ Ἑλληνισμός, ἐκεῖ δρᾷ ἡ ζῶσα Ἐκκλησία, ἡ Ὀρθόδοξος Χριστιανικὴ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἡ ἐπίσημος θρησκεία τῆς Πατρίδος μας. Τὸ εἰδικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ζητεῖ ὁ ἐνταῦθα Ἔξαρχος τοῦ Παναγίου Τάφου, δηλαδὴ τῆς τονώσεως τοῦ Γυμνασίου τῆς Ἱερουσαλήμ, νομίζω, ὅτι ἱκανοποιήθη κατόπιν τῆς εἰσηγήσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ψηφίσεως ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως εἰδικοῦ νόμου. Νομίζω λοιπόν, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ ἱκανοποιήθη. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ τοῦ θέματος εἶναι καὶ τὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μεσολογγίου συνάδελφος. Ἡ Ἁγιοταφικὴ Ἀδελφότης ἔχει ἀνάγκην μεγαλυτέρας, ἐντονωτέρας, ἐπαναλαμβάνω, ἠθικῆς καὶ ὑλικῆς ἐνισχύσεως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ ἐκ μέρους τῆς Διοικήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Συνιστῶμεν ἐκθύμως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως συμπαρασταθῇ εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς Ἁγιοταφικῆς Ἀδελφότητος. Καὶ ἐπειδὴ ὁ λόγος περὶ Ἁγιοταφικῆς Ἀδελφότητος θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, νὰ ρίξω μίαν ἰδέαν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Τώρα ποὺ ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται διὰ νόμου νὰ ἀνασυνθέσῃ τὰ Ὑπουργεῖα καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σκεφθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ συγκροτήσῃ εἰδικὸν Ὑφυπουργεῖον τοῦ Ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ. 8.000.000 Ἕλληνες ζῶμεν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς χώρας, 1.500.000 καὶ πλέον Ἑλλήνων ζοῦν διασκορπισμένοι εἰς ὅλην τὴν γῆν. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀνάγκας, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι προσβλέπουν πρὸς τὴν Πατρίδα, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι προσβλέπουν πρὸς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀναμένουν ὅλοι τὸ νόστιμον ἦμαρ. Ἔχουν πολλὰ συμφέροντα καὶ πολλὰς ὑποθέσεις νὰ διεκπεραιώσουν καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ τὰς παρακολουθοῦν συστηματικῶς. Νομίζω λοιπόν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἡ Πολιτεία μας νὰ ἐνδιαφερθῇ συστηματικῶς διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ νομίζω, ὅτι θὰ προσέφερε μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος γενικώτερον ἐὰν ἠμποροῦσε νὰ ὀργανώσῃ μίαν συστηματικὴν παρακολούθησιν καὶ προστασίαν τῶν συμφερόντων τῶν ἀποδήμων Ἑλλήνων, συστηματικώτερον ἀπὸ ὅ,τι γίνεται σήμερον διὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Αὐτὰ εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω, νομίζων, ὅτι προσφέρω ὑπηρεσίας πρὸς τὸν ἀπόδημον Ἑλληνισμόν, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάγκην τῆς προστασίας τοῦ Κράτους. (Χειροκροτήματα).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόνον.

§18Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 11ης παρελθόντος μηνός, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ μεταφέρω εἰς τὸ Σῶμα τὰς εὐχαριστίας, τὰς εὐχὰς καὶ τὰς εὐλογίας τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ εἰδικὴν παράκλησιν τοῦ Προκαθημένου τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων Πατριάρχου Τιμοθέου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑποστήριξιν τῆς Ἁγιοταφικῆς Ἀδελφότητος καὶ ἐτόνισα, ὅτι εἶναι ἀνάγκη τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ ἐνισχύσῃ ἐν παντὶ τὴν Ἁγιοταφικὴν Ἀδελφότητα Ἱεροσολύμων, διότι τὸ Ἐθνικὸν αὐτὸ κέντρον, τὸ κέντρον αὐτὸ τοῦ Χριστιανισμοῦ κινδυνεύει δεδομένου, ὅτι πλεῖστοι ὅσοι ἐχθροὶ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἐλλοχεύουν καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἁρπάσουν καὶ τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων, ὅπως ἔγινε δυστυχῶς διὰ τὸ Πατριαρχεῖον Ἀντιοχείας. Δίδεται ἡ εὐκαιρία σήμερον μὲ τὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐξάρχου τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν Ἀθήναις, νὰ ἀπασχοληθῇ εἰδικώτερον ἡ Βουλὴ καὶ περισσότερον ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργὸς καὶ νὰ ἐκδηλωθῇ τὸ ἐνδιαφέρον διὰ πράξεων πλέον, τόσον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ὅσον καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Ζητεῖ τὸ Πατριαρχεῖον νὰ ἐνισχυθῇ ἡ Σχολὴ τοῦ Σταυροῦ, τὸ Γυμνάσιον τῶν Ἱεροσολύμων, ἡ περίφημος ἄλλοτε Σχολὴ τοῦ Σταυροῦ διὰ τριῶν καθηγητῶν. Εἶχα τὴν εὐτυχίαν νὰ ἐπισκεφθῶ τὰ Ἱεροσόλυμα τὸ παρελθὸν Πάσχα καὶ τὴν Σχολὴν καὶ διεπίστωσα προσωπικῶς τὰς τεραστίας ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν καὶ εἰς τὴν Σχολὴν καὶ εἰς τὸ Γυμνάσιον τῶν Ἱεροσολύμων, τὸ Ἑλληνικόν, λειτουργεῖ καὶ τὸ ὅλον ἐκπαιδευτικὸν προσωπικὸν εἶναι μοναχοὶ τῆς Ἁγιοταφικῆς Ἀδελφότητος, θεολόγοι, ἀλλὰ δυνάμενοι μόνον μαθήματα θρησκευτικὰ καὶ ἴσως κοὶ φιλολογικὰ κατωτέρων τάξεων νὰ διδάξουν. Καταλαβαίνετε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ Γυμνάσιον καὶ νὰ μορφώσῃ μαθητὰς καθ’ ὃν χρόνον στερεῖται παντελῶς ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ. Εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη νὰ σταλοῦν μὲ κάθε τρόπον οἱ τρεῖς αἰτούμενοι καθηγηταὶ καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἐπιλογὴ τῶν τριῶν αὐτῶν ἐκπαιδευτικῶν. Δὲν φθάνει μόνον νὰ εἶναι ἁπλῶς ἐκπαιδευτικοὶ ἔχοντες τὸ ἀπαιτούμενον πτυχίον καὶ τὰ προσόντα διορισμοῦ, ἀλλὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἐπιλογὴ ἴσως μεταξὺ ὅλων τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ὥστε ἡ ἀπόδοσις, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχωμεν ἐκεῖ, νὰ εἶναι ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἀνταξία τῶν ἀναγκῶν τοῦ Πατριαρχείου, ὄχι μόνον ἀπὸ τῆς διδακτικῆς ἀλλὰ καὶ κυρίως ἀπὸ τῆς ἐθνικῆς πλευρᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων κινδυνεύει. Ἡ Ἁγιοταφικὴ Ἀδελφότης ἔχει περιορισθῆ εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἐλλείπουν τελείως στελέχη ἱκανὰ τὸν ἀριθμὸν ἀλλὰ καὶ ἄξια διὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν καὶ νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τοὺς τόσους κινδύνους ποὺ ἐπαπειλοῦν συνεχῶς τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων. Τὸ Γυμνάσιον, ἡ Σχολὴ τοῦ Σταυροῦ ἐπανδρώνει κυρίως τοὺς μορφωμένους κληρικούς, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰ στελέχη τῆς Ἁγιοταφικῆς Ἀδελφότητος. Ἀπὸ τὴν Σχολὴν αὐτὴν ἄλλοτε ἐξῆλθον διαπρεπεῖς Ἱεράρχαι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἀοίδιμος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Χρυσόστομος. Σήμερον κατήντησεν ἡ Σχολὴ αὐτὴ νὰ λειτουργῇ ὑποτυπωδῶς καὶ νὰ ἐξέρχωνται μαθηταὶ ἀπὸ τὴν Σχολὴν αὐτὴν μὴ δυνάμενοι νὰ φθάσουν οὔτε τοὺς ἀποφοίτους τοῦ δημοτικοῦ σχολείου ἀπὸ ἀπόψεως καταρτίσεως. Εἶναι ἀνάγκη ταχύτατα νὰ ἐξευρεθοῦν καὶ νὰ ἀποσταλοῦν ἐκεῖ οἱ αἰτούμενοι καθηγηταί. Ἀναμφιβόλως καὶ τὸ ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξαν οἱ προλαλήσαντες ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, δηλαδὴ τῆς ἐπανδρώσεως τῆς Ἁγιοταφικῆς Ἀδελφότητος, εἶναι σοβαρώτατον. Τὰ ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν, ἀποδημίας ἐξ Ἑλλάδος εἶναι ἡ βασικὴ αἰτία νὰ παραμένῃ ἡ Ἀδελφότης μὲ ἐλαχίστους σήμερον ἀδελφούς, μὲ ἐλάχιστα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα συνεχῶς ἀραιώνονται καὶ κινδυνεύομεν νὰ φθάσωμεν εἰς σημεῖον τοιοῦτον, ὥστε εὐκολώτατα ὀρθόδοξοι ἄλλων ἐθνοτήτων νὰ ἐπικρατήσουν ἐπὶ τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καὶ τοῦτο νὰ περιέλθῃ εἰς ἄλλους ἐκτὸς τῶν Ἑλλήνων ὀρθοδόξων. Καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ταχύτατα νὰ ἐπιλυθῇ καὶ ἂν καὶ εἶναι ἁρμοδιότητος καθαρῶς Γενικοῦ Ἐπιτελείου νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας θὰ ἔχῃ ἤδη ἐνεργήσει καὶ αἱ πληροφορίαι μου εἶναι τοιαῦται, ὥστε ἀναμένω πληροφορίας ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, αἱ ὁποῖαι θὰ ἱκανοποιήσουν τόσον τὴν Βουλήν, ὅσον καὶ τοὺς αἰτοῦντας ἐν σχέσει μὲ τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν Ἁγιοταφικὴν Ἀδελφότητα. Γενικώτερον θὰ πρέπει ὄντως νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὸ ζήτημα τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ. Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπικοινωνήσω μὲ τὰς Ἑλληνικὰς παροικίας ὅλων τῶν χωρῶν σχεδὸν τῆς Μ. Ἀνατολῆς, τὰς ὁποίας ἐπεσκέφθην καὶ ἐξέθεσα, εἰς συνεργασίαν τὴν ὁποίαν εἶχα μὲ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργόν, τὰς ἐντυπώσεις μου καὶ κατετόπισα τοῦτον, προτίθεμαι δὲ εἰς τὰ ζητήματα ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας εἰς πρώτην εὐκαιρίαν νὰ κατατοπίσω καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Εἶναι ὅμως ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ συχνὴ ἐπαφὴ καὶ νὰ γίνεται ἀποστολὴ ἁρμοδίων ὀργάνων ἐκ τοῦ κέντρου πρὸς τὰς διαφόρους χώρας, ὅπου ἀνθοῦν Ἑλληνικαὶ Κοινότητες, τὰ ὁποῖα ὄργανα νὰ μελετοῦν τὰ ζητήματα, νὰ ἐπιλαμβάνωνται τῆς ἐπιλύσεως αὐτῶν καὶ νὰ γίνωνται μεταφορεῖς τῶν ὅσων ἀπασχολοῦν τὰς Ἑλληνικὰς Κοινότητας ζητημάτων εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ὥστε νὰ λαμβάνωνται ἐγκαίρως τὰ μέτρα καὶ νὰ ἐπιλύωνται ὅλα τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι πλεῖστα ὅσα καὶ τὰ ὁποῖα δυστυχῶς, ὡς διαπιστοῦται, ἀγνοεῖ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὸ κέντρον. Εἰδικώτερον ἐπὶ τῶν ζητημάτων τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων περιμένομεν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ λάβῃ ταχέως μέτρα, ὥστε νὰ τὸ ἐνισχύσῃ, διὰ νὰ προλάβωμεν τὴν φθορὰν καὶ τὴν συμφοράν, ἡ ὁποία ἐπαπειλεῖ τὸ Ἐθνικὸν αὐτὸ κέντρον καὶ τὸ πρῶτον αὐτὸ κέντρον τῆς Ὀρθοδοξίας, τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων. (Χειροκροτήματα).

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§20Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἐπελήφθην τῶν ζητημάτων τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων μὲ ὅλως ἰδιαιτέραν προσοχήν. Ἐπεδίωξα ἀμέσως τὴν ἀποστολὴν καθηγητῶν καὶ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δὲν ὑπάρχει νόμος ἐπιτρέπων τὴν ἀπόσπασιν καθηγητῶν μετ’ ἀποδοχῶν, διότι ὁ ὑπάρχων νόμος προβλέπει τὴν ἀποστολὴν καθηγητῶν εἰς Κοινότητας τοῦ Ἐξωτερικοῦ ἄνευ ἀποδοχῶν. Ἀμέσως, παρὰ τὸ ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς μίαν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν θέσεις καταργοῦνται καὶ δὲν ἱδρύονται καὶ πολλαὶ ὑπάρχουσαι παραμένουν ἀσυμπλήρωτοι, εἰσηγήθην νόμον ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη προσφάτως ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ ἤδη ἐπιτρέπεται ἡ ἀποστολὴ καθηγητῶν εἰς τὸ σεπτὸν τοῦτο κέντρον τῆς ὀρθοδοξίας. (Χειροκροτήματα). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν περιωρίσθην μόνον εἰς τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου τούτου. Πράγματι εἶδα, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς στρατεύσεως τῶν ἁγιοταφιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἤρχοντο ἐδῶ ἦτο σημαντικὸν καὶ διὰ τοῦτο ἐζήτησα δι’ ἐγγράφου ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὴν ἀπαλλαγὴν αὐτῶν ἀπὸ τῆς στρατεύσεως καὶ ἐπὶ πλέον τὴν ἄδειαν ἀποδημίας ἑνὸς ἀριθμοῦ κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὴν Ἁγιοταφικὴν Ἀδελφότητα. Τὸ Γ.Ε.Σ. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17715 τοῦ 1953 ἐγγράφου του μᾶς ἐγνώρισεν, ὅτι ἐνέκρινε τὴν κατ’ ἔτος χορήγησιν ἀδειῶν ἀποδημίας εἰς εἴκοσι πέντε (25) μοναχοὺς προοριζομένους διὰ τὴν Ἁγιοταφικὴν Ἀδελφότητα, ἀναμένω δὲ τὴν ἀπάντησιν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον, τῆς μὴ στρατεύσεως ἐκείνων ποὺ ἔρχονται ἐδῶ. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν τούτου ἐζητήθη ἡ ἐγγραφὴ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν πιστώσεως πέντε ἑκατομμυρίων δι’ ἀγορὰν βιβλίων προοριζομένων διὰ τὴν βιβλιοθήκην τοῦ ἐκπαιδευτηρίου Ἱεροσολύμων. Πέραν τούτου ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἑταιρείαν Λογοτεχνῶν νὰ ἀποστέλλωνται ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων συγγραφέων ὅσα βιβλία κρίνονται κατάλληλα, διότι ἡ βιβλιοθήκη, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐκεῖ δὲν προορίζεται μόνον διὰ τοὺς μαθητὰς ἀλλὰ καὶ δι’ ὅλους τοὺς γνωρίζοντας τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν καὶ νομίζω, ὅτι καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ ἀνταπόκρισις θὰ εἶναι πλήρης. Πέραν τούτου ὅσοι ἔρχονται ἐδῶ διὰ νὰ σπουδάσουν εἰς τὰ ἐκκλησιαστικά μας φροντιστήρια τυγχάνουν πλήρους ὑποτροφίας, διὰ νὰ δύνανται νὰ σπουδάσουν. Ἐπίσης ἐζητήθη ὅπως, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, χορηγηθῇ ἀτέλεια εἰς τοὺς ἐκεῖθεν ἐρχομένους σπουδαστάς. Νομίζω, κύριοι, ὅτι μέχρι σήμερον ἐγένετο κάτι περισσότερον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐζητήθη καὶ εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἀναγγείλω εἰς τὴν Βουλὴν ὄχι τὴν πρόθεσιν ἱκανοποιήσεως ἐν τῷ μέλλοντι, ἀλλὰ τὴν μέχρι τῆς στιγμῆς πλήρη ἱκανοποίησιν ὅλων τῶν αἰτημάτων καὶ δίδω τὴν ὑπόσχεσιν τῆς συνεχοῦς παρακολουθήσεως τοῦ σεπτοῦ τούτου ἱδρύματος. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν

ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν προαγωγὰς ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς».

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν προαγωγὰς ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν πειθαρχικὴν δίωξιν ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς».

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν πειθαρχικὴν δίωξιν ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τσῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπανακρίσεως ἀξιωματικῶν ὑπηρετησάντων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν κατὰ τῶν συμμοριτῶν ἐπιχειρήσεων».

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπανακρίσεως ἀξιωματικῶν ὑπηρετησάντων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν κατὰ τῶν συμμοριτῶν ἐπιχειρήσεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταβιβάσεως δωρεὰν τῆς κυριότητος ἀκινήτου τοῦ Ταμείου Μονίμων Ὁδοστρωμάτων εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, διὰ τὴν παραχώρησιν αὐτοῦ δωρεὰν εἰς τὸ Δημόσιον τῶν Η.Π.Α. πρὸς ἀνέγερσιν μεγάρου τῆς ἐν Ἀθήναις Πρεσβείας αὐτῶν».

§28ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μεταβιβάσεως δωρεὰν τῆς κυριότητος ἀκινήτου τοῦ Ταμείου Μονίμων Ὁδοστρωμάτων εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, διὰ τὴν παραχώρησιν αὐτοῦ δωρεὰν εἰς τὸ Δημόσιον τῶν Η.Π Α. πρὸς ἀνέγερσιν μεγάρου τῆς ἐν Ἀθήναις Πρεσβείας αὐτῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1868]1951 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1801]1951 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 862]1937 «περὶ ἀναδιοργανώσεως Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης».

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1868]1951 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1801]1951 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 862]1937 «περὶ ἀναδιοργανώσεως Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4789]30 «περὶ ἐξομοιώσεως ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ Στρατιωτικῆς καὶ Ναυτικῆς Ἀεροπορίας καὶ αὐξήσεως τοῦ ἀεροπορικοῦ ἐπιδόματος».

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4789]30 «περὶ ἐξομοιώσεως ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ Στρατιωτικῆς καὶ Ναυτικῆς Ἀεροπορίας καὶ αὐξήσεως τοῦ ἀεροπορικοῦ ἐπιδόματος». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ εἰδικῶν δαπανῶν, συνδρομῶν καὶ ἑτέρων ἐξόδων Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Γ.Ε.Ν.)».

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ εἰδικῶν δαπανῶν, συνδρομῶν καὶ ἑτέρων ἐξόδων Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Γ.Ε.Ν.)». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 712 τῆς 27–6–52 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διατηρήσεως ἐν ἰσχύϊ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου ΠΗʹ τοῦ 1882».

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 712 τῆς 27–6–52 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διατηρήσεως ἐν ἰσχύϊ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου ΠΗʹ τοῦ 1882». αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1910)44 νόμου «περὶ κωδικοποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας; «περὶ προστασίας πολυτέκνων» καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον».

§38ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1910)44 νόμου «περὶ κωδικοποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολυτέκνων» καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον. αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1952– 53 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπηρεσιῶν Ἐφοδιασμοῦ–Διανομῶν Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ὡς καὶ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ «Κεφάλαια Διαχειρίσεως Κρατικῶν Ἐφοδίων».

§40ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1952–53 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπηρεσιῶν Ἐφοδιασμοῦ–Διανομῶν Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ὡς καὶ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ «Κεφάλαια Διαχειρίσεως Κρατικῶν Ἐφοδίων». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν ὑποχρεώσεις τοῦ Δημοσίου ἐξ ἐπιτάξεων γενομένων πρὸ τῆς 11ης Νοεμβρίου 1944». Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§42Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Κύριοι βουλευταί, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, δι’ ἐγγράφου του, ἐζήτησε τὴν ἑξῆς προσθήκην εἰς τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν νομοσχέδιον: «Δικαιοῦχοι ἀποζημιώσεως ἐξ ἐπιτάξεων ἵππων καὶ ἡμιόνων κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου καὶ μὴ εἰσπράξαντες ταύτην, δικαιωθέντες δὲ διὰ μεταφορικῶν ζώων ἢ τοιούτων ἀναπαραγωγῆς ἐκ τῶν παραχωρουμένων παρὰ τῶν Διευθύνσεων Γεωργίας, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς νομοθεσίας περὶ ἐνισχύσεως τῶν συμμοριοπλήκτων, ἀπαλλάσσονται τῆς ὑποχρεώσεως πρὸς ἐξόφλησιν τῆς ἀξίας τῶν ὧν ἐδικαιώθησαν ζώων, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, μετὰ πρότασιν τῆς οἰκείας Διευθύνσεως Γεωργίας». Παρακαλῶ ὅπως γίνῃ ἀποδεκτὴ καὶ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ σχέδιον νόμου.

§43Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐν λόγῳ τροπολογία ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν διὰ μίαν εἰδικὴν κατηγορίαν ἐπιταχθέντων ζώων. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν αὐτὴν οὐδεμία ἀναμφισβητήτως θὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, ἀλλὰ τὸ θέμα τῶν ἐπιταχθέντων ζώων κατὰ τὸν Ἀλβανικὸν πόλεμον, ζώων τῶν γεωργῶν τῆς ὑπαίθρου, εἶναι θέμα γενικώτερον, τοῦ ὁποίου τὴν ἐξέτασιν χαίρω διότι φέρει ἐπὶ τάπητος ὁ κ. Ὑπουργός. Πέραν ὅμως τούτου, τὸ ζήτημα τῶν ἐπιταχθέντων ζώων πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐν τῷ συνόλῳ του. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς γίνεται μία διάκρισις, ἡ ὁποία φοβοῦμαι, ὅτι θὰ δημιουργήσῃ ἀδικίας καὶ πικρίας, διότι τὰ ἐπιταχθέντα ζῶα ἀποτελοῦν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, περιουσίαν παραγωγικήν, εἰς τὴν ὁποίαν στηρίζουν τὴν ὕπαρξίν των. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα διὰ μιᾶς τροπολογίας, ἡ ὁποία κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, εἶναι θεμελιώδους σημασίας, διότι ἀποτελεῖ διάσπασιν τοῦ γενικοῦ κανόνος τοῦ νόμου 18 τοῦ 1944, θὰ παρεκάλουν νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ μελετηθῇ εὐρύτερον, μὲ βάσιν τὴν ἱκανοποίησιν ἐκείνων, τῶν ὁποίων τὰ ζῶα ἐπετάχθησαν κατὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον, Εἶναι δικαιοτάτη ἡ ἀξίωσις τῶν γεωργῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνέμενον μέχρι σήμερον καὶ οὐδέποτε ἔπαυσαν νὰ ἐλπίζουν, ὅτι τὸ Κράτος θὰ τοὺς ἐπιστρέψῃ τὰ ζῶα των. Παρακαλῶ, λοιπόν, ἢ νὰ ἐπεκταθῇ ἡ τροπολογία, ἢ νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ ἔλθῃ συμπληρωμένον.

§44Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Εἶναι ὀρθὸν καὶ λογικόν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητεῖ διὰ τῆς τροπολογίας του ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀλλ’ ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρέδωσαν τὰ ζῷα των, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ Ἑλληνο–Ἰταλικοῦ πολέμου, δὲν ἀπεζημιώθησαν. Νὰ γίνῃ, λοιπόν, κάποια εὐρυτέρα ἐξέτασις τοῦ θέματος, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ αὐτοί. Τὸ θέμα εἶχε συζητηθῆ καὶ τὸ 1949 καὶ κατεδείχθη, ὅτι πρόκειται περὶ μεγάλου ποσοῦ καὶ ἐξ αἰτίας τούτου τὸ θέμα, τότε, δὲν προωθήθη. Ἐφόσον ὅμως τώρα ἱκανοποιεῖται ἕνα μέρος ἐξ αὐτῶν, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον καὶ νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς ἀποζημιώσεως.

§45Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§46Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀποζημιώσῃ τοὺς ἀγρότας, τῶν ὁποίων ἐπέταξε τὰ ζῷα διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ πολέμου καὶ τοὺς ἐστέρησε τῶν μέσων καλλιεργείας ἐπὶ 13 ἔτη, χωρὶς νὰ λάβῃ οὐδεμίαν πρόνοιαν διὰ τοὺς ἀγρότας αὐτούς, ἐνῷ ἔλαβε μέτρα προνοίας δι’ ἄλλας τάξεις. Δι’ αὐτό, ὁ κ. Ὑπουργός, πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ τὰς στερήσεις τὰς ὁποίας ὑπέστησαν ἐπὶ πολλὰ ἔτη, στερούμενοι τῶν ζῴων των διὰ τὴν καλλιέργειαν καὶ τὴν μεταφορὰν τῶν προϊόντων των καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ τακτοποιήσῃ τὸ ταχύτερον τὸ πρωταρχικὸν αὐτὸ διὰ τοὺς ἀγρότας ζήτημα. Τὸ Κράτος ἐμερίμνησεν, εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, διὰ τὰ ἐπιταχθέντα αὐτοκίνητα τῶν κατ’ ἐπάγγελμα αὐτοκινητιστῶν, ἐξεδήλωσε δὲ ἑκάστοτε τὴν πρωταρχικήν του μέριμναν εἰς ἀναλόγους περιπτώσεις. Μόνον οἱ ἀγρόται ἐλησμονήθησαν, ἴσως, διότι αὐτοὶ καλοῦνται πάντοτε καὶ μὲ τὸ αἷμα τῶν παιδιῶν τους νὰ ὑπηρετήσουν τὸ γενικώτερον συμφέρον. Ἡ ἄνισος μεταχείρισις ἔχει δημιουργήσει πικρίαν εἰς τὴν ψυχὴν τῶν ἀγροτῶν μας, οἱ ὁποῖοι καὶ εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο εὑρίσκουν μίαν ἀκόμη περίπτωσιν χαρακτηριστικῆς ἀστοργίας τῆς Πολιτείας ἔναντι τῆς ἀγροτικῆς τάξεως.

§47Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον θίγεται σήμερον διὰ τῆς εἰσαγομένης τροπολογίας τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶναι μέγα καὶ σοβαρόν. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἱκανοποιοῦνται μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔτυχον ζῴου καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐλάχιστοι. Οἱ ὑπόλοιποι, οἱ ὁποῖοι παρέδωσαν τὰ ζῷα των εἰς τὴν Πατρίδα καὶ δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς ἀποζημιώσεως, θὰ αἰσθανθοῦν τὴν εὔλογον πικρίαν καὶ τὸ παράπονον, ὅτι γίνεται προνομιακὴ μεταχείρισις τῶν πρώτων. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ φέρῃ νέον ὡλοκληρωμένον, ὥστε καὶ ἡ κατηγορία αὐτὴ τῶν γεωργῶν νὰ ἱκανοποιηθῇ.

§48Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι καὶ μόνον ἱκανοποιεῖ ἕνα μέρος τῶν δικαιούχων, οἱ ὁποῖοι παρέδωσαν ζῷα, εἶναι δικαιοτάτη καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον οὐδεὶς ἔθιξε καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους τῶν ὁποίων τὰ ζῷα παρελάμβανεν ὁ στρατὸς κατὰ τὴν περίοδον 1947–48–49 καὶ τοὺς παρέδιδε ἁπλᾶ σημειώματα. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ διοικητικὰ δικαστήρια εἰς ἑκάστην Νομαρχίαν, ἐδίκαζον βάσει ἑνὸς νόμου, καθ’ ὃν ἀπαιτεῖται ἡ προσαγωγὴ μιᾶς τριπλοτύπου ἀποδείξεως. Τοιαύτας ὅμως ἀποδείξεις δὲν ἔδιδον οὔτε στρατός, οὔτε ἡ Χωροφυλακή. Ἐδίδετο μία ἀπόδειξις μὲ ὑπογραφὴν καὶ σφραγῖδα τῆς Χωροφυκακῆς ἢ τοῦ Στρατοῦ, ἡ ὁποία δὲν ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν τῆς γενομένης ἐπιτάξεως. Δι’ αὐτὸ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ πολλῶν περιπτώσεων, παρακαλῶ νὰ ρυθμισθῇ κάπως τὸ ζήτημα.

§49Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρατ.).— Πρόκειται περὶ ἑνὸς θέματος ἀσχέτου πρὸς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον χρήζει μελέτης. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὰς κανονικῶς γενομένας ἐπιτάξεις.

§50Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Πάντως, κ. Ὑπουργέ, πρόκειται περὶ μεγάλης ἀδικίας καὶ παρακαλῶ ὅπως ρυθμίσητε σχετικῶς τὸ θέμα.

§51Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Καρατζένην καὶ παρακαλῶ ὅπως ληφθῇ μέριμνα.

§52Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὑπάρχει μία παρανόησις. Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ ἐπιτάξεων καὶ δικαστικῶν πλανῶν, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἀπὸ τὸ 1944 καὶ ἐντεῦθεν μέχρι τοῦ νόμου τοῦ κ. Σβώλου. Τὰ δικαστήρια καθώρισαν, ὅτι ἐγένοντο ἐπιτάξεις καὶ θὰ ἐκαλεῖτο τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ πληρώσῃ εἰς δοσιλόγους, οἱ ὁποῖοι εἶχον κάνει ἐπιτάξεις ὑπὲρ τῶν κατακτητῶν. Καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα κατέσχεν τὸ Κράτος καὶ ἔρχονται τώρα νὰ λέγουν ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα κατέσχεν τὸ Κράτος ἦτο ἰδία περιουσία. Τὰ δικαστήρια ἐξέδωσαν ἀποφάσεις ὑπὲρ τῶν ἰδιωτῶν. Τὸ νομοσχέδιον ρυθμίζει αὐτὰς τὰς ἐπιτάξεις. Ἑπομένως ἡ τροπολογία εἶναι ἐντελῶς ξένη. Τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία δίδει προνομιακὴν μεταχείρισιν εἰς ἐκείνους, τῶν ὁποίων ἐπετάχθησαν τὰ ζῶα τους κατὰ τὸν Ἀλβανικὸν πόλεμον, εἶναι γενικωτέρα καὶ ἀφορᾷ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Κατὰ συνέπειαν θὰ πρέπει νὰ ἔλθῃ νομοσχέδιον ρυθμίζον τὸ ὅλον θέμα.

§53Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Χλουβεράκην. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι δικαιοτάτη καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Ἐπὶ προσθέτως ὅμως θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον καὶ ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὰ ζῶα τους εἰς τὸν πόλεμον κατὰ τῶν συμμοριτῶν. Καὶ εἶναι γνωστόν, κύριοι, ὅτι ἡ 9η Μεραρχία, ἡ ὁποία ἐπέρασε ὁλόκληρον τὴν Πελοπόνησον ἐστερεῖτο ζώων καὶ τῆς τὰ ἐπρομήθευσαν οἱ ἀγρόται τῆς Πελοποννήσου. Τὸ ἄλογον, κύριοι, εἶναι ἡ μοναδικὴ περιουσία τοῦ ἀγρότου. Ἀποδέχομαι, συνεπῶς, τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ προτείνω τὴν ἐπέκτασιν τοῦ μέτρου, εἰς τρόπον ὥστε νὰ τύχουν καθολικῆς ἱκανοποιήσεως ἅπαντες οἱ ἀγρόται.

§54Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι συμφωνῶ μὲ τὴν τροπολογίαν ἀλλὰ ἡ τροπολογία νὰ ἔλθῃ μὲ ἄλλο γενικώτερον νομοσχέδιον.

§55Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι περιπτώσεις εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα καὶ τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρώτατον καὶ θὰ ἀπαιτηθοῦν τεράστιαι δαπάναι διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τελεσφόρως. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι δικαιοτάτη, διότι ἀφορᾷ ἀνθρώπους ἀξίους πάσης ἐνισχύσεως. Ἐφ’ ὅσον τὸ Δημόσιον ἐπέταξεν τὰ ζῶα των θὰ πρέπει καὶ νὰ τοὺς ἱκανοποιήσῃ ἀναλόγως, διότι τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ ἀπαιτήσῃ τεραστίας δαπάνας. Τί θὰ γίνῃ μὲ ἐκεῖνα ποὺ ἐπέταξαν οἱ Γερμανοί; Δὲν πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν παράπονα, ἔχω δὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὰ παράπονα αὐτὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης θὰ τὰ μελετήσῃ καὶ θὰ φέρῃ νέον νομοσχέδιον διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτάς.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Νουλέλης ἔχει τὸν λόγον.

§57Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶχε εἰσαχθῆ καὶ ἄλλοτε, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶπα ἐγὼ κρατεῖται, ὁ κ. Κανελλόπουλος τὸ ἀπέσυρε καὶ τὸ ἐπανέφερεν, ὅταν δὲ ἐψηφίσθη εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν δυστυχῶς δὲν εὑρισκόμην ἐδῶ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διὰ τοῦ ὁποίου προσπαθεῖ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ὡς μέγας κακοπληρωτὴς νὰ σβύσῃ ἀπαιτήσεις κυρίως τοῦ πολέμου τοῦ Ἀλβανικοῦ τοῦ 1940, τὰς ὁποίας δὲν ἐπλήρωσε, εἶναι ἀπὸ τὰ πιὸ ἀνήθικα νομοσχέδια. Ὁ Ἄρειος Πάγος διὰ τριῶν ἀποφάσεών του, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν πέρυσι καὶ προπέρυσιν εἶπεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον αὐτοὶ ποὺ ἐπῆραν τὰς ἀποδείξεις τότε δὲν καθωρίσθη ταυτοχρόνως καὶ τὸ ποσὸν εἰς δραχμάς, δὲν ὑπόκειται εἰς τὸν νόμον 18 τοῦ 1944 Σβώλου–Παπανδρέου, διότι δὲν εἶναι ἀπαιτήσεις εἰς δραχμάς. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν ἐδάνεισαν, τοὺς πῆραν τὸ μουλάρι, τὸ κρεμμύδι, τὸ λάδι τους. Ὅσοι εἶσθε νομικοὶ θὰ γνωρίζετε καλά, ὅτι τότε μόνον ἢ ἀπαίτησις μεταβάλλεται εἰς δραχμὰς ἐὰν ἔλθῃ τὸ δικαστήριον καὶ τὴν ὁρίσῃ. Ἐὰν σήμερον ἔχετε μίαν ἀπαίτησιν διαζευκτικὴν καὶ λέγει, ὅτι ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ μοῦ ζητήσετε ἢ λάδι ἢ δραχμὰς μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς κατασχέσεως, ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ σοῦ ζητήσω ἢ λάδι ἢ δραχμάς. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν δὲν καθωρίσθη εἰς δραχμάς, δὲν ὑπόκειται εἰς τὸν νόμον 18]1944. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ὁ κ. Κανελλόπουλος ἀπέσυρε τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ τὸ μελετήσῃ καλλίτερον. Τί γίνεται τώρα; Καὶ αἱ Ἐπιτροπαὶ τῶν ἐπιτάξεων ἠκολούθησαν τὴν νομολογίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου, βεβαιοῦντος, ὅτι εἶναι δίκαιον τὸ ζήτημα. Ἐκ τῶν ὑστέρων ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ὑπαγάγῃ εἰς τὸν νόμον 18 τοῦ 1944 ἀπαιτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγεννήθησαν ὄχι εἰς δραχμὰς καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπληρώθησαν, διότι εἶναι ὑπεύθυνον τὸ Κράτος. Ὁ κ. Χλουβεράκης ἔθιξεν ἕνα ἄλλο σημεῖον τῶν δοσιλόγων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ Γερμανῶν ἔδρασαν. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν πρέπει νὰ πληρωθοῦν, ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν λέγωμεν δοσιλόγους πρέπει νὰ τὸ προσδιορίσωμεν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀφήσωμεν ξεκάρφωτο. Διὰ νὰ εἶναι δοσίλογος ἢ πρέπει νὰ ἔχῃ χαρακτηρισθῆ ὡς πλουτίσας ἐπὶ κατοχῆς, ὁπότε δὲν δικαιοῦται, ἢ νὰ ἔχῃ καταδικασθῆ ἀπὸ δικαστήριον. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ καθένας νὰ εἶναι δοσίλογος.

§58Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Οἱ ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὰς ἀποθήκας τοῦ ἐλαιολάδου κατὰ τὴν κατοχήν, ἦσαν οἱ χρηματοδόται τῶν Ἰταλῶν καὶ Γερμανῶν. Μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τῶν στρατευμάτων κατοχῆς αἱ ἀποθῆκαι αὐταὶ ἔμειναν γεμᾶται μὲ λάδια, μὲ δέρματα κλπ. Ἦλθεν ἡ ἀπελευθέρωσις καὶ ὁ Ἐθνικὸς στρατὸς ἔκαμε αὐτὸς τὴν ἐπίταξιν. Αὐτὸ τὸ λάδι, τὸ ὁποῖον εἶχον οἱ ἔμποροι, τὸ εἶχον ἀπὸ ἐμένα τὸν παραγωγόν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἔφυγαν ἐνωρίτερα. Αὐτοὶ τώρα ἔκαμαν δίκην ἐναντίον τοῦ δημοσίου, διότι τὸ λάδι αὐτὸ ἦτο ἰδικῆς μου κυριότητος, δὲν ἦτο ξένον καὶ ἦλθε τὸ δικαστήριον καὶ εἶπεν, ὅτι ἐπιδικάζει τὴν ἄλφα ἀποζημίωσιν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Καὶ λέγω, καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλος ὁ κόσμος ἔχασε τὰ χρήματά του δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν νέας δίκας ἐναντίον τοῦ Δημοσίου, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον δὲν ψηφισθῇ ἀπόψε.

§59Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Ἐπειδὴ εἶσθε ἰατρὸς καὶ δὲν εἶσθε δικηγόρος σᾶς ἀπαντῶ τοῦτο. Αὐτοὶ ποὺ εἶχον τὰς ἀποθήκας, οἱ συγκεντρωταὶ λεγόμενοι τῶν Γερμανῶν, ἐὰν πράγματι τὰ λάδια ἦσαν ἀτόμων, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπληρώθησαν μὲ τρόφιμα, ἐὰν δηλαδὴ δὲν κατεβλήθη εἰς τὸν παραγωγὸν ἡ ἀξία τῶν τροφίμων, ἔχει δικαίωμα ὁ παραγωγὸς νὰ κάμῃ κατὰ τοῦ συγκεντρωτοῦ ἀγωγὴν νὰ τὸν πληρώσῃ ἐκεῖνος. Διότι ἡ Ἑταιρεία «ΕΛΑΙΟΝ», ἡ ὁποία ἔκαμε τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου, εἶναι μεσεγγυημένη ἑταιρεία ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ ἑπομένως τὴν διαχειρίζονται οἰκονομικοὶ ὑπάλληλοι καὶ βλέπομεν εἰς τὰ βιβλία της, ὅτι σὲ ἐξώφλησε μὲ ἀνάλογα τρόφιμα διὰ τὸ λάδι ποὺ σοῦ πῆρε. Ἐὰν δὲν σὲ ἐξώφλησεν ἔχεις δικαίωμα καὶ σήμερα νὰ τῆς κάμῃς ἀγωγὴ καὶ νὰ σοῦ πληρώσῃ τὸ λάδι. Ἡ περίπτωσις ποὺ ἐπῆραν οἱ Γερμανοὶ χωρὶς νὰ μεσολαβήσουν συγκεντρωταί, αὐτὴ εἶναι ἄλλη περίπτωσις. Αὐτὰ τὰ ἐφόρτωσαν οἱ Γερμανοὶ καὶ τὰ ἔκαναν χρυσὲς λίρες. Μὴ συγχέετε τὰ ζητήματα. Θὰ πρέπει λοιπὸν αὐτοὶ νὰ ἔχουν χαρακτηρισθῆ δοσίλογοι ἢ ἀπὸ τὸ Δικαστήριον, ἢ ἀπὸ τὴν Οἰκονομικὴν Ἐφορίαν. Αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ κ. Χλουβεράκης, τὰ λέγει, διότι δὲν ἠξεύρει ἀπὸ αὐτὰ τὰ πράγματα.

§60Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Αὐτὰ ἔγιναν εἰς τὴν Ἐπαρχίαν μου. Δὲν ἠξεύρω τί συμβαίνει εἰς τὴν ἰδικήν σας Ἐπαρχίαν.

§61Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Τότε νὰ καταθέσετε τροπολογίαν διὰ τὴν Ἐπαρχίαν σας.

§62Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ξέρω, ἐὰν γίνωνται ἐπαρχιακαὶ τροπολογίαι.

§63Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Αὐτὸ λοιπὸν εἶναι τὸ ζήτημα καὶ δὲν εἶναι ἠθικόν. Ἡ τροπολογία ἔρχεται νὰ θεραπεύσῃ κατὰ ἕν χιλιοστὸν τὴν ἀνηθικότητα τοῦ νομοσχεδίου. Ἐγώ, κύριοι, ἐὰν ἤμουν παρών, δὲν θὰ ἐδεχόμουν ποτὲ νὰ ψηφισθῇ ἕν τοιοῦτον νομοσχέδιον ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ μάλιστα ἐπὶ Κυβερνήσεως Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ.

§64Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι τόσον ἀνήθικον τὸ νομοσχέδιον, ὥστε νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα;

§65Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Τὸ λέγω καὶ ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην αὐτοῦ ποὺ λέγω. Νομίζετε, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς εἰς τὴν Βουλὴν νὰ χαρακτηρίσῃ τὰ σῦκα–σῦκα καὶ τὴν σκάφη– σκάφη; Εἶναι ἀνήθικον, διότι εἰς τὸ μέλλον, ὅταν οἱ χωρικοὶ θὰ βλέπουν τὰς Ἐπιτροπὰς μὲ τοὺς ἀξιωματικοὺς νὰ πηγαίνουν διὰ τὰς ἐπιτάξεις, θὰ κρύβωνται.

§66Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχετε δίκαιον κατὰ τοῦτο, ὅτι τὸ νομοσχέδιον καταργεῖ τὸ δεδικασμένον, Ὡς πρὸς αὐτὸ εἶμαι σύμφωνος μαζί σας.

§67Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι, εἰσάγει καινὰ δαιμόνια. Ἔρχεται καὶ λέγει εἴς τινα διάταξίν του: «ἀπαιτήσεις................ ...... (ἀναγινώσκει)......». Δηλαδή, κύριοι βουλευταί, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐξώδευσαν τὰ μαλλιοκέφαλά των διὰ νὰ πάρουν μίαν ἀπόφασιν καὶ τώρα;

§68Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Φέρατέ μας μίαν ἀπόφασιν τέτοια.

§69Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Κύριε Χλουβεράκη, θέλω νὰ σᾶς ἐρωτήσω. Τοὺς ἐμπόρους τοὺς θεωρεῖτε μὴ Ἕλληνας;

§70Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἀναφέρεσθε εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐμπόρων τῶν ἰδικῶν μας.

§71Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρατ.). Κύριοι, συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐγένετο καὶ ἐγένετο δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ ἀπαιτήσεις γενομένων ἐπιτάξεων πρὸ τοῦ 1944.

§72Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Ὄχι, διότι ὁ νόμος ἐκεῖνος λέγει: «τὴν γενομένην εἰς δραχμάς.»

§73Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρατ.). Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ ὡρισμένην περίπτωσιν ἐπιτάξεως πλοίου ποὺ ἔγινεν εἰς Κρήτην.

§74Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Ὄχι, εἶναι γενικόν.

§75Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρατ.). Δὲν ἠμποροῦμε νὰ δεχθοῦμε μονομερῶς, ἐπειδὴ ἐξεδόθη μία ἀπόφασις Διοικητικοῦ Δικαστηρίου, νὰ ἀποζημιωθοῦν αὐτοὶ καὶ ὄχι καὶ οἱ ἄλλοι. Ἄλλωστε ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Διοικητικοῦ Δικαστηρίου εἶναι νομικῶς πεπλανημένη. Σήμερον ἄλλωστε συζητοῦμεν διὰ τὸ σχέδιον νόμου αὐτὸ καὶ ὄχι διὰ τὴν τροπολογίαν σας.

§76Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Ἡ τροπολογία μου ὅμως εἶναι δικαία καὶ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἔστω καὶ μερικοὶ ἄνθρωποι.

§77Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρατ.). Κύριοι, τὸ ὅλον θέμα ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἦλθεν αὐτεπαγγέλτως ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ εἰσαχθέντος πρὸς ψήφισιν σχεδίου νόμου, ἔκρινε δίκαιον νὰ προτείνῃ τροπολογίαν, δι’ ἧς νὰ τύχωσι ἀπαλλαγῆς πληρωμῆς τῆς ἀξίας τῶν χορηγηθέντων παρὰ τῆς γεωργικῆς ὑπηρεσίας ζώων, ἐκεῖνοι ὧν τὸ Κράτος ἐπέταξε τὰ ζῶα των κατὰ τὸν πόλεμον 1940–1941 καὶ οἵτινες οὐδεμιᾶς ἀποζημιώσεως ἔτυχον. Πρόκειται περὶ πτωχῶν γεωργῶν καὶ ἀγροτῶν γενικῶς καὶ τοιούτων τῶν συμμοριοπλήκτων περιοχῶν. Ἐθεώρησα, ὅτι ἦτο δίκαιον αὐτὸ, ἐπειδὴ ἀφορᾷ συμμοριοπλήκτους πληθυσμούς. Καὶ ὄχι ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τεθῇ μία τροπολογία τέτοια. Κύριοι, ἐὰν ἐπεκταθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ ὅλων τῶν γενομένων ἐπιτάξεων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ προσκρούσωμεν εἰς ἕνα μεγάλον οἰκονομικὸν πρόβλημα. Ἔχομεν τὸ γεγονὸς, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διένειμον ζῷα εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν καὶ κυρίως εἰς τοὺς συμμοριοπλήκτους, δηλαδὴ εἰς τοὺς κατοίκους τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, τὴν ἀθλιεστάτην οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν ὁποίων, νομίζω, ὅτι κάλλιστα γνωρίζετε ἐκ προσωπικῆς ἀντιλήψεως. Εὗρον, ὅτι θὰ ἦτο δίκαιον νὰ προστεθῇ ἡ προτεινομένη τροπολογία διὰ νὰ ἀπαλλάξωμεν τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς ἀγρότας τῆς περαιτέρω πληρωμῆς τοῦ ζώου ποὺ τοῦ ἐδάνεισεν ἡ Ὑπηρεσία, εἰς ἀντάλλαγμα ἑνὸς ἄλλου, ποὺ τοῦ ἐπῆρε κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου.

§78Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα τῆς τροπολογίας αὐτῆς τὰ ἔχει μελετήσει τὸ Ὑπουργεῖον σας; Μᾶς εἶπε τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ποίαν ἐπιβάρυνσιν θὰ ἔχωμε;

§79Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ. (Ὑφ. Στρατ.). Ὄχι. Δὲν ἔχει μελετηθῆ, δὲν θά προκύψῃ ὅμως ζήτημα οἰκονομικόν, δοθέντος, ὅτι τὰ περὶ οὗ ὁ λόγος κτήνη ἔχουν ἀγορασθῆ ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ ἔχουν ἀπὸ πολλοῦ διανεμηθῆ. Ζήτημα συνεπῶς δαπάνης καὶ ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν προκύπτει. Ἐὰν δέχεσθε λοιπὸν τὴν τροπολογίαν, ἔχει καλῶς.

§80Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν δημιουργεῖ ὑποχρεώσεις εἰς βάρος τοῦ δημοσίου.

§81Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον ὡς λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ μελετήσῃ γενικώτερον τὸ ζήτημα καὶ ἐν καιρῷ νὰ ἀποφασίσῃ.

§82Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρατ.). Νὰ προσέξωμεν καὶ τὸ ἑξῆς ζήτημα. Τὸ Κράτος διένειμε ζῷα εἰς τοὺς ἀγρότας ἀπὸ τοῦ 1950 καὶ νομίζω, ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἐπιτάξεων τοῦ 1940–41 τὸ ἔχει καλύψει μὲ τὴν διανομὴν τῶν ζῴων.

§83Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, κ. Ὑπουργέ, καὶ οἱ Νομάρχαι, ἔχουν χορηγήσει εἰς τοὺς συμμοριοπλήκτους γεωργοὺς ζῶα· Ὑπερθεματίζομεν τὴν τροπολογίαν, ἀλλὰ διὰ τῆς χορηγήσεως τῆς σημερινῆς ζώων δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν ὅλοι καὶ διὰ τοῦτο παρακαλοῦμεν νὰ ληφθῇ μέριμνα καὶ διὰ τοὺς ὑπολοίπους.

§84Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρατ.). Τὸ θέμα εἶναι συγκεκριμένον, τὴν δέχεσθε τὴν τροπολογίαν, ἢ νὰ τὴν ἀποσύρω;

§85Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ζητοῦμεν γενίκευσιν.

§86Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νὰ παραμείνῃ ἡ τροπολογία καὶ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον νὰ ἱκανοποιήσῃ ὅλας τὰς ἀπαιτήσεις ἐκείνων ποὺ ἐπῆραν ζῶα.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος προκειμένου περὶ ἐπιβαρύνσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ προκαλουμένων ἐκ νομοσχεδίων, ἀπαιτεῖ ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ προκειμένου περὶ τροπολογιῶν, ἐφόσον τὸ ζητήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Συνεπῶς, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς θεωρῇ ὅτι δὲν εἶναι ἀναγκαία ἡ ἔκθεσις τῆς Γεν. Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ ἐπὶ τῆς προκειμένης τροπολογίας, τότε μόνον θὰ πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ περὶ τῆς ἀποδοχῆς της, ἢ μή.

§88Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν ἀποτελεῖ ἐπιβάρυνσιν.

§89Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν προκαλεῖ ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας ἐπιβάρυνσιν διὰ τὸν προϋπολογισμόν, διότι τὰ ζῶα ἔχουν ἤδη διανεμηθῆ εἰς τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι καὶ τὰ ὀφείλουν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦτο, κύριε συνάδελφε, θὰ μᾶς τὸ βεβαιώσῃ ἡ Γεν. Διεύθυνσις Δημοσίου Λογιστικοῦ.

§91Χ. ΡΙΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα εἶναι σπουδαιότατον διότι ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Ἡ προσφορὰ τοῦ ζώου μιᾶς ἀγροτικῆς οἰκογενείας εἶναι μία ἀπὸ τὰς ὑψίστας ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὴν Πατρίδα κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1940–41. Δὲν διαφωνοῦμεν πρὸς τὴν προταθεῖσαν τροπολογίαν, διότι αὕτη εἶναι δικαιοτάτη, δι’ αὐτῆς ὅμως πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθῇ μόνον μικρὰ μερὶς ἀγροτῶν, πάντες δὲ οἱ ὑπόλοιποι θὰ μείνουν μὲ τὴν πικρίαν, ὅτι γίνονται διακρίσεις. Δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ μὴ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, ἀλλὰ νὰ μελετηθῇ αὕτη καλύτερον καὶ νὰ ἔλθῃ ὡς ἰδιαίτερον νομοσχέδιον, ὥστε νὰ περιλαμβάνωνται εἰς αὐτὴν ὅλαι αἱ περιπτώσεις τῶν ζημιωθέντων ἐκ στρατιωτικῶν ἐπιτάξεων.

§92Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρ.). Ζήτημα περὶ τοῦ νομοσχεδίου δὲν τίθεται, ἐὰν δὲν θέλετε τὴν τροπολογίαν νὰ τὴν ἀποσύρω.

§93Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή, διότι ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀποκαθιστᾷ δικαιοσύνην εἰς ἀνθρώπους ἔχοντας ἀπαιτήσεις κατὰ τοῦ δημοσίου ἀδικηθέντες ὑπ’ αὐτοῦ διὰ τῆς παρανόμου ἀποσβέσεως αὐτῶν. Ἀλλ’ ἡ ἀποκατάστασις τοῦ δικαίου πρὸς αὐτοὺς δὲν συμπληροῖ τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς ἀγρότας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν οἱ σπουδαιότεροι συντελεσταὶ τῆς περιλάμπρου νίκης τοῦ ἔπους τοῦ Ἀλβανικοῦ, ἀπὸ τὴν ὁποίαν νίκην ἐδοξάσθη ἡ χώρα. Καὶ ἔρχεται ἐν τούτοις τὸ Κράτος διὰ μιᾶς ἀθεμίτου πράξεως, τῆς Συντακτικῆς πράξεως 18 τοῦ 1944 εἰς τὸ τέλος καὶ τοὺς λέγει, ὅτι σεῖς ποὺ ἐχύσατε τὸ αἷμα σας καὶ ἐδώσατε καὶ τὸ σπουδαιότερον περιουσιακόν σας στοιχεῖον, τὸ ζῷόν σας, δικαιοῦσθε νὰ πάρετε τὸ ἀντίτιμον τούτου. Νομίζω, ὅτι ἡ μὴ πληρωμὴ τοῦ ἐπιταχθέντος ζώου εἶναι πρᾶξις ἄδικος. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἄδικον κατὰ τὴν κρίσιν μου δέ, καὶ ἀντισυνταγματικόν. Ὁ νόμος 18 τοῦ 1944 ἀπέσβεσε μόνον τὰς εἰς δραχμὰς ἐκκαθαρισμένας ἀπαιτήσεις. Σήμερον ἐρχόμεθα διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου νὰ ὑπαγάγωμεν εἰς τὸν νόμον αὐτὸν ἀπαιτήσεις μὴ περιλαμβανομένας εἰς τὸν νόμον 18. Διότι ὁ νόμος 18 ἀπέσβεσε τὰς γεγεννημένας κατὰ τὴν 11ην Νοεμβρίου 1944 ὀφειλάς. Αἱ ἀπαιτήσεις αὗται ὅμως δὲν ἦσαν γεγεννημέναι διότι ἦσαν ἀνεκκαθάριστοι. Εἶναι δὲ ὁ νόμος καὶ ἀντισυνταγματικὸς διότι θίγει τὴν ἰδιοκτησίαν, τὴν ὁποίαν προστατεύει σήμερον τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος. Διότι καθὼς γνωρίζετε, τὸ ἄρθρον 17 δὲν προστατεύει μόνον τὴν ἀκίνητον, ἀλλὰ προστατεύει καὶ τὴν κινητὴν περιουσίαν, κινητὴν περιουσίαν δὲ ἀποτελοῦν καὶ αἱ χρηματικαὶ ἀπαιτήσεις. Πῶς ἔρχεσθε καὶ μᾶς φέρετε ἕνα νομοσχέδιον νὰ κυρώσωμεν μίαν πρᾶξιν ἀντισυνταγματικὴν καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ Κράτος ἄλλας τάξεις περισσότερον ἰσχυρὰς οἰκονομικῶς ἀπεζημίωσεν ὅπως τοὺς ἐφοπλιστάς, τοὺς αὐτοκινητιστάς, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει κατὰ μείζονα λόγον νὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ τοὺς ἀγρότας διὰ τὰ ζῶα τὰ ὁποῖα διὰ τῆς ἐπιτάξεως ἀπεστερήθησαν. Νομίζω, ὅτι εἶναι καθῆκον διὰ τὸ Κράτος ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ διαχωρίσῃ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι δικαία καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ, τὸ δὲ ἄλλο νομοσχέδιον ν’ ἀποσύρῃ, ἄλλως πλήττεται μία εὐρεῖα τάξις ἀγροτῶν. Νομίζω, ὅτι ὡς τὸ νομοσχέδιον ἔχει, δὲν θὰ ὑπάρξῃ κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ τὸ καταψηφίσῃ.

§94Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρ.). Περὶ ποίου νομοσχεδίου ὁμιλεῖτε, ὅτι πλήττει τὴν τάξιν τῶν ἀγροτῶν;

§95Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Περὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ.....

§96Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρ.). Νομίζω, ὅτι ἐξηγήθη ἐπαρκῶς τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ εἶπον, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς συγκεκριμένης περιπτώσεως ἐπιτάξεως ἐλαίου εἰς Ἡράκλειον Κρήτης. Δὲν πλήττει οὐδεμίαν ἀπολύτως τάξιν πολλῷ δὲ μᾶλλον τὴν ἀγροτικὴν τοιαύτην.

§97Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πρόκειται περὶ συγκεκριμένης περιπτώσεως τῆς Κρήτης. Οἱ Γερμανοὶ εἶχον ἐπιτάξει 80.000 ὀκάδας ἐλαίου καὶ ἔρχονται οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ τὸ ζητοῦν ἀπὸ τὸ Δημόσιον, τὸ ὁποῖον καὶ κατεδικάσθη νὰ πληρώσῃ τὸ ἔλαιον αὐτό.

§98Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ. (Ὑφ. Στρατ.). Κύριοι βουλευταί, μὲ λύπην μου, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρόκειται νὰ καθορισθῇ τὸ ἑξῆς, ἐὰν ἐκ τοῦ σχεδίου νόμου συνάγεται ὅτι ἀφορᾷ μίαν περίπτωσιν μόνον, τοῦ ἐλαίου, ἢ ἡ γενικότης τῆς ἐκφράσεως περιλαμβάνει πολλὰς περιπτώσεις, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Παπαθανάσης.

§100Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρατ.). Μίαν περίπτωσιν ἀφορᾷ.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει εἷς κίνδυνος ἐκ τῆς γενικότητος τῆς ἐκφράσεως τοῦ νομοσχεδίου. «Ἀπαιτήσεις ἐξ ἐπιτάξεων........ ....... (ἀναγινώσκει).......».

§102Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρατ.). Τὸ ἐντοπίζει εἰς ὡρισμένην περίπτωσιν.

§103Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἔχουν ἐκδοθῆ ὡρισμέναι καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις κατὰ τοῦ Δημοσίου. Τὸ θέμα εἶναι σαφέστατον.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ἡ ἄποψις τοῦ κ. Παπαθανάση καὶ τῆς Βουλῆς καὶ ἡ προσωπική μου εἶναι ἡ ἑξῆς: μήπως ἐκ τῆς γενικότητος τῆς ἐκφράσεως περιλάβωμεν καὶ τὰς ἀπαιτήσεις δι’ ἐπιτάξεις ζώων. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι δὲν ἀφορᾷ ἐπιτάξεις ζώων, ὡς ἑρμηνευτική σας δήλωσις.

§105Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ. (Ὑφ. Στρατ.). Ἀφορᾷ συγκεκριμένην περίπτωσιν ἐπιτάξεως ἐλαίου Ἡρακλείου.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην καὶ μὲ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν κάμνει ὁ κ. Ὑπουργός, δεκτόν;

§107ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§108Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἐκάματε, περὶ τῆς γενικότητος, νομίζω, ὅτι φραστικῶς δύνανται νὰ διορθωθοῦν.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠμπορεῖ νὰ ἀναγραφῇ καὶ νὰ ἀποτελέσῃ ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν ἀφορᾷ τὴν ἐπίταξιν ζώων.

§110Χ. ΡΙΖΟΣ. Πρέπει νὰ διατυπωθῇ καλύτερον τὸ νομοσχέδιον.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ ἅπαξ ἔτι τὴν Βουλήν, δέχεται τὸ νομοσχέδιον;

§112ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία ἀπεσύρθη.

§114Χ. ΡΙΖΟΣ. Νὰ προστεθῇ εἰδῶν διατροφῆς.

§115Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφ. Στρατ.). Ἀποδέχομαι, κύριε Πρόεδρε, ὅπως μετὰ τὰς λέξεις «ἀποφάσεις ἐξ ἐπιτάξεων» προστεθῶσιν αἱ λέξεις «εἰδῶν διατροφῆς». Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, ἀποσύρεται.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν ὑποχρεώσεις τοῦ Δημοσίου ἐξ ἐπιτάξεων γενομένων πρὸ τῆς 11ης Νοεμβρίου 1944», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως νόμου 2285)52 «περὶ συστάσεως Κέντρων Βοηθείας Βρεφῶν κλπ.». Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§117Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2285)52....................» ....... (ἀναγινώσκει).................» συνεζητήθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀπεφασίσθη, κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς αὐτήν, νὰ ψηφισθῇ μὲ μίαν ὡρισμένην τροπολογίαν. Μὲ ὀλίγας λέξεις θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἱστορικὸν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ χρημάτων, τὰ ὁποῖα εἶχον διατεθῆ εἰς τὴν Β. Ἀεροπορίαν ἀπὸ τὴν 7 Μαΐου 1941 κοινῇ ἀποφάσει τῶν Ὑπουργῶν Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, προερχομένων ἐξ ἐράνων. Διὰ νὰ μὴ θεωρηθοῦν τὰ χρήματα αὐτὰ ὡς λεία πολέμου, ἱδρύθη ἕνας Ὀργανισμὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, εἰς τὸν ὁποῖον μετεβιβάσθη τὸ ποσὸν αὐτὸ διὰ νὰ τὸ περισώσουν ἀπὸ τὴν ἁρπαγὴν τῶν κατακτητῶν. Τὸ ἵδρυμα αὐτὸ εἶχεν ὡς ἐπιδίωξιν τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐκπαίδευσιν καὶ ἀποκατάστασιν ὀρφανῶν καὶ ἀπόρων ἐφήβων Ἑλληνοπαίδων. Τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα ἦσαν ὡρισμένον ποσὸν λιρῶν Ἀγγλίας χαρτίνων, 5–6 κιβώτια τιμαλφῶν ἀντικειμένων ἀπὸ τοὺς ἐράνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον γίνει τότε καί, διάφορα ἄλλα μικροποσά, τὰ ὁποῖα εἶχον κατατεθῆ εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Τὰ ποσὰ αὐτά, εἶχε ληφθῆ καὶ ἀπόφασις ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ ρευστοποιηθοῦν καὶ νὰ διατεθοῦν, τὸ μὲν 20% αὐτῶν διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς Κέντρου βοηθείας βρεφῶν, ἕνα ποσὸν ἐξ αὐτῶν διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς Σταθμοῦ Λεπροκομείου, Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, τὸ ὁποῖον νὰ περιλαμβάνῃ ὅλους τοὺς λεπροὺς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἀνέγερσιν μεγάρου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ λαϊκῶν κατοικιῶν. Κατὰ τὸ 1946, ἠγοράσθησαν ἐκ τῶν χρημάτων αὐτῶν δύο κτήματα, ὁ πύργος τῆς Βασιλίσσης Σοφίας καὶ ἕνα ἄλλο εἰς τὴν θέσιν Γυαλοῦ. Μὲ τὸ νέον νομοσχέδιον ἐπεζητεῖτο, ὅπως τὸ μὲν 20% διατεθῇ διὰ τὴν ἵδρυσιν Σταθμοῦ Κέντρου βοηθείας Βρεφῶν, τὸ δὲ ἕνα ἐκ τῶν κτημάτων ἀποδοθῇ εἰς τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Βασιλέως, τὸ δὲ ἕτερον κτῆμα, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἡ Γεωπονικὴ Σχολή, νὰ δοθῇ διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ Κέντρου ἀποκαταστάσεως τῶν λεπρῶν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάσισεν, ὅπως τὸ ἄρθρον 1, ἀντικαταστήσῃ τὸ ἐδάφιον 2, διὰ τοῦ ἄρθρου 4 οὕτως ὥστε, ὡς πρὸς μὲν τὸ πρῶτον κτῆμα τοῦ Πύργου τῆς Βασιλίσσης, ἡ χρῆσις αὐτοῦ νὰ δοθῇ εἰς τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα, τὸ δὲ ἕτερον κτῆμα καθὼς καὶ τὸ ποσὸν τῶν χρημάτων νὰ διατεθῇ διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν λεπρῶν. Τὸ ποσὸν αὐτό, δὲν γνωρίζομεν ἂν εἶναι μεγάλον, διότι δὲν ξεύρομεν τί περιέχουν τὰ κιβώτια, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὴν Τράπεζαν ἐσφραγισμένα. Ἀφοῦ ἀπεκατασταθῇ πλήρως ὁ σκοπὸς αὐτὸς τῆς τακτοποιήσεως τοῦ Κέντρου τῶν λεπρῶν, τῇ ἀποφάσει καὶ ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, νὰ κανονισθῇ. Δεδομένου λοιπὸν ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπέμεινε κ. συνάδελφοι εἰς αὐτοὺς τοὺς τρεῖς λόγους καὶ ἦτο ἡ ἀπόφασίς της ὁμόφωνος, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ τοῦτο δεκτόν, διότι 1) τὸ Ἵδρυμα ἔχει προσφέρει μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ ὡς γνωρίζομεν δὲν διαθέτει πολλὰ χρήματα. Συντηρεῖ ἕνα ἀρκετὰ σεβαστὸν ἀριθμὸν παιδιῶν, εἰς διαφόρους Σχολὰς καὶ τὰ εἰσοδήματά του εἶναι μόνον οἱ ἔρανοι, οἱ ὁποῖοι γίνονται κατὰ περιόδους. Ἐπίσης εἰς τὸ κτῆμα τοῦτο, ὅταν θὰ τὸ παραλάβῃ τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα, θὰ ἱδρύσῃ καὶ μίαν Σχολὴν Ἐκπαιδεύσεως δημοδιδασκάλων. Δηλαδὴ θὰ διέρχωνται ὅλοι οἱ δημοδιδάσκαλοι ἀπ’ αὐτὴν καὶ θὰ ὑφίστανται ἐκεῖ μίαν ἐκπαίδευσιν Ἐθνικὴν καὶ γενικῶς σχετικὴν μὲ τὴν διαπαιδαγώγησιν τῶν μικρῶν παιδιῶν μας. Καὶ 2) διὰ τὸ ζήτημα τοῦ Λεπροκομείου νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπάναγκες νὰ δοθοῦν τὰ χρήματα τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, δηλαδὴ νὰ ἱδρυθῇ ἀγρόκτημα. Ἐὰν ἡ θέσις τοῦ κτήματος Γυαλοῦ δὲν εἶναι κατάλληλος, νὰ εὑρεθῇ ἓν ἄλλο ἀγρόκτημα, εἰς τὸ ὁποῖον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νὰ εὑρίσκουν μίαν ἀνακούφισιν εἰς τὴν ζωήν των, ἐργαζόμενοι εἰς τὸ ἀγρόκτημα καὶ ὄχι μέσα εἰς τὰς τρώγλας, εἰς τὰς ὁποίας διαβιοῦν σήμερον. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ δεκτὴν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν οὕτως ὥστε ἡ ἀντικατάστασις τοῦ ἐδαφίου 2 τοῦ ἄρθρου 1, διὰ τοῦ ἄρθρου 4, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι συνίσταται ἵδρυμα προστασίας τῶν λεπρῶν, κλπ. οὕτως ὥστε ὁ κ. Ὑπουργὸς οὕτω νὰ ἐκπληρώσῃ καὶ τὸν κοινωνικὸν καὶ κοινωφελῆ προορισμὸν τοῦ Ὑπουργείου του διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν λεπρῶν. Νομίζομεν, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, χωρὶς νὰ σπαταλᾶται τὸ ποσὸν αὐτό, κατανεμόμενον εἰς μικρὰ ποσὰ διὰ τὴν ἵδρυσιν διαφόρων ἄλλων κοινωφελῶν ἱδρυμάτων, δηλαδὴ διὰ τῆς διαθέσεως τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, μόνον διὰ τὰ δύο αὐτὰ ἱδρύματα, ἡ ἀπόδοσις θὰ εἶναι πραγματικὴ καὶ θετικὴ καὶ δὲν θὰ συμβῇ αὐτό, τὸ ὁποῖον συνέβαινε μέχρι σήμερον νὰ διατίθενται μικρὰ κονδύλια διὰ διάφορα καὶ πολλὰ κοινωφελῆ ἔργα, χωρὶς νὰ ἐπιτυγχάνεται ἡ τακτοποίησις ἡ ἀπόλυτος ἑνὸς ἢ καὶ πολλῶν ἐξ αὐτῶν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, ἐπαναλαμβάνω κ. συνάδελφοι, ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπεδέχθη. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ. Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης).

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§119Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διότι εἶναι ἀτελές. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μελετηθῇ πλήρως τὸ ζήτημα καὶ κατόπιν νὰ ἔλθῃ ἕνα νομοσχέδιον εἰς τὸ ὁποῖον ἀφοῦ πρῶτον εἴδωμεν τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους θὰ ἐπιδιώξῃ καὶ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον οὗτοι πραγματικῶς ἠμποροῦν νὰ ἐκπληρωθοῦν, νὰ τὸ ψηφίσωμεν. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ἀνέφερεν ὁ προλαλήσας εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι οἱ προβλεπόμενοι ὑπὸ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου πόροι, εἶναι οἱ πόροι, οἱ ὁποῖοι ἀνῆκον παλαιὰ εἰς τὴν Β. Ἀεροπορίαν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Μεταξᾶ εἶχε γίνει ἕνας ἔρανος ὑπὲρ τῆς Β. Ἀεροπορίας. Ἐκ τοῦ ἐράνου αὐτοῦ ἀρκεταὶ ἑκατοντάδες χιλιάδων λιρῶν εἰς συνάλλαγμα καὶ διάφορα ἄλλα τιμαλφῆ προσεφέρθησαν εἰς τὴν Β. Ἀεροπορίαν καὶ μέρος αὐτῶν διετέθη καὶ ἄλλο μέρος ἔμεινεν ἀχρησιμοποίητον. Κατὰ τὴν εἴσοδον τῶν Γερμανῶν, βεβαίως, διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὡς λεία πολέμου, ἔγινεν ἕνας νόμος καὶ ἐδίδοντο ὅλα αὐτὰ τὰ χρήματα τόσον τὰ εἰς συνάλλαγμα, ὅσον καὶ τὰ εὑρισκόμενα εἰς τὰ 6 κιβώτια διάφορα τιμαλφῆ καὶ τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζομεν ἂν εἶναι τιμαλφῆ ἢ ὄχι—διότι ἀπὸ τοῦ 1940 προσέφερεν ὁ κόσμος καὶ αὐτὰ τὰ χρυσᾶ του δακτυλίδια ἀκόμη εἰς τὸν ἔρανον ὑπὲρ τῆς Β. Ἀεροπορίας—δὲν γνωρίζομεν ἂν τὰ τιμαλφῆ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἦσαν εἰς τὰ κιβώτια, δὲν γνωρίζομεν ἐὰν ὑπάρχουν μετὰ 15 ἔτη εἰς τὰ κιβώτια.

§120Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Ὑπάρχουν.

§121Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ξέρομε τί ὑπάρχει. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε—καὶ σκόπιμον εἶναι—νὰ ἀνοιχθοῦν πρῶτον τὰ κιβώτια νὰ ἴδωμεν ἂν ὑπάρχουν πραγματικῶς τὰ τιμαλφῆ, διότι ἂν ὑπάρχουν εἰς τὰ 6 αὐτὰ κιβώτια τὰ τιμαλφῆ, τὰ ὁποῖα ἔδωσε τότε ὁ κόσμος εἰς τὴν πρόσκλησιν τῆς Πατρίδος, διὰ νὰ δώσῃ μίαν βοήθειαν ὑπὲρ τῆς Β. Ἀεροπορίας, νομίζω, ὅτι θὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ προσφύγωμεν εἰς τὴν ἐκποίησιν τῶν ἀγροκτημάτων, τὰ ὁποῖα δύνανται, πραγματικῶς, καὶ δι’ ἄλλον σκοπὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ ἐκδοθῇ μία κοινὴ ἀπόφασις τῶν δύο Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, ποὺ ἀνήκουν ἤδη ὡς περιουσία τῶν δύο Ὑπουργείων, πρέπει νὰ γίνῃ μία Ἐπιτροπὴ νὰ ἀνοιχθοῦν καὶ νὰ ἴδωμεν τὶ ὑπάρχει μέσα, διότι, ἀναμφισβητήτως, καὶ ἂν ὑπῆρχον πρὸ 1–2 ἐτῶν ὡρισμένα τιμαλφῆ, δὲν ἠξεύρω ἂν σήμερον, θὰ ὑπάρχουν μέσα εἰς τὰ κιβώτια. Συνεπῶς, πρέπει τὸ ταχύτερον, νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, ὅπως, πράγματι, προβῇ εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας εἰς τὸν συνάδελφόν του, διὰ νὰ ἀνοιχθοῦν τὰ κιβώτια. Λοιπόν, μετὰ τὴν εἴσοδον τῶν Γερμανῶν, ἔγινεν ὁ νόμος τοῦ 1944 καὶ ὅλη αὐτὴ ἡ περιουσία ἐδόθη εἰς τὸ Ἵδρυμα Ἐπαγγελματικῆς μορφώσεως τοῦ λαοῦ. Δι’ ἑνὸς νέου νόμου ὁλόκληρος ἡ περιουσία αὐτή, κατόπιν κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, θὰ ἐδίδετο διὰ τρεῖς, κυρίως, σκοπούς. Οἱ δύο εἶναι οἱ μεγαλύτεροι σκοποὶ ἔχοντες μεγάλην κοινωνικὴν σημασίαν καὶ ὁ ἄλλος σκοπὸς ἦτο ἐντελῶς Κρατικὸς ὅσον ἀφορᾷ τὰς διαφόρους κτιριακὰς ἐγκαταστάσεις τοῦ Κράτους. Οἱ ἄλλοι δύο βασικοὶ σκοποὶ εἶναι, πρῶτον, ἡ προστασία τοῦ βρέφους καί, δεύτερον, ἡ ἀποκατάστασις τῶν λεπρῶν, τὸ μεγάλο αὐτὸ θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, διὰ τὸ ζήτημα τῆς προστασίας τῶν λεπρῶν. Διὰ τὸ πρῶτον ζήτημα ἐδόθησαν ὡρισμένα πράγματα καὶ προβλέπει ἕνα ποσὸν τὸ νομοσχέδιον ὑπὲρ τῆς προστασίας καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν λεπρῶν καὶ προβλέπει καὶ ἐκ τῶν ὑπολειμμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ παραμείνουν μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν τῶν δύο, ἕνα μικρὸ ὑπόλοιπον νὰ διατίθεται διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ Κράτους καὶ συγκεκριμένως, διὰ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, διὰ τὸ Ἵδρυμα τὸ ὁποῖον κτίζει τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν ὁδὸν Ἀριστοτέλους διὰ νὰ στεγάζῃ τὰς ὑπηρεσίας αὐτοῦ, διὰ νὰ μὴ εἶναι ἐγκατεσπαρμέναι. Τὸ ζήτημα τῆς λέπρας, κύριοι βουλευταί, ἀποτελεῖ ἴσως τὴν μεγαλυτέραν πληγήν, τὴν ὁποίαν δὲν γνωρίζομεν ἐν ὅλῃ της τῇ ἐκτάσει. Γνωρίζομεν ὅτι ἡ λέπρα μεταδίδεται. Γνωρίζομεν ἐξ ἄλλου, ὅτι οἱ λεπροί, σήμερον, εἰς τὰ διάφορα χωριὰ ἐννοοῦν πρῶτοι αὐτοὶ καὶ καταλαβαίνουν, πρὶν ἀκόμη ὁ ἰατρὸς ἰδῇ ἂν ἔχουν ἢ ὄχι λέπρα, ξεύρουν αὐτοὶ ὅτι εἶναι λεπροὶ καὶ φεύγουν ἀμέσως καὶ ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὰς διαφόρους ἄλλας μεγαλουπόλεις καὶ καταλαβαίνετε τί γίνεται. Ἐνῷ εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ λεπροὶ μικροβιοφορεῖς, διασπείρουν τὸ μικρόβιον τῆς λέπρας καὶ θὰ ἴδωμεν μετ’ ὀλίγον ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα νὰ ἀποκτήσῃ ἑστίας λεπρικάς. Συνέπεσε νὰ γνωρίζω ἀπὸ μικροβιολόγον συνάδελφόν μου τὸ ἑξῆς περιστατικόν. Νὰ ἔλθῃ γυναῖκα ἀπὸ τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν μὲ ἄφθονα μικρόβια τοῦ Χάνσεν μέσα εἰς τὸ αἷμα της, τὴν ὁποίαν εἰσηγάγομεν εἰς τὸ λεπροκομεῖον καὶ διὰ τοῦτο τὸ λέγω. Αὐτὸ ἔγινε πέρυσι.

§122ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ ἐκδήλωσις γίνεται συντόμως;

§123Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὄχι, καθυστερεῖ ὀλίγον. Λοιπόν, νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς λέπρας πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς προληπτικῆς καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς θεραπευτικῆς. Διὰ νὰ γίνουν, ὅμως, αὐτὰ τὰ πράγματα, πρέπει, ἀκριβῶς, νὰ ὑπάρξουν πόροι οἰκονομικοὶ καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἕνα μέρος, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει ὅλοι οἱ λεπροὶ νὰ συγκεντρωθοῦν. Διότι δὲν γνωρίζω, κύριοι συνάδελφοι, ἂν γνωρίζητε τὴν πραγματικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὰ διάφορα λεγόμενα λεπροκομεῖα. Ἔχουν ὀνομασθῆ «κόλασις Δάντου», διότι συλλαμβάνεται ὡς ἐγκληματίας ὁ πρῶτος τυχὸν ὁ ὁποῖος θὰ προσβληθῇ ἀπὸ λέπρα καὶ ἐγκλείονται ἐκεῖ ὅσοι παρουσιάζουν ὕποπτα σημεῖα λέπρας καὶ δὲν ἐξέρχονται ἀπὸ ἐκεῖ, διότι, οὐδέποτε, γίνεται πραγματικὴ ἐξέτασις ἀπὸ εἰδικούς λεπρολόγους, οὔτε εἰς τὰ διάφορα λεπροκομεῖα γίνεται καμμία ἐξέτασις ὥστε νὰ διαπιστωθῇ ἡ λέπρα καὶ τέλος πάντων νὰ γίνεται ὑποχρεωτικὴ εἴσοδος τῶν λεπρῶν αὐτῶν εἰς τὰ διάφορα Ἱδρύματα. Ὁμιλῶ βεβαίως, ὄχι διὰ τὴν Σπιναλόγκαν, ὅπου πραγματικῶς εἰς τὴν Σπιναλόγκαν ἡ διαβίωσις εἶναι φρικτοτάτη—ὄχι βεβαίως ἀπὸ τῆς πλευρᾶς, ὅτι τὸ Κράτος, δὲν ἔχει τὴν διάθεσιν νὰ δώσῃ πόρους διὰ νὰ ἐλαφρύνῃ τὸν πόνον τῶν λεπρῶν, ἀλλά, διότι εἶναι τὸ μέρος τοιοῦτον—καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε θεραπεία τῆς λέπρας νὰ γίνῃ οὔτε καὶ νὰ ἀπασχοληθοῦν καὶ οἱ λεπροὶ νὰ αἰσθανθοῦν τὸ αἴσθημα τῆς ἐλευθερίας. Διότι καταλαβαίνετε τί θὰ εἰπῇ ὅταν ἔχῃ φυλακισθῆ ἐκεῖ. Ὁ ἄνθρωπος ζῇ καὶ ἀγωνίζεται καὶ παλαίει μόνον καὶ μόνον διὰ τὴν ἐλευθερίαν του. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπειδὴ δὲν ἔχομεν τὰ μέσα, νὰ στερήσωμεν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τὴν ἐλευθερίαν των καὶ μάλιστα ἀπὸ ἀρρώστους. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, διὰ τὸν ὁποῖον ὁμολογῶ—καὶ πρὸς τιμήν του—ὅτι ἐπιλαμβάνεται τῶν θεμάτων αὐτῶν, τῶν ἰατρικῶν τοῦ Ὑπουργείου, ὡς ἐὰν ἦτο ἰατρός, θέλει νὰ συνδέσῃ, πραγματικῶς, τὸ ὄνομά του—ἐφ’ ὅσον ἰατροὶ ἐπέρασαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δὲν ἀπέδωσαν τὴν πρέπουσαν σημασίαν εἰς τὸ ζήτημα τῆς λέπρας—νὰ συνδέσῃ τὸ ὄνομά του μὲ ἓν τοιοῦτον κοινωνικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ὑγείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε, ὅτι ἡ λέπρα θεραπεύεται ἢ μᾶλλον ἀποστειροῦται ὁ ὀργανισμός, δηλαδή, κάμνοντας μίαν θεραπείαν τῆς λέπρας, διὰ τῶν νεωτέρων μεθόδων, ἀποδεικνύεται, ὅτι μικροβιοφορεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶναι θετικοὶ εἰς τὰ μικρόβια τῆς λέπρας, γίνονται ἀρνητικοί. Ἑπομένως, ἂν συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις, ἀναμφισβητήτως, θὰ ἔλθῃ ἡ ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν μετ’ ὀλίγα ἔτη, θὰ ἔχωμεν πλήρη θεραπείαν τῆς λέπρας.

§124Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἰσχύει τὸ ἀξίωμα, ὅτι πάντοτε διατηρεῖται ἡ ὑπολανθάνουσα μορφή. Ὑπάρχει καὶ τὸ ἄλλο δεδομένον, ὅτι τὰ σημερινὰ ἀντιβιοτικὰ φάρμακα, ἔχουν μίαν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ μικρόβια, μεταξὺ τῶν ὁποίων, ἀσφαλῶς, θὰ εἶναι καὶ ὁ βάκιλλος τοῦ Χάνσεν, παρουσιάζουν ἀντοχήν τινα ἔναντι τῶν χρησιμοποιουμένων φαρμάκων. Ἑπομένως, ἂν ἐχρησιμοποιήθησαν τὰ ἀντιβιοτικὰ φάρμακα γενικῶς καὶ μᾶς ἔδωσαν ἀποτελέσματα, διὰ τὴν θεραπείαν τῆς λέπρας, πρέπει νὰ ἀναμείνωμεν πολὺ χρονικὸν διάστημα, διὰ νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἡ ἴασις ἐπῆλθε.

§125Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐνῷ συμφωνοῦμεν, κ. Ὑπουργέ, διαφωνοῦμεν φαινομενικῶς. Αὐτὸ εἶπον καὶ ἐγώ, ὅτι μέχρι σήμερον τὰ ἀποτελέσματα τῆς θεραπείας εἶναι πολὺ ἐνθαρρυντικὰ καὶ μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου, ἐὰν πράγματι τὰ σημερινὰ ἀποτελέσματα σταθεροποιηθοῦν, θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ ἐκπλήξεων ὅσον ἀφορᾷ τὴν θεραπείαν τῆς λέπρας.

§126Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Δὲν ἐπιδιώκεται ἡ κατάργησις τοῦ Ἱδρύματος προστασίας λεπρῶν. Κάθε ἄλλο. Τὸ πολὺ θὰ ἠδύνασθε νὰ μεμφθῆτε τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὸ ὅτι, ἐνῷ τὸ Ἵδρυμα προστασίας λεπρῶν ἔχει συσταθῆ διὰ τοῦ νόμου, ἤδη διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἡ σύστασις αὐτοῦ γενήσεται διὰ διατάγματος. Δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν ὅπως μείνῃ ἡ διάταξις ὅπως ἀρχικῶς εἶχε.

§127Ι. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ (Πρόεδρ. Βουλῆς). Ὁ κ. Γ. Φωτεινός, μία ἐπιστημονικὴ κορυφὴ τῆς Ἑλλάδος, μοῦ ἔλεγε πέρυσιν, ὅτι ἡ τελευταία λέξις τῆς ἐπιστήμης εἶναι, ὅτι ἡ λέπρα δὲν μεταδίδεται.

§128Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα, ἂν μεταδίδεται ἢ ὄχι.

§129Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὁ ἀρχικὸς νόμος, τοῦ ὁποίου ὅπως εἴπατε, εἶσθε εἰσηγητής, ὁμιλεῖ περὶ συστάσεως Ἱδρύματος προστασίας λεπρῶν, ὄχι περὶ λεπροκομείου. Δηλαδὴ ἡ ἔννοια τοῦ νόμου, εἶναι νὰ συσταθῇ ἓν Ἵδρυμα, εἰς τὸ ὁποῖον οἱ λεπροὶ νὰ εὑρίσκουν προστασίαν καὶ νὰ τυγχάνουν ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἀπασχολήσεως κλπ. Ἵδρυμα προστασίας, ὄχι θεραπείας. Μετὰ τὴν δήλωσίν μου, ὅτι δὲν ἀποβλέπω εἰς τὴν μὴ σύστασιν τοῦ Ἱδρύματος προστασίας λεπρῶν νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ συζητοῦμεν ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου διὰ τὸ ὁποῖον εἴμεθα σύμφωνοι.

§130Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ κάτι εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἀπασχολῆται ὁ λεπρός, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἓν ἀγρόκτημα. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον σαφέστατα ὁμιλεῖ, ὅτι ἓν τῶν ἀγροκτημάτων, ὁ Πύργος τῆς Βασιλίσσης, δίδεται εἰς τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα. Δὲν διαφωνοῦμεν νὰ δοθῇ οἱοσδήποτε πόρος εἰς τὸ Ἵδρυμα αὐτό, τὸ ὁποῖον προσέφερε τεραστίας ὑπηρεσίας....

§131Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἔχετε βέβαια ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἡ περιουσία, ἡ ὁποία προήρχετο ἀπὸ τὸν ἔρανον ὑπὲρ τῆς Ἀεροπορίας, μετεβιβάσθη εἰς τὸ Ἵδρυμα ἐπαγγελματικῆς προστασίας τοῦ λαοῦ. Μετεβιβάσθη δὲ διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους, δηλαδὴ διὰ νὰ μὴ ἁρπαγῇ ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς—ὅπως καὶ πράγματι συνέβη—διότι ἐνῷ οἱ Γερμανοὶ μετέφερον τὰ τιμαλφῆ εἰς τὴν Γερμανίαν, ὅταν τοὺς ἐγνώσθη πρὸς ποῖον σκοπὸν ἦτο προωρισμένη αὐτὴ ἡ περιουσία, ἐπανέφερον τὰ κιβώτια ἄθικτα. Τὸ Ἵδρυμα τῆς ἐπαγγελματικῆς προστασίας τοῦ λαοῦ, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸν σχετικὸν νόμον, ἔχει σκοπὸν κυρίως τὴν ἐπαγγελματικὴν μόρφωσιν καὶ ἀποκατάστασιν ἀπροστατεύτων παιδιῶν τῆς ἐφηβικῆς ἡλικίας πρὸς ἐκπλήρωσιν δὲ τοῦ σκοποῦ τούτου προεβλέπετο ὑπὸ τοῦ νόμου ἡ ἵδρυσις γεωργικῶν καὶ βιοτεχνικῶν σχολείων. Δηλαδὴ εἶχεν ἕνα σκοπόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀκριβῶς ὁ ἴδιος μὲ ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ἔχει τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα, τὸ τελοῦν ὑπὸ τὴν προστασίαν τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως. Θὰ ἦτο ὅθεν καταπληκτικὸν ὅταν τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα εἶναι διάδοχον, οὕτως εἰπεῖν, τοῦ σκοποῦ τοῦ Ἱδρύματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνῆκεν ἡ ἐν λόγῳ περιουσία, νὰ μὴ δοθῇ ἐκ ταύτης ἓν κτῆμα εἰς τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα, ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ σκοποῦ του καὶ ἀπορῶ πῶς εἰς τὸν βασικὸν νόμον δὲν προεβλέφθη τοῦτο. Δι’ αὐτό, νομίζω, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ συζητοῦμεν κἂν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος.

§132Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν δὲν διαφωνῶ, ἀλλὰ συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα πράγματι προσέφερε καὶ προσφέρει τεραστίους ὑπηρεσίας. Ἔχει κάμει τόσα πράγματα, ποὺ δὲν τὰ ἔχει κάμει τὸ Κράτος. Ἔχει ἱδρύσει ἐπαγγελματικὰς σχολὰς καὶ ἀντικατέστησε θαυμασιώτατα τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον δὲν κατώρθωσε νὰ καταργήσῃ μέχρι σήμερον μερικὰς δεκάδας Γυμνασίων καὶ νὰ ἱδρύσῃ ἀντ’ αὐτῶν ἐπαγγελματικὰς σχολάς. Συμβαίνει ὅμως τὸ ἑξῆς: Εἰς τὸ κτῆμα αὐτὸ θὰ ἱδρύσῃ τώρα ἐπαγγελματικὰς σχολὰς οἰκοδόμων, ξυλουργῶν κλπ. Καὶ ἔτσι, καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλοι λέγομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀποσυμφορηθῇ ἡ Ἀθήνα, πρέπει ὅλους αὐτοὺς νὰ τοὺς φέρωμε μέσα εἰς τὴν Ἀθήνα; Θὰ ἴδουν τότε τὴν ζωὴν τῶν Ἀθηνῶν καὶ μὲ κάθε μέσον θὰ προσπαθήσουν νὰ παραμείνουν ἐδῶ, διὰ νὰ αὐξήσουν ἀκόμη περισσότερον τὴν ἀνεργίαν. Θὰ ἤθελα, λοιπόν, τόσον ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ Ἵδρυμα, νὰ μὴ θελήσουν νὰ ἱδρύσουν ἐδῶ μίαν ἐπαγγελματικὴν σχολήν. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἄλλης σχολῆς, θὰ συνεφώνουν. Ἀλλὰ αἱ ἐπαγγελματικαὶ σχολαὶ μελισσοτρόφων, οἰκοδόμων, ξυλουργῶν κλπ. ὀφείλουν νὰ πᾶνε εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ἄν εἶναι σχολὴ μηχανικῆς καλλιεργείας, νὰ πάῃ εἰς τὴν Λάρισαν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔχω ἀντιρρήσεις νὰ πάῃ τὸ κτῆμα αὐτὸ εἰς τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα καὶ διὰ τὸν προορισμὸν ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Νομίζω, ὅτι τὸ κτῆμα αὐτὸ πρέπει νὰ δοθῇ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν λεπρῶν. Διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς κτήματος, τὸ ὁποῖον ἔχει 1.400 στρέμματα γονίμου γῆς καὶ θὰ δύνανται οἱ λεπροὶ ἐλεύθεροι νὰ ἐργασθοῦν. Γνωρίζομεν δὲ ἡμεῖς οἱ ἰατροί, ὅτι τὸ πρῶτον πρᾶγμα, ποὺ ἔχει σημασίαν διὰ τὴν θεραπείαν τοῦ λεπροῦ, εἶναι ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ ἐπαγγελματικὴ αὐτοῦ ἀπασχόλησις. Διότι ἡ ψυχικὴ αὐτῶν κατάστασις ἔχει ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς πορείας τῆς ὑγείας τοῦ λεπροῦ. Συγχρόνως δὲ καλλιεργῶν τὸ κτῆμα ὁ λεπρός, δὲν θὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ τὸ μόνον θέμα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἶναι τὸ ἑξῆς, ὁ λεπρός, ὁ ὁποῖος σήμερον φοβεῖται νὰ ἐγκλεισθῇ εἰς τὰ διάφορα Λεπροκομεῖα, ὅταν ἠξεύρῃ, ὅτι ὑπάρχει ἕνα ἀγρόκτημα εἰς τὸ ὁποῖον ἐλεύθερος θὰ δύναται νὰ ἐργασθῇ θὰ πηγαίνῃ μόνος του νὰ ζητῇ τὴν προστασίαν καὶ τὴν θεραπείαν του. Ἔτσι, ἐπὶ πλέον, θὰ δύνανται ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας οἱ λεπροί, ἕκαστος κατὰ δύναμιν, νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των. Διότι εἶναι γνωστόν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὰ διάφορα Λεπροκομεῖα, ὅπως εἰς τὸ Λεπροκομεῖον Σπιναλόγκας δὲν ὑπάρχει ὀφθαλμίατρος. Κάθε χρόνο στέλλουν ἕνα ὀφθαλμίατρον, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς μὲ φόβον ἐπισκέπτεται τὸ Λεπροκομεῖον. Καὶ βλέπετε ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἔχουν συγγενεῖς καὶ παιδιὰ καὶ δὲν φροντίζει κανεὶς νὰ τοὺς πάῃ εἰς τὸ Νοσοκομεῖον διὰ νὰ σωθοῦν. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι τὸ κτῆμα αὐτὸ εἶναι τὸ καταλληλότερον διὰ τὴν προστασίαν καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὑγείας τοῦ λεπροῦ. Ἡ θεραπεία ἡ ὁποία γίνεται σήμερον εἰς τὰ Λεπροκομεῖα, γίνεται ἄνευ παρακολουθήσεως μικροβιολόγου, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ μίαν καταμέτρησιν τῶν λευκῶν καὶ ἐρυθρῶν αἱμοσφαιρίων, ἀλλ’ ἡ θεραπεία γίνεται εἰς τὰ τυφλά. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐπιμένω βασικῶς ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Νομίζω, ὅτι τὸ κτῆμα αὐτό, εἴτε ἐὰν δώσητε δεύτερον κτῆμα, πρέπει νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν λεπρῶν. Τοῦτο νὰ μπῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον. Πάντως ἐὰν τὸ δώσητε εἰς τὸ Ἵδρυμα τῆς Βασιλίσσης, νὰ κάνετε τὴν εἰσήγησιν, νὰ μὴ γίνῃ ἐπαγγελματικὴ σχολὴ εἰς τὰς Ἀθήνας μέσα, διότι θὰ αὐξήσῃ τὸ ἐργατικὸν προσωπικόν, τὸ ὁποῖον εἶναι πληθωρικὸν καὶ ἔχει δημιουργήσει τὸ τεράστιον θέμα τῆς ἀνεργίας. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 2 πρέπει νὰ τεθῇ μία διάταξις, ἐφ’ ὅσον θέλετε νὰ δοθῇ εἰς τὸ Ἵδρυμα τῆς Βασιλίσσης, νὰ μὴ διατεθῇ τὸ κτῆμα διὰ τὴν ἐπαγγελματικὴν σχολήν. Καὶ τοῦτο τὸ προτείνω διὰ νὰ μὴ φανῇ, ὅτι ἀντιτιθέμεθα εἰς τὸ νομοσχέδιον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Ι. Μακρόπουλος).

§133Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Πρόκειται περὶ παραχωρήσεως εἰς ἕνα Ἵδρυμα Ἐθνικόν τοὺς σκοποὺς τοῦ ὁποίου ὅλοι γνωρίζομεν.

§134Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐπιμένετε νὰ δοθῇ ὑπὲρ τοῦ Ἱδρύματος, νὰ διατεθῇ τὸ κτῆμα ὅμως ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως καὶ προστασίας τῶν λεπρῶν, ὁπότε εἴμεθα σύμφωνοι νὰ συμπληρώσωμεν τοῦτο εἰς τὸ ἄρθρον 2.

§135Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ φέρωμεν τοὺς λεπροὺς μέσα εἰς τὰς Ἀθήνας.

§136Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μέσα εἰς τὰς Ἀθήνας σήμερον κυκλοφοροῦν ἐλεύθεροι λεπροί, ὁπότε δὲν ἔχει μεγάλην σημασίαν ἂν εἶναι κοντὰ εἰς τὰς Ἀθήνας τὸ Λεπροκομεῖον. Πρέπει νὰ ξεύρετε, ὅτι μέσα εἰς τὸ Σὲν Λουΐ εἰς τὴν Γαλλίαν, ὑπάρχει ἕνα Λεπροκομεῖον καὶ ἄλλο ἕνα, ἔξω εἰς ἕνα ἀγρόκτημα. Ὁ καλλίτερος τρόπος εἶναι νὰ ὑπάρχῃ ἕνα ἀγρόκτημα ὥστε νὰ προφυλάσσωνται οἱ ὑπόλοιποι.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χλουβεράκη, νομίζω, ὅτι ἐξηντλήσατε τὸ θέμα. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§138Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δυστυχῶς εἰς τὴν πατρίδα μου ὑπάρχει ἕνα Λεπροκομεῖον, τὸ ὁποῖον αὐτοδιοικεῖται κατὰ τὴν διαθήκην τῶν ἱδρυτῶν του, ἀπὸ τοὺς συμπολίτας μου, οἱ ὁποῖοι τὸ βοηθοῦν καὶ ἀπαλύνουν τὸν πόνον τῶν δυστυχῶν νοσηλευομένων ἐν αὐτῷ. Φοβοῦμαι πολύ, ὅτι ἐκ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 2, διὰ τοῦ ὁποίου λαμβάνετε τὴν ἐξουσιοδότησιν διὰ Διατάγματος νὰ ρυθμίζετε τὸ ὅλον λεπρικὸν ζήτημα, μήπως ἀφαιρέσητε τὴν αὐτοδιοίκησιν τῶν Λεπροκομείων, τὰ ὁποῖα εἶναι νομικὰ πρόσωπα ἰδιωτικοῦ δικαίου καὶ οὕτω καταργήσητε τὴν αὐτοτέλειάν των. Αὐτὸ θὰ δυσαρεστήσῃ τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὰ ἱδρύματα ταῦτα καί θὰ παύσουν νὰ ἐνδιαφέρωνται. Δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ κάνετε δήλωσιν, ὅτι θὰ διατηρήσουν τὴν αὐτοτέλειαν τὴν διοικητικὴν τὰ Λεπροκομεῖα ποὺ εἶναι νομικὰ πρόσωπα ἰδιωτικοῦ δικαίου, τὰ ὁποῖα ἤδη λειτουργοῦν ἢ νὰ συμπληρώσητε τὴν διάταξιν ὡς ἑξῆς: «Ἐκ τούτων...... ......... (ἀναγινώσκει).........».

§139Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως γνωρίζετε, τὰ ἱδρύματα ἰδιωτικοῦ δικαίου διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχει συστατικὴ πρᾶξις καθορίζουσα τὴν διοίκησίν των, δὲν δύνανται νὰ θιγῶσιν οὔτε διὰ νόμου, διότι προστατεύονται ἐκ τοῦ Συντάγματος. Διὰ νὰ ἴδητε πόσον σέβομαι τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, πρέπει νὰ παραβάλετε τὴν ἀρχικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 2285, μὲ τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκεῖ, εἰς τὸν νόμον, γίνεται λόγος καὶ περὶ ἱδρυμάτων ἰδιωτικοῦ δικαίου, ἐνῷ τὸ σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν διὰ διατάγματος σύστασιν ἱδρύματος προστασίας λεπρῶν, δὲν περιλαμβάνει ἱδρύματα ἰδιωτικοῦ δικαίου.

§140Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εὐχαριστῶ πολύ, κ. Ὑπουργέ.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§142Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον εἶναι κατὰ βάσιν ὀρθόν, ἀλλὰ δὲν ὁλοκληροῦται ὁ σκοπός του. Τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα ἀπέδειξεν, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἔχει τάξει εἰς ἑαυτό, τῆς ἐπαγγελματικῆς ὀργανώσεως τοῦ λαοῦ. Θὰ πρέπει λοιπόν, τὰ οἰκονομικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἔχετε ἤδη εἰς τὴν διάθεσίν σας νὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος, τὸ ὁποῖον οὕτω, θὰ ἐπεκτείνῃ καὶ θὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν δρᾶσιν του, τὴν ὁποίαν ἔχει θέσει εἰς ἐφαρμογήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη μου πρότασις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν Λεπροκομείων καὶ ἐγὼ διαβλέπω εἰς τὸ ἄρθρον 2 μίαν ἀσάφειαν. Δὲν ἐνθυμοῦμαι ποίαν νομικὴν μορφὴν ἔχει τὸ Λεπροκομεῖον τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐκλογικῆς περιφερείας. Ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζω εἶναι, ὅτι ἔχει διοικητικὴν αὐτοτέλειαν.

§143Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Εἶναι Νομικὸν Πρόσωπον Δημ. Δικαίου.

§144Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κατ’ ἀκολουθίαν ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ μεταβάλετε τὴν Διοίκησιν.

§145Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Ὄχι.

§146Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Πάντως ὑπάρχουν εἰδικαὶ συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι ἐπιτρέπουν τὴν καλλιτέραν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς σας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν θεραπείαν τῆς λέπρας εἰς τὴν Νησίδα Σπιναλόγκα, ἡ ὁποία εἶναι ἀπομεμακρυσμένη καὶ παρέχεται ἡ εὐχέρεια τῆς ἐφαρμογῆς μιᾶς πλήρους θεραπείας τῆς λέπρας, ἀρκεῖ νὰ ἐνισχυθῇ τὸ Νοσοκομεῖον μὲ τὰ ἀνάλογα τεχνικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον δὲν τοὺς ἐχορηγήθησαν.

§147Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Προβλέπει σχετικῶς ὁ νόμος 2285.

§148Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νὰ τὸ πραγματοποιήσητε. Πάντως μὲ ἱκανοποιεῖ ἡ διατύπωσις τῆς γνώμης σας, διότι μέχρι τοῦδε οὐδὲν ἐγένετο.

§149Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Συνεννοήθην μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐκποίησιν ὅλων τῶν τιμαλφῶν, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται μέσα εἰς τὰ κιβώτια. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ σᾶς παρέχω τὰ ἑξῆς στοιχεῖα. Ὑπάρχουν 168 χιλ. λίρες Ἀγγλίας, δηλαδὴ 13 περίπου δισεκατομμύρια. Ὑπάρχουν ἄλλα τινὰ χαρτονομίσματα καὶ τὰ 6 κιβώτια τὰ ὁποῖα θὰ ρευστοποιηθοῦν καὶ θὰ διατεθοῦν συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου. Ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι ἄλλος, παρὰ μόνον ὅπως τὸ ἓν ἐκ τῶν κτημάτων νὰ δοθῇ εἰς τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα, τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνω, ὅσον ἀφορᾷ τὸν σκοπόν, εἶναι διάδοχον τοῦ Ἱδρύματος τῆς ἐπαγγελματικῆς προστασίας τοῦ λαοῦ.

§150Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὡς πρὸς ταῦτα συμφωνῶ, ἀλλὰ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μᾶς εἴπητε ἐὰν ἔχετε σκοπὸν νὰ μεταφερθῇ τὸ Λεπροκομεῖον Σπιναλόγκας.

§151Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Δὲν νομίζω, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου ἠμπορεῖ νὰ σᾶς δώσω ἐπ’ αὐτοῦ δηλώσεις.

§152Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τί ἐννοεῖτε μὲ τὰς λέξεις «ὑπαγωγὴν εἰς τὸ Ἵδρυμα αὐτό;»

§153Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Ἐκεῖνο ποὺ θὰ ὑφίσταται τότε.

§154Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Τὸ νὰ συζητοῦμεν, κύριοι, ποῦ θὰ γίνῃ καὶ ποῖον τύπον θὰ περιβληθῇ, δὲν εἶναι θέμα τῆς στιγμῆς. Δὲν εἶμαι εἰδικὸς διὰ νὰ γνωρίζω ὑπὸ ποίας συνθήκας μεταδίδεται ἡ νόσος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶναι, ὅτι τὰ Λεπροκομεῖα εἰς τὸ Κράτος εὑρίσκονται εἰς μέρη ἀπομεμακρυσμένα, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν ἐπαφὴν μετὰ τῶν πασχόντων. Νομίζω, ὅτι ἡ σκέψις τοῦ κ. Χλουβεράκη τοῦ νὰ ἱδρυθῇ Λεπροκομεῖον εἰς τὰ δύο αὐτὰ κτήματα εἶναι ἀπολύτως ἀτυχὴς καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε κἂν νὰ ἀκουσθῇ καὶ τοῦτο, διότι ἐὰν ἀπὸ ἐπιστημονικῆς ἀπόψεως δὲν ὑπάρχῃ κίνδυνος, ἴσως, μεταδόσεως τῆς νόσου, διὰ λόγους ψυχολογικοὺς οὐδεὶς ἄνθρωπος θὰ μεταβαίνῃ εἰς τὰς κοντινὰς περιοχὰς καὶ τὴν Πάρνηθα.

§155Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἰς τὴν Ἁγίαν Βαρβάραν εὑρίσκονται 600.

§156Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Νομίζω, ὅτι διὰ λόγους ψυχολογικοὺς δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ σκέψις μεταφορᾶς τοῦ Λεπροκομείου πλησίον τῶν Ἀθηνῶν.

§157Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ ὁ νόμος δὲν προβλέπει τὴν παραχώρησιν κτήματος εἰς τὸ Ἵδρυμα.

§158Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νόμου 2285 λέγει.... «....... (ἀναγινώσκει)......». Λέγεται ὅμως εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅτι θὰ ἀνασταλῇ τὸ ἄρθρον 4, διότι δὲν ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις σήμερον. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι θὰ ἐλαττωθοῦν τὰ ὑπάρχοντα σήμερον Λεπροκομεῖα. Δὲν θὰ πρέπει ὅμως νὰ προβλέπεται, ὅτι μετὰ 5, 10 χρόνια θὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις τῶν λεπρῶν καὶ θὰ δοθοῦν ὅλα τὰ μέσα ὥστε ἡ θεραπεία νὰ εἶναι οὐσιαστική; Πέραν τούτου θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια ὥστε τὰ παιδιὰ τῶν λεπρῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξέρχωνται ὑγιᾶ ἐκ τῶν Λεπροκομείων νὰ εἰσάγωνται εἰς Ἱδρύματα εἰς τὰ ὁποῖα νὰ τοὺς παρέχεται μόρφωσις ἐπαγγελματική, διότι οἱ λεπροὶ γονεῖς των εἶναι ἀδύνατον νὰ τὰ βοηθήσουν. Εἰς δὲ τὰς πόλεις καὶ τὰ χωρία, μὲ τὴν πρόληψιν ποὺ ἐπικρατεῖ ἔναντι τῆς λέπρας, δὲν τὰ δέχωνται πρὸς ἐργασίαν. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ἐκτὸς τῆς ἐνισχύσεως τοῦ Λεπροκομείου Σπιναλόγκας, νὰ προβλέψετε καὶ διὰ τὰ παιδιὰ τῶν λεπρῶν. Ἀποτελεῖ τοῦτο κοινωνικὸν ζήτημα.

§159Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Δὲν εἶναι ἀντικείμενον τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, κ. συνάδελφε.

§160Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ συμπληρώσωμεν τὸ ἄρθρον 1 διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν, ὅτι τὰ δύο κτήματα διατίθενται ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν λεπρῶν, ὥστε νὰ μὴ δοθοῦν αὔριον δι’ ἄλλον σκοπόν.

§161Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Τοῦτο θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν νὰ παραπεμφθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, διότι πόκειται περὶ περιουσίας τοῦ Δημοσίου.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§163ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 2285]52 «περὶ συστάσεως Κέντρων βοηθείας βρεφῶν κ.λ.π.» ὡς ἔχει. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ νὰ ἐπικυρώσω τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§165ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἑπομένως τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως ἐπεκυρώθησαν ὑπ’ εὐθύνην μου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§167ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.00′ μ. μ.).

«ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἐν Ἀθήναις

τῇ 11 Ἰουνίου 1953

ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ

Ἀριθμὸς φύλλου 152 Περὶ κηρύξεως λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Αʹ Τακτικῆς Συνόδου τῆς

Γʹ Περιόδου τῆς Βουλῆς

ΠΑΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 37 τοῦ Συντάγματος, Κηρύσσομεν Τὴν λῆξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Αʹ Τακτικῆς Συνόδου τῆς Γʹ Περιόδου τῆς Βουλῆς. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου θέλει δημοσιεύσει καὶ ἐκτελέσει τὸ παρὸν Διάταγμα.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουνίου 1953

ΠΑΥΛΟΣ

Βʹ

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΓΟΣ».