1953.03.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 26η

Τετάρτη 11 Μαρτίου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὑπὸ τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν μοὶ ἀπεστάλη τὸ ἑξῆς ἔγγραφον: «Πρὸς τὸν Ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Ἐνταῦθα. Κύριε Πρόεδρε, Ἡ Φιλοσοφικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν μετὰ τὰς γενομένας ἐν τῇ Βουλῇ δηλώσεις τῶν κυρίων ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Παιδείας Ὑπουργῶν, μελῶν τῆς Σῆς Βουλῆς καὶ Ὑμῶν προσωπικῶς, ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν, νὰ ἐκφράσῃ εἰλικρινεῖς εὐχαριστίας καὶ βαθυτάτην εὐγνωμοσύνην διά τε τὴν ἀνασκευὴν ὡρισμένων ἀνακριβῶν φημῶν καὶ διὰ τὴν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ ἐκδηλωθεῖσαν πρὸς αὐτὴν ἐκτίμησιν ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1953 Μετὰ πάσης τιμῆς

Ὁ Κοσμήτωρ

Γ. ΖΩΡΑΣ

Ἡ τιμὴ αὕτη ἀπευθύνεται κατ’ ἐμέ, αὐτὸ εἶπον, τοὐλάχιστον ἐγώ, καὶ πρὸς τὰς Σχολάς, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ Ἱδρύματα τῆς Ἀνωτάτης Ἐκπαιδεύσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20632] 24–2–53 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Μεγαρίδος κ. Δημ. Μπερδελῆ, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 26 παρ. 1 ἐδ. αʹ, 27 παρ. 1, 375 παρ. 1, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 378 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Τζαννετάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Καλαμῶν κ. Ν. Κάρτσωνας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν οἰκογενειῶν σφαγιασθέντων στρατιωτῶν τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας αἰτούντων ὅπως, λόγῳ τῆς καταστροφῆς τῶν Ἀρχείων τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας, ἀναγνωρισθῇ διὰ νόμου ἡ ἐπελθοῦσα λόγῳ τοῦ θανάτου τῶν περὶ ὧν πρόκειται στρατιωτῶν μεταβολὴ ἐν τῷ στρατολογικῷ μητρώῳ, ἐξ ἐνόρκων βεβαιώσεων Ἀξιωματικῶν ὑπηρετησάντων εἰς τὰ ἴδια Τάγματα Ἀσφαλείας. Ὁ βουλευτὴς Καλαμῶν κ. Ν. Κάρτσωνας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν, αἰτοῦντος ὅπως ἡ εἴσπραξις τῆς εἰσφορᾶς τῶν μελῶν του, γίνεται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου Ταμείου. Ὁ βουλευτὴς Καλαμῶν κ. Ν. Κάρτσωνας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Προσφύγων Καλαμῶν «ὁ Βόσπορος», αἰτούντων στέγασιν τῶν μελῶν τοῦ Συλλόγου. Ὁ βουλευτὴς Καλαμῶν κ. Ν. Κάρτσωνας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολυτέκνων γονέων Καλαμῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τῆς (ἐκπτώσεως 50% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων εἰς τοὺς ταξιδεύοντας πολυτέκνους διὰ τῶν σιδηροδρόμων Πελοποννήσου, Θεσσαλίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καλαμῶν κ. Ν. Κάρτσωνας, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπαγγελματιῶν καὶ ἐν γένει κατοίκων ἀνατολικῆς παραλίας Καλαμῶν, διεκτραγωδούντων τὴν ἀθλίαν κατάστασιν τῶν προσφύγων, τοῦ ἐν λόγῳ τμήματος, ἀπὸ στεγαστικῆς ἀπόψεως. Ὁ βουλευτὴς Καλαμῶν κ. Ν. Κάρτσωνας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων τοῦ νόμου 672)48, αἰτούντων καταβολὴν συμπληρωματικοῦ βοηθήματος ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας, καθ’ ὅσον τὸ καταβληθὲν εἰς τοὺς ἀπολυθέντας τὸ ἔτος 1948 τοιοῦτον, εἶναι ὀλιγώτερον τοῦ ἡμίσεος τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ νόμου 2112 ἐνῷ διὰ τὸ προσωπικὸν τὸ ἀπολυθὲν μετὰ τὴν 1–1–49 ἐχορηγήθη βοήθημα τριπλάσιον τοῦ χορηγηθέντος εἰς τοὺς κατὰ τὸ ἔτος 1948 ἐξελθόντας. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Π. Πολυχρονίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμμ. Λαγουδάκη, κατοίκου Πειραιῶς, ἀπολυθέντος ἐκτάκτου ὑπαλλήλου Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ προστατευομένου ὑπὸ τοῦ νόμου 1836)51, ζητοῦντος ὅπως προσληφθῇ ὡς ἐπόπτης ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς κ. Μ. Γεωργαντᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Ἀμπελουργικοῦ Συν)σμοῦ Μαρκοπούλου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἄνισον μεταχείρισιν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῶν ἀμπελουργῶν τῶν δανειζομένων μεμονωμένως ἀπὸ τοὺς ὁποίους ζητεῖ 9% ἐπιτόκιον, τῶν μέσῳ Συν)σμῶν οὓς χρεώνει μὲ 8% καὶ τῶν μέσῳ τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν οὓς χρεώνει μὲ 7%. Οἱ βουλευταὶ Καρυστίας κ. κ. Κ. Μπακόλας, καὶ Ι. Χατζηνικολῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Νέων Ψαρῶν, διαμαρτυρομένου διότι δὲν συμπεριελήφθη ἡ Κοινότης Νέων Ψαρῶν εἰς τὸ δίκτυον παροχῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἐκ τῶν ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ Λάδωνος. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Μεγάλης Παναγιᾶς Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος διάλυσιν τῶν Κοινῶν Ταμείων Φορτηγῶν Αὐτοκινήτων. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ. κ. Ι. Νικολίτσας καὶ Κ. Μπαροῦνος Ἰθάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν αἰγοτρόφων Κονίσκης Τριχωνίδος, αἰτούντων νὰ ἀνασταλῇ ὁ νόμος περὶ ἀπαγορεύσεως αἰγοβοσκῆς. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἀρκαδίας, ζητοῦντος ὅπως ἡ πρόσληψις ἐργατῶν καὶ τεχνιτῶν παρὰ τῶν Ἑταιρειῶν Ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων Λάδωνος, γίνεται μέσῳ τοῦ ὡς ἄνω Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου. Ὁ βουλευτὴς Κρανέας κ. Γ. Μεταξᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Κεφαλληνίας, αἰτοῦντος ὅπως κατὰ τὴν λῆψιν ἀποφάσεως ἐλευθέρων ζωνῶν περιληφθῇ καὶ ὁ λιμὴν Ἀργοστολίου. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου μεταλλωρύχων Γαλατίστης, ζητοῦντος ὅπως καταβληθοῦν εἰς τὰ μέλη του τὰ παρὰ τοῦ ἐργοδότου Σ. Γαβριηλίδη καθυστερούμενα, δεδουλευμένα ἡμερομίσθιά των. Ὁ βουλευτὴς Καλαμπάκας κ. Κ. Γιαννούσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου πυροπαθῶν Πύλης, ζητοῦντος ἀνοικοδόμησιν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν των. Ὁ Σύνδεσμος εἰσπρακτόρων ἰδιωτικῶν λεωφορείων Ἀθηνῶν ζητεῖ τὴν ἐπαναφορὰν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3731]18–3–45 ἀποφάσεως, δι’ ἧς ἀπαγορεύεται ἡ ἐξάσκησις ἐπαγγέλματος εἰς τοὺς μὴ ἔχοντας συμπληρώσει τὸ 18ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Λ. Κουτσοπέταλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Καρυῶν Λεβαδείας, ζητοῦντος τὴν τοποθέτησιν τῆς τηλεφωνικῆς συσκευῆς εἰς τὸ γραφεῖον τῆς Κοινότητος καὶ οὐχὶ εἰς τὸ Παντοπωλεῖον τοῦ Κ. Ὑπερήφανου. Ὁ βουλευτὴς Καλαμπάκας κ. Κ. Γιαννούσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Α. Στούμπου, Β. Μπουπουρέσου, Γ. Σιούτα καὶ Β. Πύχου, διαμαρτυρομένων δι’ ἐγκατάλειψιν τῶν σχολείων τῆς περιφερείας των καὶ ζητούντων ἄμεσον διορισμὸν διδακτικοῦ προσωπικοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καλαμπάκας κ. Κ. Γιαννούσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πυροπαθῶν Καλαμπάκας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι λῆψιν μέτρων στεγάσεως τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Ἁγίου Μάμαντος Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος ἀπαλλοτρίωσιν 1500 στρεμμάτων ἐκ τῶν κτημάτων τοῦ Γεωργικοῦ Σταθμοῦ Χαλκιδικῆς, πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων Ἁγίου Μάμαντος. Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Λ. Κουτσοπέταλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Σιδηρουργῶν, Καρροποιῶν Λεβαδείας, διαμαρτυρουμένου διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀποστολὴν εἰς τὴν περιοχὴν Λεβαδείας γεωργικῶν ἐργαλείων, πρὸς γεωργικὴν χρῆσιν, προερχομένων ἐκ σιδηρουργείων ἄλλων μερῶν τῆς Ἑλλάδος, μολονότι τὰ σιδηρουργεῖα Λεβαδείας κατασκευάζουσιν τελειότερα καὶ εἰς τιμὰς συμφερωτέρας τοιαῦτα ἐργαλεῖα καὶ μηχανήματα. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου Νομοῦ Ἀρκαδίας, ζητούντων ἐπέκτασιν θεσμοῦ παροχῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ εἰς τὰ Νομαρχιακὰ Παραρτήματα τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Γ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Παγονερίου Λευκογείων καὶ Περιχώρας Νομοῦ Δράμας, ζητούντων χορήγησιν εἰς τὰ ΤΕΑ Ὑγειονομικῆς περιθάλψεως, ἱματισμοῦ, ὑποδήσεως, τροφίμων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀμαλιάδος, ζητοῦντος ἀναστολὴν πάσης δικαστικῆς διώξεως ἐπαγγελματιῶν, πρὸς ἐξόφλησιν χρεῶν των τοὐλάχιστον μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Μουζακίου τοῦ Νομοῦ Ἠλείας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Οἰκον. Ἐφορίας Ἠλείας ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν ἐπὶ τῶν ἐνοικίων, τὰ ὁποῖα εἰσπράττουν ἐκ τῆς ἐκμισθώσεως τῶν κτημάτων των πρὸς ὀρυζοκαλλιέργειαν. Οἱ βουλευταὶ Μεσολογγίου κ. κ. Χ. Εὐαγγελᾶτος καὶ Π. Σταυρόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Λιμενικοῦ καὶ Ἐξυγιαντικοῦ Ταμείου Μεσολογγίου, ζητοῦντος ἀποπεράτωσιν τῶν ἔργων τοῦ λιμένος Μεσολογγίου, ὅστις τόσον ἐξυπηρέτησεν τὰς μεταφορὰς τοῦ στρατοῦ κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Μητσόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Λυκόφης, Λαγινῶν, Φυλακτοῦ καὶ Τυχίου, ζητούντων τὴν κατασκευὴν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων, φραγμάτων κλπ. εἰς τὴν περιοχὴν τῶν ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου, πρὸς πρόληψιν τῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν μεγάλων καταστροφῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κοσμᾶς καὶ Γ. Ρουμάνης καταθέτουν ἀναφορὰν συζύγων τέκνων καὶ ἀδελφῶν στρατιωτῶν τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας Καλαμῶν–Μελιγαλᾶ–Γυθείου–Σπάρτης, φονευθέντων τὸ 1944, ζητούντων ἀναγνώρισιν τῶν στρατολογικῶν μεταβολῶν τῶν ἐν λόγῳ ἀνδρῶν, βάσει ἐνόρκων βεβαιώσεων ἀξιωματικῶν ὑπηρετησάντων εἰς τὰ ἴδια Τάγματα, λόγῳ καταστροφῆς τῶν ἀρχείων τῶν ἐν λόγῳ Ταγμάτων. Οἱ βουλευταὶ Μεσολογγίου κ. κ. Χ. Εὐαγγελᾶτος καὶ Π. Σταυρόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Μεσολογγίου, ζητοῦντος τὴν ἀποστολὴν εἰδικοῦ, πρὸς μελέτην τῆς ἀρδεύσεως τῆς πεδιάδος Μεσολογγίου. Ὁ βουλευτὴς Βερροίας κ. Χ. Βόσκογλου καταθέτει ἀναφορὰν Ὀργανώσεων καὶ Σωματείων Γιαννιτσῶν Νομοῦ Πέλλης, ζητούντων ἵδρυσιν δύο ἑξαταξίων Δημοτικῶν Σχολείων καὶ προαγωγὴν εἰς διτάξιον τοῦ Γʹ Νηπιαγωγείου, εἰς τὴν πόλιν τῶν Γιαννιτσῶν. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Ν. Σταθόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Λεβιδίου, διαμαρτυρομένου δι’ ἀποκλεισμὸν τῆς πόλεως Λεβιδίου ἐκ τῶν ὠφελημάτων τῶν ἔργων Λάδωνος. Οἱ βουλευταὶ Γορτυνίας κ. κ. Η. Παπαηλιοῦ καὶ Ι. Τσοῦρνος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κοινωφελοῦς Ταμείου Δημητσάνης, ζητοῦντος τὴν δωρεὰν χορήγησιν εἰς τὸ Ταμεῖον των ἐκ τοῦ Κρατικοῦ φυτωρίου Βυτίνης 2.500 δενδρυλλίων μηλέας. Ὁ βουλευτὴς Ρόδου κ. Ε. Ζαννῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ 49ου Κ.Τ.Ε.Φ.Α. Ρόδου, ζητοῦντος ὅπως ἡ Δωδεκάνησος ἀπαλλαγῇ τοῦ φόρου κυκλοφορίας δι’ ὁδοποιΐαν, λόγῳ δεινῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν αὐτοκινητιστῶν. Οἱ βουλευταὶ Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καὶ Αἰγιαλείας κ. Α. Δρούλιας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου εἰσαγωγέων καὶ ἐμπόρων χημικῶν λιπασμάτων δι’ ἧς ἐκφράζεται ἡ εὐγνωμοσύνη των πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν ἐπαναφορὰν τῆς ἐλευθέρας εἰσαγωγῆς λιπασμάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων καὶ Γεωργικῶν Ὀργανώσεων τῶν τέως Δήμων Νεμέας καὶ Κλεώνων ζητούντων ὅπως συμπεριληφθῶσιν αἱ Κοινότητες των εἰς τὴν παροχὴν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐκ τῶν ἔργων τοῦ Λάδωνος, Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Σαράντη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Σαράντη, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο ἀπηύθυνε πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 17148 τῆς 7–3– 53 ἔγγραφόν του, ἐν τῷ ὁποίῳ ἐκτίθενται αἱ ἀπόψεις ἡμῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν γηπέδων τῶν ἀπαλλοτριουμένων διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σχεδίου πόλεως. Ἐπιπροσθέτως γνωρίζομεν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο ἐνδιαφερόμενον ὅπως δοθῇ ἱκανοποιητικὴ λύσις ἐπὶ τῶν δικαίων ἀξιώσεων τῶν ἀνωτέρω ἐνδιαφερομένων θέλει καταβάλλει κάθε προσπάθειαν τῆς διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ ἐπιλύσεως τοῦ θέματος τούτου, ἐν ὄψει τῶν μεγίστων σημερινῶν δυσχερειῶν τῆς ἐξασφαλίσεως χρηματικῶν πόρων διὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀποζημίωσιν τῶν προμνησθέντων δικαιούχων. Δέον δὲ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι διὰ τὸν Δῆμον Ἀθηναίων ἀπαιτεῖται, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ Δημάρχου Ἀθηναίων, τὸ τεράστιον χρηματικὸν ποσὸν τῶν 500 δισεκατομμυρίων. Ἀθῆναι τῇ 7 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ἀφορμὴν λαμβάνοντες ἐκ τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Σαράντη κατατεθείσης τὴν 7ην Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως, ἀπευθυνομένης καὶ ὑμῖν, σχετικῶς μὲ τὸ προκῦπτον ζήτημα περὶ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν ἀκινήτων θιγομένων ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σχεδίου πόλεως Ἀθηνῶν, ἧς ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα. Τὸ ἀρχικὸν σχέδιον πόλεως Ἀθηνῶν, ὡς καὶ τῶν λοιπῶν πόλεων τῆς Ἑλλάδος, ὑπέστη σειρὰν ὅλην τροποποιήσεων, προκληθεῖσαν ἐκ διαφόρων αἰτίων. Ἀρχικῶς καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ τροποποιήσεις καὶ ἐπεκτάσεις τοῦ σχεδίου πόλεως ἐλάμβανον χώραν κατ’ ἀραιὰ διαστήματα, οἱ Δῆμοι ἠδύναντο νὰ ἀντιμετωπίσωσι τὰς δαπάνας ἐφαρμογῆς αὐτῶν. Σὺν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου προέκυψεν ἡ ἀνάγκη τῆς τροποποιήσεως καὶ ἐπεκτάσεως τῶν σχεδίων πόλεων εἰς μεγάλην κλίμακα, κατάστασις ἥτις καὶ ἐξακολουθεῖ. Ὁ Δῆμος Ἀθηναίων πιεζόμενος ἐκ τῶν πραγμάτων προέβη εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν τροποποιήσεων καὶ ἐπεκτάσεων, κατὰ τὸ πλεῖστον αὐτῶν μέρος, ἀλλ’ ἐκ ταύτης προέκυψαν τὰ ἑξῆς: α) Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σχεδίου ἡ Δημοτικὴ ἀρχὴ διεμόρφωσε, συμφώνως πρὸς αὐτό, πλείστους κοινοχρήστους χώρους, διὰ τῆς καταλήψεως ἰδιωτικῶν κτημάτων, χωρὶς νὰ καταβληθῇ προηγουμένως ἡ νόμιμος ἀποζημίωσις. Οἱ ἰδιοκτῆται τῶν καταληφθέντων κτημάτων, ἀπαιτοῦν ἤδη παρὰ τοῦ Δήμου τὴν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως, ἀπειλοῦντες ἄλλως τὴν προσφυγὴν εἰς τὰ δικαστήρια, πρὸς προστασίαν τῶν δικαιωμάτων των, ἰδίᾳ λόγῳ τοῦ κινδύνου παραγραφῆς αὐτῶν. β) Διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σχεδίου πόλεως ἡ Δημοτικὴ ἀρχὴ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ καταβάλῃ ἰδιωτικὰς ἀκινήτους περιουσίας καὶ νὰ ἀποζημιώσῃ τοὺς δικαιούχους διὰ τὴν στέρησιν αὐτῶν. Οἱ Δῆμοι ὅμως εὑρίσκονται εἰς παντελῆ ἀδυναμίαν νὰ καταβάλωσιν ἀποζημιώσεις διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην, καὶ οὕτω δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἐγκεκριμένου σχεδίου, οἱ ἰδιοκτῆται δύνανται, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀποζημιοῦνται, νὰ τύχωσιν ἀδείας ἀνεγέρσεως κτισμάτων ἐπὶ οἰκοπέδων προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ Σχεδίου πόλεως ὡς ἀπαλλοτριωτέων, ματαιουμένης οὕτω τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σχεδίου, διότι ὁ Δῆμος δὲν θὰ δυνηθῇ ποτὲ νὰ ἀποζημιώσῃ καὶ τὰ κτίσματα, ἐφ’ ὅσον δὲν δύναται νὰ πράξῃ τοῦτο διὰ τὰ οἰκόπεδα. Ἀλλ’ ὑφίσταται καὶ ἑτέρα δυσχέρεια ἀφορῶσα καὶ τοὺς ἰδιοκτήτας. Οὗτοι, ἐφ’ ὅσον τὰ ἀκίνητά των, οἰκίαι ἢ οἰκόπεδα, προβλέπονται ὑπὸ τοῦ Σχεδίου πόλεως ὡς ἀπαλλοτριωτέα, δὲν δύνανται νὰ προβῶσιν εἰς πώλησιν ἢ ἀνέγερσιν ἐπ’ αὐτῶν οἰκοδομῶν, διότι παραμένει πάντοτε ἡ ἀπειλὴ τῆς καταλήψεως αὐτῶν πρὸς ἐφαρμογὴν τοῦ σχεδίου. Οὕτω καὶ οἱ ἰδιοκτῆται ὑφίστανται θετικὴν ζημίαν ἐκ τῆς μὴ ἐφαρμογῆς τοῦ σχεδίου. Τὸ ζήτημα τοῦτο τῆς ἀδυναμίας τοὐτέστιν τῶν Δήμων νὰ καταβάλῃ τὰς δαπάνας τῶν ἀπαλλοτριώσεων, προκῦψαν πρὸ πολλοῦ, προὐκάλεσε τὴν προσοχὴν τοῦ Κράτους, ὅπερ διὰ τοῦ ἀπὸ 1)15 Νοεμβρίου 1923 Ν. Διατάγματος «περὶ συστάσεως εἰδικῶν ταμείων διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν σχεδίων πόλεων», προέβλεψε τὴν σύστασιν εἰδικῶν ταμείων ἐφαρμογῆς σχεδίων. Σκοπὸς τῶν ταμείων τούτων, ὑπὲρ τῶν ὁποίων διετίθεντο καὶ ὡρισμένοι πόροι, ἦτο ἡ κάλυψις τῶν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν σχεδίων πόλεων καὶ ἐξωραϊσμὸν αὐτῶν ἀπαιτουμένων δαπανῶν. Κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἀνωτέρω Ν. Δ)τος συνεστήθη, διὰ τοῦ ἀπὸ 7)9 Μαΐου 1947 Β. Διατάγματος τὸ ταμεῖον ἐφαρμογῆς σχεδίου Πρωτευούσης. Ἐπηκολούθησεν τὸ ψήφισμα ΚΗʹ τὸ ὁποῖον ἐστέρησε τὸ Ταμεῖον πάντων σχεδὸν τῶν ἐσόδων αὐτοῦ καὶ δὴ τῶν κυριωτέρων τοιούτων, δηλαδὴ τοῦ παγίου τέλους ἀδειῶν οἰκοδομῶν, καὶ τοῦ τέλους ἀδειῶν οἰκοδομῶν, καὶ τοῦ τέλους ἀνεγειρομένων οἰκοδομῶν, τὰ ὁποῖα ἐξεχωρήθησαν εἰς αὐτό, ὑπὸ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν. Ὡς ἦτο ἑπόμενον, τὸ Ταμεῖον τοῦτο, παραμεῖναν ἄνευ πόρων, δὲν ἠδυνήθη ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν σκοπὸν τῆς συστάσεώς του. Τούτῳ τῷ λόγῳ κατηργήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Α.Ν. 1910]51 «περὶ τῶν προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων». Διὰ τῆς καταργήσεώς του ἡ μέριμνα καὶ αἱ ὑποχρεώσεις διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν σχεδίων πόλεων περιῆλθον αὖθις εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης καὶ τοῦ Δήμου Ἀθηναίων. Καὶ ὁ Δῆμος αὐτός, ὡς καὶ ὅλοι οἱ Δῆμοι καὶ Κοινότητες τῆς Ἑλλάδος, ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα ὡς τοῦτο ἀνωτέρω ἐξετέθη. Τὸ τέλος ἐπὶ τῶν ἀδειῶν ἀνεγέρσεως κλπ. οἰκοδομῶν (ἄρθρον 12 Α.Ν. 1910]51) καὶ ὁ φόρος ἐπὶ τῶν ἐντὸς τοῦ ἐγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ἀκαλύπτων οἰκοπέδων (ἄρθρον 22 Α.Ν. 1910/51) τὰ ἐκ τῶν ὁποίων ἔσοδα ἠδύναντο νὰ διατεθῶσιν ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν σχεδίων πόλεως, διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2063]52 ἐδεσμεύθησαν καὶ δέον νὰ διατίθενται ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν ἀνέγερσιν λαϊκῶν κατοικιῶν. Ὅθεν προβάλλει ἀναπόφευκτος ἡ ἀνάγκη ἐξευρέσεως λύσεως τοῦ ζητήματος, διότι, ὡς ἐρρέθη, οἱ ὀργανισμοὶ τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ὡς ἔχουσι νῦν τὰ οἰκονομικά των, εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ ἀναλάβωσι τὰς δαπάνας ἐφαρμογῆς τῶν σχεδίων πόλεων. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω, παρακαλοῦμεν ὅπως ἔχομεν τὰς ὑμετέρας ἀντιλήψεις. Ἀθῆναι 7–3–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

ΥΠΟΥΡΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 1)14)15α. Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Θέμα: «Στέγασις ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 1654 διεκ. 551 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ἀντικείμενον τῆς στεγάσεως τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς ἐμελετήθη ὑπὸ τῆς παλαιᾶς ἡγεσίας τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς ἡ δὲ σχετικὴ μὲ τοῦτο ἐργασία παρέμεινεν ἐκκρεμὴς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἤδη ἓν τῶν πρώτων μελετημάτων τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργίας ὑπῆρξεν ἡ ἐξέτασις καὶ τακτοποίησις τοῦ ἐκκρεμοῦς τούτου ζητήματος καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1)14)91γʹ τῆς 31 Δεκεμβρίου π. ἔ. διαταγῆς μας διετάξαμεν τὸ Ἀρχηγεῖον Βασιλικῆς Χωροφυλαλῆς εἰς ὃ διεβιβάσθη ἅπασα ἡ σχετικὴ μὲ τὸ ἀντικείμενον τοῦτο ἐκκρεμὴς ἀλληλογραφία ὅπως, ἀφοῦ λάβῃ γνῶσιν ταύτης συγκροτήσῃ εἰδικὴν ἐξ Ἀξιωματικῶν Ἐπιτροπὴν πρὸς μελέτην τοῦ ὅλου ζητήματος τὸ πόρισμα τῆς ὁποίας καὶ νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ὄντως, τὸ Ἀρχηγεῖον Χωροφυλακῆς ὑπέβαλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 85)7)7 στ. τῆς 10 π. μηνὸς ἀναφορᾶς του τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης διατυπούμενον ἐν εἰδικῷ σχεδίῳ νόμου ὅπερ ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1)14)9ιε τῆς 26ης ἰδίου μηνὸς διαταγῆς μας ἐπεστράφη καὶ πάλιν εἰς τὸ Ἀρχηγεῖον ἵνα τὸ σχέδιον τοῦτο τεθῇ ὑπ’ ὄψει τοῦ Συμβουλίου Στρατηγῶν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς πρὸς πληρεστέραν ὑπ’ αὐτοῦ μελέτην καὶ ἐνδεχομένην συμπλήρωσιν. Οὕτως ἔχει ἄχρι τοῦδε τὸ θέμα τῆς στεγάσεως τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, πρὸς ρύθμισιν τοῦ ὁποίου τὸ Ὑπουργεῖον θέλει προέλθει εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας ὅπως τοῦτο ρυθμισθῇ, ὡς ἐπιβάλλεται νομοθετικῶς, μάλιστα δὲ εἰ δυνατὸν τὸ ταχύτερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, σχετικῶς μὲ τὴν Ἐκκλησίαν Κρήτης. Πράγματι ἀπὸ πολλῶν ἤδη μηνῶν ὑφίσταται μία ἀνωμαλία εἰς τὴν Ἐκκλησίαν Κρήτης. Τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος ἔχει ἀναλάβει τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ὑπὸ τὴν πνευματικὴν δικαιοδοσίαν τοῦ ὁποίου, ὡς γνωστόν, ὑπάγεται ἡ Ἐκκλησία Κρήτης. Ὁ Ἐπίσκοπος Λάμπης καὶ Σφακίων, καὶ ὁ Κυδωνίας καὶ Ἀποκορώνου, ὡς ἀντιπρόσωποι τῶν τεσσάρων Ἐπισκόπων, οἵτινες ζητοῦν ὡρισμένας τροποποιήσεις εἰς τὸν Καταστατικὸν Χάρτην τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, εὑρίσκονται ἤδη εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἵνα ἐκθέσουν τὰς ἐν προκειμένῳ ἀπόψεις των. Καθ’ ἃς ἔχει πληροφορίας ἡ Κυβέρνησις, ἡ ἐξέτασις τοῦ ζητήματος παρεπέμφθη εἰς τὴν κανονικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Τὸ πόρισμα τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς θέλει ἀνακοινωθῇ ἡμῖν εὐθὺς ὡς αὕτη καταλήξῃ εἰς ὁριστικὰ συμπεράσματα. Πάντως διὰ τῆς δοθησομένης λύσεως θὰ τερματισθῇ ἡ ὑφισταμένη ἀνωμαλία καὶ θὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ὁμαλότης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως καὶ ἀποκεντρώσεως τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους». Ἡ βουλευτὶς κ. Ε. Σκούρα καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν καὶ ἐξαιρέσεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Βουδούρης, Κ. Μουρατίδης, Ε. Σκούρα, Π. Τσακιρίδης, Π. Μόντζαλας, Α. Ἀστεριάδης, Χ. Βόσκογλου, κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν καὶ ἐξαιρέσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαδάκης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τίτλων κυριότητος, ταξινομήσεως, ἀδειῶν κυκλοφορίας καὶ φορολογίας αὐτοκινήτων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, κ. Γ. Παπανδρέου ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἐπὶ ἑνὸς ἐπιμάχου θέματος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸ θέμα τῶν ἐπαναληπτικῶν ἐκλογῶν, ἔχει προκύψει μία ἀντίθεσις ἀπόψεων, μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἀναγινώσκομεν, εἰς τὸν τύπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ὡρισμένας ἀποφάσεις. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ λάβω θέσιν, μεταξὺ τῶν δύο ἀντιτιθεμένων ἀπόψεων. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ προτείνω εἶναι τοῦτο: Ὅτι τὸ θέμα εἶναι δεκτικὸν παρεξηγήσεων, ἐπειδὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐπαναληπτικὴν αὐτὴν ἐκλογὴν θὰ ἐμφανισθῇ, ὡς Κόμμα μὲ ὑποψηφίους. Ὡς ἐκ τῆς φύσεως τοῦ θέματος, ἑπομένως, ἐπιβάλλεται μεγάλη προσοχή, εἰς τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως. Πάντοτε, βεβαίως κατ’ ἐξοχήν, ὅμως, ἐπὶ τοιούτων θεμάτων, αἱ Κυβερνήσεις πρέπει, ὄχι μόνον νὰ εἶναι, ἀλλὰ καὶ νὰ φαίνωνται, ἀμερόληπτοι καὶ ἀντικειμενικαί. Διὰ τοῦτο, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται περὶ θέματος νομοθετικῆς πρωτοβουλίας, ὁπότε ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει ἐλευθέρως τὰς ἀποφάσεις της, ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται περὶ πολιτικῆς ἐνεργείας, ἡ πρωτοβουλία τῆς ὁποίας, ἐπίσης πάντοτε ἀνήκει εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ πρόκειται μόνον περὶ θέματος νομικῆς ἑρμηνείας, θὰ εἶχον νὰ κάμω τὴν πρότασιν, ὅπως τὸ ἁρμόδιον ὄργανον τοῦ Κράτους, ἡ ὁλομέλεια τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, χρησιμοποιηθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ μίαν ὑπεύθυνον γνωμοδότησιν. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ ἔχωμεν, συντόμως, μίαν γνωμοδότησιν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἶναι δυνατόν, νὰ εἶναι σύντομος ἡ γνωμοδότησις, ἐπειδὴ δὲν πρόκειται νὰ ἐξετασθοῦν, οὔτε μάρτυρες, οὔτε πραγματικὰ περιστατικά. Δύο κείμενα πρόκειται νὰ ἐξετασθοῦν, ὁ ἐκλογικὸς νόμος καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἐκλογοδικείου. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τῶν δύο κειμένων θὰ ὑπάρξῃ μία ὑπεύθυνος, ἔγκυρος καὶ ἀδιάβλητος γνωμοδότησις. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ πιστεύσῃ, ὅτι ἐμπνέομαι εἰς αὐτὴν τὴν πρότασιν, καὶ ἀπὸ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος τοῦ ἀδιαβλήτου, εἰς τὸν δημόσιον βίον, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν, νὰ προφυλάξω τὴν Κυβέρνησιν, ἀπὸ μίαν ἀναπόφευκτον παρεξήγησιν, ἐὰν ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβε, καὶ τῆς ὁποίας ἀρνεῖται τὴν ὀρθότητα ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Πρεβέζης, εἶχε ζητήσει τὸν λόγον εἰς μίαν τῶν συνεδριάσεων, νομίζω τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Τοῦ δίδω, ἤδη, τὸν λόγον, διότι τότε τοῦ τὸν ἠρνήθην, μὴ παρισταμένου τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ.

§8Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὰς τελευταίας ἡμέρας ἀνεγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι εἰς τὰς ἐπαναληπτικὰς ἐκλογὰς τοῦ Πειραιῶς, κατ’ ἄλλας μέν, ὅτι θὰ εἶναι ὑποψήφιοι 6 τοῦ Συναγερμοῦ, κατ’ ἄλλας δέ, ὅτι θὰ εἶναι 11. Ἐπίσης τῆς Ἑνώσεως Ε.Π.Ε.Κ.—Φιλελευθέρων, ὅτι θὰ εἶναι 6 ὑποψήφιοι διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι περισσότεροι, διότι ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀναπληρωματικαὶ ἐκλογαὶ εἰς ὡρισμένα ἐκλογικὰ τμήματα, δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ θέσουν ὑποψηφιότητα, νέοι ὑποψήφιοι. Κατὰ τὸν ἐκλογικὸν νόμον, κύριοι βουλευταί, τὸν ἰσχύοντα, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς μίαν ἐκλογικὴν περιφέρειαν νὰ εἶναι περισσότεροι, οἱ ὑποψήφιοι τῶν θέσεων, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ συμπληρωθοῦν. Αἱ πρὸς συμπλήρωσιν θέσεις εἶναι 6. Συνεπῶς, οἱ ὑποψήφιοι κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον πρέπει νὰ εἶναι μόνον 6. Ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ οἱ ὅροι, ὑπὸ τοὺς ὁποίους θὰ συναγωνισθοῦν δὲν εἶναι οἱ ἴδιοι. Διότι οἱ 11 ὑποψήφιοι θὰ συγκεντρώνουν ψήφους περισσοτέρους ἀπὸ τοὺς τῶν 6. Καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἐκλογὴ θὰ εἶναι ἄνισος. Εἶμαι βεβαιότατος, ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ νόμου εἶναι αὐτή, κύριοι βουλευταί. Ἀλλὰ προχθές, κύριοι συνάδελφοι, ἐζήτησα τὸν λόγον ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅταν κατετέθησαν αἱ ἐνστάσεις τοῦ ἐκλογοδικείου, διὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ Πειραιῶς καὶ δι’ ἓν ἄλλο ζήτημα. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅπως ὅλοι μας δεχόμεθα, ὅτι ὅλαι αἱ ἀποφάσεις τοῦ δικαστηρίου αὐτοῦ εἶναι ἀμερόληπτοι, ἀδιάβλητοι, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ ἐκλογικὸς νόμος ἐν προκειμένῳ, δὲν ἐφηρμόσθη καλῶς. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, εἰς ἓν ἐκλογικὸν τμῆμα, εἰς τὸ ὁποῖον ψηφίζουν 300, εὑρεθοῦν ψηφοδέλτια 303, ὁ ἐκλογικὸς νόμος τί λέγει περὶ αὐτοῦ; Ὅτι ἀφαιροῦνται τὰ τρία ψηφοδέλτια, πρὸ τῆς διαλογῆς ἐκ τοῦ συνόλου τῶν ψηφοδελτίων. Ἀλλά, εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα τοῦ Πειραιῶς, ἐψήφισαν, ἀλλοῦ πέντε καὶ ἀλλοῦ δέκα, μὴ ἔχοντες δικαίωμα ψήφου. Ἐὰν εἷς, ἐκ τῶν μελῶν τῆς Ἐφορευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἢ εἷς, δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος ἔλεγεν, ὅτι οἱ πέντε αὐτοὶ δὲν εἶχαν δικαίωμα νὰ ψηφίσουν, θὰ ἔπρεπε τὰ ψηφοδέλτια, νὰ εἶναι 300, ἀντὶ 305 ἀφαιρουμένων τῶν πέντε ἐπὶ πλέον. Καὶ εἶμαι βέβαιος, κύριοι βουλευταί, ὅτι καὶ ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος καὶ ἡ Ἐφορευτικὴ Ἐπιτροπή, ἐφαρμόζοντες τὸ 117 ἄρθρον τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, θὰ ἀφήρουν τὰ πέντε αὐτὰ ψηφοδέλτια, ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν ψηφοδελτίων τοῦ τμήματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ ἐψήφισαν ἄνθρωποι μὴ δικαιούμενοι ψήφου καὶ συμφώνως μὲ τὸν νόμον, περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν, ἔπρεπε νὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν ψήφων. Ἐὰν ἐφηρμόζετο ἡ διάταξις αὐτή, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν θὰ ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία. Συμφώνως, λοιπὸν μὲ τὸ ἄρθρον 117 τοῦ νόμου περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν, θὰ πρέπει νὰ ἀφαιροῦνται, ὅσα ψηφοδέλτια εἶναι περισσότερα, λόγῳ τοῦ ὅτι ἐψήφισαν ἄτομα μὴ δικαιούμενα ψήφου. Τοιουτοτρόπως, δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀμφισβητούμενον θέμα. Νομίζω, ὅτι ὁ ἐκλογικὸς νόμος πρέπει νὰ συμπληρωθῇ, νὰ εἶναι πλέον εὐκρινεστέρα ἡ διάταξις αὐτή, διότι ἡ περίπτωσις αὐτὴ εἶναι συνηθεστάτη, εἰς τὰς ἐκλογάς. Γνωρίζομεν ὅλοι, πῶς συντάσσονται οἱ ἐκλογικοὶ κατάλογοι. Ὑπάρχουν ἐκλογικοὶ κατάλογοι, ὑπάρχουν καὶ παραρτήματα αὐτῶν. Προσέρχεται ὁ ἐκλογεὺς νὰ ψηφίσῃ, ἡ Ἐφορευτικὴ Ἐπιτροπὴ βλέπει, ὅτι εἶναι ἐγγεγραμμένος, εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον καὶ τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ψηφίσῃ. Ἀλλὰ ὁ ἐκλογεὺς αὐτός, ἔχει διαγραφῆ, εἰς τὸ παράρτημα καὶ τοῦτο, δὲν τὸ ἐπρόσεξεν ἡ Ἐφορευτικὴ Ἐπιτροπή. Τοιουτοτρόπως, εἰς ὅλας τὰς ἐκλογὰς θὰ ἔχωμεν τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν. Δι’ αὐτό, νομίζω ὅτι, πρέπει νὰ τροποποιήσωμεν τὸν ἐκλογικὸν νόμον, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, οὕτως ὥστε νὰ καθορισθῇ τὸ ζήτημα αὐτό.

§9ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὸ μέλλον, κύριε συνάδελφε.

§10Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μάλιστα, διὰ τὸ μέλλον ὁμιλῶ.

§11ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος θὰ ἀφαιρῇ αὐτὰ τὰ ψηφοδέλτια! Ἡ Ἐφορευτικὴ Ἐπιτροπή;

§12Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἔλεγον, ὅτι οἱ 3 αὐτοὶ ἐψήφισαν μέν, διότι εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, ἐνῷ διεγράφησαν ἀπὸ τὸ παράρτημα, θὰ ἔλεγον, τί θὰ κάμωμεν τώρα;

§13Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ κάποια ἀπόφασις.

§14Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δι’ αὐτό, λέγω, κύριε συνάδελφε, νὰ συμπληρωθῇ ὁ νόμος, διὰ νὰ ὁρισθῇ πῶς θὰ γίνεται καὶ αὐτό. Ὅταν οἱ ἀποτυγχάνοντες μὲ ὀλίγας ψήφους, προσπαθοῦν νὰ εὕρουν λόγον ἀκυρώσεως τῶν ἐκλογῶν, ἀνιχνεύουν καὶ εὑρίσκουν, ὅτι εἰς τὸ τμῆμα τάδε ἐψήφισαν δύο ἐπὶ πλέον.

§15Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Χρειάζεται ἀπόφασις, ἡ ὁποία θὰ εἴπῃ ὅτι, κακῶς ἐψήφισαν, διὰ νὰ ἀφαιρεθοῦν τὰ ψηφοδέλτια.

§16Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ λέγω νὰ κανονισθῇ διὰ νόμου, κύριε συνάδελφε. Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὴν οὐσίαν· πῶς θὰ γίνῃ, θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή. Ἐγὼ λέγω, ὅτι πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἠδύνατο νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ ἄρθρον 117 τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου.

§17Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει ἔνστασις εἰς τὴν Ἐπιτροπήν;

§18Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὑπάρχει ἔνστασις. Πόσοι ἐψήφισαν εἰς τὸ ἕνα τμῆμα; τρεῖς; Νὰ ἀφαιρεθοῦν, τρεῖς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ περιπλοκὴ αὐτή, ἡ ὁποία γίνεται εἰς ἀναπληρωματικὰς ἐκλογάς, γίνεται, διότι δὲν ἐφηρμόσθη ἐπακριβῶς, τὸ ἄρθρον 117 τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Διὰ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ φέρετε σχέδιον νόμου νὰ καθορισθοῦν αὐτὰ τὰ ζητήματα, διότι εἰς κάθε ἐκλογὴν θὰ ἔχωμεν τὰ ἴδια πράγματα, διότι εἰς κάθε ἐκλογὴν θὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι ψηφίσαντες κακῶς. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω, κύριοι βουλευταί. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι, ὡς πρὸς τὸ ἐπίδικον θέμα τοῦ Πειραιῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ τὸν ἐκλογικὸν νόμον νὰ εἶναι οἱ ὑποψήφιοι τοῦ Συναγερμοῦ περισσότεροι τῶν 6. Ἕξ εἶναι αἱ θέσεις τῶν βουλευτῶν, δὲν δύνανται νὰ εἶναι ἑπτά, οἱ ὑποψήφιοι. Διότι, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, οἱ ὅροι, ὑπὸ τοὺς ὁποίους θὰ διαγωνισθοῦν, εἶναι ἄνισοι. Διότι, οἱ 11 ὑποψήφιοι εἶναι φυσικὸν νὰ συγκεντρώσουν περισσοτέρους ψήφους ἀπὸ τοὺς 6, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον κατὰ τὸν ἐκλογικὸν νόμον δὲν ἔχουν δικαίωμα διαγραφῆς ἀπὸ τὰ ψηφοδέλτια. Κατὰ συνέπειαν, εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ Πειραιῶς δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ὑποψήφιοι νὰ εἶναι περισσότεροι τῶν 6. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀντίληψις, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ 318 κακῶς ψηφίσαντες, ὅτι ἐψήφισαν τοὺς ἐπιτυχόντας, εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτος, διότι εἰς τὴν σκέψιν αὐτὴν ἐστηρίχθη τὸ Ἐκλογοδικεῖον καὶ ἠκύρωσε τὴν ἐκλογήν. Μὲ ποῖον δικαίωμα πιστεύομεν, ὅτι οἱ 318 ἐψήφισαν, μόνον, τοὺς ἐπιτυχόντας καὶ ὄχι μερικοὶ ἐξ αὐτῶν τοὺς ἀποτυχόντας τοῦ Συναγερμοῦ καὶ τῆς Ε.Δ.Α.; Εἶναι πρᾶγμα ἀπαράδεκτον, καὶ πρέπει, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ταχύτερον, νὰ φέρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς σχέδιον νόμου διὰ νὰ κανονισθοῦν αὐτὰ τὰ ζητήματα. Ποῖος εἶναι ἀπὸ ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἀποδεχθῇ ὅτι οἱ 318 ἐψήφισαν τοὺς ἐπιτυχόντας καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἐψήφισε τὸν Συναγερμὸν καὶ τὴν Ε.Δ.Α.; Εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ κανεὶς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Καί, ὅμως, εἰς αὐτὴν τὴν σκέψιν ἐστηρίχθη τὸ Ἐκλογοδικεῖον. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι βουλευταὶ—δὲν γνωρίζω πῶς θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο τὸ ἐπίδικον—πρέπει ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ φέρῃ, τὸ ταχύτερον, σχέδιον νόμου τροποποιήσεως καὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου καὶ τοῦ νόμου περὶ Ἐκλογοδικείου, διὰ νὰ λυθοῦν αὐτὰ τὰ ζητήματα, διότι εἰς ἑκάστην ἐκλογήν, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔχωμεν τὰς ἰδίας περιπτώσεις, καὶ διότι ἐπαναλαμβάνω, εἰς ὅλας τὰς ἐκλογὰς θὰ ψηφίζουν τοιοῦτοι ἄνθρωποι, λόγῳ τῶν παραρτημάτων. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἰπῶ.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, Ε. Βενιζέλος, ἔχει τὸν λόγον.

§20Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ ἡμερῶν εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀναγράφεται, ὅτι ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρόκειται νὰ ληφθῇ ἀπόφασις, ὅτι κατὰ τὴν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογὴν τοῦ Πειραιῶς, διὰ τὰς 6 ὑπὸ ἀμφισβήτησιν ἕδρας, οἱ ὑποψήφιοι τοῦ Συναγερμοῦ καὶ τῆς ΕΔΑ νὰ εἶναι 11 ἀντὶ τῶν 6, ὅσος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἑδρῶν. Χθὲς εἶχα παρακαλέσει μίαν ἀντιπροσωπείαν τῶν δύο Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ ζητήσῃ ἀκρόασιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ νὰ διευκρινήσῃ τὸ θέμα. Δυστυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν ἠδυνήθη νὰ τοὺς δεχθῇ σήμερον, καὶ ἔχει ὁρίσει δι’ αὔριον συνάντησιν. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, σήμερον, τὸ θέμα, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω ὡρισμένας ἀπόψεις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διανοηθῶμεν ἡμεῖς, τοὐλάχιστον, κατὰ ποίαν λογικὴν δι’ ἕξ θέσεις αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑπὸ ἀμφισβήτησιν, θὰ εἶναι 11 ὑποψήφιοι. Εἶναι τελείως ἀντίθετον πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Θὰ παρακαλέσω δὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ μὴ προβῇ εἰς μίαν τοιαύτην αὐθαιρεσίαν, διότι δὲν θὰ ἦτο, τότε, ὁμαλὴ ἡ ἐκλογή. Κατὰ τὴν γνώμην μας, ἐπίσης, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μετάσχῃ εἰς τὴν ἐκλογὴν ἡ ΕΔΑ, διότι αἱ ψῆφοι, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑπὸ ἀμφισβήτησιν, αἱ 318 αὐταὶ ψῆφοι, καὶ ἂν προσετίθεντο ὅλαι εἰς τὴν ΕΔΑ, δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐπηρεάσουν, ὡς πρὸς αὐτὴν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς 16 Νοεμβρίου. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι ἐὰν ἐπιμείνῃ εἰς τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας βλέπω εἰς τὰς Ἐφημερίδας, ἀνεπισήμως τοὐλάχιστον, τότε, θὰ δεχώμεθα τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Ἀλλά, τὸ νὰ ἔχωμεν 11 ὑποψηφίους, ἐκ μέρους τῶν ἄλλων Κομμάτων, νομίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι παράλογον.

§21ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε νὰ παραιτηθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι.

§22Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Καὶ αὐτό, ἂν θέλετε, εὐχαρίστως.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§24Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Τὸ ἀνακινηθὲν ζήτημα εἶναι σοβαρὸν καὶ πρέπει μὲ τὴν ἀνάλογον σοβαρότητα ν’ ἀντιμετωπισθῇ. Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος δίδει τὴν ὀρθοτέραν λύσιν. Διὰ τῆς γνωμοδοτήσεως τῆς ὁλομελείας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, θὰ ἐκλείψῃ πᾶσα ἀμφισβήτησις καὶ κάθε κίνδυνος ποὺ δύναται νὰ προκύψῃ ἀπὸ ὑποβολὴν νέας ἐνστάσεως μετὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν νέων βουλευτῶν. Συμφωνοῦμεν, λοιπόν, ἀπολύτως μὲ τὴν πρότασιν ταύτην.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§26Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Θὰ ἤθελα πρὸ παντός, νὰ παράσχω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων τὴν διευκρίνισιν, ὅτι μόνον σήμερον τὴν πρωΐαν καὶ καθ’ ἣν ὥραν ἀπουσίαζον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν κ.κ. Ρέντη, Ντεντιδάκη καὶ Παπαπολίτη ἐζήτησε νὰ μὲ συναντήσῃ. Ἀπουσίαζον ὅταν....

§27Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν Παρεπονύθην.

§28Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Παρακαλῶ, νὰ δώσω τὴν διευκρίνισιν αὐτήν, διότι ἀφέθη νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἀπὸ χθὲς μὲ ζητοῦν. Ἤμην εἰς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον, ἐπέστρεψα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τὴν 1 μ. μ. μοῦ εἶπον, ὅτι μὲ ἐζήτησαν, ἐπεκοινώνησα ἀμέσως μὲ τὸν κ. Ρέντην, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀφήσει τὸ τηλέφωνόν του καὶ ὡρίσθη συνάντησις διὰ τὴν 10ην πρωϊνὴν αὔριον, ὁπότε θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσωμεν. Θὰ ἤθελα, περαιτέρω, νὰ διαβεβαιώσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν—ἐπειδὴ ὡμίλησε συγκεκριμένως περὶ ἐμοῦ— οὔτε διενοήθη οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ διανοηθῇ νὰ κάμῃ οἱανδήποτε αὐθαιρεσίαν. Ἐὰν ἠμπορῇ νὰ πλανηθῇ εἰς τὴν Α ἢ Β νομικὴν ἑρμηνείαν, αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ἀλλ’ αὐθαιρεσίαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν συγκεκριμένως, δὲν θὰ ἔχετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπικαλεσθῆτε, ἀξιότιμε κ. Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων. Ὥστε, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, νὰ εἶσθε ἀπολύτως ἥσυχος. Εἰς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πρεβέζης βουλευτής, περὶ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἐκλογοδικείου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας ἔχει κανεὶς περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἡρμηνεύθη ὁ ἐκλογικὸς νόμος ἀπὸ τὸ Ἐκλογοδικεῖον, σήμερον εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ἀποφάσεως ἑνὸς Δικαστηρίου.

§29Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν εἶπον ἐγὼ αὐτό.

§30Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Δικαιολογῶ τὴν μὴ ἀπάντησιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπιμηκύνῃ τὴν συζήτησιν ἄνευ λόγου. Εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ἀποφάσεως τοῦ κατὰ τὸ Σύνταγμα καθιερουμένου Δικαστηρίου, τοῦ Ἐκλογοδικείου, ἀποφάσεως, ἡ ὁποία δὲν ἐπιδέχεται οὐδὲν ἔνδικον μέσον καὶ συνεπῶς, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ βαδίσωμεν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατεταγμένων παρὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἐκλογοδικείου. Ὁ ἐκλογικὸς νόμος πράγματι—τὸ εἴπομεν καὶ τὸ ἐπεσημάναμεν καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν—κατὰ τὴν σχετικὴν συζήτησιν—δὲν εἴμεθα ὑπεύθυνοι διὰ τοῦτο— πράγματι ἔχει πολλὰς ἀτελείας, ἔχει πολλὰς ἀντιφάσεις, ἔχει πολλὰς ἀντινομίας, αἱ ὁποῖαι καὶ προκαλοῦν τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα σήμερον μᾶς φέρουν εἰς κάποιαν δυσκολίαν. Συνεπῶς—καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δ. Σ. Κόμματος ἐπ’ αὐτοῦ ἔχει τὴν ἀπάντησιν—ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε γνῶσιν ἀντιθέτου ἐπισήμου ἀπόψεως τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ὅταν τὸ Σάββατον μοῦ ἐκοινοποιήθησαν αἱ ἀποφάσεις τοῦ Ἐκλογοδικείου, ἐπελήφθην ἀμέσως τῆς μελέτης τοῦ θέματος. Διότι ἐκ τῆς μελέτης τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ἐκλογοδικείου, αἱ ὁποῖαι σημειωτέον ἀποτελοῦνται ἀπὸ 45 ἡ μία καὶ 30 σελίδες ἡ ἄλλη, εἶχον τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐγεννῶντο πολλὰ καὶ διάφορα νομικὰ ζητήματα. Τὰ πράγματα δὲν εἶναι τόσον ἁπλᾶ, ὅπως ἠθέλησε νὰ τὰ ἐμφανίσῃ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πρεβέζης βουλευτής. Διότι, ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ διάταξις τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου καθ’ ἣν οἱ ἐν τῷ συνδυασμῷ ὑποψήφιοι εἶναι τόσοι ὅσαι εἶναι αἱ ἕδραι τῆς περιφερείας, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη διάταξις εἰς τὸν ἐκλογικὸν νόμον, ὅτι εἰς τὰς ἐπαναληπτικὰς ἐκλογάς, αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν χώραν κατόπιν ἀκυρώσεως ἐκλογῆς διὰ πλημμελείας περὶ τὴν ἐκλογήν, δὲν δύνανται νὰ συμμετάσχουν ἄλλοι ὑποψήφιοι ἐκτὸς τῶν ἀνακηρυχθέντων. Καὶ ἀμέσως τίθεται τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμήν, βάσει ποίας διατάξεως νόμου εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαγορεύσωμεν εἰς ὅσους ὑποψηφίους ἔλαβον μέρος εἰς τὰς προηγουμένας ἐκλογάς, νὰ λάβουν μέρος καὶ εἰς τὰς ἐπαναληπτικάς; Ὅταν ἀκυροῦται μία πρᾶξις, ἡ ἀκύρωσις ἀνατρέχει εἰς τὸν χρόνον καθ’ ὃν αὕτη ἔλαβε χώραν, καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πραγματικῶν καὶ νομικῶν δεδομένων τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ἔλαβε χώραν. Σήμερον ἔρχεται τὸ Ἐκλογοδικεῖον καὶ ἀκυρώνει τὴν ἐκλογὴν εἰς 34 ἐκλογικὰ τμήματα τοῦ Πειραιῶς. Ἐὰν ἔκαμε καλῶς ἢ κακῶς, κ. Χαβίνη, αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα.

§31Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὴν ἀκυρώνει δι’ ἕξ θέσεις, ὄχι διὰ ἕνδεκα.

§32Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἐὰν δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὰς ἀποφάσεις, θὰ σᾶς παρακαλέσω πρὶν ἢ συζητήσητε τὸ θέμα νὰ τὰς διαβάσητε, διότι διῆλθον τὸ παρελθὸν Σάββατον καὶ τὴν Κυριακὴν μελετῶν τὰς ἀποφάσεις καὶ τὰ ζητήματα δὲν εἶναι τόσον ἁπλᾶ. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἐκλογοδικείου ἀκυρώνει τὰς ἐκλογὰς ὡς πρὸς 6 ὑποψηφίους εἰς ὡρισμένα ἐκλογικὰ τμήματα. Ἐκεῖ θὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία. Καὶ λέγει τὸ Ἐκλογοδικεῖον, ὅτι ἡ ἐκλογὴ ἀκυρώνεται ὡς πρὸς ἐκείνους, τῶν ὁποίων κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Ἐκλογοδικείου, ἡ ἀκύρωσις τῶν 313 ψήφων ἀλλοιώνει τό ἀποτέλεσμα. Καὶ λέγει ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων: Τότε ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀπὸ τὴν μία πλευρὰ καὶ 6 ἐπιλαχόντες. Δὲν θὰ ἦτο τοῦτο ὀρθόν, διότι περιέργως ἐκ τῆς ἀφαιρέσεως τῶν 313 ψήφων, τῶν ἀκυρουμένων, δὲν ἐπηρεάζεται ἡ σειρὰ μόνον τῶν 6, κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, τῶν ἐπιλαχόντων, ἀλλὰ 9. Ἔχω ἐδῶ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους θὰ θέσω αὔριον ἢ ἐὰν θέλητε καὶ σήμερον, ὑπ’ ὄψει σας. Δηλαδὴ ἐὰν σκεφθῶμεν, ὅπως ἐσκέφθη τὸ Ἐκλογοδικεῖον, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι αὐτὴν τὴν σειρὰν τῶν σκέψεων νὰ ἀκολουθήσωμεν καὶ νὰ εἴπωμεν: Ἀκυρουμένης τῆς ἐκλογῆς ποίων ἐκ τῶν ὑποψηφίων τὴν τύχην θὰ ἐπηρεάζεν ἡ προσθήκη ἢ ἀφαίρεσις αὐτῶν τῶν 313 ψήφων, οἱ ὁποῖοι ἠκυρώθησαν; Ἔχομεν ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς 6 ἐπιτυχόντων καὶ πιθανότητα μεταβολῆς τῆς τύχης 9 ἐπιλαχόντων.

§33Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Διατὶ δὲν ἀκυρώνεται διὰ τοὺς 9 τότε;

§34Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Προσέξατε, κύριε Πρόεδρε. Εἶναι περίεργον, ἀλλ’ ἔτσι συμβαίνει. Ἐὰν τοὺς 313 ψήφους τοὺς ἀφαιρέσητε ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν ψήφων τῶν 6, μεταβάλλεται ἐνδεχομένως τὸ ἀποτέλεσμα ἐὰν δεχθῆτε, ὅτι αὐτοὶ ἐψήφισαν τοὺς 6. Εἶναι μία θεωρητικὴ ὑπόθεσις τὴν ὁποίαν κάμνει—καλῶς ἢ κακῶς εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, ἄλλο θέμα—τὸ Ἐκλογοδικεῖον. Ἐὰν αὐτοὺς τοὺς 313, ἀντιστοίχως, κατὰ πλάσμα δικαίου, τοὺς προσθέσητε εἰς τοὺς ἐπιλαχόντας, θὰ ἴδητε, ὅτι τοῦτο ἠμπορεῖ νὰ ἀλλοιώσῃ τὸ ἀποτέλεσμα 9 καὶ ὄχι 6. Καί, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐρχόμεθα ἡμεῖς σήμερον καὶ λέγομεν ποῖοι θὰ λάβουν μέρος.

§35Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ ἀφαίρεσις τῶν 313 ψήφων καθιστᾷ ἄκυρον ἀπὸ τοῦδε τὴν ἐκλογὴν 6 τέως συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀφηρέθησαν οἱ 313 ψῆφοι ἔπαυσαν νὰ ἔχουν σχετικὴν πλειοψηφίαν. Ἐπηρεάζει αὐτοὺς ἀρνητικῶς. Θετικῶς ἐπηρεάζουν οἱ 313 ψῆφοι ὄχι 6 ὑποψηφίους τοῦ Συναγερμοῦ, ἀλλὰ 9. Διότι, ἐὰν προσθέσητε τοὺς 313 ψήφους εἰς τοὺς 9 ἐκ τῶν ὑποψηφίων τοῦ Συναγερμοῦ, τῶν ἐπιλαχόντων, ἔχουν περισσοτέρας ψήφους τῶν ἐκλεγέντων.

§36Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτοὶ δὲν ἐδικαιοῦντο νὰ ψηφίσουν. Συνεπῶς μιὰ φορὰ θὰ ἀφαιρεθοῦν. Αὐτό, ποὺ λέγετε σεῖς, εἶναι ὅταν ἐξεβιάσθη ὁ ἐκλογεὺς νὰ ψηφίσῃ τὸν ἕνα, ἄλλως θὰ ἐψήφιζε τὸν ἄλλον καὶ ἑπομένως, εἶναι δύο ψῆφοι. Αὐτοὶ δὲν ἐψήφισαν διὰ τῆς βίας τὸν συνδυασμὸν Ε.Π.Ε.Κ.—Φιλελευθέρων, ὥστε νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἂν δὲν ἐξεβιάζοντο, θὰ ἐψήφιζον τὸν Συναγερμόν. Πρόκειται περὶ ἐκλογέων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδικαιοῦντο. Ἄρα κακῶς ἐψήφισαν. Θὰ ἀφαιρεθοῦν 313. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ τὸν ἕνα συνδυασμὸν καὶ νὰ προστεθοῦν εἰς ἄλλον. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κακῶς ἐψήφισαν. Δὲν ἐξεβιάσθησαν νὰ ψηφίσουν τὴν Ε.Π.Ε.Κ.—Φιλελευθέρους, ὥστε νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἄλλως θὰ ἐψήφιζον τὸν Συναγερμὸν καὶ ἑπομένως, θὰ ἦσαν δύο φορὲς 313.

§37Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Κύριε Χαβίνη, ὅταν ἀποφαίνεται τὸ Ἐκλογοδικεῖον, ὅτι 313 ψῆφοι— ἄλλο ἂν καλῶς ἢ κακῶς—εἶναι ἀκυρωτέοι, διότι ἀκύρως ἐψήφισαν, τὸ Ἐκλογοδικεῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ ποίους ἐψήφισαν αὐτοὶ οἱ 313. Συνεπῶς μοιραίως καταφεύγει εἰς κάποιαν θεωρίαν καὶ λέγει, ὅτι «ἂν αὐτοὶ οἱ 313 εἶχον ψηφίσει τοὺς ἐπιτυχόντας, ἀλλοιοῦται ἡ σειρά». Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω πῶς ἀντιλαμβάνεσθε τὴν ἀφαίρεσιν τῶν 313 ψήφων; Ἠμπορεῖ νὰ ἀφαιρέσητε ἀπὸ ὅλους τοὺς ὑποψηφίους 313 ψήφους;

§38Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὄχι.

§39Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Τί θὰ ἐκάμνατε σεῖς ἐὰν ἐπρόκειτο σήμερον, μὲ βάσιν καὶ δεδομένον τὴν διαπίστωσιν, ὅτι 313 ἐκλογεῖς ἐψήφισαν ἀκύρως, τί θὰ ἀπεφαίνεσθε; Θὰ κατελήγατε εἰς κάποιαν θεωρητικὴν ὑπόθεσιν, κάποιο πλάσμα.

§40Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόσητε τὸ ἄρθρ. 117 (;) καὶ δὲν θὰ ἐγένετο καμμία περιπλοκή.

§41Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ἀρχὴν—ἀρχή, ἡ ὁποία ἔχει κάποιαν αὐθαιρεσίαν μέσα της—ὅτι μόνον οἱ ἐπηρεαζόμενοι ἐκ τῶν ἐπιλαχόντων θὰ λάβουν μέρος, ἐρωτῶ, δυνάμει ποίας διατάξεως νόμου καὶ κατὰ ποίαν νομικὴν ἔννοιαν δυνάμεθα σήμερον νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀποκλείομεν τῆς ἐκλογῆς τοὺς δύο ὑπολοίπους ἐκ τῶν 9 τοῦ Συναγερμοῦ καὶ οἱουσδήποτε ἄλλους ὑποψηφίους τῆς Ε.Δ.Α. ἢ ἀνεξαρτήτους, οἱ ὁποῖοι εἶχον λάβει μέρος εἰς τὰς ἐκλογὰς τῆς 16ης Νοεμβρίου; Διότι, ἐπαναλαμβάνω καὶ τοῦτο ἐπιθυμῶ νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι ἀκυρωθείσης τῆς ἐκλογῆς εἰς τὰ 34 ἐκλογικὰ τμήματα τοῦ Πειραιῶς, καὶ εἰς τὰ 50 τῆς Καρδίτσης, ἐπαναλαμβάνεται ἐξ ὑπαρχῆς ἡ ἐκλογὴ εἰς τὰ τμήματα ταῦτα μὴ ἐπιτρεπομένης τῆς ἀνακηρύξεως νέων ὑποψηφίων. Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα διὰ πόσας ἕδρας ἐπαναλαμβάνεται. Ἐπαναλαμβάνεται διὰ μίαν εἰς τὴν Καρδίτσαν, διὰ ἕξ εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ δὲν γνωρίζω βάσει ποίας διατάξεως καὶ ποῦ στηριζόμενος δύναμαι νὰ εἴπω, σεῖς κύριοι ὑποψήφιοι δὲν θὰ λάβετε μέρος καίτοι εἶσθε ὑποψήφιοι τῆς 16–11–52, ἀλλὰ θὰ λάβουν μέρος ἐννέα ἐδῶ, ἕνας ἐκεῖ καὶ οἱ ἄλλοι ὄχι.

§42Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι θὰ ἠδύνασθε νὰ ἀχθῆτε εἰς ἀσφαλῆ συμπεράσματα βάσει τῆς ἑρμηνείας τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἐκλογοδικείου διὰ τὴν Καρδίτσαν. Διότι εἰς τὴν ἐκλογικὴν περιφέρειαν Καρδίτσης συνέβη τὸ ἑξῆς: ἐκ τῶν κακῶς ψηφισάντων τοὺς ὁποίους ἐδέχθη τὸ Ἐκλογοδικεῖον, ἀπέτυχον ὁπωσδήποτε οἱ τέσσαρες τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἀντιθέτως συνέπεσεν ἐκ τῆς ψήφου τῶν 251 νὰ ἐπηρεάζηται ἡ τύχη δύο ἐκ τῶν ἀνακηρυχθέντων ἤδη βουλευτῶν. Ἄν τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἠκολούθει τὰς εἰδικάς σας σκέψεις, θὰ ἔπρεπεν ὁπωσδήποτε νὰ ἀχθῇ εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἀκυρώσεως ὄχι μόνον μιᾶς ἐκλογικῆς ἕδρας, ἀλλὰ πλειόνων ἐκλογικῶν ἑδρῶν.

§43Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε συνάδελφε, κάνετε σύγχυσιν.

§44Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Διότι ὅμως, τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἤθελεν ὁπωσδήποτε νὰ ἀποκλείσῃ τοὺς ἀποτυχόντας βουλευτάς, ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐπικυρώσεως τῆς ἐκλογῆς δύο βουλευτῶν τῶν ὁποίων ἡ θέσις ἐπηρεάζεται ὁπωσδήποτε ἀπὸ τὴν ψῆφον τῶν 260. Νομίζω ὅτι ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον τοῦ λόγου, ὀρθῶς ἑρμηνεύοντες τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἐκλογοδικείου, ὀφείλετε νὰ ἀχθῆτε εἰς τὴν ἀπόφασιν παντελοῦς ἀποκλεισμοῦ ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀπέτυχον καὶ τῶν ὁποίων δὲν ἐπηρεάζεται ἡ θέσις ἐκ τῆς ψήφου τῶν κακῶς ψηφισάντων.

§45Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐτελειώσατε τὴν ἀγόρευσίν σας, κ. συνάδελφε; Ἀγόρευσιν ἡ ὁποία δὲν νομίζω ὅτι ἐπέτυχεν τοῦ σκοποῦ της. Διότι μοῦ λέγετε, «ἂν τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἠκολούθει τὰς ἀντιλήψεις τὰς ἰδικάς μου». Ἀλλ’ ἐγὼ δὲν κάνω τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἀκολουθῶ τὰς σκέψεις καὶ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ Ἐκλογοδικείου καὶ ἂν τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἐσκέφθη καλῶς, ἢ κακῶς, ὅπως εἶπον καὶ ἐν ἀρχῇ, εἶναι ἄλλο θέμα καὶ τὸ ὁποῖον διαφεύγει τῆς κριτικῆς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἀλλὰ σήμερον εὑρισκόμεθα πρὸ δύο ἀποφάσεων τοῦ ἐκλογοδικείου καὶ δὲν κάνω τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ συμμορφοῦμαι πρὸς ὅσα αἱ ἀποφάσεις αὗται ἐπιτάσσουν. Ἑρμηνεῖαι κατὰ τὰς ὁποίας θὰ ἀποκλείσωμεν τοὺς μὲν τῶν ὑποψηφίων καὶ θὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ λάβουν μέρος ἄλλοι τῶν ὑποψηφίων, νομίζω ὅτι θὰ ἦσαν ἑρμηνεῖαι παρακεκινδυνευμέναι. Ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω ὅτι τὸ ὅλον θέμα κατ’ ἀρχὴν δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιδέχονται καὶ ὡρισμένας ἀντιρρήσεις καὶ περιμένω αὔριον τοὺς κυρίους ἐκπροσώπους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ τὸ συζητήσωμεν εὐρύτερον. Δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἀκούσωμεν καὶ νὰ συζητήσωμεν τὰς ἀπόψεις σας, διότι εἰς τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι νὰ κρίνῃ αὐθαιρέτως τὰ πράγματα οὔτε νὰ δημιουργήγῃ λόγους νέων ἐνστάσεων καὶ νέας δίκας ἐνώπιον τοῦ ἐκλογοδικείου.

§46Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἤθελα νὰ κάμω μίαν διευκρίνησιν, διότι δὲν κατάλαβα τὸ ἐπιχείρημά σας, διὰ ποῖον λόγον εἶναι οἱ 9, οἱ ὁποῖοι θὰ διεκδικήσουν τὰς θέσεις. Ἐὰν 318 κακῶς ἐψήφισαν, τὸ ἐκλογοδικεῖον ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αὐτοὶ οἱ 318 ἐψήφισαν τὸν συνδυασμὸν τοῦ Κέντρου καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ ἔπρεπε καὶ ἀντιστοίχως ἀπὸ τὸν Συναγερμὸν νὰ ὑπάρχουν ἕξ, οἱ ὁποῖοι νὰ διεκδικήσουν αὐτὰς τὰς ἕδρας καὶ ὄχι 9, ἐφ’ ὅσον τῶν ἕξ τὸ ἀποτέλεσμα ἐπηρεάζεται. Αὐτὸ θέλω νὰ μοῦ ἐξηγήσετε. Διότι αἱ ψῆφοι αὐταὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ προστεθοῦν εἰς τοὺς ἄλλους. Εἶναι ἕνα οὐσιῶδες σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ ἡ διευκρίνησις αὐτή, πῶς τὸ βγάζετε τὸ 9;

§47Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν εἶναι ἰδικόν μου συμπέρασμα. Οἱ ἀριθμοὶ ἔχουσι οὕτω. Καὶ ἐγώ, κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, ὅταν ἀνέγνωσα τὴν ἀπόφασιν διετέλουν ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἕξ ἐπηρεάζονται ἐντεῦθεν καὶ ἕξ ἐκεῖθεν. Δηλαδὴ οἱ ἕξ ἐπιτυχόντες καὶ οἱ ἕξ πρῶτοι ἐπιλαχόντες. Ὅταν ὅμως πάρετε τοὺς ἀριθμοὺς καὶ κάμετε τὴν προσθήκην.

§48Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσθήκη.

§49Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, φοβοῦμαι, ὅτι ὑπάρχει μία παρανόησις.

§50Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Καμμία παρανόησις δὲν ὑπάρχει.

§51Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νομίζω, ὅτι ἡ παρανόησις εὑρίσκεται εἰς τὸ ἀκόλουθον σημεῖον. Ὑπάρχουν δύο περιπτώσεις ἀκυρώσεως καὶ νομίζω, ὅτι κατὰ τὸ στάδιον τῆς συζητήσεως αὐταὶ αἱ δύο συνοψίζονται ἐναλλὰξ εἰς μίαν καὶ ἐκ τούτου δημιουργεῖται ἡ παρανόησις. Ποῖαι εἶναι αἱ δύο περιπτώσεις ἀκυρώσεως: Πρῶτον, ἐὰν ἐψήφισαν μερικοί, δικαιούμενοι νὰ ψηφίσουν, ἐξ ἄλλου ὅμως λόγου κρίνεται, ὅτι ἐψήφισαν ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς συνδυασμοῦ, ἐνῷ θὰ ἐψήφιζαν ὑπὲρ τοῦ ἄλλου, τότε ἀφαιροῦνται ἀπὸ τὸν ἕνα καὶ προστίθενται εἰς τὸν ἄλλον. Ὑπάρχει ἡ ἄλλη περίπτωσις τῆς ἀκυρώσεως, ἐὰν ἀκύρως ἐψήφισαν. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὑπάρχει μόνον ἀφαίρεσις ἀπὸ τὸν ἕνα συνδυασμόν, ἀλλὰ δὲν γίνεται πρόσθεσις εἰς τὸν ἄλλον. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἐκρίθη, ὅτι ἐψήφισαν ἀκύρως 300 καὶ διὰ τοῦτο ἀφαιροῦνται, ἀλλὰ δὲν προστίθενται εἰς κανέναν ἄλλον. Αὐτὴν τὴν σκέψιν ἔκαμε τὸ ἐκλογοδικεῖον.

§52Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐδῶ ἔχω τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἐκλογοδικείου. Ὅταν ἀφαιρέσητε τὰς 313 ψήφους ἀπὸ ὅλους, ἰδοὺ πῶς μεταβάλλεται ἡ σειρὰ τῶν ὑποψηφίων. Ἀκούσατε, τὴν παραθέτει ἡ ἰδία ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἐκλογοδικείου: «Συνεπῶς, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν ταύτην, ἡ σειρὰ κατὰ πλείονας ληφθείσας ψήφους πάντων τῶν ἀνωτέρω εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Ντεντιδάκης, Παπαπολίτης, Ὀρφανός, Κατσαφάδος, Βουλόδημος, Σαββόπουλος, Ἀλιμπράντης......» Μεταβάλλεται δηλαδὴ ἄρδην ἡ σειρά. Ταῦτα κατὰ τὴν ἀπόφασιν. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἐκλογοδικείου, τὴν ὁποίαν, νομίζω, ὅτι δὲν τὴν ἀνεγνώσατε. Ὅταν τὴν διαβάσετε, τότε νὰ συζητήσωμεν, διότι ἐγὼ ὁμιλῶ βάσει κειμένων καὶ ἀπεφασίσαμεν βάσει τῶν κειμένων. Ὅταν θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σᾶς τὴν ἀπόφασιν, τότε νὰ συζητήσωμεν, διότι ἐγὼ δὲν ἔλαβον οἱασδήποτε αὐθαιρέτους καὶ ἀνεξελέγκτους ἀποφάσεις. Προσεπάθησα νὰ συμμορφωθῶ πρὸς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὁρίζει ἡ ἀπόφασις τοῦ ἐκλογοδικείου.

§53Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν ἄδικον αὐτὴν σκέψιν τοῦ νὰ θεωροῦνται οἱ 313 ὅτι ἐψήφισαν μόνον ἕνα κόμμα, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη ἀδικία. Ποῦ ξεύρετε, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν δὲν εἶναι καὶ ἐγγραφαὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ πόσαι; Εἰς τὰ 313 ψηφοδέλτια, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν ἀπόφασιν ἐψήφισαν ΕΠΕΚ–Φιλελευθέρους, δὲν ὑπάρχουν ἐγγραφαὶ τοῦ Συναγερμοῦ, ὁπότε δὲν θὰ ἦσαν ἕξ αἱ θέσεις ἀλλὰ 9 καὶ ἀπαντῶ εἰς τὸ ἐπιχείρημά σας, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν εἶναι 6 ἀλλὰ εἶναι 9.

§54Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Χαβίνη, ἐδέχθην τὴν διακοπὴν διὰ νὰ προωθηθῇ ἡ συζήτησις. Ἐὰν πρόκειται νὰ ἀρχίσητε διαλογικὴν συζήτησιν μετ’ ἄλλων, δὲν θὰ φθάσωμεν ποτὲ εἰς συμπέρασμα. Δι’ αὐτὸ θέλω νὰ ἀκούσω τὰς ἀπόψεις σας, διὰ νὰ προωθήσωμεν τὴν συζήτησιν.

§55Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἀφαιροῦνται 313 ψηφοδέλτια, εἶναι φυσικὸν νὰ ἀφαιρεθοῦν καὶ ἐγγραφαὶ ποὺ ἔχουν μέσα. Εἶναι τόσον ἁπλοῦν τὸ πρᾶγμα καὶ ἀπορῶ πῶς δὲν τὸ καταλαβαίνετε.

§56Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Αὐτὰ ποὺ λέγετε δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ θέμα, διότι ἀποτελοῦν κριτικὴν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἐκλογοδικείου, τὴν ὁποίαν δὲν δύναμαι νὰ κάνω. Ἐὰν τὰ ψηφοδέλτια εἶχον ἢ δὲν εἶχον ἐγγραφάς, ἢ ἂν τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἤλεγξεν ἢ μὴ τὰ ψηφοδέλτια αὐτά, δὲν τὸ γνωρίζω.

§57Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Γνωρίζομεν, ὅτι δὲν τὰ ἤλεγξεν.

§58Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προκύπτει εἶναι τοῦτο: Ἐν ὄψει τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἐκλογοδικείου—καλῶς ἢ κακῶς ἕκαστος δύναται νὰ κάνῃ κριτικὴν διὰ τὰς νομικὰς καὶ πραγματικὰς σκέψεις τῆς ἀποφάσεως—τί θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ πράξῃ. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ—ἐγκαταλείπων τὰς σκέψεις της καὶ τὸ σκεπτικὸν τῆς ἀποφάσεως, ὅταν ἔχω ἕνα διατακτικὸν—καὶ τὸ διατακτικὸν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν ἰσχὺν καὶ παράγει ἔννομα ἀποτελέσματα, τοῦτο τὸ γνωρίζουν καὶ οἱ πρωτοετεῖς φοιτηταὶ τῆς Νομικῆς, ὅταν τὸ διατακτικὸν δέχεται ἐν μέρει τὰς ἐνστάσεις τῶν ἐνισταμένων καὶ κηρύσσῃ ἄκυρον τὴν ἐκλογὴν εἰς τὰ 34 ἐκλογικὰ τμήματα, ὡς πρὸς τοὺς ἓξ ἐπιτυχόντας καὶ ἀπορρίπτει περαιτέρω τὰς λοιπὰς ἐνστάσεις ὡς πρὸς τοὺς πέντε πρώτους ἀποτυχόντας, (δι’ αὐτοὺς δὲ ἀποτελεῖ πλέον δεδικασμένον. Λέγω τοῦτο διότι ἐγεννήθη ζήτημα ἐπαναλήψεως τῆς ὅλης ἐκλογῆς). Ὅταν οὕτω ἔχῃ τὸ διατακτικὸν τῆς ἀποφάσεως, ἀκυρώνει ἐξ ὑπαρχῆς τὴν ἐκλογὴν εἰς 34 τμήματα ὡς πρὸς τοὺς ἕξ, δυνάμει τίνος διατάξεως νόμου θὰ ἠδυνάμεθα νὰ εἴπωμεν πρὸς τοὺς ὑποψηφίους, ὅτι: Κύριοι, σεῖς δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ λάβητε μέρος εἰς τὰς ἐκλογάς; Ἔχομεν τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 127 τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, ἡ ὁποία ὁρίζει, ὅτι ἀκυροῦται ἡ ἐκλογὴ διὰ πλημμελείας καὶ ἐπαναλαμβάνεται ἡ ψηφοφορία, εἰς τὴν ὁποίαν συμμετέχουν μόνον οἱ ἤδη ἀνακηρυχθέντες ὑποψήφιοι. Δηλαδὴ τὶ θέλει ὁ νόμος; Νὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογὴν οἱ παλαιοὶ ὑποψήφιοι. Ἐρωτῶ συνεπῶς, δυνάμει τίνος διατάξεως θὰ ἔλθω καὶ θὰ ἀποκλείσω τούτους καὶ μήπως τοῦτο πράττων δὲν δημιουργῶ λόγους νέας ἀκυρώσεως τῆς ἐκλογῆς καὶ νέαν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογήν; (Χειροκροτήματα).

§59Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ 127 ἀφορᾷ τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀκύρωσιν.

§60Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν ἀφορᾷ αὐτό, διότι τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἐκλογῆς ὡς ἐγένετο εἰς τὰ Γρεβενὰ καὶ τὸ Ρέθυμνον, τὴν προβλέπει τὸ 129, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ὅταν ἀκυροῦται ἡ ἐκλογὴ δι’ ἔλλειψιν ἐννόμων προσόντων τῶν ἐκλεγομένων, ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἐκλογὴ ἐντὸς 45 ἡμερῶν καὶ τότε δύνανται νὰ ἀνακηρυχθοῦν καὶ νέοι ὑποψήφιοι. Τὸ 127 ἀφορᾷ τὴν ἐπανάληψιν τῆς ἐκλογῆς διὰ πλημμελείας, ὁπότε ὁ μόνος περιορισμὸς εἶναι, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἀνακήρυξις νέων ὑποψηφίων.

§61Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δύνανται οἱ 11 ἀποτυχόντες τῆς ΕΔΑ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ νὰ κατέλθουν ἐν συνδυασμῷ;

§62Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐὰν ἡ ἐκλογὴ ἐμφανίζῃ αὐτὴν τὴν ἀνομοιογένειαν τῶν ἀριθμῶν, εἶναι διότι πρόκειται περὶ μερικῆς ἐπαναληπτικῆς ἐκλογῆς καὶ ἡ ἐκλογὴ τῆς 16ης Νοεμβρίου εἰς τὸν Πειραιᾶ, κατόπιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἐκλογοδικείου θὰ τελειωθῇ μόνον μὲ τὴν διενέργειαν τῆς ἐπαναληπτικῆς ἐκλογῆς. Καὶ ἐρωτῶ: ὅταν πρόκειται ἡ ἐκλογὴ νὰ τελειωθῇ μὲ τὴν διενέργειαν τῆς ἐπαναληπτικῆς ἐκλογῆς, κατὰ ποίαν διάταξιν νόμου θὰ ἀπαγορεύσω τὴν ὑποψηφιότητα οἱουδήποτε ὑποψηφίου λαβόντος τότε μέρος εἰς τὰς ἐκλογάς;

§63Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν ἠρώτησα αὐτό. Οἱ 11 τοῦ Συναγερμοῦ ἔχουν δικαίωμα εἰς τὴν ἐκλογὴν αὐτὴν νὰ κατέλθουν ἐν συνδυασμῷ;

§64Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἀσφαλῶς.

§65Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τοῦτο θέλει νὰ πῇ ὁ κ. Κουτσοπέταλος. Θὰ ἔπρεπε νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸν συνδυασμὸν οἱ ἕξ καὶ οἱ πέντε νὰ κατέλθουν ὡς ἀνεξάρτητοι.

§66Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν δύναται ὁ συνδυασμὸς νὰ ἔχῃ ἀριθμὸν μεγαλύτερον τῶν κενῶν θέσεων.

§67Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν γνώμην μου, κατὰ τὴν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογὴν, οὔτε νέα ἀνακήρυξις συνδυασμῶν γίνεται ὑπὸ Πρωτοδικείου. Κατέρχονται οἱ συνδυασμοὶ ὡς ἀνεκηρύχθησαν κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 16ης Νοεμβρίου. Οὐδεὶς ἄλλος δύναται νὰ λάβῃ μέρος. Πιστεύω, ὅτι ὁμιλῶ ἐπὶ τῇ βάσει ἀντικειμενικῶν καὶ νομικῶν κριτηρίων. Ἐὰν πλανῶμαι, πλανῶμαι ἐσφαλμένως νομικῶς σκεπτόμενος καὶ οὐδεμία ἄλλη σκέψις μὲ ὡδήγησεν εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Νομικῶς, νομίζω, ὅτι ἔτσι ἀποφεύγομεν νέας ἐνστάσεις καὶ νέα ἐκλογοδικεῖα.

§68Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐὰν παραιτηθοῦν οἱ ὑποψήφιοι.

§69Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Παραιτουμένων ὑποψηφίων ἡ ἐκλογὴ διεξάγεται μὲ τοὺς ὑπολοίπους.

§70Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐὰν ὑπῆρχε μία ἀπίθανος περίπτωσις παραιτήσεως ὅλων τῶν ὑποψηφίων δὲν θὰ ἐγένετο ἀνακήρυξις;

§71Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Μοῦ θέτετε δεδομένον, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ μίαν νέαν κατάστασιν.

§72Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ γίνῃ τότε ἀνακήρυξις;

§73Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τότε θὰ γίνῃ ἀνακήρυξις κατ’ οἰκονομίαν τοῦ νόμου.

§74Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὅπως λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τοῦτο θὰ γίνῃ κατ’ οἰκονομίαν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§75ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ ἀπάντησις, νομίζω, δίδεται εὐθέως εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν διὰ τῆς ἑξῆς σκέψεως. Ἐὰν ἡ ἐκλογὴ ματαιωθῇ εἴς τινα τμήματα, κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν τὶ θὰ γίνῃ; Θὰ ἐνεργηθῇ ἡ ἐκλογὴ εἰς τὰ ἄλλα τμήματα μὲ ὅλους τοὺς ὑποψηφίους ἔστω καὶ ἐὰν δὲν ἐπηρεάζωνται...

§76Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι διεφωτίσθη ἐπαρκῶς ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Τὴν σκέψιν καὶ τὰς ἀποφάσεις μου καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως μόνον κριτήρια ἀντικειμενικὰ καὶ νομικὰ τὴν ὡδήγησαν. Εὐχαρίστως, θὰ συζητήσωμεν αὔριον μὲ τοὺς ἀξιοτίμους ἐκπροσώπους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ περίπτωσις νὰ μὲ πείσουν ὅτι ἔσφαλα νομικῶς, δὲν θὰ διστάσω νὰ ἀναγνωρίσω τὴν τυχὸν πλάνην μου. Ἀλλὰ ὁμολογῶ ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ κατὰ ποίαν λογικὴν, κατὰ ποίαν διάταξιν νόμου, ἀντιθέτως θὰ παραβῶμεν καὶ τὸ Σύνταγμα, ἐὰν ἔλθωμεν καὶ εἴπωμεν αὔριον ὅτι ἀποκλείομεν τὸν α ἢ β ἢ γ ὑποψήφιον βάσει τῆς α ἢ β ἢ γ ἑρμηνείας, ὅταν ἔχωμεν τὸν νόμον ὁ ὁποῖος ρητῶς τοῦτο ἐπιτάσσει: Ὅτι εἰς τὴν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογὴν τὴν ἐπαναλαμβανομένην, λόγῳ ἀκυρώσεως διὰ πλημμέλειαν περὶ τὴν ἀρχικὴν ἐκλογὴν, λαμβάνουν μόνον μέρος ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀνεκηρύχθησαν κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν ἐκλογὴν. Νομίζω ὅτι οἱαδήποτε ἄλλη ἑρμηνεία, εἶναι παρακεκινδυνευμένη καὶ ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἄτοπα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ συζητήσωμεν αὔριον μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι εἶναι καὶ ἄλλα θέματα πρὸς ρύθμισιν, ὅπως τῶν ἐγγραφῶν κλπ. θὰ συζητήσωμεν καὶ θὰ καταλήξωμεν εἰς συμπεράσματα. Διότι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει, εἶναι νὰ διεξαχθῇ κατὰ τὸν πλέον ἀδιάβλητον τρόπον, ἡ ἐκλογὴ καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἕν ὁριστικὸν καὶ τελικὸν ἀποτέλεσμα εἰς τὴν ἐπαναληπτικὴν αὐτὴν ἐκλογήν. (Χειροκροτήματα).

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§78Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ βεβαιώσω καὶ ἐγὼ τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τῆς Βουλῆς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας ἐξήτασε τὸ θέμα, τὸ προκῦψαν ἐκ τῆς ἀκυρώσεως τῶν ἐκλογῶν εἰς ὡρισμένα τμήματα τοῦ Πειραιῶς καὶ τῆς Καρδίτσης, μὲ ἀπόλυτον ἀντικειμενικότητα. Ἠσχολήθημεν ἐπὶ μακρὰς ὥρας, διὰ νὰ πληρώσωμεν, διὰ τῆς νομικῆς λογικῆς, τὰ κενὰ τὰ ὁποῖα παρουσιάζει ὁ νόμος. Τινὰ τῶν κενῶν αὐτῶν, τὰ πληροῖ, ἀδιαφόρως, ἐὰν ὀρθῶς ἢ μή, αὐτὴ αὕτη ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἐκλογοδικείου. Τινὰ τῶν κενῶν, ἴσως περισσότερα, δὲν φροντίζει ἡ ἀπόφασις τοῦ ἐκλογοδικείου νὰ τὰ πληρώσῃ καὶ εἴμεθα τεταγμένοι ἡμεῖς νὰ προβῶμεν εἰς τὴν πλήρωσιν αὐτῶν. Πρέπει νὰ σᾶς ὁμολογήσω—προβαίνω εὐχαρίστως εἰς τὴν ὁμολογίαν αὐτήν, διότι ἀποκαλύπτει τὴν τιμιότητα καὶ ἀπόλυτον εὐσυνειδησίαν μεθ’ ἧς εἰργάσθη ἡ Κυβέρνησις—ὅτι ἐπεράσαμεν ἀπὸ διάφορα στάδια συμπερασμάτων πρὶν καταλήξωμεν εἰς θετικὸν συμπέρασμα. Γνωρίζοντες περίπου τὸ διατακτικὸν τῆς ἀποφάσεως, μὴ γνωρίζοντες ὅμως κατὰ λέξιν τὴν διατύπωσιν, εἴχομεν καταλήξει εἰς ἄλλας σκέψεις. Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν ὅμως τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἐκλογοδικείου, ὑπεχρεώθημεν, βάσει τῶν ἐν τῇ ἀποφάσει διατυπουμένων, νὰ καταλήξωμεν εἰς ἄλλας σκέψεις, εἰς ἄλλα συμπεράσματα. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἐκλογικὸς νόμος εἶναι ἀτελὴς καὶ ἔχει μάλιστα βαρείας ἀτελείας. Ἤδη ἀποκαλύπτεται μία σειρὰ ἀτελειῶν, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦν μίαν ἀντιδικίαν μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ἀντιδικίαν τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ πιστεύσητε ὅτι, ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνήσεως, τοὐλάχιστον, δὲν τὴν ἐμπνέει οὐδεμία πολιτικὴ σκοπιμότης. Ἐλπίζω νὰ μὴ ἐμπνέῃ καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, οἱαδήποτε πολιτικὴ σκοπιμότης εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν ἀμφισβητήσεων, εἰς τὰς ὁποίας προέβη. Ὁ νόμος, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, θεσπίζει τὸ πλειοψηφικόν. Πρέπει νὰ ἐπιτυγχάνουν οἱ σχετικῶς πλειοψηφοῦντες. Εἰς τὴν περίπτωσιν τώρα τῆς ἐπαναληπτικῆς ἐκλογῆς Πειραιῶς, εἶναι δυνατὸν νὰ σημειωθῇ τὸ παράδοξον, ὡρισμένοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν σχετικῶς πλειοψηφίσει ἔναντι συναδέλφων οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ μὴ εἰσέλθουν εἰς τὴν Βουλήν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ οὐσιῶδες κενὸν τοῦ νόμου. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, νὰ σεβασθῶμεν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἐκλογοδικείου, ὡς τελεσίδικον καὶ λίαν εὐχαρίστως, διότι οἱ πέντε συνάδελφοι εἶναι συμπαθεῖς. Ἐξετάζω τὸ θέμα μόνον ἀντικειμενικῶς καὶ νομικῶς. Ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατόν, ὅπως ὁ κ. Χαβίνης ἀμφισβητεῖ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας τὴν ὀρθότητα τῆς ἀποφάσεως τοῦ ἐκλογοδικείου, νὰ ἀμφισβητήσῃ καθαρῶς νομικῶς καὶ ὄχι πολιτικῶς καὶ τὴν ὀρθότητα αὐτοῦ τοῦ σημείου. Διότι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν ὀρθότητα καὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τῆς ἀποφάσεως; Διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι κατὰ τὴν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογὴν δὲν πρόκειται νὰ ψηφίσουν μόνον 313. Οἱ 313 δὲν θὰ ψηφίσουν. Τῶν 313 ἡ ψῆφος ἠκυρώθη, διότι αὐτοὶ δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ψηφίσουν. Θὰ ψηφίσουν 25 χιλιάδες περίπου καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ψηφίσουν 25 χιλ. περίπου ἠμπορεῖ νὰ ἀλλοιωθῇ ἡ σειρὰ τῆς ἐπιτυχίας ὅλων, ὡς καὶ αὐτῶν τούτων τῶν κ. κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται αὐτὴν τὴν στιγὴν ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Πειραιῶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Κύριοι, αὐτὸ ἤδη ἀποκαλύπτει—καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος νὰ προσέξουν τὴν παρατήρησιν αὐτὴν — ἕνα πράγματι περίεργον κενὸν τοῦ νόμου. Διότι ἐνῷ εἶναι νόμος θεσπίζων τὸ πλειοψηφικόν, ἄρα τὴν σχετικὴν πλειοψηφίαν, τὴν σειρὰν ἐπιτυχίας βάσει τῆς σχετικῆς πλειοψηφίας ἰδοὺ ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν προβλέπει ἕνα ἐνδεχόμενον τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ προβλέψῃ. Εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ κενοῦ τὸ ὁποῖον περιέχει ὁ νόμος νὰ ὁδηγήσῃ κατὰ τὴν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογὴν εἰς τὸ παράδοξον νὰ ὑπάρξουν ὑποψήφιοι Πειραιῶς, οἱ ὁποῖοι νὰ λάβουν περισσοτέρας ψήφους ἐκείνων τὰς ὁποίας ἔλαβον οἱ εὑρισκόμενοι μεταξὺ ὑμῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν βουλευταὶ Πειραιῶς καὶ οἱ ὁποῖοι ἐν τούτοις, δὲν θὰ ἀνακηρυχθοῦν βουλευταί. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ὑπάρχει αὐτὸ τὸ κενόν, τὸ μέγα κενόν, ὑπάρχει καὶ τὸ ἕτερον, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τόσον εὐγλώττως ἀντιμετώπισεν ὁ ἀγαπητὸς κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§79Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ μοῦ συγχωρήσητε νὰ τολμήσω μίαν φιλικὴν διακοπήν. Τὸ πρῶτον κενὸν δὲν ὑπάρχει. Ὁ νόμος εἰς τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν προβλέπει ἐπανάληψιν τῶν ἐκλογῶν μὲ τὰ δεδομένα τῆς παλαιᾶς ἐκλογῆς. Καὶ ὀρθότατα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς νέας ἐκλογῆς, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιτρέπεται ἀνακήρυξις νέων ὑποψηφίων, θὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐκλογῆς τῆς 16ης Νοεμβρίου. Ὑποστηρίζω, ὅτι κενὸν δὲν ὑπάρχει καὶ ὀρθῶς δὲν περιελήφθη εἰδικὴ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου διάταξις. Διότι, εἰς τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐκλογῶν εἰς ὡρισμένα τμήματα ἡ ἔννοια τοῦ νόμου εἶναι νὰ ἐπαναληφθοῦν αἱ ἐκλογαὶ μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων ἐκείνων τοὺς ὁποίους ἐπηρεάζει ὁ ἀριθμὸς τῶν παρανόμως ψηφισάντων ἐκλογέων. Κατὰ ταῦτα οἱ 314 ψῆφοι τῶν ἑτεροδημοτῶν ἐπηρεάζουν ὡρισμένον ἀριθμὸν βουλευτῶν δι’ οὓς ἠκυρώθη ἡ ἐκλογὴ καὶ ἀντίστοιχον ἀριθμὸν τῶν ἄλλων συνδυασμῶν. Ἡ ἔννοια, λοιπόν, τοῦ νόμου εἶναι, ὅτι ἡ νέα ἐκλογικὴ πάλη θὰ εἶναι περιωρισμένη καὶ θὰ γίνῃ μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων ποὺ ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὰς ψήφους αὐτὰς καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἔκαμεν εἰδικὴν πρόβλεψιν διὰ τὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν εἴπατε.

§80Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εὐχαριστῶ τὸν ἀγαπητὸν ἐκ Λεβαδείας συνάδελφον καὶ τέως Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, διὰ τὴν παρατήρησιν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη, τὸ περιεχόμενον τῆς ὁποίας δὲν ἠγνόουν. Ἀναμφισβητήτως ἔχει δίκαιον, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἔχει ὅμως δίκαιον ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος περιέχει τὸ κενόν. Ὁ νόμος ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ κενὸν ὁπωσδήποτε. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Λεβαδείας ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς ὡρισμένης λογικῆς σειρᾶς ὡδηγήθη εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι οἱ πέντε κύριοι συνάδελφοι, ὅταν αὔριον ἐμφανισθοῦν ὡς ἔχοντες λάβει ψήφους ὀλιγωτέρας ὡρισμένων οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποτύχουν καὶ δὲν θὰ ἀνακηρυχθοῦν, θὰ πρέπει νὰ θεωρηθοῦν παρὰ ταῦτα ὡς καταστάντες τελεσιδίκως βουλευταί. Ἀλλ’ ἐὰν ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος περιέχει τὸ κενόν, διότι ἀναγνωρίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ σειρὰ τῆς σκέψεως εἶναι ὀρθή, ἐὰν ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος περιέχει τὸ κενόν, ἀντιμετώπιζεν αὐτὸ τὸ ἐνδεχόμενον, δυστυχῶς πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι δὲν τὸ ἀντιμετώπισε, δὲν ἐσκέφθη ὁ νομοθέτης ὅλας τὰς περιστάσεις, ἄν καὶ εἶναι ἁπλαῖ καὶ ἦσαν ἐνδεχόμεναι, ἔπρεπεν ὁ νόμος τότε νὰ εἴπῃ, ὅτι τῶν 6, τῶν 5, τῶν οἱωνδήποτε, ἀνεξαρτήτως ἀριθμοῦ, ἡ ἐκλογή, ἡ ὁποία δὲν ἐπηρεάζεται διὰ τῶν ἀκυρωθησομένων τυχὸν ὑπὸ τοῦ Ἐκλογοδικείου ψήφων, δὲν προσβάλλεται. Ἔτσι δὲν θὰ ἐτίθετο τὸ θέμα καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἐκλογοδικείου. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ἔλεγεν ὁ νόμος ρητῶς, ὅτι εἰς τὴν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογὴν θὰ λάβουν μέρος ἐκ τῶν ἄλλων συνδυασμῶν μόνον τόσοι, ὅσοι εἶναι οἱ βουλευταί, τῶν ὁποίων ἠκυρώθη ἡ ἐκλογή. Ὁπότε θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δώσῃ τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ζητεῖ, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πρεβέζης συνάδελφος κ. Χαβίνης. Τότε θὰ ἦτο ὄχι μόνον δυνατὸν νὰ δώσῃ τὴν ἑρμηνείαν, τότε θὰ ἦτο ὑποχρεωμένος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ ἦτο ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀκολουθήσῃ αὐτὴν τὴν ὁδόν. Ἀλλὰ σήμερον μὲ τὸν ὑπάρχοντα νόμον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀκολουθήσῃ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στερήσῃ διὰ μιᾶς ἑρμηνείας καὶ δι’ ἑνὸς Διατάγματος καὶ διὰ μιᾶς ἐγκυκλίου ὡρισμένους ὑποψηφίους τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἔχουν αὐτοδικαίως, δεδομένου ὅτι ἔχουν ἔκτοτε ἀνακηρυχθῆ, δικαιώματος τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον. Διότι εἰς τὰς ἐκλογὰς αὐτὰς θὰ λάβουν μέρους 20.000 καὶ 25.000 ψηφοφόρων. Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατραπῇ ἡ σειρὰ τῶν ὑποψηφίων τοῦ Συναγερμοῦ, τῶν χθὲς ἀποτυχόντων καὶ ἀνατρεπομένης τῆς σειρᾶς, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἶναι 11ος εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ 1ος. Μὲ ποῖον δικαίωμα θὰ στερήσωμεν ἡμεῖς τὸν οἱονδήποτε ὑποψήφιον—ἐξετάζω τὴν περίπτωσιν ἀπολύτως θεωρητικῶς καὶ ἀντικειμενικῶς—θὰ στερήσωμεν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος;

§81ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ κατέλθῃ.

§82Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κατελθὼν ἔκτοτε εἰς τὰς ἐκλογὰς νὰ ψηφισθῇ; Ἔχει κατέλθει, κύριε συνάδελφε. Δὲν πρέπει ἡμεῖς, χωρὶς ρητῶς νὰ τὸ λέγῃ ὁ νόμος, διότι ὁ νόμος μόνον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διατυπώσῃ τοιαύτην ἐπιταγήν, νὰ στερήσωμεν ὡρισμένους Ἕλληνας πολίτας οἱ ὁποῖοι εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀνακεκηρυγμένοι ὑποψήφιοι, νὰ στερήσωμεν αὐτοὺς ἑνὸς δικαιώματος, τὸ ὁποῖον εἶχαν τὴν 16ην Νοεμβρίου. Δεδομένου δέ, ὅτι ἡμεῖς ἀνατρέχομεν εἰς τὴν ἡμέραν τῆς 16ης Νοεμβρίου, δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἀλλοιώσωμεν τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον τότε ἴσχυε. Μόνον ὡς πρὸς τοὺς πέντε ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, τῶν ὁποίων τὴν ἐκλογὴν ἐκύρωσε καὶ ἐθεώρησε τελεσιδίκως ἔγκυρον τὸ Ἐκλογοδικεῖον, μόνον ὡς πρὸς αὐτοὺς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀλλοιώσωμεν τὸ καθεστώς, τὸ πραγματικὸν καὶ νομικόν, τὸ ὁποῖον ἐκράτη εἰς τὰς 16 Νοεμβρίου 1952. Πέραν αὐτοῦ δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ὑποχωρήσωμεν, κύριοι συνάδελφοι. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἐκ τῶν ὡραιοτέρων νομικῶν συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο δυνατὸν—διότι τὸ ἀντικείμενον εἶναι λίαν ἐπαγωγὸν—νὰ ἀπασχολήσῃ ἐπὶ ἡμέρας τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ βεβαιωθῆτε ὅτι ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν παραταθῇ ἡ συζήτησις, δυσκόλως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήξητε σεῖς, ὡς ἀντικειμενικοὶ κριταὶ εἰς συμπέρασμα διάφορον ἐκείνου εἰς τὸ ὁποῖον ἡμεῖς κατελήξαμεν. Δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ στερήσωμεν Ἕλληνας πολίτας.

§83ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἡμεῖς ἔχομεν καταλήξει εἰς διάφορον.

§84Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε καταλήξει καὶ σᾶς εὐχαριστῶ διότι μὲ βεβαιώνετε περὶ αὐτοῦ.

§85Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Καὶ ὁλόκληρος ἡ κοινὴ γνώμη, ἡ ἀμερόληπτος, ἔχει καταλήξει εἰς συμπέρασμα.

§86Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Σᾶς εὐχαριστῶ διότι μὲ διαβεβαιώνετε ὡς πρὸς τὸν ἑαυτόν σας. Δὲν σᾶς εὐχαριστῶ διότι μὲ διαβεβαιώνετε ὡς πρὸς τὴν κοινὴν γνώμην, διότι, ἐνῷ ἀναγνωρίζει ὅτι κατέχετε τὴν ἰδικήν σας γνώμην, τὴν κοινὴν δὲν τὴν κατέχετε. (Χειροκροτήματα). Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Καρδίτσης συνάδελφος, ὁ ὁποῖος προέβη εἰς τὴν διακοπήν, συμπαθέστατος καθ’ ὅλα, διὰ τῆς διακοπῆς ἀφῆκε νὰ ὑπονοηθῇ ὅτι ἡ πρόθεσις ἡ ὁποία κινεῖ τὴν Κυβέρνησιν, δὲν εἶναι πρόθεσις βασιζομένη ἐπὶ ἀντικειμενικῶν καὶ νομικῶν ἐπιχειρημάτων, ἀλλ’ εἶναι πρόθεσις βασιζομένη ἐπὶ ἄλλων, πολιτικῶν ἐλατηρίων. Προέβην εἰς τὴν βεβαίωσιν, ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου, ὅτι ἐβασανίσαμεν τὴν σκέψιν μας διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα. Ἐὰν ὁ κύριος ἐκ Καρδίτσης συνάδελφος δὲν τὸ πιστεύῃ, τόσον τὸ χειρότερον δι’ αὐτόν. Δὲν συνηθίζω μάλιστα προσωπικῶς, οὔτε ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις δὲν συνηθίζει ἐπὶ τοιούτων θεμάτων νὰ ὁρμᾶται ἀπὸ οἱονδήποτε πολιτικὸν ὑπολογισμόν. Ἑρμηνεύομεν μίαν ἀπόφασιν Ἐκλογοδικείου συνδυάζοντες τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν μὲ τὸ κείμενον τοῦ νόμου. Δὲν ἔχομεν, ἄλλωστε, ὅπως γνωρίζει ἄριστα ὁ κύριος, ἐκ Καρδίτσης, συνάδελφος, κανένα λόγον νὰ ἐπιδιώκωμεν τὴν διόγκωσιν καὶ αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν τοῦ Συναγερμοῦ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Εὐχαρίστως θὰ παρεχωρούσαμεν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ περισσοτέρους ἀκόμη βουλευτάς. Τὸ θέμα εἶναι ἄσχετον. Τὸ θέμα εἶναι κρίσιμον ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς καὶ ἠθικῆς. Δὲν εἶναι δυνατόν,—ἐὰν ὁ κύριος, ἐκ Καρδίτσης συνάδελφος δὲν τὸ κατανοῇ, δὲν πταίω ἐγὼ—δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ στερήσωμεν Ἕλληνας πολίτας ἑνὸς δικαιώματος κεκτημένου. Οἱ Ἕλληνες αὐτοὶ πολῖται εἶναι ὑποψήφιοι. Τὸ Ἐκλογοδικεῖον τοὺς θεωρεῖ καὶ πάλιν ὑποψηφίους. Δὲν τὸ λέγει ρητῶς, διότι δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ τὸ εἴπῃ ρητῶς.

§87Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ. Τὸ λέγει καὶ ρητῶς ὁ νόμος. Ὁ νόμος ἐκφράζεται ρητῶς διὰ τὴν περίπτωσιν περὶ τῆς ὁποίας ἡ συζήτησις. Ὁ νόμος λέγει: ἐπαναλαμβάνεται ἡ ψηφοφορία. Ἐνῷ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀκυρώσεως ἐλλείψει τῶν νομίμων προσόντων λέγει: ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἐκλογή. Γνωρίζετε δὲ καλλίτερον ἐμοῦ, ὅτι ἡ ψηφοφορία εἶναι ἕνα στάδιον τῆς ἐκλογῆς. Ἡ ἐκλογὴ ἀρχίζει ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς δημοσιεύσεως τοῦ διατάγματος προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν καὶ τελειώνει μὲ τὴν διαλογήν, ἐνῷ ἡ ψηφοφορία ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἀνατολὴν τῆς ἡμέρας τῆς ψηφοφορίας. Τὸ λέγει δὲ ὁ νόμος ρητῶς. Δὲν εἶναι.... διότι δὲν ἐπιτρέπεται ἀνακήρυξις νέων ὑποψηφίων, ὑπάρχει καὶ θετικὴ διάταξις περιοριζομένη εἰς τὴν ψηφοφορίαν, ἐνῷ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἄρθρου 71 τοῦ Συντάγματος ὁμιλεῖ περὶ ἐπαναλήψεως ἐκλογῆς. Μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὴν διακοπήν.

§88Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης.). Εὐχαριστῶ τὸν ἀγαπητὸν ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφον, κ. Τριανταφύλλην, διὰ τὴν διακοπήν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη, διότι ὑπῆρξε πράγματι διακοπὴ διαφωτιστική. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχουν παρὰ μόνον αἱ δύο ἀκόλουθοι λύσεις. Ἢ ἡ ἐκλογὴ θὰ γίνῃ, λαμβανόντων μέρος ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπέτυχον καὶ δὲν εὑρίσκονται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, διότι δὲν δικαιοῦται—ἐπαναλαμβάνω—ἡ Κυβέρνησις νὰ στερήσῃ οἱονδήποτε τῶν ὑποψηφίων τοῦ δικαιώματος τῆς ἐπαναληπτικῆς ἐκλογῆς, ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ νόμος, ὁ ὁποῖος συμφώνως πρὸς τὴν σκέψιν τοῦ ἀξιοτίμου καὶ ἀγαπητοῦ, ἐκ Λεβαδείας, συναδέλφου, θὰ ἔπρεπε νὰ περιέχῃ τὴν ἑξῆς διάταξιν: Ὄτι ὅσαι εἶναι αἱ ἕδραι, τῶν ὁποίων ἠκυρώθη ἡ κατάληψις, τόσοι πρέπει νὰ εἶναι καὶ οἱ ὑποψήφιοι, κατὰ τὴν σειρὰν τῆς ἐπιτυχίας των. Ὁπότε, θὰ ἦσαν ὑποψήφιοι, ὄχι μόνον 6 τοῦ Συναγερμοῦ, ἀλλὰ καὶ οἱ 6 τῆς Ε.Δ.Α., διότι καὶ αὐτῶν ἡ ἐκλογὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεασθῇ διὰ τῶν 25.000 ψήφων. Ἐὰν ὁ νόμος περιελάμβανε τοιαύτην διάταξιν καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νόμος ὁ ὁποῖος θὰ ἐψηφίζετο καὶ θὰ περιεῖχε τοιαύτην διάταξιν, θὰ ἐσήμαινε μίαν αὐθαίρετον ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς πρᾶξιν, ἐὰν ὁ νόμος—λέγω —ἔκτοτε ἔλεγε τοῦτο, τότε βεβαίως θὰ ἔπρεπε νὰ λάβουν μέρος μόνον 6 ἐξ ἑκάστου ψηφοδελτίου καὶ τότε δὲν θὰ εὑρισκώμεθα ἐνώπιον αὐτῆς τῆς μικρᾶς, ἀναμφισβητήτως ἀντινομίας, νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰς ἐκλογὰς διὰ 6 ἕδρας ἐκ μέρους μὲν τῆς Ε.Π.Ε.Κ. καὶ τῶν Φιλελευθέρων 6 ὑποψήφιοι καὶ ἐκ μέρους τοῦ Συναγερμοῦ καὶ τῆς Ε.Δ.Α. 11. Ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς τὸ θέμα δὲν ἔχει σημασίαν, διότι εἰς τὸ πλειοψηφικὸν κρατεῖ ἡ ἀρχὴ τῆς σχετικῆς πλειοψηφίας. Ὑπάρχει ὁ θεσμὸς τῶν ἐγγραφῶν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐγγραφῶν, τὴν σειρὰν θὰ τὴν καθορίσῃ ὁ ἐκλογεὺς καὶ μάλιστα ὄχι ὁ ἐκλογεὺς ὁ ἀνήκων εἰς τὸ κόμμα, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ψηφίζει, ἀλλ’ ὁ ἐκλογεὺς ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὸ ἀντίθετον κόμμα. Αὐτὸ δυστυχῶς, τὸ ὁποῖον ἐπίσης ἐσκέφθημεν, νὰ προβῶμεν εἰς τὴν κατάθεσιν νομοσχεδίου, δὲν ἐνομίσαμεν ὅτι θὰ ἦτο ἠθικῶς ὀρθόν. Δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ὑποβάλωμεν νομοσχέδιον δι’ οὗ θὰ ἐστερούσαμεν ὡρισμένους οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ κεκτημένον δικαίωμα τοῦ ὑποψηφίου, τῆς πιθανότητος νὰ ἐκλεγοῦν βουλευταί. Οἱ 5 κύριοι συνάδελφοι τοῦ Πειραιῶς, τῶν ὁποίων ἡ ἐκλογὴ δὲν ἠκυρώθη ἔχουν τὸ μέγα πλεονέκτημα, ὅτι εὑρίσκονται εἰς τὴν Βουλήν. Οἱ ἄλλοι ἂς ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ προσπαθήσουν νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἀντιστρατεύεται αὐτὴν τὴν ἠθικῶς καὶ νομικῶς ὀρθὴν ἄποψιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται ἡ Κυβέρνησις ὅταν λέγῃ, ὅτι εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ Πειραιῶς θὰ λάβουν μέρος ὅλοι οἱ ὑποψήφιοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ τῆς Ε.Δ.Α. Αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἡ πραγματικὴ Δημοκρατία. Αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἡ ἠθικὴ ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων αὐθαίρετον στέρησιν δικαιωμάτων ἀπὸ Ἕλληνας πολίτας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀπολέσει, μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἐκλογοδικείου, τὸ δικαίωμα νὰ μετάσχουν τῶν ἐκλογῶν. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι καὶ ἄλλα πολλὰ κενὰ περιέχει ὁ νόμος, διότι θὰ γεννηθῇ τὸ ζήτημα, καὶ αὐτὸ δὲν θὰ λυθῇ διὰ τοῦ Διατάγματος, οὔτε διὰ τῆς ἐγκυκλίου, ἡ Κυβέρνησις θὰ δώσῃ ὡρισμένας συστάσεις, ἀλλὰ τὸ θέμα θὰ κριθῇ ὑπὸ τοῦ Ἐκλογοδικείου, μετὰ τὴν ἐπαναληπτικὴν ἐκλογήν, θὰ γεννηθῇ τὸ θέμα, πόσαι θὰ εἶναι αἱ ἐγγραφαί. Θὰ εἶναι εἰς τὸν Πειραιᾶ δύο αἱ ἐγγραφαὶ ἢ μία; Θὰ εἶναι εἰς τὴν Καρδίτσαν μία ἡ ἐγγραφὴ ἢ δὲν θὰ εἶναι καμμία; Ἂς μὴ εἰσέλθω ὅμως εἰς τὸ πολύπλοκον αὐτὸ θέμα. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐμελέτησε μετὰ πλήρους ἀντικειμενικότητος τὸ ζήτημα τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑποψηφίων. Καὶ κατελήξαμεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Τὰ ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν καὶ τῆς κοινῆς γνώμης. Εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ὅτι οὐδεὶς καλόπιστος μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων, θὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν τιμιότητα καὶ τὴν εἰλικρίνειαν τῶν σκέψεων, αἱ ὁποῖαι τὴν ὡδήγησαν εἰς τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνεπτύχθη. (Χειροκροτήματα). Π. Λυκουρέζος (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον φίλον καὶ συνάδελφον, ἐκ Λεβαδείας, κ. Παπασπύρου, νὰ διευκρινήσῃ, ποῖον νόμον ἐπεκαλεῖτο, ὅταν ἔκαμε τὴν διακοπὴν εἰς τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον.

§89Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κατὰ τὴν ὀρθὴν ἄποψίν σας, αἱ ἐκλογαὶ ποὺ θὰ διεξαχθοῦν, εἰς τὰ τμήματα ποὺ ἠκυρώθησαν, θὰ ἀνατρέξουν εἰς τὰ ἀποτελέσματα τῆς 16ης Νοεμβρίου. Εἶπον εἰς τὸν Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, ὅτι δὲν ὑπάρχει κενόν, διότι ναὶ μὲν δὲν περιέχεται εἰς τὸν νόμον εἰδικὴ διάταξις, συνάγεται ὅμως σαφῶς ποία ὑπῆρξεν ἡ πρόθεσις τοῦ νομοθέτου ἐν προκειμένῳ. Τὰ ἐπιχειρήματα ἄλλως τε ποὺ ἐπεκαλέσθη ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, ἐνισχύουν τὴν ἄποψίν μας. Θὰ μοῦ συγχωρήσητε δὲ νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο ἐπειδὴ ὁ κ. Κανελλόπουλος εἶπε.

§90Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Νὰ μοῦ δώσητε τὴν διευκρίνησιν ἐκεῖ ὅπου σᾶς τὴν ζητῶ, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν προάγεται ἡ συζήτησις. Εἴπατε, κύριε Παπασπύρου, διακόπτοντας τὸν κ. Κανελλόπουλον, ὅτι κατὰ τὸν νόμον, ἐφ’ ὅσον διὰ 6 ἀκυροῦται ἡ ἐκλογή, πρέπει ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν νὰ λάβουν μέρος ἰσάριθμοι.

§91Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κατὰ τὴν ὀρθὴν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου. Οἱ νόμοι ἑρμηνεύονται, κύριε Ὑπουργέ. Ἀφήσατέ με ὅμως νὰ ὁλοκληρώσω τὴν σκέψιν μου. Σᾶς τὸ ζητῶ ὡς φιλικὴν παραχώρησιν, κάμετέ μου τὴν χάριν αὐτήν. Δὲν σᾶς ἠνώχλησα ποτέ. Σᾶς ἐνοχλῶ τώρα διὰ πρώτην φοράν. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπειδὴ ὁ κ. Κανελλόπουλος ὡμίλησε περὶ κεκτημένων δικαιωμάτων ὅλων τῶν ὑποψηφίων τῶν λαβόντων μέρος εἰς τὰς ἐκλογὰς τῆς 16 Νοεμβρίου 1952 θὰ ἤθελα νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον καὶ ἄλλοτε καθηγητὴν τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὅτι κεκτημένον δικαίωμα ὑπάρχει μόνον διὰ τοὺς πρώτους ἕξ ἐπιλαχόντας, ποὺ τὸ ἀποτέλεσμά των ἐπηρεάζεται ἀπὸ τοὺς 314 ψήφους τῶν παρανόμως ψηφοφορησάντων. Ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶναι ἀμετακλήτως ἀποτυχόντες.

§92Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐκεῖ πλανᾶσθε, κύριε Παπασπύρου.

§93Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μὲ συγχωρεῖτε. Ἀφήσατέ με νὰ τελειώσω. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὑποστηρίζω βασίμως, ὅτι κεκτημένον δικαίωμα ὑπάρχει μόνον δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπηρεάζονται ἀπὸ τοὺς 314 ψήφους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἐψήφισαν παρανόμως. Ἐὰν ἐπικρατήσῃ ἀντίθετος ἄποψις εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ θιγοῦν καὶ ἀνατραποῦν κεκτημένα δικαιώματα καὶ μάλιστα τῶν ὑποψηφίων τοῦ κόμματος τοῦ Συναγερμοῦ. Θέτω ὑπ’ ὄψει σας τὸ ἐνδεχόμενον αὐτὸ καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας. Διότι ἂν κατέλθουν καὶ οἱ ἕνδεκα ὑποψήφιοι τοῦ Συναγερμοῦ ἐνδέχεται ὁ πρῶτος ἐπιλαχὼν τῶν ἐκλογῶν τῆς 16 Νοεμβρίου νὰ ἔλθῃ τελευταῖος καὶ νὰ ἀποτύχῃ καὶ ἀντιθέτως νὰ ἔλθῃ πρῶτος καὶ νὰ ἐπιτύχῃ ὡς βουλευτὴς ὁ τελευταῖος ἐπιλαχὼν τοῦ ὁποίου τὸ ἀποτέλεσμα δὲν ἐπηρεάσθη ἀπὸ τοὺς παρανόμως ψηφίσαντας. Ἔτσι κεκτημένα δικαιώματα τῶν πρώτων ἕξ κατὰ σειρὰν ὑποψηφίων τοῦ Συναγερμοῦ ἐνδέχεται νὰ ἀνατραποῦν ἂν ἐπικρατήσῃ ἡ Κυβερνητικὴ ἄποψις. Νομίζω, ὅτι σαφῶς διετύπωσα τὰς σκέψεις μου. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι μὲ τὰς Κυβερνητικὰς ἀπόψεις ἐνδέχεται νὰ θιγοῦν κεκτημένα δικαιώματα τῶν πρώτων ἕξ κατὰ σειρὰν ἐπιτυχίας ἐκ τῶν ὑποψηφίων τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Καὶ κατὰ τὴν ὀρθὴν τοῦ νόμου ἑρμηνείαν δικαιοῦνται νὰ διαμφισβητήσουν τὴν ἐκλογικὴν ἐπιτυχίαν ἐκεῖνοι μόνον οἱ ὑποψήφιοι, ποὺ ἡ σειρά των ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὰς ψήφους τῶν παρανόμως ψηφισάντων. Ἄλλως ἐνδέχεται νὰ ἀνατραποῦν τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐκλογῶν τῆς 16 Νοεμβρίου καὶ νὰ ἀναδειχθοῦν ὡς βουλευταὶ ὑποψήφιοι ἀμετακλήτως ἀποτυχόντες ὡς μὴ ἐπηρεαζομένης τῆς σειρᾶς των ἀπὸ τὰς ψήφους τῶν παρανόμως ψηφισάντων. Βλέπετε λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι μὲ τὴν Κυβερνητικὴν ἄποψιν πρόκειται νὰ θιγοῦν κεκτημένα δικαιώματα. Ἐὰν περιορισθῇ μεταξὺ τῶν ἕξ πρώτων κατὰ σειρὰν ἐπιτυχίας ὑποψηφίων ἡ μερικὴ ἐπαναληπτικὴ ἐκλογὴ θὰ γίνῃ ἡ καλλιτέρα τοῦ νόμου ἑρμηνεία καὶ ἐφαρμογή. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπ. τῶν Ἐσωτερικῶν.

§95Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Σᾶς ἐζήτησα μίαν διασάφησιν καὶ ἤκουσα μίαν ἀγόρευσιν μετὰ πολλῆς εὐχαριστήσεως, ὅπως πάντοτε ἄλλωστε, σᾶς παρακολουθῶ, μετὰ πολλῆς προσοχῆς καὶ πολλῆς εὐχαριστήσεως. Ἀλλὰ ἐγὼ ἐζήτησα μίαν ἁπλῆν διασάφησιν. Θέλω νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἐπεκαλέσθητε τὸν νόμον, θὰ ἤθελα νὰ πληροφορηθῇ τὸ κείμενον τοῦ νόμου ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, διότι τὸ Ἐκλογοδικεῖον ἀπεφάσισε σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 11 τοῦ νόμου «περὶ ἐξελέγξεως καὶ ἐκδικάσεως τοῦ κύρους τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν». Εἶναι νεώτερος νόμος ἀλλὰ ταὐτόσημος τοῦ παλαιοῦ ΓϠΝΕʹ «περὶ ἐλέγχου τῶν ἐκλογῶν». Λέγει, λοιπόν, τὸ ἄρθρον 11 «τὸ εἰδικὸν δικαστήριον ἀποφαίνεται ἄκυρον τὴν ἐκλογήν, πρῶτον: δι’ ἔλλειψιν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐκλογῆς τῶν ἐννόμων προσόντων τοῦ ἐκλεγέντος βουλευτοῦ». Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ περίπτωσις αὐτή. Δεύτερον: «διὰ παράβασιν τῶν διατάξεων τῶν νόμων καὶ ἐν γένει διὰ πλημμελείας τῆς ἐκλογῆς». Εἶναι ἡ περίπτωσις διὰ τὴν ὁποίαν ἠκυρώθη ἡ ἐκλογὴ Καρδίτσης καὶ Πειραιῶς. Καὶ προχωρεῖ ὁ νόμος βάσει τοῦ ὁποίου ἀπεφάσισε τὸ Ἐκλογοδικεῖον. «Ἀλλ’ ἐν τῇ δευτέρα ταύτῃ περιπτώσει—εἶναι ἡ ἀπασχολοῦσα ἡμᾶς σήμερον—τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον ἀποφαίνεται ἄκυρον τὴν ἐκλογὴν δι’ ἕνα ἢ πλείονας τῶν ἐκλεγέντων καὶ εἴτε ἐν ὅλῳ, εἴτε ὡς πρός τινα τῆς ἐκλογικῆς περιφερείας τμήματα, μόνον ὁσάκις γεννᾶται ἀμφιβολία περὶ τοῦ ἂν τὸ ὁλικὸν ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας ἤθελεν εἶναι τὸ αὐτὸ ἄνευ τῶν ἐλαττωμάτων τῆς ἐκλογῆς περὶ τῆς ὑπάρξεως τῶν ὁποίων πείθεται τὸ δικαστήριον». Δηλαδὴ σαφέστατα λέγει ὁ νόμος, ὅτι ὅταν διαπιστωθῇ μία παράβασις, ὅπως ἐν προκειμένῳ διεπιστώθη ἀπὸ τὸ Ἐκλογοδικεῖον καὶ ἐφ’ ὅσον διεπιστώθη εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν ἐπικαλοῦμαι, ὅτι ἀκύρως ἐψήφισαν 314 ψηφοφόροι καί, ὅτι ἐκ τῶν ψήφων τούτων ἐπηρεάζεται τὸ ὁλικὸν ἀποτέλεσμα τῆς ἐκλογῆς, τίποτε ἄλλο δὲν ἐξετάζει τὸ Ἐκλογοδικεῖον, παρὰ ὡς πρὸς ποίους ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων ὑποψηφίων, ἡ διαπιστωθεῖσα παράβασις ἐπηρεάζει τὸ ὁλικὸν ἀποτέλεσμα. Οὐδὲν ἕτερον λέγει, οὔτε μεταξὺ τίνων θὰ διεξαχθῇ ἡ ἐκλογή, οὔτε ἐὰν ἐπηρεάζῃ τὸ ἀποτέλεσμα οἱουδήποτε ἐπιλαχόντος. Συνεπῶς σᾶς λέγω, τὸ Ἐκλογοδικεῖον διαπιστῶσαν παράβασιν ἀκυρώνει τὴν ἐκλογὴν ὡς πρὸς ἐκείνους τοὺς ὑποψηφίους δι’ οὓς τὸ ἀποτέλεσμα δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ. Καὶ περαιτέρω σύμφωνα μὲ τὸν ἐκλογικὸν νόμον, ὡς ὀρθότατα ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, ἐπαναλαμβάνεται ἡ ψηφοφορία συμμετεχόντων ὅλων τῶν ὑποψηφίων διὰ νὰ τελειωθῇ ἡ ἐκλογή, ἡ ὁποία χάρις εἰς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἐκλογοδικείου ἠκυρώθη κατ’ ἕνα τμῆμα αὐτῆς. (Χειροκροτήματα).

§96Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δι’ ὅσους ἐπηρεάσθη ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κακῶς ψηφισάντων.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λόντος ἔχει τὸν λόγον.

§98Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προσθέσω ὀλίγα τινὰ τὰ ὁποῖα θεωρῶ χρήσιμα πρὸς πληρεστέραν κατανόησιν καὶ ἀποσαφήνισιν τοῦ συζητουμένου θέματος. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει κενὸν εἰς τὸν νόμον. Ἀντιθέτως, ὡς ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος καὶ ἐπεκαλέσθη τούτου καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θετικὴ διάταξις λύει τὸ ζήτημα καὶ εἶναι ἄπορον πῶς διαφεύγει τοῦτο τὴν πρυσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Λεβαδείας κ. Παπασπύρου, σοβαροῦ καὶ ἐκλεκτοῦ νομομαθοῦς. Τὸ ἄρθρον 21 τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου ρητῶς ὁρίζει, ὅτι «ἀκυρωθείσης τῆς ἐκλογῆς διὰ παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου καὶ ἐν γένει διὰ πλημμελείας τῆς ἐκλογῆς, ὡς ἐν προκειμένῳ συμβαίνει, ἐπαναλαμβάνεται ἡ ψηφοφορία ἐντὸς μηνός». Καὶ παραιτέρω «κατὰ τὴν ἐπανάληψιν τῆς ψηφοφορίας δὲν ἐπιτρέπεται πρότασις καὶ ἀνακήρυξις νέων ὑποψηφίων». Τοῦτο σημαίνει, σαφῶς ἐξαγόμενον καὶ ἐκ τῆς λέξεως «ἐπαναλαμβάνεται», ὅτι δὲν ὑφίσταται καμμία ἐκ τῆς πρὸ τῆς πρώτης ψηφοφορίας προδικασία. Δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἑπομένως οὔτε ὑποβολὴ νέων ὑποψηφιοτήτων, οὔτε νέαι ἀνακηρύξεις. Καὶ ἡ ἐκλογὴ ἐπαναλαμβάνεται μεταξὺ τῶν αὐτῶν καὶ ἤδη ἀνακηρυχθέντων ὑποψηφίων, πλὴν βεβαίως ἐκείνων οἵτινες ἀνεκηρύχθησαν ἤδη βουλευταί. Ἀλλὰ θέλω νὰ προσθέσω ἀκόμη, διότι τοῦτο δὲν ἠλέχθη, πρὸς ὁριστικὴν ἀπόκρουσιν τῶν διατυπωθεισῶν ἀπόψεων ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐκ τοῦ γράμματος καὶ τοῦ πνεύματος τῆς ἀνωτέρω διατάξεως προκύπτει ἀναμφισβητήτως, ὅτι ἡ ψηφοφορία ἐπαναλαμβάνεται διεξαγομένη οὐ μόνον ἀποκλειστικῶς μεταξὺ τῶν αὐτῶν ὑποψηφίων, ἀλλ’ ἀποκλειστικῶς μεταξὺ καὶ μόνον τῶν αὐτῶν συνδυασμῶν, ὡς ἔχουν ἤδη δηλωθῆ ὑπὸ τῶν κομμάτων, μὴ περιλαμβανομένων βεβαίως εἰς αὐτὸν πλέον ἐκείνων μόνον, οἵτινες ἔχουν ἤδη ἀνακηρυχθῆ βουλευταί. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ὑποβολῆς δηλώσεως ἄλλων συνδυασμῶν, οὔτε ἑπομένως μὴ ὑπαρχούσης ἄλλης θετικῆς τοιαύτης διατάξεως ἀποκλεισμοῦ οἱουδήποτε δηλωθέντος ἤδη συνδυασμοῦ. Κατὰ συνέπειαν τῶν ἀνωτέρω δύναται βεβαίως νὰ ὑπάρχῃ διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν πολιτικὴ σκοπιμότης ἢ ὁποία τὴν ὁδηγεῖ εἰς ὅσα ὑποστηρίζει, ἀλλὰ κενὸν νομικὸν δὲν ὑπάρχει.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, ἂν εἶναι δυνατόν, ν’ ἀναβληθοῦν αἱ ἐρωτήσεις καὶ ἀναφοραὶ καὶ νὰ εἰσέλθωμεν ἀμέσως εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ εἰσέλθωμεν ἀμέσως εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας, ἀναβαλλομένων τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων;

§102ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τῆς ἐγγυήσεως ἀδειῶν πρακτόρων μεταναστεύσεως».

§104ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τῆς ἐγγυήσεως ἀδειῶν πρακτόρων μεταναστεύσεως». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ μεταναστεύσεως, ἀποδημίας καὶ διαβατηρίων διατάξεων».

§106Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κ. Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία τροπολογία ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἔκδοσιν διαβατηρίων ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ἐφ’ ὅσον οἱ ἐπαρχιῶται ἐνδιαφερόμενοι εὑρίσκονται εἰς τὰς Ἀθήνας.

§107Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Μάλιστα, τὴν ἀποδέχομαι. Ἐπίσης ἀποδέχομαι τὴν διανεμηθεῖσαν τροπολογίαν τῶν συναδέλφων κ.κ. Λ. Μπατρίνου, Θ. Σαράντη, Δ. Κουτσιμποῦ, κλπ., κατὰ τὴν ὁποίαν ὅταν γίνεται προσφυγή, προκειμένου περὶ τῆς Β. Ἑλλάδος, νὰ ἀποφασίζῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ὁ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροποποιήθη;

§109ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη, εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ μεταναστεύσεως, ἀποδημίας καὶ διαβατηρίων διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἀθωνιάδος Σχολῆς».

§111Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ.). Κύριε Πρόεδρε, ἀποδεχόμενος τὰς εἰσηγήσεις τοῦ ΑΣΔΥ, διαμορφώνω τὸ σχέδιον οὕτω: «Αἱ παράγραφοι 2–4 τοῦ ἄρθρου μόνου ἀντικαθίστανται ὡς κάτωθι: 2. Οἱ ἀποτελοῦντες τὸ ὡς ἄνω ἐπιστημονικὸν προσωπικόν, Διευθυντὴς καὶ καθηγηταὶ εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι, μισθοδοτούμενοι ὑπὸ τοῦ Κράτους. 3. Τὰ τοῦ τρόπου διορισμοῦ τοῦ Διευθυντοῦ (Σχολάρχου) καὶ τῆς ἐν γένει ὑπηρεσιακῆς καταστάσεως αὐτοῦ θέλουσι καθορισθῇ ἐν ἐκδοθησομένῃ κανονιστικῇ διατάξει περὶ τῆς Ἀθωνιάδος Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς. 4. Τὸ λοιπὸν ἐπιστημονικὸν προσωπικὸν διορίζεται, μετατίθεται, ἀποσπᾶται, προάγεται καὶ ἐν γένει διέπεται, ὑπὸ τῶν περὶ διδακτικοῦ προσωπικοῦ Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως ἰσχυουσῶν διατάξεων. 5. Δασολόγος καθηγητὴς διορίζεται ὁ κεκτημένος πτυχίον τῆς Δασολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἢ ἄλλης ἰσοτίμου Σχολῆς τῆς ἡμεδαπῆς ἢ ἀλλοδαπῆς. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τῆς προηγουμένης παραγράφου».

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου, ὡς διεμορφώθη τελικῶς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§113ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τοῦ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἀθωνιάδος Σχολῆς», ὡς διεμορφώθη λεκτικῶς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–45 (βʹ περίοδος) 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948– 49, 1949–50, 1950–51 καὶ 1951–52 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–45 (βʹ περίοδος) 1945–46, 1946– 47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950– 51 καὶ 1951–52 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ρύθμισιν στρατολογικῶν ὑποχρεώσεων». Ὁ Εἰσηγητὴς κ. Χ. Γερακίνης ἔχει τὸν λόγον.

§117Χ. ΓΕΡΑΚΙΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον ἀναφέρεται εἰς διατάξεις προηγουμένων νόμων, ἀφορώντων τοὺς ἔχοντας ὑπόλοιπον θητείας. Ὡς γνωστόν, λόγῳ τῆς κατοχῆς καὶ τῆς ἀνωμάλου καταστάσεως, ὑπῆρχον στρατεύσιμοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐκλήθησαν ὑπὸ τὰ ὅπλα. Διὰ μερικοὺς ἐξ αὐτῶν, ὅπως γνωρίζομεν, ἔχει παρέλθει δεκαετία ὁλόκληρος καὶ ἐν τούτοις δὲν ἔχουν κληθῆ ὑπὸ τὰ ὅπλα ἀκόμη. Ἐπειδὴ τοῦτο δὲν προέρχεται ἐξ ὑπαιτιότητος τῶν ἰδίων, ἀλλὰ ἐξ ὑπαιτιότητος τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους, εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ κάποιο μέτρον, διότι, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν κληθοῦν ὑπὸ τὰ ὅπλα, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι καὶ σήμερον νὰ συνυπηρετήσουν μὲ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἡλικίαν τῶν 20–22 ἐτῶν, δεδομένου δέ, ὅτι αὐτοὶ ἔχουν ἡλικίαν ἄνω τῶν 30 ἐτῶν, ἀντιλαμβάνεσθε, ποία θὰ εἶναι ἡ σύνθεσις τῶν μονάδων τοῦ στρατεύματος. Ἐξ ἄλλου οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εὑρίσκουν δυσκολίας, διότι προκειμένου νὰ διορισθοῦν εἰς θέσιν τινά, δὲν ἔχουν ἐκπληρώσει τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ εὑρεθοῦν μὲ ἄλλους συναδέλφους των, οἱ ὁποῖοι ἐξεπλήρωσαν τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις καὶ οὕτω εὑρίσκονται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν. Καὶ ναὶ μὲν ὑπάρχει πρᾶξις, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει εἰς αὐτοὺς νὰ καταλαμβάνουν θέσεις δημοσίας, ἀλλά, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν ἐκπληρώσει τὰς ὑποχρεώσεις των, τίθενται εἰς ἥσσονα μοῖραν, ἐν σχέσει μὲ ἄλλους συναδέλφους των. Τούτου ἕνεκα, πρέπει νὰ ληφθῇ κάποιον μέτρον, δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ὑποβάλλεται τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶναι σαφὴς καὶ δὲν χρειάζεται καμμία ἄλλη ἐπεξήγησις καὶ εἰσήγησις. Τὰ διάφορα ἄρθρα ἀναφέρονται εἰς διαφόρους διατάξεις παλαιοτέρων νόμων καὶ ἐμφαίνονται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Παρακαλῶ λοιπόν, ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δεδομένου, ὅτι εἶναι δικαιότατον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§119Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συμφωνοῦμεν μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον παρέχει εὐεργετήματα εἰς τοὺς ἀνήκοντας εἰς κλάσεις 1942–45, εὐεργετήματα, τὰ ὁποῖα ἤδη παρεσχέθησαν εἰς παλαιοτέρας κλάσεις. Συμφωνοῦμεν ἀκόμη καὶ μὲ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, αἱ ὁποῖαι τροπολογίαι διασαφηνίζουν ὡρισμένας διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου καὶ λαμβάνουν καὶ ὡρισμένα εὐεργετήματα, κυρίως, δι’ ὀλίγους, ποὺ κατάγονται ἐκ Δωδεκανήσου. Ἡ κυριωτέρα τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἔκρινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ὁμοφώνως, εἶναι ἡ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ἀντισηκώματα θὰ περιέρχωνται, εἰς τὰ Μετοχικὰ Ταμεῖα καὶ ὄχι εἰς τὸ Ταμεῖον Στεγάσεως Ἀξιωματικῶν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ διατηρηθῇ ὁ μέχρι τοῦδε θεσμός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης θὰ μᾶς εἴπῃ, ποίας ἐκ τῶν τροπολογιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ ἀποδεχθῇ. Θὰ ἤθελον ὅμως, συμπληρωματικῶς, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5, τὸ ὁποῖον παρατείνει τὴν προθεσμίαν τοῦ νόμου 2038]52, διὰ τοὺς σπουδάζοντας εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ λέγει, ὅτι παρατείνεται ἡ προθεσμία αὐτὴ μέχρι τῆς 31ης Αὐγούστου 1953. Αὐτὴ ἡ προθεσμία καλύπτει τὸ διάστημα, τὸ ὁποῖον χρειάζεται, διὰ νὰ ἐπανέλθουν αὐτοί, ποὺ θὰ δώσουν ἐξετάσεις τὸν Ἰούνιον. Ἀλλά, ὅπως σᾶς εἶναι γνωστὸν καὶ εἰς τὰ ἰδικά μας Πανεπιστήμια καὶ εἰς ξένα δίδουν ἐξετάσεις καὶ τὸν Σεπτέμβριον. Ἐὰν θέλετε, λοιπόν, νὰ παρατείνετε τὴν προθεσμίαν μέχρι τῆς 30ης Νοεμβρίου, ὥστε νὰ ἔλθουν ὅλοι, διότι θὰ ἔχῃ τελειώση τὸ σχολικόν των ἔτος. Κατὰ τὰ ἄλλα, δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν καὶ συνιστῶμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας θὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§121Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν πρόκειται, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ ἀκουσθοῦν ἐπικρίσεις, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔρχεται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, πρὸς ἐπιψήφισιν. Ἀλλὰ μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν λαμβάνω τὸ θάρρος νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς ὑμᾶς καὶ γενικώτερον, πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διὰ νὰ τονίσω ἕνα σοβαρώτατον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ καὶ θέτει εἰς μίαν δυσκολίαν, διὰ νὰ μὴ μεταχειρισθῶ ἄλλη λέξιν, χιλιάδας ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἴτε διὰ τυπικούς, εἴτε διὰ οὐσιαστικοὺς λόγους εἶναι ἐκτεθειμένοι μὲ τὴν κατηγορίαν τοῦ ἀνυποτάκτου. Ἔπειτα, ἀπὸ κάθε πόλεμον, γνωρίζετε καλλίτερον ἐμοῦ, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι ἡ Πολιτεία, λαμβάνει, πάντοτε μέτρα εὐεργετικὰ καὶ μέτρα ἐπιεικείας, δι’ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν παραβάται τῶν στρατολογικῶν ὑποχρεώσεών των. Ἐκ τῆς θητείας μου ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Δικαιοσύνης ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πληροφορίας, τὰς ὁποίας εἶχον ἀπὸ τὸν Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι εἰς τὰ γραφεῖα τῶν εἰσηγητῶν, εἰς τὰ διαρκῆ στρατοδικεῖα ἐκκρεμοῦν χιλιάδες μηνύσεις, ἐπὶ ἀνυποταξίᾳ καὶ ἰδιαίτατα, κατὰ στρατευσίμων παλαιῶν κλάσεων. Διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἐδημιουργήθησαν χίλιαι δυὸ συνέπειαι. Ὑπάρχει μία τάξις ἐκ τῶν διωκομένων, ἐπὶ ἀνυποταξίᾳ, οἱ ὁποῖοι διὰ τυπικοὺς λόγους εὑρίσκονται σήμερον ὑπὸ κατηγορίαν, εἴτε διότι δὲν εἶναι ἐνημερωμένα τὰ γραφεῖα, εἴτε διότι ὑπῆρξεν ἀταξία, εἰς καταγραφὴν τῆς ἐκπληρώσεως τῶν στρατολογικῶν ὑποχρεώσεών των, ἢ εἰς παράλειψιν ἀναγραφῆς οἱασδήποτε μεταβολῆς, βάσει τῆς ὁποίας δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις. Ἐν τούτοις, μηνυτήρια ἔγγραφα ἔγιναν καὶ σήμερον, εὑρίσκονται χιλιάδες δικογραφίαι, εἰς τὰ διαρκῆ Στρατοδικεῖα. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ὡρισμένοι οἱ ὁποῖοι ὑπέπεσαν εἰς τὸ ἀδίκημα τῆς ἀνυποταξίας. Πάντοτε ἡ Πολιτεία ἐλάμβανε μέτρα εὐεργετικά, δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, ἰδίως μετὰ τὴν νικηφόρον ἔκβασιν τῶν ἀγώνων τοῦ Ἔθνους.

§122Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Λόγῳ τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ τῆς κατοχῆς ὁλοκλήρου τῆς ὑπαίθρου ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν, ἐδημιουργήθησαν χιλιάδες ἀνυπότακτοι οἱ ὁποῖοι δὲν κατώρθωσαν νὰ λάβωσι γνῶσιν τῆς ἡμερομηνίας προσκλήσεώς των. Αὐτοὶ ἀποτελοῦν μίαν μεγάλην κατηγορίαν καὶ καθημερινῶς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τοὺς ὑπερασπιζώμεθα. Ὁμολογῶ, κ. συνάδελφοι, ὅτι αὐτὴ ἡ περίπτωσις εἶναι ἡ πλέον σοβαρὰ καὶ φαντάζομαι, ὅτι καὶ σεῖς τὴν γνωρίζετε.

§123Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἤθελον νὰ ἀντιτάξω, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Βραχνόν, ὅτι δὲν εἶναι εὔκολον δι’ ἀνθρώπους τῆς ὑπαίθρου καὶ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, νὰ ἀντιμετωπίζουν τὴν κατηγορίαν αὐτήν, εἴτε εἰς τὴν αἴθουσαν τῶν Διαρκῶν Στρατοδικείων, εἴτε, ὅταν προσέρχωνται, διὰ νὰ προβοῦν εἰς τὴν ὑποβολὴν ὅλων ἐκείνων τῶν δικαιολογητικῶν, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν. Σεῖς τὰ βλέπετε ἀπὸ τῆς ἠρέμου καθέδρας τοῦ στρατιωτικοῦ, κ. βουλευτά, ἡμεῖς ὅμως, τώρα, τὰ βλέπομεν μὲ τὴν ἀνάγκην τῶν πραγμάτων, ποὺ ἀντιμετωπίζομεν τὴν κατάστασιν, ποὺ ἔχει δημιουργηθῆ, δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀντιμετωπίζουν αὐτὴν τὴν σοβαρωτάτην κατηγορίαν. Καί, περὶ τούτου ἐρωτήσατε τοὺς κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι δικηγοροῦν καὶ πηγαίνουν, εἰς τὰ δικαστήρια, διὰ νὰ ἴδητε τί δράματα ὑπάρχουν. Διότι, ἀπὸ τὰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχὰς διώκονται ἄνθρωποι μὲ αὐτὴν τὴν σοβαρωτάτην κατηγορίαν. Ὅλοι διώκονται διὰ νὰ ὑπηρετήσουν τὰ πρόσθετα καὶ μάλιστα, μετὰ τὴν πάροδον τόσων ἐτῶν. Ἰδίως διὰ τὰς μεγάλας ἡλικίας πιστεύομεν, ὅτι τὸ μέτρον αὐτό, θὰ εἶναι ἕνα μέτρον δικαιοσύνης.

§124Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Προσῆλθον εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ;

§125Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶναι πολλοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ προσέλθουν.

§126Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐὰν σᾶς ἐρωτήσω, κ. συνάδελφε, διατὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ προσέλθουν, τότε θὰ εὑρεθῆτε εἰς πολὺ δύσκολον θέσιν. Διότι προσερχόμενοι θὰ ἠμπορέσουν νὰ ὑπηρετήσουν καὶ ὑπηρετοῦντες καὶ τὸ πρόσθετον, θὰ εὑρίσκωνται ἴσως, μετ’ ὀλίγα ἔτη, εἰς τὴν ὅλως εὐχάριστον θέσιν νὰ ἀπαλλαγοῦν οἱασδήποτε ποινικῆς διώξεως.

§127Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἀπαλλάσονται τῆς ποινικῆς διώξεως καὶ ἐὰν, ἀκόμη, προσέλθουν.

§128Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Μηνύσεις ὑποβληθεῖσαι ἅπαξ, δὲν δύνανται νὰ ἀποσυρθοῦν. Τὸ ἀδίκημα εἶναι τετελεσμένον.

§129Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι προσερχόμενοι, δὲν πρόκειται νὰ πάθουν, αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὐλάχιστον τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ φορέσουν τὴν τιμίαν στολὴν τοῦ στρατιώτου, ἀρκεῖ, διὰ νὰ τοὺς ὑποχρεώσῃ νὰ προσέλθουν. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ κάμωμεν καὶ νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ τοὺς προσελκύῃ. Ἄς προσέλθουν νὰ ὑπηρετήσουν καὶ μετὰ ἕν, ἢ δύο ἔτη, νὰ κάμωμεν καὶ τὸν νόμον, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ τοὺς ἀμνηστεύσωμεν. Πρόκειται νὰ φορέσουν τὴν τιμίαν στολὴν τοῦ στρατιώτου. Δὲν τοὺς βάζομεν εἰς τὰς φυλακάς.

§130Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι δι’ ὡρισμένας κλάσεις δὲν γίνεται αὐτό. Συνεπῶς οἱ στρατεύσιμοι τῶν κλάσεων αὐτῶν, προσερχόμενοι, θὰ κλεισθοῦν εἰς τὰς φυλακάς, διὰ νὰ λογοδοτήσουν εἰς τὸ Στρατοδικεῖον.

§131Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὑπόσχομαι, αὐτὴν τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν νὰ τὴν ἐξετάσω.

§132Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὲν θέλω νὰ προχωρήσω καὶ εἰς πολλὰ ἄλλα, θὰ σᾶς εἴπω ὅμως μίαν λύσιν. Τὴν τιμίαν στολὴν τοῦ στρατιώτου θὰ τὴν φορέσουν, ἀλλὰ νὰ περιλάβωμεν καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον μίαν διάταξιν, ὅτι ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας νὰ προσέλθουν, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ εὐχέρεια τῆς ἐμφανίσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, διὰ νὰ ὑπηρετήσουν, ἀπαλλασσόμενοι τῆς διετοῦς προσθέτου ὑπηρεσίας καὶ τῆς ποινικῆς διώξεως. Νομίζω, ὅτι εἶναι μία λύσις, κ. Ὑπουργέ, τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἡ ὁποία θὰ ὑπηρετήσῃ τὸ γενικὸν συμφέρον τοῦ Ἔθνους. Θέλω νὰ πληροφορηθῆτε, κ. Ὑπουργὲ καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ καλέσετε τοὺς ἁρμοδίους τῆς στρατιωτικῆς δικαιοσύνης, διὰ νὰ σᾶς πληροφορήσουν, τί γίνεται μέσα εἰς τὰς θυρίδας τῶν εἰσηγητῶν ἀπὸ τοιαύτας μηνύσεις. Καί, ἐπικαλοῦμαι ἀκόμη, τὰς χιλιάδας δικογραφιῶν, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τὰς θυρίδας αὐτὰς εἰς τὰς ὁποίας πηγαίνουν καὶ οἱ ἴδιοι, οἱ στρατιῶται, διὰ νὰ προωθήσουν τὰς ὑποθέσεις των, διότι θέλουν νὰ πάρουν ἕνα πιστοποιητικόν, ἐπειδὴ ἐκκρεμεῖ ἡ δικογραφία εἰς βάρος των. Καί, ὅπως μοῦ ἀφηγήθησαν, σύμβουλοι τῆς στρατιωτικῆς δικαιοσύνης, θὰ χρειασθῇ μία ὁλόκληρος δεκαετία, διὰ νὰ ἐκκαθαρισθοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ ὑποθέσεις. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ τολμήσωμεν νὰ λάβωμεν μέτρα γενικώτερα, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, λόγῳ, τῶν γενικωτέρων συνθηκῶν, ἀναγκαζόμεθα μὲ πνεῦμα ἐπιεικείας νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τοῦτο. Νὰ εἴπωμεν, ὅτι αὐθόρμητος προσέλευσις αἴρει τὸ ἀξιόποινον καὶ βαρυτάτων ἀδικημάτων, ἀκόμη καὶ ἐδῶ εἰς ἕνα ἀδίκημα, ὅπως εἶναι τῆς ἀνυποταξίας. Καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὴν νικηφόρον ἔκβασιν τοῦ ἀγῶνος τοῦ Ἔθνους καὶ τῶν πολέμων, θὰ ἀρνηθῶμεν εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ προσέλθουν, εἰς οἱανδήποτε κλάσιν καὶ ἂν ἀνήκουν; Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ κάμῃ δεκτὴν μίαν τροπολογίαν, ὥστε εἰς ὅλους τοὺς ἀνυποτάκτους νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα καὶ τὴν εὐχέρειαν, ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας νὰ προσέλθουν νὰ ὑπηρετήσουν καὶ νὰ φορέσουν τὴν τιμίαν στολὴν τοῦ Ἕλληνος στρατιώτου, ὅπως, προσφυῶς, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐάν, διὰ τῆς αὐθαιρέτου ἐμφανίσεώς των, τοὺς δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν τῆς ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς προσθέτου ὑπηρεσίας, νομίζω, ὅτι θὰ ὑπηρετήσωμεν τὰ γενικώτερα συμφέροντα τοῦ Ἔθνους, ἀποδεχόμενοι τὴν ἄποψιν αὐτήν.

§133Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀδίκημα, διὰ τοὺς ἀνυποτάκτους, θὰ ἔχῃ χαρακτῆρα φιλολογικόν. Δι’ ὅσους ὑποβάλλουν τὰ δικαιολογητικά, βάσει τῶν ὁποίων ἀπηλλάγησαν ἀπὸ τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον, ἀπὸ τὴν πρόσθετον διετῆ στρατολογικὴν ὑποχρέωσιν καὶ ὑπήχθησαν εἰς τὰ στρατοδικεῖα—τὸ γεγονὸς τὸ ἐξήτασα, διότι συμμετέχω εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν — πάντοτε, αἱ ἀποφάσεις τῶν Στρατοδικείων εἶναι ἀπαλλακτικαὶ κατὰ κανόνα. Ἑπομένως, καὶ ἂν τὴν ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, κύριε Ὑπουργέ, ἀποδέχεσθε κάτι τὸ πλεονάζον.

§134Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Οἰκονομίδη, πρέπει νὰ προσαγάγουν πιστοποιητικὰ περὶ ἀπουσίας ἐξ ἀνωτέρας βίας καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κοινότητος δὲν δύναται νὰ βεβαιώσῃ τοιαῦτα πράγματα.

§135Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ τοὺς ἐξωθοῦμεν εἰς ψευδῆ πιστοποιητικά, πλαστογραφίας καὶ χίλια δύο πράγματα γίνονται.

§136Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ εἶχα νὰ προσθέσω, εἰς ὅσα εἶπον προηγουμένως, ὅτι τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Πολιτεία ἦλθε καὶ εἶπεν εἰς τοὺς ἀνυποτάκτους, τοὺς ἐκ προθέσεως καταστάντας τοιούτους, ἐξ ἐλατηρίων ὄχι ἐθνικῶν, τοὺς χαρίζω καὶ αἴρω τὸ ἀξιόποινον, ἂν παρουσιασθοῦν αὐθορμήτως, θὰ ἦτο σκληρὸν καὶ δὲν θὰ ἦτο μέτρον ἴσης μεταχειρίσεως, εἰς τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων, δικαιολογητικὰ καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ὡρμήθησαν εἰς τὴν ἀνυποταξίαν, ἀπὸ τοιαῦτα ἀντεθνικὰ ἐλατήρια, νὰ τοὺς εἴπωμεν, ὅτι σᾶς ὑποχρεώνομεν νὰ προσέλθετε, ἐνώπιον τοῦ Στρατοδικείου, ἔστω καὶ ἂν πρόκειται νὰ ἀπαλλαγῆτε. Πρέπει νὰ τοὺς ἀπαλλάξωμεν καὶ τοῦ προσθέτου καὶ τῆς ποινῆς.

§137Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐκ τῆς πείρας μου, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὰ Ποινικὰ Δικαστήρια, ἔχω ἀποκομίσει ταύτην τὴν ἑδραίαν πεποίθησιν, ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου ἐκ Λεβαδείας συναδέλφου, θὰ εἶναι ὠφέλιμος. Πολλάκις τοῦτο καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔλαβε χώραν καὶ ἐπραγματοποιήθη καὶ ἀπέδωκεν ὠφελίμους καρπούς. Ἡ ταλαιπωρία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν νὰ ἐμφανίζωνται εἰς στρατοδικεῖα καὶ νὰ ἀγωνίζωνται νὰ προσκομίσουν ὅλα τὰ δικαιολογητικὰ, διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν, εἶναι πρωτάκουστος καὶ καταθλιπτική. Ἀλλ’ ἐὰν τοὺς παράσχωμεν τὴν εὐχέρειαν, οἱονεὶ ἐπιδεικνύοντες τὴν μεταμέλειαν, προσερχόμενοι νὰ ἀπαλλαγοῦν τοῦ προστίμου, θὰ εἴμεθα σύμφωνοι καὶ μὲ ὅσα μέχρι τοῦδε, παγίως, ἐκράτησαν κατὰ διαφόρους περιπτώσεις καὶ κατὰ τὴν ἐμπόλεμον ἐκείνην περίοδον πολλὰς φοράς. Καὶ τὸ πνεῦμα αὐτὸ τῆς ἐπιεικείας συμβαδίζει καὶ μὲ τὰς διακηρύξεις τοῦ Συναγερμοῦ. Ἐπιτραπείτω μοι, νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι διὰ πρώτην φοράν, σήμερον, εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον ἐκ Λεβαδείας.

§138Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει ἄλλη μία κατηγορία ἀνυποτάκτων, ὑπαγομένων εἰς τὰς κλάσεις 42– 45, οἱ ὁποῖοι κατέστησαν ἀνυπότακτοι, διότι, ὅταν ἐκλήθησαν, ἐκρατοῦντο εἰς τὰς φυλακὰς. Ἐκρατοῦντο δὲ εἰς τὰς φυλακὰς διὰ διαφόρους λόγους. Κατόπιν, ὅμως, αὐτοὶ παρεπέμφθησαν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ ἠθωώθησαν. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθὸν νὰ ληφθῇ καὶ δι’ αὐτοὺς πρόνοια, ἐφ’ ὅσον διὰ λόγους, ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς των, ἐκρατοῦντο εἰς τὰς φυλακάς.

§139Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Διὰ ποῖον λόγον.

§140Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Δι’ οἱονδήποτε λόγον. Δέχεσθε, ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου εἶναι σωστή;

§141Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης.). Ὑπάρχει ὁ ἑξῆς κίνδυνος, τινὲς νὰ φροντίζουν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰς φυλακὰς τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καλοῦνται ὑπὸ τὰ ὅπλα.

§142Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Αὐτὰ ἀφοροῦν τὴν κατηγορίαν τῶν κλάσεων 42–45. Δὲν εἶναι διὰ τὸ μέλλον. Πρόκειται δι’ ἐκείνους, διὰ τοὺς ὁποίους λαμβάνεται πρόνοια.

§143Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης.). Διὰ νὰ μὴ ἀναμίξω τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν θὰ κάμω, διὰ τὸ εἰδικὸν αὐτὸ θέμα, εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, σᾶς λέγω ὅτι εἰς περιπτώσεις, λόγῳ ἀνωτέρας βίας, ὅπως εἶναι οἱ περιπτώσεις, νὰ εἴπωμεν, τῶν φυλακισμένων, δικαιοῦται ὁ Ὑπουργός, ἐκτιμῶν τὰ περιστατικὰ αὐτά, νὰ ἀπαλλάξῃ χωρὶς καὶ νὰ ἐκδοθῇ βούλευμα ἀπαλλακτικόν, ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ἐκτιμῶν τὰ πραγματικὰ περιστατικά, δικαιοῦται νὰ ἀπαλλάξῃ τὸν κατηγορούμενον, οἱασδήποτε κατηγορίας. Ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον θέμα. Ὅποιος ἦτο εἰς τὴν φυλακὴν τὴν ὥραν ποὺ ἐκλήθη.....

§144Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Εἶσθε, πολὺ ἀπησχολημένος, διότι εἶναι πολύπλοκος ἡ δρᾶσις σας καὶ χρειάζεται μεγάλη διαδικασία.

§145Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὑπάρχουν ὑπηρεσίαι.

§146Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ αὐτοὶ νὰ ὑπαχθοῦν.

§147Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν πρόκειται ἐγὼ ὁ ἴδιος νὰ ἐπιληφθῶ τοῦ ζητήματος. Αἱ στρατολογικαὶ ὑπηρεσίαι, ὅλας αὐτὰς τὰς αἰτήσεις, βεβαίως, τῶν ἐν ἀδυναμίᾳ εὑρεθέντων, τὰς προωθοῦν καὶ τὰς διεκπεραιώνουν.

§148Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπανειλημμένως, παρουσιάσθησαν περιπτώσεις, καθ’ ἃς ὑπόχρεοι πρὸς στρατιωτικὴν θητείαν, παρουσιαζόμενοι εἰς τὰ Στρατολογικὰ Γραφεῖα, ἔλαβον ἀπάντησιν ἀρνητικὴν—διότι εἶναι πολύπλοκοι αἱ διατάξεις, αἱ διέπουσαι τὴν πρόσκλησιν τῶν διαφόρων ἡλικιῶν—καὶ ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας κηρύσσονται ἀνυπότακτοι. Ἔχω ἤδη δύο περιπτώσεις, καθ’ ἅς, κύριε Ὑπουργέ, ὑπόχρεως εἰς θητείαν, παρουσιάσθη δὶς εἰς τὰ Στρατολογικὰ Γραφεῖα Ἀθηνῶν καὶ τῆς περιοχῆς του καὶ ἔλαβε τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἡ περίπτωσίς του δὲν εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ παρουσιασθῇ καὶ νὰ ὑπηρετήσῃ, Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, ἐκ τῶν ὑστέρων, εἰδοποιήθη, ὅτι ἔπρεπε νὰ παρουσιασθῇ καὶ τοῦ ὑπεβλήθη μία πρόσθετος ὑπηρεσία 24 μηνῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς διατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ προστεθῇ μία διάταξις, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ τοῦτο: «ὅτι πᾶς πολίτης, παρουσιαζόμενος εἰς τὸ Στρατολογικὸν Γραφεῖον καὶ αἰτούμενος πληροφορίας περὶ τοῦ ἂν ὑποχρεοῦται νὰ παρουσιασθῇ, νὰ λαμβάνῃ ἔγγραφον ἀπάντησιν», διότι τὴν προφορικήν, συνήθως, τὴν ἐπικαλεῖται ἐπὶ ματαίῳ.

§149Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μοῦ ζητεῖτε μίαν τοιαύτην διάταξιν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ τεθῇ εἰς τὸ νομοθέτημα αὐτό, διότι θὰ ἀπετέλει ἐπανάληψιν μιᾶς διατάξεως τοῦ Συντάγματος. Εἶναι ὡς νὰ λέγετε, ὅτι διάταξις τοῦ Συντάγματος δὲν τηρεῖται καὶ πρέπει νὰ γίνῃ διάταξις νόμου, δηλαδή, νὰ λάβωμεν πρόνοιαν διὰ νομοθετικοῦ μέτρου, ὅτι πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ἡ Συνταγματικὴ διάταξις. Ὀρθότερον εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον μοῦ ὑπέδειξεν ὁ κ. Βραχνός. Θὰ ἐκδώσω μίαν διαταγὴν καὶ ἡ διαταγὴ αὐτὴ θὰ ἐφαρμοσθῇ.

§150Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Ἔχει καλῶς.

§151Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ὑπάρχει καὶ νόμος ἀναφερόμενος εἰς τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος καὶ καθορίζει τὴν διαδικασίαν, χωρίς, μάλιστα, καὶ τὴν πενθήμερον προθεσμίαν.

§152ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν τηρεῖται, ποτέ, κύριε Ὑπουργέ.

§153Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ὑπάρχει μία τροπολογία σημαντικοῦ ἀριθμοῦ συναδέλφων, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Ἐπιδιώκεται ἡ ἐπέκτασις τῶν ἐνεργητικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θεσπίζει τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον καὶ εἰς τοὺς προστάτας καί, ταὐτοχρόνως, βοηθητικοὺς τῆς κλάσεως 1946. Πρόκειται περὶ ἐλαχιστωτάτων ἀνθρώπων καὶ θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ εὐαρεστηθῆτε νὰ δεχθῆτε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§155Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου περιστατικόν, κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ ὁποῖον, ὑπόχρεως πρὸς ὑπόλοιπον στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας στρατιώτης, προσῆλθε καὶ ἐζήτησε πληροφορίας ἀπὸ τὸ Στρατολογικὸν Γραφεῖον Ἀθηνῶν. Τοῦ εἶπον, δὲν ἔχεις καμμίαν ὑποχρέωσιν. Μετὰ προσῆλθε διὰ δέκα ἡμέρας καὶ τοῦ ζητοῦν νὰ ὑπηρετήσῃ δύο χρόνια πρόσθετον, ἐνῷ τὸ Στρατολογικὸν Γραφεῖον τὸν εἶχε συμβουλεύσῃ, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν ὑποχρέωσιν.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§157Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Καὶ εἰς τὴν Ἤπειρον παρετηρήθησαν παρόμοιαι περιπτώσεις καὶ παρόμοια κρούσματα. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τοῦ πολυμόρφου τύπου τῶν προσκλήσεων τῶν διαφόρων κλάσεων, δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει των, εἴτε διότι εἶχον τύχει ἀναβολῆς, εἴτε δι’ ἄλλους λόγους, εἴτε διότι δὲν κατεννόησαν τὸ περιεχόμενον τῶν προσκλήσεων, προσερχόμενοι εἰς τὰ Στρατολογικὰ Γραφεῖα ἐλάμβανον τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ κλάσις των δὲν εἶναι τῆς ὁμάδος αὐτῆς. Τὸ ἀποτέλεσμα ποῖον ἦτο; Νὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας, τὰς ὁποίας οἱ κ. συνάδελφοι ἔθεσαν ὑπ’ ὄψει σας. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ μὲ τὴν ἑξῆς διάταξιν. Νὰ ἐπιτρέπεται νὰ καταρτισθῇ μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ κρίνῃ αὐτὰ τὰ παράπονα καὶ αὐτὰς τὰς περιπτώσεις καὶ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ...................

§158Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι χειρότερον.

§159Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν εἶναι σπουδαῖον τὸ θέμα. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου δύο–τρεῖς περιπτώσεις ποὺ ἐλύθησαν εὐνοϊκῶς, διότι προσήχθησαν μερικὰ πιστοποιητικά, τὰ ὁποῖα ἐδικαίωσαν τὰ παράπονά των. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ τοὺς δικαιώσῃ. Δὲν εἶναι δύσκολον νὰ τακτοποιήσητε τὰ ζητήματα αὐτὰ προκειμένου νὰ θεραπεύσετε μερικὰς ἀδικίας μὴ ὀφειλομένας εἰς ὑπαιτιότητα τῶν προσκληθέντων εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§161Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν λέξιν ἀκόμη, ἐν συνεχείᾳ, πρὸς ὅσα ἔλαβα τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω προηγουμένως. Ὑπάρχει περίπτωσις τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸν στρατὸν σήμερον, ποὺ δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐξαγορᾶς καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη περίπτωσις, κύριε Πρόεδρε, ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των τὰς στρατολογικὰς καὶ κρατοῦνται τώρα διὰ νὰ ὑπηρετήσουν τὸ διετὲς πρόσθετον. Ἐφ’ ὅσον ἔληξεν ἡ θητεία των καὶ ἐξεπλήρωσαν μετὰ τῶν συγκληρωτῶν των τὰς ὑποχρεώσεις των, εἶναι δίκαιον νὰ κρατοῦνται ἐπὶ δύο ἔτη καὶ νὰ ἀναγκάζωνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ καταφεύγουν εἰς πλαστὰ πιστοποιητικά, μέχρι καὶ πλαστογραφίας ἀκόμη, διὰ νὰ τὰ προσαγάγουν εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας; Κύριε Ὑπουργέ, μὲ μίαν γενναίαν χειρονομίαν ἠμπορεῖτε νὰ ἀντιμετωπίσετε ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κοσμᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§163Γ. ΚΟΣΜΑΣ. Ὅπως ὅλοι γνωρίζετε, ἡ ἀνυποταξία εἶναι ἔγκλημα καὶ πρέπει νὰ τιμωρῆται. Ἐὰν ἔτσι ἀνεξέταστα, δώσωμε χάριν εἰς ὅλους τοὺς ἀνυποτάκτους, εἰς ἕνα μελλοντικὸν πόλεμον δὲν θὰ μπορέσωμε νὰ μαζέψωμε κανένα. Εἶναι καὶ ἕνα ἄλλο ζήτημα, ἡ μὴ συμμόρφωσις μὲ τὸν νόμον. Προσῆλθον ἐπολέμησαν καὶ ἔπεσαν ὑπὲρ Πατρίδος, οἱ ἄλλοι ὅμως ἔφυγαν ἀνυποτακτοῦντες. Νομίζω, ὅτι τὸ αἷμα τῶν πρώτων δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀφήσωμεν τοὺς ἄλλους ἐλευθέρους, χωρὶς ποινήν, χωρὶς κανένα ἔλεγχον. Εἶναι ἀληθές, ὅτι κατὰ τὸν τελευταῖον κατὰ τῶν συμμοριτῶν πόλεμον, ἀπὸ τὸ 1946 ἕως τὸ 50, πολλαὶ περιφέρειαι τῆς χώρας ἠλέγχοντο ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν. Δὲν ἦτο δυνατὸν λοιπὸν νὰ λάβουν γνῶσιν τῆς προσκλήσεως. Δι’ αὐτοὺς πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ μία μέση τακτική, διὰ τοὺς ἄλλους ποὺ δὲν προσῆλθον θέλοντες νὰ ἀποφύγουν τὸν πόλεμον ἢ ἀπὸ κομμουνιστικὴν ἰδεολογίαν, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος σκληρῶς.

§164Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτοί, κύριε συνάδελφε, ἐβγῆκαν μὲ τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως.

§165Γ. ΚΟΣΜΑΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μου ἀντίληψις, ὅτι, ὅσοι ἀποδεδειγμένως καὶ ἀπὸ σοβαροὺς λόγοις δὲν προσῆλθον, νὰ τύχουν κάποιας ἐπιεικείας, οἱ ἄλλοι ὅμως πρέπει νὰ δώσουν λόγον.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§167Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ὑποστηρίξω τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν νομοσχέδιον. Καὶ τοῦτο διότι τὸ νομοσχέδιον ὑπεστηρίχθη καὶ ὑπὸ τῶν δύο εἰσηγητῶν, πλειοψηφίας καὶ μειοψηφίας, καὶ ὑπὸ τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου ἐκ Λεβαδείας, τοῦ κ. Παπασπύρου. Καί, μάλιστα, ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ὄχι ἁπλῶς ὑπεστηρίχθη, ἀλλ’ ὑπεστηρίχθη ὑπὲρ τὸ δέον, ζητηθείσης τῆς προεκτάσεώς του καὶ πρὸς πολλὰς ἄλλας κατευθύνσεις, πρὸς τὰς ὁποίας τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀπέβλεπε. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, λοιπόν, ἀντὶ νὰ τὸ ὑποστηρίξω—εἶναι αὐτονόητον, ὅτι ἡ Βουλὴ τὸ ἀποδέχεται· δὲν ἤκουσα καμμίαν γνώμην ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου—νὰ λάβω θέσιν ἀπέναντι τῶν τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δεκταὶ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπίσης, ἀπέναντι ὡρισμένων ἄλλων τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι προτείνονται τώρα ὑπό τινων συναδέλφων. Ἡ πρώτη τροπολογία ἀφορᾶ τὸ ἄρθρον 1ον. Μία πράγματι ἠθικὴ τοποθέτησις ἀπέναντι τοῦ προβλήματος ὡδήγησε τοὺς κ. συναδέλφους καὶ δή, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὅλους εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ εἴπουν «διατὶ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐξαγοράζουν οἱ διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον νομίμως μὴ ὑπηρετοῦντες καὶ νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ ἐξαγοράζουν οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὸν στρατὸν καὶ ἀνήκοντες εἰς τὰς κλάσεις μέχρι τοῦ 1945». Ἡ ἀπορία, πράγματι, ἔχει ἠθικὴν βάσιν, ἀλλὰ δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἰδιαιτέρως τὸ τεχνικὸν μέρος τοῦ ζητήματος. Πρέπει νὰ σᾶς ὁμολογήσω ὅτι δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ κάμω δεκτὴν τὴν τροπολογίαν. Ἀλλ’ ὀφείλω ἐπίσης, ἐκ στοιχειώδους εἰλικρινείας καὶ τιμιότητος ὁρμώμενος, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν θὰ πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ. Διότι ἂν τὴν κάμω δεκτήν, αὔριον μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ νόμου, θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος, διὰ νὰ μὴ φύγουν ἀπὸ τὸν στρατὸν ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας περὶ τοὺς 2.000 ἄνδρες, νὰ ἐκδώσω μίαν διαταγήν, διὰ τῆς ὁποίας νὰ μεταβάλω τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται, ἀπὸ κατάστασιν κληρωτῶν, ἂς χρησιμοποιήσω τὴν παλαιὰν ἔκφρασιν, εἰς κατάστασιν ἐφέδρων. Ὁ Ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα αὐτό. Καὶ ἑπομένως, ἔστω καὶ ἂν ὁ νόμος εἴπῃ, ὅτι δικαιοῦνται αὐτοὶ νὰ ἐξαγοράσουν τὴν θητείαν—διότι περὶ θητείας πρόκειται—ὁ Ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μεταβάλῃ τὴν κατάστασίν των καὶ νὰ τοὺς ἐπιστρατεύσῃ, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀπαιτήσω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, εἰδικώτερον ἀπὸ τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς, νὰ χάσουν ξαφνικὰ 2.000 ἢ ἂν θέλετε, 1.600 περίπου ἄνδρας. Ἐξ ἄλλου ὅμως, εἶμαι διατεθιμένος νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν, ὄχι μόνον διότι ἡ διαταγὴ τὴν ὁποίαν θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκδώσω δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ, ἀλλὰ καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον, ὄχι μόνον διὰ νὰ σᾶς ἱκανοποιήσω πλατωνικῶς καὶ νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἐξετάσω τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀπόψεών σας μετὰ 1 ἢ 2 μῆνας. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οἱ ἀνήκοντες εἰς τὰς κλάσεις αὐτὰς καὶ ὑπηρετοῦντες, θὰ ἀπολυθοῦν ὅλοι μέχρι τοῦ προσεχοῦς Ὀκτωβρίου. Οἱ περισσότεροι θὰ ἀπολυθοῦν καὶ ἐντὸς τῶν προσεχῶν 3 καὶ 4 μηνῶν. Ἑπομένως οὐσιῶδες ζήτημα δὲν προκύπτει.

§168Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Οἱ ἔχοντες πρόσθετον ὑπηρεσίαν;

§169Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Οἱ ἔχοντες πρόσθετον ὑπηρεσίαν ἀνήκουν εἰς ἄλλην κατηγορίαν.

§170ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀνεξαρτήτως χρόνου ὑπηρεσίας;

§171Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅπως ἐξακρίβωσα μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου ὅλοι θὰ ἀπολυθοῦν, διότι θὰ ἔχουν διανύσει τὸν χρόνον, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλεται διὰ νὰ ἀπολυθοῦν.

§172Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἔχω περίπτωσιν προσώπων ποὺ δὲν θὰ ἔχουν συμπληρώσει τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον.

§173Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Σᾶς εἶπον ὅτι κατ’ ἀρχὴν τὴν ἀποδέχομαι, ἀλλὰ προέβην εἰς αὐτὴν τὴν δήλωσιν διὰ νὰ εἶμαι ἀπολύτως εἰλικρινὴς ἀπέναντι τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἀπολύσωμεν διότι τὸ θέμα ἐφάπτεται τοῦ ζητήματος τῆς συγκροτήσεως τῶν ἐνόπλων δυνάμεων ὅταν τοιοῦτον ζήτημα δὲν ὑφίσταται τότε θὰ ὑπογράψω διαταγὴν διὰ τῆς ὁποίας θὰ τοὺς ἀπολύω καὶ θὰ ἐξαγοράζουν τὸ ὑπόλοιπον τῆς θητείας.

§174Γ. ΚΟΣΜΑΣ. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ θητείας, πρόκειται περὶ προσθέτου ὑπηρεσίας, δὲν ἠμποροῦμεν νομίζω, νὰ ἀφαιρέσωμεν....

§175Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ρητῶς λέγει τὸ ἄρθρον 1: «... (ἀναγινώσκει)...». Κύριοι συνάδελφοι, τὴν πρώτην τροπολογίαν τὴν ἀποδέχομαι, ἀλλὰ σᾶς εἶπον τὶ πρόκειται νὰ πράξω. Τὴν δευτέραν τροπολογίαν τὴν ἀποδέχομαι ἐπίσης. Ἡ δευτέρα τροπολογία ἀναφέρεται εἰς τὴν 3ην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 1 καὶ ἀφορᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εὑρισκόμενοι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἀτυχῶς ὑπῆρξαν ὀλίγοι, προσῆλθον κατὰ τὸ διάστημα τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἐγκαταλείψαντες τὰς σπουδάς των καὶ οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἀμειφθοῦν καὶ δὲν ἔχουν καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἀμειφθοῦν, ὄχι μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ ἓν ἔτος, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν μόνον ἐπὶ 8 μῆνας καὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἐδόθη τὸ δικαίωμα τῆς ἐπαναλήψεως τῶν σπουδῶν των εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτοὶ κατὰ τρόπον περισσότερον ἔμπρακτον, ἐπέδειξαν τὴν ἀφοσίωσίν των εἰς τὸ Ἔθνος, διότι εὑρισκόμενοι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διέκοψαν τὰς σπουδὰς των καὶ προσῆλθον διὰ νὰ ὑπηρετήσουν.

§176Γ. ΚΟΣΜΑΣ. Ἐπειδὴ ἤμην ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἦσαν 800 σπουδασταὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν οἱ ὁποῖοι ὑπεῖχον στρατιωτικὴν ὑποχρέωσιν καὶ οἵτινες ἐκλήθησαν διὰ δὲ τῆς σχετικῆς ἐγκυκλίου τοὺς ἐλέγαμεν σᾶς χαρίζομεν τὰς συνεπείας τῆς ἀνυποταξίας καὶ νὰ ἔλθετε: ἐκ τούτων ἦλθον μόνον 75, πολλοὶ τῶν ὁποίων ἐσκοτώθηκαν καὶ ἐτραυματίσθησαν. Ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠμύνθη αὐτῶν, εἶμαι δὲ τῆς ἰδέας ὅτι δι’ αὐτοὺς πρέπει νὰ χαρισθοῦν ὅλα.

§177Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον διέπει τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον στρατηγὸν κ. Κοσμᾶν, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου, ὅταν ἐξεδόθη ἡ ἐγκύκλιος, τὸ συμμερίζομαι, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ φθάσωμεν μέχρι τοῦ σημείου νὰ τοὺς ἀπαλλάξωμεν τῆς ὑποχρεώσεως τοῦ ἀντισηκώματος, διότι ἐσπούδαζον ἔξω καὶ ἦσαν πλούσιοι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἄλλοι ὑπηρέτησαν ἔτη πολλά. Πάντως αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ διατυπώσω τὰ αἰσθήματα ἐθνικῆς δικαιοσύνης καὶ ὑπερηφανείας, διότι τὰ πρόσωπα αὐτὰ εὑρεθέντα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἦλθον—διακόπτοντα τὰς σπουδάς των—καὶ ὑπηρέτησαν ὑπὸ τὰ ὅπλα ἐν ὥρᾳ κινδύνου τῆς Πατρίδος.

§178Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μίαν παρατήρησιν, ὑπάρχουν ἄνθρωποι τόσον πτωχοί, ὥστε δὲν δύνανται νὰ πληρώσουν οὔτε τὰς 150 χιλ. Θὰ εἶναι πολὺ ὀδυνηρὰ ἡ ἐντύπωσις νὰ ὑπάρξουν ἄνθρωποι πτωχοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ μπορέσουν νὰ πληρώσουν διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν καὶ ἔτσι θὰ ὑπηρετήσουν. Τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἔγινε καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἡ ἐντύπωσις ἦτο ὀδυνηρά. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι διὰ τοὺς τελείως ἀπόρους πρέπει νὰ ὁρισθῇ, ὅτι δὲν θὰ πληρώσουν τίποτα. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ δὲν ἠμποροῦσαν νὰ ἀγοράσουν τὰ τρόφιμα τοῦ δελτίου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἐντύπωσις εἶναι ὀδυνηρὰ τόσον μάλιστα, ὅτι ἐγὼ προτιμῶ νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§179Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, τώρα ἔρχομαι εἰς τὴν ἐπίμαχον διάταξιν, τὴν τοῦ ἄρθρου 2.

§180Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. (δὲν ἠκούσθη).

§181Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα καὶ θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ δεχθῶ νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ ἀποδεδειγμένως ἄποροι, ἀλλὰ θέλω νὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας τί κριτήρια χρησιμοποιεῖ, διότι φοβοῦμαι μήπως εἶναι πολὺ μεγάλος ὁ ἀριθμὸς καὶ ἑπομένως ἀτονίσει τὰ ἄρθρα περὶ ἀντισηκώματος.

§182Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον δὲν κατηρτίσθη διὰ τὴν εἴσπραξιν χρημάτων. Ἄνθρωποι 30–35 ἐτῶν δὲν ἠμποροῦν νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὸν στρατὸν ὅταν ἡ καθυστέρησις μάλιστα ὀφείλεται εἰς ὑπαιτιότητα τοῦ Κράτους. Νομίζω ἀπὸ αὐτὰς τὰς σκέψεις ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον καὶ ὄχι διὰ νὰ εἰσπραχθοῦν χρήματα. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ ἄποροι, διότι εἶναι προτιμότερον νὰ μὴ εἰσπράξῃ τίποτε τὸ Κράτος παρὰ νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ὑπηρετοῦν ἄνθρωποι πτωχοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ πληρώνουν τὸ ἀντισήκωμα πρᾶγμα ποὺ δημιουργεῖ ἀλγεινὴν ἐντύπωσιν.

§183Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ δώσω θετικὴν ἱκανοποίησιν εἰς τὸ αἴτημά σας. Ἀναγνωρίζω τὴν ἠθικήν του βάσιν, εἶναι ὅμως ἀδύνατον νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 1 ὅπως εἶναι διετυπωμένον, ὑπόσχομαι, ὅτι εἰς τοὺς ἀπόρους θὰ δώσω τοιαύτας δυνατότητας καὶ θὰ ὁρίσω τοιαύτας δόσεις, ὥστε θὰ εἶναι σχεδὸν μειδαμινὴ ἡ συνεισφορά των, σχεδὸν μηδὲν τὸ ἀντισήκωμα, τὸ ὁποῖον θὰ πληρώσουν ἢ μᾶλλον δὲν θὰ πληρώσουν. Θὰ φροντίσω νὰ ὁρισθῇ αὐτὸ ἐντὸς εἰκοσαετίας, νὰ κάμω μίαν ἀδύνατον κατ’ οὐσίαν διατύπωσιν, ὅτι ἐντὸς εἰκοσαετίας θὰ πληρώσουν αὐτὸ τὸ ποσὸν τοῦ ἑνὸς ἢ τῶν δύο ἑκατομμυρίων, ὑπάρχει διὰ τῆς διοικητικῆς ὁδοῦ δυνατότης εὐνοϊκῆς ὑπὲρ αὐτῶν ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ τὸ ἀντιμετωπίσω ἔτσι.

§184Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ τεθῇ διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§185Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ἡ τοιαύτη ἐξαγορὰ νὰ γίνῃ ἐφ’ ἅπαξ ἢ ἐντὸς 3ετίας ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου ἢ κατὰ δόσεις καθοριζομένας διὰ διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Θὰ ὁρίσωμεν διὰ τοὺς ἀπόρους δόσεις, αἱ ὁποῖαι κατ’ οὐσίαν θὰ ἀποτελέσουν πρᾶξιν χαριστικὴν ἀπέναντί των.

§186Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει διὰ δυνητικῆς διατάξεως ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ δύναται νὰ τὸ χαρίζῃ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἐντελῶς ἄποροι.

§187Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Γνωρίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχουν κριτήρια ἀπορίας ἀκριβῶς καὶ δι’ αὐτὸ εἶμαι ἐπιφυλακτικός. Τὸ παιδὶ ἑνὸς πτωχοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου θὰ πρέπει νὰ πληρώσῃ καὶ ἕνας ἄλλος ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν ἰδιότητα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κριτηρίων τῆς ἀπορίας, τοῦ ἀπόρου, δὲν θὰ πληρώσῃ. Δὲν εἶναι τόσον εὔκολον. Δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν δύναμαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ δεχθῶ τροποποίησιν καὶ νὰ τὴν ἐντάξω εἰς τὸ νομοσχέδιον, διότι φοβοῦμαι, ὅτι ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν θὰ θέσωμεν δὲν θὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν δικαιοσύνην.

§188Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θεωρητικῶς εἶναι βάσιμον, πρακτικῶς δυσχερές, παρέχεται μία εὐχέρεια μὲ τὴν ἀπάντησιν ποὺ ἐδώσατε.

§189Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Νομίζω, ὅτι ἀρκεῖ ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδωσα. Ἐρχόμεθα, κύριοι, εἰς τὸ ἄρθρον 2. Βλέπω, ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ὁμοφώνως ἀποφαίνεται, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὰ ἀντισηκώματα πρέπει νὰ περιέλθῃ εἰς τὰ Μετοχικὰ Ταμεῖα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ μὴ συμφωνήσω μὲ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὄχι μόνον δὲν θὰ συμφωνήσω ἀλλὰ διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους ἀμέσως θὰ ἐκθέσω, θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν τροποποίησιν τῆς διατάξεως ὅπως τὴν ἔχει διατυπώσει, νὰ ἀποσύρω ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον. Εὑρίσκομαι ἐνώπιον ἀδηρίτου ἀνάγκης, δὲν πρόκειται νὰ τὸ ἀποσύρω ἂν ἐπιμείνῃ εἰς τὴν τροποποίησιν, διὰ λόγους οἱουδήποτε πείσματος. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ὁλόκληρον τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ ἠδύνατο νὰ δοθῇ εἰς τὰ Μετοχικὰ Ταμεῖα. Ἀλλὰ πρῶτον, ὡς πρὸς τὰ θέματα αὐτὰ δὲν ὑπάρχουν κεκτημένα δικαιώματα. Κατ’ οὐσίαν αὐτό, τὸ ὁποῖον ζητεῖ κατ’ αὐτὸν τὸν γενικὸν μάλιστα τρόπον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀντίκειται εἰς τὴν γραμμὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία σὺν τῷ χρόνῳ θὰ καταργήσῃ ὅλους τοὺς ὑπὲρ τρίτων φόρους. Διότι ὡρισμέναι τάξεις ἔστω ἡ συμπαθεστάτη τάξις τῶν ἀποστράτων, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ βλέπῃ τὸ ταμεῖον της ἐμπλουτιζόμενον ἀπὸ φορολογίας, ἄλλαι δὲ τάξεις δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα καὶ τὸ δικαίωμα αὐτό, Κύριοι, δὲν νομίζω, ὅτι τοῦτο κατ’ ἀρχὴν εἶναι ὀρθόν. Ὑπάρχει μία ἀπόφασις νὰ τὴν σεβασθῶ κατὰ ἕνα ποσοστόν, δὲν εἶναι δυνατόν, ὅμως, ὅταν ὑπάρχουν ἄλλαι ἄμεσοι καὶ ἐπείγουσαι ἀνάγκαι, τὰς ὁποίας ὀφείλω νὰ ἀντιμετωπίσω, νὰ ἀδιαφορήσω διὰ τὰς ἀνάγκας αὐτὰς καὶ νὰ εἴπω, τὸ σύνολον τοῦ μέλλοντος νὰ προκύψῃ ἐκ τῶν ἀντισηκωμάτων πόσον θὰ περιέλθῃ εἰς τὰ Μετοχικὰ ταμεῖα. Πρέπει νὰ σᾶς ἀποκαλύψω κάτι, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ βεβαίως μυστικὸν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον εἶμαι διατεθειμένος νὰ τὸ φέρω εἰς γνῶσιν ὅλων. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἔμενεν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ δὲν θὰ ἐπεστρέφετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δὲν θὰ ἤρχετο εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν δὲν προέβαινα εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 2, ὅπως τὴν διετύπωσα. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἀπῄτει ὅπως τὸ σύνολον τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν καταβολὴν τῶν ἀντισηκωμάτων, περιέλθῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ αὐτὸ θὰ ἦτο τὸ θεωρητικῶς καὶ πρακτικῶς ὀρθόν, ἀλλ’ ἀντετάχθην δι’ ὡρισμένους λόγους. Εἶπα, πρὶν ἀκόμη καταργηθοῦν οἱ ὑπὲρ τρίτων φόροι, εἰς βάρος ἄλλων ὁμάδων κοινωνικῶν, ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ὅπως καταργηθοῦν οἱ ὑπὲρ τρίτων φόροι εἰς βάρος τῶν ἀποστράτων ἀξιωματικῶν. Ἀντετιθέμην διότι ἀκόμη δὲν ἔχει τεθῆ εἰς ἐφαρμογὴν ἡ γραμμὴ τῆς καταργήσεως τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων, ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα ποὺ θὰ καταργηθοῦν δι’ ὅλας τὰς ἄλλας ὁμάδας καὶ ἑπομένως καὶ διὰ τοὺς ἀποστράτους, διότι αὐτὸ θὰ σημάνῃ τὴν πραγματικὴν καὶ πλήρη ἐξυγίανσιν τῆς οἰκονομίας μας ὡς πρὸς τὸν τομέα τοὐλάχιστον αὐτὸν καὶ τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν μας. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἠρνεῖτο νὰ ἐπιστρέψῃ κἄν τὸ νομοσχέδιον ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἐδίδετο τὸ σύνολον τοῦ ποσοῦ, ποὺ θὰ προέκυπτεν ἀπὸ τὴν καταβολὴν τῶν ἀντισηκωμάτων εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Τὸ θέμα τὸ ἔφερα ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διότι φυσικὰ ὅταν λέγω ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠρνεῖτο νὰ τὸ ἐπιστρέψῃ, δὲν σημαίνει ὅτι διεξεδίκει τὸ δικαίωμα νὰ τὸ κρατήσῃ ἐκεῖνος, χωρὶς ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ τὸ φέρῃ ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἄλλωστε, ἀπὸ θεμιτὴν ἀρχὴν ὁρμώμενος ἀντέδρα ἀλλ’ ἐδέχθη τὰς παρατηρήσεις μου εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ τοῦ εἶπον ὅτι, ὅταν προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατάργησιν τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων εἰς ἄλλους τομεῖς, τότε θὰ ἀποδεχθῶ καὶ τὴν θυσίαν αὐτὴν εἰς βάρος τῶν ἀποστράτων ἀξιωματικῶν, εἰς βάρος δηλαδὴ τῶν ἠσφαλισμένων τῶν τριῶν Μετοχικῶν Ταμείων, Στρατοῦ, Ναυτικοῦ καὶ Ἀεροπορίας. Καὶ αὐτό, ὅμως, δὲν θὰ ἤρκει διὰ νὰ ἀποσπάσῃ τὴν ἔγκρισιν τὴν Κυβερνήσεως, ὅπως καταθέσω τὸ νομοσχέδιον, ἐὰν δὲν διηυκόλυνα τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἔχω καθῆκον νὰ τὸν διευκολύνω, διότι καὶ ἐγὼ εἶμαι Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ πᾶς Ὑπουργὸς εἶναι Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ πᾶς βουλευτὴς δέον νὰ αἰσθάνεται καὶ νὰ ἐπιθυμῇ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. (Χειροκροτήματα). Δὲν θὰ ἦτο δυνατόν, λέγω, νὰ πείσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποσπάσω τὸ νομοσχέδιον καὶ τὸ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἐὰν δὲν διηυκόλυνα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς ἕνα ἄλλο θέμα. Ἀπὸ μηνῶν τὸν ὀχλῶ, τὸν βασανίζω, τὸν πιέζω διὰ νὰ μοῦ δώσῃ πίστωσιν ὅπως ἀνανεώσω συμβάσεις μισθώσεως οἰκημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐνοικιασθῆ διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν ὑπηρετούντων ἐν Ἀθήναις ἀξιωματικῶν. Δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω καὶ θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ μὴ θελήσῃ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ θέμα αὐτό. Παρακαλῶ νὰ μὴ ἐξετάσωμεν ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ ἔπρεπε νὰ γίνωνται αἱ μισθώσεις αὐταί. Πάντως ἡ σκέψις, ἡ ὁποία ὤθησεν τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις καὶ τὴν ἡγεσίαν τοῦ στρατοῦ ἀπό τινων ἐτῶν εἰς τὰς ἐν λόγῳ μισθώσεις, ἦτο ὅπως μειώσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπιτεταγμένων οἰκημάτων, καὶ ὅπως σὺν τῷ χρόνῳ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ μέτρου αὐτοῦ τῶν ἐπιτάξεων, τὸ ὁποῖον μαστίζει ἀκόμη τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης καί τινας ἄλλας πόλεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀδιαφόρως ἂν καλῶς ἢ κακῶς καθιερώθη ἡ τακτικὴ αὐτή, τῆς μισθώσεως οἰκημάτων διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν ἀξιωματικῶν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι αἱ περισσότεραι τῶν μισθώσεων συμπληρώνουν διετίαν καὶ πολλαὶ εἶχον διετῆ διάρκειαν ἢ καὶ ἑνὸς ἔτους, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου τὸ Δημόσιον εὑρίσκεται εἰς τὰ δικαστήρια, λόγῳ ἐξώσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν διαταχθῆ εἰς βάρος τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν. Ἐζήτησα μόνον ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὲ διευκολύνῃ. Ὁ Ὑπουργὸς ὅμως τῶν Οἰκονομικῶν εὑρίσκετο ἐν ἀδυναμίᾳ, διότι οὗτος ὀφείλει νὰ κάνῃ οἰκονομίας καὶ διότι ἡμεῖς ὅλοι ὀφείλομεν νὰ τὸν βοηθήσωμεν καὶ διότι τὸ ἔλλειμμα πρέπει νὰ ἐκλείψῃ, διότι ὁ προϋπολογισμὸς τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων πρέπει νὰ ἰσοσκελισθῇ. (Χειροκροτήματα). Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ὄχι μόνον ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, ἐκ πείσματος τῆς ἰδίας συνειδήσεώς των κάνουν οἰκονομίας. Πολλὰς φοράς, αἱ οἰκονομίαι αὗται θίγουν καὶ τὰ ὅρια τῆς ἀποδόσεως τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἔχομεν νὰ ἐπιτελέσωμεν, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει διευκολύνουν τὴν ἐκτέλεσιν ἑνὸς ἄλλου ἔργου, τὸ ὁποῖον εἶναι οὐσιῶδες, τὸ ἔργον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἰσοσκελίσῃ τὸν προϋπολογισμόν. Δι’ αὐτὸ ἄλλωστε ἡ Κυβέρνησις θὰ ζητήσῃ, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ Στρατάρχης Παπάγος, θὰ ζητήσῃ ἀπὸ πολλὰς τάξεις διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ, κατὰ τὸ ἔτος αὐτό, ὅπως δεχθοῦν μίαν προσωρινὴν αἱ τάξεις αὐταὶ θυσίαν καὶ δὲν θὰ ἀπουσιάσουν ἀπὸ τὸν κατάλογον τῶν τάξεων αὐτῶν καὶ οἱ Ἕλληνες βουλευταί. Μόνον ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, εἶπα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ— διότι τὸ θέμα ἐγένετο ἀντικείμενον σοβαρᾶς καὶ μακρᾶς συζητήσεως ἐν Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ—ὅτι δὲν σοῦ ζητῶ νὰ ἀνταποκριθῇς διὰ πιστώσεων εἰς αὐτὴν τὴν ἄμεσον ἀνάγκην, ἀλλὰ νὰ μὲ διευκολύνῃς καὶ νὰ μοῦ δώσῃς τὸ ἥμισυ διὰ τὰ Μετοχικὰ Ταμεῖα καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ—τρυφερὸν καὶ αὐτὸ ὅπως καὶ τὸ πρῶτον—νὰ μοῦ τὸ δώσῃς διὰ νὰ καλύψω μέρος τῆς ἀνάγκης ἐνώπιον τῆς ὁποίας εὑρίσκομαι, προκειμένου νὰ ἀνανεώσω συμβάσεις καὶ νὰ μὴν πετάξω εἰς τοὺς δρόμους τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας των, μόνον ὅταν προέτεινα τοῦτο ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁλόκληρον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, προεξάρχοντος τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ δοθῇ ἡ λύσις αὐτή. Ἔκανα τὴν ἀφήγησιν αὐτὴν διὰ νὰ δείξω, ὅτι δὲν ἦτο ἡ πρόθεσίς μου νὰ ἀφαιρέσω δικαιώματα ἀπὸ τὰ Μετοχικὰ Ταμεῖα. Δὲν πρέπει ὅμως, κύριοι, νὰ παίρνουν τὰ Ταμεῖα τίποτε ἀπὸ φόρους, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλονται εἰς τοὺς Ἕλληνας πολίτας, διότι τοῦτο εἶναι ἀντιοικονομικόν, ἀντικοινωνικὸν καὶ ἀντίθετον πρὸς τὴν ὀρθὴν ἀντίληψιν τῆς ὅλης κοινωνικῆς διαρθρώσεως. Παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ ὅπως μὴ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν προέτειναν ἐξ ἀγαθοτάτου συνειδότος οἱ συνάδελφοι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 2, ὅπως εὑρίσκεται εἰς τὸ σχέδιον νόμου τὸ ὑπ’ ἐμοῦ κατατεθέν.

§190Γ. ΚΟΣΜΑΣ. Τὰ ἀντισηκώματα πάντοτε πηγαίνουν εἰς τὸ Μ.Τ.Σ. Τὸ νὰ στερηθοῦν ὅμως τώρα τῶν πόρων τούτων οἱ ἀπόστρατοι ἀξ)κοί, ὑπὲρ τῶν οἰκονομικῶν ἀναγκῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ, δὲν εἶναι λογικὸν καὶ δημιουργεῖται χάσμα. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι τὸ ἔγγραφον τοῦ Συνδέσμου τῶν ἀποστράτων, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλαβεν καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Τούτου ἕνεκα ὑποβάλλω τὴν πρότασιν νὰ τὰ πάρετε τὰ χρήματα, ἀλλὰ ὑπὸ μορφὴν δανείου καὶ νὰ ἐπιστραφοῦν ἐν καιρῷ εἰς τὸ Μ.Τ.Σ.

§191Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν ἀποδέχομαι τὴν πρότασίν σας. Πρόκειται περὶ βασικῆς τροποποιήσεως τοῦ νομοσχεδίου, εἰς σημεῖον τὸ ὁποῖον συνδέεται καὶ μὲ τὰς εὐθύνας τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ προβῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας. Θὰ ἔπρεπεν, ἂν τὴν ἀπεδεχόμην, νὰ ἀπεσύρετο τὸ νομοσχέδιον ἢ νὰ ἀναβάλω τὴν ἔγκρισίν του. Τὸ αὐτὸ θὰ συνέβαινε καὶ ἐὰν ἀπεδεχόμην τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὄχι διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λύσω τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως, ἀλλὰ διότι διὰ τὴν λύσιν ποὺ προτείνει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἀπαιτεῖται καὶ ἡ γνώμη τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δεδομένου ὅτι πρόκειται περὶ ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ δέον ὅπως ὑπάρχει ὑπογραφὴ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§192Γ. ΚΟΣΜΑΣ. Ὑπὸ μορφὴν δανείου δὲν ἀποτελεῖ ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§193Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸν ἐπιβαρύνει ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶναι δάνειον ἢ μή.

§194Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ νὰ ληφθοῦν ἀπὸ ἀλλοῦ τὰ ποσὰ αὐτὰ καὶ νὰ μὴ λέγουν οἱ πολῖται, ὅτι καταβάλλουν ἀντισήκωμα διὰ τὰ ἐνοίκια τῶν ἀξιωματικῶν. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐκθέτωμεν τοὺς ἀξιωματικοὺς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§195Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι διὰ μεγαλυτέραν ἐξασφάλισιν, τὸ ἀνέγραψα εἰς τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἔχει.

§196Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Πῶς θὰ γίνεται ὁ διαχωρισμός; Εὐθὺς ὡς θὰ δώσῃ ὁ ἕνας στρατιώτης τὴν πρώτην δόσιν, τὸ ἥμισυ θὰ πηγαίνῃ ὑπὲρ τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου καὶ τὸ ἄλλο ἥμισυ.

§197Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐπιτρέψατέ μου νὰ μὴν εἰσέλθω εἰς τὴν λογιστικὴν τεχνικὴν τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν δύο ἡμίσεων, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα. Ἔρχομαι εἰς τὴν τρίτην τροπολογίαν. Ἡ τρίτη τροπολογία ἀφορᾷ τοὺς γεννηθέντας ἐν Δωδεκανήσῳ. Λέγει ἡ τροπολογία: «Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου........... ...... (ἀναγινώσκει).........». Κύριοι, νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ διάταξις, δὲν πρέπει νὰ γίνῃ, χάριν αὐτῶν τούτων τῶν Δωδεκανησίων, ἀπὸ ἠθικῆς πλευρᾶς. Εἶχε δοθῆ εἰς τοὺς Δωδεκαννησίους ἕνας ὡρισμένος χρόνος, κατὰ τὸν ὁποῖον δὲν ὑπηρέτουν, νομίζω μέχρι τοῦ 1949. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μέχρις ὡρισμένου χρόνου δὲν ὑπηρέτουν καὶ ἔπειτα τούς ἐδόθη ἕνα χρονικὸν διάστημα, διὰ νὰ προσέλθουν νὰ ὑπηρετήσουν. Λέγω ὅτι δὲν εἶναι σωστό. Ὁ νόμος αὐτὸς δίδει τὸ δικαίωμα τοῦ ἀντισηκώματος εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐκηρύχθησαν ἀνυπότακτοι. Δὲν εἶναι σωστὸ νὰ εἴπωμεν, ὅτι διὰ τοὺς Δωδεκαννησίους ἐπεκτείνεται ἡ ἰσχὺς τοῦ ἄρθρου 1 καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνυπότακτοι. Ἐὰν τινὲς ἐξ αὐτῶν δὲν εἶχον τὴν εὐχέρειαν καὶ διά τινας ἐξ αὐτῶν ἴσχυσαν λόγοι ἀνωτέρας βίας, τότε ὁ Ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ὑποθέσεως καὶ νὰ χαρίσῃ τὴν πρόσθετον ὑπηρεσίαν καὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ τῆς κατηγορίας τοῦ ἀνυποτάκτου.

§198Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν τροπολογίαν αὐτὴν κατὰ παράκλησιν τοῦ συναδέλφου ἐκ Δωδεκανήσου τὴν εἰσήγαγα ἐγὼ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, θέλω νὰ δώσω μίαν διευκρίνισιν εἰς τὸ Σῶμα. Πρόκειται περὶ 30 Δωδεκανησίων, οἱ ὁποῖοι ἐγεννήθησαν εἰς Δωδεκάννησον ἀπὸ γονεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀποκτήσει πρὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν, διότι αὐτοβούλως καὶ ἐθελοντικῶς ἦλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὑπηρέτησαν εἰς τοὺς διαδοχικοὺς πολέμους. Τὰ παιδιὰ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἔπρεπε νὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὸν στρατὸν κατὰ τὸ 1946–47, τότε ποὺ ἀκόμη δὲν εἶχεν ἀπελευθερωθῆ ἡ Δωδεκάννησος καὶ δὲν ἐγνώριζον, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔλθουν. Ἐξεπλήρωσαν ὅμως οἱ γονεῖς των τὸ καθῆκον πρὸς τὴν Πατρίδα αὐτοβούλως. Ἐπειδὴ ἦσαν λοιπὸν Ἕλληνες ὑπήκοοι ἐκηρύχθησαν ἀνυπότακτοι ἀπὸ τὰ στρατολογικὰ γραφεῖα. Τώρα προσῆλθον μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ ὑπερετοῦν. Πρόκειται περὶ 30 ἀνθρώπων. Θὰ εἶναι ἕνα μέτρον ἐπιεικείας.

§199Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δι’ αὐτοὺς εἶναι δυνατὸν κάλλιστα διοικητικῶς νὰ φροντίσωμεν νὰ ἀπαλλαγοῦν τῆς προσθέτου ὑπηρεσίας καὶ νὰ μὴ πληρώσουν τὸ ἀντισήκωμα. Ἀλλὰ νὰ ὑπηρετήσουν τὴν θητείαν των. Θὰ φροντίσω καὶ θὰ λάβω ὑπὸ σημείωσιν τὴν περίπτωσιν καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ αὐτῶν τῶν 30 θὰ φροντίσω ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δικαιολογητικῶν, τὰ ὁποῖα θὰ φέρουν, νὰ ἀπαλλαγοῦν τῆς προσθέτου ὑπηρεσίας καὶ τῆς κατηγορίας, ἡ ὁποία ἔχει διατυπωθῆ ἐναντίον τῶν ἐπὶ ἀνυποταξίᾳ. Ἀποδέχομαι τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 5 τροπολογίαν εἰς τὸ τρίτον στοιχεῖον τοῦ ἄρθρου 4 καὶ μετὰ τὰς λέξεις «ἐν γένει» προστίθενται αἱ λέξεις «ἰσχύουν καὶ δὴ......... ........ (ἀναγινώσκει)........». Ἀποδέχομαι ἐπίσης καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6 τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 7. Καὶ δέχομαι, ὅπως προστεθοῦν εἰς τὸ ἄρθρον 7, 2α καὶ 3η παράγραφος. Συγκεκριμένως πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Τὸ ἄρθρον 7 λέγει.............. «........ (ἀναγινώσκει)........». Ἡμεῖς εἰς τὸ σχέδιον νόμου εἴχομεν προσθέσει μόνον τὸ ἀκόλουθον ἐδάφιον..................... «........ (ἀναγινώσκει)........». Καὶ ζητεῖται ἡ προσθήκη τῶν ἑξῆς δύο ἐδαφίων εἰς τὴν παράγραφον 90 τοῦ ἰσχύοντος στρατολογικοῦ Κώδικος, προστίθενται τὰ κάτωθι: «Εἰς τοὺς διπλωματούχους... ........ (ἀναγινώσκει)........». Ὑπάρχει καὶ ἡ ἑξῆς τροπολογία εἰς τὸ ἄρθρον 1: «Τὸ ἔτος 1945 νὰ τροποποιηθῇ καὶ 1946........... ........ (ἀναγινώσκει)........». Κύριοι συνάδελφοι, τὴν πρώτην τροπολογίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῶ, διότι πρόκειται περὶ οὐσιώδους ἀριθμοῦ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν προχείρως ἐδῶ νὰ ἀποφανθῶμεν. Ἔχει μελετηθῆ ἄλλωστε τὸ θέμα, ὅτι πρέπει τόσοι στρατιῶται, ἄγνωστον πόσοι, ἴσως καὶ 500, ἴσως καὶ 700, νὰ ἀπολυθοῦν ξαφνικὰ δι’ ἑνὸς νόμου τὸν ὁποῖον θὰ ψηφίσωμεν. Ἄλλωστε, νομίζω, ὅτι μέχρι τοῦ 1945 τὸ ὅριον τῶν παροχῶν εἶναι ἐπαρκές. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν τροπολογίαν ὅπως ὑπαγάγωμεν εἰς τὰ εὐεργετήματα τοῦ πρώτου ἄρθρου τοὺς στρατευσίμους τῶν κλάσεων 1942–46 ἢ μᾶλλον τοὺς προστάτας καὶ τοὺς βοηθητικοὺς τῆς κλάσεως 1946, οἱ ὁποῖοι, δηλαδή, εἶναι ταὐτοχρόνως καὶ βοηθητικοὶ καὶ προστάται, αὐτό, κύριοι, θὰ τὸ ἀπεδεχόμην ἐὰν δὲν ἦτο πάρα πολὺ προσωπικὴ διάταξις. Πρόκειται περὶ ἐλαχίστων. Αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον μὲ ἐμποδίζει νὰ τὸ ἀποδεχθῶ. Εἶναι πάρα πολὺ προσωπική. Ὑπάρχουν τῆς αὐτῆς κατηγορίας καὶ εἰς τὴν κλάσιν τοῦ 1947. Διατὶ τότε νὰ μὴ προχωρήσωμεν καὶ εἰς τοὺς πέντε–ἕξ τῆς κλάσεως 1947; Ὑπάρχουν καὶ εἰς τὴν κλάσιν 1948. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ θεσπίσωμεν εἰδικὴν μεταχείρισιν μόνον καὶ μόνον τῶν βοηθητικῶν οἱ ὁποῖοι εἶναι ταὐτοχρόνως προστάται οἰκογενειῶν τῆς κλάσεως 1946. Ἢ, καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ τὸ μελετήσω, θὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν εἰς ὅλους, ἢ εἰς κανένα, διότι διαφορετικὰ ἡ διάταξις θὰ ἔχῃ τὴν μορφὴν μιᾶς εὐνοίας, τὴν ὁποίαν εἰδικῶς διὰ τοὺς τῆς κλάσεως 1946 ἀπονέμομεν.

§200Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Εἶναι εὔνοια, ἡ ὁποία ἐπεκτείνεται μόνον εἰς προστάτας, οἱ ὁποῖοι δὲν κατετάγησαν εἰς τὸν στρατόν.

§201Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀγαπητὲ κ. Ἀθανασίου, σᾶς ἔδωσα τὴν ἀπάντησιν. Καὶ εἰς τὴν κλάσιν 1947 δὲν ὑπάρχουν προστάται οἱ ὁποῖοι εἶναι βοηθητικοί;

§202Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ἐὰν ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν. Πάντοτε εἰς τὸ παρελθόν, ὁσάκις ἐλαμβάνοντο μέτρα γενικὰ διὰ τοὺς προστάτας, ἐπεξετείνετο ἡ προστασία καὶ εἰς τοὺς βοηθητικούς.

§203Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ μὴ τὴν δεχθῶ. Εἶναι πάρα πολὺ προσωπικὴ ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἀφορᾷ ἕνα ἢ δύο πρόσωπα, πιθανὸν νὰ ἀφορᾷ 15 ἢ 20 καὶ ἕκαστος τῶν κυρίων συναδέλφων ποὺ ὑπεραμύνεται τῆς τροπολογίας θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ἕνα. Εἶμαι διατεθειμένος εὐνοϊκῶς ἀπέναντι τῶν προσώπων αὐτῶν. Ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ οἱ τῆς κλάσεως 1947 καὶ 1948 οἱ ὁποῖοι ἀπέχουν ἐπίσης ἀπὸ τὸ ἔτος 1953 ἕξ χρόνια, ἑπτὰ χρόνια, διότι τὸ κριτήριον τῶν ὀκτὼ ἐτῶν θὰ εἶναι τὸ κριτήριον ὡς πρὸς αὐτοὺς τὸ ἀπόλυτον καὶ τὸ εὐεργετικόν. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν αὐτό. Ἄλλωστε αὐτοὶ δὲν μένουν εἰς τὸν στρατὸν ἐπὶ μακρόν. Μένουν μόνον ἐπὶ 18 μῆνας καὶ δὲν ὑπηρετοῦν ὅπως οἱ ἄλλοι. Ἔχουν αὐτὸ τὸ εὐεργέτημα, τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς ἔχουν καὶ αἱ ἀνάλογοι κατηγορίαι τῆς κλάσεως 1947 καὶ 1948.

§204Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν εἶναι ὀλίγον καὶ οἱ 18 μῆνες διὰ προστάτας καὶ βοηθητικούς. Σᾶς δηλῶ ὅτι δὲν ἐνδιαφέρομαι διὰ κανένα. Ὑπέγραψα τὴν τροπολογίαν πεισθεὶς ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς δικαίου μέτρου.

§205Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεσθε προσωπικῶς διὰ κανένα, τὸ πιστεύω. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν εἴχατε, δὲν εἶναι κακόν. Διότι φυσικὸν εἶναι νὰ γνωρίζωμεν οἰκογενείας ποὺ ἐνδιαφέρονται διὰ τὰ παιδιά τους καὶ ὅταν πρόκειται περὶ προστατῶν καὶ βοηθητικῶν, βεβαίως ἡ διάθεσίς σας εἶναι εὐνοϊκή, ὅπως καὶ ἡ ἰδική μου. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν ἢ νὰ ἀποδεχθῶ τροπολογίαν, ἡ ὁποία νὰ προβαίνῃ εἰς αὐθαίρετον διάκρισιν μεταξὺ προστατῶν καὶ βοηθητικῶν τῆς κλάσεως 1946 καὶ προστατῶν καὶ βοηθητικῶν τῆς κλάσεως 1947. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα. Δὲν νομίζω ἄλλωστε, ὅτι τὸ θέμα ἐπείγει. Δὲν χάλασεν ὁ κόσμος ἐὰν ὑπηρετήσουν μερικοὺς μῆνας. Νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα καὶ νὰ φέρω νομοσχέδιον.

§206ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐξαγορᾶς τῆς θητείας.

§207Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Αὐτὸ ἀκριβῶς θὰ ἐξετάσω. Διότι, νομίζω, ὅτι οἱ 18 μῆνες δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ταυτοχύνως βοηθητικοὶ καὶ προστάται, ἀλλὰ καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι μόνον προστάται, ἴσως εἶναι χρόνος μεγαλύτερος τοῦ δέοντος.

§208Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ παρατείνετε τὴν προθεσμίαν μέχρι τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1953. Συμπίπτει ἡ λῆξις τῆς προθεσμίας ποὺ ἔχετε, ἀκριβῶς μὲ τὰς τμηματικὰς ἐξετάσεις τὰς ὁποίας δίδουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§209Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τοὺς ἐδώσαμεν ἐπανειλημμένως τὴν ἀναστολὴν αὐτήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον διατυποῦται ἡ ἐπιθυμία αὐτή, νὰ τὸ κάμωμεν μέχρι 31ης Δεκεμβρίου. Ὁ συνάδελφος ἐκ Κορινθίας κ. Παμπούκας ἔχει διατυπώσει τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, εἰς τὸ ἄρθρον 8 νὰ προστεθῇ ὡς δεύτερον ἐδάφιον ἡ κάτωθι διάταξις: «....... .......... (ἀναγινώσκει)........». Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τὴν κάμω δεκτὴν τὴν τροπολογίαν.

§210Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Πρόκειται περὶ μιᾶς κατηγορίας νέων οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ σπουδάζουν. Τοὺς ἐδόθη ἄδεια καὶ ἐπῆγαν ἐκεῖ. Αὐτοὶ ἐκλήθησαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ μία ἀναβολὴ μέχρις ὅτου δώσουν ἐξετάσεις καὶ ἔπειτα νὰ προσέλθουν;

§211Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δυστυχῶς δὲν εἶναι δυνατόν. Ὑπάρχουν ὡρισμέναι προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας τοὺς χορηγοῦμεν διαφόρους εὐκολίας. Μεταξὺ τῶν προϋποθέσεων δὲν εἶναι καὶ αὐτή. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ μὴ δημιουργήσωμεν αὐτὴν τὴν οὐσιώδη διαφορὰν μεταξὺ τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ καὶ τῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ. Πάντως θὰ ἴδω μήπως εἰς τὸ μέλλον εἶναι δυνατὸν νὰ προσέξωμεν τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἐκ Λεβαδείας συνάδελφος κ. Παπασπύρου, ἐπικουρούμενος καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους...

§212Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς Βουλῆς.

§213Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὄχι, διότι ὁ κ. Κοσμᾶς διεφώνησε καὶ ἄλλοι τινὲς διαφωνοῦν καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαφωνήσω καὶ ἐγώ, ἐζήτησε, λοιπόν, ἐπικουρούμενος ἀπὸ πολλοὺς βουλευτάς, τοὺς πλείονας σχεδόν, ὅπως ἀμνηστευθῇ τὸ ἀδίκημα τῆς ἀνυποταξίας. Κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως εἰς τὸ παρελθὸν—καὶ ὀρθῶς ἐπεκαλέσθη ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀπὸ τυπικῆς ἀπόψεως τὸ παρελθὸν ὁ κ. Παπασπύρου—ἐχορηγοῦντο μετὰ τοὺς πολέμους ἀφέσεις καὶ ἀμνηστίαι· καὶ αὐτὸ ἀπέβαινεν ὄχι μόνον πρὸς ὄφελος τοῦ δημοσίου, τὸ ὁποῖον εἰσέπραττε τὰ ἀντισηκώματα, ἀλλ’ ἀπέβαινε καὶ πρὸς ὄφελος αὐτῆς ταύτης τῆς ἰσορροπίας τῆς κοινωνίας. Διότι βεβαίως, μετὰ ἕνα πόλεμον, καλὸν εἶναι νὰ δημιουργῆται ἡ ἠθικὴ ἐκείνη ἰσορρόπησις μεταξὺ τῶν ὑπηρετησάντων καὶ μή, τῶν καλλιτέρων Ἑλλήνων καὶ τῶν ὀλιγώτερον καλῶν εἴτε τῶν κακῶν, ἡ ἰσορρόπησις ἐκείνη μεταξὺ τῶν ἀρίστων, καλῶν, ὀλιγώτερον καλῶν καὶ κακῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι πραγματοποιοῦν μετὰ ἕνα πόλεμον τὴν ἑνότητα τῆς Κοινωνίας. Ἄλλο ὅμως ἦτο τὸ 1913, ἄλλο τὸ 1922 καὶ ἄλλο εἶναι τὸ 1953. Τὸ 1913 οὐδεὶς ἐσκέπτετο, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὰς παραμονὰς τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, ὅτι θὰ ἐγένετο πόλεμος. Τὸ 1922 ὑπῆρχεν ἡ βεβαιότης ὅτι ἐπὶ μακρὰν περίοδον δὲν θὰ ὑπῆρχε πόλεμος, ὅπερ καὶ πράγματι ἐγένετο ἐπὶ μίαν 17ετίαν ὅπου ὑπῆρχεν εἰρήνη. Καὶ συνεπῶς αἱ ἀνυπότακτοι κλάσεις δὲν ἐκλήθησαν ἀργότερον νὰ πολεμήσουν, ἀλλὰ ἐκλήθησαν νεώτεραι κλάσεις. Εἰς τὰ 1953 δὲν δικαιούμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι γνωρίζομεν, μετὰ βεβαιότητος ἢ σχετικῆς τοὐλάχιστον βεβαιότητος, ὅτι ἐνώπιόν μας ἔχομεν περίοδον εἰρήνης καὶ ὅτι ἑπομένως δικαιούμεθα νὰ ἐπιδείξωμεν ἐπιείκειαν πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπραξαν τὸ καθῆκον των καὶ δὲν προσῆλθον νὰ ἐπιστρατευθοῦν κατὰ τὸν ἀναγκαῖον χρόνον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἰς τὸ 1953 ὁ κόσμος ὁλόκληρος εὑρίσκετο εἰς μεγάλην ἀνησυχίαν καὶ εἴχομεν, ὄχι μόνον τὸν ψυχρὸν πόλεμον, ἀλλὰ ἡμεῖς εἴχομεν καὶ τὸν θερμὸν μέχρι τοῦ 1943, καὶ οὐδεὶς γνωρίζει τὶ θὰ συμβῇ αὔριον. Εὐχόμεθα νὰ μὴ συμβῇ τίποτα, τὸ ὁποῖον νὰ σημαίνῃ ἐκ νέου καταστροφὰς καὶ δηώσεις ἀνυπολογίστους. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι μία εὐχή. Ἄλλο εὐχὴ καὶ ἄλλο πρόβλεψις. Ἐὰν θέλωμεν ἐνεργῶς νὰ προβλέψωμεν δὲν δυνάμεθα νὰ προβλέψωμεν ἀπαλλαγὴν κινδύνων, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλογισθῶμεν μιᾶς νέας μεγάλης συρράξεως. (Χειροκροτήματα). Πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι, ὅταν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἀνησυχία τῆς συνειδήσεως καὶ τῆς σκέψεως νὰ εἴπωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν 3–4 χρόνια μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν, οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως οἱ ἴδιοι θὰ κληθοῦν καὶ πάλιν νὰ πολεμήσουν διότι δὲν θὰ εἶναι νέαι γενεαὶ πῶς θὰ τοὺς εἴπωμεν ὅτι ἐλᾶτε, ὅτι θὰ κάμωμεν νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀπαλλάσσῃ πανηγυρικῶς δι’ ἀμνηστείας τοὺς ἀνυποτάκτους τοῦ τελευταίου πολέμου καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου. Κύριοι, συνάδελφοι, θὰ εἶχον ὅλην τὴν διάθεσιν τῆς ἐπιεικείας, τὴν ὁποίαν καὶ ἐμπράκτως ἐπιδεικνύει τὸ Κράτος καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ θεσπίσωμεν διάταξιν νόμου, ἡ ὁποία νὰ θεσπίζῃ τὸ δικαίωμα αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἀπαλλαγοῦν οἱασδήποτε διώξεως. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαλλαγοῦν, αὐτὸ θὰ κριθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Θὰ κριθοῦν οἱ ἀντικειμενικοὶ λόγοι, τὰ πραγματικὰ γεγονότα καὶ ἐάν, τὰ πραγματικὰ γεγονότα, ὁδηγήσουν ὅτι πρέπει ὡρισμένοι ἀνυπότακτοι προσερχόμενοι νὰ ἀπαλλαγοῦν ἐκ τῆς προσθέτου ὑπηρεσίας νὰ ἀπαλλάσσωνται τῆς προσθέτου αὐτῆς ὑπηρεσίας. Ὑπάρχει ἡ δυνατότης αὐτὴ ἐπὶ τῇ βάσει νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη τὸ 1952 καὶ ἡ δυνατότης αὐτὴ ὑποσχόμεθα νὰ ἐπεκταθῇ εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλύτερον ἀριθμὸν διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἔμπρακτος ἡ ἐπιείκεια, χωρὶς νὰ θεσπισθῇ καὶ κατὰ τρόπον πανηγυρικὸν μέσα εἰς ἕνα νόμον τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. (Χειροκροτήματα). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶχον τὴν διάθεσιν νὰ συμφωνήσω πρὸς τοὺς συλλογισμοὺς τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Λεβαδείας ἐὰν δὲν ἐθεώρουν τὴν περίοδον τὴν ὁποίαν ζῶμεν ριζικῶς διάφορον ἐκείνης ἡ ὁποία ἐπηκολούθησε τοὺς προηγουμένους πολέμους τοῦ 1912–1922. Εἶναι ριζικῶς διάφορος ἡ διεθνὴς ἀτμόσφαιρα, ριζικῶς διάφορος ἡ κατάστασις, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ ὅπως ἡ Βουλὴ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν τροπολογίαν περὶ ἀνυποτάκτων καὶ ὑπόσχομαι ὅτι θὰ ἐπεκτείνω τὸ πνεῦμα τῆς ἐπιεικείας τὸ ὁποῖον ἤδη τὸ Κράτος ἐπιδεικνύει διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν τῶν βαρυτέρων συνεπειῶν. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ νομίζω ὅτι θὰ προτιμήσουν νὰ προσέλθουν διὰ νὰ ὑπηρετήσουν φορῶντας τὴν ἔντιμον στολὴν τοῦ στρατιώτου — ἔστω καὶ ἀργὰ — παρὰ νὰ κρύπτωνται πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἀποτελεῖ δι’ αὐτοὺς συμφέρον διότι καὶ ὠφελοῦνται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι παρουσιάζονται. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Λεβαδείας ὅτι ὑπῆρχον κλάσεις τῶν ὁποίων οἱ ἀνυπότακτοι παρουσιαζόμενοι δὲν θὰ ὑπηρετήσουν ἀλλὰ θὰ συλληφθοῦν καὶ θὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὸ Στρατοδικεῖον. Πράγματι συμβαίνει αὐτὸ δι’ ὡρισμένας παλαιοτέρας κλάσεις θὰ φροντίσω καὶ δι’ αὐτοὺς νὰ ἐκδώσω διαταγὴν ἡ ὁποία νὰ ἐπιβάλῃ ἀφ’ ἧς στιγμῆς φοροῦν τὴν στολὴν τοῦ στρατιώτου νὰ κριθοῦν ἐπιεικῶς τὰ αἴτια τῆς ἀνυποταξίας των. Ὑπάρχουν ὅλαι αἱ δυνατότητες τῆς διοικητικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέλωμεν εἰδικὸν ἄρθρον εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον νὰ χορηγῇ ἀμνηστείαν.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§215Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Μάλιστα ὅπως ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, πλὴν τῶν ἄρθρων 3 καὶ 4.

§216Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μάλιστα. Ὑπάρχουν δύο τροπολογίαι ἐπὶ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ λάβω θέσιν. Ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ κ. Μόδη καὶ μία ἄλλη ὑπογεγραμμένη ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων. Ἡ τοῦ κ. Μόδη λέγει τὰ ἑξῆς: «Εἰς τὸ ἄρθρον 1, παράγραφος 1, μετὰ τὴν φράσιν «μὴ καταστάντες ὅμως ἀνυπότακτοι», προστίθεται τὸ «πλὴν τῶν εὑρεθέντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν χάριν σπουδῶν καὶ κριθέντων βοηθητικῶν». Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἡ ἰδιότης τοῦ πολιτικοῦ πρέπει νὰ τείνῃ εἰς αὐτὴν τὴν ἀντιδιαστολήν. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐδώσαμε τὸ δικαίωμα τῆς ἐξαγορᾶς εἰς ὅλους τοὺς ἀνυποτάκτους, τοὺς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ εὑρισκομένους μέχρι τοῦ 1945, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τὴν δώσωμε τώρα εἰς τοὺς ἄλλους. Δὲν συμφωνῶ λοιπὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μόδη. Ἡ ἑτέρα τροπολογία εἶναι ἡ ἑξῆς: «Οἱ μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος καταστάντες ἀνυπότακτοι, ἐφ’ ὅσον παρουσιασθῶσιν αὐθορμήτως ἐντὸς διμήνου ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου εἰς τὰ ἁρμόδια στρατολογικὰ γραφεῖα διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν στρατολογικῶν των ὑποχρεώσεων ἀπαλλάσσονται τῆς ἐπιβληθείσης προσθέτου στρατιωτικῆς ὑποχρεώσεως καὶ τῆς ποινικῆς διώξεως θεωρουμένου ὡς παραγεγραμμένου τοῦ ἀδικήματος τῆς ἀνυποταξίας. Ἐξαιροῦνται τῆς παρούσης διατάξεως οἱ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ διαμένοντες. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1953 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ε. Μπακλατζῆς, Ν. Ζορμπᾶς, Δ. Παπασπύρου, Α. Πασσάδης, Δ. Ἡρακλείδης, Κ. Δημόπουλος, Ι. Ζερβᾶνος, κλπ.». Αὐτὴ ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀνυποταξίας γενικώτερον. Δὲν δύναμαι καὶ αὐτὴν νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§217Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρωμεν μίαν λύσιν καὶ ἰσχύσῃ αὕτη διὰ τοὺς στρατευσίμους τῶν παλαιῶν κλάσεων, μὲ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι δὲν θὰ ἀπολυθοῦν τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ, ἐὰν δὲν ὑπηρετήσουν, ὅσον ὑπηρέτησαν καὶ οἱ συνηλικιῶται των. Νομίζω, κύριοι, ὅτι μὲ μίαν τοιαύτην διάταξιν θὰ εἶναι προτιμότερον νὰ πάρωμεν ἀπὸ τὴν παρανομίαν χιλιάδες ἀνθρώπων καὶ νὰ τοὺς ἐπαναφέρωμεν εἰς τὴν νομιμότητα. Εἶναι ἐπικίνδυνον νὰ κρατοῦνται χιλιάδες ἀνθρώπων εἰς τὴν παρανομίαν.

§218ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Διαμαρτυρίαι φωναί).

§219Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ σᾶς διατυπώνω μὲ ὅλην τὴν ἐλευθερίαν μίαν σκέψιν μου. Ὀρθώτατα εἴπατε σεῖς, ὅτι θὰ εἶναι ἕνα κακὸ παράδειγμα ἀλλὰ τὸ γεγονὸς ὅ,τι διὰ μιᾶς τοιαύτης διατάξεως, θὰ προσέλθουν νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὸν στρατὸν χιλιάδες ἀνθρώπων, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν παραδοχὴν τῆς τροπολογίας.

§220Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ. Νομίζω κ. Πρόεδρε, ὅτι, ἐὰν δώσωμεν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ἦλθον εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον, ἐπανερχόμενοι αὐτοὶ θὰ μυκτηρίζουν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν καὶ θὰ καταφέρωμεν οὕτω ἕν πλῆγμα ἐναντίον τοῦ στρατεύματος. Ὅσοι δὲν ἠθέλησαν νὰ ἔλθουν νὰ πολεμήσουν κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ἂς μείνουν ἐκεῖ ὅπου εἶναι.

§221Γ. ΚΟΣΜΑΣ. Ἔχω νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Μετὰ τοὺς Βαλκανικοὺς πολέμους, ὄχι μόνον δὲν ἐδόθη χάρις, ἀλλὰ ἔγιναν καὶ καταδιωκτικὰ ἀποσπάσματα, τὰ ὁποῖα κατεδίωκον αὐτούς. Κατὰ τὴν καταστροφὴν τῆς Μ. Ἀσίας, ἐπειδὴ εἶχον ἀπωλεσθῆ τὰ Ἀρχεῖα, ἐδέχθημεν σιωπηρῶς τὴν ἀπαλλαγὴν των. Τοῦτ’ αὐτὸ συνέβη καὶ κατὰ τὸν πόλεμον τῆς Ἀλβανίας, ὅτε τὰ ἀρχεῖα μας κατεστράφησαν, ὡς γνωστόν.

§222Β. ΒΡΑΧΝΟΣ....................

...... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§223Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι, ἐπανέρχομαι καὶ ἐγὼ εἰς τὴν σκέψιν ποὺ διετύπωσα προηγουμένως καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ νὰ προσθέσῃ διάταξιν. Θὰ γίνῃ, κύριοι, πᾶν τὸ δυνατὸν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου, διὰ νὰ διευκολυνθοῦν οἱ ἀνυπότακτοι, ἐφ’ ὅσον κριθῇ, ὅτι πράγματι ὡρισμένα περιστατικὰ ἐπιβάλλουν συγγνώμην ἢ ἐπιείκειαν.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη;

§225ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ρύθμισιν Στρατολογικῶν ὑποχρεώσεων», ὡς ἐτροποποιήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ κωδικοποιημένου νόμου 4952]1931 καὶ ἐπὶ ἀποστολῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν Ἀνωτάτων Ἀξιωματικῶν».

§227Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ μόνη τροπολογία, ἡ ὁποία προετάθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἡ ἀκόλουθος: «..... (ἀναγινώσκει).....». Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἡ Βουλή. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀπόλυτον συνείδησιν καὶ ἔχει ἐπιδείξει αὐστηρότητα κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, ἔχει ἀπόλυτον συνείδησιν τοῦ χρέους της, ὅπως μὴ διασπαθίζῃ τὸ χρῆμα τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ ὁ περιορισμὸς αὐτὸς εἶναι ὑπερβολικός. Διὰ τὴν Ἀμερικὴν προβλέπεται τὸ ποσὸν τῶν 30 δολλαρίων. Πῶς θὰ κάμωμεν τὴν διάκρισιν ἐκείνου φερ’ εἰπεῖν ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς μιᾶς ἀποστολῆς, τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ ΓΕΣ δηλαδή; ἐὰν θὰ πρέπῃ νὰ τοῦ χορηγήσωμεν κάτι περισσότερον, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τοὺς κατωτέρους του;

§228Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ Κυβέρνησις προβαίνει εἰς τὴν μείωσιν τῶν ἀποζημιώσεων καὶ τῶν ἀκολούθων ἀκόμη καὶ προβαίνει εἰς πᾶσαν ἐνέργειαν, ἡ ὁποία εἶναι ἀναγκαία διὰ νὰ περισταλοῦν αἱ δαπάναι, ὄχι ἁπλῶς αἱ περιτταί, ἀλλὰ καὶ αἱ σχετικῶς ἀναγκαῖαι, καὶ ἀρκεῖται εἰς τὰς δαπάνας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται ἀναγκαῖαι.

§229Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Σωστά, ἀλλὰ μὴ θεσπίζετε τὸ διπλάσιον, ἑξήκοντα δολλάρια. Εἶναι πάρα πολλά.

§230Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐπίσης θὰ ἤθελον νὰ καταστήσω γνωστόν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν ἀποφασίζει, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἀποφασίζει. Καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐπέδειξε καὶ χθὲς ἀκόμη μεγάλην αὐστηρότητα. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§231Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Σωστόν, ἀλλὰ ἡ περιστολὴ νὰ μὴ φθάνῃ μέχρι τοῦ σημείου νὰ μὴ διάγουν ἀξιοπρεπῶς οἱ ἀξιωματικοί, διότι τοῦτο συνέβη εἰς τὸ παρελθόν.

§232Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Συμμεριζόμεθα αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Χαβίνης καὶ δι’ αὐτὸ ἀπεφασίσαμεν νὰ ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ περιθώριον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου νὰ κινούμεθα.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§234ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ κωδικοποιουμένου νόμου 4952]31 καὶ ἐπὶ ἀποστολῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν Ἀνωτάτων Ἀξιωματικῶν».

§236ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφορὰς; ἐρωτήσεις, ἐπερωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.20′ π. μ.)