1953.05.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 38η

Δευτέρα 18 Μαΐου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 33760) 31–3–1953 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Μεγαρίδος κ. Δ. Μπερδελῆ κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 358 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος, καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ Μητροπολίτης καὶ ἡ Κοινότης Ὀρθοδόξων Ἀρμενίων Ἑλλάδος διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Β. Δ. τῆς 9 2–53 «περὶ κωδικοποιήσεως νόμου 2044», νομιμοποίησιν τῆς δημεύσεως οἰκημάτων Ν. Σμύρνης, τῶν ἀνεγερθέντων δαπάναις τῆς Ἀρμενικῆς Ἑνώσεως Ἀγαθοεργίας καὶ ζητοῦν τὴν εἰς αὐτὰ ἐγκατάστασιν τῶν Ἀρμενίων δικαιούχων. Ὁ βουλευτὴς Κραναίας κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σκάλας, αἰτουμένου διευκόλυνσιν ἐξοφλήσεως τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν τῆς Κοινότητός του. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Βορείου Ἑλλάδος ζητεῖ τιμαριθμικὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων, ἵδρυσιν Ὑφυπουργείου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν 53 οἰκογενειῶν λαχανοκηπουρῶν κατόχων ἀπὸ 30ετίας ἀνταλλαξίμων λαχανοκήπων κατοίκων Δράμας, ζητούντων ὅπως ὡς ὅριον τῆς ἀπ’ εὐθείας πωλήσεως τῶν ἀνταλλαξίμων ἀγροτικῶν κτημάτων εἰς τοὺς κατέχοντας, ὁρισθῇ τὸ ἐν τοῖς κτηματολογίοις ἀναγραφόμενον ποσὸν τῶν 130.000 δραχμῶν ἀντὶ τοῦ τῶν 100.000 ἀσχέτως ἐκτάσεως, σχεδίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Πρωσοτσάνης, Κοκκινογίων, Καλλιθέας, Ἀλιστράτης κλπ. περιφερείας Δράμας, ζητούντων ὅπως ὑπαχθοῦν εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 215]51 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ διαγραφοῦν τὰ μισθώματα ποὺ ὀφείλουν εἰς τὸ Δημόσιον ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν διὰ τὴν αὐθαίρετον δῆθεν κατοχὴν παλαιῶν καὶ ἑτοιμορρόπων οἰκημάτων ἀνηκόντων εἰς φυγάδας Ἕλληνας πολίτας καὶ εἰς τὰ ὁποῖα τοὺς ἐγκατέστησαν τότε αἱ Κοινοτικαὶ καὶ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαί. Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τ. Πάρρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰωσὴφ Πρίντεζη Προέδρου τοῦ Συνδέσμου Ὀπωρολαχανοπωλῶν Σύρου, ζητοῦντος ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ Κυριακῆς ἀργίας. Ὁ βουλευτὴς Σύρου κ. Τ. Πάρρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κυκλάδων, ζητοῦντος ἐγκατάστασιν Παιδικῆς ἐξοχῆς ἐν Σύρῳ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Α. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων Πλάκας καὶ Βερύνου περιφερείας Αἰγιαλείας διαμαρτυρομένων διὰ μετακίνησιν τοῦ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς ἐκ τοῦ χωρίου Λάκα εἰς τὸ κατεστραμμένον καὶ ἀκατοίκητον χωρίον Ἀραγόζαινα. Οἱ βουλευταὶ Γρεβενῶν κ.κ. Θ. Σαράντης καὶ Δ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀκτημόνων ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Κοζάνης, ζητούντων χορήγησιν κλήρου ἐκ τῶν ἀποκαλυφθεισῶν γαιῶν τοῦ ἕλους Σαρῆ– Γκιόλ. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ. κ. Α. Παπαθανάσης καὶ Ι. Νικολίτσας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἐκχερσωτῶν ἀκτημόνων Κοινότητος Δοκιμίου Ἀγρινίου, ζητοῦντος νὰ προτιμηθῶσι κατὰ τὴν διανομὴν τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν γαιῶν τῆς λίμνης Λυσιμαχίας. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Μελισσοκομικῶν Συν)σμῶν Κασσάνδρας, ζητούντων ὅπως εἰς τὸ σιτηρέσιον τῶν μαθητικῶν κατασκηνώσεων περιληφθῇ ὡς τροφὴ καὶ τὸ μέλι. Οἱ βουλευταὶ Ἡρακλείου, Λασηθίου, Ρεθύμνης καὶ Χανίων κ.κ. Ν. Κρασαδάκης, Κ. Μαρῆς, Ε. Λουλακάκης, Γ. Πετρακογεώργης, Σ. Κούνδουρος, Ε. Κοθρῆς. Μ. Χλουβεράκης, Μ. Σκουλᾶς, Ι. Μπίρης, Κ. Μητσοτάκης, Γ. Πολυχρονίδης, Ε. Μπακλατζῆς, Ε. Βενιζέλος, Ι. Γιαννιδάκης, καὶ Ι. Παπαμαστοράκης, καταθέτουν ψήφισμα τῶν Ἐπαγγελματικῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Σωματείων Ἡρακλείου ὑπὸ χρονολογίαν 15 τρέχοντος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην μετακίνησιν τοῦ Κέντρου Ἐκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων Ἡρακλείου εἰς τὴν Ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ. κ. Σ. Θεοτόκης καὶ Γ. Λύχνος καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Φιλαρμονικῆς Ἑταιρείας «Μάντζαρος» Κερκύρας, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην κατάργησιν νόμου 537)1948, περὶ ἐπιβολῆς τέλους 10% ἐπὶ τοῦ φόρου δημοσίων θεαμάτων ὑπὲρ τῶν Φιλαρμονικῶν Κερκύρας. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ. κ. Σ. Θεοτόκης καὶ Γ. Λύχνος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κερκυραίων, ζητοῦντος ἀποδοχὴν ἑνιαίου ἐθνικοῦ τιμολογίου ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ὁ Σύνδεσμος Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Κρύας Βρύσης Γιαννιτσῶν ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἔκδοσιν καὶ ἐφαρμογὴν ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως Πρωτοδικείου Βερροίας, τὴν ἔγκαιρον διανομὴν τῶν γαιῶν εἰς τοὺς δικαιούχους προτιμωμένων τῶν πολεμιστῶν νόμου 751 κλπ. Ὁ Τ. Δυοβουνιώτης κάτοικος Ναυαρίνου διαμαρτύρεται διὰ τὰς προϋποθέσεις συμμετοχῆς τῶν ὑποψηφίων εἰς τὸν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας προκηρυχθέντα διαγωνισμὸν πρὸς ἀνάδειξιν Ἐπιθεωρητῶν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως καὶ ζητεῖ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν καλλιτέραν διαλογὴν τῶν ἡγητόρων αὐτῆς. Τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Συμβούλιον τοῦ Ἐνοριακοῦ Ναοῦ Ἁγίας Τριάδος–Πύργου Λοκρίδος ζητεῖ τὴν ἀπόδοσιν εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐκκλησίαν τοῦ ἐξ 25 στρεμμάτων ἀγροῦ ἐκ τῆς ἐκτάσεως Κωπαΐδος, ὅστις εἶχε παραχωρηθῇ εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἀπὸ τὸ 1907 καὶ τὸν ὁποῖον ἀπὸ τοῦ 1946 μετέγραψεν ἐπ’ ὀνόματί του ὁ τότε ἱερεὺς τῆς ἐκκλησίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Εὐάγ. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἁμαξοκαρραγωγέων Πειραιῶς, ζητούντων τὴν λῆψιν εὐεργετικῶν μέτρων ὑπὲρ τοῦ κλάδου των, πληγέντος ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν χειριστῶν λιπαντῶν ἐκσκαφέων τοῦ Νομοῦ Δράμας ζητούντων κατάργησιν τοῦ νόμου 2092)52 περὶ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Προνοίας Μηχανοδηγῶν ὁδοστρωτήρων καὶ χειριστῶν μηχανημάτων ἐκτελέσεως τεχνικῶν ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Κραναίας κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς κοινότητος Χιονάτων Κεφαλληνίας παραπονουμένου κατὰ τοῦ Διευθυντοῦ καὶ ὑπαλλήλων τοῦ Ταμείου Ἀργοστολίου Κεφαλληνίας δι’ ἀνάρμοστον πρὸς αὐτὸν συμπεριφοράν. Ὁ Π. Ἀμούτζας κάτοικος Λαρίσης πρώην δικαστικός, ἀπολυθεὶς τῆς ὑπηρεσίας λόγῳ πειθαρχικοῦ παραπτώματος, ζητεῖ χορήγησιν συντάξεως κλπ. Τὸ Θρησκευτικὸν καὶ Ἐθνικὸν Σωματεῖον τῶν Γ.Ο.Χ. Θεσσαλονίκης ζητεῖ ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ παλαιοημερολογητικοῦ ζητήματος. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἁγίου Σύλλα Τεμένους Ἡρακλείου καὶ τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον καὶ ὁ Γ. Π. Συν)σμὸς Λιγορτύνου–Μονοφατσίου Κρήτης ζητοῦν ταχεῖαν ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος. Ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γεωργαντᾶ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3327)ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 17ζ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικῆς κ. Μ. Γεωργαντᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων ἐπὶ ἀγροτικῶν Μοναστηριακῶν κτημάτων τῆς Ἐπαρχίας Ἀττικῆς, θέμα δι’ ὃ προτείνεται σχετικὴ τροποποίησις τῆς μετὰ τῆς ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος συναφθείσης συμβάσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3907)8–1–53 ἐγγράφου μας νὰ διευκρινίσωμεν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνωτέρω σύμβασιν, θεωρεῖ, ἐπὶ τοῦ παρόντος, ὡς προέχουσαν, τὴν ἐργασίαν παραλαβῆς, ἐκκαθαρίσεως ἐν γένει καὶ ἀμέσου παραχωρήσεως εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῆς ἐξαγορασθείσης ἤδη διὰ τῆς συμβάσεως ταύτης σημαντικῆς ἀγροτικῆς Μοναστηριακῆς περιουσίας, καὶ εἰς ἣν ἐργασίαν ἀσχολοῦνται νῦν μὲ τὸν κατὰ τὸ δυνατὸν γοργότερον ρυθμὸν ἡ Ἐποικιστικὴ καὶ Τοπογραφικὴ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου. Ἐκκαθαριζομένης δὲ τῆς περιελθούσης εἰς τὸ Κράτος Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ προσδιορισθοῦν καὶ μελετηθοῦν ἅπαντα τὰ ἐν τῇ πράξει προκύψαντα καὶ χρήζοντα συμπληρωματικῆς ρυθμίσεως θέματα ἅτινα καὶ θὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐκκλησίας ἐν τῷ συνόλῳ των ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει θέμα, ὅπερ ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν. Καὶ πράγματι προέκυψαν μέχρι τοῦδε ζητήματά τινα διὰ τὰ ὁποῖα ἀπαιτεῖται συνεννόησις μὲ τὴν Ἐκκλησίαν, ἐλπίζομεν δὲ ὅτι αὕτη θὰ εἶναι πρόθυμος νὰ παράσχῃ τὴν συνδρομήν της διὰ τὴν ἐπίλυσίν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πλαγιάννης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως μισθολογικῶν τινων ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Δαβάκης, Δ. Παπαδημητρίου, Γ. Μεταξᾶς καὶ Κ. Μπαροῦνος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κ.Ν. 4971)31 «περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων» καὶ ρυθμίσεως τῆς θέσεως τῶν ὑπεραρίθμων ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Σοφοκλῆς Βενιζέλος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀναγράφεται, ὅτι μελετᾶται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἡ μεταφορὰ τοῦ Κέντρου Ἐκπαιδεύσεως νεοσυλλέκτων Ἡρακλείου εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ ἐπειδὴ τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἔχει προκαλέση μίαν συγκίνησιν ὄχι μόνον εἰς τὸν νομὸν Ἡρακλείου, ἀλλὰ εἰς ὁλόκληρον τὴν Κρήτην, θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν ἡ πληροφορία εἶναι ἀκριβής, διότι δὲν βλέπομεν ποῖοι εἶναι οἱ στρατιωτικοὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον τὴν μεταφοράν. Ἀπεναντίας, νομίζομεν, ὅτι ὅλοι οἱ λόγοι συντρέχουν νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν Κρήτην. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὸ Ἡράκλειον διαθέτει στρατιωτικὰς ἐγκαταστάσεις ἀνωτέρας καὶ χῶρον ἀσκήσεων, ὁ ὁποῖος προσφέρεται ἄριστα διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν νεοσυλλέκτων. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ.

§7Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ.). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διότι ἀπουσιάζει ὁ συνάδελφος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἁρμόδιος νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Γνωρίζω τὸ θέμα καὶ κατὰ συνέπειαν δύναμαι νὰ δώσω μίαν προσωρινήν, τοὐλάχιστον, ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων. Πράγματι ἔχει γίνει μία σκέψις, ἐπιβαλομένη ἐκ καθαρῶς στρατιωτικῶν λόγων, κατόπιν σχετικῆς προτάσεως τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, περὶ μεταθέσεως τοῦ κέντρου νεοσυλλέκτων ἀπὸ τὸ Ἡράκλειον εἰς ἄλλην περιφέρειαν τῆς Χώρας. Ταυτοχρόνως ὅμως μελετᾶται καὶ ἡ μεταφορὰ ἄλλων μονάδων εἰς τὸ Ἡράκλειον. Κατὰ συνέπειαν..............

§8Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἰσχυροτέρων ἀπὸ ἀπόψεως δυνάμεων, μέσων καὶ ἐφοδίων.

§9Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ.). Ἰσχυροτέρων, ὅπως λέγει ὁ κ. συνάδελφος. Τὸ ζήτημα κατὰ συνέπειαν ἐξετάζεται καθαρῶς ἀπὸ στρατιωτικῆς ἀπόψεως. Νομίζω, ὅτι συνδέεται πρὸς τὸ ζήτημα τῆς εὐχερεστέρας ἐνδεχομένης ἐπιστρατεύσεως. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως φαίνεται ὅτι ὑποστηρίζεται τὸ ζήτημα ἐκ μέρους τοῦ Ἐπιτελείου. Ὁπωσδήποτε τὸ θέμα εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Εἴμεθα ἐν γνώσει τῶν σκέψεων καὶ παρατηρήσεων αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐξ Ἡρακλείου καὶ βεβαίως ἡ Κυβέρνησις θὰ καταλήξῃ εἰς μίαν ἀπόφασιν κατόπιν ἐκτιμήσεως ὅλων τῶν λόγων. Ἀλλὰ πρὸ παντὸς νομίζω, ὅτι οἱ στρατιωτικοὶ λόγοι θὰ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπιβάλουν τὴν ἀπόφασιν.

§10Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὥστε ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἐλήφθη ἀπόφασις ἀκόμη;

§11Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ.). Ὄχι δὲν ἔχει ληφθῆ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν συλλόγων ἐφημεριδοπωλῶν Ἡρακλείου–Κρήτης, Αἰγίου, Μακεδονίας καὶ Θράκης, ζητούντων ἐπέκτασιν τοῦ Νόμου 4434)29 «περὶ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐφημεριδοπωλῶν» ἐπὶ πάντων τῶν ὠργανωμένων ἐπαγγελματιῶν ἐφημεριδοπωλῶν.

§13Κ. ΜΑΡΗΣ. Κατεθέσαμεν, κ. Πρόεδρε, ἕνα ὑπόμνημα τῶν Συλλόγων ἐφημεριδοπωλῶν Ἡρακλείου Κρήτης, παραπονουμένων διότι δὲν συμπεριλαμβάνονται εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Ἐφημεριδοπωλῶν ἂν καὶ πληρώνουν κρατήσεις διὰ τὸ Ταμεῖον αὐτό. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, εἰ δυνατόν, νὰ λάβῃ πρόνοιαν ὥστε καὶ οἱ ἐφημεριδοπῶλαι τῶν ἐπαρχιῶν, συμπεριληφθοῦν εἰς τὸ Ταμεῖον Προνοίας.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§15Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλοῦμεν καὶ ἡμεῖς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν Ἐργασίας, νὰ ἐπεκτείνῃ καὶ διὰ τοὺς ἐπαρχιώτας ἐφημεριδοπώλας τὴν προστασίαν τοῦ Ταμείου. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι οἱ ἐφημεριδοπῶλαι τῶν ἐπαρχιῶν προσφέρουν μίαν ὑπηρεσίαν θετικὴν καὶ ἐπίμονον. Εἶναι οἱ μόνοι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται μὲ 10–20 χιλ. ἡμερησίως. Καὶ παρ’ ὅλα αὐτὰ ἀπὸ τὸ πρωῒ μέχρι τὸ βράδυ διαλαλοῦν τὸν τύπον. Θὰ παρακαλέσω, μὲ τὴν μεγάλην ἀγάπην σας πρὸς τὸν ἐργαζόμενον κόσμον, νὰ ἐπεκτείνητε τὰ εὐεργετήματα τοῦ Ταμείου καὶ πρὸς ὅλους τοὺς ἐπαρχιώτας ἐφημεριδοπώλας.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ρῖζος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§17Χ. ΡΙΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§19Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν. Εἶναι πράγματι δίκαιον καὶ οἱ ἐφημεριδοπῶλαι τῶν ἐπαρχιῶν νὰ τύχουν τῶν αὐτῶν μέτρων προστασίας, ὅπως καὶ οἱ ἐφημεριδοπῶλαι τῶν μεγάλων πόλεων. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν νὰ καταθέσῃ σχετικὸν νομοσχέδιον, ὥστε νὰ ἐπεκταθῇ ἡ προστασία καὶ διὰ τοὺς ἐφημεριδοπώλας τῶν ἐπαρχιῶν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Σαράντης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§21Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν, κύριε Πρόεδρε.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον.

§23Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριοι Βουλευταί. Τὸ θέμα μὲ ἀπησχόλησεν ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν καὶ σᾶς βεβαιῶ ὅτι μετὰ συμπαθείας τὸ ἀντιμετώπισα. Ἐχρειάζετο κάποια προκαταρκτικὴ ἐργασία, τὴν ὁποίαν, εὐχαρίστως πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἐτελείωσα ἤδη καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν τὸ ζήτημα θὰ ἔχῃ τερματισθῆ. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ ὅλον ζήτημα, συναινούσης καὶ τῆς Ἀνωτάτης Ἡγεσίας τῆς Ἐργατικῆς, θὰ ρυθμισθῇ κατ’ ὀρθὸν καὶ δίκαιον τρόπον.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων Κ.Τ.Ε.Λ. τοῦ Νομοῦ Φθιώτιδος, Εὐρυτανίας καὶ Φωκίδος, ζητοῦντος τὴν ἀπαλλαγήν των ἐκ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως.

§25Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλομεν νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀσχοληθῆ ὡς γνωστὸν μὲ τὸ θέμα τῆς ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως ἀσφαλίσεως τῶν περιφερειακῶν ὑπαλλήλων τῶν ΚΤΕΛ, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐὰν προῆλθεν εἰς ὁριστικὴν ἀπόφασιν, ἵνα ρυθμίσῃ καὶ νομοθετικῶς τὸ ζήτημα, ἐφ’ ὅσον κατ’ ἀρχὴν υἱοθέτησεν, ὅτι εἶναι σκόπιμον καὶ ἐν τῇ γενικῇ γραμμῇ τῆς πολιτικῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀσφάλισιν γενικώτερον, ἡ ἀπαγόρευσις ἀπὸ τὴν ὑποχρεωτικὴν ἐπικουρικὴν ἀσφάλισιν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι, ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἐπιθυμοῦν αὐτήν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§27Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Καὶ ἄλλοτε ἀπησχολήθη ἡ Βουλὴ μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐννοεῖ ὑποχρεωτικὴν τὴν ἀσφάλισιν εἰς μικροπράγματα, καὶ μικρὸν ὄντως εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως ἐν προκειμένῳ. Ἡ ἀσφάλισις ἐν προκειμένῳ δὲν ἔχει ἐργοδοτικὴν εἰσφοράν, ἀλλὰ μόνον τῶν ἐργαζομένων. Μ’ ὅλον τοῦτο ὅμως ἐδημιουργήθη μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων ἰσχυροτάτη ἔρις. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν παραπόνων τῶν ὑποβληθέντων, προέβη εἰς τὸ μέτρον τῆς ἀναστολῆς τῶν εἰσφορῶν δι’ ὡρισμένας περιφερείας. Πλὴν τούτου δὲν δύναμαι νὰ πράξω ἄλλο, παρεχώρησα ὅμως τὴν ἀναστολήν, ἐπειδὴ οἱ ἐργαζόμενοι ἐξακολουθοῦν νὰ ἐρίζουν. Ἔχω δὲ ἕτοιμον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ φέρω ἐνώπιον ὑμῶν, διὰ νὰ ἀποφασίσητε σεῖς περὶ τῆς τοιαύτης ἢ ἑτέρας λύσεως.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Μακρακώμης, ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν πιστώσεως 10.000,000 δραχμῶν πρὸς ἐκτέλεσιν προχείρων ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων Σπερχειοῦ εἰς θέσιν Πουρνάρι.

§29Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἐφ’ ὅσον ἡ Φθιῶτις δὲν εἶχε τὴν καλὴν τύχην νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐκ μέρους τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων ἐπίλυσιν τοῦ βασικοῦ προβλήματος, τῶν ἔργων Σπερχειοῦ, δράττομαι τῆς εὐκαιρίας, νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι μεταξὺ τῶν 10 βασικῶν παραγωγικῶν ἔργων τῆς Ἑλλάδος, ἓν ἐκ τῶν μεγαλυτέρων, ἴσως, εἶναι καὶ τὸ ἔργον τοῦ Σπερχειοῦ. Ἐκ τῆς καθυστερήσεως ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου αὐτοῦ, διατρέχει κίνδυνον πλημμυρῶν ὁλόκληρον τὸ λεκανοπέδιον, ἀπὸ Μακρακώμης μέχρι Παραμένει λοιπὸν τὸ πρᾶγμα ἐκκρεμές. Ἐὰν ὅμως καὶ ἐφέτος δὲν πρόκειται τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων, αἱ ὑπηρεσίαι του γνωρίζουν τὴν σοβαρότητα τοῦ ἔργου, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἐγκαίρως, δηλ. πρὸ τοῦ χειμῶνος, διατρέχει κίνδυνον, ὄχι μόνον ἡ Μακρακώμη, ἀλλ’ ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ νὰ καταστραφῇ σημαντικώτατα, ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς. Λόγῳ τῆς σοβαρότητος, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημ. Ἔργων, νὰ τὸ θέσῃ μεταξὺ τῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ δημοπρατηθοῦν, διότι εἶναι δίκαιον.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ζητῶ τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς, ὅπως μοῦ ἐπιτρέψῃ καὶ ὁμιλήσω, ὄχι ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς Προέδρου, ἀλλ’ ὡς βουλευτοῦ. Παρακαλῶ, λοιπόν, κ. Ὑπουργέ. Ὑπάρχει μία γέφυρα, ἀρτιωτάτη, ἥτις ἔγινε πρὸ ἐτῶν καὶ ἐξυπηρετεῖ τὴν συγκοινωνίαν. Καὶ τώρα, ἡ διόγκωσις τοῦ Σπερχειοῦ, ἔχει ἀχρηστεύσει τὴν γέφυραν. Μετὰ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου θέματος, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλει ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ὑπὸ τὴν ὑμετέραν κρίσιν, θέτω καὶ τοῦτο, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς γεφύρας αὐτῆς.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§32Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὅπως γνωρίζετε, εἶναι ἄπειρα τὰ ἔργα, ποὺ πρέπει νὰ γίνουν εἰς τὴν χώραν μας. Τὸ Ὑπουργεῖον τὸ ἰδικόν μου, κατήρτισε πρόγραμμα ἰσοπόσου 5 δισεκατομμυρίων. Θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ πραγματοποίησις τοῦ προγράμματος αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν ἔκτασιν χρηματοδοτήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν πρὸ τῆς παρελεύσεως 2μήνου νὰ γνωρίζωμεν, ποία θὰ εἶναι ἡ ἔκτασις τῶν ἐπενδύσεων. Πάντως, θὰ προτιμηθοῦν τὰ ἔργα ποὺ εἶναι ἀμέσου ἀποδόσεως. Ὑπάρχουν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ἀναγεγραμμένα ἔργα, ἀλλὰ θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ ἐκτέλεσίς των ἀπὸ τὴν ἔκτασιν τῆς χρηματοδοτήσεως.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὴν χρηματοδότησιν τῆς Α.Τ.Ε. πρὸς συνέχισιν τοῦ προγράμματος ἀνεγέρσεως προτύπων ἐλαιουργείων, κονσερβοποιείων, κλπ.

§34Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἕνα ἀπὸ τὰ κυριώτερα ἔργα ποὺ ἀνεκούφισαν τὴν ὕπαιθρον κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἦτο καὶ ἡ ἐκτέλεσις ἑνὸς προτύπου ἐλαιουργείου, τὸ ὁποῖον ἐβελτίωσεν εἰς σημαντικὸν βαθμὸν τὴν ποιότητα τοῦ ἑλληνικοῦ λαδιοῦ. Δυστυχῶς, δὲν παρέχονται πιστώσεις ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, διὰ νὰ κατασκευασθοῦν πρότυπα κονσερβοποιεῖα. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη, ὅπως καὶ ἄλλοτε τὸ ἐτόνισα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἵνα ἡ Κυβέρνησις καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν πιστώσεων πρὸς συνέχισιν τοῦ προγράμματος τῆς ἀναπτύξεως τῶν γεωργικῶν μας βιομηχανιῶν, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ βελτιώσωμεν τὴν ποιότητα, θὰ ἀνακουφίσωμεν καὶ τὴν ὕπαιθρον χώραν. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ προσέξῃ τὸ θέμα καὶ νὰ δώσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρας πιστώσεις εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ τὴν συνέχισιν τοῦ προγράμματος ἐκ τῆς κατασκευῆς γεωργικῶν βιομηχανιῶν καὶ δὴ προτύπων ἐλαιουργείων καὶ κονσερβοποιείων.

§35Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ.). Ἀπαντῶν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. βουλευτήν, τὸν πληροφορῶ, ὅτι κατὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ προσεχοῦς προϋπολογισμοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ πρόγραμμα τοῦ προσεχοῦς ἔτους, θὰ ληφθῇ μέριμνα δι’ αὐτὰ τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐθίξατε καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρεται ὑπερβαλλόντως καὶ ἡ Κυβέρνησις.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ συγκρότησιν ἀπαρτίας κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς ἀντιπροσωπευτικῆς συνελεύσεως τῆς Δ.Ε.Η. τῇ 18ης Φεβρουαρίου ἐ.ἔ., κλπ.

§37Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν καὶ ἐκμετάλλευσιν ἔργων κοινῆς ὠφελείας συνεστήθησαν εἰς τὴν χώραν μας νομικὰ πρόσωπα sui generis, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον δὲν ὑπῆρχον, νομικὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα κινοῦνται μὲ τὴν εὐχέρειαν τῆς ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως μὲ μοναδικὸν κεφαλαιοῦχον τὸ Κράτος. Τοιοῦτοι ὀργανισμοὶ εἶναι ὁ ΟΤΕ καὶ ἡ Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ. Ἡ ἀρχικὴ ἰδέα ἦτο πραγματικῶς οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοὶ νὰ κινοῦνται μὲ τὴν εὐχέρειαν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων, ἂν καὶ τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν κεφαλαίων τῶν διατεθειμένων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων κοινῆς ὠφελείας, ἀνήκει εἰς τὸ Κράτος. Αὐτὸ ἔχει μίαν βάσιν ὀρθήν. Ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος θὰ πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι διὰ νὰ λειτουργήσῃ πράγματι καὶ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ σύστημα αὐτό, τὸ πρωτοφανὲς εἰς τὴν χώραν μας, θὰ πρέπει οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοὶ νὰ κινοῦνται πράγματι ἐλευθέρως καὶ νὰ ὑπάρξῃ εἰς αὐτοὺς ἡ διαδικασία τοῦ αὐτοελέγχου καὶ τῆς αὐτονόμου λειτουργίας, ὥστε πράγματι νὰ ἐπιτελῆται ἕνα ἔργον χρήσιμον. Βλέπομεν κατὰ καιρούς, ὅπως τελευταίως εἰς τὸν ΟΤΕ, ὅτι ἐχρειάσθη τὸ Κράτος νὰ κάμῃ μίαν παλίνδρομον κίνησιν καὶ νὰ ἐπέμβῃ ἐνεργότερον, ἢ νὰ θελήσῃ νὰ μεταβάλῃ ἀκόμη καὶ τὴν νομοθεσίαν. Ἡ παροῦσα ἐρώτησις ἀφορᾷ τὴν ΔΕΗ, ἡ ὁποία πράγματι ἔχει νὰ ἐπιτελέσῃ ἕνα χρήσιμον ἔργον εἰς τὴν χώραν. Ἡ διοίκησις τῆς ΔΕΗ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν. Ὑπάρχει καὶ μία Ἐπιτροπή, ἡ λεγομένη Ἀντιπροσωπευτικὴ Συνέλευσις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἕνα εἶδος Συνελεύσεως τῶν μετόχων. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη συνερχομένη ἅπαξ τοῦ ἔτους, ἔχει προορισμὸν νὰ ἐλέγχῃ τὴν ὅλην δρᾶσιν τῆς διοικήσεως τῆς ΔΕΗ, νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν τῆς ἐκθέσεως τῆς Ἐλεγκτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ν’ ἀποτελῇ, οὕτως εἰπεῖν, τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τῶν μετόχων, ἡ ὁποία πράγματι εἶναι τὸ κυρίαρχον Σῶμα. Ἡ Γενικὴ αὐτὴ Συνέλευσις τῶν μετόχων ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀξιόλογα πρόσωπα ἀπὸ ἐκπροσώπους τῶν παραγωγικῶν τάξεων τῆς χώρας, ἐπαγγελματιῶν, βιοτεχνῶν, ἐργατῶν καὶ ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργούς. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ δὲν συνέρχεται καὶ οὕτω τὸ βασικώτερον ἔργον δὲν ἐπιτελεῖται. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ κυρίαρχον Σῶμα τῆς ΔΕΗ ἐπανειλημμένως ἔχει κληθῆ διὰ νὰ συνεδριάσῃ καὶ δὲν γίνεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας. Εἶναι ἡ πέμπτη, ἴσως, φορὰ ποὺ ἐπαναλαμβάνεται ἀνὰ δεκαπενθήμερον, ἢ μηνιαίως ἡ πρόσκλησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ δὲν ἐπιτυγχάνεται ἀπαρτία καὶ ἑπομένως τὸ βασικώτερον ἔργον τῆς ΔΕΗ δὲν ἐπιτελεῖται. Θὰ πρέπει, ἢ νὰ λειτουργῇ τὸ Σῶμα, ἢ πρέπει ν’ ἀλλαγοῦν τὰ πρόσωπα ἢ ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ἔχῃ νέαν μορφήν. Ἄν τοῦτο δὲν συμβῇ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιμένωμεν νὰ λειτουργῇ πλήρης ἡ ΔΕΗ, ἡ ὁποία, ὅπως γνωρίζετε, ἔχει τεράστιον ἔργον. Ἔκαμα τὴν ἐρώτησιν διὰ νὰ ὑποβοηθήσω τὴν Κυβέρνησιν, καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος ἐπιβλέπει καὶ ἐποπτεύει ἐπὶ τῆς Δ.Ε.Η. Εἶναι ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει καὶ νὰ καλέσῃ τοὺς μὴ προσερχομένους, εἴτε ἀνώτεροι κρατικοὶ λειτουργοὶ εἶναι, εἴτε ἐκπρόσωποι τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν, εἴτε ἐκπρόσωποι τῶν ἐργατῶν, νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον, διατὶ μετὰ τὰς ἐπανειλημμένας προσκλήσεις δὲν προσέρχονται εἰς τὸ τεράστιον ἔργον, τὸ ὁποῖον τούς ἀνέθεσεν ἡ Πολιτεία. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθυστερῇ μία βασικὴ λειτουργία διὰ τὸν λόγον, ὅτι δὲν θέλουν νὰ προσέρχονται εἰς τὰς συνεδριάσεις, ἢ δι’ οἱονδήποτε ἄλλον λόγον.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Ὑπουργός, ἔχει τὸν λόγον.

§39Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομηχ.). Δυστυχῶς τὰ πράγματα ἔχουν πραγματικῶς, ὅπως τὰ ἐξέθεσεν ὁ κ. συνάδελφος. Τὰ τῆς Ἀντιπροσωπευτικῆς Συνελεύσεως τῆς ΔΕΗ καθορίζουν οἱ νόμοι 1468 καὶ 1472. Δυστυχῶς οἱ νόμοι αὐτοὶ δὲν προβλέπουν τὸν περιορισμὸν τῶν συμμετεχόντων μελῶν εἰς τὰς ἑπομένας συνεδριάσεις διὰ τὴν ἀπαρτίαν, ἐνῷ συνήθως εἰς τὰς Ἀνωνύμους Ἑταιρείας εἰς μὲν τὴν πρώτην σύγκλησιν τῆς Γεν. Συνελεύσεως τῶν μετόχων ἀπαιτεῖται ἡ συμμετοχὴ ὡρισμένου ἀριθμοῦ, ὅσον δὲ προχωροῦμεν, μειοῦται ὁ ἀριθμός. Ἐν προκειμένῳ δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ εὐχέρεια. Ἐλπίζω, πράγματι, ὅτι κατόπιν τῶν ἐπανειλημμένων συστάσεων ποὺ ἔκαμα πρὸς ἅπαντα τὰ ἀξιότιμα μέλη τῆς Ἀντιπροσωπευτικῆς Συνελεύσεως νὰ προσέρχωνται, ὅτι θὰ προσέλθουν, Τὰ μέλη τὰ ὁποῖα δὲν προσέρχονται κατὰ σύστημα εἶναι τὰ ἑξῆς: 1) Θ. Μπουκογιάννης, Πρόεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. 2) Γ. Μαντζαβῖνος, Διοικητὴς Τραπέζης Ἑλλάδος. 3) Γ. Ζαριφόπουλος, Γενικὸς Διευθυντὴς Γ.Δ.Δ.Λ. 4) Β. Στρεφτάρης, Πρόεδρος Δημοτικοῦ Συμβουλίου Βόλου. 5) Παπαβασιλείου, Πρόεδρος Δημοτικοῦ Συμβουλίου Θεσσαλονίκης. 6) Π. Ροῦσσος, Πρόεδρος Πανελληνίου Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. 7) Σ. Χαλκιαδάκης, Πρόεδρος Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν καὶ 8) Γ. Τερμαντζῆς, Πρόεδρος Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐκ τῆς συστηματικῆς ἀπουσίας τῶν μελῶν αὐτῶν ἀπὸ τὴν Ἀντιπροσωπευτικὴν Συνέλευσιν, νὰ συναγάγω τὸ συμπέρασμα, ὅτι οἱ ἀξιότιμοι αὐτοὶ κύριοι δὲν ἐνδιαφέρονται, οὔτε καὶ οἱ ὀργανισμοὶ τοὺς ὁποίους ἐκπροσωποῦν διὰ τὸ ἔργον τῆς Δ.Ε.Η. καὶ σκέπτομαι, κύριοι βουλευταί, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν σχέδιον νόμου τροποποιοῦν τὴν σχετικὴν διάταξιν διὰ τὴν συγκρότησιν τῆς Συνελεύσεως. (Χειροκροτήματα).

§40Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ὁ ἀριθμὸς τῆς ἀπαρτίας εἶναι ὑπερβολικός, πρέπει νὰ μειωθῇ.

§41Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομηχ.). Θὰ τὰ εἴπωμεν ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν

ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων, τῶν σχετικῶν μὲ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§43Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἤθελον μίαν πληροφορίαν, διότι καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρεται, ὅτι ὁ κ. Τσουδερὸς ἠμφισβήτησε τὴν πληροφορίαν μας, ὅτι ἐπιστρέφονται ἤδη εἰς τὰ μονοπώλια τὰ ἀγορασθέντα καπνὰ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἤθελον νὰ ἠξεύρω ἐάν, ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, συμφωνῇ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ.

§44Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ.). Δὲν εἶπον τοιαῦτα πράγματα.

§45Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἤθελον νὰ ἠξεύρω, ἐὰν ἡ πληροφορία ἡ ἰδική μας εἶναι ἀληθής, ἢ ἡ ἰδική σας.

§46Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ.). Θὰ ἀκούσητε τὰς ἀπόψεις μου, κύριε συνάδελφε, ὅταν ἔλθω εἰς τὸ καπνικὸν ζήτημα. Πρὶν ἐπαναλάβουν οἱ ἐπερωτῶντες τὰς ὁμιλίας των, σήμερον ἐπιθυμῶ πολὺ νὰ δώσω μερικὰς πληροφορίας εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ δύο ζητημάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνάγονται τόσον εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ἐπερωτήσεως, εἰς τὴν οὐσίαν τῶν μέτρων τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ὅσον εἰς τὸν τρόπον, ὅσον, μᾶλλον, θὰ ἔλεγον, εἰς τὸν χειρισμὸν τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἀπησχόλησαν μερικοὺς ἀπὸ τοὺς ἐπερωτήσαντας καὶ ἔδωσαν λαβὴν εἰς τὴν διατύπωσιν ὡρισμένων ἀμφιβολιῶν. Ἄλλως τε οἱ ἴδιοι οἱ ἐπερωτήσαντες ἐδήλωσαν, ὅτι θὰ ἦσαν εὐτυχεῖς, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἔδιδεν ἐπαρκεῖς πληροφορίας, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καμμία ἀμφιβολία ἐπὶ τῆς ὀρθότητος καὶ τοῦ ἀψόγου τῶν ἐνεργειῶν της. Τὰ δύο αὐτὰ θέματα, εἰς τὰ ὁποῖα σχεδὸν οἱ περισσότεροι τῶν ὁμιλησάντων ἀνεφέρθησαν, εἶναι τὸ θέμα τοῦ καπνεμπορίου ὡς καὶ τὸ θέμα τῆς διαθέσεως ἑνὸς κονδυλίου διὰ τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης. Καί, ὡς πρὸς μὲν τὸ θέμα τοῦ καπνεμπορίου, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ μεγαλύτερος ἀριθμὸς τῶν μελῶν τῆς Ἀντιπροσωπείας, ὡς προερχόμενος ἀπὸ περιφερείας καπνοπαραγωγικάς, γνωρίζει καλῶς πῶς ἔχουν τὰ πράγματα καὶ εἶναι πλήρως διαφωτισμένος. Ἐν τούτοις, εἶναι ἀληθές, ὅτι μερικοὶ ἐκ τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως προέρχονται ἀπὸ τὰς νησιωτικὰς περιφερείας καὶ δὲν ἔχουν, ἴσως, ἀκριβεστέραν ἀντίληψιν τῶν συνθηκῶν, ὑφ’ ἃς διεξάγεται τὸ καπνεμπόριον. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ χρηματοδότησις τοῦ καπνεμπορίου διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν πρὸς ἐξαγωγήν, διενεργεῖται ἀπὸ ἐτῶν διὰ κεφαλαίων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι ἐπίσης γνωστόν, ὅτι ἡ ἀξία, κατ’ ἔτος τῆς καπνοπαραγωγῆς, δηλαδὴ τῶν καπνῶν τῶν προοριζομένων διὰ τὴν ἐξαγωγήν, ἀνέρχεται εἰς ἓν ποσὸν κυμαινόμενον ἀναλόγως τοῦ ὕψους τῆς παραγωγῆς καὶ τῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι δίδονται, μεταξὺ 250 καὶ 350, ἴσως καὶ πλέον, δισεκατομμυρίων. Τὰ καπνὰ αὐτὰ ἀγοράζονται, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας ἑκάστου ἡμερολογιακοῦ ἔτους. Εἰς τὸ παρελθόν, αἱ ἀγοραὶ ἐπὶ τῶν καπνῶν ἐπὶ ὡρισμένων ποικιλιῶν τῶν καπνῶν αὐτῶν, τῶν λεγομένων ἀρμαθοδεμάτων, ἤρχιζαν πολὺ ἐνωρίτερον. Τὰ τελευταῖα ἔτη, ἀρχίζουν, κατὰ τοὺς μῆνας, Δεκέμβριον, Ἰανουάριον, Φεβρουάριον, ἀπὸ δὲ τῆς 1ης Μαρτίου καὶ ἐφεξῆς ζωηρεύουν αἱ ἀγοραὶ εἰς τὰ καπνὰ τὰ λεγόμενα πασταλιασμένα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν καὶ τὸ μεγαλύτερον ποσὸν τῆς παραγωγῆς τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Ἐφέτος διότι ἡ παραγωγὴ τῶν καπνῶν ἦτο περιωρισμένη, ἡ κίνησις ἡ ἀγοραστικὴ ἤρχισε λίαν ἐνωρίς. Ἤδη, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν, μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, εὑρέθη πρὸ μιᾶς καταστάσεως, ὅπου διάφοροι ἀγορασταί, ἐνεργοῦντες κατ’ ἐντολὴν ξένων μονοπωλίων ἢ ἄλλων προμηθευτῶν ἀπὸ ἄλλας ἀγοράς, εἶχον ἀρχίσει νὰ συνάπτουν πράξεις, ἐνῷ ἀκόμη δὲν εἶχεν ἐκδοθῆ ἡ ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐρρύθμιζε τὰ ζητήματα τῆς χρηματοδοτήσεως καὶ τὸν τρόπον τῆς χρηματοδοτήσεως, ὅπως γίνεται κατ’ ἔτος. Ἐφέτος—καὶ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισε καὶ νομίζει ὅτι εἶναι πρὸς τιμήν της—ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἐλήφθη τὴν 10ην Δεκεμβρίου. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν Συνεδρίασίν της τῆς 10–12–52, δηλαδὴ 2 ἢ 3 ἑβδομάδας μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐξουσίας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς, καθώρισε τὸ πρόγραμμα τῆς χρηματοδοτήσεως δι’ ὁλόκληρον τὴν καπνικὴν χρῆσιν. Φυσικά, ὁ καθορισμὸς αὐτὸς γίνεται μὲ κάποιαν προσέγγισιν, διότι κανεὶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ ἐπακριβῶς τὰς τιμάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, βάσει εἰσηγήσεως τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τοῦ καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων, καθωρίσθη τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας. Τὸ πρόγραμμα αὐτὸ ἔλεγεν, ὅτι θὰ διατεθοῦν ἐκ τῶν κεφαλαίων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, πρὸς χρηματοδότησιν τῶν ἀγορῶν καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως, πρὸς ἐξαγωγὴν τὰ κάτωθι ποσά: Διὰ τὸν Ἰανουάριον 20 δισεκατομμύρια, διὰ τὸν Φεβρουάριον 40 δισεκατομμύρια, διὰ τὸν Μάρτιον 65 δισεκατομμύρια καὶ διὰ τὸν Ἀπρίλιον 65 δισεκατομμύρια καὶ διὰ τὸν Μάϊον 65 δισεκατομμύρια. Τὸ συνολικὸν ποσὸν ἀνήρχετο εἰς 255 δισεκατομμύρια. Ἐπαναλαμβάνω, αὐτὸ ἀπετέλεσεν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, τῆς 10ης Δεκεμβρίου καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν Τύπον καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν εὐχαριστίας ἀπὸ τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον, διότι ἐγκαίρως καθώρισε τὸ πρόγραμμα τῆς χρηματοδοτήσεως. Συνεπῶς, ἡ κατὰ ἕνα οἱονδήποτε μῆνα αὔξησις τοῦ λογαριασμοῦ χρηματοδοτήσεως τῶν καπνῶν, ὄχι μόνον κατὰ 19 δισεκατομμύρια, ὅσον συνέπεσε νὰ αὐξηθῇ τὸ ὅριον αὐτό, κατὰ τὸν μῆνα Μάρτιον, ἀλλὰ καὶ κατὰ 40 καὶ 50 καὶ 60 δισεκατομμύρια, ἐν ὅσῳ αὐτὰ τὰ ποσὰ θὰ ἦσαν ἐντὸς τοῦ ὁρίου, τὸ ὁποῖον καθώρισεν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ ἔκπληξιν δι’ οὐδένα, οὔτε ἀφορμὴν σκανδάλου. Ἐλέχθη, ὅτι πέρυσι τὰ καπνὰ εἶχον ἀρχίσει νὰ ἀγοράζωνται τὸν Ἀπρίλιον καὶ ἐφέτος τὸν Μάρτιον. Ἐξήγησα καὶ προηγουμένως, ὅτι λόγῳ τοῦ περιωρισμένου τῆς ἐσοδείας, ὑπῆρξε μία τάσις τῶν ἀγοραστῶν καὶ δὴ τῶν μονοπωλίων, νὰ ἐξασφαλίσουν ὡρισμένας ποσότητας καπνῶν, τὰς ὁποίας ἤθελον. Τώρα, σημειώσατε διατὶ—εἶπον πρὸ ὀλίγου—συνέπεσε τὸν Μάρτιον νὰ εἶναι 19.000.000.000. Διότι τὸ τὶ ποσὸν διετίθετο ἐκ τῶν κεφαλαίων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἦτο καὶ συνάρτησις ἑνὸς ἄλλου πράγματος, τοῦ τὶ ποσὰ ἐνεβιβάζοντο κατὰ τὸν μῆνα ἐκεῖνον ἀπὸ τοὺς ἀγοραστὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διότι ὑπῆρχον καὶ ἀγορασταὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔστελλον προεμβάσματα διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν, ὁπότε εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην, τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον διέθετε ἡ Τράπεζα ἀπὸ τὰ ἴδια της διαθέσιμα, ὑπεβιβάζετο ἀναλόγως. Τώρα, ὅσον ἀφορᾷ τὰς χορηγήσεις εἰς τὰ μεμονωμένα ἄτομα, ἤθελον καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ εἴπω μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶμαι βέβαιος θὰ καθησυχάσουν τοὺς κυρίους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον νὰ εἶναι βέβαιοι, ὅτι δὲν ἔγινε καμμία χαριστικὴ πρᾶξις ἢ ἐπέμβασις τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ χορήγησις τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα κατὰ μῆνα ἀπαιτοῦνται, ἐντὸς πάντοτε τοῦ περιθωρίου, τὸ ὁποῖον καθορίζει ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, δὲν γίνεται οὔτε ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν οὔτε ἀπὸ κανένα ἄλλο ὄργανον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπεῖται ἢ εἶναι παροῦσα ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὸ ἰσχύει ἀπὸ ἐτῶν. Ὑπάρχει εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἕν ὄργανον καθαρῶς τραπεζιτικόν, ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Πιστωτικῶν Καταλόγων. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν μετέχει ὁ Διοικητὴς ἢ Ὑποδιοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, δύο μέλη τοῦ Γενικοῦ Συμβουλίου τῆς Τραπέζης, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ὁ Διευθυντὴς Πιστώσεων. Ὅπως βλέπετε, εἶναι καθαρῶς ὑπηρεσιακὸν ὄργανον. Τὸ ὄργανον αὐτὸ λαμβάνει τὰς αἰτήσεις πρὸς χρηματοδότησιν καὶ ἀσκεῖ φυσικὰ ἕνα ἔλεγχον ὑπὸ τὴν ἑξῆς ἔννοιαν. Ὁ αἰτῶν εἶναι καπνέμπορος; Ὁ αἰτῶν ἔχει τοιαύτην κίνησιν δικαιολογοῦσαν τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ζητεῖ; Καὶ πάντοτε ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει, μπορῶ νὰ εἴπω, κατὰ κανόνα ἐγκρίνει τὰς αἰτήσεις, ἐκτὸς σπανίων περιπτώσεων, ὁπότε προβαίνει εἰς περικοπάς· π.χ. ὅταν βλέπῃ ἕνα καπνέμπορον, ὁ ὁποῖος ἐξήγαγε πέρυσι 1.000.000 ὀκάδας καὶ ὁ ὁποῖος ζητεῖ ποσὸν δυσανάλογον πρὸς τὴν πορείαν τῶν ἐργασιῶν του. Συνεπῶς καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὴν σκέψιν οἱουδήποτε καλοπίστου ἀνθρώπου, ὅτι ἦτο δυνατόν, κατὰ τὴν διεξαγωγὴν αὐτῆς τῆς κανονικῆς διαδικασίας τῆς χορηγήσεως τῶν δανείων διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν, νὰ ὑπῆρξεν ἡ ἐλαχίστη ἀνωμαλία. Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως τοὺς κυρίους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ τὸ πιστεύσουν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ νὰ εἶναι ἀπολύτως βέβαιοι, ὅτι εἰς ἕνα τέτοιο θέμα βασικὸν αἴσθημα εὐθιξίας τῆς Κυβερνήσεως, δὲν θὰ τῆς ἐπέτρεπε νὰ κάμῃ τὴν παραμικρὰν ἀπομάκρυνσιν καὶ ἀπόκλισιν ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα ὁμαλῶς καὶ κανονικῶς ἐγένοντο. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ δεύτερον σημεῖον. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν κατώρθωσα νὰ καταλάβω, πῶς ἡ Κτηματικὴ Τράπεζα ἐνεπλάκη εἰς τὰς ἀμφιβολίας αὐτάς. Ἡ Κτηματικὴ Τράπεζα ἔχει ἕνα λαβεῖν, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, βάσει ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ λαβεῖν αὐτὸ ἀνέρχεται εἰς ἕν Χ ποσὸν δισεκατομμυρίων καὶ ἔναντι αὐτοῦ τοῦ λαβεῖν ἀποσύρει ὄχι ὅ,τι δικαιοῦται, ἀλλ’ ὅ,τι πραγματικῶς χρειάζεται καὶ τοῦτο τὸ κάμνει, διότι καὶ ἡ Κτηματικὴ Τράπεζα εἶναι μία Τράπεζα, ἡ ὁποία ἐπιθυμεῖ νὰ εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς νομισματικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους καὶ νὰ μὴ προκαλῇ ἐπιβάρυνσιν τῆς κυκλοφορίας ἄνευ λόγου. Αὐτὰ τὰ 8.500.000.000, τὰ ὁποῖα ἀπέσυρεν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, κατὰ τὸν μῆνα Μάρτιον, ἐμοιράσθησαν εἰς διαφόρους ἀνάγκας τῆς Τραπέζης, αἱ ὁποῖαι δὲν παρουσιάζουν ἀπολύτως καμμίαν ἀνωμαλίαν ἢ τίποτε τὸ ἀσύνηθες. Ὡρισμένα ἐξ αὐτῶν ἐκάλυψαν καταθέσεις ποὺ ἀνελήφθησαν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν. Ἄλλο ἕνα ποσὸν ηὔξησε τὸ ταμιακόν της ὑπόλοιπον. Ἕν ἄλλο ποσὸν ἐκάλυψε ἕνα δάνειον πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, ἐκ 1.300 ἑκατομμυρίων καὶ ἕν ἄλλο, τὸ ὁποῖον εἶναι 3.600 ἑκατομμυρίων, ἐδόθη ἀπὸ τὴν Τράπεζαν ὑπὸ μορφὴν μικροδανείων ὡς αὐτά, τὰ ὁποῖα ἡ Τράπεζα χορηγεῖ εἰς σωρείαν αἰτούντων, οἱ ὁποῖοι περιμένουν ἐκεῖ μῆνας καὶ πολλὰς φορὰς ἔτη, διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ σειρά των νὰ πάρουν δάνειον ἐξ 20–25.000.000. Ἄλλη παροχὴ δανείου ἀπὸ τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν δι’ ἄλλους σκοποὺς καὶ ἔξω τῶν περιθωρίων, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα δὲν ὑπάρχει. Συνεπῶς, οὔτε εἰς τὸ καπνεμπόριον, οὔτε εἰς τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν, οὔτε πουθενὰ ἀλλοῦ ὑπῆρξε καμμία ὕποπτος καὶ ἀνώμαλος διάθεσις κεφαλαίων. Ἡ χρηματοδότησις ἠκολούθησε τὴν κανονικὴν τροχιάν, χωρὶς νὰ γίνῃ πουθενὰ παρέμβασις τῆς Διοικήσεως καὶ χωρὶς νὰ γίνῃ πουθενὰ διάθεσις, οὔτε μιᾶς δραχμῆς, ἔξω τοῦ προγράμματος καὶ τῆς ὁμαλότητος τῆς χρηματοδοτήσεως. Πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὄχι ἐπικρίσεις, ἀλλὰ ἔπαινον θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ. Καὶ ἐὰν λέγω τοῦτο, δὲν ἐννοῶ, διότι ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον της νὰ διαχειρισθῇ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἐκ τῆς φύσεώς του ἦτο τόσον λεπτὸν καὶ τόσον ἐπικίνδυνον, μὲ τόσην ἐπιτυχίαν, ὥστε νὰ συμβῇ κάτι, τὸ ὁποῖον διὰ τὰ Ἑλληνικὰ χρονικὰ ἀποτελεῖ πραγματικῶς κάτι τὸ πρωτάκουστον. (Χειροκροτήματα). Ἐννοῶ, ὅτι ἕνα τόσον δυσχερὲς ἐγχείρημα ἦτο αὐτό, τὸ ὁποῖον προϋποθέτει διαπραγματεύσεις συνεννοήσεις καὶ ἔξω τῆς Ἑλλάδος ἁρμοδίους συμβούλους καὶ ὀργανισμούς, ἔφθασεν εἰς τὴν ἐκπλήρωσίν του, χωρὶς νὰ γίνῃ ἡ παραμικρὰ διαφυγή. Καὶ ἐδῶ, κύριοι, ἄς μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλή, νὰ ἀναφέρω τὴν κίνησιν τῆς χρυσῆς λίρας εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Γνωρίζετε, ὅτι εἶναι ὁ πλέον εὐαίσθητος τομεύς. Εἶπον, ὅτι ἀναφέρομαι εἰς τὴν κίνησιν τῆς χρυσῆς λίρας, εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Διότι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κίνησιν τῆς χρυσῆς λίρας ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, εἶχον ἤδη τὴν εὐκαιρίαν νὰ δώσω μερικὰς πληροφορίας εἰς τὸν συνάδελφον κύριον Ζορμπᾶν, καὶ ἐπιθυμῶ καὶ κατηγορηματικώτερον τώρα νὰ τὰς ἐπαναλάβω. Ὅτι πρῶτον, τὸ εἰς χρυσᾶς λίρας ἀπόθεμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἶναι σημαντικόν. Δεύτερον ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου 1952 μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς—συνεπῶς καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως—δὲν ἐπωλήθη ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος οὐδεμία χρυσῆ λίρα. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἀγοράζει ἕνα ἐλάχιστον ἀριθμὸν λιρῶν εἰς τὰ τελωνεῖα, εἰς τοὺς σταθμοὺς ὅπου φθάνουν ἐπιβάται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ἀνεπαίσθητον καὶ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ παρεμβατικὴν πολιτικὴν εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Ἐπανέρχομαι τώρα λοιπόν εἰς τὴν κίνησιν τῆς χρυσῆς λίρας τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ἡ ὁποία εἶμαι βέβαιος θὰ ἐνδιαφέρῃ τὴν Βουλήν. Θὰ σᾶς δώσω μερικοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι ἐπιτρέπουν μία σύγκρισιν. Ἐπῆρα τὰς 10 πρώτας ἡμέρας ἑκάστου μηνός, ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου καὶ ἐντεῦθεν. Δηλαδή, τί ποσὸν χρυσῶν λιρῶν ἐπωλεῖτο ἡμερησίως τὴν 1, 2, 3 τοῦ Ἰανουαρίου, τὰς ἰδίας ἡμέρας τοῦ Φεβρουαρίου, Μαρτίου, Ἀπριλίου. Καὶ θὰ ἀφήσω εἰς ὑμᾶς νὰ βγάλετε τὰ συμπεράσματα. Τὴν 2αν Ἰανουαρίου ἐπωλήθη ἕνα ποσὸν χρυσῶν λιρῶν, συνολικῶς, —ἐπαναλαμβάνω—Ἀθῆναι καὶ Θεσσαλονίκη εἶναι τὰ δύο κυριώτερα σημεῖα—ἐπωλήθησαν λέγω, τὴν 2αν Ἰανουαρίου, 11.000 λίρες χρυσές. Τὴν 3ην Ἰανουαρίου, 13.500 ........(ἀναγινώσκει)...........». Ἄς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὴν ὕποπτον περίοδον τοῦ Ἀπριλίου. 1η Ἀπριλίου. «........... ...........(ἀναγινώσκει)..........». (Χειροκροτήματα). Νά, διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἀνέμενεν ἔπαινον. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, λαμβάνων γνῶσιν καὶ αὐτῶν τῶν ἀριθμῶν, θὰ ἔχῃ ἕνα ἐπὶ πλέον λόγον νὰ εἶναι εὐχαριστημένος καὶ ὑπερήφανος, διὰ τὴν Κυβέρνησίν του. (Χειροκροτήματα).

§47Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρακαλῶ νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους μᾶς ἀνέφερε, πέρα τῆς κινήσεως τῆς χρυσῆς λίρας εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἀπὸ ποῦ τοὺς συνέλεξε.

§48Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος τηρεῖ στατιστικὴν τῆς κινήσεως εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, βάσει τῶν δηλώσεων τῶν γραφείων τοῦ χρηματιστηρίου. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ἔχει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ κίνησις αὐτή, ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Εἶναι στοιχεῖα τῆς Τραπέζης.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§50Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ὑποτιμήσῃ τὴν δραχμήν, ὑπῆρξε, κατὰ σειράν, ἡ τρίτη σημαντικὴ ἀπόφασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπεύθυνος, διὰ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἡ πρώτη ἀπόφασις, ἡ ὁποία προεκάλεσε σάλον, ἐδημιούργησε συζητήσεις καὶ εἰς τὸ Κοινοβούλιον καὶ ἐπηρέασε γενικῶς τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομικῆς μας ζωῆς, ὑπῆρξεν ἡ ἀπόφασις τῆς συγχωνεύσεως τῶν δύο Τραπεζῶν Ἐθνικῆς καὶ Ἀθηνῶν. Ἡ δευτέρα σημαντικὴ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξεν ἡ ἀπόφασις αὐτῆς, νὰ ἐπιβάλῃ, καθ’ ὃν τρόπον ἐπέβαλεν, ἔκτακτον εἰσφοράν, διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ ἐφετεινοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ ἡ τρίτη σημαντικὴ ἀπόφασίς της εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς σημερινῆς ἐπερωτήσεως συζητεῖται, νὰ ὑποτιμήσῃ τὴν Ἑλληνικὴν δραχμὴν καὶ νὰ ὁρίσῃ τὴν ἀξίαν της ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν συνάλλαγμα, εἰς τὸ ἥμισυ τῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν ἡ δραχμὴ προηγουμένως εἶχεν. Εἶναι δυσάρεστον, κύριοι συνάδελφοι, γεγονός, ὅτι μία τόσον σημαντικὴ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, δὲν συνεζητήθη ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος, ἀλλὰ ὁ σχετικὸς νόμος, παρὰ τὰς ἐντόνους ἀντιρρήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία τελικῶς ἀπέσχε κατὰ τὴν ψηφοφορίαν, ἦλθεν πρὸς ψήφισιν, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ τότε ζωηρῶς διεμαρτυρήθη. Καὶ σήμερον, αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν νὰ ἐπαναλάβω ἐντόνως τὴν διαμαρτυρίαν, διότι ὁπωσδήποτε ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλῃ τὴν Κυβερνητικὴν ἀπόφασιν. Βεβαίως καὶ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, δοθέντος, ὅτι ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία εἶχε ληφθῆ, εἶχε περιβληθῆ τὸν τύπον ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἴσχυσεν ἀφ’ ἧς ἐξηγγέλθη, ἐλάχιστα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μεταβάλῃ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, ἐδίδετο εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἡ δυνατότης νὰ βελτιώσῃ τὴν ἐφαρμογήν, τῆς κατὰ βάσιν κακῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ ἀκολουθήσῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ συζήτησις τῆς σημερινῆς ἐπερωτήσεως, δίδει τὴν εὐκαιρίαν ὄχι μόνον νὰ ἀναπτύξωμεν γενικώτερον τὰς ἀντιλήψεις μας ὡς πρὸς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησε, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰς διαπιστώσεις, τὰς ὁποίας θὰ κάμωμεν, ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ δώσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐκαιρίαν κάπως νὰ προσγειωθῇ, νὰ ἀντιληφθῇ καλλίτερον τὴν πραγματικότητα καὶ νὰ ἀποφύγῃ τὴν συνέχισιν σφαλμάτων, τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχει διαπράξει. Ἡ ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος, ἡ ὑποτίμησις τῆς Ἑλληνικῆς δραχμῆς, ἔχει σημασίαν καὶ δι’ αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ γεγονός, ὅτι ἀπεφασίσθη, ἀλλ’ ἔχει ἐπίσης πρόσθετον σημασίαν καὶ διὰ τὴν ἔκτασιν, ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς αὐτήν. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ἄσματος τοῦ κ. Μαρκεζίνη, ὅταν ἐξήγγειλε τὴν ἀπόφασίν της νὰ ὑποτιμήσῃ τὴν δραχμήν, ἔδωσε περίπου τὸν τόνον, ὡς ἐὰν θείᾳ ἐμπνεύσει κατέληξεν εἰς μίαν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς προηγουμένως εἶχε διανοηθῆ ἢ ἀντιμετωπίσει. Ἡ ὑποτίμησις, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον δυστυχῶς εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομικὴν πρᾶξιν, ἰδίως τῶν προσφάτων ἐτῶν, εἶναι σύνηθες καὶ διεθνῶς ἔχει ἐπανειλημμένως ἀντιμετωπισθῆ. Βεβαίως, ἡ ὑποτίμησις, αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν, δὲν ἀποτελεῖ λύσιν κανενὸς οἰκονομικοῦ προβλήματος, δημιουργεῖ ὅμως εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις εὐκαιρίαν, διὰ παραλλήλου ἐφαρμογῆς ὀρθῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ὡρισμέναι οἰκονομικαὶ δυσχέρειαι. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, καὶ τοῦτο εἶναι χαρακτηριστικὸν καὶ ὀφείλω ἐξ ἀρχῆς νὰ τὸ τονίσω, διότι ἀποτελεῖ βάσιν τῶν περαιτέρω συλλογισμῶν μου, καὶ ὥρισε τὴν νέαν τιμὴν τῆς δραχμῆς ὄχι εἰς τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν θὰ ἐπέβαλεν ἡ ἀναλογία τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῆς δραχμῆς πρὸς τὰ ξένα νομίσματα, ἀλλ’ εἰς μίαν καθαρῶς φτιαχτήν, θὰ ἔλεγα, τιμήν, ἡ ὁποία κατὰ πολὺ ὑπερβαίνει τὸ ἐπίπεδον, τὸ ὁποῖον, ἄλλως, θὰ ὤφειλε νὰ ὁρίσῃ. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἄποψις, ὅτι ἂν ἡ Κυβέρνησις ἤθελεν ὄντως νὰ κάμῃ ἀναπροσαρμογὴν τῆς τιμῆς τῆς δραχμῆς, ἂν δηλαδὴ ἤθελε νὰ φέρῃ τὴν δραχμὴν εἰς τὴν ἰσοτιμίαν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ ἀγοραστική της ἀξία πρὸς τὴν ἀγοραστικὴν ἀξίαν τῶν ξένων νομισμάτων, θὰ ἔπρεπε νὰ ὁρίσῃ τὸ δολλάριον γύρω εἰς τὰς 22.500 δραχμάς. Ἀντ’ αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις προχώρησεν εἰς μίαν ρωμαλέαν — ἡ λέξις εἶναι τῆς μόδας — ἀπόφασιν καὶ ὥρισε τὴν τιμὴν τοῦ δολλαρίου εἰς 30.000 δραχμάς. Ἡ ἀπόφασις ὑπῆρξεν ὄντως ρωμαλέα, ὑπῆρξεν ἀπόφασις ριψοκίνδυνος, ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει, ἀσχέτως πρὸς τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ὀρθή, ἐδημιούργησε μέγιστα προβλήματα, ἐδημιούργησε προσθέτους δυσχερείας τὰς ὁποίας, αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ ὑποτίμησις, ἄν ἐγένετο κατὰ τρόπον σωφρονέστερον, δὲν θὰ εἶχε δημιουργήσει. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐξέφυγε πέραν ἀπὸ τὴν βάσιν τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου εἰς τὰς 22.500 δρχ., ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο ἡ πραγματικὴ ἀναπροσαρμογή, ἂν ὄντως ἤθελε νὰ κάμῃ ἀναπροσαρμογὴν καὶ ὄχι ὑποτίμησιν, διὰ κάθε μονάδα τὴν ὁποίαν προσέθεσεν εἰς τὴν τιμὴν τοῦ δολλαρίου, ἔχει προσθέτους ηὐξημένας δυσχερείας. Φίλος μου μὲ τὸν ὁποῖον εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσω τὸ θέμα, ἐχρησιμοποίησε τὴν γραφικὴν ὄντως καὶ χαρακτηριστικὴν παρομοίωσιν, λέγων, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει, διὰ κάθε χιλιόδραχμον τὸ ὁποῖον προσθέτει, τὴν αὐτὴν δυσχέρειαν τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζει εἷς ἀθλητὴς εἰς τοὺς ἀθλητικοὺς ἀγῶνας, π.χ. εἷς ἀθλητὴς τοῦ ἅλματος εἰς ὕψος, διὰ νὰ πηδήσῃ ἕνα ἑκατοστόμετρον πάρα πάνω ἀπὸ τὸ 1.80, τὸ ὁποῖον συνήθως πηδᾷ. Ὄντως, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει μία πρόσθετος ηὐξημένη δυσχέρεια καὶ ἐν τούτῳ ἀποτελεῖ ἡ Κυβερνητικὴ ἀπόφασις, ὄχι μόνον ἀπόφασιν ριψοκίνδυνον, ἀλλ’ ἀποτελεῖ σφάλμα βαρὺ ὅπως ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ θὰ ἀποδείξωμεν καὶ ἐν τούτῳ λέγω, ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μίαν ἀπόφασιν, τῆς ὁποίας πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι τὰς συνεπείας δὲν εἶχεν ἀναμετρήσει. Ἐξηγγέλθη ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς πανηγυρικῶς ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ τὴν 9ην Ἀπριλίου, ἀπὸ τοῦ ραδιοφώνου. Τὸ ὕφος του ὑπῆρξε πομπῶδες. Μᾶς ἔδιδε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι κάτι τὸ ἐξαιρετικῶς εὐχάριστον εἶχε συμβῆ. Καὶ ὡμίλησεν ὁ κ. Μαρκεζίνης τὴν ἑσπέραν ἐκείνην μὲ μεγάλην αὐτοπεποίθησιν. Εἶπεν ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας του, ὅτι ἡ ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλεν δὲν ὑπῆρξεν ἀπόφασις, ἡ ὁποία ταχέως ἐλήφθη, δὲν ὑπῆρξεν ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐλήφθη τὴν τελευταίαν ὥραν, ἀλλὰ ὅτι ἀπετέλει παγίαν γραμμὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, τὴν ὁποίαν αὐτὸς εἶχε χαράξει ὄχι μόνον ἀφ’ ὅτου εὑρέθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἔχω ἐνώπιόν μου τὸ κείμενον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρει, ὅτι ἀπὸ χρόνου εἶχεν ὡρίμως σκεφθῆ καὶ καταλήξει εἰς τὴν ἀπόφασιν. Καὶ μάλιστα ὁ κ. Μαρκεζίνης ἀνέφερεν, ἐπικαλούμενος, ὅπως συνήθως συνηθίζει νὰ ἐπικαλῆται εἰς δυσχερεῖς στιγμάς, ὡς ἄγκυραν σωτηρίας, τὸν Στρατάρχην, ὅτι ὁ Στρατάρχης ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν ἀπὸ μακροῦ χρόνου. Δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον ὁ κ. Στρατάρχης, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀθῶος τοῦ ἁμαρτήματος τούτου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὀφείλομεν νὰ ἐξετάσωμεν, ἐὰν ὄντως ἡ Κυβέρνησις εἶχε κατὰ νοῦν, εἶχε ἀπὸ μακροῦ χρόνου λάβει τὴν ἀπόφασιν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Καὶ ἐφ’ ὅσον παραδεχόμεθα, ἢ ἐφ’ ὅσον θέλομεν νὰ παραδεχθῶμεν αὐτό, πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν πῶς διεμόρφωσε τὴν πολιτικήν της, τοὺς προηγουμένους μῆνας, ἐν ὄψει τῆς ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν Κύριοι συνάδελφοι, τὰ δεδομένα τὰ ὁποῖα ἔχομεν μᾶς πείθουν, ὅτι ἓν ἐκ τῶν δύο εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνῃ: Εἴτε ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε λάβει τὴν ἀπόφασιν νὰ ὑποτιμήσῃ τὴν δραχμήν, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ βιαστικὰ ἐλήφθη, ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου, ἢ ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία ἑνότης, καμμία συνέπεια εἰς τὴν κυβερνητικὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε, κατὰ τρόπον ἀλλοπρόσαλλον καὶ μοιραῖον, ὁδηγεῖται πρὸς τὴν κατεύθυνσιν, πρὸς τὴν ὁποίαν ἑκάστοτε πνέουν οἱ ἄνεμοι. Εἰδικώτερον, χαρακτηριστικὰ εἶναι τρία γεγονότα, τὰ ὁποῖα, καὶ εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου τονίζω καὶ τὰ ὁποῖα καὶ ἐδῶ συντόμως θὰ ἀναπτύξω. Τὸ πρῶτον γεγονὸς εἶναι τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας ἄφησε τὴν τιμὴν τῆς χρυσῆς λίρας, νὰ πέσῃ εἰς τὸ χαμηλότερον ἐπίπεδον, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ χρυσῆ λίρα εἶχε πέσει τὸν τελευταῖον καιρόν. Εἶναι γεγονός, τὸ γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι ὀλίγον χρόνον πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ἡ χρυσῆ λίρα εἶχε κατέλθει καὶ κάτω τῶν 185.000 δρχ. ἡ δὲ Κυβέρνησις ἠδιαφόρησε διὰ τὴν πτῶσιν αὐτὴν τῆς τιμῆς τῆς χρυσῆς λίρας. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἦτο φυσικόν, ἂν ἡ Κυβέρνησις εἶχε λάβει τὴν ἀπόφασιν νὰ ὑποτιμήσῃ τὴν δραχμήν, ἐγκαιρότερον νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὸ πρόβλημα τοῦτο, καὶ νὰ μὴ ἀδιαφορήσῃ, διότι τὸ γεγονός, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς χρυσῆς λίρας, θὰ ἀνέβαινε ἀπὸ τῆς μιᾶς στιγμῆς εἰς τὴν ἄλλην, ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος βραχυτάτου, ἀπὸ τὰς 185.000 εἰς τὰς 300.000, θὰ ἐδημιούργει κίνδυνον νὰ προκαλέσῃ αὐτὸ αὔξησιν τῶν τιμῶν, σύγχυσιν καὶ πανικὸν καὶ ἀσφαλῶς τοῦτο θὰ ἦτο πολὺ χειρότερον, παρὰ ἂν ἡ τιμὴ τῆς χρυσῆς λίρας ἀνέβαινε ἀπὸ τὰς 225.000, εἰς τὴν ὁποίαν τιμὴν ἄλλοτε εἶχε σταθεροποιηθῆ, εἰς τὰς 300.000 δραχμάς. Δεύτερον γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠκολούθησεν συνεπῆ πολιτικήν, εἶναι ἡ ἀπόφασίς της νὰ ἐκποιήσῃ τὰ ἐφόδια. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ εἶχε τὴν εὐτυχίαν, νὰ κληρονομήσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου ἕνα μεγάλο ἀπόθεμα ἐφοδίων, τῶν ὁποίων ἡ ἀξία κατὰ τοὺς πλέον προχείρους ὑπολογισμούς—ἂν οἱ ἀριθμοί μου εἶναι ἀκριβεῖς—ὑπερβαίνει τὸ 1 τρισεκατομμύριον δραχμῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσεν ἀμέσως νὰ δηλώσῃ, ὅτι ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσῃ θὰ εἶναι πολιτικὴ ἀντιπαρεμβατική, ὅτι θὰ καταργήσῃ τὸ δελτίον. Καί, μάλιστα, ὁ κ. Μαρκεζίνης εἰς τὴν πρώτην του ραδιοφωνικὴν ὁμιλίαν εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θὰ εἶναι ἄξιος τόσον μεγαλυτέρων συγχαρητηρίων, ὅσον τὸ γρηγορώτερον θὰ ἐπιτύχῃ τὴν διάλυσιν τοῦ ἀχρήστου Ὑφυπουργείου του. Καὶ βλέπομεν πράγματι τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ πραγματοποιῆται. Ἐσημειώθη τὸν τελευταῖον καιρὸν μία ταχυτάτη ἐκποίησις ἐφοδίων, παρεχομένης πάσης εὐκολίας εἰς τοὺς ἀγοραστὰς καὶ ἡ ἐκποίησις μάλιστα ἐγένετο κατὰ σημαντικὸν ποσοστὸν ἐπὶ πιστώσει. Διερωτᾶται κανείς, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐπροχωροῦσε πρὸς τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς—ὁπότε μοιραίως θὰ ἀντιμετώπιζε τὸ πρόβλημα τοῦ τιμαρίθμου—ποίους λόγους εἶχε νὰ ἐκποιήσῃ τόσον ταχέως τὰ ἐφόδια; Τὸ ἐρώτημα δὲν τὸ θέτω ἐγὼ διὰ πρώτην φορὰν ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Συνάδελφοί μου τῆς ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι πρῶτοι ὡμίλησαν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, ἔθεσαν τὸ ἐρώτημα εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἀπεπειράθη νὰ δικαιολογηθῇ εἰπών, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ὁ λαὸς ἔπρεπε νὰ φάγῃ, ὁ κόσμος ἔπρεπε νὰ ζήσῃ καὶ κατὰ συνέπειαν ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ διάθεσις ἐφοδίων. Φοβοῦμαι, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος ἐν προκειμένῳ πιθανότατα εἶναι καὶ αὐτὸς ἀθῶος τοῦ αἵματος, διότι ἄνωθεν εἶχε λάβη τὰς ἐντολὰς εἰς τὰς ὁποίας ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ ὑπακούσῃ, πολὺ ὑποτιμᾷ τὴν μνήμην ὅλων μας. Δὲν ἐπρόκειτο, κύριοι συνάδελφοι, περὶ τάσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἐφαρμοζούσης τὴν πολιτικὴν τοῦ δελτίου, νὰ καλύψῃ τρεχούσας ἀνάγκας. Ἦτο ὡμολογημένη ἡ πρόθεσίς της νὰ ἐκποιήσῃ τὰ ἐφόδια, διότι, λέγει τὸ δελτίον δὲν χρειάζεται καὶ πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰς παλαιὰς καλὰς ἡμέρας τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου. Τὸ δὲ ἔτι κωμικώτερον, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ὁμολογῶ, ἐμὲ τοὐλάχιστον μὲ ἐκπλήσσει πολύ, εἶναι, ὅτι καὶ ὁ κ. Μαρκεζίνης εἰς τὴν ραδιοφωνικήν του ὁμιλίαν, ἐπικαλεῖται καὶ πάλιν τὸν ἀποπαρεμβατισμὸν καὶ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐμπορίου εἰς τὸν ὁποῖον ἐξακολουθεῖ ἀκόμη καὶ τὴν 9ην ἑσπερινὴν τῆς 9ης Ἀπριλίου, ὅταν ἐξαγγέλλει τὴν ὑποτίμησιν, νὰ ἐπιμένῃ. Λέγει ἐκεῖ, ἀναφέρων τὰς πεποιθήσεις, αἱ ὁποῖαι ἦτο ἀπαραίτητον νὰ δημιουργηθοῦν, διὰ νὰ καταστῇ ἐφικτὴ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι «ἄλλη προϋπόθεσις, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ διασφαλισθῇ ἦτο ἡ προετοιμασία ὅλου ἐκείνου τοῦ μηχανισμοῦ καὶ τῆς κυκλοφορίας τῶν ἀγαθῶν..... ......... (ἀναγινώσκει).......». Δηλαδὴ ὁ κ. Μαρκεζίνης ἐμφανίζεται ἐπιμένων ἀκόμη εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ ἀποπαρεμβατισμοῦ, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξαγγέλλει τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Καὶ διερωτᾶται κανεὶς εὐλόγως, τί ἄραγε συμβαίνει; Πῶς σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ πρόβλημα τῶν τιμῶν; Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογηθῇ ἡ Κυβέρνησις, τῆς ὁποίας αἱ πράξεις ἀλληλογρονθοκοποῦνται τόσον ἐμφανῶς, ἐπὶ σημείων καιρίων ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐν συνεχείᾳ θὰ ἀκολουθήσῃ; Τὸ τρίτον σημεῖον, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον προδίδει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν πάσῃ περιπτώσε, δὲν ἠκολούθησε τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ὤφειλεν νὰ εἶχεν ἀκολουθήσει, ἐν ὄψει τῆς ἀποφάσεως νὰ προβῇ εἰς τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, εἶναι, ὅτι ηὔξησεν δυσαναλόγως τὰς πιστώσεις πρὸς τὴν οἰκονομίαν, ἰδίᾳ τὰς τελευταίας ἡμέρας πρὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου. Ἔχομεν μίαν ἀναμφισβήτητον αὔξησιν καὶ τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας καὶ τῶν πιστώσεων ὁλόκληρον τὸν Μάρτιον καὶ εἰδικώτερον τὰς 9 ἡμέρας τοῦ Ἀπριλίου. Τὸ θέμα τοῦτο ἐλέγχεται καὶ ὡς κυβερνητικὴ γραμμή. Ὑπῆρξεν ἀναμφισβητήτως σφάλμα τὸ γεγονός, ὅτι ηὔξησε τὴν νομισματικὴν κυκλοφορίαν καὶ τὰς πιστώσεις. Ἔχει ὅμως καὶ μίαν ἄλλην πλευράν, τὴν ἠθικὴν πλευράν, ἡ ὁποία ἀπησχόλησε καὶ προηγουμένους ρήτορας τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἐν μέρει ἀπήντησε σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ εἰς τὴν ὁποίαν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔλθω ἀργότερα, μετὰ τὴν γενικὴν κριτικὴν τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Εἶναι δυστύχημα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὄχι μόνον ἔλαβε μίαν βασικῶς σφαλερὰν ἀπόφασιν, ὄχι μόνον ἔκαμεν ἕνα ἐπικίνδυνον ἅλμα, τοῦ ὁποίου αἱ συνέπειαι διὰ τὴν οἰκονομίαν μας εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀνυπολόγιστοι, ἀλλὰ ἐμφανίζεται χωρὶς νὰ ἔχῃ πλῆρες καὶ συγκεκροτημένον σχέδιον ἀντιμετωπίσεως τῆς καταστάσεως, ἐμφανίζεται παραπαίουσα καὶ ἀλλοπρόσαλλος, ἐμφανίζεται μὲ ἐνεργείας αἱ ὁποῖαι ἀντιτίθενται πρὸς τὴν γενικὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ὤφειλε νὰ ἀκολουθήσῃ. Αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ ὑποτίμησις κ. συνάδελφοι, δημιουργεῖ ἀναμφισβητήτως ὡρισμένα προβλήματα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δὲ νὰ κάμω μίαν βραχεῖαν κριτικὴν τῆς γενικῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως περὶ ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Τὸ πρῶτον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ἀποφασίζῃ νὰ κάμῃ τὴν ὑποτίμησιν, εἶναι τὸ πρόβλημα τοῦ τιμαρίθμου, τὸ πρόβλημα τῶν τιμῶν. Ἡ δραχμὴ ὑποτιμᾶται εἰς τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας της ἐν σχέσει πρὸς τὸ ξένον συνάλλαγμα. Τί θὰ γίνῃ μὲ τὰς τιμάς; Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον πρόβλημα. Ὁ κ. Μαρκεζίνης ἔχει εὔκολον τὴν ἀπάντησιν, εἰς τὴν Ραδιοφωνικήν του ὁμιλίαν, μὲ ὕφος ὑπερήφανον, δηλοῖ, ὅτι «ὅλοι πρέπει νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ πρέπει νὰ παραμείνουν εἰς τὰ σημερινά των ἐπίπεδα». Λυποῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλ’ εἶναι τοὐλάχιστον ἀφελὴς ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Καὶ ἀσφαλῶς τὸ γεγονὸς αὐτὸ συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ ἀκολουθήσουν ἐν συνεχείᾳ ἄλλαι δηλώσεις, ὄχι τοῦ ἰδίου, ἀλλ’ ἁρμοδίων Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι ὡμολόγουν, ὅτι ὄντως θέμα τιμῶν, θέμα τιμαρίθμου, ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις προσεπάθησε νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, ἁγία ἀφέλεια νὰ πιστεύῃ κανείς, ὅτι εἶναι δυνατὸν αἱ τιμαὶ νὰ κρατηθοῦν, κατόπιν τῆς μειώσεως τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς εἰς τὸ ἥμισυ. Καὶ εἶναι τοῦτο ἀδύνατον, διότι, ὡς προηγουμένως ἀνέπτυξα, ἡ δραχμὴ δὲν ἀναπροσηρμόσθη εἰς τὰ ἐπίπεδα, εἰς τὰ ὁποῖα ἐπέβαλεν ἡ ἀναλογία τῆς ἀγοραστικῆς της ἀξίας πρὸς τὴν ἀγοραστικὴν ἀξίαν τῶν ἄλλων νομισμάτων, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε πάει τὸ δολλάριον, ὅπως εἶπα, εἰς τὰς 22.500 δρχ. Καὶ εἶναι, ἀκόμη, ἀδύνατος ἡ συγκράτησις τῶν τιμῶν, διότι ὡρισμέναι τιμαὶ βασικῶν εἰδῶν λαϊκῆς καταναλώσεως, διὰ τοῦ συστήματος τῆς διαφοροποιήσεως τῆς τιμῆς τοῦ συναλλάγματος, εἶχον διαμορφωθῆ μὲ βάσιν τὴν τιμὴν τοῦ δολλαρίου τῶν 15.000. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅταν τὸ δολλάριον μὲ τὸ ὁποῖον ἀγοράζομεν τὸ σιτάρι, ἀντὶ νὰ πληρωθῇ 15.000, πληρώνεται 30.000, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ κρατήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου καὶ κατὰ συνέπειαν, τὴν τιμὴν τοῦ ψωμιοῦ; Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις, παραλλήλως πρὸς τὴν ἀπόφασιν τῆς ὑποτιμήσεως, ἐξήγγειλεν, ὅτι ἐξησφάλισεν ἀποθέματα ἀξίας 35 ἑκατ. δολλαρίων, ἀφοῦ ἐν τῷ μεταξύ, ὅπως εἶπον προηγουμένως, εἶχεν ἤδη ἐκποιήσει τὰ ἀποθέματα ποὺ εἶχεν εἰς χεῖρας της, τὰ ὁποῖα ἀποθέματα τῶν 35 ἑκατ. δολλαρίων θὰ διαθέσῃ μὲ τὰς παλαιὰς τιμάς, διὰ νὰ συγκρατήσῃ κατὰ κάποιον τρόπον καὶ δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα τὰς τιμάς. Δυστυχῶς, εἶναι βέβαιον, ὅτι μὲ τὰ 35 αὐτὰ ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ μὲ τὰ τρόφιμα, τὰ ὁποῖα δι’ αὐτῶν θὰ εἰσαγάγῃ, εἶναι παντελῶς ἀδύνατον νὰ κρατήσῃ τὰς τιμάς, πέραν ἑνὸς βραχέος διαστήματος ὀλίγων μηνῶν. Ἄλλωστε τὴν ἀλήθειαν αὐτήν, οὔτε αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν θὰ θελήσῃ νὰ ἀμφισβητήσῃ. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, ὅταν πλέον δὲν θὰ ἔχῃ καὶ τὰ μικρὰ αὐτὰ ἀποθέματα ποὺ ἐξησφάλισεν, ὅταν θὰ ἔχουν παντελῶς ἐξαντληθῆ καὶ τὰ ὑπόλοιπα τῶν παλαιῶν ἐφοδίων, τὰ ὁποῖα ὅπως εἶπα, ἐκληρονόμησεν ἀπὸ τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν, ὅταν θὰ ἔχῃ τελειώσει καὶ ὁ τελευταῖος τόννος λαδιοῦ τῆς παλαιᾶς συγκεντρώσεως, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς, ὑπὸ τὰς ἐντόνους διαμαρτυρίας τοῦ Συναγερμοῦ, τότε Ἀντιπολιτεύσεως, εἴχομεν κάμει διὰ νὰ σώσωμεν τώρα τὴν ἔστω καὶ ἐσφαλμένην πολιτικὴν τοῦ κ. Μαρκεζίνη. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς), ὅταν θὰ ἔχουν λείψει αὐτὰ τὰ κριτικὰ ἀποθέματα, πῶς θὰ κρατήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὰς τιμὰς τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης; Εἶναι ὑποχρεωμένη τότε, ἂν θελήσῃ νὰ κρατήσῃ ἔστω καὶ ἐν μέρει τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ, νὰ προχωρήσῃ εἰς ἐπιδότησιν. Ἀλλ’ ἡ ἐπιδότησις, κ. συνάδελφοι, εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις, ὑπὸ τὰς παρούσας δημοσιονομικὰς συνθήκας καὶ μὲ τὸ τρομακτικὸν πρόβλημα ἰσοσκελίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ προσεχοῦς ἔτους, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει, οὔτε κἂν νὰ διανοηθῇ εἶναι δυνατόν. Οἱ ἀριθμοὶ δυστυχῶς καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἶναι ἀμείλικτοι. Ἐὰν θελήσετε νὰ κάμετε ἕνα πρόχειρον ὑπολογισμόν, τί θὰ χρειασθῇ μόνον ἡ ἐπιδότησις τοῦ ψωμιοῦ, μὲ παράλληλον καθορισμὸν στοιχειωδῶς ἀνεκτῆς τιμῆς συγκεντρώσεως σίτου, διὰ τοὺς σιτοπαραγωγούς μας, θὰ ἴδητε, ὅτι μόνον αὐτὴ θὰ ἐπεβάρυνε τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν δι’ ἑνὸς κονδυλίου, τὸ ὁποῖον δι’ ἓν ἔτος θὰ ὑπερβῇ τὸ ἓν τρισεκατομμύριον δραχμῶν. Ἀνάλογα θὰ εἶναι τὰ κονδύλια τῶν ἐπιδοτήσεων, τὰ ὁποῖα θὰ χρειασθοῦν διὰ τὰ ὑπόλοιπα εἴδη λαϊκῆς καταναλώσεως, πρώτης ἀνάγκης διὰ τὸν λαόν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θελήσῃ νὰ προχωρήσῃ πρὸς τὴν ἐπιδότησιν αὐτῶν. Εἶναι συνεπῶς βέβαιον, ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα ἡ Κυβέρνησις νὰ κρατήσῃ πλέον τὰς τιμὰς τῶν εἰδῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀμέσως ἢ ἐμμέσως ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχε μέχρι τῆς στιγμῆς νὰ κρατήσῃ κάπως τὰς τιμάς, ἐπέτυχε δὲ ἐπίσης ἡ αὔξησις τῶν τιμῶν νὰ εἶναι βραδεῖα, τουλάχιστον διὰ τὸ διάστημα, τὸ ὁποῖον ἐμεσολάβησεν ἀπὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου μέχρι σήμερον. Ἐπειδή, κύριοι, ἐν τούτοις ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι ἀντικειμενικὸς εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἀπετέλεσεν ἀναμφισβήτητον ἐπιτυχίαν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι κατώρθωσε νὰ κερδήσῃ τὴν πρώτην ψυχολογικὴν μάχην. Ὅλοι εἴχομεν φοβηθεῖ, ὅτι ἀμέσως μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, θὰ ἐδημιουργεῖτο πανικὸς εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ ραγδαία ἄνοδος τῶν τιμῶν. Τοῦτο, εὐτυχῶς, διὰ τὸ νόμισμα καὶ τὸν τόπον μας, δὲν συνέβη. Πολλοὶ παράγοντες συνετέλεσαν εἰς αὐτό, καθὼς καὶ ἡ σταθερότης τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, λόγῳ τῆς μεγάλης κοινοβουλευτικῆς δυνάμεως, τὴν ὁποίαν ἔχει. Ἐπίσης συνετέλεσε καὶ ἡ ἀντιπληθωρικὴ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐν συνεχείᾳ πρὸς ὁμοίαν πολιτικὴν τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου. Τὸ γεγονὸς ὅμως, ὅτι ἐκερδήθη ἡ πρώτη μάχη ἡ ψυχολογική, δυστυχῶς, δὲν σημαίνει, ὅτι ἡ μάχη τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς ἐκερδήθη. Ἀπ’ ἐδῶ καὶ πέρα ἀρχίζουν νὰ ἀνακύπτουν ἀμείλικτοι ἀριθμοί. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει καὶ ἀξιώνει σήμερον ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους καὶ γενικῶς ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰς χεῖρας των πρώτας ὕλας καὶ ἐμπορεύματα εἰσαγόμενα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, νὰ μὴ ἀκολουθήσουν τὴν ἀρχὴν τῆς ἀντικαταστάσεως καὶ νὰ πωλήσουν εἰς τιμὰς εὐθηνοτέρας, ἀπὸ ὅ,τι ἔπρεπε νὰ πωλήσουν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπιδιώκουν μὲ τὸ τίμημα, ποὺ θὰ εἰσπράξουν νὰ ἀντικαταστήσουν τὸ ἐμπόρευμά των. Ἐν τινι μέτρῳ θὰ τὸ ἐπιτύχῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦτο εἰς τὴν ἀρχήν. Ἕνα μέρος ἀπὸ τὰ ἀποθέματα αὐτὰ τῶν ἐμπόρων, θὰ πωληθῇ εἰς μικροτέρας τιμάς. Μὲ τὴν πάροδον ὅμως τῶν ἡμερῶν, αἱ τιμαὶ θὰ λάβουν τὴν μοιραίαν ἄνοδον τὴν ὁποίαν εἶναι παντελῶς ἀδύνατον νὰ ἀποφύγωμεν, διότι βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἰδιωτικὴ οἰκονομία εἰς τελευταίαν ἀνάλυσιν νὰ πληρώσῃ τὰ σπασμένα τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα ὁπότε αἱ τιμαὶ θὰ ἀνέβουν καὶ ὅταν ἀνέβουν αἱ τιμαὶ εἰς ἐπίπεδα—προτιμῶ νὰ ἀποφύγω νὰ κάμω πρόβλεψιν ἀριθμῶν, διότι δὲν εἶναι πρόθεσίς μου νὰ δημιουργήσω τὴν αἴσθησιν κινδύνου ἢ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον νὰ προκαλέσω ζημίαν εἰς τὴν κυβερνητικὴν πολιτικὴν— ὅταν, λέγω, αἱ τιμαὶ ἀνέλθουν εἰς ἀξιόλογα ἐπίπεδα, τότε θὰ ἀνακύψῃ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, μὲ μοιραίαν ἀναγκαιότητα, τὸ πρόβλημα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν μισθῶν, τῶν ἡμερομισθίων καὶ γενικώτερον τῶν εἰσοδημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν μείνει ἕως τότε σταθερά. Καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων, κάμῃ τὴν ἀναπροσαρμογὴν αὐτὴν μὲ ὁσηνδήποτε καθυστέρησιν καὶ ἂν τὴν κάμῃ —εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ βραδύνῃ νὰ κάμῃ ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων—τότε θὰ ὑπάρξῃ ἡ τρίτη κρίσιμος φάσις διὰ τὴν πολιτικήν της, διότι ἡ αὔξησις αὐτὴ θὰ παρασύρῃ τὰς τιμὰς πρὸς τὰ ἄνω καὶ τότε θὰ ὑπάρξῃ ὁ κίνδυνος νὰ χάσῃ τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῶν τιμῶν ἡ Κυβέρνησις. Εἰς τὸν τόπον μας μεταπολεμικῶς εἶχε δημιουργηθῆ μία κατάστασις διαφορικῆς τιμῆς ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος, ἡ ὁποία συνεβάδιζε μὲ ἐπιδοτήσεις ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν καὶ ἡ ὁποία ἑκάστοτε διεμορφώνετο ἀνάλογα τῶν πραγματικῶν συνθηκῶν καὶ τῶν πραγματικῶν ἀναγκῶν. Ἡ πολιτικὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὅπως ἐξηγγέλθη, εἶναι νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἑνιαίαν τιμὴν συναλλάγματος, νὰ ἰσχύσῃ δηλαδὴ ἡ τιμὴ τῶν 30.000 δραχμῶν κατὰ δολλάριον εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, παράλληλα δὲ νὰ καταργηθοῦν καὶ οἱ ποσοτικοὶ περιορισμοὶ τῆς εἰσαγωγῆς καὶ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν, πλὴν ὡρισμένων περιπτώσεων εἰδῶν ὑπερπολυτελείας. Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ νοσταλγία τῆς Κυβερνήσεως νὰ ξαναζωντανέψῃ τὰς παλαιὰς καλὰς προπολεμικὰς ἡμέρας, ὅπως κατὰ κόρον ἐπαναλαμβάνει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τὴν ὁδηγεῖ εἰς ἀπόφασιν, ἡ ὁποία εἶναι ἀνεδαφικὴ καὶ λαμβάνεται χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐκτιμήσῃ τὰς πραγματικὰς συνθήκας. Διότι τὸ γεγονός, ὅτι ἐδημιουργήθη μία διαφορικὴ τιμὴ συναλλάγματος, δὲν ἀπετέλεσε τυχαῖον γεγονός. Ἄλλωστε, οὔτε εἰς τὴν χώραν μας διὰ πρώτην φορὰν ἐνεφανίσθη τὸ φαινόμενον διαφορικῆς τιμῆς συναλλάγματος. Ἡ Γερμανία τοῦ Χίτλερ, ἡ ὁποία εἶχεν, ὡς γνωστόν, ἐπὶ κεφαλῆς τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς τὸν Δόκτορα Σάχτ, εἶχεν ἀκολουθήσει τὴν αὐτὴν πολιτικὴν καὶ τὴν ἐφήρμοσεν ἐπιτυχῶς, διότι εἶχε κατωρθώσει καὶ τὸν ἐπανεξοπλισμὸν νὰ κάμῃ καὶ τὴν Γερμανικὴν οἰκονομίαν νὰ χρηματοδοτήσῃ. Ἐκτὸς τῆς Γερμανίας, πλεῖστα ὅσα Εὐρωπαϊκὰ Κράτη, πρὸ τοῦ πολέμου εἶχον ἀκολουθήσει τὸ σύστημα αὐτό. Καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ σύστημα αὐτὸ ἐπεβλήθη ὑπὸ τὴν πίεσιν ἀδηρίτου ἀνάγκης. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχήν, ὅτε τὸ κοινωνικὸν πρόβλημα ἐμφανίζεται μὲ τόσην ὀξύτητα καὶ ὅταν τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα συμπλέκεται στενώτατα μὲ τὸ κοινωνικὸν πρόβλημα, νὰ μείνωμεν πιστοὶ εἰς θεωρητικοὺς ἀφορισμοὺς καὶ εἰς ἀφῃρημένας ἀρχάς. Διότι ἡ διαφορικὴ τιμὴ τοῦ συναλλάγματος ὑπῆρξεν εἰς χεῖρας τῶν Κυβερνήσεων ἕνα ὅπλον, διὰ τοῦ ὁποίου ἠδυνήθημεν νὰ ἐφαρμόσωμεν μίαν κοινωνικὴν πολιτικήν, διὰ τοῦ ὁποίου αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος ἐπιδίωξαν νὰ ἀνακουφίσουν τὰς πτωχὰς λαϊκὰς τάξεις εἰς βάρος τῶν εὐπορωτέρων. Τὸ γεγονός, κύριοι, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ σιτάρι καὶ ὅλα τὰ ἄλλα εἴδη λαϊκῆς καταναλώσεως, εἰσήγοντο μὲ δολλάριον 15 χιλιάδων δραχμῶν, ἐνῷ ὅλα τὰ εἴδη πολυτελείας εἰσήγοντο μὲ δολλάριον 30, 35 καὶ 40 χιλιάδας, ἀποτελεῖ ἐφαρμογὴν μιᾶς σωστῆς πολιτικῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁσονδήποτε καὶ ἂν αὐτὸ φαίνεται ὅτι θεωρητικῶς δὲν ἔχει βάσιν, δὲν εἶναι πρακτικῶς δυνατὸν καὶ ὀφείλομεν ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ συμφέροντα τῆς μεγάλης μάζης τοῦ μοχθοῦντος Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ τὸ παραδεχθῶμεν, νὰ μὴ κάμωμεν ἐξαιρετικὴν μεταχείρισιν προκειμένου περὶ τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν λαϊκῆς καταναλώσεως καὶ εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης. Διατὶ θὰ πρέπει εἰς τὴν αὐτὴν τιμὴν νὰ δίδεται τὸ συνάλλαγμα τὸ ὁποῖον προορίζεται δι’ εἰσαγωγὴν σταριοῦ μὲ τὸ συνάλλαγμα τὸ ὁποῖον προορίζεται διὰ νὰ εἰσαχθοῦν κάλτσες νάϋλον ἢ ραδιόφωνα ἢ αὐτοκίνητα. Αὐτό, ἐν τῇ οὐσίᾳ, ἀπετέλεσε τὴν δικαιολογητικὴν αἰτίαν τῆς διαφορικῆς τιμῆς συναλλάγματος καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις προκειμένου νὰ λάβῃ τὰς ἀποφάσεις τὰς ὁποίας ἔλαβε. Σήμερον τί πρόκειται νὰ συμβῇ; Ἑνιαία τιμὴ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος, σημαίνει ἐπιβάρυνσις τοῦ σίτου 100%, ἐπιβάρυνσις ἄλλων εἰδῶν λαϊκῆς καταναλώσεως 100%, ἀντιθέτως δὲ μείωσις τῆς τιμῆς ὡρισμένων εἰδῶν ἢ πάντως διατήρησις τῶν παλαιῶν τιμῶν προκειμένου περὶ ὡρισμένων εἰδῶν ὑπερπολυτελείας. Δηλαδὴ θὰ δῆτε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καὶ τὸ Ἑλληνικὸν συνάλλαγμα καὶ τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν τοῦ λαοῦ, δηλαδὴ τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα, νὰ τρέπεται περισσότερον πρὸς τὰ εἴδη πολυτελείας καὶ νὰ ἀφίνῃ τὰ εἴδη λαϊκῆς καταναλώσεως. Θὰ δυσκολευθῇ ὁ πτωχὸς ἐργάτης, θὰ δυσκολευθῇ ὁ μισθοδίαιτος καὶ ὁ ἀγρότης νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῆς ζωῆς διότι θὰ ἔχῃ ἀνέλθει ὁ τιμάριθμος χωρὶς ταὐτοχρόνως νὰ ἔχῃ ἀνέλθει ἀνάλογα καὶ τὸ εἰσόδημά του. Ἀντιθέτως, ὅμως, αἱ οἰκονομικῶς εὐπορώτεραι τάξεις, προκειμένου νὰ καλύψουν ὡρισμένας ἀνάγκας των, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ εἶναι ἀνάγκαι πολυτελείας, θὰ τύχουν ὡρισμένων πλεονεκτημάτων, διότι θὰ εἰσαγάγουν τὸ ἠλεκτρικὸν ψυγεῖον καὶ τὴν ἠλεκτρικὴν κουζίναν καὶ τὸ ἰδιωτικόν των αὐτοκίνητον εὐθηνότερα καὶ θὰ ἔχουν καὶ τὸ δικαίωμα νὰ τὰ εἰσαγάγουν, ἐνῷ μέχρι σήμερον δὲν εἶχον τὴν εὐχέρειαν αὐτήν. Δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῶν ἐπιχειρημάτων αὐτῶν, διότι εἶναι πασίδηλα, θὰ σᾶς θυμίσω μόνον τοῦτο. Θὰ ἴδατε ὅλοι εἰς τὰς ἐφημερίδας τὸν καιρὸν αὐτὸν νὰ ρεκλαμάρουν ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα ὅλων τῶν ἐργοστασίων τοῦ κόσμου. Ἀθρόα εἶναι ἤδη ἡ ἀγορὰ αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως. Τὰ παραγγελθέντα ἔχουν ἤδη περάσει 700 καὶ συντόμως θὰ φθάσουν τὰ 1.000. Χίλια ὅμως αὐτοκίνητα ἰδιωτικῆς χρήσεως σημαίνουν 1½ ἑκατομμ. δολλάρια. Ἠμπορεῖτε νὰ καταλάβετε εὐκόλως τί σημαίνει τοῦτο διὰ τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον. Ἐρχόμεθα κατὰ συνέπειαν εἰς τὴν βασικὴν διαπίστωσιν, τὴν ὁποίαν, δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντικρούσῃ, ὅτι ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς μοιραίως, δημιουργεῖ ἐπιδείνωσιν τῆς ζωῆς τῶν λαϊκῶν τάξεων, δημιουργεῖ πρόσθετα προβλήματα διὰ τὰς πτωχὰς λαϊκὰς τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μικρὸν εἰσόδημα, ἐνῷ ἀντιθέτως, θὰ δημιουργήσῃ μίαν ἄνεσιν εἰς τὰς εὐπορωτέρας τάξεις. Θὰ ἐρωτήσῃ, ὅμως κανείς, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διατὶ ἔκαμε τὴν ὑποτίμησιν ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ ὅλα τὰ ἐναντίον της ἐπιχειρήματα εἶναι τόσον φανερὰ καὶ αἱ προθέσεις της τόσον διαφανεῖς; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, πόθεν ὡρμήθη ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ κάμῃ τὴν ὑποτίμησιν καὶ εἰς τί ἀπέβλεπεν; Ἐλέχθη, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ κόρον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, βεβαίως καὶ δι’ ἄλλους λόγους, ἀλλά, κυρίως, διότι ἐπεδίωξε νὰ καλλιτερεύσῃ τὴν θέσιν τοῦ ἀγρότου καὶ νὰ δώσῃ μεγαλύτερον εἰσόδημα εἰς αὐτούς, νὰ αὐξήσῃ δηλαδὴ τὴν τιμὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμείνω κάπως ἐκτενέστερον καὶ ἀναλυτικώτερον εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτό. Ἡ Κυβέρνησις, πάντως, διὰ τῆς ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβε, προεκάλεσεν ἀμέσως μίαν αὔξησιν τῆς ἀξίας εἰς δραχμάς, ὡρισμένων γεωργικῶν προϊόντων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ γεωργικὰ προϊόντα, προκειμένου νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, ὅλα σχεδὸν ἐπιδοτοῦντο καὶ ἡ ἐπιδότησις ἐκυμαίνετο μεταξὺ τῶν 15–20–25 καὶ 40 καὶ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, προκειμένου περὶ ἐλαχίστων εἰδῶν, ἀνήρχετο καὶ πάρα πάνω, ὅπως τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Σήμερον, αὐτομάτως ἡ ἐπιδότησις δι’ ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα, γίνεται 100%. Κατὰ συνέπειαν εἶναι φυσικὸν ἡ ἀξία εἰς δραχμὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, νὰ αὐξηθῇ. Τὸ πρόβλημα ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἐὰν ἡ σταφὶς θὰ πωλῆται ἀπὸ τὸν ἀγρότην 1000 δρχ. παρὰ πάνω ἢ τὸ σιτάρι 800 ἢ 1000 δρχ. Τὸ πρόβλημα εἶναι ἐὰν θὰ ἔχωμεν οὕτως αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος, τῆς ἀγοραστικῆς, δηλαδή, ἀξίας τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ εἰς χείρας του ὁ ἀγρότης. Ἐὰν θὰ ἔχωμεν, δηλαδή, βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ του ἐπιπέδου. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, παρακαλῶ, νὰ μὲ παρακολουθήσετε. Πρῶτον, ξεκινᾶμε ἀπὸ τὴν προϋπόθεσιν, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ἀρνεῖται, οὔτε καὶ ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι θέλει νὰ αἰσιοδοξῇ, ὀλίγον περισσότερον ἀπὸ ἡμᾶς, ὅτι ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς θὰ φέρῃ μίαν ἄνοδον τοῦ τιμαρίθμου. Δὲν θέλω, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἀναφέρω ἀριθμούς, ἀλλὰ βέβαιον, πάντως, εἶναι, ὅτι θὰ ἔχωμεν μίαν σημαντικὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου. Πέραν αὐτοῦ αἱ τιμαὶ τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀμέσως μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, ἤρχισαν νὰ ἐμφανίζουν σημεῖα κάμψεως. Θὰ σᾶς δώσω ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ, ὅταν θὰ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγον ἐπὶ τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου τῆς χώρας μας καὶ ἐπὶ τῆς ἐπιρροῆς, τὴν ὁποίαν ἐπ’ αὐτοῦ ἔχει ἡ ὑποτίμησις, εἰδικώτερα στοιχεῖα. Ἀρκοῦμαι, πάντως, τὴν στιγμὴν αὐτήν, εἰς τὴν παρατήρησιν, ὅτι πάντως, αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ ἐμφανίσουν σημεῖα κάμψεως. Αὐτὰ ἤδη εἶναι γεγονότα, τὴν στιγμὴν ταύτην. Διότι ἤδη ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος, ὑπέστη μίαν κάμψιν, ἡ ὁποία ἀνῆλθε τὸ 10% καὶ ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ μίαν κάμψιν περὶ τὰ 20%. Εἶναι κατὰ συνέπειαν γεγονός, ὅτι ὁ ἀγρότης θὰ χάσῃ ἕνα ποσοστὸν τῆς ἀγοραστικῆς του δυνάμεως, ἀπὸ τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου. Δεύτερον γεγονός, εἶναι ὅτι θὰ ἔχωμεν μίαν πρόσθετον μείωσιν τῆς ἀγοραστικῆς του δυνάμεως, ἀπὸ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν προϊόντων του εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Τρίτον, ἀναμφισβήτητον γεγονός, εἶναι ὅτι τὴν διαφοράν, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ εἰς δραχμάς, δὲν θὰ τὴν ὠφεληθῇ, δυστυχῶς, εἰς τὸ ἀκέραιον, εἰδικώτερον μάλιστα, κατὰ τὸ πρῶτον διάστημα μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, ὁ ἀγρότης, ἀλλὰ ὁ μεσολαβὼν ἔμπορος, καὶ ὁ ἐξαγωγεὺς κατὰ ἕνα σημαντικὸν μέρος. Αὐτὸ ἔγινε, κύριοι συνάδελφοι, ἤδη καὶ νομίζω, ὅτι ὁ καθεὶς θὰ τὸ παραδεχθῇ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ διαφορετικά. Ὁ Ἕλλην ἐξαγωγεύς, ἔχων εὐρύτερα περιθώρια, θὰ προσπαθήσῃ, τοὐλάχιστον, τὸν πρῶτον καιρὸν καὶ μέχρις ὅτου διαμορφωθῇ μία σταθερότης οἰκονομική, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζω, πότε θὰ δημιουργηθῇ, νὰ ὠφεληθῇ περισσότερον ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Καὶ ἀκόμη πρέπει νὰ προστεθῇ, ὅτι ὡρισμένα ἄλλα εἴδη, τὰ ὁποῖα συνιστοῦν τὸν γεωργικὸν τιμάριθμον, θὰ ὑποστοῦν ἀμέσως τὴν ἐπίδρασιν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Ἀρκοῦμαι εἰς τὸ νὰ ἀναφέρω πρῶτον τὴν ἀναπόφευκτον αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν λιπασμάτων. Τὰ λιπάσματα εἶναι δύο κατηγοριῶν. Εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν ἀνήκουν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ τιμὴ αὐτῶν μοιραῖον εἶναι νὰ διπλασιασθῇ. Ἐπίσης ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, ἔχομεν τὰ λιπάσματα, τὰ φωσφοροῦχα, τὰ ὁποῖα κατασκευάζονται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰ ὁποῖα, ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ἐπιβαρυνθοῦν ἀξιολόγως κατὰ τὸ ποσοστὸν τῆς συμμετοχῆς εἰς τὸ κόστος τῆς πρώτης ὕλης, ἡ ὁποία εἰσάγεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, καὶ τῶν καυσίμων. Θὰ ἔχωμεν κατὰ συνέπειαν μίαν ἀξιόλογον ἐπιβάρυνσιν. Θὰ ἔχωμεν ἐπίσης ἐπιβάρυνσιν ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν γεωργικῶν φαρμάκων, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἐπίσης θὰ ἔχωμεν μίαν σημαντικωτάτην αὔξησιν, ἡ ὁποία θὰ ἐγγίζῃ τὸ 100% τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν ἐργαλείων. Τὰ τρακτέρ, διὰ τοὺς κάμπους τῆς χώρας μας, αἱ ἁλωνιστικαὶ μηχαναὶ καὶ τὰ ἄλλα ἐργαλεῖα, αὐτομάτως θὰ διπλασιασθοῦν μετὰ πάροδον ὀλίγου χρόνου. Ὁ ἀγρότης τῆς χώρας μας, βεβαίως, ἔχει χαμηλὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ καταναλίσκει λαϊκώτατα εἴδη καταναλώσεως, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀκριβῶς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διότι εἰσήγοντο μὲ 15 χιλ. δρχ. κατὰ δολλάριον, θὰ ἐπιβαρυνθοῦν περισσότερον ἀπὸ τὰ λοιπὰ εἴδη. Ἐπιπροσθέτως καταναλίσκει καὶ ὁ ἴδιος τὰ προϊόντα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς καὶ ἀγοράζει ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς τῆς Κρήτης, τὸ σιτάρι, τοῦ Μακεδόνος ἀγρότου, καί ὁ Μακεδὼν τὸ λάδι τοῦ Κρητὸς ἐλαιοπαραγωγοῦ καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ὑποστῇ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τὸν ἀντίκτυπον τῆς αὐξήσεως τῆς εἰς δραχμὰς τιμῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, κάμετε ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὑπολογισμούς, φοβοῦμαι, ὅτι θὰ φθάσετε εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι καὶ διὰ τὰ ἰδικά μας προϊόνια ἀσχέτως τῶν γενικωτέρων κινδύνων, τοὺς ὁποίους ἡ ὑποτίμησις συνεπάγεται ἐκ τῆς γενικωτέρας ἀπειλῆς, μιᾶς οἰκονομικῆς καταστροφῆς, ἡ ὑποτίμησις δὲν ἀποτελεῖ δυστυχῶς ὄφελος, ἀλλὰ πιθανώτατα ζημίαν. Ἐλέχθη ἀκόμη καὶ προηγουμένως, ὅταν ἀνέφερα τὸ θέμα τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ὅτι ἡ ὑποτίμησις θὰ ἐπιλύσῃ τὸ ζήτημα τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν καὶ θὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἕνα ἀπὸ τὰ καταπληκτικὰ πράγματα τὰ ὁποῖα βλέπει κανεὶς εἶναι ὅτι εἰς τὴν ἐπαγγελίαν αὐτήν, οὔτε ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις πιστεύει. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Ρόδου συνάδελφος, ὁμιλῶν τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν ἀνέφερε τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐπεκαλέσθη εἰς τὰς διαπραγματεύσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν εἰς τὴν Ἀμερικήν, καὶ ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς προκύπτει ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Μαρκεζίνης ὄχι μόνον δὲν ἀνέμενον ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, ἀλλὰ χειροτέρευσιν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν, διότι ὑπελόγιζον τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν ἀντὶ 58.000.000 ποὺ ἦτο κατὰ τὸ 1952–53 διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος 73.000.000. Δηλαδὴ ὑπελόγιζον μίαν αὔξησιν τοῦ ἐλλείμματος, ἡ ὁποία θὰ ἀνέλθῃ περίπου εἰς 15.000.000 δολλάρια. Τὸ γεγονὸς αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ὅσον καὶ ἂν φαίνεται καταπληκτικὸν δι’ ἕναν ἀντικειμενικὸν μελετητὴν—φοβοῦμαι, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα ἔγιναν μὲ πολλὴν προχειρότητα καὶ μὲ πολλὴν αὐτοπεποίθησιν—δὲν εἶναι περίεργον, δεδομένου, ὅτι, ὅπως καὶ προηγουμένως ἀνέφερα, αἱ τιμαὶ τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ πέσουν. Καὶ συνεπῶς τὰ Ἑλληνικὰ γεωργικὰ προϊόντα τὰ ἐξαγόμενα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν θὰ μᾶς ἀποφέρουν περισσότερα ἔσοδα, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ ἀποφέρουν μικρότερα ἔσοδα καὶ μικροτέρας ποσότητας δολλαρίων, ἔστω καὶ ἂν αὐξηθῇ ὁ ὄγκος τῆς συνολικῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων. Ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς, τοῦ Ἐθνικοῦ νομίσματος ἔχει ἀξίαν ἀναμφισβητήτως προκειμένου περὶ χωρῶν, τῶν ὁποίων ἡ παραγωγή, ἡ ὁποία ἀπευθύνεται πρὸς ἐξαγωγήν, ἔχει ἐλαστικότητα. Δυστυχῶς ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ εἶναι, κατὰ κύριον, λόγον γεωργική. Αἱ Ἑλληνικαὶ ἐξαγωγαὶ εἶναι εἰς τὸ σύνολον σχεδὸν γεωργικαὶ καὶ ἡ γεωργικὴ παραγωγή, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχει τόσην ἐλαστικότητα, πάντως δι’ ἕνα βραχὺ χρονικὸν διάστημα δὲν ἔχει καμμίαν ἐλαστικότητα. Τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα ἄλλωστε κατὰ τὸ λῆξαν οἰκονομικὸν ἔτος εἶχον σχεδὸν εἰς τὸ σύνολόν των ἐξαχθῆ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ τὸ σύστημα τῶν ἐπιδοτήσεων, τῶν παθητικοτήτων καὶ τὸ ὁποῖον ὀφείλω νὰ δηλώσω εὐστοχώτατα καὶ ὀρθότατα ἐφήρμοσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἐπιτυχὼν νὰ ἐξαγάγῃ τὸ σύνολον τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων, ἐκτὸς ἐλαχίστων ἀποθεμάτων καπνοῦ, τὰ ὁποῖα ἀπομένουν. Ἔχω ἐνώπιόν μου τὰ στοιχεῖα καὶ ἂν κανεὶς θέλῃ εἶμαι πρόθυμος νὰ τὰ ἀναγνώσω· Ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ κουράσω τὴν Βουλὴν μὲ περισσοτέρους ἀριθμούς, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐλάχιστα ἦσαν τὰ ἀποθέματα, τὰ μὴ ἐξαχθέντα. Ἡ σταφίδα εἰς τὸ σύνολον εἶχεν ἐξαχθῆ, τὸ αὐτὸ συμβαίνει μὲ ὅλα τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα. Τὸ αὐτὸ κατὰ βάσιν ἰσχύει καὶ διὰ τὸν καπνόν. Ἐὰν ὑπάρχουν ὡρισμένα παλαιὰ ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον ἐξαχθῆ, ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶχε τὴν δυνατότητα διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς παθητικότητος νὰ βοηθήσῃ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ αὐτῶν. Βέβαιον εἶναι ἐπαναλαμβάνω καὶ προκαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ἐὰν διαφωνῇ νὰ μὲ διαψεύσῃ ὅτι τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα ἐξήχθησαν εἰς τὸ σύνολον καὶ τὰ ἀποθέματα θὰ ἐξήγοντο. Καὶ διερωτᾶται κανείς, ἀφοῦ τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα ἐξάγονται καὶ ἐξήγοντο μὲ μεγαλύτερες τιμές, ποῖος ἦτο ὁ λόγος νὰ προβῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὑποτίμησιν;

§51Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν προϊόντων.

§52Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω καὶ τὸ λέγω διὰ τὸν κ. Παμπούκαν, ὁ ὁποῖος παρὰ τὴν παράκλησίν μου μὲ διέκοψεν, ὅτι ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ δὲν ἔχει τόσην ἐλαστικότητα, ὥστε νὰ ἀναμένῃ τις ἄμεσον αὔξησιν καὶ ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴχομεν ὅλην τὴν εὐχέρειαν μὲ τὸ παλαιὸν σύστημα χωρὶς νὰ καταφύγωμεν εἰς τὸν διπλασιασμὸν τῆς τιμῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος, νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ προϊόντα μας.

§53Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐὰν προσπαθήσω τώρα νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ἀναμφισβητήτως θὰ σᾶς κάμω μίαν δυσάρεστον διακοπήν. Λοιπὸν δὲν θέλω νὰ νομίζητε ὅτι σιωπῶ εἰς τὴν πρόκλησιν. Ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρὰ νὰ ὁμιλήσω, θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§54Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἐζήτησα ἀμέσως ἀπάντησιν. Ἔχω ἐνώπιόν μου ἕνα πίνακα, ὁ ὁποῖος περιλαμβάνεται εἰς τὴν οἰκονομικὴν στήλην Κυβερνητικῆς ἐφημερίδος, ἡ ὁποία οἰκονομικὴ στήλη εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν διαπρεποῦς καὶ ἐκλεκτοῦ συναδέλφου τῆς Συμπολιτεύσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται ἡ προοπτικὴ τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ἀπὸ τοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν πρόβλεψιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθη εἰς τὴν Οὐάσιγκτων, ἀποδεικνύεται ὅτι καίτοι εἰς ὄγκον αἱ Ἑλληνικαὶ ἐξαγωγαὶ θὰ αὐξηθοῦν, τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι, ὅτι αἱ εἰσπράξεις θὰ εἶναι κατὰ 10.000.000 δολλάρια ὀλιγώτεραι. Κατὰ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν ἀνέμενε πλὴν μίαν μικρὰν αὔξησιν τοῦ τουριστικοῦ συναλλάγματος ἀπὸ 14.000.000 ἕως 16.000.000. Τὸ μεταναστευτικὸ καὶ τὸ ναυτιλιακὸ συνάλλαγμα εἶναι σφάλμα νὰ νομίζωμεν, ὅτι θὰ αὐξηθῇ μετὰ τὴν ὑποτίμησιν καὶ δὲν τὸ ὑπολογίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους ἔκαμε. Τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου θὰ εὑρεθῶμεν εἰς χειροτέραν θέσιν μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, ἀπὸ ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα προηγουμένως καὶ ὅτι τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ χώρα θὰ εἶναι ἀκόμη ὀξύτερον. Πέραν ὅμως ὅλων αὐτῶν ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο βασικὸ πρόβλημα. Ἡ χώρα μας, κύριοι συνάδελφοι, ἀντιμετωπίζει πάντοτε τὸ πρόβλημα τοῦ νομίσματος ὡς ἕνα εὐαίσθητον καὶ λεπτὸν πρόβλημα. Ἡ κατοχὴ μὲ τὴν ἐκμηδένισιν τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς, ἔφερε καίριον πλῆγμα εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα. Ἐπηκολούθησαν ἐν συνεχείᾳ ὑποτιμήσεις ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ ἐντεῦθεν. Ἐπιθυμῶ νὰ φέρω εἰς τὴν μνήμην σας τὸ γεγονός, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου ὡρίσθη ἀπὸ τὴν πρώτην Κυβέρνησιν εἰς 150 δρχ. καὶ ὅτι ἡ τιμὴ ἔφθασεν εἰς τὰς 15.000 μέχρι τῆς 9ης Ἀπριλίου 1953, δηλαδὴ μία ὑποτίμησις 99%. Σήμερον προστίθεται πάλιν ὑποτίμησις τοῦ ἡμίσεος ποὺ ἀπομένει καὶ συνεπῶς ἔχομεν ὑποτίμησιν 99,5%. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα ἀποτελεῖ πολύτιμον ἀπόκτημα, τὸ ὁποῖον ἡ χώρα μας κατώρθωσε τὰ τελευταῖα ἔτη, χάρις εἰς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις εἶχον ἀκολουθήσει, νὰ ἐπιτύχῃ. Ἐνθυμούμεθα ὅλοι, ὅτι ἡ ψύχωσις τῆς χρυσῆς λίρας εἶχεν ἐκλείψει, ὅτι ὁ τιμάριθμος ἐνεφάνιζε σταθερὰν τὴν κάμψιν, ὁ κόσμος εἶχεν ἐμπιστοσύνην πρὸς τὴν δραχμήν. Ἡ σημερινὴ ὑποτίμησις, ὁσονδήποτε καὶ ἂν τὴν ἐμφανίζῃ ἡ Κυβέρνησις ἄλλως, τραυματίζει πλήρως τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα. Δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ ἀντιτάξῃ ἀντίρρησιν, ὅτι ὁ λαὸς θὰ ἐπανέλθῃ πάλιν εἰς τὴν λίραν καὶ θὰ ἀποφύγῃ τὸ ἐθνικὸν νόμισμα καὶ θὰ ζητῇ κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ καλύψῃ τὴν ἀξίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς τὰς χεῖρας του. Τοῦτο ἀποτελεῖ γεγονὸς ἐξαιρετικῶς δυσάρεστον. Μὲ μίαν ἀπόφασιν, ἐν μιᾷ νυκτί, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν παλαιὰν ἔκφρασιν, ἐγυρίσαμεν πάλιν κατὰ 10 χρόνια πίσω, ἐκμηδενίσαντες μακρὰς προσπαθείας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μὲ μίαν ραδιοφωνικὴν ὁμιλίαν του κατέστρεψεν ὅλας τὰς προσπαθείας του διὰ τὸ νόμισμα, χωρὶς νὰ ἔχῃ κανένα λόγον νὰ τὸ πράξῃ καὶ χωρὶς νὰ προσδοκᾷ κανένα μέγα κέρδος ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Κύριοι, θὰ κάμω μίαν προσωπικὴν ἐξομολόγησιν. Ἤκουσα τὸν ραδιοφωνικὸν λόγον τοῦ κ. Μαρκεζίνη, ἔμεινα κατάπληκτος καὶ ἀνήσυχος. Ἔκτοτε ὅλο τὸ διάστημα, τὸ ὁποῖον ἐπηκολούθησε ἠγωνίσθην, συζητῶν μὲ ὅλους τοὺς ὁποίους εὕρισκον, ἠγωνίσθην νὰ ἀνεύρω ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς τιμῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς κάμω τὸν ἐξομολόγησιν, ὅτι δὲν ἠδυνήθην κανένα νὰ ἀνεύρω ἐπιχείρημα, διότι ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα προηγουμένως ἀνέφερα, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀναντίρρητα. Ἤκουσα νὰ λέγεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν ὑπερυποτίμησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε, μὲ τὴν μεγάλην ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, ἐπεδίωκε τὴν προσέλκυσιν ξένων κεφαλαίων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, νὰ διατυπώσω μίαν προσωπικὴν ἄποψιν. Τὸ ξένον κεφάλαιον, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἰδίως τὸ μεγάλο, θὰ ἔλθῃ ὑπὸ ὡρισμένας ἐξασφαλίσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ κεῖνται πέραν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, θὰ ἔλθῃ ὑπὸ ὡρισμένας ἐξασφαλίσεις, τὰς ὁποίας θὰ δώσουν εἰδικοὶ νόμοι καὶ εἰδικαὶ συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι τυχὸν θὰ ὑπογραφοῦν. Δὲν εἶχε καμμίαν ἀνάγκην νὰ ὑποτιμήσῃ τὸν δραχμὴν ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ προσελκύσῃ τὸ ξένον κεφάλαιον, τὸ μέγα ξένον κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον τυχὸν θὰ ἔλθῃ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων ἔργων. Ἀντιθέτως μάλιστα, ὅταν βλέπῃ ὁ ξένος κεφαλαιοῦχος τὴν Ἑλλάδα διὰ πολλοστὴν φορὰν νὰ ὑποτιμᾷ, χωρὶς κανένα αἴσθημα εὐθύνης, χωρὶς νὰ ἔχῃ καμμίαν ἐσωτερικὴν ἀνησυχίαν, ἀλλὰ μὲ ὑπερήφανον καὶ πομπώδη ἐμφάνισιν, νὰ ὑποτιμᾷ διὰ πολλοστήν, ἐπαναλαμβάνω, φορὰν τὸ νόμισμά της, εἶναι εὔλογον νὰ δυσπιστῇ ἀκόμη περισσότερον καὶ δυσκολώτερον νὰ ἔλθῃ. Ἐξ ἄλλου, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέφερα διὰ τὸ μεγάλο κεφάλαιον, ἰσχύει ἀναμφισβητήτως καὶ διὰ τὸ μικρόν, τὸ μεταναστευτικὸν κεφάλαιον τοῦ Ἕλληνος, ὁ ὁποῖος ἐμόχθησε καὶ εἰργάσθη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ ἀποκτήσῃ μίαν περιουσίαν καὶ βεβαίως δὲν ἔρχεται διὰ νὰ τὴν χάσῃ εἰς τὴν χώραν μας. Τὸ ἄλλο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἤκουσα, εἶναι ἔτι περισσότερον καταπληκτικόν. Ὑπετιμήσαμε, λέγουν οἱ ἀναφέροντες αὐτό, τὸ ἐθνικόν μας νόμισμα εἰς τόσην μεγάλην ἔκτασιν, διὰ νὰ προλάβωμεν πιθανὴν ὑποτίμησιν ἄλλων χωρῶν, μὲ τὰς ὁποίας συναγωνιζόμεθα εἰς τὸν διεθνῆ τομέα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, μόνον ὡς ἀφελὲς νὰ χαρακτηρίσω τὸ ἐπιχείρημα αὐτό. Ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶχεν ἀπολύτως κανένα λόγον νὰ κάμῃ χαρακίρι, νὰ καταστρέψῃ τὴν οἰκονομίαν της διὰ νὰ ἀποφύγῃ ἐνδεχόμενον συναγωνισμὸν τῶν ἄλλων χωρῶν. Ἐὰν εἶχε σκοπὸν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὑποτίμησιν, ἔπρεπε νὰ ἐκτιμήσῃ τὴν πραγματικότητα, νὰ ἐξετάσῃ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸ θέμα καὶ νὰ κάμῃ τὴν ὑποτίμησιν, τὴν ὁποίαν ἡ πραγματικότης τῆς ἐπέβαλε καὶ ὄχι νὰ προχωρῇ κατ’ αὐτὸν τὸν ἐπικίνδυνον τρόπον εἰς ἅλματα διὰ νὰ ἀποφύγῃ τυχὸν μελλοντικοὺς συναγωνιστάς. Τερματίζω, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὴν τελευταίαν αὐτὴν παρατήρησιν, τὰς γενικὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τῆς ὑποτιμήσεως. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνω, συνοψίζων τὰ ὅσα προηγουμένως ἀνέφερον, εἶναι ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως μᾶς δίδει τὸ αἴσθημα, ὅτι εἶναι παραπαίουσα καὶ ἀλλοπρόσαλλος. Ὅλη ἡ πολιτικὴ τῶν μηνῶν οἱ ὁποῖοι προηγήθησαν τῆς 9ης Ἀπριλίου, τείνει πρὸς τὴν ἀντίθετον κατεύθυνσιν. Καὶ ἡ πολιτική, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη μετὰ τὴν 9ην Ἀπριλίου, εἶναι μία πολιτική, ἡ ὁποία χαρακτηρίζεται ἀπὸ παντελῆ ἔλλειψιν κατευθύνσεως. Λέγει ὁ κ. Μαρκεζίνης, ὅτι αἱ τιμαὶ μένουν σταθεραὶ καὶ ἐν τῷ μεταξὺ κάνει πενταμελῆ Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ ἀναπροσαρμόζῃ τὰς τιμὰς καὶ ὁμολογεῖ ἐμμέσως, ὅτι αἱ τιμαὶ θὰ αὐξηθοῦν. Λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ παραμείνῃ σταθερὸν τὸ δασμολόγιον καὶ μετὰ πάροδον ἑνὸς περίπου μηνὸς ἔρχεται ἆρον, ἆρον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ ζητεῖ νὰ τοῦ ψηφίσωμεν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον αὐξάνει τὸ δασμολόγιον. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, μᾶς δίδουν τὴν ἐντύπωσιν εἴτε, ὅτι παντελῶς ἐλλείπει ἡ ἑνότης κατευθύνσεως, εἴτε ὅτι ὁ κ. Μαρκεζίνης μόνος ἀπεφάσισε τὴν ὑποτίμησιν χωρὶς νὰ τὴν γνωρίζουν οἱ συνυπουργοί του, τῶν παραγωγικῶν Ὑπουργείων εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Διότι, ἐὰν ἡ Κυβερνητικὴ ἀπόφασις εἶχε προηγουμένως ληφθῆ, ἐάν, ὅπως εἶπεν, ἀπετέλεσεν ἀπόφασιν τοῦ Στρατάρχου ληφθεῖσαν τὴν πρώτην ἑβδομάδα ἀφ’ ἧς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, ὤφειλαν ὅλα τὰ θέματα νὰ τὰ ἔχουν προετοιμάσει καὶ ἔστω καὶ ἐὰν διέπραξαν αὐτὸ τὸ βαρὺ ὀλίσθημα, αὐτὸ τὸ βαρὺ σφάλμα, νὰ προσπαθήσουν μὲ τὴν πολιτικήν των τοὐλάχιστον, νὰ μειώσουν τὰς ἀναποφεύκτους, δυσάρεστους συνεπείας διὰ τὴν οἰκονομίαν μας. Τελειώνοντας, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπανέλθω εἰς ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον προηγουμένως ἀπέφυγα νὰ ἀναπτύξω ἐκτενέστερον κατὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ γενικοῦ ζητήματος. Εἶναι τὸ τρίτον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται καὶ εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου καὶ τὸ ὁποῖον προηγουμένως ἄλλοι συνάδελφοι ἀνέφερον, τῆς αὐξήσεως τῶν πιστώσεων κατὰ τὸ ἀμέσως πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως διάστημα. Εἶπον, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τὴν γενικωτέραν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ὅτι τὸ γεγονός, ὅτι ηὐξήθησαν αἱ πιστώσεις, ἀπετέλεσεν ἀναμφισβητήτως σφάλμα πολιτικὸν τῆς Κυβερνήσεως διότι ὅταν κανεὶς προχωρεῖ πρὸς ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, ὅταν γενικώτερον σφίγγῃ τὴν οἰκονομίαν μέχρις ἀσφυξίας ὅλους τοὺς περασμένους μῆνας, δὲν περιμένει ἕνα μῆνα, ἢ μίαν ἑβδομάδα πρὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἐξαγγελίας τῆς ὑποτιμήσεως, διὰ νὰ αὐξήσῃ τὴν κυκλοφορίαν καὶ τὰς πιστώσεις. Πέραν ὅμως αὐτοῦ ἐδημιουργήθη δυστυχῶς καὶ ἕνα ἠθικὸν θέμα διὰ τὴν Κυβέρνησιν, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἀρχικῶς ἀπὸ τὸν τύπον καὶ τὸ ὁποῖον ἔθιξαν καὶ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ὁ ἀναπληρωτὴς–Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ἀξιότιμος κ. Τσουδερός, μᾶς ἔφερε κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσουν ἀπάντησιν εἰς ἐρώτησιν τὴν ὁποίαν συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔθεσαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία, ἐν συνεχείᾳ, μετετράπη εἰς ἐπερώτησιν. Οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἠρώτησαν τὸ ἁπλοῦν πρᾶγμα, ἐὰν ἐχορηγήθησαν ὀλίγας ἡμέρας ἢ ὀλίγας ἑβδομάδας πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως πιστώσεις, ἐὰν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ηὐξήθησαν αἱ πιστώσεις καὶ εἰς ποίους ἐχορηγήθησαν αὐταί. Τὸ ἐρώτημα εἶναι σαφές, εἶναι σαφέστατον, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν ἐρώτησιν καὶ τὴν ἐπερώτησιν. Τὸ ἐρώτημα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τύχῃ οἱασδήποτε παρεξηγήσεως. Ἡ Κυβέρνησις εἶχε τότε δηλώσει, νομίζω καὶ ὁ κύριος Μαρκεζίνης πρὸ τῆς ἀναχωρήσεώς του τὸ εἶχεν εἴπει, πάντως ὁ κ. Τσουδερὸς εἶχε ρητῶς ὑποσχεθῆ, ὅτι ἐνώπιον τῆς Βουλῆς θὰ κατατεθοῦν στοιχεῖα. Ὄντως μᾶς ἐνεφάνισεν ὡρισμένους πίνακας καὶ ἕνα ἑρμηνευτικὸν σημείωμα τὸ ὁποῖον κατέθεσε κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν. Ἦτο φυσικὰ ἀδύνατον, οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν νὰ ἔκαμαν οἱανδήποτε κριτικὴν τῶν ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους μᾶς ὑπέβαλε, διότι δὲν εἶχον οὐδεμίαν χρονικὴν δυνατότητα νὰ τοὺς μελετήσουν. Σήμερον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία κριτικὴ τῶν ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς παρουσίασε. Εἶμαι, δυστυχῶς, ὑποχρεωμένος εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ δηλώσω, ὅτι τὰ στοιχεῖα αὐτά, τὰ ὁποῖα ὁ κ. ἀναπληρωτὴς —Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὑπέβαλεν, οὐδαμῶς ἀποτελοῦν ἀπάντησιν εἰς τὰ σαφῆ καὶ συγκεκριμένα ἐρωτήματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, κάτι ἀκόμη χειρότερον. Δυστυχῶς ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, καθ’ ὃν τρόπον ὑποβάλλονται καὶ δίδονται ἀποτελοῦν μίαν προσπάθειαν— ἔτσι τοὐλάχιστον τὴν ἑρμηνεύω ἐγὼ — συγκαλύψεως τῶν πραγμάτων καὶ δημιουργίας τεχνητῆς συγχύσεως. Διότι, ἐνῷ μᾶς ἀναφέρουν στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα οὐδεὶς ἐζήτησε, δὲν ὁμιλεῖ πουθενὰ διὰ τὸ κρίσιμον διάστημα διὰ τὸ ὁποῖον καὶ ἐρωτᾶται. Ἀλλὰ ἑκάστοτε κάνει προσθαφαιρέσεις κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ συγκαλύψῃ τὰ πράγματα ἢ νὰ βγάλῃ εὐνοϊκώτερα δι’ αὐτὸν συμπεράσματα. Καὶ ἐξηγοῦμαι ἀμέσως λεπτομερέστερον. Τὸ πρῶτον στοιχεῖον τὸ ὁποῖον ἀναφέρει εἶναι ἡ αὔξησις τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας. Ὁ κ. Τσουδερός, εἰς τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μᾶς ὑπέβαλε, σημειώνει, ὅτι κατὰ μῆνα Φεβρουάριον καὶ Μάρτιον ηὐξήθη ἡ συνολικὴ νομισματικὴ κυκλοφορία κατὰ 48 δισεκατ. δραχμῶν. Ὁ ἀριθμός, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὄντως ἀκριβής. Ἀλλὰ ὁ κ. Τσουδερὸς προσθέτει εἰς τὸν μῆνα Μάρτιον τὸν μῆνα Φεβρουάριον, ὁ ὁποῖος οὐδαμῶς ἐνδιαφέρει, ἀκριβῶς διὰ νὰ βγάλῃ τὸν ἀριθμὸν αὐτόν, διὰ νὰ μὴ ἀφήσῃ νὰ φανῇ ἡ αὔξησις τῆς κυκλοφορίας, ἡ ὁποία ἐσημειώθη κατὰ τὴν ἀμέσως προηγηθεῖσαν τῆς Ἀπριλίου περίοδον. Καὶ ὅμως ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ὑπέβαλεν καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι καινούργιοι—εἶναι ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι δεδομένοι καὶ γνωστοὶ — ἐὰν κανεὶς τοὺς ἐξετάσῃ προκύπτει, ὅτι μεταξὺ τῆς 24ης Μαρτίου καὶ τῆς 8ης Ἀπριλίου, δηλαδὴ ἐντὸς δύο μόλις ἑβδομάδων ἔχομεν αὔξησιν τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας κατὰ 240 δισεκατομμύρια. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὸ πρόβλημα. Αὐτὴ ἡ αὔξησις πῶς δικαιολογεῖται καὶ διατί ἐσημειώθη; Καὶ ἐπίσης χαρακτηριστικὸν εἶναι τὸ γεγονός. Τὸ μνημονεύω ἀμέσως ἐδῶ, καὶ παρακαλῶ νὰ δοθῇ ἐξήγησις, διατί τὰς ἡμέρας αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν μετὰ τὴν ὑποτίμησιν ἔχομεν μίαν πτῶσιν ἀρκετὰ ταχεῖαν τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας. Μεταξὺ τῆς 8ης Ἀπριλίου καὶ τῆς 24ης Ἀπριλίου ἔχομεν μίαν πτῶσιν 144 δισεκατομμυρίων. Δηλαδὴ ἔχετε δεδομένον, ὅτι δύο ἑβδομάδας πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ηὐξήθη ἡ νομισματικὴ κυκλοφορία κατὰ 240 δισεκατομμύρια καὶ 20 περίπου ἡμέρας μετὰ ἐμειώθη κατὰ 144 δισεκατομμύρια. Αὐτὸ εἶναι ἕνα στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ σημειώσω. Δεύτερον στοιχεῖον, κ. συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἀξίζει νὰ σημειωθῇ, εἶναι τὸ στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ εἰς τὴν αὔξησιν τῶν πιστώσεων ἐκ τοῦ ἐκδοτικοῦ προνομίου, αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν ἀπὸ τὰς Ἐμπορικὰς Τραπέζας καὶ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3 εἰς τὸν πίνακα ποὺ ἔχετε εἰς χεῖρας σας. Ὁ κ. Τσουδερὸς ἐπιχειρεῖ καὶ ἐδῶ τὴν αὐτὴν ἀλχημείαν τῶν ἀριθμῶν. Κατὰ τὸν μῆνα Μάρτιον ἔχομεν μίαν αὔξησιν 50,7 δισεκατομμυρίων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐνδιαφέρουσα. Δι’ αὐτὴν δὲν ὁμιλεῖ, δίδει ὅμως καὶ πάλιν στοιχεῖα δύο μηνῶν. Ἀφαιρεῖ τὴν μείωσιν, ἡ ὁποία ἐσημειώθη τὸν Φεβρουάριον ἀπὸ τὴν αὔξησιν τοῦ Μαρτίου καὶ μᾶς ἐμφανίζει ἕνα ἄλλον ἀριθμὸν καὶ ἰσχυρίζεται, ὅτι ἡ αὔξησις εἶναι ἀσήμαντος, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα, αἱ πιστώσεις ποὺ ἐχορηγοῦντο ἀπὸ τὰς διαφόρους Τραπέζας, ηὐξήθησαν κατὰ Μάρτιον κατὰ 50,7 δισεκατομμύρια. Τρίτον στοιχεῖον, κ. συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ σημειώσωμεν εἶναι αἱ ἐμποροβιομηχανικαὶ πιστώσεις, τὰς ὁποίας μνημονεύει ὁ κ. Τσουδερός. Ὁ κ. Τσουδερὸς ἐμφανίζει τὴν διαφορὰν μεταξὺ Ἰανουαρίου, Φεβρουαρίου καὶ Μαρτίου καὶ ἐμφανίζων αὐτὴν τὴν διαφοράν, εἶναι δυνατὸν ὑπερηφάνως εἰς τὸ ἑρμηνευτικόν του σημείωμα νὰ εἴπῃ, ὅτι ἔχομεν μείωσιν. Εἰς τὴν πραγματικότητα ὅμως ἐὰν ἐξετάσετε τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, θὰ ἴδητε, ὅτι ἔχομεν μεταξὺ Φεβρουαρίου καὶ Μαρτίου μίαν αὔξησιν τῶν πιστώσεων κατὰ 45 δισεκατομμύρια. Ἄλλωστε, κ. συνάδελφοι, οἱ ἀριθμοὶ ποὺ μᾶς δίδει, ὄχι μόνον δὲν προσθέτουν τίποτε τὸ νέον, ἀλλὰ καὶ πέραν τῆς ἀλχημείας, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα, δίδουν ὀλιγώτερα στοιχεῖα. Εἰς τὴν πραγματικότητα, αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ἀναφέρει τὸ ἐπίσημον δελτίον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Διότι π. χ. εἰς τὰς ἐμποροβιομηχανικὰς πιστώσεις τοῦ ἐκδοτικοῦ προνομίου, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν καὶ τὸ κύριον πρόβλημα, ὁ κ. Τσουδερὸς ἀθροίζει τὰς 6 κατηγορίας, τὰς ὁποίας ἔχομεν καὶ τὰς ὁποίας ἀναφέρει τὸ δελτίον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, δηλ. τὰς βιομηχανικὰς πιστώσεις, τὸ κεφάλαιον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τὰς βιοτεχνίας κλπ., τὰς διαφόρους πιστώσεις καὶ τὰς ἀναπροεξοφλήσεις καὶ δίδει ἕνα γενικὸν ἀριθμόν, ὅπου ἐλπίζει, ὅτι θὰ χαθῇ ὁ ἀριθμὸς αὐξήσεως τῶν πιστώσεων. Θὰ ἐπικαλῆσθε καὶ πάλιν τὴν ἀνάλυσιν ποὺ ἀνέφερον προηγουμένως. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, οἱ ἀριθμοὶ συγχέονται σκοπίμως. Εἶναι ὅμως ἀμείλικτοι. Εἶναι, κύριοι, οἱ ἴδιοι ἀριθμοὶ ποὺ οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι ἔδωκαν. Δηλ. ἔχετε τὰ ἑξῆς δεδομένα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐζητήσαμεν ἐξηγήσεις καὶ ζητοῦμεν καὶ θὰ ἐπιμείνωμεν νὰ ζητοῦμεν, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν ἐπιμένουν νὰ μᾶς δίδουν ἀπάντησιν ἀκατανόητον: «Πιστώσεις πρὸς βιομηχανίαν. Ἔχετε αὔξησιν............ ............(ἀναγινώσκει)............». Τὸ σύνολον τοῦ ποσοῦ ἀνέρχεται περίπου εἰς τὰ 80 δισεκατομμύρια. Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, ἔχετε δεδομένον πρῶτον τὸ γεγονός, ὅτι ἐντὸς τοῦ Μαρτίου αἱ χρηματοδοτήσεις πρὸς τὴν βιομηχανίαν ηὐξήθησαν περίπου κατὰ 33 δισεκατομμύρια καὶ δεύτερον ἔχετε τὴν ἀναπροεξόφλησιν, ἡ ὁποία ἐν τῇ οὐσίᾳ, ἀποτελεῖ πιστοδότησιν τῆς βιομηχανίας κατὰ 17 δισεκατομμύρια. Ἔχετε, δηλαδή, συνολικῶς μίαν αὔξησιν τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς βιομηχανίας κατὰ 50 δισεκατομμύρια καὶ μίαν αὔξησιν ἐπίσης τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ ἐμπορίου κατὰ δισεκατομμύρια. Ἀντιθέτως δέ, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀναφέρομαι εἰς τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ γεωργικὰς περιφερείας, ἔχετε μίαν αὔξησιν τῶν πιστώσεων πρὸς τὴν γεωργίαν μόνον κατὰ 11 δισεκατομμύρια, ἐνῷ τὸ 1952 εἴχομεν κατὰ τὸν μῆνα αὐτὸν μίαν αὔξησιν διὰ τὴν γεωργίαν κατὰ 19 δισεκατομμύρια. Καὶ ἔχετε δεδομένον, ὅτι ἐνῷ ἐφέτος ἔχετε μίαν αὔξησιν τῶν πιστώσεων πρὸς τὴν βιομηχανίαν κατὰ 50 δισεκατομμύρια, πέρυσιν εἶχον μειωθῆ αἱ πιστώσεις πρὸς τὴν βιομηχανίαν κατὰ 37 δισεκατομμύρια, πρέπει δὲ νὰ ὑπογραμμίσωμεν ἐδῶ, ὅτι κατὰ Μάρτιον τοῦ 1952 δὲν εἶχον ἀρχίσει οἱ περιορισμοὶ καὶ δὲν εἶχον φθάσει εἰς ἔντασιν οἱ πιστωτικοὶ περιορισμοὶ—δηλαδὴ τὸν περασμένον χρόνον, ὅταν δὲν εἴχομεν ἀκόμη λάβει τὰ ἀσφαλιστικὰ μέτρα, ἐμειώθησαν αἱ πιστώσεις πρὸς τὴν βιομηχανίαν κατὰ 37 δισεκατ., καὶ ἐμφανίζεται σήμερον Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἶχε προαποφασίσει τὴν ὑποτίμησιν καὶ αὐξάνει τὰς πιστοδοτήσεις πρὸς τὰς βιομηχανίας κατὰ 50 δισεκατομμύρια. Καὶ κάτι ἄλλο, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀπολύτως ἐνδεικτικόν. Αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς τὸ ἑρμηνευτικὸν σημείωμα καὶ τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. Τσουδεροῦ, ὅτι αἱ πιστώσεις αἱ χορηγούμεναι ἀπὸ τὰ διαθέσιμα τῶν Τραπεζῶν ἐμειώθησαν. Εἶναι ὄντως γεγονός. Αἱ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι χορηγοῦνται ἀπὸ τὰ ἴδια διαθέσιμα κεφάλαια, ἐμειώθησαν. Καὶ τὸ συνολικὸν ὕψος τῶν πιστώσεων ἔχει ἐπίσης μειωθῆ. Κατὰ μῆνα Φεβρουάριον τὸ συνολικὸν ὕψος τῶν πιστώσεων ἀπὸ τὰ ἴδια διαθέσιμα καὶ ἀπὸ τὰ διαθέσιμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἐμειώθησαν, κατὰ 123 δισεκατομμύρια. Καὶ τὸν Μάρτιον κατὰ ἄλλα 91 δισεκατομμύρια. Καὶ ἔχομεν μείωσιν τῶν συνολικῶν πιστώσεων, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἓν σκέλος, τὰ διαθέσιμα, δηλαδή, ἀπὸ τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος, ηὐξήθησαν. Διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος, ἔχετε μίαν αὔξησιν τῶν διαθεσίμων ἀπὸ τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος κατὰ 50,7, ὅπως ἀναφέρετε καὶ ταὐτοχρόνως, ἔχετε μίαν μείωσιν τῶν γενικῶν διαθεσίμων κατὰ 91 δισεκατομμύρια. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἔχετε μίαν μείωσιν κατὰ περίπου 91+57=150 δισεκατομμύρια τῶν πιστώσεων ἐξ ἰδίων διαθεσίμων τῶν Τραπεζῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιμένω ἰδιαιτέρως ἐπὶ τῆς διαπιστώσεως αὐτῆς, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ὅλοι σας ἠξεύρετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην σήμερον, θέλετε ἂς τὸ παραδεχθῶ, νὰ ἐπιβάλῃ ἀσφαλιστικοὺς περιορισμοὺς εἰς τὰς πιστοδοτήσεις τῆς οἰκονομίας. Ὅλοι σας ἠξεύρετε τὸ δρᾶμα τῶν μικρῶν ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι πιέζονται μέχρις ἀσφυξίας ἀπὸ τὰ ὑποκαταστήματα τῶν Τραπεζῶν καὶ δὴ ἀπὸ τοὺς Δ)ντὰς τῆς Τραπέζης τοῦ κ. Ἠλιάσκου, νὰ ἐπιστρέψουν τὰ ποσὰ ποὺ ἐπῆραν καὶ ὅλοι ἠξεύρετε τὴν σκληρότητα, μὲ τὴν ὁποίαν ἀσκεῖται ἡ πίεσις αὐτή. Καὶ ἔχετε δεδομένον τὸ γεγονός, ὅτι 150 δισεκατομμύρια ἐτράβηξαν αἱ Ἐμπορικαὶ Τράπεζαι ἀπὸ τὴν κυκλοφορίαν, ἐνῷ ἀντιθέτως ἔχετε ἐπιβεβαιωμένον τὸ γεγονὸς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι κατὰ 50,7 δισεκατομμύρια ηὐξήθησαν αἱ χορηγήσεις εἰς ἴδια διαθέσιμα τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος. Τὶ σημαίνει αὐτό; Ἐπῆραν πίσω πιστοδοτήσεις, ἀπὸ τοὺς οἰκονομικῶς ἀσθενεῖς καὶ ἐδώσαμεν εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι οἰκονομικῶς ἰσχυροί, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ φθάσουν μέχρι τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ κάτι ἀκόμη, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω. Αἱ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι διατίθενται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος, χορηγοῦνται μὲ ἀπόλυτον κυβερνητικὴν εὐθύνην, διότι χορηγοῦνται δι’ ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν εἶναι τραπεζιτικὸν ὄργανον. Εἶναι ὑπηρεσιακὸν ὄργανον. Εἶναι ὄργανον ἀσκήσεως κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἀφοῦ προεδρεύεται ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἀφοῦ μετέχουν εἰς αὐτὴν ὑπεύθυνοι Ὑπουργικοὶ παράγοντες. Δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις εἶχε χρέος νὰ μᾶς καταθέσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ ἴδωμεν, ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὰς πιστώσεις κατὰ τρόπον χαριστικὸν ἀπὸ τὸ ὄργανον αὐτό. Θὰ σᾶς ἐνθυμίσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, μίαν κάπως παλαιὰν ἱστορίαν, τὴν ὁποίαν, ὅσοι ἐκ τῶν συναδέλφων συνέπεσε νὰ μετέχουν καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, θὰ ἐνθυμοῦνται. Κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν ἦλθε πρὸς κύρωσιν νομοθέτημα παρατάσεως τοῦ βίου τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἦλθεν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, τῆς ὁποίας μάλιστα, συνέπιπτε, νὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προεδρεύω. Προτοῦ δὲ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ προχωρήσῃ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐζήτησε τὰ πρακτικὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, τόσον τῆς μεγάλης, ὅσον καὶ τῆς μικρῆς. Τὰ πρακτικὰ αὐτά, παρὰ τὴν ἐπιμονὴν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν κατετέθησαν. Δὲν κατετέθησαν καὶ ἐν συνεχείᾳ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ βίου τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀνέφερεν, ὅτι θὰ κατατεθοῦν τὰ πρακτικά, ἐξακολουθεῖ δὲ ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τίθεται τὸ ἠθικὸν πρόβλημα ἐνώπιόν της, νὰ ἀρνῆται νὰ καταθέσῃ τὰ στοιχεῖα αὐτά, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει κανένα δικαίωμα ν’ ἀρνηθῇ. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ εἶναι Κυβερνητικὸν ὄργανον τῆς ὁποίας αἱ ἀποφάσεις ἔπρεπε νὰ μὴν ἰσχύσουν ἐὰν δὲν δημοσιευθοῦν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Ὅταν συνεζητεῖτο ἡ συγχώνευσις τῶν Τραπεζῶν εἴπομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δημιουργεῖ Τραπεζιτικὸν μονοπώλιον καὶ ὅτι παίρνει τὴν πλειοψηφίαν ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Κράτους καὶ τὴν δίδει εἰς ἰδιώτας. Ἡ Κυβέρνησις τότε εἶχε ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν ν’ αὐξήσῃ τὰς μετοχὰς τῆς νέας Τραπέζης καὶ νὰ τὰς παραχωρήσῃ εἰς Νομικὰ Πρόσωπα, ὥστε τὴν πλειοψηφίαν νὰ τὴν κρατήσῃ τὸ Κράτος. Μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν τὸ ἔκαμε καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς, καθὼς γνωρίζω, δὲν ἐγένετο καμμία προετοιμασία. Αὔξησιν τῶν δαπανῶν τῆς πίστεως ἀσφαλῶς θὰ ἔχωμεν. Καμμία ἐπαγγελία τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐπραγματοποιήθη, ἐπραγματοποιήθησαν οἱ ἰδικοί μας φόβοι. Ἔχομεν μονοπώλιον τῆς πίστεως, ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ὁποίου ὑπάρχει ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος προεκρίθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ ἡγηθῇ τοῦ Τραπεζιτικοῦ τομέως καὶ ὁ ὁποῖος ἔχει εἰς χεῖρας του τὴν πίστιν. Τὴν στιγμὴν ποὺ ἔχει τὸ μονοπώλιον τῆς πίστεως, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν αὐξάνονται αἱ πιστώσεις ἀπὸ τὰ διαθέσιμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος προσπαθεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ μᾶς φέρῃ τοὺς πίνακας αὐτούς. Εὔλογον εἶναι νὰ δημιουργηθῇ τὸ ἐρώτημα: διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται νὰ καταθέσῃ τὰ στοιχεῖα αὐτά; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων ποὺ συνηθίζουν νὰ ἐκτοξεύουν κατηγορίας, οὔτε τὰ λεχθέντα ὑπ’ ἐμοῦ ἔχουν τὴν ἔννοιαν μομφῆς, ἢ ἐλλείψεως ἐμπιστοσύνης, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ χαρακτηρίζει εἶναι ὁ βαθὺς σεβασμὸς πρὸς τὸ Κοινοβούλιον καὶ τὸ Κοινοβουλευτικὸν Πολίτευμα. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ συνεδριάζει, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν κρίνεται ἡ Κυβερνητικὴ πολιτική, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠθικὸν θέμα ἔχει τεθῆ ἀπὸ τὸν τύπον καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει πλέον καμμίαν δικαιολογίαν νὰ ἐπιμείνῃ ἀρνουμένη τὴν κατάθεσιν τῶν στοιχείων, καθ’ ὃν τρόπον τὰ ζητοῦμεν καὶ δὲν ἔχει καμμίαν δικαιολογίαν, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θ’ ἀποφύγῃ τὸ τιθέμενον ἐρώτημα. Δὲν θὰ ἐπιμείνω περισσότερον εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις χάριν τοῦ ἰδικοῦ της γοήτρου δὲν θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄρνησίν της.

§55Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θέλω νὰ μοῦ εἴπητε διατὶ ἡ ἰδική σας Κυβέρνησις πέρυσι δὲν κατέθεσε τὰ πρακτικὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§56Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ κάμετε κριτικὴν τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, ὅπως σᾶς ἀρέσει νὰ κάμετε.

§57Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν βεβαιώνετε ὅτι φιλοδοξία τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἐπαναλάβῃ τὴν πολιτικὴν τῆς προηγουμένης;

§58Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅταν ἔλθῃ ἡ κατάλληλος ὥρα, θ’ ἀπαντήσω. Πάντως, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. ἀγορητὴς νὰ κατηγορῇ ἄλλους διὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις τὴν ὁποίαν ὑπεστήριζε, δὲν ἔπραξεν.

§59Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Χαίρω πολὺ διὰ τὴν πληροφορίαν.

§60Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον ἐπανειλημμένως εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δὲν μοῦ ἀρέσει αὐτὸς ὁ τρόπος συζητήσεως. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν συζητοῦμεν ἐὰν ὑπάρχουν εὐθῦναι τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων· αὐτὴν τὴν στιγμὴν κρίνομεν τὰς εὐθύνας τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, διότι ἔκτοτε εἴχομεν ζητήσει τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καὶ ἀπετέλεσε, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, σφάλμα καὶ τῆς τότε Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δὲν τὰ κατέθεσε. Καὶ εἶχον τὸ θάρρος νὰ τὸ εἴπω. Ἀλλ’ ἐὰν ἀπετέλεσε μίαν φορὰν σφάλμα διὰ τὴν προκάτοχον, ὅταν δὲν εἶχε τεθῆ ἠθικὸν πρόβλημα, ὅταν δὲν ὑπῆρχεν ἡ εὐχέρεια νὰ κερδοσκοπήσουν ἀσυστόλως ὀλίγοι εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ ὁποίου τὸ εἰσόδημα καὶ ἡ οἰκονομικὴ θέσις ἐπιδεινοῦται, πόσον περισσότερον ἐπιβεβλημένον εἶναι διὰ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἔκαμε τὴν ὑποτίμησιν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐξεφράσθησαν ὑπόνοιαι, νὰ τὰ καταθέσῃ.

§61Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ποία ἦτο ἡ δικαιολογία, διὰ τὴν ὁποίαν ἠρνήθησαν νὰ καταθέσουν τὰ πρακτικὰ τότε;

§62Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Θέλω νὰ σᾶς εἴπω, κ. βουλευτὰ Χανίων, τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἀδικεῖτε τὸν ἑαυτόν σας καὶ τὸν ὅλον τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἐχειρίσθητε ἀπόψε τὸ ζήτημα, μὲ τὸ νὰ ἐπιμένετε, ὅτι ὑπάρχουν τρομερὰ μυστικὰ πίσω ἀπὸ τὰς πιστώσεις ποὺ ἐδόθησαν καὶ ἀπὸ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν πινάκων, τοὺς ὁποίους ζητεῖτε διὰ τοὺς πιστωθέντας. Αὔριον, ἢ ὅταν μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ μιλήσω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, θὰ σᾶς δώσω ἀφορμὴν νὰ μετανοήσητε δι’ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε. (Χειροκροτήματα). Καὶ τότε μόνον θὰ δύνασθε νὰ ἐπικρίνετε τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως, ἂν δὲν σᾶς ἱκανοποιῇ. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι ἀδικήσατε τὸν ἑαυτόν σας μὲ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἠθελήσατε νὰ ἑρμηνεύσητε τοὺς ἀριθμοὺς τῶν πινάκων, τοὺς ὁποίους κατέθεσα εἰς τὴν Βουλήν. Νομίζω δέ, ὅτι πᾶς τις ἄλλος εἴτε ἐντός, εἴτε ἐκτὸς τοῦ Κοινοβουλίου, ἀνέγνωσε τοὺς πίνακας μετὰ προσοχῆς καὶ δὲν ἀπεκόμισε τὴν ἐντύπωσίν σας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐφθάσατε μὲ τὴν διαστροφήν, τὴν ὁποίαν ἐκάμετε εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τῶν πινάκων. Ἐπὶ τῆς ἑρμηνείας τῶν πινάκων θὰ σᾶς ὁμιλήσω αὔριον, καὶ θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὶ λέγουν οἱ ἀριθμοί. Θὰ πεισθῆτε, ὅτι οὐδεμία αὔξησις πιστώσεων ἐγένετο, ἀντιθέτως ὅτι ἐμειώθησαν. (Χειροκροτήματα).

§63Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἀντικοινοβουλευτικὴ ἡ τακτικὴ τοῦ κ. Τσουδεροῦ. Μᾶς ἄφησε νὰ περιμένωμεν ἐπὶ 35 ἡμέρας διὰ νὰ καταθέσῃ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐγκαίρως τοῦ ἐζητήθησαν. Μᾶς κατέθεσε στοιχεῖα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀλλοπρόσαλλα, ἀντιφατικὰ καὶ προσπαθοῦν νὰ συνταυτίσουν τὰ πράγματα. Καὶ ἔρχεται νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι θ’ ἀπαντήσω ἀπόψε ἢ αὔριον διὰ νὰ μετανοήσετε. Διατί δὲν μᾶς κατέθεσε τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ μετανοήσωμεν γρηγορώτερα καὶ νὰ μὴ εἴπωμεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἴπομεν; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Διότι ὑπάρχουν ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀντιμετωπίζονται μὲ ἀόριστα ἐπιχειρήματα. Ὁμιλῶ ἐπὶ τῇ βάσει ἀριθμῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων, νομίζω, ὅτι ἔχει χρέος ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπαντήσῃ. Φοβοῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἡ συζήτησις ξεφύγῃ ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅταν φθάσωμεν εἰς αὐτὰ τὰ ἀόριστα κουβεντολογήματα θὰ μετανοήσητε, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ φύγῃ ἀπ’ ἐδῶ καὶ θὰ πάῃ στὸ πεζοδρόμιο, εἰς ἀνευθύνους κύκλους. Καὶ τότε κανεὶς ἀπολύτως δὲν θὰ ἠμπορῇ νὰ ἀδικήσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διατυπώνουν δημοσία μομφήν. Μὴ ξεχνᾶτε, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶχα πρόθεσιν νὰ τὸ εἴπω, ἀλλὰ θὰ τὸ μνημονεύσω, ὅτι ἤδη ὁ τύπος ἀπὸ ἡμερῶν ἔχει ἀναγάγει τὸ θέμα εἰς περιωπήν, καὶ ἐπιμόνως ζητεῖ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὰ στοιχεῖα.

§64ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ ἀντιπολιτευόμενος τύπος, ἡ «Ἀθηναϊκή».

§65Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ ἀντιπολιτευόμενος τύπος, ἡ «Ἀθηναϊκὴ» ἔχει θέσει τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ζητεῖ στοιχεῖα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἔχει δημιουργήσει εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἐρωτήματα μεγάλα καὶ ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τύχουν ἀπαντήσεως πρὸς ὄφελος τῆς ἰδίας τῆς Κυβερνήσεως, διότι 5.000.000 δολλάρια ἐξηργυρώθησαν μέσα εἰς ὀλίγας ἡμέρας, διότι ἔχομεν αὔξησιν τῶν πιστώσεων πρὸ καὶ μείωσιν μετά. Διότι κυκλοφοροῦν φῆμαι ὅτι εἰς ἰδιώτας ἐγένοντο προσφοραί, πηγαίνετε νὰ ἐξαργυρώσητε δολλάρια καὶ θὰ λάβετε προμήθειαν. Τὸ θέμα εἶναι ἀχάριστον, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς στενοχωρήσω, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ φέρω τὴν Κυβέρνησιν εἰς δυσχερεστέραν θέσιν. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ζητοῦμεν συγκεκριμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν δικαίωμα νὰ ζητήσωμεν, διότι, ἐπαναλαμβάνω, οὐδὲν ἀπόρρητον εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀρνηθῇ μέχρι τέλους νὰ ὑποβάλῃ τὰ στοιχεῖα ὑπὸ τὴν κρίσιν μας, θὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν ὑπόνοιαν, τὴν ὁποίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν διατυπώνομεν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ τερματίσω τὸν λόγον διότι ἐπὶ μακρὸν σᾶς ἐκράτησα. Εἶπα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐμφανίσει μέχρι τώρα τρεῖς βασικὰς ἀποφύσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν σταθμὸν εἰς τὴν πολιτικήν της, εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα, τὴν συγχώνευσιν, τὰς ἐκτάκτους εἰσφορὰς διὰ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἐν συνεχείᾳ σήμερον τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον χαρακτηρίζει μέχρι σήμερον τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικὴν καὶ τὸ ὁποῖον χαρακτηρίζει καὶ τὴν τελευταίαν ἀπόφασίν της, εἶναι ἡ ἔλλειψις γραμμῆς, ἡ ἔλλειψις σαφοῦς κατευθύνσεως καὶ τὸ ἀλλοπρόσαλλον τῶν ἐνεργειῶν της. Καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον χαρακτηρίζει ἀκόμη τὴν πολιτικήν της ὑπῆρξε τὸ ριψοκίνδυνον. Ἕνα εἶδος μεγαλομανίας χαρακτηρίζει τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ρέπει πρὸς ρωμαλέας ἀποφάσεις καὶ λύσεις. Μέχρι σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει ὁ τόπος μας πληρώσει ἀκριβὰ τὰς ρωμαλέας ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἡ σημερινὴ ἀπόφασις περὶ ὑποτιμήσεως ἀποτελεῖ ἀναμφισβητήτως ἕνα βαρὺ σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον φοβοῦμαι ὅτι ὁ λαὸς θὰ κληθῇ νὰ πληρώσῃ ἀκριβά. Θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι αὐτὴ ἡ αὐτάρεσκος αὐτοπεποίθησις, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, αὐτὴ ἡ ἀπόλυτος μακαριότης τῆς ἰδικῆς του παντογνωσίας, κάποτε θὰ παραχωρήσῃ τὴν θέσιν της εἰς κάποιαν ρεαλιστικωτέραν καὶ πρακτικωτέραν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὰ σπασμένα τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς πληρώνει ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἄς ἐλπίσωμεν ὅτι δὲν θὰ ἐπαναλάβῃ αὐτὰ τὰ σφάλματα καὶ δὲν θὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν καταστροφὴν πρὸς τὴν ὁποίαν διαρκῶς προχωρεῖ. Αὐτὴν τὴν ἐλπίδα, κύριοι συνάδελφοι, ἐκφράζει ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ εὐχόμεθα ὅπως τὰ πράγματα μὴ ἀκολουθήσουν χειρότερον δρόμον, τὸν ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν κινδυνεύουν νὰ ἀκολουθήσουν. (Χειροκροτήματα).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς ἐν τοῖς θεωρείοις πολίτας, νὰ μὴ δημιουργοῦν θόρυβον, ἵνα εἶναι εὐχάριστος ἡ παρουσία των, ἄλλως θὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ διατάξω τὴν ἐκκένωσιν τῶν θεωρείων. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου ἔχει τὸν λόγον.

§67Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 16ης Νοεμβρίου συνειργάσθην ἐκλογικῶς μὲ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν. Καὶ ἐν συνεχείᾳ τῆς ἐκλογικῆς ἐκείνης συνεργασίας ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ παράσχω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ψῆφον ἐμπιστοσύνης, ἡ ὁποία ἐσήμαινε πίστωσιν χρόνου διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὰς ἐπαγγελίας της. Ἀλλ’ ἐπηκολούθησαν μετὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, γεγονότα, τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν τὴν διαφωνίαν μου. Ἐπηκολούθησε πρῶτον, ἡ παροχὴ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅπως κατὰ τρόπον ἀπεριόριστον ἀσκήσῃ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὴν ἐπιστολήν, ἡ ὁποία ἀνεγνώσθη κατὰ τὴν ραδιοφωνικὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ τῆς 6ης Δεκεμβρίου, τὴν ἐπιστολὴν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, προηγούμενον τῆς ὁποίας δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἱστορίαν τῆς Χώρας, ἀνεγράφετο: «Σᾶς ἀνέθεσα τὴν εὐθύνην τοῦ Συντονισμοῦ τῆς ὅλης οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ σεῖς θὰ εἶσθε ὑπεύθυνος ἀπέναντί μου». Καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ περιβεβλημένος πλέον μὲ τὴν ἀπόλυτον αὐτὴν ἐξουσιοδότησιν καὶ ὀφείλων λόγον μόνον πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπεδόθη εἰς τὸ ἔργον. Καὶ ἤρχισε νὰ ἐφαρμόζῃ πολιτικήν, ἡ ὁποία οὐδέποτε περιείχετο εἰς τὰ προεκλογικὰ προγράμματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἦτο νέα πολιτική, πρωτότυπος, πολιτικὴ τῶν ἐκπλήξεων. Ἐφήρμοσε πρῶτον τὴν πολιτικὴν τῆς συγχωνεύσεως τῶν Τραπεζῶν. Ὁ μέγας σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐπεδίωκεν ἡ πολιτικὴ τῆς συγχωνεύσεως τῶν Τραπεζῶν, ἦτο ἡ ἐλάττωσις τοῦ τόκου. Διότι ἡ ἐλάττωσις τοῦ τόκου περιείχετο πράγματι εἰς τὰς ἐντολὰς τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἦτο ἡ «ἑβδόμη ἐντολή». «Καὶ σεῖς θὰ εἶσθε ὑπεύθυνος ἀπέναντί μου διὰ τὴν μείωσιν τῶν σημερινῶν ἀπαραδέκτως ὑψηλῶν τόκων». Καὶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀναλαβὼν μὲ θάρρος τὴν εὐθύνην τῆς ἐντολῆς, ἐξήγγειλε πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν: «Ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀποβλέπω ἀποφασιστικῶς εἰς τὴν μείωσιν τοῦ τόκου. Ἐδήλωσα εἰς τὸν Στρατάρχην Παπάγον, ὅτι ἐὰν ἀποτύχω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θεωρῶ, ὅτι ἀπέτυχον εἰς τὴν ἀποστολήν μου καὶ οὐδεὶς λόγος θὰ ὑπάρχῃ νὰ διατηρῶ πλέον τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἐνεπιστεύθη». Σήμερον ὁ τόκος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἀμετάβλητος εἰς τὰς Τραπέζας, καὶ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν εἶναι μεγαλύτερος. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εὑρίσκεται εἰς τὴν θέσιν του. Ἡ πολιτικὴ τῆς λήθης τὴν ὁποίαν ἄλλοτε εἶχεν ἐξαγγείλει καὶ εἶχε προορίσει πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν, ἐκρατήθη διὰ λογαριασμόν του. (Χειροκροτήματα). Διεφώνησα πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς συγχωνεύσεως τῶν Τραπεζῶν καὶ πορεία τῶν πραγμάτων ἐπεβεβαίωσεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὰς ἀπόψεις μου. Μῆνας κατόπιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, ποία εἶναι ἡ κατάστασις; Πρῶτον, τὰ ἔξοδα διαχειρίσεως εἶναι περισσότερα, διότι οἱ μισθοὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν κατώτεροι ἐξισώθησαν μὲ τοὺς ἀνωτέρους μισθοὺς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. (Χειροκροτήματα). Ὁ τόκος παρέμεινεν ἀμετάβλητος. Καὶ αἱ δύο Τράπεζαι ἐξακολουθοῦν νὰ ἐνεργοῦν κεχωρισμένως, αὐτοτελῶς, ὡς ἐὰν δὲν εἶχεν ὑπάρξει συγχώνευσις. Ἔχουν μόνον κοινὴν διοίκησιν καὶ κοινὴν ἐπικεφαλίδα. Αὐτὴ εἶναι ἡ δόξα τοῦ ἔργου! Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ δυσάρεστος κατάστασις διὰ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἀρχίζει πλέον νὰ ἔχῃ ὄχι μόνον μέλλον, ἀλλὰ καὶ παρελθόν, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ κρίνωνται αἱ ἐπαγγελίαι καὶ αἱ ἀποδόσεις του. Ἦλθε, κατόπιν, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον τῆς φορολογίας διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ εἰς ἐκεῖνο διεφώνησα. Ἦτο βάσιμος καὶ σημαντικὸς ὁ σκοπὸς τῆς ἰσοσκελίσεως, ἀλλὰ ἦσαν ἀτυχῆ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλαμβάνοντο διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν. Διότι ἐκαλοῦντο οἱ μισθοβίωτοι νὰ πληρώσουν τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ταὐτοχρόνως ἐλαμβάνετο πρόνοια εἰσφορᾶς διὰ τοὺς ὀφειλέτας τῶν δανείων Μάρσαλ, ὡς ἐὰν δὲν ἦτο γνωστὸν ὅτι βραδύτερον, μὲ τὴν ὑπερυποτίμησιν, θὰ ἐδιπλασιάζετο ἡ ὀφειλή των... Διεφώνησα εἰς τὸ θέμα τῶν προταθέντων τότε φορολογικῶν μέτρων, ἀλλὰ ἔκρινα ὅτι ἠδυνάμην ν’ ἀσκήσω, ἐντὸς τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως φιλικὸν ἔλεγχον, μέχρις ὅτου ἦλθεν ἡ μεγάλη ἡμέρα: Ἡ ἀναγγελία τῆς ὑπερυποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Εὑρέθην τότε, κατὰ σύμπτωσιν, εἰς τὴν Μυτιλήνην καὶ ἤκουσα καὶ ἐγώ, ὅπως ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολῖται, ἀπὸ τὸ ραδιόφωνον τὴν μεγάλην ἐπαγγελίαν. Τότε ἠσθάνθην, ὅτι ἡ ἀπόστασις ἡ ὁποία μὲ ἐχώριζε καὶ μὲ τὴν νέαν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἐχαράσσετο καὶ μὲ τὸ ὕφος, μὲ τὸ ὁποῖον ἐξηγγέλλετο καὶ μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμοσθῇ, καθίστατο ἀγεφύρωτος καὶ δὲν ἦτο πλέον δυνατὸν ὁ ἔλεγχος νὰ ἀσκηθῇ κατὰ φιλικὸν τρόπον, ἐντὸς τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Ἔκρινα, ὅτι τὰ περιθώρια τοῦ φιλικοῦ ἐλέγχου εἶχον ἐξαντληθῆ καὶ ἐδήλωσα ὅτι διαχωρίζω τὰς εὐθύνας μου. (Χειροκροτήματα). Καὶ τώρα, κύριοι βουλευταί, ἔρχομαι εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς πολιτικῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κατὰ τρόπον ἐξαίρετον, ἔχουν ἀναλύσει τὸ θέμα, ὥστε εἰς ἐμὲ νὰ ὑπολείπεται μόνον τὸ καθῆκον τῆς ἀνακεφαλαιώσεως. Τὸ θέμα εἶναι οἰκονομικὸν καὶ τεχνικόν. Καὶ διὰ τοῦτο ἀποτελεῖ ἀπόφασίν μου, νὰ τὸ ἐξετάσω κατὰ ἐπιστημονικὸν ἀντικειμενικὸν τρόπον, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συνάγωμεν ἤρεμα ἀμερόληπτα, καλόπιστα συμπεράσματα. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἀκούων τὴν ραδιοφωνικὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ἐδοκίμασα τὴν πρώτην ἔκπληξιν ἀπὸ τὸ ὕφος του. Καθ’ ὅσον ἐνθυμοῦμαι, οὔτε ἡ ἀγγελία τῆς ὑπογραφῆς τῆς Συνθήκης τῶν Σεβρῶν, τῆς δημιουργίας τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος, εἶχεν ἀνακοινωθῆ εἰς αὐτὸν τὸν θριαμβευτικὸν τόνον. Ἡ πτωχὴ δραχμή, ὑποτιμωμένη ἐλάμβανε τὰς μεγάλας τιμὰς τοῦ θριάμβου. (Χειροκροτήματα). Βεβαίως, ἕκαστος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διαθέτῃ τὸ ὕφος του. Ἀλλὰ τὸ ὕφος εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Καὶ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἐχρησιμοποιεῖτο ὕφος θριάμβου διὰ τὴν ὑπερυποτίμησιν, ἐδημιούργει μίαν βαθεῖαν ἀνησυχίαν, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἐπαρκὴς καὶ πλήρης ἐπίγνωσις διὰ τὴν σοβαρότητα καὶ τὰς συνεπείας τοῦ μέτρου. Καὶ ἐπηκολούθησε κατόπιν καὶ ἄλλη ἔκπληξις: Ἀνηγγέλθη τὸ μέγα ὕψος τῆς ὑποτιμήσεως. Ἡ δραχμὴ ὑπετιμᾶτο κατὰ 50%. Ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου ηὐξάνετο κατὰ 100%. Κατεπλάγην ἀπὸ τὸ μέγεθος τῆς ὑποτιμήσεως, ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τῆς ὑποτιμήσεως. Ἦτο τὸ δεύτερον αἴσθημα τῆς καταπλήξεως, τὸ ὁποῖον ἐδοκίμασα. Καὶ διερωτήθην, ἐπὶ τῇ βάσει ποίων στοιχείων ἀπεφασίσθη αὐτὸς ὁ καθορισμός; Βεβαίως, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν μου ἄποψιν, δὲν εἶναι ἡ ἑνιαία τιμή, εἶναι ἡ διαφορικὴ τιμὴ τοῦ συναλλάγματος, ἡ ὁποία προσήκει εἰς τὴν σημερινὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Ἀλλὰ τὸ θέμα θὰ ἔλθῃ πρὸς ἀνάπτυξιν βραδύτερον. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἀπεφασίζετο ἡ πολιτικὴ τῆς ἑνιαίας τιμῆς, διηρωτήθην ἐπὶ ποίας βάσεως ἐστηρίζετο ὁ καθορισμὸς τῶν 30.000 δραχμῶν; Ἐὰν ἐπρόκειτο τὰ κριτήρια νὰ εἶναι οἰκονομικά, ἐσκέφθην, ἦτο ἀδύνατον ἡ τιμὴ νὰ κινῆται πέραν τῶν 20.000 ἕως 25.000 δραχμῶν. Δύο θὰ ἦσαν τὰ ἐνδεχόμενα οἰκονομικὰ κριτήρια: Πρῶτον, ἡ προπολεμικὴ σχέσις τῆς δραχμῆς πρὸς τὸ δολλάριον. Πρὸ τοῦ πολέμου τὸ δολλάριον ἐτιμᾶτο 112.50 δραχμάς. Σήμερον ὁ τιμάριθμος τῆς Ἀμερικῆς εἶναι δύο. Ὁ Ἑλληνικὸς τιμάριθμος εἶναι 400. Πολλαπλασιαζόμενον τὸ 112,50 ἐπὶ 200 δίδει τὴν τιμὴν 22,500. Ὁ καθηγητὴς Βαρβαρέσος λαμβάνει ὡς βάσιν τὸ ἔτος 1939 διὰ τὴν τιμὴν τοῦ δολλαρίου καὶ φθάσει εἰς τὰς 25.000. Ἀλλὰ ἡ τιμὴ τοῦ ἔτους 1939, ἦτο ἡ ἀκραία τιμή. Ὑπῆρχεν ἤδη ἡ προσέγγισις τοῦ πολέμου. Εἰς τὰ προγενέστερα ἔτη ἦτο σταθερὰ ἡ τιμὴ τῶν 112,50 δραχ. Ἐὰν ἐπρόκειτο, ἑπομένως, νὰ χρησιμοποιηθῇ οἰκονομικὸν κριτήριον καὶ ἐπροτιμᾶτο, ὡς οἰκονομικὸν κριτήριον ἡ σχέσις τῆς δραχμῆς πρὸς τὸ δολλάριον πρὸ τοῦ πολέμου, ἡ τιμὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι 22,500 δραχ. Ἀλλά, ἴσως θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθῇ, ὅτι πέραν αὐτοῦ τοῦ ἀφῃρημένου τρόπου θὰ ἔπρεπε «ρεαλιστικῶς»— ὅπως εἶναι ὁ συνήθης εὐφημισμός, ὁ ὁποῖος χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς τῆς Κυβερνήσεως— ἔπρεπε, ρεαλιστικῶς, νὰ ἐξευρεθῇ εἰς τὴν πρᾶξιν ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις τῆς δραχμῆς εἰς τὰς συναλλαγὰς μὲ τὰς ξένας ἀγοράς. Ποία ἦτο; Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑφισταμένων εἰσφορῶν καὶ πριμοδοτήσεων, οἱ ὑπολογισμοὶ ὁδηγοῦν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ μέση τιμὴ ἀνήρχετο εἰς 18.500 δραχ. τὸ δολλάριον. Ὑπάρχει ἐπίσης μία ἔγκυρος ἐπιστημονικὴ μελέτη, ἡ ὁποία προσδιορίζει εἰς ποίας τιμὰς θὰ ἦτο ἀσφαλὴς καὶ ταυτοχρόνως ἐπικερδὴς ἡ ἐξαγωγὴ τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων. Ὁ πίναξ ἔχει ὡς ἑξῆς: Καπνὸς 21,500, Σταφὶς 16.850–18.500, Σουλτανίνα 20–22.000, Ἐλαῖαι 21–22.000. Οἶνοι 20.000. Βάμβαξ 18–19.000, Μεταλλεύματα 20–22.000, Σῦκα 20.000, Κολοφώνια 19.000, Δέρματα 18–19.000. Ἑπομένως, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ὑπάρξῃ ἀναπροσαρμογὴ— διότι πρέπει κάποτε νὰ χρησιμοποιλοῦμεν τοὺς κυριολεκτικοὺς ὅρους—ἢ θὰ ἐτίθετο ὡς βάσις ἡ προπολεμικὴ σχέσις τῆς δραχμῆς πρὸς τὸ δολλάριον καὶ θὰ ὡδήγει εἰς 21.500, ἢ θὰ ἐτίθετο ὡς βάσις ἡ πρακτικὴ σχέσις, ἡ ἀνταλλακτικὴ ἀξία τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ θὰ ἐκινούμεθα πάλιν εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα. Ἰδού, λοιπόν, διατὶ ἐδοκίμασα ἔκπληξιν! Διότι, ἐὰν ἐπρόκειτο οἰκονομικὰ νὰ εἶναι τὰ κριτήρια, καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις, ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὁρισθῇ πέραν τῶν 20–25.000. Ἡ τιμὴ τῶν 30.000 δραχμῶν, κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν δύναται νὰ ἔχῃ οἰκονομικὴν βάσιν. Ἠμπορεῖ νὰ ἐξηγηθῇ μόνον ψυχολογικῶς. Ἠμπορεῖ νὰ ἐξηγηθῇ ἀπὸ τὸ σύμπλεγμα τῆς ἰδιοσυγκρασίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ρέπει, κατέχεται ἀπὸ τὸ πάθος τῶν ἐκπλήξεων, ἀπὸ τὸ πάθος τοῦ ὕψους.... Ἀλλά, πέραν καὶ ἀπὸ τὴν δευτέραν αὐτὴν ἔκπληξιν ἐπηκολούθησαν ἐκπλήξεις ἀκόμη μεγαλύτεραι. Εἶπεν εἰς τὴν διάσημον ἐκείνην ραδιοφωνικὴν ὁμιλίαν του ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ: «Ὅλοι ὀφείλουν νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ, πρέπει νὰ παραμείνουν εἰς τὰ σημερινὰ ἐπίπεδα». Κύριοι βουλευταί, σᾶς παρακαλῶ νὰ πιστεύσετε, ὅτι δὲν κατέχομαι ἀπὸ καμμίαν διάθεσιν προκαταλήψεως. (Ψίθυροι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς συμπολιτεύσεως). Εἶσθε ἐλεύθεροι νὰ ἔχετε τὴν γνώμην σας. Ἀλλά, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δοκιμάσω ἔκπληξιν, ἐὰν δὲν συμμερίζεσθε τὴν γνώμην, ὅτι εἶναι ἀδύνατον, εἰς μίαν χώραν, ἡ ὁποία εἶναι κατὰ τὰ ⅔ εἰσαγωγικὴ καὶ κατὰ τὸ ⅓ ἐξαγωγική, νὰ ἔχωμεν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς ἀπέναντι τοῦ δολλαρίου κατὰ 100% καί, μὲ τὴν πραγματικὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς ἑνιαίας τιμῆς νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ συγκράτησις τῶν τιμῶν! Τοιοῦτος ἰσχυρισμὸς ἠμπορεῖ νὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς θαυματοποιΐας, εἰς τὴν περιοχὴν τῆς μαγείας, ἀλλὰ δὲν ἀνήκει εἰς τὴν περιοχὴν τῆς λογικῆς.

§68Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει παρακάτω μία ἄλλη φράσις;

§69Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἔχετε σεῖς ἀναγνώσει τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, τὴν ἔχω καὶ ἐγὼ ἀναγνώσει καὶ θὰ ἀναλύσω ἐν συνεχείᾳ καὶ θὰ ἔλθω εἰς αὐτὴν τὴν περικοπήν.

§70Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Λέγει παρακάτω: «Εἰ μὴ μόνον ἐκεῖ ποὺ δικαιολογεῖται».

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἀναγνωσθῇ καὶ αὐτὴ ἡ περικοπή. Τὰ κείμενα ὑπάρχουν.

§72Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, τὰ ἀναγινώσκετε κεχωρισμένως.

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, διακόπτετε πρῶτον χωρὶς τὴν ἄδειάν μου καὶ δεύτερον μοῦ ζητεῖτε νὰ ἀναγνώσω, ταὐτοχρόνως, ὅλας τὰς περικοπάς. Αὐτὸ εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν σχολὴν τῆς θαυματοποιΐας, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκετε, δὲν εἶναι ἰδική μου δυνατότης. Οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ θὰ λάβουν τὸν λόγον καὶ θὰ ἔχετε ὅλην τὴν εὐκαιρίαν νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν. Παράκλησίς μου εἶναι ἡ νευρικότης σας νὰ δαμασθῇ καὶ νὰ ἔχητε ὑπομονὴν νὰ μὲ ἀκούσετε.

§74Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὴν ἀξίωσιν νὰ μᾶς ἀκούετε.

§75Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἔπειτα ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐκπληκτικὴν ἀνακοίνωσιν, ὅτι θὰ ἔχωμεν αὐτὴν τὴν ὑπερυποτίμησιν, ἀλλὰ καὶ ὅτι αἱ τιμαὶ θὰ συγκρατηθοῦν, ἠναγκάσθην νὰ προβῶ εἰς τὰς ἀκολούθους δηλώσεις: «Ὁ ἰσχυρισμὸς εἶναι παράλογος. Διότι ἐφ’ ὅσον θὰ πρέπει εἴδη πρώτης ἀνάγκης νὰ εἰσάγωνται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ πληρώνωνται εἰς τὴν νέαν τιμὴν τοῦ συναλλάγματος, ἡ αὔξησις τῶν τιμῶν καθὼς καὶ ἡ ἀλληλεπίδρασις τῶν αὐξήσεων, εἶναι ἀναπόφευκτος. Καὶ τὸ δίλημμα εἶναι ἀμείλικτον. Ἢ θὰ λειτουργήσουν ἀνεμπόδιστοι οἱ οἰκονομικοὶ νόμοι, καὶ τότε θὰ ἔχωμεν αὐτόματον ἀνατίμησιν μέχρι τῆς πλήρους προσαρμογῆς εἰς τὴν νέαν νομισματικὴν βάσιν, ἢ θὰ ἐμποδισθῇ μὲ τὴν βίαν ἡ λειτουργία τῶν οἰκονομικῶν νόμων καὶ τότε θὰ ἔχωμεν τὴν γνώριμον ἀπόκρυψιν τῶν εἰδῶν καὶ τὴν μαύρην ἀγοράν. Καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις αἱ τιμαί, ἔπειτα ἀπὸ μίαν μεταβατικὴν περίοδον οἰκονομικῆς ἀρρυθμίας, θὰ φθάσουν πάλιν εἰς τὰ φυσιολογικὰ ἐπίπεδα. Μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἐν τῷ μεταξύ, θὰ ἔχουν δημιουργηθῆ δύο τάξεις Ἑλλήνων, οἱ ἐκμεταλλευταὶ καὶ τὰ θύματα. Θύματα θὰ εἶναι οἱ ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ, οἱ μισθοσυντήρητοι, καθὼς καὶ οἱ ἀγρόται παραγωγοὶ προϊόντων ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Καὶ τώρα, κύριοι βουλευταί, εἰσέρχομαι εἰς τὴν συγκεκριμένην ἀνάλυσιν ὅλων τῶν κεφαλαίων τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. «Εἶπε, πρῶτον, ὅτι τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸν Ταμεῖον, ἔχει ἐγκρίνει τὴν ἑνιαίαν τιμὴν τῶν 30 χιλ. δραχμῶν καὶ τὴν κατάργησιν τοῦ πολλαπλοῦ συναλλάγματος». Ἐξ ἀφορμῆς ὅμως τῆς προχθεσινῆς ἀγορεύσεως τοῦ φίλου συναδέλφου ἐκ Λασηθίου, ἦλθεν εἰς γνῶσιν καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι οἱ τεχνικοὶ εἰσηγηταί, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὁρισθῆ ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸν Ταμεῖον, συνέστησαν διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἐκτιμήσαντες τὴν ἰδιορρυθμίαν τῆς οἰκονομίας μας, τὴν διαφορικὴν τιμὴν συναλλάγματος, τὸ πολλαπλοῦν συνάλλαγμα, ὅπως ἰσχύει καὶ εἰς τὴν Αὐστρίαν. Τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸν Ταμεῖον, κατόπιν παραστάσεων τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἀπεδέχθη τὴν ἑνιαίαν τιμήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἱστορία. Ὁμιλῶν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἀναλαμβάνων τὴν εὐθύνην τῆς γνώμης, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω, δηλῶ, ὅτι εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν γνώμην τῶν Εἰσηγητῶν τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου καὶ ὄχι μὲ τὴν ἀπόφασίν του. Φρονῶ, ὅτι ὑπὸ τὰς ἰδιορρύθμους συνθήκας τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, μόνον ἡ διαφορικὴ τιμὴ συναλλάγματος εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπηρετήσῃ ἀποφασιστικῶς καὶ τοὺς οἰκονομικοὺς καὶ τοὺς κοινωνικοὺς σκοπούς. Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ διαμόρφωσις ἑνιαίας τιμῆς, δημιουργεῖ κινδύνους διὰ τὴν χώραν. Καὶ ὑπάρχει ἤδη μία πλήρης ἀπόδειξις, περὶ τῆς ὁποίας κατόπιν θὰ κάμω εὐρύτερον λόγον, ὅτι ἡ ἰδική μου ἄποψις εἶναι βάσιμος, καὶ ὄχι ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἂν καὶ ἔλαβεν ἔγκρισιν διὰ τὴν ἑνιαίαν τιμήν, ἂν καὶ ἐπηγγέλθη τὴν ἑνιαίαν τιμήν, μ’ ὅλα ταῦτα, ἀμέσως μετὰ τὴν ἐπαγγελίαν τῆς ἑνιαίας τιμῆς, ἐφαρμόζει τὴν διαφορικὴν τιμὴν τοῦ πολλαπλοῦ συναλλάγματος!... Ἄλλη εἶναι ἡ θεωρία, ἄλλη ἡ πρᾶξις. «Ἡ φωνή, φωνὴ Ἰακώβ, αἱ χεῖρες, χεῖρες Ἠσαῦ». Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἔκτοτε, ἀφ’ ὅτου ἀκόμη ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἐμελέτησε καὶ εἶχεν ἀποφασίσει τὴν ὑπερυποτίμησιν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐφαρμογήν της ἐχρειάσθη ἡ πάροδος τοῦ πενταμήνου, διὰ νὰ δημιουργηθοῦν αἱ ἀπαραίτητοι προϋποθέσεις. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς τὴν συνέχειαν τῆς ὁμιλίας του, προσδιορίζει τὰς προϋποθέσεις. Εἶπε πρῶτον: «Χρειάζεται κατάλληλος ἐποχὴ τοῦ ἔτους». Καὶ ἔχει δίκαιον. Πράγματι, ἡ κατάλληλος ἐποχὴ τοῦ ἔτους εἶναι ἀπαραίτητος συντελεστὴς διὰ τὴν σχετικὴν ἐπιτυχίαν ἢ διὰ τὴν ἀνατροπὴν μεγάλης ἀποτυχίας, μιᾶς νομισματικῆς μεταρρυθμίσεως. Ἀλλὰ τίθεται τὸ ἐρώτημα: Ποία εἶναι ἡ κατάλληλος ἐποχή; Κύριοι βουλευταί, ὅλοι γνωρίζουν, ὅτι ἡ περίοδος τῆς ἐξαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων, κινεῖται μεταξὺ τοῦ Νοεμβρίου καὶ τοῦ Μαρτίου, Ἑπομένως, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐκλεγῇ κατάλληλος ἐποχή, ἤρχιζεν ἡ καταλληλότης ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς ἀναλήψεως τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, καὶ ἔληγεν ἀκριβῶς εἰς τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀνήγγειλε τὴν ὑπερυποτίμησιν. Διότι θὰ ἔπρεπεν, ἐφ’ ὅσον ἀπεφασίσθη, νὰ ὁρισθῇ ἐνωρίτερον. Διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, κύριοι βουλευταί, διότι ἐνωρίτερον—ἂς λάβωμεν ὡς παράδειγμα τὸν καπνὸν—τὰ καπνὰ θὰ εὑρίσκοντο εἰς τὰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Θὰ εἶχον οἱ παραγωγοὶ ὀλιγώτερον κόστος παραγωγῆς καὶ ὀλιγώτερον κόστος διατροφῆς καὶ ὁλόκληρος ἡ διαφορὰ θὰ ἦτο ἰδική των. Ἐάν, ἑπομένως, ἐπρόκειτο κριτήριον νὰ εἶναι τὸ συμφέρον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, οὐδέποτε θὰ ἐξελέγετο ὁ μὴν κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ παραγωγὴ ἐξέφυγεν ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, εἰς τρόπον ὥστε, τὴν διαφορὰν νὰ νεμηθοῦν οἱ ἔμποροι καὶ οἱ ξένοι ἀγορασταί. (Χειροκροτήματα). Καὶ τοῦτο συμβαίνει σήμερον. Θὰ ἔπρεπεν ἐπίσης νὰ ἀποφασισθῇ ἐνωρίτερον καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον, διὰ νὰ γνωρίζουν οἱ παραγωγοί, ὅτι ηὐξημένη παραγωγὴ τοὺς παρέχει τὴν εὐκαιρίαν ηὐξημένων τιμῶν καὶ νὰ καλλιεργήσουν περισσότερον. Ἐνῷ κατὰ τὸν χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον ἀπεφασίσθη ἡ ὑποτίμησις, ἡ καλλιέργεια εἶχε, περίπου, συντελεσθῆ.

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§77Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Οἱ καπνικοὶ ὀργανισμοὶ παρέχουν αὐτὴν τὴν πληροφορίαν. Ἔπρεπεν, ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐκλεγῇ ἐκεῖνος ὁ χρόνος, κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ παραγωγὴ θὰ εὑρίσκετο εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀπολαύσουν οἱ ἀγρόται ὁλόκληρον τὴν διαφοράν. Σήμερον ἡ παραγωγή, κατὰ τὸ μέγιστον μέρος, ἔχει φύγει ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Ἑπομένως, δι’ ἐφέτος, οἱ καπνοπαραγωγοὶ δὲν θὰ ἀπολαύσουν ἀπὸ τὴν μεταρρύθμισιν καμμίαν ὠφέλειαν. Καὶ τίθεται περαιτέρω τὸ ἐρώτημα: Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐξέλεξε τὴν 9ην Ἀπριλίου, διατί τουλάχιστον ἐκ τῶν ὑστέρων δὲν ἔλαβε μέτρα, ὥστε νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἢ τὸ ὅλον, ἢ μέρος ἀπὸ τὴν διαφορὰν τοῦ τιμήματος; Ἡ Κυβέρνησις ὥρισεν, ὅτι ἡ διαφορὰ τοῦ τιμήματος ἀπὸ τὰς 16.800 μέχρι τῶν 30.000 κατανέμεται μεταξὺ τοῦ δημοσίου καὶ τοῦ ἐμπόρου. Καὶ ὁ καπνοπαραγωγὸς ἐλησμονήθη. (Χειροκροτήματα). Καὶ αὐτή, εἶναι ἡ πρώτη βαρεῖα διαφωνία μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι εἰς τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως διὰ τό μέτρον ἠγνόησε τὸν κοινωνικὸν παράγοντα, ἠγνόησε τὴν πρόταξιν τῶν συμφερόντων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Δὲν ἐξελέγη, ἑπομένως, ἡ κατάλληλος ἐποχὴ τοῦ ἔτους, ὅπως εἶχεν ἐπαγγελθῆ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀλλ’ εἶπεν ἀκόμη: «Ἐχρειάζετο προσέτι ὁ ἀπόλυτος ἔλεγχος τῆς κυκλοφορίας καὶ ὁ περιορισμὸς τῶν πιστώσεων». Ἀλλ’ ὁ ἀπόλυτος ἔλεγχος τῆς κυκλοφορίας καὶ ὁ περιορισμὸς τῶν πιστώσεων, εἶχεν ἤδη συντελεσθῆ. Καὶ ὁ ἴδιος ὁμολογεῖ εἰς τὴν ὁμιλίαν του, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἐφηρμόζετο ἀπὸ 15μήνου καὶ ὡδήγει εἰς τὸν στραγγαλισμὸν τῆς οἰκονομίας. Ἑπομένως, δὲν ἀπετέλει προϋπόθεσιν, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ συντελεσθῇ κατὰ τὸ στάδιον τῆς ὑπάρξεως τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ὡς τρίτην προϋπόθεσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὁρίζει: «Τὴν προετοιμασίαν ὅλου ἐκείνου τοῦ μηχανισμοῦ τῆς εἰσαγωγῆς καὶ κυκλοφορίας τῶν ἀγαθῶν». Καὶ ἔχει δίκαιον. Χρειάζεται, πράγματι, μία προετοιμασία τοῦ μηχανισμοῦ εἰσαγωγῆς καὶ κυκλοφορίας τῶν ἀγαθῶν, διὰ τὸ πρῶτον τοὐλάχιστον στάδιον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποτραποῦν οἱ ψυχολογικοὶ κίνδυνοι τοῦ πανικοῦ. Καὶ τί ἔχει συμβεῖ εἰς τὴν πραγματικότητα; Οἱ συνάδελφοί μου, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον πρὸ ἐμοῦ τὸν λόγον, ἀνέπτυξαν διὰ μακρῶν τὸ θέμα. Συνέβη ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Ἐλήφθησαν ὅλα τὰ ἀντίστροφα μέτρα, ἀπὸ ὅσα θὰ ἠδύνατο νὰ ὑπηρετήσουν τὴν προετοιμασίαν τῆς εὐδοκιμήσεως τοῦ μέτρου. Θὰ τὰ ἀπαριθμήσω κατὰ σειράν: Πρῶτον, ἀπεφασίσθη ἡ κατάργησις τοῦ δελτίου. Ἐρωτῶ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις κατ’ Ἰανουάριον εἶχε πράγματι ἀποφασίση τὴν ὑποτίμησιν, εἶναι δυνατόν, ἐπετρέπετο νὰ καταλήξῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς καταργήσεως τοῦ Δελτίου, ὥστε νὰ στερηθῇ ἑνὸς ἀποφασιστικοῦ μέσου διὰ τὴν κυριαρχίαν τῆς ἀγορᾶς καὶ τὴν ἐξουδετέρωσιν τῶν ψυχολογικῶν κινδύνων τοῦ πανικοῦ καὶ τῆς κερδοσκοπίας; Καὶ ὅμως, κατήργησε τὸ Δελτίον. Εἰς τὴν ραδιοφωνικήν του ὁμιλίαν τῆς 6ης Δεκεμβρίου ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν: «Ὁ προσεχὴς Ἰανουάριος ἐλπίζω, ὅτι θὰ εἶναι ὁ τελευταῖος μὴν τοῦ δελτίου. Κατὰ τὴν πρώτην μου συνεργασίαν μὲ τὸν Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου τοῦ ἐδήλωσα, ὅτι κριτήριον τῆς ἐπιτυχίας του εἰς τὴν δύσκολον ἀποστολήν του, θὰ εἶναι ἡ ταχύτης, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ διαλύσῃ τὸ Ὑπουργεῖον του». Ἡ ταχύτης τῆς αὐτοκτονίας του. Ἡ σκληρὰ ἐντολὴ ἐνθυμίζει τραγῳδίας τῶν αἰσθηματικῶν μυθιστορημάτων. Πρῶτον, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις καταργεῖ τὸ δελτίον, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὑπερυποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Δεύτερον. Ἀποφασίζει τὴν ρευστοποίησιν τῶν Κρατικῶν ἐφοδίων, καὶ μάλιστα, μὲ τόσην σπουδήν, ὥστε νὰ τὰ προσφέρῃ καὶ ἐπὶ πιστώσει. Οἱ πίνακες διαπιστώνουν, ὅτι πρόκειται περὶ ἐφοδίων ἀξίας πεντακοσίων δισεκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα διετέθησαν κατὰ τὸ τετράμηνον πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως. Τόση ἦτο ἡ σπουδὴ ν’ ἀπαλλαγῇ ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ ὅλα τὰ μέσα πάλης ἐναντίον τῶν συνεπειῶν τῆς ὑπερυποτιμήσεως! Καὶ τίθεται τὸ κρίσιμον ἐρώτημα: Ἢ ἐγνώριζε τὴν πολιτικήν της, καὶ τότε ἠγνόει τὰ μέσα εἰς βαθμὸν τραγικόν. Ἢ δὲν ἐγνώριζε τότε τὴν πολιτικὴν τῆς ὑπερυποτιμήσεως, τῆς ὁποίας βραδύτερον ἐπεφοίτησεν ἡ ἔμπνευσις! Ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις δὲν ὑπάρχει πολιτική, δὲν ὑπάρχει Κυβέρνησις... Τρίτον. Καθυστέρησε τὴν τοποθέτησιν παραγγελιῶν καὶ ἀπὸ τὸ ἐμπόριον καὶ ἀπὸ τὸ Κράτος. Ἀπὸ τὸ ἐμπόριον μὲ τὸν περιορισμὸν τῶν πιστώσεων, ἀπὸ τὸ Κράτος, διότι μόλις τὴν ἡμέραν τῆς ἐπαγγελίας τῆς ὑπερυποτιμήσεως, ἔστερξεν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ὅπως, τὸ ὑπόλοιπον τῶν 35.000.000 δολλαρίων διατεθῇ πρὸς παραγγελίας. Δὲν εἶχε διατεθῆ εἰς προγενέστερον χρόνον, ὥστε νὰ εἴμεθα ἕτοιμοι. Συνεχρονίσθη μὲ τὴν ἀπόφασιν. Τόση ἦτο ἡ πρόνοια! Τέταρτον. Ὑπῆρξεν αὔξησις τῶν πιστώσεων καὶ τῆς κυκλοφορίας τῶν Τραπεζογραμματίων. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὡμίλησε πρὸ ὀλίγου ὁ συνάδελφός μου ἐκ Χανίων καὶ ἀπήντησεν ὁ Πρόεδρος καὶ ἀναπληρωτής, Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κ. Τσουδερός. Ὀφείλομεν νὰ ἀναμένωμεν αὔριον τὰς ἐξηγήσεις του. Ἐὰν ἀποδείξῃ, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, ὅτι πράγματι ὑπάρχει ἐλάττωσις τῶν πιστώσεων καὶ ἐλάττωσις τῆς κυκλοφορίας, θέμα δὲν ὑφίσταται. Ἐὰν ὅμως διαπιστωθῇ, ὅτι πράγματι ὑπάρχει αὔξησις τῶν πιστώσεων εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ καπνεμπόριον, καὶ αὔξησις τῆς κυκλοφορίας, τότε εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Τσουδερός, θ’ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ἀνέκυψε θέμα πολιτικῆς εὐθιξίας. Καὶ θὰ κατατεθῇ ὁ πίναξ τῶν προσώπων εἰς τὰ ὁποῖα διετέθησαν. Ἐλήφθη ἐπίσης καὶ μία ἄλλη ἀπρονοησία διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν συνεπειῶν. Ἐγκατελήφθη εἰς τὸν κατήφορον τῆς πτώσεως ἡ χρυσῆ λίρα. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἔμεινεν ἀσυγκίνητος ἀπὸ τὴν πτῶσιν της. Ἄλλοτε, εἰς περιόδους ἀνόδου τῆς τιμῆς τῆς χρυσῆς λίρας ἔφθασεν εἰς ἀγορὰν καὶ 800.000 χρυσῶν λιρῶν κατὰ μῆνα. Τώρα, ἐνῷ ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ τί θὰ συνέβαινεν, ἔμεινεν διάφορος ἀπολύτως καὶ δὲν ἔλαβε κανὲν μέτρον προνοίας, μὲ τὸ ὁποῖον νὰ ἠδύνατο μετὰ τὴν ὑπερυποτίμησιν ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν νέαν κατάστασιν. Καὶ ἐδημιουργήθη τοιουτοτρόπως μία ἀντιφατικὴ κατάστασις, ἡ μὲν χρυσῆ λίρα εἰς τὴν κατωτάτην τιμήν, καὶ τὸ δολλάριον εἰς τὴν ἀνωτάτην. Αὐτὸ συνέβη κατὰ τὴν ἀναγγελίαν τῆς ὑπερυποτιμήσεως. Ἐλέχθη ὅμως ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι πέραν ὅλων αὐτῶν τῶν προϋποθέσεων, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ λάβουν χώραν, καὶ αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν ἀντιστρόφως, ἦτο ἀπαραίτητος καὶ ἡ ἰσοσκέλισις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Κανεὶς δὲν ἔχει ἀντίρρησιν. Ἀλλὰ δὲν ἐπραγματοποιήθη ἡ ἰσοσκέλισις. Ἐπραγματοποιήθη ἡ νομοθέτησις τῆς ἰσοσκελίσεως. Καὶ τίποτε δὲν ἠμπόδιζεν ἡ νομοθέτησις αὐτὴ νὰ συμβῇ ἐνωρίτερον. Καὶ τώρα ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κατεχόμενος ἀπὸ τὴν ἀγωνίαν τῆς ἀμφιβολίας εἰς τὸ βάθος καὶ τὴν αὐτάρκειαν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, ἡ ὁποία τὸν χαρακτηρίζει, θεωρῶν ὅτι ἔλαβεν ὅλας τὰς προνοίας, ὅτι ἐφήρμοσεν ὅλας τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀπαραίτητοι, ἀνήγγειλε τὰ ἀποφασιζόμενα μέτρα διὰ τὸ μέλλον. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ: «Πάνοπλος λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις, πάνοπλος κατόπιν τοῦ πλήρους ἀφοπλισμοῦ της, πάνοπλος, λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις μὲ ἐξουσιοδότησεν νὰ προβῶ εἰς τὴν ἀναγγελίαν τῆς πολιτικῆς της. Τὰ ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς αὐτόματα κέρδη ἀνήκουν εἰς τὸ δημόσιον καὶ θὰ περιέλθουν εἰς αὐτό. Δὲν θὰ ἐπιτραπῇ οἱ ὀλίγοι νὰ κερδοσκοπήσουν εἰς βάρος τῆς ὁλότητος». Ἡ ἐπαγγελία χειροκροτεῖται. Ἀλλὰ ἡ πρᾶξις τὴν διαψεύδει. Καὶ ἡ πρᾶξις ἀφορᾷ, πρῶτον, τὸ καπνεμπόριον. Διατὶ οἱ ὀλίγοι καπνέμποροι ἔπρεπε νὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς, καὶ ὄχι οἱ πολλοί, οἱ καπνοπαραγωγοί; Ἰδοὺ καίριον ἐρώτημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀναμένομεν ἀπάντησιν. Καὶ ἀναμένει τὴν ἀπάντησιν ὁλόκληρος ὁ καπνοπαραγωγικός, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Χώρας. Ἀναμένομεν ἐπίσης καὶ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθη διὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν. Προσέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ: «Ὄλοι ὀφείλουν νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ πρέπει νὰ παραμείνουν εἰς τὰ σημερινὰ ἐπίπεδα». Παραγνωρίζει, ὅμως, τὴν ἀλληλεπίδρασιν τῶν τιμῶν. Ὡς ἐὰν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ νὰ εἶναι ἀνεξάρτητοι, ἀσυνάρτητοι, μὲ τὸ σύνολον τῶν τιμῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασική του πλάνη. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν δίδω εἰς τοὺς κυρίους Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ μὲ διακόψουν. Καὶ προσέθεσε: «Δοθέντος ἄλλως τε, ὅτι μέρος μόνον τῶν ἀναγκῶν καλύπτουν αἱ εἰσαγωγαί, καθίσταται προφανές, ὅτι ὁ ἀντίκτυπος ἐπὶ τῶν τιμῶν πρέπει νὰ εἶναι λίαν περιωρισμένος». Ἡ πρόβλεψις, ἑπομένως, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, εἶναι ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ θὰ εἶναι ἀμετάβλητοι, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑποστοῦν καμμίαν ἀλληλεπίδρασιν, καὶ αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, μὲ διπλασιασμὸν τῆς τιμῆς τοῦ συναλλάγματος, πρέπει νὰ ἔχουν ἀντίκτυπον λίαν περιωρισμένον. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασική μας διαφωνία. Αὐτὸ εἶναι τὸ κείμενον, τοῦ ὁποίου ζητεῖτε τὴν ἀνάγνωσιν, καὶ τὴν ὁποίαν προσφέρω καὶ εἰς σᾶς καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Θὰ προχωρήσω καὶ περαιτέρω............

§78Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.)....... (δὲν ἠκούσθη).

§79Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀνήκει εἰς τὸ ἰδικόν σας τάλαντον νὰ ἀναγινώσκετε ταὐτοχρόνως ὁλόκληρον τὸ κείμενον. Αὐτὸ εἶναι τὸ χάρισμα τῆς Σχολῆς τῆς Μαγείας. Ἡμεῖς οἱ ἄλλοι ἀναγινώσκομεν κατὰ σειράν. Καὶ προσέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ: «Ἡ Κυβέρνησις πάντως θ’ ἀσκήσῃ αὐστηρὸν ἐν συνεχείᾳ ἔλεγχον, ὥστε οἱοσδήποτε ἀντίκτυπος ἐπὶ τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ ἐλάχιστον καὶ ἐκεῖ μόνον ὅπου καθίσταται ἀναπόφευκτος». Πρόκειται λοιπὸν ὁ ἀντίκτυπος ἐπὶ τοῦ κόστους τῆς ζωῆς νὰ εἶναι ἐλάχιστος! Ἰδοὺ ὁλόκληρον τὸ κείμενον. Καὶ ἰδοὺ ἡ διαφωνία μας: Ἡμεῖς ἀναγνωρίζομεν τὴν λειτουργίαν καὶ τῶν δύο οἰκονομικῶν νόμων, καὶ τοῦ νόμου τῆς ἀντικαταστάσεως καὶ τοῦ νόμου τῆς ἀλληλεπιδράσεως τῶν τιμῶν. Καὶ συμπεραίνομεν, ὅτι ὁ ἀντίκτυπος ἐπὶ τῶν τιμῶν δὲν θὰ εἶναι ἐλάχιστος, θὰ εἶναι σημαντικός. Καὶ θὰ ἔχῃ βαρείας συνεπείας. Ἰδοὺ σαφέστατα ἡ διαφωνία μας. Ἀλλά, πέραν αὐτῶν, ὑπῆρξε καὶ ἄλλη μεγάλη ἐπαγγελία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ἡ ὁποία ἐπίσης ἔπρεπε νὰ προκαλέσῃ ἔκπληξιν: «Καθιεροῦται πλήρης καὶ ἀπόλυτος ἡ ἐλευθερία τοῦ εἰσαγωγικοῦ ἐμπορίου». Ποῖαι αἱ ἐνδεχόμεναι συνέπειαι αὐτῆς τῆς ἀπολύτου ἐλευθερίας: Τὰ πράγματα τὰ διεπίστωσαν ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου. Πρῶτον, ἡ ἐξάντλησις τοῦ πτωχοῦ μας συναλλάγματος δι’ εἰσαγωγὰς πολυτελείας καὶ ὑπερπολυτελείας καὶ δεύτερον, ὁ κίνδυνος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῆς καταστροφῆς ὡρισμένων κλάδων τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Καὶ διότι διεπιστώθησαν ἐκ τῶν ὑστέρων οἱ κίνδυνοι, ἐλήφθησαν ἀντίστοιχα μέτρα: Περιορισμὸς πιστώσεων αὐστηρότερος ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν διαθέσιμα εἰς τοὺς εἰσαγωγεῖς. «Εἶσθε ἐλεύθεροι, ἀλλὰ ἐμποδίζεσθε!...». Καὶ ταὐτοχρόνως αὔξησις δασμῶν, ἡ ὁποία ἐξουδετερώνει τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν. Ἡ δόξα τῆς ἀντιφάσεως εἶναι τὸ ἐπίγραμμα τῆς οἰκονομικῆς σας πολιτικῆς. (Χειροκροτήματα).

§80Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Οἱ νέοι ὀπαδοὶ σᾶς χειροκροτοῦν.

§81Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὅταν εἰς τὸ παρελθὸν ἤλεγχα τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἐνθυμοῦμαι τότε, ἐὰν σεῖς μὲ ἐχειροκροτεῖτε...... (Γέλωτες). Κύριοι βουλευταί, ἀπεφασίσθη μία ὑπερυποτίμησις τῆς δραχμῆς. Ἐὰν ἐπρόκειτο αὐτὴ ἡ ὑπερυποτίμησις νὰ μὴ ἔχῃ ἀντίκτυπον εἰς τὸν τιμάριθμον, τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο ἀδιάφορον. Εἴτε ἐπετύγχανεν, εἴτε ἀπετύγχανεν εἰς τοὺς ἄλλους σκοπούς, τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο δευτερεῦον, διότι τὸ μέγα θέμα εἶναι τὸ θέμα τοῦ ἀντικτύπου εἰς τὸν τιμάριθμον, εἰς τὴν δημιουργίαν τῶν τιμῶν. Καὶ τίθεται τὸ μέγα ἐρώτημα: Μέχρι σήμερον ποῖος εἶναι ὁ ἀντίκτυπος εἰς τὰς τιμάς; Ἔγινε χθὲς μία ἐπεισοδιακὴ συζήτησις. Εἶμαι βέβαιος ὅτι αὔριον, μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῶν ὑπευθύνων ἀπαντήσεων, θὰ γίνῃ περισσότερον συγκεκριμένη διαπίστωσις τοῦ θέματος. Ἀνεφέρθη ὅτι ὁ τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος σημειώνει αὔξησιν μόνον 4,4%. Ἀλλ’ εἰς τὸν τιμάριθμον αὐτὸν ὑπάρχει τὸ τέχνασμα, ὅτι λαμβάνεται ὡς βάσις ὁλόκληρος ὁ Ἀπρίλιος, ὄχι αἱ τελευταῖαι τιμαί. Ἔχω τὸν πίνακα τὸν ὑπεύθυνον τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν θὰ ἤθελε νὰ τὸν ἀμφισβητήσῃ, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου αἱ τιμαὶ χονδρικῆς πωλήσεως, μεταξὺ τῆς 3ης τοῦ Ἀπριλίου καὶ τῆς 10ης τοῦ Μαΐου ἔχουν ὡς ἑξῆς: ἐλαιόλαδον 12.800–16.000 Διαφορὰ—αὔξησις 25%.

§82Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ὑπὲρ τοῦ ἀγρότου.

§83Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς αὐτό. Εὔχομαι νὰ εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἀγρότου. Ἐὰν συμβῇ νὰ μὴ εἶναι, θὰ σᾶς τὸ ἐνθυμίσω, διὰ νὰ μὲ ἐνθυμηθῆτε ............ Ὄρυζα 4.300–6.950, αὔξησις 62%. Ὁ πίναξ εἶναι τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις τὸν ἀμφισβητῇ, σᾶς παραδίδω τὸν πίνακα καὶ συζητήσατε μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν. Κριθὴ 2.600–3.200, αὔξησις 23%, ἀραβόσιτος 2.750–3.400, αὔξησις 24%, βάμβαξ 14.750– 22.250, αὔξησις 50%, σάπων 7.250–8.600, αὔξησις 20%, ξυλεία 1.495.000–1.869.000, αὔξησις 25%, πετρέλαιον 980–155.600 αὔξησις 52%. Ἡ ὕψωσις ἑπομένως τῶν τιμῶν χονδρικῆς πωλήσεως, ὅπως διαπιστώνεται ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ πίνακος, εἰς τὸ τέλος τοῦ πρώτου μηνὸς μετὰ τὴν ὑπερυποτίμησιν, εἶναι κατὰ 30%. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἐπηγγελμένος ἐλάχιστος ἀντίκτυπος ἐπὶ τῶν τιμῶν! Καὶ τώρα, κύριοι βουλευταί, δυνάμεθα νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα. Ἡ θέσις τὴν ὁποίαν λαμβάνομεν ἀπέναντι τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι πρῶτον, διαφωνία κατ’ ἀρχήν. Θεωροῦμεν, ὅτι ἡ προτίμησις τῆς ἑνιαίας τιμῆς διὰ τὴν Ἑλλάδα, διὰ τὴν σημερινήν μας οἰκονομίαν, ἀποτελεῖ σφάλμα. Ὑποστηρίζομεν ὅτι τὸ πολλαπλοῦν συνάλλαγμα, ὡς πολιτική, ἡ διαφορικὴ τιμὴ συναλλάγματος, ὑπὸ ἐπιδέξιον καὶ ἐξαίρετον χειρισμὸν ἀνταποκρίνεται πράγματι εἰς τὰς ἀνάγκας, εἰς τοὺς σκοποὺς καὶ τῆς οἰκονομικῆς καὶ τῆς κοινωνικῆς μας ζωῆς. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἀπεφασίσθη ἡ ὑποτίμησις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διαφωνοῦμεν καὶ εἰς τὸ ὕψος καὶ εἰς τὸν χρόνον καὶ εἰς τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐφηρμόσθη. Διότι τὸ ὕψος καὶ ὁ χρόνος καὶ ὁ τρόπος ἐπεδείνωσαν τὰς συνεπείας αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἀπεφασίσθη. Κύριοι βουλευταί, σήμερον ἡ συζήτησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ παρὰ μόνον τὸν χαρακτῆρα προκριματικῆς μάχης, διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι αἱ ἀποδόσεις μιᾶς νομισματικῆς πολιτικῆς δὲν εἶναι ἄμεσοι. Λαμβάνονται πρὸς ἀναστολήν, ὡρισμένα ἐπείγοντα μέτρα, διατίθενται κρατικὰ ἀποθέματα ὑποβάλλοντα τὸ Κράτος εἰς μεγάλας δαπάνας, διὰ νὰ ἐξουδετερώσουν τὸν ψυχολογικὸν παράγοντα τοῦ πανικοῦ. Ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα εἶναι προσωρινά. Ὅταν ἀρθοῦν, τότε θὰ ἀποκαλυφθοῦν αἱ συνέπειαι τῆς νέας πολιτικῆς. Ἑπομένως, ἡ τελικὴ διευκρίνησις θὰ γίνῃ μόνον ἐκ τῶν ὑστέρων. Νομίζω, κατὰ τὸ φθινόπωρον θὰ ἔχῃ παρέλθῃ ἕως τότε ἀρκετὸς χρόνος, ὥστε νὰ εἶναι δυνατόν, ἐκ τῶν πραγμάτων, νὰ διαπιστωθῇ ποία πρόβλεψις ἐπαληθεύει, ἡ αἰσιοδοξία τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἡ ἰδική μας ἀνησυχία. Ὁ πρῶτος ἑπομένως λόγος, ὁ ὁποῖος προσδιορίζει τὸν προκριματικὸν χαρακτῆρα τῆς σημερινῆς μάχης, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἔχουν ἀκόμη ἐκδηλωθῆ τὰ ἀποτελέσματα, εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀφετηρίαν των, ἐκκινοῦν πρὸς τὸ μέλλον. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ δεύτερος λόγος. Κατ’ αὐτὴν τὴν περίοδον δὲν ὑφίσταται πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν νὰ κρίνωμεν. Διὰ ποίαν πολιτικὴν νὰ συζητήσωμεν διὰ τὴν Κυβέρνησιν; Ἔχει ἐπαγγελθῆ τὴν ἑνιαίαν τιμὴν εἰς τὸ ὕψος τῶν 30.000. Καὶ ἐφαρμόζει τὴν διαφορικὴν τιμὴν συναλλάγματος μὲ τὰς ἐπιδοτήσεις καὶ τὰ παρακρατήματα. Ὅταν ἐλέγχωμεν τὸ πολλαπλοῦν συνάλλαγμα, ἀναφέρεται εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς ἑνιαίας τιμῆς. Καὶ ὅταν ἐλέγχωμεν τὰς συνεπείας τῆς ἑνιαίας τιμῆς ἐπικαλεῖται τὴν πρᾶξιν τῆς διαφορικῆς τιμῆς. Διὰ τοῦτο θὰ πρέπει νὰ ἀποκρυσταλλωθῇ πρῶτον μία πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ δεδομένον τὸ ἔδαφος τοῦ στίβου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἱστάμεθα, διὰ νὰ διεξαγάγωμεν αὐτὴν τὴν μάχην. Πρέπει νὰ ἀποκρυσταλλωθῇ μία πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, διότι σήμερον πολιτικὴ δὲν ὑπάρχει. Ἄλλο εἶναι ἡ ἐπαγγελία καὶ ἄλλο ἡ ἐφαρμογή. Πύργος Βαβέλ!... Ἐν τούτοις, καὶ ἀπὸ τὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα σήμερον ὑπάρχουν καὶ ἀπὸ τὰς ἐνδείξεις, αἱ ὁποῖαι προκύπτουν, δυνάμεθα ἀπὸ τοῦδε μετὰ βεβαιότητος νὰ συμπεράνωμεν, ὅτι τὸ μέτρον τῆς ὑπερυποτιμήσεως ὑπῆρξεν ὀλέθριον καὶ γενικώτερον καὶ διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν καὶ εἰδικώτερον διὰ τὰς μοχθούσας τάξεις τοῦ λαοῦ μας. Ἡ πρώτη μεγάλη ἐπαγγελία τῆς νομισματικῆς μεταρρυθμίσεως ἦτο ἡ βελτίωσις τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Ἀλλ’ ἐμερίμνησεν ὁ ἴδιος ὁ ἐκφωνητὴς τῆς ραδιοφωνικῆς ὁμιλίας νὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν εἰς αὐτὴν τὴν ἐπαγγελίαν. Ὁ πίναξ τὸν ὁποῖον ἐπισήμως ἐχρησιμοποίησεν εἰς τὰς Ἡν. Πολιτείας, ἀναγράφει, ὅτι κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος τῆς ὑπερυποτιμήσεως δὲν θὰ ἔχωμεν βελτίωσιν, ἀλλὰ ἐπιδείνωσιν τοῦ ἐξωτερικοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν, θὰ ἔχωμεν ἐπὶ πλέον ἔλλειμμα 15 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ θὰ ἔχωμεν ἐπίσης ὄχι ἐλλάττωσιν, ἀλλὰ αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν, περίπου κατὰ 15 ἑκατομ. δολλαρίων. Ἑπομένως, ὁ πρῶτος βασικὸς σκοπὸς μιᾶς ὑποτιμήσεως, καὶ κατὰ μείζονα λόγον μιᾶς ὑπερυποτιμήσεως, ὄχι μόνον δὲν πραγματοποιεῖται, ἀλλὰ ἀντιστρέφεται, διότι ἀντὶ βελτιώσεως ἔχομεν, κατὰ τὴν ἰδικήν των ἐπίσημον ὁμολογίαν, ἐπιδείνωσιν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Καὶ πρέπει, κύριοι βουλευταί, πέραν αὐτῆς τῆς ἐπικλήσεως τοῦ κειμένου, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι ἔχει συμβατικὸν χαρακτῆρα, δὲν δέχομαι αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν ἀπὸ σεβασμὸν πρὸς τὴν σοβαρότητα μιᾶς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὅταν διαπραγματεύεται μὲ τοὺς μεγάλους συμμάχους μας. Δὲν δέχομαι νὰ ἀδικήσω τὴν Κυβέρνησιν, ἀποδεχόμενος, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ χρῆσιν πλαστῶν ἀριθμῶν διὰ νὰ ὑπερασπισθῇ τὴν ὑπόθεσιν τῆς Ἑλλάδος. Δὲν χρειάζονται πλαστοὶ ἀριθμοὶ. Ἡ ἀλήθεια διὰ νὰ θεμελιωθῇ τὸ ἀπαράγραπτον δίκαιον τῆς Ἑλάδος, ὅπως ζητήσῃ ἀπὸ τοὺς συμμάχους τὴν ἀναγκαίαν βοήθειαν διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τοῦ λαοῦ της...... (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ καὶ μία ἁπλῆ ἐξέτασις τῶν βασικῶν στοιχείων τῆς οἰκονομίας μας, ὁδηγεῖ αὐτομάτως εἰς τὸ ἴδιον συμπέρασμα. Πρῶτον: Ὑπάρχουν προϊόντα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξήχθησαν; Ἐὰν εἴχομεν ἀποθέματα μὴ ἐξαχθέντα, θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθῇ, ὅτι μία ὑπερυποτίμησις καθιστᾷ δυνατήν, ἔστω καὶ μὲ ἐλάττωσιν τῶν δολλαρίων, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσεπράττομεν, καθιστᾷ δυνατὴν τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων. Ἀλλὰ εἶναι δεδομένον, ὅτι ἐκτὸς ἀσημάντων ποσοτήτων ποὺ ὑπολείπονται, τὸ σύνολον τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων μας, ἔχει ἐξαχθῆ, ἤ, εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἐξαχθῇ. Δεύτερον, ὑπάρχει τουλάχιστον ἡ ἐλπίς, ὅτι κατόπιν τῆς ὑπερυποτιμήσεως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν μίαν τόσον μεγάλην αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ὥστε νὰ ὑπερνικήσωμεν καὶ τὴν ἐνδεχομένην ἐλάττωσιν τῆς τιμῆς εἰς δολλάρια καὶ νὰ εἰσπράξωμεν ἐν συνόλῳ περισσότερα δολλάρια, λόγῳ τῆς μεγάλης αὐξήσεως τοῦ ὄγκου τῆς ἐξαγωγῆς; Ἀλλὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ δυνατότης τῆς αὐξήσεως τῆς ἐξαγωγῆς, εἶναι ἐξηρτημένη ἀπὸ τὴν ἐλαστικότητα τῆς παραγωγῆς ἑκάστης χώρας. Καὶ ὅπου ἡ παραγωγὴ εἶναι γεωργική, ὅπως συμβαίνει καὶ εἰς τὴν χώραν μας, ἐκ τῆς φύσεως τῆς παραγωγῆς ἡ ἐλαστικότης εἶναι περιωρισμένη. Ἂς εἴπωμεν διὰ τὴν σταφίδα, εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐλαστικότης αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ, τὸν καπνόν, ὑπάρχει ἐλαστικότης αὐξήσεως, ἀλλὰ ἐπρονόησεν ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὴν βραδύτητα τῆς ἀποφάσεώς της, νὰ μὴ δώσῃ διὰ τὸ προσεχὲς ἔτος ἐπαρκῆ χρόνον, ὥστε νὰ αὐξηθῇ. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτῶν τῶν δύο εἰδῶν, εἶναι γνωστὸν ὅτι μικρὰ εἶναι ἡ δυνατότης τῆς αὐξήσεως τῆς προσφορᾶς καὶ τῶν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων.

§84Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Μὲ συγχωρεῖτε, κ. Πρόεδρε. Ἐπειδὴ ἐξεφράσατε μίαν ἀμφιβολίαν διὰ τὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἕνα πολὺ βασικὸν θέμα, θὰ ἔλεγα τοῦτο. Ὅτι ὑποτιμᾶτε τὰς δυνατότητας τὰς ὁποίας ἔχει ἡ Χώρα μας διὰ τὴν αὔξησιν τὴν σοβαρὰν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ὅπως τὸ ρύζι, τὸ βαμβάκι καὶ ὁ καπνός.

§85Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀρχίζει νὰ εἶναι κοινὸν χαρακτηριστικὸν ὅλων τῶν Ὑπουργῶν, ὅτι ἀξιοῦν ταὐτόχρονον ἀνάπτυξιν ὅλων τῶν θεμάτων. Αὐτὸ εἶναι μία πρωτοτυπία ἰδική σας. Ἤρχισα νὰ ἀναλύω τὰ ἀγροτικὰ εἴδη, καὶ ἐνῷ εὑρισκόμην εἰς τὴν σταφίδα καὶ τὸν καπνὸν διακόπτετε, διὰ νὰ ὁμιλήσητε διὰ τὸ ρύζι καὶ τὸ βαμβάκι, χωρὶς νὰ μοῦ δώσητε τὸν καιρὸν νὰ συνεχίσω. Αὐτὸ μὲ ἐκπλήσσει ὡς ψυχολογικὸν θέμα. Τί σᾶς συμβαίνει; (Γέλωτες).

§86Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὡμιλήσατε περὶ βιομηχανικῶν προϊόντων, καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς διέκοψα.

§87Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς διακρίνει, ὄχι σᾶς προσωπικῶς,—διότι εἶσθε ὁ ἠρεμώτερος—ἀλλὰ ὁλόκληρον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, καί, μᾶλλον, μίαν κατηγορίαν Ὑπουργῶν, σᾶς διακρίνει μία νευρικότης καὶ μία ἔλλειψις ἠρεμίας. Ὅπως βλέπετε, ἀναπτύσσω, τὸ θέμα, μὲ ὅλην τὴν ἀντικειμενικότητα, τῆς ὁποίας εἶναι ἄξιον, καὶ ἀντιτάσσετε μίαν σπουδὴν καὶ μίαν νευρικότητα.

§88Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ Βουλὴ εὐχαρίστως ἀκούει τὸν κ. Ὑπουργόν.

§89Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπάρχει, βεβαίως, καὶ μία δυνατότης, αὐξήσεως καὶ διὰ τὸ ἔλαιον. Κατὰ μείζονα λόγον, διὰ τὴν ὄρυζαν καὶ τὸν βάμβακα. Τὸ σύνολον ὅμως αὐτῶν τῶν ἐλπίδων εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς μίαν οὐσιώδη μεταβολὴν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Καὶ ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι θὰ ἔχωμεν σοβαρὰν ἐλάττωσιν τῶν τιμῶν, δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ συνολικὴ εἰσαγωγὴ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος, καὶ μετὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ὄγκου τῶν ἐξαγωγῶν μας, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξισοῦται μὲ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἔχομεν μὲ τὴν σημερινὴν τιμὴν συναλλάγματος. Κύριοι βουλευταί, πέραν τῆς ἐπαγγελίας τῆς βελτιώσεως τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, ποία ἐνδεχομένως θὰ ἦτο ἡ ἐπαγγελία καὶ ἡ δικαίωσις τῆς ὑπερυποτιμήσεως; Ἐνδεχομένως, ἡ ἐνίσχυσις τῆς βιομηχανίας. Ἀλλὰ διεπιστώθη κατὰ τὴν πορείαν τοῦ λόγου μου, ὅτι μὲ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν οἱ περισσότεροι κλάδοι τῆς βιομηχανίας ἐξετέθησαν εἰς βαρύτατον κίνδυνον καὶ θὰ ηὔχοντο νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ αὐτὴν τὴν προστασίαν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τώρα ἐρχόμεθα εἰς τὸ μέγα θέμα, τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος, ὅτι συγκινεῖ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ θέμα τῆς τύχης τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου μετὰ τὴν ὑπερυποτίμησιν. Ἰδού, ὅτι πρόκειται νὰ ἱκανοποιήσω ὅλας τὰς ἀνυπομονησίας, αἱ ὁποῖαι ἐξεδηλώθησαν προώρως. Κύριοι βουλευταί, ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ὑπόθεσις ἱερά, εἶναι ὑπόθεσις ἐθνική. Ἐπάνω εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον θεμελιοῦται ἡ μοῖρα τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι, ὅπως ἐπανειλημμένως διεκηρύξαμεν, ἡ δεξαμενὴ τῶν θυσιῶν καὶ τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους. Ἡ πολιτικὴ τῶν Κυβερνήσεων ὀφείλει βεβαίως νὰ ἀποβλέπῃ εἰς ὅλας τὰς τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ δικαιολογεῖται νὰ ἔχῃ μίαν περισσοτέραν στοργὴν καὶ μίαν περισσοτέραν τρυφερότητα πρὸς αὐτοὺς τοὺς ἀποκλήρους τῆς ζωῆς, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰς ἐσχατιὰς τῶν κάμπων καὶ τῶν βουνῶν ἀγωνίζονται διὰ τὴν αἰωνιότητα τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα). Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἀνέκαθεν καὶ ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξα εἰς τὸν δημόσιον βίον μου. Τιμώμενος ἀπὸ τὴν ἐμπιστοσύνην μιᾶς περιφερείας ἐλαιοπαραγωγικῆς, εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην συνεχῶς νὰ ὑπερασπίζω τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου, αἱ ὁποῖαι συνεχῶς ἐδιώκοντο ἀπὸ τὰς ἀξιώσεις τῆς καταναλώσεως. Ὅταν εὑρισκόμην εἰς τὴν Κυβέρνησιν, πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου ὑπέβαλα παραίτησιν—παραίτησιν πραγματικήν. Καὶ ἐξησφάλισα τὴν μεγίστην τιμήν, ἡ ὁποία ἕως τότε εἶχε δοθῆ εἰς τὸν σῖτον, 3.000 δραχμὰς διὰ τοὺς πτωχοὺς παραγωγούς. Καὶ ἔκτοτε ἐκείνη ἡ τιμὴ ἀπετέλεσε τὴν βάσιν τῶν περαιτέρω τιμῶν συγκεντρώσεων διὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη. Καὶ ὑπῆρξεν ἐπίσης μία σκληρὰ καὶ εὐτυχὴς πάλη, τὴν ὁποίαν διεξήγαγα εἰς τὴν Γερμανίαν διὰ τὴν ἀνάστασιν ἀπὸ τὸν τάφον τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν. Ἐχλευάσθην τότε καὶ παρεγνωρίσθη ἡ προσπάθειά μου. Ἀλλ’ ἡ πορεία τοῦ χρόνου, ἐπεβεβαίωσε τὴν ἀπόλυτον ἐπιτυχίαν της. Ἡ Γερμανικὴ ἀγορὰ σήμερον ἔχει εἰς ἀκέραιον ἀνακτηθῆ. Καὶ ἡ ἐλάττωσις τῆς φορολογίας τὴν ὁποίαν εἶχεν ὑποσχεθῆ ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις, ἔχει νομοθετηθῆ. Ἑπομένως, ἐπηλήθευσεν εἰς ἀκέραιον ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἠκολούθησα, ἡ συμφωνία τὴν ὁποίαν τότε ὑπέγραψα. Ἐὰν ἀναφέρωμαι εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀγῶνας μου, δὲν εἶναι διότι ἐπιδιώκω ἀναγνώρισιν τῶν ὑπηρεσιῶν μου. Ἡ ζωὴ δὲν μὲ ἔχει ἐξοικειώσει μὲ τὴν συνήθειαν τῶν ἀναγνωρίσεων, εἴτε μεγάλων, εἴτε μικρῶν ὑπηρεσιῶν μου. Ἐὰν ἀναφέρω τὴν ἱστορίαν αὐτῶν τῶν ἀγώνων, εἶναι μόνον διὰ νὰ δοκιμάσω ὁ ἴδιος μίαν ἠθικὴν χαράν, διότι ἠδυνήθην νὰ προσφέρω μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὴν καρδίαν μου καὶ ἀπὸ τοὺς κόλπους τοῦ ὁποίου καὶ ἐγὼ προέρχομαι καὶ θέλω νὰ μείνω πιστὸς εἰς τὰς πηγάς μου (Χειροκροτήματα). Ἐπανέρχομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ θέμα. Ἡ νομισματικὴ μεταρρύθμισις, ὅπως ἀπεφασίσθη, ποῖον ἀντίκτυπον πρόκειται νὰ ἔχῃ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον; Ὅταν ὁμιλῶμεν διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ κάμωμεν ὡρισμένας διακρίσεις εἰδῶν παραγωγῆς διότι μόνον, τοιουτοτρόπως, εἶναι δυνατὴ ἡ διευκρίνησις τοῦ θέματος. α) Ὑπάρχει πρῶτον ἡ κατηγορία τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα ἀποκλειστικῶς, σχεδόν, ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἂς εἴπωμεν ὅπως ὁ καπνὸς καὶ ἡ σταφίς. β) Ὑπάρχουν τὰ γεωργικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα καταναλίσκονται κυρίως εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ κατὰ μικρὸν βαθμὸν ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὑπάρχει γ) ἡ κατηγορία τῶν εἰδῶν ἀποκλειστικῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν τοὺς ἀντικτύπους ἐπὶ ἑκάστης τῶν τριῶν κατηγοριῶν. Ἡ πρώτη κατηγορία εἶναι βεβαίως ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐλπίζεται ὅτι θὰ ἱκανοποιηθῇ περισσότερον, ἀλλὰ καθόσον ἀφορᾷ τὸ τρέχον ἔτος εἶναι βέβαιον, ὅτι οἱ καπνοπαραγωγοὶ οὐδὲν ἐπὶ πλέον ἀπήλαυσαν διότι ἡ διαφορὰ ἐδόθη εἰς τὸ δημόσιον καὶ εἰς τὸ καπνεμπόριον, ἀλλὰ δὲν ἐδόθη εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς· Καθόσον ἀφορᾷ τὴν σταφίδα, εἶναι ἐπίσης βέβαιον, ὅτι ὑπάρχει ὁ κίνδυνος μιᾶς σοβαρᾶς ἐλαττώσεως τῆς τιμῆς της ἐπειδὴ τοῦ μεγαλυτέρου ποσοῦ εἶναι μονοπωλιακῶς ἀγοραστὴς τὸ Ἀγγλικὸν δημόσιον. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα: Οἱ Καπνοπαραγωγοὶ καὶ οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ θὰ λάβουν εἰς τὸ μέλλον μεγαλύτερον ποσὸν δραχμῶν; Αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία πράγματι προσφέρεται. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται: Οἱ ηὐξημένοι ἀριθμοὶ τῶν δραχμῶν θὰ ἔχουν ἐπίσης καὶ ηὐξημένην ἀγοραστικὴν δύναμιν; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἡμεῖς ἐκφράζομεν ἀμφιβολίας, διότι, κ.κ. βουλευταί, τὴν διαφορὰν αὐτὴν πρόκειται νὰ νεμηθοῦν πέντε συνεταῖροι: Πρῶτον, οἱ ὁμοειδεῖς συναγωνισταί, οἱ ὁποῖοι θὰ συναγωνισθοῦν εἰς τὴν ὑποτίμησιν, διὰ νὰ προτιμηθοῦν. Δεύτερον, οἱ ξένοι ἀγορασταί, οἱ ὁποῖοι γνωρίζοντες τὴν ὑποτίμησιν, θὰ δώσουν ὀλιγωτέραν τιμὴν εἰς ξένον συνάλλαγμα. Τρίτον, οἱ ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι ἐμεσολάβησαν. Τέταρτον, τὸ ηὐξημένον κόστος παραγωγῆς. Καὶ πέμπτον, τὸ ηὐξημένον κόστος διατροφῆς, κατόπιν τῆς ἀναποφεύκτου αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου. Εὔχομαι ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς, ὅπως τὸ κατόπιν τῆς ἐπιδρομῆς τῶν πέντε αὐτῶν συνεταίρων, ὑπολειφθῇ ὀλίγη τοὐλάχιστον ηὐξημένη ἀγοραστικὴ τιμὴ καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς μοχθοῦντας καὶ πάσχοντας παραγωγοὺς τοῦ καπνοῦ καὶ τῆς σταφίδος. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν, εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν εἰδῶν, ὅπως εἶναι τὸ ἔλαιον, ὁ βάμβαξ καὶ ἡ ὄρυζα, τὰ ὁποῖα προορίζονται κατὰ πρῶτον λόγον διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ κατὰ μικρὸν βαθμὸν διὰ τὴν ἐξαγωγήν. Ἂν ἡ ἐπαγγελία τῆς Κυβερνήσεως ἐτηρεῖτο, ἂν ὑπῆρχε πράγματι ἐλευθερία, τότε θὰ εἶχε προσφερθῆ μία μεγάλη ὑπηρεσία, εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ τοῦ ἐλαίου καὶ τοῦ βάμβακος καὶ τῆς ὀρύζης, διότι καὶ αἱ ἐσωτερικαὶ τιμαὶ θὰ ἐρρυθμίζοντο ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ηὐξημένης τιμῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ τότε πράγματι θὰ εἶχεν ἐπέλθει αὔξησις. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ προσέφερε τὴν μεγαλόστομον ἐπαγγελίαν τῶν λαμπρῶν ἡμερῶν εἰς τοὺς ἀγρότας, ὀλίγας ἡμέρας κατόπιν ἐπέβαλε τὸ παρακράτημα. Διότι ἄν ἄφηνεν, ὅπως τὰ εἴδη τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως διαμορφώσουν τὰς τιμάς των βάσει τῶν ἐξωτερικῶν τιμῶν, τότε ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς των θὰ ἐτίνασσε τὸν γενικὸν τιμάριθμον εἰς τὸν ἀέρα. Καὶ λυπούμεθα, διότι ἀναγκαζόμεθα νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἀπέναντι τῆς τάξεως αὐτῆς τῶν ἀγροτῶν, δὲν ἐτήρησε τὸν λόγον της, δὲν ἐτήρησε τὴν μεγαλόστομον ἐπαγγελίαν της. Ἐνῷ ὑπεσχέθη ἐλευθερίαν, ἀμέσως κατόπιν ἐπέβαλε τὸ παρακράτημα, μὲ τὸ ὁποῖον ἀκρωτηριάζει τὰς τιμάς των. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὰ εἴδη τῆς ἐσωτερικῆς ἀποκλειστικῶς καταναλώσεως, ὅπως εἶναι ὁ σῖτος. Τί θὰ συμβῇ μὲ τὰ εἴδη τῆς ἀποκλειστικῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως; Θὰ εἶναι ἐπίσης λαμπραὶ ἡμέραι διὰ τοὺς ἀγρότας τῆς παραγωγῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως; Ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ πρὸ μηνὸς ἐπηγγέλθη, ὅτι θὰ καθορίσῃ ἀμέσως τὰς τιμὰς συγκεντρώσεως σίτου, χλευάζουσα τὰς Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος, ὅτι ἐβράδυναν, ἐν τούτοις καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον θέλει νὰ τὰς μιμηθῇ καὶ ἀκόμη δὲν κατώρθωσε νὰ καθορίσῃ τὰς τιμὰς τῆς συγκεντρώσεως. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἀσκήσωμεν κριτικὴν ἐπὶ μιᾶς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἀκόμη δὲν ἐξεδηλώθη ἀλλ’ ἐκφράζομεν τὴν ἀνησυχίαν μας καὶ θέλομεν νὰ εἰδοποιήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ ἰδική μας ἄποψις εἶναι, ὅτι τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν τοῦ σίτου πρέπει νὰ προταχθοῦν, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ἐξ αἰτίας μιᾶς ἐσφαλμένης πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, νὰ θυσιασθοῦν οἱ ἀγρόται, οἱ δημιουργοὶ τοῦ ἄρτου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Αὐτὸς λοιπὸν πρόκειται νὰ εἶναι ὁ ἀντίκτυπος τῆς ὑπερυποτιμήσεως διὰ τὰ εἴδη τῆς ἀποκλειστικῆς ἐξαγωγῆς, διὰ τὰ εἴδη τῆς μικρᾶς ἐξαγωγῆς, καὶ διὰ τὰ εἴδη τῆς ἀποκλειστικῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἀλλὰ πέραν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἔρχεται ἐπίσης τὸ ἄλλο μέγα θέμα τῶν μισθοβιώτων. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα: Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ποῖον ἀντίκτυπον πρόκειται νὰ ἔχῃ ἐπὶ τῆς τύχης τῶν μισθοβιώτων; Εἶναι προφανές, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς ὑπερυποτιμήσεως, ὁδηγεῖ κατὰ τρόπον ἀναπόφευκτον εἰς ὑπερυποτίμησιν τῆς ἐργασίας. Ὁ τιμάριθμος, ὅπως διεπιστώθη, βαίνει αὐξανόμενος καὶ ὅμως τὰ ἡμερομίσθια καὶ οἱ μισθοὶ εἶναι καθηλωμένοι καὶ ἀμετάβλητοι. Ὅταν τοῦτο συμβαίνῃ, ποίαν σημασίαν ἔχει; Σημαίνει, ὅτι μειοῦται τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν λαϊκῶν τάξεων, ὅτι θύματα τῆς μεταβολῆς εἶναι οἱ ἐργαζόμενοι ἄνθρωποι, οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σταθερὸν μισθὸν καὶ ἡμερομίσθιον. Καὶ ἐν ὀνόματι τῶν μισθοβιώτων τῆς Ἑλλάδος, ἰδιωτικῶν καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἐργαζομένων, ἔχομεν δικαίωμα καὶ καθῆκον νὰ ὑψώσωμεν φωνὴν διαμαρτυρίας καὶ νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν: Κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα, ἀπὸ ἐσφαλμένην πολιτικήν, νὰ μειώσῃ ἀκόμη περισσότερον τὸ χαμηλότατον βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων διὰ νὰ τοὺς παραδώσῃ εἰς τοὺς κινδύνους καὶ τὰς ἐνέδρας, τὰς ὁποίας ὅλοι γνωρίζομεν καὶ αἱ ὁποῖαι, ἐπανειλημμένως, ἠπείλησαν τὴν ὕπαρξιν τῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, ἐξήντλησα τὸ θέμα. Τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγω εἶναι πρῶτον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει πολιτικήν. Δεύτερον, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐφαρμόζει αὐτὴν τὴν πολιτικήν της εἶναι ἀσυνάρτητος καὶ ἀλλοπρόσαλλος, διότι ἠκολούθησεν ἐσφαλμένην γραμμήν, ἀπέβλεψεν εἰς ἑνιαίαν τιμὴν συναλλάγματος καὶ προσδιώρισεν εἰς τὸ ὕψος τῶν 30.000 δραχμῶν τὸ δολλάριον. Ἐξέλεξε τὸν χειρότερον χρόνον καὶ τὸν χειρότερον τρόπον διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἐσφαλμένης πολιτικῆς της. Καὶ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγῇ εἰς τὸν πλουτισμὸν τῶν ὀλίγων ἀλλ’ ὁδηγεῖ δυστυχῶς ἀσφαλῶς εἰς χειροτέρευσιν τῆς ζωῆς καὶ τὴν ἐλάττωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων. Ἠθέλησα νὰ κρίνω τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως μὲ ἠρεμίαν καὶ ἀντικειμενικότητα καὶ καταλήγω εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι εἶναι πολιτικὴ ἀσυνάρτητος καὶ ἐπικίνδυνος. Καὶ τὴν πεποίθησιν αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν κατέληξα, ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ διακηρύξω καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν τὴν συνεδρίασιν ἐπὶ 5′. (Ὥρα 10.30′ μ. μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 10.45′ μ. μ.). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης).

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Σ. Παπαπολίτης ἔχει τὸν λόγον.

§92Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἀσεβήσω πρὸς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, διότι εἶναι ἔκδηλος καὶ προφανεστάτη ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας. Ἀποφεύγω τὴν ἔνστασιν, ἀλλὰ ἐπιθυμῶ νὰ προσέλθουν οἱ κύριοι συνάδελφοι.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἀμφιβάλλητε, ὑποβάλλετε ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§94Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ὀρθῶς, ἀξιότιμοι κ. βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος καὶ ἀναπληρωτὴς Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁμιλῶν προχθὲς ἐτόνισεν, ὅτι τὰ θέματα τὰ οἰκονομικὰ εἶναι θέματα ἐθνικά. Καὶ δικαίως ἐπεκαλέσθη μίαν συζήτησιν σοβαρὰν καὶ ἀντικειμενικήν. Συναισθανόμαι προσωπικῶς πλήρως τὰς ἐθνικὰς καὶ πολιτικὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἔχω ἀπέναντι τοῦ λαοῦ ἐγὼ καὶ τὸ κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ὅταν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συζητοῦνται θέματα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα κρίνουν πράγματι τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ἔθνους. Τὸ καθῆκον κ. συνάδελφοι, παντὸς πολιτικοῦ προκειμένου περὶ συζητήσεως τοιούτων θεμάτων εἶναι ἕν: Νὰ ἀφήνῃ ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς τὰς πολιτικάς του ἀντιθέσεις, τὰ πολιτικά του συμφέροντα καὶ νὰ ἐπιδεικνύῃ μίαν ἀνάτασιν ψυχικὴν τοιαύτην, ὥστε κάθε του σκέψις καὶ κάθε του ἀπόφασις νὰ κυριαρχῆται ἀπὸ τὴν ἀρετήν, ἀπὸ τὸ Ἐθνικὸν συμφέρον. Μία Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, τυραννική, μία Κυβέρνησις δεσποτική, δὲν ἔχει ἀνάγκην μεγάλης ἐντιμότητος διὰ νὰ στηριχθῇ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Τὴν στηρίζει ἡ βία, μέχρις ὅτου τὴν κατακρημνίση ἡ ὀργὴ τοῦ λαοῦ. Μία Κυβέρνησις ὅμως Δημοκρατική. (Διαμαρτυρίαι, Κωδωνοκρουσίαι). Μία Κυβέρνησις ὅμως Δημοκρατική, ἔχει ἀνάγκην μιᾶς ἀρετῆς καὶ μιᾶς μεγάλης ἐντιμότητος.

§95ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Προσέχεται τὰς φράσεις σας, κύριε συνάδελφε.

§96Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἐὰν προσέχητε σεῖς θὰ ἀντιλαμβάνεσθε τὴν σημασίαν τῶν λόγων μου. Δέν ἀντιλαμβάνεσθε τὴν σημασίαν τῶν λόγων μου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ βῆμα εἶναι ἕτοιμον καὶ ἠμπορεῖτε νὰ μὲ διαδεχθῆτε. (Διαμαρτυρίαι Κωδωνοκρουσίαι).

§97Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Πάντως δὲν εἶναι διὰ νὰ τὸ κτυπᾶτε μὲ τὸ χέρι σας.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ κτυπᾶτε τὸ βῆμα.

§99Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ. καὶ Συντον.). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον νὰ ἐπαναλάβω τὴν παράκλησιν, τὴν ὁποίαν καὶ προχθὲς ἔκαμον ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ Στρατάρχου, Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μὴ παρατείνωμεν τὰς συζητήσεις, διὰ περιττῶν διακοπῶν. Ἐκτὸς τῆς σοβαρότητος ποὺ ἔχει τὸ θέμα, ἄλλωστε νομίζω, εἶναι ἀνάγκη νὰ σεβώμεθα τὰς ἀντιθέτους γνώμας. Εἶναι ἐπιζήμιον, ἐπαναλαμβάνω, νὰ παρατείνεται ἡ συζήτησις, διότι ἐπιδρᾷ ἐπὶ τοῦ νομίσματος. Δημιουργοῦμεν οὕτω μίαν ἀνωμαλίαν, περιττὴν καὶ δὲν ἔχομεν νὰ κερδίσωμεν τίποτα ἀπὸ αὐτό. Καὶ ἐὰν προκληθῶμεν ἀκόμη, συμφέρον ἔχομεν νὰ μὴ δεχώμεθα τὴν πρόκλησιν. Οἱ ἀντίθετοί μας ἔχουν συμφέρον πρὸς τοῦτο: ὁ σεβασμὸς τῆς γνώμης ἑκάστου βουλευτοῦ, ἐξασφαλίζει τὴν ἀναγκαίαν ἐλευθερίαν τῶν συζητήσεων καὶ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῆς Βουλῆς.

§100Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Διὰ μίαν Κυβέρνησιν λέγω, κύριοι βουλευταί, Δημοκρατικήν, αὐτὸ πράγματι συνίσταται εἰς τὸν σεβασμὸν πρὸς τοὺς θεσμοὺς τοὺς Δημοκρατικοὺς καὶ τὴν πίστιν πρὸς τὰ δικαιώματα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δυστυχῶς ὅμως ὑποχρεοῦμαι νὰ διαπιστώσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ συναγερμοῦ, δὲν ἐπέδειξε καὶ τὴν πίστιν καὶ τὸν σεβασμόν, πρὸς τὰ δικαιώματα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, πρὸς τοὺς θεσμοὺς τοὺς Δημοκρατικούς, διότι ἐὰν πράγματι ἐσέβετο τοὺς θεσμοὺς τοὺς Δημοκρατικοὺς καὶ ἐὰν εὐλαβεῖτο τὰ δικαιώματα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἔφερε τὸ θέμα τοῦτο ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐὰν πράγματι ὑπελόγιζον εἰς τὴν ὠφελιμότητα τῆς συζητήσεως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ εἰς τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶχε δὲν θὰ ἐξέπλησσε Βουλὴν καὶ λαὸν μέ ἕνα ραδιοφωνικὸν λόγον. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐνεκαινιάσθη ἡ τακτικὴ τῶν ραδιοφωνικῶν μόνο λόγων. Τοῦτο ἀποτελεῖ πράγματι μίαν ἀσέβειαν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§101Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Ἐπειδὴ ἐπαναλαμβάνετε τὸ ἴδιον ἐπιχείρημα, σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι τὴν 9ην Ἀπριλίου δὲν ὑπῆρχε Βουλὴ καὶ ἦτο ἀνάγκη νὰ ἐπικοινωνήσῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸν λαὸν καὶ φυσικὸν ἦτο νὰ ἐπικοινωνήσῃ διὰ ραδιοφώνου. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἦτο παροῦσα, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἦτο παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ, τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὴν Βουλήν. Ἡ Βουλὴ ὅμως ἦτο ἀποῦσα.

§102Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ὅταν ἀποδίδεται ἡ σημασία, τὴν ὁποίαν ἀπ’ ἀρχῆς ὁμιλοῦντες προχθὲς ἀπεδώσατε εἰς τὸ συζητούμενον θέμα, νομίζω, ὅτι δὲν ἦτο δύσκολος ἡ ἔκτακτος σύγκλησις τῆς Βουλῆς.

§103Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὑπῆρχεν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ ἄρθρου 35, ἡ ὁποία εἰδικῶς συνεστήθη ὑπὸ τοῦ Συντάγματος διὰ τὰς ἐπειγούσας περιπτώσεις. Ἑπομένως δὲν ὑπῆρχεν ἡ δικαιολογία αὐτὴ διὰ τὴν Κυβέρνησιν.

§104Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἠκούσατε τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸν ραδιοφωνικὸν ἐκεῖνον λόγον τῆς μοιραίας πράγματι ὡς ἀπεδείχθη ἑσπέρας τῆς 9ης Ἀπριλίου, εἰς τί «ὕφος Ρωμαίου Στρατηγοῦ θριαμβευτοῦ», ἐξήγγειλε πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ὡμίλει περὶ χρυσοῦ αἰῶνος, περὶ ἐπανόδου εἰς τὴν περίοδον τοῦ 1939 καθ’ ὃν χρόνον ἐξήγγειλε τὴν ὑποτίμησιν καὶ τὸν ἀποκεφαλισμὸν τοῦ νομίσματος, τὸν ὁποῖον ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις μὲ τεραστίας προσπαθείας εἶχε στηρίξει εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἔθνους. Θὰ ἠδύνατο, κύριοι βουλευταί, νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι τὸ διάστημα ἑνὸς μηνὸς δὲν εἶναι ἀρκετὸν διὰ ν’ ἀποτελέσῃ βάσιν κριτικῆς καὶ ἐλέγχου ἑνὸς Κυβερνητικοῦ μέτρου. Προκειμένου ὅμως περὶ τοῦ μέτρου αὐτοῦ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καθ’ ὅν τρόπον προπαρασκευάσθη ἐξηγγέλθη καὶ ἐξετελέσθη, νομίζω ὅτι τὸ μεσολαβῆσαν χρονικὸν διάστημα εἶναι ἀρκετὸν διὰ μίαν βασικὴν θετικὴν καὶ ἀντικειμενικὴν κριτικήν. Ὅσοι, κύριοι βουλευταί, παρηκολούθησαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διεκήρυξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τὴν ἑσπέραν ἐκείνην ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἢ πράγματι δὲν ἔτυχε πράγματι σοβαρᾶς, ἢ δὲν ὑπῆρχε, ἐπίγνωσις τῶν ὀλεθρίων συνεπειῶν τὰς ὁποίας τὸ μέτρον εἶχε, ἢ ἔκρυβε μορφινισμὸν καὶ παραπλανισμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ προκειμένου νὰ ἀχθῇ εἰς τὸν βόρβορον τοῦ ἀφανισμοῦ. Ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ παρακολουθήσω τὰ σημεῖα τοῦ λόγου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ μὲ ἀπόλυτον ἀντικειμενικότητα νὰ συζητήσω αὐτὸ διὰ νὰ ἴδωμεν τί ἐκ τούτων ἐπραγματοποιήθη, ἢ εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ, ἢ τὸ μέτρον ἐπέφερεν ἀντίθετα ἀποτελέσματα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίσθη. Θὰ ἐπικαλεσθῶ, λοιπόν, καὶ θ’ ἀναφέρω ἕνα πρὸς ἕνα τὰ σημεῖα τοῦ λόγου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ νὰ καταστῇ νοητὸν τὸν κενὸν εἰς τὸ ὁποῖον βυθίζονται καὶ θὰ βυθίζωνται διαρκῶς αἱ παραγωγικαὶ τάξεις. Πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν συγκεκριμένων σημείων εἶμαι ὑποχρεωμένως κύριοι βουλευταί, νὰ τονίσω ὅτι ἡ ὑποτίμησις καθ’ ἑαυτὴν δὲν ἀποτελεῖ μέτρον θεραπείας τῆς ὀργανικῆς νόσου τῆς οἰκονομίας. Ὑφ’ ἅς ἐδημιουργήθη συνθήκας καὶ ἐὰν ἤθελε ληφθῆ οἱανδήποτε προστατευτικὸν μέτρον, δὲν ἦτο δυνατὸν ἐν οὐδεμίᾳ περιπτώσει ν’ ἀποτελέσῃ ἡ νομισματικὴ ὑποτίμησις δραστήριον καὶ ριζικὸν μέτρον θεραπείας τῆς νόσου. Παρέχει ἁπλῶς τὴν εὐχέρειαν, δὲν εἶναι ριζικὴ καὶ δὲν ἀντιμετωπίζει τὰ αἴτια τὰ ὁποῖα προκαλοῦν τὴν νόσον τῆς οἰκονομίας. Δὲν ἦτο ἡ πρώτη ἄλλωστε ὑποτίμησις ἡ ὁποία μέχρι τῆς 9ης Ἀπριλίου ἐξηγγέλλετο, ἔχουν λάβει χώραν ἕξη ὑποτιμήσεις, ἀλλὰ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις εἶχον τὸ θάρρος, εἶχον τὴν σεμνότητα, τὴν εἰλικρίνειαν, νὰ τὸ ἐξαγγείλουν ὡς μέτρον ἀναστολῆς καὶ ὄχι ἐξυγιάνσεως ριζικῆς τῆς οἰκονομίας, οὐδὲ ἐπεκαλέσθησαν τὴν νομισματικὴν ὑποτίμησιν ὡς φάρμακον θεραπεῦον πᾶσαν νόσον τῆς οἰκονομίας. Καὶ ὑπῆρξεν ἐν τούτῳ τὸ εὐτυχὲς τὸ πανηγυρικὸν σημεῖον τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀνήγγειλε, τὴν ὑποτίμησιν, ἀποτελεῖ δύναμαι νὰ εἴπω ἡ ὑποτίμησις τὴν ἀσπιρίνην ἡ ὁποία προκαλεῖ τὴν πτῶσιν τοῦ πυρετοῦ, χωρὶς νὰ θεραπεύῃ τὰ αἴτια τὰ ὁποῖα προκαλοῦν τὴν κίνησιν τὴν πυρετικήν. Εἶναι τὸ φάρμακον τὸ ὁποῖον σταματᾷ τοὺς πόνους, ἀλλὰ δὲν ἀντιμετωπίζει τὰ αἴτια τὰ ὁποῖα προκαλοῦν τοὺς πόνους. Καὶ εἰσέρχομαι ἤδη εἰς τὰ συγκεκριμένα σημεῖα τοῦ λόγου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Θὰ εἶμαι συντομώτατος, διότι πράγματι κατεπονήθητε καὶ πράγματι τὸ θέμα ἐξηντλήθη ἀπολύτως ἀπὸ ἄλλους ὁμιλητὰς συναδέλφους. Τί διεκήρυξεν, κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ; Ἀνήγγειλε πρὸς τὸν λαὸν ὅτι «...... (ἀναγινώσκει)......». Καὶ ἐρωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν ποῖα μέτρα ἠκολούθησεν εἰς τὴν τοιαύτην προσαρμογήν, βάσει ποίων ἐπιστημονικῶν κριτηρίων καθώρισε τὴν τιμὴν τοῦ δολλαρίου εἰς 30 χιλ.; τὸ ὅλον ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐστηρίχθη εἰς τὸ ὑπάρχον καθεστὼς τῶν πριμοδοτήσεων. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν ὅτι οὐδέποτε ὑπερέβη τὸ δολλάριον τὶς 25 χιλ. διὰ κανένα προϊόν. Γνωρίζουν δὲ ὅλοι οἱ εἰσαγωγεῖς, γνωρίζουν οἱ παραγωγοί, γνωρίζουν οἱ πάντες, ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς προσαρμογῆς δὲν εἶχεν ὑπερβῆ ἡ πριμοδότησις τὰ 50% τῆς ἐπισήμου τιμῆς τοῦ συναλλάγματος. Ἄλλα προϊόντα ἐπιδοτοῦντο μὲ 10, ἄλλα μὲ 20 καὶ ἄλλα μὲ 40%. Ὑπῆρχον καὶ ἄλλα τὰ ὁποῖα εἰσήγοντο αὐτοδυνάμως, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιδοτήσεως, ὅπως τὰ δέρματα κλπ. Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις εἶχεν ἐπίγνωσιν τῶν εὐεργετικῶν πράγματι σκοπῶν τῆς πριμοδοτήσεως, τῆς ἀναπτύξεως καὶ προαγωγῆς τῶν εἰσαγωγῶν, ἀλλὰ ταυτοχρόνως εἶχεν ἐπίγνωσιν τῶν ὀλεθρίων σκοπῶν διὰ μιᾶς ὑπερβολικῆς πριμοδοτήσεως. Γνωρίζει ὁ ἀξιότιμος καὶ ἐμβριθὴς Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἡ ὑπερβολικὴ πριμοδότησις ἐπιφέρει πάντοτε πτῶσιν τῶν τιμῶν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ δημιουργεῖ μοιραίως ἄλλας καταστρατηγήσεις συναλλαγματικάς. Ἔχουσα λοιπὸν ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ἐπίγνωσιν τῶν εὐεργετικῶν συνεπειῶν, ἀλλὰ καὶ ταυτοχρόνως τῶν ὀλεθρίων τῆς ὑπερβολικῆς πριμοδοτήσεως προέβαινε μετὰ περισκέψεως εἰς τὴν πριμοδότησιν τῶν προϊόντων ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν ἑκάστου προϊόντος. Τὸ μέτρον αὐτὸ ἐδημιούργησεν ἀναστάτωσιν διότι προϊόντα τὰ ὁποῖα μέχρι τῆς χθὲς ἐπριμοδοτοῦντο 10% καὶ 20% ἀποτόμως πριμοδοτοῦνται 100%. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς διεκήρυσσε: «Τὰ προϊόντα μας.....................». (ἀναγινώσκει) Προέβη λοιπὸν εἰς αὐτὸ τὸ ἅλμα, προέβη εἰς αὐτὴν τὴν ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος, μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ αὐξηθοῦν αἱ ἐξαγωγαί, θὰ ὠφεληθοῦν οἱ παραγωγοί, θὰ αὐξηθῇ τὸ συναλλαγματικὸν ἔσοδον. Καὶ ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, μαζί σας νὰ συζητήσω, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν προηγουμένην πραγματικότητα, διὰ νὰ ἴδητε, ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ συγκρίνητε καὶ νὰ καταλήξητε εἰς τὰ ἀναγκαῖα συμπεράσματα ἐν καιρῷ. Δὲν πρόκειται, ὁπωσδήποτε, αἱ ἐξαγωγαί νὰ ὠφεληθοῦν, νὰ προαχθοῦν. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους ὅτι, ἐὰν τὰ προϊόντα μας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν, εἶναι διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ συναγωνισθοῦν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τὰ ξένα προϊόντα, λόγῳ κόστους ὑπερβολικοῦ. Διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ λοιπὸν ἡ δυνατότης τῆς προαγωγῆς τῶν ἐξαγωγῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν εὐθηνὸν κόστος παραγωγῆς, εὐθηνὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ τὸ παρακράτημα, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ὁποῖον ἐπεβλήθη, νὰ μὴ ἐπεβάλλετο. Πῶς, κύριοι, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν περιθώρια, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ αὐτὸ τὸ εὐθηνὸν κόστος καὶ τὸ εὐθηνὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον, ὅταν εἶναι γνωστὸν ὅτι, μὲ τὸ προηγούμενον καθεστὼς τῶν 15.000 τὸ δολλάριον, ἐπήγαμε τὴν πριμοδότησιν ἀναλόγως 10, 20, 30, καὶ 40 καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ ἐξασφαλισθῇ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθῇ σήμερον τὸ εὐθηνὸν κόστος, ὅταν θὰ ἔδει νὰ ἀντιμετωπίσητε ηὐξημένην τιμὴν διὰ τὴν προμήθειαν τῶν ἀναγκαιούντων ἐργαλείων καὶ φαρμάκων, ηὐξημένας τιμὰς διὰ τὴν ζωήν, ποὺ θὰ ὑπάρχῃ τὸ παρακράτημα καὶ ταυτοχρόνως θὰ ὑπάρξῃ ἡ διαρκὴς ὑποτίμησις τῶν τιμῶν συνεπείᾳ αὐτῆς τῆς ὑπερτιμήσεως τοῦ νομίσματος; Δὲν θὰ ὑπάρξῃ λοιπὸν προαγωγὴ καὶ ἀνάπτυξις τῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἑπομένως ἐκ τοῦ λόγου τούτου, δὲν θὰ ὑπάρξῃ οὐδεμία ὠφέλεια τῶν παραγωγῶν. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ κύριοι βουλευταί, οὐδὲ αὔξησις τοῦ συναλλαγματικοῦ ἐσόδου. Τί πρόκειται νὰ συμβῇ; Ἕνας φαῦλος κύκλος συναγωνισμῶν ἀπαιτήσεων καὶ ἐμπορικῶν ἐκβιασμῶν. Οἱ ἀγορασταί, μὲ ὅλον τους τὸ δίκαιον, θὰ διεκδικοῦν τὴν διαφορὰν αὐτὴν τῆς ὑπερτιμήσεως ὑπὲρ ἑαυτῶν, οἱ ἔμποροι, ἐπικαλούμενοι καὶ αὐτοὶ τὴν πτῶσιν ἡ ὁποία θὰ παρατηρῆται εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, πολλάκις δὲ καὶ φοβούμενοι αὐτὴν καὶ ἐκμεταλλευόμενοι τὴν δυστυχίαν τοῦ ἀγρότου, θὰ προσπαθοῦν νὰ ἐπιτύχουν τιμὰς μικροτέρας, καὶ τελικῶς οἱ ἀγορασταὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, μὲ τὴν σειράν των, μὲ τὰ γνωστὰ ἐμπορικὰ τερτίπια, θὰ προκαλοῦν συναγωνισμόν, μεταξὺ τῶν ἐξαγωγέων μας, ὥστε νὰ ἐπιτύχουν τὰς χαμηλοτέρας τιμάς, εἰς βάρος καὶ τῶν προϊόντων εἰς βάρος καὶ τοῦ συναλλαγματικοῦ ἐσόδου. Ἀλλὰ μήπως εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ οἱαδήποτε ὠφέλεια ἀπὸ τὴν γενομένην ὑποτίμησιν σήμερον; Ὄχι κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστόν, καὶ τὸ γνωρίζει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ὅτι τὰ πλεῖστα τῶν προϊόντων μας, εἰδικεύω εἰς τὸν καπνόν, ὁ ὁποῖος καλύπτει τὰ 50% τοῦ συναλλάγματος ἐξ ἐξαγωγῶν, εἶχον γίνει, ἐπὶ τοῦ μεγαλυτέρου μέρους τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν μας, πράξεις πωλήσεως. Εὑρίσκοντο δὲ ἐπίσης αἱ μεγαλύτεραι ποσότητες εἰς χεῖρας τῶν καπνεμπόρων. Πρὸς τί λοιπὸν αὐτὴ ἡ ἀναπροσαρμογή; Ποίους θὰ ὠφέλει; Καὶ πλὴν τούτου, ὀφείλω νὰ σᾶς πληροφορήσω, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ ὅτι ὑπῆρχε πρὸ τῆς ὑπερτιμήσεως μία πρόβλεψις αὐξήσεως τῶν τιμῶν 5–10%, ἐνῷ, ἀντιθέτως, μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, παρατηρεῖται κύριοι βουλευταί, σᾶς πληροφορῶ, παρατηρεῖται μείωσις καὶ ἐζητήθη ἤδη ἐπὶ γενομένων ἀγοραπωλησιῶν εἰς τὸν καπνόν, ἐζητήθη μείωσις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὡς ἔχω πληροφορηθῆ καὶ ἐλπίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὲ διαψεύσῃ, συνεφώνησεν, ἔδωσε τὰς ἀναγκαίας ἐντολὰς, ὅπως γίνουν αἱ ὑποτιμήσεις ἀπὸ 5–10% ἐπὶ τῶν τιμολογίων Ἀμερικανικῶν γράδων καπνῶν. Ἰδοὺ λοιπὸν ὅτι δὲν θὰ παρατηρηθῇ μείωσις τοῦ συναλλαγματικοῦ ἐσόδου ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ. Αὐτὸ θὰ συμβῇ εἰς ὅλα τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἐπίσης εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων. Ποῦ εἶναι λοιπὸν αἱ λαμπραὶ ἡμέραι, αἱ ὁποῖαι ἀναμένουν τοὺς ἀγρότας, εἰς τοὺς ὁποίους αἱ διακηρύξεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ ἀπηχοῦν ὡς χλεύη καὶ σαρκασμός; Δὲν ὑπῆρξαν λοιπὸν οἱ ὠφεληθέντες εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν; Ὑπῆρξαν· ὑπῆρξαν οἱ ἐξαγωγεῖς οἱ καπνέμποροι, οἱ ὁποῖοι προέβησαν εἰς ἀθρόας ἀγορὰς καπνῶν, χρηματοδοτηθέντες, ὡς ὑπεστηρίχθη ἀπὸ συναδέλφους προλαλήσαντας, ἐν μηνὶ Μαρτίῳ ἀφθόνως. Θὰ ἠδυνάμην, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀπευθύνω καὶ ἐγὼ τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον γεννᾶται, ποῖοι εἶναι οἱ καπνέμποροι ἢ ποῖος εἶναι ὁ καπνέμπορος, ὁ ὁποῖος προέβη εἰς τὰς ἀθρόας ἀγορὰς ἔχων τὴν προφητικὴν διαίσθησιν τῆς ὑπερτιμήσεως τοῦ δολλαρίου. Ἀλλ’ ἠρκέσθην εἰς τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ ἀντλήσω ὅμως ἓν ἄλλο ἐπιχείρημα. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, αἱ χρηματοδοτήσεις ἐγίνοντο βάσει ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐλήφθησαν τὸν Δεκέμβριον. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἀφοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν, ὅτι τὴν ἀπόφασιν περὶ ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος τὴν εἶχε λάβει ὅταν ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν πῶς, κύριοι βουλευταί, σπεύδει νὰ λάβῃ ἀποφάσεις χρηματοδοτήσεως, διὰ νὰ φύγουν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς τὰ καπνὰ καὶ νὰ εὑρεθοῦν εἰς χεῖρας τῶν ἐξαγωγέων, ὅταν θὰ ἐγίνετο ἡ ὑποτίμησις; (Χειροκροτήματα). Δὲν θέλω, εἶπον, νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τό, ἂν πράγματι ὑπῆρξεν αὐτὴ ἢ ἐκείνη ἡ χρηματοδότησις, διότι δέχομαι τὴν ἐξήγησιν, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλ’ αὐτὴ ἡ ἐξήγησις ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα ἐναντίον τῶν διακηρύξεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι εἶχε ληφθῆ ἡ ἀπόφασις τῆς ὑποτιμήσεως πρὸ τοῦ σχηματισμοῦ ἀκόμη τῆς Κυβερνήσεως. Σᾶς εἶπον, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ συναλλαγματικὸν ἔσοδον ἀπὸ τὰ καπνὰ μειοῦται, μειοῦται μὲ ἔγκρισιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ γενομένων πωλήσεων καὶ ὑπάρχει ἡ πρόβλεψις, ὅτι θὰ μειωθῇ ἔτι περισσότερον, διότι αἱ πιέσεις εἶναι σημαντικαί. Ἀλλὰ μήπως πρόκειται ἆράγε νὰ αὐξηθῇ τὸ μεταναστευτικὸν συνάλλαγμα ἢ νὰ αὐξηθῇ τὸ ναυτιλιακὸν συνάλλαγμα; Καὶ αὐτό, κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ τὸ ἐξετάσω μαζί σας, διὰ νὰ ἴδω ποῖος ἀπὸ σᾶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ τοῦτο. Εἶναι γνωστὸν ὑπὸ ποίας συνθήκας οἱ μετανάσται, εἶναι γνωστὸν ὑπὸ ποίας συνθήκας οἱ ναυτικοὶ στέλλουν τὸ συνάλλαγμα αὐτῶν εἰς ἐνίσχυσιν τῶν οἰκογενειῶν των. Εἶναι αὐτὸ τὸ ὑστέρημά των καί, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πιστεύῃ εἰς τὴν διατήρησιν τῶν τιμῶν, ἐρωτᾶται, διατί ἀφ’ οὗ θὰ εἶναι δυνατὸν μὲ ὀλιγώτερον συνάλλαγμα νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς οἰκογενειακάς των ὑποχρεώσεις, διατὶ νὰ ἀποστέλλουν ηὐξημένον καὶ ὄχι ὀλιγώτερον συνάλλαγμα ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἤδη ἀπέστελλον;

§105Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Δὲν ἔστελλον καθόλου ἕως τώρα. Ὁ Πειραιεὺς δὲν ἔβλεπεν οὔτε δεκάρα.

§106Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Πλανᾶσθε, κύριε συνάδελφε.

§107Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Εἰς 18.000.000 δολλάρια ἀνήρχετο τὸ 1951–52 τὸ μεταναστατικὸν συνάλλαγμα.

§108ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τότε, διατὶ ἐπῆρεν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος 6.000.000 δολλάρια;

§109Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Θὰ σᾶς τὸ εἴπω. Καὶ ἐρχόμεθα, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ τουριστικὸν συνάλλαγμα. Διὰ νὰ εἶμαι δίκαιος, εἶναι γεγονός, ὅτι ἀπησχόλησε καὶ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν, τὸ θέμα τῆς τουριστικῆς κινήσεως. Ἡ Ἑλλὰς ἦτο ἀκριβοτέρα καὶ δὲν ἦτο δυνατόν, νὰ προσφερθῇ εἰς τὴν τουριστικὴν κίνησιν. Εἶναι δυνατὸν πράγματι, ἡ ὑποτίμησις, νὰ προκαλέσῃ καμμίαν κίνησιν τουριστικήν; Ἀλλ’ ἐρωτᾶται: Μέχρι πότε θὰ ὑπάρχουν οἱ ὅροι αὐτοί, ὥστε νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἡ τουριστικὴ κίνησις, θὰ συνεχισθῇ καὶ δὲν θὰ ἀνακοπῇ, ἐφ’ ὅσον καὶ πάλιν προϋπόθεσις εἶναι ἡ διατήρησις τῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι φεύγουν διαρκῶς καὶ θὰ ἀνέλθουν εἰς ὡρισμένον ποσοστὸν καὶ θὰ φθάσουν πάλιν εἰς τὴν προηγουμένην κατάστασιν; Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα εὐσταθεῖ. Ἐρχόμεθα εἰς τὴν προσέλκυσιν τῶν ξένων κεφαλαίων. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω, ὅτι δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς τὸ ἐπιχείρημα ὅτι, τὸ ξένον κεφάλαιον ἔρχεται εἰς χώρας ὅπου ὑπάρχουν οἰκονομικαὶ καὶ πολιτικαὶ συνθῆκαι σταθεραὶ καὶ ὄχι εἰς χώρας, ὅπου δὲν ὑπάρχει παράδοσις οἰκονομικῆς σταθερότητος. Τὸ ξένον κεφάλαιον θὰ ἐνδιεφέρετο, ἴσως, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπανεξαγωγῆς. Θὰ ἐνδιεφέρετο νὰ ἔχῃ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους διὰ τὴν περίπτωσιν πολεμικῶν γεγονότων. Δὲν ἐνδιαφέρει ὅμως ποσῶς ἡ ὑποτίμησις εἰς τὴν προσέλκυσιν ξένων κεφαλαίων. Ἀντιθέτως, θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθῇ, ὅτι τοῦτο θὰ ἦτο εἷς λόγος φυγαδεύσεως τῶν ἐλπίδων προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον λοιπὸν αὐτό, ἡ Κυβέρνησις πλανᾶται, πιστεύουσα, ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος νὰ προσελκύσῃ ξένα κεφάλαια. Ἐννοῶ, βεβαίως, πάντοτε τὸ παραγωγικὸν ξένον κεφάλαιον καὶ ὄχι τὸ ληστρικόν. Ἄς ἴδωμεν τώρα, κύριοι, τὸ ἄλλο σημεῖον τοῦ λόγου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. «Ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως ἔρχεται ἤδη νὰ τερματίσῃ μίαν ἀπὸ μακροῦ ὑφισταμένην ἀνωμαλίαν, τῆς ὁποίας ἡ συνέχισις θὰ ὁδηγήσῃ τὴν οἰκονομίαν εἰς μαρασμόν.........». ......... (ἀναγινώσκει)..........». Ἄς ἴδωμεν κύριοι, βουλευταί, ἐὰν τὸ καθεστὼς αὐτὸ τῶν εἰσφορῶν, τῶν πριμοδοτήσεων καὶ τῶν παθητικοτήτων ἐτερματίσθη. Πρὶν ἢ ἀκόμη σβησθοῦν οἱ ἦχοι τῶν λόγων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπανέφερε τὸ σύστημα εἰσφορῶν καὶ πριμοδοτήσεων, ἀλλὰ κατ’ ἀντίστροφον τρόπον. Ἐκεῖ, ὅπου ἐπεβάλλετο εἰσφορά, ἐπεβλήθη ἤδη πριμοδότησις καὶ ἐκεῖ ὅπου ἐπεβάλλετο πριμοδότησις, ἐπεβλήθη ἤδη εἰσφορά. Εἰς τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα μπαίνει τὸ παρακράτημα, καὶ παρακράτημα διάφορον, ἐπειδὴ ὁ λόγος περὶ διαφορᾶς συναλλάγματος. «Ξεχωριστὰ διὰ τὸ βαμβάκι, διὰ τὸ λάδι........». ......... (ἀναγινώσκει)..........» Ποῦ εἶναι λοιπὸν, κύριοι βουλευταί, ἡ κατάργησις τοῦ πολυπλόκου συστήματος; Δὲν κατηργήθη. Ὑπάρχει, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει, δυστυχῶς, τὸ σύστημα ἐκεῖνο, ὑπάρχει ἕνα πολύπλοκον σύστημα, ἕνα ἐπικίνδυνον καταστρεπτικὸν σύστημα καὶ διὰ τὰς εἰσαγωγὰς καὶ διὰ τὰς ἐξαγωγάς. Διότι εἰς τὸ σύστημα ἐκεῖνο ὑπῆρχεν ἕνας λελογισμένος ρυθμὸς καὶ εἰς τὰς εἰσαγωγὰς καὶ εἰς τὰς ἐξαγωγάς. Ἐπριμοδοτοῦντο τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀνάγκην πριμοδοτήσεως καὶ ἐπριμοδοτοῦντο, ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον καὶ ἐπεβάλλετο εἰσφορὰ ὄχι ἐπὶ τῶν ἀναγκαιούντων διὰ τὸν λαὸν εἰδῶν καὶ μέχρις 25% καὶ ἔφθασε μόνον διὰ τὰ εἴδη πολυτελείας εἰς 100%. Τί συμβαίνει ὅμως, κύριοι βουλευταί, σήμερον; Ποῖοι ἐπωφελοῦνται ἀπὸ τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ ποῖοι πλήττονται; Πλήττεται ὁ λαός, διότι, ὅπως εἶπον, εἰς τὰ προϊόντα τὰ οὐσιαστικὰ μπαίνει πριμοδότησις μὲ τὴν ὑπερτίμησιν κατὰ 100%, ἐνῷ τὰ εἴδη πολυτελείας στοιχίζουν ὀλιγώτερον, λαμβανομένης μάλιστα ὑπ’ ὄψει καὶ τῆς διαρρυθμίσεως τοῦ δασμολογίου. Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς εἴπω δύο, τρία παραδείγματα, διὰ νὰ μορφώσητε γνώμην. «Πλαστικὰ................ ........... (ἀναγινώσκει)...........» Ἰδοὺ λοιπὸν τὸ σύστημα δὲν κατηργήθη, ἀλλὰ ζῇ καὶ βασιλεύει, διὰ νὰ διαψεύσῃ ἀμέσως τὴν διακήρυξιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, περὶ καταργήσεώς του καὶ καταργήσεως τῶν πολλαπλῶν τιμῶν. Ἐν συνεχείᾳ, ἂς ἴδωμεν τὸ ἄλλο σημεῖον τῆς διακηρύξεως τοῦ λόγου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. «Θὰ ὑπάρξῃ—εἶπεν—ἀπόλυτος ἐλευθερία εἰς τὰς εἰσαγωγάς». Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἀφέλεια, ἡ μεγαλυτέρα δημαγωγία, ἡ διακήρυξις αὐτή. Διότι οὐσιαστικὸν σχέδιον ἐλευθερίας, εἰς τὰς εἰσαγωγάς, ὑπῆρχεν ἐπὶ τῶν ἀναγκαιούντων διὰ τὸν λαὸν εἰδῶν, συνιστώμενον εἰς τὴν προσπάθειαν ἀπορροφήσεως τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Δὲν ὑπάρχει, βεβαίως ἡ ἀπόλυτος ἐλευθερία, τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῶν πιστοδοτήσεων τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐμπορίου. Δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ εἴσοδος εἰδῶν πολυτελείας. Τοῦτο ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέραν πρόκλησιν, διότι δὲν μετεβλήθη, τέλος πάντων, ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην εἰς πακτωλὸν συναλλάγματος, διὰ νὰ διατίθεται πρὸς εἰσαγωγὴν εἰδῶν πολυτελείας. Θὰ ἴδητε, ὅτι αἱ αἰτήσεις εἰσαγωγῶν αὐτοκινήτων πολυτελείας ἔχουν ὑπερβῆ τὰς 500. Τότε ὅλοι θὰ σπεύσουν νὰ φέρουν τὰ εἴδη αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀποφέρουν τὰ μεγαλύτερα κέρδη, θὰ σπεύσουν, λέγω, ὅλοι νὰ ἐξαντλήσουν τὸ συνάλλαγμα, διὰ νὰ θησαυρίσουν, ἐνῷ ὁ λαός, ἀντιθέτως, θὰ ὑφίσταται τὰς συνεπείας τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Νὰ εἶσθε βέβαιοι κύριοι, βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸ ταχύτερον θὰ σπεύσῃ νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν ἀπόφασίν της, διότι δὲν θὰ ὑπάρξῃ συνάλλαγμα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν περαιτέρω στοιχειωδῶν ἀναγκῶν. Φοβοῦμαι, ὅμως, μήπως πολὺ ἀργὰ προέλθῃ εἰς τὴν ἀπόφασίν της αὐτήν, ὅταν ὅλαι αἱ ἐξαγώγιμοι δραχμαὶ διατεθοῦν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰδῶν πολυτελείας. Ἀλλ’ ὅπως σᾶς ἀνέπτυξαν καὶ προηγουμένως οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, θὰ πλήξῃ καὶ τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν. Ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία θὰ ὑποστῇ ἕνα κλονισμόν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν πρώτων ὑλῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἀπὸ τὴν αὔξησιν........ (δὲν ἠκούσθη).......καὶ γενικώτερον δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνισθῇ τὰ ὁμοειδῆ ξένα προϊόντα. Τὰς συνεπείας εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς ἀντιληφθῆτε. Ἀλλὰ καί ἄλλος, κύριοι, κίνδυνος ὑπάρχει ἐκ τῆς τοιαύτης ἐλευθερίας. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι κατὰ τὴν κατάρτισιν τῶν ἐμπορικῶν συμβάσεων καταβάλλεται τεραστία προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν ὑπηρεσιῶν μας, ὅπως ἐμποδίσουν κατὰ τὸ δυνατὸν εἰς τὰς συμβάσεις τὰς ἐμπορικὰς τὴν εἰσαγωγὴν εἰδῶν πολυτελείας. Καὶ εἴχομεν, τότε, ἕνα λόγον ἠθικὸν νὰ προβάλωμεν ἔναντι τῶν συμβαλλομένων μὲ ἡμᾶς Κρατῶν. Ἐρωτᾶται, ὅμως, ποῖος θὰ εἶναι ὁ δικαιολογητικὸς λόγος σήμερον καὶ ποῖος φραγμὸς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς τὰς προβαλλομένας ἀξιώσεις τῶν συμβαλλομένων μετὰ τὸ ληφθὲν μέτρον ἐλευθέρας εἰσαγωγῆς; Ὅλοι θὰ ἐκβιάζουν διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν περισσοτέραν εἰσαγωγὴν εἰδῶν πολυτελείας. Καὶ ἂς ἔλθωμεν ἤδη εἰς τὴν διακήρυξιν περὶ συγκρατήσεως τῶν τιμῶν. Ἐβροντοφώνησεν, ὁ κ. Ὑπουργός, τὴν ἑσπέραν ἐκείνην: «Ὅλοι ὀφείλουν ν’ ἀντιληφθοῦν................ ....... (ἀναγινώσκει)........» Οὐδείς, βεβαίως, ἐπίστευσεν εἰς τὰς δηλώσεις ἐκείνας καὶ τὰς ἐπαγγελίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Οἱ πάντες ἐκάγχασαν καὶ διῃσθάνθησαν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τὰς ὀλεθρίας συνεπείας, τὰς ὁποίας ἐπρόκειτο νὰ ἔχῃ τὸ μέτρον τοῦτο ἐπὶ τῶν τιμῶν. Καὶ δὲν παρῆλθεν εἷς μήν, διὰ νὰ διαψευσθῇ κατὰ τὸν οἰκτρότερον τρόπον ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀλλ’ ἡ τοιαύτη διακήρυξις ἀπεδείκνυε μίαν προχειρόλογον ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος καὶ ἀπεδείκνυεν ἐπίσης, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἔλεγε τὴν ἀλήθειαν, ἰσχυριζόμενος, ὅτι τὸ θέμα τῆς ὑποτιμήσεως εἶχεν ἀντιμετωπίσει ἀπὸ τότε ποὺ ἦτο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Διότι, πῶς συμβιβάζεται, κύριοι, ἡ ἐκποίησις, πράγματι, τῶν κρατικῶν ἐφοδίων, ἡ κατάργησις τοῦ δελτίου, ἡ τεθεῖσα ὑποχρέωσις εἰς τὸν Ὑφυπουργὸν Ἐμπορίου, νὰ διαλύσῃ τὸ Ὑπουργεῖον του τὸ ταχύτερον, ὁ ὁποῖος ἀνέμενε, πολὺ ταχέως, φέρων εὐσυνειδήτως εἰς πέρας τὸ ἔργον του, νὰ ἀκούσῃ «ἠγωνίσθης εἰς τὸν καλὸν ἀγῶνα, τὸν δρόμον τετέλεκας, τὴν πίστιν τετήρηκας· λοιπὸν ἀπόκειταί σοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος;». Καὶ ἀντὶ τούτου ἐκλήθη καὶ πάλιν νὰ φέρῃ τὸν σταυρὸν τοῦ μαρτυρίου καὶ νὰ διώκεται ἀπὸ τὸν ἐφιάλτην τῆς αὐξήσεως τῶν τιμῶν καθημερινῶς; Ἔσπευσε νὰ ἐκποιήσῃ ἐφόδια τεραστίας ἀξίας, «ἀπὸ Φεβρουαρίου μέχρι 30 Ἀπριλίου............ ............(ἀναγινώσκει)...................».

§110Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Τοὺς ἀριθμούς σας θέλω νὰ ἀκούσω.

§111Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Τοὺς ἀριθμούς αὐτοὺς τοὺς δίδω καὶ ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ δυνηθῆτε νὰ μὲ διαψεύσητε. Ἀναγκάζεται ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς νὰ ἐπιδοτήσῃ τὰ προϊόντα, ὅπως σᾶς εἶπον, τὸ κρέας, τυρόν, γάλα, βακαλάον, διὰ τὰ ὁποῖα χρειάζεται ποσὸν — ἐλπίζω, ὅτι καὶ ἐκεῖ δὲν θὰ μὲ διαψεύσητε—20 δισεκατ. μηνιαίως. Προκειμένου δὲ περὶ σίτου καὶ σακχάρεως, θὰ χρειασθοῦν 50 δισεκατ. μηνιαίως κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν ἁρμοδίων. Καὶ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι τὰ ὑπάρχοντα μόλις ἐπαρκοῦν δι’ ἕνα μῆνα.

§112Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, κύριε συνάδελφε, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς διαψεύσω κατηγορηματικώτατα. Ὑπάρχουν ἐφόδια ὑπεραρκοῦντα ἀπολύτως. Θὰ σᾶς δώσω δὲ αὔριον τοὺς ἀριθμούς.

§113Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Θὰ περιμένω, κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά σας νὰ ἀκούσω τὰ ἐφόδια τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς εἴπητε ὑπευθύνως ὅτι ὑπάρχουν καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§114Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Σᾶς ἤκουσα μὲ πάρα πολὺ προσοχήν, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ δήλωσίς σας, προερχομένη ἀπὸ σᾶς, ἀπὸ πρώην Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ συνεπείας ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς, ἐν συναισθήσει τῶν εὐθυνῶν, τὰς ὁποίας φέρω, διαβεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ εἴδησις, τὴν ὁποίαν δίδετε, εἶναι ἀνακριβής. (Χειροκροτήματα).

§115Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν δίδονται αἱ ἀπαντήσεις κατὰ τοιοῦτον τρόπον. Θὰ ἀναμείνω νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν τί ἐφόδια ὑπάρχουν, νὰ ἐξηγήσητε, ὅτι πράγματι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἔδωκα δὲν εἶναι ἀκριβεῖς, καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῶ ὡς εἰλικρινῆ τὴν δήλωσίν σας. Ἀοριστολογίας, ὅμως, οὔτε ἐγώ, οὔτε ἡ Βουλὴ δύναται νὰ ἀποδεχθῇ.

§116Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶπον ὅτι πρόκειται νὰ ἀοριστολογήσω. Θὰ παράσχω εἰς τὴν Βουλὴν στοιχεῖα τόσα, ὅσα θὰ τῆς χρειασθοῦν νὰ σχηματίσῃ ἀσφαλεστάτην γνώμην. Ἁπλῶς πρόκειται αὔριον νὰ ὁμιλήσω καὶ τότε θὰ παράσχω τὰ στοιχεῖα. Νομίζω, ὅτι εἶχον καὶ τὸ καθῆκον, καὶ τὸ δικαίωμα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. συνάδελφον τὸν ὁμιλοῦντα νὰ δεχθῇ τὴν διακοπὴν διὰ νὰ μὴ εὑρίσκεται ἡ κοινὴ γνώμη, ἔστω καὶ ἐπὶ 24 ὥρας, ὑπὸ τὸ κράτος ἐντυπώσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνακριβεῖς.

§117Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐξεποιήσατε ἀπὸ Φεβρουαρίου μέχρις Ἀπριλίου, τὰ ἐφόδια αὐτά; Ναὶ ἢ οὖ;

§118Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε,...

§119Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἀπαντήσατέ μου εὐθέως.

§120Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέψατέ μου τὸ ἑξῆς:

§121Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς ὑμᾶς, μὲ σοφιστείας νὰ θέλετε νὰ μᾶς ἀπαντήσητε.

§122Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς φέρω λεπτομερῆ κατάστασιν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε καὶ σεῖς ὁ ἴδιος τὸ βάρος τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας αὐτὴν τὴν στιγμὴν τόσον ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ προσφέρετε πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, θὰ σᾶς εἴπω τοῦτο τὸ ἁπλοῦν: Εἴπατε ὅτι ἐξωδεύσαμεν ἕνα Χ ποσὸν τόννων σίτου, ὡς ἐὰν ἔγιναν ἢ ἠδύναντο νὰ γίνουν ἀποθέματα σίτου. Ἐπωλήσαμεν, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τοὺς κρισίμους ἐκείνους μῆνας τόσον, ἀκριβῶς, σῖτον, ὅσον ἐχρειάζετο ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ νὰ φάγῃ, οὔτε ἕνα τόννον πάρα πάνω ἀπὸ τοὺς ἀντιστοιχοῦντας μῆνας ὅλων τῶν ἄλλων ἐτῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγαλείτερον κονδύλιον τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε. Αὔριον θὰ σᾶς κάμω λεπτομερεστάτην κριτικὴν τῶν λογαριασμῶν ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου τῶν διαφόρων προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε. Μᾶς εἴπατε, ὅτι ἐπωλήσαμεν 150.000 τόννους σίτου. Μάλιστα, τοὺς ἐπωλήσαμεν, διότι ὡς γνωστόν, 60.000 τόννους καταναλίσκει παγίως ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατὰ μῆνα, οὐδὲ ἦτο δυνατόν, πρὸς τιμὴν τῆς ἐπικειμένης νομισματικῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ φάγῃ ὀλιγώτερον. Ὅσον ἐχρειάζετο νὰ φάγῃ, τοῦ τὸ ἔδωσα καὶ τοῦτο βεβαίως ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων, διότι εἴχομεν, ὅπως γνωρίζετε, μονοπώλιον σίτου. (Χειροκροτήματα).

§123Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχουν, πέραν τοῦ σίτου, τεράστια ἀποθέματα εἰς τὴν ἀγορὰν ὅλων τῶν εἰδῶν αὐτῶν.

§124Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Θὰ τὰ εἴπωμεν αὔριον.

§125Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Θὰ τὰ εἴπωμεν αὔριον. Καὶ ἐρωτῶ. Ἐν ὄψει τῆς ὑποτιμήσεως, πῶς προέβητε εἰς τὴν διάθεσιν αὐτῶν, τῶν πλείστων δέ, ἐπὶ πιστώσει; Δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ ἐπιχείρημά σας, ὅτι τὰ διαθέσατε διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι τὴν ἑπομένην τῆς διαθέσεως ἐκάματε τὴν ἀναπροσαρμογὴν καὶ μὲ ἄλλας τιμὰς ἐμφανίζεσθε πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως καὶ μὲ ἄλλας μετά. Καὶ ἐρωτᾶται: Ποῖοι ὠφελήθησαν ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως μὲ τὴν ἐκποίησιν τῶν ἐφοδίων; Προχθές, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀπαντῶν εἰς τὸν συνάδελφον κ. Κοθρῆν, ἠμφισβήτησεν ἐπίσης, ὅτι ἐπῆλθεν αὔξησις εἰς τὰς τιμάς, ἐνῷ ὁ ἴδιος ἔδωσεν αὐξήσεις: «Σίδηρος...............» (ἀναγινώσκει)........». Αὐτὰ εἶναι τὰ προϊόντα, ἐγχώρια καὶ ξένα, τὰ ὁποῖα ἔτυχον αὐξήσεων δι’ ἀποφάσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ αὐταὶ εἶναι αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας καθώρισεν ὁ κ. Ὑπουργός. Διεψεύσθη λοιπὸν καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ Κυβέρνησις οἰκτρῶς καὶ κεραυνοβόλως. Αἱ τιμαὶ διαρκῶς ἀνέρχονται καὶ ἡ ζωὴ τῶν μισθοσυντηρήτων, ἢ γενικώτερον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καθίσταται ἀφόρητος. Ἡμέρᾳ δὲ τῇ ἡμέρᾳ οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια καὶ αἱ συντάξεις, δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς ἀνάγκας, παρὰ ὀλίγων ἡμερῶν τοῦ μηνός. Καὶ ἐνῷ αἱ τιμαὶ διαρκῶς, ὅπως εἶπα, ἀνέρχονται, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε κανένα μέτρον ἀναπροσαρμογῆς τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων. Ὑπῆρχεν, κύριοι, προηγουμένως, ἕνα καθεστὼς σταθερῶν τιμῶν, ἕνα καθεστὼς σταθερῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Καὶ παρέχων ἀφθόνους ὑποσχέσεις ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔλεγε: «Βιοτέχναι, ἐπαγγελματίαι, ἔμποροι, σᾶς ἀναμένει ἀναζωογόνησις τῶν ἐργασιῶν σας.... (ἀναγινώσκει)........». Καὶ ἐνῷ τὴν ἑσπέραν, κύριοι, ἐκείνην, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὡμίλει περὶ ἀραιώσεως τῆς τάξεως τῶν ἀνέργων, μετ’ ὀλίγας ἡμέρας εἰς τὸ Ἐργατικὸν Συνέδριον ὁ

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. τῆς Κυβερνήσεως ἀντιλαμβανόμενος καὶ ἔχων ὑπ’ ὄψει του τὰς διαρκεῖς ἀπολύσεις τῶν ἐργατῶν καὶ ἑπομένως πύκνωσιν τῶν τάξεων τῶν ἀνέργων, ἠπείλει τοὺς ἐργοδότας μὲ τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ νόμου 2222. Καὶ αἱ ἀπειλαὶ ἤχησαν εἰς τὸ κενὸν καὶ αἱ ἀπολύσεις συνεχίζονται. Τί συνέβη τώρα εἰς τοὺς βιοτέχνας, τοὺς ἐπαγγελματίας τὸ γνωρίζετε. Τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς περιουσίας των ἐξηνεμίσθη. Εἶναι τὰ πρόχειρα πιστωτικὰ ἱδρύματα τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ἑπομένως ποία εἶναι ἡ θέσις αὐτῶν. Ποῦ εἶναι λοιπὸν αἱ ἐπαγγελίαι καὶ αἱ διακηρύξεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ; Προφανῶς, κύριοι, ἠνόει, ὅτι θὰ μειωθοῦν αἱ τάξεις τῶν ἀνέργων ἀπειλούμεναι ἀπὸ τὴν πεῖναν, τὴν δυστυχίαν καὶ τὸν ἐξαφανισμὸν συνεπείᾳ τῆς ἐξαθλιώσεως. Καὶ τελικῶς δὲν δύναμαι νὰ ἐξηγήσω τὴν ἀπόφασιν περὶ δραχμοποιήσεως τῶν εἰς χρυσὸν δανείων. Διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, ἔπληξε καὶ τὸ πνεῦμα τῆς ἀποταμιεύσεως, ἔπληξε καὶ τὴν πίστιν. Ἐστέρησε καὶ τὸν τόπον μας πηγὰς δανεισμοῦ, ἀλλά, ταὐτοχρόνως, ἔπληξε καὶ πάλιν τάξεις οἰκονομικῶς ἀσθενεῖς, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι αὐτὰ δὲν ἦσαν κεφάλαια τεράστια, ἀλλὰ κομποδέματα μικρά, τὰ ὁποῖα εἶχον κάποιον μικρὸν προορισμόν. Καὶ αὐτὰ ἤδη ἐστερήθησαν οἱ δυστυχεῖς αὐτοὶ διὰ νὰ θησαυρίσουν ἄλλοι. Ποῖοι λοιπόν, κύριοι, ἀπὸ αὐτὸ τὸ μέτρον τὸ κυβερνητικὸν ὠφελήθησαν; Ὠφελήθησαν οἱ ὀφειλέται τῶν παγωμένων πιστώσεων, ὠφελήθησαν καὶ οἱ ὀφειλέται τῶν δανείων εἰς χρυσᾶς λίρας καὶ ἐπίσης ὠφελήθησαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔτυχον δανείων ἀπὸ τὰς διαφόρους Τραπέζας, διότι μετουσίωσαν αὐτὰ εἰς λίρας καὶ ἐμπορεύματα, τῶν ὁποίων ἡ ἀξία σήμερον εἶναι πολλαπλασία καὶ μὲ τὸ ἥμισυ τῶν χρημάτων αὐτῶν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς δημαγωγικώτατα διεκήρυξε: «Τὰ ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς κέρδη............». (Ἀναγινώσκει) Ποῖα, κύριοι, εἶναι τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα; Ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν ταυτοχρόνως μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως ὥστε τὰ κέρδη αὐτά, τὰ αὐτόματα, νὰ περιέλθουν εἰς τὸ Κράτος; Οὐδὲν ἀπολύτως. Ποῖαι λοιπὸν ὑπῆρξαν αἱ συνέπειαι τοῦ μέτρου; Ποίους ηὐνόησε καὶ ποίους ἔπληξεν; Ἔπληξεν τὰς τάξεις τὰς οἰκονομικῶς ἀσθενεῖς, ηὐνόησε τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν, κατέστρεψε τὴν πίστιν, κατέστρεψε τὸ πνεῦμα τῆς ἀποταμιεύσεως, ἀνέτρεψεν ἕνα καθεστὼς σχετικῆς σταθερότητος τιμῶν καὶ σταθερότητος μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Καὶ ὠφελήθησαν, εἶπον, χωρὶς νὰ συνεισφέρουν οὐδέν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπελόγιζαν καὶ ἀνέβαλον διαρκῶς τὰς ἐξοφλήσεις των, οἱ ἐκπρόσωποι τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας μὲ τὰς παγωμένας πιστώσεις. Καὶ ἐνῷ ὅλα αὐτὰ ἐγένοντο διὰ νὰ πλήξουν τὰς τάξεις τὰς οἰκονομικῶς ἀσθενεῖς, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετώπισε τὰς ριζικὰς αἰτίας τῆς νόσου τῆς οἰκονομίας μας. Ἐλέχθη, κύριοι, καὶ ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἀπὸ ἄλλους ἐπισήμους, ὅτι αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι πιέζουν τὸν προϋπολογισμόν. Διακηρύξεις ἀπὸ ἐπίσημα καὶ ὑπεύθυνα χείλη μᾶς ἐπέτρεψαν νὰ συζητήσωμεν τὴν ἐνίσχυσιν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται νὰ δοθῇ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτῶν τῶν δαπανῶν. Δὲν ἐγένετο ὅμως μέχρι στιγμῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως οὐδεμία προσπάθεια πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἤθελε νὰ πραγματοποιήσῃ, δὲν εἶχε τὴν δύναμιν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ. Ἐλέχθη ἐδῶ περὶ χοροῦ τοῦ Ζαλόγγου. Εἶναι γνωστόν, κύριοι, ὅτι ἡ Ἑλλὰς πάντοτε ὑπῆρξε πρωτοπόρος εἰς κάθε ἀγῶνα, παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν συμμάχων ὑπὲρ τῶν ὑψηλοτέρων ἰδανικῶν τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀνάγκην διακηρύξεων καὶ ὑποσχέσεων. Καὶ εἶναι καὶ πάλιν ἕτοιμη νὰ μπῇ εἰς τὸν χορὸν αὐτόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχῃ τὶς δυνατότητες, πρέπει ὅταν ἐπιστῇ ἡ στιγμὴ νὰ ὑπάρχουν Ἕλληνες ἀκμαῖοι καὶ τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν διὰ νὰ ἀντιστοῦν κατὰ τῆς ἀπειλουμένης ἀπειλῆς, νὰ φέρουν εἰς πέρας τὸ ὑψηλὸν αὐτὸ ἔργον. Φοβοῦμαι ὅμως, ὅτι μὲ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τῆς ἐξαθλιώσεως, δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον καλεῖται καὶ πάλιν ἡ Ἑλλὰς ἐν περιπτώσει κινδύνου νὰ ἐκτελέσῃ. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, καταλήγων ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ ἑνὸς σημείου λίαν σοβαροῦ, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ νέον παράγοντα ἐξουθενώσεως τῆς οἰκονομίας μας. Ἐκτὸς ἐὰν βεβαίως, ἄλλως, ἤθελε δοθῇ ἐξήγησις. Ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου προκύπτει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνέγραψε κονδύλιον δι’ ἐξόφλησιν δανείων ἐξωτερικοῦ 92 δισεκατομμύρια δραχμῶν. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι εἶχε γραφῆ εἰς τὸν τύπον καὶ μάλιστα εἰς τὸν κυβερνητικόν, ἡ πληροφορία αὐτὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν διέψευσε.

§127Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Ποῦ γράφεται αὐτό;

§128Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀναπροσαρμογῆς.

§129Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐν περιπτώσει ἐγγραφῆς, δὲν λέγει, ὅτι ἐνεγράφη.

§130Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Δι’ αὐτὸ ὑπῆρξα ἐπιφυλακτικὸς καὶ εἶπον ἐκτὸς ἐὰν δοθῇ ἄλλη ἐξήγησις.

§131Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Νομίζω, ὅτι πρόκειται περὶ παλαιᾶς ἐκκρεμοῦς ὀφειλῆς. Εἶναι μία ἀμφίβολος παλαιὰ ὀφειλή.

§132Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Δώσατέ μας τὴν ἐξήγησιν, διότι τοῦτο εἶναι ἀνησυχαστικόν. Ἐγράφη ἀπὸ τὸν κυβερνητικὸν τύπον καὶ διεψεύσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Παρὰ ταῦτα βλέπομεν τὸ κονδύλιον.

§133Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐπειδὴ ἔτυχε νὰ εἰσηγηθῶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἠμπορῶ νὰ παράσχω εἰς τὴν Βουλὴν ὡρισμένας πληροφορίας. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου εἶναι τυπική, δὲν εἶναι οὐσιαστική. Δὲν ἀποτελεῖ ἐγγραφὴν εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλ’ ἁπλῶς καὶ μόνον, γενομένης ἀναπροσαρμογῆς, γίνεται ἕνας ὑπολογισμὸς θεωρητικός, ποίας δαπάνας θὰ ἐξοικονομήσῃ ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς καὶ ποῖα κονδύλια θεωρητικῶς εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθοῦν ἐκ τῆς γενομένης ἀναπροσαρμογῆς. Οὔτε καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου καὶ ὑποθέτω ὅτι θὰ συμφωνήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, δὲν ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν εἴτε ἐγγραφῆς εἰς τὸν προϋπολογισμὸν, εἴτε μὴ ἐγγραφῆς εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλ’ ἀποτελεῖ μίαν λογιστικὴν τακτοποίησιν.

§134Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῶ τὴν ἐξήγησιν τῆς Κυβερνήσεως.

§135Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν ζητῶ νὰ δεχθῆτε τὴν ἐξήγησιν τῆς Κυβερνήσεως.

§136Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εὐχαριστῶ διὰ τὴν ἐξήγησιν.

§137Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Ἐγὼ δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι κάποια παρεξήγησις ὑπάρχει, διότι μέχρι τῆς ὥρας ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετώπισεν τοιοῦτον ζήτημα.

§138Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δέχομαι τὴν ἐξήγησιν, ἀλλ’ ἡ παρεξήγησις ὑπάρχει εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, διότι ἡμεῖς τὸ εὑρίσκομεν τὸ θέμα ἐγγεγραμμένον καὶ τὸ συζητοῦμεν.

§139Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Οὔτε κἄν παρεξήγησις δὲν ὑπάρχει, οὔτε κακὴ διατύπωσις ἐκ μέρους τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Ἡ ἔκθεσις λέγει ὅτι, ἐν ᾗ περιπτώσει ἐτύγχανε νὰ γίνῃ ἐξυπηρέτησις τοῦ ἑλληνικοῦ δημοσίου χρέους ἐκ τῆς γενομένης ἀναπροσαρμογῆς, θὰ ἐπήρχοντο ἀπὸ ἀπόψεως ἀναπροσαρμογῆς αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα.

§140Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Τοῦτο ἔχει σημασίαν.

§141Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν ἐγένετο ἐξυπηρέτησις τοῦ δημοσίου χρέους ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς θὰ ἐχρειάζετο αὐτὸ τὸ ποσόν.

§142Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἀντιμετωπίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν αὐτὸ τὸ ζήτημα. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γράφεται ἀπὸ τὸ Γεν. Λογιστήριον, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀντιμετωπισθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§143Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφυλ. καὶ Συντον.). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίσθη οὔτε ὑπάρχει τοιοῦτον θέμα. Ἔχω τὴν ἑξῆς ἐντύπωσιν, νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν μερικὰ μεταπολεμικὰ χρέη ἐξυπηρετούμενα. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν ὀλίγα.

§144Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἄλλωστε εἶναι καὶ ἡ ἰδική σας συμφωνία τοῦ Λονδίνου.

§145Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφυλ. καὶ Συντον.). Μάλιστα. Ἐὰν τυχὸν κάνετε ὑπολογισμὸν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, νομίζω, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ ἔγραψε τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν δὲν ἔκαμε καλὰ τὴν δουλειά του.

§146Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐτελείωσα. Ἐξ ὅσων καὶ ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους ἀνεπτύχθησαν καὶ ὅσα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω ἐνώπιον ὑμῶν, νομίζω, ὅτι ἀπεδείχθη, ὅτι τὸ μέτρον τῆς Κυβερνήσεως ἔπληξε τὰς δραχμυσυντηρήτους τάξεις καὶ γενικῶς τοὺς οἰκονομικῶς ἀσθενεῖς, ἐνῷ ηὐνόησε τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν. Φοβοῦμαι, ὅτι ἀπὸ τῆς 10ης Ἀπριλίου εἰσερχόμεθα εἰς μίαν περίοδον σκληροτάτων δοκιμασιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ συγκλονίζουν ἐπὶ μακρὰ ἔτη τὴν χώραν καὶ τὴν οἰκονομικήν μας ζωήν. Φοβοῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀνοίγει διάπλατα ἡ θύρα εἰς τοὺς ὀξυτάτους κοινωνικοὺς ἀγῶνας, διότι ἡ ζωὴ ὅλων τῶν μισθοσυντηρήτων καθημερινῶς καὶ θὰ καθίσταται ἀνυπόφορος. Ἔρχονται ἤδη τὰ μηνύματα, τὰ ψηφίσματα τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ δικαιολογηθῇ ἕνα χάος, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ κρημνίσῃ ἁπλῶς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ θὰ δημιουργήσῃ εἰς τὸν τόπον ἀνεπανορθώτους συμφοράς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§148Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν εἶναι δύσκολον νὰ ἀντιληφθῶ τὸν κάματον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον κατέχεσθε, κύριοι συνάδελφοι. Ἄλλως τε ἔχω συμμερισθῆ καὶ ἐγὼ τὴν τύχην τὴν ἰδικήν σας, διότι καὶ κατὰ τὰς δύο συνεδριάσεις παρηκολούθησα ἀνελλιπῶς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους. Δὲν δύναμαι νὰ ὑποσχεθῶ, ὅτι ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου μου θὰ ἀποφύγω νὰ θίξω σημεῖα, τὰ ὁποῖα τυχὸν ἐθίγησαν ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἐπερωτήσαντας συναδέλφους. Μίαν παρέχω διαβεβαίωσιν, ὅτι θὰ προσπαθήσω καὶ λόγῳ τοῦ προκεχωρηκότος ἄλλως τε τῆς ὥρας, νὰ εἶμαι συνοπτικὸς καὶ τὸ ταχύτερον νὰ ἐγκαταλείψω τὸ βῆμα. Νομίζω ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι σπανίως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ συζητήσῃ θέματα τόσον ἐκτεταμένης σημασίας, ὅπως τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ ἀπὸ προχθὲς καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ μία σχετικὴ ἄνεσις χρόνου διὰ νὰ ἀναπτύξω τὰς σκέψεις μου. Νομίζω ἐξ ἄλλου, ὅτι ὑπὸ τὸ φῶς τῶν συζητήσεων, ποὺ διεξάγονται, θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὑπάρξουν ἐνδεχομένως συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα νὰ τὴν βοηθήσουν εἰς τὸν περαιτέρω χειρισμὸν ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος. Ἡ ἐπερώτησίς μου, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Ἐπερωτῶνται οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ὑπουργός, διότι προέβησαν εἰς τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, μολονότι ἦτο βέβαιον ὅτι οὐδὲν ἢ ἀσήμαντον ὄφελος θὰ προέκυπτεν, ἐνῷ ἐξ ἀντιθέτου θὰ ἐπηκολούθουν ἐκτεταμέναι συνέπειαι αὐτόχρημα καταστρεπτικαὶ διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας καὶ τὸ Ἐθνικὸν νόμισμα, ἰδιαιτέρως δὲ διὰ τὰς οἰκονομικῶς ἀδυνάτους τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ». Ἡ ἀντίληψίς μου εἶναι, ὅτι ὑπὸ οὐδεμίαν προϋπόθεσιν ἦτο ἐνδεδειγμένη ἡ ἀποφασισθεῖσα ὑποτίμησις. Εἶναι πεποίθησίς μου ἀκλόνητος, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὁ ὁποῖος τοσοῦτον ἐταλαιπωρήθη εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ Ἐθνικόν του νόμισμα, ἀντενδείκνυτο ἀποφασιστικῶς πᾶσα σκέψις περαιτέρω ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀντίθετον κατέληξεν ἀπόφασιν, ὁρμηθεῖσα ἀπὸ μίαν δογματικὴν ἀντίληψιν, ὅτι θὰ ἔπρεπε τάχα νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἑνιαίας συναλλαγματικῆς τιμῆς καὶ τῆς ἐλευθερίας εἰσαγωγῶν, ποὺ ἀμφότερα χαρακτηρίζουν τὴν φιλελευθέραν οἰκονομίαν τοῦ 19ου αἰῶνος. Νομίζω, ὅτι ἡ τοιαύτη δογματικὴ ἀντίληψις προδίδει ἄγνοιαν τῆς ἀνωμάλου διαμορφώσεως τῶν συγχρόνων διεθνῶν οἰκονομικῶν σχέσεων. Προδίδει ἀκόμη ἄγνοιαν τῆς ἰδιομορφίας, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν κρίσιν τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας καὶ ἰδιαίτατα τῆς Εὐρωπαϊκῆς, πιστεύω δὲ ἀπολύτως, ὅτι ὑπὸ τοιαύτας ἀκριβῶς συνθήκας διαμορφώσεως τῆς οἰκονομίας μας, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ξένην τοιαύτην, μόνον ἔντονος παρεμβατισμὸς εἰς τὸν ἐξωτερικὸν τομέα εἶναι ἐπιβεβλημένος καὶ ἀναγκαῖον ὅπλον διὰ τὴν ἄσκησιν μιᾶς τοιαύτης πολιτικῆς ἀποτελεῖ ἡ πολλαπλῆ τιμὴ τοῦ συναλλάγματος. Περαιτέρω ἡ Κυβέρνησις φαίνεται ὁρμηθεῖσα πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ὑποτιμήσεως καὶ ἀπὸ μίαν ἄλλην σκέψιν, τὴν σκέψιν, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν διὰ τῆς προϋποθέσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας, ἐπὶ τῷ τέλει νὰ ἐκλείψῃ τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου. Πεποίθησίς μου εἶναι, ὅτι τὸ μέτρον τῆς ὑποτιμήσεως εἰς ἀγροτικὰς χώρας σπανίως φέρει ἀποτελέσματα ἐπωφελῆ. Καὶ τοῦτο δὲν εἶναι πρᾶγμα τυχαῖον, διότι ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία παρουσιάζει ἐλαχίστην ἐλαστικότητα προσφορᾶς τῶν γεωργικῶν προϊόντων της. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος. Προκειμένου περὶ βιομηχανικῶν χωρῶν εἶναι ἀπεριόριστος σχεδὸν ἡ δυνατότης τῆς αὐξήσεως τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς, ὅταν αὕτη εὕρῃ εὐνοϊκὰς συνθήκας τοποθετήσεως. Προκειμένου ὅμως εἰς ξένας ἀγορὰς περὶ ἀγροτικῶν χωρῶν παραγουσῶν γεωργικὰ προϊόντα καὶ δὴ τοιαῦτα μὴ ἱκανοποιοῦντα βασικὰς ἀνάγκας τῶν μαζῶν, εἶναι προφανῶς ἠλαττωμένη ἡ ἐλαστικότης καὶ τῆς ζητήσεως καὶ τῆς προσφορᾶς. Μία ὑποτίμησις, κύριοι συνάδελφοι, τότε ὁδηγεῖ εἰς πραγματικὴν βελτίωσιν τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου, ὅταν εἶναι δυνατὸν ὁ ὄγκος τῆς παραγωγῆς, ὁ ἐξαγόμενος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ ἀνέλθῃ εἰς τοιοῦτον ἐπίπεδον, ὥστε παρὰ τὰς μειωμένας λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως τιμῆς πωλήσεως εἰς ξένον συνάλλαγμα τῶν ἐξαγομένων προϊόντων, νὰ προκαλέσῃ αὔξησιν τοῦ συναλλαγματικοῦ ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν πόρου. Ἐν προκειμένῳ ὅμως τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα μας εἶναι κυρίως γεωργικὰ καὶ δὴ μᾶλλον πολυτελείας καὶ ἐκ τούτου καὶ τῆς ἐλλείψεως δυνατότητος μεγάλης αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς ἐντὸς βραχέος χρονικοῦ διαστήματος, δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπεριορίστως νὰ αὐξηθῇ κατ’ ὄγκον ἡ ἐξαγωγή των ὁσονδήποτε δὲ καὶ ἂν διευκολύνωμεν ταύτην, διὰ μειώσεως τῶν τιμῶν πωλήσεως καὶ αὐξήσωμεν οὕτω τὸν ὄγκον τῶν ἐξαγομένων προϊόντων, τὸ συνάλλαγμα ὅπερ θὰ ἀποκομίσῃ ἡ οἰκονομία μας δὲν θὰ εἶναι ἀνώτερον ἐκείνου ποὺ εἰσάγεται μέχρι σήμερον. Εἰς ἐνίσχυσιν τῆς ὀρθότητος αὑτῶν τῶν ἀπόψεών μου θὰ σᾶς ἀναγνώσω τοὺς ἐπισήμους ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐξαγωγάς μας ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἐχρησιμοποίησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, μεταβαίνων εἰς τὴν Ἀμερικὴν κατὰ τὰς ἐκεῖ ἐπαφάς του.

§149Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Σεῖς εἶσθε ἀρκετὰ κατηρτισμένος μὲ τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ. Ἐξήχθησαν τὸ 1951 37.000 τόννοι καπνά, τὰ ἄλλα κάθονται στόκ. Δηλαδὴ οἱ καλύτερες ποιότητες ἐξήχθησαν καὶ ἐπληρώθησαν μὲ αὐτὸ τὸ συνάλλαγμα.

§150Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ἔχετε ἀντιληφθῆ τί ἀκριβῶς ὑποστηρίζω. Ἐνῷ λοιπὸν εἰς τὸ 1951 ἐξηγάγομεν 37.400 χιλ. τόννους καπνῶν καὶ ἀπεκομίσαμε συνάλλαγμα 50.000.000 περίπου δολλάρια, προβλέπει ἡ Κυβέρνησις ὅτι εἰς τὸ 1953 θὰ ἐξαγάγωμεν 42.000 τόννους διὰ νὰ ἀποκομίσωμεν 42.000.000 δολλάρια. Αὐξάνεται δηλ. κατὰ 4.500 τόννους ὁ ὄγκος τῆς ἐξαγωγῆς ἐνῷ μειοῦται κατὰ 8.000.000 δολλάρια τὸ συνάλλαγμα ὅπερ ἀποκερδαίνει ἡ οἰκονομία μας. Καὶ διερωτῶμαι, πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἐσκέφθη, ὅτι, μὲ τὸ μέτρον τῆς ὑποτιμήσεως ποὺ ἔλαβεν, ὁδηγεῖ εἰς τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου, ἐνῷ εἶναι φανερὸν ὅτι ὁδηγεῖ ἀντιθέτως εἰς διόγκωσιν αὐτοῦ. Καὶ μόνον ἀπὸ αὐτὸ τὸ παράδειγμα τοῦ καπνοῦ ποὺ ἀνέφερα, ἀποδεικνύεται ὅτι μὲ τὸ μέτρον τῆς ὑποτιμήσεως θὰ ξεπουληθῇ ἡ Ἑλληνικὴ ἐργασία πρὸς τοὺς ξένους καταναλωτὰς δωρεάν, διότι δίδομεν 4500 τόννους καπνοῦ ἐπὶ πλέον καὶ παίρνωμεν 8.000.000 δολλάρια ὀλιγώτερα. Εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ ἐργασία καὶ τὰ προϊόντα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς ἐξαγόμενα ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ὑποτιμήσεως, ὄχι μόνον δὲν ἀποφέρουν ὄφελος συναλλαγματικὸν ἀλλὰ ζημίαν. Θέλω νὰ ἀναφερθῶ περαιτέρω εἰς τὴν σταφίδα, διότι εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ δύο βασικὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα τῆς χώρας μας. Προβλέπεται ὅτι εἰς τὸ τέλος τοῦ 1953 θὰ ἔχωμεν ἐξαγάγει 80.000 τόννους καὶ θὰ ἀποκομίσωμεν 19.500.000 δολλάρια. Πρόβλεψις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ προσεχὲς ἔτος εἶναι ὅτι θὰ ἐξαγάγῃ 92.000 τόννους δηλαδὴ 12.000 ἐπὶ πλέον καὶ θὰ εἰσπράξῃ 17.500.000, δηλαδὴ ἐνῷ οἱ ἐξαγόμενοι τόνοι εἶναι περισσότεροι θὰ πάρῃ 2.000.000 δολλάρια ὀλιγώτερα. Εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς ὅτι διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ ὁδηγούμεθα εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν; Συχνάκις γίνεται λόγος καὶ περὶ τῆς προωθήσεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, διότι καὶ αὐτὰ ἕως τώρα δὲν ἦτο εὔκολον νὰ ἐξαχθοῦν. Ἀλλὰ λησμονεῖται, ὅτι παρ’ ἡμῖν ἡ ἐλαστικότης τῆς προσφορᾶς βιομηχανικῶν προϊόντων εἶναι μικρὰ καὶ δι’ ἄλλους λόγους καὶ ἐλλείψει σχολάζοντος ἐν πολλοῖς ἐξοπλισμοῦ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἀμφότεραι αἱ θεωρητικαὶ βάσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθη ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἀποφασίσῃ τὸ μέτρον τῆς ὑποτιμήσεως, δὲν εὐσταθοῦν. Πανηγυρικὴ ἀπόδειξις τούτου εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀλίγας ἡμέρας ἀφοῦ ἐξήγγειλε τὴν ὁριστικὴν καταδίκην τοῦ «ἐπαράτου» συστήματος τῶν εἰσφορῶν καὶ πριμοδοτήσεων, ἠναγκάσθη νὰ θεσπίσῃ καὶ πάλιν τὴν πολλαπλῆν τιμὴν τοῦ συναλλάγματος διὰ τὰ διάφορα εἰσαγόμενα καὶ ἐξαγόμενα προϊόντά μας. Εἶναι διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ἀδιάλλακτος ἡ ἔκθεσίς μου πρὸς τὸ ἀποφασισθὲν μέτρον τῆς ὑποτιμήσεως. Θὰ ἦτο ὡστόσο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν χωροῦσα, τὴν ἐσφαλμένην, νὰ περιορίσῃ τὰς συνεπείας τὰς ἐπιβλαβεῖς τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Δὲν θὰ ἐπαναλάβω κ. συνάδελφοι, διότι κατὰ κόρον ἐλέχθη, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς τρόπος ὑπολογισμοῦ ἐκ τῶν γνωστῶν τοὐλάχιστον ἐπιστημονικῶν τοιούτων, ποὺ νὰ δικαιολογῇ τὴν ὁρισθεῖσαν ἐξωφρενικὴν τιμὴν τῶν 30.000 δραχμῶν κατὰ δολλάριον. Μόνη ἴσως ἐξήγησις ἀπομένει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐθέσπισε τὴν τιμὴν τῶν 30.000, διότι πιστεύει εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ πολλαπλασιασμοῦ καὶ θὰ ἔπρεπεν ἡ νέα τιμὴ νὰ προέλθῃ ἀπὸ πολλαπλασιασμὸν τῆς παλαιᾶς!! Νομίζω ὅτι μία ἄλλη οὐσιώδης παράλειψις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν, ἐν ὄψει τῆς ὑποτιμήσεως, ὅσον ἔπρεπεν αὐστηρὰ εἰς τὴν περαιτέρω πίεσιν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῶν ὀφειλετῶν μεγάλων ποσῶν δραχμῶν πρὸς τὰς Τραπέζας. Ὄχι μόνον διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ὑπόνοια ὅτι ἐπιδιώκεται νὰ ὠφεληθοῦν οἱ ἐπὶ μακρὸν χρόνον καθυστεροῦντες, ἀλλὰ διότι, εἶναι γνωστόν, ἐν ὄψει τῆς ὑποτιμήσεως πάντοτε πρέπει νὰ ἀσκῆται μία ἔντονος ἀντιπληθωρικὴ πολιτική. Ἐὰν αὐτὸ εἶχε συμβῆ, ἀναμφισβητήτως ἡ ἐξέλιξις θὰ ἦτο κάπως ὁμαλωτέρα καὶ δὲν θὰ ἐδημιουργεῖτο ἐξ ἄλλου ὅλος αὐτὸς ὁ θόρυβος καὶ δὲν θὰ διετυποῦντο καὶ ὑπόνοιαι, περὶ τῶν ὁποίων προλαλήσαντες συνάδελφοι ὡμίλησαν καὶ θὰ ἔλθω τώρα, χωρὶς νὰ τὸ θέλω, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ φίλου Ὑφυπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, διὰ νὰ τὸν ἐπικρίνω διότι μὲ τόσην σπουδὴν κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς ὑποτιμήσεως ἐπεδίωξε τὴν ἐκποίησιν τῶν κρατικῶν ἐφοδίων, χορηγῶν «καὶ εὐκολίας πληρωμῆς». Βεβαίως ἡ ὁμαδικὴ αὕτη καὶ ἐσπευσμένη ἐκποίησις δὲν τὸ εἴπατε ὅτι ἔγινε διὰ νὰ ἱκανοποιήσητε τὰς τρεχούσας ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. Εἶναι βέβαιον, ὅτι αὐτὸ ἦτο συνέπεια τῆς διακηρυχθείσης μὲ ἔμφασιν πολιτικῆς σας ἐκκενώσεως τῶν κρατικῶν ἀποθηκῶν. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον ὅτι, ἐν ὄψει ὑποτιμήσεων, ἔπρεπε νὰ γίνῃ ὄχι ἐκποίησις, ἀλλ’ αὔξησις τῶν ἐφοδίων. Αὐτὸ ἦτο τὸ μόνον ἀποτελεσματικὸν μέτρον διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐλέγξῃ τὰς τιμὰς τῶν εἰδῶν μετὰ τὴν ὑποτίμησιν.

§151Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σωφρόνως ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐφήρμοσε τὰς ἐντολὰς ποὺ ἔλαβε.

§152Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Αὔριον θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§153Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν θέλω ἀκόμη νὰ ἐπιμείνω εἰς μίαν ἄλλην παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἐπανέλαβον ἐντόνως οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι. Εἰς τὴν παρατήρησιν, ὅτι ἡ ὑποτίμησις κατὰ σύμπτωσιν ἔγινεν εἰς μίαν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα, ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ὁποίων οἱ παραγωγοὶ ἐπρόκειτο νὰ ὠφεληθοῦν, εἶχον ἤδη διαφύγει τῶν χειρῶν των. Θὰ ἀναφέρω ὅμως χαρακτηριστικῶς, ὅτι καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος δὲν ἐφρόντισε νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς ὑποτιμήσεως. Πέρυσιν, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου, ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, εἶχεν ἀποφασισθῆ ἡ καλλιέργεια ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Μηχανικῆς Καλλιεργείας ὀρύζης εἰς σημαντικῆς ἐκτάσεως ἁλατοῦχα ἐδάφη, ἡ ὁποία ἀπέβη ἐπικερδής, διότι εἶχεν ἐπιτυχίαν. Ἡ ἐντεῦθεν παραχθεῖσα μεγάλη ποσότης ὀρύζης μετ’ ἐπανειλημμένας δημοπρασίας ἐπωλήθη ἐπὶ σκοπῷ ἐξαγωγῆς ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως. Μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ ἡ σκέψις, νὰ διατυπώσω οἱανδήποτε ὑπόνοιαν. Ἀλλὰ διαπιστῶ τὸ γεγονός, διὰ νὰ τονίσω, ὅτι καὶ τὸ Κράτος δὲν ἐφρόντισε νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς ὑποτιμήσεως καὶ ἐπώλησε τὴν ποσότητα ταύτην τῆς ὀρύζης εἰς τὰς γνωστὰς μικρὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι ηὐξήθησαν κατὰ 50% περίπου, λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως.

§154Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Δὲν γνωρίζω τὸ θέμα, ἀλλὰ θὰ τὸ ἐξετάσω.

§155ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς ποίαν ποσότητα ἀνήρχετο ἡ ὄρυζα αὕτη;

§156Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶναι ὁλόκληρος ἡ ποσότης, τὴν ὁποίαν εἶχε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ὁ ἴδιος Βουλευτής. Χωρίς συγκεκριμένα στοιχεῖα νὰ μὴ ὁμιλῆτε, κύριε συνάδελφε. (Θόρυβος).

§157Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Γνωρίζω πάντως κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζουν τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι κάτι κι’ αὐτό.

§158Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ, Ἐμπορίου). Εἶναι φυσικὸν ὅλας τὰς πράξεις ὅλων τῶν Ὑπουργῶν νὰ μὴ τὰς γνωρίζουν ὅλοι οἱ Ὑπουργοί. Ἀπουσιάζει ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§159Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ λέγει, ὅτι ἔκαμε τὴν ὑποτίμησιν ὡς τὸ ἔσχατον μέσον ποὺ εἶχε εἰς τὴν διάθεσίν του. Ὅταν ὅμως μὲ τοιούτους πίνακας—ὡς ἐκεῖνοι ποὺ ἀνέγνωσα—παρουσιάζεται, δὲν δύναται νὰ συγκινήσῃ τὰ Ἀμερικανικὰ κεφάλαια, ἐφ’ ὅσον ἡ χώρα μας ἀποδεικνύεται ὅτι μετὰ τὴν ὑποτίμησιν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου γίνεται περισσότερον ἐλλειμματικὴ ἀπὸ ὅ,τι ἦτο πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως.

§160Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἐπικαλεῖσθε, δὲν τοὺς γνωρίζομεν καὶ δι’ αὐτὸ δὲν τοὺς υἱοθετοῦμεν. Δὲν εἶναι ἐπίσημοι, ἀλλ’ ἔχουν δημοσιευθῆ εἰς διάφορα περιοδικὰ καὶ ἐφημερίδας.

§161Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, κύριε Ὑπουργέ, εἰς αὐτὰς τὰς πηγὰς καταφεύγει, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἄλλως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς τὴν οἰκονομικὴν σελίδα «Βῆμα» τῆς 14 Μαΐου 1953, ἀναφέρεται: «Τὰ στοιχεῖα καὶ αἱ προβλέψεις ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὰς Ἡν. Πολιτείας καταδεικνύουν, ὅτι τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν τῆς Ἑλλάδος θὰ αὐξηθῇ ἀπὸ 58 ἑκατ. δολλάρια τὸ 1952 πρὸς 1953 εἰς 78 ἑκ. τὸ 1953 πρὸς 1954, παρ’ ὅλον ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ ἐδιπλασιάσθη ἡ τιμὴ τοῦ συναλλάγματος. Ἀκόμη δέ, κατ’ ἀντίθεσιν τῶν ὅσων θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμένωνται μετὰ μίαν ὑποτίμησιν, αἱ εἰσαγωγαὶ καταναλωτικῶν ἀγαθῶν ἀπὸ 223,4 ἑκ. δολ. τὸ 1952–53 θὰ αὐξηθοῦν εἰς 238 ἑκ. δολ. τὸ 1953–54». Ὅθεν καὶ τὰ δύο σκέλη, καὶ τὸ ἐνεργητικὸν καὶ τὸ παθητικόν, μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, βαδίζουν πρὸς τὸ χειρότερον.

§162Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει καὶ ὑπολογισμὸς τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ὁ ὁποῖος ὑπολογίζει τὸ ἔλλειμμα κατὰ 15 ἢ 20 ἑκατομμ. ὀλιγώτερον. Ἐὰν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ συνεπέρανεν, ὅτι ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως δὲν βελτιοῦται τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν—ἐπειδὴ τὴν πληροφορίαν αὐτὴν ἴσως καὶ ὁ κ. Τσουδερὸς δὲν τὴν ἔχει ὑπ’ ὄψει του—τὴν μεταδίδω πρὸς ἔλεγχον. Διότι ἔτυχεν εὐρυτέρας δημοσιεύσεως, ἀλλὰ συνεζητήθη καὶ εἰς ἡμιεπισήμους κύκλους ἀκόμη προχθές.

§163Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Εὐχαριστῶ πολύ.

§164Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρὶν ἐγκαταλείψω τὸν τομέα αὐτὸν τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, πρέπει νὰ τονίσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἐὰν ὑπῆρχε μία μάχη, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ συνεχίσῃ ἡ Ἑλλὰς ἐν σχέσει μὲ τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα της, ἦτο ἡ μάχη τῶν τιμῶν τῶν ἱκανοποιητικῶν, ποὺ ἔπρεπε νὰ ἐπιτύχουν εἰς τὰς διεθνεῖς ἀγοράς. Καὶ ἐνῷ αὐτὴ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ ὀρθὴ καὶ ὑγιὴς κατεύθυνσις, ἤδη, ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς ὑποτιμήσεως, αἱ τιμαί των κατρεκύλισαν, χωρὶς νὰ εἶναι βέβαιον ἐὰν θὰ ἔλθῃ μία ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἴδωμεν καὶ πάλιν τὰ προϊόντα μας νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰ ἐπίπεδα τὰ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως. Μὲ τὸ σύστημα τῶν ἐπιδοτήσεων καὶ τῶν εἰσφορῶν, ὑπὸ τὸ ὁποῖον ἔζησεν ἡ οἰκονομία μας ἐπὶ τόσον χρόνον, εἶδον αἱ ἐξαγωγαί μας μίαν ἐνθάρρυνσιν σημαντικήν. Ηὐξήθησαν αἱ ποσότητες, ἀλλὰ καὶ αἱ τιμαὶ συγχρόνως. Τώρα ἐπιδιώκεται καὶ προβλέπεται ἡ ἐλαφρὰ αὔξησις τῶν ἐξαγομένων ποσοτήτων καὶ ἡ μείωσις τῶν τιμῶν καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν αὔριον οἱ ξένοι συναγωνισταί μας διὰ τὰ ὁμοειδῆ προϊόντα οἱ Τοῦρκοι π.χ., αἰσθανθοῦν τὸν κίνδυνον τῆς ἐκτοπίσεως τῶν προϊόντων των καὶ πριμοδοτήσουν τὰ προϊόντά των μειοῦντες τὰς τιμάς των, ἐρωτῶ, πῶς θὰ προστατεύσωμεν τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν μας;

§165ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ νέας ὑποτιμήσεως.

§166Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω ἐπακριβῶς, ἀλλ’ ἀνεγράφη εἰς ἔγκυρον καπνικὸν περιοδικόν, ἡ πληροφορία, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1952 θὰ ἔχωμεν ζημίαν 10.000.000 δολλαρίων μόνον διὰ τῆς πωλήσεως εἰς μειωμένας λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως τιμὰς τῶν καπνῶν μας μὲ τοὺς ξένους ἀγοραστάς. Εἶναι ἀκόμη χαρακτηριστικὸν τὸ ἑξῆς: Τὰ ξένα μονοπώλια καὶ αἱ ἑταιρεῖαι εἶχον στείλει πρὸ καιροῦ συνάλλαγμα καὶ δραχμοποιήσασαι τοῦτο, ἠγόρασαν εἰς ὡρισμένας τιμὰς καπνά, ἅτινα ἐπρόκειτο νὰ ἐξαχθοῦν. Μετὰ ταῦτα ἔγινεν ἡ ὑποτίμησις καὶ ἔρχεται παραδόξως τώρα ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀποδίδει ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ περὶ τὰ 50 δισεκ. εἰς τοὺς ξένους ἀγοραστὰς τῶν καπνῶν μας διαφορὰν μεταξὺ τῆς τιμῆς 15.000 καὶ 30.000 τοῦ δολλαρίου, μολονότι ἡ ἀγορὰ τῶν καπνῶν εἶχε γίνει πρὸ 6 μηνῶν καὶ ἐκτὸς τούτου μειοῦται τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον εἶχεν εἰσαχθῆ, κατὰ 2.000.000 καὶ πλέον δολλάρια. Ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι ἐπανήλθομεν εἰς ἓν καθεστὼς πανευτυχές, τῆς ἐλευθέρας εἰσαγωγῆς. Εἰς μίαν Χώραν τῆς ὁποίας τὴν ἀκριβῆ εἰκόνα δίδει ἡ σχετικὴ μὲ τὴν ὑποτίμησιν ἔκθεσις, ἡ δημοσιευθεῖσα, τοῦ καθηγητοῦ κ. Βαρβαρέσου καὶ συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν ἐνῷ αὐξάνει τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ 50%, τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν λαϊκῶν τάξεων πίπτει καὶ ὅπου ὑπάρχει τοιαύτη συγκέντρωσις πλούτου εἰς ὀλίγας χεῖρας, ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν ὁδηγεῖ ἀναποφεύκτως εἰς τὴν αὔξησιν τῆς εἰσαγωγῆς εἰδῶν πολυτελείας. Καὶ ἔχετε τὴν ἀπόδειξιν περὶ τούτου. Διότι ἀπὸ τὴν ἑπομένην τῆς ὑποτιμήσεως κατακλύζεται ὁ Ἀθηναϊκὸς τύπος ἀπὸ διαφημίσεις, ἀντιπροσωπειῶν αὐτοκινήτων ὅλων τῶν ἐργοστασίων. Δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω ὑπευθύνως, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐδόθη κρατικὸν συνάλλαγμα διὰ νὰ εἰσαχθοῦν ξένα σιγαρέττα καὶ τοῦτο ὅταν τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως διέρχωνται μίαν κρίσιν, τὴν ὁποίαν ὅλοι γνωρίζομεν.

§167Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέρον καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς βεβαιώσῃ ἐὰν πράγματι ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ ἀξιότιμος, ὁμιλῶν, κ. συνάδελφος εἶναι ἀληθής, ἤτοι ἂν πράγματι ἐδόθη συνάλλαγμα διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ξένων σιγαρρέτων.

§168Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὅταν ζητήσῃ τις ὑποχρεωτικῶς θὰ τοῦ δώσουν διότι τοιοῦτον εἶναι τὸ σύστημα τῆς ἐλευθερίας εἰσαγωγῶν.

§169Ε. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ. καὶ Συντον.). Θὰ λάβετε τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Ὑποθέτω ὅμως ὅτι θὰ πρόκειται περὶ συμβατικῆς τινὸς ὑποχρεώσεως δι’ ἀσήμαντα ποσά.

§170Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πιστεύω ὅτι βάσει τοῦ καθιερωθέντος συστήματος δὲν ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀρνηθῇ τοιαύτην αἴτησιν εἰσαγωγῆς σιγαρέττων. Κύριοι συνάδελφοι, κυκλοφορεῖ ἀκόμη ἀπὸ προχθὲς ἡ φήμη—δὲν ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην τῆς πληροφορίας—ὅτι μεγαλομπακάληδες τῶν Ἀθηνῶν εὑρίσκονται εἰς ἐπαφὴν μὲ Τούρκους ἐξαγωγεῖς διὰ νὰ εἰσαγάγουν ἐκ Τουρκίας σταφίδα καὶ σῦκα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ.

§171Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Βάσει κειμένων νόμων ἐπιτρέπεται ἡ ἀπαγόρευσις ὡρισμένων εἰδῶν ὅπως εἶναι τὰ σῦκα, ὁ καπνός, ἡ σταφὶς κλπ. Πάντως σᾶς πληροφορῶ ὅτι αἱ φῆμαι εἶναι ἐκτὸς πραγματικότητος. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ νὰ δώσω στοιχεῖα περὶ τῶν ἀνοιχθεισῶν μέχρι τοῦδε πιστώσεων, ὅπως ἤδη ἐδήλωσα καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, θὰ ἴδητε ὅτι δὲν ὑπάρχουν μεγάλα ποσὰ δι’ εἴδη πολυτελείας καὶ ὅτι ἀκόμη ὁ ἀριθμὸς τῶν αὐτοκινήτων, περὶ τῶν ὁποίων γίνεται τόση συζήτησις, εἶναι πολὺ κατώτερος τῆς πραγματικότητος, μολονότι, ὕστερα ἀπὸ μίαν ἀπαγόρευσιν 13 ἐτῶν ὑπάρχει τάξις ἀνθρώπων ἔχουσα ἀνάγκην μικρῶν αὐτοκινήτων, ὅπως οἱ ἰατροί, δικηγόροι κτλ. Πάντως τονίζω ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἠνοίχθησαν πιστώσεις διὰ μεγάλας ποσότητας εἰδῶν πολυτελείας ἢ ἐπιβατηγῶν αὐτοκινήτων κλπ.

§172Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Λέγω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἦτο μοιραῖον καὶ ἀναπόφευκτον τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον καθιερώθη νὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν εἰσαγωγὴν εἰδῶν πολυτελείας. Περαιτέρω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ προκαλέσῃ μίαν αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν μας εἶναι ἡ ἐπικρατοῦσα ἀντίληψις ὅτι ταχέως θὰ βαδίσωμεν καὶ πάλιν πρὸς ποσοτικοὺς περιορισμούς. Θὰ ἤθελον ἀκόμη νὰ τονίσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοήσῃ τὸν ἀνταγωνισμὸν ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστῇ ἡ ἐγχώριος βιομηχανία ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθερίας εἰσαγωγῶν. Ἐνθυμηθῆτε πέρυσι τί ἀναταραχὴ ἐδημιουργήθη ὅτε ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ περιωρισμένης ποσότητος ὑφασμάτων ἀπὸ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν. Ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἐντὸς τοῦ μηνὸς αὐτοῦ διετέθησαν 500.000 δολλάρια διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ὑφασμάτων, ἤγουν εἰδῶν τὰ ὁποῖα παράγονται ἐν Ἑλλάδι. Καὶ ἐρωτῶ, αὐτὴ ἡ σπατάλη τοῦ συναλλάγματος δι’ εἴδη, τὰ ὁποῖα παράγονται ἐδῶ καὶ ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὸν κλονισμὸν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι προσφέρουν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ σᾶς ὁδηγήσῃ εἰς κάποιαν τροποποίησιν αὐτοῦ τοῦ ἀσυδότου συστήματος τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν; Ἀκόμα, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, διὰ σᾶς δημιουργεῖται μία πρόσθετος δυσχέρεια, δὲν χάνετε ἕνα πολύτιμον ὅπλον ποὺ εἴχατε εἰς χεῖρας σας, ὅταν διαπραγματεύεσθε μὲ ξένα Κράτη εἰς τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται περιορισμοὶ διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἰδικῶν μας προϊόντων, νὰ ἀντιτάσσετε καὶ σεῖς περιορισμοὺς εἰσαγωγῆς τῶν ἰδικῶν των προϊόντων; Αὐτὸ τὸ πολύτιμον ὅπλον ποὺ εἴχατε εἰς τὰς διαπραγματεύσεις τὸ χάνετε τώρα. Θέλετε καὶ κάτι ἄλλο; Πάντοτε κατὰ τὴν σύναψιν ἐμπορικῶν συμβάσεων ἡ Ἑλλὰς ἐκρατοῦσεν ἕνα ποσὸν ἀναγκῶν ἀκάλυπτον διότι ἀπεβλέπομεν εἰς χρήσιμα ἀγαθὰ ποὺ θὰ εἰσηγάγομεν ἀπὸ τὸ Ἀνατολικὸν μπλὸκ μὲ τὸ σύστημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν. Μὲ τὸ σύστημα τῆς ἐλευθερίας εἰσαγωγῶν τὰ χρήσιμα αὐτὰ ἀγαθὰ δὲν θὰ ἔρχωνται ἀπὸ τὰς χώρας αὐτάς. Οἱ Ἕλληνες εἰσαγωγεῖς δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον ἀνάγκη νὰ ἀποβλέπουν εἰς τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ μπλὸκ διὰ εἰσαγωγὰς ἐκεῖθεν. Καὶ ἐὰν δὲν εἰσάγωνται ἀπὸ ἐκεῖ, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ νὰ ἐξαχθοῦν ἰδικά μας προϊόντα πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποτιμᾶται ἡ τεραστία σημασία αὐτοῦ ποὺ καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς ἐπεδιώξαμεν εἰς τὸ παρελθόν, νὰ ἀνοίξωμεν τὰς ἀγορὰς αὐτάς, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον παρέχομεν μίαν ἀνακούφισιν εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας. Βασικὴ προϋπόθεσις, κύριοι βουλευταί, τῆς ἐπιτυχίας τοῦ ἐγχειρήματος τῆς ὑποτιμήσεως ὑπῆρξεν ἡ διατήρησις κάποιας σταθερότητος τῶν τιμῶν. Πράγματι ὁ ραδιοφωνικὸς λόγος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ περιεῖχε τοιαύτην διαταγὴν πρὸς τὰς τιμὰς νὰ καθηλωθοῦν!! Ἡ «διαταγὴ» ὡς τόσο δὲν ἐξετελέσθη καὶ αἱ τιμαὶ ἀνῆλθον. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπανέλθω εἰς τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἀνέφερε, τοὺς λεπτομερεῖς ἄλλως τε, ὁ κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Νομίζω ὅμως, ὅτι ὅλοι μας, οἱ ὁποῖοι ζῶμεν καὶ εἴμεθα οἰκογενειάρχαι καὶ ἀπευθυνόμεθα εἰς τὴν ἀγοράν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχωμεν ἀντιληφθῆ τὴν αἰσθητὴν μεταβολὴν ποὺ ἐπῆλθεν εἰς τὸν τιμάριθμον ἀπὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου. Θὰ ἀναφερθῶ ὅμως καὶ πάλιν εἰς τὴν οἰκονομικὴν σελίδα τῆς ἐφημερίδος «Βῆμα» τῆς 14ης Μαΐου ἐ.ἔ., ὅπου διατυποῦται τὸ συμπέρασμα, βάσει πίνακος 22 εἰδῶν, ὅτι αἱ τιμαὶ χονδρικῆς πωλήσεως ὑψώθησαν τὸν πρῶτον μῆνα μετὰ τὴν ὑποτίμησιν κατὰ 30%. Καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ σημειωθῇ ἄνοδος τοῦ τιμαρίθμου κατὰ τὴν περίοδον μετὰ τὴν ὑποτίμησιν. Θέλω νὰ δώσω ἕνα χαρακτηριστικὸν ἀριθμὸν εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους. Εἰσήγοντο εἰς τὴν χώραν μας κατ’ ἔτος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἴδη ἀξίας 255 ἑκατομ. δολλαρίων. Ἐπί τινων ἐξ αὐτῶν ἐπεβάλλετο εἰσφορὰ ἡ ὁποία συνολικῶς ἀνήρχετο εἰς 45 περίπου ἑκατομμύρια δολλαρίων. Δηλαδὴ διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ὅλων τῶν ἀγαθῶν μὲ τὰ ὁποῖα ἐτροφοδοτεῖτο ἡ οἰκονομία μας ἐχρειάζοντο 300 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐπὶ 15 χιλιάδας. Αὐτὸ μᾶς ἔδιδεν ἕνα γινόμενον 4.500 δισεκ. δηλαδὴ ἡ ἀγορά μας κατέβαλεν εἰς τοὺς ξένους ποὺ μᾶς ἔδιδον τὰ χρήσιμα διὰ τὸν τόπον μας εἴδη 4.500 δισεκ. δραχμῶν. Ἤδη διὰ τὰ 255 ἑκατομμύρια δολλάρια ὑπολογιζόμενα πλέον πρὸς 30 χιλ. θὰ καταβάλῃ ἡ οἰκονομία μας 7.650 δισεκ. δηλαδὴ ἐπὶ πλέον 3.150 δισεκ. δραχ. Καὶ ἐρωτῶ, πῶς ἐφαντάσθη ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ πληρωθοῦν ἀπὸ τοὺς εἰσαγωγεῖς τῶν ξένων προϊόντων 3½ τρισεκ. δραχ. ἐπὶ πλέον καὶ ὅμως θὰ παραμείνουν αἱ τιμαὶ εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον; Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ φαντασθῶ ὅτι ἠμπορεῖ οἱ ψυχροὶ αὐτοὶ ἀριθμοὶ μὲ μίαν μαγικὴν δύναμιν νὰ μαλάσσωνται, ὥστε, ἐνῷ θὰ πληρώνωνται 3½ τρισεκ. ἐπὶ πλέον, αἱ τιμαὶ νὰ παραμείνουν εἰς τὸ αὐτὸ ὕψος.

§173Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ποῖος σᾶς εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸ ἐφαντάσθη;

§174Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πάντως λέγω, ὅτι βασικὴ προϋπόθεσις τῆς εὐδοκιμήσεως τοῦ μέτρου ἦτο ἡ κάποια διατήρησις τοῦ τιμαρίθμου εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα καὶ ἡ σταθερότης τῶν τιμῶν. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ἔχετε ὡς τώρα ἀξίαν εἰς δραχ. τῶν εἰσαγομένων ἀγαθῶν 4 δισεκ. καὶ μὲ τὴν ὑποτίμησιν ἡ ἀξία των θὰ ἀνέλθῃ εἰς 7 τρισεκ., ὑποθέτω ὅτι ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον τοῦ λόγου θὰ ἔχετε αὔξησιν τῶν τιμῶν κατὰ 45%. Καὶ εἶναι ἆράγε μόνον τὰ εἴδη τοῦ ἐξωτερικοῦ τὰ ὁποῖα μοιραίως ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, τὰ εἴδη, κύριοι βουλευταί, τὰ ὁποῖα παράγονται ἐδῶ ἐν ἀνεπαρκείᾳ καὶ τῶν ὁποίων τὰ κενὰ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν μας καλύπτομεν δι’ εἰσαγωγῆς ἔξωθεν; Θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ πάρα πολὺ ἀναγκαῖον εἶδος, τὸ τυρί. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ ποσότης τοῦ ἐγχωρίου τυροῦ δὲν ἐπαρκεῖ. Ἐὰν τὸ τυρὶ ποὺ ἔρχεται ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν τὸ πληρώσωμεν μὲ 30 χιλιάδες τὸ δολλάριον, δηλαδὴ διπλασιασθῇ ἡ τιμή του, θὰ εἶναι δυνατὸν αἱ τιμαὶ τῶν ἐγχωρίων τυρῶν νὰ κρατηθοῦν εἰς τὰ παλαιὰ ἐπίπεδα; Μοιραῖον λοιπὸν εἶναι τὰ ἑλληνικὰ τυριὰ νὰ παρακολουθήσουν τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς ποὺ θὰ φέρει ἡ ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος εἰς τὰ εἰσαγόμενα ἔξωθεν. Ἕνας ἀκόμη παράγων εἶναι, ὄχι μόνον ὁ ψυχολογικὸς ἐκ τῆς ἀνατιμήσεως τῆς λίρας κατὰ 60%—ποὺ καὶ αὐτὸς εἶναι σημαντικὸς—ἀλλ’ ἐκ τῆς αὐξήσεως ἐν μιᾷ νυκτί, τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν κατόχων τῶν ἑκατομμυρίων χρυσῶν λιρῶν, ποὺ κυκλοφοροῦν εἰς τὸν τόπον μας. Αὐτῶν τῶν τυχερῶν Ἑλλήνων ηὐξήθη, ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις κατὰ 60%. Καὶ ἐρωτῶ, αὐτὴν τὴν ηὐξημένην ἀγοραστικὴν δύναμιν, ποὺ θὰ μεταβληθῇ εἰς ηὐξημένην ζήτησιν, πῶς θὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ ἡ προσφορά, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἀνάλογον ἐλαστικότητα; Ὁ νόμος τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως, θὰ ὁδηγήσῃ μοιραίως εἰς μίαν σημαντικὴν ἀνατίμησιν. Δυστυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι ἐδῶ, διότι θὰ ἤθελα νὰ ἀσχοληθῶ καὶ μὲ μίαν πλευρὰν ἡ ὁποία συνέπεσε νὰ μὴ τονισθῇ ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους. Εἶναι ἡ δημοσιονομικὴ πλευρὰ τοῦ μέτρου τῆς ὑποτιμήσεως. Διότι ἀφέθη νὰ ἐννοηθῇ, ὄχι ὑπευθύνως, ὅτι, ἴσως, τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ δικαιολογῆται καὶ ἐκ τοῦ λόγου τῆς ἐξυγιάνσεως τῶν δημοσιονομικῶν πραγμάτων τῆς Χώρας. Δὲν ἀναφέρω λεπτομερείας, ἀλλὰ μόνον τρεῖς ἀριθμούς, ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ ὑπάρχουν εἰς τὰ πρακτικά, θὰ τοὺς πληροφορηθῇ ἐκεῖθεν καὶ ἐὰν εἶναι ἀνακριβεῖς θὰ τοὺς ἐπανορθώσῃ. Οἱ ἰδικοί μου ὑπολογισμοί, κύριοι Ὑπουργοί, φέρουν, ὅτι ἡ ὑπεραπόδοσις τῶν φόρων, καὶ ἡ φορολογία τῆς αὐτομάτου ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως ὠφελείας, μαζὶ μὲ τὰς αὐξήσεις τῶν δασμῶν, θὰ σᾶς δώσουν, ὑπολογιζομένης καὶ τῆς οἰκονομίας ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν πριμοδοτήσεων, 600 δισεκατομμύρια δραχμῶν. Ἀλλὰ θὰ ἔχετε αὐτόματον αὔξησιν τῶν κονδυλίων τοῦ προϋπολογισμοῦ ποὺ ἐπηρεάζονται ἐκ τῆς τιμῆς τοῦ συναλλάγματος κατὰ 370 δισεκατομμύρια. Ἐὰν ἦτο παρὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ τοῦ ἔλεγον μερικὰ ἐπὶ μέρους κονδύλια. Καὶ πέραν τῶν 370 δισεκατομμυρίων, ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, αὐτὴν, τὴν ὑπεσχημένην εἰς τοὺς δημ. ὑπαλλήλους αὔξησιν κατὰ 20% τῶν μισθῶν ἀπὸ 1ης Ἰουλίου μαζὶ μὲ τὴν ἀναπόφευκτον ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ κόσμου, εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ τὴν ἀρνηθῇ, ὕστερα μάλιστα ἀπὸ τὴν ὑπερυποτίμησιν τῆς δραχμῆς καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου; Δὲν εἶναι δυνατὸν βεβαίως νὰ τὴν ἀρνηθῇ. Θὰ ἔλεγον, μάλιστα, ὅτι τὸ ποσοστὸν αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ αὐξηθῇ περαιτέρω. Αὐτὸ μεταφράζεται, κύριοι συνάδελφοι, εἰς 740 δισεκ. δρχ. Κατὰ συνέπειαν δημιουργεῖται ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ 510 δισεκατ. Καὶ διερωτῶμαι, κύριοι βουλευταί, ἐὰν πρόκειται μὲ τὴν ὑποτίμησιν καὶ αὐτὴν τὴν πλευρὰν τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ τόπου νὰ κλονίσωμεν καὶ νὰ δυσχεράνωμεν περαιτέρω αὐτὸν τὸν πολυπόθητον ἰσοσκελισμὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ τὸν ὁποῖον ἀγωνίζεται ἡ Κυβέρνησις, τότε τί ἀπομένει ἀπὸ τὸ μέτρον αὐτό; Διότι, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ἔλλειμμα τὸ Δημοσιονομικόν, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν σπουδαιοτέραν ἀφετηρίαν διὰ τὴν ἐμφάνισιν πληθωριστικῶν φαινομένων. Καὶ ἀναμφισβητήτως, δύσκολον θὰ εἶναι τὸ ἔργον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας. Θέλω νὰ τονίσω ἐπίσης, ὅτι κατὰ κόρον ἔχει ἐξαγγελθῆ ὡς ἐπιδιωκόμενος οὐσιώδης σκοπός, διὰ τοῦ μέτρου τῆς ὑποτιμήσεως, ἡ ἀνακούφισις καὶ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Αἱ διατάξεις ὅμως τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ψηφισθέντος ἐρήμην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, προδίδουν κάθε ἄλλο ἢ πρόθεσιν νὰ ὠφεληθοῦν οἱ παραγωγοί, διότι λαμβάνονται, ὡς γνωστόν, μέτρα, ἀφαιροῦντα κάθε ἐλπίδα ὠφελείας τῶν παραγωγῶν. Θὰ ἤθελον ἀκόμη νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἀπὸ μηνῶν διατρέχουν τὰς βαμβακοπαραγωγικὰς περιφερείας μεσῖται βιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι ἀγοράζουν βάμβακα ἐπὶ προθεσμίᾳ 6–10 μηνῶν, ὑποσχόμενοι τὸ τίμημα τὸ τρέχον τῆς ἀγορᾶς, σὺν τόκῳ. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἐρευνήσητε ποίαν ἔκτασιν ἔχει λάβει ἡ προσπάθεια τῶν ὀλίγων αὐτῶν κυρίων. Διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῶσι μέτρα, ἐνδεχομένως δὲ καὶ νομοθετικά. Ἐστὲ βέβαιοι, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ χειροκροτήσῃ πᾶν μέτρον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀπεδίδετο εἰς τὸν ἀγρότην δικαιοῦχον ἡ ὠφέλεια ποὺ προκύπτει ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως. Διότι θὰ εἶναι ἄδικον νὰ ἔλθουν οἱ βιομήχανοι τὸν Σεπτέμβριον ἢ τὸν Ὀκτώβριον, νὰ πάρουν τὴν βαμβακοπαραγωγήν, καταβάλλοντες τὸ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τίμημα, μὲ ἕνα μικρὸν τόκον ἐπὶ πλέον. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας, διότι πληροφοροῦμαι, ὅτι ἔγινεν εἰς σημαντικὴν ἔκτασιν ἡ «ἐπιχείρησις» τῶν ὀλίγων αὐτῶν ἐπιτηδείων, εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν μας. Νομίζω, ἀκόμη, ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ πεισθῇ, ὅτι πρέπει νὰ λάβῃ περαιτέρω μέτρα, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξουν ἄνθρωποι, οἵτινες θὰ ἀπολαύσουν μεγάλης ὠφελείας ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως. Θέλω δὲ νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν μεγάλην κατηγορίαν τῶν ὀφειλετῶν, τῶν παγωμένων πιστώσεων. Γνωρίζετε τί ἀγῶνα εἶχον οὗτοι διεξαγάγει ἀπὸ ἐτῶν, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν πληρωμὴν τῶν πρὸ πολλοῦ ληξιπροθέσμων χρεῶν των, καὶ ὅτι δὲν ὑπῆρξε κανεὶς ἄλλος λόγος καθυστερήσεως, εἰμὴ ἡ προσδοκία τῆς 9ης Ἀπριλίου, ἡ ὁποία τοὺς ὤθει εἰς τὴν μὴ πληρωμήν. Ἐγώ, μάλιστα, θὰ ἔλεγον, ὅτι δὲν παρέλειψε τίποτε, ποὺ θὰ διεμόρφωνε μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία νὰ φέρῃ πρὸς τὴν ὑποτίμησιν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ὄχι μόνον νὰ τοὺς βραβεύσωμεν δὲν δικαιούμεθα, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ τοὺς πλήξωμεν. Πρέπει νὰ ἔλθῃ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀναπροσαρμόσῃ τὰ παγωμένα χρέη. Δὲν νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπῆρξεν εὔστοχος καὶ ἡ ρύθμισις τῶν δανείων εἰς χρυσόν, διότι ἐὰν ἴδωμεν τὴν πραγματικότητα, δανεισταὶ δὲν εἶναι μόνον οἱ οἰκονομικῶς ἰσχυροί, ἀλλὰ καὶ μία μεγάλη κατηγορία ἀνθρώπων ἀδυνάτων οἰκονομικῶς ὡς π.χ. συνταξιούχων, ὑπαλλήλων καὶ ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι ἐνεπιστεύθησαν τὰς οἰκονομίας των εἰς λίρας εἰς διαφόρους μεγάλους ἐπιχειρηματίας. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον καὶ ἐπιτετραμμένον, νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τοὺς δανειστὰς τὴν ἐξόφλησιν τῶν δανείων μὲ τιμὴν λίρας 180.000 δρχ. Ἡ Κυβέρνησις, θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ ὑπὸ διάφορον πρῖσμα. Ἀκόμη δὲ εἶναι ἀνάγκη νὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι μὲ τὸ μέτρον αὐτό, μὲ τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς ὀφειλέτας νὰ ἀθετήσουν τὰς ὑποχρεώσεις των, στειρεύει μία πρόσθετος πηγὴ χρηματοδοτήσεως τῆς οἰκονομίας μας, διότι εἶναι βέβαιον, ὅτι μέρος τῶν λιρῶν αὐτῶν διοχετεύεται εἰς τὰς ἀνεπαρκῶς πιστοδοτουμένας βιομηχανικὰς καὶ ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις. Καὶ αὐτὴ ἡ πηγὴ στειρεύει εἰς μίαν περίοδον ποὺ εἶναι ἡ Κυβέρνησις ὑποχρεωμένη, ἀκόμη περισσότερον, νὰ περιορίσῃ τὰς πιστώσεις πρὸς τὴν οἰκονομίαν μας. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο νὰ λάβουν χώραν, ὅλα αὐτὰ ποὺ διεπίστωσα πρὸ ὀλίγου, δι’ ἐμὲ θὰ ἦτο ἀρκετὸν διὰ νὰ καταδικάσω τὸ μέτρον, τὸ πλῆγμα, τὸ ὁποῖον κατέφερε κατὰ τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος ἡ ὑποτίμησις. Διότι ἡ ἐμπιστοσύνη, ἡ ἐμπεδωθεῖσα διὰ τῶν μέτρων τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, ἀλλὰ πρὸ παντὸς δι’ ἐπιμόχθων ἀγώνων καὶ θυσιῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ ἐμπιστοσύνη αὕτη κλονίζεται ἤδη ἀνεπανορθώτως. Πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ἔλεγον ὑπερβολήν, ἐὰν ἰσχυριζόμην, ὅτι τὸ μέτρον τῆς ὑποτιμήσεως, ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον τοῦ λόγου, ὑπῆρξεν ἔγκλημα καὶ ἔγκλημα ἐθνικόν. Φοβοῦμαι, ὅτι ἐὰν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, δὲν ἔλθῃ μία ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ λειτουργήσῃ τὸ κλασσικὸν κύκλωμα τῆς ὑγιοῦς οἰκονομίας, ἤγουν: Ἀποταμιεύσεις, καταθέσεις, ἐπενδύσεις, νέον ἐθνικὸν εἰσόδημα, ἀποταμίευσις κ.ο.κ., δὲν πρόκειται νὰ ἀνατείλουν καλλίτεραι ἡμέραι. Τί εἶχον ἐπιτευχθῆ μέχρι σήμερον, κύριοι βουλευταί; Βεβαίως δὲν εἴχομεν φθάσει μέχρι τοῦ σημείου νὰ δημιουργήσωμεν συνθήκας, ὥστε ἡ ἀποταμίευσις νὰ διοχετεύεται ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὰς Τραπέζας. Ἀλλὰ εἴχομεν φθάσει εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε ὁ Ἕλλην συναλλασσόμενος, ὁ Ἕλλην πολίτης, νὰ κρατῇ τὰς δραχμὰς καὶ ἐν μέρει νὰ τὰς δανείζῃ καὶ νὰ μὴ σπεύδῃ νὰ τὰς μετατρέπῃ εἰς χρυσᾶς λίρας. Καὶ δὴ εἴχομεν προχωρήσει εἰς τὸ δεύτερον τελικὸν στάδιον τῆς ἐξυγιάνσεως τῆς οἰκονομίας, διότι ἕνα μέρος τῶν δραχμῶν κατετίθετο εἰς τὰς Τραπέζας καὶ ἐνῷ ἐβαδίζαμεν εἰς τὸ τέρμα, ἦλθε τὸ μέτρον τῆς ὑποτιμήσεως, τὸ ὁποῖον ἐκλόνισε ἐκ θεμελίων τὴν πίστιν ἐπὶ τὸ ἐθνικὸν νόμισμα. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἔλθῃ μία ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ καταλογισθοῦν εἰς τοὺς Κυβερνῶντας βαρύταται εὐθῦναι καὶ θὰ τοὺς ἐπιβληθῶσιν αὐστηρόταται κυρώσεις διὰ τὴν δολοφονίαν τῆς δραχμῆς μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§176Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εὐθὺς μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς, ἐδημιουργήθη εἰς τὰς Ἀθήνας μία ἀτμόσφαιρα δυσφορίας καὶ διάφοροι διαδόσεις ἐλάμβανον χώραν, ὅτι τὸ μυστικὸν τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς διέφυγεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ οἱ κερδοσκόποι ἐπωφελήθησαν αὐτῆς τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ πλουτήσουν. Αἱ διαδόσεις αὐταὶ ἔφθασαν μέχρι τῶν στηλῶν τῶν ἐφημερίδων καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ὡς καὶ ἡ Βουλή, ζητοῦν μίαν διευκρίνησιν τῆς καταστάσεως, διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, ἀπὸ ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον θίγει τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου, νὰ πλουτήσουν ὀλίγοι ἄνθρωποι. Ἐν ὄψει αὐτῶν τῶν διαδόσεων εἰς τὰς 15 Μαΐου 1953, ἐπέβαλον εἰς τὴν Βουλὴν αἴτησιν, ζητῶν τὰ κάτωθι στοιχεῖα: 1) Ποῖον τὸ κυκλοφοροῦν χαρτονόμισμα καὶ ποῦ διετέθη ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1953 ἕως 9 Ἀπριλίου 1953. 2) Ποία ἡ κυκλοφορία τῶν χρυσῶν λιρῶν κατὰ τὸ ἀνωτέρω διάστημα καὶ διὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ διὰ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. 3) Ποῖα, πόσα, καὶ εἰς ποίους ἐδόθησαν δάνεια ἐξ ὅλων τῶν Τραπεζῶν κατὰ τὸ ὡς ἄνω χρονικὸν διάστημα. Ἡ Κυβέρνησις παρὰ τὴν ὑποχρέωσιν, ἣν εἶχε, δὲν ἀπήντησεν εἰς τὴν αἴτησίν μου αὐτὴν καὶ ὑπεχρεώθην νὰ καταθέσω ἐπερώτησιν. Πρὸ τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεώς μου κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, κατέθεσεν ὡρισμένους πίνακας, οἱ ὁποῖοι ἀπήντων κυρίως εἰς τὸ πρῶτον ἐρώτημά μου. Ἐπεφυλάχθην νὰ μελετήσω τοὺς πίνακας, διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Πρὸ τῆς συζητήσεως, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, μὲ ἐβεβαίωσεν, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν τῶν χρυσῶν λιρῶν, οὐδεμία ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χρυσῆ λίρα διετέθη ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου μέχρι τοῦ Ἀπριλίου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Σήμερον δὲ κατέθεσε πίνακας διαχειρίσεως τῶν χρυσῶν λιρῶν ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου μέχρι τοῦ Ἀπριλίου. Νομίζω, ὡς πρὸς τὸ δεύτερον αἴτημα, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀπήντησε καὶ κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν ἱκανοποιητικῶς, ὥστε ἡ κοινὴ γνώμη νὰ κατανοήσῃ καὶ νὰ μάθῃ, ὅτι δὲν ἐγένετο arbitrag ὡς πρὸς τὰς χρυσᾶς λίρας, διότι ἦτο ὀρθὴ καὶ φυσιολογικὴ ἡ διαχείρισις καὶ ὅτι δὲν ἐπωφελήθησαν ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν χρυσῶν λιρῶν οἱ κερδοσκόποι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον αἴτημα, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, κατέθεσε τοὺς πίνακας. Ἐκ τῶν πινάκων τούτων φαίνεται, ὅτι κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας καὶ μέχρι τῆς 9ης Ἀπριλίου, παρετηρεῖτο, πράγματι, μία διόγκωσις τῆς κυκλοφορίας, παρατηρεῖται ἐπίσης ἐκ τῶν πινάκων διόγκωσις τῶν χρηματοδοτήσεων πρὸς τὸ ἐμπόριον καὶ τὴν βιομηχανίαν. Παρέμεινεν ἐκκρεμὴς ἐκ τῆς διαπιστώσεως τῶν χρησίμων στοιχείων ποὺ κατέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, παρέμεινεν ἐκκρεμὴς ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ τρίτον ἐρώτημα, πῶς καὶ εἰς ποίας ἐπιχειρήσεις διετέθησαν κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν ὅσα διετέθησαν, διότι ἡ κοινὴ γνώμη κατηγορεῖ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τῆς διέφυγε τὸ μυστικὸν τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ ὡρισμέναι βιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις ἔλαβον δάνεια καὶ δὲν τὰ διέθεσαν διὰ βιομηχανικοὺς σκοπούς, διὰ τὴν κίνησιν τῶν βιομηχανιῶν, ἢ διὰ τοὺς σκοποὺς διὰ τοὺς ὁποίους τὰ ἔλαβον, παρὰ τὰ διέθεσαν δι’ ἀλλοτρίους σκοπούς. Λέγεται, ὅτι ἠγόρασαν χρυσᾶς λίρας, ὅτι ἠγόρασαν συνάλλαγμα, χρεώγραφα, ὅτι προηγόρασαν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς μεγάλας ποσότητας ἀγροτικῶν προϊόντων, καπνῶν, βάμβακος, κλπ., διὰ νὰ εὑρίσκωνται μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν μὲ μεγάλα στόκ. Δι’ αὐτὰ κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι ὅπως διεκρίνισε σαφῶς τὸ δεύτερον ἐρώτημα, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, οὕτω καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὴν ἀπάντησίν του, ὀφείλει νὰ διευκρινήσῃ σαφῶς καὶ τὸ τρίτον ἐρώτημα, πόσα καὶ εἰς ποίους ἐδόθησαν αἱ πιστώσεις, δι’ ἃς κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις. Αἱ κατηγορίαι τῆς κοινῆς γνώμης εἶναι σαφεῖς καὶ βαρεῖαι. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰς ἀνασκευάσῃ, πρέπει νὰ μᾶς εἴπῃ αὔριον λεπτομερῶς, ὅτι ἔδωσεν αὐτὰ καὶ αὐτὰ τὰ χρήματα, εἰς αὐτοὺς καὶ αὐτούς, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἐλέγξῃ τὰ στοιχεῖα καὶ νὰ ἄρουν οἱανδήποτε κατηγορίαν. Διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀφίσῃ ἄνευ πληροφοριῶν τὸ Σῶμα. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ἠμπορέσῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν στοιχείων ποὺ θὰ φέρῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἄρῃ τὴν κατηγορίαν, τότε νομίζω, ὅτι θὰ παραμείνῃ διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην ἡ κρίσις τοῦ μέτρου αὐτοῦ ὡς μέτρου οἰκονομικοῦ καὶ εἰς μὲν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ἡ πολιτική της θὰ ὠφελήσῃ τὸν τόπον, εἰς ἡμᾶς δὲ νὰ διαφωνοῦμεν πρὸς τὸ μέτρον ὡς μέτρου ἀσκήσεως οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Ἐγώ, νομίζω, προσωπικῶς, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπροχώρει μεθοδικῶς εἰς τὴν λῆψιν ὡρισμένων συγκεκριμένων μέτρων, θὰ κατέληγε μετὰ καιρὸν εἰς τὸ μέτρον τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς, χωρὶς νὰ διαταράξῃ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Μετὰ τὴν πριμοδότησιν τοῦ συναλλάγματος τῶν ἐπισκευαζομένων πλοίων, ἔδει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν πριμοδότησιν, ὄχι, πάντως, εἰς τόσον μεγάλην ἔκτασιν’ εἰς τὸ διπλάσιον, τοῦ ναυτιλιακοῦ συναλλάγματος, ἔπειτα τοῦ μεταναστευτικοῦ, τοῦ τουριστικοῦ κ.ο.κ., καὶ σὺν τῷ χρόνῳ θὰ κατέληγεν εἰς τὴν γενικὴν ἀναπροσαρμογήν, ἀφοῦ ἐν τῷ μεταξὺ ὁ οἰκονομικός μας ὀργανισμὸς θὰ ἀπερρόφα τὰς προηγουμένας πριμοδοτήσεις, χωρὶς νὰ ὑποστῇ ἀναταραχήν. Τὸ πολλαπλοῦν συνάλλαγμα εἶναι ἀνάγκη σήμερον, καὶ ὅσαι χῶραι τὸ ἐδοκίμασαν, ὡς ἡ Γερμανία, ἡ Ἀγγλία κλπ. ἐπέτυχον εἰς τὴν οἰκονομικὴν αὐτῶν ἀνάρρωσιν. Τούτου μὴ γενομένου, εὐλόγως, συμπεραίνει τις ἐκ τῶν παρατηρήσεων, αἱ ὁποῖαι γίνονται, καὶ τῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται τελευταίως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχεν ὡλοκληρωμένον σχέδιον, δὲν συνέλαβε δηλαδὴ τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον εἰσηγήθη καὶ τὸ ὁποῖον ἔλαβε, δὲν τὸ συνέλαβεν ἐν τῇ ἐκτάσει του, δι’ αὐτὸ καὶ παρουσιάζονται ἀνωμαλίαι ποὺ καθιστοῦν τὸ ληφθὲν μέτρον ἀντιλαϊκὸν καὶ ἀντιοικονομικόν. Διὰ τῶν μέτρων τούτων, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, τὰ παθητικὰ γεωργικὰ προϊόντα, δὲν πρόκειται νὰ ἐξαχθοῦν, ὡς ἡ σταφίς, τὰ ἑσπεριδοειδῆ, τὰ σταφύλια, ἡ μαστίχη, διότι τὰ εἴδη αὐτὰ ἐξήγοντο μὲ δολλάριον πέραν τῶν 30.000 δραχμῶν καὶ τώρα μὲ δολλάριον 30.000 δραχμῶν δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐξαχθοῦν. Ἡ μαστίχη, εἰδικῶς, ἐξήγετο εἰς τὴν Τουρκίαν μὲ ἀνταλλαγὴν παθητικῶν προϊόντων καὶ τώρα ἡ Τουρκία δὲν δίδει παθητικὰ προϊόντα, ἐφ’ ὅσον ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ συνάλλαγμα. Πρόκειται νὰ βλάψῃ τοὺς ἔχοντας τὰς ἀνεκκλήτους λεγομένας πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον δοθῆ πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑποχρεοῦνται, τώρα, νὰ πληρώσουν τὸ δολλάριον μὲ ηὐξημένην τιμήν, καὶ μὴ δυνάμενοι νὰ πληρώσουν, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ κηρύξουν τὰς ἐπιχειρήσεις των εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως. Γενικῶς, ὅλαι αἱ λεπτομέρειαι, τὰς ὁποίας ἀνέφερον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι δεικνύουν, ὅτι τὴν ἔκτασιν τῶν συνεπειῶν τοῦ μέτρου αὐτοῦ δὲν τὴν ἀντελήφθη ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν τὴν συνέλαβεν.

§177Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πράγματι, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχῃ τὴν καλωσύνην, νὰ μᾶς δώσῃ μίαν διευκρίνησιν δι’ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν τῶν ἀνεκκλήτων πιστώσεων, διότι βλέπω εἰς τὰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζει τὸ ζήτημα αὐτῶν τῶν ἀνεκκλήτων πιστώσεων. Τὶ θὰ γίνῃ μὲ αὐτὰς τὰς ἀνεκκλήτους πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι συνήφθησαν πρὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου; Διότι ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ζητεῖται νά πληρώσουν ἐκ δευτέρου τὴν τιμὴν τοῦ συναλλάγματος. Εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις δὲν χρηματοδοτεῖται κἂν ἡ εἰσαγωγὴ αὐτῶν τῶν πραγμάτων. Δημιουργεῖται, ἑπομένως, δι’ ὡρισμένας κατηγορίας ἐμπορευμάτων, κατάστασις ἀναγκαστικῆς πτωχεύσεως. Δὲν πιστεύω νὰ εἶναι σκοπὸς τῆς ὑποτιμήσεως αὐτὴ ἡ κατάστασις.

§178Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Προκειμένου περὶ ἀνοιχθεισῶν πιστώσεων ὑπῆρξε μία συγκεκριμένη δυσχέρεια, λόγῳ τῶν ὑποχρεώσεων ἔναντι τῆς διεθνοῦς βοηθείας. Δηλαδή, ἐὰν τὸ ἐμπόρευμα εἶχε φορτωθῆ πρὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου, ὁ λογαριασμὸς δραχμῶν θὰ ὑπελογίζετο μὲ 15.000. Ἐὰν εἶναι μετὰ τὴν 9ην, ἀνεξαρτήτως τοῦ πότε ἠνοίχθη ἡ πίστωσις, πάει εἰς τὸν διακανονισμὸν τῶν 30.000 δραχμῶν. Τώρα εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, συγκεκριμένας περιπτώσεις, προσπαθοῦμεν νὰ ἐπιδείξωμεν, ὅσον εἶναι δυνατόν, μεγαλυτέραν ἀντίληψιν τῆς πραγματικότητος, ὅταν ἔχωμεν καὶ τὴν κατοχύρωσιν, ὅτι τὸ ἐμπόρευμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ, θὰ διατεθῇ μὲ τὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπελογίσθη τὸ δολλάριον. Ἀλλά, ὡς γενικὸν μέτρον, δὲν εἶναι δυνατόν, δυστυχῶς, νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἐὰν ἔχετε συγκεκριμένην περίπτωσιν, θὰ ἤθελον πολὺ νὰ εἴπητε εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ ἔλθουν, διότι τὰ θέματα αὐτὰ τὰ ἐξετάζει ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν πέντε Ὑπουργῶν, ἀναλόγως τῆς περιπτώσεως καὶ ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν.

§179Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πράγματι, εἰδικὴ περίπτωσις εἶναι τῶν ξυλεμπόρων.

§180Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶναι ἀνοιγεῖσαι αἱ πιστώσεις. Διότι αὐτοὶ εἶχον τὴν εὐχέρειαν ἔναντι φορτωτικῶν ἐγγράφων.

§181Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὄχι, πρόκειται περὶ ἀνεκκλήτων πιστώσεων καὶ ἔχουν χαρτιὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ποὺ τοὺς λέγει, ἀγοράσετε τόσα δολλάρια. Διότι αὐτοὶ καταθέτουν ὁλόκληρον τὴν τιμὴν τῆς εἰσαγωγῆς. Ἔχουν εἰς χεῖρας των χαρτιὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὅτι τὴν 20ην Φεβρουαρίου καὶ τὴν 8ην Ἀπριλίου ἠγόρασαν τὸ ἀντίστοιχον συνάλλαγμα καὶ διὰ τῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως, ἔρχεσθε ἡ Κυβέρνησις, καὶ τοὺς λέγετε, καίτοι ἠγοράσατε τὸ συνάλλαγμα τώρα θὰ ξεπληρώσετε ὁλόκληρον τὴν ἀξίαν.

§182Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶχε φορτωθῆ ἡ ξυλεία.

§183Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Βεβαίως, ξεύρετε τὸ ἀστεῖον πρᾶγμα τοῦ πλοίου, τὸ ὁποῖον φορτώνει εἰς τὴν Σουηδίαν διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ὑπάρχουν 4 ἕως 5 παραγγελίαι, αἱ ὁποῖαι ἐφορτώθησαν εἰς τὰς 7, 8 καὶ 9. Αὐταὶ πληρώνονται ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους μὲ 15.000. Αἱ ὑπόλοιποι, δηλαδή, τῆς 10, 11, 12 θὰ πληρωθοῦν μὲ 30.000. Γίνεται κάποια ἀνωμαλία, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐξετάσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§184Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Αὐτὰς τὰς περιπτώσεις τὰς ἐξετάζομεν. Καί, δι’ αὐτό, πρέπει νὰ παρουσιασθοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι, διότι εἰς ἐμὲ δὲν ἦλθε κανεὶς ἐκ τῶν ξυλεμπόρων.

§185Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὅλαι αὐταὶ αἱ περιπτώσεις καὶ ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, δικαιολογοῦν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον, ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἕνα μεγάλο μέτρον, τὸ ὁποῖον ἔχει βασικὴν σημασίαν διὰ τὴν οἰκονομίαν μας καὶ δὲν τὸ εἶχε συλλάβει ἐν τῇ ὁλότητί του καὶ δὲν εἶχε προβλέψει ὅλας τὰς περιπιώσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἀντιμετώπιζαν ἐν τῇ ἐξελίξει τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ, στρατηγὸς Πλαστήρας, ποὺ δὲν εἶναι οἰκονομολόγος, συνέλαβεν ὀρθῶς τὴν ἔννοιαν τοῦ μέτρου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον παρωμοίασε μὲ τὸν τρόπον, ποὺ ἐξεδηλώθη καὶ μὲ τὰς συνεπείας του, πρὸς τὸ σπάσιμον τοῦ φράγματος. Εἶπεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο τῆς Κυβερνήσεως ὁμοιάζει μὲ τὸ σπάσιμον φράγματος καὶ θὰ ἴδωμεν, ὅταν θὰ ἀποσυρθοῦν τὰ ὕδατα ποῖαι ἐκτάσεις θὰ ὠφεληθοῦν καὶ ποῖαι θὰ ζημιώσουν. Σιγὰ–σιγά, εἰς τὸ ὀλίγον αὐτὸ διάστημα, ποὺ ἐπέρασεν ἀπὸ τὰς 9 Ἀπριλίου μέχρι σήμερον, ἤρχισαν νὰ ἀποσύρωνται τὰ ὕδατα ἐκ τοῦ σπασίματος αὐτοῦ τοῦ φράγματος καὶ βλέπομεν, δυστυχῶς, ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου, ὅτι τὰ ὀλίγα χωράφια θὰ ὠφεληθοῦν. Οἱ ὀλίγοι θὰ ὠφεληθοῦν, ὁ πολὺς κόσμος θὰ ζημιωθῇ. Καί, δυστυχῶς, θὰ ἀποδειχθῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προέβλεψεν ἡ Ἀντιπολίτευσις, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὅτι τὸ μέτρον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι πιὸ μελετημένον, πιὸ ὡλοκληρωμένον, ἀπὸ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀλλάξῃ τακτικὴν εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς της. Εἶναι Κυβέρνησις, ἡ ὁποία στηρίζεται εἰς τὴν μεγάλην πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, περιλαμβάνει ἐξαίρετα πρόσωπα τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀλλάξῃ τακτικήν. Μᾶς συνήθισε μέχρι σήμερον, νὰ μᾶς αἰφνιδιάζῃ μὲ τὰ μέτρα της καὶ ἀναγκάζεται ἢ νὰ τὰ τροποποιῇ μόνη της τὰ μέτρα, ποὺ λαμβάνει, ἢ νὰ διαπιστώνῃ ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι δὲν ὠφελοῦν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐπιφυλάσσει ἀκόμη καὶ ἄλλας ἐκπλήξεις εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἄς εὐχηθῶμεν, ὅτι θὰ εἶναι ἡ τελευταία ἔκπληξις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἐπιτρέπεται τοῦ λοιποῦ πλέον ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ αἰφνιδιάζεται μὲ ραδιοφωνικοὺς λόγους. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπείσθη, ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς διοικήσεως δὲν εἶναι ὀρθός. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει Βουλή, Κοινοβουλευτικὸν Πολίτευμα, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις στηρίζεται εἰς τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, ἔχει τὴν ἄνεσιν καὶ τὸν χρόνον νὰ ἔρχεται εἰς τὴν Βουλήν, νὰ συζητῇ τὰ μέτρα της, νὰ ἀκούῃ τὸν ἀντίλογον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος εἶναι πολλὰς φορὰς χρησιμώτατος καὶ κατόπιν νὰ προχωρῇ. Διότι, ἐὰν λάβῃ ἀκόμη 1–2 τοιαῦτα μέτρα, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, τὸν αἰφνιδιαστικόν, θὰ καταρρίψῃ τὸ Κοινοβουλευτικὸν Πολίτευμα τῆς χώρας, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ δημιουργήσῃ τὸ χάος καὶ νὰ δικαιωθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν, ὅτι μετὰ τὸν Συναγερμόν, θὰ ἔλθῃ τὸ χάος εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐνῷ ἡμεῖς ἀγωνιζώμεθα ὅπως, μετὰ τὸν Συναγερμόν, ἔλθῃ ἡ Δημοκρατία, ἔλθῃ τὸ Δημοκρατικὸν Κέντρον.

§186Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Διατί, τώρα, δὲν εἶναι Δημοκρατία;

§187Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ τρόπος, κ. συνάδελφε, τοῦ νὰ περιφρονῆται ἡ Βουλὴ εἰς τὴν λῆψιν ζωτικῶν μέτρων, ποὺ ἀφοροῦν τὸν λαόν, νομίζω, ὅτι δὲν σημαίνει Δημοκρατία.

§188Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κατ’ ἐξοχὴν εἶναι δημοκρατικὸν τὸ πολίτευμά μας, καὶ ἀπόδειξις τούτου, ὅτι ἐπὶ ὥρας τώρα ἠκούσαμεν ἐλευθέρως τόσας ἀπόψεις.

§189Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἀντὶ κ. ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ὁμιλήσῃ τὴν 9ην Ἀπριλίου τὸ βράδυ ἀπὸ τοῦ ραδιοφώνου, ἠδύνατο νὰ ἔλθῃ ἐδῶ εἰς τὰς 6 μ.μ., ὅπου εἰργάζετο ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, νὰ φέρῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ τὴν συζητήσωμεν, νὰ εἴπωμεν τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά, νὰ τὴν ψηφίσωμεν καὶ νὰ τὴν κάμωμεν νόμον.

§190Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ κάμετε προσωπικὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται διὰ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§191Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν βάλλεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Τὸ σύστημα τῆς Διοικήσεως βάλλεται. Σεῖς, ὡς Κυβέρνησις, ἔχετε δικαίωμα νὰ διοικῆτε, ἀλλὰ ὄχι νὰ αἰφνιδιάζετε ἔτσι τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ὄχι νὰ λαμβάνετε μέτρα ζωτικὰ τῆς ζωῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Νὰ εἶσθε, πραγματικῶς, δημοκρατικὴ Κυβέρνησις. Ἐδῶ εἶναι τὸ Κοινοβούλιον, νὰ φέρετε τὰ μέτρα, νὰ τὰ συζητήσωμεν καὶ νὰ ἀκούσετε τὸν ἀντίλογόν μας.

§192Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἡ ἐπιτυχία αὐτῶν τῶν μέτρων εἶναι ἡ μυστικότης. Ἐὰν τὸ εἴχαμεν συζητήσει, τί θὰ ἐγένετο εἰς τὸ Χρηματιστήριον;

§193Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ μυστικότης ἐτηρεῖτο ἀπολύτως. Ἀντὶ νὰ πάῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὸ ραδιόφωνον, θὰ ἤρχετο εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, εἰς τὰς 6 μ.μ. καὶ θὰ ἔφευγεν ἐντεῦθεν τὴν νύκτα κομίζων τὸν νόμον ποὺ ἤθελον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχομεν αἰφνιδιασθῆ μὲ τὴν συγχώνευσιν τῶν Τραπεζῶν, διότι δὲν ἐπετύχατε τίποτε καὶ θὰ εἰσπράξῃ ὁ λαὸς τὰς κακὰς συνεπείας.

§194Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Θὰ εὐημερήσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§195Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπικαλοῦμαι τὸν πατριωτισμὸν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς, νὰ παύσουν πλέον αὐτοὶ οἱ αἰφνιδιασμοί. Ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δοκιμάσῃ καὶ τὸν δημοκρατικὸν τρόπον διοικήσεως καὶ νομοθετήσεως. Αὐτὴν τὴν σύστασιν εἶχον νὰ κάμω εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εὔχομαι ὅπως ἡ Κυβέρνησις κατανοήσῃ τὰς συνεπείας τοῦ μέτρου της καὶ δὲν θὰ θελήσῃ εἰς τὸ μέλλον νὰ αἰφνιδιάσῃ τὸν λαὸν καὶ νὰ λάβῃ τόσον σοβαρὰ μέτρα, ἀπούσης τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§197Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ σοβαρότης ἡμῶν καὶ ὡς ἀτόμων καὶ ὡς βουλευτῶν, δὲν ἐπιτρέπει νὰ ὁμιλήσωμεν πρὸ κενῶν ἑδωλίων. Ἐὰν νομίζητε, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος πρέπει νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ φωνὴ τῶν βουλευτῶν τῆς συμπολιτεύσεως, τότε θὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, νὰ μᾶς καλέσητε νὰ ὁμιλήσωμεν αὔριον. Ἐὰν δὲν τὸ νομίζετε τοῦτο ὀρθόν, δύνασθε νὰ μᾶς διαγράψητε.

§198Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§200ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον τὸ ἀπόγευμα καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, συνέχειαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων τῶν σχετικῶν μὲ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 1.00′ π. μ.).