1953.03.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 34η

Πέμπτη 26 Μαρτίου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δημ. Ἰωάννου καὶ Παν. Τσούτσουρας, αἰτοῦνται τὴν χορήγησιν ἀδείας ἀπουσίας, ὁ μὲν πρῶτος ἑξήκοντα ἡμερῶν, ὁ δὲ δεύτερος ἑνὸς μηνός, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τοὺς βουλευτὰς κ.κ. Δ. Ἰωάννου καὶ Π. Τσούτσουραν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§6Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἰωάννου Ἀναστασιάδου, Νικολάου Δαλάκη κλπ., κατοίκων Ἀμμοχωρίου Φλωρίνης, ζητούντων ὅπως ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν δημευθεισῶν περιουσιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἠλία Σαράφη, Δ. Δαφίνη καὶ Α. Παληοδώρου, κατοίκων Φλωρίνης, ζητούντων ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, πρὸς καταβολὴν εἰς μηνιαίας δόσεις τοῦ ἐπιβληθέντος αὐτοῖς προσθέτου ποσοῦ, διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῆς ἀξίας τῶν οἰκιῶν των. Τὸ Σωματεῖον Ἀγροληπτῶν Ζακύνθου ζητεῖ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2258/52 πρὸς ἐξάλειψιν φεουδαρχικῶν ὑπολειμμάτων εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους. Κάτοικοι τῶν Κοινοτήτων Παλαιοκερασιᾶς, Καραβομύλου, Πελασγίας, Ἀχλαδίου καὶ Ἀχινοῦ Φθιώτιδος ζητοῦν χρηματοδότησιν τοῦ ὑπὸ κατασκευὴν Ἐργοστασίου τοῦ Γ. Εὐσταθίου εἰς Ράχες Στυλίδος διὰ μηχανικόν του ἐξοπλισμόν, πρὸς ὄφελος ἐλαιοπαραγωγῶν περιφερείας. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Ἱερισσοῦ, Νέων Ρόδων, Οὐρανουπόλεως καὶ Ἀμμουλιανῆς διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀθλίαν κατάστασιν τοῦ τμήματος ἐθνικῆς ὁδοῦ ἀπὸ Ἀρναίας–Ἱερισσοῦ Τρυπητῆς καὶ ζητούντων ἄμεσον ἐπισκευὴν αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἀμμουλιανῆς Χαλκιδικῆς ζητούσης τὴν ἄμεσον ἀποστολὴν τῆς ἐγκριθείσης πιστώσεως διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ὑδραγωγείου της, ἵνα μὴ ἐπαναληφθοῦν τὰ τοῦ παρελθόντος ἔτους κρούσματα τύφου. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συν)σμοῦ ἀκτημόνων Καψοχώρας Κασσάνδρας ζητοῦντος τακτοποίησιν καὶ ὁριστικὴν διανομὴν τοῦ μετοχίου Ἄντερ. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Νέων Ρόδων, Οὐρανουπόλεως καὶ Ἀμμουλιανῆς Χαλκιδικῆς ζητούντων ἐπέκτασιν τῶν δρομολογίων τῆς γραμμῆς λεωφορείων Θες)νίκης Ἱερισσοῦ μέχρι Τρυπητῆς, ἄλλως χορήγησιν εἰς ἕνα τῶν κατοίκων τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων ἀδείας κυκλοφορίας λεωφορείου μὲ δρομολόγιον Θεσ)νίκης Τρυπητῆς πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας. Ἡ βουλευτὶς Θεσ)νίκης κ. Ἑλένη Σκούρα καὶ ὁ βουλευτὴς Καστοριᾶς κ. Λ. Μπατρῖνος καταθέτουσιν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ὑπεραστικῶν τηλεφωνητριῶν Ἑλλάδος ΟΤΕ παραπονουμένων ὅτι εἰς τὸ σχέδιον γενικοῦ κανονισμοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ προβλέπεται ὅριον ἡλικίας τῶν τηλεφωνητριῶν τὸ 50ον ἔτος καὶ ζητούντων ὅπως καθορισθῇ καὶ δι’ αὐτὰς τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, πρὸς συνταξιοδότησίν των. Οἱ βουλευταὶ Μεσολογγίου κ. κ. Π. Σταυρόπουλος καὶ Χ. Εὐαγγελᾶτος καταθέτουν ἀναφορὰν κατωτέρων ἐν ἐνεργείᾳ καὶ συνταξιούχων Χωρ)κῆς ζητούντων συνταξιοδότησιν τῶν ὁπλιτῶν καὶ Ἀνθ)στῶν Χωρ)κῆς μετὰ 20ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν, ἀναγνώρισιν εἰς τὸ διπλάσιον τοῦ χρόνου ἀπὸ Ὀκτωβρίου τοῦ 1940 μέχρι Αὐγούστου τοῦ 1945 τὴν χορήγησιν 20% ἐπὶ τῆς συντάξεως καὶ εἰς τοὺς ὁπλίτας Χωρ)κῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Βόλου κ. Π. Σταμούλης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Βόλου αἰτοῦντος ὅπως, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἐκτάκτου καταστάσεως καὶ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως ἡ ὁποία μαστίζει τὴν ἐπαρχίαν Βόλου καὶ συνεπῶς τὸν ἐμπορικὸν καὶ ἐπαγγελματικὸν κόσμον, ληφθῇ μέριμνα, ὥστε αἱ ἀναληφθεῖσαι ὑποχρεώσεις ἀνανεοῦνται ἐπὶ καταβολῇ τοῦ 30%, ἵνα καταστῇ δυνατὸν μέχρι τῆς ἐλεύσεως τῶν ἐσοδειῶν δημιουργηθῶσιν εὐνοϊκώτεραι προϋποθέσεις οἰκονομικῶν δυνατοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Βόλου κ. Π. Σταμούλης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοτικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Δήμου Παγασῶν (ἀνεγνωρισμένου Σωματείου) περὶ ὑπαγωγῆς των εἰς τὸ Ι.Κ.Α, διὰ τὴν Ὑγειονομικὴν καὶ Φαρμακευτικὴν περίθαλψιν αὐτῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν των, ἐπὶ καταβολῇ ἐκ μέρους των καὶ τοῦ Δήμου τῶν καθορισθησομένων εἰσφορῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰγιαλείας κ. Α. Δρούλιας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Κτηματιῶν Αἰγιαλείας ὁ «Ἅγιος Τρύφων», ζητοῦντος αὔξησιν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων εἰς 200.000 κατὰ στρέμμα, χορήγησιν περισσοτέρων λιπασμάτων ἐπὶ πιστώσει, ἰσορρόπησιν τιμῶν βιομηχανικῶν καὶ ἀγροτικῶν προϊόντων, καθιέρωσιν ἀτομικῶν βιβλιαρίων παρὰ τῆς ΑΤΕ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μητακίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Σιδηροκαρροποιῶν Ν. Σερρῶν, ὁ «Ἥφαιστος», ζητοῦντος ἄμεσον σύστασιν εἰδικοῦ Ταμείου καὶ τὴν ἐνίσχυσιν αὐτοῦ διὰ πόρων προερχομένων ἐξ ἐπιβληθησομένης φορολογίας ἐπὶ τῶν μηχανικῶν μέσων πρὸς ἀποζημίωσίν των, καθορισμὸν ἀνωτάτου ὁρίου ἀριθμοῦ καταστημάτων διὰ τὸ ἐν λόγῳ ἐπάγγελμα κατὰ ἀστικὸν καὶ γεωργικὸν κέντρον κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Βαρβάρας Χαλκιδικῆς αἰτουμένης ρύθμισιν ὑλοτομιῶν ὥστε νὰ μὴ ἐξοντωθῇ καὶ ἡ κτηνοτροφία αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Πυροπαθῶν τῆς Κοινότητος Καλλιάνοι Κορινθίας διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ διαθέσεως δανείων ἀνοικοδομήσεως εἰς τὰς μεγάλας μόνον πόλεις, ἐνῷ ἔπρεπε κατὰ προτίμησιν νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ ἄστεγοι ἀπὸ τῆς κατοχῆς πληθυσμοὶ τῆς ὑπαίθρου. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Κορινθίας, ζητούσης τὴν ἐπείγουσαν καὶ ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην ὀργανώσεως τοῦ κατὰ τῆς φυλλοξήρας ἀγῶνος, τὴν διάθεσιν 300 στρεμμάτων ἐκ τοῦ ἀχρησιμοποιήτου ἀεροδρομίου πρὸς δημιουργίαν φυτωρίου ἀμερικανικῶν κλημάτων, κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κινηματογραφιστῶν Κιάτου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τῶν ἀτελειῶν τοῦ κλάδου των. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Νεμέας, ζητούσης τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν Ὑποκαταστήματος Τραπέζης εἰς τὴν ἐν λόγῳ πόλιν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἀγορᾶς αὐτῆς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Κορινθίας, ζητούσης ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τοὺς εἰσαγωγικοὺς δασμοὺς τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων σκαπτικῶν μηχανημάτων, διὰ τῆς διαδόσεως τῆς χρήσεως τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ μειωθοῦν τὰ πιέζοντα τὴν γεωργικὴν παραγωγὴν καταθλιπτικὰ ἔξοδα καλλιεργείας, ὡς ἐπίσης καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἢ τῆς ΑΤΕ εἰσαγωγὴν τῶν μηχανημάτων τούτων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μητακίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου 1912–1949 Βισαλτίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τῶν ἀτελειῶν τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μητακίδης καταθέτει ἀναφορὰν αὐτοκινητιστῶν Σερρῶν, ζητούντων διατήρησιν καὶ βελτίωσιν ΚΤΕΦΑ καὶ περιορισμὸν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Κορινθίας καὶ τῶν Δασικῶν Συν)σμῶν Σολυγγείας, διαμαρτυρομένων διὰ τὸν ἐπιβληθέντα φόρον 250 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ τῆς ρητίνης καὶ ζητούντων ἀπαλλαγὴν ἐξ αὐτοῦ. Οἱ βουλευταὶ Ἄρτης κ.κ. Χ. Ρῖζος καὶ Σ. Τζουβάρας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Μητροπολίτου Ἄρτης, διεκτραγωδοῦντος τὴν ἀθλίαν ἐπισιτιστικὴν κατάστασιν εἰς ἣν ἔχουσι περιέλθει οἱ κάτοικοι τῆς ὀρεινῆς περιοχῆς Ραδοβιζίων Ἄρτης καὶ ζητοῦντος τὴν ἀποστολὴν ἀραβοσίτου καὶ ἄλλων τροφίμων πρὸς διάσωσιν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Ὁ Πρόεδρος Κοινότητος Ἁγίων Θεοδώρων καὶ οἱ αὐτοκινητισταὶ Κομοτηνῆς ζητοῦν διατήρησιν καὶ βελτίωσιν θεσμοῦ ΚΤΕΦΑ. Ἡ Ἕνωσις Συν)σμῶν Κορινθίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπὶ τῆς ρητίνης ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν καὶ ζητεῖ κατάργησιν ταύτης. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Λαμίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν μετάθεσιν τοῦ Ἐπόπτου ἐργασίας εἰς Λεβάδειαν καὶ ζητεῖ ἀναστολὴν τῆς γενομένης μεταθέσεως. Τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια Συνταξιακῶν Σωματείων τῆς Ἀνωτάτης Συνομοσπονδίας Συνταξιούχων Ἑλλάδος ζητοῦν ἀναστολὴν ἀποφάσεως ΙΚΑ περὶ διακοπῆς βοηθήματος 1500 ἀνικάνων πρὸς ἐργασίαν φυματικῶν ἠσφαλισμένων. Ὁ Πτηνοτροφικὸς Συν)σμὸς Μεγάρων διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην ἐγκατάστασιν πυροβολείων πλησίον τῶν πτηνοτροφείων καὶ ζητοῦν ἐγκατάστασιν τούτων εἰς ἑτέραν περιοχήν. Ὁ Δήμαρχος, ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος, ὁ Συν)σμὸς Ἐπαγγελματιῶν, ὁ Σύνδεσμος Πολυτέκνων, τὸ Σωματεῖον Ὑποδηματεργατῶν, καὶ τὸ Σωματεῖον Φορτοεκφορτωτῶν, Μεγαλουπόλεως ζητοῦν τὴν παροχὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἐκ τῶν ἔργων Λάδωνος καὶ εἰς τὴν πόλιν των. Ὁ Ἐπαγγελματικὸς Σύλλογος, Ἀξιουπόλεως ζητεῖ ὅπως τροποποιουμένου τοῦ σχετικοῦ νόμου ἡ εἰς Τ.Ε.Β.Ε. ἐγγραφὴ τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν καταστῇ προαιρετική. Ἰδιοκτῆται ἀγοραίων ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων Μεσογείων Ἀττικῆς, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην ψήφισιν νομοσχεδίου περὶ τελῶν κυκλοφορίας καὶ ζητοῦν ἐξαίρεσιν ἐκ τοῦ μέτρου. Κάτοικοι Παχείας Ράχης; Ἀνιτσαίου, Λαζάρηδες, Βλάχηδες, Σφεντορίου, Κύλινδρα, καὶ Πόρτες Αἰγίνης, κτηνοτρόφοι καὶ καλλιεργηταὶ τῶν Κτημάτων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς «ἡ Χρυσολεόντισσα» Αἰγίνης, διαμαρτύρονται διὰ τὰς διώξεις ἃς ὑφίστανται παρὰ τῆς Μονῆς καὶ ζητοῦν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν κτημάτων αὐτῆς, ὑπὲρ τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Ὁ Σύνδεσμος Ἀμαξοκαρραγέων Πειραιῶς, ζητεῖ τὴν ταχεῖαν ψήφισιν νόμου περὶ ἀποζημιώσεως τῶν μελῶν του, ἐκτοπισθέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Τὸ Ἐπαγγελματικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης, ζητεῖ ἀναστολὴν ἐφαρμογῆς ἀποφάσεως περὶ αὐξήσεως μισθωμάτων ἄλλως μείωσιν τοῦ συντελεστοῦ αὐξήσεως διὰ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Ἡ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Κύπρου, ζητεῖ ταχεῖαν ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις συνταξιούχων ἐργατῶν θαλάσσης, ζητεῖ ἐνίσχυσιν τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ συνταξιούχων ἐργατῶν οἴκου Ναύτου, διὰ πόρων οὓς ὑποδεικνύει. Κάτοικοι τοῦ Συνοικισμοῦ Ἑλληνικοῦ, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν κατεδάφισιν τῶν οἰκιῶν 67 οἰκογενειῶν πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου Ἑλληνικοῦ καὶ ζητοῦν ματαίωσιν αὐτῆς, ἄλλως τὴν στέγασίν των παρὰ τοῦ Κράτους. Αἱ Ὀργανώσεις καὶ τὰ Σωματεῖα Πέτρας, Στύψης, Κάπης, Σκουτάρου, Βούρκου, Σκάλας, Σκοπέλου, Πλωμαρίου Πλαγιᾶς καὶ Γέρας διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην φορολογίαν 5% ἐπὶ τῆς ἐλαίας καὶ ζητοῦν προαιρετικὴν δακοκτονίαν ἄλλως ἐξαίρεσιν τῆς Λέσβου τοῦ μέτρου τούτου. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Νεστορίου, ζητεῖ ἄμεσον ἀπόδοσιν τῆς μαρτυρικῆς καὶ Ἑλληνικωτάτης Κύπρου εἰς τὴν φυσικὴν μητέραν της Ἑλλάδα. Οἱ Αὐτοκινητισταὶ Ἠλείας, τὸ Σωματεῖον Φορτηγῶν Αὐτοκινητιστῶν Νομοῦ Λαρίσης καὶ ὁ Σύνδεσμος Ἰδιοκτητῶν ἀγοραίων αὐτοκινήτων Νομοῦ Ἡρακλείου διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην αὔξησιν φορολογίας τῶν αὐτοκινήτων. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Πατρῶν, οἱ Καπνεργάται Πατρῶν καὶ ἡ Διοίκησις Καπνεργατῶν Συνταξιούχων Ἀγρινίου διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην ἄρσιν κατοχυρώσεως καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος καὶ διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ψήφισιν Ν. 5816 περὶ τόγκας. Ἀπόστρατοι ἀξιωματικοὶ Β. Ν. Ἔφεδροι ἐκ Μονίμων κάτοικοι Πειραιῶς, λαβόντες μέρος εἰς τὸν πόλεμον 1940– 41 ζητοῦν βαθμολογικὴν ἀποκατάστασιν καὶ ἄρσιν τῆς προσγενομένης αὐτοῖς ἀδικίας. Ὁ Ἐπαγγελματικὸς Σύλλογος Ἀγροτῶν Νομοῦ Δράμας ζητεῖ τὴν καταβολὴν τοῦ ὑπολοίπου πρὶμ καπνῶν ἄνευ κρατήσεων, μεσοπρόθεσμα καὶ μακροπρόθεσμα δάνεια δι’ ἀνασυγκρότησιν τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ κ.λ.π. Φυματικοὶ ἠσφαλισμένοι Ι.Κ.Α. νοσηλευόμενοι εἰς τὸ Σανατόριον Τριπόλεως διαμαρτύρονται διὰ τὴν διακοπὴν ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. τῆς παρεχομένης οἰκονομικῆς βοηθείας καὶ ζητοῦν ἀκύρωσιν τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως. Τὸ Σωματεῖον Μακαρονοποιῶν Κερκύρας διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἀλευροβιομηχάνων Κερκύρας Ι. Μπάκλη καὶ Π. Ζαφειροπούλου καὶ Σία ἐκ νέου αἰτηθεῖσαν ἀπόλυσιν μακαροτεχνιτῶν καὶ ζητεῖ ματαίωσιν τῶν ἀπειλουμένων ἀπολύσεων. Οἱ Καπνεργάται Σερρῶν, Θεσσαλονίκης, Σάμου, Καρδίτσης, Δράμας, Καβάλας, οἱ ἐργαζόμενοι τοιοῦτοι εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις Φραγκαλίδη, Ναζιάδη, Θεσσαλονίκης, ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν, τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, ἡ Συντεχνία Παντοπωλῶν ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Σερρῶν, οἱ Ἐμποροϋπάλληλοι Θεσσαλονίκης, τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Σάμου καὶ τὰ Ἐπαγγελματικὰ Σωματεῖα Ἀγρινίου διαμαρτύρονται δι’ ἀποφασισθεῖσαν ἄρσιν κατοχυρώσεως τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος. Ἡ Ὁμοσπονδία ἐργατῶν Μεταλλευτῶν Ἑλλάδος διαμαρτύρεται διὰ τὰ ὑπὸ τῶν Μεταλλευτικῶν ἐπιχειρήσεων Ἐλευσῖνος, Ἡρακλείου Ἀττικῆς, Μυτιλήνης καὶ Σερίφου ὁμαδικὰς ἀπολύσεις ἐργατῶν καὶ ζητεῖ ματαίωσιν αὐτῶν. Δημόσιοι ὑπάλληλοι Ληξουρίου ζητοῦν βελτίωσιν τῶν συντάξεων. Ὁ Σύνδεσμος Ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Σισανίου ζητεῖ ἀκύρωσιν τῶν παρανόμων ἐκποιήσεων τῶν κτημάτων τῆς ἀπαλλοτριωτέας περιοχῆς Μονῆς Κοιμήσεως Θεοτόκου Μικροκάστρου ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου Σισανίου καὶ Σιατίστης καὶ τὴν ταχεῖαν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων μελῶν του ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω ἐκτάσεως. Ἡ Ὁμοσπονδία Βιοτεχνῶν καὶ ἐπαγγελματιῶν Χίου ζητεῖ ματαίωσιν τῆς μελετωμένης συγχωνεύσεως τοῦ ἐπαγγελματικοῦ καὶ βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χίου μετὰ τοῦ Ἐμπορικοῦ τοιούτου. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Ἐπὶ κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως παρὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη περὶ χορηγήσεως δανείων εἰς τοὺς βιοτέχνας Πειραιῶς πρὸς διατήρησιν καὶ ἀνάπτυξιν τῶν βιοτεχνιῶν των ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς τοῦ ὑπὸ ἐφαρμογὴν οἰκονομικοῦ προγράμματος ἔχει ἀπόφασιν νὰ λύσῃ τὰ θέματα τῆς πόλεως Πειραιῶς. Πρὸς πλήρη κατατοπισμὸν διὰ τὰ ἀπασχολοῦντα τοὺς ἐπαγγελματίας τῆς γείτονος οἰκονομικὰ ζητήματα, ὡς γνωστὸν κλιμάκιον τῆς Κυβερνήσεως μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν κ. Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ μετέβη ἐπὶ τόπου, ἐμελέτησε τὴν κατάστασιν, συντόμως δὲ κατόπιν τούτου θὰ ἐκδηλωθοῦν τὰ βάσει τῆς μελέτης τῶν θεμάτων κυβερνητικὰ ὑπὲρ τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων μέτρα. Ἀθῆναι τῇ 23–3–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 2081] ἐ. ἔ. ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Χαλκίδος κ. Θ. Ταμβακᾶ σχετικῶς μὲ τὴν αὔξησιν τῆς ποσότητος βενζίνης τῆς διατιθεμένης ἐπὶ μειωμένῳ δασμῷ διὰ τὴν καλλιέργειαν παρακαλοῦμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε τὰ κάτωθι εἰς ἀπάντησιν ταύτης. Κατ’ ἐπανάληψιν ἐζητήθη κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη ἐκ μέρους τοῦ Ὑμετέρου Ὑπουργείου χορήγησις βενζίνης ἀφορολογήτου παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν εἰς τοὺς κατόχους βενζινοκινήτων ἑλκυστήρων ἄνευ ἀποτελέσματος. Τὸν Ἀπρίλιον 1952 κατέστη τελικῶς δυνατὴ ἡ ἔκδοσις ἀποφάσεως (τῆς ὑπ’ ἀριθμ. Δ 6040) περὶ μειώσεως τῆς τιμῆς τῆς βενζίνης τῶν ἑλκυστήρων καὶ τῶν βενζινοκινήτων ἀντλητικῶν συγκροτημάτων ἰσχύος κάτω τῶν 5 ἵππων ἀλλὰ συγχρόνως ὡρίσθη τὸ συνολικὸν ποσὸν τῆς οὕτω διατεθησομένης βενζίνης ἐπὶ μειωμένῳ δασμῷ καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν δι’ ἕν ἔτος εἰς 900 τόννους. Τὸ ποσὸν τοῦτο ἐκρίθη ὡς ἀπολύτως ἀνεπαρκὲς καθ’ ὅσον ἀνάγκαι εἰς βενζίνην δι’ ἕν ἔτος ὡς ἀνωτέρω κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν Διευθύνσεων Γεωργίας Νομῶν ἀνέρχονται εἰς πλέον τῶν 5.000 τόννων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 187515]12375] 15–9–52 ἐγγράφου ἡμῶν ἐζητήθη ἡ τροποποίησις τῆς ὑπ’ ἀριθμ. Δ 6040]28–4–52 κοινῆς ἀποφάσεως Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας ὡς πρὸς τὸν καθορισμὸν τοῦ ἐτησίως διατεθησομένου συνολικῶς ποσοῦ βενζίνης καὶ ἐπροτάθη ὅπως τοῦτο μὴ ὁρισθῇ εἰς ὡρισμένον ὕψος, ἀλλὰ μὲ βάσιν τὴν κατὰ στρέμμα καὶ κατ’ ἔτος ἀπαιτουμένην διὰ τὴν καλλιέργειαν καὶ ἄρδευσιν ποσότητα βενζίνης (10 χιλ. διὰ καλλιέργειαν καὶ 20 χιλ. διὰ τὴν ἄρδευσιν) νὰ διατίθεται κατ’ ἔτος ἡ ἀναγκαία ποσότης τῆς βενζίνης. Τὴν πρότασιν ταύτην δὲν ἐδέχθη τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀλλ’ ηὔξησεν ἁπλῶς τὴν ποσότητα τῆς διατιθεμένης βενζίνης ἐπὶ μειωμένῳ δασμῷ εἰς 2.000 τόννους (ἀπόφ. Δ. 15242]4–10–52). Καὶ τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι ἀνεπαρκὲς ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι εἰς βενζίνην εἶναι μεγαλύτεραι. Ὡς μόνη συμφέρουσα λύσις ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀπομένει ἡ προταθεῖσα διὰ τοῦ ἄνω ὑπ’ ἀριθμ. 187515]12375]15– 9–52 ἐγγράφου ἡμῶν καὶ διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς ὑπὸ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν θέλομεν ἐκ νέου ἐνεργήσει. Ἀθῆναι τῇ 10)3)53 Ὁ Διευθυντὴς α. α.

Λ. ΣΟΥΛΗΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Κοθρῆ καὶ Τ. Μαυριδόγλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1827)759]27–2–53 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀφορῶντος ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Κοθρῆ καὶ Τ. Μαυριδόγλου, σχετικῶς μὲ τὰ ληπτέα μέτρα ὑπὲρ τῶν πολεμοπαθῶν ἀγροτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς εἶναι γνωστὸν εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἐκ τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔλαβε σειρὰν μέτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐκ πολεμικῶν γεγονότων πληγέντων ἀγροτῶν πρὸς ἀνόρθωσιν τῆς συνεπείᾳ τῶν γεγονότων τούτων καταστραφείσης ἀγροτικῆς των οἰκονομίας. Πρὸς τοῦτο ἐχορηγήθησαν εἰς τούτους χρηματικαὶ ἐνισχύσεις διὰ τὴν ἀγορὰν δενδρυλλίων, σπόρων, χημικῶν λιπασμάτων, διὰ καλλιεργητικὰς ἐργασίας, ὡς καὶ αὐτούσια γεωργικὰ ἐφόδια ἤτοι γεωργικὰ ἐργαλεῖα, ἀροτριῶντα ζῶα, κάρρα κ.λ.π. Κατὰ τὸ ἔτος 1947, ὅτε ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἑλλάδος καὶ δὴ ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου 1947, ἐτερματίσθη ἡ προστατευτικὴ πολιτικὴ τοῦ Κράτους ὑπὲρ τῶν ἐκ τοῦ Πολέμου παθόντων ἀγροτῶν, συνεχισθεῖσα ἔκτοτε μόνον διὰ τοὺς συμμοριοπλήκτους θεωρηθείσης ἐπιτακτικωτέρας τῆς ἀνάγκης ἐνισχύσεως τῆς κατηγορίας ταύτης τῶν ἀγροτῶν. Ἐξ ἄλλου πολλοὶ ἐκ τῶν χαρακτηρισθέντων ὡς πολεμοπαθῶν ἐχαρακτηρίσθησαν ἐν πολλοῖς ἐν συνεχείᾳ καὶ ὡς συμμοριόπληκτοι, διότι ἡ δρᾶσις τῶν συμμοριτῶν ἐπεξετάθη καθ’ ἅπασαν σχεδὸν τὴν χώραν. Διὰ τῆς παρασχεθείσης μέχρι τοῦδε ἐνισχύσεως εἰς τοὺς ἀνωτέρω ἀγρότας ἐκαλύφθησαν κατὰ τὸ πλεῖστον αἱ προξενηθεῖσαι εἰς τούτους ζημίαι καὶ ἐπετεύχθη κατὰ μέγα μέρος ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς καταστραφείσης οἰκονομίας των εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπανεύρουν οὗτοι τὸν προπολεμικὸν ρυθμὸν τῆς παραγωγικότητός των, μὲ ἐπακόλουθον ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς τῆς χώρας διὰ πολλὰ προϊόντα καὶ εἰς ἀνώτερα τῶν προπολεμικῶν ἐπίπεδα. Ἑπομένως ἀπὸ τοῦ ἑπομένου οἰκονομικοῦ ἔτους, δὲν θὰ παραστῇ ἀνάγκη περαιτέρω ἐνισχύσεως τῶν ἐν λόγῳ ἀγροτῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, πλὴν τῆς δι’ ἀροτριώντων ζῴων ἐνισχύσεως ἡ προμήθεια τῶν ὁποίων δὲν ἤθελε πιθανῶς πραγματοποιηθῆ εἰς ὁλόκληρον ἐντὸς τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους λόγῳ μὴ ὁλοκληρώσεως τῆς ἐκτελέσεως τῶν συναφθεισῶν σχετικῶν συμβάσεων προμηθείας ζώων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων καὶ τῶν ὁρίων ἡλικίας τῶν μονίμων Ἀξιωματικῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἡ Ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἀποδοχῆς τῆς ὑποχρεωτικῆς δικαιοδοσίας τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου, συμφώνως πρός τὸ ἄρθρον 36 τοῦ Καταστατικοῦ αὐτοῦ καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν ὑπογραφείσης Συμφωνίας ἀμοιβαίας Ἀσφαλείας». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 824 καὶ 1136)52 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν, κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–49, 1949–50, 1950–51 καὶ 1951–52 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Κοντοβράκης, Α. Δρούλιας, Γ. Ρουμάνης, Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Η. Ζουμπουλάκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξετάσεων τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132]46 Ν. Δ. ὑπαγομένων φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαθανάσης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 1 Ν. 1421]1944 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ὀργανισμῶν τῆς Χωροφυλακῆς διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παπαθανάσης, Α. Τσιρώνης, Π. Τριαντόπουλος καὶ Ι. Τριανταφύλλης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως καὶ ἀποκεντρώσεως τῶν Τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1502)50 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν» καὶ τοῦ Ν. Δ. 2190)52 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Τ.Α.Α.Σ. διατάξεων».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1502)50 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν καὶ τοῦ Ν. Δ. 2190)52 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Τ.Α.Α.Σ. διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμμετοχῆς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Association International de Sauvetage et de premièrs secours en cas d’ accidents».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμμετοχῆς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Association Internationale de Sauvetage et de premièrs secours en cas d’ accidents». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν καὶ ἐξαιρέσεων». Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§12Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου, διὰ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὡρισμένα θέματα. Δὲν ἠδυνήθην νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, διότι τὴν Δευτέραν, ὅτε συνεζητήθη τὸ νομοσχέδιον, εἰς ἡμέραν μάλιστα Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ἤμουν ὑποχρεωμένος νὰ παραστῶ εἰς τὸ μνημόσυνον τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου εἰς Κρήτην, συγκοινωνία δὲ δὲν ὑπῆρχε διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν. Καὶ οὕτως ἐγένετο ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου, εἰς ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν 20 βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὁ Ἀρχηγὸς αὐτῆς ἀπουσίαζον εἰς Κρήτην δι’ ἕνα ἐπιβεβλημένον καθῆκον. Κάμνω αὐτὴν τὴν διευκρίνησιν, διὰ νὰ τακτοποιήσω τὴν θέσιν μου, διότι δὲν ὡμίλησα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἤθελα λοιπὸν τώρα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν μίαν διάταξιν χωριστήν, ἡ ὁποία ἀπὸ τοῦ ἔτους 1932 ἰσχύει ἐν συνεχείᾳ καὶ ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ. Τὸ πρᾶγμα ἴσως νὰ μὴ ἔχῃ πρακτικὴν σημασίαν, διότι, κ. Ὑπουργέ, ἐδῶ τερματίζεται κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον βεβαίως εἶναι καὶ γενικώτερον, ἀλλὰ καὶ εἰδικώτερον καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς ἀγρότας τῆς Λεβαδείας. Ἐλπίζω ὅτι πολὺ συντόμως ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀνακοινώσῃ τὸν τερματισμὸν τοῦ δισεπιλύτου αὐτοῦ ζητήματος. Θὰ ἤθελα ὅμως αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ καταργηθῇ μία χαριστικὴ διάταξις, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἀπὸ τοῦ 1932 σχετικὴ μὲ τὰς ἐξαιρέσεις ὑπὲρ τῆς Αὐτονόμου Ἀγγλικῆς Ἑταιρίας τῆς λίμνης τῆς Κωπαΐδος, αἱ ὁποῖαι ἔχουν περιληφθῆ εἰς τὸν νόμον 5422, ἐδάφιον 1. Ἀναφέρει ἡ διάταξις αὐτή: «Τὰ παντὸς εἴδους. (ἀναγινώσκει)». Ὑπήχθη, λοιπόν, μὲ τὴν χαριστικὴν αὐτὴν διάταξιν ἡ Ἑταιρεία Κωπαΐδος εἰς τὴν κατηγορίαν Ε εἰσοδημάτων ἐκ γεωργικῶν Ἐπιχειρήσεων καὶ δὲν ὑπόκεινται πλέον εἰς φορολογίαν, δυνάμει τοῦ νόμου 2281 τοῦ 1940. Εἰς τὴν Ἑταιρείαν Κωπαΐδος, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἰσπράττουσαν καθωρισμένον μίσθωμα, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος τῆς φορολογίας τῶν εἰσοδημάτων ἐπὶ γαιῶν, ἀλλ’ ἐπέτυχε μὲ τὴν χαριστικὴν αὐτὴν διάταξιν πλήρη ἀπαλλαγὴν καὶ δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἐνῷ πληρώνει χιλιάδας λιρῶν κατ’ ἔτος εἰς τὸ ἀγγλικὸν θησαυροφυλάκιον διὰ τὰ τεράστια κέρδη τὰ ὁποῖα ἐπιτυγχάνει, εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον δὲν πληρώνει φορολογίαν οὔτε μίαν δραχμήν. Ἐλπίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα τερματίζεται μὲ τὴν ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη χάρις εἰς τὴν ἰσχὺν τοῦ νέου Συντάγματος, χάρις εἰς τὸν νόμον περὶ ἀπαλλοτριώσεως, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν ἐπικύρωσιν τῆς ἀποφάσεως ἐκ μέρους τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἀλλ’ εἶναι θέμα τιμῆς, ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, μία τοιαύτη χαριστικὴ διάταξις, ἡ ὁποία ἐξασφαλίζει πλήρη ἀσυδοσίαν εἰς μίαν ξένην ἑταιρείαν, ποὺ πραγματοποιεῖ ἀμύθητα κέρδη, νὰ καταργηθῇ. Πέραν αὐτοῦ θὰ μοῦ συγχωρήσητε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τῆς περιπτώσεως τῆς παραγράφου ιβ τοῦ ἄρθρου 1. Ἀφορᾷ διάταξιν, ἡ ὁποία ἐτέθη εἰς τὸν νόμον 2142)52 περὶ παροχῆς ἐπιδόματος εἰς τοὺς δικαστάς. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπομνήσω καὶ θὰ ἐνθυμοῦνται πολλοὶ τῶν κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν μέλη τῆς παρελθούσης Βουλῆς, ὅτι μὲ κοινὴν συμφωνίαν τῆς τότε Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως ἐγένετο ἡ διατύπωσις αὐτοῦ τοῦ νομοθετήματος. Διότι ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς τῆς τότε Βουλῆς καὶ ἀπὸ τὴν ἡγεσίαν ὅλων τῶν τότε κομμάτων ἀνεγνωρίσθη, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ὑλικὴ ἐξύψωσις τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ δημιουργήσωμεν συνθήκας εὐνοϊκωτέρας λειτουργίας τῆς Δικαιοσύνης. Ἐνθυμοῦμαι καλῶς, διότι εἶχον τὴν τιμὴν ὡς Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης, νὰ εἰσηγηθῶ μετὰ τοῦ τότε συναδέλφου μου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τότε Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως τὸ σχετικὸν νομοθέτημα, ὅτι ὁ νόμος ἐν ἀρχῇ εἶχε περιλάβει καὶ ὡρισμένας ἄλλας κατηγορίας ὑπαλλήλων, εἰς τοὺς ὁποίους θὰ ἀπενέμετο τὸ εἰδικὸν αὐτὸ ἐπίδομα τῆς βιβλιοθήκης. Ἐγένετο σάλος εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν συζήτησιν, διότι πανταχόθεν ἠξιώθη νὰ προστεθοῦν καὶ ὡρισμέναι ἄλλαι κατηγορίαι ὑπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι ἀναμφισβητήτως εἶχον κάποιο δίκαιον, ζητοῦντες τὴν χορήγησιν αὐτοῦ τοῦ ἐπιδόματος. Πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως ἀπεσύρθημεν εἰς μίαν σύσκεψιν. Παρεκαλέσαμεν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ διακόψῃ τὴν συνεδρίασιν καὶ τότε ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐκ τῶν ἐπιτελῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ κ. Κανελλόπουλος, ἀπεσύρθημεν εἰς ἰδιαιτέραν σύσκεψιν καὶ διετυπώσαμεν ἀπὸ κοινοῦ καὶ ἐκ συμφώνου τὸ νομοθέτημα, βάσει τοῦ ὁποίου τὸ ἐπίδομα ἀπονέμεται εἰς τοὺς λειτουργούς, τοὺς δικαστικοὺς καὶ εἰς τὰ μέλη τῆς διοικητικῆς δικαιοσύνης, δηλαδὴ εἰς τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ μὲ κοινὴν ἀπόφασιν τῶν κομμάτων τότε τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὑπὸ τὴν πλήρη συγκατάθεσιν ὅλων τῶν μελῶν τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος ἀπεφασίσθη ἡ ἐξαίρεσις πάσης κρατήσεως ἐπὶ τοῦ χορηγουμένου ἐπιδόματος. Ὑπῆρξεν, λοιπόν, ὁμόθυμος ἡ ἀπόφασις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τῆς Βουλῆς ὁλοκλήρου, τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, τῆς ὁποίας ἐγκύρως τὴν ἄποψιν διερμήνευσεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐκ τῶν ἐπιτελῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἐξηρέθη τὸ δικαστικὸν ἐπίδομα πάσης κρατήσεως. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἔρχεσθε μὲ ἕνα νομοθέτημα νὰ ἀνατρέπετε τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ νὰ ὑποστηρίζουν τὰ δημοσιογραφικὰ ὄργανα τοῦ φιλικοῦ σας τύπου, ὅτι μίαν ἀσυδοσίαν, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ καὶ μίαν φορολογικὴν ἀπαλλαγήν, ἔρχεται νὰ σταματήσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὅταν τὴν διάταξιν αὐτὴν ἀπεδέχθη καὶ ἐνθέρμως ὑπεστήριξεν τὸ κόμμα σας. Εἶναι γνωστόν, κύριοι, ὅτι ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας συγκατετέθη εἰς τὴν θέσπισιν τῆς διατάξεως αὐτῆς εἰς τὸ νομοθέτημα ἐκεῖνο. Δὲν εἶναι ὀρθόν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἓξ μῆνας μετὰ τὴν θεσμοθέτησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, νὰ ἔρχεσθε μὲ ἕνα εἰδικὸν νομοθέτημα νὰ τὴν καταργῆτε, ὑποστηρίζοντες, ὅτι ἔχει δημιουργηθῆ μία ἀσυδοσία φορολογική. Ἐκτὸς ὅλων αὐτῶν, θὰ ἠδυνάμην, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι πανταχόθεν ἔχει ἀναγνωρισθῆ ἡ ἀνάγκη τῆς ἀνυψώσεως τῶν δικαστικῶν καὶ ὡς βάσις τῆς τοιαύτης προσπαθείας ἐτέθη ἡ ὑλικὴ ἐνίσχυσις. Εἶναι δὲ γνωστὸν εἰς τοὺς περισσοτέρους τοὐλάχιστον τῶν ἀξιοτίμων κ. συναδέλφων, εἰς ποίας εἰδικὰς δαπάνας ὑποβάλλονται οἱ δικαστικοὶ διὰ νὰ διατηροῦν ἐνημερωμένην τὴν βιβλιοθήκην των. Εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ εἶναι συνδρομηταὶ ὅλων τῶν νομικῶν περιοδικῶν, νὰ προμηθεύωνται ὅλα τὰ συγγράμματα, ἰδίᾳ μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νέου κώδικος καὶ τοῦ ἀστικοῦ καὶ τοῦ ποινικοῦ. Καὶ ἀνεγνωρίσθη, ὅτι λόγῳ τῆς εἰδικῆς θέσεως τῶν λειτουργῶν τούτων τοῦ Κράτους, ὅτι πρέπει τέλος πάντων νὰ ἐνισχυθοῦν, χωρὶς βεβαίως νὰ παραγνωρισθοῦν τὰ δικαιώματα τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων. Τοῦτο ἀνεγνωρίσθη ὡς δίκαιον ἀπ’ ὅλα γενικῶς τὰ κόμματα καὶ ἐλήφθη αὐτὴ ἡ ἀπόφασις. Δὲν εἶναι λοιπόν, δυνατὸν ὕστερα ἀπὸ 6 μῆνας, νὰ ἔρχεσθε καὶ νὰ καταργῆτε μίαν διάταξιν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπῆρξε σύμφωνος ὁ πολιτικὸς κόσμος καὶ τὸ κόμμα ἀπὸ τὸ ὁποῖον προέρχεσθε.

§13Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐνῷ κατ’ ἀρχὴν ὑποστηρίζετε μίαν ἄποψιν, ἡ ὁποία ἔχει πολὺ λογικήν, τὴν ἄποψιν τῆς ἐνισχύσεως τοῦ δικαστικοῦ κλάδου, ἐξεγείρεσθε διὰ μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία εἶναι, τοὐλάχιστον, ἐξ ἴσου λογική. Ἡ σκέψις, ὅταν προσέθεσα τὴν παράγραφον ιβʹ εἰς τὸ ἄρθρον 1, δὲν ἦτο σκέψις ἀποβλέπουσα εἰς τιμωρίαν τοῦ δικαστικοῦ Σώματος, ἢ εἰς ἀθέτησιν μιᾶς ὑποσχέσεως, ἢ μᾶλλον μιᾶς πράξεως, τὴν ὁποίαν κάποτε ἀπεφάσισεν ἡ Βουλή, ἦτο σκέψις ἁπλουστάτη. Ἔχομεν ἕνα καθεστὼς ἐξαιρέσεων καὶ ἀπαλλαγῶν, τὸ ὁποῖον διέπει ὅλην τὴν φορολογικήν μας νομοθεσίαν ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον. Ἕνα καθεστώς, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι εὔκολον νὰ τὸ ἐξάρῃ κανεὶς ἐδῶ καὶ νὰ προβάλῃ πρὸς μίμησιν. Τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν φορολογοῦμεν τὸν πτωχὸν ἐργάτην, τὴν στιγμὴν ποὺ φορολογοῦμεν τὸν ἐπαγγελματίαν καὶ βιοτέχνην, τὸν ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος κυριολεκτικῶς παλαίει, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τοῦ δώσωμεν τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἀνεξαρτήτως τοῦ σημείου, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκονται ἀπὸ ἀπόψεως ἐργασίας, ὅλοι οἱ Ἕλληνες μετέχουν ἐξ ἴσου, ὅσον ὑψηλότερον εὑρίσκονται, τόσον βαρύτερα μετέχουν τῶν ὑποχρεώσεων ἀπέναντι τοῦ συνόλου. Αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον εἰσηγήθην εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα νομοθέτημα περὶ καταργήσεως, κατὰ τὸ δυνατόν, πάσης ἀπαλλαγῆς καὶ πάσης ἐξαιρέσεως. Μέσα εἰς τὸ νομοθέτημα αὐτό, ἀναμφισβητήτως, εἶχε τὴν θέσιν του καὶ ἡ κατάργησις αὐτή, τῆς ἐξαιρέσεως αὐτῆς τῆς φορολογίας μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν ἑνὸς μέρους τοῦ μισθοῦ τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων. Σημειώσατε, ὅτι ἡ ζημία δὲν εἶναι πολὺ μεγάλη, εἶναι πάρα πολὺ μικρά. Διότι, ὅπως ξεύρετε, οἱ συντελεσταὶ φορολογίας μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν εἶναι πάρα πολὺ χαμηλοί. Ἐὰν πλήττῃ κάπως μὲ μεγαλύτερον ποσοστὸν 100–200.000, θὰ πλήξῃ μόνον ἐκείνους τοὺς δικαστικούς, οἱ ὁποῖοι κατὰ σύμπτωσιν ἔχουν καὶ εἰσόδημα ἐξ ἄλλης περιουσίας καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν συνθετικὸν φόρον. Ὅλους τοὺς ἄλλους θὰ τοὺς πλήξῃ κατ’ ἐλάχιστον ποσόν. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἐκρίνομεν καὶ ἐφ’ ὅσον ἔκρινεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι χρειάζεται μία τοιαύτη ἐνίσχυσις, θὰ ἠμποροῦσεν αὐτὴν τὴν αὔξησιν τῶν 50–100.000 δραχμῶν, ἀντὶ 1200 νὰ ὁρίσῃ ἕως 1300 τὸ ἐπίδομα αὐτὸ εἰς τοὺς δικαστικούς, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς ἐξαιρέσῃ αὐτῆς τῆς φορολογίας, δὲν ἔπρεπε δηλαδὴ δι’ ἐμμέσου ἐπιδοτήσεως νὰ λύσωμεν τὸ θέμα, ἀλλὰ δι’ ἀμέσου ἐπιδοτήσεως. Καὶ ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα, νὰ ἴδωμεν ποία εἶναι ἡ διαφορὰ ποὺ προκύπτει καὶ νὰ ἔλθῃ τὸ Κράτος νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ 1200 δὲν φθάνει, θὰ τὸ κάμω 1300. Ἀλλὰ τὸ χειρότερον, τὸ ὁποῖον εἴχομεν νὰ κάμωμεν εἶναι νὰ δημιουργήσωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς ἐξαιρέσεις, αἱ ὁποῖαι καὶ τὸ κοινὸν αἴσθημα πλήττουν καὶ μᾶς παρασύρουν καὶ εἰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ὀρθαί. Δι’ αὐτὸ παρεκάλεσα νὰ σᾶς διακόψω, διὰ νὰ σᾶς δώσω μερικὰς ἐξηγήσεις.

§14Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἤθελον, ἀκριβῶς, εἰς ἀπάντησιν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα μοῦ εἴπατε νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὰ ἑξῆς: Τότε, εἰς τὸν νόμον καθωρίσαμεν, ὅτι μέχρι 40% ἐπὶ τοῦ βασικοῦ μισθοῦ καθορίζεται τὸ ἐπίδομα. Κατόπιν μιᾶς συσκέψεως, ποὺ εἴχομεν, μὲ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἀπεφασίσαμεν, διὰ τοὺς κατέχοντα τὴν ἀνωτάτην βαθμίδα εἰς τὴν ἱεραρχίαν διὰ τὸν Πρόεδρον καὶ Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου θὰ δοθῇ, μόνον εἰς αὐτὰ τὰ δύο πρόσωπα, τὸ ἀνώτατον, τὸ 40%, δι’ ἄλλους τὸ 30%, δι’ ἄλλους τὸ 25% καὶ δι’ ἄλλους τὸ 20%. Ἔγινεν ὁ καθορισμὸς αὐτός, λόγῳ τοῦ ὅτι ὑπῆρχεν ἡ ἀπαλλαγὴ ἡ φορολογική, καὶ ἡ διάταξις τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ κάθε κράτησιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποβληθῇ αὐτὸ τὸ ἐπίδομα. Ἐὰν τυχόν, κύριε Ὑπουργέ, ἐπιμείνετε ἐπ’ αὐτῆς τῆς διατάξεως, νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ δεσμευθῆτε μὲ μίαν ὑπόσχεσιν πρὸς τὴν Βουλήν, ὄχι διότι δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ βεβαίωσίς σας, ἀλλ’ ἐπειδὴ νομίζω, ὅτι εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ κινεῖ τὸ ἐνδιαφέρον ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως.

§15Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Τὸ ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§16Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, κ. συνάδελφε. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν πληροφορίαν καὶ χαίρω πάρα πολύ, ποὺ τὸ ἤκουσα, διότι ἐάν, τυχόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ κοινῆς ἀποφάσεώς του μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, καθορίσῃ τὴν ἔκτασιν τοῦ ἐπιδόματος εἰς τὸ 40%, νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα τακτοποιεῖται.

§17Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰλικρινῶς, δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω ἐγὼ διὰ λογαριασμὸν ὅλης τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος. Παρὰ ταῦτα, σᾶς ἐξεδήλωσα τὴν πρόθεσίν μου καὶ ἡ πρόθεσίς μου δὲν ἦτο νὰ πλήξω τὸ Δικαστικὸν Σῶμα—κάθε ἄλλο—ἦτο νὰ ἀποκαθάρω τὴν νομοθεσίαν ἀπὸ τοιαύτας ἐξαιρέσεις, αἱ ὁποῖαι, ἀναμφισβητήτως, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀποτελοῦν σημαντικὴν ζημίαν.

§18Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν σᾶς ἀπέδωσα τοιαύτην πρόθεσιν, νὰ πλήξετε τὸ Δικαστικὸν Σῶμα. Δὲν εἶμαι κακόπιστος. Διότι καὶ ἐγὼ ἀναγνωρίζω, ὅτι καὶ σεῖς ἀναμφισβητήτως, ὡς Ἕλλην Ὑπουργός, θὰ ἐμπνέεσθε ἀπὸ τὰ καλύτερα αἰσθήματα διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην. Ἀλλά, ἐπειδὴ εἶχον κάποιαν ἀνάμιξιν εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, ἐνόμισα, ὡς χρέος μου, ὅτι ἔπρεπε νὰ σᾶς ἐνημερώσω καὶ νὰ διατυπώσω καὶ κάποιον παράπονον, ὅτι ἔρχεσθε νὰ κάμετε μίαν κατάργησιν διατάξεως, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρξεν ὁμόφωνος ἡ ἄποψις τῆς Βουλῆς καὶ πρὸ παντὸς ἐπλειοδότησεν, εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, τὸ Κόμμα, ἐκ τοῦ ὁποίου ἔχετε τὴν τιμὴν νὰ προέρχεσθε.

§19Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπίσης ὁμόφωνος ἦτο ἡ ἄποψις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπὶ τὸ ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν σημαντικωτάτην πρόοδον καὶ μίαν συμβολὴν θετικὴν εἰς τὴν φορολογικὴν νομοθεσίαν. Ἐλπίζω δέ, ὅτι καὶ ἡ Βουλή, ὁμοθύμως, ἀπόψε θὰ τὸ ἐγκρίνῃ, διότι εἶναι ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως, μᾶς κάμνει νὰ προχωρήσωμεν πάρα πολὺ εἰς τὸν δρόμον πρὸς τὴν φορολογικὴν δικαιοσύνην.

§20Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω διὰ μίαν ἄλλην τροπολογίαν. Ἐὰν τὸ ποσὸν τοῦ ἐπιδόματος δημιουργῇ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς καταβολῆς συνθετικοῦ φόρου, θὰ ἐνόμιζον ὅτι διὰ τοὺς δικαστικοὺς θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ μία ἐξαίρεσις.

§21Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὄχι αὐτό.

§22Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν σκεφθῆτε, ὅτι δυστυχῶς, κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 87 τοῦ Συντάγματος αὐτὸ τὸ ἐπίδομα τῶν δικαστικῶν ἐπεξετάθη εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὴν Δικαιοσύνην, ὅπως οἱ καθηγηταὶ τῶν Πανεπιστημίων καὶ τὰ μέλη τῶν Α.Σ.Δ.Υ., ἡ ἀπαλλαγὴ αὐτὴ θὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰ πρόσωπα αὐτά, πρᾶγμα τελείως ἀπαράδεκτον, αὐτὸ ἐνισχύει τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τονίζω μετὰ λύπης καὶ πικρίας, ὅτι κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 87 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι τὰ τῆς μισθολογικῆς καὶ βαθμολογικῆς κατατάξεως τῶν δικαστικῶν γίνονται διὰ εἰδικοῦ νόμου, ἀπαγορευομένης τῆς ἐπεκτάσεως αὐτοῦ καὶ εἰς ἄλλους ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους, ἐν τούτοις ἐψηφίσθη νόμος περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ ἐπιδόματος εἰς τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου, τὰ μέλη τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., καὶ ἄλλους.

§23Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Χαίρω πολύ, κύριε συνάδελφε καὶ ἀγαπητὲ φίλε, ποὺ μοῦ δίδετε τὴν ἀφορμὴν νὰ κάμω μίαν διευκρίνησιν. Ὅταν τότε ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο εἰδικὴ σύσκεψις μὲ ἐκπρόσωπον τοῦ Συναγερμοῦ τὸν κ. Κανελλόπουλον, μὲ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἐμὲ καὶ ἀπηλείφθησαν ὅλαι αἱ διατάξεις ἐκ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ ἐπιδόματος καὶ εἰς ἄλλας κατηγορίας ὑπαλλήλων καὶ περιωρίσθη τοῦτο κατὰ τὴν ἐπιταγὴν τοῦ ἄρθρου 87 τοῦ Συντάγματος. Τὸ περιωρίσαμεν, ἀποκλειστικῶς, εἰς τοὺς δικαστικοὺς λειτουργοὺς καὶ εἰς τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι μὲ τὸ ἄρθρον 87 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ἔχει εἰδικὴν ἐπιταγὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Ὅταν μετέπειτα ἦλθον ἄλλα νομοθετήματα, ἀπὸ τὴν πλευρὰν αὐτὴν δὲν λέγω, ὅτι εἴχομεν καὶ ἡμεῖς ἀντίθετον ἄποψιν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πλευρὰν αὐτήν, ποὺ ὁμιλεῖ ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, ἐπροτάθησαν αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι καὶ περιελήφθησαν εἰς τὰ νομοθετήματα διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ ἐπιδόματος καὶ εἰς ἄλλους κλάδους. Ὁ ἀγαπητὸς φίλος κ. Παπαρρηγόπουλος θὰ τὰ ἐνθυμῆται ὅλα αὐτά, διότι ἐνεργὸν θέσιν εἶχεν εἰς τὸ θέμα.

§24Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπέγραψα καμμίαν τροπολογίαν.

§25Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἠμπορεῖ νὰ μὴ ὑπεγράψατε. Ὅμως ὑπάρχουν αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι εἶχον διατυπωθῆ καὶ θὰ ἴδητε ποῖοι εἶχον ὑπογράψει τὰς τροπολογίας. Ὀφείλω τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Παπαρρηγόπουλον, ποὺ μὲ εὑρίσκει, ἀπολύτως, σύμφωνον εἰς τὰς ἀπόψεις του.

§26Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπειδή, προηγουμένως, ἀνεφέρθητε εἰς τὸ δικαστικὸν ἐπίδομα, ἐφέρατε εἰς ἐνίσχυσιν τῆς ὑποχρεώσεως τῆς πολιτείας, διὰ τὴν εἰδικὴν αὐτὴν μεταχείρισιν τοῦ Δικ. Σώματος ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ πέρυσιν ὅταν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον, περὶ δικαστικοῦ ἐπιδόματος, ἐπιμόνως, ὑπεστηρίχθη, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, καὶ τὸ ὁποῖον ἦτο, ὅτι οἱ δικαστικοί, πράγματι, ὑποβάλλονται, εἰς ἰδιαιτέρας ἐπιβαρύνσεις, διὰ τὴν ἐκ τοῦ σύνεγγυς παρακολούθησιν τῆς ἐπιστήμης, εἰς τὴν ὁποίαν διακονοῦν. Ἐπειδή, ἀγαπητὲ κ. συνάδελφε, ἀνήκω εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι ἡ πολιτεία εἰς τὸ δικαστικὸν Σῶμα, τὸ ὁποῖον συνθέτει τὴν πλέον θεμελιώδη λειτουργίαν τῆς πολιτείας, ἔχει ὑποχρέωσιν, ὄχι μόνον, ἐκ τῆς συνταγματικῆς διατάξεως, ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτῆς νὰ διασφαλίζῃ τὰς προϋποθέσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐξυψώνουν καὶ προβάλουν τὸ δικαστικὸν Σῶμα, παντὸς ἄλλου καὶ οἱασδήποτε ἄλλης συντεταγμένης λειτουργίας τοῦ πολιτεύματος, θὰ ἤθελον, λέγω μολονότι πιστεύω, ὅτι δὲν εὑρίσκω καὶ ὑμᾶς διαφωνοῦντα, ὅτι ἀνεξαρτήτως οἱασδήποτε βιβλιοθήκης, θὰ πρέπει νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ δικαιοσύνη εἰς τὸ ἐθνοπρεπὲς αὐτῆς ὕψος, διότι ἐκ τοῦ ὕψους αὐτῆς, ὁ λαὸς θεᾶται τὴν δικαιοσύνην καὶ ἐξαρτᾶται, ἡ ὅλη ἀνάστασις τῆς πολιτείας καὶ τοῦ λαοῦ μας.

§27Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Συμφωνῶ, ἀπολύτως μὲ ὑμᾶς, κ. συνάδελφε καὶ νομίζω, ὅτι τὰ λόγια σας θὰ ἔχουν ἰδιαιτέραν ἀπήχησιν, εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος τὴν ἐκπροσωπεῖ, εἰς τὸ θέμα αὐτό. Τώρα, λοιπόν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθω, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 11, ἐπειδὴ ὁμιλοῦμεν περὶ δικαστικῶν, θὰ μοῦ συγχωρήσετε, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον, πρέπει νὰ προστεθῇ μία 5η περίπτωσις καὶ μεταξύ, τῶν προσώπων, εἰς τὰ ὁποῖα δίδονται ἀτέλειαι νὰ τεθοῦν καὶ οἱ εἰσαγγελεῖς καὶ οἱ ἀνακριταί. Εἰς τὰς ἐπαρχίας ὑπάρχει, εἷς εἰσαγγελεὺς καὶ εἷς ἀνακριτής, εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπάρχουν 8 ἀνακριταὶ καὶ 3 εἰσαγγελεῖς. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ εἶσθε ἔξω τῶν σκοπῶν, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκετε, ἐὰν περιλάβετε καὶ αὐτούς, διότι, εἶναι καθιερωμένον, ὅτι οἱ εἰσαγγελεῖς καὶ οἱ ἀνακριταὶ ἔχουν αὐτὰς τὰς ἀτελείας, δεδομένου ὅτι ἡ φύσις τῶν καθηκόντων των, ἐπιβάλλει τοῦτο. Νομίζω, ὅτι καλλίτερον θὰ ἦτο, νὰ τεθῇ εἰδικὴ διάταξις εἰς τὸν νόμον.

§28Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Αὐτῶν τῶν καθιερωμένων, σκοπεῖ τὴν κατάργησιν, τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου. Ἡ παράγραφος δʹ δίδει καὶ τὴν δικαιολογίαν, διότι οἱ δικαστικοὶ αὐτοί, ἐνδεχομένως, θὰ ἔχουν ἄδειαν δωρεὰν εἰσόδου καὶ τοῦτο, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ὑπηρεσίαν. Ἄν τὸ βάλωμεν, ἰδιαιτέρως, θὰ φανῇ, ὅτι κάμνομεν μίαν παραχώρησιν, ἡ ὁποία εἶναι τελείως ἔξω, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς ἰδίας αὐτῶν διαθέσεις. Μὲ τὴν παράγραφον δʹ καλύπτομεν τὸ ζήτημα.

§29Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐπειδή, εἰς τὴν νομοθεσίαν τίθεται ἡ διάταξις αὐτή, νομίζω, ὅτι θὰ εἶσθε συμφωνότερος, πρὸς τὰ πράγματα, ἐὰν τοὺς κατονομάσητε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ παρακαλέσω θερμότατα, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, διὰ τὴν κατάργησιν τῆς φορολογικῆς ἀσυδοσίας τῆς Ἑταιρείας Κωπαΐδος.

§30Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Κωπαΐδα, ἐκράτησα σημείωσιν. Δὲν εἶναι εὔκολον ἀπόψε νὰ κάμω διάταξιν, διότι πρέπει νὰ σκεφθῶμεν, πῶς θὰ γίνῃ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ τὴν σκοπιμότητα τοῦ μέτρου. Θὰ παρακαλέσω, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κρατήσω σημείωσιν.

§31Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ ἀνέφερα τὸν νόμον καὶ τὴν διάταξιν καὶ ἐλπίζω νὰ δώσετε λύσιν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§33Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Λυποῦμαι, διότι δὲν παρέστην εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἤμην εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας. Καὶ ἐπιθυμῶ, σήμερον, νὰ κάμω τὴν δήλωσιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον. Πρόκειται, περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ θέσῃ τέρμα, εἰς μίαν κατάστασιν ἀνώμαλον καὶ ἐπικίνδυνον. Αἱ ἀπαλλαγαὶ καὶ αἱ ἀτέλειαι, ὄχι μόνον ἐζημίωνον τὸ Κράτος —τοῦτο ἀπετέλει τὸ μικρότερον κακὸν—ἀλλὰ εἶχον καὶ δυσάρεστον ἠθικὸν ἀντίκτυπον, ἀκόμη δὲ περιελαμβάνοντο αἱ ἀτέλειαι καὶ αἱ ἀπαλλαγαὶ εἰς νόμους, συνήθως, ὄχι φορολογικοῦ περιεχομένου, καὶ ἐφημίζετο ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, ὅτι εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἔπρεπε νὰ δοθῇ κάποτε τέρμα. Αὐτὴν τὴν βασικὴν παρατήρησιν ἤθελον νὰ κάμω, κ. Πρόεδρε. Καὶ κατόπιν τούτου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ κάμω δύο εἰδικωτέρας παρατηρήσεις, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ δικαστικοῦ ἐπιδόματος, εὑρίσκομαι σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς. Μὲ τὴν προσθήκην, ὅμως, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἔχει χρόνον νὰ ἐξεύρῃ τρόπον, ὥστε νὰ δώσῃ εἰς τοὺς δικαστικοὺς αὐτά, τὰ ὁποῖα θὰ στερηθοῦν ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν ἀπαλλαγῶν, διότι ἡ πρόθεσις τοῦ νομοθετήματος, κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἦτο νὰ αὐξήσῃ τὰ δημόσια ἔσοδα, ἀλλὰ νὰ θέσῃ τέρμα εἰς μίαν ἀνώμαλον κατάστασιν καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ τάξιν, εἰς τὴν φορολογικὴν νομοθεσίαν. Σημειώνω τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ ἐκφράζω τὴν εὐχήν, ὅπως εὑρεθῇ τρόπος, ὥστε αἱ συνολικαὶ ἀποδοχαὶ τῶν δικαστικῶν, ἀσχέτως τῆς καταργήσεως τῶν ἀπαλλαγῶν, τὰς ὁποίας εἶχον μέχρι σήμερον, νὰ μείνουν εἰς τὸ αὐτό, ὡς καὶ μέχρι σήμερον ἐπίπεδον. Ἡ δευτέρα παρατήρησίς μου, εἶναι ἐπὶ τοῦ ιαʹ ἐδαφίου, τοῦ ἐδαφίου 1 ἐπὶ τῆς καταργήσεως ἀπαλλαγῶν, ἀπὸ τοῦ φόρου τῆς ΣΤʹ κατηγορίας, τῶν δημοσιογράφων. Κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν Βουλήν, ἀνεφέρθη, ὀρθῶς, ὅτι πλεῖστοι δημοσιογράφοι, ἔχουν ἔξοδα κινήσεως, τὰ ὁποῖα δίκαιον θὰ ἦτο νὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ τοὺς μισθούς των, προκειμένου νὰ ἐπιβληθῇ ὁ φόρος μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐδήλωσεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι εἶναι πρόθυμος νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα καὶ δι’ ἀποφάσεώς του, νὰ καθορίσῃ εἰς ποίας περιπτώσεις καὶ τὶ ποσὸν θὰ ἐκπίπτεται. Νομίζω, ὅτι καλὸν θὰ ἦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπαναλάβῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὴν αὐτὴν δήλωσιν, ὥστε ὄντως, νὰ ἀποσοβηθῇ τυχὸν ἀδικία, ἡ ὁποία θὰ ἐγένετο. Ἐφ’ ὅσον, ὄντως, ὑπάρχουν ἔξοδα κινήσεως, διὰ τοὺς δημοσιογράφους, δὲν εἶναι ὀρθόν, ἐπὶ τοῦ τμήματος αὐτοῦ τοῦ μισθοῦ των, ὁ ὁποῖος φέρεται μὲν ὡς μισθός, ἐν τῇ οὐσίᾳ εἶναι ὅμως ἀντιμισθία δι’ ἔξοδα κινήσεως νὰ ἐπιβάλλεται φόρος μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν. Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, νὰ μᾶς κάμῃ τὴν αὐτὴν δήλωσιν.

§34Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ὁμιλήσω, ἐπὶ μακρόν, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Εἶναι, ἀναμφισβήτητον, ὅτι εἰς ὡρισμένας κατηγορίας δημοσιογράφων ἕνα τμῆμα τοῦ μισθοῦ χρησιμοποιεῖται ὄχι ὡς ἀποζημίωσις, ἀλλὰ διὰ τὴν κάλυψιν τῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦνται ἀπὸ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐπάγγελμά των. Φυσικά, αἱ ἐπιχειρήσεις, θὰ δυνηθοῦν νὰ ξεχωρίσουν τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον καταβάλλεται εἰς αὐτούς, διὰ μισθὸν καὶ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον καταβάλλεται δι’ ἔξοδα κινήσεώς των. Αὐτὸν τὸν διαχωρισμὸν θὰ συστήσω δι’ ἐγκυκλίου, εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις νὰ τὸν θεσπίσουν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ 1ον ἄρθρον;

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ 1ον ἄρθρον ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2–8, ὡς ἔχουν).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 9ον. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§39Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἔχω χρέος νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κ.κ. συναδέλφων ἐπὶ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 9. Εἰς τὴν τρίτην παράγραφον, κύριοι συνάδελφοι, ἀναφέρεται ὅτι: τὰ τέλη χαρτοσήμου ὑπὲρ τὰ νόμιμα καταβληθέντα........... «........ (ἀναγινώσκει)........». Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι τὸ ἐδάφιον αὐτὸ παραβιάζει μίαν βασικὴν ἀρχὴν τῆς φορολογίας, ἡ ὁποία κατ’ ἐξοχὴν πρέπει νὰ γίνεται σεβαστή. Ὅτι, δηλαδή, τὸ Κράτος πρέπει νὰ εἶναι καλόπιστον καὶ ὄχι κακόπιστον. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπληρώθησαν τέλη χαρτοσήμου ὑπὲρ τὰ νόμιμα, τὸ Κράτος, δὲν πρόκειται νὰ πτωχύνῃ οὔτε ὁ προϋπολογισμὸς θὰ μείνῃ ἀνοικτὸς ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι θὰ ἐπιστραφοῦν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς «τὰ ὑπὲρ τὰ νόμιμα πληρωθέντα». Ἄλλωστε, κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἔρχεται ὡς νομοθέτημα ἠθικῆς τάξεως καὶ ἠθικῆς σημασίας καὶ ὡς τοιοῦτον, καὶ ἐγώ, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, τὸ ἀποδέχομαι, ἀσμένως, ὡς εἶχον, προηγουμένως, τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Θὰ ἦτο ἀνακόλουθον καὶ δι’ ἡμᾶς καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἂν εἰς ἕνα τοιοῦτον νομοθέτημα ἐγένετο δεκτὴ μία διάταξις ὡς αὐτή. Νομίζω, ὅτι τὸ ἐδάφιον 3 ἔπρεπε εἰς πᾶσαν περίπτωσιν νὰ διαγραφῇ.

§40Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Ἐν τῇ οὐσίᾳ δὲν πρόκειται περὶ τελῶν χαρτοσήμου, τὰ ὁποῖα κατὰ λάθος εἰσεπράχθησαν καὶ κατεβλήθησαν πέραν τῶν κεκανονισμένων. Πρόκειται περὶ ἀνωτέρας τιμῆς ζακχάρεως, ἡ ὁποία κατεβλήθη ἀπὸ ζαχαροπλάστας, βιομηχάνους εἰδῶν ζαχαροπλαστικῆς, πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ πωλεῖ, ὅπως ξεύρετε, εἰς τιμὴν καθοριζομένην ἑκάστοτε, τὴν ζάκχαριν εἰς τοὺς βιομηχάνους εἰδῶν ζαχαροπλαστικῆς. Κάποτε ἴσχυεν ἓν τέλος χαρτοσήμου 3%, ἐὰν δὲν κάμνω λάθος. Τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἐπώλει τὴν ζάκχαριν, πρὸς 12.000 σὺν 3%, τὸ ὁποῖον προσετίθετο εἰς τὴν τιμὴν δηλαδὴ πρὸς 12.360. Κάποιαν στιγμήν, ὁ νόμος περὶ τελῶν χαρτοσήμου ἤλλαξε καὶ τὸ 3% δὲν περιελήφθη εἰς τὸν νέον νόμον τὸ τέλος δὲ χαρτοσήμου ἔγινε ὅμοιον, δι’ ὅλα τὰ εἴδη, 2%. Τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἔπρεπεν ἔκτοτε, ἀντὶ νὰ πωλῇ τὴν ζάκχαριν πρὸς 12.360 νὰ τὴν πωλῇ πρὸς 12.000. Οὕτω προκύπτει μία διαφορὰ 310 δρχ. Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν εἶχεν ἀντιληφθῇ τὴν μεταβολήν, ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ ἐξηκολούθει νὰ ἐκδίδῃ τιμολόγια πρὸς 12.360. Οἱ βιομήχανοι εἰδῶν ζαχαροπλαστικῆς ἠγόραζον τὴν ζάκχαριν μὲ αὐτὴν τὴν τιμήν, μὲ αὐτὴν ἐκοστολόγουν τὰ προϊόντα τους καὶ τὰ ἐπώλουν εἰς τὴν κατανάλωσιν. Ἔπειτα ἀπὸ χρονικόν τι διάστημα ἀνεκαλύφθη τὸ λάθος αὐτὸ ἀπὸ κάποιον ἐνδιαφερόμενον καὶ προέκυψε τὸ ἑξῆς θέμα: Τί θὰ γίνῃ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον συγκεντροῦται ἀπὸ τὴν διαφορὰν αὐτήν; Τὸ ποσὸν αὐτό, ὑπερβαίνει τὰ 4–5 δισεκατομμύρια δρχ. Ἐγεννήθη καὶ εἰς ἐμέ, ἀκριβῶς, τὸ ἠθικὸν δίλημμα τί θὰ κάμω; Ν’ ἀποδώσω τὰ 4–5 δισεκατ. δρχ. εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους βιομηχάνους εἰδῶν ζαχαροπλαστικῆς, ἐνῷ οὐσίᾳ ἀπὸ τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν τὰ εἶχον ἤδη εἰσπράξει; Σημειώσατε, ὅτι μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους ὡμολόγησαν —ἀφοῦ ἐννοεῖτε τοὺς ἐκάλεσα ἐπανειλημμένως, νὰ μοῦ φέρουν ἔστω καὶ ἕνα στοιχεῖον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον νὰ προκύψῃ, ὅτι εἶχεν ἐπωφεληθῆ ἡ κατανάλωσις ἔστω καὶ κατ’ ἐλάχιστον ἀπὸ αὐτὴν τὴν μείωσιν τοῦ τέλους χαρτοσήμου καὶ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ μοῦ προσκομίσουν τοιοῦτον στοιχεῖον— πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἰδίους βιομηχάνους, ἔντιμοι ἄνθρωποι, εἰς ἐρώτησιν «τί νομίζετε; εἶναι δίκαιον νὰ δώσω εἰς ἕνα ἕκαστον ἐξ ὑμῶν, ὑπὸ μορφὴν δώρου, ποσὸν 500–600 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, δὲν τὸ εὑρίσκεται παράδοξον»; Μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι «δίκαιον ἔχετε, ἀλλά, πράγματι, δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ πάρει τὸ «δῶρον» αὐτὸ κανείς». Ἀλλά, εἰς τὴν πραγματικότητα ὡρισμένοι εἶχον προλάβει, πρὸ τῆς ἰδικῆς μου παρεμβάσεως καὶ εἶχον εἰσπράξει ὡρισμένα ποσά. Διὰ τοῦτο διὰ τῆς κατακρινομένης διατάξεως ἐπαναφέρω τὰ ποσὰ ταῦτα εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Ἀντίθετος τακτικὴ θὰ ἀπετέλει χαρισμόν, τὸν ὁποῖον, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ.

§41Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν δηλώσεών του. Πρῶτον, ἐπανέλαβον—καί, νομίζω, ὅτι εἶναι, ἀπολύτως ἀκριβὲς—ὅτι τινὲς ἐκ τῶν ἐφόρων ἐγνώριζον τὴν μεταβολήν, ἡ ὁποία ἐπῆλθε εἰς τὴν νομοθεσίαν, καὶ ἐξηκολούθουν νὰ λαμβάνουν τὸ σωστὸ χαρτόσημον καὶ ὄχι τὸ ηὐξημένον χαρτόσημον. Κατὰ συνέπειαν, ὑπάρχει ἤδη μία ἀνισότης μεταξὺ τῶν διαφόρων πόλεων τῆς Ἑλλάδος. Δεύτερον, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἶναι ὀλίγον ἀστεῖον εἰς τὴν ἐποχήν μας, ὅταν γνωρίζομεν, πῶς διαμορφώνονται αἱ τιμαὶ ἰδίως, αὐτῶν τῶν εἰδῶν τῆς ζαχαροπλαστικῆς, νὰ λέγωμεν, ὅτι τὰ εἰσέπραξεν ὁ ζαχαροπλάστης ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν. Εἴτε 200 δρχ. πάνω εἴτε 200 δρχ., κάτω ἐπῆραν τὴν ζάκχαριν, ὁπωσδήποτε, τὸ προϊόντων θὰ τὸ ἐπώλουν εἰς τὴν αὐτὴν τιμήν. Δὲν πρόκειται περὶ χονδρεμπόρων ζαχαροπλαστικῆς, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ πωλήσουν τὸ εἶδος αὐτό. Εἶναι ἓν κονδύλιον αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπερρίφθη εἰς τὴν κατανάλωσιν ἀλλ’ ἐχάθη μέσα εἰς τὰ γενικὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὁ ζαχαροπλάστης καὶ τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνουν τὸ προϊόν του. Αὐτὴν τὴν δήλωσιν εἶχα νὰ κάμω, διὰ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτή, ἐν τῇ οὐσίᾳ, ἐπληρώθη ἀπὸ τοὺς ζαχαροπλάστας. Ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ μὴ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἀδικία εἰς ἕνα τοιοῦτον νομοσχέδιον. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θέλῃ καὶ ἡ Βουλὴ δὲν ἀποδέχεται, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν θὰ εἶχα τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω.

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν, ὡς ἔχει.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9, ὡς ἔχει;

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9, ἐγένετο δεκτόν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 10ον.

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10, ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 11ον Ὁ κ. Κ. Μπακόλλας, ἔχει τὸν λόγον.

§48Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 11 καθορίζεται ἀπαλλαγὴ διὰ τοὺς «θεατρώνας. (ἀναγινώσκει)». Νομίζω, ἐν τῇ οὐσίᾳ τῆς λέξεως «θεατρώνας» συμπεριλαμβάνεται καὶ ὁ ἐπιχειρηματίας τοῦ κινηματογράφου, διότι, ἐφ’ ὅσον θὰ μπαίνῃ εἰς τὴν ἐπιχείρησίν του μέσα, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ πληρώνῃ αὐτός. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ αὐθεντικὴ δήλωσις, ὅτι συμπεριλαμβάνονται καὶ οἱ ἐπιχειρηματίαι τοῦ κινηματογράφου.

§49Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μάλιστα, μάλιστα.

§50Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Εἰς τοὺς ἠθοποιοὺς περιλαμβάνονται καὶ οἱ ἠθοποιοὶ τοῦ κινηματογράφου; διότι ἔχομεν καὶ Ἕλληνας, τώρα, ἠθοποιοὺς τοῦ κινηματογράφου. Νὰ γίνῃ μία δήλωσις.

§51Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μάλιστα. Εἶναι γενικὴ ἡ ἔννοια.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δηλαδή, θέλετε νὰ γίνῃ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις;

§53Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, εἰς ἀπάντησιν τῶν δύο αὐτῶν ἐρωτήσεων ἀπήντησα καταφατικῶς. Καὶ τὰς δύο λέξεις τὰς ἀντιμετωπίζω μὲ τὴν γενικήν των ἔννοιαν.

§54Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Λέγοντες «θεατρώνας» ἐννοοῦμεν καὶ τὸν ἐπιχειρηματίαν τοῦ κινηματογράφου καὶ τοὺς ἠθοποιούς.

§55Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν, ὅπως εἰς τὸ Βʹ κεφάλαιον τῆς ἀτελοῦς εἰσόδου περιληφθοῦν καὶ οἱ ἐπιχειρηματίαι κινηματογράφου. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς κινηματογράφους ἔχει αὐτὸ σημασίαν. Διότι ἐν Ἀθήναις ἀφικνοῦνται οἱ ἐπιχειρηματίαι τῶν κινηματογράφων τῶν ἐπαρχιῶν, τῆς Σαλαμῖνος, τῶν Πατρῶν, τοῦ Αἰγίου, κλπ. διὰ νὰ ἀγοράσουν ταινίας. Ἡ «πιάτσα», ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, τῆς ἀγορᾶς τῶν ταινιῶν εἶναι αἱ αἴθουσαι τῶν Ἀθηναϊκῶν κινηματογράφων, ποὺ προβάλλονται αἱ ταινίαι. Οἱ ἐπιχειρηματίαι αὐτοί, διὰ νὰ κάμουν τὴν σύγκρισιν καὶ διὰ νὰ ἀγοράσουν, νομικῶς, ἂς εἴπωμεν, μετὰ δοκιμήν, θὰ ἴδουν τὴν ταινίαν παιζομένην εἰς τοὺς κινηματογράφους. Νομίζω, ὅτι καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς τονώσεως τῶν ἐπιχειρήσεων τῶν κινηματογραφιστῶν, δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἀφαιρεθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἀτελοῦς εἰσόδου. Ἐλέχθη, ὅτι ὁ κινηματογραφιστὴς εἰσερχόμενος εἰς τὸν κινηματογράφον τῶν Ἀθηνῶν θὰ ἔχῃ δικαίωμα ἐλευθέρας εἰσόδου, ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι ὁ ἐπιχειρηματίας τῆς Ἐπαρχίας δὲν συνδέεται μὲ τὸν ἰδιοκτήτην τῆς αἰθούσης τῶν Ἀθηνῶν, ποὺ θέλει νὰ πάῃ νὰ ἴδῃ τὴν ταινίαν, συνδέεται μὲ τὸ γραφεῖον τῆς πωλήσεως τῶν ταινιῶν, τὸ ὁποῖον, γραφεῖον, δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὸν ἰδιοκτήτην. Ἀλλά καὶ ἀπὸ μίαν διαμαρτυρίαν εἰδικὴν ποὺ ἔχω, οἱ ἐπιχειρηματίαι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀρκετοὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὸ θεωροῦν αὐτὸ καὶ ὡς ζήτημα ἠθικῆς τάξεως. Δηλαδή, θὰ τοὺς ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ δικαίωμα, νὰ εἰσέρχωνται εἰς τοὺς κινηματογράφους, διὰ νὰ ἐρευνοῦν τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐμπορεύματος. Νομίζω, ὅτι ἐπειδὴ οἱ ἐπιχειρηματίαι αὐτοὶ εἶναι ἐλάχιστοι, πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν.

§56Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνετε. Ἡ αὔξησις τῶν γενικῶν ἐξόδων αὐτῶν τῶν ἐπιχειρηματιῶν εἶναι ἐλαχίστη. Δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ καταστρέψωμεν τὸ πνεῦμα τοῦ νομοθετήματος, διὰ μιᾶς τοιούτου εἴδους ἐξαιρέσεως. Δι’ αὐτὸ μὴ ἐπιμείνετε.

§57Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπεθύμουν νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11. Ἡ πρώτη ἀφορᾷ τὸ κεφάλαιον βʹ ἐδάφιον αʹ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι σαφὲς ἐν προκειμένῳ, ὅτι πρόθεσις ὑπῆρξε νὰ δώσετε ἀτέλειαν εἰσόδου εἰς τοὺς δημοσιογράφους, τοὺς ὄντως ἀσκοῦντας τὸ ἐπάγγελμα καὶ διὰ τὴν πόλιν εἰς τὴν ὁποίαν ἐκδίδεται ἡ ἐφημερίς.

§58Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μάλιστα.

§59Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν τοιαύτη ὑπῆρξεν ἡ πρόθεσίς σας νομίζω, ὅτι ἡ διατύπωσις τοῦ ἐδαφίου αὐτοῦ, δὲν εἶναι σωστή, διότι τὸ ἐδάφιον λέγει: «οἱ ἀσκοῦντες ἐνεργῶς...» (ἀναγινώσκει) Ἐπιθυμῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι Ἑνώσεις Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων ἔχομεν πλείονας. Ἔχομεν μίαν εἰς τὰς Ἀθήνας, μίαν εἰς τὰς Πάτρας, μίαν εἰς τὸν Βόλον καὶ μίαν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὡς τουλάχιστον γνωρίζω. (Κατὰ συνέπειαν,) ἡ διατύπωσις τοῦ ἐδαφίου αὐτοῦ, θὰ ἠδύνατο νὰ δημιουργήσῃ ἀμφιβολίας. Ἡ Ἕνωσις Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Ἀθηνῶν, ἔχει κάνει μίαν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἔστειλε πρὸς πολλοὺς τῶν κ.κ. συναδέλφων. Θέτω ὑπ’ ὄψει σας τὴν διατύπωσιν αὐτήν, διότι νομίζω, ὅτι καλύπτει ὀρθότερον τὴν περίπτωσιν. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ διευκρινήσητε ὅταν λέγετε Ἑνώσεις Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων, νὰ βάλετε τῶν Ἑνώσεων Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων, ὥστε νὰ μὴ ὑποτίθεται, ὅτι ἐξαιρεῖται καμμία ἀπὸ αὐτάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, σᾶς δίδω τὴν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Ἕνωσις Συντακτῶν, μήπως τυχὸν καὶ σᾶς βοηθήσῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία παρατήρησίς μου, κύριε Πρόεδρε. Ἡ ἑτέρα παρατήρησις ἔχει, νομίζω, κάποιαν γενικωτέραν σημασίαν. Ἀναφέρεται εἰς τὸ ἐδάφιον ιʹ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, δηλαδή, εἰς τὴν ἀτέλειαν τῶν ἀξιωματικῶν, ὑπαξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν ἀναπήρων πολέμου. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν ἀνεφέρετο, ὅτι οἱ ἀνάπηροι θὰ εἶχον ἀτέλειαν, ὅταν εἶχον ἀναπηρίαν ἄνω τῶν 50%. Εἰς τὴν σημερινὴν διατύπωσιν, εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, βλέπω ὅτι ἐτροποποιήθη τοῦτο καὶ ἀναφέρεται, ὅτι θὰ ἔχουν ἀτέλειαν ὅταν ἔχουν ἀναπηρίαν ἄνω τῶν 35%. Ὀφείλω ἐξ ἀρχῆς νὰ κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι οἰκονομικῶς τὸ θέμα μικρὰν ἀξίαν ἔχει καὶ δι’ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους ἀναπήρους, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται ἑνὸς δικαιώματος, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἔχω χρέος νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀκριβῶς πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ὅτε ἀνεκοινώθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφον κ. Δερτιλῆν, ἡ προσφορὰ τῶν ἀναπήρων, σύσωμον τὸ Σῶμα προεξαρχόντων μάλιστα τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, ἐχειροκρότησε διὰ τὴν προσφορὰν αὐτὴν καὶ ἀνεγνωρίσαμεν ὅλοι, ὅτι οἱ ἀνάπηροι, καίτοι στερούμενοι, ἔκαμον καὶ αὐτοὶ τὸ κατὰ δύναμιν, διὰ νὰ βοηθήσουν τὸν τόπον εἰς μίαν δύσκολον οἰκονομικὴν περίοδον. Εἶναι ἰδιαιτέρως ἀσυμπαθὴς εἰς τοὺς ἀναπήρους πᾶσα διάταξις, ἡ ὁποία τοὺς ἀφαιρεῖ ἕνα οἱονδήποτε ἔστω καὶ ἀσήμαντον κεκτημένον δικαίωμα. Νομίζω ἄλλωστε, ὅτι ἡ ἔννοια αὐτὴ τῶν ἀναπήρων ἄνω τοῦ 35%, δὲν εἶναι κἂν ἔννοια νομική, δὲν εὑρίσκεται πουθενά, εἰς κανένα νόμον διατετυπωμένη. Ἔχομεν ἀναπήρους δικαιουμένους συντάξεως καὶ δικαιουμένους νὰ ἔχουν τὸ βιβλιάριον τοῦ ἀναπήρου, βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ὅλοι αὐτοὶ εἶναι ἀνάπηροι. Διὰ ποῖον λόγον σήμερον κινδυνεύουμε νὰ δημιουργήσωμεν παρεξηγήσεις καὶ δυσαρεσκείας εἰς τὴν συμπαθῆ δι’ ὅλους μας αὐτὴν τάξιν, νὰ θέσωμεν τὴν διάταξιν αὐτήν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν μάλιστα, ἔτσι ἢ ἀλλοιῶς οἰκονομικὸν περιεχόμενον δὲν ἔχει; Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ 35% καὶ νὰ μείνῃ ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία, ὅτι οἱ ἀνάπηροι θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ ἔχουν ἀτέλειαν εἰσόδου εἰς τὰ δημόσια θεάματα.

§60Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ δεχθῇ τὸ ἄρθρον 11 ὡς ἔχει. Ἡ θυσία τῶν ἀναπήρων δὲν ἔχει ἀνάγκην ἀνταλλαγμάτων. Ἔδωσαν τὰ πάντα διὰ τὴν Ἑλλάδα. Τελευταίως ἐνόμισαν—καὶ τόσον πολὺ συνεκίνησε τὴν Βουλὴν ἡ πρᾶξις των αὐτὴ—ὅτι ἐκ τοῦ ὑστερήματός των θὰ ἠμποροῦσαν καὶ οἰκονομικὰς ἀκόμη θυσίας νὰ προσφέρουν. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν διόρθωσιν τινὰ εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ, διότι αὕτη θὰ ἐλάμβανε τὴν μορφὴν ἀνταλλάγματος.

§61Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἀνεφέρθη ὑπ’ ἐμοῦ ὡς ἀντάλλαγμα, ἐτόνισα εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι δὲν θὰ ἦτο ὀρθόν, ἔστω καὶ εἰς ἐπουσιώδη θέματα, νὰ δίδωμεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἀφαιροῦμεν κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἀναπήρων. Διατί, κ. Ὑπουργέ, νὰ γίνῃ αὐτό, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ θέμα δὲν ἀξίζει τὸν κόπον; Μὲ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τὸ ἔθεσα.

§62Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Νὰ εὕρητε διοικητικὸν τρόπον, κ. Ὑπουργέ, νὰ τὸ ἐπανορθώσητε.

§63ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχει τρόπος διοικητικός.

§64ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ 35%. Διατὶ αὐτὴ ἡ διάκρισις; Πῶς θὰ γίνεται ὅταν προσέρχωνται εἰς τοὺς κινηματογράφους; Ἢ εἶναι ἀνάπηρος καὶ ἔχει τὸ φυλλάδιόν του, ἢ δὲν εἶναι. Πρέπει δι’ ὅλους τοὺς ἀναπήρους νὰ ἐπιτραπῇ νὰ πηγαίνουν δωρεάν.

§65Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι συνηγοροῦμεν.

§66Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ καταστῇ δυσχερὲς τὸ γεγονὸς τῆς ἐξακριβώσεως, ἐὰν ὁ ἀνάπηρος ἔχῃ 50 ἢ 35%. Εἰς τὸ βιβλιάριον τῶν ἀναπήρων δὲν ἀναγράφεται τὸ ποσοστὸν τῆς ἀναπηρίας. Συνεπῶς, πρέπει ὁ ἀνάπηρος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ πάῃ εἰς τὸν κινηματογράφο, διὰ νὰ μπῇ ἐλεύθερα, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ τὰ χαρτιὰ καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἀνωτάτης Ἐπιτροπῆς.

§67Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Καὶ πάλιν θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνετε. Καὶ ὑπενθυμίζω ὅσα εἶπον προχθές, ὅτι δὲν θὰ εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων ἂν ἐπεκτείνωμεν πάλιν τὸ μέτρον εἰς ὅλους καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ ἐλαχίστην ἀναπηρίαν ἔχουν, διότι σήμερον ἡ μεταχείρισις τῶν ἀναπήρων, ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτήτας θεάτρων καὶ κινηματογράφων εἶναι μεταχείρισις πάρα πολὺ κακή. Ὅπως ἠξεύρετε, εἶναι τόσος ὁ ἀριθμὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ ἐπωφεληθοῦν τοῦ μέτρου, ὥστε οἱ ἐπιχειρηματίαι ἀμυνόμενοι, οὐσιαστικῶς δὲν τοὺς δέχονται παρὰ εἰς ὥρας ἀκαταλλήλους 2–4 μ. μ. π. χ. Εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον καὶ τοὺς ἀναπήρους πληγώνει καὶ εἰλικρινῶς πληγώνει καὶ τὸν πολιτισμόν μας. Εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ σταματήσῃ. Δι’ ὃ καὶ ἐσκέφθημεν νὰ περιορίσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιουμένων ἀτελοῦς εἰσόδου εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάπως βαρυτέραν ἀναπηρίαν. Καὶ ὅταν καθορίσωμεν ποσοστὸν ἀναπηρίας 35%, θέλω νὰ πιστεύσητε, ὅτι τὸ ἐπράξαμεν βέβαιοι ὅτι δὲν ἀποκλείεται κανεὶς ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ ἀξιόλογον ἀναπηρίαν. Ἐλπίζομεν οὕτω νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ πείσωμεν τοὺς ἐπιχειρηματίας νὰ παύσουν πλέον αὐτὴν τὴν δυσμενῆ μεταχείρισιν τῶν ἀναπήρων. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνετε, ὁδηγούμενος ἀπὸ τὰ αἰσθήματα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἀδυναμίας, τὰ ὁποῖα ἔχω καὶ ἐγὼ πρὸς τοὺς ἀναπήρους, διότι ἀντίθετον ἀκριβῶς ὑπηρεσίαν τοὺς προσφέρετε.

§68Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Πῶς θὰ ἐξακριβωθῇ τὸ ποσοστὸν τῆς ἀναπηρίας;

§69Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔχουν εἰδικὰ δελτία, κύριε συνάδελφε.

§70Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ἐγὼ θὰ προέτεινα μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν. Νὰ τυγχάνουν τῆς ἀτελείας οἱ ἔχοντες ἀναπηρίαν ἄνω τοῦ 35% καὶ οἱ ὑπόλοιποι νὰ καταβάλλουν τὴν ἀξίαν τοῦ ἡμίσεος εἰσιτηρίου.

§71Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μολονότι εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Μητσοτάκη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, διότι ἂν γίνῃ τροπολογία, κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος δὲν ἠμπορεῖ οὔτε αὔριον νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι θέλει 24 ὥρας μετὰ τὴν διανομὴν τοῦ τροποποιηθέντος σχεδίου νόμου.

§72Χ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ. Ἠμπορεῖ νὰ μὴ γίνῃ τροπολογία, ἀλλὰ μία διευκρίνησις εἰς τὸ θέμα τῶν μελῶν τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν. Διότι εἶναι ἀδικία τὰ μέλη τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν Ἀθηνῶν νὰ ἀπολαμβάνουν τῆς ἀτελείας αὐτῆς καὶ τὰ μέλη τῶν ἄλλων Ἑνώσεων Συντακτῶν τῶν ἐπαρχιῶν, νὰ μὴ ἀπολαμβάνουν αὐτῆς τῆς ἀτελείας.

§73Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἐδαφίου, θέλω νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς, ὅτι εἰς τὴν Μακεδονίαν ὑπάρχουν δόκιμοι ἐφημερίδες, τῶν ὁποίων οἱ δημοσιογράφοι δὲν ὑπάγονται εἰς ἑνώσεις καὶ γεννᾶται τὸ εὔλογον ἐρώτημα: Δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τῶν εὐεργετημάτων ἐκείνων ποὺ θὰ τύχουν οἱ δημοσιογράφοι ποὺ μετέχουν εἰς τὰς ἑνώσεις;

§74Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτείνωμεν τὸ θέμα εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον. Οἱ ἴδιοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι, εἶμαι βέβαιος, θὰ ἐπεθύμουν νὰ πληρώσουν τὸ εἰσιτήριόν τους.

§75Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ζήτημα δραχμῶν, εἶναι ζήτημα ἀρχῆς καὶ δὲν ἠμπορεῖ ν’ ἀναγνωρίσωμεν ἡμεῖς ἕνα πλεονέκτημα κάπως μεγαλύτερον εἰς τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν, ὅταν ἔχωμεν μίαν ἐπαρχιακὴν ἐφημερίδα σὰν τὸν «Ταχυδρόμον», ἡ ὁποία ἐπὶ 30 ἔτη ἀγωνίζεται.

§76Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ κρατήσω σημείωσιν καὶ νὰ μελετήσω τὸ θέμα. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν, ἐφ’ ὅσον οἱ ἐνδιαφερόμενοι δὲν ἔχουν φροντίσει κάπως νὰ ἐξακριβοῦται ἡ ταὐτότης των, νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς ὅλον τὸν κόσμον νὰ χαρακτηρίζεται δημοσιογράφος καὶ εἰς τὸν καθένα νὰ αὐτοκαλῆται δημοσιογράφος.

§77Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Εἰς τὴν Ἀνατ. Μακεδονίαν καὶ Θράκην ὅπου ἐκδίδονται δόκιμοι ἐφημερίδες, οἱ δημοσιογράφοι δὲν ὑπάγονται εἰς καμμίαν ἕνωσιν. Τὸν τελευταῖον καιρὸν γίνεται προσπάθεια ὅπως ἀποκτήσῃ ἡ Ἀνατολικὴ Μακεδονία καὶ Θράκη ἕνωσιν συντακτῶν.

§78Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου δι’ αὐτὸν τὸν λόγον.

§79Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λόγια νὰ προσθέσω ἐπὶ τῶν δημοσιογράφων. Κύριε Ὑπουργέ, μία διευκρίνησις πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ δοθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν, διότι, ἐπὶ τέλους, ἐδῶ ἀποφασίζομεν, δὲν κάμνομεν θεωρητικὴν συζήτησιν. Τὰ θέματα εἶναι δύο. Πρῶτον, ὑπάρχουν δημοσιογράφοι μέλη ἑνώσεων πλὴν τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ τριῶν ἑνώσεων πλὴν τῶν Ἀθηνῶν, ἤτοι τῆς Θεσσαλονίκης, τῶν Πατρῶν καὶ τοῦ Βόλου. Αὐτοί, κύριε Ὑπουργέ, ὑπάγονται ἢ δὲν ὑπάγονται;

§80Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἔκαμε δήλωσιν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑπάγονται.

§81Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐὰν πρόκειται περὶ ἑνώσεων συντακτῶν, ὑπάγονται.

§82Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ δεύτερον θέμα εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον συνάδελφοι ἐκ Βορείου Ἑλλάδος ἔθιξαν. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ ἐπαρχιακὸς τύπος δὲν καλύπτεται εἰς τὸ σύνολόν του ἀπὸ τὰς ὑπαρχούσας ἑνώσεις. Ἀντιθέτως, ὅμως, ὑπάρχουν ταμεῖα συντάξεως τῶν δημοσιογράφων, εἰς τὰ ὁποῖα οἱ ἀσκοῦντες τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δημοσιογράφου, εἶναι ἐγγεγραμμένοι. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ διατύπωσις τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσα τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν Ἀθηνῶν, εἶναι ὀρθοτάτη. Δι’ αὐτὸ λέγει, ὅτι πιστοποιεῖται τὸ ἐπάγγελμα τῶν δημοσιογράφων διὰ βεβαιώσεως τοῦ ταμείου συντάξεως. Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀντιμετωπισθῇ συνολικῶς καὶ μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐπιβεβλημένον εἶναι νὰ δεχθῆτε τὴν διατύπωσιν τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν.

§83Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑπάρχει ἕνας μεγάλος κίνδυνος, ὁ κ. Χαβίνης τὸν ἀνέφερε προηγουμένως, ὁ κίνδυνος τῆς μὴ ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου.

§84Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν τὸ θέμα τεθῇ ἔτσι, τότε νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι διὰ λόγους διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, δὲν πρόκειται νὰ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν, ὥστε νὰ μὴ συζητῶμεν ἀδίκως.

§85Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Οἱ δημοσιογράφοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔκαμαν κἂν ἀκόμη ἕνωσιν, δὲν δύνανται νὰ ὑπαχθοῦν εἰς μίαν ἐξαίρεσιν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11;

§87ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 12ον.

§89ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 13ον.

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν πρώτοις ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διατί τὸ ἄρθρον 13, ὅπως ἀρχικῶς εἶχε διατυπωθῆ, τὸ ἀπήλειψε; Δὲν τὸ βλέπω εἰς τὴν ἀνατύπωσιν.

§92Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔδωσα προχθὲς τὴν ἐξήγησιν. Ἐπειδὴ ἐκεῖ ἀναφέρεται πάλιν ἡ κατάργησις τῶν ἐξαιρέσεων, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, συνεφώνησεν ἡ Βουλὴ νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον 13.

§93Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 εἶχα νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη παρατήρησις γίνεται ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἀναφορᾶς τοῦ δημάρχου Μελισσίων, ὁ ὁποῖος εἰς ἀναφοράν του, ὑποβληθεῖσαν ἁρμοδίως, θέτει τὸ θέμα, διατί ὅταν τὸ Ι.Κ.Α. δὲν τυγχάνῃ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου, θὰ ἐξακολουθῇ νὰ ἔχῃ ἀπαλλαγὰς ἀπὸ τὰς δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς φορολογίας. Τὸ θέμα δὲν εἶναι τοῦ παρόντος, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ τὸ λάβετε ὑπ’ ὄψει σας, ὥστε μελλοντικῶς νὰ τὸ ἀντιμετωπίσετε.

§94Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔδωσα προχθὲς τὴν ἐξήγησιν, ὅτι δὲν ἐδέχθην τὴν τροπολογίαν διότι εἶναι θέμα ποὺ ἀφορᾷ καὶ τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῆς Ἐργασίας καὶ ἤθελα νὰ συνεννοηθῶ προηγουμένως μαζί του.

§95Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ δεύτερον θέμα ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 13 καὶ εἰδικώτερον τὸ ἐδάφιον 13, τὸ ὁποῖον καταργεῖ τὰς δασμολογικὰς ἀπαλλαγὰς τῆς Ἐλαιουργικῆς. Θὰ παρεκάλουν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μᾶς εἴπῃ περὶ ποίων ἀπαλλαγῶν πρόκειται, διότι καθ’ ὅσον ἐγώ, τοὐλάχιστον γνωρίζω, ἡ Ἐλαιουργικὴ δὲν ἔχει καμμίαν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τέλη καὶ δασμούς.

§96Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Πάντως κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία ἔχει ὑπογραφῆ μεταξὺ Κράτους καὶ Ἐλαιουργικῆς, ὑπάρχει δικαίωμα ἀπαλλαγῆς. Ἐὰν δὲν ἔκαμε χρῆσιν ἡ Ἐλαιουργική, εἶναι ἄλλο ζήτημα.

§97Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἔθιξα τὸ θέμα, ὄχι διότι εἶχα κανένα λόγον νὰ ἀντιταχθῶ εἰς τοιοῦτον θέμα, ἀλλὰ διότι συνδέεται μὲ ἕνα ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον, νομίζω, πλείστους ἐκ τῶν συναδέλφων θὰ συγκινῇ. Ἡ Ἐλαιουργικὴ ὅμως ὑπῆρξε κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἔκαμε τὴν δακοκτονίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐξηροῦντο τῶν δασμῶν ἡ μέλασσα καὶ τὰ λοιπὰ ὑλικά. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀνέκαθεν ταῦτα εἰσήγοντο ἀτελῶς εἰς τὴν χώραν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὀργάνου ποὺ ἔκαμνε τὴν καταπολέμησιν. Ὑπῆρξε, κύριοι, ἡ διάταξις τοῦ νόμου 1759)50 ἢ ὁποῖα λέγει: «...(ἀναγινώσκει)...» Ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ ἐδάφιον αὐτό, θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν εἴτε τὸ εἶχεν ἐν νῷ ὁ κ. Ὑπουργός, εἴτε ὄχι, νὰ ἐπιβαρυνθοῦν τὰ ἐν λόγῳ ὑλικὰ μὲ εἰσαγωγικοὺς δασμούς. Νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ δὲν χρειάζεται νὰ εἴπω περισσότερα. Κατὰ τελευταίας πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω, ἡ ἀποζημίωσις τοῦ δάκου εἰς τὴν Τουρκίαν στοιχίζει κατὰ δένδρον 40 δραχμάς. Δηλαδὴ ἐδῶ στοιχίζει 10 φορὰς περισσότερον. Τό πρᾶγμα εἶναι κάπως σοβαρὸν καὶ διὰ τὸ παραγόμενον ἔλαιον, ἀλλὰ καὶ τὰς βρωσίμους ἐλαίας γενικώτερον. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ προϊόντα αὐτὰ νὰ ἐπιβαρυνθοῦν περισσότερον διὰ δασμῶν. Θὰ ἔπρεπε τὴν ὅλην δαπάνην τῆς δακοκτονίας νὰ τὴν ἀναλάβῃ τὸ Δημόσιον. Ἐὰν τὴν ἐπιρρίψῃ ὅμως εἰς τὸν παραγωγόν, δὲν θὰ πρέπει νὰ τὸν ἐπιβαρύνῃ καὶ μὲ προσθέτους δασμούς.

§98Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, πῶς ὁ κύριος συνάδελφος ἐξήγαγε τοιοῦτον συμπέρασμα. Τὰ ὑλικὰ δακοκτονίας εἰσάγονται ἀπὸ τὸ Κράτος, καὶ τὸ Κράτος δὲν πληρώνει δασμούς. Ἀφῆστε ποὺ ἐγώ, ὡς Ὑπουργός, ἠμπορῶ νὰ μειώσω τοὺς δασμοὺς μέχρι τοῦ μηδενός, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κάμνω δι’ ὡρισμένα εἴδη τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλωμεν δασμοὺς διὰ τὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν δακοκτονίαν. Περὶ τούτου δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι προκειμένου περὶ ἀνωνύμων ἑταιρειῶν, θὰ πρέπει νὰ τύχουν τῶν ἀτελειῶν αὐτῶν.

§99Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐγὼ ἀρκοῦμαι, διότι πιστεύω, ὅτι θὰ τηρήσῃ τὴν δήλωσίν του.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13, δεκτόν;

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 14ον. Ὁ κ. Δ. Καρρὲρ ἔχει τὸν λόγον.

§103Δ. ΚΑΡΡΕΡ. Θὰ ἐπρότεινα ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε τὴν διαγραφὴν τοῦ ἐδαφίου δʹ καὶ εἰς τὸ εʹ νὰ περιορισθῇ εἰς τὰς ξένας ἀποστολάς.

§104Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Πρόκειται περὶ συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι μᾶς δεσμεύουν. Παρακαλῶ ὅπως μὴ ἐπιμείνετε. Ἄλλος λόγος τὸ ἐὰν εἰς τὸ μέλλον θὰ πρέπει νὰ ἀποφεύγωνται παρόμοιοι ὅροι.

§105Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως λάβῃ ὑπὸ σημείωσιν καὶ μελετήσῃ παρατηρήσεις μου τῆς δευτέρας παραγράφου, στίχ. ζʹ, τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Πρόκειται περὶ τῶν κατ’ ἐξαίρεσιν διατηρουμένων ἀπαλλαγῶν. Εἰς τὴν περίπτωσιν ζʹ ἀπαλλάσσονται τὰ ἀναγκαιοῦντα καύσιμα καὶ λιπαντικὰ εἰς τὰ πλοῖα. Πλοῖον ὅμως, κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ Ἐμπορικοῦ νόμου, εἶναι τὰ πλοῖα τὰ ἄνω τῶν 10 κόρων, τὰ κάτω δὲ ὀνομάζονται πλοιάρια. Τὰ τελευταῖα δὲ ταῦτα, προφανῶς, δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὰς ἐξαιρέσεις τοῦ ἄρθρου 14 § 2 περίπτωσις ζʹ. Ὅμως εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐν Ἑλλάδι ἅπαντα τὰ ἁλιευτικὰ συγκροτήματα τὰ ὀνομαζόμενα γρὶ–γρί, ἔχουσι πετρελαιοκίνητα πλοῖα κάτω τῶν 10 κόρων, ἤτοι, κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ Ἐμπορικοῦ Νόμου, πλοιάρια. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ ἁλιεία, ἀποτελοῦσα σπουδαῖον πλουτοπαραγωγικὸν κλάδον τῆς ἐν γένει Ἐθνικῆς οἰκονομίας, πρέπει νὰ τύχῃ τῶν αὐτῶν ἀπαλλαγῶν ὧν τυγχάνει καὶ ἡ ὑπόλοιπος ναυτιλία καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ πρέπει ἡ Ἑλληνικὴ ἁλιεία νὰ τύχῃ ἀκόμη καλλιτέρας μεταχειρίσεως διὰ φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς καὶ ὅλων τῶν ἀναγκαιούντων εἰδῶν τῆς ἁλιείας (δικτύων, λαμπῶν κ.λπ. ἐξαρτημάτων). Ἡ δοθησομένη, κ. Ὑπουργέ, ἀτέλεια εἰς τὴν ἁλιείαν, πρέπει, ἀναμφισβητήτως, νὰ συνδυασθῇ καὶ μὲ τὴν ἐπέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, πρὸς κανονισμὸν τῆς τιμῆς τῶν ἁλιευομένων ἰχθύων, γεγονὸς ὅπερ κυρίως ἐνδιαφέρει τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ ἄποψις, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἀτέλεια τῶν καυσίμων καὶ λιπαντικῶν ἡ διδομένη εἰς τὰ πλοῖα, ἀφορᾷ πλοῖα ἐκτελοῦντα πλόας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν εἶναι ἐντελῶς ἀληθής, διότι ἡ Ἑλληνικὴ Ναυτιλία τῶν ἄνω τῶν 10 κόρων ἔχει πάμπολλα πλοῖα ἐκτελοῦντα πλόας ἐντὸς τῶν χωρικῶν ὑδάτων τῆς Ἑλλάδος. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ σημειώσητε, ὅτι ἂν φθάσητε εἰς τὴν ἄποψιν νὰ περιλάβητε εἰς τὰς ἀπαλλαγὰς τὰ πλοιάρια, θὰ πρέπει ἡ ἀπαλλαγὴ αὕτη ν’ ἀφορᾷ μόνον τὰ ἁλιευτικὰ πλοιάρια καὶ ὄχι ἅπαντα τ’ ἁλιευτικὰ τοιοῦτα, ἀλλὰ μόνον τ’ ἀποτελοῦντα συγκροτήματα ἁλιευτικῆς ἐπιχειρήσεως.

§106Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ δεχθῆτε τοῦτο, θὰ πρέπει νὰ κάνετε καὶ σχετικὴν δήλωσιν, διότι κατὰ τὸν Ἐμπορικὸν νόμον τὰ ἄνω τῶν 10 κόρων θεωροῦνται πλοῖα.

§107Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν τὸ δέχομαι.

§108Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ψηφισθέντος τοῦ νόμου περὶ εἰσαγωγῆς καυσίμων, περιελήφθη εἰδικὴ διάταξις περὶ ἠλαττωμένων δασμῶν, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ κατὰ συνέπειαν τοῦτο ἰσχύει καὶ διὰ τὰ καύσιμα τὰ χρησιμοποιούμενα ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν διὰ γεωργικὰς ἐργασίας. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον ἐὰν ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ συνεχισθῇ ἡ διάθεσις τῶν καυσίμων εἰς τοὺς παραγωγούς, μὲ ἠλαττωμένους δασμούς, προκειμένου νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τρακτὲρ καὶ λοιπὰ μηχανικὰ γεωργικὰ μέσα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 14;

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 15ον.

§112Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Τὸ ἄρθρον 15 προβλέπει τὴν διατήρησιν τῆς ἀτελείας τοῦ εἰσαγομένου τυπογραφικοῦ χάρτου, ὡρισμένων κατηγοριῶν περιοδικῶν καὶ κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν ἐλέχθη ποῖα περιοδικὰ λογοτεχνικὰ ὑπάγονται εἰς τὴν παράγραφον αὐτήν. Μετὰ προσοχῆς ἠρεύνησα τὰ πρακτικὰ καὶ δὲν εὗρον τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε προχθές. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ διασαφηνισθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ποῖα περιοδικὰ περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐπιστημονικοῦ περιοδικοῦ.

§113Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν, εἴτε εἰς τὰ ἐκπαιδευτικά, εἴτε εἰς τὰ ἐπιστημονικὰ περιοδικά. Δηλαδὴ ἡ σκέψις μου ἦτο νὰ ὑπαχθοῦν τὰ ἔργα κλασσικῆς καὶ ἀνεγνωρισμένης λογοτεχνικῆς παραγωγῆς καὶ ὄχι τὰ οἱαδήποτε γραπτά, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ πάρουν τὴν ὀνομασίαν τῶν λογοτεχνημάτων. Θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰς δύο ὑπαρχούσας κατηγορίας, τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ ἐπιστημονικῶν περιοδικῶν.

§114Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν παρέστην δυστυχῶς κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο εὐρὺς λόγος ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου. Νομίζω, ὅτι ἔχω χρέος, ἔστω καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει ἐν πρώτοις, νὰ γίνῃ σαφὲς εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ἡ ἀπαλλαγὴ αὐτὴ διὰ τὸν περιοδικὸν τύπον, ἴσχυσεν ἀνέκαθεν εἰς τὴν χώραν μας. Ἐπίσης πρέπει νὰ εἶναι σαφές, ὅτι οἱ ὅροι αὐτοί, τοὺς ὁποίους ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀναφέρει εἰς τὸ νομοθέτημα, δηλαδὴ ἐθνικοῦ, θρησκευτικοῦ, ἐκπαιδευτικοῦ καὶ ἐπιστημονικοῦ ἢ πολιτικοῦ περιεχομένου, νομίζω, ὅτι ὅλοι θὰ συμφωνήσετε, ἐὰν ἀντικειμενικῶς τεθῇ τὸ θέμα καὶ ἐρευνηθῇ, ὅτι δὲν λέγουν περίπου τίποτε. Διότι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ὑποκειμενικὴν κρίσιν ἑκάστου, ὁ ὁποῖος θὰ κρίνῃ, ἐὰν ἕνα οἱονδήποτε περιοδικόν, θὰ θεωρηθῇ ἐπιστημονικοῦ περιεχομένου, ἐκπαιδευτικοῦ περιεχομένου, ἢ ἀκόμη καὶ πολιτικοῦ περιεχομένου. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρώτη θὰ ἔπρεπε, εἴτε νὰ μὴ τὴν εἶχε φέρει εἴτε νὰ ζητήσῃ τὴν ἀπάλειψιν, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐπισήμως ἐνώπιον τοῦ Σώματος, διετυπώθη ὑπόνοια, ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ κτυπήσῃ ὡρισμένα περιοδικὰ ἢ ἔστω ἐὰν θέλετε 2 ἢ 3 συγκεκριμένα περιοδικά. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι τὸ κακὸν γίνεται ἀκόμη χειρότερον ἀπὸ τὴν δευτέραν παράγραφον, ἡ ὁποία ἀναθέτει εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ κρίνουν περὶ τοῦ εἴδους τοῦ περιοδικοῦ καὶ κατὰ συνέπειαν νὰ ἀποφασίσουν ἐὰν αὐτὸ θὰ ἐμπέσῃ εἰς τὴν ἀτέλειαν ἢ δὲν θὰ ἐμπέσῃ. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ κρυβώμεθα εἰς τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Καὶ εἰς ἐμέ, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ὁποῖος προσπαθῶ καὶ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ πάντοτε νὰ εἶμαι κατὰ τὸ δυνατὸν ἀντικειμενικός, μοῦ δίδει τὴν ἐντύπωσιν, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἀποκρύψω ἀπὸ τὸ Σῶμα, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ γίνεται, διὰ νὰ κτυπηθοῦν ὡρισμένα περιοδικά. Τὸ θέμα τῆς ἀτελείας τοῦ χάρτου καὶ διὰ τὸν ἡμερήσιον καὶ διὰ τὸν περιοδικὸν τύπον, εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ ἐξετάσω καὶ ἀπὸ ὑπευθύνου θέσεως ὡς Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ ἐμελέτησα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ νομίζω, ὅτι οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανισθῇ μὲ σοβαρότητα καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ οἱονδήποτε ὄργανον πολὺ δὲ περισσότερον Ὑπουργοί, μέλη τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἀποφανθοῦν περὶ τοῦ εἴδους τοῦ περιοδικοῦ καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ ἀποφασίσουν, ἐὰν θὰ λάβῃ ἀτέλειαν ἢ ὄχι! Ἡ ἀτέλεια, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ δημοσιογραφικοῦ χάρτου, ὁ ὁποῖος θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὰ περιοδικά, ἀντιλαμβάνεσθε εὐκόλως, ὅτι ἔχει μεγάλην σημασίαν διὰ τὰ περιοδικὰ αὐτά, διότι πιθανώτατα ἀπὸ αὐτὸ θὰ ἐξαρτηθῇ κατὰ σημαντικὸν μέρος ἡ ἐπιβάρυνσις, τὸ κόστος τῆς ἐκδόσεώς των. Ἐὰν δὲ προσθέσετε εἰς τὸ ἤδη ὑψηλὸν κόστος καὶ τὸν δασμόν, εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ καταστήσῃ τὴν θέσιν αὐτῶν χείρονα. Καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει μεγαλυτέραν σημασίαν, εἶναι τοῦτο: ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤρχετο νὰ εἴπῃ, ὅτι καταργῶ τὴν ἀτέλειαν δι’ ὅλον τὸν περιοδικὸν τύπον, θὰ ἐλέγαμεν, ὅτι ἔκαμε μίαν πρᾶξιν ἄστοχον, ἀναμφισβητήτως λανθασμένην, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὄχι ὕποπτον. Ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν σήμερον εἰσαγάγει καὶ ζητεῖ νὰ ψηφίσωμεν, εἶναι σαφῶς ὕποπτος. Διότι προσπαθεῖ ἐντέχνως, ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲ οὔτε κἂν μὲ πολλὴν τέχνην—διότι οἱαδήποτε τέχνη θὰ ὤφειλεν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ ἀπομονώσῃ τὸ θέμα—νὰ ἐπιβάλῃ τὸν δασμὸν ἐκεῖ ὅπου θέλει καὶ τὸν ἐπιβάλλει τρόπον τινὰ ὡς ποινήν. Ἡ ἐλευθερία τοῦ τύπου εἶναι μία μεγάλη κατάκτησις τῆς Δημοκρατίας, ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ πανταχοῦ τοῦ κόσμου. Ἐὰν ἐμφανισθῇ, μία οἱαδήποτε Κυβέρνησις, ὡς ἀποβλέπουσα εἰς τὸ νὰ κτυπήσῃ ἐμμέσως κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι δὲν διάκεινται φιλικῶς πρὸς αὐτήν, τὸν ἑαυτόν της ζημιώνει καὶ γενικώτερον τὸ ἐπίπεδον εἰς τὸ ὁποῖον ἵσταται. Νομίζω δέ, ὅτι γενικώτερον βλάπτει τὸν τόπον καὶ ὁπωσδήποτε ζημιώνει τὸ κοινοβουλευτικὸν καθεστώς, εἰς τὸ ὁποῖον ὅλοι πιστεύομεν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει χρέος ἀκόμη καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν σκέψιν της ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ νὰ μὴ δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐμμένει εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ λόγους ἀντεκδικήσεως ἐναντίον ὡρισμένων δημοσιογραφικῶν ὀργάνων, τὰ ὁποῖα δὲν διάκεινται φιλικῶς πρὸς αὐτήν.

§115Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰς ἀπάντησιν δὲν θὰ ἐπαναλάβω, ὅσα προχθὲς εἶπον, διότι προχθὲς ἐξήγησα, ὅτι διὰ λόγους ἀντικειμενικούς, ἀντικειμενικωτάτους, γίνεται ἡ κατάργησις τῆς ἐξαιρέσεως διὰ τὰ περιοδικὰ τὰ καθαρῶς κερδοσκοπικά. Ὁ κύριος ἐκ Κρήτης συνάδελφος, ἀνέφερεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διαχωρισμὸς μεταξὺ ὅλων αὐτῶν τῶν περιοδικῶν τῶν λεγομένων λογοτεχνικῶν. Θὰ τοῦ διαβάσω ἕνα ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἀπευθυνόμενον πρὸς τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως, μὲ ἡμερομηνίαν 19 Δεκεμβρίου 1951, καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει οὕτω: «Ἀριθ. πρωτ. 43098 Ἀθῆναι 19 Δεκεμβρίου 1951 Πρὸς τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως Γενικὴν Διεύθυνσιν Τύπου Ἐν συνεχείᾳ γενομένης παρ’ ἡμῖν συσκέψεως διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας εἰς δημοσιογραφικὸν χάρτην, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ καταρτισθὲν πρόγραμμα τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52 προβλέπει κατανάλωσιν δημοσιογραφικοῦ χάρτου διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1951 μέχρι 30ης Ἰουνίου 1952, ἐξ 8000 τόννων κατ’ ἀνώτατον ὅριον. Τὰ συναλλαγματικὰ διαθέσιμα τῆς χώρας δὲν θὰ ἐπιτρέψουν αὔξησιν τοῦ ἀνωτέρου ποσοῦ. Κατόπιν τούτου θὰ πρέπει νὰ ληφθῶσιν ἅπαντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ὥστε ἡ κατανάλωσις τοῦ δημοσιογραφικοῦ χάρτου νὰ περιορισθῇ ἐντὸς ἢ καὶ κάτω τῶν ὁρίων τούτων. Ἕν ἐκ τῶν ἀμέσων μέτρων ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἠδύνατο νὰ προκύψῃ ἐξοικονόμησις διὰ μὲν τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος ὑπερβαίνουσα τοὺς 500 τόννους, ἐτησίως δὲ ὑπερβαίνουσα τοὺς 1000 τόννους, εἶναι ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἐκδόσεως τῶν ἑβδομαδιαίων ἢ 15θημέρων λογοτεχνικῶν περιοδικῶν, διὰ δημοσιογραφικοῦ χάρτου. Τὸ μέτρον τοῦτο εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ ἀμέσως, διότι ἄλλως ὑπάρχει σοβαρὸς κίνδυνος νὰ ὑπάρξουν βραδύτερον δυσχέρειαι εἰς τὴν κανονικὴν ἔκδοσιν τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων. Συγχρόνως ὅμως θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ καὶ τὸ σχῆμα τῶν περιοδικῶν τούτων εἰς τὸ ἥμισυ ἢ καὶ κάτω τούτου ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ κάλυψις κ.λ.π.».

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ

Βλέπετε, ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ ἔγγραφον κάμνει διαχωρισμὸν τῶν λογοτεχνικῶν περιοδικῶν, τὰ ὁποῖα δὲν θεωροῦνται χρήσιμα. Ὑποθέτω, ὅτι τὸ ἔγγραφον αὐτὸ φθάνει ὡς ἀπάντησις εἰς τὸν κ. συνάδελφον. (Χειροκροτήματα). Ἐὰν ὑπάρχῃ πολιτικὴ ἐκμετάλλευσις τοῦ θέματος, ἀφήνω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ εἰς ποῖον σημεῖον τῆς αἰθούσης ὑπάρχει. Ἐὰν εἶναι εἰς τὰ κυβερνητικὰ ἑδώλια ἢ εἰς τὰ ἑδώλια τῆς ἀντιπολιτεύσεως.

§116Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀφορᾶ τὰ λογοτεχνικὰ περιοδικὰ, τὰ ὁποῖα οὐδαμόθεν ἀναφέρονται εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§117Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θέλω νὰ τὰ ἐξαιρέσω αὐτά.

§118Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ἡ ἀρχὴ αὐτὴ ἠκολουθεῖτο γενικῶς, ὅλα τὰ περιοδικὰ πλὴν τῶν ἱστορικοῦ, Ἐθνικοῦ καὶ θρησκευτικοῦ περιεχομένου θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν δασμολόγησιν, θὰ ἔλεγε κανεὶς ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκαμεν ἕνα λάθος, ἀλλὰ ἐδῶ κάμνει πρᾶξιν, ἡ ὁποία εἶναι πολιτικῶς ὕποπτος. Ἄλλως τε ὁ κ. Ὑπουργός, μᾶς ἔδωσε νὰ καταλάβωμεν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δεχθῇ οἱανδήποτε τροπολογίαν διὰ λόγους ταχύτητος, ἐπειδὴ δεσμεύεται ἀπὸ τὴν ἀναμενομένην διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Ἐπαναλαμβάνω ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διαπράττει ἕνα βαρὺ σφάλμα. Καθὼς ἐγὼ τοὐλάχιστον γνωρίζω, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς μεταπελευθερωτικῆς Ἑλλάδος, ἐμφανίζεται Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι διὰ τοιούτων διατάξεων ἐκδικεῖται ἐχθρικὴν πρὸς αὐτὴν ἐφημερίδα.

§119Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Σᾶς ἀπέδειξα, ὅτι εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ λαμβάνεται ἕνα ὀρθὸν μέτρον. Ἄν καὶ παλαιότερον καὶ ἄλλοτε ὑπεστηρίχθη, διὰ διαφόρους λόγους τελικῶς δὲν ἐλήφθη.

§120Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὅταν αἴρωμεν τὰς ἀτελείας τῶν ἀναπήρων, θὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὰ περιοδικὰ νὰ θησαυρίζουν;

§121Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πληρώνουν φόρους.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 γίνεται δεκτόν;

§123ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 ἐγένετο δεκτόν.

§125Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, μία διευκρίνησις χρειάζεται εἰς τὸ ἄρθρον 6. Πρέπει νὰ μπῇ ἡ λέξις «συνθέτης», διότι εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν λέτε «μουσικοί», ἀλλὰ εἰς τὸ κείμενον δὲν λέγεται.

§126Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τώρα δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω καμμίαν τροποποίησιν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων ἐτελείωσε. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§128ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν καὶ ἐξαιρέσεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων τῶν περὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ περὶ Συνεταιρισμῶν κειμένων διατάξεων». Ὁ κ. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§130Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ ἀποσχολήσω τὴν Βουλὴν ἀλλὰ ὀλίγα μόνον λεπτά. Ἄλλωστε γνώρισμα ἐμοῦ εἶναι ὁ σεβασμός μου πρὸς τὸ Σῶμα εἰς περιπτώσεις ὁμοίας. Οὔτε θὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν λεπτομερειῶν τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα ἀφορᾷ ἕνα ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον, ἔχει ὅμως σχέσιν καὶ συμφωνεῖ μὲ τὸ ἵδρυμα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διοικήσω ἐπὶ 10 συναπτᾶ ἔτη. Τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἔχει, δὲν ἔχει οὔτε χαρακτῆρα γενικόν, οὔτε περιεχόμενον γενικόν. Ἑπομένως δὲν ἐνδιαφέρει ποῖα θὰ εἶναι τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα θὰ διορισθοῦν εἰς ὡρισμένας θέσεις τοῦ ἱδρύματος ἢ ποῖα εἶναι ἐκεῖνα τὰ πρόσωπα ποὺ θὰ ἀποχωρήσουν τοῦ ἱδρύματος. Αὐτὸ ἔχει σχέσιν μὲ τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικῶς μὲ τὴν εὐθύνην τοῦ ἀξιοτίμου καὶ φιλτάτου Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Παρὰ ταῦτα ὁ ἀγαπητός μου κ. Ὑπουργὸς θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ ἀπευθύνω κάποιαν σύστασιν, ἵνα τοῦ ζητήσω κάποιαν ἀπάντησιν ἐπὶ 2–3 σημείων, καὶ τὰ ὁποῖα κάπως εἶναι γενικώτερα ἀπὸ τὰ λοιπὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ συγκεκριμένως, τὸ πρῶτον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου ὁμιλεῖ διὰ τὴν συγκρότησιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Τραπέζης. Ἀσχέτως μὲ τὰς ἀντιλήψεις, αἱ ὁποῖαι ἐπεκράτησαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὰς ὁποίας, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως δὲν πρόκειται οὔτε νὰ κρίνω, οὔτε νὰ ἐπικρίνω, ἔχω μίαν γνώμην, ἡ ὁποία εἶναι γενική. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τόσον αἱ Ἐπιτροπαί, ὅσον καὶ τὰ Συμβούλια, ὅταν εἶναι πολυμελῆ, οὔτε λειτουργοῦν καλῶς, οὔτε διευθύνονται καλῶς. Νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἔχω τὴν γνώμην αὐτήν, διότι μία μακρὰ πεῖρα δημοσίου βίου ὑπερτεσσαρακονταετής, ἐὰν ἐπιθυμῆτε νὰ δηλώσω καὶ τὰ χρόνια, μὲ ἔχει πείσει, ὅτι αἱ ὀλιγομελεῖς Ἐπιτροπαὶ καὶ τὰ ὀλιγομελῆ Συμβούλια ἔχουν τὰ ἄριστα τῶν ἀποτελεσμάτων, ἐνῷ θλιβερὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῶν πολυμελῶν Συμβουλίων. Θὰ παρεκάλουν, τὸν ἀγαπητόν, ἐπαναλαμβάνω, Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ προσέξῃ τὸ ζήτημα, νὰ τὸ ἐννοήσῃ καὶ ἂν θέλῃ ἂς τὸ μεταβάλῃ. Θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ ἀπευθύνω 2–3 ἐρωτήματα πρὸς τὸν ἀγαπητόν μου Ὑπουργόν. Πρόκειται περὶ τοῦ ἄρθρου 4, ὁμιλεῖ περὶ τριῶν εἰδικῶν τεχνικῶν συμβούλων, οἱ ὁποῖοι προσλαμβάνονται ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Τραπέζης, προτάσει τοῦ Διοικητοῦ μὲ μισθὸν Διευθυντοῦ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, τὶ χρειάζονται αὐτοὶ οἱ τρεῖς εἰδικοὶ τεχνικοὶ σύμβουλοι ποὺ δὲν χρειάζονται; Τὸ ἄλλο ἐρώτημά μου εἶναι τοῦτο: Εἰς τὸ ἄρθρον 6 ὑπάρχει μία διάταξις, τὴν ὁποίαν νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, νὰ τὴν χαρακτηρίσω ὡς ἀσυνήθη, ἴσως ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπω καὶ πρωτάκουστος. Λέγει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...». Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ τὸ προσέξητε εἰδικῶς. Διότι ὅπως εἴθισται, τόσον εἰς τὸν Διοικητήν, ὅσον καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ αὐτοδέσμευσις τῶν Ἀρχηγῶν, τῶν Ὑπουργῶν, τῶν Διοικητῶν καὶ ὅλων τῶν προϊσταμένων τῶν ὑπηρεσιῶν εἶναι ἕνας κανών, ὁ ὁποῖος εἶναι τόσον πολὺ κοινῶς ἀνεγνωρισμένος, ὥστε ἀποτελεῖ ὠφέλειαν καὶ διὰ τὸ Κράτος καὶ διὰ τοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον ποὺ ἀφορᾷ καὶ διὰ τὸ σύνολον. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν ἄλλων λεπτομερειῶν τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι εἶναι καθαρῶς προσωπικαί, δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Ἤδη, θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω ὀλίγα λόγια δι’ ἕνα ἄλλο θέμα, τό ὁποῖον, ὅπως εἶπα καὶ εἰς τὴν ἀρχήν, δὲν ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἔχει ὅμως σχέσιν καὶ κάποιαν συνάφειαν, ὅπως ἐτέθη εἰς τὴν κοινὴν γνώμην καὶ εἰς τὸν τύπον, μὲ τὸ πρῶτον πιστωτικὸν Ἵδρυμα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον προηγουμένως, ὅτι εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διοικήσω τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐπὶ μίαν δεκαετίαν. Παρῃτήθην τοῦ ἀξιώματός μου ἕνα μῆνα μετὰ μίαν ἄλλην ἐκλογὴν διὰ μίαν νέαν ἑξαετίαν. Οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους παρῃτήθην ἀνήκουν εἰς τὸν ἑαυτόν μου καὶ τὴν ἱστορίαν, ὅταν θὰ τὴν εἴπω. Διὰ λόγους ὑπερηφανείας δὲν ἀπεφάσισα ποτὲ νὰ εἴπω τοὺς λόγους αὐτούς. Ἔχω ὅμως δικαίωμα, ἀλλὰ καὶ ὑποχρέωσιν τὴν γνώμην μου, τὴν ὁποίαν ἔχω σχηματίσει διὰ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ τὸ προσωπικόν της, νὰ τὴν εἴπω ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἰδιότητός μου ὡς ἀντιπροσώπου τοῦ Ἔθνους καὶ εἰς τὴν Βουλήν. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὀρθότατα, ἀναφέρω τὰς εἰδικὰς περιπτώσεις τῶν μεγάλων μισθῶν, τοὺς ὁποίους λαμβάνουν ὡρισμένοι ὑπάλληλοι, ἐχώρισε τὸ Ἵδρυμα, διότι γνωρίζει τὶ εἶναι Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ τὶ εἶναι οἱ καθέκαστα ὑπάλληλοί της. Ὁ τύπος ὅμως καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ὄχι μόνον, δυστυχῶς, τῶν ἀστικῶν κέντρων, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου—τὸ λέγω μὲ λύπην, διότι ἀπηχεῖ πολὺ κακὰ εἰς τὴν ψυχήν μου αὐτὴ ἡ φήμη, ἡ ὁποία κρατεῖ—μαζὶ μὲ αὐτοὺς τοὺς πέντε, δέκα, εἴκοσι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠξεύρω, δὲν ἐζήτησα ποτὲ νὰ μάθω πῶς κατώρθωσαν νὰ ἀνεβοῦν ἐκεῖ πάνω ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδοχῶν, ὅπου καὶ οἱ μεγιστᾶνες τοῦ μεσαίωνος θὰ ὠχρίων, ἂς τὸ κρίνῃ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργός, ἂς τὸ κρίνῃ ἡ Κυβέρνησις ἢ ἡ νέα Διοίκησις.

§131Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Πρέπει νὰ τὸ κρίνῃ καὶ ὁ εἰσαγγελεύς!

§132Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν Ἐξεύρω ποῖος θὰ τὸ κρίνῃ. Προσπαθῶ νὰ ὁμιλήσω ὅσον τὸ δυνατὸν ἀντικειμενικῶς καὶ πρὸ παντὸς ἀπροσώπως. Λέγω δυστυχῶς ἡ κοινὴ γνώμη θὰ ἐξομοιώνῃ πρὸς τοὺς πέντε–δέκα αὐτοὺς μεγιστᾶνας, ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους. Εἶναι δὲ πιθανὸν νὰ διερωτᾶται ἡ κοινὴ γνώμη, καὶ ὁ Λαμπρόπουλος τί λέγει δι’ αὐτὰ τὰ πράγματα; Βεβαίως λέγω αὐτὰ ποὺ λέγω ἀπόψε, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ ὑπεισέλθω οὔτε εἰς τὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε εἰς τὰ δικαιώματά της. Ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου αὐτοῦ βήματος νὰ διακηρύξω εἰς τὸ Πανελλήνιον, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀπὸ τῆς συστάσεώς της μέχρι—νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω—μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀπεχώρησα ἀπὸ τὴν Διοίκησίν της, εἶχε προσφέρει τοιαύτας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Κράτος, εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας, ὥστε ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἐξάρω τὸ ἔργον αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κατὰ μέγα ποσοστὸν ὑπῆρξαν ἀφανεῖς ἥρωες καὶ ἀφανεῖς ἐργάται ὥστε νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἔβαλε τὰ θεμέλια τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, καὶ ὁ ὁποῖος εἰργάσθη διὰ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὄχι διὰ τὴν Τράπεζαν εἰδικῶς, ἀλλὰ διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, τὸν ὁποῖον καὶ ἐπόνεσε καὶ τὸν ὁποῖον ἐπὶ τόσα ἔτη ἔβλεπε καθημερινῶς καὶ εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ γίνεται κάποτε καὶ ὀχληρὸς ἀκόμη λόγῳ τῶν συχνῶν του παρουσιῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ὀφείλω νὰ ἐκδηλώσω τὴν τιμὴν ποὺ αἰσθάνομαι ἀπέναντι τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἐσεβάσθη τὰς ἀγρονομικὰς καὶ ἀστυνομικὰς διατάξεις περὶ ὡρῶν ἐργασίας. Ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξάρω τὸ προσωπικὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον καὶ τὴν παραμονὴν τῶν Χριστουγέννων, μέχρι τὴν ὥρα ποὺ οἱ καμπάνες ἐσήμαιναν τὴν γέννησιν τοῦ Χριστοῦ, εὑρίσκοντο ἐκεῖ διὰ νὰ ἐξυπηρετοῦν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ὀφείλω νὰ τονίσω τὸ γεγονὸς τοῦτο μὲ ἰδιαίτερον τρόπον, διότι τὸ ἀξίζουν. Ἐὰν ἐν τῷ μεταξὺ ἐπῆλθον ἀπὸ τοῦ πολέμου καὶ ἐντεῦθεν περιστάσεις κάπως ἀνώμαλοι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπέτρεπον νὰ δώσουν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην τὴν εἰκόνα τοῦ ἐσωτερικοῦ ὀργανισμοῦ (;) τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ, δὲν πταίει, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, τὸ προσωπικόν. Καὶ εἶναι σκληρὸν καὶ εἶναι ὀδυνηρὸν νὰ περιλαμβάνεται μέσα εἰς τὰ ὀλίγα κακά, τὰ ὁποῖα ἐνεφανίσθησαν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, καὶ τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἀξίζει τὴν ἰδιαιτέραν μας τιμὴν καὶ τὴν ἰδιαιτέραν μας στοργήν. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα, κύριοι βουλευταί, εἶχον νὰ εἴπω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ τὰς παρακλήσεις μου θὰ ἐξετάσῃ καὶ τὴν γνώμην μου περὶ τοῦ προσωπικοῦ θὰ βεβαιώσῃ. (Χειροκροτήματα).

§133Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι, διότι ὁ ἀγαπητὸς καὶ σεβαστὸς συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν δὲν ἦτο παρὼν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, διότι θὰ εἶχε τὴν εὐκαιρίαν τότε νὰ ἴδῃ, ὅτι ἐδέχθην πλείστας τροπολογίας. Εὑρίσκομαι εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν ἀπόψε νὰ μὴ ἀκούσω τὰς σοφὰς συμβουλάς του, διότι καθὼς γνωρίζετε, προκειμένου νὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, ἐὰν κάμω δεκτὴν οἱανδήποτε τροπολογίαν ἀπόψε, ματαιοῦται τὸ ὅλον νομοσχέδιον καὶ παρατείνεται ἡ ἐκκρεμότης ἡ πάρα πολὺ ἐπιζημία διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησίν του ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 λέγω, ὅτι ἡ διατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου λέγει «δύναται» καὶ ἐτέθη τὸ «δύναται» διὰ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ὁ ὁρισθησόμενος ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Διοικητὴς τῆς Τραπέζης, δὲν θὰ εἶχε τυχὸν εἰδικὰς τεχνικὰς γνώσεις. Ἐπειδὴ δὲ εἶναι λίαν πιθανὸν καὶ μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 6, τοῦ ὁρίζοντος τὴν 60ετίαν καὶ τὴν 35ετίαν, νὰ γίνουν ἀδικίαι, ὁ νέος Διοικητής, τὸ νέον Συμβούλιον, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπανεξετάσῃ ὅλας τὰς ἀδικίας, διότι πρόθεσίς μας δὲν ὑπῆρξε νὰ ἀδικήσωμεν κανένα ὑπάλληλον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατακλεῖδα τῆς ἀγορεύσεως τοῦ ἀγαπητοῦ καὶ σεβαστοῦ συναδέλφου, δὲν εἶμαι ὑπεύθυνος ἐγὼ ἐὰν ὁ τύπος ἀνέγραψε φήμας, αἱ ὁποῖαι μέμφονται τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§134Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐτόνισα, κ. Ὑπουργέ, τὴν εὐπρεπεστάτην στάσιν σας καὶ τὴν ὀρθὴν πολιτικήν σας.

§135Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγὼ εἶπον μόνον, ὅτι ὑπάρχει κάτι τὸ τρωτὸν εἰς τὴν ΑΤΕ, τρωτόν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ διοίκησις τῆς Τραπέζης ὑπεχώρησεν ὑπὸ τὰς πιέσεις τῶν ὠργανωμένων συμφερόντων τῶν συνεταιρισμῶν καὶ τῶν ὠργανωμένων συμφερόντων τοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ λόγῳ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἐπετεύχθησαν αἱ μεγάλαι μισθοδοσίαι, τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέφερον. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης).

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Παπασπύρου.

§137Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διατυπώσω ὡρισμένας παρατηρήσεις, ἐπὶ τῶν ἄρθρων 1 καὶ 7, διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθω εἰς τὴν κατ’ ἰδίαν συζήτησιν τῶν ἄρθρων. Νομίζω, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι τραυματίζετε ἐξ ὑπαρχῆς τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν καταβάλλετε διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ πιστωτικοῦ ἱδρύματος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω εἰς μίαν συζήτησιν, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα εἰς τὰ πρακτικά, διότι δυστυχῶς ἀπουσίαζα κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Δευτέρας διὰ νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἐλέχθη διὰ τὴν ἱστορίαν καὶ τὰς ὑπηρεσίας ποὺ προσφέρει τὸ πιστωτικὸν ἵδρυμα τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ προσπάθεια αὐτὴ θὰ τραυματισθῇ ἐξ ὑπαρχῆς λόγῳ τοῦ, ὅτι δημιουργεῖται ἕνα πολυμελέστατον σῶμα καὶ ὁ τρόπος τοῦ διορισμοῦ τοῦ Σώματος καταργεῖ τὴν αὐτοτέλειαν τοῦ ἱδρύματος. Δὲν εἶναι μόνον, ὅτι δημιουργεῖται τὸ πολυμελὲς αὐτὸ συμβούλιον καὶ ἀπὸ πρόσωπα ἀναρμόδια, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐξηγήσω ποίαν σχέσιν ἔχει ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὅταν καταργεῖτε τὴν συμμετοχὴν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Γεωργίας τοῦ Ὑπουργείου σας, ὁ ὁποῖος συμμετεῖχε μέχρι τοῦδε εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ συμβουλίου καὶ μετέφερε τὰς ἀπόψεις τὰς Κυβερνητικὰς ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν ζητημάτων, ἀλλὰ ὁ μεγαλύτερος τραυματισμὸς ποὺ κάματε εἰς τὸ ἵδρυμα εἶναι ὁ περιορισμὸς τῶν ἐκπροσώπων τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Δημιουργεῖται τὸ ζήτημα τῆς κατὰ κλάδους ἐκπροσωπήσεως. Πολλὰς ἀντιρρήσεις θὰ ἠμποροῦσα νὰ διατυπώσω ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς συνθέσεως τῆς ἐκπροσωπήσεως τῶν ἀγροτῶν. Θέλετε νὰ ἐκπροσωπῶνται κατὰ κλάδους, θέλετε νὰ προέρχωνται ἀπὸ πρωτοβαθμίους συνεταιριστικοὺς ὀργανισμούς. Διὰ ποῖον λόγον ὅμως περιορίζετε εἰς τέσσαρα τὰ μέλη τῆς ἐκπροσωπήσεως; Διὰ ποῖον λόγον νὰ μὴν ἔχετε μίαν πενταμελῆ ἐκπροσώπησιν τῶν ἀγροτῶν καὶ τὸ πολὺ νὰ ἔχετε ἀπὸ τούς ἄλλους κλάδους ἄλλους τρεῖς καὶ πέντε ὀκτὼ καὶ ὁ Διοικητὴς ἐννέα; Νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὴν πεῖραν ἔχει προκύψει ὅτι ὅπου ὑπάρχουν πολυμελῆ Σώματα εἶναι δύσκολος ἡ συγκρότησις τῶν συνεδριάσεων, δύσκολος ὁ συντονισμὸς τῆς γραμμῆς καὶ τῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι λαμβάνονται· δημιουργεῖται μία πολυτέλεια.

§138Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ὑποστηρίζετε, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ πλειοψηφία τοῦ Συμβουλίου εἰς χεῖρας τῶν ἐκπροσώπων τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, ὅταν θέλετε ἐκ τῶν ἐννέα οἱ πέντε νὰ εἶναι ἐκπρόσωποι τῶν ἀγροτῶν; Αὐτὸ ὑποστηρίζετε;

§139Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αὐτὸ ὑπεστήριξα.

§140Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Καὶ νὰ εἶναι οἱ ἴδιοι ἐλέγχοντες καὶ ἐλεγχόμενοι, διότι δυστυχῶς ἡ ἐποπτεία τῶν συνεταιρισμῶν εἶναι εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§141Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει εἰς ὅλας τὰς Τραπέζας. Ἐδῶ πρὸ ἡμερῶν ἦλθεν ἕνας νόμος, βάσει τοῦ ὁποίου μία Τράπεζα θὰ ἀσκῇ κατὰ τρόπον μονοπωλιακὸν τὴν πίστιν τὴν ἐμπορικήν.

§142ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἄλλο θέμα.

§143Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διατὶ εἶναι ἄλλο θέμα; Διὰ ποῖον λόγον ἐκεῖ δὲν ἐθέσαμεν περιορισμοὺς καὶ διατὶ εἰς τὸ πιστωτικὸν ἵδρυμα ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, δὲν θὰ δώσωμεν τὴν πλειοψηφίαν εἰς τοὺς ἀγρότας; Δι’ αὐτὸ ὑπεστήριξα νὰ εἶναι πέντε οἱ ἐκπρόσωποι τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων καὶ τέσσαρα νὰ εἶναι τὰ ἄλλα μέλη, διότι αὐτοὶ δὲν θὰ πᾶνε ποτὲ ἐναντίον τῶν συμφερόντων των καὶ δὲν θὰ ὑποδείξουν πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ εἶναι ὀρθά. Θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀσυνείδητοι διὰ νὰ ὑποστηρίζουν καὶ νὰ ἀποδεχθοῦν ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὰ συμφέροντα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Πιστεύω καί, σεῖς, ὡς παλαιὸς συνδικαλιστής, ὅτι πρέπει νὰ ἐμπνέεσθε ἀπὸ ἰδίας σκέψεις.

§144Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἀπὸ τοῦ 1950 ἀφ’ ἧς κατῆλθον εἰς τὸν πολιτικὸν ἀγῶνα, ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἔπαυσα νὰ τοὺς ἐμπιστεύωμαι. Ἡ κάθοδός των εἰς τὴν πολιτικὴν ἔβλαψε τὴν συνεταιριστικὴν ἰδέαν.

§145Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὴν συνεταιριστικὴν ἰδέαν δὲν τὴν ἔβλαψε. Διότι ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὁ τόπος προήχθη, ὅτι ὁ τόπος ἀνυψώθη, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἐβάδισε πρὸς τὰ ἐμπρὸς χάρις εἰς τὸ συνεταιριστικὸν κίνημα.

§146ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἄλλο αὐτό.

§147Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπειδὴ πιστεύω, ὅτι τοποθετεῖσθε εἰς τὴν ἄποψιν τῆς ἐκπροσωπήσεως εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΑΤΕ κατὰ πλειοψηφίαν τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἀγροτῶν, κατὰ συνείδησιν, καὶ ὄχι ἀποβλέποντες εἰς δημοκοπίαν, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἐξηγήσω τὴν ὑποκειμενικήν μου τοποθέτησιν, διατὶ δηλαδὴ ὑποστηρίζω, ὅτι δὲν εἶναι συμφέρον τῆς Τραπέζης καὶ τῶν ἀγροτῶν ὅπως τοῦ Διοικ. Συμβουλίου ἡ πλειοψηφία νὰ ἀνήκῃ εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἀγροτῶν. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς γενικὴν θεωρητικὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν εἶναι ἵδρυμα ταξικὸν καὶ συνεπῶς δὲν προάγεται τὸ καλῶς ἐννοούμενον συμφέρον τῶν ἀγροτῶν οὔτε ἡ ζωὴ τῆς Τραπέζης διασφαλίζεται, μὲ τὸ νὰ ἔχουν οἱ ἴδιοι ἀγρόται τὴν Διοίκησιν αὐτῆς εἰς χεῖρας των. Θὰ ἤθελα νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰ λόγια τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς Τραπέζης, ὁ ὁποῖος εἰς παρεμφερῆ συζήτησιν περὶ τοῦ ἂν εἶναι σκόπιμον ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἡ πλειοψηφία τῶν μελῶν τοῦ Διοικ. Συμβουλίου νὰ εἶναι εἰς χεῖρας τῶν ἐκπροσώπων τῆς ἀγροτικῆς τάξεως εἶπεν, ὅτι ἐφοβεῖτο μήπως ἀπὸ ὑπερβολικὴν ἀγάπην τῶν ἀγροτῶν πρὸς τὸ τέκνον των, τὸ σφίξουν πολὺ στὴν ἀγκαλιά των καὶ τὸ πνίξουν. (Χειροκροτήματα).

§148Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αὐτὰ τὰ εἶπεν ὁ ἱδρυτὴς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὅταν ἱδρύετο ἡ Τράπεζα. Ἀλλὰ ἤδη ἡ ΑΤΕ ἔχει δύο δεκαετηρίδας ζωὴν καὶ ἡ ἄνοδος τῆς ΑΤΕ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ δυνάμεθα κατὰ τρόπον ἀδίστακτον νὰ ἐμπιστευθῶμεν εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τὴν Διοίκησιν τῆς Τραπέζης.

§149Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Εἶμαι συνεταιριστὴς κατὰ συνείδησιν, εἶμαι ἀγρότης, παιδὶ ἀγρότου, γεννήθηκα σὲ καλύβη. Κάμνω αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, διὰ νὰ μὴ νομίσετε, ὅτι ἔχομεν καμμίαν διαφορὰν ἀντιλήψεων διὰ τὴν σημασίαν τοῦ συνεταιρισμοῦ ὡς οἰκονομικῆς μονάδος. Ἀλλά, ἀγαπητὲ κύριε συνάδελφε, λέγω, καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ πεῖρα εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθητε προηγουμένως, δηλαδὴ τὰ ὅσα συνετελέσθησαν, ἀπὸ τοῦ 1929 ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της μέχρι σήμερον, δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ ὡς πρὸς τὸν συνεταιρισμόν. Καὶ ὅταν λέγωμεν συνεταιρισμὸν ἐννοοῦμεν τὸν πυρῆνα τῆς συνεταιριστικῆς ἰδέας, τὸν πρωτοβάθμιον συνεταιρισμὸν τὸν ὁποῖον θέλομεν ὑγιᾶ καὶ αὐθύπαρκτον. Εὐτυχῶς, ἀναγνωρίζεται παρ’ ὅλων, ὅσοι παρακολουθοῦν τὰ ζητήματα, ὅτι ἡ συνεταιριστικὴ ἰδέα ἀσθενεῖ εἰς τὸ κύτταρον καὶ συνεπῶς ὑφίσταται ἡ ἀνάγκη τῆς ἐξυγιάνσεως τοῦ συνεταιριστικοῦ τομέως καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἐδημιουργήθη μία κατάστασις τελευταίως ἐκ τῆς ὁποίας προέκυψεν ἡ ἀνάγκη ὅπως ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ νὰ κάμῃ μίαν ἐγχείρησιν, διότι ὁμολογουμένως πρόκειται περὶ μιᾶς ἐγχειρήσεως.

§150Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ θέμα εἶναι νὰ ἐξυγιάνωμεν τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ τιμῶ τὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία καταβάλλεται εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον. Ὄχι ὅμως μὲ τὴν ἄποψιν καὶ τὴν πλευράν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς μὲ τὸ νομοθέτημά του. Διότι, ὅταν θὰ ἔλθω εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 7 θὰ διαπιστώσῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐν τῇ καλῇ πίστει καὶ τῇ ἀνωτερότητι, ἡ ὁποία τὸν διακρίνει, θὰ διαπιστώσῃ ὅτι θίγει, εἰς τὸ θέμα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἕνα ἄλλο συνεταιριστικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον, εἰς τὸ νομοθέτημα αὐτό, δὲν θὰ ἔπρεπε ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ τὰ θίξῃ. Ἀλλά, ὅταν, ἀπὸ τὰς πρωτοβαθμίους συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις, θὰ προέλθουν οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Διοικήσεως εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ τονωθῇ ὁ θεσμὸς καὶ τῆς συνεταιριστικῆς ὀργανώσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐκπροσωπήσεώς της εἰς τὴν Διοίκησιν τῆς Τραπέζης. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐὰν τυχόν, ἤθελον νὰ προχωρήσω πρὸς τὴν ἄποψίν σας, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ κάποιος συμβιβασμὸς ἀπόψεων ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει. Διότι ἂς μειωθῇ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἰς 4 ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ νὰ μὴ ὑπερβῇ τὰ 9 μέλη τὸ Συμβούλιον. Νομίζω, ὅτι καλύτερον καὶ ἐντελέστερον θὰ λειτουργήσῃ τὸ Συμβούλιον, ἐπ’ ὠφελείᾳ καὶ τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ βλέπω καὶ κάτι τι ἄλλο. Ὅτι τὰ πάντα θὰ ἐξαρτῶνται πλέον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν κυρίων Συμβούλων, οἱ ὁποῖοι θὰ κληθοῦν νὰ λάβουν μέρος εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Τραπέζης, θὰ προέρχωνται ἀπὸ διορισμὸν γενόμενον, εἴτε ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, εἴτε ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Πάντοτε ἠκούσθη, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἡ προκοπὴ τοῦ ἱδρύματος, μόνον μὲ τὴν ὕπαρξιν τῆς αὐτοτελείας, μὲ τὴν περιφρούρησιν τῆς ἀνεξαρτησίας του, εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ. Καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο βλέπομεν ὅτι, ἐντελῶς, πλέον διάφορος κατεύθυνσις δίδεται, ὅτι τὰ πάντα θὰ πηγάζουν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ κάθε κυβερνητικὴ μεταβολή, θὰ σημαίνῃ καὶ μεταβολὴν εἰς τὰ θέματα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§151Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν γίνεται σοβαρὰ συζήτησις καὶ σοβαρὸν ὑφίσταται τὸ αἴτημα τῶν γεωργῶν, ἐν γένει, διὰ τὴν ταχεῖαν χορήγησιν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων. Ἐρωτῶ διατὶ βραδύνει αὐτό; Διότι ἡ Κυβέρνησις ἀσχολεῖται, κατὰ τινα τρόπον, συμβιβάζουσα τὸ ζήτημα τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Διὰ τοῦ ἐκδοτικοῦ προνομίου, δὲν θὰ δημιουργήσῃ πληθωρισμόν; δηλαδὴ τὰ χρήματα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἐνισχύσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, πρόκειται νὰ τὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις; Ἐρωτῶ λοιπόν, κατὰ τίνα τρόπον ἕνα Διοικητικὸν Συμβούλιον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἐκπρόσωποι τῶν ἀγροτῶν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ πάρουν τὰ λεπτά, εἶναι δυνατὸν αὐτὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ καθορίζῃ τὸν τρόπον, ποὺ θὰ γίνῃ ἡ ἐνίσχυσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ὄχι ἡ Κυβέρνησις, ποὺ ἀσκεῖ τὸ πρόγραμμα τὸ ἀγροτικόν; Διότι, κύριοι, γίνεται, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἐκπροσωπήσεως εἰς τὴν Ἀγρ. Τράπεζαν τῶν ἀγροτῶν, μία παραγνώρισις τῆς διευρύνσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τῶν ἄλλων Τραπεζῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι Τράπεζαι ἐπιχειρήσεων. Ἐκεῖναι ἐπιδιώκουν σκοποὺς οἰκονομικούς, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐπιδιώκει καθαρῶς κοινωνικὸν σκοπόν. Διότι ἡ Τράπεζα αὐτή, μὴ λαβοῦσα τὴν σύνθεσιν καὶ τὴν συγκρότησιν τῆς καθαρῶς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, δηλαδὴ νὰ ἀρύεται καὶ νὰ ἐνισχύεται δι’ ἀγροτικῶν κεφαλαίων, ἐνισχύεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία, ἀσκοῦσα μίαν κοινωνικὴν πολιτικήν, μίαν πρόνοιαν, ὁρίζει κατ’ ἴσως μεγάλην παραχώρησιν εἰς τοὺς ὀφειλέτας νὰ τὴν ἐκπροσωποῦν, ἁπλῶς, διὰ νὰ διαφωτίζουν καὶ ὄχι, διὰ νὰ λαμβάνουν αὐτοὶ τὰς ἀποφάσεις καὶ τὰς γνώμας. Ὅταν λοιπὸν ἔχωμεν ἕνα Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον, ὅπως λέγετε σεῖς, θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ 4 ἀγρότας καὶ 4 τοῦ Δημοσίου, οἱ ὁποῖοι ἐνδέχεται, λόγῳ ἄλλης ὑπηρεσίας, νὰ ἀπουσιάζουν, εἶναι δυνατὸν οἱ 4 ἀγρόται καὶ ἕνας ἄλλος νὰ πάρουν ἀποφάσεις ἐπὶ διαθέσεως χρημάτων, τὰ ὁποῖα δὲν διαθέτουν αὐτοί, ἀλλὰ διατίθενται ἐπ’ ὠφελείᾳ αὐτῶν.

§152Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, λυποῦμαι, διότι σεῖς, μὲ μίαν μακροχρόνιον πεῖραν, σεῖς, ποὺ διωκήσατε καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἔχετε μίαν σταδιοδρομίαν εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν, παρασύρεσθε εἰς μίαν τόσον σφαλερὰν ἄποψιν.

§153Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐντοπίζομαι ἐπὶ τῆς ἐπιστημονικῆς βάσεως τοῦ θέματος.

§154Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἄλλη ἡ γενικὴ κυβερνητικὴ πολιτική, ἄλλη ἡ χρηματοδότησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἄλλη ἡ ἐπὶ μέρους διοίκησίς της. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγχέωνται αὐτὰ τὰ θέματα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὰς λεπτομερείας νὰ ἐπεμβαίνῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ δημιουργῇ παρεξήγησιν, λόγῳ τῆς κομματικῆς της προελεύσεως. Δι’ αὐτὸ ἀγωνιζόμεθα καὶ δι’ αὐτὸ ἔχει διακηρυχθῆ ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς, ὅτι μόνον ἡ αὐτοτέλεια, ἡ πλήρης κατοχύρωσις τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν φέρῃ εἰς τὴν εὐθεῖαν ὁδόν, εἰς τὴν καλὴν ἀπόδοσιν τῆς μεγάλης ἀποστολῆς της. Καὶ δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι σεῖς πλανᾶσθε ἐν τῇ ἐκτιμήσει αὐτῶν τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα μοῦ ἀνεφέρατε διακόπτων με. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, σήμερον γίνεται μία προσπάθεια, ὅπως ἐμφανίζεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἀνανεώσεως τοῦ Ἱδρύματος καὶ ἐξυγιάνσεως, ὅπως ἀναφέρεται. Θὰ εἴμεθα ἔξω τῆς πραγματικότητος καὶ νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι σύμφωνος ἡ ἄποψις ὅλων γενικῶς τῶν πλευρῶν τοῦ Σώματος, ὅτι ὁ σημερινὸς Διοικητὴς εἶναι ἕνας ἀνώτερος, ἕνας σεμνὸς ἄνθρωπος, ὁ κ. Μυλωνᾶς, ὁ ὁποῖος ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ παράσχῃ εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, τὸ παρέσχε καὶ ἐκράτησεν ὑψηλὰ τὴν θέσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης. Περὶ αὐτοῦ μὲ ἱκανοποίησιν καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἤκουσα καὶ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Θὰ εἶναι, λοιπόν, ἀπόδοσις δικαιοσύνης νὰ ἐπαναληφθοῦν αὐταὶ αἱ λέξεις πρὸς ἕνα παλαίμαχον πολιτικόν, ὁ ὁποῖος ἐλευκάνθη ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῆς Πατρίδος καὶ ἐτίμησεν τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια καὶ τὴν θέσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Σήμερον ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον, θέλει νὰ μεταβάλῃ τὸ καθεστὼς τῆς Διοικήσεως τῆς Τραπέζης καὶ ἐὰν εἶναι ἀληθεῖς αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἀναγινώσκομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἕνας διακεκριμένος δικαστικός, ὁ ὁποῖος διακρίνεται διὰ τὸ ἦθος του, διὰ τὴν μόρφωσιν, διὰ τὴν ἀνωτερότητά του, ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος διακονεῖ εἰς τὸ ἀνώτατον διοικητικὸν δικαστήριον τῆς χώρας, θὰ κληθῇ νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του, διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Καὶ διερωτῶμαι, διατὶ τὸ πρόσωπον αὐτὸ τὸ ἐκλεκτόν, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐμπιστευθῇ τὴν τύχην τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, νὰ μὴ ἔχῃ τὴν βάσιν, τὴν προέλευσίν του, εἰς τὴν ἐκλογήν του ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον; Διὰ ποῖον λόγον, ἔστω καὶ κατὰ κλάσμα, νὰ μὴ διατηρήσωμεν τὴν αὐτοτέλειαν καὶ ἀνεξαρτησίαν τῆς Τραπέζης; Καὶ διὰ ποῖον λόγον νὰ ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον ἓν δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἶχε καὶ τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, κύριοι συνάδελφοι, ἐν χρηστότητι τὸ ἐξεπλήρωσε; Διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ἐξελέγει ἀπὸ τὸ Συμβούλιον ὁ κ. Πετρόπουλος, ὡς Ὑποδιοικητής, ἓν ἀπὸ τὰ ἱκανώτατα στελέχη τῆς Τραπέζης, εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπῆρχε φιλικὴ Κυβέρνησις πρὸς τὸν κ. Πετρόπουλον, ὅτι ἀπὸ τὸ Συμβούλιον ἐξελέγη ὁ μακαρίτης Τζωρτζόπουλος, ὡς ὑποδιοικητὴς — καὶ εἶναι γνωστὸν ποίων φρονημάτων ἦτο καὶ μετὰ πόσου φανατισμοῦ ἦτο προσκεκολλημένος εἰς αὐτὸ—χωρὶς νὰ εἶναι φιλικὴ Κυβέρνησις πρὸς αὐτόν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπεκύρωσεν αὐτὴν τὴν ἐκλογὴν καὶ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι κάποτε ἐπῆλθεν ἡ λῆξις τῆς θητείας τοῦ ὑποδιοικητοῦ καὶ ἦλθεν ἡ ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐπεκύρωσε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Διερωτῶμαι λοιπόν, διὰ ποῖον λόγον, ὅταν ἡ Κυβέρνησις προτίθεται, διὰ τῆς μετακλήσεως ἐκ τοῦ ἀνωτάτου διοικητικοῦ δικαστηρίου ἑνὸς ἐξαιρέτου δικαστοῦ, νὰ τονώσῃ τὴν διοίκησιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διατὶ τὸ πρόσωπον αὐτὸ νὰ μὴ προέρχεται ἀπὸ τὴν ψῆφον, ἀπὸ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου; Ἢ μὴ τυχὸν ἀμφιβάλετε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον εἰς μίαν Κυβερνητικὴν γραμμήν, νὰ ἀντιστῇ, ὅταν, μάλιστα, τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Συμβουλίου, τήν ἔχετε σεῖς διωρισμένην καὶ θὰ ἀποτελεῖται τοῦτο, ἀπὸ πρόσωπα τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)

§155Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἰδοὺ ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλεται ἡ ἀντικατάστασις τοῦ παρόντος Διοικητοῦ. Ὑπάρχει νόμος, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη καὶ ὁ ὁποῖος καθώριζεν, ὅτι οὐδέποτε, αἱ ἀποδοχαὶ τῶν Διοικητῶν τῶν Τραπεζῶν καὶ τῶν Διευθυντῶν, αὐτῶν δύνανται νὰ ὑπερβαίνουν τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Πρωθυπουργοῦ.

§156Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει τοιοῦτος νόμος καὶ λυποῦμαι, διότι εἶσθε δικηγόρος καὶ λέγετε τοιαύτας ἀνακριβείας.

§157Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δυστυχῶς, δὲν ὑπάρχει τοιαύτη διάταξις, κ. συνάδελφε. Ἄς ἐλπίζωμεν, καὶ τὸ εὔχομαι, νὰ θεσμοθετηθῇ μία τοιαύτη διάταξις, ὅτι οὐδεὶς μισθός, ἐν Ἑλλάδι, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβαίνῃ τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Πρωθυπουργοῦ.

§158Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπειδὴ ἔκαμα καὶ προχθὲς μνείαν τοῦ ζητήματος τούτου, θὰ πρέπει ἤδη νὰ ἀναφέρω τὸ ἱστορικόν. Πέρυσιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Γεωργίας, ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ἀπευθύνεται πρὸς ὑμᾶς καὶ ὁ τότε συνάδελφος βουλευτὴς κ. Χατζηγιάννης, κατεθέσαμεν μίαν τροπολογίαν, εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία, ἐγένετο δεκτή. Ἡ τροπολογία αὕτη ἔλεγεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, οἱ Διοικηταί, οἱ Ὑποδιοικηταί, καὶ Διευθυνταί Τραπεζῶν νὰ λαμβάνουν ἀποδοχὰς μείζονας τοῦ Πρωθυπουργοῦ. Ἀπετέλεσε μάλιστα, Σῶμα, εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἐκεῖνο, περὶ κυρώσεως τοῦ νομοσχεδίου, περὶ παρατάσεως προνομίων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Τότε Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἦτο ὁ κ. Ἀλλαμανῆς. Ὅτε ὅμως ἐψηφίσθησαν οἱ νόμοι αὐτοί, συλλήβδην ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ἀπεῖχε. Καὶ παρ’ ὅλον, ὅτι εἶχε τεθῆ ὡς τροπολογία δὲν υἱοθετήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ συνεπῶς δὲν ἐψηφίσθη.

§159Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, σᾶς παρακαλῶ, νὰ σᾶς διακόψω, διὰ τὴν τάξιν καὶ μόνον. Ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ἔκαμε λάθος. Ὁ νόμος ἐκυρώθη, κατὰ τὴν ὁμαδικὴν κύρωσιν τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων. Οἱ ἀναγκαστικοὶ νόμοι ἐκυρώθησαν, ὡς ἐδημοσιεύθησαν. Τὸ κείμενον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, οὐδεμίαν ἀξίαν εἶχε καὶ δὲν ἦτο δυνατόν, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Ἀλλαμανῆς, νὰ τὸ ἀποδεχθῇ, διότι δὲν εἶχεν ὑπεισέλθη εἰς τὰς παρατηρήσεις. Ἄρα, τὸ θέμα, δὲν ἀφορᾷ τὴν τότε Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία δὲν εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀναμιχθῇ, ἢ νὰ λάβῃ θέσιν, ἐπὶ τῆς τροπολογίας. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἔχει ὅλην τὴν εὐχέρειαν καὶ ὅλην τὴν ἄνεσιν τῶν 240 βουλευτῶν, νὰ τὸ κάμῃ. Εἶναι ἄδικον, ὅμως, νὰ διατυποῦται κατηγορία ἐναντίον τοῦ κ. Μυλωνᾶ, διὰ πράγματα ἀβάσιμα.

§160Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἡ διαφορὰ εἶναι, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μπῇ εἰς τὸν νόμον ἡ τροπολογία αὐτή, εἶχε τὴν δυνατότητα ἡ τότε Κυβέρνησις, νὰ λάβῃ ἀνάλογον μέτρον.

§161Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αὐτὸ εἶναι πρὸς τιμήν σας, διότι ὑπεστηρίξατε αὐτὴν τὴν διάταξιν. Θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω ὅμως, ἀπαντῶν εἰς τὴν διακοπὴν τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Χανίων, ὅτι μία τοιαύτη διάταξις, δὲν πρόκειται νὰ ψηφίσῃ ἡ πλειοψηφία μόνον τῶν 240 βουλευτῶν, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι θὰ εἶναι ὁμόφωνος, ἡ ἀπόφασις τῶν βουλευτῶν ὅλων τῶν πτερύγων, διότι ἔχουν συνείδησιν, ὅτι πέραν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Πρωθυπουργοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ μισθὸς ἀνώτερος. Θὰ ἤθελον, εἰς τὸν ἀγαπητὸν κύριον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος μοῦ ἔκαμε τὴν διακοπήν, ἀναφερόμενος εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Διοικητοῦ νὰ τοῦ εἴπω ὅτι ἐγὼ παρεμπιπτόντως ἐμνημόνευσα τὸ ἦθος τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ὅπως θὰ ἴδατε καὶ μὲ σεβασμὸν ἐξεφράσθην, διὰ τὸ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις, προορίζει, διὰ τὴν θέσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Νομίζω ὅτι πολὺ ἀπησχόλησα τὴν Βουλὴν ἐκθειάζων ὄχι ἐκ λόγων φιλοφρονήσεως τὴν προσωπικότητα ἐκείνου, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ καταλάβῃ τὴν Διοίκησιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἀλλὰ τιμῶν ἕναν ἀπερχόμενον, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἀπὸ τὸν πολιτικὸν κόσμον νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι χρέος μου, νὰ τὸ λέγω, ὅταν, τὸ αἰσθάνομαι.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλη ἡ Βουλὴ συμφωνεῖ εἰς αὐτό.

§163Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μετὰ τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μία ἀτυχὴς ἄποψις μὲ τὸ νὰ συνδέεται τὸ ἄρθρον 1, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ἀγροτῶν, εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Τραπέζης, μὲ τὸ ἄρθρον 7, δηλαδή, τὰ κωλύματα τὰ ἀναφερόμενα, εἰς αὐτὸ νὰ ἀναφέρωνται καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 1, ὡς πρὸς τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ἀγροτῶν. Συνεπῶς, κύριοι συνάδελφοι, κάμνων μίαν εὐρεῖαν ἀνασκόπησιν, ἐπὶ τῶν περιορισμῶν, οἱ ὁποῖοι τίθενται εἰς τὸ ἄρθρον 7, θὰ πρέπει πρωταρχικῶς νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀφ’ ἧς ὑπάρχει ὁ θεσμὸς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἔχει καθιερωθῆ ἡ ἐκπροσώπησις τῶν ἀγροτῶν, δὲν ὑπῆρξε, κανείς, ἀπολύτως περιορισμὸς, ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τίθενται μὲ τὸ ἄρθρον 7. Ἤδη, τὸ πρῶτον, εἰσάγονται αὐτοί. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, νομίζω ὅτι ὑπῆρξαν ὡρισμένοι, ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Μεταξᾶ. Ἀλλά, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἐπανῆλθε τὸ καθεστὼς, τὸ ὑφιστάμενον πρὸ τῆς Κυβερνήσεως Μεταξᾶ, καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως.

§164Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν, κύριε συνάδελφε, τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐθέσπισεν.

§165Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Οἱ περιορισμοί, οἱ ὁποῖοι τίθενται, τώρα, εἶναι νεώτεροι περιορισμοί, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἄλλοι, διὰ τοὺς ὁποίους, θὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν εὐθὺς ἀμέσως, διὰ νὰ ἀποδείξω μὲ ἐπίσημα καὶ ἀδιάσειστα στοιχεῖα, ὅτι οἱ περιορισμοί, οἱ ὁποῖοι τίθενται διὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ἔγινε καὶ προγενεστέρως ἀπόπειρα νὰ τεθοῦν, εὑρίσκονται ἐντελῶς ἀντίθετοι πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος. Μὲ τὸ ἄρθρον 7, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, καθορίζεται, ὅτι καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπολιτεύθησαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβουν μέρος, εἰς τὴν Διοίκησιν καὶ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων καὶ εἰς τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ἀγροτῶν, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἐδῶ, λαμβάνεται ἕνα ἐξαιρετικὸν μέτρον. Θέλω νὰ πιστεύσητε, ὅτι ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς, ὑπέστη ἀμείλικτον πόλεμον, πολιτικὸν ἐννοῶ, ἀπὸ τὰς συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις. Δὲν μὲ παρασύρει, δηλαδή, οὔτε αἴσθημα πολιτικοῦ ὑπολογισμοῦ, οὔτε οἱουδήποτε δεσμοῦ, μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Κρίνω τὸ θέμα ἀπὸ γενικωτέρας πλευρᾶς. Καί, νομίζω, ὅτι ἕνα Νομοθετικὸν Σῶμα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προέρχεται εἰς μίαν τοιαύτην ἀπόφασιν, ἡ ὁποία δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πνεῦμα μικροψυχίας, πνεῦμα πολιτικοῦ ὑπολογισμοῦ, διέπει τὰς σκέψεις μας καὶ τὰς ἀποφάσεις μας. Καί, ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, παραλληλήσωμεν τὸ θέμα τοῦτο μὲ ἄλλους θεσμούς, θὰ ἤθελον νὰ μοῦ εἴπητε: Ἡ ἐκπροσώπησις τῶν ἐμπορικῶν τάξεων, ποὺ συμμετέχουν εἰς τοὺς Ἐμπορικοὺς Συλλόγους, εἰς τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον καὶ οἱ ἄλλοι ἐκπρόσωποι αὐτῶν, εἰς τὰς διαφόρους ὀργανώσεις, αὐτοὶ ἔχουν καμμίαν δέσμευσιν, εἰς τὸ νὰ μετέχουν τῆς ἐνεργοῦ πολιτικῆς ζωῆς; Ποῖοι Ἐμπορικοὶ Σύλλογοι, Πρόεδροι τῶν Ἐπιμελητηρίων, Πρόεδροι τῶν διαφόρων Ὀργανώσεων, χωρὶς κἂν νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ παραιτηθοῦν. Ἐδῶ ὅμως τώρα ἐρχόμεθα νὰ δημιουργήσωμε μίαν νέαν κατάστασιν. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι ἀλλαγῆς κ. Παμπούκα...

§166Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ὑπῆρχεν ἡ τριετία.

§167Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. ..... διὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν γνωμάτευσιν τῆς Ὁλομελείας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου.

§168Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ὅτι δὲν δύνανται νὰ πολιτευθοῦν. Νὰ τοὺς ἀποκλείσωμεν ἀπὸ τὴν πολιτικήν.

§169Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διατὶ θὰ τοὺς ἀποκλείσητε ἀπὸ τὴν πολιτικήν;

§170Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Διότι αὐτὸ εἶναι ἀντισυνταγματικόν. Αὐτὸ λέγει καὶ ἡ γνωμάτευσις. Ἄλλωστε, εἰς τὴν ὡρισμένην συνεταιριστικὴν νομοθεσίαν ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει εἰς τοὺς ἐκλεγέντας βουλευτὰς νὰ εἶναι μέλη τῶν Διοικήσεων τῶν συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων. Τί κάμωμεν ἡμεῖς ὅμως τώρα; Τὸ ἐπεκτείνομεν καὶ διὰ τοὺς ἐκθέσαντας ὑποψηφιότητα.

§171Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως. Ὁ νόμος 602)45, περὶ Συνεταιρισμῶν, ὡς ἐτροποποιήθη ἐν ἄρθρῳ 55 καὶ εἰς τὴν παράγραφον 6 καὶ 9, λέγει «πᾶς.... (ἀναγινώσκει).....». Ἐτέθη λοιπὸν ὑπ’ ὄψιν τῶν καθηγητῶν τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου, οἱ ὁποῖοι ἐγνωμάτευσαν καὶ εἶπον, ὅτι ὄχι μόνον δικαιοῦνται νὰ ἐκθέσουν ὑποψηφιότητα, ἀλλὰ ἡ διάταξις αὐτὴ τῆς τριετίας εἶναι ἀνίσχυρος, εἶναι ἀντισυνταγματικὴ προσβάλλουσα τὰς διατάξεις περὶ ἰσότητος. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§172Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει μία πλάνη βασική. Δὲν ὑφίσταται θέμα συνταγματικόν.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, δὲν δέχεται διακοπὰς ὁ ρήτωρ.

§174Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐγὼ θὰ καταθέσω δύο ἐπίσημα ἔγγραφα, γνωματεύσεις Καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ἡ μία ἐξ αὐτῶν, τοῦ καθηγητοῦ κ. Δένδια, ἔχει οὕτω: «..... (ἀναγινώσκει).....». (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§175Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§176Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, δὲν μὲ προσέχετε. Δίδει καὶ ἄλλην λύσιν, ὅτι ἡ διάταξις τῆς τριετίας δὲν ἰσχύει καὶ θὰ ἴδητε ποὺ τὴν στηρίζει ὁ κ. καθηγητής. Λέγει λοιπὸν ὁ καθηγητὴς κ. Δένδιας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ θὰ τὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλήν. Σεῖς θὰ πάρετε τὰ ἔγγραφα, θὰ τὰ μελετήσητε καὶ θὰ μὲ ἀντικρούσητε.

§177Ν. ΔΙΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς θὰ ψηφίσωμεν ὅ,τι θέλομεν.

§178Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν εἶναι εὐπρεπὲς νὰ μοῦ ἀπαντᾶτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§179Ν. ΔΙΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς νὰ μὲ διδάξητε εὐπρέπειαν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καταλύετε τὸν θεσμὸν τοῦ Κοινοβουλίου.

§180Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι, ἐγὼ ἔρχομαι μὲ στοιχεῖα, νὰ ὑποστηρίξω ὡρισμένα πράγματα. Ἠμπορεῖ αὐτὰ νὰ μὴ ἔχουν βασιμότητα καὶ ὀρθότητα. Ἐδῶ ὅμως εἶναι διακεκριμένοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ θὰ τὰ πάρουν, θὰ τὰ μελετήσουν καὶ θὰ μὲ ἀντικρούσουν. Ἀπευθύνομαι ἰδιαιτέρως στὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, ὁ ὁποῖος μὲ μίαν ὑπομονὴν ἀνεξάντλητον μὲ παρακολουθεῖ. (Κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος). Κύριοι συνάδελφοι, λέγει τὸ Σύνταγμα σὲ κἄποιο ἄρθρον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπάλληλοι δημόσιοι οἱ ὁποῖοι κατέρχονται εἰς τὰς ἐκλογάς, νὰ ἐπαναδιορισθοῦν παρὰ μόνον μὲ τὴν πάροδον ἑξαμήνου. Καὶ ἐκεῖ πρόκειται περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, διὰ τοὺς ὁποίους τὸ Σύνταγμα —καὶ αὐτὸ μνημονεύεται ἐδῶ πέρα — ἔχει μίαν ὡρισμένην προθεσμίαν. Πῶς θὰ ἔλθετε σεῖς καὶ τὴν προθεσμίαν αὐτὴν τοῦ Συντάγματος, ποὺ δὲν ἀφορᾷ τοὺς Συνεταιριστάς, δὲν ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, ἀφορᾷ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, πῶς θὰ ἔλθητε, σεῖς, καὶ θὰ εἴπητε μέ μίαν διάταξιν, ποὺ θὰ ψηφίσητε, ὅτι τὴν κάμνετε τριετίαν καὶ τὴν τριετίαν τὴν μεταβάλλετε εἰς ἑξαετίαν; Θὰ εἶσθε ἀντίθετοι καὶ μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἰσότητος, ποὺ διέπει τὸ πολίτευμά μας, ἀλλὰ θὰ εἶσθε ἀντίθετοι καὶ πρὸς τὰ πολιτικὰ ἤθη, τὰ ὁποῖα πρέπει ἐδῶ πέρα νὰ εἶναι, ἀπολύτως ἴσα καί, ἀπολύτως, ἐξημερωμένα καὶ εὐγενικά, καὶ ὄχι μὲ ἕνα πνεῦμα ὑπολογισμοῦ πολιτικοῦ νὰ κρίνωνται καὶ νὰ διέπωνται ὡρισμέναι σκέψεις μας.

§181Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως, αὐτὸς ὁ νόμος εἶναι τοῦ Βενιζέλου, εἶναι τῶν Φιλελευθέρων, τοῦ 1934, νομίζω.

§182Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἔχει σημασίαν.

§183Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Λέγει, ὅτι δὲν δύναται κάτω τοῦ ὁρίου αὐτοῦ, ἀλλὰ ἄνω τοῦ ὁρίου αὐτοῦ δύναται. Ἀναγνώσατέ το. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§185Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἕνας δημόσιος ὑπάλληλος, ὅταν ἕνας ἀξιωματικός, ποὺ ἀσκεῖ μίαν ἐξουσίαν, μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ὑπολογισμοῦ ἀντιμετωπίζῃ τὴν ἐνδεχομένην ἀνάμιξίν του εἰς τὴν πολιτικὴν —καὶ θὰ γνωρίζῃ ὁ καθεὶς ἀπὸ σᾶς εἰς τοιαύτας περιπτώσεις, πόσον ἐπικίνδυνον διὰ τὰ κρατικὰ συμφέροντα εἶναι μία τοιαύτη σκέψις, ἑνὸς δημοσίου ὑπαλλήλου καὶ ἑνὸς κρατικοῦ ὀργάνου, διὰ νὰ μπῇ μέσα εἰς τὴν πολιτικὴν— πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάζεται ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς ἐξουσίας του, ὁ ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος δικαιοδοτεῖ καὶ ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ μίαν κρατικὴν ἐξουσίαν καὶ λειτουργίαν....

§186Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ὁ ἀξιωματικός, ὅμως, παραιτούμενος ἀπὸ τὸ στράτευμα δὲν ἐπανέρχεται πάλιν—καὶ κάμνω μίαν διασάφησιν—οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν αὐτό, ἀλλ’ οἱ ἀξιωματικοὶ δὲν δύνανται νὰ τὸ κάμουν.

§187Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ σᾶς εἴπω καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα, εἶναι πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπανέλθει εἴτε ὑπὸ τὸν τύπον τῆς προσκλήσεώς των ὡς ἐφέδρων......

§188ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ εἰδικοῦ νόμου.

§189Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ εἰδικοὶ νόμοι ἐγένοντο καὶ ἄλλοι ὑπὸ τὸν τύπον τῆς προσκλήσεώς των ὡς ἐφέδρων ἐκ μονίμων ἔχουν ἐπανέλθει.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φεύγετε ἀπὸ τὸ θέμα, κύριε Παπασπύρου. Κύριοι, παρακαλῶ μὴ διακόπτεται. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§191Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ἔγιναν ἐξαιρετικῶς, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἐγένετο νὰ ἐπανέλθουν ἔφεδροι ἐκ μονίμων ὅπως καὶ κατὰ τὸν πόλεμον. Καλῶς ἐχόντων τῶν πραγμάτων, οὐδεὶς ἐπανῆλθεν.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρήσατε, κύριε Παπασπύρου.

§193Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Στρατηγέ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ τὴν ἄποψίν σας, τὸ περιορίζω τὸ θέμα μόνον εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.

§194Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Μάλιστα.

§195Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§197ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχετε τὸ δικαίωμα καί, ἂν ὁ ρήτωρ ἐπιτρέπῃ τὰς διακοπάς, ὑμεῖς νὰ μὴ τὰς ἐπιτρέπητε.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλοι πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν μὲ τὸ Προεδρεῖον εἰς αὐτό.

§199ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Λοιπόν, ἀντὶ νὰ ὑφιστάμεθα αὐτὸ τὸ κουδούνι, δηλώσατε ὅτι δὲν ἐπιτρέπετε αὐτὰς τὰς διακοπάς.

§200Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, διὰ νόμου δύνανται νὰ καθορισθοῦν τὰ προσόντα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἢ καὶ τῶν ὑπαλλήλων Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου; Ναὶ ἢ οὔ;

§201Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δύνανται.

§202Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δύνανται. Ἐὰν λοιπόν, ἔλθῃ ἕνας νόμος νέος καὶ εἴπῃ σεῖς, οἱ ὁποῖοι διετελέσατε βουλευταὶ ἢ ὑποψήφιοι, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα πρὸ τῆς παρόδου τριετίας νὰ διορισθῆτε, εἰς αὐτὸν τὸν ὀργανισμόν, εἶναι ἡ διάταξις αὐτὴ Συνταγματικὴ ἢ προσκρούει εἰς τὸ Σύνταγμα;

§203Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἄλλο συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις καὶ ἄλλο δημοσία ὑπηρεσία.

§204Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι Δημοσίου Δικαίου Ὀργανισμός.

§205Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποῦ τὸ εἴδατε γραμμένο αὐτό;

§206Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, σᾶς ἀναπτύσσω, ὅτι αἱ διατάξεις, ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ψηφίσετε, καὶ ἰδιαίτατα, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 7 ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 1 ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εὑρίσκεται, τελείως ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος εἶναι δὲ καὶ τελείως ἀντίθετος πρὸς τὸ πολιτικὸν συμφέρον τῆς χώρας. Κυρίως, θὰ ἐπιμείνω, ἐπὶ τῆς δευτέρας ἀπόψεως. Διότι, κύριοι βουλευταί, μὲ τὴν ἄνοδον τοῦ συνεταιριστικοῦ κινήματος, μὲ τὴν προσπάθειαν τῆς οἰκονομικῆς χειραφετήσεως τῶν γεωργῶν, δὲν δύναται κανεὶς νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ἡ στάθμη τοῦ γεωργικοῦ στοιχείου ὑψώθηκε.

§207Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ μὲ μερικὰ συλλαλητήρια.

§208Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὰ συλλαλητήρια δὲν ἔβλαψαν, κύριε συνάδελφε.

§209Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐσᾶς ἔβλαψαν, τὴν Κυβέρνησιν.

§210Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν μᾶς ἔβλαψαν, διότι πιστεύω καὶ τοῦτο, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία λελογισμένη ἀντίδρασις, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία δύναμις, ἡ ὁποία νὰ ὑπομιμνήσκῃ εἰς τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις τὸ καθῆκον καὶ τὸν προορισμόν των.

§211Γ. ΜΟΔΗΣ. Μὴ στηριζομένη εἰς φορολογίαν τῶν ἀγροτῶν, διότι ἀλλοῦ καὶ οἱ δήμαρχοι καὶ οἱ δημοτικοὶ σύμβουλοι πολιτεύονται, ἀλλὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα, καλῶς ἐπράξαμεν καὶ τὸ ἀπηγορεύσαμεν.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§213Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δέχομαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πολλὰς φορὰς δύναται νὰ ὑπάρχῃ τὸ στοιχεῖον τῆς δημαγωγίας, ὅτι πολλὰς φορὰς δύναται νὰ ὑπάρχῃ ὁ πολιτικὸς ὑπολογισμός, τὸ θεωρῶ ὅμως, ἀπείρως προτιμώτερον, καὶ συντελεστικώτερον διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ πολιτεύματος τὴν ὕπαρξιν αὐτῆς τῆς προσπαθείας, αὐτῆς τῆς χειραφετήσεως, ἔστω καὶ ἂν γίνεται ἐπὶ σκοπῷ δημαγωγίας ἔστω καὶ ἂν γίνεται ἐπὶ σκοπῷ προσπορισμοῦ πολιτικοῦ ὀφέλους. Αὐτὴν τὴν ἄποψιν ἔχω, καὶ θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, ὅτι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κατέστη δυνατὸν οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοί, μαζὶ βέβαια καὶ ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ τὴν ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν, ἐν συνδυασμῷ καὶ πρὸς ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις καὶ ἰδιαιτέρως—μὴ νομισθῇ, ὅτι τὸ πράττω ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικοῦ συμφέροντος—ἀλλ’ ἰδιαιτέρως, αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ποὺ συνέπεσε νὰ εἴμεθα εἰς τὴν ἀρχήν, μέσα εἰς τὰς κοινωνικὰς μεταρρυθμίσεις, ποὺ ἐπετελέσθησαν εἰς αὐτὸν τὸν τόπον. Ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἐκράτησαν, κύριοι συνάδελφοι, ἀλώβητον τὸν Ἕλληνα ἀγρότην, καὶ ἐὰν ἔμειναν εἰς τὸ κρατοῦν κοινωνικὸν καθεστὼς καὶ ἂν δὲν παρεσύρθησαν εἰς ἄλλους δογματισμοὺς καὶ ἂν δὲν παρεσύρθησαν εἰς ἄλλας σκολιὰς ὁδοὺς καὶ διατηροῦν ὅλοι ἄσβεστον τὸ ἐθνικὸν πῦρ μέσα εἰς τὴν ψυχήν των, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ αὐτὴν τὴν ὥραν, ποὺ ἐγένετο ἐδῶ μία προσπάθεια μειώσεως τῶν δικαιωμάτων των, ἔστω καὶ ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἐξυγιάνσεως, ἀλλ’ ἐγένετο μία προσπάθεια μειώσεως, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ πικράνῃ τὴν ψυχὴν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν, ὅτι ἔχουν καὶ αὐτοὶ ὡρισμένα δικαιώματα, νομίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν ὥραν πολὺ κακὴν ὑπηρεσίαν θὰ προσφέρῃ ἡ τοιαύτη προσπάθεια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Καὶ πιστεύω καὶ κάτι ἄλλο—διὰ νὰ τελειώνω, κύριοι συνάδελφοι—ὅτι εἰς ἓν νομοσχέδιον μὲ τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει εἰς τὴν τακτοποίησιν τῶν ζητημάτων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τὸ ζήτημα τῶν Συνεταιρισμῶν ἔπρεπε νὰ μείνῃ ξένον ἀπολύτως. Θὰ πρέπει τὸ θέμα αὐτό, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, νὰ μελετηθῇ ἐν ὅλῃ τῇ εὐρύτητί του, νὰ ἀκουσθοῦν αἱ γνῶμαι ὅλων καὶ μετὰ μελέτην θετικὴν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, νὰ ἔλθῃ ἕνα γενικώτερον νομοθέτημα εἰς τὴν Βουλήν, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καθορίσητε ὅλα τὰ θέματα, τὰ ἀφορῶντα τὴν ὕπαρξιν τῶν Συνεταιρισμῶν καὶ ὅλων γενικῶς, πρωτοβαθμίων, δευτεροβαθμίων καὶ ὅλων τῶν κορυφαίων ὀργανώσεων. Νομίζω, ὅτι εἶναι παρακεκινδυνευμένη ἡ προσπάθειά σας εἰς τὸ θέμα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης νὰ παρεμβάλεται τὸ ἄρθρον 7, μὲ τὸ ὁποῖον δίδεται λύσις, οὐχὶ ὀρθὴ κατὰ τὰς ἀπόψεις μας, εἰς τὰ συνεταιριστικὰ προβλήματα καὶ σᾶς καλοῦμε καὶ σᾶς παρακαλοῦμε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, νὰ ἀπαλείψητε τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7, νὰ μὴ διατυπώσητε τοὺς περιορισμοὺς ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὸ ἄρθρον 1, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀγροτικὴν ἐκπροσώπησιν εἰς τὴν Διοίκησιν τῆς Τραπέζης. Νὰ καλέσητε τοὺς ἁρμοδίους, συνιστῶντες μίαν ἐπιτροπὴν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας, νὰ μελετήσουν ὅλα τὰ προβλήματα, νὰ ἀκούσητε τὰς ἀπόψεις τῶν συνεταιρισμένων γεωργῶν καὶ μετὰ τὴν μελέτην τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ ἀπασχολήσητε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἡ παρεμβολὴ εἰς ἓν νομοσχέδιον περὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τοιαύτης διατάξεως, δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς χώρας καὶ νομίζω, ὅτι καὶ τὸ θέμα τῆς Α.Τ.Ε, καὶ γενικώτερον τὴν κυβερνητικὴν ἄποψιν θὰ τὴν ὑπηρετήσετε μὲ τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 7. Καὶ πιστεύω, ὅτι ἡ φωνή μου, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, εἰς σᾶς, ποὺ τόσον καλοπίστως κρίνετε καὶ ἐρευνᾶτε αὐτὰ τὰ θέματα, θὰ ἔχῃ κάποιαν ἀπήχησιν. Ἐλπίζω καὶ σᾶς παρακαλῶ, ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, νὰ μὴ θελήσητε νὰ ἀναμίξητε εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ζητήματα συνεταιριστικά. Θὰ εἶναι μία θρυαλλίς, τὴν ὁποίαν θὰ θέσητε εἰς ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ 30 ὁλόκληρα ἔτη διέπουν τὴν ζωὴν τῶν ἀγροτῶν καὶ θὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς ποικίλα σχόλια, εἰς δυσμενεῖς κρίσεις καὶ ἀντιλήψεις, ἐνῷ νομίζω, δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ σκοπὸς καὶ ἡ σκέψις σας. Αὐτά, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, εἶχον νὰ εἴπω καὶ ἐλπίζω, ὅτι αἱ σκέψεις σας καὶ αἱ ἀποφάσεις σας θὰ ἀναθεωρηθοῦν, ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§215Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ κ. ἐκ Λεβαδείας συνάδελφος, ἀπουσίαζε κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, ὁπότε αἱ ἀπόψεις καὶ αἱ θεωρίαι αὐταὶ συνεζητήθησαν καὶ ἔλαβον τὰς δεούσας ἀπαντήσεις. Εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ἀπόψε, μὲ κατέκρινε διὰ τὸν διορισμὸν εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, διὰ τὸ πολυμελὲς τῆς συγκροτήσεως τοῦ Συμβουλίου, ὡμίλησε διὰ μακρῶν περὶ τοῦ συνεταιριστικοῦ κινήματος, κατηγόρησεν, ὅτι τὰ πάντα διέπονται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας καὶ εἰς τὸ τέλος ἀνέπτυξε καὶ τὸ θέμα περὶ τῆς συνταγματικότητος ἢ μὴ τοῦ ἄρθρου 7. Ἄς μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ ἀπαντήσω ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος. Πρὸ ὀλίγων μηνῶν, εἶσθε Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, κ. συνάδελφε, καὶ γνωρίζετε, ὅτι τὰ πάντα κανονίζονται, ἀπὸ τὸ 1948, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας εἶναι ἀνίσχυρον, δι’ ὅ,τι δήποτε. Τί νὰ τὸν κάμω τὸν Διευθυντὴν Γεωργίας εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Τραπέζης, ὅταν αἱ πιστώσεις καὶ τὰ χρήματα δίδονται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ; Ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἠδυνήθητε νὰ κάμετε τίποτε, ἐὰν δὲν εἴχατε σύμφωνον τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ; Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, ὑπεράνω τῶν θεωριῶν. Εἴπατε, ὅτι τὸ Συμβούλιον εἶναι πολυμελές. Ἀλλ’ ἀπουσιάζατε διὰ νὰ ἀκούσετε ποὺ ἀνέφερα προχθὲς 18 νόμους, κατὰ τὸ παρελθόν, ἀπὸ τὸ 1929 ἕως σήμερον, ὅτι τὸ Συμβούλιον ἦτο 15μελές, 16μελές, 17μελὲς καὶ ὅτι ὁ Θεμιστοκλῆς Σοφούλης κατὰ τὴν πρώτην μεταπελευθερωτικὴν Κυβέρνησιν, ὠνόμασε τὸ Συμβούλιον ὀνομαστικῶς. Ἀλλ’ ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς συνεταιριστικῆς κινήσεως. Ἐπ’ αὐτοῦ, ἡμεῖς κάμνομεν μίαν διάκρισιν: Εἴμεθα ὁλόψυχα ὑπὲρ τῶν συνεταιρισμῶν, ἀλλ’ εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς τὰς ὠργανωμένας οἰκονομικῶς, συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. (Χειροκροτήματα). Πιστεύομεν, εἰς τὸν συνεταιρισμὸν καὶ θὰ ἐνισχύσωμεν τοὺς συνεταιρισμοὺς ὅσῳ τὸ δυνατὸν περισσότερον. (Χειροκροτήματα). Εἶμαι σύμφωνος μαζί σας, ὅτι ὅλοι οἱ ἀσχοληθέντες μὲ τοὺς συνεταιρισμοὺς προώθησαν τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ. Μέχρι τοῦ σημείου, ὅτι ὑπῆρξαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐπωφεληθέντες τῆς συνεταιριστικῆς κινήσεως, κατώρθωσαν νὰ ἀπολαύσουν προσωπικὰ ὀφέλη, ἐπ’ αὐτοῦ ἀντιτιθέμεθα. Εἴπατε ἐπίσης, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὰ πάντα κανονίζονται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀπουσιάζατε ὀφείλω καὶ πάλιν νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι εἰς παρατηρήσεις καὶ τροπολογίας τοῦ ἀξιοτίμου ἐκπροσώπου τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τοῦ κ. Χαβίνη, ἀπεδέχθην καὶ ἀπήλειψα ὅλας τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας διορίζονται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Ἀλλὰ σᾶς πληροφορῶ καὶ πάλιν, ὅτι εἰς τὰ δύο πλέον προηγμένα γεωργικῶς Κράτη τῆς Εὐρώπης, Γενικὸς Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. (Χειροκροτήματα). Ὥστε ἂν αὐτὸ ἐγένετο καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, τίποτε κακὸν δὲν θὰ ἐγίνετο. Ἐκ τοῦ νομικοῦ ζητήματος γνωρίζετε σεῖς—διακεκριμένος ἐπιστήμων καὶ πρώην Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης— ὅτι ἐπὶ ἑκάστου νομικοῦ θέματος, ὑπάρχουν δύο γνῶμαι. Ἡ γνώμη, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε σεῖς καὶ ἡ γνώμη τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας. Τὸ Σύνταγμά μας ὁρίζει πῶς κρίνεται ἡ συνταγματικότης τοῦ νόμου. (Χειροκροτήματα).

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§217Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυσάρεστον, ὅτι οὐσιαστικῶς δὲν γίνεται συζήτησις κατὰ τὴν βʹ ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Καὶ δὲν γίνεται συζήτησις ἀφοῦ ἐκ τῶν προτέρων εἶναι δεδομένον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, δηλαδὴ ὁ προϊστάμενος ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργός, δὲν πρόκειται νὰ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν αὐριανὴν ψήφισιν εἰς τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου του. Εἶναι ἀκόμη περισσότερον δυσάρεστον τοῦτο, διότι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ καὶ μεγάλην σημασίαν ἔχει, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ἐψηφίσθη, ὡς, τοὐλάχιστον, ἠδυνήθην νὰ ἀναγνώσω εἰς τὰ πρακτικά, εἰς προκεχωρημένην ὥραν καί, ὡς ἐκ τούτου, ἀσφαλῶς θὰ ἀπέμειναν πολλὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἠμποροῦσαν νὰ προστεθοῦν, θὰ ἦτο δυνατὸν δὲ καὶ νὰ ὑποβληθοῦν μερικαὶ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐβελτίωναν τὸ νομοθέτημα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ἔστω καὶ διὰ τὴν τιμὴν τῶν ὅπλων, ὡρισμένας ἐν πάσῃ συντομίᾳ παρατηρήσεις θὰ ἐπωφεληθῶ τῆς εὐκαιρίας ποὺ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ κάμω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλήν. Ἡ ἐντύπωσίς μου, ἡ προσωπικὴ ἐντύπωσις ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς ὑπεβλήθη, ὑπῆρξεν ἐξ ἀρχῆς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει μὲ αὐτὸ νὰ λύσῃ «τὸ πρόβλημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης» μὲ τὴν ἔννοιαν δηλαδὴ νὰ ἀπομακρύνῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται σήμερον εἰς τὴν ἡγεσίαν τῆς Τραπέζης καὶ νὰ φέρῃ τοὺς ἄλλας, τοὺς ὁποίους αὐτὴ προτιμᾷ. Ἄλλωστε, τοῦτο περίπου ἐλέχθη ἐπισήμως ἢ ἡμιεπισήμως καὶ δὲν ἠμφισβητήθη. Καὶ εἶναι γνωστὸν —ἀναφέρεται εἰς τὸ νομοθέτημα—ὅτι ἀπομακρύνεται ὁ Διοικητὴς καὶ Ὑποδιοικητὴς τοῦ Ἱδρύματος καὶ εἶναι γνωστὸν τί ἀναφέρει τὸ νομοθέτημα καὶ ποῖος ἔρχεται. Καὶ ὑπάρχει εἰδικὸν ἄρθρον διὰ νὰ φύγῃ ὁ Διοικητής, εἰδικὸν ἄρθρον διὰ νὰ φύγῃ ὁ Ὑποδιοικητὴς καὶ εἰδικὸν ἄρθρον ἀκόμη διὰ νὰ ἔλθῃ ὁ νέος Διοικητής, ὁ ὁποῖος συμπίπτει νὰ εἶναι ἀνώτατος κρατικὸς λειτουργὸς καὶ ἐχρειάζετο εἰδικὴ νομοθετικὴ μέριμνα διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν αὐτήν. Πρόκειται σαφῶς, κύριοι συνάδελφοι—διὰ νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς—δι’ ἓν νομοθέτημα ἐκ περιστάσεως, νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον γίνεται καὶ αὐτό, ὅπως συνέβη καὶ μὲ ἄλλα νομοθετήματα τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἐξοικονομήσῃ μίαν πραγματικὴν ἀνάγκην, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται—καὶ τὸ ὁποῖον ὅμως, ἐδῶ εἶναι τὸ δυσάρεστον, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ θίγει καὶ ὁλόκληρον τὸν θεσμὸν καί, νομίζω, ἐγὼ προσωπικῶς, τὸν ζημιώνει. Ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ διετύπωσεν, ἡ ἀντίληψις, τὴν ὁποίαν δὲν ἀπέκρυψεν οὔτε μὲ τὰ ἔργα της, ἀλλ’ οὔτε ἀκόμη, νομίζω, καὶ μὲ τὰ λόγια της, εἶναι, ὅτι ἀφοῦ ἡμεῖς ἤλθαμεν εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ εἴμεθα ἰσχυροί, θὰ φέρωμεν τοὺς ἰδικούς μας εἰς τὰς καιρίας θέσεις, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν πολιτικήν μας.

§218ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§219Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἀπεδείχθη εἰς πλείστας περιπτώσεις. Καὶ ὅπου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ διὰ τῶν κειμένων νόμων, ἦλθον εἰδικὰ νομοθετήματα.

§220Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἦτο περίεργον ὁ στρατάρχης Ἀλέξ. Παπάγος νὰ ἔλθῃ μὲ 240 βουλευτὰς διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως!

§221Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀπορῶ, διὰ τὴν ὀργὴν τοῦ κ. συναδέλφου. Ἔκαμα μίαν παρατήρησιν, ἡ ὁποία ἄλλους συναδέλφους ὀρθοδόξους κυβερνητικούς, παλαιοτέρους, μάλιστα, δὲν ἔθιξε καὶ ἔθιξε τὸν κ. συνάδελφον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ θὰ ἐπαναλάβω αὐτὸ ποὺ εἶπα: Ἡ ἐντύπωσίς μου εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει νὰ φέρῃ εἰς τὰς ἐπικαίρους θέσεις τοὺς ἰδικούς της ἀνθρώπους καὶ ὅπου νομίζει, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἐπιτύχῃ, βάσει τῶν κειμένων νόμων, κάμνει εἰδικὰ νομοθετήματα. Ἡ ἀντίληψις αὐτή, κ. συνάδελφοι, στὸ τέλος–τέλος, θὰ ἠμποροῦσε νὰ συζητηθῇ, ἂν καὶ ἡμεῖς οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν παραδεχόμεθα, ὅτι ἀρχίζει καινούρια περίοδος ἀκμῆς καὶ δόξης τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους μὲ τὴν ἄνοδον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ὅτι οἱ νόμοι, αἱ συμβάσεις, τὰ καθεστῶτα, τὰ νομικὰ καὶ τὰ πολιτικά, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον ἕως τότε, πρέπει νὰ παύσουν νὰ ἰσχύουν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν πρόκειται νὰ κάμω πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἐκεῖνο, ποὺ θέλω νὰ σᾶς εἴπω εἶναι, ὅτι ἕνας τέτοιος νόμος ἂς ἤρχετο νὰ πῇ καλλίτερα «διώχνω τοὺς παληοὺς καὶ φέρω τοὺς καινούργιους». Δὲν ὑπῆρχε ὅμως καμμία ἀνάγκη νὰ ζημιώσῃ τὸν θεσμὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς τὸ σύνολον. Διότι, δυστυχῶς, ψηφίζομεν παγίας διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐπιβλαβεῖς διὰ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ὡς Ἵδρυμα, ὡς θεσμόν. Θὰ κάμω, κύριοι συνάδελφοι, κατόπιν τῆς εἰσηγήσεως αὐτῆς, ὡρισμένας εἰδικωτέρας παρατηρήσεις. Τὸ ἄρθρον 1 προβλέπει περὶ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΑΤΕ, συνέβη νὰ ζήσω τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν κοντήτερα καὶ νὰ τὸ ἔχω διαπιστώσει, εἶχεν ὡρισμένα μειονεκτήματα. Ἕνα ἀπὸ τὰ μειονεκτήματά του τὰ πανθομολογούμενα, ἦτο ἡ πολυμελὴς σύνθεσίς του. Ἦτο δωδεκαμελὲς τὸ Συμβούλιον καὶ τώρα γίνεται 13μελές. Πρὸς τί, πρὸς Θεοῦ, αὐτὴ ἡ πολυτέλεια; Ὑποθέτω ὅτι κακὴ συνείδησις ὅλων μας εἶναι, ὅτι εἰς τὸν τόπον μας πάσχομεν ἀπὸ τὰς ἐπιτροπὰς. Δὲν νομίζω νὰ διαφωνῆτε, κύριοι συνάδελφοι. Τὰ πάντα εἰς τὴν Ἑλλάδα παραπέμπονται εἰς πολυμελεῖς ἐπιτροπάς, διὰ νὰ μὴ λαμβάνωνται ἀποφάσεις καὶ ἡ διοίκησις χωλαίνει ἀπὸ τὴν μανίαν τῶν ἐπιτροπῶν καὶ τῶν πολυμελῶν συμβουλίων καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅσον μεγαλύτερον εἶναι ἕνα συμβούλιον, τόσον δυσκολώτερον ἐπιτελεῖ τὸν προορισμόν του. Ἡ δευτέρα παρατήρησις, ὡς πρὸς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον, ἀφορᾷ, καὶ εἰσέρχομαι εἰς τὸ δεύτερον σοβαρὸν θέμα τοῦ νομοσχεδίου, τὴν συμμετοχὴν τῶν ἐκπροσώπων τῶν συνεταιρισμένων ἀγροτῶν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἐγὼ θὰ τὸ εἴπω εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, δὲν εἶμαι τῆς ἀντιλήψεως τοῦ κ. Παπασπύρου, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν συνεταιρισμένων ἀγροτῶν τὴν πλειοψηφίαν. Βεβαίως ὄχι, θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς δώσωμεν ἀνάλογον ἀριθμόν, ἐγὼ προσωπικῶς θὰ ἔδιδα 4 εἰς τοὺς 9. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ πρόβλημα εἶναι πῶς θὰ τοὺς ἐκλέξετε τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς διὰ νὰ ἐκπροσωπήσουν τοὺς ἀγρότας; Ἕως σήμερον οἱ ἀγρόται, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν συνεταιρισμῶν, ἐξελέγοντο κατὰ κάποιαν διαδικασίαν. Καὶ ἡ διαδικασία αὐτὴ πολλὲς φορὲς μετεβλήθη διὰ διαφόρων νόμων. Τὸ ἰσχῦον καθεστὼς εἶναι νὰ χωρίζεται ἡ Ἑλλὰς εἰς 5 διαμερίσματα καὶ ἀπὸ κάθε διαμέρισμα τῆς Ἑλλάδος νὰ στέλλεται ἕνας, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ λάβῃ τὴν μεγαλυτέραν πλειοψηφίαν κατόπιν ἐλευθέρας ψηφοφορίας, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ μὲ συμμετοχὴν εἰς τὴν ψηφοφορίαν ὅλων τῶν ἑνώσεων γεωργικῶν συνεταιρισμῶν. Ἡ προσωπική μου ἀντίληψις εἶναι ὅτι ἀκόμη καὶ τὸ γεγονός, ὅτι χωρίζομεν τὴν Ἑλλάδα εἰς χωρικὰς περιφερείας, ὑπῆρξε σφάλμα διότι τὸ μέλος τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τῆς ΑΤΕ θὰ ἐκπροσωπῇ τὸ σύνολον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ὄχι τὴν περιφέρειάν του. Καὶ ὅμως τοῦτο σήμερον γίνεται χειρότερον. Ἐπιδεινοῦται ἀπὸ δύο πλευράς. Πρῶτον, διότι ὁ νόμος διαιρεῖ τὴν γεωργικὴν οἰκονομίαν κατὰ κλάδους καὶ ἐμφανίζει μέλη τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου ἐκπροσώπους κλάδων. Δηλαδὴ αὐτὸς ποὺ θὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ κρασὶ καὶ διὰ τὸ σιτάρι ἢ ἐκεῖνος ποὺ ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν γεωργίαν θὰ ἀδιαφορῇ διὰ τὴν ἁλιείαν καὶ τὸν δασικὸν πλοῦτον. Εἶναι καὶ αὐτὸ λάθος καὶ ἐπίσης εἶναι λάθος καὶ τὸ γεγονός, ὅτι αὐτοὺς τοὺς ἐκπροσώπους ἐν τῇ οὐσίᾳ, ὅπως εἶναι ὁ νόμος ὀλίγον ἀσαφὴς καὶ ὑποθέτω ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας θὰ συνομολογήσῃ, θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ τοὺς διορίσῃ αὐτός. Δὲν βλέπω πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκλεγοῦν κατ’ ἄλλον τρόπον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτοὺς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν συνεταιρισμένων ἀγροτῶν θὰ τοὺς διορίσῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀποτελεῖ, κατ’ ἐμέ, σφάλμα βαρύ.

§222Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι.

§223Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐρωτήσω.

§224Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Διηξήχθη μακρὰ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἐδηλώθη, ὅτι πρόκειται νὰ ἐκλεγοῦν ἀπὸ τοὺς πρωτοβαθμίους συνεταιρισμούς.

§225Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σέβομαι τὴν δήλωσίν σας ἀπολύτως, ἀλλ’ ἀπὸ ὅσα ἠδυνήθην νὰ διαπιστώσω καὶ ἦλθον εἰς ἐπαφὴν καὶ μὲ ἐκπροσώπους τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ μὲ ἄλλους ἐνδιαφερομένους, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὰ θέματα, δὲν βλέπω νὰ ὑπάρχῃ τρόπος ἐκλογῆς ἢ καλύτερο, τρόπος ἀδιαβλήτου ἐκλογῆς. Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ οἱ ἐκπρόσωποι νὰ προταθοῦν;

§226Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁμιλεῖτε περὶ ἀδιαβλήτου, ἀλλὰ μοῦ φαίνεται, ὅτι δὲν γίνεται καλόπιστος συζήτησις.

§227Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ νὰ εἴπω, ὅτι κατὰ κάποιον τρόπον, εὑρίσκονται 5, 6, 7 Ἑνώσεις, αἱ ὁποῖαι ψηφίζουν, δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ λύσιν.

§228Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ψηφίσουν πολὺ περισσότεροι ἀπὸ ὅ,τι ἐψήφισαν ποτὲ ἕως τώρα.

§229Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιτύχῃ τὸν ἄθλον αὐτόν. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτύχετε οὔτε κἂν ἀδιάβλητον ἐκλογήν, ἴσως, οὔτε κἂν ἐκλογήν, καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ διαίρεσις κατὰ κλάδους τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας ἀποτελεῖ λάθος. Ἐγὼ θὰ ἤθελα εἰς τὸ Δ.Σ. τῆς Α.Τ.Ε. νὰ μετέχουν ψηφιζόμενοι νομίμως ἐκλεγόμενοι ἀντιπρόσωποι τῶν συνεταιρισμῶν τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι νὰ μεταφέρουν ἐδῶ τὴν φωνὴν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ αὐτοὶ οἱ ἀντιπρόσωποι μὴ ἔχοντες τὴν πλειοψηφίαν, ὄντες μειοψηφία, θὰ συμβάλουν θετικῶς εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Α.Τ.Ε., θὰ προσφέρουν κάτι καλύτερον εἰς αὐτήν. Διὰ τὴν αὐτοτέλειαν τοῦ Ἱδρύματος, κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ἐγὼ τοὐλάχιστον, νὰ ἔχω διάφορον ἀπὸ ὑμᾶς γνώμην. Νομίζω, ὅτι ἕνα τοιοῦτον Ἵδρυμα πρέπει νὰ διατηρήσῃ βασικῶς τὴν αὐτοτέλειάν του καὶ νὰ μὴ γίνῃ ὄργανον τῆς κυβερνώσης παρατάξεως ἢ τοῦ κυβερνῶντος κόμματος καὶ μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ λάθος βαρὺ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης θὰ διορίζεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν συμβούλιον προτάσει τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Γεωργίας χωρὶς νὰ ἀπαιτῆται γνώμη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἄλλως τε θὰ εἶναι ὄργανον τῆς ἰδικῆς σας καὶ πάσης ἄλλης μελλοντικῆς Κυβερνήσεως. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ καταργήσητε διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία προέβλεπε γνωμοδότησιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Α.Τ.Ε. διὰ τὸν διορισμὸν τοῦ Διοικητοῦ. Διότι ἔτσι, ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Ι. Παπασπύρου, μειώνεται τὸ κῦρος τοῦ Διοικητοῦ ἐκείνου, τὸν ὁποῖον θέλετε νὰ τοποθετήσετε εἰς τὴν θέσιν αὐτήν, διότι νομίζετε ὅτι εἶναι ὁ καταλληλότερος. Ἐπίσης ἄλλο λάθος, βάσει τῶν γενικῶν σκέψεων ποὺ μὲ ὁδηγοῦν εἰς τὴν κριτικὴν τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι καταργεῖτε τὴν θέσιν τοῦ Ὑποδιοικητοῦ, θέσιν ἀπολύτως χρήσιμον καὶ ὁρίζετε θέσιν Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Θὰ εἶχε κάποιο νόημα τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ὑπηρεσιακοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ προερχομένου ἀπὸ τὰ στελέχη τῆς Α.Τ.Ε., τοῦ καταλληλοτέρου κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ νέου διοικητικοῦ συμβουλίου, τὸν ὁποῖον νὰ τοποθετήσητε εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν καὶ νὰ τοῦ ἐδίδατε ηὐξημένας ἁρμοδιότητας. Ἐνῷ ὅμως ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπομακρυνόμεθα ἀπὸ τὸν θεσμὸν τοῦ ὑποδιοικητοῦ καὶ πᾶμε εἰς τὸν γενικὸν διευθυντήν, μᾶς δίδει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι θέλομεν νὰ ἔχωμεν ὑπηρεσιακὸν γενικὸν διευθυντήν, βλέπομεν περιέργως, ὅτι καὶ ὁ γενικὸς διευθυντὴς θὰ διορίζεται κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον. Δηλαδὴ οὐσιαστικῶς θὰ τὸν διορίσῃ ἡ Κυβέρνησις χωρὶς νὰ εἶναι ὑπηρεσιακὸν πρόσωπον καὶ ἐπιπροσθέτως τοῦ δίδετε ὅλας τὰς ἁρμοδιότητας τὰς ὁποίας περίπου ὁ ὑποδιοικητὴς εἶχεν ἕως σήμερον. Ἀκόμη δὲ προσθέτετε καὶ τρεῖς εἰδικοὺς τεχνικοὺς συμβούλους τῶν ὁποίων τὸν προορισμὸν οὐδεὶς δύναται νὰ ἀντιληφθῇ, διότι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα πιθανῶς νὰ ἔχῃ περισσοτέρους ἀπὸ ὅ,τι χρειαζόμεθα ἀνωτέρους ὑπαλλήλους, ἀλλ’ ἀσφαλῶς δὲν ἔχει ἔλλειψιν ἀπὸ τεχνικοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ δύνανται νὰ κατατοπίσουν τὸν νέον Διοικητὴν καὶ νὰ τὸν βοηθήσουν εἰς οἱονδήποτε ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἤθελε τυχὸν ἀνακύψει. Ἐπιπροσθέτως, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ ἄρθρον 5, ὀφείλω νὰ κάμω μίαν βασικὴν παρατήρησιν. Ἡ ἀρχικὴ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου, ἦτο, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἄψογος. Ὡρισμένοι ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι εἶχον πολυετῆ ὑπηρεσίαν καὶ οἱ ὁποῖοι ὑπερέβησαν τὸ ὅριον ἡλικίας, ἔπρεπε νὰ ἀπομακρυνθοῦν μὲ τὴν προϋπόθεσιν βεβαίως τὴν ὁποίαν ἐγὼ πάντοτε θὰ ἔθετον, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ δὲν θὰ ἐστεροῦντο τῶν ἀσφαλιστικῶν των δικαιωμάτων ἰδίως καὶ γενικώτερον παντὸς κεκτημένου δικαιώματος ἄλλωστε ὁλόκληρος ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου, μᾶς δίδει τὸ ἐνδόσιμον, ὅτι ὄντως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, αὐτὸ ἐπιδιώκει. Ἡ τροπολογία ὅμως ἡ ὁποία προσετέθη κατόπιν προτάσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Γεωργίας νομίζω ὅτι ἀνατρέπει τὴν βάσιν ἐπὶ τῆς ὁποίας ἔπρεπε νὰ ἵστασθε. Ἐφόσον, κύριοι, ξεκινοῦμεν μὲ ἀπόλυτα κριτήρια ἀριθμῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι ἀπὸ αὐτοὺς ποῦ βγάζομεν θὰ κρατήσωμεν ὡρισμένους τοὺς ὁποίους ἡμεῖς θεωροῦμεν καταλληλοτέρους. Διότι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τὸ λέμε δι’ ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον δὲν κάμνει τίποτα ἄλλο, παρὰ νὰ διώχνῃ τοὺς μὲν καὶ νὰ φέρῃ τοὺς δέ. Πάντως, κ. συνάδελφοι, πρόκειται περὶ κακῆς ἀρχῆς, διότι τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι δυνατὸν εἰς χεῖρας οἱασδήποτε Κυβερνήσεως νὰ ἀποβῇ εἰς βάρος κάθε ἀντιφρονοῦντος. Τελειώνω μὲ μίαν παρατήρησιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Προσωπική μου ἀντίληψις εἶναι ὅτι οἱ διευθύνοντες τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν πρέπει νὰ ἀναμιγνύωνται εἰς τὴν πολιτικήν. Τοῦτο δέ, διότι ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν, ὅτι ἡ ἀνάμιξις τῶν συνεταιριστικῶν ἡγετῶν εἰς τὴν πολιτικήν, ἀποβαίνει πάντοτε εἰς βλάβην τῆς συνεταιριστικῆς ἰδέας καὶ δι’ αὐτὸ δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Παπασπύρου. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦτο. Δυστυχῶς ὁ τόπος μας εἶναι μικρὸς καὶ τὰ στελέχη, τὰ ὁποῖα διαθέτομεν εἶναι ὀλίγα. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὸ συνεταιριστικὸν κίνημα, διότι τοῦτο δυστυχῶς δὲν ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἐλπίζω ὅτι μετ’ ὀλίγα ἔτη θὰ φθάσῃ καὶ θὰ ἔχῃ δημιουργήσῃ πολλὰ στοιχεῖα ἄξια νὰ πλαισιώσουν τὰς ὀργανώσεις αὐτάς. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἦτο ἐπικίνδυνος καὶ ἡ ἀρχικὴ διάταξις τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε θέσει εἰς τὴν πρώτην διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἡ ὁποία ἀπηγόρευε τὴν ταυτόχρονον συμμετοχὴν εἰς τὰς Ἑνώσεις γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων καὶ ἡ ὁποία διεγράφη. Εἶναι ὅμως ἐπικίνδυνος καὶ ἡ διάταξις τοῦ ἐδ. 2 τοῦ ἄρθρου 2 ἡ ὁποία ἀπαγορεύει εἰς τὰ μέλη τῶν Διοικητικῶν καὶ Ἐποπτικῶν Συμβουλίων τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων νὰ ἐκπροσωποῦν τοὺς συνεταιρισμοὺς εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Τραπέζης. Κύριε Ὑπουργέ, παράλληλα εἶναι ἐν προκειμένῳ ἡ ἄσκησις ἁρμοδιοτήτων καὶ σχετικὸν εἶναι τὸ ἔργον. Ἐὰν εἰς ἄλλας περιπτώσεις θὰ ἠδύνασθε νὰ ἔχετε ἐπιφυλάξεις, ἐδῶ δὲν δύνασθε νὰ ἔχετε. Διατὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας ἐκπρόσωπος μιᾶς τοπικῆς ἑνώσεως νὰ μετέχῃ μιᾶς κεντρικῆς γεωργικῆς ἑνώσεως ἢ νὰ μετέχῃ καὶ εἰς τὴν Πανελλήνιον Συνομοσπονδίαν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ θεωρηθῇ ὡς μὴ ὑπαγομένη εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ παρόντος νόμου, διότι ἀποτελεῖ ἐπαγγελματικὸν Σωματεῖον. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν θὰ ἦτο σκόπιμον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα καλύτερον, ὥστε τὰ ὀλίγα αὐτὰ ἄξια στελέχη, τοὺς πρωτεργάτας τοῦ συνεταιριστικοῦ κινήματος τῆς χώρας νὰ μὴ τοὺς στερήσῃ τὴν δυνατότητα νὰ προωθήσουν τὸ κίνημα. Τελειώνω μὲ τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπαντῶν εἰς τὸν κύριον Παπασπύρου, εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις—ἐὰν ἠδυνήθην καλῶς νὰ τὸ σημειώσω—εἶναι ὑπὲρ τῶν συνεταιρισμῶν ἀλλὰ κατὰ τῶν οἰκονομικῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων. Κατ’ ἐμὲ ἡ δήλωσις αὐτὴ ἀποτελεῖ κάτι τὸ ἀντιφατικόν, κάτι τὸ ὁποῖον τίποτα δὲν σημαίνει. Δὲν πρέπει, κύριοι, νὰ μᾶς διαφεύγῃ ὅτι ὁ συνεταιρισμὸς εἶναι κατὰ βάσιν οἰκονομικὴ ὀργάνωσις. Ὁ συνεταιρισμὸς καὶ ὁ πρωτοβάθμιος καὶ ὁ δευτεροβάθμιος καὶ ὁ τριτοβάθμιος εἶναι οἰκονομικὴ ὀργάνωσις τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξυπηρετοῦν καλύτερον τὰ οἰκονομικά των συμφέροντα. Κατὰ συνέπειαν εἴτε εἶναι ὑπὲρ τῶν συνεταιρισμῶν εἴτε ἐναντίον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ξεχωρίσῃ τοὺς συνεταιρισμοὺς ἀπὸ τοὺς οἰκονομικοὺς συνεταιρισμοὺς διότι αἱ δύο αὐταὶ ἔννοιαι δὲν διακρίνονται. Τὸ συνεταιριστικὸν κίνημα εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀξίζει νὰ προσεχθῇ διότι προσέφερε καὶ δύναται νὰ προσφέρῃ πολλά. Ἐὰν ὑπάρχουν ὡρισμένα τρωτὰ εἴμεθα καὶ ἡμεῖς, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πρόθυμοι νὰ τὰ συζητήσωμεν. Ἐπ’ οὐδενὶ ὅμως λόγῳ θὰ πρέπει νὰ παρασυρώμεθα ἀπὸ οἱασδήποτε σκέψεις εἰς τὸ νὰ πλήξωμεν τὴν συνεταιριστικὴν ἰδέαν, διότι τοῦτο θὰ ἀπετέλῃ γενικωτέραν ζημίαν, διὰ τὸν τόπον καὶ εἰδικώτερον διὰ τὴν γεωργικὴν τάξιν. Μὲ αὐτὰς τὰς ὀλίγας παρατηρήσεις, κύριοι συνάδελφοι, τερματίζω. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἀντιλαμβάνομαι πὼς τίποτα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀλλάξῃ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον. Θέλω ὅμως νὰ πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὁ ὁποῖος ἤκουσε τὰς ἀπόψεις αὐτάς, θὰ τὰς ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του προσεχῶς ἐν τῇ ἀντιμετωπίσει τοῦ ζητήματος καὶ νομίζω ὅτι τὰ βασικὰ αὐτὰ ζητήματα καὶ πάλιν θὰ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος (Χειροκροτήματα).

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§231Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀπόψε ἐπανῆλθον, κύριοι, ἐκ Λονδίνου καὶ δὲν ἔρριψα οὔτε μίαν ματιὰν εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ εἰς μίαν ἐφημερίδα εἶδα πληροφορίας προερχομένας ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, αἱ ὁποῖαι μὲ κατέπληξαν. Εἶδα ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν μισθοὺς ὑπαλλήλων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι πράγματι ἀστρονομικοί. Ὁμολογῶ, ὅτι πολλὲς φορὲς ἐζήτησα νὰ λάβω στοιχεῖα σχετικὰ μὲ τοὺς μισθοὺς τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων τῶν Τραπεζῶν, ἀλλὰ δὲν ἠδυνήθην. Τώρα διὰ πρώτην φορὰν λαμβάνω γνῶσιν τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν καὶ διερωτῶμαι, διατὶ τὸ περίφημον ἐξυγιαντικὸν πρόγραμμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ περιωρίσθη μόνον εἰς μίαν τότε Τράπεζαν καὶ δὲν ἐστράφη καὶ εἰς τὰς δύο ἄλλας κρατικὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἀγροτικῆς. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς συγχωνεύσεως τῶν Τραπεζῶν Ἐθνικῆς καὶ Ἀθηνῶν εἶχα ἐκφράσει τὴν ἰδίαν ἀπορίαν καὶ ἠρώτησα ἂν αἱ σπατάλαι ὑπῆρχον μόνον εἰς τὴν Ἐθνικὴν καὶ ἐπεκράτη Σπαρτιατικὴ λιτότης εἰς τὰς ἄλλας δύο κρατικὰς Τραπέζας.

§232Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Χθὲς ἐδήλωσα ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι γενικωτέρα δι’ ὅλας τὰς Τραπέζας.

§233Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἰς τὰ χθεσινὰ πρακτικὰ εἶδον κάτι τὸ ὁποῖον μὲ ἐξέπληξεν καὶ κατέπληξεν. Εἶδον δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι πράγματι ὑπάρχουν αὐτοὶ οἱ μεγάλοι μισθοὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἀγροτικῆς, τοῦ Ἱδρύματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐτάχθη διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, πολλὰ μέλη τῆς ὁποίας εἶναι ξυπόλητα. Ὑπάρχουν οἱ κύριοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ταχθέντες εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ἱδρύματος ἀπολαμβάνουν παροχῶν, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸν Μεσαίωνα μόνον θὰ ἐδικαιολογοῦντο, εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ λιμοκτονοῦντος ὑπὲρ τῶν μαρκησίων χωροδεσποτῶν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἶναι μὲν σωστὸ καὶ ἀληθὲς αὐτό, ἀλλὰ τώρα δὲν θὰ κάμωμεν τίποτε καὶ θὰ περιμένωμεν ἀργότερα, ὀψέποτε, νὰ κατατεθοῦν νομοσχέδια ἄλλα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ θεραπεύσωμεν τὸ κακόν. Αὐτὴν τὴν τακτικὴν τῶν ἀναβολῶν δὲν τὴν ἐννοῶ καὶ δὲν τὴν ἀποδέχομαι. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἔγιναν αὐταὶ αἱ καταπληκτικαὶ δηλώσεις καὶ ἀπὸ τὸ ἕρκος τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἐξῆλθον καταγγελίαι τόσον βαρεῖαι, τόσον σοβαραί, ἦτο πρῶτον ἔργον μας, ὑποθέτω, νὰ προβῶμεν εἰς τὴν θεραπείαν τὴν ταχυτέραν καὶ εἰς τὴν ταχυτέραν περικοπὴν αὐτῶν τῶν ἀκατανοήτων, τῶν ἀπαραδέκτων, τῶν προκλητικῶν, τῶν αὐθαδῶν, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ἀποδοχῶν. Τί περιμένετε κ. Ὑπουργέ; Ὀφείλετε εὐθὺς ἀπὸ τώρα νὰ κανονίσετε αὐτὰ τὰ πράγματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς ἕνα τόπον πτωχόν, εἰς ἕνα τόπον ποὺ ὑπάρχουν πολλοὶ ἀγρόται μὴ ἔχοντες τὸ ψωμὶ τῆς ἡμέρας, νὰ ὑπάρχουν ὑπάλληλοι κρατικοί, σωστοὶ σαρδανάπαλοι. Ἔπρεπεν ἐνωρίτερον νὰ ληφθοῦν δριστικὰ μέτρα ἐν προκειμένῳ.

§234Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ ἓν ἔτος, ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης, δὲν ἔλαβε τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ λάβῃ πρὸς διόρθωσιν αὐτῶν τῶν κακῶν, τὰ ὁποῖα λέγετε. Ἠκούσαμε λιβανωτὸν ἐπὶ τριήμερον διὰ τὸν κ. Μυλωνᾶν. Ἐν τούτοις ὅμως διεπιστώθη μία κατάστασις θλιβερά, τὴν ὁποίαν καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι ἀναγνωρίζετε. Ἐν τούτοις ὁ κ. Μυλωνᾶς, τὸν ὁποῖον σεῖς διακηρύσσετε ὡς ἄνθρωπον θελήσεως καὶ δυνάμεως, δὲν ἠθέλησε νὰ λάβῃ μέτρα καθαρισμοῦ τοῦ ἄγους αὐτοῦ. Τοῦτο δὲν εἶναι εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τοῦ κ. Μυλωνᾶ.

§235Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἠξεύρετε, ὅτι οἱ μισθοὶ τῶν ὑπαλλήλων κανονίζονται ἀπὸ τὰς συλλογικὰς συμβάσεις;

§236Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ γίνῃ νόμος.

§237Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐζήτησε νὰ μειωθοῦν οἱ μισθοὶ καὶ δὲν ἔγινε τοῦτο. Εἶναι ζήτημα συλλογικῶν συμβάσεων καὶ ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα δι’ ὅλας τὰς Τραπέζας.

§238Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει χωρὶς νὰ θέλω νὰ καταλογίζω εὐθύνας εἰς κανένα καὶ χωρὶς νὰ κάμω οὐδὲ ἐπ’ ἐλάχιστον, λιβανωτὸν εἰς κανένα, λέγω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀπεκαλύφθησαν τὰ πράγματα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀγνοούσαμε, καὶ ὅταν ἐπανειλημμένως ἐπεχείρησα νὰ πάρω στοιχεῖα δὲν ἠμπόρεσα, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραταθῇ ἡ κατάστασις αὐτή. Ὑπάρχει ἓν ἄλλο σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Παπασπύρου. Πιστεύω καὶ ἐγώ, ὅτι ἡ πολιτική, ὅπως ἐφαρμόζεται εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰς πολλὰ πράγματα εἶναι κακοποιὸς καὶ νομίζω, ὅτι ὅσον μακρύτερα ἀπὸ τὴν πολιτικὴν κρατοῦμεν τὴν συνεταιριστικὴν κίνησιν τόσον καλλίτερα εἶναι καὶ διὰ τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ διὰ τὸν τόπον. Διότι συμβαίνουν, δυστυχῶς καὶ πολλὰ «παρατράγουδα» καὶ πολλαὶ ὑπερβολαί. Εἴδομεν πέρυσι συλλαλητήρια μὲ μαύρας σημαίας καὶ πολλὰ ἄλλα πράγματα,. Ὅτι ὑπάρχουν ὡς ἐλέχθη ἐδῶ 240–300 δισεκατομμυρίων παγωμέναι πιστώσεις πρὸς τὴν ΚΥΔΕΠ καὶ δὲν ξεύρω πρὸς ποίους ἄλλους ὀργανισμούς, καθ’ ἥν ἐποχὴν δὲν πλεονάζουν παρὰ ἐλάχιστα ψιχία διὰ τοὺς ἀγρότας. Δι’ αὐτά, δὲν εἴδαμε νὰ ἐνεργήσουν ἐγκαίρως καὶ δεόντως, οἱ ἐμφανιζόμενοι, ὡς ἐκπρόσωποι τῶν ἀγροτῶν καὶ τῆς συνεταιριστικῆς κινήσεως. Ὑπάρχει ἕνα σημεῖον, μὲ τὸ ὁποῖον διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν. Δυστυχῶς ἔχει παρατηρηθῆ, ὅτι ὅταν μία Κυβέρνησις, διεπομένη καὶ ἀπὸ τὰς καλλιτέρας τῶν διαθέσεων, κάμῃ καινοτομίας, διὰ νὰ καθιερώσῃ νέα συστήματα, διὰ νὰ μὴν εἴπω κενὰ δαιμόνια, καὶ νὰ τοποθετήσῃ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θεωρεῖ κατάλληλα, συνήθως ἀνοίγεται ἕνας δρόμος, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ περάσουν ὅλοι οἱ ἄνεμοι τοὺς ὁποίους ἀνοίγουν οἱ ἀσκοὶ τοῦ Αἰόλου, ἀνοίγεται δρόμος πρὸς τὴν κακοποίησιν καὶ τὴν χειροτέρευσιν. Ὅσον τὸ δυνατὸν μακρύτερα ἀπὸ τὴν ἄμεσον ἐπέμβασιν, τόσον τὸ καλλίτερον, διότι δὲν εἶναι ἀθάνατοι αἱ Κυβερνήσεις. Δὲν ξεύρετε, ποίαν χρῆσιν θὰ κάμουν, οἱ διάδοχοί σας, τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα διὰ τοῦ νόμου παραχωρεῖτε εἰς τὸν ἑαυτόν σας, κ. Ὑπουργέ. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 βλέπω, ὅτι καταργοῦνται αἱ δύο θέσεις τῶν Ὑποδιοικητῶν. Ἐὰν τοὐλάχιστον ἀλλάζετε τὸν Διοικητήν, ἀλλ’ ὑπῆρχον οἱ δύο Ὑποδιοικηταὶ προερχόμενοι ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Τραπέζης ἔχοντες μονιμότητα, διαπνεόμενοι ἀπὸ τὴν ὑπηρεσιακὴν παράδοσιν, αὐτοὶ οἱ δύο θὰ ἀπετέλουν ἀνασχετικὸν φραγμὸν κατὰ τῶν καινοτομιῶν ἢ τῶν ὑπερβασιῶν τὰς ὁποίας θὰ ἤθελε τυχὸν νὰ καθιερώσῃ ὁ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διοριζόμενος Διοικητής. Εἶναι πρόσωπα, ὅπως ὁ μακαρίτης Τζωρτζόπουλος καὶ ὁ κ. Πετρόπουλος, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀντικατασταθοῦν. Ἀλλὰ κάτι τὸ ὁποῖον ὑπάρχει, καὶ ὑπάρχει καλῶς, διατὶ νὰ τὸ χαλοῦμεν διαρκῶς. Αὐτὴ ἡ μανία τῶν μεταβολῶν καὶ ἀναστατώσεων εἶναι τὸ βαρὺ νόσημα τῆς χώρας μας. Οἱ Ἄγγλοι ἔχουν τὴν ἀντίθετον μανίαν νὰ μὴ θίγουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀπὸ αἰώνων ὑπάρχουν καὶ τὰ ὁποῖα διὰ τῆς ἐξελίξεως τὰ τροποποιοῦν, χωρὶς νὰ θίγουν τὴν ἐμφάνισιν. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν μανίαν νὰ τὰ ἀνατρέπωμεν ὅλα διαρκῶς. Διατὶ νὰ μὴ διατηρήσωμεν τὸ καθεστὼς τὸ ὑπάρχον; Τῶν δύο ὑποδιοικητῶν περιορίσατε τὰς ἀποδοχάς. Κόψατε τὰ αὐτοκίνητα, κόψατε τὰς ἀποζημιώσεις, κάματε οἰκονομίας. Ἀλλὰ νὰ ἔχετε δύο ἀνθρώπους προερχομένους ἀπὸ τὸν κλάδον, ἀπὸ τὴν Τράπεζαν καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν γνῶσιν καὶ πεῖραν πολὺ μεγαλυτέραν ἀπὸ τὸν νέον Διοικητὴν τὸν ὁποῖον πέρνετε ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὁ ὁποῖος δὲν ἠξεύρω τὶ γνῶσιν ἔχει τῶν πραγμάτων, ἀλλὰ θὰ ἀποτελέσουν καὶ φραγμὸν κατὰ τῶν ὑπερβασιῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελα, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ προσέξῃ περισσότερον.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δρόσος ἔχει τὸν λόγον.

§240Α. ΔΡΟΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μοῦ προξενεῖ μεγάλην κατάπληξιν τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Δι’ αὐτοῦ καταλύεται ἡ αὐτοτέλεια τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τίθενται περιορισμοὶ εἰς τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν Διοίκησιν αὐτῆς, ἡ δὲ ἐκπροσώπησις αὕτη περιορίζεται. Ἐπὶ πλέον διὰ τοῦ νομοσχεδίου λαμβάνονται μέτρα ἐναντίον κατ’ οὐσίαν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Τίθενται φραγμοὶ διὰ τὴν καλὴν καὶ πλήρη χρησιμοποίησιν τῶν ἱκανωτέρων καὶ δραστηριωτέρων ἡγετῶν τῆς συνεταιριστικῆς κινήσεως. Λαμβάνονται εἰδικὰ μέτρα ἐναντίον τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνεμίχθησαν εἰς τὴν πολιτικήν. Τὸ αὐτὸ ὅμως δὲν συμβαίνει μὲ τὰς ἐμπορικὰς καὶ βιομηχανικὰς ὀργανώσεις. Δὲν θὰ μακρηγορήσω, διότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων. Ἕνα πρᾶγμα ἔχω νὰ τονίσω, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως δὲν εὑρίσκεται ἐν ἁρμονίᾳ πρὸς τὰς ὑποσχέσεις ποὺ ἐδόθησαν πρὸς τὸν λαὸν κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον. Κύριοι βουλευταί, ἐξελέγην βουλευτὴς ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ Συναγερμοῦ, ὡς συμπράττων ἀγροτικῶς. Ὀφείλω ἤδη νὰ διαχωρίσω τὴν εὐθύνην μου καὶ νὰ δηλώσω, ὅτι θὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 1;

§242ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2ον.

§244ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 3ον.

§246Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Ὀρθῶς, κύριε Ὑπουργέ, ὁρίζεται διὰ τοῦ ἄρθρου 3, ὅτι ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης διορίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ δὲν ἐκλέγεται, ὅπως μέχρι σήμερον ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Διότι νομίζομεν, ὅτι μόνον ὅταν ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης εἶναι πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἀπολαμβάνει τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως, δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπακριβῶς τὸ γεωργικὸν πρόγραμμα αὐτῆς. Ἑπομένως ὀρθῶς ἔχει ἡ διάταξις αὕτη, διὰ τὴν ὁποίαν ἠκούσθησαν διάφοροι ἐπικρίσεις. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὡς καὶ διὰ τῶν ὑπολοίπων διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, γίνεται μία ἀπαρχὴ εἰς τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ πιστωτικοῦ αὐτοῦ Ἱδρύματος. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὅμως τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκεται ἡ ἐξυγίανσις, θὰ ἤθελον νὰ τονίσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἀντιμετωπίσῃ ἐπειγόντως τὴν χρηματοδότησιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἀγροτικῆς, δι’ ἐπαρκῶν κεφαλαίων, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμὸν αὐτῆς καὶ ἐπιδιωχθῇ ἡ μείωσις τοῦ τόκου τῶν ἀγροτικῶν δανείων. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ προσφέρωμεν μίαν ὑπηρεσίαν σοβαρὰν καὶ μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ δυνηθῶμεν νὰ βοηθήσωμεν τὴν χειμαζομένην ἀγροτικὴν τάξιν. Οὕτω ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, θὰ εἶναι ὄχι μόνον συνεπὴς πρὸς τὰς ἐπαγγελίας αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ ἀξία τῆς ἐντολῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐστήριξε καὶ ἐξακολουθεῖ μετὰ πεποιθήσεως νὰ στηρίζῃ τὰς ἐλπίδας ἑνὸς καλυτέρου μέλλοντος. Δι’ αὐτὸ προτείνω τὴν ἐπιψήφισιν καὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 3, ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπολοίπων διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου τούτου, εὐχόμενος ὅπως ἐπακολουθήσῃ καὶ ἄλλο νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Τράπεζα ἡ Ἀγροτικὴ θὰ μεταβάλλεται πραγματικῶς εἰς Τράπεζαν τοῦ ἀγρότου, διὰ τὸν ὁποῖον ἱδρύθη. Διότι ὁμολογουμένως ὅπως ἔχει σήμερον, μόνον τὴν ἐπωνυμίαν ἔχει «Ἀγροτικὴ Τράπεζα», ἡ ὁποία εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὰ ἔργα τῆς καθ’ ὃν τρόπον τὰ ἐξετέλεσε μέχρι σήμερον. Ἀλλ’ ἐλπίζω καὶ εὔχομαι, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου χρονικοῦ διαστήματος θὰ εὕρῃ τὸν πραγματικὸν προορισμόν της, ὡς τὸν ὡραματίσθησαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔσχον τὸ πρῶτον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἱδρύσουν τὴν Τράπεζαν αὐτὴν καὶ ὅλοι ἡμεῖς οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ζοῦμε καθημερινῶς τὸν πόνον τοῦ ἀγρότου. (Χειροκροτήματα).

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3;

§248ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 4ον.

§250ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 5ον.

§252ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 6ον.

§254Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις, ὅπως ἀπομακρυνθοῦν οἱ ἔχοντες 10ετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Τράπεζαν διευθυνταὶ καὶ ὑποδιευθυνταί. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν δέχεται τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι θὰ φύγουν ὅλοι οἱ διευθυνταὶ καὶ ὑποδιευθυνταί. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι φεύγουν ὅλοι οἱ διευθυνταὶ καὶ ὑποδιευθυνταὶ τῆς Τραπέζης, ἐὰν ἐφαρμοσθῇ ἡ 10ετία, δυστυχῶς δὲν εἶναι ἀληθής. Ὁ σύμβουλός σας, σᾶς εἶπεν ἀναληθῆ πράγματα.

§255Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἀντελήφθητε. Εἶπον, ὅτι ἐὰν συνδυάσωμεν ὅσους ἔχουν 35ετῆ ὑπηρεσίαν ἢ ἔχουν συμπληρώσει τὸ 60στὸν ἔτος ἢ οἱ ἔχοντες 10ετῆ ὑπηρεσίαν, τότε δὲν θὰ μείνῃ κανείς.

§256Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν ν’ ἀπομακρυνθοῦν ὅσοι ἔχουν 10ετῆ ὑπηρεσίαν καὶ εἶναι διευθυνταί, διότι αὐτοὶ διωρίσθησαν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὰς ἀνωτάτας θέσεις.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6;

§258ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 7ον.

§260ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 8ον.

§262ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων ἐτελείωσε. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§264ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων τῶν περὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ περὶ Συνεταιρισμῶν κειμένων διατάξεων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§266ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.45′ μ. μ.)