1953.03.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 30ὴ

Τετάρτη 18 Μαρτίου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Τζαννετάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Ε. Ἐλευθεριάδης αἰτεῖται 10ήμερον ἀπουσίας ἄδειαν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της εἰς τὴν αἰτηθεῖσαν ἄδειαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§6Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ.κ. Γ. Λύχνος καὶ Σ. Θεοτόκης καταθέτουν ἀναφορὰν συνταξιούχων Χωρ)κῆς Κερκύρας τοῦ Α.Ν. 19–11–1935, ζητούντων χορήγησιν καὶ αὖθις τῆς ἐκ 10]50 ἐπὶ τοῦ συνταξίμου μισθοῦ προσαυξήσεως εἰς πάντας τοὺς ὁπλίτας συνταξιούχους Χωρ)κῆς, ἀνεξαρτήτως χρόνου ὑπηρεσίας, ἄλλως ἐπανακατάταξίν των εἰς τὸ Σῶμα πρὸς συμπλήρωσιν εἰκοσαετοῦς ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Βονίτσης καὶ Ξηρομέρου κ. Χ. Μαυρομάτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Κομποτῆς, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν διακοπὴν τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ νέου οἰκισμοῦ τῆς ἀνωτέρω Κοινότητος καὶ ζητοῦντος ταχεῖαν λῆψιν μέτρων στεγάσεως τῶν κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Αὐγερινὸς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τῶν Προεδρείων τῶν Ἐπιστημονικῶν καὶ Ἐπαγγελματικῶν Συλλόγων καὶ Σωματείων Πρεβέζης, ζητούντων ἐπανυπαγωγὴν τῶν Κοινοτήτων Σπαθαραίων, Μορφατίου, Μαργαριτίου καὶ Ἐλευθερίου εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Πρεβέζης, ἐξ οὗ ἀπεσπάσθησαν τὸ 1952, ἐκλιπόντων τῶν συγκοινωνιακῶν λόγων, οἵτινες προεκάλεσαν τὴν ἀπόσπασιν ταύτην. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινιάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀνταλλαξίμων Οἰκοπεδούχων Δράμας, ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ Ν. 2283]52 «περὶ διαχειρίσεως καὶ ἐκποιήσεως ἀνταλλαξίμων κτημάτων», ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως τὰ οἰκόπεδα ἐφ’ ὧν αὐτοεστεγάσθησαν τὰ μέλη του, πωληθῶσιν εἰς τοὺς κατόχους των εἰς τὴν ἀρχικὴν τιμὴν ἐκτιμήσεως αὐτῶν καὶ βάσει τῆς τιμῆς ἐκποιήσεως τῶν γειτονικῶν κτημάτων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συν)σμοῦ πωλήσεως καὶ ἐπεξεργασίας γεωμήλων καὶ κηπευτικῶν προϊόντων Μεσσήνης, ζητοῦντος τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας καὶ διαθέσεως τῶν παραχθησομένων βρωσίμων γεωμήλων ὡς καὶ τοῦ πατατοσπόρου Μεσσήνης. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν οἰκογενειῶν σφαγιασθέντων στρατιωτῶν τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας Καλαμῶν, αἰτούντων ὅπως λόγῳ τῆς καταστροφῆς τῶν Ἀρχείων τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας, ἀναγνωρισθῇ διὰ νόμου ἡ ἐπελθοῦσα διὰ τοῦ θανάτου τῶν περὶ ὧν πρόκειται στρατιωτῶν μεταβολὴ ἐν τῷ στρατολογικῷ μητρώῳ, ἐξ ἐνόρκων βεβαιώσεων ἀξιωματικῶν, ὑπηρετησάντων εἰς τὰ ἴδια Τάγματα Ἀσφαλείας. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ.κ. Α. Παπαθανάσης καὶ Ι. Νικολίτσας καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Μανδανίτσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ καπνεμπόρων ἀγορὰν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἰς τὴν τιμὴν τῶν 13–17.000 δραχμῶν, ἐνῷ πρὸ μηνὸς τὰ καπνὰ ἰδίας ποιότητος ἐπωλήθησαν πρὸς 22.000 κατ’ ὀκᾶν. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ. κ. Α. Παπαθανάσης καὶ Βονίτσης Ξηρομέρου κ. Φ. Γεροθανάσης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Γ. Συν)σμοῦ Μαχαλᾶ, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ διάθεσιν εἰσέτι 120.000 ὀκάδων καπνῶν παλαιᾶς ἐσοδείας, διὰ τὴν μὴ ἐξόφλησιν τῶν πρὸ ἑξαμήνου πωληθέντων τοιούτων, διὰ τὸν ὑπερβολικὸν τόκον δανείων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ καὶ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης, ζητούντων ἄμεσον μετάθεσιν τοῦ Διευθυντοῦ Ι.Κ.Α. Π. Πετρόγγονα, πρὸς καλλιτέραν λειτουργίαν τοῦ ἱδρύματος. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ, Ν. Μαλλιάκας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης, ζητοῦντος βελτίωσιν τοῦ κατεστραμμένου ὁδικοῦ δικτύου τῆς νήσου Λέσβου, ἀσφαλτόστρωσιν ὁδῶν κλπ. Ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γεωργαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 4–2–53 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γεωργαντᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 980)4–2–53 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Μέχρι τῆς 30 Ἰουνίου 1952 αἱ ἐργασίαι ὑπερβαθειῶν ἀρόσεων, πρὸς ἐγκατάστασιν ἀμπελώνων ἐχρεώνοντο ὑπὸ τῆς Υ.Μ.Κ. μὲ μίαν μέσην τιμὴν ἐξ 100.000 δραχμῶν περίπου, ἀνεξαρτήτως τύπου χρησιμοποιουμένου μηχανήματος, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ἀνωτέρω τιμῆς ἐγένετο ἔκπτωσις κατὰ ποσοστὸν 30% ὑπὲρ τῶν γεωργῶν, τῆς διαφορᾶς εἰσπραττομένης ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἐξ εἰδικῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4() συμβάσεως μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ἥτις δὲν ἰσχύει ἔκτοτε διὰ τὰς ἐργασίας ταύτας. 2. Διὰ τῆς ἀνωτέρω τιμῆς τῶν 100.000 δραχμ. ἡ Ὑπηρεσία δὲν ἐκάλυπτε ἁπάσας τὰς δαπάνας της, καὶ ἰδιαιτέρως ὅταν αἱ ὑπερβαθεῖαι ἀρόσεις ἐγένοντο διὰ βαρέων τύπων μηχανημάτων· κυρίως δὲν ἐκάλυπτε τὰς δαπάνας ἀποσβέσεως τῶν μηχανημάτων καὶ χρήσεως τῶν ἀνταλλακτικῶν. Δεδομένου ὅμως ὅτι τόσον τὰ μηχανήματα ὅσον καὶ τ’ ἀνταλλακτικὰ μέχρι τοῦδε εἰσήγοντο ἐκ πιστώσεων τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, χωρὶς τὸ Κ.Τ.Ι.Κ. καὶ Δασῶν νὰ πληρώνῃ εἰς δραχμὰς τὴν ἀξίαν αὐτῶν, ἦτο δυνατὴ ἡ ἐπὶ μειωμένῃ τιμῇ ἐκτέλεσις τῶν ἀνωτέρω ἐργασιῶν, ἐπὶ σκοπῷ ἐκτελέσεως αὐτῶν εἰς εὐρυτέραν κλίμακα, ἐπ’ ὠφελείᾳ καὶ τῆς ἰδιωτικῆς ἀλλὰ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. 3. Ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου ὅμως καὶ ἐντεῦθεν, τόσον ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ὅσον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ἀπῄτησαν ἐπιμόνως, ὅπως ἡ Ὑπηρεσία Μηχανικῆς Καλλιεργείας καταστῇ αὐτάρκης οἰκονομικῶς, εἰσπράττουσα εἰς τὸ ἀκέραιον τὰς δαπάνας ἐκτελέσεως οἱασδήποτε ἐργασίας, διὰ λογαριασμὸν τῶν γεωργῶν ἢ ἄλλων, περιλαμβανομένων εἰς τὰς δαπάνας ταύτας καὶ τῶν ἀποσβέσεων τῶν μηχανημάτων καὶ τῆς ἀξίας τῶν ἀναλισκομένων ἀνταλλακτικῶν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω τὸ Δ. Συμβούλιον τοῦ Κ.Τ.Γ.Κ. καὶ Δασῶν, προέβη εἰς γενικὴν ἀναθεώρησιν τοῦ τιμολογίου χρεώσεως τῶν ὑπὸ τῆς Υ. Μ. Καλλιεργείας ἐκτελουμένων πάσης φύσεως καλλιεργητικῶν καὶ χωματουργικῶν ἐργασιῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνονται καὶ αἱ ὑπερβαθεῖαι ἀρόσεις δι’ ἐγκατάστασιν ἀμπελώνων. Εἰς τὸ νέον τιμολόγιον ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ δαπάναι ἀποσβέσεως τῶν μηχανημάτων καὶ προμηθείας ἀνταλλακτικῶν. 4. Εἰδικῶς διὰ τὰς ὑπερβαθείας ἀρόσεις ὥρισεν τιμὰς μεταξὺ 110 καὶ 250.000 δραχμῶν κατὰ στρέμμα, ἀναλόγως τοῦ μεγέθους τοῦ χρησιμοποιουμένου ἑλκυστῆρος (Δ4, Δ6, Δ7 καὶ Δ8) καὶ τοῦ βάθους ἀρόσεως. Κατὰ μεγαλυτέραν ἀναλογίαν χρησιμοποιοῦνται οἱ ἑλκυστῆρες μεγέθους Δ6, μὲ ἀνάλογα ἄροτρα καὶ τιμὴν χρεώσεως κατὰ στρέμμα 165.000 δραχμῶν. Αἱ ἀνωτέρω τιμαὶ ἀνταποκρίνονται περίπου εἰς τὰς πραγματικὰς δαπάνας τῆς ὑπηρεσίας, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὑπερβαθειῶν ἀρόσεων πρὸς ἐγκατάστασιν ἀμπελώνων, μείωσις δὲ αὐτῶν θὰ συνεπήγετο ζημίαν τοῦ ὡς ἄνω ταμείου, τὴν ὁποίαν δὲν καλύπτει ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμός. 5. Καθ’ ἃ γνωρίζομεν, οὐδεὶς ἰδιώτης ἐκτελεῖ ἐργασίας ὑπερβαθειῶν ἀρόσεων εἰς βάθος 0,50 ἕως 0,75 τοῦ μέτρου, διὰ τὰς ὁποίας ἡ ὑπηρεσία Μηχανικῆς Καλλιεργείας εἰσπράττει 165.000–200.000 δραχ. κατὰ στρέμμα, εἴτε διότι δὲν διαθέτουν τὰ ἀναγκαιοῦντα βαρέος τύπου μηχανήματα, εἴτε διότι αἱ ὡς ἄνω τιμαὶ τῆς ὑπηρεσίας τυγχάνουν ἀσύμφοροι δι’ αὐτούς. Ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία δύο ἢ τρεῖς ἰδιῶται—ἰδιοκτῆται ἑλκυστήρων, ἐκτελοῦν ἐργασίας βαθειῶν ἀρόσεων εἰς τὴν περιοχὴν Μεσογείων, μὲ βάθος ἐκσκαφῆς 35–45 ἑκατομ. καὶ μὲ τιμὴν 140.000 δραχ. κατὰ στρέμμα, ἡ ἐργασία ὅμως αὐτὴ δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν νέων ἀμπελοφυτειῶν, λόγῳ τοῦ μικροῦ σχετικῶς βάθους ἀρόσεως καὶ τῆς κακῆς ποιότητος ἐργασίας. Δι’ ὁμοίας βάθους ἐργασίας, ὁσάκις ἡ Υ.Μ.Κ. λόγῳ εἰδικῶν συνθηκῶν ἐκτελεῖ ταύτας, εἰσπράττει μόνον 110.000 δραχμὰς κατὰ στρέμμα. 6. Λόγῳ τῆς μεγάλης σημασίας, ἥν ἔχει ἡ ἐκτέλεσις ὑπερβαθειῶν ἀρόσεων πρὸς ἀντικατάστασιν τῶν ὑφισταμένων ἀμπελώνων εἰς τὰς πληγείσας ἐκ τῆς φυλλοξήρας περιφερείας, δι’ ἑτέρων ἀνθεκτικῶν τοιούτων καὶ τοῦ μεγάλου σχετικῶς κόστους αὐτῶν, εἰσηγήθημεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, τὴν ἐπιδότησιν τῶν ἐργασιῶν αὐτῶν διὰ ποσοστοῦ 30% ἐπὶ τοῦ κόστους ἐκτελέσεώς των, ἐκ κεφαλαίου ἀνασυγκροτήσεως, ὡς ἐγένετο καὶ κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη, δυστυχῶς τοῦτο δὲν ἐγένετο ἀποδεκτόν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της, ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κ.Ν. 4952] 31 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως καὶ καταργήσεως τοῦ Α.Ν. 1928]51». Ἡ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της, ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνοποιήπεως καὶ ἀποκεντρώσεως τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως ἐκτάκτων μέτρων διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Βουδούρης, Ε. Σκούρα, Π. Λεβαντῆς καὶ Π. Γυιόκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως ἐκτάκτων μέτρων διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Πιπῖνος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως ἐκτάκτων μέτρων διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Γιαννούσης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως ἐκτάκτων μέτρων διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Κρασαδάκης, Γερ. Μεταξᾶς, κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τῶν ναυπηγουμένων βάσει τοῦ προγράμματος, ἀνασυγκροτήσεως ἐπιβατηγῶν μεσογειακῶν γραμμῶν».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Β. Βασιλικὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἵνα παράσχῃ τὰς ζητηθείσας πληροφορίας σχετικῶς μὲ τὰ χορηγηθέντα δάνεια ἐκ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ ἐν τῇ πόλει Νέα Μουδανιὰ Χαλκιδικῆς.

§8Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως παράσχῃ τὰς αἰτηθείσας πληροφορίας.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Μητσόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς Σχολικῆς Ἐφορίας τοῦ Γυμνασίου Διδυμοτείχου, διὰ τὴν τοποθέτησιν καθηγητοῦ Φυσικῶν.

§10Β. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Βασιλικὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς δικολάβων Εἰρηνοδικείου Βάλτας Χαλκιδικῆς, ὅπως γίνουν ὑποχρεωτικῶς μέτοχοι τοῦ Ταμείου Συντάξεως Νομικῶν ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ των.

§12Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Βασιλικὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἁλιευτικοῦ Συνδέσμου Ἱερισσοῦ Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν ἀπαγορεύσεως τῆς ἁλιείας ἐν τῷ κόλπῳ Ἱερισσοῦ καὶ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἁλιείας δι’ ἀνεμοτρατῶν.

§14Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Νικολίτσας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Καλλιθέας Τριχωνίδος, ζητούντων τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Καλλιθέας–Ἀγρινίου.

§16Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§18Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πιπῖνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§20Ε. ΠΙΠΙΝΟΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δημάρχου Μεσολογγίου, σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν τῶν ἡμιτελῶν ἔργων τοῦ λιμένος Μεσολογγίου.

§22Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Δῆμος Μεσολογγίου ἐζήτησεν ὅπως, ἐκ τῶν χορηγηθησομένων πιστώσεων τῶν 10.000.000 δολλαρίων, τοῦ παρασχεθῇ ἡ διευκόλυνσις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τοῦ λιμένος. Συνηγορῶ ἀπολύτως διὰ τὸ αἴτημα τοῦ δήμου Μεσολογγίου, διότι ἐκτὸς ἄλλων λόγων οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν, ἐνδιαφέρει τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἀπὸ τῆς στρατιωτικῆς του πλευρᾶς. Ὁ λιμὴν τοῦ Μεσολογγίου πολλὰ προσέφερε κατὰ τὸν ἀγῶνα τοῦ 1940–1941. Ἐπίσης ὁ δῆμος Μεσολογγίου ζητεῖ ὅπως ἀναγραφῇ καὶ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ἔτους 1943–44 πίστωσις διὰ τὴν ἐπαγγελματικὴν Σχολὴν Μεσολογγίου. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐξόχως ἐνδιαφέρον, διότι ἡ ἐπαγγελματικὴ Σχολὴ Μεσολογγίου θὰ κατορθώσῃ νὰ βγάλῃ κατ’ ἔτος 300 περίπου μαθητὰς καὶ ἔχει, νομίζω, αὐτὸ κάποιαν ἐξαιρετικὴν σημασίαν. Θὰ παρεκάλουν πολύ, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος, νὰ κάμῃ δεκτὸν τὸ αἴτημα τοῦ δήμου Μεσολογγίου.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§24Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τῆς ἱερᾶς πόλεως τοῦ Μεσολογγίου, ἀποτελεῖ ὄχι μόνον ἱερὸν καθῆκον, ἀλλ’ ἀποτελεῖ καὶ μίαν ὑποχρέωσιν οἰκονομικῆς φύσεως, διότι ἐκ τῆς πόλεως τοῦ Μεσολογγίου εἰσάγονται εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τεράστια ποσά, λόγῳ τῶν ἁλυκῶν, αἱ ὁποῖαι περιβάλλουν τὴν πόλιν καὶ αἱ ὁποῖαι ἐξυπηρετοῦνται διὰ τοῦ λιμένος τοῦ Μεσολογγίου. Ἑπομένως, ἡ ἐνίσχυσις τοῦ λιμενικοῦ Ταμείου πρὸς συμπλήρωσιν τῶν μικρῶν ἔργων τοῦ λιμένος, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν ὑποχρέωσιν. Δὲν πρόκειται περὶ μεγάλου ποσοῦ, ὥστε ἡ σημερινὴ οἰκονομικὴ κατάστασις νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ τὴν χορήγησιν αὐτήν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Γεροθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§26Φ. ΓΕΡΟΘΑΝΑΣΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Μεσολογγίου, διότι ὁ λιμὴν τῆς ἱερᾶς πόλεως τοῦ Μεσολογγίου, ἐκτὸς τῆς πολεμικῆς σημασίας ὡς λιμένος, ὁ ὁποῖος ἐξυπηρέτησε κατὰ τοὺς δύο πολέμους τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν, εἶναι καὶ λιμήν, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ προσδώσῃ μίαν οἰκονομικὴν βελτίωσιν εἰς τὴν πόλιν, ἡ ὁποία καθημερινῶς φθίνει.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§28Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς καὶ ἐρωτήσεως. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει, ὅπως, ἐκ τοῦ κονδυλίου τῶν 10 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, δώσῃ ἕνα ἀνάλογον ποσὸν διὰ τὸν μεταλλευτικὸν πλοῦτον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνεκμετάλλευτος καὶ ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ μίαν πηγὴν συναλλάγματος. Πρόκειται περὶ τοῦ γύψου. Ἐπειδὴ οὗτος εὑρίσκεται εἰς μίαν πρωτόγονον κατάστασιν ἐξορύξεως, θὰ πρέπει νὰ διατεθῇ ἕνα σοβαρὸν κονδύλιον ἐκ τῶν 10 ἑκατομμυρίων δολλαρίων διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος σὺν τῷ χρόνῳ, ἐνῶ εἶναι μία πέτρα, θὰ ἀποβῇ ἕνα ἐθνικὸν προϊὸν καὶ θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν εἰσροὴν ξένου συναλλάγματος.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§30Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§31Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους διετέθησαν 6 δισεκατομμύρια διὰ τὴν κατασκευὴν λιμενικῶν ἔργων. Τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐκαλύφθη διὰ τοῦ προγράμματος, τὸ ὁποῖον ἐγένετο ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Νοεμβρίου. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐκτελεσθοῦν τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ πρόγραμμα τοῦ Νοεμβρίου. Ἤδη ἐζήτησα, ὅπως καὶ εἰς ἄλλα οἰκονομικὰ Ὑπουργεῖα, διατεθῇ σημαντικὸν ποσοστὸν ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν 10 ἑκατομμυρίων δολλαρίων διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ γίνῃ συμπληρωματικὸν πρόγραμμα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, ἐὰν δὲν καθορισθῇ τὸ ποσὸν ποὺ θὰ διατεθῇ ὡς νέα πίστωσις εἰς τὰ οἰκονομικὰ Ὑπουργεῖα. Ἐὰν λοιπὸν ἱκανοποιηθῇ ἡ αἴτησις περὶ χορηγήσεως νέων πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν νὰ διατυπωθῇ συμπληρωματικὸν πρόγραμμα, θὰ ἔχω ὑπ’ ὄψιν τὴν σύστασιν τῶν κ. κ. συναδέλφων. Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Ἀμαλιάδος, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν δωρεὰν φαρμάκων, εἰσαγωγὴν τῶν ὀρφανῶν τέκνων εἰς Ὀρφανοτροφεῖα, κλπ.

§32Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§34Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐθνικοῦ Συλλόγου Ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς Ἀμαλιάδος, ζητοῦντος ἐπαγγελματικὴν κατοχύρωσιν τῶν μελῶν του.

§36Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν κ. Πρόεδρε.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐθνικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ὑπαλλήλων τοῦ Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμου προϋπηρεσίας τῶν μελῶν του.

§38Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ τοῦ 61 θὰ ἤθελον νὰ εἴπω δύο λόγια, διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἀκόμη περισσότερον διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξ ἴσου ἁρμόδιος καὶ ὁ ὁποῖος συμβαίνει νὰ παρίσταται καὶ αὐτὸς σήμερον. Θὰ ἐπεθύμουν λοιπὸν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν, ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν συντάξεως εἰς τοὺς ἰατροὺς ὡρισμένων Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων τῆς Χώρας, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοῦ Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, καὶ 1–2 ἄλλων. Τὰ Νοσοκομεῖα αὐτὰ ἔγιναν Κρατικὰ προσφάτως καὶ διὰ τοὺς ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἀπὸ 10–15ετίας, ἴσως καὶ 20–25ετίας. Εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, ἀνέκυψεν ζήτημα συντάξεως. Ὀρθὸν εἶναι, καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἴτε ἦσαν Δημοτικὰ τὰ Νοσοκομεῖα, εἴτε τώρα ὁπότε εἶναι Κρατικά, ἐφ’ ὅσον παρέσχον καὶ παρέχουν τὰς ἰδίας ὑπηρεσίας, νὰ ζητοῦν τὴν ἀναγνώρισιν τῶν ἐτῶν τῆς προηγουμένης ὑπηρεσίας των ὡς συνταξίμου. Θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν τὸ θέμα, ὥστε ἐὰν ἔλθῃ κανεὶς νόμος πρὸς συνταξιοδότησιν, νὰ ἐπανορθωθῇ ἡ ἀδικία αὐτή.

§39Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἔσωτερ.). Κατόπιν τῆς ἀναφορᾶς ἡ ὁποία ὑπεβλήθη, μελετᾶται τὸ θέμα ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας καὶ ἐν καιρῷ θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δώσω συγκεκριμένην ἀπάντησιν. Τὸ θέμα πάντως μελετᾶται.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὴν τραγικὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν ἀγροτῶν.

§41Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ εἴπω ὀλίγα πράγματα, παρ’ ὅλον ὅτι ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ θὰ λάβῃ γνῶσιν ἀπὸ τὰ πρακτικά. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι διάχυτος ἡ ἀντίληψις, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς χώρας εὑρίσκεται εἰς ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Εἶναι παρήγοροι αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, καὶ ὅλοι μας ἐδοκιμάσαμεν ἱκανοποίησιν, ὅτι ἀμέσως θὰ ἐπεληφθῇ τῆς τακτοποιήσεως τῶν θεμάτων αὐτῶν. Ἀλλὰ τὰ θέματα αὐτὰ θὰ πρέπει νὰ τύχουν κἄποιας ἐμπεριστατωμένης προσοχῆς καὶ κἄποιας ἐπαγρυπνήσεως. Τέσσαρα εἶναι τὰ ζητήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τοὺς ἀγρότας σήμερον. Τὸ πρῶτον, τὸ καὶ βασικώτερον, εἶναι ἡ μεγάλη διαφορὰ τῶν τιμῶν, ἡ ὁποία ὑφίσταται μεταξὺ τῶν ἀγροτικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων. Θέλετε 100 ὀκάδας σιτάρι, διὰ νὰ ἀγοράσετε ἕνα ζευγάρι ἄρβυλα π.χ. Μία ὀκᾶ λίπασμα, στοιχίζει ὅσον μία ὀκᾶ σιτάρι καὶ γενικῶς ὅλα τὰ εἴδη τὰ ἀγροτικὰ ἔχουν ἐκμηδενισθῆ. Δεύτερον θέμα, εἶναι τὸ θέμα κόστους τῆς παραγωγῆς. Κοστίζει πολὺ ἡ παραγωγή, ὥστε εἶναι δυσβάστακτον τὸ βάρος διὰ τοὺς ἀγρότας. Τρίτον, εἶναι ἡ δυσχέρεια τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ Τέταρτον, ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλισις, ἡ ὁποία ὅσον καὶ ἐὰν φαίνεται οὐτοπική, παρουσιάζει ἰδιαιτέραν σημασίαν. Οἱ ἀγρόται οὐδέποτε ἐγνώρισαν ἀθλιεστέραν κατάστασιν, ἀπὸ ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται σήμερον. Θέλω, λοιπόν, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν τῆς Γεωργίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα ἐπιληφθοῦν μὲ ζωηρὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς τύχης τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Νὰ συγκροτηθῇ κἄποια Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἀπαρτίζεται ἀπὸ βουλευτὰς ἀγροτικῶν περιοχῶν, οἱ ὁποῖοι νοιώθουν τὸν πόνον τῶν ἀγροτῶν. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν νὰ συμμετέχουν οἱ οἰκονομικοὶ Ὑπουργοὶ καὶ οἱ εἰδικοὶ ἐμπειρογνώμονες καὶ νὰ μελετήσουν τὰ ἀγροτικὰ προβλήματα τῆς χώρας. Τὰ ἀγροτικὰ προβλήματα εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ μὴ ἐπιδέχωνται μακρὰν ἀναβολὴν καὶ θὰ πρέπει νὰ τύχουν τῆς καθολικῆς προσοχῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις θὰ ἐξετάσῃ τὰ θέματα αὐτὰ καὶ θὰ δώσῃ πράγματι τὰς δεούσας λύσεις διὰ τὴν ἀνακούφισιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς χώρας, ὁ ὁποῖος ὑποφέρει ἀφορήτως ὅσον οὐδέποτε ἄλλοτε. (Χειροκροτήματα).

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε συνάδελφε, ἡ σύστασίς σας θὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρως ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν καὶ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὴ ἡ συγκρότησις Ἐπιτροπῆς, ὅπως τὴν προτείνετε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου νὰ δείξω κάποιαν ἐπιφύλαξιν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ. κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ βραχέων κυμάτων εἰς Κύπρον.

§44Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἶχεν ἀναγραφῆ εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι λειτουργεῖ εἰς τὴν Κύπρον ἕνας σταθμὸς βραχέων κυμάτων, ὁ ὁποῖος παρεμποδίζει τὰς ἐκπομπὰς τοῦ ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ Ἀθηνῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὴν ἀπάντησίν του μοῦ λέγει, ὅτι δὲν ὑφίσταται σταθμὸς βραχέων κυμάτων. Γεγονὸς εἶναι καὶ τοῦτο τὸ μαρτυροῦν αἱ ἑκατοντάδες ἐπιστολαὶ τὰς ὁποίας ἔχω, ὅτι ὁ ραδιοφωνικὸς σταθμὸς Ἀθηνῶν δὲν ἀκούεται εἰς τὴν Κύπρον. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἀλλαγὴν τοῦ μήκους κύματος τοῦ σταθμοῦ Ἀθηνῶν, ἀλλὰ πάντως εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ φωνὴ τοῦ ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ Ἀθηνῶν δὲν ἀκούεται εἰς τὴν μεγαλόνησον. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ νὰ ἀκούεται ἡ φωνὴ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Κύπρον. Εἰς τὴν ἑπομένην ἐρώτησίν μου σχετικῶς μὲ τὴν νέαν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Καπνοβιομηχανίας Ρόδου, ἠρώτησα τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Ἐργασίας διατί ἀπεκλείσθη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Καπνοβιομηχανίας Ρόδου ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρόδου. Ἔλαβα τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἀπάντησις τοῦ Γεν. Γραμματέως τῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου. Μὲ ἐξένισε τὸ γεγονός, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας συνέστησεν εἰς ὅλας τὰς διοικήσεις τῶν Ἑταιριῶν ποὺ εἶναι κρατικαὶ νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν ὁ ἀντικαταστάτης θὰ ἦτο ὑμέτερος ἢ ὄχι, μὲ ἐνδιαφέρει νὰ ὑπάρχῃ ἕνας ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου. Ὡς ἀνέφερα, εἰς τὴν ἐρώτησίν μου ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τοῦ Γεν. Γραμματέως τῆς Διοικήσεως, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν μοῦ ἔδωσε ἀπάντησιν, διότι δὲν ἠδύνατο νὰ ἀπαντήσῃ. Καὶ τοῦτο διότι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, τῇ προτάσει τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἀπηύθυνεν, ὡς ἀνέφερα, ἐγκύκλιον πρὸς ὅλας τὰς Κρατικὰς ἑταιρείας ὅπως εἰς τὰς Διοικήσεις των περιλαμβάνεται πάντοτε καὶ εἷς ἐκπρόσωπος τῶν ἐργαζομένων. Ἐρωτῶ, διὰ ποῖον λόγον ἀντικατεστάθη ὁ ἐκπρόσωπος τῶν ἐργατῶν; Ἀντικατεστάθη μήπως ἀπὸ ἕνα εἰδικὸν περὶ τὰ καπνικὰ ζητήματα; Ἁπλούστατα, ἀντικατεστάθη ἀπὸ ἕνα ἰατρόν. Καὶ ἐρωτᾶται τί σχέσιν ἔχει ὁ ἰατρὸς μὲ τὰ καπνικὰ ζητήματα διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὴν διεύθυνσιν τῆς Καπνοβιομηχανίας Ρόδου; Ὁ λόγος εἶναι, ὅτι ὁ ἰατρὸς αὐτὸς εἶναι Πρόεδρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ Ρόδου. Διεμαρτυρήθη λοιπὸν ὁ ἀντιπρόσωπος τῶν Ἐργατικῶν Σωματείων καὶ ἀντικατεστάθη ἀπὸ ἕνα ἰατρόν, διότι ὁ ἰατρὸς αὐτὸς τυγχάνει νὰ εἶναι Πρόεδρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑπερκομματικὴ διοίκησις ποὺ ὑπεσχέθη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Π. Λυκουρέζος.

§46Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἶναι φυσικόν, κ. συνάδελφε, ἡ ἀπάντησις ἡ ὁποία σᾶς ἀπεστάλη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἔχῃ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐζητήσαμεν ἀμέσως κατόπιν τῆς ἐρωτήσεώς σας ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Γενικὴν Διοίκησιν. Κατὰ τὸ ἄρθρον 115 τοῦ καταστατικοῦ τῆς Ἑταιρίας τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου τοῦ Διοικητικοῦ εἶναι 5 ἕως 7. Περιελθούσης τῆς Ἑταιρίας εἰς τὴν κυριότητα τοῦ δημοσίου κατὰ τὸν Νόμον τὸ Δ. Συμβούλιον διορίζεται παρὰ τῆς διοικήσεως, οὐδεμία δὲ ἐκ τοῦ νόμου ὑφίσταται ὑποχρέωσις νὰ διορισθῇ καὶ ὁ

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου. Ὁ πρώην Γενικὸς Διοικητὴς διὰ λόγους καθαρῶς πολιτικούς, διώρισε ἀντὶ 7 μελῶν, 9 καὶ μεταξὺ τῶν ὑπεραρίθμων εἶχε περιλάβει διὰ λόγους καθαρῶς κομματικοὺς καὶ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου. Συνεπῶς ὁ περιορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Συμβούλων ἐντὸς τῶν ὁρίων ποὺ καθορίζονται ἀπὸ τὸν Νόμον εἶναι ἐντελῶς νόμιμος καὶ δὲν νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπισύρῃ τὴν παρατήρησίν σας.

§48Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὑπῆρχε λόγος μεταξὺ τῶν 9 συμβούλων νὰ περιλαμβάνεται ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου.

§49Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὁ προηγούμενος διοικητὴς διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ ὡρισμένην πολιτικὴν σκοπιμότητα εἶχεν ἀναβιβάσει τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβούλων εἰς 9 διὰ νὰ διορίσῃ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου. Ὁ νέος Διοικητὴς περιώρισε τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβούλων ἐντὸς τῶν ὁρίων ποὺ καθορίζονται ἀπὸ τὸν νόμον.

§50Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Καὶ εὑρῆκε νὰ ἀπομακρύνῃ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου;

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν

ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 111 τοῦ κώδικος τῆς Ποινικῆς Δικονομίας».

§52Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ν’ ἀποσύρω τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον. Θὰ ἔπρεπε νὰ τεθῇ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τῶν ἀδικημάτων περὶ ὧν προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, νὰ δύναται νὰ παρίσταται καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ Κράτους ὡς πολιτικῶς ἐνάγων. Ἐπίσης θὰ ἤθελα τὸ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἀναφερόμενον ποσὸν τῶν 500 χιλ. δραχμῶν εἰς ἣν περίπτωσιν οἱ πράξαντες εἶναι στρατιωτικοὶ νὰ τὸ μειώσω εἰς 250 χιλιάδ. Ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον ψηφίζεται ἤδη εἰς τὸ σύνολον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ τὴν ἐν τῷ συνόλῳ ψήφισιν νὰ γίνῃ δεκτὴ τροποποίησις, δι’ αὐτὸ δηλῶ ὅτι τὸ ἀποσύρω διὰ νὰ τὸ καταθέσω ἐκ νέου μὲ τὰς ἀνωτέρω τροποποιήσεις.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 111 τοῦ κώδικος τῆς Ποινικῆς Δικονομίας», ἀποσύρεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τῆς ἐγγυήσεως ἀδειῶν Πρακτόρων Μεταναστεύσεως».

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως τῆς ἐγγυήσεως ἀδειῶν Πρακτόρων Μεταναστεύσεως». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Μεταναστεύσεως Ἀποδημίας καὶ Διαβατηρίων Διατάξεων».

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Μεταναστεύσεως, Ἀποδημίας καὶ διαβατηρίων διατάξεων». Α συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὑπαγωγῆς τοῦ Ὀρφανοτροφείου καὶ Γηροκομείου Ἀγρινίου εἰς τὴν Χριστιανικὴν Ἕνωσιν Ὀρθοδόξων Ἀγρινίου».

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ὑπαγωγῆς τοῦ Ὀρφανοτροφείου καὶ Γηροκομείου Ἀγρινίου εἰς τὴν Χριστιανικὴν Ἕνωσιν Ὀρθοδόξων Ἀγρινίου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τίτλων κυριότητος, ταξινομήσεως, ἀδειῶν κυκλοφορίας καὶ φορολογίας αὐτοκινήτων». Ὁ κ. Ν. Μανούσης, ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἔχει τὸν λόγον.

§60Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μὲ συναίσθημα πραγματικῆς χαρᾶς ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ εἰσηγηθῶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ φορολογίας καὶ ταξινομήσεως τῶν αὐτοκινήτων, διότι εἰς ἐμὲ ἔλαχεν ὁ κλῆρος καὶ ἡ τιμὴ νὰ ὁρισθῶ εἰσηγητὴς ἐπὶ ἑνὸς τόσον συβαρωτάτου νομοσχεδίου, τοῦ ὁποίου οἱ σκοποὶ εἶναι τεραστίας ἐθνικῆς, οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς σημασίας, ἀνεξαρτήτως τοῦ εὐχαρίστου γεγονότος, ὅτι ὑπάρχει περίπου σύμπτωσις γνωμῶν, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, δοθέντος, ὅτι ὅμοιον περίπου νομοσχέδιον κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ κατὰ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1952 καὶ κατὰ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1952, ὑπὸ τῶν τότε Ὑπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Συγκοινωνιῶν. Πράγματι, κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἀπόρροια τοῦ δόγματος τῆς ἐπενδύσεως, τὸ ὁποῖον κυριαρχεῖ σήμερον καὶ πρέπει νὰ κυριαρχῇ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωήν, ἰδίᾳ τῶν Κρατῶν τῆς οἰκονομικῆς συνεργασίας, δοθέντος, ὅτι τὸ δόγμα τῆς ἐπενδύσεως διακηρύσσεται ὡς βασικὴ γραμμὴ καὶ τοῦ νόμου τῆς ἐξωτερικῆς βοηθείας τοῦ Κογκρέσου, τοῦ νόμου τοῦ περιφήμου 472]48 καὶ τῆς συμφωνίας τῆς 16–4–48, τῆς γενομένης μεταξὺ τῶν 16 συνεργαζομένων εὐρωπαϊκῶν Κρατῶν καὶ ἡ ὁποῖα ἐκυρώθη διὰ τοῦ ἰδικοῦ μας Ν. 890]49 καὶ τῆς εἰδικῆς συμφωνίας μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς τῆς 2–7–48, κυρωθείσης διὰ τοῦ Ν. 772/48. Εἶναι δὲ τὸ δόγμα τοῦτο τῆς ἐπενδύσεως ἡ θεμελιώδης καὶ νέα γραμμή, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ ἐπιβίωσις τῆς Ἑλλάδος, ὅπως θὰ ἐξαρτηθῇ καὶ ἡ ἐπιβίωσις τῶν Κρατῶν τῆς οἰκονομικῆς συνεργασίας. Ἀπόρροια τοῦ δόγματος τούτου εἶναι τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, διότι οἱ σκοποί, εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπει, εἶναι, κατὰ πρῶτον καὶ κύριον λόγον, ἡ συντήρησις τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς Χώρας, κατὰ δεύτερον λόγον, ἡ ρύθμισις τῶν συγκοινωνιῶν, τῶν δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν, καὶ κατὰ τρίτον λόγον, ἡ δημιουργία περιφερειακῶν καὶ ἀποκεντρουμένων συγκοινωνιακῶν ὑπηρεσιῶν, διὰ τῶν ὁποίων θὰ προωθηθῇ ἡ ὁδικὴ συγκοινωνία τῆς Χώρας. Προσθέτως, εἰς τὸ νομοσχέδιον, κατὰ πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἐτέθη καὶ εἰδικὴ διάταξις, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ταμείου τῶν μονίμων ὁδοστρωμάτων τῆς περιφερείας Διοικήσεως Πρωτευούσης, διὰ τῆς ὁποίας διατάξεως ἀναμένεται ἡ ἐνίσχυσις τοῦ ταμείου τούτου καὶ ἡ συντήρησις τοῦ εἰς ἀθλίαν, πράγματι, κατάστασιν εὑρισκομένου ὁδικοῦ δικτύου Ἀθηνῶν καὶ ἐν γένει τῆς περιοχῆς τῆς Πρωτευούσης. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, ἀπαρτίζεται συνεπῶς ἀπὸ τρία κυρίως μέρη. Ἀπὸ τὸ φορολογικὸν μέρος, ἀπὸ τὸ μέρος τὸ τεχνικὸν καὶ ἀπὸ τὸ μέρος τὸ διοικητικόν. Ἐπίσης περιλαμβάνει εἰς τελικὴν διάταξιν τὸ φορολογικὸν τμῆμα, τὸ ἀφορῶν τὸ ταμεῖον μονίμων ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν καὶ περιφερείας Πρωτευούσης. Θὰ ἀναλύσω, κατὰ πρῶτον λόγον, τὰς φορολογικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν μιᾶς σπουδαιοτάτης ἐθνικῆς ἀνάγκης, εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς συντηρήσεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς Χώρας. Ποία εἶναι ἡ κατάστασις τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς Χώρας τὴν γνωρίζετε ὅλοι σας, τὴν γνωρίζομεν ἰδίᾳ ἡμεῖς, οἱ προερχόμενοι ἐξ ἐπαρχιῶν καὶ οἱ γνωρίζοντες ἐκ τοῦ πλησίον τὴν ἀθλίαν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν, ἰδίᾳ, διατελεῖ ἡ κοινοτικὴ ὁδοποιΐα, ὡς ἀνέλυσα καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσίν μου ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς Χώρας τοῦ ὁποίου ἀνήρχετο προπολεμικῶς εἰς 18.000 περίπου χιλιόμετρα ἡ κυκλοφορία, ἐξ ἧς 11 χιλ. ἐθνικαί, 4 χιλ. ἐπαρχιακαὶ 3.000 κοινοτικαὶ ὁδοί, ἀνέρχεται σήμερον εἰς 20.000 χιλιόμετρα, διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὁποίων ἐδαπανήθησαν περὶ τὰ 20 τρισεκατομμύρια σημερινῶν δραχμῶν. Ἀποτελεῖ συνεπῶς τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς Χώρας πολύτιμον ἐθνικὸν κεφάλαιον, τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλεται ἀνεξαρτήτως ἄλλων ἡ συντήρησις. Διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τὸ Κράτος μετὰ διαφόρων ἄλλων Ὀργανισμῶν προπολεμικῶς διέθετε περίπου 50 δισεκατομμύρια σημερινῶν δραχμῶν. Σήμερον ὑφίσταται ἓν ὀξὺ καὶ τεράστιον πρόβλημα συντηρήσεως τοῦ ὁδικοῦ μας δικτύου, ἀνεξαρτήτως τῆς ἀνάγκης βελτιώσεως καὶ ἐπεκτάσεως αὐτοῦ, διότι τὸ δίκτυον εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἀραιὸν ἐν σχέσει καὶ πρὸς τὸν πληθυσμὸν καὶ πρὸς τὴν ἔκτασιν τῆς Χώρας, καθ’ ὃ ἐκτενῶς ὑποστηρίζεται εἰς τὰς ἐκθέσεις ἐπὶ τοῦ τετραετοῦς καὶ τῶν ἐτησίων προγραμμάτων Οἰκονομικῆς Ἀνορθώσεως τῆς Χώρας τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ. Τὴν ὀξύτητα καὶ τὸ μέγεθος τοῦ προβλήματος τῆς συντηρήσεως τοῦ ὁδικοῦ τούτου δικτύου τονίζει τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων εἰς πρόσφατον ὑπ’ ἀριθ. 11525)1952 ἔγγραφόν του ἐκ τοῦ ὁποίου μεταφέρομεν ἐνταῦθα ὡρισμένα μέρη «πρέπει, σημειώνει τὸ ἔγγραφον τοῦτο, νὰ τονισθῇ, ὅτι τὸ σύνολον τοῦ ἐκ τοῦ ὑστερήματός μας κατασκευασθέντος δικτύου τῶν κυκλοφορουμένων ὁδῶν ὑπερβαίνει ἤδη τὰ 20.000 χιλιόμετρα, δι’ ἃ ἐδαπανήθησαν ποσὰ ἀναγόμενα εἰς πλέον τῶν 20 τρισεκατομμυρίων σημερινῶν δραχμῶν. Ἀπὸ τοῦ 1940 μέχρι σήμερα ἐξαιρέσει ἀνακαινίσεων τινῶν δι’ ἀσφαλτικοῦ τάπητος εἰς μερικὰς κεντρικὰς ἀρτηρίας τοῦ Κράτους, καὶ ψιχίων τινῶν, ἅτινα ἐδόθησαν πρὸς στοιχειώδη συντήρησιν ἑτέρων τινῶν ὁδῶν, διὰ τὰς ὑπολοίπους, αἵτινες καὶ εἶναι αἱ περισσότεραι, οὐδὲν διετέθη, ἀποτέλεσμα δὲ τούτου εἶναι, ὅτι αἱ τελευταῖαι αὗται καταστρέφονται σὺν τῷ χρόνῳ καὶ διατρέχουσι τὸν κίνδυνον νὰ ἐξαφανισθοῦν ὁλοσχερῶς. Τοῦτο μεταφράζεται εἰς βέβαιον ἐξανεμισμὸν τοῦ τεραστίου κατὰ τὰ ἀνωτέρω κεφαλαίου, ὅπερ ἐδαπανήθη μέχρι σήμερον διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὁδῶν καὶ τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει σημαντικὰ ποσοστὰ τῆς ἐθνικῆς μας περιουσίας, ἀσχέτως πάντοτε τῆς συνεχοῦς ζημίας, ἥτις προσγίγνεται εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ὡς ἐκ τοῦ ηὐξημένου κόστους τῶν μεταφορῶν ἢ τῆς εἰς πολλὰς περιπτώσεις δυσχεροῦς μετακινήσεως ἤ τῆς ἀδυνάτου μετακινήσεως καὶ μεταφορᾶς τῶν προϊόντων. Ἡ ὑπηρεσία ὁδοποιΐας ἐπανειλημμένως ἔκρουσε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου διὰ τὰ ἐκ τῆς ἀνεπαρκοῦς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῆς συντηρήσεως τοῦ ἐν κυκλοφορίᾳ ὁδικοῦ μας δικτύου ἐπακόλουθα. Ἐπανερχόμενοι ἅπαξ ἔτι ἐπὶ τῶν θεμάτων, νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἐξασφαλισθῇ πίστωσις δραχ. 120 δισεκατομμυρίων ἐπὶ μίαν τοὐλάχιστον ἑξαετίαν, δι’ ἧς θὰ ἀποτραπῇ ἡ ὁλοκληρωτικὴ καταστροφὴ τῶν ὁδῶν τῆς χώρας. Ἐὰν ὅμως παρ’ ἐλπίδα καὶ τοῦ ποσοῦ τούτου, ἀντιπροσωπεύοντος τὸ 0,2% τῆς ἀξίας τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, ἡ διάθεσις εἶναι ἀνέφικτος, τότε θὰ πρέπει νὰ καταφύγωμεν εἰς τὴν τελευταίαν λύσιν, τῆς ἐντελῶς στοιχειώδους συντηρήσεως, διατιθεμένου εὐθὺς ἀπὸ τοῦδε ποσοῦ 80 δισεκατομ. δραχμῶν ἐτησίως, οὕτως, ὥστε ὅταν ἀποφασισθῇ ἡ σοβαρὰ ἀντιμετώπισις τοῦ ὅλου ὁδοποιητικοῦ μας προβλήματος, νὰ μὴ εὑρεθῶμεν πρὸ τῆς θλιβερᾶς εἰκόνος, τὴν ὁποίαν θὰ παρουσιάσῃ ἡ πλήρης ἐξαφάνισις τῶν ὁδῶν τῆς χώρας. Ἀναλύει περαιτέρω τὸ ἔγγραφον τοῦτο τὴν ὡς ἄνω ἀπαιτουμένην δαπάνην δραχ. 120 δισεκατ., ἢ ἄλλως 80 δισεκ., ἐτησίως, καταστρώνει δὲ ταύτην ὡς ἑξῆς: Α) Ἀπαιτούμεναι πιστώσεις κατ’ ἔτος διὰ κανονικὴν συντήρησιν.

Β) Ἀπολύτως ἐλάχιστα ποσὰ διὰ τὴν συντήρησιν ἐπὶ σκοπῷ μὴ αὐξήσεως περαιτέρω τῶν βλαβῶν τοῦ δικτύου.

Συνεπῶς διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς συντηρήσεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας, χρειαζόμεθα, τοὐλάχιστον, ἐτησίως 80 δισεκ. δραχ., διὰ τὴν ἐπισκευὴν δὲ καὶ μέρους τοῦ δικτύου, 120 δισεκατομ. δρχ. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται, πόθεν θὰ ἐξευρεθῇ τὸ ποσὸν αὐτό; Εἰς τοῦτο ἀκριβῶς ἀποβλέπει τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Αἱ φορολογικαὶ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ἰδιαίτατα, ἀποβλέπουν, εἰς τὴν ἐξασφάλισιν ποσοῦ, τὸ ὁποῖον νὰ διατεθῇ ἀποκλειστικῶς, διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας. Κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχετε ἀναγνώσει, τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν φορολογίαν, ἡ ὁποία διαγράφεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀνέρχεται, διὰ μὲν τὸ τρέχον ἔτος 1953, εἰς δραχμὰς 40 δισεκατομ., διὰ τὰ μετέπειτα δὲ ἔτη, εἰς δραχμὰς 60 δισεκατομ. περίπου. Ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον, ἀπὸ ἀπόψεως σκοποῦ, ἐξυπηρετεῖ ἕνα οὐσιώδη καὶ βασικὸν τοιοῦτον. Ἡ ἐπιβαλλομένη φορολογία, πρόκειται νὰ μᾶς ἐξυπηρετήσῃ, κατὰ τρόπον σοβαρὸν καὶ ἀποτελεσματικόν, δεδομένου ὅτι τὸ προϋπολογιζόμενον ποσὸν τῶν 60 δισεκατομ. δρχ. ἐτησίως, ἀνταποκρίνεται, κατὰ τὸ μέγιστον μέρος αὐτοῦ, εἰς τὸ ποσόν, τῶν 80 δισεκατομ. δραχ., τὸ ὁποῖον προβλέπει καὶ ἀξιοῖ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, εἰς τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέγνωσα διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ στοιχειωδῶς ἡ ἀπαραίτητος συντήρησις τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας. Καὶ τώρα ἐρωτᾶται: Ἄραγε, ἡ ἐπιβαλλομένη φορολογία, ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης καὶ τὰς ἀρχὰς τῆς φορολογικῆς ἰσότητος, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἐξυπηρετῇ σήμερον μία φορολογία; Ὅτι αἱ ἀρχαὶ αὐταὶ πρέπει νὰ διέπουν μίαν φορολογίαν, τοῦτο διεκηρύχθη, ἤδη, ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν καὶ εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, τῆς 17ης Δεκεμβρίου 1952 καὶ εἰς ἄλλας διακηρύξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἀλλὰ τοῦτο ἐπιβάλλεται καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιστήμην τῆς Δημοσίας Οἰκονομίας, ἡ ὁποία καθορίζει, σήμερον τὸν φόρον, ὡς ἓν χρέος τοῦ πολίτου, τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ, μίαν δημοσίαν ἀνάγκην καὶ ἀξιοῖ, ταὐτοχρόνως καὶ μίαν ἀντίστοιχον φορολογικὴν ἱκανότητα, ἐκ μέρους τοῦ φορολογουμένου. Κύριοι βουλευταί, αἱ φορολογικαὶ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, τῶν ὁποίων ἀνάλυσιν θὰ σᾶς παρουσιάσω, μετ’ ὀλίγον, ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης. Περὶ ποίας φορολογίας πρόκειται; Ἡ φορολογία αὐτὴ ὀνομάζεται καὶ εἶναι τέλος ἀδείας κυκλοφορίας. Εἶναι παραδεδειγμένον καὶ εἰς τὴν ἐπιστήμην καὶ εἰς τὴν πρᾶξιν, ὅτι ὁ πολίτης, ὁ ὁποῖος κάμνει χρῆσιν μιᾶς κρατικῆς ὑπηρεσίας ἢ κρατικῆς περιουσίας, ὀφείλει νὰ δώσῃ τὴν ἀντιπαροχήν, τὸ ἀντάλλαγμα. Τοιαύτην τινὰ σημασίαν καὶ ἔννοιαν ἔχει τὸ τέλος κυκλοφορίας. Εἶναι γεγονός, ὅτι, ἰδιαίτατα, τὰ αὐτοκίνητα κάμνουν χρῆσιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, διότι δὲν νοεῖται ἐκτέλεσις τοῦ προορισμοῦ τοῦ αὐτοκινήτου, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχῃ βατὸν ὁδικὸν δίκτυον. Κατὰ τὴν ἀρχήν, λοιπόν, τῆς ἀντιπαροχῆς ἐκ μέρους τοῦ πολίτου, πρὸς μίαν προσφερομένην ὑπηρεσίαν ἢ περιουσίαν, εἶναι ἀνάγκη ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ αὐτοκινήτου νὰ δώσῃ τὴν ἀντιπαροχήν. Μέχρι σήμερον, δὲν ὑπῆρχεν τὸ τέλος τὸ λεγόμενον, ἀδείας κυκλοφορίας. Ἦτο, ὅμως, καιρὸς νὰ ὁρισθῇ. Διὰ τοῦτο, δὲ καὶ ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις κατέθεσε νομοσχέδιον, περίπου παρόμοιον μὲ τὸ σημερινόν, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλει τὸ τέλος τῆς κυκλοφορίας, διότι ἀνεγνωρίσθη ὑφ’ ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὅτι ἦτο καιρὸς πλέον τὰ αὐτοκίνητα νὰ εἰσφέρουν τὴν ἀντιπαροχήν των, διὰ τὴν παροχὴν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους εἰς αὐτὰ βατοῦ ὁδικοῦ δικτύου. Ὥστε, εἶναι ἀρχὴ τοῦ φορολογικοῦ δικαίου, ἡ παροχὴ ἀνταλλάγματος ἐκ μέρους τοῦ φορολογουμένου, διὰ τὴν παρεχομένην εἰς αὐτὸν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ὑπηρεσίαν καὶ συνεπῶς, τὰ αὐτοκίνητα πρέπει νὰ συμβάλλουν, ἰδιαίτατα αὐτά, εἰς τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, δεδομένου ὅτι δὲν νοεῖται κυκλοφορία τῶν αὐτοκινήτων, δὲν νοεῖται διατήρησις τῆς περιουσίας ἐκ μέρους αὐτῶν τούτων τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν αὐτοκινήτων, ἂν δὲν συνεχισθῇ ἡ συντήρησις τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, διότι, τότε, μὴ ὑπάρχοντος καλοῦ καὶ βατοῦ ὁδικοῦ δικτύου, θὰ ἐπέλθῃ καὶ ἡ καταστροφὴ αὐτῶν τούτων τῶν αὐτοκινήτων καὶ ἑπομένως, ζημία εἰς αὐτοὺς τούτους τοὺς ἰδιοκτήτας. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, λοιπόν, αὐτῆς, τὸ τέλος τῆς ἀδείας κυκλοφορίας ἀποτελεῖ μίαν δικαιοτάτην φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ αὐτοκινήτου. Ὅτι, δέ, εἶναι εἰδικὸς ὁ σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον τίθεται ἡ φορολογία αὐτὴ καὶ ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, τοῦτο καταδεικνύεται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι εἰς τὸ κατατεθὲν ὑπὸ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως νομοσχέδιον ὑπάρχει καὶ εἰδικὴ διάταξις, τὸ ἄρθρον 22, τὸ ὁποῖον, ρητῶς, ὁρίζει, ὅτι ὑποχρεοῦται τὸ Κράτος νὰ διαθέσῃ τὸ ἔσοδον ἐκ τοῦ ἀνταλλάγματος τούτου, ἐκ τοῦ τέλους τούτου, ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον, διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας. Τοῦτο, ἀκριβῶς, ἔχων καὶ ἐγὼ ὑπ’ ὄψει μου καὶ θέλων ἰδίᾳ νὰ ἐξασφαλίσω διάθεσιν, μέρους τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, ἰδίᾳ διὰ τὴν συντήρησιν τῆς κοινοτικῆς ὁδοποιΐας, εἰσηγήθην ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως τεθῇ εἰδικὴ διάταξις, ἄρθρον 22, τὸ ὁποῖον νὰ δημιουργῇ τὴν ὑποχρέωσιν αὐτήν, διὰ τὸ Κράτος, περὶ διαθέσεως ποσοῦ. Ἀλλά, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐμπνεόμενος ἀπὸ τὴν θεμελιώδη ἀρχὴν τῆς γενικότητος τῶν ἐσόδων τοῦ Προϋπολογισμοῦ, δὲν ἠθέλησε νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν—καὶ πιθανώτατα ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν— διότι ἡ διασφάλισις τῆς γενικότητος τῶν ἐσόδων τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἶναι πολυτιμοτέρα καὶ ἐπικρατεστέρα ἀπὸ τὴν διασφάλισιν ἑνὸς εἰδικοῦ σκοποῦ, ἀφοῦ μάλιστα καὶ διεκηρύχθη καὶ περιλαμβάνεται μέσα εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἡ συντήρησις τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας, ὡς μία ἀπαραίτητος ἐκτέλεσις καθήκοντος πρὸς τὴν χώραν καὶ ὡς ἕν τμῆμα τοῦ προγράμματος τῆς ἀνορθώσεως τῆς χώρας.

§61Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἰς ποῖον ἄρθρον ἐξασφαλίζεται, ὅτι θὰ διατεθοῦν τὰ χρήματα αὐτά;

§62Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἀκριβῶς, προκειμένου νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ εἰδικότης τοῦ ἐσόδου τούτου καὶ ἡ διάθεσις τούτου, ἰδιαίτατα, διὰ τὴν κοινοτικὴν ὁδοποιΐαν, διότι, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει διάταξις νόμου, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ διαθέσῃ ποσὸν ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, διὰ τὴν κοινοτικὴν ὁδοποιΐαν, ἀνεξαρτήτως, τῆς εὐχερείας, τὴν ὁποίαν ἔχει νὰ διαθέσῃ ποσὸν διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, προκειμένου περὶ ἐθνικῶν καὶ ἐπαρχιακῶν ὁδῶν, ἐνόμισα, ὅτι ἔπρεπε νὰ τεθῇ εἰδικὴ διάταξις, εἰδικὸν ἄρθρον, παρόμοιον μὲ τὸν ἄρθρον 22 τοῦ παλαιοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ ὑποχρεώσωμεν, τρόπον τινά, τὸν Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ τὸν δεσμεύσωμεν ἢ νὰ τοῦ δώσωμε καὶ τὴν δυνατότητα νὰ διαθέτῃ ἑκάστοτε, ἐκ τοῦ ἐσόδου τούτου, μέρος καὶ διὰ τὴν κοινοτικὴν ὁδοποιΐαν. Γνωρίζετε δὲ ὅλοι σας, ὅτι εἶναι οἰκτροτάτη ἡ κατάστασις τῆς κοινοτικῆς ὁδοποιΐας καὶ ἡ πλήρης ἀνεπάρκεια τῶν Κοινοτήτων νὰ ἀνταποκριθοῦν, ἔστω καὶ στοιχειωδῶς εἰς τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ αὐτῶν δικτύου. Ἀλλ’ ἐκ τῆς ἐρεύνης τῆς νομοθεσίας κατεδείχθη, ὅτι ὑπάρχει νόμος εἰδικός, ἀφορῶν τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, νόμος τοῦ 1929, ὁ ὁποῖος δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Συγκοινωνίας τότε, τῶν Δημοσίων Ἔργων σήμερον, νὰ διαθέτῃ μέρος τῶν ἐσόδων τοῦ Προϋπολογισμοῦ του, τῶν δαπανῶν τοῦ Προϋπολογισμοῦ του, καὶ διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ κοινοτικοῦ ὁδικοῦ δικτύου ὁ νόμος 4045/1929.

§63Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ κενὸν τὸ μέγα τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι αὐτό, ἀκριβῶς, καὶ φοβοῦμαι, ὅτι δὲν θὰ ἐκπληρωθῇ ὁ σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον τίθεται ἡ φορολογία. Ἔχω ἑτοιμάσει μίαν τροπολογίαν, ὅτι τὸ ποσὸν ὁλόκληρον, τὸ ὁποῖον θὰ προέλθῃ ἐκ τῆς φορολογίας τῶν αὐτοκινήτων νὰ διατεθῇ ὁλόκληρον διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν, διότι ἄλλως, γνωρίζομεν, ὅτι ὅλοι οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν—δὲν τὸ λέγω διὰ τὸν σημερινὸν μόνον—τὰ εἰσπράττουν τὰ χρήματα καὶ τὰ διαθέτουν εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν καὶ δὲν θὰ δοθῇ παρὰ ψιχίον διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν καὶ ξεύρετε πολὺ καλά, ὅτι ἄν οἱ δρόμοι δὲν συντηρηθοῦν, μετὰ δύο–τρία ἔτη δὲν ὑπάρχει δρόμοι. Ἔχω μίαν τροπολογίαν ἐπ’ αὐτοῦ.

§64Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ἐμπνεόμενος ἰδιαίτατα, καὶ φοβούμενος ἰδιαίτατα, τὸ σημεῖον τοῦτο, ὅτι ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, προκειμένου νὰ διαθέσῃ πιστώσεις διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ κοινοτικοῦ ὁδικοῦ δικτύου, θὰ ἀντιτάσσῃ τὸ non possumus, ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς, διότι πρόκειται περὶ πραγμάτων ἀνηκόντων εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν, ἐνόμισα, ὅτι ἔπρεπε νὰ τεθῇ διάταξις, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ὅπως ἐκθέτω καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικήν μου ἔκθεσιν. Ἐκ τῆς ἐρεύνης, ὅμως, τῶν πραγμάτων, κατεδείχθη, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔχει τὴν νομικὴν δυνατότητα νὰ διαθέσῃ ποσὸν καὶ διὰ τὴν κοινοτικὴν ὁδοποιΐαν καὶ μετὰ τοῦτο γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Ἄραγε, πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν διασφάλισιν τῆς εἰδικότητος τοῦ σκοποῦ, εἰς τὴν διασφάλισιν τῆς ὑποχρεώσεως τοῦ Κράτους, νὰ διαθέσῃ τὸ ποσόν, αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν προκειμένην φορολογίαν, ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον, διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου; Πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν κατόπιν τῆς ἀρνήσεως, τὴν ὁποίαν προέβαλεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τοῦτο: ὅτι δὲν δυνάμεθα, κύριοι, ἐφεξῆς, νὰ δημιουργήσωμεν τὰ λεγόμενα εἰδικὰ ταμεῖα· Ἡ ἑνότης τοῦ προϋπολογισμοῦ πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ πάσῃ θυσίᾳ, ἡ δὲ προβαλλομένη εἰδικότης τοῦ σκοποῦ, οὐδὲν ἄλλο ἀποτελεῖ παρὰ εἰδικὸν ταμεῖον; Ἡ ἄρνησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι βάσιμος. Τοιοῦτοι ὀργανισμοί, ἀπεδείχθησαν, ἐκ τοῦ παρελθόντος βλαπτικοὶ καὶ εἶναι καιρὸς νὰ τοὺς καταργήσωμεν καθ’ ὁλοκληρίαν. Δι’ αὐτὸ καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐκτάκτων μέτρων ποὺ ἦλθε χθὲς ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰσηγεῖται τὴν κατάργησιν καὶ αὐτῶν τούτων τῶν ἄρθρων 4 καὶ 5 περὶ ταχυδρομικῶν καταστημάτων, διότι φρονεῖ —ὀρθῶς κατ’ ἐμὲ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν—ὅτι, δὲν εἶναι ἐφεξῆς ἐπιτετραμμένη ἡ ὕπαρξις καὶ λειτουργία τοιούτων εἰδικῶν ταμείων. Δι’ αὐτὸ καὶ δὲν ἐπέμεινεν ἡ πλειοψηφία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ τὴν ἔνταξιν τοῦ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον εἰσηγήθην. Καὶ ἐγὼ δὲ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ φρονῶ ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει δίκαιον, διότι εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ἀποκρυσταλλώσωμεν τὴν ἑνότητα τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ. Ἐφεξῆς δέ, κύριοι βουλευταί, εἶναι θέμα πολιτικῆς μιᾶς Κυβερνήσεως νὰ διαθέσῃ αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο τὸ ποσὸν διὰ τὸν α ἢ τὸν β σκοπόν, διότι ἄλλως δὲν θὰ ὑπῆρχε καὶ δυνατότης ἐπικρίσεως μιᾶς Κυβερνήσεως, ἐκ τῆς ἀσκήσεως τοιαύτης πολιτικῆς, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἐλευθερία τῆς διαθέσεως, ἀλλὰ ὑπῆρχε τρόπον τινὰ νομικὴ δέσμευσις διαθέσεως. Ποίαν ἀξίαν ἔχῃ διὰ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ διαθέσῃ τὸ ποσὸν τῶν 60 δισεκατομμυρίων ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ νομικὴ δέσμευσις; Ἔχει ὅμως μεγάλην ἀξίαν ἐάν, μὴ ὑπαρχούσης νομικῆς δεσμεύσεως, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἐκτελῶν μέρος τοῦ Κυβερνητικοῦ προγράμματος, μέρος δηλαδὴ τοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει, διαθέτει αὐτὸ τὸ ποσὸν ἢ καὶ μεγαλύτερον ἀκόμη, διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου. Διότι φρονεῖ ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ ἐξυπηρέτησις ἑνὸς τοιούτου σκοποῦ ἀποτελεῖ ἐθνικὴν καὶ κοινωνικὴν ἀνάγκην, δοθέντος, ὅτι ἡ ὕπαρξις καὶ λειτουργία καλοῦ ὁδικοῦ δικτύου εἶναι ἀπαραίτητος προϋπόθεσις ὄχι μόνον τῆς κυκλοφορίας τῶν ἀγαθῶν, ὅπως συνήθως λέγεται, ἀλλὰ αὐτῆς ταύτης τῆς παραγωγῆς τῶν ἀγαθῶν, δοθέντος ὅτι εἰς μίαν συναλλακτικὴν οἰκονομίαν ὅπως εἶναι ἡ ἰδική μας προτρέχει ἡ κυκλοφορία τῶν ἀγαθῶν, τῆς παραγωγῆς τῶν ἀγαθῶν. Ὅταν ὑπάρχει τὸ σταμάτημα τῶν ἀγαθῶν, δὲν ὑπάρχει παραγωγή. Διὰ νὰ ὑπάρξῃ δυνατότης παραγωγῆς, διὰ νὰ ὑπάρξῃ παραγωγικότης, προαπαιτεῖται ἡ δυνατότης τῆς κυκλοφορίας, ἡ δυνατότης δὲ αὐτῆς τῆς κυκλοφορίας προαπαιτεῖ καλῶς λειτουργοῦν βατὸν ὁδικὸν δίκτυον.

§65Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν τὰ αὐτοκίνητα τὰ κλείσουν εἰς τὰ γκαράζ, τί φόρο θὰ πληρώσουν; Διότι θὰ τὰ κλείσουν εἰς τὰ γκαρὰζ καὶ δὲν θὰ πληρώσουν φόρο.

§66Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη τῆς ζωῆς, ἡ ὁποία θὰ ἀναγκάσῃ ὅλους νὰ ἐργασθοῦν. Ἀλλ’ ἤδη πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν μετὰ τὴν ἔρευναν τοῦ θέματος ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης, πρέπει νὰ ἐρευνήσωμεν ἐὰν ἀνταποκρίνεται καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς φορολογικῆς ἰσότητος. Διότι ἡ ἔννοια τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης εἶναι ἔννοια διττή, ὡς ἔννοια τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης καὶ ὡς ἔννοια τῆς φορολογικῆς ἰσότητος. Πράγματι, οἱ αὐτοκινητισταὶ εἶναι ὅλοι ἴσοι μεταξύ των ὥστε νὰ ἐπιβάλεται ἕνα ἑνιαῖον τέλος ἀδείας; Ὄχι. Ὑπάρχει πράγματι μία ἀνισότης οἰκονομικὴ μεταξὺ τῶν αὐτοκινητιστῶν. Τὸ νομοσχέδιον βαῖνον ἐπὶ τὰ ἴχνη τῆς ἰσότητος, τῆς φορολογικῆς, κάμνει ἕναν διαφορισμὸν ὡς πρὸς τὸ τέλος. Ὑπάρχει πράγματι διαφορισμός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀντίστοιχος μὲ τὴν φοροδοτικὴν ἱκανότητα τοῦ φορολογουμένου; Εἶναι βασικὴ γραμμὴ περίπου ὅτι τὰ αὐτοκίνητα ἰδιωτικῆς χρήσεως ἔχουν ἰδιοκτήτας περισσότερον ἀντέχοντας, μὲ περισσοτέραν φοροδοτικὴν ἱκανότητα. Εἶναι πασίγνωστον ἐπίσης ὅτι τὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως, ἔχουν ἰδιοκτήτας μὲ μικροτέραν φοροδοτικὴν ἱκανότητα. Τούτου δοθέντος, θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον κάμνῃ ἕναν διαφορισμὸν ἀντίστοιχον πρὸς τὴν φοροδοτικὴν ἱκανότητα μιᾶς ἑκάστης κατηγορίας. Ἀπὸ τὴν διατύπωσιν τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ὁποίου βασικῶς καὶ θεμελιωδῶς θὰ σᾶς ἀναλύσω τὰς γενικὰς γραμμάς, καταδεικνύεται ὅτι ὑπάρχει ἡ ἀντιστοιχία τοῦ μεγέθους τοῦ τέλους τῆς κυκλοφορίας πρὸς τὴν φοροδοτικὴν ἱκανότητα μιᾶς ἑκάστης κατηγορίας. Ἀπὸ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 15 συνάγεται, ὅτι διὰ τὰ αὐτοκίνητα τῆς ἰδιωτικῆς χρήσεως, τὰ φορτηγά, τὸ τέλος κυκλοφορίας εἶναι μέχρι ἑνὸς τόννου κατὰ ὠφέλιμον φορτίον δραχμαὶ 500 χιλιάδες καὶ πέραν τοῦ ἑνὸς τόννου κατὰ χιλιόγραμμον 300 δραχμαί, ἐνῷ διὰ τὰ φορτηγὰ κοινῆς χρήσεως μέχρι ἑνὸς τόννου εἶναι μόνον 150 χιλιάδες καὶ πέραν τούτου κατὰ χιλιόγραμμον ποσὸν μικρότερον. Διὰ τὰ ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα ἰδιωτικῆς χρήσεως, ἔχομεν δραχμὰς 200 χιλιάδας ἀνὰ ἵππον ἰσχύος. Διὰ τὰ ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως ἔχομεν μόνον 50 χιλιάδας ἀνὰ ἵππον ἰσχύος.

§67ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ὀλίγα.

§68Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Διὰ τὰ λεωφορεῖα ὑπάρχει ἑνιαία μεταχείρισις, δεδομένου ὅτι τὰ λεωφορεῖα ἰδιωτικῆς χρήσεως εἶναι ἐλάχιστα, περίπου 168. Ὅλα δὲ τὰ ἄλλα τόσον τὰ ἀστικά, ὅσον καὶ τὰ ὑπεραστικά, εἶναι δημοσίας χρήσεως διὰ τὰ ὁποῖα ὁρίζεται ποσὸν δραχμῶν 30 χιλιάδων κατὰ θέσιν, μὲ τὴν διάκρισιν ὅτι ὡς θέσεις δὲν θεωροῦνται μόνον αἱ θέσεις καθημένων, ἀλλὰ καὶ αἱ θέσεις ὀρθίων, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ διαχωρισμὸς μεταξὺ τῶν ἀστικῶν καὶ τῶν ὑπεραστικῶν λεωφορείων, δημοσίας χρήσεως.

§69Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν νομίζετε ὅτι ὑπάρχει μία ἔλλειψις δικαιοσύνης φορολογικῆς διὰ τὰ ὑπεραστικὰ λεωφορεῖα τῶν ἀγόνων γραμμῶν καὶ τῶν γραμμῶν αἱ ὁποῖαι ἀποδίδουν πολλά; διατὶ δὲν κάμνετε μίαν διάκρισιν ἐκεῖ, ὥστε τὸ λεωφορεῖον τῆς Φλωρίνης, τὸ ὁποῖον φέρει καθαρὸν κέρδος κατὰ μῆνα 1.500.000 νὰ πληρώνῃ 30 χιλιάδες κατὰ θέσιν καὶ τὸ λεωφορεῖον τῆς ὁδοῦ Πατησίων ἢ τῆς γραμμῆς Λουτρακίου–Ἀθηνῶν νὰ πληρώνῃ καὶ ἐκεῖνο 30 χιλιάδες, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν πόσα ἑκατομμύρια κερδίζουν ἐκεῖνα λόγῳ τῆς γραμμῆς, ἀνεξαρτήτως καὶ τῆς φθορᾶς ποὺ ὑφίσταται τὸ πρῶτον λεωφορεῖον;

§70Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἀρχὴ τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης, τῆς φορολογικῆς οἰκονομίας, εἶναι ἡ ἁπλότης καὶ ἡ σαφήνεια. Ἐὰν ἐνεπλακώμεθα εἰς τοιοῦτον λαβύρινθον, δὲν θὰ ἦτο δυνατόν, παρὰ νὰ ὑπάρχουν διαμαρτυρίαι καὶ παράπονα.

§71Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, θέλω νὰ σᾶς δώσω τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν. Ἐδῶ, δὲν πρόκειται περὶ φερολογίας εἰσοδήματος, πρόκειται περὶ τέλους, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι κατὰ τὸ δυνατὸν ἴσον δι’ ὅλους. Τὸ τέλος αὐτὸ θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὁδῶν. Ὑποτίθεται, ὅτι κάθε αὐτοκίνητον καταστρέφει τὸν δρόμον ἐπὶ τοῦ ὁποίου κινεῖται, πρέπει λοιπόν, νὰ συμμετάσχῃ κατ’ ἀναλογίαν τῆς καταστροφῆς ποὺ ἐπιφέρει. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ἐὰν τὸ ἓν αὐτοκίνητον κερδίζει ἢ δὲν κερδίζει. Αὐτὸ τὸ εὑρίσκει ἄλλος φορολογικὸς νόμος, ὁ περὶ καθαρᾶς προσόδου. Ἐδῶ πρόκειται περὶ τέλους καὶ ὄχι φορολογίας.

§72Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Σεῖς ἔχετε εἰς τὸ νομοσχέδιον μία κλίμακα διαφόρων τελῶν. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ὅλα τὰ αὐτοκίνητα ὑφίστανται τὴν ἰδίαν φθοράν, μάλιστα τὰ ἐπιβατικὰ ὑφίστανται μικροτέραν, ἀλλὰ ἔχουν μεγαλύτερον τέλος. Αὐτὸ τί δεικνύει;

§73Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Αὐτὸ δεικνύει, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ ἐγγραφῆτε καὶ νὰ ὁμιλήσητε, ὁπότε θὰ σᾶς ἀπαντήσω διὰ μακρῶν.

§74Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐγγράψατέ με, κ. Πρόεδρε.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Καὶ ἐπιθυμῶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ εἴπω, ὅτι θὰ ἀπαγορεύσω, οἱανδήποτε διακοπὴν τοῦ ρήτορος, ἐντεῦθεν ἢ ἐκεῖθεν.

§76Ν. ΜΑΝΟΥΣΗΣ. Ἐπὶ πλέον ὅμως, ἔπρεπε νὰ εἰσαχθῇ τὸ τέλος αὐτὸ ἀδειῶν κυκλοφορίας, διὰ νὰ ἐπέλθῃ καὶ μία τρόπον τινὰ ἰσορρόπησις, ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἕνα ἀντίρροπον τοῦ προνομίου, τὸ ὁποῖον ἐκ τῆς ἐξελίξεως τῆς νομοθεσίας καὶ τῶν πραγμάτων ἐδημιουργήθη ὑπὲρ τῶν αὐτοκινήτων. Οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ἀγνοεῖ, ὅτι σήμερον ἰδιαίτατα προκειμένου περὶ φορτηγῶν αὐτοκινήτων ὑπάρχει κλειστὸς ἀριθμός, τελικῶς δέ, ὑπάρχει κλειστὸς ἀριθμὸς ὅσον ἀφορᾷ καὶ τὰ ἐπιβατικὰ καὶ τὰ λεωφορεῖα. Ὑπάρχει λοιπόν, μία τάξις προνομιούχων ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων, ἡ ὁποία προφανῶς ὠφελεῖται ἐκ τῆς κλειστότητος τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ἦτο καιρὸς καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, εἰς ἀντάλλαγμα τοῦ τεραστίου αὐτοῦ οἰκονομικοῦ προνομίου, τὸ ὁποῖον ἔχει, νὰ συνεισφέρῃ διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, δοθέντος, ὅτι ἡ συντήρησις αὐτή, ἐξυπηρετεῖ κατὰ πρῶτον καὶ κύριον λόγον αὐτοὺς τούτους τοὺς αὐτοκινητιστάς. Ἡ ἄποψις, ὅτι δῆθεν οἱ αὐτοκινητισταί, καταβάλλουν ἄλλους φόρους, τὸν φόρον καθαρᾶς προσόδου, τὸν φόρον κύκλου ἐργασιῶν, τὸν φόρον Δʹ κατηγορίας, οὐδεμίαν ἔχει συνέχισιν πρὸς τὸ προκείμενον τέλος, διότι οἱ φόροι ἐκεῖνοι εἶναι γενικοὶ καὶ ἀφοροῦν ὅλους τοὺς Ἕλληνας πολίτας, ἐφ’ ὅσον δὲ ἕνας αὐτοκινητιστὴς ὑπάγεται εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν ἢ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ φόρου Δʹ κατηγορίας, θὰ καταβάλῃ τὸν φόρον αὐτόν, ὄχι διότι εἶναι αὐτοκινητιστής, ἀλλὰ διότι ἐμπίπτει λόγῳ τῶν κερδῶν του εἰς τὴν Α ἢ Β κατηγορίαν. Ἐν προκειμένῳ ὅμως, δὲν ἐξετάζεται τὸ εἰσόδημα τοῦ αὐτοκινητιστοῦ, ἀλλὰ αὐτὸ τοῦτο τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ δώσῃ τὸ ἀντάλλαγμα εἰς τὸ Κράτος, διότι χάρις εἰς τὸν δρόμον τὸν ὁποῖον παρέχει τὸ Κράτος δύναται τὸ πρᾶγμα αὐτὸ νὰ ὑπάρχῃ καὶ νὰ λειτουργῇ καὶ νὰ ἐκτελῇ τὸν προορισμόν του. Ὥστε αἱ διατάξεις αἱ φορολογικαὶ τοῦ νομοσχεδίου, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι καθ’ ὁλοκληρίαν καὶ δίκαιαι καὶ ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν φορολογικὴν δικαιοσύνην καὶ ἰσότητα, ἐξυπηρετοῦν δὲ μίαν πραγματικὴν κοινωνικὴν καὶ ἐθνικὴν ἀνάγκην καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, οὐδεμία δύναται οὐδαμόθεν νὰ ἀντιταχθῇ ἀντίρρησις ἢ διαμαρτυρία δοθέντος μάλιστα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, εἰσήχθη ἤδη ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως αἱ δὲ φορολογικαὶ διατάξεις τοῦ σχεδίου, τὸ ὁποῖον κεῖται ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν οὐδαμῶς περίπου διαφέρουν ἀπὸ τὰς φορολογικὰς διατάξεις τοῦ παλαιοῦ νομοσχεδίου ἔν τινι δὲ εἶναι καὶ ἐπιεικέστεραι ὡς φαίνεται ἀπὸ τὴν σύγκρισιν τοῦ ὁλικοῦ ποσοῦ τοῦ προκύπτοντος ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ἰουλίου 52 καὶ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Τὸ σημείωμα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Συγκοινωνιῶν παρουσιάζει ποσόν ἐκ μὲν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν παλαιῶν διατάξεων περίπου 66.181.000.000 ἐκ δὲ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν νέων διατάξεων 63.556.000.000. Μετὰ τὰ λεχθέντα, τὰ ὁποῖα νομίζω ἐπαρκῆ διὰ τὴν διαφώτισιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὡς πρὸς τὰς φορολογικὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι καιρὸς νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς τεχνικὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι ἐξ ἴσου εἶναι σοβαραὶ καὶ ἄξιαι λόγου. Αἱ τεχνικαὶ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἐθεσπίσθησαν διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἐφεξῆς τάξις καὶ δυνατότης συστηματικῆς παρακολουθήσεως τῶν αὐτοκινήτων τῆς χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, ποῖα εἶναι αὐτὰ τὰ αὐτοκίνητά μας, τὰ κυκλοφοροῦντα αὐτοκίνητα; Εἰς ποῖον ἀριθμὸν ἀνέρχονται; Εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τὴν ἀνάγνωσιν σημειώματος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Συγκοινωνιῶν ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἀναγνώσητε ποῖα εἶναι τὰ κυκλοφοροῦντα αὐτὰ αὐτοκίνητα, διὰ τὰ ὁποῖα μέχρι τοῦδε ὑπῆρχεν ἕνα καθεστὼς ἀναρχίας, ἀταξίας, ἀβεβαιότητος, ἀρρυθμίας, ἀγνοίας. Τὰ αὐτοκίνητα αὐτὰ εἶναι τὰ ἑξῆς: Λεωφορεῖα 1706 ἀστικά, 2922 ὑπεραστικά. Σύνολον 4628 λεωφορεῖα, ἀστικὰ καὶ ὑπεραστικά. Φορτηγὰ δημοσίας χρήσεως 10.851, ἰδιωτικῆς χρήσεως 6.164, σύνολον φορτηγῶν 17.015. Ἐπιβατικὰ δημοσίας χρήσεως 4.545, ἰδιωτικῆς χρήσεως 5.598, σύνολον ἐπιβατικῶν 10.143. Ἔχομεν, λοιπόν, σύνολον λεωφορείων 4.628, σύνολον φορτηγῶν 17.015 καὶ σύνολον ἐπιβατικῶν 10.143 καὶ γενικὸν σύνολον αὐτοκινήτων κυκλοφορούντων εἰς τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς χώρας 32.000 περίπου. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν αὐτοκινήτων. Καὶ ἐρωτᾶται: ἆρά γε, ὑπάρχει καμμία παρακολούθησις τῆς ζωῆς καὶ τῆς καταστάσεως αὐτῶν τῶν αὐτοκινήτων; Ὑπάρχει καμμία στατιστικὴ παρακολούθησις εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκεται ἑκάστοτε ἕκαστον αὐτοκίνητον; Ἐκτὸς ἀπὸ τὸν πρωτόγονον τρόπον τῆς ταξινομήσεως, ὁ ὁποῖος γίνεται εἰς τὰ γραφεῖα τῶν στρατιωτικῶν εἰσφορῶν, τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν τῆδε κακεῖσε, εἰς τοὺς διαφόρους Δήμους, οὐδὲν ἄλλο στοιχεῖον ὑπάρχει. Ἡ ἔλλειψις αὐτῶν τῶν στατιστικῶν στοιχείων ἔχει τεραστίαν σημασίαν ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως τῆς ἀνάγκης τῆς γνώσεως ἐκ μέρους τοῦ κράτους τῶν κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων προκειμένου νὰ καθορίσῃ τὴν συγκοινωνιακὴν αὐτοῦ πολιτικήν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ λόγους ἐθνικῆς ἀμύνης, διότι ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν πρέπει τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον νὰ γνωρίζῃ ποῖα τὰ κυκλοφοροῦντα αὐτοκίνητα, ποία ἡ ἰσχὺς καὶ ἡ ἀντοχὴ αὐτῶν. Αὐτή, λοιπόν, ἡ ἀρρυθμία καὶ ἡ ἀκαταστασία καὶ ἡ ἀναρχία, ἡ ὁποία ὑφίσταται ἐπὶ ἀριθμοῦ αὐτοκινήτων περίπου 32.000 καὶ ἡ ὁποία καταδεικνύεται ἐξ ἑνὸς χονδρικοῦ γεγονότος, τοῦ γεγονότος ὅτι, ἐνῷ ἔχομεν 32.000 κυκλοφοροῦντα αὐτοκίνητα, αἱ πινακίδες ἔφθασαν νὰ ἔχουν ἀριθμὸν 72.000, ἐνῷ τὰ κυκλοφοροῦντα εἶναι 32.000. Ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ ἐγκαινιασθῇ ἕνα νέον σύστημα ταξινομήσεως καὶ στατιστικῆς παρακολουθήσεως. Τὸ νέον ἀκριβῶς αὐτὸ σύστημα ταξινομήσεως διέπεται εἰς τὰ ἀρχικὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου καὶ συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἐφεξῆς εἰς τὴν ἀρχὴν ἑκάστου ἔτους θὰ γίνεται ὑπὸ ἁρμοδίων ὀργάνων, τῶν ὁποίων θὰ πρωτοστατῇ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, καταγραφὴ καὶ ἀπογραφὴ τῶν αὐτοκινήτων καὶ ἐπὶ τῇ ἀπογραφῇ θὰ ἐκδίδεται καὶ τέλος ἀδείας, λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἀπογραφὴ αὐτὴ θὰ γίνεται καθ’ ἕκαστον ἔτος, θὰ ὑπάρξῃ ἀπόλυτος τάξις καὶ ἀκρίβεια καὶ ἀπόλυτος δυνατότης στατιστικῆς παρακολουθήσεως καὶ τῆς κινήσεως τῶν αὐτοκινήτων καὶ τῆς καταστάσεως τῶν αὐτοκινήτων, ἡ ὁποία στατιστικὴ ἀκρίβεια εἶναι ἀπαραίτητος καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δι’ αὐτὸ δὲ καὶ ἐπειδὴ μετέχει εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν τῆς καταγραφῆς καὶ τῆς ἀπογραφῆς καὶ ἀξιωματικὸς τοῦ Γ. Ε.Σ., προσυπογράφει τὸ νομοσχέδιον καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον καθιεροῦται εἶναι ἀπαραίτητον καὶ διὰ τὴν ὕπαρξιν στατιστικῆς παρακολουθήσεως. Ἐφ’ ἑξῆς ἀπὸ ἀπόψεως τίτλων ἰδιοκτησίας θὰ ἔχωμεν τό συμβολαιογραφικὸν ἔγγραφον, καὶ ὄχι τὸ πιστοποιητικόν, τὸ ἐκδιδόμενον παρὰ τῶν ἐν ἀταξίᾳ εὑρισκομένων γραφείων τῶν Δήμων καὶ τῶν Κοινοτήτων. Ἀλλὰ ἡ τοιαύτη ρύθμισις τοῦ συστήματος τῆς ταξινομήσεως ἀποτελεῖ καὶ συνάρτησιν τῆς φορολογίας τῶν αὐτοκινήτων διότι μὲ τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας θὰ πληρώνεται καὶ τὸ τέλος κυκλοφορίας. Ἐξυπηρετεῖ συνεπῶς τὸ νέον τοῦτο σύστημα τῆς ταξινομήσεως, ὄχι μόνον τὸν βασικὸν σκοπὸν τῆς Δ)σεως, ἀλλὰ καὶ τὴν δυνατότητα τῆς ἀμέσου εἰσπράξεως τοῦ τέλους, διότι ἅμα τῇ ἐκδόσει τῆς ἀδείας κυκλοφορίας ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐνεργῇ τὸν ἔλεγχον, θὰ δίδεται σημείωμα ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον, καὶ ὁ φορολογούμενος θὰ καταβάλῃ τὸ τέλος τῆς ἀδείας. Ἡ προηγουμένη διαδικασία ἦτο διαφορετική. Ἀπητεῖτο δήλωσις ἐκ μέρους τοῦ φορολογουμένου, διὰ νὰ προβῇ ἡ διοικητικὴ ἀρχὴ εἰς τὴν βεβαίωσιν τοῦ φόρου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καθυστεροῦσε πολὺ τὴν εἴσπραξιν τοῦ τέλους. Τοῦτο δὲν ἦτο ὀρθὸν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως φορολογικῆς δικονομίας, διότι εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς πληρωμῆς τοῦ τέλους, δὲν πρόκειται περὶ φόρου εἰσοδήματος. Ὅπως πηγαίνετε εἰς τὸ Ταχυδρομεῖον καὶ παίρνετε ἕνα γραμματόσημον, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον θὰ δίδῃ ἡ ὑπηρεσία τὴν ἄδειαν καὶ θὰ εἰσπράττῃ τὸ τέλος. Διὰ τοῦ νέου συστήματος θὰ εἰσπράττεται συντόμως τὸ τέλος κλὶ ἄνευ τινὸς δαπάνης. Εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὸ τρίτον μέρος τοῦ νομοσχεδίου, τὸ διοικητικόν. Τί ὑπῆρχεν μέχρι σήμερον; Ἕνα Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ἕνας ὑδροκέφαλος τοῦ Κέντρου, ἄνευ περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν. Συνεπείᾳ τούτου, πᾶς αὐτοκινητιστής, δι’ οἱανδήποτε ὑπόθεσιν, ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ ἔρχεται εἰς τὰς Ἀθήνας. Τὸ Ὑπουργεῖον ὅμως Συγκοινωνιῶν ἐνόμισεν, ὅτι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ φορολογικοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἔπρεπε νὰ ρυθμισθῇ ἡ ὕπαρξις περιφερειακῶν γραφείων, πρῶτον μὲν διότι ἄνευ αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ δεύτερον διότι αἱ ἀποκεντρωτικαὶ ὀργανώσεις τῶν ὑπηρεσιῶν εἶναι δόγμα πλέον τοῦ Διοικητικοῦ Δικαίου. Ἐκτὸς τούτου ἀποτελεῖ διακήρυξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἑπομένως ἐπιβάλλεται ἡ ρύθμισις τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὸν σπουδαῖον αὐτὸν σκοπόν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 11 ἱδρύονται πέντε νέα περιφερειακὰ γραφεῖα εἰς τὴν Τρίπολιν, τὴν Κομοτινήν, τὴν Λαμίαν, τὴν Ρόδον, ἐνισχύεται ἡ ἐπιθεώρησις Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ἐνισχύονται ἐπίσης τὰ ἤδη λειτουργοῦντα γραφεῖα Βόλου, Ἰωαννίνων καὶ Χανίων, δι’ ἑνὸς μηχανικοῦ καὶ ἑνὸς μηχανοτεχνίτου. Ἡ τοιαύτη σύνθεσις τῶν γραφείων ἐθεωρήθη ἀπαραίτητος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ δύνανται νὰ ἐκτελοῦν ἐγκαίρως τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ἐτησίαν ἀπογραφήν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ νὰ παρακολουθοῦν τὰ θέματα τῆς συγκοινωνίας. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ ὕπαρξις μιᾶς συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς ἀπὸ ἕνα Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ὁ ὁποῖος ἀγνοεῖ τὸ τὶ γίνεται εἰς τὰς ἐπαρχίας; Πῶς δύναται νὰ νοηθῇ συγκοινωνιακὴ πολιτική, ὅταν εἷς ἕκαστος αὐτοκινητιστὴς εἶναι ὑποχρεωμένος διὰ τὸ παραμικρὸν νὰ ἀπευθύνεται εἰς τὸ Κέτρον, εἰς τρόπον ὥστε ἑκάστην μεσημβρίαν νὰ δημιουργῆται τὸ ἀδιαχώρητον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν; Ἦτο ἀναγκαία ἡ ἀποσυμφόρησις αὐτὴ ἡ ὁποία ἐπιτυγχάνεται διὰ τῶν ἕνδεκα περιφερειακῶν γραφείων. Τοῦτο ἀνταποκρίνεται καὶ εἰς τὰς διακηρύξεις τοῦ Ἑλλην. Συναγερμοῦ καὶ εἰς θεμελιώδη ἀρχὴν τοῦ Διοικητικοῦ δικαίου, διότι ἄνευ ἀποκεντρώσεως δὲν δύναται νὰ νοηθῇ καλὴ λειτουργία μιᾶς κεντρικῆς Δημοσίας ὑπηρεσίας. Τέταρτον θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ θίξω, εἶναι τὸ τοῦ ἄρθρου 27, τὸ ὁποῖον ἔρχεται κατ’ εἰσήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων. Οἵα εἶναι ἡ κατάστασις τῆς ὅλης ἐθνικῆς ὁδοποιΐας, τοιαύτη ἐμφανίζεται καὶ ἡ κατάστασις τοῦ ὁδικοῦ δικτύου Ἀθηνῶν καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰσηγήθη ὡς εἰδικὴν διάταξιν τὸ ἄρθρον 27, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν εἴσπραξιν ὡρισμένου ποσοῦ, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ταμείου Ἐθνικῆς ὁδοποιΐας Ἀθηνῶν καὶ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν γραμμῶν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου Ἀθηνῶν καὶ περιχώρων. Τὸ ποσὸν τοῦτο εὑρίσκεται, διὰ τῆς προσαυξήσεως κατὰ 10% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων, τῶν κυκλοφορούντων ἐπὶ τῶν γραμμῶν καὶ τῶν ἀρτηριῶν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου Ἀθηνῶν καὶ περιχώρων. Αὐταὶ εἶναι περίπου αἱ γενικαὶ γραμμαί, τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν, ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί. Φρονῶ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ψηφιζόμενον ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ τιθέμενον εἰς ἐφαρμογήν, θὰ δώσῃ νέαν ὤθησιν εἰς τὴν ἀναγέννησιν τοῦ τόπου, εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Ἰδιαίτατα, ὁραματίζομαι ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὴν ἀναγέννησιν καὶ ἀνοικοδόμησιν τῆς ὑπαίθρου μας, ἡ ὁποία ὑπὸ ἔποψιν ὁδοποιΐας, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ὅτι εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν πρωτόγονον. Ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ μίαν σπουδαιοτάτην ἐθνικὴν ἀνάγκην καὶ θὰ ἀποτελέσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἕνα σταθμὸν ἱστορικῆς σημασίας, διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῆς ὁδοποιΐας τῆς χώρας καὶ θὰ ἀποτελέσῃ ἐπίσης ἕνα θεμέλιον λίθον διὰ τὴν ἀνόρθωσιν γενικῶς τῆς χώρας καὶ ἰδίᾳ τῆς ὑπαίθρου, τὴν ὁποίαν ἐπηγγέλθη, ἰδιαίτατα ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός. (Χειροκροτήματα).

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου, εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§78Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει, ὡς τοὐλάχιστον ὑποστηρίζουν ἐν τῇ εἰσηγητικῇ των ἐκθέσει οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, νὰ λύσῃ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸν τρόπον κινήσεως, κυκλοφορίας καὶ φορολογίας τοῦ αὐτοκινήτου ἐν Ἑλλάδι. Ἐάν, Κύριοι βουλευταί, ἦτο εἰλικρινὴς ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἤμεθα ἡμεῖς οἱ πρῶτοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἐλέγαμεν, ὅτι ἀξίζουν συγχαρητηρίων αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ τέλους, κατώρθωσαν, τὰς ἀπέλπιδας ἀπὸ ἐτῶν εἰσηγήσεις των, νὰ ἀποκρυσταλλώσουν εἰς νόμον, ὁ ὁποῖος κατοχυρώνει τὴν κατασκευὴν καὶ ἐπισκευὴν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου. Καί, ἀκόμη, συγχαρητηρίων θὰ ἤξιζον αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ Συγκοινωνιῶν, διὰ τὴν ταχεῖαν κατανόησιν τοῦ ζητήματος. Ἐλέχθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, κύριοι βουλευταί, ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι εἶναι δύσκολος πράγματι ἡ θέσις μας νὰ ἐρχώμεθα σήμερον κατήγοροι, κατήγοροι, ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδική μας κατέθεσε καὶ μάλιστα ἐπεσύραμεν τὴν συμπάθειαν τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν εὐχαριστοῦμεν διὰ τὰ εὐγενῆ του πρὸς ἡμᾶς αἰσθήματα. Τὴν τελευταίαν περίοδον, Κύριοι βουλευταί, παρατηρεῖται μία νέα ἀντίληψις, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἀπαράδεκτος, καὶ ἀντικοινοβουλευτική. Ἠρχίσαμεν νὰ χωρίζωμεν τὰ νομοσχέδια εἰς νομοσχέδια ἰδικά μας, καὶ εἰς νομοσχέδια ἰδικά σας. Δὲν ὑπάρχουν, κύριοι βουλευταί, νομοσχέδια ἰδικά μας καὶ ἰδικά σας. Ὑπάρχουν μόνον νομοσχέδια τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῶν ὁποίων κρίνεται καὶ ἐλέγχεται ἡ Κυβέρνησις. Πράγματι, κύριοι, κατετέθη τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο. Ἀλλὰ τὰ οἰκονομικὰ νομοσχέδια καὶ κυρίως τὰ φορολογικὰ νομοσχέδια, δὲν εἶναι ἀδέσποτα εἰς μίαν Κυβέρνησιν. Εἶναι νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα γεννῶνται καὶ κινοῦνται μέσα εἰς ἕνα γενικώτερον οἰκονομικὸν σύστημα καὶ πρόγραμμα μιᾶς Κυβερνήσεως. Πράγματι, κύριοι, τὸ περασμένον ἔτος, μᾶς προσεκόμισεν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, διὰ τῶν ἀντιπροσώπων της, ἕνα νομοσχέδιον φορολογικόν, διὰ τὰ αὐτοκίνητα. Ἡ δικαιολογία ἦτο θεάρεστος. Θὰ εἴχαμεν δρόμους εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐδηλώσαμεν, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ὅτι τοιοῦτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει 80 δισεκατ. φορολογίαν εἰς μίαν πτωχὴν τάξιν ἐπαγγελματιῶν, εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν. Ἐπηκολούθησαν τρίμηνοι συζητήσεις καὶ μετὰ πολλὰς ὑποχωρήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, τὸ ποσὸν τὸ περιωρίσαμεν περίπου εἰς 35 δισεκατομ. Παραδόξως, παρ’ ὅτι ἐγένετο συμφωνία νὰ γίνῃ νομοσχέδιον ἐπὶ 35 δισεκατομμ., ἐκ τῶν ὑστέρων δὲν ἐγένετο δεκτόν. Καὶ τὸ νομοσχέδιον κατετέθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως μὲ ἔσοδον περίπου 50 δισεκατομ., διὰ νὰ μὴ συζητηθῇ καὶ ἐκεῖ. Διότι, κύριοι βουλευταί, ἠμπορεῖ νὰ καταθέτῃ μία Κυβέρνησις ἕνα νομοσχέδιον. Ὑπάρχουν νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα κατατίθενται καὶ λόγῳ σκοπιμότητος. Ὑπάρχουν νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις δὲν ὑποστηρίζει καὶ ὑπάρχουν.

§79Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω ἐάν, διὰ λόγους ἐπίσης σκοπιμότητος, ἀνεγράψατε καὶ σχετικὸν κονδύλιον ἐκ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, εἰς τὸν προϋπολογισμόν σας.

§80Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἀπὸ ἐνδιαφέρον πρὸς τὴν ὁδοποιΐαν. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, οὐδεὶς γνωρίζει, ἐὰν θὰ ἐψηφίζετο, ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐκείνης, ἐὰν θὰ ἐτροποποιεῖτο ἢ καί, τελικῶς, ἐὰν θὰ ἀπερρίπτετο. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡμεῖς τὸ κατεθέσαμεν τὸ νομοσχέδιον. Δὲν τὸ ἀρνούμεθα, κύριοι συνάδελφοι. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατεθέσαμεν ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, ἔχει μίαν διαφορὰν μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατατίθεται σήμερον. Τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, εἶχεν ἕνα ἄρθρον 22, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν. Εἰς τὸ ἄρθρον 22 ἔλεγεν, ὅτι ὑποχρεωτικῶς τὰ ἔσοδα ἐκ τῆς φορολογίας θὰ ἦσαν 60% ὑπὲρ τῆς ἐθνικῆς ὁδοποιΐας, 15% ὑπὲρ τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, καὶ 15% ὑπὲρ κρατικῶν τοπικῶν ὁδῶν. Καὶ σᾶς ἐζήτησα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ δεχθῆτε τὴν ἐπανεγγραφὴν τοῦ ἄρθρου 22. Καὶ ἠρνήθητε κ. Ὑπουργέ. Καὶ ἠρνήθητε, διότι τὸ νομοσχέδιόν σας δὲν εἶναι νομοσχέδιον διὰ τὴν ὁδοποιΐαν, ἀλλὰ καθαρῶς φορολογικὸν νομοσχέδιον. Δι’ αὐτὸ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὸν ἰδικόν μας, κ. Ὑπουργέ, εἶχεν ἀναγραφῆ ἐκ τῶν προτέρων τὸ ἔσοδον. Διότι εἴχομεν ἀναλάβει ὑποχρέωσιν διὰ τοῦ ἄρθρου 22, τὴν ὁποίαν σεῖς δὲν τὴν θέλετε. Ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ καθαρῶς φορολογικοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν δὲν θέλετε νὰ ἔχωμεν τὴν συμφωνίαν ὅτι ἀπὸ τὰ χρήματα τοῦ προϋπολογισμοῦ, θὰ κατασκευάσωμεν καὶ ἐπισκευάσωμεν τοὺς δρόμους, νομίζω, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς πλήρη καὶ μεγαλειώδη οὐτοπίαν. Κύριοι βουλευταί, ὀρθὴ οἰκονομικὴ ἀρχὴ διὰ τὸν προϋπολογισμὸν εἶναι ἡ ἑνότης τοῦ προϋπολογισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ νοητὸν νὰ ὑπάρχῃ φορολογία εἰδικὴ δι’ ὡρισμένα ἔργα, μὲ εἰδικοὺς λογαριασμοὺς καὶ εἰδικοὺς προϋπολογισμούς. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἀρχὴ αὐτὴ καὶ εἶναι ὀρθὴ ἡ ἀρχὴ αὐτή. Ὅπως ὅμως, εἶναι γνωστόν, ὁσάκις ἐπεβλήθη εἰδικὴ φορολογία διὰ τὴν κατασκευὴν ὁδικῶν ἔργων, ἡ φορολογία αὐτὴ ἔπεσεν εἰς τὸν καιάδα τοῦ Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ. Οὐδέποτε ἀνεστήθη καὶ οὐδέποτε τὰ δημόσια ἔργα, διὰ τὰ ὁποῖα εἰδικῶς κατεβλήθη ἡ φορολογία, ἐξετελέσθησαν. Ἔχομεν, κύριοι βουλευταί, τὸ 1925 τὸν νόμον περὶ φορολογίας βενζίνης διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν μονίμων ὁδοστρωμάτων. Μήπως ἐνθυμεῖται κανεὶς ἐκ τῶν παλαιῶν βουλευτῶν, μήπως ἐνθυμεῖται κανείς, κύριοι συνάδελφοι, κανένα μέτρον μονίμου ὁδοστρώματος ποὺ ἐγένετο ἀπὸ τὴν φορολογίαν τῆς βενζίνης; Πιστεύομεν, ἁπλῶς, εἰς οὐτοπίαν ἀποκλειστικῶς, κύριοι συνάδελφοι καὶ πέραν τούτου οὐδέν. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ποῖον βαρύνει ἡ φορολογία; Ἡ φορολογία ἐλέχθη, ὅτι βαρύνει μίαν προνομιοῦχον τάξιν τῶν αὐτοκινητιστῶν. Παρῆλθεν ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ τάξις τῶν αὐτοκινητιστῶν ἦτο προνομιοῦχος καὶ ἡ γνώμη αὐτὴ δὲν εἶναι ἰδική μας, εἶναι ἡ γνώμη τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ὡς ἐλέχθη ἐν τῇ Κοινοβουλευτικῇ Ἐπιτροπῇ, ὅτι ἐκτὸς ὡρισμένων προνομιούχων γραμμῶν, τὰ 9)10 τῶν αὐτοκινήτων εἰς τὴν Ἑλλάδα, χειμάζονται. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ φορολογία εἶναι δικαία καὶ πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τοὺς αὐτοκινητιστάς, διότι φθείρουν τὰς ὁδούς. Τὰς ὁδούς, κύριοι βουλευταί, δὲν τὰς φθείρουν οἱ αὐτοκινητισταί, τὰς ὁδοὺς τὰς φθείρει ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία διὰ τῆς μεταφορᾶς τῶν προϊόντων της καὶ τῶν ἀγαθῶν της. Τὰς ὁδοὺς τὰς φθείρει ὁ Ἑλληνικὸς λαός διὰ νὰ κινήσῃ τὴν κρατικὴν μηχανήν, διὰ νὰ κινήσῃ τὴν ζωὴν τῆς χώρας. Οἱ αὐτοκινητισταὶ ἁπλῶς ὑπῆρξαν ἡ δαιμονία ἑλληνικὴ πρωτοβουλία, ἄνευ οὐδεμιᾶς ὑποστηρίξεως, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ δημιουργήσουν συγκοινωνίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰ δ’ ἄλλως θὰ εἴχομεν μέχρι σήμερον τὰ ΣΕΚ, ΣΠΑΠ καὶ ἴσως τὸ περιβόητον θηρίον τῆς Κηφισιᾶς. Βαρύνει, λοιπόν, μόνον τοὺς αὐτοκινητιστάς. Λέγουν ἀκόμη θὰ γίνῃ ἐπίπτωσις τοῦ φόρου καὶ θὰ αὐξηθοῦν τὰ κόμιστρα κατὰ 1%. Θὰ τὰ αὐξήσετε διὰ νὰ ἐπιπέσουν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν; Ὄχι, διότι κατὰ τὰς διαβεβαιώσεις τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, σήμερον τὸ νόμιμον κόμιστρον ἐπὶ τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων εἶναι 1000 δρχ. ὁ χιλιομετρικὸς τόννος. Ἐπειδὴ δὲ δὲν ὑπάρχει ἐργασία, ἀναγκάζονται οἱ αὐτοκινητισταὶ νὰ μεταφέρουν τὰ προϊόντα μὲ τὸ ½ τῆς διατιμήσεως. Αὐταὶ εἶναι αἱ διαβεβαιώσεις τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἑπομένως, οὔτε ἐπίπτωσιν δύνανται νὰ ἔχουν, οὔτε ὀφέλη δύνανται νὰ ἔχουν οἱ αὐτοκινητισταί, ἐὰν τυχὸν τὰς 1000 δρχ. τοῦ χιλιομετρικοῦ τόννου δὲν τὰς κάμετε 2000. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῆς γενικῆς ἀδικίας, ποὺ ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς ὀλίγους αὐτοὺς ποὺ ἀνέφερε προνομιούχους, προηγουμένως ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἐρχόμεθα εἰς αὐτὴν τὴν χειμαζομένην ὁμάδα ἀνθρώπων νὰ ἐπιβάλωμεν ἐπὶ πλέον 60.000.000.000 φόρον. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ὀλίγοι αὐτοί, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀνθέξουν τὸν δυσβάστακτον αὐτὸν φόρον. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, κύριοι βουλευταί, συμβαίνει μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον νὰ ὑπάρχουν ἀδικίαι. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσῃ φόρον τὸ παλαιὸν ταξί, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἀπηλλάξαμεν πάσης φορολογίας, πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ παλαιὸν ταξὶ τῶν πόλεων νὰ πληρώσῃ τὸν αὐτὸν φόρον μὲ τὸ αὐτοκίνητον ταξὶ τῶν Ἀθηνῶν τὸ πολυτελὲς καὶ τὸ ἐργαζόμενον καλῶς;

§81Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι εἰς τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον εἶχε καταρτισθῆ ἀπὸ σᾶς, δὲν εἶχε ληφθῆ οὐδὲν μέτρον διὰ τὰ λεγόμενα πεπαλαιωμένα ταξί.

§82Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τοὺς ἀπηλλάξαμεν ἀπὸ τοῦ φόρου καθαρᾶς προσόδου ἀπὸ τοῦ ἀριθμοῦ 30.000 καὶ κάτω.

§83Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, συμπεριέλαβεν εἰδικὴν διάταξιν βάσει τῆς ὁποίας τὰ πεπαλαιωμένα ταξὶ θὰ ἐπιβαρυνθοῦν μὲ 25.000 μηνιαίως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπαχθὴς ἐπιβάρυνσις.

§84Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν εἶναι μηνιαίως, κ. συνάδελφε, ὑποπίπτετε εἰς τὸ αὐτὸ σφάλμα. Δὲν πρόκειται περὶ μηνιαίας, πρόκειται περὶ τῆς πρώτης ἑξαμηνίας κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἐπαγγελματίας νὰ ἔχῃ εἰς τὴν τσέπην του 2.000.000 νὰ τὰ καταβάλῃ εἰς τὸ ταμεῖον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόθεσις.

§85Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Μὰ εἶναι 25.000.

§86Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ὁ φόρος εἶναι ἕνα φράγκο τὴν ἡμέρα. Ἕνα φράγκο τὴν ἡμέρα δὲν μπορεῖ νὰ τὸ δίνῃ. Θὰ τὰ δώσῃ ὁ φορτηγός; Περισσεύουν εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας λεπτά; Εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, τὸ σύνολον τῶν ταξὶ τῶν Ἀθηνῶν, τὰ ὁποῖα δουλεύουν, νὰ τὰ φορολογήσωμεν ὅμοια μὲ τὰ δύστυχα ἐπαρχιακὰ ἀγοραῖα αὐτοκίνητα ποὺ γνωρίζετε ὅλοι σας, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι ζήτημα ἐὰν κάμνουν μία κούρσα τὴν ἡμέραν; Χειμάζονται καὶ φυτοζωοῦν οἱ δυστυχεῖς ἐκεῖνοι ἐπαγγελματίαι. Εἶναι ὀρθὸν λοιπὸν νὰ φορολογοῦνται μὲ τὸν αὐτὸν τρόπον; Ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ νὰ πληρώνουν φόρον εἰς τὸ ἥμισυ τουλάχιστον, τὰ ἐπαρχιακὰ ἀγοραῖα αὐτοκίνητα. Καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ εἰς τὴν ἀρχὴν εἶχε δεχθῆ τὴν ἐλάττωσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν τελικῶς, ὑπαναχωροῦσα δὲν ἀπεδέχθη. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, τὰ αὐτοκίνητα τῆς ἐπαρχίας, πᾶρτε τὰς ἐπαρχίας σας, κύριοι βουλευταί, καὶ ἴδετε κατὰ πόσον κινοῦνται καὶ κυκλοφοροῦν τὰ ἐπαρχιακὰ αὐτοκίνητα καὶ πᾶρτε ἕνα ἀγοραῖον αὐτοκίνητον τῆς ἐπαρχίας σας. Εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἡ ὁποία τόσον χειμάζεται σήμερον, νὰ ὑπάρξουν οἱ ταξιτζῆδες καὶ οἱ ἰδιοκτῆται ἀγοραίων αὐτοκινήτων νὰ πληρώνουν κάθε ἑξαμηνίαν 1.000.000 διὰ φόρον τελῶν κυκλοφορίας, ἐκτὸς τῶν ἄλλων φόρων καὶ ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἔχουν νὰ πληρώσουν; Εἶναι μία ἀδικία, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ πληρώσουν τὸν αὐτὸν φόρον τὰ λεωφορεῖα τῶν μεγάλων πόλεων μὲ τὰς πολλαπλᾶς διαδρομάς, μὲ τὰ ἀτυχῆ λεωφορεῖα τῶν ἐπαρχιῶν, τὰ ὁποῖα ὅπως γνωρίζετε συνδέουν τὰς πρωτευούσας τῶν ἐπαρχιῶν μὲ τὰ χωρία των καθημερινῶς δι’ ἑνὸς μοναδικοῦ δρομολογίου, κατὰ τὸ ὁποῖον πολλάκις τὸ αὐτοκίνητον εἶναι κενόν. Πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ αὐτοκίνητον αὐτὸ τὸ λεωφορεῖον νὰ πληρώσῃ τὸν αὐτὸν φόρον, τὸν ὁποῖον πληρώνει τὸ αὐτοκίνητον τῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Κηφισσιᾶς; Εἶναι μία ἀδικία, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος τῆς Ἐπαρχίας. Ἑπομένως ἐκτὸς τοῦ γεγονότος, ὅτι τὰ λεωφορεῖα σήμερον καὶ γενικῶς τὰ αὐτοκίνητα, ἐπιβαρύνονται μὲ ἕνα βαρύτατον φόρον, ἔχομεν καὶ τὰς ἀδικίας, τὰς ὁποίας δημιουργεῖ τὸ νομοσχέδιον μεταξὺ παλαιοῦ καὶ νέου τύπου αὐτοκινήτων, μεταξὺ μεγάλων πόλεων καὶ ἐπαρχιῶν. Τὰς τροπολογίας μας δὲν τὰς ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ δέχεται σήμερον ἕνα ἀγοραῖον αὐτοκίνητον τῆς ἀτυχοῦς ἐπαρχίας νὰ πληρώνῃ τὸ 25% τοῦ φόρου, τὸ ὁποῖον θὰ πληρώνῃ ἡ κούρσα καὶ ἡ καντιλὰκ τῶν Ἀθηνῶν. Δὲν εἶναι νοητὸν πράγματι αὐτό, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ μία τοιαύτη ἄδικος μεταχείρισις. Ἐλέχθη καὶ ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, ὅτι ἐκληρονομήσαμεν ἕνα κακὸν παρελθόν, μίαν οἰκονομικὴν κρίσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐφθάσαμε καὶ μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἀκούσωμεν καὶ τὴν ὕβριν, διότι δι’ ἐμὲ προσωπικῶς περὶ ὕβρεως πρόκειται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου εἶχε συντάξει εἰκονικὸν προϋπολογισμόν. Ἡ λέξις «εἰκονικὸς» ἐκφερομένη εἰς τὴν γλῶσσαν ποὺ ὁμιλοῦμε, σημαίνει ἀπάτη. Τὴν ὕβριν δὲν τὴν δεχόμεθα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκληρονομήσαμεν ἡμεῖς αὐτὴν τὴν δυσπραγίαν, τὴν οἰκονομικήν. Ἐρωτᾶται ὅμως, κ. βουλευταί, τί ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις, μέσα εἰς τὸ 5μηνον ποὺ κυβερνᾷ, διὰ νὰ σταματήσῃ τὸ κακόν; Μέχρι σήμερον δὲν εἴδομεν κανένα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον νὰ καταδικάζῃ τὴν πολιτικήν μας. Ἀντιθέτως, βλέπομεν μίαν συνέχισιν τῆς πολιτικῆς ἐκείνης. Δὲν εἴδομεν τὰς ἀμέσους ἐκείνας μεταρρυθμίσεις, τὰς ὁποίας ἔπρεπε, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ, διὰ νὰ παράσχῃ τοὐλάχιστον εἰς τὸν λαόν, μίαν στοιχειώδη διαβίωσιν, ἂν ὄχι τὴν ὑποσχεθεῖσαν προεκλογικῶς.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε μέσα εἰς τὸ θέμα, κ. ρήτωρ.

§88Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἀντιθέτως, υἱοθέτησε.......

§89Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠκούσαμεν τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας, ἀφήσατε νὰ ἀκούσωμεν καὶ τὴν εἰσήγησιν τῆς μειοψηφίας.

§90Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἀντιστρόφως, υἱοθετήθη ἡ πολιτικὴ ἐκείνη, τὴν ὁποίαν, τοὐλάχιστον μέχρι σήμερον συζητοῦμεν καὶ τὰ νομοσχέδια ἐκεῖνα, ποὺ εἶχεν ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου νὰ ψηφίσῃ, τὰ ἀναζητοῦμεν καὶ ἐκεῖνα νὰ τὰ φέρωμεν πρὸς ψήφισιν. Ἰδοὺ πῶς ἀνεστήθη τὸ νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, τὸ ὁποῖον ἐπὶ 6 μῆνας περιεφέρετο ἀπὸ γραφείου εἰς γραφεῖον, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ. Ἔτσι ἀνεστήθη. Μᾶς κατηγορεῖ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις δι’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπράξαμεν καὶ φέρει πρὸς ψήφισιν νομοσχέδιον, ποὺ ἡμεῖς συνελάβομεν. Κύριοι βουλευταί, κατηγοροῦμεν τὸ νομοσχέδιον, διότι εἶναι νομοσχέδιον καθαρῶς φορολογικόν. Ἡ ἄρνησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ νὰ συμπεριληφθῇ τὸ ἄρθρον 22 τοῦ παλαιοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ σᾶς ὑποχρεοῖ νὰ χορηγήσητε τὸ ποσὸν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, κατ’ εὐθεῖαν. Καλλίτερα εἶναι τὰ γραπτά, παρὰ αἱ προφορικαὶ δηλώσεις. Καλλίτερα νὰ εἶναι μέσα εἰς τὸν νόμον, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημ. Ἔργων νὰ χτυπήσῃ τὸ πόδι του καὶ νὰ σᾶς εἴπῃ, διατί δὲν μοῦ δίδετε ἐκεῖνα ποὺ μοῦ ἀνήκουν;

§91Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εὐχαριστῶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. εἰσηγητήν, ὁ ὁποῖος μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ περιβόητον αὐτὸ θέμα. Εἶναι φυσικὸν κύριοι, ὅλα τὰ ἔσοδα τοῦ Δημοσίου, νὰ πηγαίνουν εἰς ἓν κοινὸν Ταμεῖον, τὸν προϋπολογισμὸν καὶ νὰ διατίθενται σύμφωνα μὲ ἓν πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον καταρτίζει ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις καὶ ἐγκρίνει ἡ Βουλή, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ τὸ μεταβάλῃ. Αὐτὸ γίνεται εἰς ὅλα τὰ κοινοβουλευτικὰ πολιτεύματα, ὅταν αὐτὰ ὑπάρχουν καὶ ζοῦν μὲ σοβαρότητα καὶ μὲ συνείδησιν τοῦ καθήκοντος τοῦ κάθ’ ἑνός. Ὑποτίθεται, ὅτι καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Δημ. Ἔργων, κ. συνάδελφοι, θὰ ἔχῃ τὴν σοβαρότητα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ διεκδικήσῃ τὰ δικαιώματά του κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω ποῖος θὰ εἶναι ὁ Ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων, ὁ ὁποῖος ὅταν δὲν τοῦ δοθοῦν τὰ κονδύλιά του, θὰ δεχθῇ νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν θέσιν του. Οὔτε καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει ἰδιαίτερον ταμεῖον καὶ ἔχει καμμίαν προτίμησιν νὰ μὴ πάῃ εἰς τὸν α σκοπὸν τὸ τάδε κονδύλιον, ἀλλ’ εἰς τὸν β. Ἄλλη κουβέντα εἶναι, ὅτι τὰ κονδύλια ἐχρησιμοποιοῦντο μέχρι σήμερον διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, πρᾶγμα ὅπερ ἐγένετο καὶ ἐπὶ ἰδικῆς σας Κυβερνήσεως. Ἀντιθέτως ὅμως ἡμεῖς θὰ προσπαθήσωμεν νὰ περιορίσωμεν τὰς δαπάνας τῆς κρατικῆς μηχανῆς καὶ θὰ χρησιμοποιήσωμεν τὰς δαπάνας εἰς ἄλλα ἔργα. Εἰδικώτερον δὲ διὰ τὴν ὁδοποιΐαν, θὰ ἔλεγον, ὅτι ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἐξασφαλίσῃ ἐκτὸς τῶν 60 δισεκατομμυρίων καὶ ἄλλα δισεκατομμύρια ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, διὰ νὰ διατηρήσωμε τὸ σημερινὸν ὁδικὸν δίκτυον καὶ νὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν, διότι εἶναι ἀνάγκη τῆς οἰκονομίας. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει σοβαρὰ Κυβέρνησις καὶ Βουλή, ἡ ὁποία θὰ ἐγκρίνῃ τὸν προϋπολογισμόν, δὲν ὑπάρχει κανεὶς κίνδυνος ἀπολύτως καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ κάμωμεν νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ φυλάξῃ τὰ χρήματα ἀπὸ ἡμᾶς αὐτούς. Φυσικά, εἰς τὸ παρελθόν, ὅπως ἐπήγαιναν τὰ πράγματα καὶ ὅπως τὰ ἠξεύρετε καλῶς, ἔπρεπε νὰ ἀνησυχῆτε. Σήμερον τὰ πράγματα μεταβάλλονται, ὅπως θὰ ἀντιληφθῆτε, διότι καὶ τὸν προϋπολογισμὸν 1953–54 θὰ καταθέσωμεν ἐγκαίρως εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ἔχετε ἑπομένως ἐγκαίρως γνῶσιν. (Χειροκροτήματα).

§92Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ εἶναι ἡ θεωρητικὴ ἄποψις τῶν βιβλίων. Ἡ Ἑλληνικὴ ἄποψις, τοῦ δυστυχοῦς Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐπὶ ἑκατονταετίαν, δὲν συμφωνεῖ οὐδόλως μαζί σας. Ἐδῶ Κυβερνήσεις, οἷαι τοῦ Τρικούπη καὶ τοῦ Βενιζέλου ἀνέκοψαν πρὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκτὸς ἐὰν αὐτοὺς τοὺς ἐπῆρεν ὁ σάλος καὶ φόρα σας. Ἀναστάσεις δὲν γίνονται κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ οἱ Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι βεβαίως ἐργάζονται σκληρῶς. Ἑπομένως μὴ θέλετε τὴν θεωρίαν νὰ τὴν φέρετε εἰς τὴν πρᾶξιν καὶ μάλιστα εἰς τὸν ἀτυχῆ Ἑλληνικὸν προϋπολογισμόν, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 3.000 χρόνια, ποὺ ὑπάρχει Ἑλλάς, ὅλο ἔλλειμμα ἔχει. Κύριοι Βουλευταί, εἶπον προηγουμένως, ὅτι τὰ νομοσχέδια κρίνονται, γεννῶνται καὶ ὑφίστανται μέσα εἰς ἓν γενικώτερον πλαίσιον καὶ σύστημα καὶ οἰκονομικὸν πρόγραμμα μιᾶς Κυβερνήσεως. Ὅταν καταθέσαμεν τὸ νομοσχέδιον, μετὰ 5μηνον συζήτησιν μὲ τοὺς συμμάχους μας, οἱ ἐπαγγελματίαι αὐτοκινητισταὶ δὲν ἐπρόκειτο νὰ πληρώσουν τὴν βαρυτάτην φορολογίαν τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ μάλιστα ἦτο διαφορετικὴ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις, τότε, ἀπὸ ὅτι εἶναι σήμερον. Ὅσον ἀφορᾷ, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἐκάμαμε σπατάλας ἢ ὄχι, αὔριον θὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον περὶ φυρολογίας καὶ ἐκεῖ θὰ ἴδωμεν ποῖα κονδύλια θὰ μᾶς ἀναφέρετε, ὅτι ἐσπαταλήσαμε. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ ἑνὸς φορολογικοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον πλήσσει τάξιν χειμαζομένην γενικῶς καὶ ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἀπορρίψητε ἓν τοιοῦτον φορολογικὸν νομοσχέδιον.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δρούλιας ἔχει τὸν λόγον.

§94Α. ΔΡΟΥΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κἄθε νέα ἐπιβαλλομένη φορολογία δὲν γίνεται δεκτὴ μὲ εὐχαρίστησιν ἀπὸ τὸν φορολογούμενον. Ἐξαίρεσιν τοῦ κανόνος, πρέπει νὰ ἀποτελῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, διότι δι’ αὐτοῦ δὲν φορολογεῖται μία ὁμὰς χάριν τοῦ συνόλου, ἀλλ’ ὑφίστανται τινὲς μίαν φορολογίαν χάριν τοῦ ἰδίου αὐτῶν συμφέροντος. Ὁ φορολογούμενος, κάτοχος αὐτοκινήτου εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, θὰ τύχῃ ἀμέσου ἀνταλλάγματος καὶ θὰ ὠφεληθῇ πολλαπλῶς. Ἡ πατρότης τοῦ νομοσχεδίου ἀνήκει εἰς τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν, καὶ ἡ σημερινὴ τὸ υἱοθέτησε. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἐπίκρισις ἢ ὁ ἔπαινος ἀνήκει εἰς ἀμφοτέρας. Ὁ ἐφιάλτης τοῦ ἰδιοκτήτου ἑνὸς αὐτοκινήτου δὲν εἶναι ἡ φορολογία, ἀλλ’ ἡ φθορά, ἡ ὁποία πολλαπλασίως αὐξάνεται ὅταν κακῶς συντηροῦνται οἱ δρόμοι. Διὰ νὰ προλάβῃ τὴν φθορὰν τοῦ αὐτοκινήτου, ἔρχεται τὸ Κράτος ἀντιλήπτωρ τῶν συμφερόντων τοῦ ἰδιοκτήτου καὶ ἐπιβάλλει μίαν φορολογίαν, εἶδος αὐτασφαλείας, διὰ νὰ δύναται νὰ τοῦ διατηρῇ τοὺς δρόμους εἰς καλὴν κατάστασιν. Τὸ ποσοστὸν τῆς αὐτασφαλείας αὐτῆς εἶναι μικρὸν ἐν συγκρίσει μὲ τὴν ὠφέλειαν ποὺ γίνεται εἰς τὸ αὐτοκίνητον. Θὰ ἠδύνατο λοιπὸν τὸ νομοσχέδιον νὰ τιτλοφορηθῇ: «Θεσπιζόμεναι φορολογίαι χάριν τῆς συντηρήσεως τοῦ αὐτοκινήτου». Διότι πράγματι ὁ νόμος, κήδεται τῶν συμφερόντων παντὸς κατόχου αὐτοκινήτου, παντὸς αὐτοκινήτου ἰδιωτικοῦ καὶ δημοσίας χρήσεως. Τὸ σύνολον σχεδὸν τοῦ πληθυσμοῦ ἐξυπηρετεῖται κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τρόπον ἀπὸ τὸ αὐτοκίνητον ἀπὸ τὰ 32.000 κυκλοφοροῦντα αὐτοκίνητα. Οἱ δὲ ἀποζῶντες ἀπὸ τοῦτο, ὑπερβαίνουν τὸ 1)30 τῶν κατοίκων τῆς Χώρας μας, τὰς 250.000 ἀτόμων ὡς: Οἱ εἰσαγωγεῖς αὐτοκινήτων καὶ ἀνταλλακτικῶν. Οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ ὑγρὰ καύσιμα. Οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ συνεργεῖα μηχανικοί. Οἱ ὁδηγοί, βοηθοί, λεωφορείων, φορτηγῶν καὶ ἐπιβατικῶν ἰδιωτικῆς ἢ δημοσίας χρήσεως αὐτοκινήτων. Οἱ ἀποζῶντες ἀπὸ τὰς μεταφορὰς ἐμπορευμάτων καὶ ἐπιβατῶν ἐπὶ κομίστρῳ, ὀνομάζονται «αὐτοκινητισταί». Μὲ αὐτοὺς παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀσχοληθῶ ἰδιαιτέρως ἐπ’ ὀλίγον. Τὰ αὐτοκίνητα τῶν αὐτοκινητιστῶν, δηλ. τὰ δημοσίας χρήσεως ἀνέρχονται εἰς 20.000. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἰς τὸ πολὺ κοινὸν ἡ λέξις «αὐτοκινητιστὴς» δὲν ἀπηχεῖ εὐμενῶς καὶ τοῦτο διότι οἱ κάτοχοι τῶν ἀστικῶν λεωφορείων Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὀλιγάριθμοι, ἐκέρδισαν καὶ κερδίζουν ἀκόμη, δυσαναλόγως ἐν σχέσει μὲ τοὺς ἄλλους συναδέλφους των. Καὶ συνετέλεσαν οὗτοι εἰς τὸ νὰ σχηματισθῇ ἡ ἐσφαλμένη ἀντίληψις ὅτι «αὐτοκινητιστὴς» σημαίνει ὁ εἰς βάρος τοῦ κοινοῦ ἀκόπως καὶ εὐχερῶς ἀποθησαυρίζων. Ὑπάρχουν πράγματι 2.000, σχεδόν, αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα ἀποδίδουν πολλά, ὡς τὰ λεωφορεῖα Ἀττικῆς καὶ τὰ φορτηγὰ—βυτιοφόρα. Ἐπὶ τούτων ἡ φορολογικὴ δικαιοσύνη ἀπαιτεῖ νὰ ἐπιπέσῃ μεγαλύτερον φορολογικὸν βάρος. Εἰς ἀναλογίαν κερδῶν ἀκολουθοῦν τὰ 3.000 ἐπαρχιακὰ λεωφορεῖα, ἐφ’ ὧν ἡ φορολογία δέον νὰ εἶναι ἐλαφροτέρα. Ἕπονται τὰ 4.500 ἐπιβατικὰ δημοσίας χρήσεως, ἅτινα μᾶλλον θὰ ἀνθέξουν καὶ αὐτὰ εἰς τὴν ἐπιβαλλομένην φορολογίαν. Τελευταῖα ὅλων ἔρχονται τὰ 10.000 φορτηγὰ δημοσίας χρήσεως, εἰς ἃ ἡ ἐργασία εἶναι μόχθος, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πολλοῦ ἡ ἀπόδοσις μηδέν. Ὅσον εἶναι γνωστὸν ὅτι εὐημερεῖ ὁ ἰδιοκτήτης λεωφορείου καὶ δὴ τοῦ τῆς Ἀττικῆς, τόσον εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὰ πρόθυρα ὁριστικῆς οἰκονομικῆς καταρρεύσεως ὁ ἰδιοκτήτης φορτηγοῦ. Ἀφοῦ λοιπὸν οὗτος οὐδὲν περιθώριον ἔχει, πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι πᾶσα ἐπιβάρυνσις αὐτοῦ θὰ μετατοπισθῇ εἰς τοὺς ὤμους ἄλλων, δηλ. τοῦ καταναλωτοῦ κατὰ μικρὸν ποσοστὸν καὶ κατὰ μείζονα λόγον, τοῦ ἀγρότου, τοῦ ὁποίου καὶ τὰ προϊόντα του καὶ αἱ προμήθειαι αἱ ὁποῖαι τοῦ ἀναγκαιοῦν θὰ τῷ μεταφέρωνται ἀκριβώτερα. Φοβοῦμαι λοιπὸν ὅτι ἡ προτεινομένη φορολογία ἐπὶ τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, θέλει ἐπιπέσει ἀναμφισβητήτως, ἀμέσως ἢ ἐμμέσως, θᾶττον ἢ βράδιον, ἐπὶ τῶν κατοικούντων εἰς τὴν ὕπαιθρον, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ αὐξηθῇ ἡ ὑπάρχουσα μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῶν τιμῶν τοῦ τόπου παραγωγῆς καὶ τῶν τιμῶν τοῦ τόπου καταναλώσεως. Οἱ παραγωγοὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας διερωτῶνται διατὶ ὑπάρχει τόση μεγάλη διαφορὰ τιμῶν. Καὶ ἀντὶ νὰ μαθαίνουν ὅτι περιορίζεται ἡ ὑπάρχουσα ἀνυπόφορη διαφορά, πληροφοροῦνται ὅτι συντελοῦμεν νὰ αὐξήσωμεν ἔτι μᾶλλον τὴν διαφοράν. Διὰ τοῦτο ἐνδείκνυται ὅπως ἐξαιρεθῶσι τῆς ἐπιβαλλομένης φορολογίας τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως καὶ οὐχὶ νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἐπιβολὴ τελῶν κυκλοφορίας ἐπὶ τούτων, πρᾶγμα ὅπερ γίνεται διὰ πρώτην φοράν. Τὸ αὐτὸ πρέπει νὰ προβλεφθῇ καὶ διὰ τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα τῶν συνεταιρισμένων ἀγροτῶν, ἅτινα παραδόξως καταβάλλουν τοὺς πλέον βαρεῖς φόρους ὅσους πληρώνουν τὰ ἰδιωτικὰ αὐτοκίνητα. Ἐὰν τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα τῶν συνεταιρισμένων γεωργῶν καὶ τὰ τῆς δημοσίας χρήσεως, ἐξαιρεθοῦν τῆς φορολογίας, ἀποφεύγεται ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν, χωρὶς νὰ ζημιώνεται αἰσθητῶς ὁ σκοπὸς τοῦ παρόντος νόμου. Ὅταν δὲ ἐπέλθῃ ἡ ἐπιδιωκομένη βελτίωσις τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, καὶ δὴ τῶν κοινοτικῶν δρόμων, θὰ προέλθῃ καὶ ὠφέλεια εἰς τὴν γεωργίαν. Πολλῷ μᾶλλον θὰ δημιουργηθοῦν εὐνοϊκώτεροι ἀκόμη ὅροι διὰ τὸν παραγωγόν, ὅταν πραγματοποιηθῇ ἡ προσδοκωμένη κατάργησις τῶν ΚΤΕΦΑ καὶ ἐπὶ πλέον τούτου ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς συνεταιρισμένους ἀγρότας νὰ δύνανται ἐλευθέρως διὰ τῶν ἰδίων αὐτῶν αὐτοκινήτων νὰ μεταφέρουν παντοῦ τὰ ἴδια αὐτῶν προϊόντα.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§96Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ἀναφέρεται καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἔχει δύο σκέλη. Τὸ ἓν σκέλος εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Ὑπουργοῦ καὶ τὸ ἄλλο, εἶναι κατὰ κύριον λόγον, σκέλος ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον μέρος δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε, διότι καθ’ ὁλοκληρίαν τὸ ἀποδέχομαι. Εἶπον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐδῶ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν εἶναι ἀξιέπαινος, διὰ τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν καταβάλλει νὰ βάλῃ κάποιαν τάξιν εἰς τὰ ζητήματα τὰ αὐτοκινητιστικὰ τῆς ἁρμοδιότητός του καὶ καθιερώνει διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀναμφισβητήτως εἶναι, ὄχι ἁπλῶς χρήσιμοι, ἀλλὰ ἦσαν ἐπιτακτικῶς ἀναγκαῖαι διὰ τὴν καλυτέραν ὀργάνωσιν καὶ ἐπίλυσιν τῶν θεμάτων τῆς ἁρμοδιότητος τῆς Γενικῆς Δ)σεως Αὐτοκινήτων. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, δὲν θὰ ἀπασχοληθῶ, ἀποδεχόμενος, καθ’ ὁλοκληρίαν τὸ νομοσχέδιον, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σκέλος, μὲ αὐτὸ καὶ θὰ εἰσέλθω ἀμέσως εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ δευτέρου σκέλους, τὸ ὁποῖον ἄλλως τε εἶναι καὶ τὸ ἐπίμαχον καὶ τὸ ὁποῖον ἄλλως τε συγκινεῖ καὶ ἡμᾶς καὶ τοὺς Ἕλληνας αὐτοκινητιστὰς καὶ τὴν κοινὴν γνώμην, διότι πρόκειται ἐν τῇ οὐσίᾳ περὶ σκέλους, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἐπιβολὴν νέας φορολογίας ἐπὶ τοῦ αὐτοκινήτου. Ἐλέχθη, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ εἶναι οἱ ἀριθμοὶ σαφεῖς εἰς τὴν ἀντίληψίν σας, ὅτι μὲ τὸ προτεινόμενον σχέδιον νόμου, ἡ φορολογία τοῦ αὐτοκινήτου αὐξάνει ἀπὸ 18.000.000.000 εἰς 60.000.000.000. Κατὰ συνέπειαν ἔχομεν μίαν ἐπιβάρυνσιν 42.000.000.000 δραχμῶν ἐτησίως. Ἡ φορολογία κατανέμεται μεταξὺ τῶν ἐπὶ μέρους κατηγοριῶν, μεταξὺ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν τῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς καὶ δημοσίας χρήσεως, δι’ ἑκάστην δὲ κατηγορίαν ὁρίζονται διάφοροι συντελεσταί. Ὀφείλω ἐξ ἀρχῆς νὰ εἴπω, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν τελῶν κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως, ὅσον ἀφορᾷ, τοὐλάχιστον, τὰ ἐπιβατικά, διότι, ὅσον ἀφορᾷ ἄλλας τινὰς κατηγορίας, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ συζήτησις καὶ θὰ ὑπάρξῃ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου, ἐγώ, τοὐλάχιστον, δὲν ἔχω τίποτε νὰ ἀντείπω, οἱ δυνάμενοι καὶ ἔχωσι ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα, ἂς πληρώσουν κάτι πάρα πάνω, διότι, κατὰ τεκμήριον, εἶναι οἱ περισσότερον εὔποροι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν αὐτοκίνητα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως νὰ ἐπιμείνω καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας ἰδιαιτέρως ἐπὶ τῆς ἐπιβαρύνσεως, ἡ ὁποία διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν χώραν μας ἐπιβάλλεται ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ αὐτοκίνητον δημοσίας χρήσεως, μέχρι σήμερον, δὲν ἐπεβαρύνθη ἀπὸ κανένα φόρον. Διὰ πρώτην φορὰν ὁ φόρος αὐτὸς ἐπιβάλλεται καὶ χρέος μας εἶναι, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις μᾶς καλεῖ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, νὰ ἐξετάσωμεν τὸ θέμα, δύναται ἢ ὄχι τὸ ἑλληνικὸν αὐτοκίνητον νὰ βαστάσῃ τὸ νέον αὐτὸ βάρος; Προτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, προχωρήσω εἰς τὴν ἀνάλυσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ ἐξετάσω ἓν ἄλλο ζήτημα. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὴν συζήτησιν, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι πρόθεσίς του εἶναι, τελικῶς, ἡ φορολογία αὐτὴ νὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῆς καταναλώσεως καὶ νὰ μὴ τὴν βαστάσουν οἱ Ἕλληνες αὐτοκινητισταί. Ὀφείλω, ἐξ ἀρχῆς, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀσχέτως τοῦ ἐὰν εἶναι πρόθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἀσχέτως τοῦ ἀναμφισβητήτου γεγονότος, ὅτι κατὰ κάποιον ποσοστὸν τοῦτο θὰ πραγματοποιηθῇ, γεγονὸς εἶναι ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας καὶ δι’ ἀπρόβλεπτον, τοὐλάχιστον, χρονικὸν διάστημα, ἡ ἐπίπτωσις αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ καὶ τὸ βάρος θὰ κληθοῦν νὰ τὸ βαστάσουν οἱ αὐτοκινητισταὶ τῆς χώρας μας. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τοῦτο σαφέστερον, σᾶς λέγω, ὅτι εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰδικώτερον τὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον ἔχει ἐπίσημον κόμιστρον, ἀνεγνωρισμένον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν 1.000 δραχμῶν κατὰ τόννον καὶ χιλιόμετρον καὶ εἶναι ἀναντίρρητον γεγονός, τὸ ὁποῖον προσεπεκύρωσε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ οὐδὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὸ ἠμφισβήτησεν, ὅτι δὲν κατορθώνουν πολλὲς φορὲς εἰς τὴν πραγματικότητα νὰ εἰσπράξουν πλέον τοῦ ἡμίσεος τοῦ κομίστρου, τὸ ὁποῖον ρητῶς ὁ νόμος ἀναγνωρίζει. Ὅταν, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἔχετε τὸ γεγονὸς τοῦτο δεδομένον, ὅταν ἔχετε τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία δὲν δύναται νὰ βαστάσῃ τὸ βάρος μεγαλυτέρου κομίστρου, λόγῳ τοῦ πληθωρισμοῦ τῶν αὐτοκινήτων, περὶ τοῦ ὁποίου ἐν συνεχείᾳ θὰ σᾶς εἴπω, νομίζετε ὅτι θὰ ἔχῃ καμμίαν πρακτικὴν ἀξίαν τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν συνάδελφόν του, θὰ αὐξήσῃ κατά τι τὸ ἐπίσημον κόμιστρον καὶ θὰ ἐπιτρέψῃ θεωρητικῶς καὶ τελείως ἔξω τῆς πραγματικότητος, νὰ εἰσπραχθῇ κόμιστρον ἀντὶ 1.000 δραχμῶν 1.100 ἢ 1.200; Κύριοι συνάδελφοι, ἀναμφισβήτητον εἶναι τὸ γεγονὸς καὶ ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἀκούσω ἀντίθετον δήλωσιν ἀπόψε ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἓν μέγα μέρος τῆς ἐπιβαρύνσεως αὐτῆς θὰ κληθοῦν νὰ τὸ βαστάσουν οἱ Ἕλληνες αὐτοκινητισταί. Κατόπιν τῆς διαπιστώσεως αὐτῆς, εὔλογον εἶναι νὰ τεθῇ εἰς τὸν συνείδησίν μας τὸ ἐρώτημα, οἱ Ἕλληνες αὐτοκινητισταὶ δύνανται ἆρά γε νὰ βαστάσουν τὸ βάρος αὐτό; Διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτό, ὀφείλω νὰ κατατάξω κατὰ κατηγορίας τὰ αὐτοκίνητα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ αὐτοκίνητα εἶναι τριῶν κατηγοριῶν, ὁμιλῶ πάντοτε περὶ τῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, διότι διὰ τὰ ἰδιωτικὰ εἶπον, ὅτι δὲν θὰ ἀπασχοληθῶ τὴν στιγμὴν αὐτήν, τοὐλάχιστον. Τὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως εἶναι, κατὰ πρῶτον λόγον, τὰ λεωφορεῖα, κατὰ δεύτερον, τὰ φορτηγὰ καὶ κατὰ τρίτον λόγον τὰ ἀγοραῖα δημοσίας χρήσεως, τὰ ὀνομαζόμενα, συνήθως ταξί. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὰ λεωφορεῖα. Εἶναι γνωστὸν καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ, πολὺ περισσότερον ὁ ὁμιλῶν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι τὰ ἀστικὰ λεωφορεῖα τῶν Ἀθηνῶν ἔχουν περιθώρια, μεγάλα καὶ διὰ φορολογίαν καὶ ἕν, ἀναμφισβητήτως, ἀξιόλογον περιθώριον κέρδους. Πέραν ὅμως τῶν ἀστικῶν λεωφορείων τῶν Ἀθηνῶν, τὰ ὁποῖα, ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι μικρόν τι μέρος τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ τῶν λεωφορείων τῆς χώρας μας, ἔχετε καὶ τὰ ἀστικὰ αὐτοκίνητα τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἔχετε πρὸ παντὸς τὰ λεωφορεῖα τῶν ἐπαρχιῶν. Τὰ λεωφορεῖα αὐτοκίνητα τῶν ἐπαρχιῶν σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, διότι πλεῖστοι ἐξ ὑμῶν κατάγεσθε ἀπὸ ἐπαρχίας καὶ θὰ συμβαίνῃ νὰ γνωρίζετε, ὅτι εἰς πολλὰς ἐπαρχίας τῆς χώρας μας, εὑρίσκονται εἰς τὰ πρόθυρα τῆς χρεωκοπίας. Συμβαίνει νὰ γνωρίζω εἰδικώτερον τὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ἐπικρατοῦν εἰς τὸν Νομόν μας καὶ δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ μέση μηνιαία ἀπόδοσις τοῦ λεωφορείου εἰς τὸν Νομόν μου, τοὐλάχιστον, δὲν ὑπερβαίνει τὰ 4.000.000–4.500.000 δραχμῶν. Ἀπὸ τὰ 4, ἕως, 4,5 δισεκατομμ. δραχ., πρέπει νὰ πληρωθοῦν ὅλα τὰ ἔξοδα αὐτοκινήτου, τὰ ὁποῖα, ὡς θὰ ἀναπτύξω, ἔχουν δυσαναλόγως αὐξηθῆ. Πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ καὶ πρέπει νὰ περισσεύσῃ καὶ ἕνα ἡμερομίσθιον, τοὐλάχιστον, διὰ νὰ ζήσῃ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐνέδυσε τὴν περιουσίαν του, εἰς αὐτοκίνητον, πωλῶντας συχνότατα τὰ ὑπάρχοντά του, τὸ χωράφι του καὶ τὸ σπίτι του. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατόν, σοβαρῶς, νὰ διανοηθῇ κανείς, ὅτι σήμερον, τοὐλάχιστον, θὰ ἐπιβάλωμεν φορολογίαν, εἰς τὰ λεωφορεῖα. Ἐάν, ὅμως, προχωρήσετε καὶ εἰς τὸ ἀγοραῖον αὐτοκίνητον τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν ἐπαρχιῶν, εἰδικώτερον, καὶ θὰ σᾶς εἴπω, διατὶ ἐμμένω στὸ αὐτοκίνητον τῆς ἐπαρχίας, θὰ ἴδητε ὅτι, καὶ τὸ ἀγοραῖον αὐτοκίνητον μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βαστάσῃ τὴν ἐπιβάρυνσιν, τῶν 50.000 δρχ., καθ’ ἵππον, τὴν ὁποίαν καθ’ ἑξαμηνίαν, ἐπιβάλλει τὸ νομοσχέδιον. Ἐκεῖ ὅμως ποὺ ἡ κατάστασις εἶναι τραγικὴ καὶ προκαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἔχῃ ἀντίρρησιν, εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγω, νὰ τὸ εἴπῃ, εἶναι ἡ κατάστασις τοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου. Τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα, εἰς τὸν τόπον μας ἐπλήθυναν τελευταίως δυσαναλόγως. Ἐὰν προστεθοῦν καὶ τὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως, θὰ ἴδητε, ὅτι φθάνομεν, εἰς ἕνα ἀριθμόν, ὁ ὁποῖος πλησιάζει τὰς 18.000. Τὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως μόνον εἶναι 10.000. Ὁμιλῶ μὲ χονδρὰ νούμερα. Εἶναι, ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι μὲ τὸ ἥμισυ τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ, τῶν αὐτοκινήτων, ποὺ ὑπάρχουν, εἰς τὴν Χώραν μας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν, αἱ συγκοινωνιακαί ἀνάγκαι. Σήμερον, λόγῳ τοῦ πληθωρισμοῦ τῶν αὐτοκινήτων καὶ λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει, εἰς τὸν τόπον μας, ἀναμφισβητήτως, λόγῳ αὐτῶν, λέγω, τῶν δύο δεδομένων, τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα, φθάνουν, εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, εἰς εἰσπράξεις 2.000.000 μηνιαίως. Καί, ἐάν, δὲν εἶναι 2.000.000, θὰ πάῃ στὰ 3,5 ἑκ., ἀλλὰ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν θὰ ὑπερβαίνῃ τὸ ποσὸν αὐτό. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: θὰ εἶναι πολὺ μικρὰ ἡ ἐπιβάρυνσις, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός; ἀλλά, τί θὰ λάβετε, ἀπὸ τοὺς μὴ ἔχοντας; Ὁ αὐτοκινητιστής, ὁ ὁποῖος δὲν εἰσπράττει ὅσα ἀπαιτοῦνται, διὰ νὰ συντηρήσῃ τὸ αὐτοκίνητό του, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσῃ τὰ ἀπολύτως ἀναγκαῖα τῶν ἐξόδων, διὰ νὰ ἐπισκευάσῃ, φέρ’ εἰπεῖν, ἕνα λάστιχον ποὺ θὰ τοῦ κλατάρῃ; Ποῦ θέλετε νὰ εὕρῃ νὰ πληρώσῃ, τὴν φορολογίαν αὐτήν, ὁσονδήποτε μικρὰ καὶ ἐὰν εἶναι; Εἶναι γνωστόν, κύριοι, ὅτι κάθε φορολογία, ἐὰν ὑπολογίζεται μηνιαίως, ἴσως, νὰ μὴ εἶναι βαρεῖα. Τί γίνεται, ὅμως ἐν τῇ πράξει; Ὁ αὐτοκινητιστής, ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας, θὰ καθυστερήσῃ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον νὰ πληρώσῃ τὸν φόρον του καὶ θὰ μπῇ εἰς τὸ δεύτερον. Θὰ ἔλθῃ δέ, καὶ τὸ πρόσθετον, τὸ ὁποῖον θὰ φθάσῃ 100% καὶ θὰ ἰδῆτε, τότε εἰς τὸ τέλος, νὰ πωλῇ τὸ αὐτοκίνητόν του, διότι δὲν θὰ ἔχῃ νὰ πληρώσῃ τὰ 5–6 ἑκατομμύρια φόρους, λόγῳ τῆς καθυστερήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἐπέλθῃ ἐκ τῆς ἀδυναμίας του, νὰ πληρώσῃ ἐγκαίρως. Ἐνώπιον αὐτῶν τῶν γεγονότων, κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σκεφθῶμεν κατὰ βάσιν τὸ θέμα τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, ἔχει ἐξαγγείλει, ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸ θέμα τοῦ αὐτοκινήτου, γενικώτερον, εἰς τὴν Χώραν μας, καὶ ὅτι πρόκειται νὰ φέρῃ ὡρισμένα νομοθετήματα διὰ νὰ βάλῃ τάξιν καὶ διὰ νὰ ρυθμίσῃ κατὰ τὴν ἰδικήν του ἀντίληψιν κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον, τὸ θέμα αὐτό. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προθυστέρως ἀρχίζει μὲ τὸ νομοθέτημα τὸ ὁποῖον ὑποβάλει ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν. Ἔρχεται καὶ ἐπιβάλλει μίαν φορολογίαν, εἰς μίαν τάξιν, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως δυστυχεῖ. Ἔρχεται καὶ ἐπιβάλλει μίαν φορολογίαν, εἰς τὸ αὐτοκίνητον, τὸ ὁποῖον ἡ ἰδία ὡμολόγησε, διὰ τοῦ στόματος τοῦ ἑτέρου τῶν Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι παρακάθηνται, αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἰς τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια, ὅτι καὶ ἡ νομοθεσία χρήζει συμπληρώσεως καὶ ὅτι χάος ὑπάρχει, εἰς τὸ αὐτοκινητιστικὸν θέμα. Τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν, κύριοι, ἔχετε χάος ἐνώπιόν σας, ἐὰν τὸ δεχθῶμεν τοῦτο, ὡς ἀκριβὲς καὶ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ νομοθεσία χρήζει συμπληρώσεως, διατὶ δὲν περιμένετε νὰ βάλετε, πρῶτον, μίαν τάξιν, εἰς τὸ θέμα αὐτό, νὰ σώσετε τὸ αὐτοκίνητον, νὰ τὸ ἀφήσετε νὰ ἀναπνεύσῃ καί, ὅταν ἀποδώσῃ, νὰ ἔλθετε, νὰ ἐπιβάλλετε τὴν φορολογίαν; Σήμερον, ἐὰν ἐπιβάλλετε, τὴν φορολογίαν αὐτήν, ἐπὶ τοῦ αὐτοκινήτου, καθ’ ὃν τρόπον τὴν ἐπιβάλλει, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δυσχερεστάτη θὰ καταστῇ ἡ εἴσπραξίς της. Ἀπολύτως, εἶμαι πεπεισμένος, περὶ τῆς ἀκριβείας αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον σᾶς λέγω, διότι γνωρίζω τὸ θέμα καὶ σᾶς τὸ ἀνέλυσα μὲ ἀριθμοὺς καὶ οἰκονομικὰ δεδομένα, ἐπὶ τῶν ὁποίων, αὐτὴν τὴν στιγμήν, τὸ Κράτος εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολογίζῃ. Εἶπον προηγουμένως, κύριοι συνάδελφοι καὶ ἐπιμένω εἰς τοῦτο, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας, ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καὶ ἄν ἀκόμη, κατ’ ἀρχὴν γίνῃ τὸ νομοσχέδιον δεκτόν, παρὰ τὰς εἰσηγήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πρέπει ὁπωσδήποτε, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ νὰ γίνῃ ἕνας διαφορισμὸς μεταξὺ τῆς Πρωτευούσης καὶ τῆς Ἐπαρχίας. Εἶναι βασικώτατα ἄδικον καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον νομίζω εἰς τὴν συνείδησιν, οἱουδήποτε Ἕλληνος βουλευτοῦ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ λεωφορεῖον εἰς τὰς Ἀθήνας ἔχει ἔσοδα, τὰ ὁποῖα ποικίλλουν, μεταξὺ 30 ἑκατομ., νὰ πληρώνῃ τὴν ἰδίαν φορολογίαν, τὴν ὁποίαν θὰ πληρώσῃ τὸ αὐτοκίνητον τῆς ἐπαρχίας, τὸ ὁποῖον ἔχει ἔσοδα 4–5 ἑκατομ. περίπου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐγκαινιάζων τὴν ἰδικήν του περίοδον, ὡς ἀποδεικνύεται καὶ μὲ τὸ ἄλλο νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσωμεν αὔριον, καθιέρωσε τὴν ἀρχήν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀδιαφορῇ, διὰ τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα τῶν ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους ἐπιμένει νὰ φορολογήσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, τοῦτο διὰ τὸν τόπον μας εἶναι ἐξαιρετικὰ σοβαρὸν θέμα. Ὅταν ἡ φορολογία εἶναι ἄδικος, ὁ Ἕλλην δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προθυμοποιηθῇ νὰ προσφέρῃ θυσίας. Ὅταν, ὅμως βλέπῃ, ὅτι τὰ βάρη κατανέμονται, ἢ τοὐλάχιστον, καταβάλλεται προσπάθεια νὰ κατανεμηθοῦν, τότε, προθυμοποιῆται νὰ προσφέρῃ θυσίας. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν, κ. συνάδελφοι, τὸ αὐτοκίνητον εἶναι ἀναμφισβητήτως πολὺ πτωχόν, ἐνῷ ἀντιθέτως, εἰς τὰς Ἀθήνας, κατὰ κάποιον τρόπον εὑρίσκεται εἰς πολὺ πλεονεκτικωτέραν οἰκονομικὴν θέσιν. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὀφείλει νὰ ἐπιχειρήσῃ, ἀπαραιτήτως διαφορισμόν, μεταξὺ τῆς φορολογίας τοῦ ἐπαρχιακοῦ αὐτοκινήτου καὶ τῆς φυρολογίας τοῦ αὐτοκινήτου Ἀθηνῶν. Καὶ τοῦτο, κ. συνάδελφοι, ὀφείλει νὰ τὸ πράξῃ καὶ δι’ ἓν ἀκόμη σημαντικώτατον λόγον. Ἐφ’ ὅσον λέγει, καὶ τὸ πιστεύω, ὅτι ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ ἐπιρρίψῃ τὸ βάρος τῆς φυρολογίας αὐτῆς, εἰς τὴν κατανάλωσιν δὲν πρέπει νὰ τοῦ διαφύγῃ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ αὐτοκινητιστὴς τῶν Ἀθηνῶν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιρρίψῃ τὴν φορολογίαν εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἐνῷ ὁ αὐτοκινητιστὴς τῆς ἐπαρχίας, ὁ ὁποῖος κάνει ἕνα δρομολόγιον τὴν ἡμέραν, aller-retour, καὶ ὁ ὁποῖος φεύγει μὲ τρεῖς ἐπιβάτας μόνον, ἐὰν αὐξήσῃ τὸ κόμιστρά του, θὰ ἴδῃ αὐτομάτως μειουμένην τὴν πελατείαν του, διότι ἡ οἰκονομικὴ ἀντοχὴ τῆς ἐπαρχίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς μεγαλυτέραν ἐπιβάρυνσιν. Ἀφοῦ λοιπόν, ὁ αὐτοκινητιστὴς τῶν Ἀθηνῶν, ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιρρίψῃ τὴν πρόσθετον ἐπιβάρυνσιν, ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, τὸ εἴπομεν τοῦτο καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, καὶ τὸ λέγομεν καὶ τώρα, ὀφείλει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, δίδων μίαν αὔξησιν, εἰς τὰ εἰσιτήρια τῶν Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ τῆς Πρωτευούσης καὶ ἔτσι, θὰ εἰσπράξῃ τὸ ποσὸν ποὺ τοῦ χρειάζεται καὶ νὰ μὴ ἀποπειρᾶται νὰ γδάρῃ τὸν αὐτοκινητιστὴν τῶν ἐπαρχιῶν. Καὶ νὰ μὴ ἀποπειρᾶται νὰ γδάρῃ τὸν ἐπαρχιώτην αὐτοκινητιστήν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον, οὕτως ἢ ἄλλως, ἄλλωστε, δὲν θὰ λάβῃ, τίποτε. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω. Οἱ ἀριθμοί, ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχουν καὶ οἱοσδήποτε ἐξ ὑμῶν θελήσῃ νὰ ἀπασχοληθῇ, εἰδικώτερον, μὲ τὸ θέμα, νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσῃ μαζί μου. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἐδέχετο νὰ δώσῃ μίαν αὔξησιν εἰς τὰ εἰσιτήρια τῶν Ἀθηνῶν, αὔξησιν, τὴν ὁποίαν, ἄλλοτε, προκειμένου περὶ τῶν μονίμων ὁδοστρωμάτων ἔδιδε, ἐν συνεχείᾳ, ἐὰν ἐδέχετο νὰ δώσῃ κάποιαν μεγαλυτέραν αὔξησιν, θὰ ἦτο δυνατόν, ὄχι, ἁπλῶς διαχωρισμὸν τῆς ἐπαρχίας νὰ ἔχωμεν εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν ἐπαρχίαν ἀπὸ τὴν ἐπιβάρυνσιν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι καὶ κάτι ἄλλο πρέπει νὰ παρατηρηθῇ. Αἱ Κυβερνήσεις—δὲν λέγω, μόνον, ἡ σημερινή, αὐτὸ εἶναι ἀδυναμία ὅλων τῶν Κυβερνήσεων—εἶναι, πάντοτε, ἐξαιρετικῶς εὐαίσθητοι, δι’ ὅτι ἀφορᾷ τὴν πρωτεύουσαν. Ἐὰν αὐξήσωμεν κατὰ 50 δραχ. τά εἰσιτήρια, εἰς τὴν περιοχὴν τῆς τέως διοικήσεως πρωτευούσης, θὰ ἴδητε τὴν ἄλλην ἡμέραν τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι θὰ τὸ ἀποφασίσουν, νὰ εἶναι γεμᾶτοι φροντίδας, διὰ τὴν ἀντίδρασιν, ἡ ὁποία θὰ ἐμφανισθῇ μεταξὺ τοῦ πληθυσμοῦ. Ἀντιθέτως, συχνότατα—ἐπειδή, ἴσως, δὲν ἔχουν ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὴν ἐπαρχίαν—ἀδιαφοροῦν διὰ τὰ βάρη, τὰ ὁποῖα τίθενται εἰς βάρος τῶν ἀτυχῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι συμπίπτει νὰ κατοικοῦν ἐκεῖ. Ἡ ἐπαρχία, κύριοι συνάδελφοι, πληρώνει ἤδη. Νομίζω, ὅτι ἂν καθεὶς ἐξ ὑμῶν ἀναλογισθῇ, τί πληρώνει εἰς τὴν ἐπαρχίαν του καὶ τί ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας, θὰ διαπιστώσῃ ὅτι πληρώνει πολὺ πολλαπλάσια καὶ διὰ κόμιστρα, ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πληρώνουν οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν. Ἐκλεκτὸς συνάδελφος ἐκ Καβάλλας, ὁ κ. Πανταζῆς, εἶχε τὴν καλωσύνην, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ ἀναφέρῃ ἀριθμοὺς καὶ νὰ ἀποδείξῃ, διὰ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν, ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Καβάλλας, προκειμένου, δι’ ἀστικὰς μεταφοράς, ἐπιβαρύνονται πολλαπλασίως ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῶν Ἀθηνῶν. Διατί, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδιώξῃ νὰ ἐπιβαρύνῃ τὴν κατανάλωσιν τῶν Ἀθηνῶν, αὐξάνουσα τὰ εἰσιτήρια ἐδῶ, ἐπαναλαμβάνω, κατὰ 100 δρχ. ἤ, ἴσως καὶ κάτι περισσότερον ἀπὸ τὰς 100 δρχ., προκειμένου νὰ ἀνακουφίσῃ τὸν ἐπαρχιώτην, εἴτε, ἂν θέλετε, τὸν αὐτοκινητιστὴν ἢ τὸν πτωχὸν ἀγρότην, ὁ ὁποῖος θὰ ἀγωνισθῇ ἐπὶ μίαν ἑβδομάδα διὰ νὰ συγκεντρώσῃ τὸ εἰσιτήριον τὸ ὁποῖον τοῦ χρειάζεται νὰ πάῃ εἰς τὴν πόλιν καὶ νὰ γυρίσῃ; Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι εἰς ὅλους σας γνωστόν, ὅτι ὁ ἀγρότης δὲν μπαίνει εἰς τὸ αὐτοκίνητον, διότι δὲν ἔχει τὸ κόμιστρο νὰ πληρώσῃ καὶ πολλὰς φορὰς πηγαίνει 5, 10, 20 χιλιόμετρα μὲ τὰ πόδια, ἢ καὶ μὲ τὸ ζῶον, διότι δὲν ἔχει νὰ πληρώσῃ τὰ κόμιστρα. Εἰς τὴν ἰδικήν μου συνείδησιν, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πολὺ σημαντικώτερον νὰ μὴν ἐπιβαρύνωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, παρὰ νὰ μὴν ἐπιβαρύνωμεν τὸν κάτοικον τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν θεμάτων αὐτῶν ὑπῆρξα, ἀπολύτως σαφὴς καὶ δὲν θέλω περισσότερον νὰ σᾶς κουράσω. Ἡ ἰδική μου προσωπικὴ ἀντίληψις εἶναι, ὅτι ἂν ἡ Κυβέρνησις θελήσῃ νὰ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀκαίρως εἰσάγεται, λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῶς δυσχεροῦς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ αὐτοκινητισταί μας σήμερον, ἐὰν πάντως θελήσῃ νὰ ἐπιμείνῃ, εἶναι ὑποχρεωμένη, διὰ λόγους τάξεως, διὰ λόγους στοιχειώδους φορολογικῆς δικαιοσύνης, νὰ δεχθῇ οὐσιαστικὰς τροπολογίας, ὥστε, εἴτε νὰ ἀπαλλάξῃ τὸν ἐπαρχιώτην αὐτοκινητιστὴν τῆς φορολογίας, εἴτε, ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ ὁρίσῃ δι’ αὐτόν, μειωμένον συντελεστήν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἀναπτύσσοντας, κάπως, τὸ γενικὸν οἰκονομικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἔχομεν νὰ σᾶς κάμω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Εἶναι ὅπως σᾶς εἶπα ἀναντίρρητον γεγονός, ὅτι τὸ αὐτοκίνητον ὑποφέρει καὶ σᾶς ἀνέπτυξα ὡρισμένους ἀπὸ τοὺς λόγους, ποὺ συντελοῦν εἰς τοῦτο, πρώτιστος τῶν ὁποίων εἶναι ὁ ὑπερβολικὸς ἀριθμὸς τῶν αὐτοκινήτων ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὴν χώραν μας. Ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο ἀκόμη, κύριοι τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν, ὅτι ὁμιλοῦμεν περὶ αὐτοκινήτων τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἄν ὄχι, ἀνθρωπιστικῶς, πάντως ἐπαλλήλως ἐπεβλήθησαν ἐπὶ τοῦ αὐτοκινήτου διάφορα βάρη, τινὰ τῶν ὁποίων εἶναι ἐξαιρετικῶς σημαντικά. Ἐπῆλθεν αὔξησις εἰς τὴν φορολογίαν τῆς βενζίνης, ηὐξήθησαν τὰ ἀνταλλακτικά, ηὐξήθησαν δὲ εἰς βαθμὸν δυσθεώρητον ἐὰν τινὲς, τυχὸν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, συνέβη νὰ εἶχον ἐξετάσει τὸ θέμα, θὰ ἴδουν ὅτι ηὐξήθησαν εἰς τὰ 200% καὶ 300% καὶ δυστυχῶς προσφάτως, ἐπεβλήθη καὶ εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν ἀνταλλακτικῶν. Ἀφήνω δέ, ὅτι καὶ ἡ τιμὴ κτήσεως, ἀγορᾶς, καινουργοῦς αὐτοκινήτου εἰς τὴν Ἑλλάδα σήμερον εἶναι ἐξαιρετικῶς, ὑψηλή, καὶ λόγῳ τῆς εἰσφορᾶς καὶ δι’ ἄλλους λόγους, τοὺς ὁποίους, αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν θέλω νὰ ἐρευνήσω. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν τόπον μας εἰς τὸ αὐτοκίνητον, ἔχει ἐπενδυθῆ ἕνα ἐξαιρετικῶς σημαντικὸν κεφάλαιον τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἐθνικὸν πλοῦτον. Σήμερον, μὲ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ αὐτοκίνητον, δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο—καὶ θὰ ἐπαναλάβω κάτι, ποὺ καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν εἶπα—παρὰ νὰ τρώγωμεν τὰς σάρκας μας. Δύνασθε νὰ μοῦ εἴπητε: ποῖος αὐτοκινητιστὴς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐπενδύσει εἰς τὸ αὐτοκίνητόν του; Ἐὰν ἐξαιρέσητε καὶ πάλιν τοὺς αὐτοκινητιστὰς τῶν Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ ἀστικὰ λεωφορεῖα τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν, οὐδεὶς ἕλλην αὐτοκινητιστὴς ἀντικαθιστᾷ τὸ αὐτοκίνητόν του καὶ οὕτω μοιραίως ὁδηγούμεθα εἰς προοδευτικὴν φθορὰν τοῦ αὐτοκινήτου διὰ νὰ ἀπολέσωμεν ὁριστικῶς, ἕνα κεφάλαιον ἐθνικόν, τὸ ὁποῖον, ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι ὑπολογίσιμον, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καὶ ἐν εἰρήνῃ καὶ ἐν πολέμῳ. Μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν πρέπει νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου του, τοὐλάχιστον, ὑπὸ τὴν μορφήν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν τὸ εἰσάγει, σήμερον. Πέραν ὅμως, τούτου ἔχω ὑποχρέωσιν, προτοῦ κατέλθω τοῦ βήματος, νὰ ἀναπτύξω καὶ ἕνα ἄλλο θέμα, θέμα, τὸ ὁποῖον ἅπτεται τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς λέγει, ἐδήλωσε καὶ δηλώνει καὶ τώρα ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ ἐπιβάλλεται διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἑλληνικῶν ὁδῶν. Οὐδείς, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, περισσότερον καὶ ἀπὸ ἐμένα θὰ πονῇ τοὺς ἑλληνικοὺς δρόμους. Εἶναι γεγονὸς, ὅτι ἂν δὲν συντηρήσωμε τοὺς δρόμους μας καὶ δι’ αὐτοὺς θὰ ἰσχύσῃ ὅ,τι εἶπον προηγουμένως, διὰ τὰ αὐτοκίνητα, θὰ χάσωμε ἕνα πολύτιμον ἐθνικὸν κεφάλαιον. Καὶ ἄν ἡ Βουλὴ καταλήξῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν εἴτε τροποποιημένον, περισσότερον ἢ ὀλιγώτερον, νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐρωτήσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν: πῶς τῆς ἐξασφαλίζει, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ πᾶνε εἰς τὴν συντήρησιν τῶν δρόμων; Ὅταν, ἀρχικῶς κατετέθη—ἐὰν αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ἀκριβεῖς—τὸ νομοσχέδιον, ὑπῆρχε ρητὴ διάταξις, προταθεῖσα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, εἰς τὴν ὁποίαν ὡρίζετο, ὅτι τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν φορολογίαν αὐτήν, μικρὰν ἢ μεγάλην—ἐπ’ αὐτοῦ ἐξήντλησα, ὅτι εἶχα νὰ εἴπω—θὰ πᾶνε εἰς τὸν εἰδικὸν λογαριασμὸν διὰ τὴν συντήρησιν τῶν Ἑλληνικῶν ὁδῶν. Σήμερον, εἰς τὸ νομοσχέδιον δὲν ὑπάρχει ἡ διάταξις αὐτή, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχεν ἀντιρρήσεις. Βεβαίως, μᾶς ἀνέπτυξεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ θὰ εἴπῃ καὶ τώρα, πράγματα, τὰ ὁποῖα, ὀλίγον ἢ πολύ, ὅλοι γνωρίζομεν, ἀπὸ θεωρητικῆς ἀπόψεως, περὶ ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τὰ γνωρίζομε, κύριε Ὑπουργέ, ὅλα αὐτὰ καί, ἐπειδὴ ἀκριβῶς, τὰ γνωρίζομεν καὶ ἐπειδὴ ἔχομεν πικρὰν πεῖραν αὐτῶν τῶν πραγμάτων, πικροτάτην πεῖραν αὐτῶν τῶν πραγμάτων, νομίζω, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν, ἡμεῖς οἱ βουλευταί, νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν: «Ἕως ἐδῶ, ἐὰν θέλῃς νὰ σοῦ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, θὰ πρέπῃ νὰ μᾶς ἐξασφαλίσῃς, ὅπως δήποτε, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ πᾶνε διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν». Κύριοι συνάδελφοι, συνέβη καὶ ὁ ἴδιος, ἐπί τι διάστημα, νὰ ἐκτελῇ τὸ ἀχάριστον λειτούργημα, τὸ ὁποῖον, σήμερον, ὁ κ. Παπαγιάννης ἔχει τὴν τιμὴν νὰ ἐκτελῇ καὶ δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ὅλοι οἱ ἑκάστοτε, Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τοῦτο, ὁμοιάζουν—ὅταν εὑρεθοῦν εἰς τὴν ἀνάγκην, θὰ πάρουν ἀπὸ ὁπουδήποτε εὕρουν χρήματα καὶ οὐδεὶς δὲν δύναται νὰ τοὺς κατηγορήσῃ δι’ αὐτό.—Παράδειγμα, κύριοι, πρῶτον παράδειγμα, ὁ ἴδιος ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ ἴδατε—ἐὰν δὲν ἔχετε διαβάσει, θὰ τὸ ἴδετε αὔριον—εἰς τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον εἰσάγει, ὄχι ἁπλῶς, δὲν δίδει πόρους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ὑπάρχει νομοθετικὴ κατοχύρωσις, ἀλλὰ σᾶς φέρει εἰδικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος, πόρους, διὰ τοὺς ὁποίους εἶχε ληφθῇ εἰδικὴ νομοθετικὴ μέριμνα, τοὺς εἰσάγει εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, ἐπικαλούμενος τὴν ὑψίστην ἀνάγκην, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται. Ὅταν ὁ ἴδιος ὁ κ. Παπαγιάννης καταργῇ νόμον ἰσχύοντα, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ πάρῃ χρήματα, τὰ ὁποῖα προωρίζοντο δι’ εἰδικοὺς σκοπούς, πόσον μᾶλλον εἶναι δυνατόν, νὰ μᾶς διαβεβαιώσῃ, ὅταν θὰ εὑρεθῇ εἰς δυσχερεστάτην θέσιν, νὰ ἀναμετρήσῃ τὸ βάρος τῆς δηλώσεώς του, νὰ μᾶς κάμῃ τὴν δήλωσιν, ὅτι τὰ χρήματα αὐτά, ὄντως θὰ πᾶνε εἰς τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, τοῦτο ἀποτελεῖ θέμα, κατ’ ἐξοχήν, τῆς ἁρμοδιότητος τῆς Βουλῆς. Δὲν εἶναι, ὅλως δι’ ὅλου, δι’ ἐμὲ θέμα Ἀντιπολιτεύσεως—εἶναι μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ πᾶσα σκέψις Ἀντιπολιτεύσεως—καὶ ἐγὼ ἐζήτησα νὰ μὴ ψηφισθῇ ὁ νόμος. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἂν ὁ νόμος ψηφισθῇ ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῶν ἐπαρχιῶν ἔχομεν χρέος νὰ ζητήσωμεν—καθ’ ὃ ἔχομεν καὶ δικαίωμα, διότι εἴμαστε τὸ κυρίαρχον Σῶμα—τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ διατεθοῦν ὑπὲρ τῆς συντηρήσεως τῶν ὁδῶν. Καὶ τοῦτο μόνον, ἂν ἡ τροπολογία ἡ ὁποία ἀπὸ πολλὰς πλευρὰς καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, ἐν ἀρχῇ προετάθη, νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπὸ τὴν Βουλήν, μόνον τότε, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθῇ, ἐὰν δηλαδὴ τὰ χρήματα αὐτὰ μποῦν εἰς εἰδικὸν λογαριασμόν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω οὐδαμῶς νὰ ἀμφισβητήσω τὴν εἰλικρίνειαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν δηλώνῃ ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ πᾶνε ὑπὲρ τῆς συντηρήσεως τῶν ὁδῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε ὅμως νὰ κάμω μίαν τελευταίαν παρατήρησιν. Πάντοτε ὁ Ἑλληνικὸς Προϋπολογισμὸς ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν χρημάτων, τὰ ὁποῖα διέθετεν, ἔδιδεν ἕνα μικρότερον ἢ μεγαλύτερον κονδύλιον ὑπὲρ τῆς συντηρήσεως τῶν ὁδῶν. Αὐτὸ τὸ κονδύλιον ἐλαμβάνετο ἐκ τοῦ συνόλου τῶν ἐσόδων, ἀπετέλει εἰσφορὰν τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τὴν συντήρησιν τῶν Ἑλληνικῶν δρόμων. Σήμερον προστίθεται ἕνα ἄλλο κονδύλιον καὶ ψηφίζομεν ἕνα εἰδικὸν νέον ἔσοδον, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς 42 δισεκατομμύρια δραχμάς, ὅπως σᾶς ἀνέπτυξα. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν: «τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃς αὐτὰ τὰ 42 δισεκατομμύρια δραχμῶν, καινούριο ἔσοδον, δύνασαι νὰ μᾶς δώσῃς τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι πέραν αὐτοῦ δὲν θὰ περικόψῃς τὰ 30–35 δισεκ. δραχμὰς καὶ τὰ ὁποῖα ἔτσι ἢ ἀλλοιῶς, ἐὰν δὲν ἐψηφίζομεν τὸν νόμον αὐτόν, θὰ ἔδιδες διὰ τὴν συντήρησιν τῶν Ἑλληνικῶν δρόμων»; Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι εἰλικρινής, εἰς τὴν δήλωσίν του πρέπει νὰ κάμῃ τὸν ἑξῆς ὑπολογισμόν: Ἐγὼ ἔτσι ἢ ἀλλοιῶς θὰ ἔδιδα 25–30–35 δισεκατομμύρια. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Βουλὴ μοῦ ψηφίζει μὲ βαριὰ καρδιὰ ἕνα πρόσθετον ἔσοδον, τὸ ὁποῖον θὰ τὸ προσθέσω διὰ νὰ ἔχωμεν ἐπὶ τέλους Ἑλληνικοὺς δρόμους. Κύριοι συνάδελφοι, ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν Ἐπιτροπήν, ἐὰν δύναται, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν σήμερον εἶναι γνωστόν, ὅτι ἤρχισε νὰ συζητῇ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ προσεχοῦς οἰκονομικοῦ ἔτους, νὰ μᾶς κάμῃ τὴν δήλωσιν, ὅτι πέραν τῶν 42 δισεκ., τὰ ὁποῖα ἔτσι ἢ ἀλλοιῶς θὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τὸν νόμον αὐτὸν καὶ θὰ διαθέσῃ ὑπὲρ τῆς ὁδοποιΐας, θὰ ἐγγράψῃ καὶ ἄλλο κονδύλιον—ἂς μὴ καθορίσῃ τὸ ποσὸν—ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν θὰ ἀφίσῃ τοὺς δρόμους μὲ τὰ 42 δισεκ., ὁπότε περίπου θὰ σταθῶμεν εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν προηγουμένων ἐτῶν, διότι τὸ κονδύλιον ποὺ ἐνεγράφομεν, τότε ἡμεῖς, ἐπλησίαζε τὰ 40 δισεκατομμύρια. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὑπῆρξεν ὀργίλος. Μοῦ εἶπεν, ὅτι ἐπιχειρῶ νὰ τοῦ κάμω ἐκβιαστικὴν ἐρώτησιν καὶ ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀπαντήσῃ.

§97Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον). Δὲν εἶπον ὅτι δὲν δύναμαι νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἡ πρόθεσίς μου εἶναι, ἀναμφισβητήτως, τὸ κονδύλιον τῶν ἑξήκοντα δισεκατομμυρίων νὰ αὐξηθῇ μὲ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα. Ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα θὰ τὸ κρίνῃ ἡ Βουλή, πρὶν διατεθοῦν τὰ χρήματα. Διότι τὴν διάθεσιν τῶν χρημάτων τοῦ Δημοσίου Κορβανᾶ, δέν πρόκειται τὰ τὴν κάμω ἐγώ, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ ἔλθῃ ἡ Βουλὴ ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ αὐτὰ τὰ κατὰ μέρος κονδύλια καὶ θὰ μᾶς παρατηρήσῃ, ὅτι κακῶς ἐβάλατε ἐδῶ αὐτὸ τὸ μικρὸν ποσὸν ἢ δὲν ἐβάλατε ἐκεῖ καθόλου κλπ. Τὸ πρᾶγμα εἶναι μέρος τοῦ γενικοῦ προγραμματισμοῦ τὸν ὁποῖον θὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ εἶναι καὶ θέμα τοῦ προγραμματισμοῦ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Δὲν γνωρίζω πόσα χρήματα θὰ χρειασθῇ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν καὶ τὴν ἐπισκευὴν ἄλλων. Καὶ ἐκεῖνος θὰ τὸ ἐξαρτήσῃ ἀπὸ τὰς δυνατότητας ποὺ θὰ ἔχῃ ὁ προϋπολογισμὸς τῆς χώρας μας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀντιμετωπίζεται μὲ σοβαρότητα ἡ ἀξιολόγησις τῶν διαφόρων ἀναγκῶν, ὄχι μὲ τὰ κατὰ μέρος κουτάκια εἰς τὰ ὁποῖα θὰ βάζωμεν χρήματα. Ἐλπίζω ἡ βιυβεβαίωσίς μου νὰ εἶναι λίαν ἱκανοποιητική, δι’ ἐσᾶς, ἀναμφισβητήτως πρόκειται τὸ ποσὸν αὐτὸ νὰ τὸ αὐξήσωμεν μὲ ἄλλα ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§98Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀρνεῖσθε ὅτι ὑπάρχει δικτατορία τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν πάντοτε, ὅταν κ. Ὑπουργέ, ἐγκριθεῖσαι δαπάναι ἐπανέρχωνται εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον διὰ νὰ ἐγκριθοῦν πάλιν, δὲν εἶναι αὐτὸ δικτατορία;

§99Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει ὑποχρέωσιν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ἔθνους νὰ κάμνῃ οἰκονομίας. Κάθε κονδύλιον νὰ τὸ παρακολουθῇ καὶ νὰ τὸ περικόπτῃ. Δὲν πρέπει νὰ εἶναι, ὅπως ἄλλοτε, μηχανὴ ὑπογραφῶν διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐπεβαρύνεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§100Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Κοθρῆς δὲν ἔχει δυστυχῶς δίκαιον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι δικτάτωρ. Εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας τῶν Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς μίαν καλῶς λειτουργοῦσαν Κυβέρνησιν, ὑποτίθεται ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἀποδεχθῇ τὰς ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου τελικῶς θὰ ἔλθουν τὰ σοβαρὰ τοὐλάχιστον θέματα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ παρατηρήσω ἐγὼ εἶναι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπόψε τοὐλάχιστον, ἔστω καὶ μὲ τὴν ἀόριστον αὐτὴν δήλωσιν, κατὰ κάποιον τρόπον καὶ κατὰ κάποιον ποσοστὸν ἱκανοποιεῖ τὴν ἰδικήν μου παράκλησιν καὶ νομίζω καὶ τὴν παράκλησιν τοῦ Σώματος. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ μᾶς εἴπῃ τί ἀκριβῶς ποσὸν θὰ ἐγγράψῃ. Τὸ γεγονὸς ὅμως ὅτι ὑπόσχεται ὅτι πέραν τῶν 60 δισ. θὰ ἐγγράψῃ καὶ ἄλλο κονδύλιον, τὸ ὁποῖον ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ τοὐλάχιστον προσωπικῶς δικαιοῦμαι νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἀνάλογον μὲ ἐκεῖνο ποὺ ἡμεῖς εἰς τοὺς ἰδικούς μας προϋπολογισμοὺς ἐγγράφομεν, μοῦ δίδει τὴν ἐλπίδα ὅτι κάποια καλυτέρα τύχη θὰ ἀναμένῃ τελικῶς τοὺς δρόμους τῆς χώρας μας. Κύριοι συνάδελφοι, τελειώνω μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τερματίζων τὸν λόγον μου θέλω νὰ εἴπω, ἀπευθυνόμενος πρὸς ὑμᾶς, εἶναι, ἐπειδὴ οὐσιαστικῶς τὸ παρὸν νομοθέτημα εἶναι τὸ πρῶτον φορολογικὸν νομοθέτημα τὸ ὁποῖον ψηφίζει ἡ παροῦσα Βουλή, ὅτι ὅταν ψηφίζεται φορολογικὸν νομοθέτημα, ἰδίως τὴν ἐποχὴν ὅπως ἡ σημερινή, ἀπαιτεῖται μεγάλη περίσκεψις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐὰν θέλῃ νὰ μὴ ἀποσύρῃ τὸ σύνολον τοῦ νομοθετήματος — ἐπ’ αὐτοῦ ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν δύναμαι νὰ ἐπιμείνω — ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ χρέος τῆς Κυβερνήσεως καὶ χρέος τῆς Βουλῆς εἶναι, νὰ μὴ ἀφίσῃ τὸ νομοθέτημα ὑπὸ τὴν παροῦσαν του μορφήν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νὰ ἐπιβάλῃ κανεὶς ἕναν φόρον εἶναι συχνὰ εὔκολον πρᾶγμα, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔλθῃ καὶ εἰς τὴν θέσιν ἐκείνου ὁ ὁποῖος θὰ κληθῇ νὰ τὸν πληρώσῃ. Εἶναι εὐτύχημα, ὅτι τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα ποὺ ἔχομεν εἰς τὴν χώραν μας, ἐπιτρέπει ὥστε οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους νὰ προέρχωνται ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τοῦ λαοῦ καὶ νὰ γνωρίζουν τὰς ἀνάγκας καὶ τὸν πόνον του. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι τοὐλάχιστον οἱ βουλευταὶ τῶν ἐπαρχιῶν, οἱ ὁποῖοι παρευρίσκονται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς, θὰ μεταφέρουν τὸν πόνον καὶ τὴν ἀπόγνωσιν τῶν αὐτοκινητισιῶν τῶν ἐπαρχιῶν των καὶ θὰ ζητήσουν καὶ θὰ ἐπιμείνουν καὶ θὰ ἐπιβάλλουν «διότι εἶναι κυρίαρχον Σῶμα» εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν δὲν δεχθῇ νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἡμεῖς ζητοῦμεν, τοὐλάχιστον νὰ τὸ τροποποιήσῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται αἱ ἐπαρχίαι καὶ νὰ ἐπιβαρυνθοῦν τὰ αὐτοκίνητα τοῦ κέντρου δι’ αὐξήσεως τῶν εἰσιτηρίων, ὥστε τελικῶς ἡ ἐπιβάρυνσις νὰ πέσῃ εἰς τὴν μεγάλην μᾶζαν τῶν καταναλωτῶν, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπέμεινε, δυστυχῶς ὑπὲρ τὸ δέον, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, εἰς τὰς ἀπόψεις του. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις, τὴν ὁποίαν εἶχα τὴν τιμὴν νὰ κάμω ἐνώπιόν σας, ὑπῆρξεν ἀπολύτως εἰλικρινὴς καὶ ἀπολύτως ἀντικειμενική. Ἐτόνισα ὡρισμένα πράγματα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν πραγματικότητα, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ὠφελήσῃ εἰς τίποτε ἂν προσπαθήσωμεν νὰ μὴ τὴν ἴδωμεν. Εἶπα ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναμφισβήτητοι ἀλήθειαι. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εὑρισκόμενος ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ ἐνώπιον τῆς ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅπου ἀπόψε συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον, δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἐπιμείνῃ καθ’ ὃν τρόπον ἐπέμεινεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ θὰ προσπαθήσῃ τοὐλάχιστον, ἀφοῦ ὡς λέγει, εὑρίσκεται εἰς τὴν σκληρὰν ἀνάγκην νὰ ἐπιβάλῃ τὸν φόρον αὐτόν, νὰ τὸν ἐπιβάλῃ κατὰ τρόπον δίκαιον. Διότι οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν κατὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν φόρων ἀγνοήσῃ, ἐὰν παραβλέψῃ τοὺς κανόνας τῆς ἰσότητος τῶν θυσιῶν, τοὺς κανόνας τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης. (Χειροκροτήματα).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§102Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν, μᾶς ἔχει συνηθίσει εἰς δύο βασικὰς ἀρχάς, τὰς ὁποίας ἀκολουθεῖ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς της. Πρώτη ἀρχὴ εἶναι, ὅτι, ὅ,τι σκεφθῇ καὶ ἀποφασίσει, ἔστω καὶ ἂν ἀποδειχθῇ, ὅτι εἶναι ἐσφαλμένον, θὰ τὸ ἐφαρμόσῃ, ἀκόμη καὶ ἂν πρόκειται ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς του νὰ προκύψουν γενικώτεραι ζημίαι εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἡ δευτέρα ἀρχή, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ, εἶναι ὅτι, στηριζομένη εἰς τὴν μεγάλην πλειοψηφίαν, τὴν ὁποίαν διαθέτει ἐν τῇ Βουλῇ, προσπαθεῖ νὰ ἐφαρμόσῃ ἓν πρόχειρον οἰκονομικὸν πρόγραμμα καὶ νὰ ἀποδείξῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι πράγματι ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἰσοσκελίσῃ τὸν προϋπολογισμόν, διὰ νὰ μειωθῇ ἡ δημιουργηθεῖσα δυσμενὴς ἐντύπωσις, ὅτι δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἐμφανίσῃ μέχρι σήμερον ἕνα πράγματι ὡλοκληρωμένον οἰκονομικὸν πρόγραμμα, μὲ τὸ ὁποῖον νὰ ἀντιμετωπίσῃ συνολικῶς τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ μεταβάλῃ τὴν ἐντύπωσιν αὐτὴν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην καὶ νὰ ἐπιτύχῃ καὶ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ προσπαθεῖ νὰ φορολογήσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, κατὰ τρόπον ὅστις νὰ δημιουργῇ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ ἔχει σκοπὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ δῆθεν τὰς εἰδικὰς ἀνάγκας καὶ ἐπινοεῖ διαφόρους λόγους, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν μίαν τοιαύτην ψευδῆ εἰκόνα εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐμφανίζεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τῆς κοινῆς γνώμης, ὡς νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀποσκοπεῖ δῆθεν εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας, ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ πράγματι κάθε Ἑλληνικὴν ψυχήν, διότι ποῖος περισσότερον, ποῖος ὀλιγώτερον ξέρει τὸ δρᾶμα, τὸ ὁποῖον ζῶμεν λόγῳ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας καὶ οὐδεὶς βεβαίως εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν διὰ κάθε προσπάθειαν καὶ διὰ κάθε θυσίαν ἡ ὁποία θὰ συντελέσῃ πραγματικὰ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας. Ἐμφανίζεται λοιπὸν σήμερον ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν ἔχει τὸ θάρρος νὰ ἐπιβάλλῃ μίαν νέαν φορολογίαν διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος. Ἐμφανίζεται μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μὲ τὸ ὁποῖον προσπαθεῖ νὰ ἐξαπατήσῃ τὴν κοινὴν γνώμην ἰσχυριζομένη, ὅτι ἀφορᾷ φορολογικὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας ἐνῷ πραγματικὰ δὲν κάνει τίποτα ἄλλο, παρὰ μίαν νέαν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν ἡ ὁποία θὰ ἐπιπέσῃ ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ μάλιστα τῶν πενεστέρων τάξεων κατὰ τρόπον πολὺ δυσμενέστερον ἀπὸ ὅτι αἱ ἄλλαι φορολογίαι τὰς ὁποίας σκέπτεται νὰ ἐπιβάλῃ, διατί εἶναι ἀντιοικονομικὴ καὶ ἐπιβλαβὴς εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον πράγματι ἀντιτίθεται εἰς τὴν γενικὴν οἰκονομικὴν ἀρχήν, τὴν ἀρχὴν τῶν γενικωτάτων ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ὤφειλε νὰ περιφρουρήσῃ ἡ Κυβέρνησις αὐτή, διότι διεκήρυξεν, ὅτι πράγματι συμπεριλαμβάνεται εἰς τὸ πρόγραμμά της. Καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀρχῆς αὐτῆς ὤφειλε νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὸ θέμα αὐτὸ τῆς συντηρήσεως τῶν ὁδῶν. Ὤφειλεν ἐν τῷ γενικῷ πλαισίῳ τῆς οἰκονομικῆς της προσπαθείας πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν σοβαρῶν προβλημάτων τῆς χώρας νὰ σκεφθῇ, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβαρύνῃ περισσότερον τὸν προϋπολογισμὸν καὶ νὰ λυθῇ ἕνα τόσον σοβαρὸν θέμα, ὅπως εἶναι πράγματι ἡ συντήρησις τῶν ὁδῶν τοῦ Κράτους. Παραβαίνουσα, λέγω τὴν ἀρχὴν αὐτήν, διότι διεπίστωσεν ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, ὅτι δὲν εἶναι μὲ λόγια δυνατὸν νὰ ἰσοσκελίσῃ τὸν προϋπολογισμὸν τῆς χώρας καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ λόγια νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀνόρθωσιν τῆς οἰκονομίας αὐτῆς τὴν ὁποίαν ὑπέσχετο προεκλογικῶς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀντιοικονομικὸν καὶ ἐπιβλαβὲς εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, διότι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἀρχὴ τὴν ὁποίαν διετύπωσαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἀρχή, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπειδὴ εἶναι κλειστὸν ἐπάγγελμα τῶν αὐτοκινητιστῶν, ἐπειδὴ οἱ αὐτοκινητισταὶ ἐκμεταλλεύονται μονοπωλιακῶς τοὺς δρόμους, πρέπει νὰ τοὺς συντρίψωμεν καὶ νὰ τοὺς ἀφαιρέσωμεν κάθε ὅριον καὶ κάθε περιθώριον κέρδους ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματός των καὶ νὰ τὸ διαθέσωμεν διὰ νὰ συντηρήσωμεν τὰς ὁδούς. Τὸ ὁδικὸν δίκτυον καὶ ἡ καλὴ αὐτὴ διατήρησις ἐξυπηρετεῖ τὸ ἐθνικὸν σύνολον, ἐξυπηρετεῖ ὅλας τὰς λαϊκὰς τάξεις, ἐξυπηρετεῖ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος, τὰς ἀνάγκας αὐτοῦ καὶ τὰς εἰρηνικὰς καὶ τὰς πολεμικάς. Εἶναι λοιπόν, δαπάνη, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐπιβαρύνῃ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ ἐν τῷ γενικῷ πλαισίῳ τῶν ὅλων δαπανῶν καὶ τῶν γενικῶν προβλημάτων τῆς χώρας. Δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἐπιβολὴ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν οἰκονομικῶν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ διέπουν τὸν προϋπολογισμόν, δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἐπιβολὴ εἰδικῆς φορολογίας διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἀλλ’ εἶπον, ὅτι εἶναι ἀντιοικονομικὴ καὶ εἶναι ἀντιοικονομική, διότι τὸ αὐτοκίνητον δὲν εἶναι εἶδος πολυτελείας, δὲν εἶναι ὄργανον πολυτελείας δι’ ἕνα τόπον, εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης, εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης τὸ αὐτοκίνητον δημοσίας χρήσεως, τὸ ὁποῖον κάμνει μεταφορὰν ἐπιβατῶν. Εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης τὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον, ποὺ μεταφέρει τὰ ἐμπορεύματα καὶ εἶδος πρώτης ἀνάγκης τὰ ἰδιωτικῆς χρήσεως αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν αἱ μεγάλαι τάξεις τῶν βιοτεχνῶν καὶ τῶν ἐπαγγελματιῶν διὰ τὰς ἐργασίας των. Πληττόμεναι αἱ τάξεις αὐταὶ δὲν θὰ ἔχωσι ζημίαν μόνον αὐταὶ καὶ οἱ χειριζόμενοι τὸ αὐτοκίνητον, ἀλλὰ θὰ ἀνατρέψουν τὸν ἁρμονικὸν ρυθμόν, τὸν ὁποῖον ἔχει κατορθώσει μέχρι τοῦδε νὰ δημιουργήσῃ εἰς τὰς συναλλαγάς της. Ὁ ἐπαγγελματίας, ὁ βιομήχανος, ὁ βιοτέχνης, ὅταν αὔριον τὸ πρωΐ θὰ ἀναγκασθῇ λόγῳ τῆς βαρείας φορολογίας νὰ σταματήσῃ τὸ αὐτοκίνητόν του, θὰ ἀπολύσῃ τὸν ὁδηγὸν καὶ τὸ ἄλλο προσωπικόν, τοῦτο δὲ θὰ προκαλέσῃ αὔξησιν τῆς ἀνεργίας. Δὲν εἶναι ἁπλοῦν τὸ θέμα αὐτό, ἔχει ἀντίκτυπον γενικώτερον, διότι θὰ μετριάσῃ τὴν κίνησιν τῶν ἀγαθῶν, θὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ κόστος καὶ θὰ δημιουργήσῃ χίλια δυὸ ζητήματα καὶ προβλήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν ἄμεσον καὶ ἐπιζήμιον ἀντίκτυπον εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Δὲν εἶναι, λοιπόν, ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς τόσον ἁπλοῦν τὸ θέμα, ὅσον προσπαθεῖ νὰ τὸ ἐμφανίσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης, εὑρισκομένης εἰς μίαν κατάστασιν ἀπελπισίας, διότι δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ κατὰ τρόπον ὀρθολογιστικὸν καὶ οὐσιαστικὸν τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας. Ἔρχεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις νὰ πλήξῃ τὴν τάξιν ἐκείνην, ποὺ χρησιμοποιεῖ τὸ αὐτοκίνητον. Αὔριον θὰ πλήξῃ ἄλλας τάξεις κατὰ τὸν ἴδιον ἀναρχούμενον τρόπον, ὁ ὁποῖος διέπει ὅλας τὰς πράξεις της ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας. Δὲν εἶναι βέβαια ἡ στιγμὴ αὐτὴ κατάλληλος διὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς οἰκονομικὴν συζήτησιν, ἄλλη θὰ εἶναι ἡ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀποδειχθῇ καὶ θὰ μάθῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ποῖος ἄφησε τὰ ἐλλείμματα καὶ πῶς χειρίζεται ἡ Κυβέρνησις τὰ οἰκονομικὰ θέματα. Πάντως γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις συνεχίζει τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐθεμελιώσαμεν ἡμεῖς, τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια, τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀρνηθῇ οἱοσδήποτε καλῆς πίστεως συζητητής. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιζήμιον τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς φορολογίας δι’ οὓς λόγους προηγουμένως εἶπα, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ φορολογία αὐτὴ θὰ ἐπιπέσῃ καὶ ἐπὶ τῶν πτωχοτέρων λαϊκῶν τάξεων, διότι ὑποχρεωτικῶς ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀναγκασθῇ νὰ αὐξήσῃ τὰ κόμιστρα καὶ πρέπει νὰ τὰ αὐξήσῃ, διότι ἤδη χωρὶς τὴν φορολογίαν αὐτὴν δὲν ἀντέχει τὸ αὐτοκίνητον εἰς τὰ ἔξοδα μὲ τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνεται. Ἀνέπτυξαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ μερικοὶ συνάδελφοι τῆς συμπολιτεύσεως, ποῖα εἶναι τὰ βάρη, μὲ τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνεται τὸ αὐτοκίνητον. Ἐλέχθη ὅτι πλὴν ἐλαχίστων γραμμῶν, αἱ ὑπόλοιποι σήμερον δὲν καλύπτουν τὰ στοιχειώδη ἔξοδα συντηρήσεως αὐτῶν. Ἀπεδείχθη διὰ τῶν προσκομισθέντων στοιχείων ἐνώπιον ἡμῶν, ὅτι τὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον σήμερον ζημιώνει πραγματικὰ καὶ μόλις κατορθώνει νὰ συντηρῆται. Ἡ οἰκονομικὴ κρίσις ἡ ὁποία ὠξύνθη κατὰ τρόπον δραματικὸν συνετέλεσεν εἰς τὴν μείωσιν τῆς ἐργασίας τῶν αὐτοκινητιστῶν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν προεκάλεσεν ἕνα πρόβλημα συντηρήσεως στοιχειώδους τῶν αὐτοκινητιστῶν. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ οἰκονομικὴ κρίσις καὶ ἐφαρμοσθοῦν οἰκονομικαὶ ἐπιβαρύνσεις, ὡς διακηρύσσει ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὸ σύνολον τῶν κοινωνικῶν τάξεων, θὰ πληχθοῦν φυσικὰ καὶ οἱ αὐτοκινητισταί. Κατὰ συνέπειαν εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ ἐξακολουθήσουν τὰς ἐργασίας των. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου σκέπτονται νὰ σταματήσουν τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ μεταφορικοῦ ἔργου, διότι δὲν ἀνταποκρίνονται αἱ εἰσπράξεις των εἰς τὰς δαπάνας συντηρήσεως. Μίαν τοιαύτην κατάστασιν ὅταν ἀντιμετωπίζωμεν, θὰ πρέπει νὰ τὴν προσέξωμεν δεόντως, διότι αἱ συνέπειαι θὰ πλήξουν ὄχι μόνον τοὺς ἰδίους τοὺς αὐτοκινητιστάς, ἀλλὰ καὶ πολλὰς ἄλλας παραγωγικὰς τάξεις. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου δῆθεν ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ νὰ ἐξεύρῃ δαπάνην νὰ συντηρήσῃ τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς χώρας, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν ἐνδιαφέρεται νὰ καλύψῃ μέρος τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἄν πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ πραγματοποιήσῃ τὸν σκοπὸν αὐτόν, δὲν θὰ διέγραφε τὴν διάταξιν ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὸ προηγούμενον νομοσχέδιον τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, περὶ ὑποχρεωτικῆς διαθέσεως τοῦ πόρου τούτου διὰ τὴν συντήρησιν τούτων. Ὅλοι γνωρίζομεν, κύριοι συνάδελφοι, τὸν δικτατορικὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον χειρίζεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μὲ τὰς πιστώσεις θέματα. Ὅλοι θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι πολλάκις πιστώσεις Δημοσίων ἔργων ἐγκεκριμέναι, κυρωθεῖσαι ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου συμβουλίου καὶ ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ προϋπολογισμοῦ, δὲν ἐχορηγήθησαν λόγῳ ἀρνήσεως τοῦ «Μαχαραγιᾶ» Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς δὲν τὸ ἐπιτρέπει.

§103Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅταν ὁ Ὑπουργὸς λέγῃ ὄχι δὲν ἔχει χρήματα, δὲν ἠξεύρω τί θὰ ἔπρεπε νὰ κάνῃ.

§104Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἔχει βεβαίως μίαν δικαιολογίαν ὁ Ὑπουργὸς ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ ἔχει καὶ ὑποχρέωσιν ἐὰν θέλῃ νὰ εἶναι συνεπὴς πρὸς τὸ καθῆκον του νὰ προβλέψῃ ἐγκαίρως. Ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ τί εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναται νὰ διαθέτῃ δι’ ἑκάστην ὑπηρεσίαν εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ συμβαίνῃ τὸ ἄτοπον αὐτό, νὰ ταλαιπωρούμεθα διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν μίαν πίστωσιν δι’ ἕν ἔργον καὶ μόλις δοθῇ ἡ πίστωσις νὰ ἔρχεται τὴν τελευταίαν στιγμὴν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νὰ προβάλῃ ΒΕΤΟ. Ἐὰν ἦτο εἰλικρινὴς ἡ σκέψις τῆς Κυβερνήσεως ὤφειλεν νὰ συμπεριλάβῃ διάταξιν εἰς τὸ νομοσχέδιον, κατοχυρωτικὴν τοῦ σκοποῦ του. Ἐφ’ ὅσον δὲν περιελήφθη τοιαύτη διάταξις εἶναι γεγονός, ὅτι πρόκειται περὶ νέου τρόπου φορολογίας διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ ἡ τάξις, κύριοι, ἡ ὁποία θὰ πληρώσῃ τὰ σπασμένα θὰ εἶναι ἡ τάξις τῶν ἐργαζομένων, διότι εἰς αὐτὴν τελικῶς θὰ ἐπιπέσῃ ἡ φορολογία αὐτή. Ἤδη εἰς τὸ νομοσχέδιον περιελήφθη διάταξις, ἡ ὁποία δικαιολογεῖ τὴν σκέψιν αὐτήν. Πρόκειται περὶ τοῦ ἄρθρου 27 εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάρχει διάταξις διὰ τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται ἡ αὔξησις τῶν κομίστρων εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀλλ’ ἐξαιρεῖ ἐν προκειμένῳ τὰ αὐτοκίνητα τῆς ΠΑΟΥΕΡ τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἔχουν εὐθηνότερον εἰσιτήριον.

§105Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν εἶναι ἰδική μου καὶ εἶμαι σύμφωνος ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ κώλυμα ἀπὸ τὰς γνωστὰς συμβάσεις, νὰ διαγραφῇ.

§106Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τότε τὸ πρᾶγμα ἔχει ἄλλως. Καὶ προτείνω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προβῇ εἰς μίαν διαρρύθμισιν τῆς φορολογίας κατὰ τρόπον ὥστε νὰ μὴ πληγῇ ἡ τάξις τῶν αὐτοκινητιστῶν κατὰ χειρότερον τρόπον. Καὶ συγκεκριμένως, θὰ ἤθελα νὰ προτείνω νὰ εἶναι ἠπιωτέρα ἡ φορολογία τοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου καὶ τοῦ ἐπαρχιακοῦ αὐτοκινήτου. Θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ κάμω τὴν πρότασιν ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς φορολογίας τῶν συνεταιριστικῶν αὐτοκινήτων καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κάθε περίπτωσις κατὰ τρόπον ὥστε νὰ μὴ εἶναι μεγάλη ἡ ἐπιβάρυνσις, ἀλλὰ νὰ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς προστασίας τῆς τάξεως τῶν αὐτοκινητιστῶν, οἱ ὁποῖοι πράγματι, δύναταί τις νὰ εἴπῃ μετὰ πεποιθήσεως, ὅτι πλήττονται σήμερον περισσότερον καὶ δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ νέον αὐτὸ βάρος. Δὲν πρέπει ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἐπιβολὴν τῆς φορολογίας, ὑπὸ τὴν θεωρητικὴν ἔννοιαν νὰ πραγματοποιηθῇ ἕνας σκοπὸς φορολογικός, ἢ ἔστω, κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἕνας σκοπὸς κοινωνικὸς τῆς ἐξυπηρετήσεως δηλαδὴ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ποία εἶναι ἡ ζημία, ἡ ὁποία προκαλεῖται διὰ τὴν τάξιν αὐτὴν καὶ ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα. Νομίζω ὅτι ἔχει τὴν εὐχέρειαν καὶ τὰ μέσα ἡ Κυβέρνησις νὰ συγκεντρώσῃ πλήρη καὶ ἐπαρκῆ στοιχεῖα εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὥστε νὰ μορφώσῃ ἀντικειμενικὴν γνώμην, ἡ ὁποία εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν ἰδικήν μας. Αὐτὸ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι οὔτε φορολογικὸν τὸ ἔργον της. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ ὅτι δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ἐλλείμματα τοῦ Προϋπολογισμοῦ μὲ φορολογικὴν διαρρύθμισιν τοιαύτης μορφῆς καὶ τοιούτου μεγέθους, ἐὰν δὲν ἔχῃ νὰ ἐμφανίσῃ ἕνα πρόγραμμα οὐσιαστικωτέρας ἀντιμετωπίσεως τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων τῆς Χώρας, τότε νομίζω ὅτι ματαιοπονοῦμε καὶ καλὸν θὰ ἦτο νὰ τὸ ὡμολόγει ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τώρα, προτοῦ συσσωρεύσῃ ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μεγαλειτέρας συμφοράς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῶν ἑδωλίων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§107Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ Πρακτικὰ μία δήλωσις διαμαρτυρίας μου, ὅτι ἐνῷ ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, πρῶτος μετὰ τοὺς κ. κ. Εἰσηγητάς, ἐν τούτοις προηγήθησαν 7 συνάδελφοί μου. Νομίζω ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τηρῇ τὴν τάξιν καὶ τὴν σειρὰν ἐγγραφῆς τῶν ὁμιλητῶν.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον, κ. συνάδελφε, εὑρίσκεται ἐν τάξει, δεδομένου ὅτι ἡ σειρὰ ἐγγραφῆς τῶν ὁμιλητῶν εἶναι αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης).

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§110Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νομίζω, κύριοι, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἔχω νὰ εἴπω εἶναι, ὅτι εἰς τὴν ψυχὴν ὅλων μας ἔχει πλέον ἀποκρυσταλλωθῆ ἡ πεποίθησις, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι ἡ δημιουργία καλοῦ ὁδικοῦ δικτύου εἰς τὴν χώραν, ἀλλ’ ἀποκλειστικῶς ἡ ἐξεύρεσις χρημάτων διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Εὔχομαι νὰ ἰσοσκελίσητε τὸν προϋπολογισμὸν τῆς χώρας, καίτοι φοβοῦμαι ὅτι ἀπὸ τὰ ἔκτακτα αὐτὰ μέτρα θὰ πληγοῦν αἱ πτωχαὶ τάξεις, οἱ δὲ πλούσιοι θὰ διαφύγουν καὶ θὰ ἔχωμεν πάλιν ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὴν φορολογίαν τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα μέχρι τῆς λήξεως τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους. Ὑπολογίζει νὰ ἐξεύρῃ περὶ τὰ 25 δισεκατομ. τὰ ὁποῖα εἶναι φυσικῶς ἀδύνατον νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ὁδοποιΐαν καὶ θὰ πᾶνε ὅλα εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ τονίσω εἶναι ἡ ἄνισος μεταχείρισις τῶν λεωφορειούχων. Κατὰ μίαν διακοπήν μου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ φορολογίας, ἀλλὰ περὶ τέλους. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν φοβοῦμαι μήπως τὸ ἔκτακτον αὐτὸ τέλος παραμείνει παγία φορολογία εἰς βάρος τοῦ κόσμου αὐτοῦ.

§111Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι τακτικὴ φορολογία, κ. συνάδελφε.

§112Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν διευκρίνησιν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς τακτοποιήσεως τοῦ ὁδικοῦ μας δικτύου δὲν ἀντιμετωπίζεται ὅπως θὰ ἔπρεπε. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ ὁδοποιΐα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐν συναρτήσει μὲ τὸ ὅλον συγκοινωνιακόν μας πρόβλημα τὸ ὁποῖον δὲν λύεται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Δι’ αὐτὸ περισσότερον θὰ ἦτο σωστὸν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ φέρῃ ἕνα συγκεκριμένον νομοσχέδιον γενικόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τοῦ συγκοινωνιακοῦ. Ἐδῶ δὲν κάμωμεν τίποτε περισσότερον παρὰ νὰ ἁρπάξωμεν μίαν τάξιν Ἑλλήνων ἐπαγγελματιῶν καὶ νὰ τοὺς ἐπιβάλωμεν ἕναν φόρον. Ἐὰν τὸν κόσμον αὐτὸν τὸν ἀφήνομεν βορὰν εἰς τὸν συναγωνισμὸν τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλει τὸ ἴδιον τὸ Κράτος διὰ τῶν σιδηροδρόμων, αὐτὸ δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει καθόλου. Ἐὰν αὐτοὺς τοὺς ἐπαγγελματίας τοὺς ἀφήνομεν βορὰν εἰς ἄλλους συναγωνισμοὺς καὶ εἰς ἄλλας ἐκμεταλλεύσεις καὶ εἰς ἄλλα βάρη κρατικὰ καὶ αὐτὸ πάλιν δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἐξακολουθητικῶς νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίας εἰς ἕναν ἐπαγγελματίαν συνεχῶς καὶ ἀδιακρίτως. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ τέλος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ ἀναλόγως μὲ τὰ εἰσοδήματα, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ αὐτοκινήτου. Ἡ ὕπαρξις τῶν Κ.Τ.Ε.Λ. καὶ Κ.Τ.Ε.Φ.Α., περὶ τῶν ὁποίων κάθε μῆνα ὑποβάλλεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν λογαριασμὸς ἐκκαθαριστικὸς μᾶς δίδει τὴν εὐχέρειαν διὰ νὰ γνωρίσωμεν τί ἀποδίδει τὸ αὐτοκίνητον τῆς Α γραμμῆς καὶ τί τὸ αὐτοκίνητον τῆς Β γραμμῆς. Ἀπὸ τὰ ἔσοδα θὰ ἴδωμεν, ἐὰν δύναται νὰ ἐπιβληθῇ ἕνα τέλος, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ὁ κυκεών, τὸν ὁποῖον σεῖς ἰσχυρίσθητε κατὰ τὴν διακοπήν μου. Ὑπάρχει ὁ ἐκκαθαριστικὸς λογαριασμὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ θὰ ἐπιβληθῇ εἰς ἕκαστον Κ.Τ.Ε Λ., ἀναλόγως, ἕν ποσοστόν, ὁπότε θὰ εἶναι περισσότερον φορολογικῶς δίκαιον νὰ ἐπιβληθῇ τὸ τέλος μεγαλύτερον εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἰσπράττει περισσότερα.

§113Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Θὰ ἔχωμεν ἐξυγίανσιν τῶν γενικῶν ἐξόδων.

§114Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι σεῖς παραδέχεσθε, ὅτι ἐπιβάλλονται νέαι φορολογίαι δι’ ἕνα πρᾶγμα, τὸν ὁποῖον δὲν ἀποδίδει.

§115Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Δὲν μὲ ἀντελήφθητε. Εἶπον τεχνικὴν ἐξόγκωσιν τῶν γενικῶν ἐξόδων.

§116Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἡ νέα οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνσις εἰς βάρος αὐτῶν τῶν ἐπαγγελματιῶν, θὰ ἔχῃ τὸν ἀντίκτυπον εἰς τὸν τιμάριθμον, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ εἴπατε καὶ σεῖς, θὰ γίνῃ ἐπίπτωσις αὐτῆς τῆς ἐπιβαρύνσεως ἐπὶ τοῦ συνόλου, θὰ αὐξηθοῦν τὰ κόμιστρα, ὁπότε αὐξανομένων τῶν κομίστρων, θὰ αὐξηθοῦν καὶ αἱ τιμαὶ τῶν ἀγαθῶν εἰς τοὺς διαφόρους τόπους καταναλώσεως, ὅπως συμβαίνει καὶ σήμερον ἀκόμη. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὰ σοβαρώτερα εἴδη ἀμέσου καταναλώσεως ἐπιβαρύνεται ἡ τιμὴ τῶν ἀγαθῶν μὲ τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς μέχρι τοῦ τόπου καταναλώσεως. Ἐάν, λοιπόν, τώρα κάμωμεν νέαν ἐπιβάρυνσιν, αὔξησιν τῶν κομίστρων, ἡ αὔξησις αὐτὴ θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν αὔξησιν τῶν μεταφορικῶν καὶ συνεπῶς τὴν ἀκρίβειαν τῶν εἰδῶν καταναλώσεως. Νομίζω δὲ ὅτι κυρία ἀποστολὴ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι νὰ μειώσῃ τὸν τιμάριθμον καὶ ὄχι νὰ τὸν αὐξήσῃ.

§117Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ ἐπιβάρυνσις εἶναι 1000, 2000, 3000 τὴν ἡμέραν. Ἑπομένως ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ κόστους τῶν μεταφερομένων προϊόντων δὲν εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ προκαλέσῃ αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν προϊόντων.

§118Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν 3000 ἡμερησίως, πρόκειται διὰ τὸ 1.500.000, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ αὐτοκινητιστὴς τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς ἑξαμηνίας.

§119Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὴν ἐπιβάρυνσιν ἐπὶ τοῦ κόστους τῶν προϊόντων ἐν γένει. Ἄλλο τὸ θέμα τῆς εὐκολίας τῆς πληρωμῆς καὶ ἄλλο τὸ θέμα τῆς ἐπιδράσεως, ἐπὶ τοῦ κόστους τῶν προϊόντων.

§120Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ἀπαντῶ τὸ ἑξῆς: ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ κόμιστρα εἰς τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα εἶναι 1000 δρχ. ὁ χιλιομετρικὸς τόννος. Ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει ἐργασία, ἀναγκάζονται τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα νὰ παίρνουν ἀγώγιον εἰς τὸ ἥμισυ. Ἑπομένως τὸ χιλιάρικο τῆς διατιμήσεως, ἢ καὶ οἱ 2.000 καὶ 3.000 θὰ ἐπιπέσουν εἰς τὸν λαόν.

§121Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὸ ἐνδιαφέρον μας, κύριε Ὑπουργέ, στρέφεται εἰς τοὺς αὐτοκινητιστὰς τῶν ἐπαρχιῶν, οἱ ὁποῖοι ὁμολογουμένως σήμερον πληρώνουν τὰ σπασμένα καὶ τὰς ἐλλείψεις τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, ἀλλὰ συγχρόνως πληρώνουν μεγαλύτερον φόρον, διότι εἶναι γνωστὸν αἱ ἐπαρχίαι ἀποδίδουν περισσότερον καὶ οἱ διάφοροι φορολογούμενοι εἶναι πολὺ περισσότερον συνεπεῖς ἀπὸ τοὺς φορολογουμένους τῶν μεγαλοπόλεων. Διότι ἔτσι, δυστυχῶς, τὰ ἔχει φέρει ἡ μοῖρα. Εἴπατε, ὅτι τὸ αὐτοκίνητον κάνει τὴν φθορὰν καὶ δι’ αὐτὸ ἀναλόγως τῆς φθορᾶς, τὴν ὁποίαν ἐπιφέρει ἐπὶ τῆς ὁδοῦ θὰ πρέπει νὰ πληρώσῃ καὶ τὸν φόρον. Φαίνεται ὅτι, κύριε Ὑπουργέ, θὰ πληρώσῃ τὸ ἀντίστροφον, ὅτι ἀναλόγως τῆς φθορᾶς ποὺ ὑφίσταται τὸ αὐτοκίνητον ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου καὶ ὅσον μεγαλυτέρα εἶναι ἡ φθορὰ αὐτή, τόσον μεγαλύτερον εἶναι καὶ τὸ τέλος ποὺ θὰ πληρώσῃ τὸ αὐτοκίνητον. Αὐτὸ σᾶς τὸ εἶπον ὅταν σᾶς διέκοψα διὰ τοὺς λεωφορειούχους οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται νὰ πληρώσουν ἄνω τῶν 30.000 δραχμῶν κατὰ θέσιν καὶ σᾶς εἶπον ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ πληρώσουν τὰ λεωφορεῖα τῆς ἀγόνου γραμμῆς κόμιστρα 30.000 καὶ 30.000 νὰ πληρώνουν τὰ λεωφορεῖα μιᾶς καλῆς γονίμου γραμμῆς ἐδῶ. Καὶ μοῦ εἴπατε αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον προηγουμένως.

§122Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Καὶ πάλιν θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Τὸ αὐτοκίνητον τῶν Ἀθηνῶν τὸ ἀστικὸν πληρώνει περισσότερα ἀπὸ τὸ αὐτοκίνητον τῆς ἐπαρχίας, διότι πληρώνει διὰ τὰς θέσεις τῶν ὀρθίων, τὶς ὁποῖες δὲν πληρώνει τὸ αὐτοκίνητον τῆς ἐπαρχίας, ἀλλὰ καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐπωφεληθῇ τοῦ πόρου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὰς μεγάλας Ἐθνικὰς ὁδούς, τὰς ὁδοὺς τῆς ἐπαρχίας. Ἑπομένως δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ κακὴ μεταχείρισις τῆς ἐπαρχίας. Ἴσα ἴσα θὰ ὑπάρξῃ, ὅπως καὶ πρέπει νὰ εἶναι ἀπολύτως εὐμενὴς μεταχείρισις τῆς ἐπαρχίας. Τὸ ἔσοδον εἶναι περισσότερον ἀπὸ τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ τὸ ἔσοδον αὐτὸ θὰ πάῃ διὰ τὴν διατήρησιν τῶν μεγάλων Ἐθνικῶν ὁδῶν.

§123Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ξεχνᾷ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὰ ἐπαρχιακὰ λεωφορεῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ὀρθίους, λόγῳ τῶν μεμακρυσμένων ἀποστάσεων, τὰς ὁποίας διατρέχουν. Ὅλα τὰ κέρδη ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, αὐτὴν τὴν ἐκμετάλλευσιν εἶναι πολὺ μεγαλύτερα. Συνεπῶς δὲν εἶναι καὶ τόσον πειστικὴ ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν μᾶς ἐδώσατε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τονίζετε κατὰ κόρον εἶναι, ὅτι θὰ γίνουν οἱ δρόμοι τῶν Ἐπαρχιῶν. Ὅσον δήποτε καλῆς πίστεως καί ἂν εἶμαι, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι πάντοτε προτιμῶνται οἱ δρόμοι, οἱ πέριξ τῆς Πρωτευούσης καὶ ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ὅσοι δρόμοι ξεκινοῦν πρὸς τὴν Πελοπόννησον, ἐκεῖνοι οἱ δρόμοι ἔχουν γίνει, ἐνῷ οἱ ἄλλοι τῶν Ἐπαρχιῶν, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας μας δὲν ἔχουν ἤδη τὸ σοβαρὸν ἐνδιαφέρον τῶν Κυβερνήσεων.

§124Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Εἶναι πολὺ καλλίτερον τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς Β. Ἑλλάδος, ἀπὸ τὸ τῆς Πελοποννήσου.

§125Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν τὸ γνωρίζω. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ὅτι ἀναγνωρίζομεν τὴν σοβαρότητα τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, εἶναι γεγονός. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἐκάματε μίαν ἀδικίαν εἰς βάρος Ὑπουργῶν προηγουμένης Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι κατὰ καλὴν τύχην συμβαίνει νὰ εἶναι καὶ σήμερον μέλη τῆς Κυβερνήσεως. Τότε ὅμως, ἐλλείψει χρημάτων, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ πάρουν τὰ κονδύλια των. Διατὶ ἆραγε; Δὲν ἦσαν σοβαροί; Ὄχι. Ἀντιμετώπιζον μίαν στενότητα χρήματος καὶ ἔλεγεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω χρήματα, διότι ἔχομεν ἄλλας ἀνάγκας, στρατιωτικὰς π.χ., αἱ ὁποῖαι εἶναι σοβαρώτεραι. Θὰ ἔλεγε λοιπὸν ὁ Ὑπουργὸς Δ. Ἔργων, θὰ ἐκβιάσω τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μοῦ τὰ δώσῃ;

§126Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι, κύριε συνάδελφε. Δὲν θὰ ἦτο σοβαρὸς ὁ Ὑπουργὸς Δ. Ἔργων, ἐὰν ἔμενε εἰς τὴν θέσιν του καὶ δὲν τοῦ ἔδιδον χρήματα, ἐνῷ ὑπῆρχον αὐτά. Ἐὰν ὑπῆρχον ἀνάγκαι ἀμύνης τῆς Χώρας, τότε δὲν θὰ ἦτο σοβαρός, ἐὰν ἐζήτει κονδύλια εἰς βάρος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν.

§127Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξουν καὶ ἄλλα αἴτια, χωρὶς νὰ εἶναι ζητήματα ἀμύνης τῆς Χώρας. Τί θὰ ἔκαμε ὁ Ὑπουργὸς Δ. Ἔργων; Καὶ ἐὰν παρῃτῆτο, τὸ πολὺ– πολύ, θὰ τὸν διεδέχετο κάποιος ἀπὸ τοὺς πολλοὺς μνηστῆρας διὰ τὴν Ὑπουργοποίησιν. Τοῦτο ἑπομένως δὲν ἀποτελεῖ ἐγγύησιν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς διοχετεύσεως τῶν χρημάτων. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§128Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀποτελεῖ μομφὴν διὰ τὴν Βουλήν, τὸ νὰ λέγετε μνηστῆρες κλπ.

§129Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶπον, ὅτι φιλοδοξία οἱουδήποτε πολιτικοῦ εἶναι νὰ γίνῃ Ὑπουργός. Πολλοὶ εἶναι οἱ παλαιοὶ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι, ἐὰν ἐκκενωθῇ μία θέσις, θὰ ζητήσουν νὰ γίνουν Ὑπουργοί. Δὲν νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε ἐκμετάλλευσιν, κύριε Ὑπουργέ. Ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ἠθελήσατε νὰ δώσετε μεγαλυτέραν ἐγγύησιν εἶναι, ὅτι εἰς τὸν νέον προϋπολογισμὸν θὰ κληθῇ ἡ Βουλὴ νὰ μοιράσῃ τὰ κονδύλια τῶν διαφόρων Ὑπουργείων καὶ ἔτσι, ἡ μεγαλυτέρα ἐγγύησις εἶναι, ὅτι μεθαύριον θὰ ἔχετε ἕναν προϋπολογισμὸν μὲ κεχωρισμένα κονδύλια. Μά, κύριε Ὑπουργέ, δι’ ἡμᾶς μέν, οἱ ὁποῖοι τὸ πρῶτον εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Βουλήν, ἠμπορεῖτε νὰ πιστεύητε, ὅτι θὰ γίνουν αὐτὰ πιστευτά, ἀλλὰ διὰ τοὺς παλαιοὺς πολιτικούς, δὲν νομίζω, ὅτι ἠμποροῦν νὰ γίνουν πιστευτὰ καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι, διὰ νὰ μὴ τὰ χαρακτηρίσω ἄλλως πῶς, ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος. Διότι γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι τὸν προϋπολογισμὸν τὸν καταρτίζει ἡ Κυβέρνησις, εἶναι μελετημένος ἐκ τῶν προτέρων καὶ εἰς τὴν Βουλὴν δὲν γίνεται σοβαρὰ συζήτησις, μεταλλαγαὶ καὶ μεταθέσεις κονδυλίων. Συνεπῶς, τὸ ὅτι, θὰ ἔλθῃ ἕνα βράδυ ὁ προϋπολογισμὸς 1953–54 καὶ θὰ εἴπωμεν καὶ θὰ σηκωθοῦμε νὰ φύγωμε, περὶ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίφημον τεχνικὴν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία ἱδρύεται καὶ διὰ τὴν ὁποίαν τόσον πολὺ ὡμίλησεν ὁ κύριος ἐκ Σερρῶν συνάδελφος καὶ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, νομίζω, ὅτι μόνον ἔξοδα θὰ ἔχωμεν ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ κανὲν σοβαρὸν κέρδος, διότι μέχρι σήμερον τοὐλάχιστον, αἱ ἀπογραφικαὶ ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, ἐλειτούργησαν τόσον καλά, καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὰς ἐπιτάξεις αἱ ὁποῖοι ἔγιναν κατὰ τὸ 1940 καὶ οὐδέποτε τὸ Γ.Ε.Σ. εἶχε κανένα παράπονον. Φαίνεται ὅμως, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει νὰ καινοτομήσωμε. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ προβλέψῃ ὁ Ζαριφόπουλος. Δημιουργοῦμεν οὕτω ἀρκετὰς θέσεις, θέσεις μάλιστα μηχανικῶν ἐπιστημόνων. Σᾶς ὑπενθυμίζω ὅμως, ὅτι ἔχομεν στενότητα μηχανικῶν ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖαι θὰ δυσκολευθοῦν νὰ πᾶνε εἰς τὰ περιφερειακὰ κέντρα καὶ οὕτω αἱ ἐπιτροπαὶ αὐταὶ θὰ χωλαίνουν καὶ θὰ γίνωνται αἱ ἐργασίαι ἀπὸ γραφιάδες. Καὶ πάλιν ἄρα οἱ λεωφορειοῦχοι θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ πηγαίνουν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ θὰ ἔρχωνται καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐκεῖνο δὲ ποὺ κατὰ κόρον ἐτόνισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς περὶ ἀποκεντρώσεως καὶ τοῦ ἀδιαχωρήτου τοῦ Ὑπουργείου νομίζω ὅτι δὲν εἶναι πολὺ σωστόν, διότι αἱ ἐργασίαι διὰ τὰς ὁποίας κατεβαίνει ὁ αὐτοκινητιστικὸς κόσμος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον εἶναι, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ ἀδείας, ἀντικαταστάσεις κλπ. Δηλαδὴ αἱ ἐργασίαι ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν κεντρικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου. Δι’ αὐτὸ δὲν νομίζω ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ πληρωθοῦν τοῦ κόσμου τὰ δισεκατομμύρια, διὰ τὰς ἄλλας Ὑπηρεσίας. Ἐξ ἄλλου εἶσθε ἀντίθετοι καὶ μὲ τὸ πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία λέγει, ὄχι διορισμοί, ἀλλ’ ἀποσυμφόρησις τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου. Βλέπομεν ὅμως, ὅτι τὸ νομοσχέδιόν σας ἔχει διορισμοὺς καὶ ὄχι ἀποσυμφόρησιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Τὸ ὅτι βέβαια θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἡ κομματικὴ πειθαρχία σᾶς ὑποχρεοῖ νὰ τὸ ψηφίσετε, ἔστω καὶ ἐὰν εἰς τὰς ψυχάς σας ἔχῃ γίνει συνείδησις, ὅτι εἶναι ἄδικος ἡ φορολογία, ἡ ὁποία ἐπιβάλεται εἰς τοὺς αὐτοκινητιστάς. Βέβαια θὰ τὸ ψηφίσετε, διότι θὰ πειθαρχήσετε κομματικῶς καὶ θὰ κληθῆτε νὰ πειθαρχήσετε. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι).

§130Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. (Δὲν ἠκούσθη).

§131Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εὔχομαι, κ. Παπασταύρου νὰ μὴ πειθαρχήσετε καὶ νὰ μὴ τὸ ψηφίσετε, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι κομματικὴ πειθαρχία θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰς γενικώτερα ζητήματα. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι οἱ κ.κ. συνάδελφοι καλοῦνται νὰ καταψηφίσουν τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον δὲν τὸ ψηφίσουν. Ἐὰν ὅμως κ. Ὑπουργέ, περάσῃ τὸ νομοσχέδιον, νομίζω, ὅτι διὰ τοὺς πτωχοὺς λεωφορειούχους τῶν ἐπαρχιῶν νὰ ἔχουν τὴν ἰδίαν φορολογίαν μὲ τοὺς λεωφορειούχους τῶν πόλεων θὰ εἶναι πολὺ ἄδικον.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννιδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§133Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι διότι ἡ Βουλὴ κατεπονήθη, ὑποχρεωμένη νὰ ἀκούσῃ τόσους, κυρίους συναδέλφους, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Λυποῦμαι ἐπίσης διότι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ θέσουν ὑπ’ ὄψει σας ὡρισμένα στοιχεῖα καὶ ἀριθμούς, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἐσχηματίζατε, προκειμένου νὰ κρίνετε τὸ νομοσχέδιον, σαφῆ καὶ πραγματικὴν γνώμην, ἐὰν ἢ ὄχι πρέπει νὰ τὸ ψηφίσητε. Διότι τὸ νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, κρινόμενον κατ’ ἀρχὴν θὰ πρέπει νὰ τεθῇ ἐπὶ πλαισίου λογικῆς, ὥστε νὰ κριθῇ ἑκάστη κατηγορία τῶν αὐτοκινήτων ἰδιαιτέρως. Τὰ αὐτοκίνητα, κύριοι συνάδελφοι, διαιροῦνται εἰς δύο κατηγορίας. Ἡ μία κατηγορία εἶναι τῶν ἰδιωτικῶν αὐτοκινήτων, ἡ ὁποία ἔχει ὑποκατηγορίας καὶ ἡ ἄλλη κατηγορία εἶναι τῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως. Ἡ κατηγορία τῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως περιλαμβάνει τρεῖς κατηγορίας, τὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον, τὸ λεωφορεῖον τὸ ἀστικὸν καὶ τὸ ὑπεραστικὸν λεωφορεῖον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, προκειμένου νὰ καλύψῃ προφανῶς, ὅπως ἀνέκυψεν ἀπὸ τὰς ἀγορεύσεις τῶν προλαλησάντων συναδέλφων, ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπείγει νὰ καλυφθῇ, ἀπεφάσισεν περὶ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον θὰ συλλέξῃ τὸ ποσόν, διὰ νὰ καλυφθῇ ἐκεῖνο τὸ μέρος τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀπεφάσισε νὰ φορολογήσῃ μίαν τάξιν ἀνθρώπων πραγματικὰ πενομένων καὶ λιμοκτονούντων. Ἐν τῇ ἀποφάσει του, παρέλειψε καὶ παρεῖδε τοὺς σκοποὺς καὶ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θεμελιοῦται ἕνα νομοθέτημα καὶ ἀπονέμεται δικαιοσύνη εἰς τὰς τάξεις τῶν ἀνθρώπων ἐν Ἑλλάδι.

§134Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶναι περυσινὸν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ἔχει ὑπογράψει Ὑπουργός σας.

§135Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Προσπαθῆτε νὰ σημειώσητε τὴν παρουσίαν σας καὶ νὰ εἴπητε πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν καὶ προηγουμένως, ἔναντι τῶν ὁποίων ἐδόθησαν σχετικαὶ ἀπαντήσεις, ἐκτός, κ. συνάδελφε, ἐὰν ἀπουσιάζατε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρὸς ἄρσιν πάσης παρεξηγήσεως, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν, ὅτι παρ’ ὅτι τὸ νομοθέτημα τὸ ἐδέχθη ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἐν τούτοις διὰ τὸν α ἢ β λόγον, τὸ νομοθέτημα δὲν ἐψηφίσθη διὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν. Τοῦτο δὲν συνέβη, κ. συνάδελφε, τυχαίως, ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ θέμα ἦτο σοβαρὸν καὶ πιστεύω ὅτι δὲν ἐπετύχατε εὐάλωτον στόχον διὰ νὰ δημιουργήσητε ἐντύπωσιν ὑπὲρ ὑμῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τάξις τῶν αὐτοκινητιστῶν προκειμένου νὰ κριθῇ ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀπὸ μέρους ἡμῶν, ἀπόψε, θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ὡρισμένα κριτήρια ὑπ’ ὄψει, τόσον ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅσον καὶ ὑφ’ ἡμῶν. Ἀλλὰ πρὶν σᾶς παραθέσω τὰ στοιχεῖα τὰ ἐπίσημα τοῦ Ὑπουργείου, ποία εἶναι ἀκριβῶς ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ αὐτοκινήτου, καλὸν θὰ ἦτο, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀκούσητε, νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπὶ τῆς ἀρνήσεως τῆς ρητῆς, τῆς ἄνευ περιορισμοῦ ἀρνήσεως τῶν στοιχειωδῶν ἐννοιῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων θεμελιοῦται ἕκαστον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ πρόκειται νὰ φέρῃ ἐπιβάρυνσιν φορολογικὴν εἰς βάρος μιᾶς τάξεως, ἢ ὅλου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Ἠρνήθη, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ γεγονὸς νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν ὑπάρχῃ φορολογητέα ὕλη, ἐὰν δηλονότι ὑπάρχῃ ἀντικείμενον φορολογήσιμον. Εἶναι δυνατὸν τινὲς ἐξ ὑμῶν νὰ εἴπουν: πῶς δὲν εἶναι; Τὸ αὐτοκίνητον; Ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, τὸ αὐτοκίνητον, ἀλλὰ ἡ πραγματικότης εἶναι, ὅτι δὲν ὑπάρχει οἰκονομικῶς. Τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ, ἐν σχέσει μὲ ὡρισμένον ἀριθμὸν αὐτοκινήτων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐν τῇ Πρωτευούσῃ καὶ διὰ τὰ ὁποῖα, θὰ σᾶς δώσω πραγματικὰ στοιχεῖα, ἀλλ’ οὐσιαστικῶς αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως ἐκτελοῦντα τὴν συγκοινωνίαν ἐν τῇ χώρᾳ, εἴτε ἐπιβατικά, εἴτε ἐκτελοῦντα μεταφορὰς ἀγαθῶν ἐπὶ κομίστρῳ, αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ὑπάρχουν ἐν ζωῇ οἰκονομικῶς. Πῶς, λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, δὲν ἤλεγξε τὰ στοιχεῖα τὰ πραγματικὰ ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐθεμελιοῦτο τὸ νομοθέτημα τὸ παρόν; Ἤτοι: δὲν ἤλεγξε, πρῶτον: ὅτι τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τὸ Ταίναρον μέχρι τὸν Ἔβρον καὶ ἀπὸ τὰ Ἀλβανικὰ σύνορα μέχρι τὴν Κρήτην, εἰσπράττουν ὡς Κ.Τ.Ε.Φ.Α. καὶ τοῦτο εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ γνωρίζῃ, τόσον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅσον καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν, ποσὸν ἀκαθάριστον μηνιαίως ἀπὸ 800 χιλ. μέχρι 2 ἑκατ.

§136Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Οὐδεὶς ὅμως ἐπώλησεν τὸ αὐτοκίνητόν του.

§137Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀγοραστής. Φθάνει νὰ ζητήσητε νὰ ἀγοράσητε αὐτοκίνητον καὶ θὰ σᾶς παρασχεθοῦν ἑκατοντάδες.

§138Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Καθημερινῶς κατακλύζουν τὸ Ὑπουργεῖον διὰ νὰ ζητοῦν ἀδείας.

§139Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἐρωτῶ, τόσον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅσον καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ἐὰν ἢ ὄχι ἐκ τῶν ἐπισήμων στοιχείων τοῦ Κ.Τ.Ε.Φ.Α. προκύπτῃ σαφῶς ἡ ἄποψίς μου καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ ἀμφισβήτησις ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς μου. Ἐρωτῶ ἐπίσης τοὺς κ. Ὑπουργοὺς νὰ μοῦ εἴπουν, εἶναι ἢ δὲν εἶναι γεγονός, ὅτι τὰ Κ.Τ.Ε.Λ. ἁπάσης τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας εἰσπράττουν μηνιαίως ἀκαθαρίστους εἰσπράξεις ἀπὸ 2½ μέχρι 5½— 6 ἑκατομ.;

§140Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Δὲν εἶσθε καλὰ κατετοπισμένος. Ὑπάρχουν Κ.Τ.Ε.Λ. ποὺ εἰσπράττουν 7 ἑκατ. μηνιαίως.

§141Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἐὰν ἔχετε ἀμφισβήτησιν, ἀκούσατε τὴν ἀπάντησιν. Σεῖς δὲν γνωρίζετε τὴν πραγματικότητα. Ἠμπορούσατε νὰ τὴν γνωρίζετε, ἀλλὰ δὲν ἠθελήσατε. Παρακαλῶ, λάβετε αὐτὴν τὴν κατάστασιν, διὰ νὰ ἴδητε τὰς εἰσπράξεις 2–3 μηνῶν τοῦ Κ.Τ.Ε.Λ. Ἡρακλείου Κρήτης.

§142Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Λέτε δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐννοεῖτε μίαν ἄγονον γραμμήν.

§143Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Θὰ πάρετε τὴν ἀπάντησιν. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος.....

§144Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Εἶσθε ἐκτὸς πραγμάτων.

§145Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τὸ Ἡράκλειον εἶναι ἕνα ἄγονον Κ.Τ.Ε.Λ. Γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι ὁ Νομὸς Ἡρακλείου ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ὑποστάσεως, εἶναι ὁ τέταρτος Νομὸς τῆς Ἑλλάδος; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τὸ Κ.Τ.Ε.Λ. Ἡρακλείου εἶναι τὸ ἄγονον Κ.Τ.Ε.Λ. τῆς Ἑλλάδος; Εἶναι τὸ γονιμώτερον Κ.Τ.Ε.Λ. τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅμως ἐκ τῆς καταστάσεως τῶν δύο–τριῶν μηνῶν, τὴν ὁποίαν παρέδωσα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, καταφαίνεται, ὅτι αἱ εἰσπράξεις τῶν δύο μηνῶν δὲν ἀνέρχονται πέραν τῶν 5½ ἑκατομ.

§146Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Πόσα αὐτοκίνητα ἔχει τὸ Κ.Τ.Ε.Λ. εἰς τὸ Ἡράκλειον;

§147Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. 126.

§148Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ὑπῆρχον ἄλλοι ψηφοφόροι εἰς τὸ Ἡράκλειον νὰ πάρουν αὐτοκίνητα;

§149Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κύριε Ὑπουργέ, ἄλλον Νομὸν τῆς Ἑλλάδος. Διατί, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀπαντᾶτε σαφῶς εἰς αὐτὸ ποὺ σᾶς ἠρώτησα; Ὑπάρχει Νομὸς μὲ 200.000 κατοίκους, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ ὀλιγώτερα λεωφορεῖα;

§150Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐὰν ἐδώσατε ἀθρόας ἀδείας αὐτοκινήτων, μολονότι ἐκρατούσατε κλειστὸν τὸ ἐπάγγελμα, δὲν πιστεύω νὰ εὐθυνώμεθα ἡμεῖς. Σεῖς εὐθύνεσθε, διότι ἐδώσατε ἀθρόας ἀδείας. Καὶ ὅταν βάλετε 1.000 λεωφορεῖα εἰς μίαν γραμμήν, ἡ ὁποία ἐσήκωνε μόνον 30, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπιρρίπτετε τὴν εὐθύνην εἰς τοὺς ἄλλους.

§151Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἐφθάσατε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀναλάβετε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ εἴπητε, σεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐπηγγέλθητε τὴν ἀλλαγήν, νὰ εἴπητε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐρχόμεθα, διότι ἔκαμε σφάλματα ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, νὰ σᾶς δώσω περισσότερα αὐτοκίνητα ἀπὸ ὅ,τι ἔχετε, ἐρχόμεθα νὰ σᾶς δώσωμεν τὴν χαριστικὴν βολὴν καὶ νὰ σᾶς θέσωμεν ἐκτὸς τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς χώρας. Χαίρω, διότι μοῦ ἐδώσατε μίαν ἀπάντησιν, διὰ νὰ τὴν ἀκούσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ πέραν αὐτῆς ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἀπὸ τὸν ὁποῖον πολὺ συντόμως θὰ πάρετε τὴν ἀπάντησιν.

§152Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐγὼ εὐθύνομαι διὰ τὰς ἀπαντήσεις, ποὺ δίδω, ὄχι διὰ τὰς ἀπαντήσεις ποὺ δίδετε σεῖς διὰ λογαριασμόν μου. Ἐκτὸς ἐὰν θὰ ἐρωτᾶτε καὶ θὰ ἀπαντᾶτε ὁ ἴδιος.

§153Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑποθέτω ὅτι τὰ μειδιάματα αὐτὰ τὰ ἐπιχάριτα ἠμπορεῖ νὰ τὰ κρατήσετε διὰ τὸν ἑαυτόν σας καὶ ὄχι εἰς βάρος μας. Διότι δὲν εἴμεθα ἄνθρωποι τοιαύτης ποιότητος, ὥστε νὰ ἀποδεχθῶμεν τὰ μειδιάματα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐάν, ὅταν ἐσκέφθητε νὰ φέρετε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ παρὸν νομοθέτημα, ἐλαμβάνατε ὑπ’ ὄψει σας τὰς ἀρχάς, ἐπὶ τῶν ὁποίων θεμελιοῦται ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία, πιθανώτατα θὰ ἔπρεπε νὰ σκεφθῆτε ποία εἶναι ἡ οἰκονομικὴ θέσις τοῦ ἐπαγγελματίου αὐτοκινητιστοῦ ἐν Ἑλλάδι, καὶ τότε, ἐὰν ἀντελαμβάνεσθε, ὅτι ἦτο ἡ θέσις του ἀνθηρά, ἠδύνασθε ὑπὸ τὸν Α ἢ Β τρόπον ἢ ὑπὸ τὴν Α ἢ Β μορφὴν νὰ ἐπιβάλετε μίαν φορολογίαν καὶ νὰ ζητήσετε τὴν ἔγκρισίν της ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον. Ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, οὔτε αὐτὸ ἐλάβατε ὑπ’ ὄψει σας, ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ἐσκέφθητε καὶ εἴπατε, πρέπει νὰ εὑρεθῇ καὶ τὸ ἀνάλογον πρόσχημα, τὸ Ἐθνικὸν πρόσχημα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ καλύψῃ αὐτὸ τὸ οἰκονομικὸν κατασκεύασμα, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ καταστρέψῃ μίαν τάξιν ἀνθρώπων, πρέπει νὰ εὑρεθῇ τὸ Ἐθνικὸν σχῆμα καὶ νὰ εἴπωμεν τόσον εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐπαγγελματίας, ὅσον καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ συντηρηθοῦν οἱ δρόμοι τῆς Ἑλλάδος, διότι ἐπιτελοῦν Ἐθνικὸν σκοπόν. Μήπως, κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει τις τῶν συναδέλφων ἢ Ἕλλην πολίτης, ὁ ὁποῖος ἀγνοεῖ, ὅτι οἱ δρόμοι τῆς Ἑλλάδος δὲν ἐπιτελοῦν Ἐθνικὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐμφανῶς καὶ ἐμφαντικῶς περιγράφετε εἰς τὴν εἰσηγητικήν σας ἔκθεσιν; Δὲν ἠρνήθημεν ἡμεῖς ποτὲ καὶ δὲν πιστεύω νὰ τὸ ἠρνήθη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι πρέπει ἡ ὁδοποιΐα τῆς Ἑλλάδος νὰ εὑρίσκεται εἰς σημεῖον ἄριστον, ὥστε νὰ χρησιμοποιῆται καὶ διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἀγαθῶν τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ καὶ νὰ χρησιμοποιῆται εἰς περίοδον πολέμου ἢ εἰρήνης. Ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὑπῆρχεν ἄλλος τρόπος, ὥστε νὰ καλυφθῇ ἡ ἀνάγκη αὐτὴ ἡ ἐπιτακτικὴ διὰ τὴν Πατρίδα μας; Μόνον ὁ τρόπος τῆς ἐπιβολῆς τῆς οἰκονομικῆς θανατικῆς ποινῆς εἰς βάρος τοῦ ἐπαγγελματίου αὐτοκινητιστοῦ; Μήπως, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἠδύνασθε νὰ σκεφθῆτε, ὅτι ὑπάρχει μία κατηγορία πολιτῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐπλούτησαν, κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερον νὰ πλουτίζουν ἀνενόχλητοι, τὸ δὲ ἐπίσημον Κράτος, κατὰ καιροὺς καὶ σεῖς μαζὶ σήμερον, δὲν ἦλθε νὰ σκεφθῇ, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ περιορισθοῦν τὰ πλούτη των καὶ νὰ διοχετευθῇ ἕνα μέρος τοῦ πλούτου αὐτοῦ τοῦ ἀνόμως κτηθέντος;

§154Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ἔχει γίνει ὁ νόμος τῶν πλουτησάντων.

§155Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἔγινεν ἀπὸ τὴν μία μεριὰ ὁ νόμος τῶν πλουτησάντων καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην ὁ νόμος τοῦ Σβώλου.

§156Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Μέχρι τῆς 16 Νοεμβρίου τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τοὺς πλουτήσαντας;

§157Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Αἱ ἰδικαί μας Κυβερνήσεις διήρκεσαν περίπου δύο ἔτη, αἱ δὲ ἰδικαί σας μὲ ἕνα ἄλλον μανδύαν ἐσάρωσαν τὴν μεταπολεμικὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς χώρας. Αἱ ἰδικαί σας Κυβερνήσεις ἠνάλωσαν ὁλόκληρον τὴν οἰκονομικὴν βοήθειαν.

§158Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Τὸ κόμμα σας συμμετεῖχε ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1947 εἰς ὅλας τὰς Κυβερνήσεις.

§159Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἠρνήθη, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ λυποῦμαι ὅλως ἰδιαιτέρως, διότι τοῦτο ἠρνήθη καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Συγκοινωνίας, ἠρνήθησαν νὰ κρατήσουν τὰς γενικὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι θεμελιώνουν ἓν νομοθέτημα ἢ καὶ νὰ κρατήσουν τὴν σκοπιμότητα τοῦ νομοθετήματος ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐξετάσουν τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς τάξεως ἐκείνης, ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νὰ φορολογηθῇ. Πέραν τούτου, κύριοι συνάδελφοι, ἐξωμοίωσαν οἱ κ. κ. Ὑπουργοί, τὸ αὐτοκίνητον τὸ κινούμενον εἰς ἀγόνους γραμμὰς τῆς ἐπαρχίας, εἴτε τοῦτο ἦτο φορτηγόν, εἴτε τοῦτο ἦτο ἐπιβατικόν, μὲ τὸ αὐτοκίνητον τῆς Πρωτευούσης. Ἦτο μοιραῖον καὶ φυσικόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ συμβῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Διότι, μήπως οἱ κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι κατέχουν σήμερον τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια εὑρέθησαν ποτὲ εἰς τὰ ἄκρα τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἴδουν καὶ ἄλλα αὐτοκίνητα περιφερόμενα καὶ ἐκτελοῦντα δρομολόγια μὲ δύο καὶ τρεῖς ἐπιβάτας; Ἀντελήφθησαν οἱ κ. κ. συνάδελφοι καὶ ἀντιλαμβάνονται καθημερινῶς τὰ αὐτοκίνητα Ὁμονοίας–Βεΐκου κλπ. πλήρη καὶ κατάμεστα ἐπιβατῶν, δὲν εἶδον ὅμως ποτὲ τὸ οἰκτρὸν κατάντημα ἑνὸς αὐτοκινήτου διανύσαντος μίαν λεωφορειακὴν γραμμὴν 60 καὶ 70 χιλιομέτρων μὲ 4 καὶ 5 ἐπιβάτας. Καὶ ὅμως τὸ νομοθέτημα, κύριοι συνάδελφοι, ἔρχεται νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι φορολογεῖ διὰ τὰ ἀστικὰ τῶν ἐπαρχιῶν θέσεις ὀρθίων καὶ θέσεις καθημένων καὶ καλοῦνται οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι θὰ κρίνουν ἐπ’ αὐτοῦ, νὰ δώσουν τὴν ἀπάντησιν. Εἴδατε καμμία φορὰ εἰς ἐπαρχιακὴν πόλιν νὰ κυκλοφορῇ ἀστικὸν αὐτοκίνητον καὶ νὰ ἔχῃ ὀρθίους ἐπιβάτας καὶ ποίους; Εἶναι εἰκονικὴ ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν ὀρθίων εἰς τὰς ἐπαρχίας. Πῶς θὰ μπορέσῃ τὸ αὐτοκίνητον αὐτό, τὸ ὁποῖον, ἐντεταγμένον εἰς ἕνα ΚΤΕΛ, λαμβάνει μέρισμα ἑνὸς μηνὸς 5.000.000 καὶ πληρώνει ἐκ τοῦ μερίσματος αὐτοῦ ἐπὶ χιλίων χιλιομέτρων 1.300.000 βενζίνη καὶ λάδια, 1.500.000 σωφὲρ καὶ 800.000 εἰσπράκτορα, ἤτοι 3.600.000, τί θὰ μείνῃ διὰ τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ αὐτοκινήτου, διὰ νὰ συντηρηθῇ; Ποῦ εἶναι ἡ ἀπόσβεσις τοῦ κεφαλαίου του; Ποῦ εἶναι ὁ φόρος Δʹ κατηγορίας καὶ ποῦ εἶναι τὰ ἀσφάλιστρα τοῦ ΤΣΑ; Ποῦ εἶναι, κ. συνάδελφοι, τὰ ἀσφάλιστρα, τὰ ὁποῖα θὰ πληρώσῃ; Τί λοιπόν, θὰ τοῦ ζητήσῃ, εἰς ἔτη διὰ τοῦ νομοθετήματος, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν: Ἐάν, δηλαδή, κ. συνάδελφοι, τὸ αὐτοκίνητον τοῦ πτωχοῦ ἐπαγγελματίου ἐπρόκειτο νὰ πεθάνῃ μετὰ ὀκτὼ μῆνας, δηλαδὴ νὰ ἐξοικονομήσῃ τὴν ἀξίαν του πωλῶντας, τώρα θὰ τὴν ἐξοικονομήσῃ σὲ πέντε μῆνας καὶ σὲ τρεῖς μῆνας. Πέραν τούτου, κ. συνάδελφοι, ὑπάρχει ἕνας πόνος τῆς κατηγορίας τῶν αὐτοκινητιστῶν τῶν ἐπιβατηγῶν αὐτοκιτήτων. Κύριοι συνάδελφοι, μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ κυκλοφοροῦν ἀστικὰ φορτηγά, δημοσίας χρήσεως 1.800. Τὰ αὐτοκίνητά των ἔχουν κόμιστρα κατὰ χιλιόμετρον καὶ κατὰ τόννον ἓν χιλιόδραχμον. Μὴ ἔχοντα ὅμως, ἐργασίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαιτήσουν ἀπὸ τοὺς ἔχοντας νὰ μεταφέρουν ἐμπορεύματα, κόμιστρον πλέον τῶν 500 δρχμ. κατὰ τόννον. Ἀποτέλεσμα, οἱ αὐτοκινητισταὶ Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, τῶν φορτηγῶν αὐτῶν αὐτοκινήτων, νὰ πραγματοποιοῦν ἔσοδα μηνιαίως, περίπου 2.000.000 δρχ. Μὲ αὐτά, θὰ πληρώσουν τὸν ὁδηγόν, τὸν βοηθόν, τὴν βενζίνην, τὴν ἀσφάλειαν, τὸν φόρον τῆς 4ης κατηγορίας. Καί, ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος νὰ τοὺς εἴπῃ, ὅτι μεθαύριον καλεῖσθε ἐνώπιον μιᾶς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη διὰ νόμου, νὰ πληρώσετε ἕνα καινούργιον φόρον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1.000.000. Πῶς, κ. συνάδελφοι, σήμερον οἱ αὐτοκινητισταὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι διώκονται ἀπὸ τὴν ἐφορείαν, ἀπὸ τὰ βάρη τῆς βενζίνης κ.τ.λ. εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξουν καὶ εἰς νέα οἰκονομικὰ βάρη καὶ μάλιστα, εἰς φόρον τοιαύτης μορφῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι προκαταβολικῶς πληρωτέος; Διότι, αἱ ὑπηρεσίαι αἱ μηχανολογικαί, αἱ δημιουργημέναι εἰς τὴν ἐπαρχίαν, δὲν ἔχουν, κ. συνάδελφοι, σκοπὸν ταξινομήσεως μόνον. Ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ συσχετίζεται καὶ μὲ τὴν εἴσπραξιν τῆς φορολογίας. Καί, δὲν εἶναι δυνατόν, ἄνευ τῆς καταβολῆς τῆς φορολογίας, οὔτε πινακὶς κυκλοφορίας νὰ χορηγηθῇ, εἰς τὸ αὐτοκίνητον, οὔτε ἄδεια κυκλοφορίας, ἐὰν ὁ παριστάμενος φορολογικὸς ὑπάλληλος, δὲν εἰσπράξῃ τὸ τίμημα τοῦ φόρου καὶ μάλιστα προκαταβολικῶς καὶ δὲν παραδώσῃ τὸ διπλότυπον εἰς τὸν μηχανολόγον, διὰ νὰ τοῦ δώσῃ τὴν πινακίδα τῆς κυκλοφορίας κ.λ.π. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πιθανόν, πολλοὶ ἐξ ὑμῶν νὰ ἔχουν λυπηθῆ καὶ ἀγανακτήσει, διότι ὑπερασπιζόμεθα τὸν αὐτοκινητιστήν. Ἴσως, πολλοὶ ἀπὸ σᾶς, νὰ ἐσκέφθησαν, ὅτι τοῦτο γίνεται διὰ λόγους κομματικούς. Ὅμως, κ. συνάδελφοι, σᾶς κάμνω τὴν εἰλικρινῆ δήλωσιν, ὅτι δὲν ἐμπνέομαι εἰδικῶς, εἰς τὸ παρὸν νομοθέτημα, ἀπὸ πρόθεσιν τυχὸν νὰ ἀντιπολιτευθῶ τὴν Κυβέρνησιν. Διότι, κ. συνάδελφοι, σᾶς γνωρίζω, ὅτι ἐξ οἰκογενείας εἶμαι αὐτοκινητιστὴς καὶ εἶμαι πλήρως ἐνημερωμένος ἐπὶ τῶν πραγμάτων.

§160Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λάβετε τὸν λόγον, θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς τὸ λέγατε, ἀπὸ τὴν ἀρχήν.

§161Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ τὴν ἰδιότητά μου αὐτήν, νὰ μὴ τὴν παρεξηγήσητε. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θέσω ἐνώπιον ὑμῶν, ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ πραγματικά, ἐπὶ τῇ βάσει, τῶν ὁποίων θὰ μορφώσετε γνώμην, ἐὰν πρέπει νὰ ὑποβληθῇ τὸ αὐτοκίνητον, εἰς αὐτὴν τὴν φορολογίαν. Ἔθεσα κ. συνάδελφοι, ὑπ’ ὄψίν σας, τὴν θέσιν τοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου τῆς ἐπαρχίας, τοῦ λεωφορείου. Εἶναι ἀνάγκη, ὅμως, νὰ σᾶς ὁμιλήσω καὶ διὰ μίαν ἑτέραν κατηγορίαν αὐτοκινήτων καὶ αὐτὴ εἶναι, τὰ ἐπιβατηγὰ μικρὰ αὐτοκίνητα πολυτελείας τῶν ἐπαρχιῶν. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς μὲν τὰς Ἀθήνας, παρὰ τὴν παλαιότητά των, τὰ αὐτοκίνητα, εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπράττουν τὰ ἔξοδα συντηρήσεως τοῦ ἰδιοκτήτου καὶ τοῦ ὁδηγοῦ, εἰς δὲ τὰς ἐπαρχίας εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι οὐδεὶς τῶν αὐτοκινητιστῶν, τῶν ἐχόντων ἰδιοκτησίαν αὐτοκινήτου μικροῦ, πραγματοποιεῖ ἔσοδα ἀνταποκρινόμενα, εἰς τὸν μισθὸν τὸν ἰδικόν του. Ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, τὸ αὐτοκίνητον αὐτὸ τῆς ἐπαρχίας φορολογεῖται κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ φορολογῆται καὶ ἡ κοῦρσα τῶν Ἀθηνῶν. Πέραν τούτου, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ σκεφθῆτε, ὅτι ἡ Πολιτεία, ἡμεῖς, δηλαδὴ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην, πολλάκις νὰ ψηφίσωμεν νομοθετήματα ὁ δὲ, κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐπιχορηγήσῃ τὰ τραῖνα ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἑκάστου ἔτους. Σήμερον διαδίδεται μετ’ ἐπιτάσεως, ὅτι καὶ ἡ Ἑταιρεία ΤΑΕ εὑρίσκεται εἰς χρεωκοπίαν. Ἴσως, κ. συνάδελφοι, διαδίδεται ὅτι καὶ τὸ ἕτερον συγκοινωνιακὸν σκέλος τῆς Πατρίδος μας, τὸ πλοῖον καὶ αὐτὸ πολλὲς φορὲς εὑρέθη, εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσῃ τὴν ὑποστήριξιν τοῦ ἕλληνος καὶ νὰ χαρίσῃ, εἰς τοὺς ἐφοπλιστὰς ἡ Πατρὶς φόρους, ἢ τουλάχιστον, νὰ τοὺς παράσχῃ εὐκολίας, διὰ τὴν καταβολήν των. Τί ἔμεινε κ. συνάδελφοι, ἀκόμη; Ἔμεινε τὸ αὐτοκίνητον, τὸ ὁποῖον κρινόμενον ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς αὐτῆς, τὴν ὁποίαν τοῦ ἀποδίδει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς τῆς ἕδρας τῶν Ἀθηνῶν, εἶναι μέσον πλούσιον. Καί, ὅμως αὐτὸ εἶναι πλάνη, διότι ἡ θέσις τῶν αὐτοκινήτων τῶν Ἀθηνῶν, εἶναι τελείως διαφορετική, ἀπὸ τὴν θέσιν τῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως τῶν ἐπαρχιῶν. Ἡ Πολιτεία, λοιπὸν κ. συνάδελφοι, εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ βοηθήσῃ τὸ σκέλος αὐτὸ τὸ συγκοινωνιακόν, διὰ τοῦ Αʹ καὶ Βʹ τρόπου. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Πολιτεία νὰ ἔλθῃ ἀρωγός, διὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τῶν Τραπεζῶν, εἰς τὴν κρίσιμον καμπὴν τὴν ὁποίαν διατρέχει τὸ αὐτοκίνητον τῆς χώρας καὶ νὰ τὸ ἐνισχύσῃ. Ἀλλά, ἀντὶ νὰ ἔλθῃ ἀρωγός, πρὸς τὸ αὐτοκίνητον, μᾶς προτρέπει νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοθέτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἄν μή τι ἄλλο, τουλάχιστον, πρόκειται νὰ καταστρέψῃ τοὺς παρόντας αὐτοκινητιστὰς καὶ νὰ συγκεντρώσῃ τὸ αὐτοκίνητον, ὡς ὀρθῶς παρετήρησεν εἷς συνάδελφος, εἰς ὡρισμένας χεῖρας, διότι τὸ φαινόμενον αὐτό, πολὺ συντόμως θὰ παρουσιασθῇ, νὰ συγκεντρώσῃ, λέγω, τὸ αὐτοκίνητον, διότι οἱ αὐτοκινητισταί, ὁμαδικῶς θὰ πουλήσουν τὰ αὐτοκίνητά των ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, εἰς ἀσυδότους κερδοσκόπους, τοῦ κεφαλαίου, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὸν τρόπον καὶ τὴν δύναμιν ν’ ἀναγκάσουν, ἢ νὰ πείσουν τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία τότε θὰ ὑπάρχῃ, ὅτι τὸ αὐτοκίνητον πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ καὶ ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα ὑπὲρ τοῦ αὐτοκινήτου καὶ θὰ ληφθοῦν, ἀλλὰ τότε τὸ αὐτοκίνητον θὰ εἶναι εἰς ὡρισμένας χεῖρας, αἱ ὁποῖαι συγκεντρώνουν τὸν πλοῦτον τῆς Χώρας, ὁ δὲ αὐτοκινητιστικὸς κόσμος, θὰ ἔχῃ παραδοθῆ εἰς τὴν καταστραφήν. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀνάγκη τὸ παρὸν νομοθέτημα νὰ λάβῃ τὸ κῦρος τῆς ψήφου σας, νομίζω, πὼς εἶναι ἀνάγκη νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν σας μία ἄποψις προσωπική μου. Ἦτο δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν οἱ αὐτοκινητισταὶ ἠδύναντο νὰ βαστάσουν τὸ βάρος τῆς φορολογίας αὐτῆς, τοὐλάχιστον, ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἡ φορολογία αὐτή, ἔπρεπε νὰ εἰσπραχθῇ. Ὑπῆρχε, κύριοι συνάδελφοι, τὸ μέσον τῆς αὐξήσεως τῆς φορολογίας τῆς βενζίνης. Θὰ μοῦ εἴπητε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι σεῖς, ὁ ὁποῖος ἀποκρούετε, ἀπολύτως, τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετήματος, ὑποδεικνύετε λύσιν εἰς βάρος τῶν αὐτοκινητιστῶν καὶ τρόπον εἰσπράξεως τῆς φορολογίας; Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, κατ’ ἀρχὴν ἀνέπτυξα καὶ εἶπα, ὅτι οἱ αὐτοκινητισταὶ ἐκάμφθησαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σηκώσουν ἄλλα βάρη. Ὅμως, ἡ φορολογία, τιθεμένη, ὡς ἔχει εἰς τὸ νομοθέτημα, ἐξισώνει ἅπαντας τοὺς αὐτοκινητιστάς, καὶ τοὺς ἐργαζομένους ἐπὶ γραμμῶν γονίμων καὶ τοὺς ἐργαζομένους ἐπὶ ἀγόνων γραμμῶν, καὶ τοὺς ἐργαζομένους ἐντὸς Νομῶν ἀποδοτικῶν, οἰκονομικῶν, καὶ τοὺς ἐργαζομένους εἰς Νομούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄγονοι.

§162Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Πάλιν, ἀνισότης θὰ ὑπάρχῃ.

§163Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε συνάδελφε. Ἐὰν θὰ παρακολουθήσητε τὴν σκέψιν μου, θὰ ἴδητε, ὅτι εἶναι πολὺ ὀρθή. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἕνα αὐτοκίνητον — διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν τὸ ἐπιχείρημά μου — ἐὰν 100 ἢ 1 αὐτοκίνητα ἐργαζόμενα ἐντὸς κύκλου ἑνὸς Νομοῦ διανύσουν 1000 χιλιόμετρα, θὰ ἐξοδεύσουν 1000 δρχ. βενζίνην, θὰ πληρώσουν, ἐὰν ἡ φορολογία ἦτο ἐπιβεβλημένη ἢ ἐπεβάλλετο διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς βενζίνης, θὰ πληρώσουν Α ποσόν, τοποθετημένον ἐπὶ τῆς ἀναλωθείσης βενζίνης. Ἀντιθέτως, ἄλλα τόσα αὐτοκίνητα, κύκλου ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν, τὸν ἴδιον χρόνον θὰ διανύσουν χιλιόμετρα 10%, θὰ πληρώσουν καὶ βενζίνην μὲ συντελεστὴν 10 ἐπὶ τόσα. Συνεπῶς, τὸ αὐτοκίνητον, τὸ ὁποῖον θὰ διανύσῃ 1000 χιλιόμετρα εἰς τὴν Ἀθήνα, ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας, θὰ ἀναλώσῃ βενζίνην φέρ’ εἰπεῖν 100 κιλά. Τὸ αὐτοκίνητον, τὸ ὁποῖον θὰ διανύσῃ εἰς τὸ Ἡράκλειον καὶ εἰς τὸν Ἔβρον, θὰ ἐργασθῇ μίαν ἡμέραν, θὰ διανύσῃ μόνον 50 χιλιόμετρα καὶ θὰ ἐξοδεύσῃ δέκα κιλὰ βενζίνης καὶ θὰ πληρώσῃ φόρον 10 κιλῶν. Ἀνάλογα μὲ τὴν ἐργασίαν του καὶ τὰ χιλιόμετρα ποὺ θὰ διανύσῃ, θὰ κάψῃ ἀνάλογον ποσότητα βενζίνης καί, συνεπῶς, ἀνάλογος θὰ εἶναι καὶ ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ αὐτοκινήτου. Ἀντιθέτως, ὁ ἄλλος αὐτοκινητιστὴς θὰ διανύσῃ χιλιόμετρα πολλά, διότι ὑπάρχει πολλὴ ἐργασία, καὶ θὰ πληρώσῃ περισσότερον φόρον, ἐν σχέσει μὲ τὴν βενζίνην, τὴν ὁποίαν θὰ κάψῃ. Ὑπῆρχε, κύριοι συνάδελφοι, ὁ τρόπος αὐτός, ὥστε.

§164Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Εἴπατε, ὅτι ἕνα αὐτοκίνητον μὲ 5 ἐπιβάτας θὰ διανύσῃ 60 χιλιόμετρα.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§166Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ, διὰ νὰ τὸ καταλάβωμεν καὶ αὐτὸ καὶ νὰ διαφωτισθῶμεν.

§167Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Φοβοῦμαι, πολύ, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἀντελήφθην τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ μοῦ ὑποβάλετε καὶ θὰ μοῦ λέγατε τὸ ἑξῆς: ὅτι ἰσχυρίσθην, ὅτι εἰς τὸ Ἡράκλειον ἢ στὸν Ἕβρο ἢ εἰς τὴν Σπάρτην ἕνα αὐτοκίνητον μὲ 4 ἐπιβάτας εἶναι ἠναγκασμένον νὰ κάμῃ 100 χιλιόμετρα καὶ....

§168Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Τί θὰ εἰσπράξῃ;

§169Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Τοῦτο θὰ συμβῇ ἅπαξ εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἐνῷ ἀντιθέτως, εἰς τὰς Ἀθήνας θὰ διανύσῃ 300 χιλιόμετρα καὶ θὰ κάψῃ περισσοτέραν βενζίνην καὶ θὰ ἔχῃ καὶ ἀναλόγους εἰσπράξεις, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον, νομίζω, ὅτι ἠδυνάμην νὰ σᾶς παρουσιάσω τὰ μέσα, ὥστε, κρίνοντες τὸ παρὸν νομοθέτημα, νὰ ἔχετε πραγματικὴν βάσιν κρίσεως, ἐφρόντισα, ὥστε νὰ σᾶς θέσω τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπεν, ὑπ’ ὄψει σας. Πέραν τούτου, κύριοι συνάδελφοι, σᾶς καλῶ νὰ σκεφθῆτε, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1944, ὅτε ἀπηλευθερώθη ἡ χώρα, ἐτέθησαν ἀλλεπάλληλοι φόροι εἰς βάρος τῆς εἰσαγωγῆς τῶν αὐτοκινήτων, εἰς βάρος τῆς βενζίνης, εἰς βάρος, γενικῶς τῶν ἀνταλλακτικῶν πάντοτε, μὲ τὸ ἴδιον σχῆμα καὶ μὲ τὸν ἴδιον τρόπον καὶ ὅτι ἡ φορολογία τίθεται μὲ ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τὴν συντήρησιν τῆς ὁδοποιΐας τῆς χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, ηὐξήθησαν τὰ ἀνταλλακτικὰ τῶν αὐτοκινήτων 20%. Τελευταίως, ἐπεβλήθη καὶ πάλιν 50% φορολογία τὸ δεκαπεντάκιλο ἡ βενζίνη. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνῷ ὁ αὐτοκινητιστὴς τὴν ἠγόραζε τὸ 1945 μὲ 12 χιλιάδες, τὸ 1953, ἤτοι σήμερον, τὴν ἀγοράζει μὲ 57 χιλιάδες. Ὅμως, τὸ κόμιστρον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιβατικῆς συγκοινωνιακῆς ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως μεταφορικῆς παρέμεινε τὸ ἴδιον. Κατά τίνα τρόπον, κύριοι συνάδελφοι, ὁ αὐτοκινητιστὴς εἶναι δυνατὸν, μὲ τόσας ἐπιβαρύνσεις νὰ ἀνθέξῃ καὶ νὰ ἵσταται οἰκονομικῶς; Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἦτο ἀνάγκη νὰ συντηρηθοῦν αἱ ὁδοὶ τῆς Πατρίδος μας, ἔπρεπε νὰ τὰς συντηρήσουν ὅλαι αἱ τάξεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἐξυπηρετοῦνται διὰ τῶν ὁδῶν τῆς Πατρίδος. Αὐτὸ θ’ ἀπετέλει δικαίαν καὶ πραγματικὴν κατανομὴν τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης. Δὲν εἶναι ὁ αὐτοκινητιστὴς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος κάμνει μόνον, χρῆσιν τῶν ὁδῶν τῆς χώρας, ἀλλ’ εἶναι καὶ ὁ παραγωγὸς καὶ πᾶς τις Ἕλλην, κυκλοφορῶν ἐν Ἑλλάδι. Διότι οἱ αὐτοκινητισταὶ ἐπιτελοῦν ἕνα μεταφορικὸν ἔργον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ κατ’ εὐθεῖαν τὸν παραγωγικὸν κόσμον. Ἐάν, συνεπῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἡ φορολογία αὐτὴ ἐπιβληθῇ, μόνον, εἰς βάρος τοῦ αὐτοκινητιστοῦ, θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ὁλοσχερῆ καταστροφὴν τοῦ αὐτοκινήτου, ἀλλὰ θὰ καθιερώσῃ καὶ μίαν κατάστασιν εἰς τὴν χώραν, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, εἴτε ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διαλεκτικῶς, θὰ φορολογῇ τὴν τάξιν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν, φαινομενικῶς, νομίζει ἐκεῖνος, ὅτι πρέπει νὰ φορολογήσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθησαν πολλὰ ἐκ μέρους τῶν προλαλησάντων συναδέλφων, ἐν σχέσει μὲ τὸν ὄγκον τῆς ἐπιβαλλομένης φορολογίας διὰ τοῦ νομοσχεδίου εἰς βάρος ἑνὸς αὐτοκινήτου. Ἐλέχθη ἐπίσης ὑπὸ τοῦ κ. εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας, ὅτι τὰ ἐν Ἑλλάδι ὑπάρχοντα αὐτοκίνητα εἶναι: «Λεωφορεῖα 4428(;) (ἀναγινώσκει). Δηλαδὴ σύνολον 32.400. Δὲν εἶναι ἀνάγκη, κ. συνάδελφοι, νὰ κατέλθωμεν εἰς λεπτομερῆ ἀνάλυσιν. 60 δισεκ. εἶναι ἡ ἐπιβαλλομένη φορολογία. Χονδροειδῶς, μὲ ἐλαχίστας διαφοράς, ἀναλογεῖ εἰς βάρος ἑκάστου αὐτοκινήτου 2.000.000 φορολογία. Τὸ δὲ πρωτάκουστον εἶναι, ὅτι τὸ ἕν ἐκ τῶν δύο ἑκατομμυρίων, θὰ κληθῇ ὁ αὐτοκινητιστὴς νὰ τὸ προκαταβάλῃ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἀπογραφῆς. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἰς τὴν σκέψιν σας ἔχει διαμορφωθῆ ἡ γνώμη, ὅτι τὸ παρὸν νομοθέτημα, ὡς εἶναι διατυπωμένον, περιέχει ἀδικίας καὶ ὅτι δὲν θὰ ἐπιφέρῃ τὸ προσδοκώμενον ἀποτέλεσμα ὑπὲρ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χώρας, καὶ ὄχι ὑπὲρ τῆς ὁδοποιΐας, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκομικῶν θέλει νὰ ἰσχυρισθῇ. Ὅμως, κ. συνάδελφοι, πολλὲς φορές, εἴτε Συμπολίτευσις εἴμεθα, εἴτε Ἀντιπολίτευσις, ἔχομεν ὑποχρέωσιν ἔναντι τοῦ κόσμου ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ὑπὸ τὸ Α ἢ Β κόμμα, μᾶς ἔστειλεν ἐδῶ, ἀποφασίζοντες ἐπὶ φορολογικῶν θεμάτων ἰδίως, νὰ τοποθετῶμεν τὸ χέρι εἰς τὴν συνείδησίν μας καὶ νὰ μὴ λησμονῶμεν, ὅτι δὲν εἴμεθα μέλη ἑνὸς κόμματος, ἀλλὰ μέλη μιᾶς κοινωνίας, ἡ ὁποία πάσχει καὶ δεινοπαθεῖ καὶ ἡ ὁποία ἀναμένει τὴν σωτηρίαν ἀπὸ τὰ νομοθετήματα ποὺ ψηφίζομεν ἡμεῖς. Μία τάξις τῆς κοινωνίας αὐτῆς, κ. συνάδελφοι, εἶναι καὶ οἱ αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν ἀπὸ σᾶς προστασίαν. Ἐλπίζω, ὅτι ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετήματος, θὰ ἀποδεχθῇ οὐσιαστικὰς καὶ πραγματικὰς τροπολογίας, ὥστε τὰ αὐτοκίνητα νὰ φορολογηθοῦν ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποδοτικότητά των. (Χειροκροτήματα).

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§171Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, φόρους καὶ πάντα φόρους θὰ ζητῇ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὴν χιμαιρικήν της προσπάθειαν νὰ ἰσοσκελίσῃ τὸν προϋπολογισμόν. Θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατέχεται ἀπὸ μίαν σαδιστικὴν διάθεσιν ἔναντι τῆς ἀγωνιώδους κραυγῆς τοῦ στενάζοντος λαοῦ. Ἡ κατάστασις εἰς τὴν Δωδεκάνησον εἶναι τραγική. Ὅταν εἰς τὴν ἀρχὴν εὑρίσκετο ἡ Κυβέρνησις τῆς παρατάξεώς μας, ἡ κατάστασις ἦτο ἄριστος. (Γέλωτες ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἦτο καλλιτέρα καὶ ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας τὰ στοιχεῖα. Ὅλοι οἱ αὐτοκινητισταὶ τῆς Ρόδου εἶναι ἀδύνατον ν’ ἀνθέξουν καὶ νὰ ὑποστοῦν νέαν φορολογίαν. Τὰ αὐτοκίνητά των εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐλπίζω νὰ εὑρεθοῦν ἀγορασταί.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§173Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὄχι πολλὰ πράγματα. Δὲν θὰ εἴπω πολλὰ πράγματα, ἐφόσον εἶσθε καταπεπονημένοι, ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐφόσον κατάγομαι ἀπὸ ἐπαρχίαν καὶ εἶμαι βουλευτὴς ἐπαρχίας, νὰ εἴπω δύο λέξεις εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, διὰ νὰ γνωρίζῃ ὅτι πράγματι αὐτὰ τὰ ὁποῖα τοῦ λέγουν εἶναι πραγματικότης, ὅτι μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον ξεκίνησε πράγματι ἀπὸ ἕνα δρόμον καλόν, ἴσως κατὰ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ δημιουργήσῃ μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ δώσῃ περισσότερα χρήματα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τακτοποίησιν τῶν ὁδοστρωμάτων. Γεγονὸς εἶναι κύριοι ἀναμφισβήτητον, ὅτι πράγματι τὰ ὁδοστρώματα εὑρίσκονται εἰς χειρίστην κατάστασιν—μεσαιωνικὴ ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ἐὰν κρίνω ἀπὸ τὸν Νομὸν τὸν ἰδικόν μου—καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε, αὐτὰ τὰ ὁδοστρώματα νὰ τακτοποιηθοῦν κατὰ τὸν αʹ ἢ βʹ τρόπον. Ἐνῷ λοιπὸν πράγματι, τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὸν σκοπὸν αὐτὸν, θὰ ἐπιτελέσῃ κάποιον προορισμὸν καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένω, ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ νὰ εἶναι ἐν τάξει ἀπέναντι τῆς συνειδήσεώς του καὶ ἀπέναντι ἡμῶν, διότι μεθαύριον ἴσως λόγοι οἰκονομικοὶ νὰ τὸν ἀναγκάσουν νὰ ἀποσύρῃ τὸ κονδύλιον αὐτὸ καὶ θὰ εὑρεθῇ ἴσως ἐκτεθειμένος, ἐνῷ σήμερον ἐὰν βάλῃ ἕνα ἄρθρον, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ δοθοῦν εἰς τὰ ὁδοστρώματα, νομίζω ὅτι θὰ κατοχυρωθῇ καλύτερον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω, κύριοι, εἶναι, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ μία εἰδικὴ κατανομή. Ἐφ’ ὅσον, ἐπιμένει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι ἡ τάξις τῶν αὐτοκινητιστῶν δὲν εὐημερεῖ ὅπως εὐημεροῦσε ἄλλοτε, ἰδιαιτέρως δὲ ἡ τάξις τῶν ἐπαρχιωτῶν αὐτοκινητιστῶν εὑρίσκεται εἰς μίαν κατάστασιν δεινήν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ αὐτὸ θέλω νὰ τονίσω περισσότερον, διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν μὲ τὰ μέτρα τῆς φορολογίας καὶ πάλιν νὰ ἐπιβαρυνθοῦν εἰς σημεῖον τοιοῦτον, ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ εὑρεθοῦν εἰς μίαν δύσκολον θέσιν, ὁπότε θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ ἀκολουθήσουν δύο γραμμάς, δηλαδὴ νὰ αὐξήσουν τὰ εἰσιτήρια ἢ τὰ κόμιστρα διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὰ ἔξοδα. Ἐὰν ὅμως γίνῃ αὐτὸ θὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ ἀγρότου, πρᾶγμα ἀπαράδεκτον, κύριοι, διότι φωνάζομεν διὰ τὴν ἀστυφιλίαν καὶ ὅμως εἰς κάθε στιγμὴν ποὺ μᾶς δίδεται εὐκαιρία προσπαθοῦμε νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸν ἀγρότην καὶ νὰ τὸν ἀναγκάσωμεν νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἐπαρχίαν του. Ἐὰν πάλιν δὲν ἐπιτύχῃ ἡ φορολογία αὐτή, τότε θὰ συμβῇ τὸ ἀντίθετον. Θὰ ἀρχίσουν τὰ αὐτοκίνητα νὰ μεταβληθοῦν ὄχι εἰς αὐτοκίνητα, ἀλλὰ ὅπως ἦσαν κάποτε σχεδὸν κάρρα. Δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ φθάσωμεν εἰς αὐτὸ τὸ κατάντημα τῶν αὐτοκινήτων, διότι τοῦτο εἶναι μοιραῖον καὶ τὸ γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως. Φοβοῦμαι, ὅτι αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν αὐτοκινήτων θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῆς μεταφορᾶς τοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς ταύτης τῆς ὑγείας τοῦ κόσμου. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, κύριε Ὑπουργέ, ἐπιμένω, καὶ θὰ ἤθελα ἂν ἐπιμένετε εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, νὰ κάμετε τὸν διαχωρισμὸν αὐτὸν καὶ νὰ ἀπαλλάξετε τῆς φορολογίας αὐτῆς τὰ αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν τὴν ἐπαρχίαν, δηλαδὴ τὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως ἐπιβατικὰ καὶ φορτηγά. Ἐπίσης νομίζω καὶ τὰ ἰδιωτικῆς χρήσεως τῶν ἰατρῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ ἀπαλλάξετε ἐφ’ ὅσον ὁ ἰατρὸς ἐπισκέπτεται σχεδὸν δωρεὰν τὸν ἀσθενῆ, διότι κάποτε ποὺ ἔκανα τὸν ἰατρὸν τὸ εἶχα διαπιστώσει. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Τριανταφυλλάκος ἔχει τὸν λόγον.

§175Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πλὴν ἑνὸς τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος πράγματι ὡμίλησεν ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου, οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, περιωρίσθησαν εἰς τὴν ἐκδήλωσιν αἰσθημάτων ἀγανακτήσεως ἐναντίον τῶν μέτρων ποὺ θεσπίζονται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, αἰσθημάτων ἐπαναλαμβάνω ἀγανακτήσεως, διότι δι’ αὐτοῦ πρόκειται οὐσία ν’ ἀποθάνῃ ὁ αὐτοκινητιστικὸς κόσμος. Θὰ ἤθελα ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ τονίσω, ὅτι τὸν αὐτοκινητιστικὸν κόσμον, τὸν περιβάλλει μετ’ ἐξαιρετικῆς συμπαθείας θέλω νὰ πιστεύω, ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος, πάντως ὅμως ἡ παράταξις τῆς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι μέλος. Καὶ θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ ὑπενθυμίσω εἰς ὅλους τοὺς κυρίους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι μὲ ἱερὰν ἀγανάκτησιν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα ἀδιαφοροῦντες δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ νομοσχέδιον καὶ ἔλεγον πράγματα τελείως ξένα πρὸς τὴν οὐσίαν αὐτοῦ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ προηγουμένη, ἐκτὸς ἐκείνου τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶπε προηγουμένως, ὅτι εἶχεν ἤδη ἐγγράψει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ὡς ἔσοδον τὸ προβλεπόμενον ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ποσόν, εἶχε καταθέσει καὶ ἕνα ἄλλο νομοσχέδιον τὸ περίφημον νομοσχέδιον περὶ συντονισμοῦ τῶν χερσαίων μεταφορικῶν μέσων. Καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν ἔλαβεν ἰσχὺν νόμου, λόγῳ τῆς ἀντιδράσεως τῆς τότε Ἀντιπολιτεύσεως ἡμῶν. Καὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἔφερε τὰς ὑπογραφὰς τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν προεβλέπετο οὔτε ὀλίγον οὔτε πολύ, ἐξ 195.000.000 δραχμῶν ἔλλειμμα τῶν σιδηροδρόμων νὰ καλυφθῇ εἰς βάρος τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου. Ἔτσι ἐξεδηλώθη τότε, ὅταν ἡ σημερινὴ Ἀντιπολίτευσις ἦτο Κυβέρνησις, τὸ ἐνδιαφέρον τους ὑπὲρ τῆς αὐτοκινητιστικῆς τάξεως. Εἶναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ αὐτοκινητισταὶ δὲν εὑρίσκονται εἰς οἷαν κατάστασιν εὑρίσκοντο πρὸ 1½ ἢ 2 ἐτῶν καὶ ἡ πρὸς τὰ κάτω πορεία τοῦ δείκτου τῆς οἰκονομίας τῶν αὐτοκινητιστῶν ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἠκολούθησαν εἰδικῶς αἱ Κυβερνήσεις τῶν 2½ ἢ 3 τελευταίων ἐτῶν διὰ τῆς ἀθρόας ἐκδόσεως ἀδειῶν κυκλοφορίας πάσης φύσεως αὐτοκινήτων.

§176Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ Χατζηπᾶνος τὶς ἔδωσεν.

§177Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ποὺ ἦτο Ὑπουργὸς Μεταφορῶν ὁ Χατζηπᾶνος μετεῖχε μὲ ἴσα δικαιώματα καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ συνεπῶς ἡ εὐθύνη τῶν μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἶναι συλλογική. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ ὑπεισέλθω ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖα εἶναι αὐτὰ τὰ βάρη τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι τόσον δυσβάστακτα οὕτως ὥστε, ὡς ὑπεστηρίχθη ὑπὸ τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ μᾶλλον λίαν ταχέως νὰ ὁδηγήσουν εἰς πλήρη θάνατον τὸ αὐτοκίνητον. Ὡς ἐλέχθη ἤδη, δύο εἶναι τὰ σκέλη τοῦ νομοσχεδίου τὸ τεχνικὸν καὶ τὸ φορολογικόν. Ἐπὶ μὲν τοῦ τεχνικοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, ἄλλωστε καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὁ κ. Μητσοτάκης, ὁμιλήσας συνεφώνησε καὶ ἐπεκρότησε καὶ αὐτὸ τὸ μέτρον. Τὸ πρῶτον σκέλος ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐφαρμογὴν ἐν Ἑλλάδι τῶν διεθνῶν δεδομένων ἀναφορικῶς πρὸς τὸ αὐτοκίνητον. Τὸ δεύτερον μέρος εἶναι τὸ φορολογικόν. Πρὶν ὑπεισέλθω, διὰ νὰ διεξέλθω ἐν συντομίᾳ τὰ ἐπιβαλλόμενα βάρη διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, θὰ ἤθελα νὰ τονίσω καὶ νὰ παρακαλέσω εἰδικῶς τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ σημειώσω, ὅτι τὸ αὐτοκίνητον εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἐπλήρωνε φόρον, ἐνῷ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα μέρη τοῦ κόσμου καταβάλλει φόρον καὶ πέραν τοῦ φόρου, καταβάλλει καὶ εἰδικὸν φόρον ὁδοποιΐας καὶ εἰδικῶς θέλω νὰ παρατηρήσω εἰς τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι εἰς τὴν Γερμανίαν νῦν καταβάλλεται 6,542% ἐπὶ τοῦ κομίστρου εἰδικὸς φόρος ὁδοποιΐας, διότι εἰς τὰ προηγμένα μέρη τῆς γῆς, ὅπου τὸ αὐτοκίνητον ἔχει καὶ πολὺ μεγαλυτέραν ἀνάπτυξιν ἀπὸ ὅ,τι ἔχει μέχρι τῆς στιγμῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἔχει γίνει παραδεκτόν, ὅτι τὸ αὐτοκίνητον, τὸ ὁποῖον κινεῖται κατ’ ἐξοχὴν ἐπὶ τῶν ὁδῶν καὶ τὸ ὁποῖον προκαλεῖ μίαν φθοράν, πρέπει νὰ συμμετέχῃ καὶ εἰς τὰς δαπάνας συντηρήσεως τῶν ὁδῶν. Εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, ὅτι κατέθεσαν τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον καὶ μάλιστα μὲ οὐσιώδεις βελτιώσεις, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχε καταρτισθῆ ἀπὸ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν. Τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἐν συντομίᾳ, ποῖα εἶναι τὰ βάρη. Τὰ βάρη διὰ μὲν τὸ λεωφορεῖον τὸ ὑπεραστικόν, εἶναι 100.000 μηνιαίως, διὰ τὸ ἀστικὸν λεωφορεῖον ἐλάσσονος τύπου περίπου 200.000 καὶ διὰ τὸ μείζονος τύπου δρχ. 300.000. Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ ἐπιβαλλόμενον βάρος εἶναι τόσον ἐπαχθές, οὕτως ὥστε δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν οἱ αὐτοκινητισταὶ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν. Πέραν τούτου θὰ ἤθελα νὰ σᾶς μεταφέρω καὶ συγκεκριμένον γεγονός, ὅτι αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐπεσκέφθησαν τὰς τελευταίας ἡμέρας εἰς τὸ γραφεῖον μου, ἐπεκρότησαν τὸ μέτρον, διότι ὑπάρχει πλήρης ἐμπιστοσύνη, ὅτι τὸ πραγματοποιούμενον ἔσοδον πράγματι ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, θὰ διατεθῇ διὰ τὴν καλλιτέραν κατάστασιν τῆς ὁδοποιΐας τῆς Χώρας.

§178Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δι’ αὐτὸ νὰ γίνῃ ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου.

§179Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Ἐγώ, κύριε συνάδελφε, δὲν δημοκοπῶ, οὔτε πρόκειται νὰ στείλω τὰ πρακτικὰ εἰς τοὺς αὐτοκινητιστὰς νὰ τὰ διαβάσουν. Ἐγὼ εὐθέως ὑποστηρίζω τὴν γνώμην μου. Οὔτε εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἀστικῶν λεωφορειούχων καὶ τῶν λεωφορειούχων τῶν ἐπαρχιῶν, διότι ἤδη ὁ συντελεστής, ἐφ’ ὅσον ὑπολογίζονται ἐπὶ τῶν ἀστικῶν λεωφορείων καὶ αἱ θέσεις τῶν ὀρθίων, ἤδη εἶναι ὁ τριπλάσιος περίπου ἢ 2½ φορὲς παρὰ πάνω ἀπὸ τὸν συντελεστήν, ὁ ὁποῖος ἰσχύει διὰ τὸ ὑπεραστικὸν λεωφορεῖον. Ὑπάρχει οὐσιώδης διαφορά. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐπαναλάβω κάτι, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν εἰς διακοπήν, ὅτι τὸ ἀστικὸν λεωφορεῖον θὰ ἐπιβαρυνθῇ πρῶτον μὲ τὸ βάρος τῆς φορολογίας τὸ προϊὸν τῆς ὁποίας θὰ διατεθῇ διὰ τὴν ὁδοποιΐαν καὶ μὲ τὸ πρόσθετον δεύτερον τέλος τοῦ ἄρθρου 27, τὸ ὁποῖον θὰ διατεθῇ διὰ τὴν ὁδοποιΐαν τῶν Ἀθηνῶν. Διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι εὑρίσκονται εἰς χειροτέραν θέσιν ἀπὸ τὰ λεωφορεῖα ἀλλὰ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι αὐτοκινητιστῶν. Ὑπάρχουν οἱ ἐπιχειρηματίαι αὐτοκινητισταὶ καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι. Οἱ ἐπιχειρηματίαι εἶναι ξένοι πρὸς τὸ ἐπάγγελμα. Εἰσῆλθον εἰς τὸ ἐπάγγελμα ὡς ἐπιχειρηματίαι ἐκμεταλλευόμενοι τὸ καθεστὼς τῶν Κ.Τ.Ε.Φ.Α. ὅπου δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ καταβληθῇ προσπάθεια διὰ νὰ ἐξευρεθῇ μεταφορικὸν ἔργον. Δι’ αὐτὸ παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον, ὅτι ἐνῷ πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ. 311 περὶ ἱδρύσεως τῶν Κ.Τ.Ε.Φ.Α. ὑπῆρχον 6.500 αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως μετὰ τὴν ψήφισιν ἔφθασαν τὰς 12.000. Ποῖον εἶναι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ; Διὰ τὰ αὐτοκίνητα τῶν 3 τόννων ἕν ἑκατομμ. δηλαδὴ 80 χιλ. μηνιαίως. Ἐπειδὴ δὲ συνάδελφοι ἰσχυρίσθησαν, ὅτι δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα τὸ ἐπίμαχον ἀλλὰ τὸ τῆς προκαταβολῆς, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ κανεὶς κίνδυνος νὰ δεχθῇ ὅπως διὰ τὰ δημοσίας χρήσεως αὐτοκίνητα τῶν ἐπαρχιῶν ὁ φόρος εἰσπράττεται ἀνὰ 3μηνον. Τὸ κατὰ πόσον ὑπερβολικοὶ ὑπῆρξαν ὡρισμένοι συνάδελφοι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Ἀφοῦ, κύριοι, ὅλα τὰ αὐτοκίνητα βαδίζουν πρὸς βέβαιον θάνατον, πῶς συμβαίνει νὰ παρουσιάζωνται δεκάδες ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἐπιμόνως ζητοῦν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τὴν χορήγησιν ἀδείας κυκλοφορίας;

§180Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπ’ αὐτοῦ ἐξάγεται καὶ εἶπα, ὅτι διεγράφη ἡ λέξις.

§181Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ θίξω ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν ποὺ πρόκειται νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἀστικῶν λεωφορείων. Δημιουργεῖται, κύριοι, οὕτω μία κατάστασις εἰς ὄφελος τῶν λεωφορείων τῆς Η.Ε.Μ. καὶ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐξαιρεθοῦν τὰ αὐτοκίνητα τῆς Η.Ε.Μ. Πρὶν κατέλθω θὰ ἤθελον νὰ ἐκφράσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν ἀπόλυτον συμπάθειάν μου διὰ τὸν αὐτοκινητιστικὸν κόσμον τῆς χώρας καὶ θὰ ἤθελον νὰ διαλαλήσωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν πίστιν μας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ νὰ λάβῃ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπληττον τὰ συμφέροντά τους. Ἀντιθέτως, ὅτι μέτρα ἐξυγιαντικὰ θὰ ληφθοῦν θὰ ἀποβοῦν ἐπ’ ὠφελείᾳ τούτων καὶ τῆς τάξεώς των. Τὸ θέμα, κύριοι, κατ’ οὐσίαν ἔχει ἐξαντληθῆ. Πρὶν κατέλθω θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω ὅλους τοὺς συναδέλφους καὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι ἐξεδηλώθησαν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἀναλογιζόμενοι μετὰ μεγάλης προσοχῆς τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Νὰ ψηφίσουν ὑπὲρ τῆς παραδοχῆς αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν ἔχει τὸν λόγον.

§183Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Συγκοιν.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐν τῷ συνόλῳ του εἶναι σπουδαιότατον καὶ πολὺ κρίσιμον καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ διὰ τοὺς αὐτοκινητιστάς. Ὀφείλω νὰ δηλώσω ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμοῦ, ὅτι μετὰ συμπαθείας ἀποβλέπομεν πρὸς τὴν τάξιν τῶν αὐτοκινητιστῶν, διότι τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἀναγνωρίζῃ τὸ τί ὀφείλει εἰς τὴν τάξιν αὐτῶν. Καθ’ ὅλους τοὺς ἀγῶνας ἐπρωτοστάτησε καὶ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ μετέφερεν εἰς τὴν τελευταίαν γωνίαν τῆς Ἑλλάδος τὸν πολιτισμὸν καὶ τὰ ἀγαθά του. Ὅταν ἀνέλαβα τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν ἡ πρώτη μου σκέψις ἦτο νὰ τακτοποιήσω τὴν χαώδη κατάστασιν ἡ ὁποία ὑπῆρχε. Καὶ εὗρον τὸ νομοσχέδιον τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον, εἴτε τὸ θέλει, εἴτε δὲν τὸ θέλει ἡ ἀντιπολίτευσις, ἀποτελεῖ τιμὴν ἀλλὰ καὶ εὐθύνην δι’ αὐτήν. Ἡμεῖς δὲν ἀρνούμεθα τὴν εὐθύνην καὶ ἀποδεχόμεθα τὴν τιμήν. Διότι, πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν δὲν ἐγνώριζε τὸν ἀριθμὸν τῶν αὐτοκινήτων, τὸ εἶδος τῶν αὐτοκινήτων καὶ πᾶν ὅ,τι ἐσχετίζετο μὲ τὸ σπουδαῖον αὐτὸ μεταφορικὸν μέσον. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τίθενται αἱ βάσεις τῆς ταξινομήσεως, τῆς βεβαιώσεως τῆς κυριότητος καὶ τῆς ἐξασφαλίσεως ὅλων τῶν στατιστικῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν καλὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ αὐτοκινήτου. Ἔχω δὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐὰν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον εἶχε γίνει πρὸ ἀρκετοῦ χρόνου, πολλὰ τὰ ἄτοπα θὰ ἀπεφεύγοντο. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τεχνικὸν μέρος καὶ τὸ διοικητικὸν δὲν κατέκρινε κανεὶς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ συνεπῶς ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς εἶμαι ἀθῶος. Μίαν μικρὰν κατηγορίαν μοῦ ἔκαμεν ὁ ἐκ Φλωρίνης συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίσθη, ὅτι μὲ τὰ γραφεῖα αὐτὰ τοῦ ἐλέγχου, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦμεν, τὸ πρῶτον ἐπιβαρύνομεν μὲ τεραστίας δαπάνας τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον καὶ ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ κάμωμεν. Ἀλλ’ ἐὰν εἶχε τὴν διάθεσιν νὰ μελετήσῃ τὸ νομοσχέδιον θὰ ἔβλεπε, ὅτι δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ 6–8 γραφεῖα τὰ ὁποῖα δημιουργοῦμεν, αἱ προβλεπόμεναι δαπάναι εἶναι μόνον 159 ἑκατομ. ἐτησίως. Αὐτὴ εἶναι ἡ τρομερὴ δαπάνη, ἡ ὁποία ἀνεβιβάσθη εἰς δισεκατομμύρια. Καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ συναδέλφου μου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι περιώρισε τὰς νέας θέσεις εἰς μόνον 9. Ὀφείλω ὅμως νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ ἄρθρον 11 τὸ ὁποῖον λέγει: «Διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων...... ............(ἀναγινώσκει)...........». Καὶ ἐρωτῶ ὅλους σας ποία εἶναι ἡ εὐκολία τὴν ὁποίαν θὰ δημιουργήσωμεν δι’ ὅλους ὅσους ἀσχολοῦνται μὲ τὸ αὐτοκίνητον διὰ τῆς συστάσεως τῶν περιφερειακῶν αὐτῶν γραφείων. Καὶ πόσας ἐνοχλήσεις δὲν θὰ ἀποφύγετε σεῖς, οἱ ὁποῖοι καθημερινῶς ταλαιπωρεῖσθε καὶ ταλαιπωροῦνται ταὐτοχρόνως καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου. Ὅταν, λοιπόν, βλέπω τοιαύτην ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν διὰ τὸ σπουδαῖον αὐτὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ μίαν πρώτην προσπάθειαν διὰ τὴν ἀποκέντρωσιν καὶ τὴν καταστολὴν τῆς συμφορτίσεως εἰς τὸ κέντρον, πῶς νὰ μὴ διαμαρτυρηθῶ, ὅταν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐν τῷ συνόλῳ του ἀδίκως κατεδικάσθη ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν.

§184Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ὄχι καὶ ἀδίκως, κ. Ὑπουργέ.

§185Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Συγκοιν). Βεβαίως ἀδίκως. Ἐννέα νέας θέσεις προσθέτομεν. Ἀλλὰ πῶς θὰ γίνῃ ἡ ἐργασία αὐτή. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτοκίνητον σημαίνει ὁδικὸν δίκτυον καὶ δρόμοι καλοί. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν δρόμοι οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον εἰς τοὺς αὐτοκινητιστάς.

§186ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχουν αὐτοκίνητα;

§187Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Συγκοιν). Ἐὰν ὑπάρχουν δρόμοι θὰ ὑπάρχουν καὶ αὐτοκίνητα. Ἐὰν δὲν συντηρηθοῦν οἱ δρόμοι αὐτοὶ, οἱ πρῶτοι ποὺ θὰ μετανοήσουν θὰ εἶναι οἱ αὐτοκινητισταὶ, τοὺς ἐπεβάλομεν βεβαίως ἕνα βάρος καὶ ἴσως νὰ εἶναι ἔξω τῶν σημερινῶν περιστάσεων τὸ ἐπιβαλόμενον αὐτὸ τέλος. Ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Καὶ οἱ δρόμοι ἔπρεπε νὰ συντηρηθοῦν κατά τινα τρόπον, ὁ δὲ προϋπολογισμὸς δὲν δύναται νὰ χορηγήσῃ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται, Τὸ σκληρὸν αὐτὸ πρόβλημα εὑρίσκεται ἐνώπιόν μου. Καὶ διὰ νὰ κάμω μίαν μικρὰν ὑπεράσπισιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡμεῖς, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ ἐγώ, τὸν ἐπιέσαμεν διὰ νὰ γίνῃ ὁ νόμος αὐτὸς, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν ἀσφάλειαν τῶν δρόμων καὶ συνεπῶς τὴν ἀσφάλειαν τῶν αὐτοκινήτων.

§188ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔπρεπε νὰ τὸν ὑπογράψῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§189Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Συγκοιν.). Δὲν ἠδύνατο νὰ ὑπογράψῃ διότι τὸ ἔσοδον αὐτὸ θὰ μείνῃ διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ συντήρησιν τῶν δρόμων. Καὶ σᾶς ἐβεβαίωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ τέλος αὐτὸ θὰ διατεθῇ ἐξ ὁλοκλήρου διὰ τοὺς δημοσίους δρόμους καὶ πέραν αὐτοῦ καὶ ἄλλα ποσά. Οἱ δρόμοι ἀντιπροσωπεύουν κεφάλαιον τρισεκατομμυρίων καὶ ἐφόσον δὲν θὰ συντηρηθοῦν τὸ κεφάλαιον αὐτὸ θὰ εἶναι ἀνύπαρκτον. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει ἐξυπηρετεῖ τοὺς αὐτοκινητιστὰς τοὺς ἰδίους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐγκαίρως θὰ ἀντιληφθοῦν, διότι θὰ ἔχουν μείωσιν δαπανῶν βενζίνης, φθορᾶς καὶ ἀνταλλακτικῶν καὶ ἐντεῦθεν θὰ ὑπερκαλύψουν τὴν ἐπιβάρυνσιν, ἡ ὁποία ἄλλωστε, εἶναι πάρα πολὺ μικρά. Ἐπίσης ὀφείλω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν, διότι ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἔχω τὴν εὐθύνην τῆς διαχειρίσεως αὐτῆς, εἶμαι καὶ βουλευτὴς Ἀθηνῶν. Ἡ φορολογία ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὰ αὐτοκίνητα τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, εἶναι ὑπὲρ τῶν δρόμων τῶν ἐπαρχιῶν, διότι διὰ τὴν συντήρησιν τῶν δρόμων τῆς περιφερείας τῆς Πρωτευούσης, προβλέπεται ἄλλος τρόπος. Συνεπῶς οἱ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν συνάδελφοι πρέπει νὰ ἔχουν τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ φόρος τὸν ὁποῖον θὰ πληρώσουν οἱ Ἀθηναῖοι θὰ εἶναι εἰς ὄφελος τῶν ἐπαρχιωτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον. Μόνον σᾶς συνιστῶ νὰ ψηφίσετε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐν τῇ πεποιθήσει, ὅτι παρέχετε ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὸ Ἔθνος, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν τάξιν τῶν ἀγωνιζομένων αὐτοκινητιστῶν. (Χειροκροτήματα).

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§191Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ γνώμη καὶ ἡ ἀντίληψις ἡμῶν οἱ ὁποῖοι γνωρίζομεν τὴν εἰς τὰς ἐπαρχίας κατάστασιν εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι τὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον ἐκεῖ πάσχει. Μετὰ τὸ φορτηγὸν ἔρχεται τὸ ταξί. Μετὰ τὸ ταξὶ τὸ ὑπεραστικὸν λεωφορεῖον καὶ ἀκολουθεῖ τὸ ἀστικὸν λεωφορεῖον. Αὐτὴ ἡ ἀντίληψις ἐπικρατεῖ εἰς ὅλους ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι εἴμεθα οἱ δέκται τῶν παραπόνων ὅλων τῶν κατηγοριῶν. Ἐὰν ἡ ἀντίληψις αὐτὴ εἶναι ἀκριβής, δύο τινὰ θὰ συμβοῦν. Ἢ θὰ καμφθῇ τὸ αὐτοκίνητον, ὁπότε θὰ ἀναγκασθοῦν οἱ ἀσθενέστεροι νὰ τὸ σταματήσουν καὶ τὸ αὐτοκίνητον σιγὰ–σιγὰ θὰ μετατοπισθῇ πρὸς τοὺς ἰσχυροτέρους, διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἕνα ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὑφιστάμενον καὶ καλλιεργούμενον σχέδιον εἰς τὸν τόπον αὐτόν, τὸ μονοπώλιον, δηλαδή, τῶν συγκοινωνιῶν ἢ θὰ ὑποχρεωθῆτε ἐκ τῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Συγκοινωνιῶν, νὰ αὐξήσετε τὸ κόμιστρον καὶ τὴν τιμὴν τῶν εἰσιτηρίων, ὁπότε τί θὰ γίνῃ; Ψηφίζομεν ἀπόψε νόμον ἀμέσου φορολογίας καὶ θὰ καταλήξωμεν νὰ μεταβληθῇ ἡ ἄμεσος φορολογία εἰς ἔμμεσον.

§192Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν εἶναι ἄμεσος φορολογία.

§193Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διὰ νὰ καθησυχάσωμεν τὴν συνείδησίν μας καὶ διὰ νὰ πεισθοῦμε καὶ ἐγὼ τοὐλάχιστον νὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κατατείνει εἰς τὸν ἱερὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον εἴπατε, θὰ σᾶς ὑποβάλω μίαν πρότασιν. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν, νὰ μᾶς καταθέσετε πίνακας ἀποτελεσμάτων διαχειρίσεως τῶν αὐτοκινήτων, διὰ νὰ λάβωμεν μίαν εἰκόνα τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν διαφόρων Κ.Τ.Ε.Λ., Κ.Τ.Ε.Φ.Α., τῶν Σωματείων τῶν ταξί, νὰ ἴδωμεν αὐτὰ τὰ αὐτοκίνητα πῶς εἶναι, νὰ κρίνωμεν καὶ σεῖς καὶ ἡμεῖς, ἐὰν ἠμποροῦν περαιτέρω νὰ φορολογηθοῦν. Καὶ ἐὰν διαπιστώσωμεν ἐκ τῆς ἀναλύσεως αὐτῶν τῶν πινάκων, ὅτι ἠμποροῦν νὰ φορολογηθοῦν, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ὁ κίνδυνος νὰ καμφθῇ ὁ φορολογούμενος καὶ νὰ πωληθοῦν τῶν ἀδυνάτων τὰ αὐτοκίνητα εἰς τοὺς ἰσχυρούς, ἢ νὰ ἀναγκασθῆτε ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ αὐξήσητε τὸ κόμιστρον, ὁπότε ὑποβάλετε τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου εἰς μίαν νέαν ἐπιβάρυνσιν, ἐὰν πεισθοῦμεν, ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν θὰ συμβοῦν, ἐγὼ τοὐλάχιστον θὰ τὸ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον.

§194Χ. ΨΑΡΡΟΣ (Ὑπ. Συγκοιν.). Ἐὰν ἠθέλατε τὰ στοιχεῖα αὐτά, θὰ τὰ εἴχατε ὅποτε ἠθέλατε. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀφ’ ὅτου ἐνεφανίσθη εἰς τὴν ἱστορίαν ζῇ ἐπικινδύνως, ζῇ σκληρά. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ σᾶς βεβαιῶ εἶναι, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ φυλὴ ζῇ λόγῳ αὐτῶν τῶν δυσχερειῶν. Πράγματι θὰ ἀντιμετωπίσωμεν δυσχερείας. Ποῖος σᾶς ἐβεβαίωσεν, ὅτι αἱ διορθώσεις θὰ γίνουν ἀμέσως; Σκληρὰ μέτρα θὰ ἀντιμετωπίσωμεν διὰ νὰ ἐπανέλθῃ ὁ τόπος ἐκεῖ ποὺ πρέπει. Δὲν ζῇ μὲ ἀνέσεις κάθε χώρα πτωχή, ἀλλὰ πάντοτε θὰ ἀντιμετωπίζῃ τὴν ζωὴν μὲ σκληρότητα.

§195Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ σᾶς ἔκαμα συγκεκριμένην πρότασιν καὶ σεῖς ὁμιλεῖτε φιλοσοφικά. Νὰ τὰ καταθέσετε.

§196Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Συγκοινωνιῶν, διὰ τὸ θέμα τῶν πινάκων ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Χίου τῶν Κ.Τ.Ε.Λ. καὶ Κ.Τ.Ε.Φ.Α., θὰ ἔπρεπε νὰ λεχθῇ ὡς ἀπάντησις εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι δὲν ἀρκεῖ μόνον ἡ ἀνάγνωσις, πρέπει νὰ γίνῃ καὶ ἀνάλυσις καὶ ἔλεγχος τῶν στοιχείων. Συνεπῶς ἡ πρότασίς του ἀποβλέπει ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς μίαν προσπάθειαν ματαιώσεως τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου.

§197Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιμένω εἰς τὴν πρότασιν αὐτήν.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον.

§199Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Παρεκάλεσα, κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρέμβω εἰς τὴν συζήτησιν πρὶν ἀνέλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ μὴ τὸν διακόψω κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἀγορεύσεώς του. Θὰ ἤθελον νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ προσέξῃ μίαν παρατήρησιν καὶ ἂν ἠμπορῇ ἐπ’ αὐτῆς, εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ. Δὲν θὰ ἐξετάσωμεν τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου, διότι τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον καὶ ὑποθέτω ὅτι καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἔχει πεισθῆ ὅτι ἡ συντήρησις τῶν ὁδῶν τῆς Ἑλλάδος, ἀπαραίτητον στοιχεῖον ὄχι μόνον τῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας, προϋποθέτει πόρους τοὺς ὁποίους ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ ἐξεύρῃ ἐξ ἄλλης φορολογητέας πηγῆς. Ὡς γνωστόν, κύριε Πρόεδρε, ἡ ὁδοποιΐα τῆς Ἑλλάδος διαιρεῖται εἰς ἐθνικήν, εἰς ἐπαρχιακὴν καὶ εἰς κοινοτικὴν καὶ ὑπάρχουν πάντοτε ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ τῆς ἐπαρχίας, ἴσως νὰ εἶναι καὶ ἀνεύλογος, γενικαὶ διαμαρτυρίαι, ὅτι ἡ κατανομὴ τῶν πιστώσεων μεταξὺ τῶν τριῶν κατηγοριῶν δὲν γίνεται ἀναλόγως τῶν ὑφισταμένων ἀναγκῶν, ἀλλ’ ἀναλόγως τῆς συμβολῆς τῆς ἐπαρχίας εἰς τὴν φορολογίαν. Ὑποστηρίζεται δηλαδὴ γενικώτερον, καὶ ὑποθέτω ὅτι ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι καὶ τῶν ἐπαρχιῶν θὰ συμφωνήσουν, ὅτι ἐνῷ ἡ ἐπαρχία συμβάλλει εἰς τὴν διατήρησιν τῆς δημοσιονομικῆς δραστηριότητος τοῦ Κράτους, κατὰ ποσοστὸν λίαν σοβαρόν, πολλὰ ἐκ τῶν προβλημάτων της δὲν ἀντιμετωπίζονται κατ’ ἀντιστοιχίαν. Εἰς τὸ προκείμενον θέμα, ὅτι ἡ ἐπαρχιακὴ ὁδοποιΐα καὶ ἡ κοινοτικὴ ἐξ ἴσου χρήσιμος διὰ τὴν διακίνησιν τῶν οἰκονομικῶν ἀγαθῶν, παραμελεῖται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε πράγματι αὐτοὶ οἱ δρόμοι σχεδὸν ἔχουν καταστῆ ἀδιάβατοι. Καὶ δίκαιον εἶναι, κύριε Ὑπουργέ τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ παράπονον, ὅτι ἐὰν ἐπιτέλους συμβάλῃ καὶ αὐτὴ ἡ τάξις τῶν αὐτοκινητιστῶν, καὶ ὀρθῶς πρέπει νὰ συμβάλῃ, εἰς τὴν φορολογίαν, πρέπει παραλλήλως καὶ κατ’ ἀντιστοιχίαν καὶ πρὸς τὸ κοινωνικὸν σύνολον ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν εἰδικῶς φορολογούμενον δι’ αὐτὸν τὸν σκοπὸν — διότι σχεδὸν ἡ φορολογία εἶναι τέλος ἐν προκειμένῳ ἀφ’ ἧς στιγμῆς λέγομεν, ὅτι τὸ προϊόν της θὰ διατεθῇ πρὸς συντήρησιν τῶν ὁδῶν — ὅτι αὐτὴ ἡ κατανομὴ αὐτοῦ τοῦ ὡλοκληρωμένου ποσοῦ, αὐτοῦ τοῦ τέλους, ὀφείλει νὰ γίνῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ δύναται νὰ συντηρηθῇ ἐξ ἴσου καὶ κατ’ ἀντιστοιχίαν ἡ ἐπαρχιακὴ ὁδοποιΐα, ἡ συμβάλουσα φορολογικῶς εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ τοῦ τέλους αὐτοῦ. Δὲν ἔχομεν βεβαίως τὴν ἀξίωσιν νὰ μπῇ ρητὴ διάταξις. Ἡ ἀξίωσις αὐτὴ εἶναι ἀνεδαφική, ἀντιεπιστημονικὴ καὶ δὲν εὐσταθεῖ, διότι ἑνιαῖος εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς κατὰ σᾶς καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐναπόκειται, οἱ ὁποῖοι ἔχετε τὴν εὐθύνην τῆς κατανομῆς τῶν πιστώσεων καὶ τῆς παρακολουθήσεως τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§200Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπάρχουν καὶ τὰ Ταμεῖα.

§201Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐάν, κύριε συνάδελφε, μοῦ εἴχατε κάμει τὴν τιμὴν νὰ μὲ παρακολουθήσητε, θὰ εἴχατε ἀκούσει, ὅτι πρὸ ὀλίγων στιγμῶν εἶπον, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους εἶναι ἑνιαῖος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν εὐθύνην καὶ τοῦ ὑπολογισμοῦ καὶ τῆς ἐκτελέσεως καὶ ὅτι ὡς ἐκ τούτου ὑπεστήριξα τὴν βασικὴν δημοσιονομικὴν ἀρχήν, ὅτι δὲν δύνανται νὰ ὑφίστανται παραλλήλως πρὸς τὸν γενικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους τὰ εἰδικὰ αὐτὰ Ταμεῖα, τὰ ὁποῖα πλουτίζονται μὲν ἀπὸ πόρους, νοθεύουν ὅμως τὴν οὐσίαν τοῦ προϋπολογισμοῦ, τῆς ἐκτελέσεως αὐτοῦ. Ἄλλο θέμα ἡ δημιουργία τῶν Ταμείων καὶ ἄλλο θέμα ἡ ἐπιβολὴ εἰδικοῦ τέλους. Τὸ εἰδικὸν τέλος πρέπει νὰ εἰσπράττεται ὑπὸ τοῦ γενικοῦ προϋπολογισμοῦ, τοῦ ὁποίου τὴν εὐθύνην τῆς ἐκτελέσεως, κατὰ παγίαν καὶ ὀρθὴν δημοσιονομικὴν ἀρχήν, ἔχει ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν ἔχω, λοιπόν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, τὴν ἀξίωσιν νὰ τεθῇ διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἤθελον ὅμως νὰ σᾶς παρακαλέσω μαζὶ μὲ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἐκάνατε — καὶ δι’ ἡμᾶς τοὐλάχιστον τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τοῦ Συναγερμοῦ, δήλωσις ἐπισήμως διδομένη ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἐκ μέρους τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία τυγχάνει τῆς ἐμπιστοσύνης μας, δι’ ἡμᾶς, κύριοι βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔχει περισσοτέραν ἀξίαν ἀπὸ τὰς ρητὰς διατάξεις, τὰς ὁποίας ἡ ἰδική σας Κυβέρνησις ἔβαζεν εἰς τὰ νομοσχέδιά της — θὰ ἤθελον, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν ὄψει αὐτῶν τῶν ὀλίγων, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐξηγήσω εἰς τὸ Σῶμα καὶ πρὸς ἡμᾶς, νὰ θελήσητε νὰ κάμετε μίαν δήλωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐν συνόψει θὰ ἐξετίθεντο αἱ ἀπόψεις καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον νομίζετε, ὅτι θὰ ἠμπορούσατε νὰ κατανείμετε μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐπαρχιακῶν ὁδῶν, τὰς πιστώσεις, τὰς ὁποίας θὰ πάρετε ἀπὸ αὐτὰς τὰς φορολογίας τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ τὰς συμπληρωματικάς, τὰς ὁποίας θὰ δώσητε ἀπὸ τὸν γενικὸν προϋπολογισμόν.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§203Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι Βουλευταί, ἐκατηγορήθην, ὅτι μὲ σαδισμὸν ἐφαρμόζω καθ’ ἡμέραν καὶ νέους φόρους. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἀποτελῇ σαδισμὸν τὸ ὅ,τι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἐφήρμοσα κανένα ἰδικόν μου φόρον, παρὰ φόρους, τοὺς ὁποίους εὑρῆκα ψηφισμένους καὶ μοῦ παρέδωσεν ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἀλλὰ καὶ ἐγὼ θὰ παρατηρήσω, ὅτι μὲ κάποιον σαδισμὸν ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὰ ὁποῖα μᾶς ἐτίμησαν ἀπόψε διὰ τῆς παρουσίας των, ὡμίλησαν ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἠθέλησαν νὰ μοῦ κάμουν ἐπίθεσιν. Τοὺς ἐκφράζω τὴν εὐγνωμοσύνην μου, διὰ τὴν εὐμενῆ αὐτὴν μεταχείρισιν.

§204Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ ἐπίθεσις δὲν ἦτο προσωπική. Ἦτο κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ ἁπλῶς.

§205Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶναι ἄχαρι τὸ ἔργον τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§206Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀφοῦ ἐφθάσατε μέχρι τοῦ σημείου νὰ ὁμιλῆτε περὶ σαδισμοῦ, πρᾶγμα, διὰ τὸ ὁποῖον πρώτην φορὰν μᾶς κατηγοροῦν. Ἐγὼ πάντως, δὲν θὰ συνεχίσω νὰ εἶμαι σαδιστής, τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τὸ σημεῖον τῆς ἀπασχολήσεως τῆς Βουλῆς μὲ τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἁπλοῦν καὶ εἰλικρινῶς δὲν ἄξιζε τὸν κόπον τόσης ἀντιπολιτευτικῆς μανίας, τόσον μάλιστα, ὅσον τὸ νομοσχέδιον αὐτό, πράγματι, δὲν ἦτο ἰδικόν μου, ἀλλὰ ἰδικόν σας. Ἐὰν προσπαθήσατε νὰ πείσετε τὸν αὐτοκινητιστικὸν κόσμον, ὅτι σεῖς ἐνδιαφέρεσθε δι’ αὐτοὺς καὶ ἡμεῖς ὄχι, νομίζω, ὅτι ἀπετύχατε παταγωδῶς, διότι ὁ αὐτοκινητιστικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος δὲν ἐλησμόνησε τὰ δύο νομοθετήματα ποὺ εἴχατε ἑτοιμάσει δι’ αὐτόν, θὰ σᾶς κατηγορῇ, ὅτι τὸν παίρνετε διὰ πάρα πολὺ ἀφελῆ, διότι καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν σήμερον καὶ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπενθύμισε πρὸ ὀλίγου ὁ κύριος ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφος καὶ τὰ δύο αὐτὰ νομοθετήματα, ἦσαν νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα σεῖς κατηρτίσατε, σεῖς ὑπελογίσατε, σεῖς ἀνεγράψατε εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἑπομένως, δὲν πρέπει τώρα νὰ ἐρχώμεθα καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι ἡ τάξις τῶν αὐτοκινητιστῶν θὰ συντριβῇ, διότι ἐφαρμόζομεν ἓν ἀπὸ τὰ νομοθετήματα αὐτά, τὰ ἀπολύτως ἀθῷα, ἀπὸ ἀπόψεως ζημίας εἰς τὴν τάξιν τῶν αὐτοκινητιστῶν, ἐνῷ σεῖς εἴχατε ἑτοιμάσει ἤδη τὸ δεύτερον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἐπέρριπτεν ὅλον τὸ βάρος ἐξ 150 δισεκατομμυρίων εἰς αὐτούς. Πράγματι, κ. συνάδελφοι, μὲ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἀποκτοῦμεν ἓν ἔσοδον, τὸ ὁποῖον χρειάζεται διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν καὶ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ὁδικοῦ μας δικτύου. Δυστυχῶς, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἱκανοποιήσω τὸν ἐκ Κερκύρας συνάδελφον καὶ νὰ τοῦ ἀπαντήσω αὐτὴν τὴν στιγμήν, δίδοντάς του ἓν πρόγραμμα κατανομῆς τοῦ ποσοῦ κατὰ κατηγορίας. Ὁ σαδισμός μου ὅμως, κύριοι, φθάνει μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἐκτελῶ καθήκοντα καὶ Ὑπουργοῦ Δ. Ἔργων. Ἡ μόνη μου ἀπασχόλησις εἶναι πράγματι, νὰ παρακολουθῶ τὰ διάφορα κονδύλια τοῦ προϋπολογισμοῦ, καθ’ ἣν τάξιν ἔρχονται μπροστά μου πρὸς ἐκτέλεσιν, μὲ ἕνα σκοπόν, πῶς θὰ περικόψω κάθε δαπάνην, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀπαραίτητος, διὰ νὰ περισσεύσῃ κανένα κονδύλιον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργου. Διότι πιστεύω εἰλικρινῶς, ὅτι δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἐρχώμεθα τόσοι ἄνθρωποι καὶ νὰ ἐργαζώμεθα διὰ νὰ κάμωμε καμμιὰ δεκαριὰ ρουσφέτια τὴν ἡμέραν, ἀλλ’ ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἐργασθῶμεν καὶ νὰ ὑποστῶμεν θυσίας, διὰ νὰ ἀφήσωμεν κανένα ἔργον ἐγκαταλείποντες κάποτε τὴν ἀρχήν. Δι’ αὐτὸ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλοι θὰ βοηθήσετε, ὥστε μὲ φειδὼ διαχειριζόμενοι τὸ δημόσιον χρῆμα, νὰ ἐπιτελέσωμεν μερικὰ ἔργα εἰς τὸν τόπον αὐτόν, χάριν τοῦ γενικοῦ συμφέροντος καὶ μέσα εἰς αὐτὰ θὰ εἶναι καὶ τὰ ἔργα τῆς ὁδοποιΐας. Ὁ πόρος, κύριοι, εἶναι σημαντικός. 60–64 δισεκατομμύρια δρχ. Ὁ πόρος τοῦ ἀποκηρυσσομένου ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νομοθετήματος ἦτο 64 δισεκατομμύρια δρχ. Εὑρῆκα, λοιπόν, τὸ νομοθέτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον μοῦ τὸ ἔφερε μίαν ἡμέραν, μόλις ἀνέλαβον τὴν ἀρχήν, ὁ Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν, μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Δ. Ἔργων. Ἐμελετήσαμε τὸ νομοθέτημα μαζὶ μὲ τὸν Ὑπουργὸν Συγκοινωνιῶν καὶ μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν καὶ κατελήξαμεν, ἀπὸ φορολογικῆς πλευρᾶς—ἁρμοδιότητός μου—εἰς μερικὰς μεταβολάς, αἱ ὁποῖαι, ἀναμφισβητήτως, ἀποτελοῦν βελτίωσιν τοῦ νόμου. Καὶ εἶναι βελτίωσις, ἡ ὁποία ἐπηνέχθη ὑπὲρ τῶν ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν. Ἑπομένως, ἐγὼ ὁ σαδιστής, ἐγὼ ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος θέλω πλέον νὰ βάλω τὴν πλάκα τοῦ τάφου ἐπάνω εἰς τὸ ἐπάγγελμα τοῦ αὐτοκινητιστοῦ, δὲν ἔκαμα τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ βελτιώσω ὀλίγον τὴν κατάστασιν πού μοῦ παρέδωσαν. Καὶ πράγματι, ἐνῷ ἄφησα τὸ ἴδιον βάρος εἰς τὰ ἰδιωτικὰ αὐτοκίνητα, ἐνῷ ἄφησα τὸ ἴδιον βάρος εἰς τὰ αὐτοκίνητα ἰδιωτικῆς χρήσεως καὶ εἰς τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα, ἐλάφρωσα τὸ βάρος τῶν αὐτοκινήτων ταξί. Θὰ ἤθελον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς δώσω καὶ μερικοὺς ἀριθμούς, μολονότι τοὺς περισσοτέρους τοὺς ἔδωκεν ὁ συνάδελφος κ. Τριανταφυλλάκος. Ἀπὸ τὸ ὅλον ἔσοδον τῶν 60 δισεκατομμυρίων, τὰ 23 δισεκατομμύρια θὰ βαρύνουν τὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως καὶ τὰ 40 περίπου θὰ βαρύνουν τὰ αὐτοκίνητα ἰδιωτικῆς χρήσεως. Αὐτὸ ἐδέχθη καὶ ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ὅμως τὸ ἀποκηρύσσει τώρα. Οὕτω, τὰ ⅔ τῶν ἐξόδων ὁδοποιΐας, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, θὰ καταβάλλωνται ἀπὸ τοὺς ἰδιώτας καὶ ὄχι τοὺς ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστάς. Τὸ ⅓ θὰ καταβάλλεται ἀπὸ τὸ Δημόσιον. Διαλύω ἐν προκειμένῳ τὰς πλάνας, αἱ ὁποῖαι πιθανὸν νὰ ἔχουν ἐμφυλλοχωρήσῃ. Δὲν παρουσιάζεται τὸ νομοθέτημα, ὡς νομοθέτημα ἀμέσου φορολογίας, διότι ἡ τάξις τῶν ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν, ἤδη φορολογεῖται καὶ θὰ ἦτο πράγματι μὴ ἁρμόζον νὰ τὴν φορολογήσωμεν καὶ μὲ ἄλλον ἄμεσον φόρον. Ὁ φόρος, πρέπει νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ εἴπωμεν, εἶναι φόρος ἔμμεσος, ὁ ὁποῖος ἐπιρρίπτεται ἐπάνω εἰς τὸ κόστος τῆς μεταφορᾶς. Ὁ φόρος ὅμως εἶναι ἐλάχιστος καὶ δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς κίνδυνος ἐκ τῆς ἐπιρρίψεως αὐτῆς νὰ δημιουργήσῃ αὔξησιν τοῦ κόστους ζωῆς. Διότι ὅπως ἀνέφερον εἰς μίαν ἄλλην διακοπήν, ἕνα αὐτοκίνητον 4 τόννων ἔχει ἐπιβάρυνσιν ἡμερησίως 4 χιλιάδων. Αὐταὶ αἱ 4 χιλιάδες ἐπάνω εἰς τὸ κόμιστρον ἀποτελοῦν ἕνα ἀπειροελάχιστον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ αὔξησιν τοῦ κόστους τῶν ἐμπορευμάτων τὰ ὁποῖα ἐξ ἐπαρχιῶν ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἀπασχολοῦμαι προσωπικῶς καὶ ἔχω εἰδικὸν ἐπιθεωρητὴν χρησιμοποιήσει διὰ νὰ μελετήσῃ τὸ μεγάλο πρόβλημα, πῶς τὰ προϊόντα τὰ γεωργικά, τὰ προϊόντα τῆς Ἐπαρχίας ἔρχονται εἰς τὸ κέντρον μὲ τόσην διαφορὰν τιμῆς. Ἐλπίζω, ὅτι μετ’ ὀλίγον χρονικὸν διάστημα θὰ εἶμαι εἰς θέσιν ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ πορίσματα τῆς μελέτης αὐτῆς. Ἐάν, λοιπόν, ὑπάρχῃ ἕνα πρόβλημα, τὸ πρόβλημα δὲν ἑρμηνεύεται μὲ ἐπιβάρυνσιν αὐτῆς τῆς μορφῆς τῶν 3 χιλιάδων ἡμερησίως. Ἔγινε, κύριοι συνάδελφοι, καὶ συζήτησις διὰ τὰ λεωφορεῖα τῶν πόλεων. Τὰ λεωφορεῖα αὐτὰ θὰ συμβάλουν χωρὶς ν’ ἀπολαύσουν καὶ τῆς ἀντιπαροχῆς, ἡ ὁποία θὰ ὑπάρξῃ διὰ τὰ αὐτοκίνητα τῶν ἐπαρχιῶν.

§207Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἀπολαμβάνουν τόσα ἄλλα!

§208Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Καὶ αὐτὴ ἡ κουβέντα εἶναι ἐν μέρει ὀρθή. Δὲν ἔχω προκατάληψιν ἐναντίον τῶν Ἀθηνῶν. Μένω εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅπως πολλοὶ τῶν κ. συναδέλφων, ὅμως ἕλκω τὴν καταγωγὴν ἐξ ἐπαρχίας καὶ ἑπομένως δὲν εἶμαι κανεὶς οὐρανοκατέβατος, ὁ ὁποῖος ἔζησεν ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆς ἀκαμψίας. Δὲν ἔχω καμμίαν προκατάληψιν ἐναντίον τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας. Ἀλλὰ τὸ νὰ λέγωμεν διαρκῶς, ὅτι αἱ ἐπαρχίαι πληρώνουν καὶ αἱ Ἀθῆναι ἀπολαμβάνουν, εἶναι ἐντελῶς πεπλανημένον. Τὰ 78% τῆς ἀμέσου φορολογίας καταβάλλονται ἀπὸ τὰς Ἀθήνας καὶ τὰ 22% ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα. Θὰ μοῦ εἴπητε, ὑπάρχει ἡ ἔμμεσος φορολογία. Αὐτὴ ἐπιβαρύνει κατ’ ἀναλογίαν καὶ τὰ μεγάλα κέντρα, ὅπως καὶ τὴν ὕπαιθρον. Ὑπάρχουν ἄλλαι ἀδικίαι εἰς βάρος τῆς ὑπαίθρου, διότι δὲν προσέξαμεν νὰ δείξωμεν εἰς τὴν ὕπαιθρον τὸ ἀπαραίτητον ἐνδιαφέρον. Μᾶλλον ἀπὸ ἠθικῆς ἀπόψεως πάσχει καὶ ὄχι ἀπὸ ὑλικῆς. Καὶ αὐτὴ ἡ περιβόητος πρωτεύουσα δὲν κατοικεῖται ἀπὸ αὐτόχθονας ἀθηναίους, κατοικεῖται ἀπὸ ἐπαρχιώτας, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ κατώρθωσαν εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐργαζόμενοι νὰ ἀποκτήσουν ἕνα Α κεφάλαιον, ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας ὑποκινούμενοι ἀπὸ τὰς διασκεδάσεις τῆς μεγάλης πόλεως. Ἐκεῖνο ποὺ χρειάζεται εἶναι νὰ δώσωμεν ζωὴν εἰς τὰς πόλεις τῶν ἐπαρχιῶν, ὁπότε, ὅπως εἰς ὁλόκληρον τὸν πολιτισμένον κόσμον, δὲν θὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ μεταξὺ πρωτευούσης καὶ ἐπαρχιῶν. Ἀντὶ νὰ γκρινιάζωμεν, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κάμωμεν, εἶναι νὰ πραγματοποιήσωμεν τὴν ἀποκέντρωσιν, νὰ μεταφέρωμεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἕνα μέρος τῆς ζωῆς, τὸ ὁποῖον, ἀναμφισβητήτως, κακῶς ἔχει μαζευθῆ εἰς τὴν Ἀθήνα καὶ τότε θὰ προσφέρωμεν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν κόσμον τὸν εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐργαζόμενον. Πολὺ στενοχωροῦμαι ἀκούων ὅτι ἡ τάξις τῶν αὐτοκινητιστῶν παλαίει ἐναντίον δυσκολιῶν, παλαίει ὅμως διατί; Ὄχι πρὸς Θεοῦ, δὲν πρόκειται νὰ συντριβῇ, διότι θὰ πληρώσῃ 3 χιλ., ἀλλὰ παλαίει διότι δὲν ὑπάρχει ἐργασία εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ὑπάρχει κρίσις εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Τὸ φάρμακον, δὲν πρέπει νὰ παρασυρώμεθα ὅλοι εἰς δημοκοπίαν φθηνήν, δὲν εἶναι νὰ τοὺς ἀπαλλάξωμεν 1000 δραχμ. τὴν ἡμέραν, τὸ φάρμακον εἶναι νὰ τοὺς δώσωμεν ἐμπόρευμα πρὸς μεταφοράν. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ χρειάζεται ἡ ἐπαρχία.

§209Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἰς τὴν διακοπήν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔκαμον, ἔμεινα ἀναπάντητος. Δὲν εἴπατε τὰ προνόμια ποὺ ἔχουν τὰ αὐτοκίνητα τῶν Ἀθηνῶν, ἐν σχέσει μὲ τῶν ἐπαρχιῶν.

§210Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Προνόμια ἔχει τὸ αὐτοκίνητον τῶν Ἀθηνῶν; Τί εἴδους προνόμια; Ὅτι εἰσπράττει περισσότερα χρήματα; Εἰς τὸ θέμα αὐτὸ δὲν εἶμαι ἕτοιμος νὰ σᾶς ἀπαντήσω, διότι δὲν ἔχω εἰς χεῖρας μου συγκεκριμένα στοιχεῖα. Ἔχω ὅμως εἰς χεῖρας μου μερικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἷς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ φέρῃ μέχρις ἐμοῦ. Ὡμίλησε περὶ αὐτοκινήτων, τὰ ὁποῖα εἰσπράττουν 2 ἑκατ. τόν μῆνα καὶ ὁ κατάλογος, τὸν ὁποῖον βλέπω, ἀναφέρει ποσὰ 4½ ἕως 7 ἑκατομ.

§211Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Μέσος ὄρος.

§212Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). 5 ἕως 5½ ἑκατ. Ἕνα λεωφορεῖον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὸ Ἡράκλειον καὶ κατὰ τὸν κ. συνάδελφον ἐξ Ἡρακλείου εἶναι ἀπὸ τὰς χειροτέρας ἀπὸ ἀπόψεως κινήσεως καὶ ἀποδόσεως περιφερείας, εἰσπράττει κατὰ μέσον ὅρον 5½ ἑκατομ.

§213ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καθαρά, ἢ ἀκαθάριστα;

§214Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑποθέτω, ὅτι εἶναι εἴσπραξις· πάντως, ὅταν εἰσπράττῃ 5½ ἑκατομ. ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν 100.000, δὲν πρόκειται βέβαια νὰ εἶναι εὐχάριστος, ἀλλὰ δὲν εἶναι συντριπτική. Παραπλεύρως ὑπάρχει καὶ μία στήλη εἰσπράξεων κατὰ χιλιόμετρον καὶ αἱ εἰσπράξεις εἶναι κατὰ μέσον ὅρον 4.300.000 ἕως 6.000.000, Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ἔχει ὑπολογίσει τὸ κόστος τῆς διαδρομῆς τοῦ αὐτοκινήτου εἰς 4.200.000, ὁπότε καὶ ἐν προκειμένῳ, εὐτυχῶς, ὑπάρχει εἰς τὴν περιφέρειαν Ἡρακλείου ἀκόμη περιθώριον καὶ ἐκεῖ αἱ εἰσπράξεις παρ’ ὅλην τὴν ὀλίγην ἐργασίαν νὰ εἶναι περίπου 30 μὲ 50% πάρα πάνω ἀπὸ τὸ κόστος τοῦ αὐτοκινήτου. Ἑπομένως τὰ στοιχεῖα, τὰ ὅσα, τοὐλάχιστον, ἔφθασαν μέχρις ἡμῶν αὐτὴν τὴν στιγμήν, μᾶς παρέχουν τὴν πληροφορίαν, ὅτι καὶ ἡ φορολογία εἶναι μικρά, ἂν καὶ ἡ κατάστασις εἶναι δυσχερής, ἀλλὰ δὲν εἶναι κατάστασις τοιαύτη, ὥστε νὰ μᾶς ἀναγκάσῃ ν’ ἀνατρέψωμεν ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὰ αὐτοκίνητα κάποιαν δυνατότητα ὑπάρξεως καὶ ἐργασίαν, διότι ἐὰν ἀφήσωμεν τοὺς δρόμους καὶ καταστραφοῦν, τότε οἱ αὐτοκινητισταὶ πρῶτοι θὰ πληγοῦν καὶ τὰ ἔξοδα θὰ αὐξηθοῦν πολὺ περισσότερον ἀπ’ ὅ,τι σήμερον θὰ εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις τὴν ὁποίαν ὑφίστανται. Ἔπειτα, εἰλικρινῶς πιστεύω, ἀπὸ ἀπόψεως γενικῶς τῆς ἐπαρχίας, ὅτι ἐκεῖνο, ποὺ ἐνδιαφέρει τὴν ἐπαρχίαν δὲν εἶναι ἡ μικροτέρα δαπάνη, τὸ νὰ εὕρουν τὰ αὐτοκίνητά τους μίαν διαφορὰν 10–20%, ὅπως καὶ αὐτὸ προετάθη, ἀπὸ τὰ αὐτοκίνητα τῶν Ἀθηνῶν. Ἐκεῖνο, ποὺ ἐνδιαφέρει τὴν ἐπαρχίαν εἶναι ἡ καλὴ συντήρησις τῶν δρόμων, ποὺ ἄγουν εἰς αὐτὴν καὶ ἐξ αὐτῆς πρὸς τὰς Ἀθήνας, διότι μόνον αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐξασφαλίζει τὴν ἐπιβίωσιν τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου. Πρὸς τὰ ἐκεῖ πρέπει νὰ στραφῶμεν. Πρὸς τοὺς δρόμους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἄγουν εἰς τὰ μεγάλα κέντρα. Κατόπιν καὶ τοὺς ἐπαρχιακοὺς δρόμους καὶ τοὺς κοινοτικοὺς θὰ πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ τοὺς ἀποκαταστήσωμεν εἰς σημεῖον, ὥστε τὰ προϊόντα τοῦ χωριοῦ νὰ μεταφέρωνται ἀμέσως πρὸς τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ νὰ καταναλίσκωνται τό, δυνατόν, ταχύτερον. Κύριοι, αὐτὸ εἶναι τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι νομοσχέδιον, ὅπως, σᾶς εἶπον ἁπλοῦν, τοῦ ὁποίου τὴν τιμὴν δὲν τὴν διεκδικεῖ ἀποκλειστικῶς μόνον ἡ Κυβέρνησις ἢ ἰδική μας. Εἶναι ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εὑρήκαμεν, τὸ εὑρήκαμεν σωστόν, τὸ ἐβελτιώσαμεν καὶ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον, καθιστάμενον νόμος, θὰ μᾶς δώσῃ τὴν δυνατότητα εἰς τὸν προσεχῆ προϋπολογισμὸν νὰ ἐγγράψωμεν ἕνα κονδύλι ἀκόμη μεγαλύτερον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐγγεγραμμένον ἕως τώρα, ποὺ ἀναμφισβητήτως ἦτο ἀνεπαρκές. Ἡ χώρα αὐτὴ εἶναι πτωχή. Ἡ κατάστασις τῶν δρόμων τοῦ 1945 εἶναι εἰς ὅλους μας γνωστή. Δὲν πρέπει κατ’ οὐδένα τρόπον νὰ ἐπανέλθωμεν ἐκ νέου εἰς ἕνα καινούργιον 1945 ἀπὸ ἀπόψεως δρόμων τῆς ὑπαίθρου. Πρέπει τὸ ταχύτερον οἱ δρόμοι νὰ βελτιωθοῦν καὶ νὰ ἐπεκταθοῦν, εἰ δυνατόν, διότι ἡ ζημία τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἡ ζημία τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας καὶ αὐτῶν τῶν αὐτοκινητιστῶν, ἀπὸ μίαν ἐγκατάλειψιν τῆς προσπαθείας, θὰ εἶναι ἀπείρως μεγαλειτέρα ἀπὸ τὴν ἐλαφρὰν ζημίαν, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὺς προσγίγνεται καὶ ἡ ὁποία, ἐγὼ τοὐλάχιστον ἐλπίζω, ὅτι διὰ τῆς κανονικῆς ἐπιρρίψεως ἐπάνω εἰς τὸ κόστος καὶ διὰ τῆς βελτιώσεως τῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν τοῦ τόπου, τὴν ὁποίαν ἐλπίζω, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου καὶ διὰ τὴν ὁποίαν καταβάλλομεν κάθε προσπάθειαν, θὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν μέσην. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ εἴπω. (Χειροκροτήματα).

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§216Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἔχω νὰ προσθέσω δύο λόγια διὰ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, μετὰ τὰς ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας ἔδωσε. Δὲν ἐπερίμενα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ καταλήξῃ εἰς τὸν λόγον του, ὅτι ἡμεῖς, ἐνῷ ἐδημιουργήσαμεν τὸ νομοσχέδιον, ἐρχόμεθα σήμερον νὰ τὸ ἀποκηρύξωμεν καὶ νὰ τὸ ἐγκαταλείψωμεν, ἀνεξαρτήτως, ἐὰν εἶναι ὀρθὸν ἢ ὄχι. Διότι εἰς τὸν λόγον του, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶπεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ εὑρήκαμεν καὶ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς τὸ διετυπώσαμεν τελικῶς καὶ τὸ ἐφέραμεν εἰς τὴν Βουλήν. Εἴπομεν εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργόν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι Ἑλληνικῆς προελεύσεως, τὸ νομοσχέδιον μᾶς τὸ προσεκόμισεν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἡ φυρολογία ἡ ὁποία ἐπεβάλλετο ἦτο 80.000.000.000 καὶ μετὰ τρίμηνον ἀγῶνα κατωρθώσαμεν νὰ τὴν περιορίσωμεν εἰς τὰ 35.000.000.000 καὶ ὅτι τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἐπειδὴ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην παρ’ ὅτι οἰκονομικῶς ἡ κατάστασις ἦτο καλυτέρα τῆς σημερινῆς, καθυστερήσαμεν τὴν δημοσίευσίν του ἐπὶ 5μηνον. Ἀντιστρόφως, σήμερον ἡ Κυβέρνησις σπεύδει νὰ φέρῃ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου μεταξὺ τῶν 5 νομοσχεδίων καὶ αὐτὸ εἰς μίαν ὥραν καὶ ἄλλων φορολογιῶν. Καί, ἑπομένως, ἐὰν τότε ἐξηναγκάσθημεν νὰ καθυστερήσωμεν τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ, σήμερον πολὺ περισσότερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ. Δὲν ἐπερίμενα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονσμικῶν μὲ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ μὲ ὅσα προσωπικῶς ὁ ἴδιος γνωρίζει, νὰ εἴπῃ ὅτι τὸ ἐγκατελείψαμεν καὶ τὸ ἀφήσαμεν νὰ τὸ ψηφίσῃ ἡ παροῦσα Βουλή.

§217Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἴπατε, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ φορολογία εἶναι ἔμμεσος. Δηλαδὴ οἱ αὐτοκινητισταὶ δὲν θὰ πληρώσουν, ἀλλὰ τὸ βάρος αὐτὸ τῶν 23.000.000.000 θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τοῦ λαοῦ.

§218Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Σεῖς τὰ λέγετε αὐτά. Ἐγὼ ὅ,τι εἶχον νὰ εἴπω τὸ εἶπον. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα νομίζω, ὅτι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ὅλοι ὡμιλήσαμεν. Ὁ ἐκ Σάμου συνάδελφος, κ. Γρηγορίου, δὲν ξεύρω τί λόγον ἔχει νὰ κάμνῃ ἐπανειλημμένας ἐπιθέσεις ἐναντίον τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς.

§219Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν ἔκαμον καμμίαν ἐπίθεσιν. Εἶναι μία εἰλικρινὴς δήλωσις.

§220Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι μόνον, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ἀκολουθήσω εἰς τὸν δρόμον αὐτόν, διότι ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι δίκαιος, πρέπει νὰ διαβεβαιώσω τοὺς κυρίους συναδέλφους εἰλικρινῶς, ἐπὶ τῷ λόγῳ τῆς προσωπικῆς μου τιμῆς, ἡ συνεργασία μὲ τοὺς ἁρμοδίους εἰδικοὺς διὰ τὰ αὐτοκίνητα ὑπαλλήλους, ὑπῆρξε συνεργασία ἐπιστημονικὴ ἀπολύτως. Δὲν ἠσκήθη οὐδεμία πίεσις. Δὲν ξεύρω, ἐὰν ἠσκήθη εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Ἡμεῖς ἀπεφασίσαμεν, ἡμεῖς ἔχομεν τὴν εὐθύνην καὶ δὲν τὰ λέγω αὐτὰ μόνον ἀπὸ παλληκαριά, ἀλλὰ διότι εἶναι ἡ ἀλήθεια. Οἱ ξένοι φίλοι μας ἁπλῶς μᾶς συμβουλεύουν καὶ τίποτε ἄλλο. (Χειροκροτήματα).

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περαιωθείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τοῦτο κατ’ ἀρχήν.

§222ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§224Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, θὰ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου;

§225Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐξαρτᾶται. Δὲν ἔχω καμμίαν προκατάληψιν. Ἐὰν ὑπάρχῃ καμμία τροπολογία, ἡ ὁποία νὰ εἶναι χρήσιμος διὰ τὸ νομοσχέδιον, διατί ὄχι;

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1ον. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ κ. Παπαθανάση, ἔχουσα οὕτω: «Ἡ ἀνανέωσις ἢ παράτασις τῆς διαρκείας τῆς ἰσχύος προσωρινῆς ἀδείας εἰσαγωγῆς ἢ οἱαδήποτε ἄλλη ἐνέργεια ἀποβλέπουσα εἰς τὴν ματαίωσιν τοῦ σκοποῦ τῆς παρούσης παραγράφου, ὡς καὶ ἡ ἐπανεισαγωγὴ τοῦ ἰδίου αὐτοκινήτου καὶ ἡ παρ’ ἄλλου προσώπου, πλὴν τοῦ κατόχου, ὑπὸ οἱανδήποτε σχέσιν χρησιμοποίησις αὐτοῦ, πλὴν τῶν ἐφωδιασμένων διὰ τριπτύχων καὶ τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας των, ἀπαγορεύεται ἀπολύτως».

§227Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Παρακαλῶ νὰ μὴ γίνῃ δεκτή, διότι οὕτω παρέχεται ἡ εὐχέρεια καταστρατηγήσεων καὶ συγκεκριμένως οἱ εἰσάγοντες αὐτοκίνητα βάσει τριπτύχων, θὰ ἠδύναντο, ἀναχωροῦντες ἐξ Ἑλλάδος, νὰ τὰ παραχωροῦν εἰς συγγενικά των πρόσωπα, ἐγκατεστημένα ἐν Ἑλλάδι.

§228Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρούμεθα ἐπὶ ἑκάστου ἄρθρου, ἡ συζήτησις διεξάγεται ἐπὶ τροποποιηθέντος ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς σχεδίου, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Θέλω νὰ σᾶς κάμω μίαν ἐρώτησιν. Κατ’ ἀρχήν, δέχεσθε τροποποιήσεις, ὅσον ἀφορᾷ τὰ αὐτοκίνητα τὰ συνεταιριστικά, δηλαδὴ νὰ κριθοῦν μὲ μειωμένην κλίμακα.

§229Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι.

§230Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τότε, λοιπόν, μόνον μία τροπολογία ὑπάρχει, ποὺ ἀποδέχθητε, αὐτὴ εἰς τὴν ὁποίαν νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις διὰ τὴν Πάουερ.

§231Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μάλιστα. Τὴν δέχομαι.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§233ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀπορριπτομένης τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παπαθανάση. Ἄρθρον 2ον. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Γ. Παμπούκα, ἔχουσα οὕτω: «Τὰ διὰ συμβολαιογραφικῶν πράξεων προσύμφωνα, τὰ συνταχθέντα πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. 2119)1952 εἶναι ἰσχυρά, ἐπιτρεπομένης τῆς συντάξεως ὁριστικῶν συμβολαίων, δι’ ὧν μεταβιβάζεται ἡ κυριότης αὐτοκινήτων εἰς μὴ αὐτοκινητιστάς».

§235Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν τὴν δέχομαι οὔτε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, διότι αὕτη ἀφορᾶ ἄλλο νομοσχέδιον, λαμβάνεται δὲ νομοθετικὴ μέριμνα τροποποιήσεως τοῦ Ν, 2119)1952.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει ἐν τῇ ἐκθέσει τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§237ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει ἐν τῇ ἐκθέσει τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀπορριπτομένης τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παμπούκα. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 3 ἕως 16, ὡς ἔχουν ἐν τῇ ἐκθέσει τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς).

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 17ον.

§240Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰς τὸ ἄρθρον 17, ἔχω δύο τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν ὡρισμένας συμβάσεις, τὰς ὁποίας ἔχει ὑπογράψει ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἔχουσαι οὕτω: 1) Εἰς τὸ πρῶτον ἐδάφ. τῆς περιπτώσεως ζʹ τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 17 μετὰ τὴν περίοδον «δι’ ἃ ὀχήματα δυνάμει συμφωνίας ἢ συμβάσεως συναφθείσης μετὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως» νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «ἢ δυνάμει τοῦ Ν. Διατάγματος ὑπ’ ἀριθ. 1286)1949». 2) «Αἱ ἀπαλλαγαὶ αἱ προβλεπόμεναι παρ’ οἱασδήποτε συμβάσεως συναφθείσης μετὰ ξένων ἐργολάβων, ἐν σχέσει πρὸς τὸ Πρόγραμμα Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, ὡς καὶ αἱ ἀπαλλαγαὶ αἱ προβλεπόμεναι παρὰ τῆς Νομοθεσίας τῆς σχετιζομένης πρὸς τὰς ἄνω συμβάσεις ἢ τὸ Πρόγραμμα Ἀμερικανικῆς Βοηθείας ἢ τὴν Δημοσίαν Ἐπιχείρησιν Ἠλεκτρισμοῦ, παραμένουσιν ἐν ἰσχύϊ».

§241ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκταὶ αἱ τροπολογίαι.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ηʹ τῆς 1ης παραγράφου ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Δαβάκη ἔχουσα οὕτω: «Ὁμοίως καὶ τὰ ἐπιβατηγὰ αὐτοκίνητα ἰδιωτικῆς χρήσεως τὰ ἀνήκοντα κατὰ πλήρη κυριότητα εἰς ἀναπήρους πολέμου, χρησιμοποιοῦνται δὲ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον παρ’ αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον λόγῳ τῆς ἀναπηρίας των 85% ἔχουσιν ἤδη φορολογικὴν ἀτέλειαν διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§243Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ, καθ’ ὅσον καὶ οἱ ἀνάπηροι οὗτοι, δύνανται νὰ ἀπαλλαγῶσι μετὰ γνωμοδότησιν τῆς Ἀνωτάτης Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔκρινεν αὕτη, ὅτι συντρέχουσιν αἱ πρὸς τοῦτο ἀναγκαῖαι προϋποθέσεις.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως τὸ ἄρθρον 17 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. (Ἐν συνεχείᾳ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 18 ἕως 20, ὡς ἔχουν ἐν τῇ ἐκθέσει τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς).

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 21ον. Εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο, ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχουσα οὕτω: Εἰς τὸ ἄρθρον 21, προστίθεται παράγρ. 3, ἔχουσα οὕτω: «3. Δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δύναται νὰ ὁρίζηται ἡ εἰς δόσεις καταβολὴ τῶν ἑξαμηνιαίων τελῶν κυκλοφορίας». (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 22 ἕως 26, ὡς ἔχουν ἐν τῇ ἐκθέσει τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς).

§246Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς ἐν Ἑλλάδι, ἐλήφθη μία ἀπόφασις, ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, βάσει, τῆς ὁποίας ἠδύναντο καὶ δύνανται οἱ ἐπαγγελματίαι αὐτοκινητισταί, νὰ ἀγοράζουν αὐτοκίνητα ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν. Τοιαῦτα αὐτοκίνητα, ἐπωλήθησαν πολλὰ εἰς ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστάς, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον προσωρινὴν ἄδειαν εἰσαγωγῆς καὶ ἐθεωρήθησαν εἰσαγωγεῖς αὐτῶν. Ὁ αὐτοκινητιστής, ἐπειδή, δὲν ἔχει τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐμπόρου εἰσαγωγέως, τὰ τελωνειακὰ ἔγγραφα πρέπει νὰ χαρακτηρισθοῦν, ὡς τίτλοι κυριότητος, διότι φαίνεται, ὅτι τὰ εἰσαγάγει ὁ ἴδιος. Ἀλλὰ ὁ αὐτοκινητιστὴς αὐτός, τοῦ λοιποῦ, δὲν θὰ δύναται νὰ θεωρῆται, ὡς αὐτοκινητιστής, διότι, ὡς ἔχουν τὰ πράγματα, δὲν ἔχει τίτλους. Πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 2, ὅτι καὶ οἱ αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν τὰ αὐτοκίνητά των, ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, θεωροῦνται εἰσαγωγεῖς. Αὐτὴ ἡ διάταξις πρέπει νὰ μπῇ, διότι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχουν πωληθῆ, πλέον, ἀπὸ 1500 αὐτοκίνητα.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 27ον. Ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον τοῦτο, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατέθεσε νέον ἄρθρον εἰς ἀντικατάστασιν, ἔχον οὕτω: Ἄρθρον 27. 1. Διὰ τὴν κατασκευήν, ἐπισκευήν, ἀνακαίνισιν, ἢ βελτίωσιν τῶν ὁδῶν τῆς περιοχῆς τοῦ Ταμείου Μονίμων Ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν, αἱ ἑκάστοτε τιμαὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἀστικῶν καὶ ὑπεραστικῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς, τῶν ἐξυπηρετουμένων διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων, κυκλοφορούντων ἐν μέρει ἢ ἐν ὅλῳ ἐπὶ τῶν ὁδῶν τούτων, προσαυξάνεται κατὰ ποσοστὸν δέκα ἐπὶ τοῖς ἑκατόν, ὅπερ ἀποδίδεται εἰς τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον, ὡς εἰδικὸς πόρος αὐτοῦ χρησιμοποιηθησόμενος ἀποκλειστικῶς πρὸς τὸν ἄνω σκοπόν. 2. Ἡ ἰσχὺς τῆς παρούσης διατάξεως ὁρίζεται διετής, ἄρχεται δὲ ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου 1953 διὰ τὰ λεωφορεῖα τὰ χρησιμοποιοῦντα ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει τὴν λεωφόρον Συγγροῦ, τὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, τὴν Ἱερὰν Ὁδὸν καὶ τὴν ὁδὸν Βουλιαγμένης, ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1953 διὰ τὰ λεωφορεῖα τὰ χρησιμοποιουῦντα ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει τὰς ὁδοὺς Πατησίων καὶ Πειραιῶς–Γλυφάδος καὶ ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου 1953 διὰ τὰ λεωφορεῖα τὰ χρησιμοποιουῦντα ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει τὴν λεωφόρον Κηφισίας, τὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν–Μενιδίου καὶ τὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν–Σουνίου. 3. Ὁ τρόπος τῆς εἰσπράξεως καὶ ἀποδόσεως τοῦ προϊόντος τῆς προσαυξήσεως εἰς τὸ Ταμεῖον Μονίμων Ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν, ὡς καὶ πᾶσα ἀναγκαία διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος ἄρθρου λεπτομέρεια καθορίζονται ἑκάστοτε διὰ κοινῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν, Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νέον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον κατετέθη;

§248ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 27ον ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἀντικατεστάθη διὰ νέου ἄρθρου ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 28ον.

§250Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀποδέχομαι τροπολογίαν διαγραφῆς τῶν λέξεων «τοὺς Δήμους, Κοινότητας», διότι καταργοῦμεν διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἕνα μικρὸν πόρον, ποὺ δύνανται νὰ λάβουν οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες, χωρὶς νὰ ἔχουν καὶ ἀντάλλαγμα». Διὰ τοῦτο προβαίνομεν εἰς τὴν διαγραφὴν τῆς φράσεως αὐτῆς. Μερικοὶ Δῆμοι ἐπέβαλλον ἕνα μικρὸν τέλος, τὸ ὁποῖον εἶναι μικρόν.

§251ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι μικρόν.

§252Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἴπομεν νὰ μὴ διαγράψωμεν τὸ τέλος αὐτό, διότι προτοῦ τοὺς δώσωμεν ἄλλους πόρους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς τὸ ἀφαιρέσωμεν.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 28 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§254ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 28 ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὴν ἣν ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τροπολογίαν. (Ἐν συνεχείᾳ ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 29 ἕως 31, ὡς ἔχουν ἐν τῇ ἐκθέσει τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.)

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων ἐτερματίσθη. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τίτλων κυριότητος, ταξινομήσεως, ἀδειῶν κυκλοφορίας καὶ φορολογίας αὐτοκινήτων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 2135» «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1950)1939 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Πατριωτικοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§257Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, εἰσάγεται πρὸς συζήτησιν σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 2135», διὰ τοῦ ὁποίου ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη ὁ βασικὸς νόμος περὶ ὀργανώσεως τοῦ ΠΙΚΠΑ. Διὰ τοῦ νόμου 2135 ἐπεδιώχθη, κατ’ ἐπίφασιν, καὶ μόνον κατ’ ἐπίφασιν, νὰ βελτιωθῇ ἡ διοίκησις τοῦ ΠΙΚΠΑ. Ἐὰν τοῦτο ἦτο ὁ πραγματικὸς σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, ἔπρεπε νὰ δημιουργηθῇ ἕνα ἀνώτερον διοικητικὸν ὄργανον, τὸ ὁποῖον νὰ ἐκτελῇ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΠΙΚΠΑ καὶ τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ ἐποπτεύῃ γενικῶς, εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Ἱδρύματος. Ἀλλά, ἀναμφισβητήτως, δὲν ἦτο αὐτὸς ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου. Τοῦτο καταφαίνεται ἐκ τοῦ ὅτι, ἐνῷ ἐγκαθιδρύεται ἡ θέσις τοῦ ἐντεταλμένου συμβούλου, ὅπως δὲ εἶναι γνωστόν, ὁ ἐντεταλμένος σύμβουλος, εἶναι ὁ σύμβουλος, ὁ ὁποῖος ἐξουσιοδοτεῖται ἀπὸ τὸ συμβούλιον νὰ ἐνεργῇ ὡρισμένας πράξεις κατ’ ἐντολήν του καὶ ἐνῷ ἐὰν τοιοῦτος ἦτο ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, ὁ ἐντεταλμένος σύμβουλος ἔπρεπε νὰ διορίζεται παρὰ τοῦ Συμβουλίου, παρὰ τοῦ ὁποίου ἐπρόκειτο νὰ ἐνταλῇ, ἐν τούτοις, διὰ τοῦ νόμου καθιεροῦται, ὁ ἐντεταλμένος σύμβουλος, νὰ διορίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἔτι δὲ πλέον, τὸ ὅτι ἐπίφασις ἦτο ἡ καθιέρωσις ἑνὸς ἀνωτέρου διοικητικοῦ ὀργάνου ἀποδεικνύεται καὶ ἐξ ἄλλων διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, Διότι, ἐνῶ γίνεται λόγος περὶ ἐντεταλμένου Συμβούλου, ἐν συνεχείᾳ τοῦ νόμου λέγεται, ὅτι ὁ ἐντεταλμένος Σύμβουλος θὰ παραμείνῃ καὶ ὅταν λήγει ἡ θητεία του ἐπὶ τρεῖς ἔτι θητείας. Πρὸ αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ τοῦ νόμου, ἤμην ὑποχρεωμένος ν’ ἀποκαταστήσω τὰ πράγματα τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον διὰ τῆς δημιουργίας τοῦ θεσμοῦ τοῦ ἐντεταλμένου Συμβούλου καὶ διὰ τῶν ἐξουσιοδοτήσεων, αἱ ὁποῖαι τοῦ ἐδίδοντο, διὰ τοῦ νόμου, ἐπῆλθε χάσμα εἰς τὴν Διοίκησιν. Ἐπῆλθε τόσον χάσμα, ὥστε αὐτὸς οὗτος ὁ Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος εἰσηγήθη καὶ ἐπεδίωξε τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου, ἐξέδωκαν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας οὔτε πολὺ οὔτε ὀλίγον, εἶπε τὰ ἑξῆς: «Εἰδικώτερον......... ......... (ἀναγινώσκει).........». Δηλαδή, ἔγιναν δύο Πρόεδροι τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ κυρίου ὀργάνου τοῦ Γενικοῦ Συμβουλίου καὶ συνεπῶς, ὄχι μόνον ἑνότης εἰς τὴν Διοίκησιν, ὄχι μόνον καλυτέρα Διοίκησις δὲν ἐπετυγχάνετο, ἀλλά, τοὐναντίον, τὸ χάσμα ἦτο μεγαλύτερον. Ἐπίσης, διὰ τοῦ νόμου ὑπὸ τὴν ἐπίφασιν αὐτήν, ἐπεδιώχθη καὶ ἡ μεταβολὴ τοῦ, τότε, ὑφισταμένου Συμβουλίου καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ηὐξήθη καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου ὅπερ ἐγένετο 24μελές, οὕτω δὲ ἡ διοίκησις κατέστη δυσχερής.

§258Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Καὶ οἱ 16 πολλοὶ εἶναι.

§259Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὁ νόμος τοὺς ηὔξησεν εἰς 16 διὰ δὲ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου περιορίζονται εἰς 12. Ὁ σκοπός, λοιπόν, τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν τάξιν εἰς τὸ ΠΙΚΠΑ, καταργουμένης τῆς θέσεως τοῦ ἐντεταλμένου Συμβούλου καὶ ἐπανερχομένου τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου, εἰς τὸν ἀριθμὸν ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον, ἀρχικῶς προέβλεπεν ὁ νόμος.

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ σχέδιον νόμου, ὡς κατετέθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§261ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Κατὰ ταῦτα ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 2135 «τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1950)1939 περὶ ὀργανώσεως τοῦ Πατριωτικοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§263ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6ην μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 2.00′ π.μ.)