1953.06.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 49η

Παρασκευὴ 5 Ἰουνίου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. βουλευτὰς νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις των. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Κατσιλάμπρος καὶ Περ. Ἰακ. Ἀργυρόπουλος, αἰτοῦνται μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ὁ μὲν πρῶτος νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ Γαλλίαν, ἵνα παραστῇ εἰς τὸ ἐκεῖσε μέλλον νὰ συνέλθῃ Ἰατρικὸν Συνέδριον, ὁ δὲ δεύτερος διὰ λόγους ὑγείας.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τοὺς βουλευτὰς κ. κ. Λ. Κατσιλάμπρον καὶ Περ. Ἰακ. Ἀργυρόπουλον. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Τζαννετάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§6Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ναυπλίας κ. Β. Βραχνός, καταθέτει ἀναφορὰν Ἀποστράτων Ἀξ)κῶν Χωρ)κῆς Θεσ)νίκης, πτυχιούχων Νομικῆς, ζητούντων ν’ ἀναγνωρισθοῦν ὡς συντάξιμα τὰ δύο ἔτη τῶν σπουδῶν των εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ὡς τοῦτο ἴσχυσε πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. 1854]51 «περὶ συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος». Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου 1940–49 περιφερείας Παραμυθίας, ζητοῦντος πρόσληψιν τῶν ἀπολυθέντων μελῶν ὑπαλλήλων τῆς ΕΦ–ΕΞ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, παρ’ ἧς ἀπελύθησαν μετὰ 8ετῆ ὑπηρεσίαν. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Σ. Μπίρης καταθένει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Μικρασιατῶν προσφύγων καὶ τοῦ Συνδέσμου Ἀγροτῶν προσφύγων Νομοῦ Ρεθύμνης, ζητούντων παραχώρησιν τῶν ἀνταλλαξίμων ἀκινήτων, τῶν χρησιμοποιουμένων ὡς διδακτηρίων, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Παιδείας, πρὸς ἀποκλειστικὸν σκοπὸν χρησιμοποιήσεως αὐτῶν ὡς διδακτηρίων, κατ’ ἐξαίρεσιν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2283)52 «περὶ ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ. κ. Γ. Λύχνος καὶ Σ. Θεοτόκης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν μερισματούχων Μετοχικοῦ Ταμείου Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων Κερκύρας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Μ.Τ.Π.Υ. περὶ αὐξήσεως τοῦ μερίσματος μόνον διὰ τοὺς ἐξερχομένους τῆς ὑπηρεσίας ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου 1953 καὶ ἐντεῦθεν μερισματούχους καὶ ζητούντων ἐπέκτασιν τοῦ μέτρου καὶ διὰ τοὺς πρὸ τῆς ἡμερομηνίας ταύτης ἐξελθόντας τοιούτους. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Οἰκονομίδης, Κ. Γιαννούσης, Κ. Θεοφανόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Α. Ἀντωνίου καὶ Ι. Μαυριδόγλου καταθέτουν ἀναφορὰν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου ἐκ τιμήματος διανεμηθέντων τροφίμων, ζητούντων ἀπαλλαγήν των ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς τόκου 3% μηνιαίως καὶ τμηματικὴν καταβολὴν τῶν ὀφειλομένων. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Β. Λάζου, κατοίκου Ἰωαννίνων, παραπονουμένου κατὰ τοῦ Ταμίου Δωδώνης, διότι καίτοι κατέβαλε τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν δόσεων τῶν ὁρισθεισῶν ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 152)52 διαταγῆς Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, πρὸς ἐξόφλησιν τοῦ χρέους του πρὸς τὸ Δημόσιον, ἐκράτησεν αὐτὸν εἰς φυλακὰς Ἰωαννίνων, ἐνῷ ὤφειλε νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὴν ἀνωτέρω διαταγὴν τοῦ Ὑπουργοῦ. Ὁ Σύλλογος ὑπαλλήλων Ἐφοδιασμοῦ–Διανομῶν Βʹ Διαμερίσματος, Θεσ)νίκης, ζητεῖ τὸν ἐπαναδιορισμὸν τῶν ἀπολυθέντων ἐκτάκτων ὑπαλλήλων εἰς ἄλλας δημοσίας θέσεις, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει καὶ τῆς προϋπηρεσίας αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ. κ. Σ. Θεοτόκης καὶ Γ. Λύχνος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κτηματικοῦ Συμβουλίου Κερκυραίων, ζητοῦντος ὅπως ματαιωθῇ ἡ μεταφορὰ τῆς Σχολῆς Ἐφέδρων Ἀξ)κῶν ἐκ τῆς πόλως Κερκύρας. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ. κ. Σ. Θεοτόκης καὶ Γ. Λύχνος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτοποιῶν Κερκύρας, ζητοῦντος τὴν περικοπὴν τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἀρτοποιῶν μετὰ τὸν καθορισμὸν τῆς νέας τιμῆς ἄρτου. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Ν. Πετρίδης καταθέτει ἀναφορὰν Ἀποστράτων Ἀξ)κῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν Ἀρχιτεχνιτῶν Σ.Τ.Υ. καὶ Σ.Υ.Π. ἀποφοίτων τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς Τεχνιτῶν Θεσ)νίκης καὶ ἐπὶ ὁλόκληρον 20ετίαν ὑπηρετησάντων εἰς τὸ στράτευμα παραπονουμένων διὰ τὴν μὲ τὸν αὐτὸν βαθμὸν ἀποστρατείαν των εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Α. Ν. 888)49 καὶ ζητούντων τὴν ἄρσιν τῆς προσγενομένης αὐτοῖς ἀδικίας. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Τεχνιτῶν Ὑαλουργῶν, ζητούντων τὴν λῆψιν μέτρων περὶ ἀποζημιώσεως παρὰ τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων τῶν πληττομένων ἐκ τῆς μηχανοποιήσεως τεχνιτῶν ὑαλουργῶν. Ὁ Κ. Κουτσοβασίλης ἀνάπηρος κάτοικος Ἁγίου Δημητρίου Λεβαδείας διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἀναπηρικοῦ περιπτέρου του ἐκ τῆς κεντρικῆς πλατείας τοῦ χωρίου εἰς πάροδόν τινα καὶ ζητεῖ τὴν ἐπαναφορὰν αὐτοῦ εἰς τὴν προτέραν του θέσιν. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Ἐπαγγελματιῶν Ἡγουμενίτσης, ζητούσης ἀναστολὴν εἰσπράξεως τῶν ἐπαγγελματικῶν δανείων λόγῳ τῆς ὑφισταμένης οἰκονομικῆς κρίσεως. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Σ. Παπασταύρου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Κουκλιῶν Παραμυθιᾶς, ζητούντων μετώκησιν εἰς τὴν πεδινὴν περιφέρειαν Παραμυθιᾶς καὶ ἐπὶ τῶν ἐγκαταλελειμμένων Μουσουλμανικῶν περιοχῶν, τοῦ Σουλίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας, καταθέτει ἀναφορὰς μετὰ στατιστικοῦ πίνακος καὶ χάρτου τοῦ Δήμου Μηθύμνης–Λέσβου καὶ τῶν Κοινοτήτων Συκαμιᾶς, Πέτρας, Σκουτάρου, Λαφιῶνος, Στύψης, Ὑψηλομετώπου, Πελόπης Χαλκίδος καὶ Ἀργένου Λέσβου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τῆς Ἀποθήκης Μονοπωλιακῶν εἰδῶν τῆς περιφερείας των καὶ ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως ταύτης. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Καρδίας Θεσσαλονίκης ζητεῖ χορήγησιν πιστώσεως 200.000.000 δραχμῶν διὰ τὴν κατασκευὴν ἔργων ὑδρεύσεως τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντεχνίας Ἀρτοποιῶν Ἰωαννίνων, διαμαρτυρομένης διὰ περιορισμὸν τοῦ ἐξ 8% βιοτεχνικοῦ κέρδους ἕνεκα τῆς ὁποίας καθίσταται δυσχερὴς ἡ ἄσκησις τοῦ ἐπαγγέλματος κλπ. Ὁ Σύνδεσμος Προσωπικοῦ ΚΤΕΛ Λέσβου καὶ τὸ Προσωπικὸν ΚΤΕΛ Ζακύνθου, Καστοριᾶς, Μυτιλήνης ζητοῦν κατάργησιν τοῦ νόμου 1631|51 καὶ ὑποχρεωτικῆς αὐτασφαλίσεως τοῦ ὑπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ ΚΤΕΛ κλπ. Ἡ Ἕνωσις Οἰνοποιητικῶν Συν)σμῶν Σάμου ζητεῖ ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς καταβολῆς τῆς εἰσφορᾶς τοῦ νόμου 2360|53 ἐφ’ ὅλων τῶν ὑπὸ τῆς Ἀγροτραπέζης χορηγουμένων αὐτοῖς δανείων κλπ. Ὁ Σ. Ματζάρας κάτοικος Ἑξαπλατάνου Ἀλμωπίας ζητεῖ χορήγησιν συντάξεως διὰ τὸν στρατιώτην υἱόν του, φονευθέντα ἐξ ἀμελείας ὑπὸ συναδέλφου του τὸ 1949. Ὁ Α. Μάος τέως ἐπιχειρηματίας Τουριστικῶν Κέντρων Θεσσαλονίκης ζητεῖ παροχὴν ἐγγυήσεως παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς ἐκπροσωποῦντος τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, πρὸς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος, διὰ τὴν χορήγησιν ἐπαγγελματικοῦ δανείου 50.000.000, ἔναντι τῆς ἀπαιτήσεως ἥν ἔχει κατὰ τῆς Γιουγκοσλαυϊκῆς Κυβερνήσεως ἐξ 80.000 δολλαρίων ἐκ κρατικοποιήσεως τῆς ἐν Γιουγκοσλαυΐᾳ ἀκινήτου περιουσίας του. Ὁ ἐξωραϊστικὸς καὶ ψυχαγωγικὸς Σύλλογος Σμύρνης «ὁ Προμηθεὺς» καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐστεγασμένων εἰς τὰ κτίσματα τὰ ἀνεγερθέντα ὑπὸ τῆς Ὀργανώσεως ΝΑΝΣΕΝ διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀξίωσιν τῆς Ἀρμενικῆς μειονότητος καὶ ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς ἀπὸ τοῦ 4|12—11—52 Β.Δ. ρυθμίζοντος τὴν διάθεσιν τῶν ἐν λόγῳ κτισμάτων ἀνηκόντων ἤδη εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ ζητεῖ τὴν ταχεῖαν ἐφαρμογὴν τοῦ ἐν λόγῳ Β.Δ. καὶ τὴν παραχώρησιν τῶν κτισμάτων εἰς τὰς ἐστεγασμένας Ἑλληνικὰς οἰκογενείας. Ὁ Α. Φραγκομανώλης τέως ἐνωμοτάρχης Χωρ)κῆς κάτοικος Βόλου ζητεῖ τὴν καταβολὴν εἰς τοὺς καταληφθέντας ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας καὶ ἀπολυθέντας κατὰ τὰ ἔτη 1943–44 ὁπλίτας Χωρ)κῆς, τοῦ ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος ἐκ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς, τὸ ὁποῖον δὲν ἔλαβον τότε λόγῳ τοῦ πληθωρισμοῦ. Ὁ Σύλλογος ἀμιγῶν πυροπαθῶν Κερκύρας, ζητεῖ λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν πολεμοπαθῶν ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν πολεμικῶν ἀποζημιώσεων. Οἱ Κ. Γαλανὸς καὶ Γ. Στρατάκης κάτοικοι Ρόδου ἀπολυθέντες ὁπλῖται Χωρ)κῆς λόγῳ παρανόμου νυμφεύσεως ζητοῦν ἀναγνώρισιν τῶν μέχρι Νοεμβρίου 1952 παρανόμως τελεσθέντων γάμων των καὶ ἐπαναφοράν των εἰς τὸ Σῶμα. Ὁ Δ. Γιασαλόπουλος κάτοικος Μπραχαμίου Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν διὰ πολιτικοὺς λόγους γενομένην ἀπόλυσίν του ἐκ τῆς ΛΒΥΠ καὶ ζητεῖ τὴν διεξαγωγὴν ἀνακρίσεως πρὸς διαπίστωσιν τῆς ἀληθείας τῶν ἐν τῇ ἀναφορᾷ του ἀναφερομένων. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἀγρινίου ζητεῖ τὴν ὑπὸ τῶν καπνοβιομηχανιῶν ἐλευθέραν ἀγορὰν καπνῶν βάσει τῶν ἀναγκῶν καταναλώσεως ἑκάστης, ἄνευ χρηματοδοτήσεως μὲ χρέωσιν τούτων ἐκ τῶν ὑστέρων δι’ ὅσην ποσότητα καπνῶν ἀγοράσουν, πιστουμένων τῶν καπνοπαραγωγῶν παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Ἡρακλείου ζητεῖ ἄμεσον ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν, ἡμερομισθίων καὶ συντάξεων ἐπαναφορὰν ἀναδρομικῶς τοῦ νόμου 2222, ἔναρξιν τοῦ προγράμματος ἐργατικῆς κατοικίας κλπ. Ἡ Ὁμοσπονδία ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Κρήτης, ζητεῖ ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων, ἐπιχορήγησιν τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου, στέγασιν τῶν ἀναπήρων κλπ. Τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια Τεφελίου καὶ Σταβγιῶν Μονοφατσίου Ἡρακλείου Κρήτης, ζητοῦν ταχεῖαν Ἕνωσιν Κύπρου μετὰ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος. Οἱ Πρόεδροι τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Συνεταιρισμοῦ Κηπαίων Κοφινίου–Τίρυνθος καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ φορτηγῶν αὐτοκινήτων Β. Ἑλλάδος, ζητοῦν κατάργησιν τῶν ΚΤΕΦΑ. Τὸ Σωματεῖον Νέων Ρωσσοπροσφύγων Βερροίας καὶ Περιχώρων, ζητεῖ τὴν ἐξ ὁλοκλήρου ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς τοῦ ποσοῦ ἐξαγορᾶς τῆς ὑποχρεώσεως θητείας ἢ ἐκγυμνάσεως τῶν στρατευσίμων κλάσεων 1942–45 Νεορωσσοπροσφύγων, τῶν ἀφιχθέντων εἰς Ἑλλάδα μετὰ τὸ 1938 καὶ ἀποκτησάντων ἐσχάτως τὴν Ἑλληνικὴν ὑπηκοότητα. Οἱ Πρόεδροι τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Λαμίας, τοῦ Γεωργικοῦ Ταμείου Ἀνθήλης κλπ. ζητοῦν καθορισμὸν τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως σίτου οὐχὶ κατωτέρας τῶν 4.000 κατ’ ὀκᾶν καὶ καθολικὴν συγκέντρωσιν αὐτοῦ. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης ζητεῖ ἀναδιοργάνωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοιν. Ἀσφαλίσεων, ἐλευθέραν ἐκλογὴν ἰατρῶν καὶ φαρμακείων παρὰ τῶν ἠσφαλισμένων κλπ. Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Γουμενίτσης Παιωνίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Γουμενίτσης εἰς Μονὴν καὶ ζητεῖ ἀπόδοσιν αὐτοῦ εἰς τὴν ἐνορίαν κλπ. Ὁ Ἐθνικὸς Σύλλογος ἀποστράτων Συνταξιούχων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Βορείου Ἑλλάδος, ζητεῖ βελτίωσιν τῶν συντάξεων δι’ ἀναγνωρίσεως τῶν ἐμπολέμων ἐτῶν εἰς διπλοῦν, τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας εἰς νέας Χώρας δι’ ἐπαναχορηγήσεως τῶν 10)50 κλπ. Ἔφεδροι ὁπλῖται Βασ. Χωροφυλακῆς Ἀθηνῶν ζητοῦν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν προσθέτων χωροφυλάκων καὶ ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ νόμου περὶ ἀσφαλείας τῶν Βιομηχανιῶν, πρὸς βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς των καταστάσεως κλπ. Ἡ Ἕνωσις Ποδοσφαιρικῶν Σωματείων Ἡρακλείου Κρήτης, ζητεῖ ὅπως ἀπαλλαγῶσι πάσης φορολογίας οἱ ἀγῶνες Σωματείων, πόλεων μέχρι 60 χιλιάδων κατοίκων. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας: Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ: Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4407)21–5–52 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 213 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Χαλκίδος κ. Μ. Ταμβακᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀνέγερσιν προσφυγικῶν κατοικιῶν εἰς Χαλκίδα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Μέχρι λήξεως τῆς χρήσεως 1952–53 προβλέπεται ἡ ἀνέγερσις 129 κατοικιῶν ἐξ ἑνὸς καὶ δύο δωματίων διὰ τὴν στέγασιν ἰσαρίθμων προσφυγικῶν οἰκογενειῶν, διαμενουσῶν εἰς ξύλινα παραπήγματα τῶν Συν)σμῶν Ὀθωμανικοῦ Νεκροταφείου Ἁγίου Ἰωάννου καὶ Ἁγίου Στεφάνου. Ἡ ἀνέγερσις τῶν ἄνω κατοικιῶν θὰ γίνῃ διὰ τοῦ συστήματος τῆς αὐτοστεγάσεως (ἄρθρα 26–35 Β. Διατάγματος τῆς 9–2–53 «περὶ κωδικοποιήσεως διατάξεων ἀναφερομένων εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀστῶν προσφύγων Ν. 2044)52»). Διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν ἀνωτέρω οἰκημάτων ἐνεκρίθη ἡ διάθεσις πιστώσεως δραχ. 1.603.000.000 ἐξ ὧν δραχμαὶ 1.250.000.000 ἐκ τοῦ πρ)σμοῦ Δημ. Ἐπενδύσεων χρήσεως 1952–53 καὶ δραχ. 355.000.000 ἐκ τοῦ παρὰ τῇ Τραπέζῃ Ἑλλάδος λογαριασμοῦ εἰσπράξεων ἐκ χρεῶν ἀστῶν προσφύγων Ν. 2044)52. Διαχειριστὴς τῶν ἀνωτέρω πιστώσεων ὡρίσθη ὁ ὑπάλληλος τοῦ Κέντρου Προνοίας Εὐβοίας Σπυρ. Μπενέτος. Ἡ ἔναρξις τῆς χορηγήσεως δανείων αὐτοστεγάσεως προβλέπεται ἐντὸς τῶν ἀρχῶν Ἰουνίου καὶ ἡ ὁλοκλήρωσις τοῦ ἔργου ἐντὸς δύο τὸ πολὺ μηνῶν. Τὸ τεχνικὸν μέρος τοῦ ἔργου θὰ τελῇ ὑπὸ τὴν παρακολούθησιν τῆς ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ Χαλκίδος. Διὰ τὸ ἀνωτέρω ἔργον, ἐν γένει ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου εἶναι ἡ καθ’ ἡμᾶς Δ)νσις ἀποκαταστάσεως ἀστῶν προσφύγων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2=6–53.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4463 ἀπὸ 23–5–53 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ τελεῖ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπηυθύναμεν τὴν σχετικὴν ὡς ἀνωτέρω ἐρώτησιν. Ἐπίσης ἀπηυθύναμεν καὶ εἰς τὴν Διεύθυνσιν τοῦ ἀνωτέρω Ταμείου σχετικὸν ἐρώτημα διὰ τὴν παροχὴν σχετικῶν πληροφοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29–5–53.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαμπροπούλου. 1) Ἡ διάκρισις μεταξὺ ἀναπήρων παθόντων ἐν πολέμῳ καὶ τοιούτων εἰρηνικῆς περιόδου, ἔχει καθιερωθῆ ἀπὸ πολλοῦ διὰ λόγους οὐχὶ μόνον στενῶς οἰκονομικούς, ἀλλὰ καὶ ἠθικῆς τάξεως, διότι πρόδηλον καὶ ἀναμφισβήτητον τυγχάνει, ὅτι οἱ πρῶτοι δικαιοῦνται ἀπολύτως προνομιακῆς μεταχειρίσεως, ὡς σχόντες τὴν ὑψηλὴν τιμὴν νὰ θυσιασθοῦν ἐπὶ τοῦ πεδίου τῆς μάχης καὶ ὁπωσδήποτε κατὰ τοὺς ἡρωϊκοὺς πολέμους τοῦ Ἔθνους. 2. Χωρὶς συνεπῶς νὰ παραγκωνίζωνται αἱ θυσίαι καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τῶν λοιπῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι οἱ παθόντες ἐν εἰρηνικῇ περιόδῳ ἐξισοῦνται ἀπολύτως πρὸς τοὺς τῆς πολεμικῆς τοιαύτης. 3. Ὁπωσδήποτε, ὅμως τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτικῆς ἐξισώσεως ὡς οἰκονομικῆς φύσεως, τυγχάνει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἀθῆναι τῇ 1 Ἰουνίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Γεν. Ἐπιτελεῖον Ἀεροπορίας Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν, ἐπὶ τῆς 235 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου σχετικῶς πρὸς τὸ ἐν τῇ περιλήψει θέμα τὰ κάτωθι: 1. Ὁ χῶρος περὶ οὗ οἱ κάτοικοι Βελλιάνης καὶ Προδρομίου παραπονοῦνται, χιλίων διακοσίων στρεμμάτων περίπου, διεσκευάσθη ὡς ἀεροδρόμιον ἐν ἔτει 1940, κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον καὶ ἐχρησιμοποιήθη ὑπὸ τῆς Ε.Β.Α. κατὰ τὰς τότε ἐπιχειρήσεις. 2. Διὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς οὐδὲν στοιχεῖον ὑπάρχει. 3. Μεταπολεμικῶς ἐχρησιμοποιήθη κατὰ περιόδους ὑπὸ τοῦ Σμήνους Ἀνθελονοσιακοῦ πολέμου μόνον καὶ οὐδεμία ἐπίσης πρᾶξις ἐπιτάξεως ἢ ἀπαλλοτριώσεως ἐγένετο. 4. Τὸ Γ.Ε.Α. κατὰ πρόσφατον σύσκεψιν τῶν ἁρμοδίων διευθύνσεών του, ἀπεφάσισεν ὅπως ὡρισμένα τῶν Ἀεροδρομίων κρατηθοῦν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς Ε.Β.Α. τὰ δὲ ὑπόλοιπα, ὡς μὴ ἀναγκαιοῦντα αὐτῇ καὶ κρατούμενα νῦν διὰ πράξεων ἢ ὄχι, νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὴν καλλιέργειαν εἴτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εἰς ἀκτήμονας, εἴτε εἰς τοὺς δικαιούχους. 5) Πρὸς ἀπόδοσιν ὅμως τῶν ὡς εἴρηται ἀεροδρομίων, ἀπαιτεῖται καὶ ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ Γ.Ε.Σ. συμφώνως πρὸς τὸ σχέδιον ἐπιχειρήσεων ἥτις ἀναμένεται, κατόπιν σχετικοῦ ἐγγράφου τὸ ὁποῖον ἔχει σταλῆ πρὸς Γ.Ε.Σ.]Α1 ὑπὸ Γ.Ε.Α. τῆς 21–5–53. 6) Εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ Γ.Ε.Σ., τὸ Γ.Ε.Α. θὰ προβῇ εἰς τὴν ἀπόδοσιν τῶν μὴ ἀναγκαιούντων τῇ Ε.Β.Α. ἀεροδρομίων. 7. Τὸ ἀεροδρόμιον Παραμυθιᾶς περιλαμβάνεται εἰς τὰ πρὸς ἀπόδοσιν τοιαῦτα ὑπὸ τοῦ ΓΕΑ. Τὸ ΓΕΣ ἠρωτήθη σχετικῶς καὶ ἀπέστειλεν εἰς ΓΕΑ τὴν 1–6–53 ἀξιωματικὸν τῆς ἁρμοδίας Δ)σεώς του ὅστις διεβεβαίωσεν, ὅτι τὸ ΓΕΣ συμφωνεῖ ἐπὶ τῆς ἀποδόσεως πρὸς καλλιέργειαν. 4ῃ Ἰουνίου 1953

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Σ. Α. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Αʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαμπροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4337)2036 τῆς 19ης Μαΐου ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν, ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπροπούλου κατατεθεῖσα εἰς τὸ Σῶμα ὑπ’ ἀριθ. 205 ἐ.ἔ. ἐρώτησίς του περὶ ἐξισώσεως συνταξιοδοτικῆς τῶν ἀναπήρων ὁπλιτῶν, τῶν παθόντων κατὰ τὸ στρατιωτικὸν κίνημα 1923–1924 μὲ τοὺς τοιούτους τοὺς παθόντας κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τὴν λῆψιν τοῦ προτεινομένου νομοθετικοῦ μέτρου καθ’ ὅσον φρονοῦμεν, ὅτι διὰ τὴν κατηγορίαν ταύτην τῶν ὁπλιτῶν δὲν συντρέχουσιν αἱ αὐταὶ προϋποθέσεις οἷαι διὰ τοὺς ἀναπήρους τοῦ πολέμου ὥστε νὰ ὑπαχθῶσιν καὶ οὗτοι συνταξιοδοτικῶς εἰς τὴν τελευταίαν ταύτην κατηγορίαν δι’ ἥν ἡ Πολιτεία ἐθέσπισεν ἐξαιρετικὸν συνταξιοδοτικὸν δίκαιον. Ἀθήναις τῇ 2–6–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

Βʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 217]20–5–53 ἐρωτήσεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ συμφωνήσωμεν ἐπὶ τῆς αἰτουμένης ἐπεκτάσεως καὶ εἰς τούς κλητῆρας τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τῆς διὰ τοὺς δικαστικοὺς κλητῆρας ὑφισταμένης μισθολογικῆς προωθήσεως μέχρι τοῦ μισθοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ, καθ’ ὅσον αἱ παρεχόμεναι ὑπὸ τῶν κλητήρων τῶν σχολείων ὑπηρεσίαι εἶναι τελείως διάφοροι τῶν παρεχομένων ὑπὸ τῶν δικαστικῶν κλητήρων ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ αἰτουμένη ἐπέκτασις θέλει προκαλέσει σημαντικὴν ἐπιβάρυνσιν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους καὶ ἀνεπίκαιρον ἀνακίνησιν μισθολογικῶν διαβαθμίσεων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἀθῆναι τῇ 2 Ἰουνίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτῶν Θεσσαλονίκης κ.κ. Π. Λεβαντῆ, Γ. Τζαμαλούκα, Π. Βουδούρη, Ε. Σκούρα. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4673)2170 ὑμέτερον τῆς 30) λήξαντος δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 241 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Λεβαντῆ, Γ. Τζαμαλούκα, Π. Βουδούρη καὶ Ε. Σκούρα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀτμοπλοϊκὴ γραμμὴ Πειραιῶς–Θεσσαλονίκης πράγματι μεταπολεμικῶς ἔπαυσε λειτουργοῦσα λόγῳ μὴ ἱκανοποιητικῆς ἀποδόσεως ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως αὐτῆς ἐκ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τοῦ σιδηροδρόμου τῶν αὐτοκινήτων καὶ τοῦ ἀεροπλάνου. Ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία ἐμελέτησεν ἤδη τὸ ζήτημα τῆς ἐπαναλήψεως τῆς ἀνωτέρω ἀτμοπλοϊκῆς συγκοινωνίας καὶ περιέλαβε τὴν γραμμὴν Πειραιῶς–Βόλου–Θεσσαλονίκης καὶ τἀνάπαλιν μεταξὺ τῶν ἀγόνων τοιούτων, αἵτινες δέον νὰ ἐξυπηρετηθῶσι κατὰ τὸ νέον οἰκονομικὸν ἔτος (Ἰούλιον 1953–Ἰούνιον 1954). Ἡ λειτουργία ὅμως αὐτῆς θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ ποσοῦ πιστώσεως ἥτις θέλει ἀναγραφῆ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς νέας οἰκονομικῆς χρήσεως δι’ ὅλας τὰς ἀγόνους γραμμάς. Εἰς περίπτωσιν δὲ καθ’ καθ’ ἣν θ’ ἀποφασισθῇ τελικῶς ἡ λειτουργία ταύτης θέλομεν συμφώνως τῷ νόμῳ προκηρύξει δημόσιον διαγωνισμὸν διὰ τὴν μίσθωσιν αὐτῆς. Ἀθήναις τῇ 3–6–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ

Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κ. Ν. 4971] 31 «περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων» καὶ ρυθμίσεως τῆς θέσεως τῶν ὑπεραρίθμων ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων». Ἡ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 742 τῆς 27–6–52 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διατηρήσεως ἐν ἰσχύϊ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Νόμου ΠΗ τοῦ 1882». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1 1910]44 Νόμου «περὶ κωδικοποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολυτέκνων» καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Νόμου 2285]52 «περὶ συστάσεως Κέντρων Βοηθείας Βρεφῶν κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν προσωπικοῦ συγχωνευομένων Ἀνωνύμων Τραπεζιτικῶν Ἑταιρειῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἄνευ ἀδείας νυμφευθέντων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, δι’ ἧς ζητοῦν τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας ἀναγνωρίσεως τῶν γάμων των.

§8Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Παρομοία ἀναφορὰ κ. Πρόεδρε συνεζητήθη καὶ πρὸ μηνὸς περίπου. Ἀφορᾷ αὕτη τοὺς παρανόμως νυμφευθέντας Χωροφύλακας, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ ἀναγνωρισθῇ ὁ γάμος των προσέτι δὲ οἱ ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης ἀπομακρυνθέντες τοῦ Σώματος νὰ ἐπανέλθουν εἰς αὐτό. Τὸ αἴτημά των, νομίζομεν ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ ἐκθύμως συνηγοροῦμεν διὰ τὴν ἀποδοχήν του ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μάλιστα εἶπεν, ὅτι θὰ ἐμελέτα τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ θὰ ἦτο εἰς θέσιν τὸν Ἰούνιον, τώρα δηλαδή, νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν ἀναφερομένων καὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἡμῶν.

§9Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Διὰ νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνωμεν τὰ ἴδια κ. Πρόεδρε, περιορίζομαι μόνον εἰς τὸ νὰ συστήσω τὴν συζητουμένην ἀναφορὰν καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἀποδεχθῇ τὸ αἴτημα τῶν ἀναφερομένων.

§10Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Καίτοι ἡ ἀρχὴ τοῦ νὰ μὴ νυμφεύωνται οἱ χωροφύλακες εἶναι ὀρθή, νομίζω, ὅτι καὶ πάλιν κατ’ ἐπιείκειαν θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρισθοῦν οἱ μέχρι τοῦδε τελεσθέντες γάμοι τῶν χωροφυλάκων, διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅταν θὰ συζητηθῇ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἤδη ἑτοιμάζεται. Ἐπειδὴ δὲ ἡ προθεσμία τῆς παραμονῆς τῶν νυμφευθέντων χωροφυλάκων εἰς τὸ Σῶμα λήγει εἰς τὸ τέλος Ἰουνίου, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν καταστῇ δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἐνωρίτερον, δηλῶ, ὅτι θὰ παρατείνω τὴν προθεσμίαν ταύτην.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Σαράντης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Σαμαροποιῶν–Πεταλωτῶν Κοζάνης δι’ ἧς αἰτοῦνται ἀποζημίωσιν.

§12Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ τὴν τάξιν τῶν σαγματοποιῶν καὶ πεταλωτῶν. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του καὶ τὰ ἐπαγγέλματα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν ἀπὸ τὴν ἐπέκτασιν τῶν αὐτοκινήτων.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§14Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ κάποιαν πρόνοιαν διὰ τὰ ἐπαγγέλματα αὐτά, εἴτε διὰ βοηθήματος, εἴτε διὰ προσθέτου ὑποχρεώσεως εἰς τοὺς αὐτοκινητιστάς.

§15Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ αἴτημα τῶν ἀναφερομένων σαγματοποιῶν καὶ πεταλωτῶν, κ. συνάδελφοι, εἶναι συμπαθές. Καὶ ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ἄξιοι προστασίας. Μέχρι τῆς στιγμῆς ὅμως, δὲν ἐξεύρομεν τοὺς ἀναγκαίους πόρους, διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἐξ ἄλλου δὲν εἶναι μόνον οἱ σαγματοποιοί καὶ οἱ πεταλωταί, οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν ἐπαγγελματικῶς, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι, οἱ ὁποῖοι δικαίως προβάλλουν καὶ αὐτοὶ τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν. Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν θελήσῃ νὰ ἐγκρίνῃ τοιαύτας δαπάνας, ἡμεῖς μετὰ χαρᾶς θὰ ἀνταποκριθῶμεν τότε εἰς τὴν δικαίαν αὐτὴν παράκλησιν τῶν ἀναφερομένων.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας, σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν πολυπαθῆ τάξιν τῶν σεισμοπλήκτων, βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν Ἑλλάδος.

§17Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν βομβοπλήκτων καὶ πυροπαθῶν ἀπησχόλησε πολλάκις τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ κατέθετε σχετικὸν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐρρυθμίζετο τὸ θέμα τοῦτο κατὰ τρόπον, ὁπωσδήποτε ἱκανοποιητικόν. Ἐφ’ ὅσον μάλιστα, ὅπως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὡμολόγησεν εἰς προηγουμένην συζήτησιν, τὸ Κράτος εἰσπράττει τὰς ἐπανορθώσεις ἐκ Γερμανίας καὶ Ἰταλίας, δίκαιον εἶναι τὰ ποσὰ ταῦτα, νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν παθόντων ἐκ τοῦ πολέμου μετὰ τῶν χωρῶν τούτων, ἀφοῦ ἄλλως τε διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον καταβάλλονται. Αἱ ζημίαι, αἱ ἐπελθοῦσαι εἰς τὴν τάξιν τῶν βομβοπλήκτων καὶ πυροπαθῶν τῆς χώρας μας, κατὰ τὸ τελευταῖον παγκόσμιον πόλεμον εἶναι τεράστιαι, παρὰ δὲ τὰς προσπαθείας του τὸ Κράτος δὲν παρέσχεν εἰς αὐτὴν παρὰ ἀναξίαν λόγου βοήθειαν καὶ εἰς περιωρισμένον ἀριθμὸν παθόντων. Παρακαλοῦμεν, λοιπόν, τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, νὰ μᾶς πληροφορήσουν, ἐὰν θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ὑπόσχεσις τῆς Κυβερνήσεως περὶ καταθέσεως νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἀντιμετωπίζεται ὁριστικῶς τὸ ἀνωτέρω ζήτημα καὶ γενικῶς τί ἀποφάσεις ἔλαβεν ἐν προκειμένῳ ἢ καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν αἱ ἐπαγγελίαι τῆς Κυβερνήσεως θὰ μείνουν μόνον ὑποσχέσεις.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαυριδόγλου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς.

§19Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Κατὰ τὸ 1949 εἰς τὴν Χῖον ἔγιναν σεισμοί, οἱ ὁποῖοι κατέστρεψαν πολλὰ χωρία καὶ προεκάλεσαν ζημίας πολλῶν δισεκατομμυρίων. Ἔχουν παρέλθει 4 χρόνια ἀπὸ τότε καὶ ὑπάρχουν ἀκόμη ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ζοῦν εἰς καλύβας καὶ τσαντήρια. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀγαπητὸν Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, ὅπως φροντίσῃ διὰ τὴν ἐγγραφὴν γενναίων κονδυλίων πρὸς στέγασίν των, διότι ἡ διατήρησις τῆς καταστάσεως αὐτῆς ἀποτελεῖ ἀστέγους διὰ τὸ Κράτος. Σημειωτέον δὲ ὅτι ἐδημιουργήθησαν ἐν τῷ μεταξὺ καὶ νέοι ἄστεγοι λόγῳ μὴ ἐπισκευῆς τῶν σπιτιῶν των.

§20Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Ἐπανειλημένως μᾶς ἔχει ἀπασχολήσει τὸ θέμα κ. συνάδελφοι. Γνωρίζω τὴν ἔκτασιν τοῦ προβλήματος καὶ ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων θὰ φροντίσω νὰ τὸ τακτοποιήσω.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Χατζηνικολῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀμαρύνθου πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τῆς παροχῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἐκ τοῦ ἐργοστασίου Ἀλιβερίου τῆς Κοινότητος Ἀμαρύνθου.

§22Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε ἡ ἀναφορὰ τοῦ Προέδρου τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος εἶναι δικαία καὶ συνιστῶ ταύτην, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον ἀπομεμακρυσμέναι περιοχαὶ νὰ λάβουν ρεῦμα καὶ ν’ ἀποκλεισθῇ ἡ κοινότης αὐτή.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπακόλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§24Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐπανειλημμένως ἀπησχολήσαμε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν ὅτι διὰ τὰς κωμοπόλεις ποὺ θὰ εὑρίσκωνται εἰς ἀπόστασιν μέχρι 15 χιλιομέτρων ἀπὸ τὸ θερμοηλεκτρικὸν ἐργοστάσιον ἢ ἀπὸ τοὺς ὑποσταθμοὺς τοῦ ἐργοστασίου, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίζωμεν εἰς τὴν παροχὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ἡ Ἀμάρυνθος εὑρίσκεται ἐπὶ τῆς ζώνης αὐτῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν ὅτι εἶναι πρόωρον τὸ ζήτημα, διότι πρόκειται προσεχῶς νὰ δημιουργηθοῦν ὀργανισμοὶ διανομῆς βάσει τοῦ βασικοῦ νόμου περὶ τῆς ὑπηρεσίας ἐξηλεκτρισμοῦ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς διαφωτίσῃ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, νὰ μᾶς δώσῃ συγκεκριμένην ἀπάντησιν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§26Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει ἔλθει πολλάκις ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, οἱ βουλευταὶ ὅλων τῶν περιοχῶν τῆς Χώρας, οἱ ὁποῖοι γειτνιάζουν πρὸς τὰ ἐνεργειακὰ ἔργα τοῦ προγράμματος αὐτοῦ, πάντοτε ἐπιμένουν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι θὰ πρέπει νὰ δοθῇ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια πρὸς τὰς πασχούσας ἐπαρχίας, διότι πλέον ἔχει καταστῆ ἀξίωμα, ὅτι ἐὰν δὲν ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς ἐπαρχίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ ἡ ποθητὴ οἰκονομικὴ ἀνόρθωσις τοῦ τόπου. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν τὴν παράκλησιν καὶ τὴν σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, γνωρίζοντες τὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας ὅτι εἶναι θέμα πιστώσεων διὰ τὴν ἐπέκτασιν πρὸς τὰς ἐπαρχίας, καὶ πρὸς τὰ χωριὰ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἀλλὰ πρέπει νὰ γίνῃ πλέον πραγματικὴ προγραμματικὴ κατεύθυνσις τῆς Κυβερνήσεως ὅτι φέρ’ εἰπεῖν ἀπὸ τὸ Ἀλιβέριον ἐὰν πρόκειται τὸ σύνολον τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος νὰ τροφοδοτήσῃ καὶ πάλιν τὴν παμφάγον Πρωτεύουσαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων καὶ τῆς ἐπαρχίας θὰ παραμείνουν εἰς τὰ χωριά των, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιζήσουν ἄνευ μιᾶς στοιχειώδους βιομηχανικῆς καὶ βιοτεχνικῆς ἀναπτύξεως καὶ κυρίως ὅπως τῆς ἀναπτύξεως τῆς γεωργίας, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ διὰ τῆς ἐνεργείας εἰς τοὺς τόπους ποὺ χρειάζονται ἔργα ἀγροτικῶν βιομηχανιῶν. Γνωρίζομεν τὴν θέλησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας. Θέλομεν νὰ ἑνώσωμεν τὰς προσπαθείας μας καὶ νὰ συστήσωμεν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν φροντίδα ὥστε νὰ εὑρεθοῦν αἱ πιστώσεις διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἠλεκτρισμοῦ εἰς τὰς ἐπαρχίας.

§27Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπανειλημμένως ἔχει ἀπασχοληθῆ ἡ Βουλὴ μὲ τὸ θέμα αὐτὸ τῆς παροχῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον, πρὸς διαφόρους περιοχὰς τῆς χώρας. Ὅπως ἔλαβον καὶ ἄλλοτε τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω καὶ ὅπως βεβαίως, ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ ἀξιότιμος κ. Βογιατζῆς, ὡς μηχανικός, θὰ ἀντιλαμβάνεται ἴσως εὐκολώτερον ἀπὸ κάθε ἄλλον, τὸ θέμα εἶναι καθαρῶς οἰκονομικοτεχνικόν. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἄνευ τῆς ἀπαιτουμένης μελέτης καὶ χωρὶς νὰ εἶναι διαπιστωμένον, ὅτι οἰκονομικῶς δύναται νὰ βασταχθῇ τὸ βάρος, νὰ παρέχεται ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια πρὸς τὴν ἐπαρχίαν, πρὸς τὴν ὕπαιθρον, πρὸς τὰ χωριά. Βεβαίως, εἶναι δικαιολογημένον νὰ ζητῆται αὐτὴ ἡ ἔννοια, ἀλλ’ ἀπόστασις 12–15 χιλιομέτρων σημαίνει δαπάνην τῆς τάξεως τῶν δύο δισεκατομμυρίων καὶ, ἤδη, πολὺ πλέον.

§28Κ. ΜΠΑΚΟΛΑΣ. Διέρχεται ἡ γραμμὴ ἀπὸ τὸ χωριό.

§29Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Δὲν ἀρκεῖ νὰ διέρχεται, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὸ δίκτυον τῶν 150.000 βὸλτ νὰ βάλετε ἕνα σύρμα καὶ νὰ δώσετε ρεῦμα εἰς τὰ σπίτια, ἀλλὰ χρειάζεται πρῶτον ὑποσταθμός, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποβιβάσῃ τὴν τάσιν ἀπὸ 150.000 βὸλτ εἰς 15.000 βὸλτ καὶ δεύτερος ὑποσταθμὸς ὁ ὁποῖος θὰ ὑποβιβάσῃ τὰ 15.000 βὸλτ εἰς τὰ 220–380, τάσιν εἰς τὴν ὁποίαν χρησιμοποιεῖται τὸ ρεῦμα εἰς τὰς οἰκίας καὶ τὰς βιομηχανίας. Καὶ δὲν εἶναι μόνον ἡ ἀπόστασις ἀπὸ τοῦ πλησιεστέρου ὑποσταθμοῦ, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν διὰ τὴν παροχέτευσιν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ἐφ’ ὅσον βεβαίως θὰ ὑπάρχῃ περίσσεια. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως, εἰμὴ διὰ τῆς παραλλήλου ἀναπτύξεως καὶ τῆς καταναλώσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Θὰ αὐξήσῃ πρῶτον ἡ κατανάλωσις ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας τὰς πλησιέστερον κειμένας πρὸς τοὺς ὑποσταθμούς. Ἐκεῖθεν θὰ προσπορισθῇ ἡ Δ.Ε.Η. τὰ ἀπαιτούμενα κεφάλαια καὶ θὰ κατορθώσῃ ὀλίγον κατ’ ὀλίγον νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν παροχὴν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου. Εἰς πολλὰς περιπτώσεις εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ ἐκ τῆς μελέτης ὅ,τι συμφέρει καλλίτερον, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, νὰ δημιουργηθοῦν τοπικοὶ σταθμοὶ παροχῆς, μὲ μηχανὰς Ντῆζελ π. χ., παρὰ νὰ γίνῃ ἡ παροχέτευσις ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον. Τοῦτο εἶναι ἀντικείμενον μελέτης. Δὲν εἶναι λοιπόν, δυνατὸν νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι θὰ δοθῇ καὶ εἰς τὴν Ἀμάρυνθον ἡ ἐνέργεια ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον. Βεβαίως ἐλπίζομεν. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μὲ εἶχεν ἐρωτήσει καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐπὶ τῆς Παιδείας, ὁ κ. Καλλίας καὶ τοῦ ἀπήντησα δι’ ἐπιστολῆς μου, ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ περιορισμοῦ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον προεβλέπετο διὰ τὸν ἐξηλεκτρισμὸν τοῦ τόπου—ἀπὸ 220 ἑκατομμύρια δολλάρια περιωρίσθη εἰς 85 ἑκατομμύρια—ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ συνέφερε προκειμένου περὶ τῶν περιοχῶν Ἀμαρύνθου, Ἄνω Βάθειας καὶ Ἐρετρείας, θὰ συνέφερε νὰ γίνῃ ἡ παροχέτευσις ἀπὸ τὴν πρὸς Κύμην γραμμήν. Τοῦτο παρουσιάζεται, ὅτι θὰ ἐστοίχιζεν ὀλιγώτερον. Καὶ τέλος ὀφείλω, κ. Πρόεδρε νὰ ὑπενθυμίσω πόσον ἀνέκαθεν καὶ πόσον καὶ σήμερον εἶναι ζωηρὸν τὸ ἐνδιαφέρον μου διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν. Δὲν ἀρκεῖ διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν ἡ ἠλεκτροδότησις διὰ ρεύματος ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου. Ὑπάρχουν ἄλλοι τρόποι οἰκονομικώτεροι διὰ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ προστατευθῇ ἡ Ἑλληνικὴ ἐπαρχία.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων

εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς παρὰ τῷ Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως καὶ Συγκοινωνιῶν σχετικῶς μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος Ο.Τ.Ε.

§31Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπερώτησις τὴν ὁποίαν θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξω, στρέφεται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ εἰδικώτερον ἐναντίον τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰδικῶς ἁρμόδιος διὰ τὸ θέμα τοῦ Ο.Τ.Ε. Προσθέτω, ὅτι ἐκ τυπογραφικοῦ λάθους ἀναφέρεται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ὅτι ἡ ἐπερώτησις στρέφεται καὶ ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ, παρὰ τῷ Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ θέμα τῶν τηλεπικοινωνιῶν, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἀναμφισβητήτως ἕνα θέμα μέγα, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησεν ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, ἀλλὰ συνεκίνησε καὶ τὴν κοινὴν γνώμην εἰς τὴν χώραν μας εὐρύτατα. Ἐπανειλημένως τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει συζητηθῆ ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ τύπου, ἀπετέλεσε δὲ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις καὶ ἀντικείμενον συζητήσεως εἰς τὰς προηγουμένας Βουλάς. Πρέπει ὅμως νὰ σημειωθῇ ὅτι ὑπῆρξε δυσάρεστον τὸ γεγονός, τοῦτο, ὅτι οὐδέποτε ἔφθασεν ἐν τῷ συνόλῳ του ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι μέχρι σήμερον τὸ πρόβλημα τοῦ Ο.Τ.Ε. ἀντιμετωπίσθη συνήθως διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἀναγκαστικῶν Νόμων. Νομίζω, ὅτι, ἡ σημερινὴ ἐπερώτησις, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς θὰ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἀντιληφθῇ εἰδικώτερον τὸ θέμα αὐτό, νὰ ἐκτιμήσῃ τὴν σημασίαν του, θὰ δώσῃ δὲ τὴν εὐκαιρίαν καὶ εἰς ἡμᾶς, τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ δηλωθῇ, ὅτι ἡ ἐπερώτησις τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον ἐναντίον τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησεν εἰς τὸν Ο.Τ.Ε., οὐδαμοῦ ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν παραδέχομαι ὅτι ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει πρόβλημα Ο.Τ.Ε...—Ὁ Ο. Τ.Ε. ἱδρύθη ὅπως εἶναι γνωστόν, πρὸ 3½ ἐτῶν. Ἀπετέλεσεν ἕνα νέον Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος συνεστήθη διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα ἐπὶ τῶν θεμάτων τηλεπικοινωνίας, εἰς τὴν χώραν μας. Εἶναι κατὰ συνέπειαν ἕνας Ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος ἀριθμεῖ ζωὴν μόλις 3½ ἐτῶν. Καὶ διὰ τοῦτο εἶναι φυσικὸν διαρκῶς νὰ μελετᾶται τὸ θέμα τοῦτο, διότι ἀναμφισβητήτως μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου θὰ ἐμφανίζῃ ὡρισμένας φυσικὰς ἀδυναμίας αἱ ὁποῖαι θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, εὑρῆκεν ὑφιστάμενον τὸ θέμα τοῦ ΟΤΕ. Εὑρῆκε τὸ θέμα τῶν τηλεπικοινωνιῶν, τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ θὰ ἐξηγήσω ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ποίαν τακτικὴν ἠκολούθει εἰς τὴν ἀντιμετώπισίν του. Ἐλέγχομεν κ. συνάδελφοι τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τοῦ ΟΤΕ μέχρι σήμερον κάθε ἄλλο, παρὰ ἔδωσε λύσεις ἀντιθέτως δὲ διὰ σειρᾶς παρανόμων ἀποφάσεων, ἐπεδείνωσε τὴν κατάστασιν καὶ ἐδημιούργησε χάος καὶ σύγχυσιν. (Ψίθυροι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως). Ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ καθησυχάσω τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εὐκόλως συγκινοῦνται, ὅτι δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν, ὅτι δὲν θὰ πρέπει τὸ θέμα τοῦ Ο.Τ.Ε. νὰ ἀντιμετωπισθῇ σοβαρῶς καὶ νὰ ἀναζητηθῇ ὁ τρόπος διορθώσεως τῶν κακῶς κειμένων. Ἀλλὰ προτοῦ οἱ κ. συνάδελφοι, σπεύσουν νὰ διακόψουν, θὰ παρακαλέσω νὰ ἀκούσουν, ποία ὑπῆρξεν ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἠκολούθησε καὶ τὴν ὁποίαν ἐν προκειμένῳ ἐλέγχομεν. Πρῶτον πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, διότι βλέπω τοὺς κυρίους συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως, νὰ ἐπιδιώκουν νὰ θέσουν τὸ θέμα ἐξ ἀρχῆς ἐπὶ κομματικῶν βάσεων. Ὅτι τὸ καθεστὼς τοῦ Ο.Τ.Ε., δὲν ἦτο καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου.

§32Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφ. Συγκ.). Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ. συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως, νὰ ἀκούσουν μὲ ὅλην τὴν προσοχήν των, τὸν ἀγορητήν.

§33Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ Ο.Τ.Ε. ἐδημιουργήθη κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ βίου τῆς Βουλῆς τὸ 1946, ἀπὸ Κυβερνήσεις, εἰς τὰς ὁποίας τὴν πρώτην θέσιν κατεῖχε τὸ Λαϊκὸν κόμμα, καὶ εἰς τὰς ὁποίας ἀντιπροσωπεύοντο καὶ ἐπίλεκτα σήμερον μέλη τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Αἱ δύο Κυβερνήσεις, τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, αἱ ὁποῖαι διεδέχθησαν τὰς Κυβερνήσεις τῆς Βουλῆς, τῆς τετραετίας ἐκληρονόμησαν ἕνα καθεστώς, τὸ ὁποῖον οἱ ἴδιαι δὲν ἐδημιούργησαν. Ἡ διοίκησις τοῦ Ο.Τ.Ε., δὲν ὑπῆρξε ποτὲ δημιούργημα, τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου. Εἶναι μία διοίκησις, ἡ ὁποία ἐγκατεστάθη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν προκατόχων Κυβερνήσεων καὶ τὴν ὁποίαν αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου διετήρησαν κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος, καὶ ἁπλῶς ἔκαμον ὡρισμένας συμπληρώσεις. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναπτύξω ἐν συνεχείᾳ καὶ προτοῦ θίξω τὰ κύρια προβλήματα τοῦ Ο.Τ.Ε., τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀφ’ ἧς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἠκολούθησεν. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, εὐθὺς μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἀνέθεσαν εἰς ἕνα Ἐφέτην, τὸν κ. Κ. Ροζάκην, νὰ διεξαγάγῃ ἀνακρίσεις εἰς τὸν ΟΤΕ, καὶ καθώρισαν καὶ ὡρισμένα εἰδικώτερα θέματα ἐπὶ τῶν ὁποίων οὗτος θὰ εἶχε νὰ ἀναπτύξῃ τὴν δραστηριότητά του. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ποία ὑπῆρξεν εἰδικώτερον ἡ παραγγελία, ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὸν κ. Ροζάκην, ἐὰν κρίνωμεν ὅμως ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν, ἡ παραγγελία, ὑπῆρξεν εὐρυτάτη, διότι ὁ κ. Ροζάκης ἐπελήφθη ὅλων τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα συνδέονται ὁπωσδήποτε μὲ τὸν ΟΤΕ. Ἐν συνεχείᾳ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀντιμετώπιζεν ὡρισμένα προβλήματα τοῦ Ο.Τ.Ε. Τὸ σχέδιον νόμου, ἐγκατελήφθη συντόμως. Οὐδέποτε ἔφθασεν ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος, καθ’ ὅσον δὲ γνωρίζω, δὲν ἔφθασεν οὔτε κἄν ἐνώπιον τῆς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ κ. Ροζάκης, ὑπέβαλε τὴν ἔκθεσίν του, τὴν 30–3–53, ἡ ἔκθεσις ἐδημοσιεύθη τὴν 11ην Ἀπριλίου, δηλ. δύο ἡμέρας μετὰ τὴν ἀναγγελίαν τῆς ὑποτιμήσεως εἰς αὐτὴν δὲ ἐδόθη ἀπὸ τοῦ τύπου, εὐρεῖα δημοσιότης. Ἀμέσως μετὰ τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Ροζάκης, καὶ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν διεβίβασε πρὸς τὴν διοίκησιν τοῦ ΟΤΕ, ἀπεμακρύνθησαν καὶ ἐτέθησαν ἐκτὸς ὑπηρεσίας ὁ γενικὸς διευθυντὴς τοῦ ΟΤΕ καὶ ὡρισμένοι ἀπὸ τοὺς διευθυντάς, διὰ τοὺς ὁποίους ὁ κ. Ροζάκης εἶχε συστήσει, ὅτι πρέπει νὰ ἀπομακρυνθοῦν τῆς ὑπηρεσίας διὰ νὰ μὴ παρακωλύσουν τὸ ἔργον τῆς ἀνακρίσεως. Ὁ πρόεδρος τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ ΟΤΕ, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπίσης ὁ κ. Ροζάκης διατύπωσεν ὡρισμένας ἐμμέσους ἀλλὰ πάντως σαφεῖς κατηγορίας ὀλιγωρίας εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντός του, εἰδικώτερον αἱ κατηγορίαι ὅτι δὲν ἐπρόλαβεν ὡρισμένα ἀπὸ τὰ ἄτοπα τὰ ὁποῖα οὗτος διεπίστωσεν, ὑπέβαλε τὴν παραίτησίν του. Ἔτσι δὲν ὑπῆρχε πρόεδρος τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ ΟΤΕ, ἀλλὰ τὸ διοικητικὸν συμβούλιον, ἐλειτούργει ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ ἀντιπροέδρου, ὁ ὁποῖος ἐν προκειμένῳ ἐξετέλεσεν ἐπί τι διάστημα χρέη προέδρου. Μέχρις ἐδῶ κ. συνάδελφοι, τὰ πράγματα βαίνουν κἄπως ὁμαλῶς, ἀλλ’ ἡ ἐξέλιξις ἡ ὁποία ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ σημειοῦται, εἶναι τοὐλάχιστον περίεργος, καὶ θὰ ἀναμένωμεν νὰ ἀκούσωμεν τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑφυπουργόν, διὰ νὰ ἐννοήσωμεν ἀπὸ ποῖον ἐλατήριον ὠθήθη εἰς τὰς περαιτέρω ἐνεργείας του. Κύριοι συνάδελφοι, περὶ τοῦ ΟΤΕ, προβλέπουν οἱ κείμενοι νόμοι. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ σύνθεσις τοῦ διοικητικοῦ Συμβουλίου ὁρίζεται ἀπὸ τὸν νόμον. Εἶναι δὲ γνωσταὶ καὶ αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου. Μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ γενικοῦ Διοικητοῦ ἀπὸ τὴν θέσιν του, δυνάμει τῆς ἐκθέσεως τοῦ Ἐφέτου κ. Ροζάκη, ἀναμφισβητήτως προέκυψε θέμα ἀναπληρώσεώς του, ἀνέκυψε θέμα διορισμοῦ ἀναπληρωτοῦ γενικοῦ Διευθυντοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξετέλει τὰ καθήκοντά του, μέχρις ὅτου θὰ ἐλύετο ὁριστικῶς τὸ ζήτημα. Ἡ ἐκλογὴ αὕτη ἦτο ἀποκλειστικὴ ἁρμοδιότης τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου, κατὰ τὸν Νόμον. Παρὰ ταῦτα βλέπομεν τὸ περίεργον φαινόμενον. Τὸν κ. Ὑφυπουργόν, ἢ μᾶλλον τὴν Κυβέρνησιν διὰ πράξεως τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου, ἡ ὁποία εἶναι σαφῶς παράνομος νὰ προβαίνῃ εἰς τὸν διορισμὸν ἀναπληρωματικοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Δὲν θὰ ἀναφέρω, κύριοι συνάδελφοι, καθ’ ὅλην τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος ὀνόματα, διότι ἐπιθυμῶ ἡ συζήτησις νὰ μὴ λάβῃ προσωπικὸν τόνον. Περιορίζομαι εἰς μίαν ἁπλῆν ἐξιστόρησιν τῶν γεγονότων. Τὸ γεγονός, ὅτι διωρίσθη διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὁ ἀναπληρωτὴς Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ ΟΤΕ, συνιστᾷ ἤδη, κύριοι συνάδελφοι, μίαν παρανομίαν. Πέραν ὅμως αὐτοῦ ὑπῆρχε, δυστυχῶς, διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ἐπιλογὴ τοῦ προσώπου, τὸ ὁποῖον ἐτοποθέτησεν εἰς τὴν θέσιν τοῦ ἀναπληρωτοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, ἀπολύτως ἀτυχής. Ἤρχισεν ἀμέσως ἡ ἀντίδρασις ἀπὸ τὸ ἴδιον Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἀρχικῶς, εἷς τῶν συμβούλων, ὁ ὁποῖος συμπίπτει νὰ συνδέεται καὶ διὰ στενωτάτου συγγενικοῦ δεσμοῦ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, παρῃτήθη ἀπὸ τῆς θέσεως τοῦ συμβούλου, διότι δὲν ἠνείχετο νὰ ὑποκατασταθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰ καθήκοντα τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ διότι πιθανώτατα δὲν ἐδέχετο καὶ τὴν ἐκλογὴν τοῦ προσώπου, τὸ ὁποῖον ἐτοποθετήθη εἰς τὴν θέσιν τοῦ ἀναπληρωτοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Ἡ παραίτησις, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπάγου ἀδελφοῦ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, οὐδαμῶς συνεκίνησεν, οὐδὲ συνεκράτησε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ὁδόν, τὴν ὁποίαν εἶχε λάβει. Ἐπηκολούθησαν ἀμέσως, ἐν συνεχείᾳ, αἱ παραιτήσεις τῶν τεσσάρων μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΟΤΕ, τὰ ὁποῖα μάλιστα ἦσαν, ὅλοι ἀνώτεροι κρατικοὶ λειτουργοί, ἄνθρωποι καθ’ ὅλα σεβαστοί, κατέχοντες ἀνώτερα κρατικὰ ἀξιώματα καὶ μετέχοντες εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΟΤΕ, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά των ταύτην. Δὲν ἀναφέρω τὰ ὀνόματα, ἠμπορῶ ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι πρόκειται περὶ Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, περὶ νομικοῦ συμβούλου τοῦ Κράτους, περὶ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ περὶ ταξιάρχου τοῦ στρατοῦ ἐν ἐνεργείᾳ. Οἱ τέσσαρες αὐτοὶ κύριοι, μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, δὲν ἐδέχθησαν τὴν ἀπροκάλυπτον καὶ παράνομον παρέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ ἔργα τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ παρῃτήθησαν ὁμαδικῶς. Τὸ ἀποτέλεσμα, κύριοι συνάδελφοι, ἦτο, ὅτι δὲν ὑπῆρχε πλέον σύνθεσις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, καὶ ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τοὐλάχιστον, ἐκείνην τὴν στιγμὴν νὰ σταματήσῃ τὴν ὁδὸν τῆς παρανομίας καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὰ νόμιμα καὶ ἐὰν ἐνόμιζεν, ὅτι οἱ κείμενοι νόμοι δὲν τὴν ἐκάλυπτον, νὰ φέρῃ τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ ζητήσῃ νομοθετικὴν ρύθμισιν αὐτοῦ. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις ἐπροχώρησεν εἰς τὴν παρανομίαν, καὶ διὰ πράξεως ἄλλης, τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπεδέχθη τὴν παραίτησιν τῶν ἕξ συμβούλων καὶ ἐπροχώρησεν εἰς τὴν ἀνασύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τὴν ἱστορίαν, κύριοι συνάδελφοι, προσθέτω ἀκόμη, ὅτι ἐναντίον τοῦ προσώπου, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ΟΤΕ, ὡς ἀναπληρωτὴς Γενικοῦ Διευθυντοῦ, διὰ τὸν ὁποῖον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον εἶχεν ἤδη ἐκφράσει γνώμην—διότι ὅταν τὸν ἔκρινε διὰ τὴν θέσιν τοῦ διευθυντοῦ ἐκμεταλλεύσεως δὲν τὸν ἐθεώρησεν κατάλληλον—λέγω, ἐναντίον τοῦ προσώπου αὐτοῦ, διετυπώθη σαφεστάτη κατηγορία, ἡ ὁποία εἶδε τὸ φῶς ἀπὸ τῶν στηλῶν ἐφημερίδος τῶν Ἀθηνῶν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐμφανίζεται τὸ πρόσωπον τοῦτο, ὡς ἔνοχον βαρείας ἠθικῆς παραβάσεως, ὡς παραβάτης πάσης ἐννοίας ὑπηρεσιακοῦ καθήκοντος καὶ ἠθικῆς τάξεως.

§34Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε ἐκκρεμεῖ ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ δικαστήριον.

§35Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ φράσις δὲν εἶναι ἰδική μου, εἶναι φράσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, εἶναι φράσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ παρὰ τῷ Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κύριος, ὁ ὁποῖος εἶχε διορισθῆ εἰς τὴν θέσιν τοῦ ἀναπληρωτοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, ὑπεχρεώθη νὰ παραιτηθῇ τῆς θέσεώς του καὶ νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν, ἡ ὁποία ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων. Δὲν προεξοφλῶ, κύριοι συνάδελφοι, τίποτε, οὔτε θέλω νὰ εἴπω ποία θὰ εἶναι ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου, καίτοι προσωπικῶς δύναμαι νὰ ἔχω μίαν γνώμην. Τὸ γεγονὸς καὶ μόνον, ὅτι ἠναγκάσθη οὗτος ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας ἀφ’ ἧς εἶδεν τὸ φῶς τὸ δημοσίευμα νὰ παραιτηθῇ καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ὑπεχρεώθη ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τὸν ἐτοποθέτησεν εἰς τὴν θέσιν αὐτήν, νὰ τοῦ ὑποδείξῃ τὴν παραίτησιν σημαίνει, ὅτι ἀσφαλῶς κάτι συμβαίνει εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Κάθε Κυβέρνησις καὶ κάθε Ὑπουργὸς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστῇ ἕνα ἀτύχημα, εἶναι δυνατὸν νὰ διαπράξῃ ἕνα λάθος, ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὸ ἀτύχημα ὑπῆρξεν ἡ κορωνὶς σειρᾶς παρανομιῶν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ προχωρήσω περισσότερον εἰς τὴν ἱστορικήν, τρόπον τινά, ἀναδρομὴν τῶν ἐνεργειῶν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως ἀμέσως, ἐν συνεχείᾳ, νὰ ἔλθω εἰς τὸ ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξετάσω κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου, εἰς τὸ θέμα τῆς ἐκθέσεως τοῦ ἐφέτου κ. Ροζάκη. Ὁ κ. Ροζάκης ἐνετάλη ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ διεξαγάγῃ ἀνάκρισιν εἰς τὸν ΟΤΕ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἤδη ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων ἠκολουθήθη αὐτὴ ἡ τακτικὴ ἡ ὁποία, τελευταίως, βλέπω, λαμβάνει διαρκῶς καὶ μεγαλειτέραν εὐρύτητα καὶ ἔκτασιν δηλαδή, νὰ ἀναθέτωμεν εἰς ὡρισμένους ἀνωτάτους δικαστικοὺς λειτουργοὺς τὴν ἐντολὴν νὰ διεξαγάγουν ἀνακρίσεις καὶ νὰ κάνουν ἐρεύνας ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν δραστηριότητα Ὑπουργείων ἢ ἄλλων Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου ἢ Κοινῆς Ὠφελείας, ὅπως εἶναι ὁ ΟΤΕ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ δυσκολευθῶ καθόλου εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ ἀναπτύξω μίαν καθαρῶς προσωπικὴν ἄποψιν, ἡ ὁποία δὲν ἠξεύρω ἐὰν θὰ εὕρῃ σύμφωνον ὴν πλειοψηφίαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀλλὰ ἓν πάσῃ περιπτώσει, δι’ ἐμέ, τοὐλάχιστον, ἀποτελεῖ συνείδησιν. Νομίζω, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτή, τὴν ὁποίαν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐπεξέτεινεν εὐρύτατα, ἀλλὰ τὴν ὁποίαν καὶ αἱ ἰδικαί μας Κυβερνήσεις προηγουμένως εἶχον ἐγκαινιάσει, νὰ καλοῦμεν ἕναν ἀνώτερον δικαστικὸν λειτουργὸν καὶ νὰ τοῦ ἀναθέτωμεν ἐν λευκῷ, νὰ ἐξετάσῃ τί συμβαίνει εἰς ἕνα Ὑπουργεῖον, ἢ εἰς μίαν Ὑπηρεσίαν, δὲν εἶναι οὔτε πολιτικῶς σκόπιμον, ἀλλὰ οὔτε, καὶ συνταγματικῶς ἐπιτρεπτή. Ἡ δικαστικὴ λειτουργία εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι μία λειτουργία σαφῶς διακεκριμένη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλωμεν τοὺς ἀνωτάτους δικαστικοὺς λειτουργοὺς εἰς διοικητικοὺς Ἐπιθεωρητάς, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποβάλουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀναφορὰς καὶ ἐκθέσεις ἐπὶ τῆς δραστηριότητος μιᾶς ὑπηρεσίας, ἑνὸς Ὀργανισμοῦ ἢ ἑνὸς Ὑπουργείου. Ὁ δικαστικός, ὁ ὁποῖος θὰ ἐνταλθῇ μὲ τὴν διεξαγωγὴν ἀνακρίσεων, ὀφείλει νὰ ἔχῃ πάντοτε ἀπολύτως σαφῆ καὶ συγκεκριμένην ἐντολήν, θὰ πρέπει δέ, πάντοτε, νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ διεξαγάγῃ ἔρευναν μέχρι τοῦ σημείου κατὰ τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ὑπόνοια ποινικῆς εὐθύνης. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας δικαστικὸς λειτουργός, διότι ἄλλως παραβιάζομεν τὴν ἀρχὴν τοῦ χωρισμοῦ τῶν ἐξουσιῶν τὴν ὁποίαν, ὡς γνωστόν, καθιερώνει τὸ Σύνταγμα, νὰ ἐξουσιοδοτῆται νὰ ἐρευνήσῃ, ἐὰν μία ὑπηρεσία καλῶς ἢ κακῶς ἐλειτούργησε καὶ ποῖα εἶναι τυχὸν τὰ τρωτά της. Προτοῦ ἀναπτύξω αὐτὴν τὴν γενικὴν παρατήρησιν, θὰ σᾶς εἴπω συγκεκριμένως τί συνέβη εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν μὲ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Ροζάκη. Ὁ κ. Ροζάκης, δὲν γνωρίζω ποίαν ἀκριβῶς ἐντολὴν εἶχεν, ἔχω ὅμως μπροστά μου ἀντίγραφον τῆς ἐκθέσεως τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν...

§36Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκ.). Τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνα εἰς τὸν κ. συνάδελφον ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, συνίσταται ἀπὸ ἀπόψεως περιεχομένου εἰς τοῦτο. Νὰ ἐλέγξῃ τὸ κεφάλαιον τῶν τηλεφωνικῶν συνδέσεων, τὰς συμβάσεις καὶ πᾶν σχετικὸν μὲ τὰ δύο αὐτὰ θέματα. Συνεπῶς ἦτο προσδιωρισμένη καὶ σαφὴς ἡ ἐντολή.

§37Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὴν παρατήρησίν σας. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὅμως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἠδυνάμην ἄλλως νὰ διασπιτώσω, ὅτι δηλαδὴ ὁ κ. Ροζάκης σαφῶς ὑπερέβαλεν τὴν ἐντολὴν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ πρῶτον σημεῖον τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ τονίσω, εὑρισκόμεθα ἐνώπιον τοῦ περιέργου φαινομένου, νὰ ὑποβάλλεται μία ἔκθεσις καὶ νὰ δίδεται εἰς αὐτὴν εὐρυτάτη δημοσιότης, χωρὶς ἡ ἔκθεσις νὰ ἔχῃ ὁλοκληρωθῇ. Βεβαίως, ὁ κ. Ροζάκης ἐν τῇ προόδῳ τῆς ἐρεύνης του θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπευθυνθῇ δι’ ἐγγράφου πρὸς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ἀπομάκρυνσιν ὡρισμένων ἀπὸ τοὺς ἀνωτάτους λειτουργοὺς τοῦ ΟΤΕ, ἐὰν ἐνόμιζεν, ὅτι ἡ παρουσία των εἰς τὰς θέσεις των ἠμπόδιζε τὸ ἔργον του. Ἀλλὰ θὰ ὤφειλε νὰ ἀπευθύνῃ ἕνα ἔγγραφον, νὰ αἰτιολογῇ τὴν αἴτησιν καὶ νὰ μὴ ὑποβάλῃ ἔκθεσιν ἐὰν δὲν ἐπερατοῦτο ἡ ἀνάκρισις. Εὑρισκόμεθα, δηλαδή, ἐνώπιον μιᾶς ἀτελοῦς, μιᾶς πλημμελοῦς ἐκθέσεως, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ ὑπονοίας, χωρὶς νὰ ἀποβλέπῃ εἰς ὁριστικὰ πορίσματα. Πόρισμα σαφὲς ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν δὲν ἐξάγεται, διότι ἀναμένεται ἡ συμπλήρωσίς της. Καὶ εὑρισκόμεθα ἐνώπιον τοῦ φαινομένου, τὸ ὁποῖον ἐγὼ δὲν παραδέχομαι καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἐλέγχω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, εἰς τὴν ἔκθεσιν νὰ δίδεται εὐρυτάτη καὶ ἀσυνήθης δημοσιότης. Ἀναμφισβητήτως, ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔδωσε τὴν εὐρυτάτην δημοσιότητα εἰς τὴν ἔκθεσιν εἶχε τοὺς σκοπούς, εἰς τοὺς ὁποίους ἐγώ, αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν θὰ ὑπεισέλθω, μοῦ εἶναι ὅμως ἀδύνατον νὰ ἀποδεχθῶ αὐτὴν τὴν τακτικὴν τῆς δημιουργίας θορύβου, τῆς καλλιεργείας ἀνησυχίας εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, διὰ τὴν προπαρασκευὴν κλίματος τὸ ὁποῖον διευκολύνει ἄλλας κυβερνητικὰς ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν. Σταματῶ εἰς τὴν παρέκβασιν καὶ προχωρῶ εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ θέματος τῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. Ροζάκη. Εἶπον, ὅτι δὲν ἀποδέχομαι τὸ γεγονός, ὅτι δικαστικός, ὁ ὁποῖος διεξαγάγει ἀνάκρισιν, εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ ἀπεριορίστους, πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις καὶ πέραν τῆς ἐντολῆς τὴν ὁποίαν ἔλαβεν, ἐρεύνας. Ὁ κ. Ροζάκης εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὡς δύναμαι νὰ διαπιστώσω ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν, παρὰ τὴν ρητὴν ἐντολήν, τὴν ὁποίαν τοῦ ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν.

§38Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκ.). Εὐρυτάτην.

§39Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπροχώρησεν εἰς ἔρευναν ὡρισμένων θεμάτων, τὰ ὁποῖα οὔτε ἐντολὴν εἶχεν ἀλλὰ καὶ οὔτε ἦτο ἁρμόδιος διὰ νὰ ἐρωτήσῃ καὶ νὰ κρίνῃ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀνωτάτη ἀρχή, τὸ ἀνώτατον ὄργανον τοῦ Ο.Τ.Ε., εἶναι τὸ Διοικητικόν του Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ δώδεκα καθ’ ὅλα ἀξιολόγους καὶ εἰδικοὺς ἀνθρώπους. Καὶ ἔρχεται σήμερον κάποιος Ἐφέτης ἢ Ἀρεοπαγίτης, ὁ ὁποῖος κρίνει ὁλόκληρον τὴν πολιτείαν τῶν δώδεκα ἀνθρώπων τοῦ Δ.Σ. τοῦ ΟΤΕ καὶ δὲν τὴν κρίνει, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ παραπτώματος, διότι εἰς περίπτωσιν παραπτώματος ὁ δικαστικὸς ἐκ καθήκοντος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐλέγξῃ, ἀλλὰ κρίνει τὴν πολιτείαν των ὡς διοικητικῶν ὀργάνων. Καὶ ἐρευνᾷ πλείονα, καὶ ὅλων τῶν εἰδῶν, θέματα, ἀρχίζοντας ἀπὸ θέματα προσωπικοῦ, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ ποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ καλυτέρα πολιτικὴ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ καὶ διὰ νὰ ἐλέγξῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, διατὶ ἔκαμε μίαν θέσιν διευθυντοῦ παρὰ τῷ γενικῷ διευθυντῇ ἡ ὁποία δὲν ἐχρειάζετο, διὰ νὰ φθάσῃ, ἐν συνεχείᾳ, νὰ συμπεράνῃ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν εἶναι καταπληκτικόν, ὅτι ὁ ΟΤΕ δὲν εἶναι οἰκονομικῶς βιώσιμος. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸς Θεοῦ, κάπου πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ ὑπόθεσις αὐτή. Ἡ προσπάθεια νὰ λυθοῦν τὰ θέματα διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς εἶναι ἐπικίνδυνος, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ χαμηλώνωμεν τὸ ἐπίπεδον τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν προβλημάτων, διότι, ἀναμφισβητήτως, πέραν ἑνὸς ἐφέτου, ἢ ἑνὸς ἀρεοπαγίτου, ὑπάρχουν εἰς τὸν τόπον μας πλεῖστοι ἄλλοι ἁρμοδιότεροι ὑπηρεσιακοὶ παράγοντες, ὑπάρχει εἰς τὸ τέλος ἡ ἁρμοδία Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἁρμόδιαι νὰ κρίνουν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ μοιραίως, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβωμεν, θὰ παρασύρωμεν τοὺς ἐκπροσώπους τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας εἰς ἔργα ἀλλότρια, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ κινδυνεύσῃ νὰ χάσῃ ἡ δικαστικὴ ἐξουσία τὴν σημερινὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔχει, τὴν θέσιν τῶν λειτουργῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται μακρὰν ἀπὸ τὰς ἀντιθέσεις ἄλλων παραγόντων καὶ οἱ ὁποῖοι, ὡς ἐκ τούτου εἰς τὰ θέματα τῆς ἁρμοδιότητός των, πρέπει νὰ ἔχουν δικαίαν καὶ ἀπροκατάληπτον γνώμην.

§40ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶχε προσωπικὰ ὁ κ. Ροζάκης;

§41Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, προσωπικὰ δὲν νομίζω ὅτι εἶχε. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν ἐξήντλησεν ὅλας τὰς δυνατότητας. Εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος, ὅτι ἔκαμε τὸ ἔργον του μὲ πλήρη εὐσυνειδησίαν καὶ ὅτι ἀφιέρωσεν ὅλας τὰς πνευματικάς του δυνάμεις, διὰ νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν του. Ἀλλὰ ἐρωτῶ: ἦτο τῆς ἁρμοδιότητός του, νὰ ἀποφανθῇ ἐὰν ὁ ΟΤΕ εἶναι ἢ ὄχι οἰκονομικῶς βιώσιμος; Καὶ πρέπει αἱ Κυβερνήσεις νὰ προτιμοῦν εἰς τὸ νὰ λύουν διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς εὐκολίας ὅλα τὰ θέματα, μὲ ἕναν Ἐφέτην, ἢ Ἀρεοπαγίτην, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ ἀναθέτουν μίαν ἀνάκρισιν διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐπικαλεσθοῦν «τὸ εἶπεν ὁ κ. Ἐφέτης». Αὐτὴν τὴν πολιτικὴν πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν, ἐπὶ τῶν μεγάλων θεμάτων; Τότε διατὶ ὑπάρχουν ἁρμόδιοι ὑπηρεσιακοὶ παράγοντες; Διατὶ ὑπάρχει Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία; Δὲν θὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ροζάκης, ποία εἶναι ἡ ὀρθὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ προβλήματος τοῦ ΟΤΕ, οὔτε εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ μᾶς ἀποφανθῇ, ἐὰν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἐπιτυχῶς ἤσκησε τὰ καθήκοντά του. Ἐὰν ἀνακαλύψῃ ἀτασθαλίας, νὰ τὰς σημειώσῃ, διὰ νὰ πάῃ ἡ ὑπόθεσις εἰς τὰ δικαστήρια καὶ τὰ δικαστήρια νὰ κρίνουν. Ἐκεῖ ὅμως ἐξαντλεῖται τὸ ἔργον του. Νομίζω, ὅτι ἐτελείωσα τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Ροζάκη. Ἐκεῖνο ποὺ ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν ἔπρεπε νὰ δώσῃ εἰς τὴν δημοσιότητα τὴν ἔκθεσιν καὶ ἡ ὁποία ἐφρόντισε νὰ συντηρῇ τὸν θόρυβον, ὁ ὁποῖος ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐκθέσεως ἐδημιουργήθη εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ἀναμφισβητήτως, δὲν ἠκολούθησεν τὴν ὀρθὴν τακτικήν. Τὸ γεγονὸς παραμένει, ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐνῷ εὑρίσκεται ἀπὸ ἑξαμήνου εἰς τὴν ἐξουσίαν δὲν ἔφερε νόμον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖα τὰ τρωτὰ τοῦ ΟΤΕ καὶ πῶς πρέπει νὰ διορθωθοῦν. Πρώτη διαπίστωσις. Τὸ γεγονός, ὅτι ἐπροχώρησαν εἰς σειρὰν παρανόμων ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, παρὰ τὴν διακήρυξιν, τὴν πανηγυρικὴν ἐπαγγελίαν, ὅτι αὐτοὶ δὲν πρόκειται νὰ κάμουν ὅτι ἔκαμεν «ἡ φαυλοκρατία» νὰ βγάλουν, δηλαδή, ἀποφάσεις Ὑπουργικῶν Συμβουλίων, αἱ ὁποῖαι νὰ ἔχουν ἰσχὺν νόμου, ἀποτελεῖ τὴν δευτέραν διαπίστωσιν. Τὸ γεγονὸς τέλος, ὅτι σπεύδει νὰ δώσῃ εὐρυτάτην δημοσιότητα εἰς μίαν ἔκθεσιν ἀνωτάτου δικαστικοῦ, ὁ ὁποῖος, ἀναμφισβητήτως, ἐξέφυγε τῆς ἐντολῆς, τὴν ὁποίαν εἶχε διὰ νὰ δημιουργήσῃ θόρυβον, ἀποτελεῖ τὴν τρίτην διαπίστωσιν. Ὅλα δὲ αὐτὰ ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς χείριστον δρόμον, εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ. Ἤρχισα τὴν ἀποψινὴν ἀγόρευσιν, μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι ἐγώ, προσωπικῶς, παραδέχομαι, ὅτι ὑπάρχει θέμα Ο.Τ.Ε Ἀναμφισβητήτως τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα. Ὁ Ο.Τ.Ε. εἶναι ὀργανισμὸς νέος ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἔχει ἕνα μεγάλο ἔργο νὰ ἐπιτελέσῃ· ὑποχρέωσις δὲ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων καὶ ὅλων τῶν Βουλῶν εἶναι νὰ μελετοῦν ἑκάστοτε τὰς ἀναγκαίας μεταβολὰς καὶ συμπληρώσεις τῆς σχετικῆς νομοθεσίας. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπωφεληθῶ τῆς συναφείας τῆς σημερινῆς συζητήσεως διὰ νὰ ἀναπτύξω εἰς ὀλίγας γραμμὰς πῶς ἔχει τὸ θέμα τοῦ ΟΤΕ, πρὸς πληρεστέραν κατατόπισιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ κρίνω βάσει αὐτῶν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις μέχρις σήμερον ἔλαβε καὶ τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητήτως, ἐχειροτέρευσαν τὴν κατάστασιν καὶ ἐδημιούργησαν σύγχισιν, χωρὶς νὰ δίδουν λύσεις. Κύριοι συνάδελφοι, μία ἀπὸ τὰς πρώτας δυσκολίας τὰς ὁποίας ὁ Ο.Τ.Ε. ἀντιμετώπισεν ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν τῆς δημιουργίας του, ἦτο τὸ θέμα τοῦ προσωπικοῦ. Ὁ ΟΤΕ συνεστήθη ἀπὸ συγχώνευσιν τῆς παλαιᾶς τηλεφωνικῆς ἑταιρείας (τῆς ΑΕΤΕ) καὶ ἀπὸ ἕνα μέρος τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ τότε Ὑπουργείου ΤΤΤ, ὑπάλληλοι τοῦ ὁποίου μετετάγησαν εἰς τὸν ΟΤΕ. Τὸ μεγαλύτερον μέρος ἦσαν τέως ὑπάλληλοι τοῦ δημοσίου καὶ τὸ σημαντικῶς μικρότερον ἦσαν τέως ὑπάλληλοι τῆς τηλεφωνικῆς ἑταιρείας. Διαπιστοῦται, συνεπῶς, τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχουν ὑπάλληλοι διαφορετικῆς προελεύσεως, οἱ ὁποῖοι εἶχον διάφορον μισθοδοσίαν, διαφορετικὴν βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν καὶ ἦτο ἐξαιρετικὰ δυσχερές, τὰς δύο αὐτὰς κατηγορίας ὑπαλλήλων, νὰ τὰς συγχωνεύσητε εἰς μίαν. Αὐτὸ ὑπῆρξεν ἐξ ἀρχῆς ἕνα ἀπὸ τὰ βασικώτερα προβλήματα, τὰ ὁποῖα εἶχεν ὁ ΟΤΕ καὶ αἱ κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεις ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσουν. Ἦτο ἕνα πρόβλημα, τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον δὲν ἐλύθη καὶ τὸ ὁποῖον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐκληρονόμησε. Τὸ πρόβλημα ἦτο ὥριμον διὰ νὰ λυθῇ, διὰ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ κανονισμοῦ τοῦ ΟΤΕ καὶ τῆς ἐντάξεως ἡ ὁποία εἶχε γίνει ἀλλὰ δυστυχῶς αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις προσεβλήθησαν καὶ ἠκυρώθησαν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ τὸ θέμα ἔμεινεν ἀνοικτόν. Ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ, ἦτο τὸ ἑξῆς: Ἔχομεν εἰς τὸν ΟΤΕ προσωπικὸν διαφόρου προελεύσεως, τὸ ὁποῖον εἰς μερικὰς περιπτώσεις ἔχει διαφορετικὸν μισθολόγιον παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχει τὸν αὐτὸν βαθμόν. Μὲ αὐτὸ τὸ καθεστὼς τῶν διαφόρων μισθολογίων, δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε προϋπολογισμὸν τοῦ ΟΤΕ νὰ κάμωμεν, οὔτε τὸ θέμα τοῦ προσωπικοῦ ὀρθῶς νὰ ἀντιμετωπίσωμεν. Διὰ τοῦτο, τὸ πρῶτον πρόβλημα, εἶναι τὸ πρόβλημα τοῦ προσωπικοῦ καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε κάπως διεξοδικώτερον νὰ ἀπασχοληθῶ. Ὑπάρχει, ἴσως, ἡ ἀντίληψις, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ, εἶναι εὐνοούμενοι ὑπάλληλοι. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς παράσχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ ἀντίληψις αὐτὴ δὲν εἶναι ἀκριβής. Εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ΟΤΕ ἐδόθησαν ἐλάχισται αὐξήσεις, ἐδόθησαν μικρότεραι αὐξήσεις, ἀπὸ ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἁρμόδιαι ἐπιτροπαί, αἱ ὁποῖαι συνεστήθησαν εἰς τὸ παρελθόν, εἶχον ὑποδείξει. Ἴσως, ὅσοι ἐκ τῶν κ. συναδέλφων ἔτυχε νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ θέμα αὐτό, γνωρίζουν, ὅτι ἤδη ἀπὸ τοῦ 1951, ἐπὶ Κυβερνήσεως Δημοκρατικοῦ Κέντρου, συνεστήθη μία Ἐπιτροπή, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον κρατικοὶ λειτουργοὶ καὶ ἐκπρόσωποι τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ἡ ὁποία ἐξήτασε τὸ θέμα τοῦ μισθολογίου τοῦ ΟΤΕ καὶ ἐπρότεινεν αὐξήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀκόμη καὶ σήμερον, τὴν στιγμὴν ποὺ συζητοῦμεν, δὲν ἐδόθησαν. Ἐπιπροσθέτως, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ προσωπικὸν τοῦ ΟΤΕ ἀντιμετωπίζει καὶ ἕνα ἄλλο θέμα. Διότι παρουσιάζεται τὸ περίεργον φαινόμενον, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι μετετάγησαν εἰς τὸν ΟΤΕ, ἐνῷ δὲν ἔχουν κανένα πλεονέκτημα, διότι ὁ ΟΤΕ δὲν ἔχει σημαντικῶς μεγαλύτερον μισθολόγιον, ἀπ’ ὅτι πληρώνονται οἱ ἄλλοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἀντιθέτως νὰ μὴ ἔχουν καὶ τὰ ἄλλα πλεονεκτήματα τὰ ὁποῖα οἱ ἄλλοι δημόσιοι ὑπάλληλοι ἀπολαμβάνουν. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν εἰς τὸ γεγονός, ὅτι τὸ συνταξιοδοτικὸν πρόβλημα τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ εἶναι πάντοτε ἀνοικτόν. Δηλαδή, οἱ κρατικοὶ λειτουργοί, οἱ ὁποῖοι μετετάγησαν εἰς τὸν ΟΤΕ καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑπηρεσίαν 30–35 ἐτῶν καὶ οἱ ὁποῖοι ἀπομακρύνονται τῆς ὑπηρεσίας, φεύγουν χωρὶς τὸ ζήτημα τῆς συνταξιοδοτήσεώς των νὰ ἔχῃ ρυθμισθῆ. Καὶ τοῦτο ἀποκτᾷ πολὺ μεγαλυτέραν σημασίαν σήμερον, ὁπότε συζητεῖται ἡ σκέψις νὰ ἀπομακρυνθοῦν ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμπληρώσει ὡρισμένα χρόνια ὑπηρεσίας, ὁπότε θὰ σημειωθῇ ἀθρόα ἀπομάκρυνσις ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ. Οὕτως ἔχει τὸ θέμα τοῦ προσωπικοῦ. Δεύτερον μεγάλο θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ μὲ ὀλίγας λέξεις εἶναι τὸ θέμα, ἐὰν ὁ ΟΤΕ ἀνταπεκρίθη ἢ ὄχι εἰς τὸν προορισμόν του. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, θὰ κάμω μίαν παρέκβασιν. Ὁ Ἑλληνικὸς τύπος χρόνια τώρα, ἀσχολεῖται πάντοτε μὲ τὸν ΟΤΕ, μόνον ὁσάκις πρόκειται νὰ κριθῇ, ἐὰν ἔγινεν, ἢ δὲν ἔγινε καλὰ ἡ κατανομὴ τῶν αὐτομάτων τηλεφώνων εἰς τὴν Ἀθήνα, Πειραιᾶ ἢ εἰς ἄλλας πόλεις. Καὶ ὅταν ὁμιλοῦμεν διὰ τὸν ΟΤΕ, συνήθως ἐρευνῶμεν, ἐὰν ὁ τάδε Ὑπουργὸς ἢ ὁ τάδε βουλευτὴς ἐνετάχθη εἰς τὴν κατανομὴν τῶν τηλεφωνικῶν ἐκδόσεων. Ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο δὲν εἶναι τὸ πρωτεῦον. Ἀναμφισβητήτως πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀξιολογηθῇ καὶ νὰ τεθῇ εἰς τὴν σειρὰν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχῃ. Βασικόν του ἐνδιαφέρον εἶναι ἐὰν ὁ νέος ὀργανισμὸς κατώρθωσεν ἢ δὲν κατώρθωσε νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν προορισμόν του καὶ ἐὰν καὶ ποῖα ἔργα ἐπετέλεσεν. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι εἰς τὸ θέμα τοῦ προσωπικοῦ ἐπετεύχθη μία σημαντικὴ πρόοδος, ὅτι περίπου ἡ προεργασία, διὰ τὴν ἔνταξιν καὶ τὸν καταρτισμὸν τοῦ ἐσωτερικοῦ κανονισμοῦ, ἔχει συμπληρωθῆ. Θὰ διαπιστώσω καὶ πάλιν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ τεχνικὰ ἐπιτεύγματα τοῦ ΟΤΕ, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τριετοῦς βίου του ἔτι ἀναμφισβήτητον ἐσημειώθη μεγάλη πρόοδος. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κουράσω τὴν Βουλήν, παραθέτων ἀριθμούς. Ἔχω εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς συναδέλφου ὅλα τὰ σχετικὰ στοιχεῖα. Εἶναι ὡμολογημένον καὶ κανεὶς δὲν τὸ ἀμφισβητεῖ, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τριῶν ἐτῶν τοῦ βίου τοῦ ΟΤΕ ἐσημειώθη ἀξιόλογος πρόοδος εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς. Ἀρχίζω ἀπὸ τὰ ἀστικὰ τηλέφωνα, διὰ νὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον πάντοτε ἰδιαιτέρως συγκινεῖ τὴν κοινὴν γνώμην. Αὐτὰ ηὐξήθησαν κατὰ περίπου 20.000, εἶχε δὲ ἤδη καταστρωθῆ πρόγραμμα εἰς τὴν συνέχισιν τοῦ ὁποίου ἡ παροῦσα Κυβέρνησις προχωρεῖ διὰ τὴν προμήθειαν καὶ τῶν ὑπολοίπων, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται ὥστε νὰ κορεσθοῦν ἐπὶ τέλους αἱ ἀνάγκαι τῶν Ἑλληνικῶν πόλεων. Ἀκόμη διὰ πρώτην φορὰν ἐτέθησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰ θεμέλια τῆς ἀσυρμάτου τηλεγραφικῆς ἐπικοινωνίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἤδη ἔχομεν μὲ τὰς πλείστας χώρας τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀρτίαν τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν. Εἶναι ἐπίσης γνωστόν, ὅτι ὑπάρχει ὑπὸ ἐκτέλεσιν πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον θὰ συνδέσῃ ὁλόκληρον τὴν Νησιωτικὴν Ἑλλάδα, δι’ ἀσυρμάτου τηλεφώνου, μὲ τὸ κέντρον. Τέλος, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι ἐσημειώθη κάποια πρόοδος, ἀτυχῶς μικροτέρα, εἰς τὸν τομέα τῶν ὑπεραστικῶν τηλεφωνικῶν συγκοινωνιῶν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ πόλεμος καὶ ἡ κατοχὴ μᾶς ἐκληροδότησαν μεγάλας ζημίας καὶ ὅτι τὰ περισσότερα τῶν χωρίων τῆς ὑπαίθρου τῆς χώρας μας, δὲν εἶχον πλέον τηλεφωνικὴν σύνδεσιν. Εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἡ πρόοδος ὑπῆρξεν, ἀναμφισβητήτως, μικροτέρα, ἐσημειώθη ὅμως καὶ ἐκεῖ βελτίωσις. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν καὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως.

§42Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Τί λέτε διὰ τὰ τηλέφωνα τῆς ὑπαίθρου;

§43Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Λέγω, ὅτι εἰς αὐτὴν ἐσημειώθη μία πρόοδος, ἡ ὁποία εἶναι πολὺ μικροτέρα, ἀπὸ τὴν πρόοδον ἡ ὁποία ἐσημειώθη εἰς τοὺς ἄλλους τομεῖς.

§44Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ὄχι πρόοδος.

§45Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Συμφωνῶ μαζί σας καὶ λέγω καὶ εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ἐπωφελούμενος τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐπερωτήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ τάξῃ ὡς ἔργον της—αὐτὸ τὸ ἔλεγον πάντοτε καὶ ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων—νὰ ἐνισχύσῃ τὰς ὑπεραστικὰς τηλεφωνικὰς συνδέσεις. Τοῦτο εἶναι, βεβαίως, δύσκολον, διότι τὸ ὑπεραστικὸν τηλέφωνον τῆς ἐπαρχίας καὶ τοῦ χωριοῦ εἶναι παθητικόν. Ἀκριβῶς, ὅμως, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, θὰ πρέπει τὸ ἀποδοτικὸν τηλέφωνον (τὸ ἀστικόν), θὰ πρέπει τὸ σύνολον τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ ΟΤΕ νὰ ἐπιβαρυνθῇ, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ ὕπαιθρος τηλέφωνον. Θὰ ἔπρεπε πάντοτε, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ παρελθόν, καὶ πρέπει ἀκόμη καὶ σήμερον, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ Ἀθῆναι καὶ ὡρισμέναι μεγάλαι πόλεις διψοῦν ἀπὸ τηλέφωνα, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι πληρώνουν 10, 15 καὶ 20 λίρας, διὰ νὰ πετύχουν μίαν τηλεφωνικὴν σύνδεσιν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ ἀστικὸν τηλέφωνον, εἰς τὸ ἀνώτατον δυνατὸν σημεῖον, διὰ νὰ ὑπάρξουν περιθώρια νὰ ἐνισχυθῇ καὶ τὸ τηλέφωνον τοῦ χωρίου. Εἰς τὸν τομέα αὐτόν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἡ πρόοδος δὲν ὑπῆρξεν ἀνάλογος, ἀλλὰ ἐν πάση περιπτώσει, ἐσημειώθη καὶ ἐκεῖ κάποια μικρὰ πρόοδος καὶ ἐτέθησαν αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐν συνεχεία, κατὰ τρόπον ἀποτελεσματικώτερον τοῦ προβλήματος. Κατὰ συνέπειαν τὸ συμπέρασμα, τῶν ὅσων εἶπον, εἶναι, ὅτι παρὰ τὰς ἀναμφισβητήτους δυσχερείας, τὰς ὁποίας εἶχε, παρὰ ὡρισμένας ἀδυναμίας, τὰς ὁποίας καὶ ἐγώ, ἐὰν θέλετε, ἠμπορῶ νὰ συνομολογήσω, ἐπετέλεσεν ἕνα ἀξιόλογον ἔργον, ὅτι ἔθεσε τὰ θεμέλια μιᾶς νέας προσπαθείας καὶ ὅτι ἤνοιξεν ἕνα δρόμον ὁ ὁποῖος μᾶς ὡδηγοῦσε καὶ ὁδηγεῖ, πρὸς λύσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ προβλήματος. — Τὸ τρίτον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον πρέπει, δι’ ὀλίγον, νὰ ἀναπτύξω, εἶναι τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον καὶ ὁ κ. Ἐφέτης ἔθιξε, τῆς οἰκονομικῆς βιωσιμότητος τοῦ ΟΤΕ. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ὁ ΟΤΕ, οἰκονομικῶς, βιώσιμος. Δὲν θὰ ἤθελον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ λεπτομερειακοὺς ἀριθμούς. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ὅμως ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα, νομίζω, δίδουν μίαν γενικὴν εἰκόνα. Ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ ΟΤΕ, μέχρι τῆς 30–6 52, δηλαδὴ μέχρι τέλους τοῦ περασμένου οἰκονομικοῦ ἔτους, τὰ ἔσοδα ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ΟΤΕ ἀνῆλθον εἰς 338,6 δισεκατομμύρια, ἐνῶ, ἀντιθέτως δὲ τὰ ἔξοδά του ἀνῆλθον εἰς 367,5 δισεκατομμύρια, δηλαδὴ ἐμφανίζεται ἕνα λογιστικὸν ἔλλειμμα 28,9 δισεκατομμυρίων, δηλαδὴ περίπου 29.000.000.000. Τὸ ἔλλειμμα αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν δὲν εἶχεν ἐπιβληθῆ ἐπὶ τῆς αὐξήσεως τῶν τιμολογίων, ἡ ὁποία ἐχορηγήθη ἀπὸ τὴν 1–4–52, μία κράτησις τοῦ ⅓ τῆς αὐξήσεως, χάριν τῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ ΟΤΕ, θὰ ἦτο κατά τι μικρότερον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀνέρχεται περίπου εἰς τὰ 7½ μὲ 8½ τοῖς ἑκατὸν τοῦ συνόλου τῶν ἐσόδων τοῦ ΟΤΕ. Ἐπὶ προσθέτως, ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι τὸ ἔλλειμμα αὐτὸ δὲν θὰ ὑπῆρχεν, ἐὰν αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος εἶχον, κατὰ τρόπον πλέον ἀποφασιστικόν, ἀντιμετωπίσει τὸ θέμα καὶ εἶχον ἐγκρίνει ἐγκαιρότερον τὰς αὐξήσεις, τὰς ὁποίας ὁ ΟΤΕ, ἐπανειλημμένως, εἶχε ζητήσει. Ἐκ τῆς καθυστερήσεως αὐτῆς προέκυψε μία ἐπιβάρυνσις τοῦ ΟΤΕ, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται σήμερον ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ ἐλλείμματος, τὸ ὁποῖον ἀνέφερον. Ἐπιπροσθέτως ὅμως, διὰ νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀκόμη σαφεστέραν εἰκόνα, πρέπει νὰ σημειώσω, ὅτι ἡ ἐπιχείρησις τοῦ ΟΤΕ, ἀποδίδει 6% τῶν ἐσόδων της εἰς τὸ Κράτος, ἐτησίως, δηλαδὴ ἀποδίδει 12.000.000.000, ἐτησίως καὶ συμβάλλει ἐπίσης μὲ 5.000.000.000 ἐτησίως, εἰς τὰς δαπάνας τῶν ταχυδρομείων. Ἀκόμη πρέπει νὰ ἀναφέρω, ὅτι ἐν συγκρίσει μὲ τὸ σύνολον τοῦ ἐνεργητικοῦ, τὸ ὁποῖον ὁ ΟΤΕ ἔχει, μὲ τὸ σύνολον τῆς περιουσίας τοῦ ΟΤΕ, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ εἰς 700 περίπου δισεκατομμύρια δραχμῶν, τὰ ὁποῖα ἐὰν ὑπολογίσετε, ὅπως ὑπολογίζονται, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, εἰς δολλάρια, μὲ 15.000 δραχμὰς τὸ δολλάριον, διότι τόσον εἶχε τὸ δολλάριον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὑπερβαίνει τὰ 40.000.000 δολλάρια, ἐν ὄψει, ἐπαναλαμβάνω, αὐτοῦ τοῦ κεφαλαίου, τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ ἐπιχείρησις καὶ τῶν ἐσόδων, τὰ ὁποῖα ἐσημείωσε, τὸ ἔλλειμμα τῶν 29 δισεκατομμυρίων εἶναι παντελῶς ἀσήμαντον. Εὐχερέστατα, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ΟΤΕ, εἶναι δυνατὸν νὰ καταστῇ οἰκονομικῶς αὐτάρκης καὶ ἤδη εἶναι οἰκονομικῶς βιώσιμος. Ἡ παρουσία δὲ ἑνὸς ἐλλείμματος, μικροῦ, ἀναμφισβητήτως, δὲν ἀποδεικνύει ἔλλειψιν βιωσιμότητος. Πρέπει νὰ εἴπω ἀκόμη εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι πιθανὸν νὰ ἀκούσετε διαφορετικοὺς ἀριθμοὺς ἀπὸ ἐκείνους, τοὺς ὁποίους σᾶς δίδω, διότι γίνεται εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις σύγχυσις, μεταξὺ τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ΟΤΕ καὶ τῶν χρεῶν, τὰ ὁποῖα ὁ ΟΤΕ ἔχει. Εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ΟΤΕ ἐδανείσθη, διὰ νὰ κάμῃ ἀνασυγκρότησιν, διὰ νὰ κάμῃ νέας ἐγκαταστάσεις. Αὐτό, βεβαίως, δὲν εἶναι οὔτε λογιστικῶς, οὔτε οὐσιαστικῶς παθητικόν. Πρόκειται περὶ χρημάτων, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν σήμερον ὑπὸ μορφὴν ἐγκαταστάσεων. Τὸ ἔλλειμμα, λοιπόν, τοῦ ΟΤΕ εἶναι, ἀναμφισβητήτως ἐξαιρετικῶς μικρόν, εἶναι δὲ εὐχερὲς νὰ ἀντιμετωπισθῇ, ὥστε ὁ ΟΤΕ, ὄχι μόνον νὰ μὴ εἶναι παθητικὴ ἐπιχείρησις, ἀλλὰ νὰ καταστῇ ἐνεργητική, νὰ γίνῃ, ὅπως καὶ ὄντως εἶναι, ἡ καλυτέρα ἐπιχείρησις, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ἔχει. Καὶ εἶναι φυσικὸν τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, διότι ὁ ΟΤΕ εἶναι μία ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία ἔχει τὸ ἀπόλυτον μονοπώλιον εἰς τὸν τομέα τῶν τηλεπικοινωνιῶν καὶ εἶναι μία ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία δὲν ἀντιμετωπίζει πρόβλημα καταναλώσεως. Ἀντιθέτως, μάλιστα, ἔχει τὴν πίεσιν ἀπὸ κάτω, διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῶν χορηγήσεων συσκευῶν καὶ τηλεφωνικῶν συνδέσεων. Δὲν ἔχει πρόβλημα, δηλαδή, νὰ διαθέσῃ τὰς νέας ἀστικὰς ἐγκαταστάσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἀποκτήσῃ. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι εἶναι ἀναμφισβητήτως, ἐνεργητικὸν ἡ ἀστικὴ τηλεφωνικὴ ἐγκατάστασις, διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ΟΤΕ. Κατὰ συνέπειαν, τὸ συμπέρασμα, τῶν ὅσων, προηγουμένως, εἶπον, εἶναι, ὅτι ἀναμφισβητήτως, ἔσπευσεν ὁ κ. Ἐφέτης νὰ διατυπώσῃ τὸν ἀφορισμόν, ὅτι ὁ ΟΤΕ δὲν εἶναι οἰκονομικῶς βιώσιμος. Κύριοι συνάδελφοι, προσεπάθησα ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰ νὰ ἀναπτύξω διὰ ποίους λόγους ἔσφαλλεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν εἰς τὴν μέχρι σήμερον ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τοῦ ΟΤΕ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ νὰ θέσω, μὲ πολὺ χονδρὲς γραμμές, τὸ πρόβλημα τοῦ ΟΤΕ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ εἴπω, εἶναι, ὅτι τὸ Κράτος, μέχρι σήμερον, δὲν ἀντιμετώπισε τὸν ΟΤΕ μὲ τὴν ἐπιβεβλημένην στοργὴν καὶ μὲ τὸ ἐπιβαλλόμενον ἐνδιαφέρον. Πάντοτε ὑπήρξαμε, μέχρι σήμερον, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν βουλευτῶν, τιμηταὶ τοῦ ἔργου του, ἀλλὰ οὐδέποτε σχεδὸν θετικῶς συνεβάλαμεν εἰς τὸ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα εἶχεν. Εἶναι φυσικὸν νὰ ἐδεινοπάθησαν καὶ νὰ συνήντησε μεγάλας δυσκολίας. Ἀλλά, ἐὰν εἶχε τὴν κρατικὴν συμπαράστασιν, ἡ ἀντιμετώπισις τῶν προβλημάτων αὐτῶν, θὰ ἦτο πολὺ ἁπλουστέρα καὶ καλυτέρα. Ἀκόμη, εἰδικώτερον, πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐν σχέσει μὲ τὸν ΟΤΕ, ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο περίεργον καθεστώς. Ὡς γνωστόν, ἁρμοδία ὑπηρεσία διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ ΟΤΕ, εἶναι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Εἰς τὸ παρελθόν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ μέχρι σήμερον, καθὼς τοὐλάχιστον γνωρίζω, εἶχε ἀναπτυχθῆ μία περίεργος ἀντιζηλία μεταξὺ τῶν δύο ὑπηρεσιῶν. Ἀντιδικεῖ ἡ Κρατικὴ Ὑπηρεσία πρὸς τὸν ΟΤΕ. Καὶ ἀντί, εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ τὸν διευκολύνῃ, ἐπιχειρεῖ νὰ τὸν δυσχεράνῃ. Καὶ πάντοτε, ἔργον τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων—ἐπέρασα καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ ἀντιμετώπισα τὴν κατάστασιν αὐτὴν—ἦτο, νὰ ἐπιτύχουν ἕνα συγκερασμὸν τῶν ἀπόψεων καὶ νὰ προσπαθήσουν νὰ συμβιβάσουν, τρόπον τινά, τὰς δύο ἀντιθέτους ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἦσαν ἀντίθετοι. Διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἀπόλυτος, εἰλικρινὴς συνεργασία μεταξὺ τῶν δύο ὑπηρεσιῶν. Ἡ βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστηρίχθη μέχρι σήμερον τὸ Κράτος, ἀφ’ ὅτου ἐδημιούργησε τὸν ΟΤΕ εἶναι, ὅτι ὁ ΟΤΕ θὰ εἶναι μία ἀνώνυμος ἑταιρεία, μὲ ἀποκλειστικὸν μέτοχον τὸ Κράτος, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ αὐτοτέλειαν, τὸ δὲ Κράτος θὰ παρακολουθῇ καὶ θὰ ἐλέγχῃ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει, κάποτε, νὰ τὸ ἐκκαθαρίσωμεν καὶ νὰ λύσωμεν τὸ πρόβλημα. Ἐὰν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θέλῃ νὰ διατηρήσῃ τὸ καθεστὼς αὐτό, ὀφείλει νὰ τὸ παραδεχθῇ καὶ ἐν συνεχείᾳ, νὰ βοηθήσῃ τὸν ΟΤΕ εἰς τὸ ἔργον του. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ νὰ λέγωμεν, ὅτι διατηρῶμεν αὐτοτέλειαν τοῦ ΟΤΕ, διότι τὸ θέλουν οἱ ἀμνοὶ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη, παντοιοτρόπως καὶ ποικιλοτρόπως, ὄχι νὰ διευκολύνωμεν, ἀλλὰ νὰ δυσχεραίνωμεν τὸν ΟΤΕ εἰς τὸ ἔργον του. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὀφείλει νὰ λάβῃ μίαν σαφῆ ἀπόφασιν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Κ. Ροδόπουλος). Ἐὰν νομίζῃ, ὅτι ὁ ΟΤΕ ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἀνωνύμου ἑταιρείας τῆς ἀνεξαρτήτου, τῆς μὴ ὑπαγομένης, ἀμέσως, εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν πρέπει νὰ διατηρηθῇ, νὰ προχωρήσῃ εὐθέως καὶ νὰ ἀναζητήσῃ ἄλλο σχῆμα. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ἐξακολουθεῖ νὰ διατηρῇ τὸ σημερινὸν καθεστώς, ὀφείλει νὰ ἐπιδιώκῃ, εἰς κάθε περίπτωσιν νὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις συμπαραστάτης καὶ σύμμαχος καὶ ὄχι νὰ εἶναι φανερὸς ἢ κρυφὸς ἐχθρὸς τοῦ ΟΤΕ. Θὰ τελειώσω, κύριοι συνάδελφοι, ἐπανερχόμενος ἐκεῖ, ἀπὸ ὅπου ἐξεκίνησα. Ὅπως θὰ εἴδατε εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα, προσεπάθησα νὰ εἶμαι ἀπολύτως ἀντικειμενικὸς καὶ νὰ μὴ δώσω κανένα τόνον ὀξύτητος, οὔτε κομματισμοῦ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον, ὅμως, δυστυχῶς διαπιστώνω εἶναι, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, θὰ ἐδικαιοῦτο μέν, ἀναμφισβητήτως, ἐὰν ἐνόμιζεν, ὅτι πρέπει νὰ διορθώσῃ ὡρισμένα πράγματα εἰς τὸν ΟΤΕ, θὰ ὤφειλε ὅμως νὰ ἔλθῃ νὰ μᾶς εἴπῃ ποίας ἀδυναμίας βλέπει καὶ ποῖα μέτρα προτείνει, διοικητικὰ ἢ νομοθετικά, διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν του. Δὲν τῆς ἦτο εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἐπιτετραμμένον νὰ πράξῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔκαμε καί, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε τὴν χειροτέραν τακτικὴν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος. Διότι, ὡς ἀνέφερα, δὲν μᾶς ἔφερε νόμον εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ τί πρέπει νὰ γίνῃ, ἀλλὰ ἠρκέσθη, νὰ διατάξῃ μίαν ἀνάκρισιν περίεργον. Ἐπῆρε εἰς χεῖρας της μίαν ἀτελῆ ἔκθεσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔδωσεν εὐρυτάτην δημοσιότητα εἰς τὸν πρωϊνὸν τύπον καὶ ἔδωσε τὸ δικαίωμα εἰς αὐτὸν νὰ φωνάζῃ καὶ νὰ γράφῃ τὰ πάντα. Ἐκμεταλλεύεται μίαν εὔλογον ἀνησυχίαν τῆς κοινῆς γνώμης, ἡ ὁποία δημιουργεῖται ἐκ τοῦ ἁπλοῦ γεγονότος, ὅτι ἐνῷ χρειαζόμεθα 30.000 τηλέφωνα, ἔχομεν, πότε 5000 καὶ πότε 10000. Καὶ εἶναι φυσικόν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὁ Σολομῶν ἐὰν ἀνεστήνετο ἐκ τοῦ τάφου καὶ ἐμοίραζε τὰ τηλέφωνα θὰ εὑρίσκετο εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἱκονοποιήσῃ πάντας. Καί, θὰ ἦτο φυσικὸν ὑπὸ τοιαύτας προϋποθέσεις ὅποιος καὶ ἂν ἔκαμεν τὴν διανομὴν νὰ ἐδημιούργει παράπονα. Ἔχετε 30000 αἰτήσεις καὶ πηγαίνετε νὰ τὰ μοιράσετε σεῖς τὰ τηλέφωνα. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ ΟΤΕ κ. Πεζόπουλος, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβεν ἐπὶ ἕνα χρονικὸν διάστημα νὰ μοιράζῃ ὑπὸ τὴν ἰδικήν του εὐθύνην ἀριθμοὺς τηλεφώνων, ἔκαμε μεγάλο λάθος. Δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Θὰ ἦτο καλλίτερον νὰ ἀφίσῃ εἰς μίαν οἱανδήποτε τριμελῆ Ἐπιτροπὴν νὰ κάμῃ τὸ ἔργον αὐτὸ καὶ ἂς ἐφώναζαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἀλλὰ πάντως, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν μεγάλην σημασίαν δὲν δίδω. Διότι τὸ θέμα ἦτο νὰ πληθύνωμεν, νὰ αὐξήσωμεν τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους θὰ μοιράσωμεν, διὰ νὰ καλύψωμεν τὰς ἀνάγκας τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν ἄλλων πόλεων καὶ ὄχι νὰ τσακωνώμεθα καὶ νὰ μαλώνωμεν, ποιὸς θὰ πάρῃ τὸν ἕνα διαθέσιμον ἀριθμόν.

§46ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πιέζεται καὶ ἀπὸ τοὺς βουλευτάς.

§47Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς θὰ πιέζεται ἀπὸ τοὺς βουλευτάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Καραθόδωρος, ὁ ὁποῖος γελᾶ θὰ ἠξεύρῃ.

§48Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Εἶχον τὴν τύχην νὰ μὴ δώσω κανέν.

§49Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ συμφωνήσητε μ’ ἐμέ, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἱκανοποιήσετε ὅλους. Βεβαίως τὰ ἀνώτατα ὄργανα τοῦ ΟΤΕ, οὐδεὶς διενοήθη νὰ τὰ κατηγορήσῃ ἐπὶ ἰδιοτελείᾳ. Διὰ τὰ κατώτερα διετυπώθησαν κατηγορίαι. Ἦλθεν ὁ ἁρμόδιος νὰ ἐνεργήσῃ ἀνακρίσεις. Ἀλλά, ὁπωσδήποτε, δὲν εἶναι δυνατόν, αὐτὸ τὸ θέμα, νὰ γίνῃ σημαία. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ αὐτοῦ τοῦ θέματος νὰ ἀφήσωμεν νὰ δημιουργηθοῦν φῆμαι καὶ ἀστήρικτοι ὑπόνοιαι καί, πρὸ παντός, δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς τακτικῆς αὐτῆς νὰ ἀφήσωμεν νὰ σπιλωθοῦν ὑπολήψεις ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν καθ’ ὅλα ἔντιμοι καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν μίαν μακρὰν ἱστορίαν. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ὁποῖος λέγω ὅλα αὐτά, προσωπικῶς, δὲν ἔχω τὴν εὐθύνην τοῦ διορισμοῦ, οὐδενὸς ἐκ τῶν κυρίων ὅλων αὐτῶν. Ἀλλά, οὔτε καὶ ἡ παράταξις, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, εὐθύνεται. Οἱ κύριοι αὐτοί, διωρίσθησαν ἀπὸ Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐστηρίζετο εἰς τὴν σημερινὴν πλειοψηφίαν καὶ ἡ ὁποία ἐπλησίαζεν περισσότερον πρὸς τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν, παρὰ πρὸς τὴν σημερινὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν παραδέχομαι, κ. συνάδελφοι, τὴν τακτικὴν αὐτήν, νὰ ἀφήνῃ νὰ δημοσιεύεται μία ἡμιτελὴς ἔκθεσις, ἡ ὁποία περίπου δὲν λέγει τίποτε καὶ νὰ δημιουργῇ ὑπονοίας καὶ νὰ μὴ ἀναλάβῃ τὸ βάρος ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι εἴμεθα πλειοψηφία, ἔχομεν 250 βουλευτάς, καὶ νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ κάνωμεν τὴν τάδε ἀντικατάστασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἑταιρείας, ἢ ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ φέρῃ καλλιτέρους. Βεβαίως, ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ὅ,τι νομίζει, ἀλλὰ νὰ τὸ κάμῃ δι’ ἄλλου τρόπου, ὄχι διὰ τῆς τακτικῆς αὐτῆς. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τὴν ἰδικήν μου συνείδησιν εἶναι καὶ ἠθικῶς, ὄχι μόνον πολιτικῶς ἀπαράδεκτος, ἡ τακτική, τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον ἀκολουθῆ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ κουράσω περισσότερον τὴν Βουλήν. Ὑπῆρξα σαφὴς εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀπόψεώς μου. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δώσω ἰδιαιτέραν βαρύτητα εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔπαθεν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος ἕνα ἀτύχημα. Δὲν θέλω νὰ δώσω πουθενά, ἀπολύτως, προσωπικὸν τόνον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, οὔτε νὰ θίξω κανένα ἐκ τῶν κυρίων, τοὺς ὁποίους τὰ λόγια μου ἀφοροῦν. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι νὰ σταματήσῃ τέλος πάντων τὴν τακτικὴν αὐτήν. Ἔχει δὲ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνάγκην νομοθετικῆς ρυθμίσεως, θὰ τὰς φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ μᾶς φέρῃ τέλος πάντων νὰ ἰδοῦμε καὶ ἡμεῖς πῶς τὰ βλέπει τὰ πράγματα, πῶς τὰ ἀντιμετωπίζει καὶ πῶς τὰ σκέπτεται, τί νομίζει ὅτι ὑπάρχει τὸ σάπιο εἰς τὸν ΟΤΕ, τί ἔχει ἀνάγκην διορθώσεως, ὥστε καὶ ἡμεῖς νὰ βοηθήσωμεν, ἐὰν ὄντως ὑπάρχουν πράγματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην, νὰ διορθωθοῦν. Τὸ θέμα τῶν Τηλεπικοινωνιῶν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν χώραν μας ἐδεινοπάθησε, μέχρι σήμερον. Ἐδεινοπάθησε καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κοινῆς γνώμης, ἡ ὁποία εὐλόγως, δικαιολογημένως, ἄν θέλετε συγκινουμένη ἀπὸ ὡρισμένας αἰτιάσεις, τὰς ὁποίας, προηγουμένως, ἀνέφερα καὶ μὲ τὴν τάσιν τὴν ἔντονον, σήμερον, τὴν ὁποίαν ἡ κοινὴ γνώμη ἔχει, νὰ ἀναζήσῃ πράγματα περίεργα καὶ ὄχι κανονικά, εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, ἐδεινοπάθησεν ὅμως ἀκόμη περισσότερον ἀπὸ τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησεν. Ἡ τακτικὴ αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος, κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν; εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτος. Ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον ἠκολούθησεν καὶ διατυπώνομε τὴν ἐλπίδα, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἔστω καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων θὰ συνέλθῃ ἀπὸ τὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον ἠκολούθησε καὶ θὰ θελήσῃ ὡς ἐκπρόσωπος μιᾶς ἰσχυρᾶς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἰς τὸ τέλος– τέλος ἔχει μίαν μεγάλην πλειοψηφίαν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον ἡ Κοινοβουλευτικὴ τάξις καὶ τὸ Πολίτευμά μας ἐπιβάλλουν καὶ νὰ φέρῃ τὰ θέματα τοῦ ΟΤΕ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς ἔγκρισιν καὶ τότε θὰ ἔχωμεν καὶ πάλιν τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπωμεν, ἂν αἱ ἀπόψεις τὰς ὁποίας θὰ ὑποστηρίξῃ θὰ εἶναι σωσταί. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον ἔγινε καὶ τὸ ὁποῖον προσέκρουσεν εἰς τὴν γενικὴν ἀγανάκτησιν, τὸ ὁποῖον ἐκίνησεν τὴν μῆνιν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κάθε ἄλλο παρὰ πολιτικὰς ἀντιθέσεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἶχον, ἡ τακτικὴ ἡ ὁποία ἐξηνάγκασε καὶ τὸν ἀδελφὸν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ νὰ παραιτηθῇ ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι νὰ συνεχίζεται.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἔχει τὸν λόγον.

§51Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἐκτίμησις, τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τὸν ἐκλεκτὸν ἐκ Χανίων συνάδελφον, εἶναι ἀπεριόριστος. Εἶχον, πάντοτε, τὴν γνώμην, ὅτι ὁ ἴδιος, οὐδέποτε, κινεῖται ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν καθηκόντων του ὡς ἀντιπροσώπου τοῦ Ἔθνους ἀπὸ ἐλατήρια ἀντιπολιτευτικά. Θὰ λυπηθῶ πάρα πολύ, ἂν σήμερον ὑποχρεωθῶ νὰ μεταβάλω γνώμην. Ἐκπλήσσομαι, ἑπομένως πῶς Κοινοβουλευτικὸς ἀνὴρ τῆς περιοπῆς τοῦ ἐπερωτῶντος, παρεσύρθη καὶ ἐξέλεξεν ἕνα τοιοῦτο θέμα ἐλέγχου, ἐρχόμενος, χωρὶς ἴσως, νὰ τὸ ὑποψιάζεται ὁ ἴδιος, εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὸ δημόσιον καθολικὸν αἴσθημα, τὸ ὁποῖον συμπίπτει εἰς τὴν ἐπικράτησιν πάσης προσπαθείας, ἡ ὁποία θὰ ἀπέβλεπεν εἰς τὴν κατοχύρωσιν τῶν εἰς τὸν τομέα τῶν τηλεπικοινωνιῶν ἐξυπηρετουμένων κρατικῶν καὶ κοινωνικῶν συμφερόντων. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι, δυστυχῶς, κοινὸν μυστικὸν καὶ οὐδενὸς διαφεύγει τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁ ΟΤΕ, ἐπὶ τοῦ ὁποίου τόσας ἐλπίδας ἐστήριξαν, τόσον ἡ πολιτεία ὅσον καὶ αἱ συναλλασσόμεναι μετ’ αὐτοῦ εὐρεῖαι μάζαι τοῦ λαοῦ, δὲν ἀνταπεκρίθη πρὸς τὰς προσδοκίας αὐτῶν. Ἀντιθέτως, μάλιστα, διὰ τῆς πολιτείας του ἀπέδειξεν, ὅτι ἐσφαλμένως ἀντελήφθη τὴν σημασίαν τῆς ὑψηλῆς ἀποστολῆς του. Ἀπὸ ἄλλας δὲ ἀστόχους ἐνεργείας καὶ παραλήψεις ἐκλονίσθη ἡ πρὸς τὸ Ἵδρυμα λαϊκὴ ἐμπιστοσύνη—καὶ εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὸν ἀγαπητὸν ἐκ Χανίων συνάδελφον, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ, ὅτι δηλαδὴ ἐκλονίσθη, πράγματι, ἡ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸ Ἵδρυμα—ἀλλ’ ἡ εὐθύνη δὲν βαρύνει ἡμᾶς, ἀλλὰ ἄλλους, ὅπως περαιτέρω θὰ ἐξηγήσωμεν. Ἀλλά, πρὶν ἤ, κύριοι συνάδελφοι, χωρήσω εἰς τὴν ἀπόδειξιν τοῦ ἀβασίμου τῶν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως αἰτιάσεων τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, θὰ ἐπεθύμουν νὰ προέλθω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἰς βραχεῖαν ἀνασκόπησιν τῶν συνθηκῶν, ὑφ’ ἃς ὠργανώθη καὶ ἐλειτούργησεν ὁ ΟΤΕ, ὡς καί τινων ἐκ τῶν ἐκτροπῶν, τῶν πολλῶν, τῶν ἀπείρων, τὰς ὁποίας ἐνεφάνισεν οὗτος, κατὰ τὴν μέχρι τοῦδε σταδιοδρομίαν του. Συνθέτουν ἄλλωστε, κύριοι συνάδελφοι, ἐν ὀλίγοις ταῦτα, τὸ πρόβλημα τοῦ ΟΤΕ τὸ ὁποῖον, ὀρθῶς καὶ δικαίως, προτάσσει ἐν τῇ ἐπερωτήσει του ὁ ἀξιότιμος ἐπερωτῶν συνάδελφος. Ὁ ΟΤΕ, κύριοι συνάδελφοι, ἱδρύθη ὡς γνωστὸν καὶ διέπεται ὑπὸ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1049)49 Ν.Δ., ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1944)51 Α.Ν. περιέλαβε δὲ τὴν περιελθοῦσαν εἰς τὸ Κράτος ΑΕΤΕ καὶ τὰς μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης κρατικὰς τηλεπικοινωνίας. Εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὸ εὐκίνητον τῆς ἐπιχειρήσεως, ἐδόθη τὸ σχῆμα τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας. Τὸ προκριθὲν ὅμως καὶ θεσπισθὲν αὐτὸ ὀργανωτικὸν σχῆμα τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας, πᾶν ἄλλο ἢ ἐσκόπει τὴν ἀποξένωσιν τοῦ Κράτους ἀπὸ παντὸς ἐλέγχου, ἀπὸ παντὸς ἐνδιαφέροντος, ἀπὸ πάσης παρακολουθήσεως, ἀφ’ οὗ ἡ ἐπιχείρησις τῆς ὁποίας τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα, ἀνερχόμενα εἰς 1.300 δισεκατομμύρια δραχμῶν περίπου ἀνῆκον καὶ ἀνήκουν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον καὶ ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸν μοναδικὸν μέτοχον, τὸ Κράτος. Ἀλλ’ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῇ, ἀκόμη καὶ ἂν ἐπρόκειτο περὶ καθαρῶς ἰδιωτικῆς καὶ δι’ ἰδιωτικῶν κεφαλαίων λειτουργούσης ἐπιχειρήσεως, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν τοῦ βαρυτάτου Κρατικοῦ καὶ κοινωνικοῦ χαρακτῆρος τῶν τηλεπικοινωνιῶν. Ὅπως π.χ. συμβαίνει εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὅπου ἐνῷ αἱ τηλεπικοινωνίαι ἀποτελοῦν ἀντικείμενον δράσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως πολλῶν τηλεπικοινωνιακῶν ἐπιχειρήσεων, ἐν τούτοις πᾶσαι αὗται ἐλέγχονται, κατευθύνονται καὶ συντονίζονται ἀπὸ ἁρμοδίαν Κρατικὴν Ὑπηρεσίαν, τὴν Ὁμοσπονδιακὴν Ἀνωτάτην Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία, ἐλλείψει Ὑπουργείου Τηλεπικοινωνιῶν, ἀσκεῖ ἁρμοδιότητας Ὑπουργείου καὶ τῆς ὁποίας τὰ μέλη προτείνονται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ διορίζονται ἀπὸ τὴν Γερουσίαν. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἀκόμη ὁ ἱδρυτικὸς νόμος, ἐνῷ δίδει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν νὰ δρᾷ καὶ νὰ κινῆται ὡς ἀνώνυμος ἑταιρεία, ρητῶς χαρακτηρίζει αὐτόν ὡς Κρατικόν, ὡς Ἐθνικὸν Ὀργανισμόν, δίδει δὲ εἰς τὸ Κράτος τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκῇ γενικὴν ρυθμιστικὴν ἐξουσίαν, τοὐτέστιν τὸ ἅπαν δι’ ἕνα Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιτελέσῃ νομιμοφρόνως τὸ καθῆκον του. Δυστυχῶς ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὁσημέραι ἐδημιουργήθη παραδόξως ἐντύπωσις, ὅτι εἶναι μία ἀνεξάρτητος καὶ ἀνεπιτήρητος καὶ ἀνεξέλεγκτος ἐπιχείρησις, Ἡ ἀγαθὴ δὲ πρόθεσις, ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν θέσπισιν τοῦ περιγραφέντος ὀργανωτικοῦ σχήματος, παρηρμηνεύθη καί, δυστυχῶς, δὲν ἐπηλήθευσε καὶ δὲν ἀπέδωσεν τοὺς ἀναμενομένους καρπούς. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, ἀντὶ νὰ στηρίξῃ τὴν δρᾶσιν του εἰς τὴν συνεργασίαν μετὰ τοῦ Κράτους, ἐτήρησεν ἐντελῶς ἀσύδοτον δρᾶσιν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀπομακρυνθῇ βαθμιαίως ἡ Διοίκησις τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπὸ τὴν ὀρθὴν ἑρμηνείαν τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα εἶχε νὰ ἐπιλύσῃ καὶ τοῦ βαθυτάτου κρατικοῦ χαρακτῆρος τῶν τηλεπικοινωνιῶν. Τὰ πλεονεκτήματα, κύριοι συνάδελφοι, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμένωνται ἀπὸ τὴν νέαν ὀργάνωσιν καὶ τὰ ὁποῖα καὶ μόνον ἐδικαιολόγουν τὴν ἵδρυσίν της, ἦσαν, ἡ πλήρης ἀπομάκρυνσις ἐκ τῆς πολιτικῆς, ἡ ἐξουδετέρωσις τῆς γραφειοκρατίας, ἡ ἀνάπτυξις τοῦ ζήλου τοῦ προσωπικοῦ καὶ ἡ εὐγενὴς καὶ ἄψογος συμπεριφορὰ καὶ ἡ μετὰ προθυμίας καὶ ἀμεροληψίας ἐξυπηρέτησις τοῦ συναλλασσομένου κοινοῦ. Ἀντ’ αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡ πολιτικὴ ἠσκήθη ἐξ ὅλων τῶν κατευθύνσεων καὶ στεῖρον γραφειοκρατικὸν πνεῦμα ἀνεπτύχθη καὶ βραδὺς ρυθμὸς εἰς τὴν ἐν γένει λειτουργίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐνεπνεύσθη, ἀλλὰ καὶ κακὴ καὶ προκλητικὴ καὶ ἐξοργιστικὴ καὶ ἄνισος μεταχείρισις ἀπέναντι τοῦ κοινοῦ παρετηρήθη. Ὅλαι αἱ κοινωνικαὶ τάξεις, ὁλόκληρος ὁ τύπος τῆς χώρας, ὅπως ὑπεστήριξε καὶ ὁ ἐπερωτῶν κ. συνάδελφος, ὅπως καὶ οἱ πάντες ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς γνωρίζουν, εἶχον ἐξεγερθῆ διὰ τὸν τρόπον τῆς ἐξυπηρετήσεώς των. Τὰ στελέχη τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπεμακρύνθησαν, ἄλλα ἠχρηστεύθησαν, ἐνῷ πολλοὶ προσληφθέντες ἐπὶ συμβάσει ἀντὶ γενναίων παροχῶν καὶ ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου, παρηγκώνισαν παλαιὰ καὶ πεπειραμένα στελέχη. Αἱ ἐπαρχιακαὶ ὑπηρεσίαι ἐγκατελείποντο εἰς πρωτόγονον κατάστασιν, ἐνῷ δυσαναλόγως πρὸς τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τοῦ Ὀργανισμοῦ, προκλητικαὶ καὶ ἐξοργιστικαὶ δαπάναι ἐδημιουργοῦντο εἰς τὸ κέντρον. Αἱ ἁρμοδιότητες, κύριοι συνάδελφοι, κατέστησαν συγκεχυμέναι, ὁ ἔλεγχος ἠχρηστεύθη εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, τὰ ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου ἔμενον ἀναπάντητα, σὺν τούτοις δὲ συγκέντρωσις ὑπεραρίθμου προσωπικοῦ εἰς τὸ κέντρον καὶ ἄνισος κατανομὴ αὐτοῦ. Καὶ ἐπειδὴ ἔθιξε καὶ τὸ ζήτημα ὁ ἐπερωτῶν κ. συνάδελφος, τὸ ζήτημα τῆς Κοινοτικῆς Τηλεπικοινωνίας καὶ ἐπειδὴ ὡμίλησα περὶ προόδου καὶ περὶ ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ὁ νεοσύστατος Ὀργανισμός.

§52Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶπον περὶ μικρᾶς προόδου.

§53Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Μικρᾶς ἐν σχέσει πρὸς τὴν μεγάλην πρόοδον εἰς τὸν ἀστικὸν τομέα. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι συνάδελφοι νὰ εἴπω, ὅτι εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς Κοινοτικῆς Τηλεπικοινωνίας, ἐπέδειξεν ἐντελῶς ἀρνητικὴν δρᾶσιν. Ἐπὶ πέντε χιλιάδων Κοινοτήτων, αἱ ὁποῖαι ἦσαν συνδεδεμέναι προπολεμικῶς, εἶναι σήμερον συνδεδεμέναι μόνον δύο χιλιάδες Κοινότητες, μόνον δύο χιλιάδες χωρία καὶ ἐξ αὐτῶν 1500 συνεδέθησαν πρὸ τῆς συστάσεως τοῦ ΟΤΕ. Προεβλήθη, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἔλλειψις κεφαλαίου ἐνῷ θὰ ἠδύνατο—εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος περὶ αὐτοῦ—μὲ μίαν καλὴν διάθεσιν καὶ μὲ τὰ ὑλικά, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον καὶ ὑπάρχουν εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ τῶν ὁποίων ἡ ἀξία ἀνέρχεται σήμερον εἰς 150 δισεκ. δραχμὰς καὶ μέγα μέρος, τῶν ὁποίων προώρισται διὰ τὰς Κοινοτικὰς Τηλεπικοινωνίας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἱκανοποιητικὴ δρᾶσις εἰς τὸν τομέα αὐτόν, τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι καὶ ὅπως γνωρίζομεν πάντες, ὑπάρχουν πολλαὶ Κοινότητες, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνάγκην ἐλαχίστων ὑλικῶν, ὑπάρχουν Κοινότητες αἱ ὁποῖαι προσφέρουν στύλους καὶ ἐργασίαν, ὑπάρχουν Κοινότητες, αἱ ὁποῖαι προσφέρουν τὸ σύνολον τῆς δαπάνης. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἀκολουθούμενον ἀρνητικὸν σύστημα εἰς τὸν τομέα αὐτόν, θὰ σᾶς ἀναφέρω ἓν παράδειγμα ἀπὸ τὰ πολλὰ ποὺ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου. Ἐν ἔτει 1950, ἡ Κοινότης Ὄλυμπος Καρπάθου, προσεφέρθη νὰ πληρώσῃ τὸ σύνολον τῆς δαπάνης διὰ νὰ συνδεθῇ τηλεφωνικῶς μὲ τὴν πρωτεύουσαν τῆς Νήσου τὰ Πηγάδια. Ἔγινεν ὁ προϋπολογισμός, ἔγινεν ἡ μελέτη, ἀνῆλθεν ἡ δαπάνη εἰς 30 δισεκ. δραχμάς. Ἦλθαν εἰς τὸ Κέντρον διὰ νὰ καταβάλουν τὴν δαπάνην καὶ μέχρις ὅτου φθάσουν εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦ Ὀργανισμοῦ ἡ δαπάνη ἀνῆλθεν εἰς 40 δισεκατομμύρια. Ἕως ὅτου ἐπανέλθῃ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος καὶ λάβῃ νέαν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου του ἔφθασεν τὰ 70, τὰ 120 δισεκ. χωρὶς ἔκτοτε καὶ νὰ ἔχουν συνδεθῆ.

§54Γ. ΜΟΔΗΣ. Πῶς ἔγινε αὐτό;

§55Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Θὰ ἀκούσετε καταπληκτικώτερα πράγματα, κύριοι συνάδελφοι καὶ λυποῦμαι πάρα πολὺ—καὶ τὸ εἶπεν—ὅτι δὲν ἔπρεπεν ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἐκλέξῃ ἕνα τοιοῦτον θέμα διὰ τὴν ἐπερώτησίν του.

§56Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν κάμνετε σεῖς ἐπερώτησιν κατὰ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως. Ἐγὼ παρεδέχθην ὅτι ὑπάρχει πρόβλημα.

§57Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Νομίζω, ὅτι γνωρίζω τὰς ὑποχρεώσεις μου καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόπτετε, ἐπειδὴ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ μαθήματα. Θὰ εἶμαι ἀπολύτως ἀντικειμενικός. Χαρακτηριστικὸν ἀκόμη παράδειγμα, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἀδιαφορίας πρὸς τὰς ἠθικὰς ὑποχρεώσεις ἔναντι τοῦ κοινοῦ, ὑπῆρξεν ὁ τρόπος τῆς διαθέσεως τῶν αὐτομάτων τηλεφώνων, τὰ ὁποῖα εἰς μεγάλην κλίμακα κατέστησαν ἀντικείμενον συναλλαγῆς. Χιλιάδες πολιτῶν διῆλθον ἀπὸ τὸ γραφεῖον μου διὰ νὰ διαμαρτυρηθῶσι—διότι τὸ ἐθεώρησε λεπτομέρειαν ὁ κ. συνάδελφος τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν πρόκειται περὶ λεπτομερείας, ἀλλὰ περὶ τοῦ μεγαλυτέρου ζητήματος, περὶ ζητήματος ὑψίστης σημασίας—χιλιάδες πολιτῶν, ἐπαναλαμβάνω, διῆλθον ἀπὸ τὸ γραφεῖον μου διὰ νὰ διαμαρτυρηθῶσιν, ὄχι διότι δὲν ἐτοποθέτησα εἰς αὐτοὺς τηλέφωνον, ἀλλὰ διὰ τὸν ἐξοργιστικὸν τρόπον τῆς καταπατήσεως τῆς σειρᾶς προτεραιότητός των. Οἱ ἀπὸ ἐτῶν ὑποβαλόντες αἰτήσεις καὶ πληρώσαντες δὲν συνδέονται. Ἐκεῖνοι ποὺ ὑπέβαλον τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ ἐπλήρωσαν συνεδέθησαν. Ἀνώτατοι κρατικοὶ λειτουργοί, ἀνώτατοι δικαστικοί, καθηγηταὶ Πανεπιστημίου, ὁλόκληρον τὸ νέον περίπτερον τοῦ «Εὐαγγελισμοῦ», νοσοκομεῖα ὁλόκληρα, δὲν ἔχουν συνδεθῆ τηλεφωνικῶς, ἐνῷ πρὶν ὑψωθοῦν οἱ τοῖχοι μιᾶς πολυκατοικίας ἐδίδοντο τηλέφωνα εἰς ὅλους τοὺς ὀρόφους καὶ τὰ ὑπόγεια καταστήματα διὰ νὰ ἀνέλθῃ ἡ ἀξία τοῦ ἀκινήτου, ἔστω καὶ ἂν ὑπέβαλον αἴτησιν τὴν τελευταίαν στιγμήν!... Ἀλλὰ καὶ χιλιάδες πολιτῶν ἀκόμη ἐκλήθησαν νὰ καταβάλουν τὴν ἐφ’ ἅπαξ εἰσφορὰν ἐξ 1½ ἑκατ. δραχμῶν, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ εἶναι γνωστὸν —καὶ ἦτο γνωστὸν—ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ συνδεθῶσι ποτὲ διότι ὑπῆρχον τεχνικὰ κωλύματα πρὸς τοῦτο. Ὁ πολύπλοκος, κύριοι συνάδελφοι καὶ λεπτὸς καὶ εἰσαχθεὶς τομεὺς τῶν συνδέσεων ἀνατίθεται εἰς μίαν εὐνοουμένην ἰδιαιτέραν καὶ εἰς ἕνα τεχνίτην! Αἱ λίραι προσκομίζονται ὁτὲ εἰς κάποιαν ἰδιαιτέραν, ὁτὲ εἰς διάφορα ὕποπτα καταστήματα μαύρης ἀγορᾶς τηλεφώνων, μὲ τὰ ὁποῖα εἶχον ἐπαφήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν δὲν κατετέθη παρὰ πάντων, ὅτι διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τῆς συνδέσεως ἐπλήρωσαν ἰδιαιτέρως, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ 60% ἐξ ὅλων τῶν χιλιάδων συνδέσεων, ποὺ ἔγιναν ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ, εἶναι ἐπὶ καταβολῇ ἰδιαιτέρων λύτρων, ἀνερχομένων εἰς 15–20 λίρας. Τόσον τοῦτο εἶναι βέβαιον καὶ ἀποτελεῖ κοινὴν συνείδησιν, ὥστε ἐπιστήμονες, δικηγόροι, νὰ προσέλθουν ἐνώπιον τοῦ Ἀνακριτοῦ αἱ νὰ καταθέσουν, ὅτι ἐπλήρωσαν διὰ νὰ γίνῃ ἡ σύνδεσίς των. Καὶ εἰς ἐπιστέγασμα ὅλων αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ πρὸς πλήρη διαπόμπευσιν τῆς ὑπηρεσίας, διορισμοὶ ὑπαλλήλων καὶ τοποθετήσεις τηλεφώνων ἐξετίθεντο εἰς χορευτικὰς συγκεντρώσεις εἰς λαχειοφόρους ἀριθμούς.

§58ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς ἐγένετο δηλαδή;

§59Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Εἶχαν ἕνα χορὸ ἕνα βράδυ καὶ ἔλεγαν: «Δὲν παίζουμε κι’ ἕνα τηλέφωνο, νὰ δοῦμε ποιὸς θὰ εἶναι ὁ τυχερὸς τῆς βραδυᾶς νὰ τοῦ βάλουμε καὶ τηλέφωνο;». Κατὰ τὸ ἔτος 1951, κύριοι συνάδελφοι, αἱ ὑπερωρίαι διὰ τὴν χρῆσιν 1951–52 ἀνῆλθον εἰς 16 δισεκ. δραχμῶν. Ὡς γνωρίζομεν ὅλοι, αἱ ὑπερωρίαι ἀποτελοῦν κατάκτησιν τοῦ ἐργαζομένου—καὶ μάλιστα, κατόπιν ἀγώνων σκληρῶν —διὰ τὴν πέραν τοῦ κανονικοῦ ἐργασίαν του. Ἔ! κύριοι, κατὰ τοιοῦτον ἀνώμαλον τρόπον διετίθεντο τὰ 16 αὐτὰ δισεκατομμύρια, διὰ τὰ ὁποῖα, ἐπαναλαμβάνω, ἠγωνίσθησαν οἱ ὑπάλληλοι, ὥστε, πρὸς τιμὴν τοῦ προσωπικοῦ, νὰ παραιτηθῇ τῶν ὑπερωριῶν αὐτῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς ἓν μόνον παράδειγμα: Τὸ σύνολον τῶν κατωτέρων ὑπαλλήλων τῆς Γεν. Δ)σεως τοῦ ΟΤΕ, ἀποτελούμενον ἀπὸ γραφεῖς, γραμματεῖς, δακτυλογράφους, σωφὲρ καὶ κλητῆρας—17 τὸν ἀριθμόν—ἐνῷ ἐλάμβανε μισθὸν ἀπὸ 800.000–1.200.000, ἐλάμβανεν ὑπὸ τύπον ὑπερωριῶν ἐπὶ πλέον 2–3 ἑκατ. δραχμάς! (Χειροκροτήματα). Τὰ Τηλεπικοινωνιακὰ Κέντρα Ἀθηνῶν, Πατρῶν καὶ Θεσσαλονίκης, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ παραδοθοῦν πρὸ ἐτῶν ὁλοκλήρων, εὑρίσκονται ἀκόμη ἡμιτελῆ, ἐπὶ μεγάλῃ ζημίᾳ τῶν συμφερόντων τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐν ἔτει 1950–51 διεξάγεται διοικητικὸς ἔλεγχος κατόπιν ὡρισμένων καταγγελιῶν. Διατάσσεται ἀπὸ τὴν Γεν. Δ)σιν ἀνώτατον στέλεχος τοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ ἐνεργήσῃ τὴν ἀνάκρισιν καὶ ὑποβάλλει ἕνα πόρισμα συντριπτικόν, ἀληθῆ καταπέλτην. Ὡμίλει δηλαδή, περὶ παραβάσεων ἀξιοποίνων, περὶ συναλλαγῶν καὶ πωλήσεων τηλεφώνων, ὡμίλει περὶ ὑλικῶν τοῦ ΟΤΕ, τὰ ὁποῖα ἐπήγαιναν καὶ ἐπεσκεύαζον κόττερα, συνίστα τὴν ἀπόλυσιν ὡρισμένων ὑπαλλήλων. Καὶ ἐν τούτοις, ὁ φάκελλος ἐκεῖνος, κύριοι συνάδελφοι, ἐτέθη εἰς τὸ Ἀρχεῖον. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, τὰ ἐπαρχιακὰ γραφεῖα στεροῦνται ὑπαλλήλων, πλεῖστα δὲ τηλεπικοινωνιακὰ κέντρα κλείουν τὰς πρώτας ἑσπερινὰς ὥρας ἐλλείψει προσωπικοῦ, τὸ προσωπικὸν ἐστοιβάζετο κατὰ τρόπον ἐξοργιστικὸν εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Τὸ 60% τοῦ προσωπικοῦ ὑπηρετεῖ εἰς Ἀθήνας. Τὸ σύνολον τῶν μηχανικῶν, πλὴν δύο ἢ τριῶν ἐξαιρέσεων ἀνωτέρων καὶ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, ὑπηρετεῖ εἰς Ἀθήνας, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε δέ, τὴν σύγκρισιν αὐτὴν τοῦ προσωπικοῦ εἰς Ἀθήνας καὶ πῶς ἐπενοοῦντο τοὺς τρόπους, κατὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τοὺς βολέψουν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐφώναζεν ἡ ἐπαρχία, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ὑπάλληλοι, σᾶς ἀναφέρω τοῦτο, ὅτι διὰ τὴν ὑποδιεύθυνσιν ἐκπαιδεύσεως διὰ μίαν τάξιν ἀπὸ εἴκοσι ὀκτὼ (28) μαθητάς, διετέθησαν δέκα ἑπτὰ (17) ὑπάλληλοι διοικητικοί, δέκα (10) καθηγηταί, ἑπτὰ (7) ἐπιμεληταί, ἑπτὰ (7) αἴθουσαι διδασκαλίας, πέντε (5) αἴθουσαι διοικήσεως (χειροκροτήματα), καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλοι μας γνωρίζομεν, ὅτι τὰ ἐπαρχιακὰ γραφεῖα στεροῦνται τραπεζῶν, στεροῦνται καθισμάτων. Ἠγοράζοντο εἰς ἐποχὰς κρισίμους, οἰκονομικῶς, διὰ τὸν Ὀργανισμόν, ἔπιπλα 150 ἑκατομμυρίων διὰ τὴν ἐπίπλωσιν δύο μόνον γραφείων καὶ ὅλα αὐτὰ χωρὶς καμμίαν δημοπρασίαν, ἀλλὰ ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους ἢ διὰ τῶν συζύγων των. 150 ἑκατομμύρια διὰ δύο γραφεῖα, καθ’ ἣν στιγμὴν αἱ στιγμαὶ ἦσαν δυσμενεῖς διὰ τὸν Ὀργανισμὸν καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν ἐπεβάλλετο κατάσχεσις εἰς τὰς Πάτρας εἰς βάρος τοῦ Ὀργανισμοῦ διὰ 900 χιλιάδας δραχμῶν, ἠγοράζοντο ἐπίσης, ἐνῷ ὑπῆρχον πέντε ἐπιβατηγὰ πολυτελείας αὐτοκίνητα καὶ ἐλάμβανον ὡρισμένοι ἐκ τῶν διευθυντῶν διακοσίας χιλιάδας δραχμῶν ἡμερησίως διὰ ἔξοδα αὐτοκινήτου, ἠγοράζοντο ἄλλα πέντε αὐτοκίνητα ἀντὶ ἑκατὸν τριάκοντα ἑκατομμυρίων ἕκαστον, διότι αὐτὰ ἦσαν τοῦ τελευταίου τύπου. Ἠγοράσθησαν ἀκόμη δύο ντικταφὼν ἄνευ ἐγκρίσεως τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου ἀντὶ εἴκοσι τριῶν (23) ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Δὲν ἀναφέρω τὸ περιστατικὸν τόσον διὰ τὴν δαπάνην, ἀλλὰ διὰ ποῖον σκοπὸν ἐχρησιμοποιήθησαν τὰ μηχανήματα αὐτά. Τὰ μηχανήματα αὐτὰ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν ὑπαγόρευσιν διαταγῶν ἢ διὰ τὴν ἀποτύπωσιν σοβαρῶν συζητήσεων διαφόρων συνεδριάσεων. Ἀγνοῶ περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ ἐχρησιμοποιήθησαν διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυστυχῶς ἀληθές, εἶχα πληροφορίας ἀλλ’ ἐπεβεβαιώθη ἀπὸ δημοσίευμα ἑνὸς ἐκ τῶν παλαιῶν συμβούλων. Εἶχα τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὰ μηχανήματα αὐτὰ ἐχρησιμοποιοῦντο, ὅπως χρησιμοποιοῦνται εἰς τὰ ἀστυνομικὰ κράτη, ὡς μέσον παγιδεύσεως τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἐκαλοῦντο ἀνύποπτοι εἰς κρίσεις καὶ ἀφηγήσεις ὁπότε ἐλαμβάνετο καὶ ἡ φωνοληψία τῶν λεγομένων διὰ νὰ δύνανται νὰ ἐκμεταλλευθοῦν ταῦτα ἢ ἐναντίον τῶν ἰδίων ἢ ἐναντίον τρίτων. Διὰ νὰ ἴδητε, κύριοι, πόσον ὡμολογημένη εἶναι ἡ πρᾶξις αὐτή, θὰ σᾶς διαβάσω μίαν ἐπιστολήν, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα» εἰς τὰς 15 Μαΐου, διὰ τῆς ὁποίας ὁ τέως σύμβουλος κ. Λεβίδης, κατηγόρει τὸν Ὑφυπουργὸν Συγκοινωνιῶν, ὅτι δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του ὑφισταμένην κατηγορίαν ἐναντίον τοῦ χρησιμοποιηθέντος ὡς ἀναπληρωτοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ ἐνῷ πράγματι ὑπῆρχε τοιαύτη. Καὶ λέγει ὁ κ. Λεβίδης: «Κύριε Διευθυντά, εἰς σημερινὰς δηλώσεις του............. .... (ἀναγινώσκει).....». Ἔρχεται ὁ κ. Μπέκας—καὶ θὰ ἀσχοληθῶμεν κατιόντες περὶ τοῦ κ. Μπέκα—καὶ κάμνει μίαν ἀπάντησιν διὰ τοῦ πληρεξουσίου του δικηγόρου καὶ λέγει: «Κύριε Διευθυντά, εἰς τὸ σημερινὸν φύλλον τῆς ἐγκρίτου ἐφημερίδος σας ....... (ἀναγινώσκει).....» Ἔρχεται κατόπιν ὁ κ. Λεβίδης, ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς ἀντελήφθη, ὅτι ἦτο δηλαδὴ ἐκτεθειμένος καὶ ἔπρεπε νὰ κατονομάσῃ τὴν πρᾶξιν ἐκείνην, ἡ ὁποία συνεπήγετο ἀδίκημα βαρυτάτης ποινικῆς μορφῆς καὶ ὁμολογεῖ ὁ κ. Λεβίδης ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς ἐδιάβασα προηγουμένως. Παρὰ τοῦ κ. Λεβίδη δημοσιεύεται εἰς τὸ «Βῆμα» ἡ κάτωθι ἐπιστολή: «Κύριε Διευθυντά, εἰς ἀπάντησιν...... .... (ἀναγινώσκει).....». Δηλαδὴ ὑφιστάμενος ὑπάλληλος ἐκλήθη ἀπὸ τὸν Γενικὸν Διευθυντήν, ὁ ὁποῖος προφανῶς τοῦ εἶπε: δὲν ἔχεις νὰ φοβηθῇς τίποτε, ἐγὼ θὰ εἶμαι ἀσφαλῶς, ἐσὺ τὰ ἔχεις καλὰ μαζί μου. Ἄνοιξε κατόπιν τὸ κουμπὶ τοῦ Λιγκταφὸν καὶ ἐπῆρε φωνοληψία ἐκεῖνα ποῦ ἔλεγεν ὁ ὑπάλληλος. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχομεν προσωπικὰ μὲ κανένα, ἀλλ’ ἐπειδὴ κατηγορήθημεν, ὅτι κομματιζόμεθα, εἶσθε εἰς θέσιν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ γνωρίζετε, ὅτι δὲν εἴχομεν τὸ δικαίωμα νὰ διεκδικοῦμεν τοῦτο ἡμεῖς περισσότερον ἀπὸ ὑμᾶς, ἐν τούτοις ἡμεῖς δὲν τὸ ἐσκέφθημεν αὐτό. Κύριοι συνάδελφοι, τὰς ἐκτροπὰς αὐτὰς καὶ πολλὰς ἄλλας, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός, δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ἐγνώριζαν οἱ προκάτοχοι συνάδελφοί μου τοῦ Κέντρου καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ ἐγνώριζαν, διότι ὡς εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω κατὰ προτίμησιν καὶ ἐγγράφων ἔψεξαν τὸν Ὀργανισμὸν διὰ διαφόρους ἀνωμαλίας καὶ ἀτασθαλίας. Θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναγνώσω δύο τεμάχια ἐξ ἑνὸς μέρους τῶν ἐγγράφων τῶν προκατόχων μου συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ φίλου κ. Μητσοτάκη, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ἀδικεῖται ὁ ΟΤΕ, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν τὸν ἐνοχλεῖ καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τὴν δουλειά του. Τὸ πρῶτον ἔγγραφον εἶναι τοῦ ἰδίου τοῦ κ. Μητσοτάκη.

§60Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶπα, ὅτι ἐδημιουργήθη μία ἀντιδικία μεταξὺ Ὑπουργείου καὶ ΟΤΕ.

§61Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Ὅταν ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν Ὑπουργὸς τοῦ Κέντρου ὑπῆρχεν ἡ ἀντίθεσις αὐτή: «Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ.... ὑμετέρου ἐγγράφου.....................» .......... (ἀναγινώσκει)..........». Πρόκειται περὶ ἑνὸς αὐστηροῦ καὶ ἐπιτιμητικοῦ ἐγγράφου. Ἄλλο ἔγγραφον τοῦ κ. Κοθρῆ: «Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι καθ’ ἃ.................... .......... (ἀναγινώσκει)..........». Εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐμνημόνευσα προηγουμένως. Δηλαδὴ τοῦ κ. Ζησοπούλου............ .......... (ἀναγινώσκει)..........». Ὑπάρχουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἄπειρα ἀκόμη ἔγγραφα.

§62Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τί θέλετε νὰ εἴπητε, ὅτι ὑπάρχουν καταχρήσεις;

§63Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Μᾶς κατηγορήσατε διὰ κομματισμόν. Ὅτι ἐθυσιάσαμεν καὶ τὸν ἀδελφὸν τοῦ Στρατάρχου διὰ νὰ κάνωμεν κόμμα. Ἡμᾶς δὲν μᾶς ἀπησχόλησεν ἡ σκέψις αὐτή, ἐθυσιάσαμεν καὶ τὸν ἀδελφὸν τοῦ Στρατάρχου διὰ νὰ ἐξυγιάνωμεν τὸν τόπον. Δὲν εἶχον, κύριοι, τὴν πρόθεσιν νὰ ἐπεκτείνω τὴν συζήτησιν, ἀλλ’ ὑπάρχει ἡ μομφὴ αὐτὴ ὅτι κάμνομε κομματισμὸν καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀμυνθῶμεν. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἡμῶν καὶ ἐκείνων συνίσταται εἰς τοῦτο, ὅτι ἐκεῖνοι μὲν διέγνωσαν τὸ ἔλλειμμά των, ἀλλὰ δὲν ἐχώρησαν εἰς τὴν ἀπάλειψιν αὐτοῦ. Ἀντιθέτως ἐπεδείνωσαν τὴν κατάστασιν μὲ τὰς σιωπηρὰς συμβάσεις καὶ τοὺς διορισμοὺς εἰς τοὺς ὁποίους ἐπῆλθον. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου ἀρνηθεῖσα εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς οἱανδήποτε τηλεφωνικὴν σύνδεσιν, ὡς μοναδικόν της σκοπὸν ἔταξεν τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς καταστάσεως καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τῆς Κοινῆς Γνώμης. (Χειροκροτήματα). Ἄς εἴπῃ τις, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἐδώσαμεν ἕνα τηλέφωνον. Ἀλλὰ κύριοι θὰ ἐρωτηθῶμεν μήπως ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου δὲν ἐχώρησεν εἰς τὴν λῆψιν δραστικωτέρων μέτρων ἐκ σεβασμοῦ τῆς νομιμότητος τὴν ὁποίαν ἡμεῖς παρέβημεν; Ὁμολογῶ ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ ποία νομιμότης ἐξασφαλίζεται, ὅταν ὁ Ὀργανισμὸς ἀφίνεται νὰ ἐκτρέπεται τοῦ προορισμοῦ. Ἀλλὰ ποῖαι εἶναι αἱ παρανομίαι καὶ ἡ προσπάθεια τῆς δημιουργίας ἀορίστου θορύβου, αἱ ὁποῖαι μᾶς καταλογίζονται καὶ αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν κατὰ τὴν ἐπερώτησιν πολιτικὴν ἠθικῆς ἀπαράδεκτον; Εὐθὺς ὡς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις, ἐγένετο εἰς ἐμὲ ἡ τιμὴ νὰ τεθῶ ἐπικεφαλῆς τοῦ τομέως αὐτοῦ. Δὲν ἐχρειάσθη παρὰ νὰ ἴδω τὰ ἀρχεῖα τῶν προκατόχων μου διὰ νὰ ἀντιληφθῶ τί συνέβαινον εἰς τὸν Ὀργανισμόν. Ἡ ἐντύπωσις ἥτις μοῦ ἐδημιουργήθη κατέστη κατόπιν ἔτι μεγαλυτέρα ἐκ τῶν πολλῶν παραπόνων τὰ ὁποῖα ἐγένοντο. Ἔλαβον τότε πέντε ἀποφάσεις ἀφορώσας τὸν Ὀργανισμόν, καὶ εἶμαι ὑπερήφανος δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Κυβέρνησις. Πρῶτον ἐκάλεσα τὸν Ὀργανισμὸν νὰ ἀπόσχῃ πάσης προσλήψεως προσωπικοῦ, μονίμου, ἐκτάκτου ἢ ἐπὶ συμβάσει. Δεύτερον ἐκάλεσα τὸν Ὀργανισμὸν νὰ μὴ ἀνανεώσῃ οὐδεμίαν σύμβασιν. Σημειωτέον ὅτι κατὰ τὸν μῆνα Μάρτιον ἔληγον αἱ συμβάσεις τῶν ὁποίων ἡ δαπάνη ἀνήρχετο εἰς 100 ἑκατομμύρια δραχμάς. Τρίτον ἐκάλεσα τὸν Ὀργανισμὸν καὶ εἶπον ὅτι εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως, μέχρις ὅτου ἀπορροφηθοῦν κατ’ ἀπόλυτον σειρὰν προτεραιότητος αἱ πληρωθεῖσαι συνδέσεις ἀπὸ 2τίας, δὲν θὰ γίνουν περαιτέρω εἰσπράξεις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπαίζωμεν τὸν κόσμον. Ἀποτέλεσμα ἐντὸς τοῦ διαστήματος τούτου ἦτο ἐκ τῶν 7 χιλιάδων συνδέσεων νὰ μείνουν μόνον 4 χιλιάδες καὶ θὰ καθίστατο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν ὅλαι αἱ συνδέσεις ἐντὸς τοῦ ἑπομένου μηνὸς μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβον, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε μέγας ἀριθμὸς πολιτῶν, ὁ ὁποῖος ἐκλήθη νὰ καταβάλῃ τὰς εἰσφοράς, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἡ πρὸς τοῦτο εὐχέρεια. Τέταρτον ἔλαβον ὅλα τὰ μέτρα ὥστε νὰ ἐφοδιασθῇ ὁ Ὀργανισμὸς μὲ 30 χιλιάδας τηλεφωνικὰς συνδέσεις ἐγκαίρως. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Μητσοτάκην, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς εἶναι βιώσιμος καὶ δὲν ἀπεδόθη κύριοι καλῶς τὸ νόημα τοῦ κ. Ἐφέτου, διότι οὗτος θὰ ἐπίστευεν, ὅτι ἐὰν δὲν ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα, δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι βιώσιμος. Ἡμεῖς πλειοδοτοῦμεν ἔναντι τοῦ κ. Μητσοτάκη ὅτι ὄχι μόνον εἶναι βιώσιμος, ἀλλὰ δύναται νὰ ἐξελιχθῇ καὶ εἰς τὸν μεγαλύτερον Ὀργανισμὸν τῆς Ἑλλάδος. Ἰδοὺ ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἡμεῖς δὲν δικαιολογοῦμεν τὸ ἔλλειμμα, τοῦ Ὀργανισμοῦ. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ. Μὲ τὴν κρίσιν τὴν ὁποίαν διέρχεται ἡ Χώρα ὑπάρχει ἄλλος Ὀργανισμὸς Κοινῆς Ὠφελείας τοῦ ὁποίου ἡ προσφορὰ τῶν ὑπηρεσιῶν νὰ ἔχουν τοιαύτην ζήτησιν ὡς συμβαίνει μὲ τὰ τηλέφωνα; Νὰ ὑπάρχουν 3 χιλ. ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι νὰ λέγουν, ὅτι εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ καταβάλωμεν 1.500.000 δρχ. διὰ νὰ ἀποκτήσουν τηλέφωνα, καὶ νὰ πληρώνουν περαιτέρω μεσάζοντας διὰ νὰ ἐπισπευθῇ ἡ σύνδεσις; Καὶ ὅτι εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ συνδεθῶμεν διὰ συμβολαίου. Καὶ νὰ γνωρίζουν περαιτέρω, ὅτι ἐὰν δὲν πληρώσουν τὸν Ὀργανισμόν, σήμερον, αὔριον θὰ κοπῇ τὸ τηλέφωνον καὶ νὰ γνωρίζουν ἀκόμη ὅτι δὲν ἠμποροῦν ποτὲ νὰ ἰδοῦν τὸν Γεν. Διευθυντὴν τοῦ Ὀργανισμοῦ ἢ τὸν οἱονδήποτε ὑπάλληλον διὰ νὰ τὸν ἐρωτήσουν σχετικῶς μὲ τὴν ὑπόθεσίν των; Ἰδοὺ διατὶ συμφωνοῦμεν, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς εἶναι βιώσιμος, ἀλλ’ ὅτι δὲν δύναται νὰ εἶναι βιώσιμος ἐὰν εὑρίσκεται ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκεται. Ὡμίλησα, κύριοι συνάδελφοι, περὶ προμηθείας ὑλικῶν, διότι πιστεύω, ὅτι μόνον οὕτω τὸ θέμα θὰ χάσῃ τὴν ὀξύτητά του καὶ ὁ Ὀργανισμὸς θὰ αὐξήσῃ τὰ ἔσοδά του. Ἡ πρώτη προσπάθειά μου ἦτο νὰ προμηθεύσω τὸν Ὀργανισμὸν μὲ περισσότερα ὑλικά. Προεκηρύχθη μία δημοπρασία. Πράγματι ἡ ἄποψις ἡ εἰδική μου ἦτο, ὅτι ὅταν λέγωμεν τηλεφωνικὴν σύνδεσιν, δὲν ἐννοοῦμεν μόνον τὸ μηχάνημα. Εἶναι τὰ μηχανήματα κέντρου, τὰ καλώδια, οἱ ἐπιλογεῖς κλπ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ ΟΤΕ συνεφώνησε τελικῶς. Ἠρώτησα, ἐὰν πρέπει νὰ ἐμφανισθῇ ἑνιαῖον τὸ ἔργον, πόσοι εἶναι οἱ βιομηχανικοὶ οἶκοι οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ προσφέρουν τὸ σύνολον τῶν ἐφοδίων. Καὶ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, εἶναι εἷς. Ἡ πρώτη μου ἐνέργεια ἦτο νὰ δώσω ἐντολὴν νὰ τεμαχισθῇ ἡ δημοπρασία, χωριστὰ διὰ καλώδια, δι’ ἐπιλογεῖς. Ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ μετάσχουν τοῦ διαγωνισμοῦ οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλων τῶν οἴκων τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐνῷ κατὰ τὸ παρελθὸν τὰ ἐπαίρναμε τοῖς μετρητοῖς, ἐπήραμε τὸ σύνολον τοῦ τηλεφωνικοῦ ὑλικοῦ μὲ 2 ἑκατομ. δολλάρια πληρωτέα εἰς 5– 6 ἔτη, χωρὶς καμμίαν καταβολὴν τὸ πρῶτον ἔτος καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ πληρώσωμεν εἰς 6 ἔτη ἀντιπροσωπεύουν ὅσα θὰ εἰσπράξωμεν εἰς ἕνα ἔτος. Ἰδοὺ διὰ ποῖον λόγον πλειοδοτοῦμεν, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς εἶναι βιώσιμος καὶ ἐκεῖ ἀποβλέπομεν, ὥστε συντόμως τὸ Κράτος νὰ λάβῃ μέριμνα ἐκ τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς. Πέμπτον, κύριοι συνάδελφοι, ἀνταποκρινόμενος εἰς τὴν ἐντολὴν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἐζήτησα ἀπὸ τὸν συνάδελφόν μου Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ὁρισθῇ ἀνώτατος δικαστικὸς ὑπάλληλος πρὸς ἐνέργειαν δικαστικῆς ἐρεύνης. Πράγματι ἡ ἔρευνα αὐτὴ ἐγένετο. Ὑπῆρξε μία ἔκθεσις, ἡ ὁποία κατελόγιζεν εὐθύνας, ἀλλοῦ περισσότερον ἀλλοῦ ὀλιγώτερον. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεως Ροζάκη, αὐτὸ τοῦτο τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην, ἱκανοποιοῦν σχετικὸν αἴτημα τοῦ κ. Ἐφέτου νὰ ἀπαλλάξῃ προσωρινῶς τῶν καθηκόντων των τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν καὶ 4 Διευθυντάς. Καὶ τοὺς μὲν Διευθυντὰς τὸ Δ. Συμβούλιον ἀνεπλήρωσε μὲ τοὺς ἀμέσως ὑφισταμένους των. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀναπληρώσεως τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην, διὰ λόγους σκοπιμότητος ἴσως, νὰ ἀποστῇ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ αὐστηροῦ γράμματος τοῦ καταστατικοῦ καὶ νὰ ὁρίσῃ ἀναπληρωτὴν ἕνα Σύμβουλον, τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Διαβιβάσεων, τὸν Στρατηγὸν κ. Σπανόν. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐπενέβη παρὰ μόνον ὅταν ὁ Ὀργανισμὸς διέτρεχε τὸν κίνδυνον νὰ μείνῃ ἄνευ ἡγεσίας, ὅταν ὁ κ. Σπανὸς προσῆλθεν εἰς τὸ Γραφεῖον μου ζητῶν νὰ ἀπαλλαγῇ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν τῶν καθηκόντων του, διότι ἡ νέα του θέσις ἐδημιούργει ἀσυμβίβαστον πρὸς τὸ στρατιωτικόν του ἐπάγγελμα. Ἀλλὰ καὶ τότε ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσκέφθη νὰ ἀναζητήσῃ ἔξωθεν τὸν ἀναπληρωτήν. Εἴχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ἕνας Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἔχει προσωπικὸν ἐκ 5.000 ὑπαλλήλων, δὲν δύναται παρὰ νὰ διαθέτῃ 5–10 ἀνώτατα στελέχη ἱκανὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν μεταβατικὴν αὐτὴν περίοδον. Πράγματι ἐξέλεξα τότε τὸν κ. Μπέκαν. Ἐπέλεξα τοῦτον, διότι ἐκ τοῦ φακέλλου του εἶδον, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς ὑπαλλήλου μέ 40ετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Κράτος, τὴν ΑΕΤΕ καὶ τοῦ ΟΤΕ. Ὁ φάκελλός του παρουσίαζε μίαν τελείως ἄψογον κατάστασιν, μὲ προαγωγὰς κατ’ ἐκλογὴν καὶ μὲ τυπικὰ προσόντα εἰς τὴν πρώτην σειράν. Κυβερνῶντος τοῦ Κέντρου, ὅταν ἐτέθη ζήτημα προαγωγῆς διὰ τὴν θέσιν τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἐκμεταλλεύσεως, εἰς τὸ Συμβούλιον ἐκεῖνο ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, ἔλαβεν ὁ κ. Μπέκας 4 ψήφους ἐπὶ 9 παρόντων. Ἐν τούτοις, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν κατηγορήθημεν διὰ τὸ πρόσωπον αὐτό, διὰ τοῦ τύπου, διότι συνέπεσε νὰ εἶναι συγγενὴς ἑνὸς ἰδικοῦ μας προσώπου, Διευθυντοῦ τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ὅταν ἴδωμεν, ὅτι ὡρισμένη ἐφημερὶς ἐδημοσίευσεν ἐπιστολὴν ἐπίμεμπτον, πράγματι, ἔσπευσα ἀμέσως νὰ τὴν ἀποδοκιμάσω δι’ ἀνακοινωθέντος μου καὶ νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἠθικῶς ἀπαράδεκτος. Καὶ τὴν ἰδίαν στιγμήν, ὁ κ. Μπέκας ἔπαυσε νὰ εἶναι ἀναπληρωτὴς Γενικοῦ Διευθυντοῦ, ἐνῷ θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀναμείνωμεν τὸ ἀποτέλεσμα καὶ νὰ διαπιστώσωμεν ἐὰν πράγματι ἡ ἐπιστολὴ ἐκείνη ἀνῆκεν εἰς ἐκεῖνον εἰς τὸν ὁποῖον ἀποδίδεται. Ἐν τούτοις ἀπὸ ὑπερβολικὴν εὐθιξίαν διὰ τὰ πρόσωπα αὐτά, ἔλαβον τὴν ἀπόφασιν ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἔλαβον. Ὡς πρὸς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον, κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν τὴν γνώμην πράγματι ὅτι οἱ ἀποτελοῦντες αὐτὸ εἶναι ἐκλεκτοὶ καὶ ἔντιμοι. Ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι δὲν γνωρίζουν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἰς τὸν ΟΤΕ. Ἔχομεν ὅμως καὶ τὴν γνώμην, ὅτι καὶ διὰ τὸ λόγον αὐτὸν ἔπρεπε νὰ παραιτηθοῦν, διότι ἔπρεπε νὰ γνωρίζουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦνται εἰς τοιούτου εἴδους ἀξιώματα, εἰς πολλὰς μάλιστα περιπτώσεις καὶ τὸ ἐπιζητοῦν, ὅτι δὲν ἀντιπροσωπεύουν διακοσμητικὴν μονάδα, ἀλλὰ ὅτι ἔχουν εὐθύνας. Μετὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Ἐφέτου κ. Ριζάκη, μία λύσις ὑπῆρχε διὰ τὸ διοικητικὸν συμβούλιον νὰ θέσῃ τὴν παραίτησίν του εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν τὸ ἔπραξε, τὸ ἔπραξαν οἱ ἕξ μόνον καὶ εἶναι τοῦτο πρὸς τιμήν των. Ἀλλὰ ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ὅπως ὑπεστήριξεν ὁ κ. Μητσοτάκης, διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ ΟΤΕ δὲν ὑπῆρχε.

§64Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν παρητήθησαν λόγῳ τῆς ἐκθέσεως Ροζάκη, ἀλλὰ λόγῳ τοῦ διορισμοῦ τοῦ Μπέκα.

§65Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης, κύριοι συνάδελφοι, διοικητικὸν συμβούλιον δὲν ὑπῆρχεν ἐλλείψει ἀπαρτίας καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐχώρησεν, βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας εἰς τὴν ἀνασύνθεσιν τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου. Ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν ὅτι κατόπιν τῶν ἀτυχιῶν ἔπρεπε νὰ ἀναζητήσῃ καὶ νὰ ἀνεύρῃ καὶ νὰ θέσῃ ἐπικεφαλῆς τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου μίαν προσωπικότητα κύρους αὐστηροῦ, καὶ ὡς τοιοῦτον ἐξέλεξε τὸν στρατηγὸν Στεργιόπουλον, (χειροκροτήματα), ὁ ὁποῖος ἐχρησιμοποιήθη ἐπανειλημμένως ὑπὸ ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔφερεν ἐπιτυχῶς εἰς πέρας τὴν ἀποστολήν του. Πράγματι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν ἀγαπητὸν κ. Μητσοτάκην, ὅτι ὑπάρχει παρέκκλισις τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἀλλὰ κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἦτο τοὐλάχιστον ὑποκριτικὸν νὰ ἐθεωρεῖτο τοῦτο παρανομία ἀπὸ τὴν πτέρυγα ἐκείνην, ἡ ὁποία, ἢ μᾶλλον μοῦ διέφυγε νὰ προσθέσω ὅτι, ἀποτελεῖ παρέκκλισιν, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε διὰ πράξεως, ἡ ὁποία κατατίθεται ἐντὸς τῆς αὔριον εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ζητήσῃ τὴν κύρωσιν νομοθετικῶς, θὰ ἦτο ὑποκριτικὸν ἀπὸ τὴν πτέρυγα αὐτὴν νὰ ἀποκαλῇ τοῦτο παρανομίαν. Ἡ σημερινὴ Ἀντιπολίτευσις ἦτο Κυβέρνησις καὶ σοβαρώτατα ζητήματα, σοβαρωτάτου περιεχομένου ἐπέλυε κατὰ τοιοῦτον τρόπον χωρὶς νὰ σπεύδῃ ἐγκαίρως νὰ κυρώσῃ διὰ Νόμου τὰς ὑπουργικὰς πράξεις, ἡ πτέρυξ ἐκείνη, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ἡ εὑρεσιτεχνία καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς θεωρίας τῆς θεμιτῆς παρανομίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἢ μᾶλλον πρὶν κλείσω τὸν λόγον θὰ θίξω δύο ἄλλα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἀπάντησιν εἰς τοὺς τελευταίους λόγους τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ εἰς τὸν ἐπερωτῶντα κ. συνάδελφον ἐκ Φλωρίνης, σχετικῶς μὲ τὸν γενικὸν κανονισμὸν καὶ μὲ τὸν ὑπηρεσιακὸν κανονισμόν. Ἐπειδὴ ἐγένετο σύστασις, ὅτι θὰ πρέπει καὶ ὁ γενικὸς κανονισμὸς καὶ ὁ ὑπηρεσιακὸς νὰ τακτοποιηθοῦν, παρέχομεν τὴν πληροφορίαν ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἐπὶ τέσσαρα ἔτη, τὸ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου εἰς διάστημα ἕξ μηνῶν, (χειροκροτήματα), διότι ὁ ὑπηρεσιακὸς κανονισμὸς εὑρίσκεται ἐν ἰσχύϊ καὶ ὁ γενικὸς κανονισμὸς ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ τεθῇ πάλιν ἐν ἰσχύϊ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις λαμβάνουσα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβε, δὲν ἀπέβλεπεν εἰς τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον εἰς τὴν ἐξυγίανσιν, εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τῆς κοινῆς γνώμης. Ἀναμένομεν τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, τὴν συμπαράστασιν εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν καὶ ὄχι τὴν ἀσύστατον κατηγορίαν της. Κατόπιν, τῶν ὅσων, κύριοι συνάδελφοι, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον ὑμῶν, θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ὁ ἀγαπητὸς ἐκ Χανίων συνάδελφος θὰ ἀνεγνώρισεν, ἔστω καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι ἡ ἐπερώτησίς του εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς ὑπῆρξεν ἄδικος. (Χειροκροτήματα).

§66Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ ἤθελον μίαν πληροφορίαν. Τί σκέπτεσθε νὰ κάνετε, θὰ κάνετε ποινικὴν ἀγωγὴν κατὰ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ καὶ ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔλαβον δῶρα διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τηλεφώνων καὶ κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὅταν εἶχον αὐτοκίνητα τὰ ἐχρησιμοποίουν δι’ ἀτομικήν των χρῆσιν;

§67Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Κύριε συνάδελφε, αὐτὴ ἡ πτέρυξ κόπτεται διὰ τὴν δημοκρατίαν, δὲν θέλει ὅμως τοιούτου εἴδους ζητήματα, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω, νὰ ἐμφανίζωνται ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης. Διότι κατηγορήθημεν καὶ δι’ αὐτό, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ δημοσιευθῇ ἡ ἔκθεσις τοῦ Ἐφέτου κ. Ροζάκη. Καὶ ἐπειδὴ διατρέχομεν τὸν κίνδυνον νὰ κατηγορηθῶμεν διὰ δημιουργίαν ἀορίστου θορύβου, κατασπίλωσιν ὑπολήψεων, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ σᾶς ἀπαντήσω, διότι οὔτε εἶμαι εἰς θέσιν. Διότι ἐὰν ἀναμείνετε τὸ τελικὸν πόρισμα θὰ ἴδητε, ὅτι περαιτέρω ἁρμόδιον εἶναι τὸ διοικητικὸν συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν πταῖσται θὰ τοὺς παραπέμψῃ εἰς πειθαρχικὸν συμβούλιον. Ἁρμόδιον περαιτέρω δι’ ὅλα τὰ ζητήματα εἶναι τὸ διοικητικὸν συμβούλιον.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§69Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι εἰλικρινῶς διὰ τὸν τόνον, τὸν ὁποῖον ἔδωσεν εἰς τὴν συζήτησιν ὁ κ. Ὑφυπουργός. Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνευθύνως μέχρι σήμερον ἐγράφοντο. Ὡμολόγησεν ὁ ἴδιος, ἐρωτηθεὶς ἀπὸ ἐκλεκτὸν συνάδελφον, τί προτίθεται νὰ κάμῃ; Ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ἀπολύτως τίποτε, διότι μέχρι στιγμῆς ἔχει μίαν μὴ συμπληρωθεῖσαν ἔκθεσιν. Κατὰ συνέπειαν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ὤφειλε νὰ εἶχε τὴν στοιχειώδη συναίσθησιν τοῦ καθήκοντός του καὶ νὰ μὴ ἔρχεται νὰ κατηγορῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δι’ ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀπεδείχθησαν. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξα ἀπολύτως ἐπιφυλακτικὸς ὅταν ἀνέπτυξα τὰς ἀπόψεις μου. Ἀπέφυγα συστηματικῶς νὰ εἴπω καὶ μίαν λέξιν, ἡ ὁποία θὰ ἔθιγε καὶ ἕνα ἄνθρωπον. Καὶ θλίβομαι εἰλικρινῶς ὡς μέλος τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, διότι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς μετέφερεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀπόψεις τῆς τριόδου καὶ ἐσπίλωσεν ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους ἐγὼ προσωπικῶς δὲν εἶχα κανένα λόγον νὰ ἀναλάβω ὑπὸ τὴν ὑπεράσπισίν μου. Κύριοι συνάδελφοι, μᾶς εἶπε περίπου, ὅτι ἦτο ἕνας ὁλόκληρος Παναμᾶς.

§70ΦΩΝΑΙ. Δίκαιον εἶχε!

§71Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μᾶς εἶπεν ὅτι δὲν ἐγίνετο τίποτε χωρὶς νὰ πληρώνωνται λίρες καὶ ἄφησε τὴν βαρεῖαν ὑπόνοιαν, διότι ἐπὶ τέλους τὰ λέγῃ ὁ Ὑφυπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μετέσχον εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ ΟΤΕ βαρύνονται ἀπὸ κατηγορίας. Μία ὑπόθεσις, ἡ ὁποία εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγὴν εἰς τὸ στάδιον τῆς προκαταρκτικῆς δικαστικῆς ἐξετάσεως, φθάνει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ μᾶς δηλωθῇ ἀπὸ τὸν κ. Ὑφυπουργόν, ὅτι ὅλα αὐτὰ καὶ πολὺ περισσότερα ἀπὸ ὅσα λέγονται εἶναι γεγονότα. Ἔρχεται καὶ μᾶς λέγει ὁ κ. Ὑφυπουργός, ὅτι τὰ 50% τῶν συνδέσεων ἐγίνοντο ἐπὶ πληρωμῇ λιρῶν, κάτι ἀπίθανες καὶ περίεργες ἱστορίες, οἱ ὁποῖες μόνον εἰς τὸν κίτρινον τύπον θὰ ἠμποροῦσαν νὰ εἶχαν τὴν θέσιν των. Κύριε Ὑφυπουργέ, κατέχετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπεύθυνον ἀξίωμα, εἶσθε μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα, ἐὰν δὲν ἔχετε ἑτοίμην τὴν ἀπόδειξιν. (Φωναί, διαμαρτυρίαι). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι λυποῦμαι εἰλικρινῶς διὰ τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἔλαβε παρασυρθεὶς ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου του καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν ἑαυτόν του. Ἐγώ, τοὐλάχιστον, καμμίαν ἀφορμὴν ὀξύτητος δὲν εἶχον δώσει εἰς τὴν συζήτησιν. Ἠκολούθησεν, ἴσως, καὶ αὐτός, τὰ προεῖπα, τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀρέσκεται εἰς ὕφος καὶ εἰς τόνον. (Διαμαρτυρίαι, θόρυβος). Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς εἶχε χρέος, ὡς τίμιος ἄνθρωπος, νὰ φέρῃ τὴν ἀπόδειξιν αὐτῶν τὰ ὁποῖα λέγει. Μέχρις ὅτου συμπληρώσῃ τὴν ἔκθεσίν του ὁ κ. Ροζάκης, δὲν θὰ εἴπω ἐγώ, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα περὶ αὐτοῦ λέγονται. Θὰ σεβασθῶ τὸ βῆμα αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν ἐσεβάσθη ὁ κ. Ὑφυπουργός. Δὲν θὰ ἀπαντήσω κἂν εἰς τὴν περίεργον κατηγορίαν, τὴν ὁποίαν διετύπωσε, διότι εἰς ἕνα μηχάνημα ἠχογραφήσεως ἐμφανίζεται ἀποδιδομένη μία βαρεῖα κατηγορία ἐναντίον τοῦ κ. Μπέκα. Ἐρεθίστηκεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐζήτησε τὴν κεφαλὴν ἐπὶ πίνακι, διότι κατώρθωσε κάποιος Διευθυντής, ἐν νομίμῳ ἀμύνῃ εὑρισκόμενος, νὰ κάμῃ ἠχογράφησιν καταθέσεως ἐπιβαρυντικῆς διὰ τὸν κ. Μπέκαν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ κατέλθω εἰς τὸ ἐπίπεδον αὐτὸ εἰς τὸ ὁποῖον παρεσύρθη δυστυχῶς ὁ κ. Ὑπουργός. Θὰ σᾶς εἴπω μόνον ἕνα πρᾶγμα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ θλίβει εἶναι, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ ὅσα ἀκριβῶς λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, λέγονται καὶ διὰ τὴν ἄλλην πλευράν. Καὶ δι’ αὐτὸ κάμνω τὴν παρατήρησιν, ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν τακτικὴν θὰ καταβιβάσητε τὴν δικαιοσύνην εἰς τὸ ἴδιον ἐπίπεδον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει κατέλθει καὶ ἡ συζήτησις αὐτή. Ἀναπτύσσετε τὸν χαφιεδισμὸν μέσα εἰς τὸν Ὀργανισμόν, προσέχοντες τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔλειχον καὶ λείχουν τοὺς ἰσχυροὺς καὶ ἔχουν κάθε λόγον νὰ φανοῦν ἀρεστοὶ δίδοντες ἀκόμη καὶ ἀνακριβεῖς πληροφορίας. Κύριε Ὑφυπουργὲ τῶν Συγκοινωνιῶν, ὀφείλετε εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα νὰ εἶσθε γενναῖος, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε εὐθαρσῶς. Θλίβομαι σᾶς ἐπαναλαμβάνω, διὰ τὸ κατάντημα τοῦ τόπου αὐτοῦ, ὅπου τόσον εὔκολα σπιλώνομεν ὑπολήψεις. Δὲν μᾶς ἀπέμειναν πολλὰ πράγματα εἰς τὴν χώραν μας. Καὶ εἶναι ἰσχυρὰ αὐτὴ ἡ τάσις εἰς τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιμὴν ἐρεθίζεται συνεχῶς ἀπὸ τοιαύτας φήμας, ὥστε εὐκολώτατα γίνονται πιστευτά. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς μεγαλαυχῶν ἰσχυρίσθη ὅτι ἐξυγίανε τὸν ΟΤΕ. Ἀπὸ ποίους ὅμως; Ὑπεύθυνοι ἀποκλειστικῶς καὶ κυρίαρχον ὄργανον εἶναι τὸ Δ. Σ. Βάλτε κάτω τὰ ὀνόματα. Ἐξυγιάνατε, κ. Ὑφυπουργέ, τὸν Ὀργανισμὸν ἀπὸ τὸν ἀδελφὸν τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ἀπὸ ἀνθρώπους ἰδικούς σας διὰ τοὺς ὁποίους ὡμολογήσατε, ὅτι εἶναι ἄξιοι πάσης τιμῆς καὶ ὑπολήψεως. Ἐκτιμῶμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ τοὺς τιμῶμεν καὶ σήμερον καὶ λυπούμεθα, διότι βάλλετε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐναντίον των. Διότι, ἐὰν μία οἱαδήποτε ἐφημερὶς ἀναγράψῃ κάτι, ἐπὶ τέλους τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι βαρύ. Ὅταν ὅμως ὁ ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς λέγει, ὅτι αὐτὰ συμβαίνουν καὶ ὅτι ὑπεύθυνον εἶναι τὸ Δ.Σ., τὰ πράγματα ἀλλάσσουν. Ὀφείλετε νὰ δώσητε ἀπόδειξιν τῶν ὅσων λέγετε. Ἡ δικαστικὴ ἔρευνα προχωρεῖ. Ὀφείλετε τοὐλάχιστον νὰ εἶστε προσεκτικὸς τὴν στιγμὴν αὐτήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν ὑπῆρξα ἀπολογητὴς οὐδενός. Δὲν εἶπον κἄν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κομματίζεται. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἔθεσεν εἰς τὸ στόμα μου λόγια, τὰ ὁποῖα δὲν εἶπον, διὰ νὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν τῶν ρητορικῶν του ἐξάρσεων. Εἶπον καὶ εἰς αὐτὸ δὲν ἔδωσε καμμίαν ἀπάντησιν, πρῶτον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέλεξε κακὸν δρόμον, διότι ἐνίσχυσε τὴν τάσιν αὐτήν, νὰ σπιλώνῃ ἀνθρώπους τοὺς ὁποίους ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία τιμᾷ. Εἶπον δεύτερον, ὅτι ἐβάσισε τὴν τακτικήν της ἐπὶ σειρᾶς παρανόμων πράξεων. Δὲν εἴμεθα ἡμεῖς, κύριοι, οἱ ὁποῖοι διὰ πρώτην φορὰν ἐθέσαμεν τὸ θέμα. Ἡ ἰδική σας Κυβέρνησις ὑπῆρξεν ἐκείνη ἡ ὁποία μᾶς κατηγόρησεν, ὅτι ἠκολουθοῦμεν τὴν τακτικὴν τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν θεμάτων τὰ ὁποῖα ἔχρηζον νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Καὶ ἔρχεσθε ἐδῶ σήμερον μὲ Ἰσουητικὴν ὑποκρισίαν καὶ μᾶς λέγετε, μὰ ἐπὶ τέλους τί ἐκάμαμε; Κύριοι, ἐκάματε κάτι, διὰ τὸ ὁποῖον συνεχῶς μᾶς κατηγορεῖτε. Καὶ εἶπον ἀκόμη, ὅτι ἐὰν εἰς τὸ παρελθὸν τὸ ἔκαμεν αὐτὸ μία Κυβέρνησις μικρᾶς πλειοψηφίας, δὲν εἴχατε καμμίαν ἀνάγκην νὰ τὸ ἐπαναλάβητε σεῖς, μὲ τὴν τεραστίαν πλειοψηφίαν τὴν ὁποίαν διαθέτετε. Μᾶς ἐφέρατε ἐδῶ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐτολμήσατε νὰ συζητήσητε. Εἴπατε, ὅτι τὰ πάντα εἰς τὸν ΟΤΕ εἶναι κακά. Καὶ ὅταν ἔφυγε τὸ Δ.Σ., γνωρίζετε ποῖον Δ.Σ. διορίζεται· κάποιον Πρόεδρον, ὁ ὁποῖος σᾶς ἀρέσει, καθ’ ὅλα ἀξιότιμος κύριος, καὶ μᾶς λέτε, ὅτι οὔτε νόμος δὲν χρειάζεται! Τὰ πάντα ἀπὸ τὴν μίαν στιγμὴν εἰς τὴν ἄλλην ἄλλαξαν καὶ ἔγιναν καλά. Διότι ἐφέρατε ἕνα ἄνθρωπον ἐκεῖ μέσα! Ἐγὼ τὴν βάσιν αὐτὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν παραδεχθῶ. Ἀκόμη δέ, κύριοι συνάδελφοι, ἀπέφυγα καὶ νὰ ἀναφέρω τὸ ὄνομα τοῦ κ. Μπέκα, ἀνέφερα ἁπλῶς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπέστη ἕνα ἀτύχημα. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία κατηγορεῖ τοὺς ἄλλους δι’ ἔλλειψιν χρηστότητος, ἡ ὁποία μᾶς ἐμφανίζει τὸν Παναμᾶ τῶν ὀργίων καὶ σκανδάλων, ὅπως ἠθέλησε νὰ τὸν παραστήσῃ μέσα εἰς τὸν ΟΤΕ, ἡ Κυβέρνησις ποὺ σπιλώνῃ κατὰ ἕναν τρόπον καὶ αὐτὸ τὸ ὄνομα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ Πρωθυπουργοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εἶναι ὑπεύθυνος καὶ αὐτή. Αὐτὴ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις, οὐδὲν τὸ θετικὸν ἔχει νὰ παρουσιάσῃ, εἰμὴ μόνον, ὅτι διώρισε κάποιον ἀναπληρωματικὸν γενικὸν διευθυντήν, καὶ ποῖον; Θλίβομαι εἰλικρινῶς, διότι ἀναγκάζομαι νὰ εἴπω: Πῶς ὑπῆρξεν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀρχικῶς ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἤσκησεν ἐπὶ ἓν χρονικὸν διάστημα ἔλεγχον τῆς ΑΕΤΕ, ὁ ὁποῖος ἐν συνεχείᾳ μεταπηδᾷ ὡς ὑπάλληλος εἰς τὴν ἑταιρείαν, ὁ ὁποῖος ξαναγυρίζει εἰς τὸ Δημόσιον καὶ κατόπιν ξαναγυρίζει εἰς τὴν ΑΕΤΕ καὶ μέσῳ αὐτῆς ἔρχεται εἰς τὸν ΟΤΕ, ὑπῆρξεν ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΟΤΕ δὲν ἔκρινε κατάλληλον διὰ τὴν θέσιν τοῦ διευθυντοῦ ἐκμεταλλεύσεως καὶ ὑπῆρξεν ἐκεῖνος, ποὺ τὸν ἐμφανίζει ἕνα ἔγγραφον ὡς ὄργανον δηλαδή, τῆς ΑΕΤΕ, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας του, ὡς ἀνωτέρου κρατικοῦ ὑπαλλήλου. Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως. Οὐδεμίαν ἄλλην ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ ὁ κ. Καραθόδωρος. Καὶ αὐτὸς ὑπῆρξεν ὁ διορισμὸς τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, εἰς ὃν ἐξηναγκάσθη μετὰ 24ωρον νὰ ὑποδείξῃ νὰ παραιτηθῇ. Καὶ χάριν τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ ἐξηναγκάσθη εἰς παραίτησιν, ὁλόκληρον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, διότι πρῶτον ὁ κ. Παπάγος καὶ ἐν συνεχείᾳ 4 σύμβουλοι, ἠρνήθησαν νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν αὐθαίρετον καὶ παράνομον ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐπιβάλῃ ἕνα γενικὸν διευθυντήν. Δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἔρχεται νὰ παραπονεθῇ ὁ κύριος Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν.

§72Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Μητσοτάκη, ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, σᾶς ἐκτιμοῦμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, διότι καὶ τὸ ὕφος σας καὶ ἡ ἔκφρασίς σας εἶναι κοσμία. Καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι καλῶς ἐξασκεῖτε τὸ ἔργον σας. Σήμερον ὅμως ἔχετε ἐκλέξει τὸ μᾶλλον ἀτυχὲς θέμα, διὰ νὰ ἀσκήσετε ἐπερώτησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Διότι ὁ κύριος Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἀπέδειξεν, ὅτι πράγματι ἦτο παναμᾶς ἡ ὑπόθεσις τοῦ ΟΤΕ καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπιμείνετε εἰς ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι κατώτερον τῆς νοημοσύνης σας.

§73Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ διακοπή σας ἦτο ἀγόρευσις, ἡ ὁποία θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ἀπὸ τοῦ βήματος. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ τελειώσω, μὲ μίαν γενικὴν παρατήρησιν. Τὸ θέμα τοῦ ΟΤΕ, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητήτως, συγκλονίζουν τὴν κοινὴν γνώμην, καὶ κινεῖ γενικώτερον τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Βουλῆς. Ὀφείλομεν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν ἀπὸ περιωπῆς. Ἡμεῖς ὡς Ἀντιπολίτευσις προσπαθοῦμεν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν οὕτω πως. Ἀναμένομεν καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν μεγαλυτέραν προσοχὴν εἰς τὰς ἐνεργείας της καὶ πρὸ παντὸς εἰς τοὺς λόγους της. Ἤδη ἔχει εἰς βάρος της τὴν εὐθύνην διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ὁ κ. Καραθόδωρος ἐξεστόμησεν ἀπόψε ἐδῶ. Ἤδη εἶναι ὑποχρεωμένη εἰς ἀπόδειξιν ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἔφθασεν εἰς ἕνα σημεῖον, ποὺ οὔτε ὁ κ. Ὑφυπουργὸς θὰ ἠμποροῦσε νὰ εὕρῃ διέξοδον. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ συζήτησις διὰ τὰς εὐθύνας τοῦ παρελθόντος, δὲν ἀνήκει εἰς ἐμέ, οὐδὲ κἂν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Διὰ τὰς εὐθύνας τοῦ παρελθόντος, ἔγιναν αἱ συζητήσεις ἐνώπιον τῶν Βουλῶν ἐκείνων καὶ ἦλθον καὶ ἐνώπιον τοῦ κυριάρχου λαοῦ τὰ θέματα καὶ ἐκρίθησαν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν κρίνομεν τὰς εὐθύνας τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐνῷ ὑποστηρίζει, ὅτι εἶναι ὑπερασπίστρια τῆς νομιμότητος, παρανομεῖ ἀσυστόλως. Καὶ ἔρχεται ἐδῶ καὶ μᾶς λέγει: «Μάλιστα, κύριοι, παρανομῶ». Δὲν ἔχει, κύριοι, τὸ δικαίωμα νὰ σπιλώσῃ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἰδιαιτέρως μάλιστα πρόσκεινται πρὸς αὐτήν. Ἔρχεται μὲ μίαν πρᾶξιν της, νὰ πέσῃ εἰς βαρύτατον ἀτύχημα, διότι κάτι χειρότερον ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἐλέχθησαν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν ἀπὸ κανένα. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναμένομεν τὺς ἐν συνεχείᾳ πράξεις τοῦ κυρίου Ὑφυπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, διὰ νὰ τὸν κρίνωμεν. Μετ’ ὀλίγον χρόνον, θὰ ὑπάρξῃ καὶ τὸ ζήτημα τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ. Μᾶς ὡμίλησαν διὰ τὰς ὑπερωρίας, τὰς ὁποίας λαμβάνουν, μᾶς εἶπον διὰ τὴν θνησιμότητα τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὡσάν, κύριοι, νὰ ἐπρόκειτο περὶ Ὀργανισμοῦ, τὸν ὁποῖον τρῶνε οἱ ὑπάλληλοι, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ὑπερβολικὰ ἔξοδα ἀπὸ μισθούς. Προσωπικῶς ἵσταμαι ἐπὶ τῆς βάσεως, ὅτι εἰς τὴν Κυβέρνησιν δὲν εἶναι συγχωρητέον νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὸ θέμα τῆς μειώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ, Ὅ,τι δήποτε ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ξεκινᾷ ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν ἔχουν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ ὑψηλὸν μισθολόγιον. Καὶ ὅταν ὁμιλοῦμε περὶ μεγάλων ἐπιβαρύνσεων, δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν μᾶς περιήγαγεν ἡ Κυβέρνησις σήμερον, διότι σήμερον ὑπάρχει δυσφορία καὶ οἱ ἐργαζόμενοι Ἕλληνες δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθοῦν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὰ ἄφρονα μέτρα ποὺ λαμβάνει ἐδημιούργησε. Καὶ τὴν στιγμὴν αὐτήν, τὸ νὰ ὁμιλῇ καὶ νὰ σκέπτεται περὶ μειώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ ἀποτελεῖ λάθος. Προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι οἱ μισθοὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ, ὄχι μόνον δὲν εἶναι ὑψηλοί, δὲν ἔχουν λάβει οὐδὲ τὴν αὔξησιν, τὴν ὁποίαν προέτεινεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ 51 νὰ λάβουν, ἀλλά, ἐὰν κάμετε τὸν κόπον νὰ ρίψετε μιὰ ματιὰ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου, θὰ ἰδῆτε ποῖον βιοτικὸν ἐπίπεδον ἐξασφαλίζεται εἰς αὐτούς. Τὰ λέγομεν αὐτά, διὰ νὰ ἔχωμεν ἥσυχον τὴν συνείδησίν μας καὶ ἐλέγχομεν—ἐπαναλαμβάνω—τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, διὰ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν. Θεωροῦμεν αὐτὸν καὶ πολιτικῶς καὶ ἠθικῶς ἀπαράδεκτον. Σταματοῦμε τὴν συζήτησιν αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι οὔτε ἐγὼ ἠμπορῶ νὰ ἀποδείξω τὴν ἀνακρίβειαν, οὔτε ἐκεῖνος τὴν ἀλήθειαν αὐτῶν ποὺ εἶπε. Μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ κατηγορῶν καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ ἀποδείξεις.

§74Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Βεβαίως τὰς ἔχω.

§75Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχετε κανένα ἐπίσημον ἔγγραφον εἰς χεῖρας σας, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μεταφέρετε ἐδῶ τὰς φήμας, αἱ ὁποῖαι κυκλοφοροῦν. Ἀπορῶ διὰ τὴν διαφωνίαν, ἡ ὁποία ἐκδηλώνεται, ἐφ’ ὅσον σεῖς, ὁ ὁποῖος εἶσθε ὁ κατηγορῶν δὲν ἔχετε στοιχεῖα ἐξηκριβωμένα διὰ τὴν κατηγορίαν σας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρχώμεθα ἐδῶ κατηγοροῦντες, βάσει ὑπαρχουσῶν φημῶν καὶ μόνον. Τερματίζω, διὰ νὰ μὴ ἐνοχλῶ περισσότερον τὴν πλειοψηφίαν. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, μέχρι τῆς στιγμῆς εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τοῦ ΟΤΕ δὲν ἔκαμε τίποτε ἄλλο ἀπὸ τοῦ νὰ παρανομῇ. Ἐπροχώρησεν εἰς σωρείαν παρανόμων πράξεων, ὅπως ὡμολόγησεν ἐνώπιόν μας, ἀπέδειξεν ὁ ἴδιος τὴν ἀνακρίβειαν τῶν ἐπαγγελιῶν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου. Ὁ ἴδιος ἔρχεται νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι παρανομεῖ, καὶ τοῦτο τὸ θεωρεῖ πρὸς τιμήν του. Ἀποδεικνύει τοῦτο τὴν ἀσυνέπειαν τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ ἴδιος ἦλθε νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι κατέλυσε κάθε ἔννοιαν χρηστῆς Διοικήσεως, ἐφ’ ὅσον ἔβαλε τὸ πλέον ἀκατάλληλον —κατὰ τὸν ἐπιεικέστερον χαρακτηρισμὸν—πρόσωπον εἰς τὴν θέσιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ ΟΤΕ, τὸ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ὑπεχρέωσε τὴν ἑπομένην ὁ ἴδιος νὰ ὑποβάλῃ παραίτησιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνῷ ἠμποροῦσα νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς πρωϊνὴν ἐφημερίδα, καίτοι ἐν τῇ Ἀντιπολιτεύσει εὑρισκόμενος ἔχω περισσοτέραν προσοχὴν εἰς τὰ λόγια μου, δὲν θέλω νὰ τὴν ἀναγνώσω, ἀκριβῶς, ἐπειδὴ δὲν ἔχει ὑπογραφὴν καὶ ἐπειδὴ ἴσως, νὰ δύνασθε νὰ ἀντείπητε, ὅτι δὲν ἔχω ἀποδείξεις καὶ ἡ πέραν τῆς φωτοτυπίας......

§76Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπικαλεῖσθε μίαν φωτοτυπίαν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ὑπογραφήν.

§77Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μετὰ τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν, ὁ κ. Καραθόδωρος, ἐθεώρησεν ὑποχρέωσιν νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸν κ. Μπέκαν νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι καὶ οἱ ἴδιοι ὁμολογοῦν τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔφθασαν. Κύριοι συνάδελφοι, ὀρθότατα ἔπραξε καὶ χαίρω διότι τὸ ἔπραξεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν. Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ δὲν τὸν ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὴν εὐθύνην τὴν ὁποίαν ἔχει. Ἔπρεπε προηγουμένως νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ὁ ἀδελφὸς τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρῃτήθη. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς λέγει ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι τότε μόνον τὸ ἔμαθον. Ἀτύχημα τὸ εἶπον, καὶ δὲν ἠθελήσατε νὰ ἀρκεσθῆτε εἰς τὸν χαρακτηρισμόν, ἠθελήσατε νὰ δώσητε μεγαλυτέραν ἔκτασιν. Τὰ γεγονότα ἀποδεικνύουν, ὅτι εἶχον δίκαιον. Σεῖς οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, ἠθελήσατε νὰ σπιλώσετε ἀνθρώπους ἰδικούς σας καὶ ἀκόμη τὸν ἀδελφὸν τοῦ Ἀρχηγοῦ σας. Οἰκογενειακὴ περιπέτεια, οἰκογενειακὸς ὁ καυγάς, ἰδικόν σας ζήτημα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἔχει τὸν λόγον.

§79Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Εἶναι ὁμολογουμένως περίεργον, κύριοι συνάδελφοι, πῶς ὁ κ. Μητσοτάκης διὰ μὲν τὸ ἑαυτόν του νὰ νομίζῃ, ὅτι ἔχει δηλαδὴ τὸ δικαίωμα νὰ φέρῃ μίαν ἐφημερίδα, ἡ ὁποία ἐμφανίζει τὴν φωτοτυπίαν μιᾶς ἀνωνύμου ἐπιστολῆς καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ σπιλώνῃ ὑπολήψεις, διὰ δὲ τὸν Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἔχει εἰς τὰ χέρια του μίαν δικαστικὴν ἔκθεσιν, μίαν δικαστικὴν ἔρευναν, ἡ ὁποία ἐγένετο κατόπιν εἰδικοῦ νόμου καὶ ἡ ὁποία ὡς ἀποτελοῦσα διοικητικὴν ἀνάκρισιν ἐνεργηθεῖσαν ἀπὸ δικαστικόν, ἀποτελεῖ δημόσιον ἔγγραφον καὶ συνεπῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κτῆμα τοῦ καθενός, ὅτι δὲν ἔχει. Ἀπορῶ πῶς ἔρχεται ὁ κ. ἐπερωτῶν συνάδελφος, νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ κάμωμεν χρῆσιν τῆς δικαστικῆς ἐκθέσεως, ἐνῷ ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ κ. συνάδελφος νὰ κάμῃ χρῆσιν μιᾶς φωτοτυπωμένης ἐπιστολῆς, τὴν ὁποίαν ἄλλως θεωρεῖ ἀπαράδεκτον. Ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ ἐπιστολὴ ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι τοῦ κ. Μπέκα, ἠμπορεῖ καὶ νὰ εἶναι. Ἠμπορεῖ νὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν κ. Μπέκαν, ἀλλὰ κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἀνήκῃ. Ἀνεξαρτήτως εἰς ποῖον ἀνήκει, εἶπον, ὅτι τὸ περιεχόμενόν της εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἐὰν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, ἀνῆλθον διὰ ν’ ἀπαντήσω δι’ ὀλίγων εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀποδείξεις. Ἔχομεν ἀποδείξεις καὶ τὰς ἀνέφερον. Ἔχομεν τὰ τηλέφωνα, τὰ ὁποῖα διετέθησαν εἰς χορευτικὰς συγκεντρώσεις. Ἔχω ἐπιστολὰς παραπονουμένων, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ ἐδικαιοῦντο καὶ εἶχον πληρώσει δὲν τοὺς εἶχε τοποθετηθῆ τηλέφωνον. Ἐὰν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, ἀνῆλθον διότι αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ δώσω ἀποδείξεις, διότι ὅλα εἶναι ἀποδεδειγμένα, ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος διὰ νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι δὲν εἶπον, ὅτι εἶναι ἔνοχα τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Δὲν τὸ εἶπον αὐτό, εἶπον μόνον ὅτι ἐὰν πράγματι συμβαίνουν αὐτά, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι τὰ μέλη τοῦ Δ. Συμβουλίου ἔπρεπε νὰ παραιτηθοῦν. Ἠκούσατε τίποτε ἄλλο; Εἶπον ἐφόσον παρῃτήθησαν 6 μέλη, Δ. Συμβούλιον δὲν ὑπάρχει. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰς παραιτήσεις, περὶ τῶν ὁποίων ἰσχυρίσθη, ὅτι ἐγένοντο διὰ τὰς μεταβολὰς κλπ. θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναγνώσω μερικὰς ἀπὸ αὐτάς: «..... (ἀναγινώσκει).....».

§80Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὰ ἐγράφησαν διότι ἡ Κυβέρνησις παραβλέψασα τὸ Δ. Συμβούλιον, ἐξέδωσε πρᾶξιν ἡ ὁποία δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός της.

§81Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Προκύπτει τέτοιο πρᾶγμα;

§82Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δι’ οἱονδήποτε ἄλλον ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρχῃ, ἀλλά, κύριοι ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρχῃ ἀμφιβολία, ὅτι ὁ ἀδελφὸς τοῦ κ. Παπάγου δὲν ἀπολαμβάνει τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως;

§83Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Τὸ λέμε αὐτό, ἐὰν ἀπολαμβάνῃ ἢ δὲν ἀπολαμβάνει;

§84Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Διονύσιος Παπάγος παρῃτήθη, διότι δὲν ἀπελάμβανε τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως καὶ περαιτέρω, διότι διορίσατε τὸν κ. Μπέκαν.

§85Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Εἶπον εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, ὅτι πιστεύω, ὅτι πρόκειται περὶ ἐντίμων προσώπων, συνεπῶς κακῶς ἀνήλθατε εἰς τὸ βῆμα καὶ εἴπατε: ἐθίξατε ὑπολήψεις καὶ συγκεκριμένως μελῶν τοῦ Δ. Συμβουλίου. Εἴπομεν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει μία δικαστικὴ ἔκθεσις, ὅτι συνέβησαν ὡρισμένα πράγματα εἰς τὸν ΟΤΕ καὶ ἐφ’ ὅσον παρῃτήθησαν 6 μέλη τοῦ Συμβουλίου καὶ ἑπομένως Συμβούλιον δὲν ὑπῆρχε, προχωρήσαμεν εἰς τὴν ἀνασύστασιν τοῦ Συμβουλίου. Ἐὰν θέλετε, ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ στοιχείων, διὰ νὰ φέρω ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα, διότι μὲ προκαλεῖτε. Εἶπον ὅτι αἱ συνδέσεις ἦσαν ἀντικείμενον συναλλαγῆς. Τοῦτο ἀποδεικνύεται. Εἶπον ὅτι αἱ ὑπερωρίαι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, διεσπαθίζοντο. Ὑπῆρχεν ἀξίωμα εἰς τὸν Ὀργανισμόν, ὅτι, ὅποιος παίρνει πολλὰ δὲν δουλεύει. Σᾶς εἶπον, ὅτι 1–2 περιπτώσεις τηλεφώνων διετέθησαν εἰς χορευτικὰς συγκεντρώσεις καὶ ἀπέδειξα αὐτό. Θέλετε καὶ ἄλλα νὰ σᾶς εἴπω; Νὰ σᾶς εἴπω πῶς ἀνώτατα στελέχη τοῦ ΟΤΕ ἐπιτελοῦν τὸν προορισμόν των, δηλαδὴ νὰ πολιτεύωνται εἰς τὰς ἐκλογάς, νὰ ἐπανέρχωνται τὴν ἑπομένην, νὰ προάγουν ἀνωτέρους ὑπαλλήλους, εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν, νὰ τοὺς ὑποχρεώνουν νὰ βγάζουν ἐγκυκλίους, διὰ νὰ δίδουν τὸν σταυρὸν τῆς προτιμήσεως κλπ.

§86Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ διαβάσετε τοιαῦτα πράγματα. Δὲν ἁρμόζει. Ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἀνέλαβε τὴν ὑποστήριξιν τῆς ἑταιρείας, εἰς τὴν ὁποίαν, ἀσφαλῶς, ἔγιναν ἀνωμαλίαι. Δὲν ὑπάρχει περὶ αὐτοῦ ἀμφιβολία. Ὁ κ. Μητσοτάκης ἤλεγξεν ὑμᾶς διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἀντικατεστήσατε τὸ Συμβούλιον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὅλη βάσις τῆς ἐπερωτήσεως. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι καρυκεύματα ἀγορεύσεων. Διότι αὐτὸ τὸ βῆμα, δυστυχῶς, ἔχει τὸ ἐλάττωμα νὰ παρασύρῃ τοὺς ἀγορητὰς εἰς πλατειασμοὺς καὶ πολλὰς φορὰς νὰ ἐξέρχωνται ἐκ τοῦ θέματος. Λοιπόν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἀνέλαβε τὴν ὑποστήριξιν τῆς ἑταιρείας, εἰς τὴν ὁποίαν ἀσφαλῶς, ἔγιναν ἀνωμαλίαι. Ἐμὲ δὲ μάλιστα, μοῦ ἔκαμεν ἐξαιρετικὴν ἐντύπωσιν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι δὲν ἀπήντα εἰς τὰ ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου. Αὐτό, δι’ ἐμέ, εἶναι τὸ σοβαρώτερον ἀπὸ ὅλα. Ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος, ἤλεγξεν ὑμᾶς διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἀντικατεστήσατε τὸ Συμβούλιον. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς συζητήσεως καὶ οἱ περαιτέρω πλατειασμοὶ δὲν ἔπρεπε νὰ γίνουν.

§87Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ λαμβάνωμεν μαθήματα ἀπὸ τοὺς ἐμπειροτέρους καὶ τοιοῦτος, ἀναμφισβητήτως, εἶναι ὁ σεβαστὸς συνάδελφος, κ. Χαβίνης. Δὲν ἐπροτιθέμην νὰ φθάσω — ἔχω ἀφθόνους ἀποδείξεις, — εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἀλλ’ ὁ σεβαστὸς συνάδελφος, κ. Χαβίνης, εἶπε πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἐθίγη ἀπὸ τὸν ἐπερωτήσαντα συνάδελφον, μόνον τὸ θέμα τῶν παρανομιῶν, ἐνῷ ἐθίγη ὁλόκληρον τὸ πρόβλημα τοῦ ΟΤΕ. Καὶ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅταν ὁ ἐπερωτήσας κάμῃ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, ἐὰν ἔχῃ ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον νὰ ἀπαντήσῃ ὁ Ὑπουργός. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Χαβίνης, νὰ ἀναγνώσω μόνον μίαν ἐπιστολὴν καὶ παραιτοῦμαι ὅλων τῶν ἄλλων. «Ἐν Ἀθήναις... (ἀναγινώσκει)...». Ἔχω φακέλλους ἐπίσης ἐδῶ, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀποδεικνύεται, πῶς ἐγένοντο αἱ συγκεντρώσεις εἰς τὰ σπίτια τῶν ἀνωτάτων στελεχῶν τοῦ ΟΤΕ καὶ ἐγίνετο καὶ ἡ ὑποδοχὴ τῶν φίλων. Ἐγκύκλιοι ἐπίσης, αἱ ὁποῖαι ἐξεδίδοντο ἀπὸ ἀνώτερα στελέχη τοῦ ΟΤΕ, ἔλεγον, ὅτι μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν ὁ Διευθυντὴς τοῦ Διοικητικοῦ, νὰ μοῦ ἀναθέσῃ ὑψηλότερα καθήκοντα εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν καὶ μὴ ξεχνᾶτε καὶ τὸν σταυρὸν τῆς προτιμήσεως κ. ἄ. Εἴπατε, κύριε Μητσοτάκη, ὅτι ἐπήγαμε νὰ κάμωμεν κόμμα, νὰ βγάλωμεν τοὺς ξένους, διὰ νὰ βάλωμεν τοὺς ἰδικούς μας.

§88Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶμαι ὑποχρεωμένος, διὰ δωδεκάτην φορὰν, νὰ εἴπω τοῦτο: Δὲν ἀπολογοῦμαι διὰ λογαριασμὸν οὐδενός. Ψέγω τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν τακτικήν της καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ ἀπαντήσῃ καὶ ἀπαντᾷ ἐπὶ τῶν ἰδικῶν του ἔργων. Ἀπολογητὴς οὐδενὸς δὲν εἶμαι. Τὴν τακτικήν σας τὴν θεωρῶ ἀπαράδεκτον.

§89Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Τελειώνων, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε. Ὁ κ. συνάδελφος, ἐπαναλαμβάνω, ἐπέλεξε, πράγματι, ἕνα ἄχαρι θέμα ἐλέγχου. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν εὑρέθη εἰς τὴν δύσκολον θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθη. (Χειροκροτήματα).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, σχετικῆς μὲ τὸν ΟΤΕ, ἐτερματίσθη. Ὁ κ. Κλεάνθης Θεοφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργόν, σχετικῶς μὲ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον.

§91Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ μακρὰ ἀνάπτυξις τῆς προηγουμένης ἐπερωτήσεως, ἐπὶ ἑνὸς θέματος τόσον σπουδαίου, τόσον σοβαροῦ, τὸ ὁποῖον ἐκίνησε τὴν προσοχὴν τῆς κοινῆς γνώμης δικαίως προεκάλεσε τὴν ὑμετέραν προσοχήν. Ἀλλὰ ὁ χρόνος ἦτο μακρὸς καὶ φυσικὸν ἦτο νὰ σᾶς κουράσῃ, τοῦτο ἔχων ὑπ’ ὄψει μου, σᾶς δηλώνω ὅτι ἡ ἐπερώτησίς μου, σύντομος καθ’ ἑαυτήν, θὰ εἶναι περισσότερον σύντομος ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ. Ἐπεθύμουν νὰ σᾶς εἴπω, κύριοι βουλευταὶ, ὅτι, κατ’ ἐπανάληψιν μοῦ ἐδόθη ἡ εὐχάριστος εὐκαιρία καὶ ἀπὸ προηγουμένας συζητήσεις, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς προσφάτους, τελευταίας, νὰ διαπιστώσω τὴν βαθυτάτην εὐλάβειαν τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται τὸ Σῶμα, εἰς πᾶν ὅτι ἀφορᾷ τὴν ἀκριβῆ τήρησιν τῶν συνταγματικῶν διατάξεων. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ ὁ σεβασμὸς καὶ ἡ ἀγάπη, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὅλοι πρὸς τὴν δικαιοσύνην τῆς Χώρας, μὲ παρεκίνησε νὰ ὑποβάλω τὴν ὑπὸ συζήτησιν ἐπερώτησιν. Ἡ ἐπερώτησίς μου αὕτη, στρέφεται ἐν πολλοῖς πρὸς τὰ μέλη τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι, ἡ Διοίκησις τοῦ Σώματος παρεγνώρισεν σαφεῖς, ρητὰς καὶ κατηγορηματικὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλὴν, ὅτι ὁ σεβασμός μου πρὸς τὰ Ἀνώτατα δικαστικὰ ἀξιώματα, εἶναι ἀπεριόριστος. Πρόκειται περὶ κυρίων ἐξαιρέτων, ἀνωτέρας ἀρετῆς καὶ πλήρους νομικῆς μορφώσεως καὶ ἀποτελούντων τιμὴν διὰ τὴν δικαιοσύνην τῆς Χώρας καὶ διὰ τὴν Πατρίδα μας, εἰς πᾶν κυρίως, ὅτι ἀφορᾷ, τὴν ἐπιτέλεσιν τῶν δικαστικῶν αὐτῶν καθηκόντων. Θὰ ἤμην, ἀγαπητοὶ κύριοι, ἰδιαιτέρως εὐτυχὴς ἐὰν ἠδυνάμην νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ ἀνώτεραι αὗται ἀρεταὶ παρακολουθοῦν τὰ ἀξιότιμα μέλη τοῦ ΑΔΣ καὶ εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τῶν Διοικητικῶν καθηκόντων των, ἐν τῇ Διοικήσει τοῦ Δικαστικοῦ Σώματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐμπιστευθῆ ἀπολύτως, εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου. Εἶναι ἀνάγκη νὰ σημειώσωμεν ὅλοι, ὅτι ἄλλο εἶναι ἡ ἀπονομὴ δικαστηριακῆς δικαιοσύνης καὶ ἄλλο εἶναι ἡ διοίκησις ἐν τῇ δικαιοσύνῃ. Εἶναι δύο θέματα χωριστὰ, ἀλλὰ ἡ ἐπίδρασις τοῦ πρώτου ἐπὶ τοῦ ἄλλου εἶναι κολοσσιαία. Κακὴ Διοίκησις ἐν τῷ Σώματι τῷ δικαστικῷ, εἶναι κακὴ δικαιοσύνη. Χρηστὴ διοίκησις τοῦ Σώματος εἶναι χρηστὴ δικαιοσύνη. Ἡ δικαιοσύνη δὲν εἶναι μία ἰδέα, μία ἐνέργεια νοήσεως καὶ ψυχῆς, ἡ ὁποία ἀπορρέει ἀπὸ τὰ δικαστικὰ πρόσωπα. Ὅσον καλοὶ καὶ ἂν εἶναι οἱ δικαστικαὶ κακῶς διοικούμενοι, θὰ ἐνεργήσωσι πλημμελῶς καὶ θὰ πράττωσιν κακῶς. Καί, περὶ τὸ θέμα τοῦτο τῆς διοικήσεως μόνον στρέφεται ἡ ἐπερώτησίς μου καὶ ὄχι πρὸς τὰ δικαστικὰ αὐτῆς καθήκοντα. Ἰδού περὶ τίνος πρόκειται, κ. βουλευταί. Εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον ὑπῆρχον δύο θέσεις ἀρεοπαγιτῶν. Κατόπιν ἐκκενώθησαν καὶ δύο ἄλλαι τοιαῦται. Τὸ ΑΔΣ, κατὰ πλειοψηφίαν ἠγνόησε τοὺς ἀρχαιοτέρους ἐκ τῶν ὑπηρετούντων Προέδρων Ἐφετῶν, καὶ προέκρινε δύο ἐκ τῶν νεωτέρων τοιούτων, χωρὶς νὰ δικαιολογήσῃ, διατὶ ἐκ τῶν 9 ὑπηρετούντων Προέδρων Ἐφετῶν παρέλειψε τοὺς ἀρχαιοτέρους, καὶ διά τινα λόγον προέκρινε τοὺς νεωτέρους παρὰ τὴν ρητὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, περὶ διοικήσεως τοῦ δικαστικοῦ Σώματος τοῦ ἄρθρου 90, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ προαγωγαὶ τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων γίνονται μετὰ γνώμην τοῦ ΑΔΣ καὶ εἰδικῶς καὶ ἐμπεριστατωμένως ἠτιολογημένης ἀποφάσεως. Εἰς τοῦτο, κύριοι, στρέφεται ἡ ἐπερώτησίς μου καὶ τοῦτο διὰ νὰ καταδείξω, ὅπως πιστεύω ἐγώ, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς παραβάσεως συνταγματικῆς διατάξεως, ἔστω καὶ ἐὰν ἡ παράβασις αὕτη δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν καὶ κανὲν ἀποτέλεσμα, μολονότι δυστυχῶς καὶ σημασίαν ἔχει καὶ βαρύτατα ἀποτελέσματα. Ἐνθαρύνομαι ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία μὲ τόσην εὐθιξίαν ἀσχολεῖται μὲ ζητήματα συνταγματικά, λέγω δὲ τοῦτο καὶ πρὸς τιμὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι ὅταν πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ἐτέθη ζήτημα, ἐὰν τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἦτο κατεπειγούσης μορφῆς, ὡς ἀπαιτεῖ νὰ εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συν)ματος, ἡ Ἀντιπολίτευσις πιστεύουσα, ὅτι τὸ εἰσαχθὲν πρὸς συζήτησιν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν εἰσήχθη κατὰ τρόπον ἀντισυνταγματικόν, ἀπεχώρησε τῆς αἰθούσης. Ἡ ἀπόφασις ἡ ἀφορῶσα τοὺς δικαστικοὺς ἄρχοντας τῆς Χώρας μας, οἱ ὁποῖοι εἶναι Πρόεδροι Ἐφετῶν, κρινόμενοι ἐνώπιον τοῦ ΑΔΣ κατὰ τρόπον ἀντισυνταγματικὸν, εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὰς θεμελιώδεις διατάξεις τῆς Δημοκρατικῆς Πολιτείας τῆς ἡμετέρας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τοῦτο μόνον εἶναι καὶ ἀντιθέτως, ὄχι εἰς μίαν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ καὶ εἰς πλείονας τοιαύτας καὶ δὴ εἰς τὰς εἰδικὰς διατάξεις τῆς διοικήσεως τοῦ δικαστικοῦ Σώματος, ὅτι πᾶσα ἀπόφασις πρέπει νὰ εἶναι εἰδικῶς καὶ ἐμπεριστατωμένως ἠτιολογημένη. Καί, αὐτὸ τὸ γεγονὸς εἶμαι βέβαιος, ὅτι προκαλεῖ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ παράβασις, ἀλλὰ καὶ αἱ βαρύταται συνέπειαι τῆς τοιαύτης παραβάσεως. Εἶναι ἡ γενομένη ἀδικία τῆς παραγνωρίσεως ἀνωτάτων δικαστικῶν ἀρχόντων τῆς χώρας, ἐκ τῶν ὁποίων ἀφῃρέθη ἐξ ὁλοκλήρου καὶ τὸ κῦρος τὸ ἠθικὸν καὶ ἡ δύναμις τῆς περαιτέρω ἐνασκήσεως τῶν καθηκόντων αὐτῶν. Ἀλλὰ τοῦτο ἴσως εἶναι ἕνα προσωπικὸν ζήτημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐγὼ δὲν ἀναμιγνύομαι, ἀλλὰ πρόκειται περὶ μιᾶς ἀδικίας, ἡ ὁποία γίνεται. Δὲν εἶναι μόνον ἡ παράβασις αὐτὴ ἡ σπουδαιοτέρα, ὑπάρχει καὶ δευτέρα καὶ τρίτη. Μία τοιαύτη ὅμως παράβασις τοῦ Συντάγματος ἀφορῶσα τὴν διοίκησιν τοῦ Σώματος, ἀναταράσσει τὸ Σῶμα τὸ δικαστικὸν καὶ δίδει τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἐνδεχομένως, νὰ κριθοῦν καὶ αὐτοί, ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά των, δι’ ἀποφάσεως ἀναιτιολογήτου καὶ ἀντισυνταγματικῆς. Μία τοιαύτη ἀδικία, κύριοι, σταματᾶ τὴν ἐξέλιξιν τῶν δικαστικῶν, σταματᾶ τὴν σταδιοδρομίαν των καὶ οὐδεὶς ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν καὶ τὴν προθυμίαν νὰ ἐργασθῇ ὅπως πρέπει νὰ ἐργασθῇ εἰς δικαστικός. Ταράσσεται ἡ ψυχική του ἠρεμία καὶ γαλήνη, στοιχεῖα ἄνευ τῶν ὁποίων ὁ δικαστικὸς δὲν δύναται νὰ σκεφθῇ καλῶς καὶ νὰ κρίνῃ καλλίτερον.

§92Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐὰν θέλετε, κ. συνάδελφε, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι σοβαρόν, νὰ μᾶς εἴπητε τὴν αἰτιολογίαν διὰ νὰ μορφώσωμεν μίαν γνώμην.

§93Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντοτε, κ. συνάδελφε, ἡ ὁμιλία μου εἶναι ἀποτέλεσμα προσεκτικῆς παρατηρήσεως. Θὰ ἦτο περιττὸν νὰ εἴπω, ὅτι σέβομαι ἰδιαιτέρως τὴν Βουλήν. Καὶ ὅσα λέγω, δὲν εἶναι προχειρολογίαι. Δὲν ἔχω τὴν δύναμιν προχείρως νὰ ὁμιλῶ. Ὅσα λέγω, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἀποτέλεσμα μελέτης καὶ θὰ σᾶς διαφωτίσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὅταν κάμνω μίαν τοιαύτην ἐπερώτησιν εἰς τὴν Βουλὴν ἀφορῶσαν ἀνώτατα δικαστικὰ πρόσωπα, ἀντιλαμβάνεσθε, κύριε Κοθρῆ, ὅτι ἔχω συνείδησιν τῆς σπουδαιότητος τῆς ἐπερωτήσεως καὶ ἔχω τὴν ἰδέαν ὅτι γίνομαι ἀντιληπτὸς ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἡ τοιαύτη ἀναταραχή, κύριοι, τοῦ δικαστικοῦ Σώματος, ἡ ὁποία ἐμβάλλει εἰς κίνδυνον τὴν ἐξέλιξιν τῆς δικαστικῆς σταδιοδρομίας, πρὸς τὴν ὁποίαν ἀποβλέπει ὁ δικαστικός, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα θέματα τῆς ἀντισυνταγματικῆς αὐτῆς ἀποφάσεως. Γεννᾶται εἰς τὸν δικαστὴν ἡ λυπηρὰ ἐντύπωσις, ὅτι κρίνεται καθ’ ὃν τρόπον παρόμοιον ἐκρίνετο πρὸ τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ αὐτοτελείας τοῦ Σώματος, ὅταν τὴν διοίκησιν τοῦ δικαστικοῦ Σώματος εἶχε μόνον, ὁ Ὑπουργός. Τὸ γεγονὸς ἔκαμε τοιαύτην ἐντύπωσιν, ὥστε νὰ ἀπασχοληθῇ καὶ ὁ ἡμερήσιος τύπος ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἡ συνέπεια τῆς ἀντισυνταγματικῆς αὐτῆς ἀποφάσεως. Εἶναι καὶ ἑτέρα συνέπεια. Ἡ ἀντισυνταγματικὴ ἀπόφασις, διὰ τῆς ὁποίας κρίνεται τὸ δικαστικὸν Σῶμα, κύριοι, δι’ ἀποφάσεως, ὄχι εἰδικῆς καὶ ἐμπεριστατωμένης ἠτιολογημένης, ἀποτελεῖ κατὰ τὴν νομικὴν γλῶσσαν καὶ κατὰ πᾶσαν γλῶσσαν μίαν αὐθαίρετον ἐνέργειαν ἐν τῇ διοικήσει τοῦ Σώματος, ἐνέργειαν, ἡ ὁποία θίγει τὴν ἰδέαν τῆς δικαιοσύνης καὶ σκιάζει τὰ ἀνώτατα δικαστικὰ ἀξιώματα. Ἀλλὰ τὰ ἀξιώματα ἐν τῇ χώρα οἱασδήποτε μορφῆς καὶ ἰδίᾳ τὰ λεπτὰ ἀξιώματα, τὰ δικαστικά, τὰ ἀνώτατα, δὲν εἶναι κτῆμα ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὰ κατέχουν, εἶναι κτῆμα ὅλων ἡμῶν καὶ ἔχομε τὴν ἀξίωσιν τὰ ἀξιώματα αὐτὰ νὰ εἶναι λευκὰ νὰ ἔχουν αἴγλην, νὰ ἔχουν φῶς, διότι, τότε, τὰ ἀξιώματα δύνανται νὰ δώσουν δύναμιν εἰς ἐκείνους ποὺ τὰ κατέχουν, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἔχουν τὴν δύναμιν αὐτὴν ἀφ’ ἑαυτῶν καὶ ἀντλοῦν τὴν δύναμιν ἐκ τῶν ἀξιωμάτων. Θὰ εἶναι μεγάλη ζημία διὰ τὸν τόπον, ἂν δὲν καταλάβωμε καὶ δὲν κατανοήσωμεν καλῶς, τὴν σημασίαν τῶν ἀξιωμάτων, οἱασδήποτε τάξεως, οἱασδήποτε ὑπηρεσίας, πολὺ περισσότερον τῆς δικαστικῆς τοιαύτης. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθοῦν καὶ πολλὰ καὶ ὠφέλιμα καὶ χρήσιμα διὰ τὴν κατάστασιν τῆς δικαιοσύνης, ἀπὸ Βουλὴν τῆς ὁποίας εἶναι προφανὲς τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν δικαιοσύνην. Καὶ δὲν δύναται νὰ μὴ εἶναι διὰ τὴν δικαιοσύνην, διότι, ἂν τὸ αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης χαλαρωθῇ, χαλαροῦται ἡ ἠθικὴ τάξις, ἐν μιᾷ κοινωνίᾳ, καὶ ὅταν χαλαρωθῇ ἡ ἠθικὴ τάξις ἀπὸ μίαν κοινωνίαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιδεικνύεται ἀνάλογος σεβασμὸς πρὸς τοὺς νόμους, καὶ δὲν ἠμποροῦν τότε, οἱ νόμοι, νὰ ἔχουν τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα προσδοκᾶτε ὑμεῖς, ἐργαζόμενοι διὰ νὰ ψηφίσετε τοὺς καλυτέρους ἐκ τῶν νόμων. Ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ καὶ ἡ σειρὰ τῆς δικαιοσύνης καὶ ἔχω τὴν ἰδέαν, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργὸς θὰ μᾶς δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσωμεν, διὰ τὴν δικαιοσύνην τῆς ὁποίας ἡ θέσις εἶναι πάντοτε ὑψηλά, πάντοτε ὡραία, καὶ πρὸς τὴν ὁποίαν μὲ εὐλάβειαν ἀποτεινόμεθα. Ἀλλὰ τώρα, ἂς ἔλθωμεν διὰ νὰ ἴδωμεν τὸ δεδικαιολογημένον καὶ βάσιμον τῆς ὑπὸ συζήτησιν ἐπερωτήσεως. Τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον ἐπρόκειτο νὰ κρίνῃ περὶ τῆς πληρώσεως δύο δικαστικῶν ἀνωτάτων θέσεων ἐν τῷ Ἀρείῳ Πάγῳ. Καὶ ὑπὸ κρίσιν ἦσαν 19 Πρόεδροι Ἐφετῶν (9) Πρόεδροι τῶν Ἐφετείων τοῦ Κράτους. Θὰ τὸ ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι, καὶ οἱ ἐξ ὑμῶν νομικοί, ὅτι οἱ Πρόεδροι τῶν Ἐφετῶν, εἶναι Δικαστικοὶ Ἄρχοντες, ἀνώτατοι, δικάζοντες πότε μετὰ δύο Ἐφετῶν καὶ πότε μετὰ τεσσάρων περὶ τῆς ζωῆς ἡμῶν, περὶ τῆς ἐλευθερίας ἡμῶν, περὶ τῆς τιμῆς ἡμῶν, περὶ τῆς περιουσίας ἡμῶν, κατὰ τρόπον ὁριστικὸν καὶ τελεσίδικον, ὥστε νὰ περατοῦται διὰ τῆς ἀποφάσεώς των ἡ δίκη καὶ νὰ μὴ ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ προσφύγητε εἰς κανένα ἄλλον βαθμόν. Ὁ Ἄρειος Πάγος ἀποτελεῖ δικαστήριον ξένον. Δὲν ὑπάρχει δικαστήριον τρίτης δικαιοδοσίας. Εἶναι δικαστήριον τῶν δικονομικῶν τύπων καὶ τῆς ὁμοιομορφίας καὶ ἑρμηνείας τῶν νόμων. Εἶναι τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον τῆς δικαστηριακῆς συνοχῆς. Αὐτοὺς λοιπὸν τοὺς Δικαστικοὺς Ἄρχοντας τῆς Χώρας ἐπρόκειτο νὰ κρίνῃ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, δηλαδή, ἐκείνους, τοὺς ὁποίους, ἄλλοτε, ὁ ἀνακαινιστὴς τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης Δημητρακόπουλος, τοὺς εἶχε διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1909 ἐξισώσει μὲ τοὺς Ἀντιπροέδρους τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ κατὰ βαθμὸν καὶ κατὰ μισθόν. Αὐτοὺς λοιπὸν ἐπρόκειτο νὰ κρίνῃ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον καὶ τοὺς ἔκρινε, κύριοι, δι’ ἀποφάσεως, τῆς ὁποίας θὰ ἰδοῦμε ἂν ὑπάρχῃ εἰδικὴ καὶ ἠτιολογημένη διάταξις.

§94Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ κρίνῃ καὶ τοὺς Ἐφέτας;

§95Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἔχω ἀπόλυτον σεβασμὸν πρὸς ὅλους σας. Καὶ ἰδού, κύριοι, τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, προκειμένου, νὰ κρίνῃ τοὺς Δικαστικοὺς Ἄρχοντας τῆς Χώρας, τοὺς ἀπονέμοντας τὴν οὐσιαστικὴν δικαιοσύνην, ἰδοὺ ἡ ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν ἐξέδωκε τί λέγει: Κατὰ τὸ Σύνταγμα δὲ καὶ τὸ ἄρθρον 90 τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖται ἡ ἀπόφασις, αἱ προαγωγαὶ καὶ τοποθετήσεις τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων γίνονται κατόπιν συμφώνου γνώμης τῶν μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου, εἰδικῶς καὶ ἐμπεριστατωμένως, δεδικαιολογημένης. Ἔχει μίαν ἱστορίαν ἡ διάταξις αὐτή, τὴν ὁποίαν, ἐὰν ἡ ἐπιείκειά σας μοῦ ἐπιτρέψῃ καὶ ἡ ἀναμονή σας δὲν ἐξαντληθῇ, πολὺ εὐχαρίστως, θὰ σᾶς κάμω κοινωνοὺς τῆς τοιαύτης ἱστορίας. Λέγει, λοιπόν, τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον, εἶχε μπροστά του τὰς εἰκόνας βέβαια ἐκ τῶν ἐγγράφων τῶν Δικαστικῶν Ἀρχόντων τῆς Χώρας καὶ ἐπρόκειτο νὰ ἐκλέξῃ, ἰδοὺ τί λέγει. «Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 90». Δὲν ἀναφέρει οὔτε κἂν τὰ ὀνόματα. Εἶναι ἀνάγκη νὰ λεχθῇ τοῦτο; Ἀναμφισβητήτως, διότι αὐτὸ συνδέεται μὲ τὴν εἰδικὴν καὶ ἐμπεριστατωμένην δικαιολογίαν. Ἰδοὺ τί λέγει λοιπόν. Ἐκ τοῦ πίνακος............... «......... (ἀναγινώσκει).........». Ἐρωτᾶται, κύριοι, καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν νὰ σᾶς ἐρωτήσω—διότι γνωρίζω, τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν θὰ μοῦ δώσητε—. Εἶναι αὐτὴ ἡ ἀπόφασις εἰδικὴ καὶ ἐμπεριστατωμένη; Ὑπάρχουν τὰ πρόσωπα, διὰ τὰ ὁποῖα νὰ λέγῃ ἡ ἀπόφασις ὁ Α Πρόεδρος τῶν Ἐφετῶν ἔχει αὐτὰ τὰ προτερήματα, ἔχει αὐτὰς τὰς ἀρετάς, ἔχει, ὅμως, καὶ αὐτὰς τὰς κακίας, ὁ Β κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὁ Γ ὁ Δ; Αὐτὴ εἶναι εἰδικὴ καὶ ἐμπεριστατωμένη ἀπόφασις καὶ δικαιολογημένη περὶ τῆς ὁποίας, ἀμέσως, θὰ σᾶς εἴπω.

§96Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐρωτᾶται, πρῶτον, ἂν οἱ κρίνοντες οὗτοι ἔχουν τὰς ἀρετὰς ἐκείνας, τὰς ὁποίας εἴπατε ἐν ἀρχῇ;

§97Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα, κύριοι, ἔχει μίαν λεπτότητα, τὴν ὁποίαν ἐγώ, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ πιστεύω, ὅτι περισσότερον ἀπὸ ὑμᾶς τὴν γνωρίζω. Δὲν πρόκειται ἐδῶ περὶ προσώπων, ἐδῶ πρόκειται νὰ κρίνωμεν ἐὰν ὑπάρχῃ παράβασις συνταγματικῆς διατάξεως ἢ ὄχι. Καὶ ἡ ἀδικία βέβαια μᾶς ταράσσει, τὸ ἀντιλαμβάνομαι καὶ ἀντιλαμβάνομαι τὴν ὑμετέραν εὐθιξίαν ἐκ τῆς ἀδικίας, ἀλλὰ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ σταματήσετε, νὰ σημειώσετε τὴν ἀδικίαν μόνον, νὰ σταματήσετε εἰς τὸ νὰ ζητήσετε τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀδικίας καὶ νὰ ἴδωμεν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν προλαμβάνωμεν ἑκάστοτε, διότι αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα σύστημα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρήσωμεν ἀκεραίας τὰς συνταγματικὰς διατάξεις.

§98Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ αἰτιολογία τῶν ἀποφάσεων τώρα μόνον εἶναι ἔτσι ἢ καὶ προηγουμένως;

§99Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, τὴν ἠκούσατε τὴν δικαιολογίαν. Ἔχω τὴν ἰδέαν ὅτι κανεὶς ἐξ ὑμῶν δὲν θὰ εἴπῃ ὅτι εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸ Σύνταγμα: Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ πῶς ὑπάρχει εἷς ἐξ ὑμῶν, ὁ ὁποῖος θὰ εἴπῃ ὅτι εἶναι δικαιολογημένη ἡ ἀπόφασις, θὰ ἔλεγον πρὸς τὸν ἐπιεικῆ ἐκεῖνον κύριον, ὅτι ὅταν περὶ ἑνὸς στοιχείου δὲν ὁμιλεῖ ἡ ἀπόφασις, στοιχεῖον τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν πεμπτουσίαν τῆς δικαστικῆς ἰδιότητος, εἶναι δι’ ἐμὲ καὶ τοὺς μελετητὰς τοῦ Συντάγματος, ἀπόφασις ἴση τῷ μηδενί. Καὶ ποῖον ἆραγε εἶναι αὐτὸ τὸ στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν πεμπτουσίαν τοῦ δικαστικοῦ ἀξιώματος; Τὸ ἦθος τὸ δικαστικὸν καὶ ὁ χαρακτὴρ ὁ δικαστικὸς (χειροκροτήματα). Περὶ αὐτῶν δὲν ὁμιλεῖ ἡ ἀπόφασις. Ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσῃ. Ἐδῶ εἶναι ἡ βαθυτάτη λύπη, τὴν ὁποίαν αἰσθάνομαι. Πρέπει νὰ σημειώσετε κύριοι, ὅτι ὁ μόνος λόγος ποὺ μὲ ἔκαμε νὰ ἐγερθῶ ἀπὸ τὴν θέσιν μου, ἐκείνην τῆς σιωπῆς καὶ τῆς ἀκροάσεως, διὰ νὰ ὁμιλήσω πρὸς ὑμᾶς, εἶναι ἡ βαθυτάτη συγκίνησις, τὴν ὁποίαν αἰσθάνομαι, ὅτι Ἀνώτατος λειτουργὸς καὶ ἐφαρμοσταὶ τοῦ Συντάγματος παρεσύρθησαν, ὥστε νὰ παραγνωρίσουν θεμελειώδεις Συνταγματικὰς διατάξεις. Ἀνώτεροι κύριοι, χρηστοί, ἐξαίρετοι, τιμῶντες τὴν Πατρίδα, ἐλησμόνησαν νὰ θέσουν ἐν τῇ ἀποφάσει τὸ ἦθος τὸ δικαστικὸν καὶ τὸν χαρακτῆρα τὸν δικαστικόν, ὅταν ἄλλα Κράτη, εἰς παλαιοτέραν ἐποχήν, ἄνδρας, μεγάλους ἐν τοῖς γράμμασι, τοὺς κατεβίβασαν τῆς δικαστικῆς θέσεως, διότι ἐστεροῦντο καὶ ἤθους καὶ χαρακτῆρος δικαστικοῦ. Εἶναι, λοιπὸν, ἐπιτετραμμένον, κύριοι, Ἀρεοπαγῖται νὰ ἀπευθύνεσθε διὰ τῆς ἀποφάσεως πρὸς τὸ Δικαστικὸν Σῶμα καὶ πρὸς τὸν Νομικὸν κόσμον τῆς Χώρας, διὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης, ἡ ὁποία καὶ ἂν ποτὲ ἤθελε θεωρηθῇ δικαιολογημένη, στερεῖται ἐκείνου τοῦ προσόντος, τὸ ὁποῖον καὶ ὁ νόμος ἐπιβάλλει; Ὡς πρῶτον ἐξεταστέον στοιχεῖον κατὰ τὸν νόμον 1055, εἶναι τὸ κῦρος καὶ τὸ ἦθος τὸ δικαστικόν. Καὶ περὶ αὐτῶν οὐδὲν λέγεται ἐν τῇ ἀποφάσει. Ἀλλὰ ἴσως νὰ εὑρεθῇ καὶ κάποιος, ὁ ὁποῖος νὰ εἴπῃ: «Κύριε, πολλὰ ζητεῖτε νὰ γράφωνται ἐν τῇ ἀποφάσει. Ὅσα ζητεῖτε ἴσως θὰ τὰ εὕρηται εἰς τὰ Πρακτικά». Ἀλλὰ καὶ ἂν ὑπάρξῃ τοιαύτη ἀντίληψις, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι ἔχω ἀντίθετον γνώμην. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἐν τῇ ἀποφάσει ἐπὶ τοιούτων θεμάτων πρέπει νὰ ἀναφέρωνται λεπτομερῶς τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατὰ τῶν κρινομένων ἀνθρώπων καὶ δικαστικῶν. Διότι ἡ ἀπόφασις εἶναι τὸ ἀντικείμενον τῆς ἀναγνώσεως. Αὐτὴ ἀναγινώσκεται ἐν τῷ ἀκροατηρίῳ, αὐτὴν θὰ ἀναγνώσουν οἱ κατώτεροι δικαστικοὶ καὶ θὰ ἴδουν διατὶ δὲν ἐνεκρίθη ὁ Πρόεδρος τῶν Ἐφετῶν καὶ ἐνεκρίθη ὁ νεώτερος αὐτοῦ. Ἡ ἀπόφασις δημοσιεύεται καὶ εἰς τὸν τύπον, ὅταν πρόκειται περὶ κοινωνικοῦ μεγάλου καὶ ἐνδιαφέροντος ζητήματος, ἐνῷ τὰ Πρακτικὰ φυλάσσονται εἰς τὰ ἀρχεῖα, οὐδεὶς τὰ ἀναγινώσκει καὶ εἰς οὐδένα ἐπιτρέπεται νὰ τὰ ἀναγνώσῃ. Ἀλλὰ ἐὰν ἐπιμένετε νὰ ἴδωμεν καὶ τὰ Πρακτικὰ, τὰ ἔχω ἐδῶ δὲν εἶναι πολυσέλιδα, ἡμίσεια σελὶς μόνον εἶναι. Ἀλλὰ σᾶς προειδοποιῶ, ὅτι ματαίως θὰ ὑποβληθῆτε εἰς τὸν κόπον νὰ τὰ ἀκούσητε, διότι ἐκεῖνο ποὺ λείπει ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν δὲν θὰ τὸ εὕρετε εἰς τὰ Πρακτικά. Λέγουν λοιπὸν τὰ Πρακτικά: Συνέρχεται τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον, Πρόεδρος Ἀρείου Πάγου, Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου καὶ ἕξ νεώτεροι Ἀρεοπαγῖται καὶ παρακάθηνται καὶ οἱ Ἐπιθεωρηταί. Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν διατὶ παρακάθηνται οἱ Ἐπιθεωρηταί, ὅταν οἱ Ἐπιθεωρηταὶ δὲν ἔχουν κατὰ νόμον τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιθεωρήσουν τοὺς Προέδρους τῶν Ἐφετῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρακάθηνται καὶ αὐτοί, διότι πιθανῶς πρὸ πενταετίας ἴσως νὰ τοὺς ἐπεθεώρησαν ὡς ἐφέτας.

§100Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι παρακάθηνται, κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ γίνεται ἡ σύγκρισις τῶν προτάσεών των. Διότι ἐὰν εἶναι μπροστὰ καὶ αὐτοὶ θὰ εἴπουν: Ἐγὼ προτείνω τὸν τάδε Πρόεδρον, δι’ Ἀρεοπαγίτην, διότι ἔχει αὐτὰ τὰ προσόντα. Θὰ εἴπῃ ὁ ἄλλος ἐπιθεωρητής. Ναὶ ἀλλὰ αὐτὰ τὰ προσόντα τὰ ἔχει καὶ ὁ Βʹ. Δι’ αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητος ἡ παρουσία των, διὰ τὴν σύγκρισιν τῶν προτάσεων. Ἄλλα ἄτομα εἶναι ἐπιεικῆ ἐκ χαρακτῆρος καὶ ἄλλα αὐστηρά. Δι’ αὐτὸ ὑπάρχουν τὰ συλλογικὰ αὐτὰ συμβούλια, διὰ νὰ γίνεται σύγκρισις τῶν προτάσεων.

§101Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Στρατηγέ μου, ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ δὲν ἐγενόμην ἴσως ἀκουστός, διότι εἶπον, ὅτι οἱ ἐπιθεωρηταί, προκειμένου περὶ Προέδρων Ἐφετῶν, δὲν ἐπιθεωροῦν τοὺς Προέδρους τῶν Ἐφετῶν.

§102Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἄλλο ζήτημα αὐτό.

§103Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Δὲν ὑποθέτω νὰ σᾶς διαφεύγῃ, ὅτι οἱ ὑποψήφιοι πρὸς προαγωγὴν εἰς Ἀρεοπαγίτας εἶναι καὶ Ἐφέται, τοὺς ὁποίους οἱ ἐπιθεωρηταὶ ἐπιθεωροῦν. Ἑπομένως γνώμην ἐπὶ τῶν Ἐφετῶν ἐκφέρουν οἱ ἐπιθεωρηταί.

§104Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ πρῶτον ἐρώτημα, δὲν ὑπῆρχε νὰ προχωρήσουν πρὸς τὴν σειρὰν τῶν Ἐφετῶν. Τὸ Συμβούλιον μιὰ ποὺ διαβάζω τὰ πρακτικὰ τοῦ Συμβουλίου, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ ἴδωμεν τί εἶπον αὐτὰ τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου περὶ τοῦ Α Προέδρου, περὶ τοῦ Β καὶ περὶ τοῦ Γ. Κύριοι, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τίποτε δὲν εἶπον. Σιγή, ἄκρα σιγή. Καὶ ὁμολογῶ, κύριοι, ὅτι ἡ σιγὴ κόσμον φέρει, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ αἴθουσαι, ὅπως ἡ ἡμετέρα, ὅπου ἡ σιγὴ ἀποτελεῖ ἀκοσμίαν. Καὶ ἀποτελεῖ ἀκοσμίαν ἐπίσης ἡ σιγὴ εἰς τὰ δικαστήρια. Καὶ ἀκοσμίαν ἀποτελεῖ ἐπίσης εἰς τὰ Συμβούλια. Καὶ ἔπρεπε κύριοι, ἀντὶ νὰ κάμετε τὸ πρακτικὸν ἄκοσμον νὰ τὸ κάμετε κόσμιον, ἀνδρικὸν καὶ νὰ φαίνεται ἐκ τῶν ἐννέα, ὅτι ἐγὼ προτείνω τὸν Αʹ δι’ ἐκεῖνον καὶ ἐκεῖνον τὸν λόγον, ὁ ἄλλος τὸν Βʹ δι’ ἐκεῖνον τὸν λόγον κ.ο.κ. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ κάμουν Συμβούλια ἠθικῶς καὶ δικαστικῶς σκεπτόμενα. Δευτέρα ἀπογοήτευσις ἡ δική μου. Μὲ συγχωρῆτε, κύριοι, διότι, αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ὁμιλῶ πρὸς ὑμᾶς, ἐκφράζω ἕνα πόνον ἰδιαίτερον, δι’ ἕνα Σῶμα τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως σέβομαι καὶ ἐν μέσῳ τοῦ ὁποίου ἔζησα ὑπὲρ τὰ 15 ἔτη ἴσως τὰ καλύτερα. Ἔτσι λοιπὸν, ἔγιναν τὰ πρακτικὰ καὶ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω ὑμᾶς, ἐὰν ἐδικάζετο ἀπὸ ἕνα μονομελὲς δικαστήριον ἕνας οἱοσδήποτε ἄνθρωπος, ἠδύνατο νὰ δικασθῇ ἐπειδὴ ἁπλῶς ὁ δικαστὴς τὸν θεωρεῖ ἔνοχον; Καὶ ἐδῶ εὑρέθησαν Ἀνώτατοι Δικαστικοί, νὰ κρίνουν κάτι τι σπουδαιότερον ἀπὸ τὴν ζωὴν τοῦ ἀνθρώπου, νὰ κρίνουν τὴν τιμὴν καὶ τὴν ὑπόληψιν τοῦ δικαστοῦ ἄνευ οὐδεμιᾶς λέξεως! Διατί, κύριοι, δὲν λέγετε τίποτε; Ἰδού, κύριοι, τὰ παραπάνω.

§105Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Θέλομεν νὰ μᾶς διαφωτίσετε πλήρως.

§106Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ μετριότης μου δὲν θίγεται, ἐὰν εἴπω ὅτι εἶμαι μελετημένος ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι ἄλλως, οὐδέποτε θὰ ἠγειρόμην ἀπὸ τὴν θέσιν ἐκείνην, τῆς σιωπῆς καὶ τῆς ἀκροάσεως. Λοιπὸν ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω μὲ δύο λέξεις, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 90 τοῦ Συντάγματος ἡ καθορίζουσα τὸν τρόπον τῆς διοικήσεως τοῦ δικαστικοῦ σώματος δὲν εἶναι τυχαία διάταξις, εἶναι ἀπόρροια πραγματικῶς μακρᾶς καὶ πικρᾶς πείρας, ἡ ὁποία ὑπεχρέωσε τὸν συνταγματικὸν νομοθέτην τοῦ 1927, τοὺς ἐπιφανεῖς ἐκείνους ἄνδρας οἱ ὁποῖοι συνέταξαν τὸ Σύνταγμα τοῦ 1927, ὅτι πρέπει διὰ συνταγματικῆς διατάξεως νὰ περιφρουρηθῇ ἡ διοίκησις καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ δικαστικοῦ σώματος. Δύναται ὅμως ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 90 ἀπόρροια τοῦ γραφείου, δὲν εἶναι ἀπόρροια τῆς θεωρίας, εἶναι ἀδήριτος ἀνάγκη, ἡ ὁποία ἐπέβαλεν εἰς τὸν συνταγματικὸν νομοθέτην νὰ κάμῃ ἕνα σιδηροῦν χαλινόν, νὰ ἱδρύσῃ ἕνα τεῖχος ἀπροσμάχητον κατὰ τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας τῆς λεγομένης αὐθαιρεσίας. Θὰ ἦτο δυνατόν, κύριοι, νὰ εἴπῃ τις, ὅτι ἡ δικαιολογία μιᾶς ἀποφάσεως εἶναι κάτι τι φυσικόν, εἴτε περὶ πραγμάτων εἴτε περὶ προσώπων πρόκειται, ἐν τούτοις τὰ Συντάγματα ὅλα καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀνεπήδησαν ἀπὸ τὰς φλόγας τῆς ἐπαναστάσεως, περιελάμβανον πάντοτε ὅτι ἡ ἀπόφασις τῶν δικαστηρίων πρέπει νὰ εἶναι δεδικαιολογημένη. Ἡ Ἑλληνικὴ ὅμως πραγματικότης δὲν ἠρκέσθη εἰς τὸ νὰ εἶναι ἡ ἀπόφασις δεδικαιολογημένη, δὲν ἠρκέσθη εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ προσέθεσεν ὅτι ὄχι μόνον δεδικαιολογημένως ἀλλ’ εἰδικῶς καὶ ἐμπεριστατωμένως ἠτιολογημένη. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν αὐτὴ δὲν ἦτο ἀπὸ ἀρεοπαγίτας θὰ ἠδυνάμην νὰ τοὺς εἴπω, λησμονεῖτε ὅτι ζῆτε ἐδῶ εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἀνέκαθεν ἐφήρμοσε τὰς δημοκρατικὰς ἀρχὰς εἰς τὴν πάτριον αὐτὴν γῆν τῆς Δημοκρατίας καὶ ἐλησμονήσατε τὸ πολίτευμα, ὑπὸ τὸ ὁποῖον κυβερνούμεθα καὶ ὑπὸ τὸ ὁποῖον ζῶμεν; Ἐδῶ λοιπὸν ἀναφύεται εἰς τὸ μέσον αὐτῆς τῆς ἀναταραχῆς ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος καὶ φίλος, ὁ ὁποῖος μὲ τιμᾷ διὰ τῆς φιλίας του, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ διὰ μιᾶς ὡραίας διαφωνίας πλήρους ἐπιχειρημάτων, ἐπιχειρημάτων λέγει πρὸς τοὺς κυρίους ἀνωτάτους δικαστικούς, ὅτι διαφωνεῖ πρὸς τὴν ἀπόφασίν των. Εἶναι μεγάλη μου τιμὴ καὶ μεγάλη μου ὑπερηφάνεια, ὅτι ἔχω σήμερον τὴν γνώμην εἰς τὰς ἀντιλήψεις μου, τὴν γνώμην τοῦ διακεκριμένου νομικοῦ καὶ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης κ. Μπαμπάκου.

§107Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Πόσοι Πρόεδροι ἀρχαιότερον παρελείφθησαν;

§108Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑπτά. Κύριοι, ἐτόνισα τὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ τονίσω εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦτο καὶ προσθέτω, ὅτι ἐδῶ εἶναι δεύτερον σφάλμα, εἶναι σειρὰ σφαλμάτων εἰς τὸν μετὰ λεπτότητος καὶ προσοχῆς ἐξετάζοντα τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Σφάλμα κατὰ τῶν ἰδίων ὑμῶν ἐπράξατε, κύριοι Ἀρεοπαγῖται, διότι διὰ μιᾶς ἀορίστου καὶ ἀντισυνταγματικῆς ἀποφάσεώς σας, ἐδώσατε ἀφορμὰς εἰς δυσμενεῖς κρίσεις περὶ τοῦ ἔργου σας.

§109Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου δὲν ἐνεκρίθη ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν; Νομίζω, ὅτι μία τοιαύτη συζήτησις δὲν ὠφελεῖ τὴν δικαιοσύνην.

§110Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὅταν σφαγιάζωνται συνεχῶς δεκάδες δικαστῶν πρέπει νὰ ἀκουσθῇ ἡ ἀλήθεια.

§111Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἀδικεῖτε ὁλόκληρον τὴν ἀνωτάτην ἱεραρχίαν τῆς δικαιοσύνης λέγοντες, ὅτι δὲν ἔπραξαν τὸ καθῆκον των.

§112ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Παρέβησαν τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος.

§113Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Χθὲς εἴχομεν τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, σήμερον ἔχομεν τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου.

§114Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν πηγαίνομεν καθόλου καλὰ ὅταν ἡ Ἀνωτάτη Δικαιοσύνη παρανομῇ.

§115Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ ὁ κ. συνάδελφος νὰ λέγῃ, ὅτι ἡ ἀνωτάτη δικαιοσύνη παρανομεῖ. Δὲν εἶναι φράσις αὐτή.

§116Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Σᾶς παρακολουθῶ, κύριε συνάδελφε, μετὰ ἐξαιρετικῆς προσοχῆς καὶ χαίρω, διὰ τοῦτο ἄλλως τε ἐχαρακτήριζεν πάντοτε ὑμᾶς ἀνώτερον ἦθος, μὲ τὸ ὁποῖον διεξέρχεσθε τὸ λεπτότατον τοῦτο θέμα. Ἀλλὰ λόγῳ τῶν γενομένων διακοπῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀποκλείεται νὰ γίνωσιν ἐντονώτεραι προϊούσης τῆς συζητήσεως, ἐπιθυμῶ νὰ τοποθετήσωμεν τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των.

§117Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ κατέλθω τοῦ βήματος ἐὰν δὲν μέ ἀφήσουν καὶ ἄνευ τῶν διακοπῶν νὰ ἐκθέσω τὰς σκέψεις μου. Δὲν ἔχω νὰ δρέψω δάφνας.

§118Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Θὰ ἐπεθύμουν νὰ μείνωμεν σύμφωνοι, τόσον ὑμεῖς, ὅσον καὶ ὁ ἀξιότιμος ἕτερος ἐπερωτῶν.

§119Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω, ἐγὼ ὁμιλῶ.

§120Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Σεῖς ὁμιλεῖτε, ἀλλ’ ἡ ἐπερώτησις ἀφορᾷ ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐπερώτησις κατὰ τὸ ἡμέτερον δημόσιον δίκαιον εἶναι ἔλεγχος τῆς Κυβερνήσεως τείνουσα εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν τοῦ σκοποῦ τῶν κυβερνητικῶν πράξεων. Παρακαλῶ κατὰ τὸν αὐστηρότερον τρόπον νὰ κρίνετε τὰς ἡμετέρας κυβερνητικὰς πράξεις ἢ παραλείψεις, διότι βεβαίως αἱ μὴ ἐνδεχομένως κυβερνητικαὶ πράξεις καὶ παραλείψεις, τὰς ὁποίας καὶ μόνας κατὰ τὸ πολίτευμά μας ἠμπορεῖτε νὰ ἐπικρίνετε, συνδέονται ἐμμέσως καὶ σαφῶς μὲ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου. Πάντως ὅμως ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπὶ τοιούτων περιπτώσεων δὲν ἀποτελεῖ γέφυραν, ὥστε ἡ ἐπερώτησις νὰ στρέφεται εὐθέως κατὰ τῆς ἀνεξαρτήτου δικαστικῆς ἐξουσίας. Αὐτὴ ἡ τοποθέτησις εἶναι τοποθέτησις συνταγματικὴ καὶ παρακαλῶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ προσαρμοσθοῦν πρὸς αὐτὴν τὴν τόσον εὐθεῖαν ὁδόν.

§121Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἴσως παρεξηγήσατε τὸν σεβασμὸν τὸν ὁποῖον σᾶς ἐξεδήλωσα. Ἡ ἐπερώτησίς μου στρέφεται καὶ καθ’ ὑμῶν.

§122Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἠρώτησα ἐὰν εἴμεθα σύμφωνοι. Ἐὰν ὄχι, πιθανὸν νὰ πλανῶμαι.

§123Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ προσεπάθησα νὰ εἶμαι σύμφωνος μαζί σας. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω καὶ πρὸς τὸν στρατηγὸν κ. Χαβίνην, διὰ τὸν ὁποῖον τόσα πολλὰ ἐγνώρισα, τὰ ὁποῖα ἠγνόουν, ὅτι συμμερίζομαι τὸν πόνον του διὰ τὸ Σῶμα. Εἶναι ὅμως ὑπερβολικός, διότι θὰ πρέπει τὰ πράγματα αὐτὰ νὰ τύχουν διορθώσεως. Ἐρωτᾶται ἤδη, ποία εἶναι ἡ ἀπάντησις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀπήντησε τὸ Συμβούλιον τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ εἶπε διὰ γλώσσης ὄχι δικαστικῆς καὶ αὐστηρῶς νομικῆς, ἀλλὰ διὰ γλώσσης διπλωματικῆς. Ἡμεῖς, κ. Ὑπουργέ, δὲν τοὺς ὑπεβιβάσαμεν τοὺς Ἐφέτας, ἀλλὰ κάμαμεν Ἀρεοπαγίτας δύο καλυτέρους. Καὶ ἐδῶ, ὅπως βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐνεθυμήθη τὸ ἦθος τὸ Δικαστικὸν ἡ ὁλομέλεια τῶν 19 Ἀρεοπαγιτῶν. Καὶ ἐρωτῶ, κύριοι, ποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ ἀπάντησις πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, πρὸς ἕνα νομικὸν τοῦ κύρους τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: «Μᾶς καταγγέλλετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι παρεβιάσθη τὸ Σύνταγμα. Ὄχι, δὲν εἶναι ἀληθές. Εἶναι ἀβάσιμος ἡ κατηγορία σας, διότι δὲν παρεβιάσθη τὸ Σύνταγμα, δι’ ἐκεῖνον καὶ δι’ ἐκεῖνον τὸν λόγον». Τὸ ἀντίθετον, κύριοι, σημαίνει ἄρνησιν τῆς Δικαιοσύνης. Ὅταν ὑποβάλλωνται εἰς τὸ Δικαστήριον ἰσχυρισμοὶ καὶ τὸ Δικαστήριον δὲν ἀπαντᾷ, ἡ ἀπόφασις εἶναι ἀναιρετέα. Πιστεύω, κύριοι, ὅτι τὰ ἐν οἴκῳ μὴ ἐν δήμῳ, ἀλλ’ ὅταν τὰ ἐν οἴκῳ ἠχοῦν καλύτερον, νὰ ἐξέλθουν εἰς τὸν Δῆμον, διὰ νὰ διορθωθοῦν. (Χειροκροτήματα). Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε, κ. Χαβίνη, ὅτι καμμία κακότης δὲν μὲ ὤθησεν εἰς αὐτούς, ἀλλ’ ἡ ἀγάπη μου πρὸς τὴν Δικαιοσύνην. Δὲν δύνασθε νὰ ἀρνηθῆτε, ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ζοῦν μὲ τὴν ἰδέαν καὶ εἶναι πολλοὶ ἐξ ὑμῶν καὶ εἶμαι καὶ ἐγὼ ἴσως, ἐκ τούτων. Τώρα ἐδῶ εἶναι τὸ παράπονον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Καὶ ἐρωτᾶται κ. Ὑπουργέ. Εἶναι τριάκοντα χρόνια ποὺ δικηγορῶ μαζί σας. Σεῖς βεβαίως εἰς τὴν ἀνωτέραν κλίμακα τῆς Ποινικῆς Δικαιοσύνης, ἐγὼ καὶ εἰς τὴν Πολιτικὴν καὶ τὴν Ποινικήν. Ἀλλὰ θὰ γνωρίζετε τὴν καλήν μου διάθεσιν, ὅμως αὐτὸ δὲν μειώνει τὴν ἀγάπην μου καὶ τὴν ἐκτίμησίν μου πρὸς ὑμᾶς. Ἀλλὰ κ. Ὑπουργέ, ὅταν ἐλάβατε μίαν τοιαύτην ἀπάντησιν ὑμεῖς τί ἀπηντήσατε; Θὰ ἦτο τολμηρὸν νὰ εἴπω τί θὰ ἔκαμνον ἐγώ, ἀλλὰ θὰ ἔλεγον, ἐὰν ἤμην Ὑπουργὸς τοῦτο: Θὰ ἐκάλουν τὸν Γραμματέα καὶ θὰ τοῦ ἔλεγον νὰ διπλώσῃ τὴν ἀπόφασιν καὶ νὰ εἴπῃ: «Ἐπιστρέφεται». Διότι εἶναι μὲν ἡ Δικαστικὴ ἐξουσία ἀνεξάρτητος, κατὰ τὴν κρατοῦσαν γνώμην, ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἡ ἀντίθετος γνώμη, ὅτι δὲν εἶναι ἀνεξάρτητος. Θὰ ἔπρεπε συνεπῶς νὰ ἐπιστραφῇ ἡ ἀπόφασις. Ἀλλ’ ἔχει καὶ μίαν δικαιολογίαν ὁ κ. Ὑπουργός, διότι ὁ νόμος περὶ προαγωγῶν καὶ τοποθετήσεων λέγει, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου εἶναι ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὸν Ὑπουργόν. Ἀλλ’ αἱ προαγωγαὶ καὶ αἱ τοποθετήσεις τῶν δικαστικῶν εἶναι ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὸν Ὑπουργὸν ὅταν αὗται ἐγένοντο σύμφωνα μὲ τὸ Σύνταγμα. Καὶ ὅτι αἱ περὶ οὗ πρόκειται ἀποφάσεις εἶναι ἀντισυνταγματικαί, τὸ διεκήρυξε, πρῶτος ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τῆς ἀρτίας καὶ πλήρους διαφωνίας του. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν νὰ εἴπῃ ὅτι «ἐγὼ τοιαύτην ἀπόφασιν δὲν ἐκτελῶ καὶ ἂς τὸ λέγῃ ὁ νόμος». Διότι μεταξὺ νόμου καὶ Συντάγματος τὸ Σύνταγμα εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπερτερεῖ. «Σᾶς ἐπιστρέφω τὴν ἀπόφασιν, ἐγὼ δὲν ὑπογράφω, οὔτε κυρώνω, οὔτε εἰσηγοῦμαι πρὸς τὸν Ἀνώτατον Ἄρχοντα τοιαύτην ἀπόφασιν ἀντισυνταγματικήν». Αὐτὰ ἔπρεπε νὰ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Καὶ δὲν θὰ εἴχετε, τότε, τοιαύτην ἀπόφασιν. Θὰ ἐφυλάσσετο, κάπου εἰς τὰ γραφεῖα τοῦ Ἀρείου Πάγου.

§124Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἐὰν τυχὸν ἐγὼ ἔχω γνώμην ἀπολύτως ἀντιτιθεμένην πρὸς τὴν ἰδικήν σας, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θέλει κρίνει ποία ἐκ τῶν γνωμῶν τούτων εἶναι ἐπικρατεστέρα;

§125Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἐξαίρετος νομικός. Ἔζησε πολλὰ ἔτη ἐν τῇ ἀνατροφῇ δικηγόρων καὶ δικαστῶν. Ἀλλὰ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι παρεμερίσατε τὸν Ὑπουργόν. Ἐνθυμεῖσθε εἰς κάθε βῆμα τὸν δικηγόρον μὲ τὴν εὐγένειαν τὴν ὁποίαν ἔχετε πάντοτε, ἀλλὰ μοῦ φαίνεται, ὅτι παρεγνωρίσατε ἢ ἐλησμονήσατε τὸν Ὑπουργόν. Εἶσθε Ὑπουργός, ἐκπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, ὁμιλεῖτε πρὸς τὸ Ἔθνος ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, εἶσθε ὁ ἀνώτερος πάσης ἄλλης δικαστικῆς ἀρχῆς. Καί, ἀκόμη περισσότερον, Ὑπουργός, ἂς μοῦ τὸ ἐπιτρέψῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις, μιᾶς τοιαύτης πλειοψηφίας. Ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ διαφωνήσετε διότι ἡ πρᾶξις εἶναι ἀντισυνταγματική. Σᾶς ὑποχρεώνει ὁ νόμος νὰ ὑπογράψετε. Ναί. Ἀλλ’ ὁ νόμος ἔχει ὡς προϋπόθεσιν τὴν κατὰ τὸ Σύνταγμα ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως. Νὰ τροποποιήσετε τὸν νόμον, ὥστε νὰ μὴ σᾶς ὑποχρεώνῃ νὰ ὑπογράφετε πράξεις ἀντισυνταγματικάς. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κάμετε.

§126ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ. Ρωμαλέαι λύσεις.

§127Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ρώμην καὶ τὸν Ἄρην κανεὶς δὲν τὸν ἐμέμφθη. Ἀντιθέτως, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ρωμαλέοι, δὲν ἔτυχον καὶ πολλῶν ἐπαίνων. Κύριοι, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, λήγει ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις. Σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν ὑπομονὴν καὶ τὴν τιμὴν ποὺ μοῦ ἐκάματε νὰ μὲ ἀκούσετε. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἀγαπᾶτε τὴν δικαιοσύνην, ὅτι διψᾶτε τὴν δικαιοσύνην. Ἔχετε, λοιπόν, πάντοτε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἕνα ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων. Ὅταν διὰ μιᾶς ἀποφάσεως γίνωνται αἱ προαγωγαὶ ἄνευ δικαιολογίας, οὐδεὶς ἐκ τοῦ δικαστικοῦ σώματος, εἶναι βέβαιος, ὅτι θὰ προαχθῇ. Ἐὰν παραμερισθῇ δι’ ἀποφάσεως δικαστικῆς ἀδικαιολογήτου, τὸ τραῦμα τὸ ἠθικὸν εἶναι μέγα καὶ ἀνεπούλωτον. Πυορροεῖ μέχρι θανάτου. Ὅταν ὅμως γίνωνται ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν, ὁ δικαστὴς σκέπτεται, ὅτι ἐὰν τὸν ἠδίκησεν αὐτὸς ὁ Ὑπουργός, θὰ ἔλθῃ αὔριον ἄλλος καὶ θὰ τὸν δικαιώσῃ. Καὶ διατηρεῖ οὕτω καὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν ἐλπίδα του. Ἀδικούμενος ὅμως ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, δὲν ἔχει καμμίαν ἐλπίδα δικαιώσεως καὶ τὸ ἠθικόν του τραῦμα, ἐπαναλαμβάνω, διαρκῶς θὰ πυορροῇ. Καὶ καταλαβαίνετε, τὸ κατάντημα ποὺ παρουσιάζει ἄνθρωπος ἄνευ πίστεως καὶ ἐλπίδος. Ἀλλά, κύριοι, θὰ παραμείνῃ ἴσως, ἕνα ἐρώτημα. Διατί οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑπέπεσαν εἰς μίαν τοιαύτην συνταγματικὴν παράβασιν. Οἱ δικασταί μας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κρίσιν των, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιτέλεσιν τῶν καθαρῶς δικαστικῶν των καθηκόντων, θὰ εἶναι τιμὴ καὶ τίτλος διὰ τὸν τόπον. Ἀλλ’ ἡ διοίκησις εἶναι ἄλλο πρᾶγμα, καὶ θὰ τὸ γνωρίζετε τοῦτο, ὅσοι ἐκάματε εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας. Θὰ σᾶς παραμείνῃ, λοιπόν, αὐτὴ ἡ ἀμφιβολία. Ἐγώ, κ. βουλευταί, σταματῶ ἕως ἐδῶ. Διαπιστώνω ὅμως, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ μεγάλης ὁλκῆς ὀλισθήματος. Διότι παραβίασις τοῦ Συντάγματος εἶναι μέγα ὀλίσθημα. Καὶ καθίσταται μεγαλύτερον, ὅταν ἔχῃ καὶ συνεπείας. Κύριοι, κατέχομαι ἀπὸ μίαν λύπην βαθεῖαν, διότι τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἐκτελῶ, εἶναι ὀχληρόν. Μὴ μοῦ ζητήσετε νὰ ἐξηγήσω τὴν λύπην ταύτην, διότι τὸ καθῆκόν μου, τότε, θὰ γίνῃ βαρύτερον καὶ οἱ ὦμοί μου εἶναι ἀδύνατοι νὰ βαστάσουν τοιοῦτον βάρος. Τί λόγον εἶχα νὰ κάμω τὴν ἐπερώτησιν; Εἶναι γενικώτερον τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι. Εἰς τὴν Βουλὴν ὑπάρχουν διακεκριμένοι ἄνθρωποι, στρατιωτικοί, οἰκονομολόγοι, μορφωμένοι, ἐγὼ δὲν ἔχω τίποτα ἀπ’ ὅλα αὐτά, ἕνας στενὸς κύκλος δικαστικὸς διὰ τὴν δικαιοσύνην ἀπομένει εἰς ἐμὲ διὰ νὰ ἀπασχοληθῶ, δὲν ἔχω τὴν δύναμιν νὰ ἀσχοληθῶ δι’ ἄλλα. Δι’ αὐτὸ κάτι δύναμαι νὰ συνεισφέρω. Καὶ εἶπον εἰς τοὺς δικαστάς, διατὶ τὸ ἐκάματε αὐτό; Ἐξακολουθεῖτε νὰ κατέχεσθε ἀπὸ τὸ πάθος τῆς ἀντισυνταγματικότητος καὶ ἀπὸ ἕνα ἄλλο πάθος, τὸ πάθος ἐναντίον τῶν ὑπερβάντων τὸ 60ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Δὲν ἐννοοῦν νὰ κάμουν κανένα Ἀρεοπαγίτην ἀπὸ τοὺς Προέδρους τῶν Ἐφετῶν, ὁ ὁποῖος ὑπερέβη τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας του. Σᾶς λέγω, ὅτι αὐτὸ εἶναι καὶ ἀληθὲς καὶ ἐὰν εἶναι ἀληθὲς τότε εὑρισκόμεθα εἰς μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει εἰς τὸν Ὑπουργὸν ὡρισμένας εὐθύνας. Ὁ νόμος αὐτὸς ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου ἐγένοντο αἱ προαγωγαὶ καὶ αἱ τοποθετήσεις, ἐγένετο ὑπουργεύοντος τοῦ κ. Μαύρου πρὸ τοῦ 1946, εἶχε ἕνα ἄρθρον ὁ νόμος αὐτός, τὸ ὁποῖον ἔλεγεν, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς καὶ οἱ Ἀρεοπαγῖται μετὰ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των ἀποχωροῦν. Καὶ ὁ νόμος αὐτὸς ἴσχυσε καὶ ἀπεχώρησαν ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὁ Εἰσαγγελεύς, ἀπεχώρησεν ὁ Ἀντιπρόεδρος καὶ ἀπεχώρησαν καὶ 4 Ἀρεοπαγῖται. Καὶ ὑπὸ μίαν ἰδιότητα, τὴν ὁποίαν εἶχον τότε, ὑπερησπίσθην τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας εἶπεν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον αὐτό, εἶναι ἀντισυνταγματικός. Καὶ οἱ κύριοι Ἐφέται, οἱ ὁποῖοι εἶχον καταλάβει τοὺς θώκους τῶν Ἀρεοπαγιτῶν κατῆλθον ἠρέμως. Ἀπὸ τὸν θῶκον τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου, κατῆλθεν ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, κατῆλθεν ὁ Εἰσαγγελεὺς ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, κατῆλθεν ὁ Ἀντιπρόεδρος ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου, κατῆλθον καὶ οἱ 4 Ἐφέται ἀπὸ τὴν θέσιν τῶν Ἀρεοπαγιτῶν. Σήμερον οἱ Ἐφέται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συνέταξαν τὸν νόμον, εἶναι τὰ σημερινὰ μέλη τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου. Ὄτι οἱ κύριοι Ἐφέται, τὰ σημερινὰ μέλη τοῦ Ἀνωτ. Δικ. Συμβουλίου συνέταξαν τὸν νόμον, προκύπτει ἀπὸ τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. Μαύρου εἰς τὰ Πρακτικά. Λέγει ὁ κ. Μαῦρος: — ἐξαίρετος κύριος καὶ ἐξαίρετος πολιτικὸς—«ὅταν τὸν νόμον αὐτὸν τὸν εἰσήγαγον εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τότε ἐπὶ Σοφούλη, δὲν δέχομαι, εἶπε, καμμίαν τροποποίησιν, διότι αὐτὸς συνετάχθη παρ’ Ἀνωτέρων Δικαστικῶν». Καὶ σήμερον, ὅτε οἱ Ἐφέται οἵτινες διὰ τοῦ νόμου ὃν οἱ ἴδιοι συνέταξαν, καὶ καθώρισαν ὡς ὅριον ἡλικίας τῶν Ἀρεοπαγιτῶν τὸ 65ον ἔτος καὶ ὄχι τὸ 70ὸν ὡς τὸ Σύνταγμα ὥριζε, νὰ ἀποτελοῦν τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, παρατηρεῖται, ὅτι ἐκεῖνο ὅπερ δὲν ἐπέτυχον διὰ τοῦ ἀντισυνταγματικοῦ νόμου, προσπαθοῦν νὰ τὸ ἐπιτύχουν, καὶ τὸ ἐπιτυγχάνουν διὰ τῆς ἰδίας αὐτῶν δυνάμεως, μὴ ἐγκρίνοντες οὐδενὸς Προέδρου Ἐφετῶν ἢ Ἐφέτου τὴν προαγωγήν, ὅστις ἤθελεν ἔχει ὑπερβῆ τὸ 60ὸν ἔτος, καταργήσαντες οὕτω, τὸ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθοριζόμενον ὅριον ἡλικίας τῶν 70 ἐτῶν. Εἶναι καὶ τοῦτο, μία ἄλλη ἔμμεσος μὲν ἀλλὰ σαφὴς παραβίασις τοῦ Συντάγματος, τοῦ ὁποίου ἡ διόρθωσις ἀνήκει εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ὑπουργόν. Καὶ προτοῦ τερματίσω τὴν ἐπερώτησίν μου θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. Ὑπουργὲ νὰ σᾶς συστήσω, ὅπως τὸ ταχύτερον φέρετέ τινα ἐκ τῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ θεωρηθοῦν ὡς κατεπείγοντα, ὡς ἀποβλέποντα εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν δικαστικῶν πραγμάτων τῆς χώρας. Νὰ καταργηθῇ ὁ θεσμὸς τοῦ ἐπιθεωρητοῦ. Ἀπορῶ πῶς ἐπὶ 26 χρόνια δὲν κατηργήθη ὁ θεσμὸς αὐτὸς ὁ ἐπιζήμιος τοῦ γοήτρου τῶν δικαστικῶν. Θὰ μοῦ εἴπητε εἶσθε κατὰ παντὸς ἐλέγχου; Τοὐναντίον, εἶμαι ὑπὲρ παντὸς ἐλέγχου καὶ δὴ αὐστηροτάτου. Πιστεύω ὅμως ἀκραδάντως, ὅτι ἔλεγχος τοῦ πολιτικοῦ δικαστοῦ καὶ τοῦ ποινικοῦ τοιούτου δὲν δύναται νὰ γίνῃ παρὰ τοῦ κ. ἀρεοπαγίτου εἰς χρονικὸν διάστημα τόσον ἀνεπαρκὲς καὶ μὲ τὴν ἔλλειψιν τῶν ἀπαιτουμένων στοιχείων. Τὸν ἔλεγχον τῶν δικαστῶν μόνον τὰ Ἐφετεῖα δύνανται νὰ ἐνεργοῦν. Κάθε Ὀκτώβριον συνέρχεται τὸ Ἐφετεῖον ἐν ὁλομελείᾳ καὶ κρίνει τοὺς δικαστὰς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀποφάσεων, ἃς τὰ Ἐφετεῖα ἔχουν πρὸ ὀφθαλμῶν, ὥστε νὰ περιττεύῃ ὁ μάταιος καὶ ἐπιζήμιος ἀρεοπαγιτικὸς ἔλεγχος, μόνον ἐκεῖνος ἠμπορεῖ νὰ κρίνῃ. Καὶ βεβαίως ὁ θεσμὸς πρέπει νὰ καταργηθῇ. Ἔπειτα εἶναι ἀνάγκη νὰ εἰσαγάγητε τὸν νόμον τῆς προαγωγῆς κατ’ ἀρχαιότητα καὶ κατ’ ἐκλογήν. Εἶναι νόμος τοῦ ἀνακαινιστοῦ τῆς δικαιοσύνης, τοῦ ἀειμνήστου Δημητρακοπούλου. Καὶ τὰ ἔργα τοιούτων μεγάλων ἀνδρῶν, δὲν εἶναι εὔκολον εἰς τόσον μικρὸν χρονικὸν διάστημα νὰ φθαροῦν, ὥστε νὰ ἔχουν ἀνάγκην τῆς ἰδικῆς μας τροποποιήσεως καὶ μεταβολῆς. Ὁ Δημητρακόπουλος, ὁ ὁποῖος ἔζησε τὰ γεγονότα, ὅπως τὰ ἔζησεν, εἶπεν ὄχι, αἱ προαγωγαὶ θὰ γίνωνται καὶ κατ’ ἐκλογὴν καὶ κατ’ ἀρχαιότητα. Δὲν ἠμπορεῖτε, κύριοι, μίαν ζωὴν ὁλόκληρον δικαστικοῦ, 40 ἐτῶν, ἔντιμον, ὡραίαν, ὑψηλήν, νὰ τὴν πετάξετε ὕστερα ἀπὸ μίαν ὑπηρεσίαν τόσων ἐτῶν. Δὲν εἶναι ὀρθὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ ὑπηρετήσαντες τὴν χώραν νὰ φύγουν ἀποκαρδιωμένοι. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν, οὔτε καὶ ἀνεκτικὸν τοῦ δικαστικοῦ Σώματος. Καὶ ἄλλο ἀκόμη, κ. Ὑπουργέ. Εἶναι ἀκόμη νὰ ἀσκήσητε παρὰ τῇ Κυβερνήσει, ὅλην σας τὴν δύναμιν καὶ ὅλην σας τὴν ἐπιρροήν, τὴν ὁποίαν ἔχετε, διὰ νὰ ἐλαφρώσητε τὸν δικαζόμενον κόσμον ἀπὸ τὰ ὑπέρογκα βάρη τῶν δικαστικῶν δαπανῶν. Αἱ θύραι τῆς Δικαιοσύνης, κύριοι, εἶναι ἡμίκλειστοι, (χειροκροτήματα), διότι τὰ βάρη εἶναι μεγάλα. Ἐὰν ἔχετε μίαν μικροϋπόθεσιν ἐργατικὴν καὶ τύχη νὰ πάῃ εἰς τὸ Ἐφετεῖον, τὰ ἔξοδα, κύριοι, εἶναι 1.500.000. Γνωρίζετε, κύριοι, ὅτι τὸ παράβολον εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον δικάζει τὰς προσφυγὰς τῶν ὑπαλλήλων, εἶναι 350.000, ἐκτὸς τοῦ χαρτοσήμου; Καὶ ἡ τελευταία σύστασις, κ. Ὑπουργέ, εἶναι αὕτη. Εἶναι περίεργος ὀλίγον, ἀλλὰ φθάνω μέχρις ἐκεῖ. Νὰ ἀλλοιώσητε καὶ νὰ μεταβάλητε τὴν ἀλληγορικὴν ἔννοιαν τῆς Δικαιοσύνης. Εἶναι περίεργος ἡ πρότασίς μου αὐτή. Θὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὴν δικαιοσύνην τὴν παριστοῦν γυναῖκα μὲ κεκαλυμμένα τὰ μάτια, ἔχουσαν εἰς τὴν δεξιὰν χεῖρα ξίφος καὶ εἰς τὴν ἀριστερὰν ζυγόν. Θὰ τὴν ἤθελα ἐγὼ μὲ ἀνοικτοὺς τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ βλέπουσαν τὴν δικαιοσύνην. Νὰ τῆς ἀφαιρέσωμεν τὸ ξίφος καὶ νὰ τῆς ἀφήσωμεν τὴν πλάστιγγα, ἀλλὰ μὲ ἀκριβῆ σταθμὰ καὶ ὄχι λιποβαρῆ. (Χειροκροτήματα). Καὶ τότε, κ. Ὑπουργέ, θὰ τιμηθῇ τὸ ὄνομά σας καὶ νὰ ἀναρτηθῇ ἡ εἰκών σας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ θὰ δώσῃ τὸ τίμημα εἰς τὸν Στρατάρχην Παπάγον, ὅταν θὰ ὁμιλήσῃ προσεχῶς εἰς τὴν νέαν Σύνοδον καὶ θὰ ἐκφωνήσῃ τὸν πρῶτόν του πολιτικὸν λόγον, νὰ ἐπαναλάβῃ ὅ,τι ἐπανελάμβανεν ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Ἀγγλικῆς Κοινοπολιτείας ὅστις, ἀρχομένου τοῦ λόγου του, λέγει πρὸς τὴν Ἀγγλικὴν Βουλήν. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὅτι κατὰ τῆς ἡμετέρας δικαιοσύνης οὐδὲν παράπονον ἀνεκοινώθη! (Χειροκροτήματα).

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαπιστῶν ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 12.05′ π.μ.)