1953.05.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 42α

Τετάρτη 27 Μαΐου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις των. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. (Γραμματεύς) (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7568/ 20.5.53 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ μηνύσεως Σαρῆ Σταματίου κατὰ τοῦ πρώην Ὑπουργοῦ κ. Φ. Ζαΐμη, ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος διὰ τὴν κατὰ νόμον διαδικασίαν. Ὡσαύτως τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7569) 20.5.53 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ μηνύσεως τῶν Γ. Σπηλιωτοπούλου, Τιτῆς συζύγου Ἰωάννου Σούκα, Μαγδαληνῆς Γ. Κουστένη, Εὐαγγέλου Παπαγεωργίου, Νικολάου Κοτζιᾶ κατὰ τῶν τέως Ὑπουργῶν κ. κ. Κ. Μητσοτάκη, Φ. Ζαΐμη, Γ. Γρηγορίου καὶ Θ. Μερτικοπούλου, ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος διὰ τὴν κατὰ νόμον διαδικασίαν. Ἐπίσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7570)20.5.1953 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ μηνύσεως τοῦ Σαρῆ Σταματίου κατὰ τοῦ τέως Ὑπουργοῦ Κ. Ρέντη, ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος διὰ τὴν κατὰ νόμον διαδικασίαν. Δεδομένου ὅτι κατὰ τὸν Νόμον ΦΠΣΤʹ περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν ἁρμοδία ὅπως ἀποφανθῇ περὶ τῆς διώξεως ἢ μὴ τυγχάνει ἡ Βουλή, προτάσει 20 τοὐλάχιστον βουλευτῶν, παρακαλοῦνται οἱ ἐκ τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἐπιθυμοῦντες νὰ λάβωσι γνῶσιν τοῦ περιεχομένου τῶν σχετικῶν δικογραφιῶν, ὅπως διέλθωσιν ἐκ τοῦ τμήματος τῆς Νομοθετικῆς ἐργασίας ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἀπὸ σήμερον. Ἡ ἀπαρτία διεπιστώθη, παρισταμένων ἤδη ἐν τῇ αἰθούσῃ 130 κ. κ. συναδέλφων. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἐπιτροπὴ γονέων μαθητῶν τῆς Προτύπου Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἰωαννίνων, διαμαρτύρεται διὰ τὴν συνεχιζομένην ἐπίταξιν τοῦ κτιρίου τῆς Ζωσιμαίας Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἰωαννίνων καὶ ζητεῖ ἄρσιν τῆς ἐπιτάξεως καὶ ἀπόδοσιν τοῦ κτιρίου εἰς τὴν Ἀκαδημίαν. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Μυτιλήνης διαμαρτύρεται διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ προσωρινοῦ ἀποθηκευτικοῦ κέντρου κρατικῶν ἐφοδίων Μυτιλήνης, ἐξυπηρετοῦντος τὰς νήσους τοῦ Αἰγαίου καὶ ζητεῖ ἀνάκλησιν σχετικῆς ἀποφάσεως. Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τ. Πάρρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Πολεμιστῶν Ν. 751 παραρτήματος Σύρου, διαμαρτυρομένου δι’ ἀπολύσεις πολεμιστῶν τοῦ Ν. 751 μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ Ν. 2222, μὴ τοποθετηθέντων δι’ ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Α. Ν. 1836. Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τ. Πάρρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Πολεμιστῶν Ν. 751 Σύρου, διαμαρτυρομένου διότι εἰς πλείστας θέσεις προσλαμβάνονται γυναῖκες, ἐνῷ οἱ πολεμισταὶ δοκιμάζονται ὑπὸ τῆς ἀνεργίας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου μισθωτῶν ἐπαγγελματιῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων Νομοῦ Δράμας, ζητούντων ὅπως μέρος τῶν ἀποσυρομένων τῆς κυκλοφορίας κρατικῶν αὐτοκινήτων παραχωρηθῇ, οὐχὶ δωρεὰν ἀλλὰ ἐπὶ μεταβιβάσει εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν αὐτῶν, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας τῶν ὁδηγῶν. Παλαιοημερολογῖται Θεσσαλονίκης, Θηβῶν, Λαρίσσης, Στυλίδος, Βασιλικῶν (Θεσσαλονίκης) καὶ Βόλου διαμαρτύρονται διὰ συνεχιζομένην δίωξίν των καὶ ζητοῦν ἐλευθέραν ἄσκησιν θρησκευτικῶν των καθηκόντων. Οἱ βουλευταὶ Μεσολογγίου κ.κ. Χ. Εὐαγγελᾶτος καὶ Π. Σταυρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συλλόγου καὶ Συνεταιρισμῶν Ἐκχερσωτῶν Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν τῶν ἁπανταχοῦ κτημάτων Λυσιμαχίας, ζητούσης ἐπισκευὴν τῆς γεφύρας Συκιᾶς, διάνοιξιν τῶν διοχετευτικῶν αὐλάκων Τριχωνίας Λυσιμαχίας καὶ Διμήκου καὶ ἀπόδοσιν τῶν ἀποστραγγισθησομένων ἐκτάσεων εἰς τοὺς ἀπόρους ἀκτήμονας τῆς περιοχῆς. Ἡ ἐν Πειραιεῖ Ἕνωσις Ἀγοραστῶν Ἀκινήτων κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ πληγέντων διὰ τοῦ Α. Ν. 1323)49 «περὶ τῶν ἐπὶ κατοχῆς ἀγοραπωλησιῶν», ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ ἐν λόγῳ νόμου κ.λ.π. Ἡ Ἕνωσις ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων Ἑλλάδος, ζητεῖ ἐπαναφορὰν καὶ ἀποκατάστασιν ἁπάντων τῶν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1945 καὶ ἐντεῦθεν ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων. Συνταξιοῦχοι τῆς Χωροφυλακῆς Θεσσαλονίκης, ἐξελθόντες τῆς ὑπηρεσίας βάσει τοῦ νόμου τῆς 19–11–1935, ζητοῦν βελτίωσιν τῶν συντάξεών των δι’ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ ἀνωτέρω νόμου, δι’ οὗ προσετίθεντο εἰς τὴν σύνταξίν των 10)50 κλπ. Γονεῖς καὶ κηδεμόνες Ἑλλήνων σπουδαστῶν Δράμας φοιτούντων ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ Κωνσταντινουπόλεως, ζητοῦν χορήγησιν συναλλάγματος διὰ τοὺς ἀνωτέρω σπουδαστὰς καὶ ἴσην μεταχείρισιν πρὸς τοὺς φοιτοῦντας εἰς τὰ Πανεπιστήμια ἄλλων χωρῶν. Ὁ βουλευτὴς Σάμης Κεφαλληνίας κ. Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης, αἰτουμένου ὅπως ἐπεκταθῇ εἰς Κεφαλληνίαν ἡ κατὰ τῆς ἀνεργίας ἀσφάλισις καὶ πραγματοποιηθῇ ἡ τοποθέτησις ἐπόπτου ἐργασίας. Οἱ Γεωργοκτηματικὸς καὶ Ἐμπορικὸς Σύλλογοι Ζακύνθου, ζητοῦν συμπλήρωσιν νόμου 2258)52 «περὶ ἀπαλλοτριώσεων» ἐπὶ σκοπῷ ἐξαιρέσεως ἐκ τῶν διατάξεων αὐτοῦ τῶν ἐν Ζακύνθῳ ἀγροληψιῶν, τῶν διαλυθεισῶν ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. τῆς 19)28 Αὐγούστου 1925, ὡς μὴ ὑφισταμένου ἀγροληπτικοῦ ζητήματος εἰς τὴν ἐν λόγῳ Νῆσον. Οἱ Σύλλογοι ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τῶν χωρίων τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας, ζητοῦν ταχεῖαν καὶ δικαίαν διανομὴν τῶν γαιῶν τῆς Κωπαΐδος εἰς τοὺς πραγματικῶς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς τῆς περιφερείας των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἠλία Νικηφορίδου, εἰδικοῦ Παρέδρου τοῦ Συνοικισμοῦ Προαστείου Δράμας, ζητοῦντος ἄμεσον κατασκευὴν τῶν χανδάκων καὶ ἐν γένει ποτιστικῶν ἔργων τῶν ἀγροκτημάτων Προαστείου, Νέας Σεβαστείας καὶ Μαυροβάτου, πρὸς βελτίωσιν τῆς παραγωγῆς κλπ. Ὁ δήμαρχος Κερκυραίων, ἡ Πανκερκυραϊκὴ Ἕνωσις καὶ τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον Κερκύρας, ζητοῦν νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ἡ Νῆσος Κέρκυρα εἰς τὴν δημοσίαν ἐπιχείρησιν ἠλεκτρισμοῦ καὶ νὰ καθορισθῇ ἑνιαῖον ἐθνικὸν τιμολόγιον ρεύματος, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς Νήσου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συλλόγου καὶ Συν)σμῶν Ἐκχερσωτῶν Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν τῶν ἁπανταχοῦ κτημάτων Λυσιμαχίας, ζητούσης ἐπισκευὴν τῆς γεφύρας Συκιᾶς διάνοιξιν τῶν διοχετευτικῶν αὐλάκων Τριχωνίας, Λυσιμαχίας καὶ Διμήκου καὶ ἀπόδοσιν τῶν ἀποστραγγισθησομένων ἐκτάσεων εἰς τοὺς ἀπόρους ἀκτήμονας τῆς περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παναρκαδικοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Τριπόλεως, ζητοῦντος παροχὴν ἐκπτώσεως 50% εἰς τοὺς ταξιδεύοντας διὰ τῶν σιδηροδρόμων πολυτέκνους ἢ μέλη οἰκογενειῶν των καὶ ἐπέκτασιν τῆς τοιαύτης ἐκπτώσεως καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν μεταφορικῶν μέσων. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐπαγγελματιῶν Ξυλοκάστρου Κορινθίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τῆς Κυριακῆς ἀργίας. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ.κ. Γ. Λύχνος καὶ Σ. Θεοτόκης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀμιγῶν Πυροπαθῶν Κερκύρας, ζητούντων ἀποζημίωσιν διὰ τὰς ζημίας ἃς ὑπέστησαν ἐκ τοῦ ἐμπρησμοῦ τῶν οἰκιῶν των ὑπὸ τῶν ἀρχῶν κατοχῆς, ὡς τοῦτο ἐγένετο καὶ διὰ τοὺς ἐν Ἰταλίᾳ καὶ ἀποικίας αὐτῆς ζημιωθέντας Ἕλληνας ὑπηκόους. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀργολίδος, Ναυπλίου, Ἀρείας, Δρεπάνου, Μέρμπακα, Λαμανάρας, Πυργιτίκων, Ἄργους, Ἰρίων, Λευκακίων καὶ τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Ἄρεως, Δρεπάνου κλπ. διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην τιμὴν ἀσφαλείας τομάτας ἐκ δραχμῶν 850, ἐνῷ ἡ τιμὴ τοῦ κόστους αὐτῆς ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 1.430. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Βαλτεσινίκου, Θεοκτίστου καὶ Μυγδαλιᾶς, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην κατάργησιν τοῦ εἰρηνοδικείου Κλείτορος. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Παλαιοημερολογητῶν Χαλκίδος καὶ περιχώρων, ζητούντων ἐλευθέραν ἄσκησιν τῶν θρησκευτικῶν των καθηκόντων. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀμυνταίου, παραπονουμένου διὰ τὴν διακοπὴν πιστοδοτήσεων τῶν Ἐμποροεπαγγελματιῶν Ἀμυνταίου παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ αἰτουμένου τὴν ἐπανάληψιν τῶν πιστοδοτήσεων. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ν. Γιμουρτατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Π. καὶ Ἐκμεταλλεύσεως Δασῶν Συνεταιρισμοῦ Σουφλίου, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν ἐκ τῶν βαρυνόντων αὐτὸν τόκων ὑπερημερίας πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ἐκ δανείων ληφθέντων διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν ξυλείας, ἐπιταχθείσης ἀργότερον παρὰ τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν. Ὁ βουλευτὴς Καλαβρύτων κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολεμιστῶν 1940–41 ζώνης τῶν Πρόσω Νομοῦ Ἀχαΐας, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐγκατάλειψιν τῶν πολεμιστῶν τοῦ Ἀλβανικοῦ ἔπους, καὶ διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον διάκρισιν ἡ ὁποία γίνεται ἀπὸ τοὺς πολεμιστὰς τοῦ νόμου 751 καὶ 1836)50, ζητούσης δὲ ἴσην μεταχείρισιν τῶν πολεμιστῶν 1940–41. Ὁ βουλευτὴς Βερροίας κ. Δ. Χατζηδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀποκαταστάσεως Ἀκτημόνων γηγενῶν ἐνοικιαστῶν Βακουφικῶν οἰκημάτων Βερροίας, ζητοῦντος ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ ἄνω ἀπὸ 13)12)1928 διατάγματος περὶ ἐκποιήσεως ἐπὶ πληρωμῇ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν οἰκιῶν ἢ Καταστημάτων, πρὸς τοὺς ἀπὸ 20ετίας καὶ πλέον ἐνοίκους αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Χρ. Σολομωνίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Νέας Σμύρνης, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς παραχωρήσεως κοινοχρήστων χώρων (πλατειῶν, ὁδῶν, Γυμναστηρίων κλπ.) τοῦ Δήμου, εἰς Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμὸν πρὸς ἀνέγερσιν οἰκιῶν, ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ Δήμου καὶ τῆς Προσφυγικῆς περιουσίας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συνδέσμων Πολεμιστῶν Ν. 751)48 Νομῶν Καβάλας καὶ Δράμας, ζητούντων ὅπως τὰ ἔτη τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας τῶν ὑπηρετούντων εἰς δημοσίας ὑπηρεσίας πολεμιστῶν, ἀναγνωρισθοῦν καὶ προσμετρηθοῦν ὡς χρόνος δημοσίας ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Θυμάτων Πολέμου ἀμάχου πληθυσμοῦ Ν. Δράμας, ζητούντων ἀκύρωσιν τοῦ Νόμου 1512)50, ἀναθεώρησιν τῶν συνταξιοδοτικῶν ἀποφάσεων καὶ ἐκκαθάρισιν τῶν ἀτομικῶν φακέλλων τῶν συνταξιοδοτουμένων, ὥστε νὰ διαγραφοῦν οἱ φυσιολογικῶς θανόντες ἢ διὰ μαυραγοριτισμὸν ἐκτελεσθέντες καὶ συνταξιοδοτούμενοι εἰς βάρος τῶν οἰκογενειῶν τῶν ὑπὸ τῶν Βουλγάρων ἐκτελεσθέντων. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. Β. 2887 ἀπὸ 5)5)1953 ἡμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ ἐδόθη ἀπάντησις ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χαλκίδος κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἀναφορικῶς μὲ τὴν κατάργησιν τῆς ἀποθήκης Μονοπωλίου Ψαχνῶν Εὐβοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν συμπληρωματικῶς τὰ ἀκόλουθα: Ἡ κατάργησις τῆς ἀποθήκης Μονοπωλίου Ψαχνῶν, ὡς καὶ ἑτέρων 42 Ἀποθηκῶν ἐπεβλήθη ἐκ τῆς ἀδηρίτου ἀνάγκης τῆς ἐπιτεύξεως οἰκονομιῶν, εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς Κρατικῆς δραστηριότητος, πρὸς τὸν σκοπὸν ἰσοσκελίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Ἐν τῇ ἐπιτεύξει πάντως τοῦ σκοποῦ καὶ ἵνα μὴ δυσχερανθοῦν οἱ πληθυσμοὶ τῶν ἐπαρχιῶν εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀναγκαιούντων αὐτοῖς μονοπωλιακῶν εἰδῶν, ἐλήφθη μέριμνα ὅπως, καταργηθοῦν αἱ ὀλιγώτερον χρήσιμοι ἀποθῆκαι, εἰς τρόπον ὥστε οἱ κάτοικοι νὰ δύνανται νὰ προμηθεύωνται τὰ εἴδη ταῦτα ἐκ τῶν πλησιεστέρων ἀποθηκῶν, ἐν ὄψει καὶ τοῦ ὑπάρχοντος, συγκοινωνιακοῦ δικτύου. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὸν Νομὸν Εὐβοίας, κατηργήθησαν αἱ ἀποθῆκαι Ψαχνῶν, Κανιστρῶν καὶ Αἰδηψοῦ, διετηρήθησαν ὅμως τὰ μονοπώλια Χαλκίδος, Ἁγίας Ἄννης, Ἀλιβερίου, Αὐλωναρίου, Ἐρετρείας, Καρύστου, Κύμης, Λίμνης καὶ Ἰστιαίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἀπριλίου 1953

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Δαβάκη: 1. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 11)5)53 κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Οἰτύλου κ. Δ. Δαβάκη, περὶ λήψεως μέτρων ἐκκαθαρίσεως ναρκοπεδίου ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Γυθείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν ἀντίγραφον σχετικῆς ἀναφορᾶς τῆς ἁρμοδίας Διευθύνσεως τοῦ ΓΕΣ, ἐν ᾗ ἐκτίθενται αἱ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπόψεις τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας, υἱοθετούμεναι ὑπὸ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Στρατιωτικῶν. 2. Παρακαλεῖσθε διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαΐου 1953

Ἐντολῇ Ὑφυπουργοῦ

Δ. ΚΑΡΑΒΑΣΕΛΑΣ

Ἀντ)ρχης Πεζικοῦ Δ)ντὴς Γραφ. Ὑφυπουργοῦ ΘΕΜΑ: Ἐκκαθάρισις ναρκοπεδίων τοποθετηθέντων ὑπὸ τῶν Ἀρχῶν Κατοχῆς. ΠΡΟΣ: Γραφεῖον κ. Ὑφυπουργοῦ Στρ)κῶν.

ΕΞ. ΕΠΕΙΓΟΝ

Δ)νσις Μηχανικοῦ Γ.Ε.Σ. Τμῆμα 11ον Ἀριθ. πρωτ. 11347)61)651029)21.5.53 1. Ἐκ τῶν παρὰ τῆς ὑπηρεσίας τηρουμένων μητρώων καὶ χαρτῶν τῶν Γερμανικῶν ναρκοπεδίων δὲν ἐμφαίνεται, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Γυθείου ἐτοποθετήθη ναρκοπέδιον ὑπὸ τῶν Ἀρχῶν Κατοχῆς, ἁπλῶς μόνον ὑπάρχει σημειωμένη ἔνδειξις, ὅτι ἐσχεδιάσθη ναρκοπέδιον. 2. Ἡ ἐκκαθάρισις τῶν ὑπὸ τῶν Ἀρχῶν Κατοχῆς τοποθετηθέντων ναρκοπεδίων, δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἐπὶ τοῦ παρόντος ὑπὸ τῶν Μονάδων Μηχανικοῦ, λόγῳ ἀπασχολήσεως αὐτῶν εἰς καθαρῶς στρατιωτικὰς ἐργασίας ἐπειγούσης φύσεως. 3. Τὸ ὅλον θέμα τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν ἀνὰ τὴν χώραν ὑφισταμένων ναρκοπεδίων ἐμελετήθη ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας, πλὴν ὅμως ἡ εὐόδωσίς του προσκόπτει εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς τοῦτο χρημάτων. 4. Ἤδη πιστεύομεν, ὅτι λίαν συντόμως τὸ ὅλον θέμα θὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς λῆψιν ἀποφάσεων.

Γ. ΛΑΜΠΙΡΗΣ

Ὑποστράτηγος Δ)ντὴς Μηχ)κοῦ Γ.Ε.Σ. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει προτάσεις νόμων: 1) «Περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 1583)1950 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεων περὶ ἀρωγῆς ἀξιωματικῶν καὶ ἀλληλοβοηθείας ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς» καὶ 2) «περὶ συστάσεως Κτηματικῶν Γραφείων διαχειρίσεως τῆς ἐγκαταλελειμμένης Μουσουλμανικῆς περιουσίας Θεσπρωτίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν ὑποχρεώσεις τοῦ Δημοσίου ἐξ ἐπιτάξεων γενομένων πρὸ τῆς 11ης Νοεμβρίου 1944». 2) «Περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν προαγωγὰς ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς». 3) «Περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν πειθαρχικὴν δίωξιν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς». 4) «Περὶ ἐπανακρίσεως ἀξιωματικῶν ὑπηρετησάντων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν κατὰ τῶν συμμοριτῶν ἐπιχειρήσεων» καὶ 5) «περὶ κατατάξεως ὡς Ν. Δοκίμων τῶν ἐπιλαχόντων κατὰ τὸν διαγωνισμὸν τοῦ ἔτους 1952». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ μεταβιβάσεως δωρεὰν τῆς κυριότητος ἀκινήτου τοῦ Ταμείου Μονίμων Ὁδοστρωμάτων εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, διὰ τὴν παραχώρησιν αὐτοῦ δωρεὰν εἰς τὸ Δημόσιον τῶν Η.Π.Α. πρὸς ἀνέγερσιν μεγάρου τῆς ἐν Ἀθήναις Πρεσβείας αὐτῶν». 2) «Περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1868)1951 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1801)1951 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 862)1937 «περὶ ἀναδιοργανώσεως Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης» καὶ 3) «περὶ ρυθμίσεως μισθολογικῶν τινων ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Πλαγιάννης, Π. Σταθόπουλος καὶ Γ. Βογιατζῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως μισθολογικῶν τινων ζητημάτων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, εὑρισκόμεθα ἐν ὄψει τῆς νέας ἐσοδείας τοῦ σίτου, καὶ ὅπως εἶναι φυσικόν, οἱ παραγωγοὶ κατέχονται ἀπὸ εὔλογον ἀνυπομονησίαν νὰ πληροφορηθοῦν τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προστασίας τοῦ προϊόντος. Ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησεν ὡς ὑποχρέωσίν της νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὴν ἐπιθυμίαν αὐτὴν τῶν παραγωγῶν καὶ αἰσθάνεται ἰδιαιτέραν ἱκανοποίησιν, διότι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐξαγγείλῃ πρὸ τοῦ θερισμοῦ, καὶ πολὺ ἐνωρίτερον, ἢ ἄλλοτε, τὴν ἐπὶ τοῦ σίτου πολιτικήν της. Χρονολογίαι, καθ’ ἃς ἐλήφθησαν σχετικαὶ ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κατὰ τὴν τελευταίαν 3ετίαν: 1950 Πρᾶξις 543)23 Ἰουνίου 1950, 1951 Πρᾶξις 802) 4 Ἰουλίου 1951, 1952 Πρᾶξις 956)6 Ἰουνίου 1952. Τὸ κύριον αἴτημα τῶν σιτοπαραγωγῶν εἶναι νὰ δοθῇ εἰς τὰ προστατευτικὰ μέτρα ἡ προσήκουσα εὐρύτης εἰς τρόπον ὥστε νὰ περιφρουροῦνται ἀποτελεσματικῶς αἱ ὁριζόμεναι ὑπὸ τοῦ Κράτους τιμαὶ καὶ νὰ μὴ δημιουργοῦνται —λόγῳ τῆς συγκεντρώσεως περιωρισμένων μόνον ποσοτήτων σίτου—συνθῆκαι ἐξαναγκάζουσαι αὐτοὺς νὰ διαθέτουν ἀξιόλογον μέρος τῆς ἐσοδείας των ἔναντι τιμῶν κατωτέρων ἀπὸ τὰς ἐπισήμους τοιαύτας, ὡς ἐγένετο κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Κατόπιν μακρᾶς προπαρασκευῆς, ἡ ὁποία ἐπέτρεψε νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἐπιτυχῶς πλεῖσται ὅσαι δυσχέρειαι, εὑρίσκομαι σήμερον εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρέχουσα ἱκανοποίησιν εἰς τὸ καθολικὸν καὶ δίκαιον τοῦτο αἴτημα τῶν σιτοπαραγωγῶν, ἀπεφάσισε τὴν ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν τοῦ σίτου (χειροκροτήματα) καὶ ἔλαβεν ἤδη τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ἐν γένει ὀργανώσεως τῆς διεξαγωγῆς της, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐξυπηρετήσῃ αὕτη πληρέστερον τὰς ἀνάγκας τῶν παραγωγῶν. Ἡ διεξαγωγὴ τῆς συγκεντρώσεως εἰς κλίμακα ἀπεριόριστον κατέστη δυνατὴ χάρις εἰς τὴν πρόνοιαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ μειώσῃ εἰς τὸ ἐλάχιστον ἐπιτρεπόμενον ὅριον, τὰ ἀποθέματα ξενικοῦ σίτου, τὰ ὁποῖα θὰ εὑρίσκωνται ἐν τῇ Χώρᾳ κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς νέας ἐσοδείας καὶ εἰς τὴν ἀπόφασίν της νὰ δώσῃ τὴν ἀπόλυτον προτεραιότητα εἰς τὴν κατανάλωσιν τοῦ ἐγχωρίου σίτου. Οὕτως, ἅπαντες οἱ ἀλευρόμυλοι τῆς Χώρας θὰ ὑποχρεωθοῦν εἰς ἀποκλειστικὴν ἄλεσιν σίτου τῆς συγκεντρώσεως, καθὼς ἐπίσης νὰ θέσουν εἰς τὴν διάθεσίν της τὸ σύνολον τῶν ἀποθηκευτικῶν των χώρων, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ ἁλωνισμοῦ ἦσαν πλήρεις ἀπὸ ξενικὸν σῖτον. Διὰ τῶν ριζικῶν αὐτῶν μέτρων ἀπαλύνονται ἐν ὡρισμένῳ βαθμῷ τόσον τὰ προβλήματα τῆς ἐναποθηκεύσεως τοῦ ἐγχωρίου σίτου, ὅσον καὶ ἐκ τῆς πιστοδοτήσεως τῆς συγκεντρώσεως ἀνακύπτουσαι δυσχέρειαι, συνεπείᾳ τῆς αὐξήσεως τῆς κυκλοφορίας χαρτονομίσματος, καὶ ἐν γένει παρέχονται εἰς τὴν συγκέντρωσιν μείζονες δυνατότητες διὰ τὴν διεύρυνσιν τῶν ἀγορῶν, καὶ τὴν ἐπιτάχυνσιν τοῦ ρυθμοῦ τῆς παραλαβῆς τῶν προσφερομένων ποσοτήτων σίτου. Ἐν τούτοις παρὰ τὰ ἐξαιρετικὰ αὐτὰ μέτρα, ἡ ὁμαλὴ διεξαγωγὴ τῆς συγκεντρώσεως θὰ τεθῇ ἐν κινδύνῳ ἂν οἱ παραγωγοὶ θελήσουν νὰ παραδώσουν ταὐτοχρόνως καὶ βίᾳ κατὰ τοὺς δύο πρώτους μῆνας, τὸ σύνολον τῶν εἰς χεῖράς των πλεονασμάτων σίτου. Ἀναγκαῖον εἶναι διὰ τοῦτο νὰ ὑποβοηθήσουν τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως ἀντιλαμβανόμενοι, ὅτι οὐδεμία ὀργάνωσις εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξῃ εἰς τὸ βάρος τῆς προσφορᾶς, ὅταν αὕτη συντελῆται ἐντὸς τόσον στενῶν χρονικῶν ὁρίων. Διὰ ν’ ἀντιμετωπισθῇ ὁ κίνδυνος αὐτὸς καὶ τεθῇ φραγμὸς εἰς τὴν τάσιν τῆς ἀθρόας προσφορᾶς τοῦ σίτου, ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ περιορίσῃ τὸ δικαίωμα παραδόσεως σίτου εἰς τὴν συγκέντρωσιν κατὰ τὸ μέχρι τέλους Αὐγούστου χρονικὸν διάστημα—τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ τὸ πλέον κρίσιμον—ὡς ἑξῆς: α) Εἰς τοὺς παραγωγούς, οἵτινες ἐκαλλιέργησαν σῖτον ἐπὶ ἐκτάσεως μέχρις 100 στρεμμάτων. Οὗτοι θὰ δικαιοῦνται νὰ παραδώσουν κατὰ τὸ ἐν λόγῳ χρονικὸν διάστημα ποσότητα σίτου, τῆς ὁποίας ἡ ἀξία δέον νὰ μὴ ὑπερβαίνῃ τὸ διπλάσιον τοῦ ὀφειλομένου πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν χρηματικοῦ ποσοῦ ἐκ καλλιεργητικῶν δανείων ἐπὶ πρωΐμων δημητριακῶν. Παραγωγοὶ τῆς κατηγορίας ταύτης, οἵτινες δὲν εἶναι ὀφειλέται τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐκ καλλιεργητικῶν δανείων ἐπὶ πρωΐμων δημητριακῶν, θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ παραδώσουν κατὰ τὸ ἐν λόγῳ χρονικὸν διάστημα ποσότητα ἀνάλογον πρὸς τὴν παραδοθησομένην ἀπὸ τοὺς ὀφειλέτας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἥτις θὰ ὁρισθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. β) Εἰς τοὺς παραγωγούς, οἵτινες ἐκαλλιέργησαν σῖτον εἰς ἔκτασιν μεγαλυτέραν τῶν 100 καὶ μέχρι 500 στρεμμάτων, καθὼς καὶ εἰς τοὺς ἐκμεταλλευομένους ἁλωνιστικὰς μηχανάς, θὰ παρασχεθῇ τὸ δικαίωμα νὰ παραδώσουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν μέχρι τέλους Αὐγούστου ποσοστὸν τῆς παραγωγῆς των ἢ τῶν εἰς εἶδος εἰσπραχθεισῶν ἀμοιβῶν ἁλωνισμοῦ, ὁρισθησόμενον διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας, Ἐμπορίου καὶ Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου. Τὰ ἀνωτέρω περιοριστικὰ μέτρα λαμβάνονται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἀναγκαία κλιμάκωσις τῆς προσφορᾶς, εἰς τρόπον ὥστε ἡ συγκέντρωσις νὰ λειτουργήσῃ ὁμαλῶς πρὸς τὸ συμφέρον καὶ αὐτῶν τούτων τῶν παραγωγῶν. Ἀπὸ τῆς 1ης Σεπτεμβρίου ἅπαντες οἱ περιορισμοὶ οὗτοι θ’ ἀρθοῦν, ἕκαστος δὲ παραγωγὸς σίτου καὶ ἁλωνιστὴς θὰ εἶναι ἐλεύθερος νὰ παραδώσῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν τὰ ἐκ τῆς ἰδίας του παραγωγῆς ἢ ἐκ δικαιωμάτων ἁλωνισμοῦ περισσεύματα.

ΤΙΜΑΙ

Ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμοῦσα νὰ ἐνισχύσῃ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ τοὺς μικροὺς καλλιεργητὰς σίτου, ὡς οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρους καὶ ἔχοντας μεγαλύτερον κόστος παραγωγῆς, ὥρισεν ὑπὲρ αὐτῶν, τὰς κάτωθι τιμὰς ἐννοουμένας διὰ τὴν μέσην ποιότητα σίτου: 1. Διὰ καλλιεργητὰς σίτου ἐπὶ ἐκτάσεως μέχρι 50 στρεμμάτων δραχ. 3.500 κατ’ ὀκᾶν. 2. Διὰ καλλιεργητὰς σίτου ἐπὶ ἐκτάσεως 50 ἕως 100 στρεμμάτων δρχ. 3.400 κατ’ ὀκᾶν. 3. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς παραγωγοὺς ἄνω τῶν 100 καὶ μέχρι 500 στρεμμάτων, καθὼς καὶ διὰ τοὺς ἐκμεταλλευομένους ἁλωνιστικὰς μηχανάς, δρχ. 3.200 κατ’ ὀκᾶν. Αἱ τιμαὶ αὗται καθωρίσθησαν ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου, περὶ τῆς ὁποίας θὰ σᾶς ὁμιλήσῃ ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, λαμβανομένων δὲ ὑπ’ ὄψει τῶν δαπανῶν συγκεντρώσεως καθὼς καὶ τῆς ποιοτικῆς διαφορᾶς τοῦ ἐγχωρίου σίτου ἐν σχέσει πρὸς τὸν εἰσαγόμενον ἐξ ὑπερποντίων χωρῶν, ἡ τιμὴ αὕτη εἶναι ἀνωτέρα τῆς τιμῆς τοῦ ξενικοῦ σίτου cif Ἑλληνικοὺς λιμένας. (Χειροκροτήματα).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§8Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Εἶναι, κύριοι βουλευταί, οἱ οἰκονομικοὶ ἀριθμοί, ἀριθμοὶ σχετικοὶ ἐκ τῆς φύσεώς των. Καί, ὅπως σᾶς εἶπεν ὁ ἄρτι κατελθὼν ἐκ τοῦ βήματος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ὥρισεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου τελοῦν—καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ τελοῦν—ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου. Ἐν τούτῳ ἀκριβῶς τῷ σημείῳ, κύριοι συνάδελφοι, συνίσταται τὸ πρόβλημα. Ἔπρεπε, δηλαδή, ἡ Κυβέρνησις νὰ συμβιβάσῃ κατὰ τὸ δυνατὸν δύο ἐκ πρώτης ὄψεως ἀντιτιθέμενα οἰκονομικά, κοινωνικὰ καὶ ἠθικὰ συμφέροντα. Τὸ συμφέρον τοῦ σιτοπαραγωγοῦ, ὁ ὁποῖος δικαίως προσδοκᾷ μίαν τιμὴν κἄπως ἀνταμοίβουσαν τοὺς κόπους καὶ τοὺς μόχθους του καὶ τοῦ μισθοσυντηρήτου καταναλωτοῦ, ὁ ὁποῖος ζητεῖ μίαν τιμὴν ἄρτου ἀνεκτήν. Ἡ Κυβέρνησις ἐπεχείρησε κατὰ τὸ δυνατὸν νὰ συμβιβάσῃ τὰς δύο αὐτὰς δικαιολογημένας, ἐκ πρώτης ὄψεως, ἀντιτιθειμένας μεταξύ των ἀπόψεις. Νομίζω, ἄλλωστε, ὅτι ἐὰν κανεὶς ἐπισκοπήσῃ ἀπὸ ὀρθοτέρας καὶ γενικωτέρας σκοπιᾶς τὸ ὅλον θέμα θὰ ἴδῃ, ὅτι ἡ ἀντίθεσις μεταξὺ τῶν συμφερόντων τοῦ σιτοπαραγωγοῦ καὶ τῶν συμφερόντων τοῦ καταναλωτοῦ ἀπαλύνεται, ἐὰν σκεφθῇ κανεὶς τὴν λειτουργίαν τῶν τιμῶν καὶ τὸν ρόλον τὸν ὁποῖον παίζει ἐν τῇ διαμορφώσει τοῦ ὅλου συστήματος τῶν τιμῶν εἰδικώτερον ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου. Ἰσχυρίζομαι, δηλαδή, ὅτι θὰ ἐπιπέσῃ εἰς βάρος τελικῶς καὶ αὐτοῦ τοῦ σιτοπαραγωγοῦ οἱαδήποτε τυχὸν ὑπερβολικὴ τιμὴ συγκεντρώσεως. Διότι, ἁπλούστατα, ἕνεκα τῆς τοιαύτης τιμῆς θὰ ἀνήρχετο γενικῶς τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον, ὁ τιμάριθμος εἰς ὕψη δυσθεώρητα. Καὶ κλονιζομένου τοῦ γενικοῦ τιμαρίθμου, θὰ ἐπλήρωνεν εἰς τὸ τέλος πολὺ περισσότερον τὴν οἰκονομικὴν ἀνισορροπίαν ὁ ἴδιος ὁ σιτοπαραγωγός, ὁ ὁποῖος, συνήθως, εἶναι οἰκονομικῶς ἀνίσχυρος. Θὰ ἐπλήρωνεν ἀκριβότερα ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην τάξιν εὐπορωτέραν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐκ τῶν οἰκονομικῶν δεδομένων προκύπτει, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἄρτου θὰ εἶναι τοῦ μὲν μέλανος 4.000 κατ’ ὀκᾶν, τοῦ δὲ λευκοῦ 5.600 κατ’ ὀκᾶν. Ὁ λευκὸς ἄρτος θὰ ἐπιδοτήσῃ κατά τι ποσοστὸν τὸν μέλανα. Ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ προβῶ εἰς τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπουσα πρὸς τοὺς μισθοσυντηρήτους γενικῶς, μὲ τὴν ἰδιάζουσαν συμπάθειαν, ἡ ὁποία ἀξίζει εἰς μίαν τάξιν πολυάριθμον καὶ πάσχουσαν, ἀπεφάσισεν ὅπως παρασχεθῇ, ὑπὸ μορφὴν ἐκτάκτου καὶ προσωρινῆς ἐπιδοτήσεως, ἕνα προσωρινὸν βοήθημα εἰς αὐτούς. Τὸ βοήθημα θὰ εἶναι τὸ ἀκόλουθον; Ὅλοι οἱ μισθοσυντήρητοι τῶν ὁποίων ὁ μηνιαῖος μισθὸς εἶναι κατώτερος τῶν 2 ἑκατ. δραχμῶν, ἢ τῶν ὁποίων τὸ ἡμερομίσθιον εἶναι κατώτερον τῶν 60 χιλ., θὰ λάβουν ἕνα ἐπίδομα. Τὸ ἐπίδομα θὰ εἶναι 1000 δρχ. ἡμερησίως δι’ ἐκείνους ἐκ τῶν μισθοσυντηρήτων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν οἰκογενειακὰ βάρη, θὰ εἶναι δὲ ἐκ δραχμῶν 1500 δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν οἰκογενειακὰ βάρη. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὴν ὕψωσιν ἡ ὁποία σημειοῦται πραγματικῶς καὶ σημειοῦται ἐκ λόγων ἀντικειμενικῶν καὶ ἀναποδράστων εἰς ἕνα ἐκ τῶν βασικῶν συντελεστῶν τοῦ τιμαρίθμου τῶν εἰδῶν βασικῆς καταναλώσεως. Τὴν αὔξησιν αὐτήν, αὔξησιν τῶν 1000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν τὴν παρέχει ὑπὸ μορφὴν ἐπιδοτήσεως πρὸς ὅλους τοὺς μισθοσυντηρήτους. Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι ἀρχὴν θὰ κάμῃ ὡς ἐργοδότης τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον ἀντιστοίχως ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὑψώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, ἀπὸ τῆς αὔριον, θὰ προβῇ καὶ πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ πρὸς τοὺς συνταξιούχους εἰς τὴν πρόσθετον αὐτὴν προσωρινὴν ἔκτακτον ἐπιδότησιν, εἰς τὴν χορήγησιν αὐτοῦ τοῦ βοηθήματος.

§9ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. .. (δὲν ἠκούσθη)...

§10Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐπαναλαμβάνω. Ὑπάρχει μία διάκρισις δι’ ἐκείνους μὲν οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν οἰκογενειακὰ βάρη, θὰ δοθοῦν δρχ. 1000 ἡμερησίως, δι’ ἐκείνους δὲ οἱ ὁποῖοι ἔχουν οἰκογενειακὰ βάρη, 1500 ἡμερησίως. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα ἔκτακτον βοήθημα, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ καλύψῃ αὐτήν, εἰδικῶς, τὴν προκύπτουσαν διαφοράν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον νὰ τονίσω τοῦτο: Ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου προκύπτει, βασικῶς, ἐκ τῆς συνθέσεως δύο τιμῶν. Ἐκ τῆς τιμῆς τοῦ ξενικοῦ σίτου καὶ ἐκ τῆς τιμῆς τοῦ ἐγχωρίου σίτου. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι καὶ εἰς τὰς δύο ταύτας τιμάς, ἐφέτος, ἐπῆλθεν οὐσιώδης μεταβολή. Καὶ ὑπὸ τὰς δυσχερεῖς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν, ἀλλ’ ἡ δημιουργία τῶν ὁποίων ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν προϋπόθεσιν τῆς ἀναστηλώσεως τῆς οἰκονομίας μας, ἡ Κυβέρνησις φρονεῖ, ὅτι ἔπραξε πᾶν τὸ δυνατόν, διὰ νὰ συμβιβάσῃ κατὰ τὸν εὐτυχέστερον τρόπον τὰ δύο συμφέροντα, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα πρίν, τὸ συμφέρον τῶν σιτοπαραγωγῶν πρὸς τὸ συμφέρον τῆς καταναλώσεως. Παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὅταν γίνεται συζήτησις περὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, ὅταν γίνεται συζήτησις περὶ τῶν θεμάτων τῶν σχέσιν ἐχόντων μὲ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου, τρομάζει κανεὶς ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ἀριθμῶν. Εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ βαδίσῃ, ἐν προκειμένῳ, μὲ προσοχήν, ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ δημιουργήσῃ χάος εἴτε κυκλοφοριακόν, εἴτε ἔλλειμμα τεράστιον εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἡμεῖς, ἐξεκινήσαμεν ἀπὸ μίαν ἀρχὴν ὑγιᾶ, νομίζω. Τὴν ἀρχὴν τοῦ ὅτι θὰ πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἡ ἰσορροπία τοῦ προϋπολογισμοῦ μας, καὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρυνθῇ, ὑπερμέτρως, ἡ κυκλοφορία. Καὶ νομίζω, ὅτι ἐὰν ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὅλοι αὐτοὶ οἱ παράγοντες, εἰς τῶν ὁποίων τὴν ἀνάλυσιν, ἴσως, προβῶ εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν, θὰ ὁμολογήσετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔπραξε πᾶν, ὅ,τι ἠδύνατο πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν νὰ πράξῃ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν διερχόμεθα μίαν περίοδον, ἡ ὁποία ἐξ ὁρισμοῦ εἶναι κρίσιμος. Κρίσιμος, διότι εἶναι ἡ πρώτη, μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, περίοδος. Ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἤδη παρεσχέθησαν ἀποδείξεις, περὶ τοῦ ὅτι ἐδαμάσαμεν τὴν κρίσιν, καὶ ἠμπορῶ νὰ εἴπω μὲ πεποίθησιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐλέγχει πλέον καὶ ἐλέγχει, ἀσφαλῶς, τὰς τιμάς. Βεβαιότατα πιστεύω, ὅτι θὰ σημειωθοῦν ὑψώσεις ὡρισμένων τιμῶν. Αἱ ὑψώσεις ὅμως αὐταὶ θὰ εἶναι λελογισμέναι, θὰ εἶναι μετρημέναι καὶ θὰ τὰς παρακολουθῇ καὶ θὰ τὰς ἐλέγχῃ ἡ Κυβέρνησις. Εἶμαι δὲ βέβαιος, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ διαμορφωθῇ, τελικῶς, τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν εἰς ὑψηλοτέραν στάθμην ἀπ’ ἐκείνην τὴν ὁποίαν προϋπελόγισεν ἡ Κυβέρνησις. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον πιστεύω, ὅτι καὶ οἱ σιτοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν αὐτὰς τὰς τιμὰς συγκεντρώσεως, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα, θὰ ἐννοήσουν, ὅτι ἔχουν ὕψιστον συμφέρον νὰ περιορίσουν εἰς ὃ σημεῖον, νομίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ περιορίσουν, τὰς δικαίας ἀξιώσεις των, μέχρις ὅτου διαμορφωθῇ ὁριστικῶς τὸ νέον μας οἰκονομικὸν καθεστώς, μέχρις ὅτου ἠμπορέσωμεν νὰ δημιουργήσωμεν τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν τοῦ χρόνου νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ προβλήματα κατὰ τρόπον ριζικώτερον, γενναιότερον καὶ εὐρύτερον. (Χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§12Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι εὐχάριστον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐγκαίρως ἀπεφάσισε τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου. Χαίρομεν δι’ αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα, τὰ ἐξαγγελθέντα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, θέλομεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ταῦτα, ἐφαρμοζόμενα, θὰ φέρουν τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις. Ἐφιστῶμεν ὅμως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, μήπως συμβῇ ὅ,τι συνέβη καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Μήπως διακοπῇ, μίαν ὡραίαν στιγμήν, ἡ συγκέντρωσις τοῦ σίτου καὶ εὑρεθοῦν οἱ μικροὶ παραγωγοὶ νὰ μὴ ἔχουν παραδώσει εἰς τὴν συγκέντρωσιν τὸν σῖτόν των καὶ νὰ παραδώσουν οἱ μεγάλοι, διὰ τῶν τεχνασμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι γνωστὰ εἰς ὅλους μας. Θέλομεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, θὰ φέρωσι τὸ ἐπιδιωκόμενον ἀποτέλεσμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου, τὴν ὁρισθεῖσαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, κύριε Πρόεδρε, ἡ τιμὴ αὐτή, ἐν σχέσει πρὸς τὴν περυσινὴν τιμὴν ἀφ’ ἑνός, ἀφ’ ἑτέρου πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ σίτου, ὁ ὁποῖος θὰ εἰσαχθῇ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐὰν ληφθῇ μάλιστα ὑπ’ ὄψει καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀνόδου τῶν τιμῶν, λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ἀλλὰ καὶ ἀκόμη περισσότερον, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅπως ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι αἱ τιμαὶ θὰ ἀνέλθουν ἀκόμη περισσότερον, ἡ τιμή, ἡ ὁρισθεῖσα, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου, δὲν εἶναι ἐπαρκὴς καὶ ἱκανοποιητικὴ διὰ τοὺς καλλιεργητὰς τῶν σιτηρῶν. Θὰ παρακολουθήσωμεν ὅλον τὸ ἔργον τῆς συγκεντρώσεως, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐὰν ὑπάρξῃ ἀνάγκη, θὰ προβῶμεν εἰς τὰς δεούσας συστάσεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι ἡ ὁρισθεῖσα τιμὴ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, λόγῳ ἰδίᾳ τῆς ἀνυψώσεως τῶν τιμῶν ὅλων τῶν πρώτων εἰδῶν, καὶ τῆς ἀνυψώσεως, ἡ ὁποία θὰ ἐπέλθῃ, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας εἰς τὸ μέλλον, εἶναι πολὺ μικρὰ διὰ τοὺς καλλιεργητὰς τῶν σιτηρῶν. (Χειροκροτήματα).

§13Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ὅλου θέματος, καθ’ ὃν τρόπον ἐξετέθη ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, δὲν ἱκανοποιεῖ τὴν ἰδικήν μας πτέρυγα καὶ ἐπιφυλασσόμεθα ν’ ἀσκήσωμεν τὸν δέοντα ἔλεγχον.

§14Δ. ΛΕΚΑΡΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον καὶ λυποῦμαι πάρα πολὺ δι’ αὐτό. Δίδω τὸν λόγον εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους συγκεκροτημένων κομμάτων. Λυποῦμαι, κύριε συνάδελφε, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις. Θὰ εἶναι ἐκτὸς Κανονισμοῦ.

§16Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶμαι ἀνεξάρτητος βουλευτὴς καὶ θὰ ἠδυνάμην νὰ ζητήσω τὸν λόγον. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον νομίζετε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γενικευθῇ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ συζήτησις, πρὸ τῶν καταπληκτικῶν πραγμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ φέρουν ......(Θόρυβος), παρακαλῶ νὰ ὁρισθῇ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ συζητηθοῦν τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, εἰς χεῖρας ὑμῶν ἀνήκει τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχου. Καταθέσατε ἐπερώτησιν.

§18Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις, ἐπὶ τοιαύτης σημασίας θεμάτων, νομίζω, ὅτι συμφωνεῖ, ἐκ τῶν προτέρων, εἰς τὸν καθορισμὸν μιᾶς ἡμέρας διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος.

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι! Ὄχι!

§20Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ Κοινοβουλευτικὴ διαδικασία.

§21Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν, Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν, βεβαίως, ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ συζήτησις. Ἀλλ’ ὑπάρχει Κανονισμός, ὁ ὁποῖος προβλέπει τοὺς ὅρους, ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἀσκεῖται ὁ ἔλεγχος. Οἱ ὅροι αὐτοὶ εἶναι τόσον ἄνετοι καὶ ὑπάρχει ὅλη ἡ εὐχέρεια ἡ ἐπερώτησις, διατυπουμένη, νὰ προταχθῇ, ὥστε δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ὁρίσωμεν ἡμέραν συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Διὰ τοῦτο θὰ παρεκάλουν, ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως, τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἐὰν νομίζῃ ὅτι πρέπει νὰ διατυπώσῃ ἐπερώτησιν, νὰ τὴν διατυπώσῃ, ὁπότε, βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις, θὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ νὰ συζητήσῃ καὶ διὰ ν’ ἀπαντήσῃ. (Χειροκροτήματα).

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ συνδέσμου τῶν ἐν Ἀθήναις Βουρπιανιτῶν, πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, αἰτούντων τὴν ἐκ νέου θέσιν τοῦ ζητήματος τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ τῶν ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν ἀπαχθέντων, ἐνώπιον τοῦ Ο.Η.Ε., κλπ.

§23Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου θέματος καὶ μιᾶς κατηγορίας Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον ἀπήχθησαν βιαίως ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν καὶ τοὺς μετέφερον εἰς τὸ σιδηροῦν παραπέτασμα. Πρόκειται περὶ ἀτόμων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδιά. Διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν Ἑλλήνων, ἐγένετο λόγος εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς εἶχεν ἐνδιαφερθῆ καὶ εἶχε ζητήσει νὰ θιγῇ τὸ θέμα αὐτό, ἀπὸ τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸν ΟΗΕ, ὡς ἰδιαιτέρας σημασίας καὶ νὰ γίνῃ ἐπ’ αὐτοῦ συζήτησις. Ἐλπίζομεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐδῶ, ὅτι θὰ ἔχῃ προωθήσει τὸ θέμα καὶ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς εἴπῃ σχετικῶς. Νομίζομεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο μαζὶ μὲ τὰς ἐνεργείας τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, θὰ ἔχῃ σημειώσει μίαν πρόοδον, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐλπίζω, θὰ μᾶς τὴν ἐξαγγείλῃ.

§24Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 52 ἔχει τὸ αὐτὸ περιεχόμενον.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§26Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὸ δρᾶμα τῶν ἀπαχθέντων, κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν, βιαίως, συνεχίζεται. Ἐγένοντο συζητήσεις καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν περὶ αὐτοῦ. Καὶ ὄχι μόνον συνεχίζεται τὸ δρᾶμα, ἀλλὰ καὶ λαμβάνει καὶ μεγαλυτέραν ἔκτασιν διὰ τοὺς αἰχμαλώτους στρατιωτικούς, τοὺς ὁποίους ἔχουν ἀπαγάγει καὶ οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἀκόμη εἰς τὴν Σερβίαν καὶ Οὑγγαρίαν. Ὑπάρχουν, κύριε Πρόεδρε, πλεῖστοι ἀπαχθέντες ἐκ τῆς Βορείου Ἑλλάδος βιαίως, τῶν ὁποίων αἱ οἰκογένειαι καὶ γράμματα λαμβάνουν, εἰς τὰ ὁποῖα γράφουν, ὅτι ταλαιπωροῦνται ἀδίκως. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν ὅπως λάβῃ μέριμναν καὶ διὰ τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, πληροφορηθοῦν αἱ οἰκογένειαι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ὑπὸ ποίας συνθήκας διαβιοῦν καὶ ἐὰν πρόκειται νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ δρᾶμα τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§28Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ ὑπόθεσις αὐτή, κύριε Πρόεδρε, συγκινεῖ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὸν Ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸν ΟΗΕ, ἐπὶ τοῦ δράματος τούτου, διότι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα καὶ ἔλαβε μεγάλην ἔκτασιν κατὰ τὸ διάστημα τοῦ συμμοριτοπολέμου.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§30Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ἀπολύτως μὲ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους.

§31Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρεμφερὴς εἶναι καὶ ἡ ἀναφορὰ τῶν κατοίκων Μουργκάνας καὶ παρακαλῶ ὅπως συσχετισθῇ καὶ συζητηθῇ μὲ τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Βούρμπιανης Κονίτσης.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κύριε συνάδελφε. Ἔχετε τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἀναφορᾶς.

§33Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἰδιαιτέρως μὲ ἐνδιαφέρει τὸ θέμα, διότι ἓν μέγα τμῆμα τῶν ἀπαχθέντων προέρχεται κατ’ ἐξοχὴν ἀπὸ τὴν περιφέρειάν μου τὴν Μουργκάναν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ προέρχομαι. Τὸ δρᾶμα τῶν ἀπαχθέντων, τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς δὲν εἶναι μικρός, ἀλλ’ ὑπερβαίνει τὰς 4000–5000 εἰς τὴν Ἤπειρον μόνον, τὸ δρᾶμα των, ἀπὸ τοῦ 1948 καὶ ἐντεῦθεν ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται καὶ νὰ ἐπιδεινοῦται. Ἡ ἀπαγωγή των ἐγένετο ὁμαδικῶς κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν συμπλοκῶν. Ὅταν ἀπεχώρουν οἱ συμμορῖται καὶ προήλαυνεν ὁ Ἑλληνικὸς στρατός, ἐσκέφθησαν οἱ συμμορῖται, ὅτι θὰ ἦτο σκόπιμον καὶ ἐξυπηρετικὸν δι’ αὐτοὺς νὰ ἀπαγάγουν ὁλόκληρον τὸν πληθυσμὸν τῶν χωρίων Λετᾶ καὶ Βαβουρίου ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν ἄφησαν οὔτε ψυχήν. Ἐπῆραν ἄνδρας καὶ γυναῖκας ἡλικίας 70–80 ἐτῶν. Ἄνδρας μεγάλης ἡλικίας, γυναῖκας ἐγκύους, νέους καὶ νέας, ἀκόμη καὶ ἀσθενεῖς καὶ τοὺς μετέφερον κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας ἐκεῖθεν τῶν Ἑλληνικῶν συνόρων καὶ τοὺς συνεκέντρωσαν εἰς τὰ Τίρανα, ὅπου ἐπὶ μίαν διετίαν κατετυράννησαν αὐτοὺς κατὰ τὸν πλέον σκληρότερον τρόπον. Ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς ἐξ αὐτῶν ἀπέθανεν, ἄλλοι ἐξηφανίσθησαν, ἄλλοι μετήχθησαν εἰς Ρουμανίαν καὶ οἱ περισσότεροι εἰς τὴν Βουδαπέστην ὅπου ἀπετέλεσαν ἕτερον στρατόπεδον συγκεντρώσεως. Ἀπὸ τὸ 1950 καταταλαιπωροῦνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, τοὺς ὑποβάλλουν δὲ εἰς καταναγκαστικὴν ἐργασίαν, στερήσεις, ἀπὸ ἀπόψεως διαίτης, καὶ εἰς αὐστηρὰν παρακολούθησιν οἱασδήποτε ἐπαφῆς των μὲ τὰς ἐν Ἑλλάδι οἰκογενείας των. Πρὸ παντὸς γίνεται φαλκίδευσις οἱουδήποτε ποσοῦ, τὸ ὁποῖον καταθέτουν καὶ τὸ δίδουν μέσῳ τῶν ΗΠΑ οἱ διάφοροι συγγενεῖς των, ἐκεῖ εὑρισκόμενοι. Ἐγένετο κατὰ τὸ παρελθόν, συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐδόθη μία παρήγορος καὶ ἐνθαρρυντικὴ πληροφορία, ὅτι ἓν μέρος ἐξ αὐτῶν ἀποτελούμενον ἀπὸ 600 ἄτομα θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι εἰς τοῦτο συγκατετέθη, ἡ Κυβέρνησις τῆς Οὑγγαρίας. Δυστυχῶς παρενέβησαν σκότιαι δυνάμεις καὶ ἐνῷ ἐπρόκειτο νὰ ἐπιβιβασθοῦν οὗτοι εἰς τὴν Τεργέστην καὶ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν τοὺς ἐπετράπη τοῦτο, ἀλλὰ τοὺς ὑπεδείχθη νὰ ἀναχωρήσουν, μέσῳ Ρουμανίας. Αὐτὸ ἦτο ἕνα πρόσχημα διὰ νὰ τοὺς ἀπωθήσουν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ Παραπετάσματος, ὅπου σκληροτέρα θὰ εἶναι ἡ τύχη ὅσων προωθήθησαν πρὸς τὸν τομέα ἐκεῖνον. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο θὰ ἐγίνετο, ἀλλὰ θὰ τοὺς ἀπεκλείετο καὶ ἡ ἐλπὶς ἀκόμη, τῆς ἐπανόδου των εἰς τὴν Ἑλλάδα Ἔκτοτε ἐγένοντο κατ’ ἐπανάληψιν προσπάθειαι ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ καὶ τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, ὅπως ἀφεθῇ καὶ ἐπιστρέψῃ τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς βίας ἀπήχθη ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τοῦ ὁποίου ἡ τύχη, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι φοβερὰ καὶ δραματική. Πολλοὶ ἀπέθανον καὶ τινὲς ἐξετελέσθησαν. Δυστυχῶς ὅλαι αἱ ἐπαφαί, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μεταξὺ τοῦ Ε.Ε.Σ., τοῦ Δ.Ε.Σ καὶ τοῦ Οὑγγρικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, ὅλαι οἱ ἐπαφαί, ἐπαναλαμβάνω, δὲν κατέληξαν εἰς οὐδὲν ἀποτέλεσμα. Καὶ τοῦτο, ἐνῷ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ καὶ κατὰ τρόπον ὄχι τιμητικόν, διὰ τὸν Οὑγγρικὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν, ἐδίδοντο ὑποσχέσεις, διὰ νὰ ἐνθαρρύνωνται αἱ ἐδῶ οἰκογένειαι τῶν ἀπαχθέντων, ὅτι θὰ ἐπανήρχοντο εἰς τὴν Ἑλλάδα οἱ ἐν Βουδαπέστῃ συγγενεῖς των καὶ οἱ δικοί των, τὰς ὑποσχέσεις αὐτὰς τὰς διέψευδον διὰ νὰ ἐνσπείρεται εἰς τὸν πληθυσμόν μας μία ἀπογοήτευσις καὶ μία ἀποθάρρυνσις. Βεβαίως, ἐγένετο ἐπανειλημμένη προσπάθεια ἐκ μέρους τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ. Δυστυχῶς, καὶ ἔναντι αὐτοῦ τὴν ἰδίαν παρελκυστικὴν τακτικὴν καὶ ὑπεκφυγὰς ἐχρησιμοποίει ἡ Οὑγγρικὴ Κυβέρνησις καὶ ὁ Οὑγγρικὸς Ἐρυθρὸς Σταυρός. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, νὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ προσέξῃ, ἰδίως, τὰ τελευταῖα λόγια, τὰ ὁποῖα θὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον αἱ προσπάθειαι τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ δὲν ἔτυχον εὐνοϊκῆς ἀνταποκρίσεως, δὲν ἀπομένει πλέον, ὡς ὑστάτη ἐλπὶς καὶ ὡς παρηγοριὰ τόσον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸ Παραπέτασμα ὅσον καὶ τῶν ἐντεῦθεν συγγενῶν των, παρὰ ἡ προσφυγὴ εἰς τὸν ΟΗΕ καὶ ἡ τοποθέτησις τοῦ θέματος εἰς τὸν Διεθνῆ αὐτὸν Ὀργανισμόν. Ἄς καταβληθῇ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ὑστάτη προσπάθεια ἡ ἐπέμβασις τοῦ ΟΗΕ ἰδίως, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ ἐπανέλθουν καὶ τῶν ὁποίων τὴν ἐπάνοδον ἀποκλείουν καὶ ἀπαγορεύουν μὲ κάθε μέσον καὶ καταπνίγουν οἱ ἐκεῖθεν τοῦ Παραπετάσματος καί, ἰδίως, ἡ Κυβέρνησις τῆς Οὑγγαρίας. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἂν ἀχθῇ τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ ΟΗΕ, ὅτι θὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι εἴτε, ὁριστικῶς, ἐπιλύουσα τὸ σοβαρὸν αὐτὸ θέμα, τὸ ἀπασχολοῦν τὴν Ἤπειρον, εἴτε θὰ δοθῇ ἕνα τέρμα εἰς τὸ δρᾶμα τῆς ἀναμονῆς, τὸ ὁποῖον συνέχει τοὺς ἐν Ἑλλάδι διαβιοῦντας συγγενεῖς των. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ μὲ προσέξῃ, διότι τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον, ἴσως–ἴσως, νὰ φαίνεται εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους Ἕλληνας ὡς παρωνυχὶς δι’ ἡμᾶς δὲν εἶναι παρωνυχίς, ἀλλ’ εἶναι θέμα ποὺ μᾶς πονεῖ καὶ μᾶς ἀπασχολεῖ καὶ μᾶς ταλαιπωρεῖ ἐπὶ ἔτη. (Θόρυβος).

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὅλους τοὺς Ἕλληνας ἐνδιαφέρει.

§35Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ παρακαλέσω νὰ τὸ σημειώσῃ, σοβαρῶς καὶ νὰ τὸ θέσῃ, κατὰ τρόπον, ποὺ γνωρίζει, καλύτερον ἡμῶν, ἐνώπιον τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διευθύνουν τὰς τύχας τοῦ κόσμου, διότι διαφορετικώτερον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πάρωμεν ἀπάντησιν μὲ ὅλας τὰς αἰτήσεις καὶ μὲ ὅλας τὰς ἐπεμβάσεις εἰς τὸν ΟΗΕ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ καὶ τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ παράκλησις, ἡ ὁποία ὑποβάλλεται ἐκ μέρους τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας Μουργκάνας καὶ ταύτην εἰσηγούμεθα εἰς τὴν Βουλήν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς κ. Σ. Λιβαδᾶς.

§37Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔδωσε μεγάλα δείγματα συνεργασίας πρὸς τοὺς Συμμάχους. Εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ Ἕλληνες στρατιῶται ἄφθονον ἔχυσαν αἷμα εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἡ Ἑλλὰς μόνη, ἄνευ τῆς βοηθείας οὐδενὸς ξένου στρατοῦ, κατώρθωσεν εἰς τὸν Γράμμον καὶ τὸ Βίτσι καὶ εἰς προηγουμένους ἀγῶνας νὰ νικήσῃ τὴν ἐπίθεσιν, τὴν ὁποίαν ἐξαπέλυσε κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἡ Μόσχα. Ἤδη, ὅμως, οἱ συλληφθέντες Ἕλληνες καὶ οἱ ἀπαχθέντες δὲν ἀποτελοῦν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ὁ Διεθνὴς Ἐρυθρὸς Σταυρὸς δύναται νὰ λύσῃ οὔτε τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Αὐτὸ τὸ ζήτημα θίγει τὴν ὕπαρξιν τοῦ ΟΗΕ. Εἶναι ζήτημα ὑψηλόν, εἶναι ζήτημα ἀξιοπρεπείας τοῦ ΟΗΕ ὄχι μόνον νὰ βοηθοῦν μικρὰ Ἔθνη, ἀλλὰ νὰ ἐπιλαμβάνωνται ζητημάτων σοβαρῶν, τὰ ὁποῖα προσβάλλουν αὐτὴν ταύτην τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀνθρώπου. (Χειροκροτήματα).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς κ. Σ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§39Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐξωτ.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ ὑμᾶς, ἀναμφιβόλως, ἔχει συγκινήσει καὶ τοὺς ἁρμοδίους. Ἤδη ἐπὶ τῶν δύο ἐρωτήσεων, λόγῳ τῆς σημασίας των, ἀπέστειλα ἀπάντησιν ἔγγραφον, καθ’ ὃ ἔχω δικαίωμα καὶ ὑποχρέωσιν, διότι χωρεῖ ἔγγραφος ἀπάντησις, ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων, ἡ ὁποία πιθανῶς, νὰ μὴ ἔφθασε μέχρις ὑμῶν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐκθέτω λεπτομερῶς ὅλας τὰς ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι δὲν παρελείψαμεν κανένα μέσον, τὸ ὁποῖον ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας, προκειμένου νὰ ἐπιτύχωμεν τὸν ἐπαναπατρισμόν, τόσον τῶν ὁμήρων ὅσον καὶ τῶν στρατιωτικῶν αἰχμαλώτων. Διὰ τοὺς στρατιωτικοὺς αἰχμαλώτους ἐτέθη θέμα κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸν ΟΗΕ, κατὰ τὴν τελευταίαν συνέλευσιν ὑπὸ τοῦ ἐκεῖ ἀντιπροσώπου μας καὶ ἡ ἀπάντησις ὑπῆρξεν ἀρνητική. Ἤδη, εἰς τὸ παρελθόν, εἴχομεν μίαν ἔνδειξιν ἐκ μέρους τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ τῆς Οὑγγαρίας, ὅτι πιθανὸν νὰ συγκατετίθετο αὕτη εἰς τὸν ἐπαναπατρισμόν. Ἀπηυθύνθημεν κατ’ εὐθεῖαν πρὸς αὐτὴν διὰ τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν ὄχι ἁπλῶς ἄρνησις, ὑπῆρξεν ἀπόλυτος περιφρονητικὴ σιωπή. Μετὰ ταῦτα ἐστράφημεν πρὸς τὴν Ἀλβανίαν καὶ διὰ μέσου τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία διατηρεῖ Πρεσβείαν ἐκεῖ, ἐζητήσαμεν ὅπως, τοὐλάχιστον, συγκατατεθῇ ἡ Ἀλβανία διὰ τὸν ἐπαναπατρισμὸν τῶν ἐκεῖ εὑρισκομένων ἀπαχθέντων. Τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν ἀρνητικὸν καὶ μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε νά μᾶς δηλώσῃ ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐπανέλθῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Παρεκαλέσαμεν τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Γαλλίας, τὸν κ. Μπιντώ, ὅπως θελήσῃ νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ ζήτημα καὶ μᾶς ὑπεσχέθη ὅτι θὰ τὸ πράξῃ. Μᾶς ἀπέμεινεν ἀκόμη μία διέξοδος, ἡ διέξοδος νὰ στραφῶμεν πρὸς τὴν Σοβιετικὴν Ρωσίαν. Ἐπράξαμεν καὶ αὐτό. Ἀπηυθύνθημεν ἀκόμη καὶ πρὸς τὴν Σοβιετικὴν Ρωσίαν διὰ μέσου τοῦ ἐν Μόσχᾳ ἐπιτετραμμένου μας. Ἐνομίζαμεν, ὅτι θὰ ἦτο ἐκ μέρους αὐτῆς μία ἔμπρακτος ἀπόδειξις περὶ τοῦ ὅτι αἱ φιλικαὶ διαθέσεις, αἱ διαθέσεις συνεννοήσεως, αἵτινες ἐσχάτως ἐξεδηλώθησαν, δὲν θὰ περιωρίζοντο μόνον εἰς λόγους καὶ διακηρύξεις. Ἐνομίζαμεν, ὅτι θὰ ἠμποροῦσαν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ παράσχουν μίαν ἀπόδειξιν τῶν διαθέσεών των. Ἕως τὴν στιγμὴν σιωπὴ καλύπτει τὸ ζήτημα. Δὲν θὰ διστάσωμεν νὰ ἐπανέλθωμεν, διότι συμμεριζόμεθα ἀπολύτως τὴν ἀγανάκτησιν, ἡ ὁποία σᾶς κατέχει. Τὰ συστήματα αὐτὰ εἶναι πρωτοφανῆ δι’ ἀνθρώπους πολιτισμένους καὶ ἡμεῖς δὲν θὰ παύσωμεν νὰ πράττωμεν ὅ,τι ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὸν ἐπαναπατρισμὸν τῶν ἀδίκως καὶ παρανόμως κρατουμένων αὐτῶν. Ἐν τούτοις, δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε τί συνέβη μὲ τὰ ἀπαχθέντα Ἑλληνικὰ παιδιά, τῶν ὁποίων τὸ ζήτημα ἤχθη ἐνώπιον τοῦ ΟΗΕ. Γνωρίζετε ποία ὑπῆρξεν ἐπὶ τούτου ἡ στάσις τῶν ἐκεῖθεν τοῦ παραπετάσματος χωρῶν, στάσις ἡ ὁποία ἠνάγκασε τὸν Διεθνῆ Ἐρυθρὸν Σταυρὸν νὰ καταθέσῃ τὴν ἐντολήν. Ἐξ αὐτοῦ δύνασθε νὰ κρίνετε διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον διαχειρίζονται τὰ τοιαύτης φύσεως ζητήματα αἱ ἐκεῖθεν τοῦ παραπετάσματος χῶραι. Ὀφείλω νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς, ὅτι τὸ ζήτημα σήμερον θὰ ἐξαρτηθῇ ἐν πολλοῖς ἀπὸ τὰς διαθέσεις τὰς ὁποίας θὰ ἐπιδείξουν αἱ ἐκεῖθεν τοῦ παραπετάσματος χῶραι. Ἐὰν ἀρνοῦνται τὴν ὕπαρξιν ὁμήρων ἢ αἰχμαλώτων, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ οὐδὲν ἄλλο μέσον διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὸν ἐπαναπατρισμόν. Ἐν τούτοις, ἡμεῖς θὰ ἐπαναφέρωμεν τὸ ζήτημα, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὰ συστήματα αὐτὰ εἶναι πρωτοφανῆ διὰ τὴν ἱστορίαν τῶν πολιτισμένων Κρατῶν. Ἐλπίζομεν, ἔχομεν κάποιαν ἐλπίδα ἀκόμη, ὅτι πιθανὸν νὰ λάβωμεν μίαν ἀπάντησιν. Ἐὰν καὶ αὐτὸ δὲν συμβῇ, τότε ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ στιγματίσωμεν διεθνῶς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀντιλαμβάνονται καὶ σέβονται τὴν ἀνθρωπίνην ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἀνθρωπίνην προσωπικότητα. (Χειροκροτήματα).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν λοιπῶν.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ εἴπω δύο λέξεις πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικῆς ἐργασίας.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Πρόεδρε.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ἀπουσίαν μας ἔγινεν ἀνακοίνωσις τῶν τιμῶν τοῦ σίτου. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ δηλώσωμεν, ὅτι ἡ διαφωνία μας εἶναι ἀπόλυτος. Θεωροῦμεν ἐντελῶς ἀνεπαρκεῖς τὰς τιμὰς αὐτὰς καὶ διαπιστώνομεν μὲ ἔκπληξιν καὶ λύπην, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν αἱ ὁριζόμεναι τιμαὶ τοῦ ἐγχωρίου σίτου εἶναι κατώτεραι τῶν διεθνῶν τιμῶν. Θὰ καταθέσωμεν ἐπερώτησιν καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως προταχθῇ κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τῶν ἐπερωτήσεων πρὸς συζήτησιν, διὰ νὰ δοθῇ εὐκαιρία εὐρυτέρας ἀναπτύξεως τῶν ἀπόψεών μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπερώτησίς σας, κ. Πρόεδρε, θὰ ἀναγραφῇ κατὰ τὸν Κανονισμὸν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Εἰς ὑμᾶς ἀπόκειται νὰ ζητήσητε τὴν πρόταξίν της, καὶ εἰς τὴν Βουλὴν ἀπόκειται νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§45Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δηλοῦμεν, ὅτι θὰ ζητήσωμεν τὴν πρόταξίν της καὶ θὰ παρακαλέσωμεν τὴν Βουλὴν νὰ τὴν ἐγκρίνῃ.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σύμφωνοι. Καταθέσατέ την αὔριον τὸ πρωΐ διὰ νὰ ἔλθῃ τὴν Παρασκευήν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκδικάσεως τῶν παραβάσεων τῶν περὶ κυκλοφορίας πεζῶν καὶ ὀχημάτων διατάξεων ἐν τῇ πόλει Θεσσαλονίκης».

§47ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκδικάσεως τῶν παραβάσεων τῶν περὶ κυκλοφορίας πεζῶν καὶ ὀχημάτων διατάξεων ἐν τῇ πόλει Θεσσαλονίκης». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ προσθέτου Πρωτοκόλλου εἰς τὴν συνθήκην τοῦ Βορείου Ἀντλαντικοῦ ἀφορῶντος τὰς ὑπὸ τῶν Μερῶν τῆς Συνθήκης τοῦ Βορείου Ἀντλαντικοῦ παρεχομένας ἐγγυήσεις πρὸς τὰ μέλη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀμυντικῆς Κοινότητος».

§49ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ προσθέτου πρωτοκόλλου εἰς τὴν συνθήκην τοῦ Β. Ἀτλαντικοῦ, ἀφορῶντος τὰς ὑπὸ τῶν Μερῶν τῆς Συνθήκης τοῦ Βορείου Ἀτλαντικοῦ παρεχομένας ἐγγυήσεις πρὸς τὰ μέλη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀμυντικῆς Κοινότητος». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν διὰ τῆς ἀνταλλαγῆς ρηματικῶν Διακοινώσεων καταρτισθεισῶν τριῶν συμφωνιῶν μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ποιοτικὴν παραλαβήν, ἀσφάλειαν καὶ προσωρινὴν ἐναποθήκευσιν τοῦ ἐν Ἑλλάδι παραγομένου πολεμικοῦ ὑλικοῦ βάσει τοῦ προγράμματος ἀμοιβαίας Ἀσφαλείας».

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν διὰ τῆς ἀνταλλαγῆς ρηματικῶν Διακοινώσεων καταρτισθεισῶν τριῶν συμφωνιῶν μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ποιοτικὴν παραλαβήν, ἀσφάλειαν καὶ προσωρινὴν ἐναποθήκευσιν τοῦ ἐν Ἑλλάδι παραγομένου πολεμικοῦ ὑλικοῦ βάσει τοῦ προγράμματος ἀμοιβαίας Ἀσφαλείας». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α.Ν. 1927)51 «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Κ.Ν. 4952)31 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως «περὶ ὀργανώσεως τῆς Κεντρικῆς, Πρεσβευτικῆς καὶ Προξενικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργείου, ὡς οὗτος ἐκυρώθη διὰ τοῦ 2113)1952».

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 1927)51 «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Κ.Ν. 4952)31 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως «περὶ ὀργανώσεως τῆς Κεντρικῆς, Πρεσβευτικῆς καὶ Προξενικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργείου, ὡς οὗτος ἐκυρώθη διὰ τοῦ νόμου 2113)52». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 552)50, 570) 50, 678)50, 730)50, 778)50, 815)50, 930)50 943)50, 1088)50, 1111)50, 1112)50, 957)51, 1174)51, 12)52 καὶ 711)52 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§55ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 552)50, 570)50, 678)50, 730)50, 778)50, 815)50, 930)50, 943)50, 1088)50, 1111)50, 1112)50, 957)51, 1174)51, 12)52 καὶ 711)52 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1137 τῆς 23) 11)50 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1137 τῆς 23)11)50 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 534)25.4.51 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ προσλήψεως (10) δέκα ἡμερομισθίων εἰδικευμένων ὑπαλλήλων».

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 534)25.4.51 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ προσλήψεως (10) δέκα ἡμερομισθίων εἰδικευμένων ὑπαλλήλων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1421)44 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς διατάξεων». Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§61Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι προσωπικὸν καὶ ἀφορᾶ ἕνα ὑποψήφιον πρὸς κατάταξιν ὡς ἱερέως εἰς τὴν Χωροφυλακήν, διότι λέγει ὅτι: «Ἡ θέσις αὕτη συμπληροῦται διὰ κατατάξεως... ...... (ἀναγινώσκει)......». Δικαίωμα, βέβαια, εἶναι τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν νομίζῃ ὅτι πρέπει νὰ προσλάβῃ αὐτὸν τὸν ἱερωμένον εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ τὸν κατατάξῃ. Ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὁ βαθμὸς τοῦ ἀντισυνταγματάρχου, τὸν ὁποῖον προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, εἶναι μεγάλος. Μέχρι τοῦδε, οἱ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτουν εἰς τὸν στρατὸν καὶ τὸ ναυτικόν, ἔφθανον μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ταγματάρχου ἤ, εἰς τὸ Β. Ν., μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ πλωτάρχου. Καὶ εἰς τὸν στρατὸν καὶ εἰς τὸ ναυτικὸν εἴχομεν ἱερεῖς, θεολόγους καὶ ἱεροκήρυκας ἀξίους, τῶν ὁποίων πολλοὶ ἐξειλίχθησαν καὶ εἰς Μητροπολίτας. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ προβλέψωμεν τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντισυνταγματάρχου. Θὰ ἤθελον λοιπὸν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δεχθῇ ὅπως αὐτὸς ὁ ἱερεὺς καταταχθῇ μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ μοιράρχου ὅπως γίνεται εἰς τὸν στρατὸν καὶ νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ταγματάρχου ὅπως γίνεται καὶ εἰς τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς.

§62Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ὁ ἐκ Χίου κ. συνάδελφος, εὑρίσκεται προφανῶς ἐν ἀδίκῳ καὶ οὔτε τὸ νομοσχέδιον ἔχει διαβάσει, πλήρως, οὔτε τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Ἐὰν ὑπεβλήθη τὸ σχέδιον τοῦτο τοῦ νόμου δὲν ἔγινε διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ οἱονδήποτε πρόσωπον ἀλλ’ ἁπλούστατα διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ διορίσωμεν ἱερέα εἰς τὴν Σχολὴν Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς. Διότι μὲ τὸν ἰσχύοντα νόμον ὁ ἱερεύς, ὁ ὁποῖος διορίζεται, διορίζεται μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπομοιράρχου, οὐδεὶς δὲ ἱερεὺς πτυχιοῦχος τῆς Θεολογίας δέχεται νὰ διορισθῇ μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπομοιράρχου, παραμένει δὲ ἀπὸ μηνῶν ἡ Σχολὴ ἄνευ ἱερέως. Ἐκρίθη, λοιπόν, σκόπιμον νὰ καθιερώσωμεν, ὅπως καὶ εἰς τὸν στρατόν, ὅτι διορίζεται μὲ βαθμὸν μοιράρχου, βραδύτερον δὲ διὰ Διαταγμάτων τῶν Ὑπουργῶν Θρησκευμάτων, Ἐσωτερικῶν καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης προβλέπεται ἡ ἐξέλιξίς του, ἐὰν τοῦτο κριθῇ σκόπιμον, ὅπως καὶ ἐν τῷ στρατῷ—ἀντιθέτως πρὸς ὅσα ὑποστηρίζει ὁ κ. συνάδελφος—μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀντισυνταγματάρχου. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, περὶ προσωπικοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ πρόκειται περὶ νομοσχεδίου ὑπηρεσιακοῦ, τὸ ὁποῖον καλεῖται νὰ ἐκπληρώσῃ μίαν σοβαρὰν καὶ ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην τῆς Σχολῆς Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς. Θὰ παρακαλέσω εἰδικώτερον τὸν κ. συνάδελφον νὰ μοῦ εἴπῃ ποῦ βλέπει, ὅτι πρόκειται περὶ τελειοφοίτου, διότι τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου—καὶ δὲν εἶναι πολλὰ τὰ ἄρθρα—θὰ τὸν παρεκάλουν νὰ τὸ εἶχεν ἀναγνώσει.......

§63Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δεκτόν, κ. Ὑπουργέ.

§64Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Κύριε Πρόεδρε, ἀντιλαμβάνομαι τί λέγετε, ἀλλὰ πρέπει νὰ πάρῃ μίαν ἀπάντησιν ὁ κ. Ζορμπᾶς, διότι ὁμιλεῖ περὶ τελειοφοίτου ἐνῷ κατὰ τὸ νομοσχέδιον πρόκειται περὶ πτυχιούχου τῆς Θεολογίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν χωρὶς νὰ διαβάζητε τὰ νομοσχέδια νὰ κάμνητε κριτικήν.

§65Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ βαθμὸς τοῦ ἀντισυνταγματάρχου, νομίζω, ὅτι εἶναι μεγάλος διὰ τοὺς ἱερεῖς.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἐγγεγραμμένου ἵνα ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον.

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως ἄρθρου 1 νόμου 1421) 1944 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς διατάξεων». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Κ. Ροδόπουλος).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως εὐεργετικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἐφέδρων φαρμακοποιῶν καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ φαρμακείων καὶ φαρμακαποθηκῶν νομοθεσίας». Ὁ κ. Δ. Δαβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§70Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κύριοι βουλευταί, ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν προστασίαν τῶν φαρμακοποιῶν τῶν προστατευομένων ὑπὸ τοῦ νόμου 1836 περὶ προστασίας ἐφέδρων πολεμιστῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη τὴν ὀρθότητα τῆς βάσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ δὲν διετυπώθη οὐδεμία ἀντίρρησις, ὅτι πρέπει νὰ προτιμηθοῦν οἱ τοῦ Ν. 1836)51 φαρμακοποιοί, ἀφοῦ καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἐπαγγέλματα, ὅπως εἰς τοὺς ἰατροὺς καὶ δικηγόρους προτιμῶνται οἱ προστατευόμενοι τοῦ νόμου 1836)51 καὶ ὡς τὸ ἄρθρον 4 ὁρίζει κατ’ ἀναλογίαν. Διετυπώθη ὅμως καὶ ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ἄποψις, ἐὰν τὰς θέσεις αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἐξεκενώθησαν ἐκ τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 θὰ πρέπει νὰ τὰς καταλάβουν κατὰ τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νόμου 1836, οἱ προστατευόμενοι ἐκ τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἢ θὰ πρέπει εἰς αὐτοὺς νὰ δοθοῦν καθ’ ὑπέρβασιν ὡς ὑπεράριθμοι ἄδειαι φαρμακείων, ὁπότε τὸ βάρος νὰ πέσῃ εἰς ὁλόκληρον τὴν τάξιν τῶν φαρμακοποιῶν καὶ οὐχὶ εἰς ὡρισμένους, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ ἔτη ἀνέμενον νὰ κενωθῇ μία θέσις φαρμακοποιοῦ, εἴτε εἰς τὴν πρωτεύουσαν, εἴτε ἀλλοῦ καὶ νὰ τὴν καταλάβουν. Πράγματι, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη τὴν ἄποψιν αὐτήν, ὅτι τὸ βάρος πρέπει νὰ φέρῃ ὁλόκληρος ἡ τάξις τῶν φαρμακοποιῶν καὶ διετύπωσε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Αἱ ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ, βάσει τῆς ἀπογραφῆς τοῦ ἔτους 1951, προκύψασαι θέσεις φαρμακείων καὶ φαρμακαποθηκῶν..............». .........(ἀναγινώσκει).........». Δηλαδή, αἱ δημιουργηθεῖσαι κεναὶ θέσεις ἐκ τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 νὰ δοθοῦν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι βάσει τῶν κειμένων μέχρι σήμερον διατάξεων εἶναι δικαιοῦχοι ὅπως ὁ νόμος ἐκεῖνος ὁρίζει καὶ προσθέτει ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη κατὰ πλειοψηφίαν: «Καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ ἀριθμοῦ ........... (ἀναγινώσκει)...........». Καὶ εἶπον διὰ ποῖον λόγον ἀπεδέχθη τὴν ἄποψιν αὐτὴν ἡ Ἐπιτροπή. Αἱ λοιπαὶ παράγραφοι τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἐντελῶς τυπικαὶ καὶ εἰσηγοῦμαι τὴν ἀποδοχήν των ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. Ἐπὶ μιᾶς τροπολογίας θὰ ἐπιμείνω ἰδιαιτέρως, τὴν ὁποίαν καὶ οἱ δύο εἰσηγηταὶ τὴν ἔχομεν ὑπογράψει, ὅτι δηλαδὴ εἰς πρωτευούσας ἐπαρχιῶν, τῶν ὁποίων ὁ πληθυσμὸς εἶναι ἄνω τῶν 2.500 κατοίκων καὶ εἰς τὴν ὑπόλοιπον ἐνδοχώραν δὲν ὑπάρχει ἕτερον φαρμακεῖον νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἵδρυσις καὶ ἑτέρου φαρμακείου διὰ νὰ ὑπάρχῃ μεγαλυτέρα ἐξυπηρέτησις τοῦ κοινοῦ.

§71Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ποῦ νὰ γίνῃ τὸ ἄλλο φαρμακεῖον;

§72Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς ἐπαρχίας. Τελειώνω τὴν εἰσήγησίν μου μὲ τὴν γνώμην, ὅτι αἱ τροπολογίαι αὐταὶ πρέπει νὰ γίνουν ἀποδεκταί.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§74Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν εἶναι ἀποδεκτὸν καὶ ἐκ μέρους τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, διότι πράγματι εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι συνέχεια παλαιοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον διὰ πρώτην φορὰν εἰσήχθη ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς κατὰ τὸ ἔτος 1950 καὶ τὸ ὁποῖον διὰ διαφόρους λόγους δὲν ἠδυνήθη τότε νὰ ἐγκριθῇ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς καὶ νὰ λάβῃ τὴν μορφὴν τοῦ νόμου. Σήμερον, πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δίδεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος καὶ πράγματι θὰ περιβληθῇ τὴν ἔγκρισιν τῆς Βουλῆς, οὕτως ὥστε πράγματι οἱ ἔφεδροι αὐτοὶ φαρμακοποιοὶ οἱ ὁποῖοι προέταξαν τὰ στήθη των ὑπὲρ τῆς Πατρίδος κατὰ τὸ διάστημα τοῦ συμμοριτοπολέμου, νὰ δικαιοῦνται, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι προστατευόμενοι τοῦ νόμου 1836, καὶ αὐτοὶ μιᾶς προνομιακῆς μεταχειρίσεως. Ἐὰν ἐξετάσῃ κανεὶς τὸ θέμα εὐρύτερον, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μᾶς ἀσχολήσῃ τὸ θέμα τῆς κατοχυρώσεως ὅλων τῶν ἐπαγγελμάτων, διότι δυστυχῶς διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ κατοχυρώνοντες ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα, κάνοντάς τα κλειστὰ διὰ τοὺς νεωτέρους, θὰ φθάσωμεν κάποτε εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ δύναται κανεὶς ἐκ τῶν νέων νὰ καταλάβῃ καμμίαν θέσιν καὶ παρατηρεῖ κανεὶς τὸ φαινόμενον ὅλα τὰ ἐλεύθερα ἐπαγγέλματα νὰ εἶναι κατωχυρωμένα καὶ νὰ εὔχεται ὁ καθένας πότε θὰ πεθάνῃ κανένας ἐπιστήμων εἴτε ἰατρός, εἴτε δικηγόρος κλπ. διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν του ἕνας ἄλλος. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τῶν ἐπαγγελμάτων αὐτῶν πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος νὰ ἀνακρούσῃ πρύμναν, οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἀναγκασθῶμεν ἀργότερον νὰ λάβωμεν μέτρα σπασμωδικά, τὰ ὁποῖα θὰ φέρουν καὶ κοινωνικὴν ἀναστάτωσιν. Πάντως πρέπει νὰ ἐγκριθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Δυστυχῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, παρὰ τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν ἔχει νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον ἐκ τῶν πρώτων νομοθετημάτων τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, δὲν ἀποδέχεται κάποιαν πλευράν, ἡ ὁποία καὶ δι’ ἡμᾶς καὶ διὰ τοὺς ἐπιστήμονας, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν ἐπὶ 15 ἔτη νὰ καταλάβουν μίαν θέσιν εἰς τὰς Ἀθήνας ἢ εἰς τὰς ἐπαρχιακὸς πόλεις, θὰ εἶναι ἱκανοποιητική. Διότι, καταλαμβάνοντες οἱ προστατευόμενοι τοῦ νόμου 1836 τὰς θέσεις αὐτάς, οἱ ἄλλοι ἐπιστήμονες θὰ παραμείνουν εἰς τὸ διηνεκὲς χωρὶς θέσιν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι αἱ ὑπεράριθμοι θέσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπάρξουν θὰ εἶναι ἐλάχισται διότι οἱ προστατευόμενοι τοῦ νόμου 1836 εἶναι ἀναμφισβητήτως περίπου 10 ἢ 11. Ἑπομένως εἰς τὰς τρεῖς μεγάλας πόλεις, ἐὰν δημιουργηθοῦν καὶ ὑπεράριθμα φαρμακεῖα, θὰ ἔλθουν ὅλοι ἐδῶ καὶ ἡ ἐπαρχία θὰ εἶναι ἀπογυμνωμένη ἀπὸ ἀπόψεως ἱδρύσεως φαρμακείων, διότι οὔτε ἰατροὶ πηγαίνουν, οὔτε φαρμακοποιοί. Πάντως, νομίζω, ὅτι ἡ φαρμακευτικὴ νομοθεσία εἶναι πλημμελεστάτη καὶ πρέπει πράγματι νὰ τροποποιηθῇ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔδωσε τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς δύναται νὰ ἔλθῃ ἡ τροποποίησις τοῦ κώδικος περὶ φαρμακευτικῆς νομοθεσίας. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ τροπολογία ἡ ἀφορῶσα τὴν ἵδρυσιν φαρμακείων εἰς τὰς ἐπαρχίας πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Εἶναι πρᾶγμα λογικὸν καὶ δίκαιον καί, ἀντικειμενικῶς, ἐξεταζόμενον νομίζω ὅτι μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν νομῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἄνω τῶν 2.500 κατοίκων πληθυσμόν, νὰ ἱδρυθοῦν φαρμακεῖα. Διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ δὲν δύναται νὰ ἐξυπηρετηθῇ κανεὶς καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἐπιστημονικῆς καὶ ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομικῆς. Διότι εἶναι γνωστὸν τί συμβαίνει ὅταν ὑπάρχῃ μονοπώλιον, ὅταν εἶναι μοναδικὸς ὁ φαρμακοποιός. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς διετύπωσα τὴν τροπολογίαν μου καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ τὴν ἀποδειχθῇ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Τῆνον. Σᾶς ἀναφέρω δὲ τοῦτο. Συνέπεσε νὰ μεταβῶ εἰς τὴν Τῆνον καὶ ἐκ τῆς ταλαιπωρίας τοῦ ταξιδίου εἶχον ἀνάγκην μιᾶς ἀσπιρίνης καὶ ἐπῆγα εἰς τὸ φαρμακεῖον τὴν 11ην πρωϊνήν. Τὸ φαρμακεῖον ἦτο κλειστὸν καὶ ἠναγκάσθην νὰ στείλω ἄνθρωπον νὰ εἰδοποιήσῃ τὸν φαρμακοποιὸν νὰ ἔλθῃ. Φαντασθῆτε εἰς μίαν τοιαύτην περιφέρειαν ἀποτελοῦσαν κέντρον παραθερισμοῦ μὲ 2850 κατοίκους καὶ ξένους νὰ μὴ ὑπάρχῃ δεύτερον φαρμακεῖον καὶ νὰ ἐμφανίζεται αὐτὴ ἡ κατάστασις. Ἄλλοτε ὑπῆρχον τρία φαρμακεῖα, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ μεταβίβασις ἀπέμεινε μόνον ἕνα. Οὐδείς, λοιπόν, ἐνδοιασμὸς πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς λοιπὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν δεκταί, διότι εἶναι δίκαιαι. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπερβολικὸν ὀλίγον εἶναι τοῦτο: Δὲν εἶναι δυνατὸν μετὰ τὸν θάνατον ἑνὸς φαρμακοποιοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει υἱὸν 10 ἐτῶν νὰ ἀναμείνωμεν νὰ φθάσῃ εἰς τὴν νόμιμον ἡλικίαν διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὸ φαρμακεῖον. Πρέπει τοῦτο νὰ διορθωθῇ. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἐγκριθῇ τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἐτέθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία μου ὅσον ἀφορᾷ τὴν Τῆνον, μέχρις ὅτου ὁ νέος Κῶδιξ ρυθμίσῃ τὰ πράγματα.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§76Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι βουλευταί, ἀναγνώρισιν τῆς ὀφειλῆς τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας πρὸς τὴν στρατευθεῖσαν νεότητα κατὰ τὴν τελευταίαν δικαίωσιν καὶ τῶν θυσιῶν τὰς ὁποίας ἡ νεότης αὕτη προσέφερε πρὸς τὸ Ἔθνος, ἀπετέλεσεν ἡ νομοθεσία τῆς προστασίας τῶν ἀπολυομένων ἐφέδρων. Διὰ τῆς νομοθεσίας αὐτῆς, ὡς γνωστόν, ἐπεδιώχθη ἐπαγγελματικὴ ἀποκατάστασις, ἀναλόγως τῶν εἰδικῶν προσόντων ἑκάστου, τῶν ἀπολυομένων. Οὐχ’ ἧττον ὅμως ὁ νόμος 1836]51, ὁ ὁποῖος ἀπετέλεσεν, οὕτως εἰπεῖν, τὸν θεσμὸν τῆς προστασίας τῶν ἀπολυομένων ἐφέδρων, δὲν ἐμερίμνησε διὰ τοὺς φαρμακοποιοὺς ἀγωνιστὰς σχετικῶς μὲ τὴν κατὰ προτίμησιν χορήγησιν εἰς αὐτοὺς ἀδείας ἱδρύσεως φαρμακείου διὰ τὰς κενὰς ἢ τὰς κενουμένας θέσεις. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, προστατεύσασα, ὅπου ὑπῆρξεν εὐκαιρία, τοὺς πολεμιστὰς τοὺς κεκτημένους τὰ προσόντα τοῦ νόμου 1836 καὶ δὴ κατὰ τὰς τελευταίας ἀπολύσεις λόγῳ οἰκονομιῶν καὶ ἐκδηλώσασα τὸ ἐνδιαφέρον της, θὰ παρέλειπε τὸ καθῆκον της καὶ δὲν θὰ ἦτο συνεπὴς πρὸς ἑαυτήν, ἐὰν δὲν ἐλάμβανε, δι’ εἰδικοῦ νόμου, μέτρα προστασίας τῶν φαρμακοποιῶν ἀγωνιστῶν. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι τοιαύτην πρόθεσιν ἐξεδήλωσε καὶ ἡ προκάτοχος ἡμῶν πολιτικὴ Κυβέρνησις διὰ νομοσχεδίου προβλέποντος τὴν προστασίαν τῶν ἀγωνιστῶν φαρμακοποιῶν, ἀλλά, δυστυχῶς, τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο δὲν ἐψηφίσθη. Κύριοι βουλευταί, τὸ οὐσιῶδες τῶν ἀντιρρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν τόσον ἀπὸ μέρους τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας ὅσον καὶ τῆς μειοψηφίας εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλέχθη καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου διετυπώθη καὶ ἡ τροπολογία, κατὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὰς θέσεις τῶν φαρμακοποιῶν καὶ ἐκ τῶν αὐξονομένων θέσεων νὰ δώσωμεν τὰς ἡμίσεις εἰς τοὺς φαρμακοποιούς, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν νὰ καταλάβουν μίαν θέσιν καὶ τὰς ὑπολοίπους ἡμίσεις νὰ τὰς δώσωμεν κατὰ προτίμησιν εἰς τοὺς ἀγωνιστάς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς τροπολογίας. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὸ ἑξῆς: Ὅτι διὰ τοῦ βασικοῦ νόμου τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας, καθορίζεται ὡρισμένος ἀριθμὸς φαρμακείων, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πληθυσμοῦ, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς μέτρου, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὁ νόμος. Διατί ἔγινεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Διότι προφανῶς, ὁ νομοθέτης εἶχεν ὑπ’ ὄψει του ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχῃ ἀνταγωνισμὸς μεταξὺ τῶν φαρμακοποιῶν, χάριν τῆς προστασίας τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ. Ἐπίσης διότι, εἰς τὰς περιοχὰς μὲ μικρὸν πληθυσμόν, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἵδρυσις περισσοτέρων φαρμακείων. Διότι, ἐὰν ἱδρύσωμεν πολλά, δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συντηρήσωμεν κανένα. Αὕτη εἶναι ἡ βάσις τοῦ νομοθετήματος, διὰ τοῦ ὁποίου περιορίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν φαρμακείων. Ἡ δημιουργία περισσοτέρων φαρμακείων, συμφώνως μὲ τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἐπεβλήθη ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ὑπεστηρίχθη ἐνθέρμως ἐκ μέρους τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, ἀνατρέπει τὴν βάσιν τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, αὐξάνομεν τὰς θέσεις καὶ δημιουργοῦμεν συνεχῶς περισσότερα φαρμακεῖα. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀνατραπῇ ἡ ἀρχή, ἡ ὁποία ἐθεσπίσθη διὰ τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας, νὰ ἐπιτραπῇ διὰ τῆς δημιουργίας νέων φαρμακείων, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς προστασίας τῶν Πολεμιστῶν. Διότι ἡ προστασία τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ, προέχει τῆς προστασίας τῶν πολεμιστῶν. Πολὺ δὲ περισσότερον, δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀνατραπῇ, διότι ἐφ’ ὅσον δημιουργοῦνται θέσεις, διὰ τῆς ὑπογραφῆς, εἶναι δυνατὸν καὶ τοὺς πολεμιστὰς νὰ ἱκανοποιήσωμεν, καθ’ ὅ μέτρον ὁρίζει ὁ νόμος 1836, καὶ τὴν ἀρχὴν νὰ τηρήσωμεν τῆς μὴ δημιουργίας περισσοτέρων φαρμακείων. Ἐὰν πάλιν κανεὶς σκεφθῇ, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ κλειστὸν τοῦ ἐπαγγέλματος, τότε αὐτὸ δὲν εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν, τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Αὐτὸ θὰ ἀποτελέσῃ σκέψιν, κατὰ τὴν ἀνασύνταξιν τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας, τὴν ὁποίαν σᾶς ὑπόσχομαι, ὅτι ἂν ὄχι ἐντὸς μηνός, πάντως οὐχὶ πέραν τῶν δύο μηνῶν, θὰ τὴν ἔχω ἑτοίμην. Ἀλλὰ τίθεται ἐκ μέρους τῶν κυρίων βουλευτῶν, ἕν ἄλλο ἐρώτημα. Τί θὰ γίνουν οἱ μὴ πολεμισταὶ φαρμακοποιοί, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν ἐπὶ τόσον καιρὸν νὰ κενωθῇ μία θέσις, διὰ νὰ τὴν καταλάβουν; Ἐν περιπτώσει κενώσεως μιᾶς θέσεως, θὰ προτιμηθῇ ὁ πολεμιστής, ἢ δὲν θὰ προτιμηθῇ; Δι’ αὐτό, λέγω, ὅτι ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν προέτεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἀνατρέπει οὐχὶ μόνον τὴν βάσιν τοῦ νομοθετήματος, ἀλλὰ καὶ τὴν βάσιν τῆς ὑφισταμένης φαρμακευτικῆς νομοθεσίας. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ἐφ’ ὅσον ἀποδέχεται τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοθετήματος, νὰ μὴν ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι ἄλλως θὰ εἶμαι ὑποχρεμένος νὰ ἀποσύρω τὸ νομοθέτημα.

§77ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπερδελῆ, ἔχετε τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοθετήματος.

§79Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον ἔρχεται διὰ 3ην ἢ 4ην φορὰν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1950, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τὴν πρώτην φοράν, τὸ 1950, τὸ νομοσχέδιον ἦτο εὐρύτερον. Ἐπρόκειτο τότε, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, νὰ δώσῃ ἄδειαν εἰς περισσοτέρους τῶν 40 ἢ 50 φαρμακοποιῶν ἐπιστημόνων, τόσους ἀκριβῶς, ὅσοι ἦσαν οἱ στρατεύσιμοι φαρμακοποιοί. Τὸ ἴδιον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον τότε ἀπεσύρθη, ἦλθε τὸ 1951, καὶ ἐπληροφορήθην, ὅτι καὶ εἰς τὴν περυσινὴν ἀκόμη Βουλήν, εἶχε καταρτισθῆ τὸ ἴδιον περίπου νομοσχέδιον, ἀλλὰ μὲ μικρὰν ἄλλην τροπολογίαν. Τὸ σημερινὸν ὅμως νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχει ἁπλῶς σκοπὸν νὰ ὑποστηρίξῃ τοὺς στρατευσίμους φοιτητάς, ἀλλὰ βασικὸν σκοπὸν ἔχει, νὰ τροποποιήσῃ τὸν βασικὸν νόμον περὶ ἱδρύσεως φαρμακείων. Διότι, ὅπως θὰ παρετηρήσατε εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, λέγει εἰς τὴν παράγραφον 3: «ἐπειδὴ κατὰ τὴν ἐφορμογὴν τῆς διατάξεως... (ἀναγινώσκει)...». Ἀλλά, ποῖον εἶναι τὸ ἄρθρον 6 τοῦ βασικοῦ νόμου, κύριοι βουλευταί;

§80Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ἐπὶ τῶν ἄρθρων.

§81Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ εἶμαι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἄρθρον 6 λοιπὸν τοῦ βασικοῦ νόμου, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἄδεια ἱδρύσεως φαρμακείων... (ἀναγινώσκει).......». Ὑπάρχει πουθενὰ ἀσάφεια ὥστε νὰ χρειάζεται νόμος, διὰ νὰ ἑρμηνεύσωμεν τὴν παγίαν νομοθεσίαν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἀρκετὰ τρωτά, ἀλλὰ καὶ ὡρισμένα καλὰ σημεῖα; Ἕνα ἀπὸ τὰ τρωτὰ τοῦ βασικοῦ νόμου, ὅπως καὶ τοῦ σημερινοῦ νόμου, εἶναι, ὅτι ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἔχωμεν τὸν κορεσμὸν καὶ μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει τοιαύτην τεραστίαν πλειοψηφίαν καὶ τῆς ὁποίας ὁ Πρόεδρος διεκήρυξε καὶ εἰς τὸν λόγον τῆς Θεσσαλονίκης καὶ εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις, ὅτι θὰ ἄρωμεν τοὺς περιορισμοὺς τῶν κλειστῶν ἐπαγγελμάτων, δὲν εἶναι ὀρθὸν μετὰ 6 μῆνας, νὰ ἔρχεται νὰ θέτῃ περιορισμούς. Διότι μόνον 6 θὰ πάρουν διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος ἄδειαν ἱδρύσεως φαρμακείων. Ὁ νέος νόμος περὶ προστασίας τῶν στρατευσίμων, ὁ τροποποιήσας τὸν 751 ὁρίζει ρητῶς, ὅτι γραμμὴ τῶν πρόσω εἶναι ἐκείνη, ποὺ ὁ στρατεύσιμος λαμβάνει μέρος εἰς τὰς μάχας. Ἐὰν ὁ φαρμακοποιός, ἢ ὁ γιατρός, δὲν εἶναι ἀξιωματικός, εἶναι ἐλαχιστόταται αἱ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας λαμβάνει μέρος εἰς μάχην, ὥστε νὰ ἔχῃ τὰ προσόντα τοῦ νόμου.

§82Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Δὲν εἶναι ἔτσι. Οἱ ἀκολουθοῦντες τὸ μάχιμον τμῆμα συμπεριλαμβάνονται εἰς τὴν εὐεργετικὴν διάταξιν ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶχαν ὅπλον εἰς τὸ χέρι του ἢ ὄχι.

§83Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Οἱ φαρμακοποιοὶ ὅμως δὲν ἀκολουθοῦν τὰς μαχίμους μονάδας. Παραμένουν εἴτε εἰς τὰ ὀρεινὰ χειρουργεῖα εἴτε εἰς τὰ νοσοκομεῖα διακομιδῆς εἴτε εἰς τὰς ἕδρας τῶν Μεραρχιῶν ἢ τῶν Σωμάτων Στρατοῦ. Πάντως ἔχω μίαν ἀπορίαν, θὰ φθάσῃ τέλος πάντων ἡ στιγμὴ νὰ προστατευθοῦν καὶ οἱ 480 φαρμακοποιοί, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ 1920 ἔχουν ὑποβάλει αἴτησιν ἱδρύσεως φαρμακείων καὶ δὲν κατορθώνουν ἔκτοτε νὰ ἀποκτήσουν ἐπαγγελματικὴν στέγην; Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, ὅταν ἔχωμεν ὡρισμένας περιοχὰς ὅπως τῆς Νήσου Κρήτης, τῆς Ἠπείρου καὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος ποὺ ὑπάρχουν ἐπαρχίαι ὁλόκληροι μὲ ἕνα φαρμακεῖον, δὲν θὰ σκεφθῶμεν πότε θὰ πρέπει νὰ ἄρωμεν τὸν κορεσμόν; Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ θεσπίσωμεν διάταξιν, ὅτι κάθε φαρμακοποιὸς δύναται νὰ ἀνοίξῃ ὁπουδήποτε φαρμακεῖον, ἀρκεῖ νὰ πάῃ εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς του ἢ εἰς περιφέρειαν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει φαρμακεῖον ἐπὶ μίαν τριετίαν. Θὰ πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ δώσωμεν τήν εὐχέρειαν εἰς τοὺς χωρικοὺς διὰ νὰ πάρουν ἕνα κουφέτο κινίνο ἢ μίαν ἀσπιρίνην. Ὡς πότε θὰ ἔχωμεν προστασίαν τῶν ὀλίγων εἰς βάρος τῶν πολλῶν; Διότι ἐδῶ κατήντησε τὸ πρᾶγμα, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τοὺς γιατροὺς καὶ τοὺς φαρμακοποιούς, ποτὲ διὰ τοὺς ἀρρώστους, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν διὰ τοὺς αὐτοκινητιστάς, ποτὲ διὰ τοὺς ἐπιβάτας! Ποῦ θὰ φθάσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις; (Χειροκροτήματα). Ὑπάρχει εἰς τὸ νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ μία διάταξις τὴν ὁποίαν πράγματι πρέπει νὰ ἐπικροτήσωμεν. Ὑπῆρχεν εὐχέρεια εἰς τοὺς φαρμακοποιοὺς νὰ δύνανται νὰ ἐκποιήσουν τὴν περιουσίαν τους καὶ δὲν ὑπῆρχεν ἡ αὐτὴ εὐχέρεια καὶ διὰ τοὺς φαρμακεμπόρους. Σκεφθῆτε, ὅτι ὁ φαρμακέμπορος, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἔχῃ 10πλάσια καὶ 20πλάσια κεφάλαια ἀπὸ τὸν φαρμακοποιὸν—ἐκτὸς ἐὰν εἶναι ἀπὸ τὰ γνωστὰ μεγάλα φαρμακεῖα τῆς Ὁμονοίας—δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκποιήσῃ τὴν περιουσίαν του. Εὐτυχῶς διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου δίδεται ἡ εὐχέρεια αὐτὴ καὶ τοῦτο εἶναι τὸ μοναδικὸν καλὸν σημεῖον τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ παγίου νόμου. Ἔρχονται οἱ ἐνδιαφερόμενοι φαρμακοποιοὶ τὸ 1952 καὶ ζητοῦν τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἀποφαίνεται τὴν 21 Φεβρουαρίου 1952 ἐπὶ τῆς σαφοῦς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 6.

§84Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Γνωρίζω, κ. συνάδελφε, τὴν γνωμοδότησιν καὶ σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ὡς νομικὸς εἶμαι ἀντίθετος πρὸς αὐτήν.

§85Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τῆς γνώμης του τῆς νομικῆς πείσῃ καὶ ἐμὲ τὸν μὴ νομικόν. Δὲν ἠξεύρω ἂν θὰ μὲ πείσῃ ἢ θὰ μείνω μὲ τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου. Φρονῶ, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ἕνα γενικὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον νὰ ρυθμίζῃ τὸ ὅλον ζήτημα τῶν φαρμακοποιῶν, ὥστε ν’ ἀποκτήσουν καὶ τὰ χωριὰ φαρμακεῖα. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ ὑπεσχέθη ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ ποῖον λόγον θὰ ψηφίσω τώρα ἕνα νομοσχέδιον μὲ τὸ ὁποῖον θὰ πάρουν οἱ φαρμακοποιοὶ ἄδειαν; Θέλουν νὰ πάρουν τὴν ἄδειαν καὶ νὰ τὴν πωλήσουν ἔπειτα. Δὲν ὑπάρχουν φαρμακεῖα θανόντων φαρμακοποιῶν ποὺ ἐκβιάζουν φαρμακοποιοὺς ἐπιστήμονας μὲ 500 χιλ. τὸν μῆνα καὶ ἐκχωροῦν τὸν τίτλον τοῦ φαρμακοποιοῦ; Βεβαίως τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ, παρὰ τὰς ἰδικάς μου ἀντιρρήσεις. Ἀλλὰ λαμβάνω ὑπὸ σημείωσιν τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἐκάματε, ὅτι ἐντὸς δύο μηνῶν θὰ φέρετε νομοσχέδιον πλῆρες. Καὶ τὸ πλῆρες αὐτὸ νομοσχέδιον νὰ ἔχῃ μόνον δύο ἄρθρα. Διὰ τοῦ ἑνὸς θὰ αἴρεται ὁ κορεσμὸς καὶ διὰ τοῦ ἄλλου θὰ παρέχεται ἡ δυνατότης ὥστε κάθε χωριὸ νὰ ἀποκτήσῃ τὸ φαρμακεῖον του.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κυρίους ἀγορητὰς νὰ ὁμιλοῦν μόνον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Δ. Δόκος ἔχει τὸν λόγον.

§87Δ. ΔΟΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ μὲ κρίνετε ἐπιεικῶς, διότι διὰ πρώτην φορὰν ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς καὶ δὲν εἶμαι κἂν δικηγόρος. (Χειροκροτήματα). Εἶμαι φαρμακοποιὸς καὶ ὡς φαρμακοποιός, ἴσως εἶμαι ὁ ἁρμοδιώτερος, νὰ σᾶς εἴπω τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον ὑφίσταται εἰς τὸν φαρμακευτικὸν κλάδον. Εἶμαι δὲ ὑποχρεωμένος, πρὶν ἀρχίσω τὴν συζήτησιν, νὰ κάμω τὴν ἑξῆς δήλωσιν. Διετήρησα φαρμακεῖον εἰς τὸ Ἄργος μέχρι τοῦ 1943, ὅτε κατεστράφην καὶ κατέφυγα εἰς Θεσσαλονίκην, ὅπου παρέμεινα κατεστραμμένος, λόγῳ τῶν μεγάλων ὑπηρεσιῶν ποὺ προσέφερον εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸ συμμαχικὸν Στρατηγεῖον Μ. Ἀνατολῆς. Κατεδικάσθην δύο φορὰς εἰς θάνατον ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ τοὺς συμμορίτας, ἐρήμην εὐτυχῶς, διότι δὲν ἠμπόρεσαν νὰ βάλουν εἰς βάρος μου. Ὡς ἀνταμοιβὴν τῶν ὑπηρεσιῶν μου αὐτῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ἀνεκάλεσε τὴν ἄδειάν μου, τοῦ φαρμακοποιοῦ, διότι δὲν ἔσπευσα νὰ τὸ ξανανοίξω· καὶ πῶς νὰ τό ἄνοιγα; Κακίαν δὲν τρέφω δι’ αὐτό, διότι τὰς ὑπηρεσίας ποὺ προσέφερον εἰς τὴν Πατρίδα, δὲν τὰς προσέφερον μὲ τὴν ὑστεροβουλίαν νὰ ἐπιδιώξω ἄλλους σκοπούς, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ἀγάπην καὶ τὸ ἀγκάλιασμα τῆς ἰδίας τῆς Πατρίδος. Καὶ ἤδη εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα. Κύριοι συνάδελφοι, ὑφίσταται, πράγματι, πρόβλημα φαρμακευτικὸν καὶ μάλιστα διπλοῦν: Τῶν ἐν ἐνεργείᾳ φαρμακοποιῶν καὶ τῶν ἀστέγων φαρμακοποιῶν. Οἱ ἄστεγοι φαρμακοποιοὶ εἶναι ἀρκετοί. Ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν πλησιάζει τοὺς 500–600. Εἶναι δὲ σημαντικὸς ὁ ἀριθμὸς ἐπὶ συνόλου φαρμακοποιῶν ἐν ὅλῳ 1300–1400. Ἀλλ’ ὑφίσταται καὶ πρόβλημα τοῦ φαρμακευτικοῦ κλάδου, τοῦ διατηροῦντος φαρμακεῖα, ἰδίως εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅπου αἱ συνθῆκαι διαβιώσεως εἶναι ἄθλιαι, ὅπου ὁ ἀγρότης, ξυπόλητος, δὲν ἔχει τὰ μέσα νὰ καταφύγῃ οὔτε εἰς τὸν ἰατρόν, οὔτε εἰς τὸ φαρμακεῖον. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον στερεῖται ἡ ὕπαιθρος φαρμακείου καὶ ἰατροῦ. Οὐδεὶς τρέχει νὰ ζητήσῃ ἄδειαν ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον διὰ τὴν ἐπαρχίαν. Ὅλοι καταφεύγουν εἰς τὰ κέντρα, εἴτε κατορθώσουν καὶ πάρουν καμμίαν ἄδειαν, εἴτε ὡς ὑπάλληλοι, εἴτε ὑπὸ διαφόρους ἰδιότητας ὅπου θὰ εἰσπράξουν ἕναν μισθόν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ζήσουν, μισθόν, ποὺ εἶναι ἀδύνατον νὰ εὕρουν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἐπικρατεῖ ἡ ἐντύπωσις, κύριοι, ὅτι οἱ φαρμακοποιοὶ πωλοῦν νερὸ καὶ βγάζουν πολλὰ λεπτά. Εἶναι πλάνη, ἡ ὁποία πρέπει νὰ διαλυθῇ. Ἀπὸ τὰ 1400 φαρμακεῖα, ποὺ ὑπάρχουν ἐν ἐνεργείᾳ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι τὰ 600 φαρμακεῖα ἔχουν μέσον ὅρον εἰσπράξεις ἀπὸ 100–300.000. Τὸ κέρδος δὲ τοῦ φαρμακοποιοῦ εἶναι 40%, ὅπως τὸ καθώρισε τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Ἀλλά, πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν διευκρίνησιν, τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι ἐπὶ 100.000 δρχ. αἱ 40.000 εἶναι κέρδος, ἀλλὰ ἐπὶ 140.000 αἱ 40.000 εἶναι κέρδος. Δηλαδὴ τὸ κέρδος φθάνει εἰς ἕνα 28% περίπου. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ὅλοι θὰ συμφωνήσητε, ὅτι ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, εἶναι ἀδύνατον νὰ διατηρηθῇ ἕνα φαρμακεῖον. Ἄλλα 300–400 φαρμακεῖα ἔχουν εἴσπραξιν 600–700.000 δρχ. Καὶ ἐλάχιστα εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἰσπράττουν 1–1,5 ἑκατομμύριον τὴν ἡμέραν, τύπου Μπακάκου, τὰ ὁποῖα μετροῦνται εἰς τὰ δάκτυλα καὶ εἰσπράττουν τόσα ὅσα ὅλοι οἱ φαρμακοποιοὶ μαζὶ τῆς Ἑλλάδος. Συνεπῶς ὑφίσταται πρόβλημα καὶ διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ φαρμακοποιούς. Καὶ θὰ ἤθελον, ὅπως ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα αὐτὸ εὐρύτερον, διὰ νὰ μᾶς λύσῃ τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται, τόσον διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ φαρμακοποιούς, ὡς καὶ διὰ τοὺς ἀστέγους, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται ἐξ ἴσου νὰ ζήσουν ὑπὸ τὸν Ἑλληνικὸν οὐρανόν. Δὲν διαφωνῶ, ἴσα–ἴσα ὑπερθεματίζω, εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ὅπως προστεθοῦν οἱ πολεμισταί, διότι εἰς ὅλα τὰ Κράτη, κύριοι συνάδελφοι οἱ πολεμισταὶ προβαδίζουν, τοὐλάχιστον ἐξ ὅσων γνωρίζω. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν καὶ ἐδῶ νὰ ἀρχίσῃ ἡ τακτικὴ αὐτὴ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι προσέφερον ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος, καὶ διαφωνῶ μὲ τὴν ἰδιότητα τῶν φαρμακοποιῶν, ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐμπίπτουν εἰς τὰς διατάξεις τῶν πολεμιστῶν, διότι οἱ φαρμακοποιοὶ στρατευόμενοι εἶναι εἰς φαρμακεῖα καὶ δὲν εἶναι στρατιῶται ἁπλοῖ, εἰς τὴν γραμμὴν τοῦ πυρός, δὲν διατρέχουν κανένα κίνδυνον. Ἐὰν τυχὸν σκοτωθῇ κανείς, εἶναι ζήτημα τύχης καὶ ὄχι κινδύνου ποὺ διατρέχουν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις τοὺς θεωρεῖ πολεμιστὰς καὶ πρέπει νὰ τοὺς προστατεύσῃ, ἐγὼ ὑπερθεματίζω καὶ λέγω, ὅτι πρέπει νὰ τύχουν εἰδικῆς μερίμνης καὶ προστασίας, ἀλλὰ διαφωνῶ μὲ τὴν ἑξῆς πρότασιν. Κατὰ τί διαφέρει ὁ τοῦ νόμου 1836 μὲ τὸν πολεμιστὴν τοῦ Ἀλβανικοῦ πολέμου, ὁ ὁποῖος μεταγενεστέρως δὲν ἐκλήθη νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του, διότι εἶχε περάσει ἡ ἡλικία του; Διατὶ οἱ φαρμακοποιοὶ αὐτοὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ τύχουν τῆς προστασίας αὐτῆς; Ὁμολογῶ, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἕνας μικρὸς μόνον ἀριθμὸς φαρμακοποιῶν ἐξυπηρετεῖται. Τὸ θέμα ὅμως εἶναι νὰ προστατεύσωμεν τοὺς πολεμιστὰς φαρμακοποιοὺς ἐν τῷ συνόλῳ των. Ἐὰν δηλαδὴ ὑπάρχουν 200–300 πολεμισταί, ὀφείλομεν νὰ τοὺς ἀπορροφήσωμεν ὅλους καὶ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ ἐπιληφθῇ καὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Ἐγὼ μάλιστα θὰ ἐπεθύμουν νὰ προτείνω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι θὰ μὲ ἀκούσῃ εὐμενῶς, ἕνα τρόπον εὐνοϊκῆς ἐπιλύσεως τοῦ θέματος ἐν τῷ συνόλῳ του, ὥστε νὰ λυθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς τοῦτο. Θὰ ἔπρεπε νὰ προβῇ εἰς μίαν γενναίαν χειρονομίαν, τὴν χειρονομίαν τῆς ὑποχρεωτικῆς συστεγάσεως, τὴν ὁποίαν ζητοῦν οἱ ἴδιοι οἱ φαρμακοποιοί. Δηλαδὴ εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπάρχουν π.χ. 300 φαρμακεῖα. Νὰ συγχωνευθοῦν, νὰ ἔχουν ἐπιστήμονας φαρμακοποιοὺς ὑπαλλήλους καὶ εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἐνοικίων, τοῦ φωτισμοῦ, τοῦ νεροῦ καὶ τόσων ἄλλων ἐξόδων ποὺ θὰ ἀποφευχθοῦν, νὰ ἀπαιτήσῃ τὸ Κράτος εἰς ἀντάλλαγμα, διὰ τὴν δωρεὰν ποὺ θὰ προσφέρῃ, τὴν ἀπορρόφησιν σημαντικοῦ ἀριθμοῦ ἀστέγων φαρμακοποιῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ λύσις αὐτή, ἡ ὁποία συμπίπτει κατὰ συγκυρίαν, νὰ τὴν θέλουν καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν ἐν ἐνεργείᾳ φαρμακοποιῶν, ἐξυπηρετεῖ τὴν ὅλην κατάστασιν. Δὲν νομίζω δέ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς ἔχει, πρέπει νὰ ψηφισθῇ, διότι δὲν λύει τὸ πρόβλημα ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου εἰς τὸ πρόγραμμά της ἀνέλαβε τὴν ἐπίλυσιν τῶν προβλημάτων ἑκάστης τάξεως ἐν τῇ εὐρύτητί των. Ἐπίσης εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κατ’ ἐπέκτασιν τῆς προστασίας τῶν στρατευσίμων φαρμακοποιῶν, παρατηρῶ καὶ μίαν διάταξιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἄλλον κλάδον. Τὸν κλάδον τῶν φαρμακεμπόρων καὶ φαρμακαποθηκαρίων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς φαρμακοποιοὺς καὶ οὐδεμιᾶς προστασίας τυγχάνουν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου, διότι εἶναι ἐπαγγελματίαι ἐλεύθεροι, ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίαι. Μοῦ προξενεῖ ἐντύπωσιν, ὅτι εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν πλεῖστοι ἐκ τῶν συναδέλφων των καὶ ἀρκετὸς κόσμος ἔξω, ζητεῖ τὴν ἄρσιν τοῦ κλειστοῦ ἐπαγγέλματος, μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν ἡ κατοχύρωσις, τὴν ὁποίαν οὗτοι ζητοῦν. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, καίτοι ἀπροόπτως ἡτοιμάσθην, διότι μόλις σήμερον ἀφίχθην ἐκ Θεσ)κης, ὅτι σᾶς ἔδωσα στοιχεῖα, διὰ νὰ σχηματίσετε μίαν σαφῆ γνώμην ἐπὶ τοῦ θέματος. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν καὶ τὸ ὑφιστάμενον πρόβλημα καὶ νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν ἄμεσον ἐπίλυσίν του, ἐπ’ ἀγαθῷ καὶ τῆς δημοσίας ὑγείας καὶ τῆς τάξεως αὐτῆς. Διότι ἡ τάξις τῶν φαρμακοποιῶν προσέφερεν ἀρκετὰς ὑπηρεσίας καὶ ἐγὼ ἐπιθυμῶ ὅπως οἱ φαρμακοποιοί, ἢ μᾶλλον τὰ φαρμακεῖα, ἐπανέλθουν εἰς τὴν παλαιὰν ἐκείνην ἐποχήν, ὅπου εἰς τὴν ὕπαιθρον ἦσαν κέντρα φιλολογικά, ἐπιστημονικὰ καὶ γενικώτερον μορφωτικά, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐξεπήγαζε κάθε ὑγειὴς παλμὸς καὶ πᾶσα ὑγειὴς σκέψις. (Χειροκροτήματα).

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§89Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναγκάζομαι νὰ λάβω τὸν λόγον μυλονότι δὲν εἶχον ἐγγραφῆ, ἀλλὰ βλέπω, ὅτι ἐπεξετάθη ἡ συζήτησις καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω, διατὶ ἐμειοψήφισα, ἐπὶ τοῦ 1 ἄρθρου καὶ ὄχι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Κατ’ ἀρχὴν εἶμαι σύμφωνος, καί, εἶμαι σύμφωνος ὅ,τι ὡς διετυπώθη, τὸ ἄρθρον ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν τῶν δύο Εἰσηγητῶν διὰ τῆς ὁποίας καταργεῖται τὸ ἄρθρον 4 τοῦ σχετικοῦ νόμου 1836 καὶ ἡ ὁποία καθορίζει τὴν ἀναλογίαν μεταξὺ πολεμιστῶν καὶ μὴ πολεμιστῶν. Δὲν ἠξεύρω ποίαν ἔκτασιν θὰ λάβῃ ἡ κατάργησις τοῦ βασικοῦ αὐτοῦ ἄρθρου. Κατὰ δεύτερον λόγον, ἀντετάχθην ἐναντίον τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διότι ἀντίκειται πρὸς τὸ ἄρθρον 6 τοῦ βασικοῦ νόμου, περὶ φαρμακείων 5607, τὸ ὁποῖον καθορίζει καὶ τὴν σειρὰν προτεραιότητος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν ἀδείας, διότι τοῦτο τείνει εἰς τὴν καταπολέμησιν τῆς παρατηρουμένης ἀστυφιλίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς σειρᾶς προτεραιότητος, κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μίαν σχετικὴν ἀπόφασιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὑπουργείου. Ἐγώ, τάσσομαι μὲ τὴν ἑξῆς πλευράν: Νὰ ἐφαρμοσθῇ ὡς ἔχῃ τὸ ἄρθρον 1, τηρουμένων τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 4, τοῦ βασικοῦ νόμου. Δηλαδὴ τὰ ⅔ τῶν κενῶν ἤδη θέσεων νὰ καταλαμβάνουν πολεμισταί, τὸ δὲ ⅓ νὰ καταληφθῇ ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι πολεμισταὶ καὶ ἔχουν σειρὰν προτεραιότητος, προσθέτω δέ, ἐφ’ ὅσον θὰ ἱδρύσουν φαρμακεῖα εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς των. Κύριοι, ἠναγκάσθην νὰ λάβω τὸν λόγον, διὰ νὰ ἐξηγήσω τὰς ἀντιθέσεις, ὡς πρὸς τὰς τροπολογίας τῶν κ. κ. εἰσηγητῶν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Χ. Παναγιούλας ἔχει τὸν λόγον.

§91Χ. ΠΑΝΑΓΙΟΥΛΑΣ. Ἡ δήλωσις, κύριοι βουλευταί, τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ οὐδεμίαν τροπολογίαν καὶ ὅτι θὰ ἀναγκασθῇ, ἄλλως νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, καθιστᾷ ἴσως τὸ ἔργον μου, νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ σᾶς εἴπω ὀλίγας λέξεις, ματαιώσιμον. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὅμως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, θέλω νὰ ὑποστηρίξω μίαν ἄποψιν τῶν συμπολιτῶν μου, διότι φρονῶ, ὅτι εἶναι ἓν μέγα ἄτοπον, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ θεραπευθῇ. Θὰ σᾶς ἀπασχολήσω λοιπὸν μὲ ὀλίγας λέξεις, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς νὰ μεταπισθῇ καὶ νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν.

§92Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἐγὼ εἶπον, ὅτι μελετᾶται ἡ ἀνασύνταξις τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας. Ὅλαι δὲ αὐταὶ αἱ τροπολογίαι, ἀφοροῦν κυρίως εἰς τὸν γενικὸν νόμον. Ὅλαι αὐταὶ προβλέπουν εἰς εἰδικὸν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ φέρωμεν ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. Τότε, δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανεὶς λόγος, νὰ μὴ ἀκούσω εὐμενέστατα τὰς τροπολογίας σας. Αἱ τροπολογίαι σας, δὲν ἀφοροῦν τὴν βάσιν τοῦ νόμου, ἀφοροῦν τὴν ἀνασύνταξιν τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας.

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τὸ ἀποσύρετε.

§94Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Αὐτὸ εἶναι, ὡσὰν νὰ ἀρνῆται ἡ Βουλὴ νὰ παράσχῃ μίαν προστασίαν εἰς τοὺς πολεμιστάς.

§95Χ. ΠΑΝΑΓΙΟΥΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω ἀντίθετον γνώμην εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίξατε, διότι αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζομεν δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀνασύνταξιν, ἀλλ’ εἰς τὴν ἵδρυσιν ἐλαχιστοτάτων φαρμακείων, εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἡ ὁποία στερεῖται αὐτῶν. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω συγκεκριμμένως τὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ἔχω. Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι εἰς τὸν βασικὸν νόμον, ὑπάρχει ἄτοπον, ἀποτέλεσμα τοῦ ὁποίου εἶναι, εἰς ὁλόκληρην ἐπαρχίαν νὰ ὑπάρχῃ ἓν καὶ μόνον φαρμακεῖον. Ἐπαρχία νοεῖται ἡ ἀριθμοῦσα 15, 20, 30.000 κατοίκους. Τί ὅμως προκύπτει; Ὅτι ὁ φαρμακοποιός, ὁ ὁποῖος κατοικεῖ εἰς μίαν ἐπαρχίαν, ἐκμεταλλεύεται ὁλόκληρον τὴν ἐπαρχίαν, δίδων πολλάκις νερὸ χρωματισμένο ἀντὶ φαρμάκου καὶ ἐπάνω ἀπὸ τὴν διατίμησιν. (Διαμαρτυρίαι, θόρυβος). Ἔχω, κύριοι, καὶ τὰς ἀποδείξεις ἀκόμη.

§96Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Νὰ τὸν πᾶτε εἰς τὸν εἰσαγγελέα, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει.

§97Χ. ΠΑΝΑΓΙΟΥΛΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδειχθῇ καὶ τόσον εὔκολα, κύριοι. Ἡ ἀναλογία, ὡς πρὸς τὸν πληθυσμὸν διὰ τὴν ἵδρυσιν φαρμακείου, καθιερώθη ἀπ’ ἀρχῆς μὲ τὸ βασικὸν ἄρθρον 1 καὶ ἱδρύονται φαρμακεῖα εἰς κωμοπόλεις καὶ εἰς πάντα συνοικισμὸν θεωρούμενον αὐτοτελῆ καὶ αὐθύπαρκτον. Δηλαδὴ μόνον ἐκεῖ ὅπου θεωρεῖται περιφέρεια αὐτοτελής, χωρὶς νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν κατοίκων. Διὰ νὰ σᾶς δώσω νὰ ἐννοήσετε, κύριοι, πλέον καλύτερον πῶς ἔχει τὸ ζήτημα, σᾶς λέγω τοῦτο: Εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου, ἡ ὁποία ἀριθμεῖ περὶ τὰς 20.000 κατοίκων, ὑπῆρχον τρία φαρμακεῖα. Ἕνα εἰς ἕνα χωριὸ καὶ δύο εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Τὸ φαρμακεῖον τοῦ χωριοῦ ἐξέλιπε, διότι ἀπέθανεν ὁ φαρμακοποιὸς καὶ δὲν εἶχε κληρονόμους. Ἀπὸ τὰ δύο ἄλλα φαρμακεῖα τῆς ἐπαρχίας μου τὸ ἕνα, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἱδρυθῆ μὲ ἄδειαν ἐκδοθεῖσαν τὸ ἔτος 1894, ἔκλεισεν ἐπίσης, κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Δηλαδὴ ὁλόκληρος ἡ ἐπαρχία περιῆλθε μονοπωλιακῶς εἰς τὸν ἕτερον φαρμακοποιὸν καὶ ὁ φαρμακοποιὸς αὐτὸς δὲν ἐξεχώρησε τὴν ἄδειαν, οὔτε ὑπέβαλε τὴν αἴτησιν εἰς τὸ Ταμεῖον τῶν Ὑγειονομικῶν, διὰ νὰ πάρῃ τὴν σύνταξίν του, ἀλλ’ ἔλαβεν 100 λίρας ἀπὸ τὸν ἄλλον φαρμακοποιὸν καὶ παρῃτήθη τῆς ἀδείας, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπὶ ½ αἰῶνος καὶ πέντε ἀκόμη χρόνια. Ἔμεινε λοιπὸν ἕνα φαρμακεῖον πλέον εἰς χεῖρας ἑνὸς φαρμακοποιοῦ δι’ ὁλόκληρον τὴν ἐπαρχίαν. Ὅλος ὁ κόσμος στενάζει, διότι, ἐπὶ τέλους, ἠμπορεῖ καὶ ἐξ ἀντιπαθείας νὰ μὴ θέλῃ νὰ πάῃ εἰς αὐτὸν τὸν ἕνα φαρμακοποιόν, ἢ καὶ ὁ φαρμακοποιὸς αὐτὸς νὰ μὴ θέλῃ νὰ τοῦ παρέχῃ καμμίαν εὐκολίαν. Διότι, ἐὰν ἕνα φάρμακον στοιχίζῃ 200.000 δραχμὰς καὶ τοῦ λείπουν τοῦ πτωχοῦ ἀγρότου 1.000 δραχμαί, δὲν τοῦ τὸ δίδει. Εἶναι λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, δίκαιον καὶ λογικὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἐπαρχία μου, χωρὶς δεύτερον φαρμακεῖον;

§98Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ὅταν τροποποιηθῇ ὁ νόμος περὶ φαρμακείων.

§99Χ. ΠΑΝΑΓΙΟΥΛΑΣ. Τί εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐμποδίζει τώρα νὰ προστεθῇ αὐτὴ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Χλουβεράκης καὶ ἐγώ; Πρόκειται μὲ τοῦτο νὰ ἀνατραπῇ ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία; Ἰδοὺ ἡμεῖς ὁμιλοῦμεν διὰ τὰς πρωτευούσας ἐπαρχιῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἐπαρχίας ὑπάρχει ἕν καὶ μόνον φαρμακεῖον. Μόνον δι’ αὐτάς. Οὐδεμίαν ἄλλην τροπολογίαν φέρομεν εἰς τὸν βασικὸν νόμον. Διατὶ νὰ μὴ γίνῃ δεκτή; Καὶ μὲ τὴν ἵδρυσιν αὐτοῦ τοῦ φαρμακείου ζημιοῦται ὁ νόμος αὐτὸς καὶ δὲν θὰ ἠμπορῇ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἕνας φαρμακοποιός, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ τὰ προσόντα τοῦ νόμου ἐκείνου; Τοὐναντίον διευκολύνεται. Δὲν εἶναι ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν φαρμακοποιῶν καὶ ἡ προστασία τῆς ὑγείας τοῦ πολίτου ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συνετέλεσαν νὰ καθιερωθῇ αὐτὴ ἡ βάσις. Εἶναι, κύριοι, τὸ κλειστὸν ἐπάγγελμα, τὸ ὁποῖον ἐπηγγέλθη ἡ Κυβέρνησίς μας νὰ καταργήσῃ. Λοιπόν, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἠθέλησα, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ἡ ὁποία ἐδόθη, νὰ ὑποβάλω τὴν τροποποίησιν αὐτὴν καὶ νὰ τὴν ὑποστηρίξω. Δηλαδὴ εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν ἐπαρχιῶν εἰς τὰς ὁποίας προϋπῆρχε δεύτερον φαρμακεῖον καὶ ἐφ’ ὅσον εἰς ὁλόκληρον τὴν ἐπαρχίαν δὲν ὑπάρχει δεύτερον φαρμακεῖον, νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἵδρυσις δευτέρου φαρμακείου, ἀνεξαρτήτως πληθυσμοῦ, Αὐτὸ εἶναι, κύριοι, τὸ ὁποῖον ἐπιζητῶ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν, διότι δὲν βλάπτει τὸ νομοσχέδιον.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§101Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ ἐρχόμεθα μὲ κάποιον δικαίωμα νὰ βουλευώμεθα ἐπὶ τῶν νόμων τοῦ Κράτους. Ὁ σεβαστός μου κ. Ὑπουργὸς ὁμιλήσας ἀμέσως μετὰ τοὺς εἰσηγητάς, μᾶς ἀπέκρουσε κάθε δικαίωμα συζητήσεως. Μᾶς εἶπεν, ὅποιος μοῦ δώσῃ τροπολογίαν δὲν τὴν δέχομαι καὶ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον. Δὲν εἶναι ἀπειλὴ πρὸς τὴν Βουλὴν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Εἶναι κάτι πολὺ βαρύτερον. Ἐκυοφοροῦσε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς δύο χρόνια φαρμακευτικὴν νομοθεσίαν καὶ ἀντὶ νὰ γίνῃ φαρμακευτικὴ νομοθεσία, ἔρχεται ἕνα νομοσχέδιον νὰ εὐνοήσῃ 8–10 φαρμακοποιούς. Βεβαίως πολεμιστάς, βεβαίως συμπαθέστατοι, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει 8–10 φαρμακοποιοί. Ὄχι τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὄχι τὰς ἀνάγκας τῆς ἐπαρχίας, ὄχι τίποτε περισσότερον. Ὀκτὼ–δέκα φαρμακοποιούς. Διότι εἶναι ἄξιοι, διότι εἶναι ἀγαπητοί, διότι εἶναι σεβαστοί, ἐπειδὴ ἐξεπλήρωσαν τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις, ὅπως, φυσικά, τὰς στρατιωτικὰς ὑποχρεώσεις ἐξεπλήρωσε κάθε ἕνας ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς Ρωμηούς, καὶ πρέπει νὰ ἔχουν καὶ τὴν εἰδικότητα νὰ εἶναι ὀλιγώτερον ἀπὸ 10 χρόνια, ποὺ ἐπῆγαν εἰς τὸν πόλεμον, διότι, ἐὰν εἶναι περισσότερον ἀπὸ 10 χρόνια, εἶναι ἄλλου παπᾶ Εὐαγγέλιον, ὑπηρέτησαν κάποιο ἄλλο Κράτος. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν σεβαστὸν κ. Ὑπουργὸν μίαν τροποποίησιν. Εἰς τὰς Νήσους, αἱ ὁποῖαι ἔχουν πληθυσμὸν ἄνω τῶν 40.000 κατοίκων, νὰ ἠμπορῇ νὰ εἶναι ἕνα ὑπεράριθμον ἀκόμη φαρμακεῖον. Ἔχει λόγον οὐσιαστικὸν τοῦτο, τὸν ἑξῆς: Ἔρχονται ἀπὸ τὴν Κόρινθον ἐδῶ 200 Κορίνθιοι τὴν ἡμέραν. Πλεῖστοι ἀπὸ αὐτοὺς ἀγοράζουν τὰ φάρμακά τους ἀπὸ τὰς Ἀθήνας. Ἀπὸ τὰς Πάτρας ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀγοράζουν τὰ φάρμακά τους ἀπὸ τὰς Ἀθήνας. Οἱ τῆς ἐπαρχίας Ἠλείας, ὅπως καὶ οἱ τῶν πέριξ τῆς Τριπόλεως, ἔχουν μεγάλην εὐχέρειαν νὰ ἀγοράζουν τὰ φάρμακά τους ἀπὸ τὰς Ἀθήνας. Ἐκεῖνος, ποὺ κάθεται εἰς μίαν Νῆσον, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀγοράζῃ ἀπὸ τὴν πρωτεύουσαν τῆς Νήσου τὰ φάρμακά του. Ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει μόνον ὁ πληθυσμὸς τῆς πρωτευούσης, ἀλλὰ πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει καὶ ὁ πληθυσμὸς τῆς ἐνδοχώρας. Εἶναι νῆσοι, ποὺ μόνον εἰς τὴν πρωτεύουσαν ἔχουν τὰ φαρμακεῖα τους. Ἑπομένως, δὲν πρέπει μόνον ὁ πληθυσμὸς τῆς πρωτευούσης νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει. Θὰ ἦτο εὐχάριστον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ἐπειδὴ δύο χρόνια κυοφορεῖ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς νομοσχέδιον φαρμακευτικόν, τὸ ὁποῖον δὲν τὸ ἔφερεν ἀκόμη, θὰ εἶναι πολὺ εὐχάριστον καὶ διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὸ ἀποσύρῃ. Διότι εἶμαι βεβαιότατος, ὅτι δὲν θὰ ἠμπορέσῃ ἐντὸς δύο μηνῶν νὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν νομοσχέδιον, διότι οὔτε Βουλὴ θὰ ὑπάρχῃ εἰς δύο μῆνας, οὔτε αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου θὰ τὸν συνδράμουν, καὶ ἑπομένως νὰ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἀθετεῖ λόγον ποὺ δίδει εἰς τὴν Βουλὴν καὶ αὐτὸ εἶναι πολὺ βαρύτερον. Νὰ γίνῃ ἐπεξεργασία τῶν νομοσχεδίων τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας καὶ νὰ μὴ μᾶς φέρουν δι’ ἓξ μόνον φαρμακοποιοὺς νομοσχέδιον κάθε δύο χρόνια.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§103Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπόψε ἔλαβον γνῶσιν, ὅτι κατετέθη τὸ παρὸν νομοσχέδιον, διὰ νὰ ψηφισθῇ ἀμέσως, διότι ἀπουσίαζον εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ δὲν ἔλαβον γνῶσιν. Πάντως, λυπούμεθα πολύ, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐγνώριζεν, ἐδῶ καὶ πέντε χρόνια, ὅτι ὑπάρχει μία ἐκκρεμὴς ὑπόθεσις εἰς τὸν Νομὸν Κιλκίς. Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις, διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Ζαΐμη, ἠθέλησε νὰ τακτοποιήσῃ τὸ ἄτοπον αὐτό, τὸ ὁποῖον συμβαίνει εἰς τὸν Νομόν. Ὁ δὲ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου κ. Τριανταφύλλου, οἱ κ. κ. Παπαπολίτης καὶ Παπαδάτης καὶ ὅλοι γενικῶς ἦσαν καὶ ἐκεῖνοι σύμφωνοι, διὰ νὰ τακτοποιηθῇ ἡ ἀδικία, ἡ ὁποία ἔχει γίνει εἰς ἕνα φαρμακοποιὸν εἰς τὸν Νομόν μου. Ἀπορῶ πῶς τώρα δὲν συμπεριλαμβάνεται καὶ ἐκεῖνος μέσα. Πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, δι’ ἕνα φαρμακοποιόν, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἱδρύσει φαρμακεῖον εἰς τὴν ἐπαρχίαν τῶν Μουριῶν εἰς τοὺς πρόποδας τοῦ Μπέλλες, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν. Τὸ φαρμακεῖον αὐτὸ ἀπὸ τοῦ 1928 μέχρι τοῦ 1940 ἐλειτούργει. Μπῆκαν οἱ Γερμανοί, τὸ κατέστρεψαν καὶ τὸ ἐλεηλάτησαν. Προσεπάθησε νὰ τὸ ἀναδιοργανώσῃ ὅσο μποροῦσε, κατὰ τὸ ἔτος ὅμως 1944 κατεστράφη ὁλοσχερῶς συνθέμελα. Ὁ ἴδιος ἦτο ἡλικίας 55 ἐτῶν, εἶχε δὲ τρία κορίτσια ἀνήλικα καὶ τὴν γυναῖκα του. Διάδοχον δὲν εἶχε. Μὲ διάφορα μέσα κατωρθώσαμεν νὰ τὸν φέρωμεν εἰς τὸ Κιλκὶς ὅπου ἵδρυσε τὸ φαρμακεῖον, τὸ ὁποῖον ἐλειτούργησε μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1951. Ἔκτοτε παρέμεινε κλειστὸν ἐπὶ ἓν ἔτος καὶ πλέον καὶ δὲν ἠμπορούσαμεν νὰ τὸ ἀνοίξωμεν, διότι δὲν ἐπροστατεύετο ἀπὸ τὸν πάγιον νόμον 1836, διότι ἔπρεπεν ἡ περιφέρεια νὰ ἔχῃ 14.000 κατοίκους, ἐνῷ εἶχε περίπου 12.000. Δυστυχῶς βλέπω, ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος προσέφερε τόσας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα —διότι ὄχι μόνον κατεστράφη ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ καὶ ἐπρωτοστάτησεν εἰς ὅλα τὰ τμήματα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως τῆς περιοχῆς ἐκείνης καὶ ἀκόμη, διότι ἔγινε καὶ γιατρός, προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του ὡς τοιοῦτος χωρὶς καμμίαν ἀμοιβὴν—βλέπω, δυστυχῶς, ἐπαναλαμβάνω, σήμερον, ὅτι ἐρχόμεθα ἡμεῖς καὶ ἀντὶ τοῦ μάννα, τοῦ δίδομεν χολήν. Δηλαδή, ὅσοι κατεστράφησαν, οὔτε προστατεύονται, οὔτε ἀποζημιώνονται, ἐνῷ τοὺς μεταγενεστέρους—καὶ γνωρίζετε ἐὰν θέλω νὰ προστατεύωνται οἱ παλαιοὶ πολεμισταὶ—τοὺς προστατεύομεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν δέχεται καμμίαν τροπολογίαν. Ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ μὲ διεβεβαίωσεν, ὅτι ἐντὸς διμήνου θὰ φέρῃ ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίζῃ καὶ τὸ φαρμακεῖον ἐκεῖνο. Δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον θὰ εἶναι συνεπὴς ἢ ὄχι. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἔχομεν τὸ δίμηνον αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ φέρῃ ἓν νομοσχέδιον γενικόν, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ρυθμίζεται καὶ ἡ ὑπόθεσις ἡ ἰδική μου, δεδομένου ὅτι καὶ ὁ Πανελλήνιος Φαρμακευτικὸς Σύλλογος καὶ ὁ Φαρμακευτικὸς Σύλλογος Θεσσαλονίκης, ὅλοι θέλουν τὴν προστασίαν του. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ φέρῃ ἕνα γενικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ τὰ τακτοποιήσῃ ὅλα. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν Κιλκίς, ὑπάρχουν 2½ φαρμακεῖα, διότι εἰς τὸ ἕνα δὲν ὑπάρχει φαρμακοποιός, ἀλλὰ ὑπάρχει ὡς ὑπεύθυνος ὁ υἱὸς τοῦ φαρμακοποιοῦ. Νομίζω, ὅτι ἠμποροῦν νὰ λειτουργήσουν τέσσαρα φαρμακεῖα ἐκεῖ. Κύριοι, εἰς τὰς Ἀθήνας ἔχομεν τὸ ἕνα φαρμακεῖον συνέχεια εἰς τὸ ἄλλον. Ἐκεῖ ὑπάρχουν μόνον δύο φαρμακεῖα, τὰ ὁποῖα θησαυρίζουν εἰς βάρος τῶν ἄλλων. Παρακαλῶ λοιπὸν καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ φέρῃ ἕνα γενικὸν νομοσχέδιον, διότι πρέπει εἰς τὸ σύνολόν του, τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὅπως μὲ διεβεβαίωσεν. Ἔχομεν ἄλλως τε δηλώσει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Συνεπῶς, θὰ πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν ἐπαρχίαν καὶ ὄχι μόνον τὰς πόλεις, διότι ὡς γνωστόν, γεωργικαὶ κωμοπόλεις εἶναι καὶ Πρωτεύουσαι Νομῶν, εἰς τὰς ὁποίας καταφεύγουν καὶ ἐξυπηρετοῦνται οἱ κάτοικοι τῶν διαφόρων πέριξ περιοχῶν. Παρακαλῶ λοιπὸν καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἢ νὰ τακτοποιήσῃ τὸ ἄτοπον αὐτό, ἢ νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ μᾶς φέρῃ ἕνα γενικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τὸ ψηφίσωμεν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ τακτοποιήσῃ ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον δὲν ἔχουν τακτοποιηθῆ.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§105Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐὰν δὲν κατεχόμην ἀπὸ μίαν ἀπορίαν, ἡ ὁποία προῆλθε κυρίως, ἀπὸ τὰς πολλὰς καὶ ποικίλας τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν καὶ διὰ τῶν ὁποίων ζητεῖται νὰ λυθῇ, γενικῶς καὶ ὁριστικῶς, τὸ φαρμακευτικὸν πρόβλημα τῆς Χώρας. Μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, ἐπίσης, καὶ τὸ ἄλλο περιστατικόν, ὅτι ὅλοι οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι προβάλλουν διαφόρους τροπολογίας, ζητοῦν ἢ νὰ γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι των, ἢ νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Νομίζω κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑφίσταται, πράγματι, εἰς τὴν Χώραν φαρμακευτικὸν πρόβλημα. Προερχόμενος ἀπὸ μίαν ἐπαρχίαν καὶ περιερχόμενος τὸν τελευταῖον καιρὸν τὰ 165 χωριὰ τῆς ἐπαρχίας μου, διεπίστωσα, πράγματι, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς δὲν ἐξυπηρετεῖται. Ἀλλά, διότι ἀπόψε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, δὲν λύει ριζικῶς τὸ φαρμακευτικὸν πρόβλημα δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι λογικὸν νὰ μὴ τὸ λύσῃ μερικῶς καὶ μάλιστα νὰ μὴ γίνῃ δεκτὸν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, κυρίως ἔχει ἠθικὴν σημασίαν. Βεβαίως ἐλέχθη ἐδῶ, ὅτι θὰ ἐξυπηρετηθῇ μικρὸς ἀριθμὸς φαρμακοποιῶν. Ἀλλὰ κ.κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ πληθὺς τῶν φαρμακοποιῶν δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐμποδίσῃ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Διότι ἐγὼ πιστεύω τοὐλάχιστον, ὅτι κυρίως τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἔχει ἠθικὴν σημασίαν, καὶ ὄχι ἐξυπηρετικὴν τῶν διαφόρων φαρμακοποιῶν ἄνευ ἀδείας. Παρακαλῶ λοιπὸν, ὅπως, ἐπειδὴ πρόκειται διὰ μίαν πραγματικῶς μικρὰν μέν, εἰς ἀριθμὸν τάξιν φαρμακοποιῶν, ἀλλ’ ἀξιόλογον, διότι προσέφερεν ἡ τάξις αὐτὴ μεγίστας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα καὶ ἐπειδὴ οἱ ἄλλοι συνάδελφοί των, οἱ παλαιοὶ πολεμισταὶ ἐπροστατεύθησαν εἰς τοὺς διαφόρους κλάδους των, διότι τοῦτο, νομίζω, ἀποτελεῖ ἠθικὴν ὑποχρέωσιν ἡμῶν τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἔθνους παρακαλῶ, λέγω, ὅπως ἐκδηλώσωμεν καὶ πρὸς αὐτοὺς τὴν συμπάθειάν μας, Παρακαλῶ, λοιπόν, ὅλους τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. συναδέλφους, ὅπως παραιτηθοῦν τῶν τροπολογιῶν των, ψηφίσουν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ ἀναμείνουν ὕστερα ἀπὸ ἕνα δίμηνον ἢ ἕνα μῆνα, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, νὰ λύσουν ριζικῶς τὸ φαρμακευτικὸν πρόβλημα.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Σολομωνίδης ἔχει τὸν λόγον.

§107Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατόπιν μακρᾶς καὶ ἐξονυχιστικῆς καὶ πολυώρου συζητήσεως εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ πλειοψηφία, μὲ ἕνα ἀριθμὸν ἀρκετῶν ψήφων περισσοτέρων τῆς μειοψηφίας, ἔκαμε δεκτὴν μίαν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ παρακαλέσαμεν ὅπως τὴν κάμῃ ἀποδεκτὴν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἡ τροπολογία, σκοπὸν ἔχει ἀκριβῶς τὴν ἐπέκτασιν τῆς προστασίας καὶ τοῦ σκοποῦ τὸν ὁποῖον ἔχει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον διότι, ἐν τῇ πραγματικότητι, μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, δὲν πρόκειται νὰ προστατευθοῦν παρὰ 6 ἢ 7 ἐν ὅλῳ πρόσωπα εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, διότι κατὰ τὴν ἀπογραφὴν ἡ ὁποία ἐγένετο τὸ ἔτος 1951, ὅπως προκύπτει, μόνον αἱ Ἀθῆναι καὶ Πειραιεὺς θὰ ἔχουν τὸ προνόμιον νὰ ἱδρυθοῦν εἰς αὐτὰς Φαρμακεῖα νέα, τὰ δὲ ἱδρυθησόμενα Φαρμακεῖα ἀνέρχονται εἰς 12. Εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας, ὡς γνωστόν, ὄχι μόνον αὔξησιν πληθυσμοῦ δὲν ἔχομεν ἀλλά, λόγῳ τοῦ πολέμου, τῆς κατοχῆς, τοῦ συμμοριτοπολέμου, ὁ πληθυσμὸς ἠλαττώθη καὶ δὲν πρόκειται νὰ παρατηρηθῇ αὔξησις αὐτοῦ, ὥστε νὰ αὐξήσωμεν καὶ τὰ φαρμακεῖα. Παραμένουν λοιπόν, αἱ Ἀθῆναι καὶ ὁ Πειραιεύς. Εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ, ὅπως εἴχομεν εἴπει, πρόκειται νὰ ἱδρυθοῦν 12 φαρμακεῖα. Αὐτὸ ἔγινεν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951, ἀλλὰ καὶ τὸ ἕν ἐξ αὐτῶν τῶν φαρμακείων συνεπληρώθη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν παλαιῶν διατάξεων ἀπὸ ἕνα τυχηρὸν ἐπὶ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως καί, ἤδη, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς παλαιᾶς νομοθεσίας εἰς ἕνα φαρμακοποιὸν ἐδόθη ἡ ἄδεια. Παρέμειναν λοιπόν, ἕνδεκα φαρμακεῖα. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, πρόκειται τὰ ⅔ νὰ καταληφθοῦν ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς πολεμιστάς. Συνεπῶς, πρόκειται περὶ 6 ἢ 7, ἐν συνόλῳ. Συνεπῶς, προκειμένου περὶ ἑνὸς τόσον μικροῦ ἀριθμοῦ προστατευθησομένων φαρμακοποιῶν, κάμνομεν τροπολογίαν καὶ ἐπεκτείνομεν αὐτὸ τὸ εὐεργέτημα, ὥστε νὰ ἠμπορέσουν καὶ οἱ ἄλλοι φαρμακοποιοὶ οἱ ἔχοντες τὰ προσόντα τοῦ νόμου 1536 νὰ ἔχουν καὶ αὐτοὶ δικαίωμα ἱδρύσεως φαρμακείου καὶ λέγομεν ὅτι: «Καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ......... (ἀναγινώσκει)......». Καὶ τοῦτο, διὰ νὰ μὴ στερήσωμεν καὶ τοὺς ἐπαρχιώτας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καὶ αὐτοὶ ὡρισμένα δικαιώματα, διὰ νὰ μὴ εἶναι προνομιοῦχοι μόνον οἱ Ἀθηναῖοι. Δυστυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπιμένει εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, μὲ τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι τὸ ὅλον ζήτημα τὸ φαρμακευτικὸν θὰ τὸ φέρῃ ἐντὸς 60 ἡμερῶν—εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εἶπεν ἐντὸς 20 ἡμερῶν—ἐντὸς διμήνου ἢ τριμήνου. Τὸν παρακαλέσαμεν, λοιπόν, νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὅμως δὲν θέλει ν’ ἀποδεχθῇ. Ἀνεξαρτήτως ὅμως αὐτοῦ, γίνεται καὶ μία—ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ λέξις—ἀδικία δι’ ὡρισμένην τάξιν ὑποψηφίων φαρμακοποιῶν, οἱ ὁποῖοι παρουσιάσθησαν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον, Γνωμοδοτικὴν Ἐπιτροπήν, καὶ σήμερον φέρονται ἐκτοπιζόμενοι, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ὅλα αὐτά, μᾶς ἔκαμαν νὰ ὑποβάλωμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν καὶ τὴν τελευταίαν αὐτὴν στιγμὴν παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ θελήσῃ νὰ κάμῃ ἀποδεκτήν.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§109Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐλάμβανα τὸν λόγον διότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη, ἀλλ’ ἔχω μίαν ἰδιαιτέραν περίπτωσιν ν’ ἀναφέρω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ὁ συνάδελφος κ. Λιᾶκος ἀνέπτυξε τὸ θέμα διαφωτιστικώτατα διὰ τὴν Βουλήν. Κατὰ τὸν πόλεμον καὶ τὴν κατοχὴν ἔφυγαν πολλοὶ φαρμακοποιοί, διότι ἐκινδύνευον νὰ φονευθοῦν, καὶ τὰ φαρμακεῖά των κατεστράφησαν καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καταφυγόντες εἰς τὰς Ἀθήνας, λιμοκτονοῦν καὶ εἶναι ὑπάλληλοι, ἐνῷ εἶναι παλαιοὶ ἐπιστήμονες καὶ παλαιοὶ πολεμισταὶ καὶ παραμένουν ὑπάλληλοι, ὅπως ἔχω νὰ ἀναφέρω συγκεκριμένον ὄνομα ἑνὸς Φάρα. Δὲν νομίζει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι πρέπει αἱ ἀδικίαι αὐταὶ ν’ ἀρθοῦν καὶ νὰ δοθῇ μία δικαία λύσις εἰς τὰ ζητήματά των; Οὐδεμία ἀντίρρησις ὑπάρχει ὅτι πρέπει νὰ προστατευθοῦν οἱ παλαιοὶ πολεμισταί, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὸ μέτρον πρέπει νὰ εἶναι δίκαιον πρὸς ὅλους. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, πρέπει νὰ φέρῃ τάχιστα τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθη, ἀποκαθιστῶν τὰς ἀδικίας αὐτάς.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τσούτσουρας ἔχει τὸν λόγον.

§111Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, παραδόξως, ἀπησχόλησεν ὅλους ἡμᾶς περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς θὰ ἐπερίμενε κανεὶς νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ τὸ ζήτημα αὐτό. Ὁμολογῶ, ὅτι ὅλαι αἱ ἀντιρρήσεις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, τύποις, κατ’ ἐμέ, εἶναι ἀπαράδεκτοι, διότι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὡς καὶ εἰς τὴν ἐπικεφαλίδα του ἀναφέρει, προνοεῖ περὶ λήψεως εὐεργετικῶν μέτρων διὰ τοὺς στρατευθέντας καὶ περὶ τροποποιήσεως ἄλλων τινῶν φαρμακευτικῶν διατάξεων. Δὲν πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, περὶ τροποποιήσεως τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας ἢ περὶ ἀναδιοργανώσεως, ἂν ἐπιτρέπεται κυριολεκτικώτατα νὰ ἐκφρασθῶμεν, τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας, ὁπότε ὄχι μόνον αἱ παρατηρήσεις τῶν προλαλησάντων συναδέλφων θὰ εἶχον τὴν θέσιν των ἀλλ’ ἴσως καὶ σωρεία ἄλλων παρατηρήσεων ἀκόμη, ἴσως καὶ ἡ ἄποψις ἂν τὰ Φαρμακεῖα δὲν θὰ πρέπει νὰ συνδυασθοῦν μὲ τὰ.... (δὲν ἠκούσθη μία λέξις) κατὰ τὸ σύστημα τῆς Ἀμερικῆς ἢ ἂν δὲν πρέπει νὰ μὴ εἶναι τελείως κατωχυρωμένον τὸ ἐπάγγελμα, νὰ ἐπιτρέπεται ἐλευθέρως κτλ. Νομίζω, ὅτι ἡ πρόθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ τό ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἦτο ἁπλῆ ἀλλὰ καὶ στενῶς περιωρισμένη. Ἠθέλησεν, ὡρισμένην κατηγορίαν ἐπιστημόνων φαρμακοποιῶν, νὰ μὴ τοὺς ἐξοβελίσῃ ἐκ τῆς γενικῆς διατάξεως περὶ προστασίας τῶν πολεμιστῶν. Εἶναι τόσον γενικὴ καὶ τόσον ἄρχουσα ἡ ἰδέα τῆς προστασίας τῶν πολεμιστῶν, ὥστε ὁ ἀριθμὸς τῶν προστατευομένων, ὡς πολεμιστῶν, νὰ μὴ ἔχῃ καμμίαν σημασίαν, εἶναι ἡ ἠθικὴ ἄποψις τῆς προστασίας τῶν πολεμιστῶν καὶ νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς αὐτὸ εἶχεν ἐν νῷ, νὰ προστατεύσῃ τὸν πολεμιστήν, ἀδιάφορον ἂν εἶναι εἷς ἢ ἂν εἶναι χίλιοι. Αἱ τροπολογίαι εἶναι οὐσιαστικαὶ καὶ ὄχι τυπικαί. Ὅσον ἀφορᾷ, κύριοι συνάδελφοι, τὰς τροπολογίας, ἡ δοθεῖσα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐξήγησις εἶναι λίαν πειστικὴ καὶ ἡ ἐξήγησις ἔγκειται εἰς τοῦτο, ὅτι, ἂν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία περὶ ἀπεριορίστου ἀριθμοῦ τῶν φαρμακοποιῶν, τότε, ἀνατρέπεται αὐτὴ αὕτη ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι δὲ σκοπὸς τοῦ εἰσάγοντος τὸ νομοσχέδιον κ. Ὑπουργοῦ νὰ ἀνατρέψῃ, ἐν τῇ παρούσῃ συζητήσει καὶ ἐν τῇ ψηφίσει τοῦ νομοσχεδίου, τὰς παγίας διατάξεις τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας. Ἐάν, εἰς τοῦτο, ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἀχθῇ εἰς ἀπόφασιν περὶ ἀνατροπῆς τῆς βάσεως τοῦ ὡρισμένου ἀριθμοῦ, ποὺ ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν Φαρμακείων, εἶναι ἕτερον ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἁρμόδιος, καὶ εἰρήσθω ἐν παρόδῳ, ἐγὼ δὲν ἔχω λόγον νὰ ἀμφιβάλλω ἐπὶ τῆς διαβεβαιώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος θὰ φέρῃ τὸ γενικὸν νομοσχέδιον. Δὲν πρέπει a priori κανεὶς νὰ θεωρῇ ὄχι σωστὸν τὸ δίμηνον ἢ τὸ τρίμηνον αὐτὸ χρονικὸν διάστημα. Ἂς ἀφήσωμεν νὰ παρέλθῃ ὁ χρόνος ἐκεῖνος ἐντὸς τοῦ ὁποίου ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπεσχέθη ὅτι θὰ εἰσηγηθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐὰν παρέλθῃ ἄπρακτος, δὲν θὰ εἶναι δύσκολον νὰ ὑπενθυμίσωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὴν δοθεῖσαν σήμερον ὑπόσχεσιν. Κατ’ ἀκολουθίαν λοιπὸν τούτου, ὅλαι αἱ προταθεῖσαι τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι συμπαθέσταται, δὲν ἔχουν τὴν θέσιν των ἐδῶ. Ἡ μόνη τροπολογία, τὴν ὁποίαν θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ συστήσω.....

§112ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄ! Ἄ! Ἄ!

§113ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δάσκαλε ποὺ δίδασκες καὶ νόμο δὲν ἐκράτεις!

§114Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ τῆς τροπολογίας διὰ τὴν Μεγαλόχαρη. Ἐπειδὴ ἡ Τῆνος εἶναι ἕνα κέντρον τουριστικὸν καὶ θρησκευτικόν, τὸ ὁποῖον κατὰ τὰς πανηγύρεις ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι ἀνατρέπει κατὰ πολὺ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτουμένων κατοίκων ἀφοῦ χιλιάδες ἀνθρώπων τὰς ἡμέρας ἐκείνας........

§115Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Δύο ἡμέρες εἶναι, κύριε συνάδελφε.

§116Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ἔστω καὶ δύο ἡμέρες. Δὲν εἶναι δυνατὸν, κύριε συνάδελφε, νὰ πεθάνῃ ἕνας ἄνθρωπος κατὰ τὰς δύο αὐτὰς ἡμέρας ἐλλείψει φαρμακείου; Καταλήγων, κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δέχομαι ἀπολύτως τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, διότι ἱκανοποιεῖ πραγματικῶς ἐπειγούσας ἀνάγκας. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ταχέως θὰ φέρῃ νομοσχέδιον ἄξιον τῆς δυναμικότητος καὶ τῆς ἱκανότητός του ὥστε ἐκεῖ ἐν πλάτει νὰ συζητηθῇ ἡ ὅλη φαρμακευτικὴ νομοθεσία, ἡ ὁποία ὁμολογουμένως καὶ παναρχαία εἶναι, ἀλλὰ καὶ σήμερον δὲν ἐκπληρώνει τὸν σκοπὸν ἐν πολλοῖς δι’ ὃν τότε κατηρτίσθη, περίπου πρὸ ἑκατονταετίας. Καὶ πάλιν ἐπικαλοῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀντίληψιν τῆς Μεγαλόχαρης ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§118Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Ἐὰν καταργήσητε τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Ν.Δ. τοῦ 1946 διὰ τοῦ ὁποίου ἐτροποποιήθησαν πάγιαι διατάξεις τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας χάριν προσώπων, θὰ βελτιωθῇ ἔν τινι μέτρῳ ἡ κατάστασις.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§120Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέπτυξα τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους κατ’ ἀρχὴν δὲν ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τὴν προταθεῖσαν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι μὲ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἀγόμεθα εἰς τὸ ἀποτέλεσμα ὅτι αὐξάνομεν τὸν ἀριθμὸν τῶν φαρμακείων χάριν τῆς προστασίας τῶν πολεμιστῶν. Ἐνῷ, ἐὰν μὲν δεχθῶμεν ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν φαρμακείων, ὁ Αʹ, ὁ ὁποῖος καθορίζεται ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς ὡρισμένου μέτρου καὶ δι’ ἕνα ὡρισμένον σκοπόν, τῆς ἀποτροπῆς τοῦ ἀνταγωνισμοῦ μεταξὺ τῶν φαρμακείων καὶ χάριν τῆς δημοσίας ὑγείας, λοιπόν, ἐὰν ἀνατρέψωμεν καὶ αὐτὴν τὴν βάσιν, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ προστατεύσωμεν τοὺς πολεμιστὰς διότι ὑπερέχει ἡ προστασία τῆς ὑγείας. Ἐὰν πάλιν ἀχθῶμεν εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν φαρμακείων μεταβάλλοντες τὸ μέτρον ἢ καὶ καταργοῦντες τὸ κλειστὸν ἐπάγγελμα, τοῦτο δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὅπως εἶπον προηγουμένως. Εἶναι ζήτημα μελέτης καὶ ἀνασυντάξεως τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας, τὴν ὁποίαν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μελετῶ καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἠμπορέσω νὰ τὴν φέρω εἰς τὴν Βουλὴν ἐντὸς ἑνὸς μικροῦ χρονικοῦ διαστήματος δύο μηνῶν, ἂν δὲν θέλετε νὰ μοῦ δώσετε μεγαλυτέραν προθεσμίαν. Ἀλλ’ ἤθελα νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς ὡρισμένους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦντες ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀνέπτυξαν διαφόρους τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν ἱκανοποίησιν διαφόρων προσωπικῶν ἢ τοπικῶν αἰτημάτων. Πρέπει νὰ σημειώσω τοῦτο, κ.κ. βουλευταί, ὅτι οἱ νόμοι πρέπει νὰ εἶναι γενικοὶ καὶ νὰ περιέχουν μίαν γενικὴν ἀρχὴν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας νὰ διατυποῦται ὁ κανών. Δὲν ἠμπορεῖ λοιπὸν μέσα εἰς οἱονδήποτε νομοσχέδιον νὰ διατυποῦνται τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἀφορῶσι μίαν ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν, πολὺ δὲ περισσότερον διότι αὐταὶ αἱ συγκεκριμέναι περιπτώσεις εἶναι ἔξω τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι τὸ ἐὰν εἰς τὰς ἤδη δημιουργουμένας θέσεις ἐκ τῆς ἀπογραφῆς θὰ προτιμηθοῦν οἱ πολεμισταί, οἱ προστατευόμενοι ἀπὸ τὸν νόμον 1836. Ναὶ ἢ ὄχι; Ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει νὰ ἀποφανθῆτε. Λοιπόν κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα ἐτέθη ὡς ἐτέθη γενικῶς διὰ τοὺς πολεμιστὰς τοῦ νόμου 1836, διὰ τὰς θέσεις τὰς δημοσίας, διὰ τὰς θέσεις τὰς ἰδιωτικάς, ὅπως ἐτέθη διὰ τοὺς δικηγόρους, τίθεται καὶ διὰ τοὺς φαρμακοποιούς. Δὲν ἀποδέχομαι, κύριοι, νὰ φυγομαχήσωμεν, διότι εἶναι μικρὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν φαρμακοποιῶν. Δὲν ἠξεύρω πόσοι εἶναι, ἀλλὰ εἶναι ζήτημα ἠθικῆς ἀρχῆς. Θὰ προστατεύσωμεν καὶ τὴν τάξιν αὐτῶν ἐφόσον ἔχουν τὰ προσόντα τοῦ νόμου 1836; Ἀποφανθῆτε ἐπ’ αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον, μετὰ ταῦτα δὲ θὰ τεθῶσιν εἰς ψηφοφορίαν ὅλαι αἱ τροπολογίαι σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§123ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Θὰ ἀναγνώσω ἤδη τὰς τροπολογίας.

§125Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν δέχεται καμμίαν τροπολογίαν ποῖος ὁ λόγος;

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἑκάστην τροπολογίαν νὰ τὴν θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, ἐφαρμόζων τὸν Κανονισμόν. Ἡ πρώτη τροπολογία εἶναι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἔχει ἐκτυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ. Γίνεται δεκτή;

§127ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Ἡ δευτέρα τροπολογία εἶναι τοῦ κ. Χλουβεράκη, ἀφορᾷ τὴν Τῆνον. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ γίνεται δεκτή; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται μόνον 5 βουλευταί).

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπέρριψε τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χλουβεράκη. Τρίτη τροπολογία εἶναι τοῦ κ. Δαβάκη καὶ τοῦ κ. Χλουβεράκη. Γίνεται δεκτή;

§130ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ τροπολογία τῶν κ.κ. Δαβάκη καὶ Χλουβεράκη ἀπερρίφθη. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Λιβαδᾶ γίνεται δεκτή; Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Οὐδεὶς ἐγείρεται).

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἀπορρίπτεται. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Καλκάνη γίνεται δεκτή;

§133ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπορρίπτεται. Ἡ τροπολογία τῶν κ.κ. Παναγιούλια καὶ Ψιμάρα γίνεται δεκτή;

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν τὴν ἀποδέχεται.

§137Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Παρακαλῶ νὰ διατυπωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὡς ἐπίσημος ἑρμηνεία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι εἰς τὴν παράγραφον 3 ἡ παρατεινομένη προθεσμία, παρατείνεται ἀφ’ ἧς ἔληξε.

§138Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Μάλιστα νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ ἀναγραφὴ εἰς τὰ πρακτικὰ ὡς ἐπίσημος ἑρμηνεία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§140Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου; Διότι ἔχομεν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῶν ἄρθρων.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἓν ἄρθρον μόνον.

§142Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐγὼ διαμαρτύρομαι διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐψηφίσθη τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἅπασαι αἱ τροπολογίαι ἀπερρίφθησαν. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον καὶ κατ’ ἄρθρον;

§144ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ λήψεως εὐεργετικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἐφέδρων φαρμακοποιῶν καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ φαρμακείων καὶ φαρμακαποθηκῶν Νομοθεσίας». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§146ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον Πέμπτην καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.20′ μ. μ.)