1953.02.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 19η

Παρασκευὴ 27 Φεβρουαρίου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μπαροῦνος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ εἶναι περισσότερον προσεκτικοὶ οἱ συντάσσοντες τὰ πρακτικά, καὶ νὰ συντάσσουν αὐτὰ μὲ μεγαλύτερον αἴσθημα εὐθύνης. Ἐγὼ χθές, ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τοὺς ἐπιλαχόντας καὶ εἶπον ὅτι ἀπὸ τοὺς 46 ἐπιλαχόντας τῶν Ἰωαννίνων ἐνεγράφησαν οἱ 40 καὶ δὲν ἐνεγράφησαν καὶ οἱ ὑπόλοιποι 6. Εἰς τὰ πρακτικὰ ἐγράφη τὸ ἐντελῶς ἀντίθετον. Ἡ παρατήρησις αὕτη, κ. Πρόεδρε, δηλοῖ τὴν ἀπροσεξίαν μὲ τὴν ὁποίαν συντάσσονται τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ καὶ καθημερινῶς νομίζω, ὅτι ὑποπίπτει εἰς τὴν ἀντίληψιν ὅλων τῶν συναδέλφων. Παρακαλῶ, λοιπὸν νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπαλλήλους. Σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅτι ἐὰν συνετάσσοντο τὰ πρακτικὰ τῶν ἐφημερίδων, κατὰ τρόπον ποὺ συντάσσονται τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, ἀπὸ μακροῦ χρόνου θὰ εἶχον ἐκδιωχθῆ τῆς θέσεώς των.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι καταβάλλεται πᾶσα προσπάθεια, ἀλλ’ εἶναι καὶ οἱ συντάσσοντες τὰ πρακτικὰ ἄνθρωποι καὶ ὅταν ἡ συζήτησις γίνεται ὅπως ἔγινε χθές, κατὰ τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας, μετὰ κόπωσιν τῆς Βουλῆς καὶ κάποιας ἀναταραχῆς, ὄχι ἐν ἀπολύτῳ ἠρεμίᾳ, εἶναι φυσικὸν νὰ τοὺς διαφεύγουν ὡρισμένα πράγματα, καὶ εἰς τοῦτο ἔγκειται ἡ ἀξία τοῦ Κανονισμοῦ τοῦ παρέχοντος τὴν εὐχέρειαν τῆς διορθώσεως κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν. Σᾶς παρακαλῶ νὰ δώσετε τὰς διορθώσεις ποὺ θέλετε.

§5Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν θέλω νὰ ἐπιρρίψω τὰς εὐθύνας εἰς τὸ Προεδρεῖον, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δίδεται μεγαλυτέρα προσοχὴ καὶ μὲ περισσότερον αἴσθημα εὐθύνης νὰ συντάσσωνται τὰ πρακτικά.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φυσικὸν εἶναι καὶ ἀνθρώπινον, μία φράσις νὰ διαφύγῃ ἀπὸ τὸν συντάκτην τῶν πρακτικῶν. Αὐτὸ τὸ λέγω ὄχι ἀπὸ αἴσθημα προστασίας τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι διεξάγεται ἐν ἀπολύτῳ εὐθιξίᾳ ἡ σύνταξις τῶν πρακτικῶν.

§7Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριοι Βουλευταί, ὑπάρχει καὶ ἕνα τυπογραφικὸν λάθος. Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 1 ἐγράφη «ἀπὸ τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1952– 1953», ἐνῷ εἶναι «κατὰ τὸ Ἀκαδημαϊκὸν ἔτος».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, νὰ διορθωθῇ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Παιδείας καὶ τοῦ κ. Γερ. Λύχνου. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Τζαννετάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§9Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Μεσολογγίου κ. κ. Π. Σταυρόπουλος καὶ Χ. Εὐαγγελᾶτος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Εὐηνοχωρίου καὶ Γαλατᾶ Μεσολογγίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσαγωγὴν τριφυλλοσπόρου Προβηγγίας ἀλλ’ ἑτέρου τοιούτου ἀγνώστου προελεύσεως, ἐπὶ ζημίᾳ τριφυλλοπαραγωγικοῦ κόσμου καὶ ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Λευκάδος κ. Θ. Καλκάνης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀλκιβιάδου Μοναστηριώτου καὶ Γεωργίου Χαλκιᾶ ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων ΕΦ–ΕΞ, ζητούντων ἐπαναπρόσληψίν των εἰς ἑτέρας Κρατικὰς ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Σάμης κ. Γ. Βασιλᾶτος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου αὐτοκινητιστῶν Ἀργοστολίου ὁ «Ἅγιος Γεράσιμος», ζητοῦντος χορήγησιν ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως παρὰ ΤΣΑ εἰς τὰ μέλη των, ἄλλως ὑπαγωγὴν των εἰς τὸ ΙΚΑ. Ὁ βουλευτὴς Γρεβενῶν κ. Θ. Σαράντης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Δεσκάτης Ἐλασσόνος, ζητοῦντος χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29442]23 Φεβρουαρίου 1953 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ ποσὸν καλύπτον τὸ 20% τῶν χορηγηθησομένων παρ’ αὐτῆς δανείων εἰς τοὺς σπογγαλιεῖς τῆς χώρας, κατὰ τὴν σπογγαλιευτικὴν περίοδον 1953 καὶ ὅπερ ποσοστὸν δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὰς δραχμὰς 4.500.000.000. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Βαμπούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1120]414]7–1–53 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς συνημμένης αὐτῷ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Βαμπούλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον σχολικὸν ἔτος εἶναι ἀδύνατος ἡ εἰσαγωγὴ ἐπιλαχόντων εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας τοῦ Κράτους, διότι ἐκτὸς τοῦ ἀριθμοῦ σπουδαστῶν ὅστις εἰσήχθη ὡς προβλεπόμενος ὑπὸ τῶν περὶ Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν διατάξεων (Α. Ν. 953]37, ἄρθρ. 4 ἐδ. 3) ἐνεγράφησαν καθ’ ὑπέρβασιν καὶ πολλοὶ ἐπιλαχόντες σπουδασταὶ βάσει διαφόρων εὐεργετικῶν διατάξεων, παρεχόντων αὐτοῖς τὸ δικαίωμα τῆς καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγωγῆς εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας (ἄρθρ. 10 τοῦ Α. Ν. 1910]44 «περὶ προστασίας πολυτέκνων» καὶ ἄρθρ. 45 τοῦ Α. Ν. 1324]49 «περὶ προστασίας τῶν ἀναπήρων πολέμου ὁπλιτῶν καὶ θυμάτων πολέμου». Ὄσον ἀφορᾷ τὴν καθ’ ὑπέρβασιν ἐγγραφὴν τῶν τέκνων τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας τοῦ Κράτους, ταῦτα ἔτυχον τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως εἰσαχθέντα κατὰ τὸ τρέχον σχολικὸν ἔτος καθ’ ὑπέρβασιν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας κατὰ ποσοστὸν ἱκανοποιητικὸν καθορισθὲν ὑπὸ τῶν Ἀκαδημιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19–2–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τζατζάνη καὶ Α. Βουλοδήμου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 89 τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τζατζάνη καὶ Α. Βουλόδημου, περὶ λειτουργίας τῆς νέας λεωφορειακῆς γραμμῆς Ἠλεκτρικοῦ σταθμοῦ–Δημοτικοῦ θεάτρου–Κρητικῶν—λόφου Προφήτου Ἠλιοῦ Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 108845 ἀπὸ 7–2–53 ἡμετέρας ἀποφάσεως, ἐνεκρίθη ἡ τοποθέτησις τριῶν λεωφορείων διὰ τὴν ὡς ἄνω γραμμὴν τῆς ὁποίας ἡ λειτουργία πρόκειται νὰ ἀρχίσῃ κατ’ αὐτὰς ἀφοῦ προηγουμένως ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τοῦ κανονισμοῦ τῶν δρομολογίων καὶ τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21–2–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΨΑΡΡΟΣ

Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ρηγόπουλος καὶ Ν. Σπέντζας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 2193]1952».

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§11Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐζήτησα πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ λάβω τὸν λόγον, ἀλλὰ λυποῦμαι διότι δὲν παρίσταται καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργός. Πρὸ καιροῦ ἐγένετο μία παραγγελία ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς τὴν Γαλλίαν, διὰ τὴν προμήθειαν 100 τόννων τριφυλλοσπόρου. Ὁ εἰσαγωγεὺς ἔφερε πράγματι τοὺς 100 αὐτοὺς τόννους εἰς τὸ λιμάνι τοῦ Πειραιῶς πρὸ ἑνὸς μηνὸς περίπου. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἔφθανεν ἡ παραγγελία αὐτὴ εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὁ Εἰσαγγελεὺς Μασσαλίας ἤσκησε δίωξιν κατὰ τοῦ εἰσαγωγέως, διότι ὁ σπόρος αὐτὸς δὲν ἦτο Γαλλικός, ἀλλ’ ἄλλης τινὸς προελεύσεως. Ἀντὶ νὰ σπεύσῃ διὰ τὴν διευκρίνησιν τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἡ Τράπεζα, μετὰ βραδύτητος ἐνήργησε καὶ μόνον χθὲς κατώρθωσε νὰ διαπιστώσῃ τὸ γεγονὸς καὶ νὰ ζητήσῃ ν’ ἀποσταλῇ νέα ποσότης διὰ τὴν ὁποίαν ὅμως ἀμφιβάλλω κατὰ πόσον θὰ φθάσῃ ἐγκαίρως, ὥστε οἱ ἀγρόται νὰ κάμουν ἐγκαίρως τὰς παραγγελίας των. Ἡ παράκλησίς μου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἶναι ἀφ’ ἑνὸς νὰ διατάξῃ μίαν ἔρευναν ἐπὶ τοῦ ζητήματος, διὰ νὰ ἀνευρεθοῦν αἱ εὐθῦναι καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐπέμβῃ προσωπικῶς ὁ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργός, ὥστε νὰ φθάσῃ εἰ δυνατὸν ἐντὸς 15 ἡμερῶν ὁ τριφυλλόσπορος ἐκ τῆς Γαλλίας, διότι κινδυνεύουν οἱ τριφυλλοπαραγωγοὶ νὰ μὴ κάμουν καλλιέργειαν.

§12Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Αἰσθάνομαι καὶ ἐγὼ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τονίσω τὸ γεγονὸς καὶ νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν τοιαύτην καθυστέρησιν τῆς ἐλεύσεως τοῦ τριφυλλοσπόρου, ἐκ τῆς ὁποίας κινδυνεύουν νὰ παραμείνουν περὶ τὰ 15 χιλ. στρέμματα ἀκαλλιέργητα μόνον εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν μου.

§13Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Παπασπύρου.

§15Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε ταραχὴν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ ἰδίᾳ εἰς τὰς τάξεις τῶν Ἐμπόρων–Ἐπαγγελματιῶν–Βιοτεχνῶν καὶ παντὸς εἴδους μισθωτῶν. Ἡ αἰφνιδιαστικὴ καὶ ἀπότομος αὔξησις τῶν μισθωμάτων.....

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε νὰ σᾶς διακόψω. Ἐπειδὴ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ δὲν εἶναι ἐδῶ, λαμβάνω τὴν ὑποχρέωσιν τὴν Δευτέραν τὸ βράδυ, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον διὰ νὰ γίνῃ ἐν πληρότητι ἡ συζήτησις.

§17Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διατί θέλετε ν’ ἀποφύγετε τὴν συζήτησιν; (Θόρυβος).

§18Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν σᾶς συμφέρει αὐτὸ τὸ ζήτημα σᾶς προσωπικῶς.

§19Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μίαν παράκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν θὰ παρακαλέσω τὴν προσεχῆ Δευτέρα νὰ εἰδοποιηθοῦν οἱ ἁρμόδιοι κ.κ. Ὑπουργοὶ νὰ εἶναι παρόντες, διότι ἐπιθυμοῦμεν νὰ προκαλέσωμεν γενικωτέραν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμπληρώνω τὴν αἴτησίν σας, μήπως θέλετε νὰ ὑποβάλητε καὶ ἐπερώτησιν;

§21Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὄχι.

§22Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν, προκειμένου περὶ ζητημάτων τὰ ὁποῖα συγκινοῦν τὴν κοινὴν γνώμην, ἠμπορεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ζητήσῃ πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ λάβῃ τὸν λόγον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον, δοθέντος ὅτι δὲν παρίστανται τὰ κυριώτερα μέλη τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπειδὴ δὲν μᾶς ἔχουν συνηθήσει διὰ τῆς παρουσίας των, νὰ μᾶς εἴπῃ ποίαν ἡμέραν θὰ εὑρίσκωνται διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ γίνῃ μία συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ.

§23Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Πάντοτε εἶναι παρόντες.

§24Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Βεβαίως σεῖς παρίστασθε, δὲν ἠμπορεῖτε ὅμως νὰ μᾶς ἀπαντήσετε σεῖς ἐπὶ τῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα δὲν ἀφοροῦν τὸ Ὑπουργεῖον σας.

§25Κ. ΜΠΑΚΟΛΑΣ. Σεῖς ἐπὶ δύο χρόνια ταξιδεύετε.

§26Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Παρηκολούθησα ὅλας τὰς συνεδριάσεις, οὐδέποτε ἀπουσίασα. Ἐὰν εἴσασθε βουλευτὴς εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, θὰ τὸ ἠξεύρατε.

§27Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Βεβαιότατα, κύριοι, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει δικαίωμα ἐπὶ οὐσιωδῶν θεμάτων νὰ ζητῇ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Νομίζω ὅμως, ὅτι κατὰ παγίαν παράδοσιν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην εἴθισται, ὅταν εἷς συνάδελφος θέλῃ νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, νὰ εἰδοποιῇ τὸ Προεδρεῖον καὶ νὰ εἰδοποιῆται παρ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις. Ἔτσι ἐκάμαμε καὶ ἡμεῖς πέρσυ ποὺ εἴμεθα εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Εἰς τὴν σημερινὴν περίπτωσιν ἡ Κυβέρνησις ἦτο ἀπροειδοποίητος, ὅτι προτίθενται ἐξέχοντα μέλη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ θίξουν ἕνα θέμα μεγάλης σπουδαιότητος. Δὲν πταίουν οἱ ἀπουσιάζοντες Ὑπουργοί, διότι ἔχουν ἐργασίαν εἰς τὰ Ὑπουργεῖα των καὶ ἐργάζονται ὅταν ἐπερωτῶνται. Οἱ ἐπερωτώμενοι Ὑπουργοὶ εἶναι παρόντες. Δὲν τὸ ἠξεύραμε ὅτι πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ τεθῇ τοιοῦτον θέμα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημένη ἡ στάσις τοῦ κ. Προέδρου, εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. συνάδελφος δὲν θὰ παρεξήγησε τὴν στάσιν του ταύτην.

§28Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐπερωτώμενος σήμερον εἶναι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὁ ὁποῖος δὲν παρίσταται.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ὑπόσχομαι τὴν Δευτέραν νὰ σᾶς δώσω πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως τὸν λόγον καὶ θὰ εἰδοποιήσω καὶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ παρίστανται, διὰ νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις μὲ τὴν προσήκουσαν σοβαρότητα καὶ ἐν πληρότητι.

§30Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ κανονισμοῦ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Παπαθανάσης.

§32Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς ἀγορεύσεως πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως δὲν ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὸν κανονισμόν. Δὲν ἀνεγνωρίσθη δὲ καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς ἑκατονταετίας τοῦ ἐλευθέρου πολιτικοῦ βίου τῆς χώρας. Καίτοι ἐπανειλημμένως ἐγένοντο τροποποιήσεις αὐτοῦ καὶ ἐπροτάθη μάλιστα ἡ καθιέρωσις μιᾶς τοιαύτης διατάξεως ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἐν τούτοις οὐδέποτε τὰ νομοθετικὰ σώματα ἠθέλησαν νὰ παρεισφρήσῃ εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος ἕνας θεσμὸς τοιοῦτος ὁ ὁποῖος θὰ ἐξέτρεπε τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος. Τόσον μάλιστα φειδωλὸν ὑπῆρξεν τὸ Σῶμα εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν ζητημάτων τῆς διαδικασίας καὶ ἐκτάσεως τῶν συζητήσεων, ὥστε καθώρισεν ἀκριβῶς διὰ θετικῶν διατάξεων καὶ δὴ αὐστηρῶν, κατὰ τίνα τρόπον διεξάγονται αἱ συζητήσεις καὶ εἰσάγονται τὰ ζητήματα πρὸς συζήτησιν. Ἐπίσης καθορίζει ἐπακριβῶς τὸν χρόνον τῆς διαρκείας τῶν ἀγορεύσεων ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, οὐ μόνον ὑπὸ ἑκάστου βουλευτοῦ, ἀλλὰ καὶ συνολικῶς εἰς ἡμίωρον διάρκειαν αὐτῶν. Παρατηρῶ ὅμως ὅτι ἐγένετο τοιαύτη κατάχρησις τῶν ἀγορεύσεων πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἐσχάτως καὶ δὴ ἐπὶ ζητημάτων τὰ ὁποῖα οὐδεμίαν ἐπείγουσαν σοβαρότητα ἔχουν, ὥστε ν’ ἀπασχολεῖται τὸ Σῶμα ἐπὶ ὥρας ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν τῶν ξένων πρὸς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, λαμβάνων ἀφορμὴν ἐκ τῆς συγκεκριμένης αὐτῆς περιπτώσεως, ἡ ὁποία ὁπωσδήποτε παρουσιάζει τι τὸ ἔκτακτον, ἀλλὰ τὸ ἔκτακτον αὐτὸ δὲν εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔλθουν ἐκτάκτως, διὰ νὰ προληφθοῦν ἄμεσοι συνέπειαι ἐκ τοῦ ἐκτάκτου, τὸ ὁποῖον ἔχει συνεπείας ἀμέσους, ὥστε νὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ διεξαχθῇ ἀνωμάλως συζήτησις καὶ δὴ ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἡ ὑπεύθυνος εὑρίσκεται ἐν ἀγνοίᾳ τῶν προκαλουμένων ζητημάτων, ἵνα δύναται νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλὴν καὶ ἢ νὰ λάβῃ μέτρα, ἢ νὰ προλάβῃ ἄλλας συνεπείας. Φρονῶ λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πρέπει νὰ καθιερωθῇ μία τάξις εἰς τὸ Σῶμα καὶ ὁσάκις πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, νὰ τίθεται τὸ ζήτημα ὑπὸ τὸν αὐστηρὸν ἔλεγχον ἡμῶν καὶ ὅταν μόνον διαπιστοῦται, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι ἐκτάκτως ἐπεῖγον, καὶ ἐξ ἀπίνης προέκυψε, τότε νὰ ἐπιτρέπεται ὁ λόγος, ἄλλως θὰ ἐκτρέπωνται αἱ συζητήσεις τοῦ Σώματος κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἐβελτίωνε τὰς ἐργασίας αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ἐπὶ μακρὰ ἔτη παρεδρεύετε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐπὶ ἴσον χρόνον παρεδρεύω κ’ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν καὶ ἔχομεν ἀμφότεροι ἀτυχῶς μακρὰν πεῖραν. Ἔχω δὲ νὰ σᾶς ὑπενθυμήσω, ὅτι μακρὰ παράδοσις τοῦ Σώματος εἶναι, ἐπὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα συγκινοῦν τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν χαρακτῆρα ἐξαιρετικῶς κατεπείγοντα, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ δίδεται ὁ λόγος, διότι προπαρασκευὴ εἴτε ἐρωτήσεως, εἴτε ἐλέγχου διὰ τῆς τακτικῆς διαδικασίας εἶναι δυσχερὴς καὶ θὰ δεήσῃ ἡ συζήτησις νὰ ἔλθῃ εἰς χρόνον πολὺ ἀπώτερον, ὁπότε τὸ θέμα χάνει τὴν ἐπικαιρότητά του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἐξήτασα τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἔντιμος συνάδελφος ἐκ Μεσολογγίου πρότερον καὶ ἀφορᾷ ἓν ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον θέμα διὰ τὴν γεωργικήν μας τάξιν, τῆς προμηθείας τοῦ τριφυλλοσπόρου. Ἐὰν παρέλθουν 10–15 ἡμέραι ἄχρηστοι, εἴτε δοθῇ εἴτε ὄχι ὁ τριφυλλόσπορος δὲν θὰ ἔχῃ ἀξίαν. Ἐντεῦθεν ἐκινήθην νὰ δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Σταυρόπουλον. Ἔρχεται τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ ὁλόκληρον τὴν κοινὴν γνώμην. Καθῆκον της ὑπολαμβάνει ἡ Ἀντιπολίτευσις, νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὑπὸ τύπον ἐπερωτήσεως. Καθῆκον ἡ Κυβέρνησις νομίζει, νὰ δεχθῇ τὴν συζήτησιν καὶ δώσῃ τὰς ἀναγκαίας ἐξηγήσεις εἰς τὸ Σῶμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τυπικὸν μέρος τοῦ κανονισμοῦ, σᾶς λέγω, ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ παράδοσις ἔχει καλύψει τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ ἀναμφισβητήτως ἡ κρίσις τοῦ Προεδρείου, περὶ τοῦ κατεπείγοντος ἢ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, ἀποτελεῖ μίαν ἐγγύησιν, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ σπατάλη χρόνου, ἐκτὸς τούτου νομίζω, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς, ὡς ξεύρετε, ἐπέχει θέσιν νόμου ἢ κανονισμοῦ ἢ ἑρμηνευτικοῦ βοηθήματος διὰ τὸν Κανονισμόν. Ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη ἤδη, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ, συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἐντεῦθεν ἐπέτρεψα καὶ τὴν Δευτέραν, νομίζω, ὅτι θὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ συζήτησις, θὰ εἰδοποιήσω δὲ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ παρίστανται, ὥστε καὶ ἡ κοινὴ γνώμη νὰ διαφωτισθῇ καὶ ἡ Βουλὴ νὰ αἰσθανθῇ τὴν ἱκανοποίησιν ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτῆς. Τερματίζω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν συζήτησιν. (Χειροκροτήματα).

§34Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ Κανονισμοῦ. Διότι ὅσα εἴπατε, κύριε Πρόεδρε, εἶναι σύμφωνα πρὸς ὅσα εἶπον καὶ ἐγώ, ὅσα γίνονται ὅμως δὲν εἶναι σύμφωνα πρὸς ὅσα εἴπατε, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, δὲν εἶναι παρών, οὔτε καὶ οἱ ἄλλοι Ὑπουργοὶ εἶναι παρόντες.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί ἐννοεῖτε, «ὅσα γίνονται». Παρακαλῶ, νὰ ἐξηγηθῆτε. Ἐὰν ἀφορᾷ τὸ Προεδρεῖον ὁ ὑπαινιγμός σας, παρακαλῶ νὰ εἶσθε θετικώτερος.

§36Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἀπουσιάζοντος τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, δὲν ἦτο δυνατὸν καὶ ὀρθὸν νὰ γίνῃ συζήτησις διὰ τὸ δεύτερον ζήτημα κατὰ μείζονα λόγον, διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου ζητήματος.

§37Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Εἰς ὅσα εἴπατε, κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν μόνον μετὰ σεβασμοῦ. Ὅσα εἴπατε τὰ ἀποδεχόμεθα, ἀλλὰ περὶ ἑνὸς πράγματος θὰ συμφωνήσετε μεθ’ ἡμῶν. Ὅτι οὐδέποτε ἡ Κυβέρνησις καταλαμβάνεται ἐξ ἀπροόπτου. Τὸ Προεδρεῖον ὀφείλει νὰ συνεννοηθῇ μετὰ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ εἶναι παρόντες οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί.

§38ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὐτὸ εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος.

§39Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὑπ. Ἐργασ.). Ἐξ ἀπροόπτου οὐδέποτε ὑποβάλλεται πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἐπερώτησις. Αὐτὸ συνιστᾷ τὴν μακρὰν παράδοσιν τοῦ Σώματος, διότι ἄλλως δημιουργοῦνται παρεξηγήσεις καὶ ἄτοπα. Ἀπησχολήθημεν μέχρι τῆς 3ης ἀπογευματινῆς διὰ τὸ ἐνοικιοστάσιον μετὰ τῶν ἁρμοδίων ἐκπροσώπων τῶν ἐπαγγελματικῶν τάξεων. Λοιπὸν δὲν θὰ ἦτο κακόν, οὔτε δύσκολον, ἐὰν εἶχεν εἰδοποιηθὴ ἡ Κυβέρνησις νὰ εὑρίσκετο ἐνταῦθα ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, διὰ νὰ δώσῃ τὰς δεούσας ἐξηγήσεις.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὑπῆρξε πολυπραγμοσύνη ἄκαιρος ἐν προκειμένῳ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐργασίας εἶπεν, ὅτι μίαν παρατήρησιν μόνον ἔχει νὰ κάμῃ. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι πρὸς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ἐκ τῆς ἀρχῆς αὐτῆς δὲν ἔδωσα τὸν λόγον εἰς τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν Λεβαδείας κ. Παπασπύρου, διότι δὲν εἶχεν εἰδοποιηθῆ ἡ Κυβέρνησις (ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ θὰ ἐπέτρεπον συζήτησιν, χωρὶς νὰ εἶναι οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ παρόντες, διὰ νὰ ἀπαντήσουν. Τί ἄλλο πλέον τούτου; Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει διαφωνία. Ἐὰν ὅμως νομίζετε, ὅτι τυχὸν λάθος διεπράχθη ἀπὸ τῆς ἕδρας αὐτῆς, θὰ εἶναι ὑποχρέωσις νὰ διατυπώσητε σαφῶς, τὴν σκέψιν σας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου ἐργοληπτῶν Κερκύρας, περὶ μὴ ἐκτελέσεως ἔργων ἀπολογιστικῶς, κ.λ.π. Ὑπενθυμίζω εἰς ὅλους τοὺς κ. κ. βουλευτάς, διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῇ ἡ ἐπέμβασις μου, ἐνδεχομένως, ἐν τῷ μέλλοντι ὅτι ὁ Κανονισμὸς προβλέπει ἡμίσειαν ὥραν διὰ τὰς ἀναφορὰς καὶ δι’ ἕκαστον ἀγορητὴν 5′ λεπτά. Παρακαλῶ νὰ σεβασθῶμεν τὴν κλεψύδραν τοῦ Κανονισμοῦ.

§41Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε, Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ὅπως ἐξετάσουν τὴν ἀναφορὰν τῶν ἐργοληπτῶν Κερκύρας, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐργολαβικῶν ἔργων ἀπολογιστικῶς, διότι φαίνεται ὅτι λαμβάνουν χώραν ἐκτροπαί, ἀπὸ τὴν νομοθεσίαν μας, αἱ ὁποῖαι ἀποβαίνουν εἰς βλάβην καὶ τῶν ἔργων, καὶ τῶν ἐργολάβων.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Πάρρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§43Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Ἐζήτησα, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐγγραφῶ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη, ὑπὸ τοῦ ἀξιτίμου συναδέλφου ἐκ Κερκύρας, διὰ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων τὸ δίκαιον καὶ παλαιὸν αἴτημα τῆς ἐπαρχίας, ὅπως ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς γενομένης παρ’ αὐτοῦ ἀναθεωρήσεως τῆς Νομοθεσίας περὶ Δημοσίων Ἔργων, λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἀναθέσῃ τὰ ἔργα εἰς τοὺς ἐργολάβους τῆς ἐπαρχίας. Ὅπως γνωρίζετε, εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ κέντρα προκηρύσσονται διαγωνισμοὶ διὰ τὴν ἀνάληψιν ἐκτελέσεως ὡρισμένων ἔργων ἐπουσιώδους σημασίας. Αὐτοὶ προκηρύσσονται καὶ ἐκτελοῦνται, διὰ τοῦ συστήματος τοῦ ὁρίου. Ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει ὑπὲρ τοῦ δημοσίου συμφέροντος. Ἐπειδὴ οἱ ἐργολάβοι τῶν ἐπαρχιῶν διατηροῦν μίαν ὀργάνωσιν καὶ προσωπικὸν ἀνάλογον, πλήττονται ὑπὸ τῶν ἐργοληπτῶν τοῦ Κέντρου, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ προσέρχωνται καὶ νὰ λαμβάνουν μέρος, εἰς τὰς δημοπρασίας καὶ ἐν πολλοῖς νὰ ἐπιτυγχάνουν τὴν κατακύρωσιν τῆς δημοπρασίας ὑπὲρ αὐτῶν, ἐνῷ δὲν ὑπάρχει συμφέρον ὑπὲρ τοῦ δημοσίου. Παρακαλῶ λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, ὅπως, ἐὰν πρόκειται νὰ ἀναθεωρήσητε τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, περὶ ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων, νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει σας καὶ τὸ δίκαιον αὐτὸ αἴτημα.

§44Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὰ Δημοτικὰ καὶ Κοινοτικὰ ἔργα ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν συναδέλφου μου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Σύρου νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι πράγματι, ἑτοιμάζω ἕνα νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἁπλοποιῆται ἡ διαδικασία τῆς ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων, διὰ νὰ καταστῇ ἡ ἐκτέλεσις αὐτῶν ταχυτέρα.

§45Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε συνάδελφε, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς ἐκτελέσεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἔργων κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, δὲν τίθενται περιορισμοὶ εἰς αὐτὰ ἐφ’ ὅσον ὁ Δῆμος ἢ ἡ Κοινότης, ἡ ὁποία ἐκτελεῖ τὰ ἔργα, ἔχει τεχνικὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἄρτιον τεχνικὸν ἐξοπλισμόν. Ἀλλ’ εἶναι φυσικόν, ὅτι ἡ ἐλευθερία, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀφίεται, εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν πρέπει νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ δύνανται νὰ κρίνουν τὰ κοινοτικὰ Συμβούλια, περὶ τοῦ προσφορωτέρου τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἐκτελεσθοῦν τὰ δημοτικὰ ἢ κοινοτικὰ ἔργα. Καὶ ἡ δι’ ὁρίου δημοπρασία προβλέπεται ἀπὸ τὴν νομοθεσίαν περὶ ἐκτελέσεως Δημοσίων καὶ Κοινοτικῶν ἔργων, ἀλλ’ αὕτη ἐναπόκειται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ μετὰ τὴν ἔγκρισιν αὐτῆς ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Ξενοδόχων ὕπνου Κερκύρας, ζητοῦντος τὴν κατάργησιν τοῦ Α.Ν. 1910]51.

§47Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει κάποιος νόμος, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει φορολογίαν, εἰς τὰς ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις, ὑπὲρ τῶν Δήμων. Ὁ Δῆμος Κερκύρας φορολογεῖ τὰ Κερκυραϊκὰ ξενοδοχεῖα κατὰ πελάτην εἰσερχόμενον εἰς αὐτά. Διαμαρτύρονται δὲ οἱ Κερκυραῖοι ξενοδόχοι, διότι τῆς φορολογίας αὐτῆς, διὰ νόμου ἔχουν ἀπαλλαγῆ τὰ ξενοδοχεῖα τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἐφαρμόζεται ἡ φορολογία αὑτή, μόνον εἰς τὰ ξενοδοχεῖα τῶν ἐπαρχιῶν. Εἶναι προφανῶς λογικόν, ὅτι τὰ ξενοδοχεῖα τὰ τουριστικά, τὰ ὁποῖα ἐργάζονται μόνον ὀλίγους μῆνας τὸ καλοκαῖρι, ἐπιβαρύνονται δι’ αὐτῆς τῆς φορολογίας ὑπερμέτρως καὶ ἀδίκως. Ἡ δικαιολογία, ὅτι ἀπαλλάσσονται τὰ Ἀθηναϊκὰ ξενοδοχεῖα τῆς φορολογίας αὐτῆς, εἶναι, ὅτι οἱ ἐπαρχιῶται, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας, δι’ ἐκτέλεσιν ἐργασίας των καὶ διὰ τὴν ἐπιδίωξιν συμφερόντων των, δὲν πρέπει νὰ ἐπιβαρύνωνται. Ἐὰν ὅμως, αὐτὸ εἶναι ἀληθὲς πρέπει νὰ θεωρήσωμεν ἴσως, ὡς λογικὸν καὶ τὸ ὅτι ἕνας τουρίστας, ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος πηγαίνει νὰ μείνῃ 10–15 ἡμέρας, εἰς ἕνα νησὶ νὰ μὴ ἐπιβαρύνεται μὲ τόσα ἔξοδα, διότι ἔτσι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ὅταν γνωρίζῃ, ὅτι τὰ ἔξοδά του ἐπιβαρύνονται, ὑπερμέτρως, νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Τὸ αἴτημα τῶν Κερκυραίων ξενοδόχων, εἶναι νὰ ἀπαλλαγοῦν, ἀπὸ τὴν φορολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐμποδίζει καὶ αὐτοὺς καὶ τὸν Κερκυραϊκὸν τουρισμόν, νὰ ἀναπτυχθῇ.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§49Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ, ἀπολύτως, μὲ ὅσα ἐξέθεσεν, ὁ κ. ἐκ Κερκύρας συνάδελφος, διότι πράγματι ὁ Ἀναγκαστικὸς νόμος 1910)51, δίδει τὸ δικαίωμα, εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας νὰ ἐπιβάλουν τέλος, ἐπὶ τῶν παρεπιδημούντων, ἐφ’ ὅσον ἡ διαμονή των διαρκεῖ πέραν τοῦ ἔτους. Τὸ τέλος αὐτό, βεβαιότατα, δὲν βαρύνει τὸν μισθωτὴν ἀλλὰ τὸν ἐκμισθωτήν, εἶναι δὲ βαρύτατον, διότι φθάνει μέχρι 10%. Ἑπομένως, τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν ξενοδόχων ἀφορᾷ καὶ τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν, ἰδιαιτέρως δὲ τὴν Λαμίαν. Καὶ ἐπειδὴ ἀσφαλῶς αἱ ξενοδοχειακαὶ ἐπιχειρήσεις πλήττονται διὰ τῆς φορολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶναι βαρυτάτη καὶ ἐπὶ πλέον ἔχει ἄμεσον ἀπήχησιν ἐπὶ τῆς τουριστικῆς κινήσεως, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς ἐλαττώνεται διὰ μιᾶς τοιαύτης ἐπιβαρύνσεως, διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν ἢ τὴν ἐξάλειψιν τῆς φορολογίας αὐτῆς ἤ, τοὐλάχιστον, τὴν μείωσιν αὐτῆς, οὕτως ὥστε καὶ ἡ τουριστικὴ κίνησις νὰ μὴ περιορίζεται καὶ οἱ παρεπιδημοῦντες εἰς τὰς πόλεις αὐτὰς νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται. Κύριε Πρόεδρε, εἶχα παρακαλέσει εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν νὰ συσχετισθῇ μὲ τὴν συζητουμένην καὶ μία σχετικὴ ἐρώτησίς μου, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 87, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰς ἐπιχειρήσεις τῶν ξενοδοχείων ὕπνου, παρακαλῶ δὲ νὰ ἐπιτραπῇ σὰ τὴν συζητήσω τώρα. Ὁ ΕΟΤ ἐξαπέστειλε κατὰ Σεπτέμβριον τοῦ 1952 μίαν ἐγκύκλιον διὰ τῆς ὁποίας καθώριζε, διὰ τὴν καταλληλότητα τῶν δωματίων ὕπνου, ὡρισμένον κυβισμόν, ἐπὶ τῇ βάσει ὅμως στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἀντέκειντο εἰς ἕνα ὑγειονομικὸν κανονισμὸν ποὺ ἴσχυεν ἀπὸ τοῦ 1938. Καθώριζε δηλαδὴ τὸν κυβισμὸν ἐπὶ τῇ βάσει ὕψους ἐπιτρεπομένου μέχρι 2½ μέτρων, ἐνῷ ὁ Κανονισμὸς ἀντιθέτως καθορίζει 2 καὶ 80 μ. Ἐπὶ πλέον, τὸ ζήτημα τοῦ ἐμβαδοῦ τῶν δωματίων δὲν λαμβάνεται κἂν ὑπ’ ὄψει, διότι αὐτὸ ἔχει ἄμεσον σχέσιν πρὸς τὸν κυβισμὸν ἑνὸς δωματίου, ἐπειδὴ δὲ ἀντελήφθη ὁ ὀργανισμὸς τὴν ἀσυμφωνίαν μεταξὺ τῶν διατάξεων ποὺ θεσπίζει καὶ τὰς ὁποίας διεβίβασε πρὸς τὰς ἁρμοδίας ἀρχὰς πρὸς ἐκτέλεσιν καὶ τοῦ ὑγειονομικοῦ κανονισμοῦ, ἠναγκάσθη νὰ ἐκδώσῃ δευτέραν ἐγκύκλιον τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1952. Διὰ τῆς ἐγκυκλίου ταύτης καθώριζεν, ὅτι ὁ κυβισμὸς πρέπει νὰ ἐλέγχεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα δίδει ὁ ὑγειονομικὸς κανονισμὸς καί, διὰ νὰ μὴ θίγωνται αἱ ξενοδοχειακαὶ ἐπιχειρήσεις, ὁρίζει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τηρῆται αὐστηρῶς ἡ διάταξις ὅσον ἀφορᾷ τὰ ξενοδοχεῖα 4ης καὶ 5ης τάξεως, καθὼς καὶ τὰ πανδοχεῖα καὶ ἀναγνωρίζει οὕτω, ὅτι τὰ κτιριακὰ συγκροτήματα τῶν ξενοδοχείων αὐτῶν εἶναι παλαιὰ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπισθοῦν διατάξεις ἀφορῶσαι εἰς πιστὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἰσχυουσῶν ὑγειονομικῶν διατάξεων Ἀντιθέτως, ἐπιμένει ἐπὶ τῆς ἀπαγορεύσεως διαθέσεως περισσοτέρου ἀριθμοῦ κλινῶν εἰς τὰ ξενοδοχεῖα πρώτης τάξεως καὶ εἰς τὰ πολυτελείας. Ἀλλ’ ἐπηκολούθησε καὶ ἄλλη ἐγκύκλιος, διὰ τῆς ὁποίας ἀνατρέπονται ὅλα αὐτὰ καὶ εἰς μὲν τὰ πανδοχεῖα καὶ τὰ ξενοδοχεῖα 4ης καὶ 5ης τάξεως ἐπιτρέπει νὰ προστεθῇ ὁ προϋπάρχων ἀριθμὸς ἀπὸ τοῦ 1937, δηλαδὴ πρὸ ἀκόμη τῆς ἰσχύος τῆς ἐγκυκλίου τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1952 καὶ ἀπαγορεύει πᾶσαν παράβασιν εἰς τὰ ξενοδοχεῖα πολυτελείας καὶ Αʹ καὶ Βʹ τάξεως καὶ εἰς τὰ ξενοδοχεῖα Γʹ τάξεως μόνον ἐπιτρέπει μίαν ἰδιαιτέραν ἐξαίρεσιν, ἂν τύχουν τῆς ἰδιαιτέρας προεγκρίσεως τοῦ ὀργανισμοῦ. Δηλαδὴ ἐπιτρέπει κυβισμὸν μόνον 20–25 μέτρων διὰ μίαν κλίνην καὶ ἓν ἄτομον καί, λαμβάνει ὑπ’ ὄψει τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται τὰ ξενοδοχεῖα καὶ τὰς πόλεις εἰς τὰς ὁποίας εὑρίσκονται. Ἀλλά, ὅπως γνωρίζετε, ὁ κυβισμὸς ἀποτελεῖ ἕνα συνεξάρτημα πολλῶν παραγόντων. Βεβαίως χρειάζεται ὁ κυβισμὸς τῶν δωματίων, διότι τοῦτο σημαίνει ἀερισμὸν καλόν, ἀλλ’ ὁπωσδήποτε δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις αὗται διότι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὰ κτιριακὰ συγκροτήματα τῶν ξενοδοχείων εἶναι πεπαλαιωμένα. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, ὥστε τὴν διάταξιν αὐτὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ νὰ τὴν ἀπαλείψουν καὶ νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὰ ξενοδοχεῖα αὐτὰ νὰ ἐφαρμόσουν τὰς προπολεμικὰς διατάξεις Ἐπὶ πλέον δέ, ἂν θέλουν νὰ ἐφαρμόσουν πραγματικὰ τὴν κειμένην ὑγειονομικὴν ξενοδοχειακὴν νομοθεσίαν, τότε πρέπει ἀσφαλῶς νὰ πιστοδοτήσουν τὰς ξενοδοχειακὰς αὐτὰς ἐπιχειρήσεις, οὕτως ὥστε τὰ ξενοδοχεῖα τὰ ὁποῖα μελλοντικῶς θὰ κτισθοῦν νὰ ἐκπληροῦν ὅλους τοὺς κανόνας τῆς ὑγιεινῆς.

§50Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Διὰ τοῦ νόμου 1910, ἐπεβλήθη, ὅπως εἶναι γνωστόν, τέλος ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων κατὰ κλίνην, διὰ τὰς περιφερείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εἶναι τουριστικὰ κέντρα καὶ λουτροπόλεις. Τὸ τέλος τοῦτο, κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι μεγαλύτερον τῶν 50.000 δραχμῶν ἐτησίως καὶ τῶν 100.000 ἀνώτερον, ἐτησίως, κατὰ κλίνην. Διὰ μεταγενεστέρου νόμου, τοῦ νόμου 2264, τὸ τέλος τοῦτο κατέστη προαιρετικόν, δηλαδή, ἀπόκειται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου νὰ ἐπιβάλλῃ ἢ νὰ μὴ ἐπιβάλλῃ τὸ τέλος αὐτό, πάντοτε βεβαίως εἰς τοὺς Δήμους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἑδρεύουν εἰς τουριστικὰς περιοχὰς ἢ εἰς μέρη ἔνθα εὑρίσκονται λουτροπόλεις. Εἰδικῶς εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ, κατηργήθη αὐτὸ τὸ τέλος καὶ ἐπεβλήθη ἡ γνωστὴ φορολογία ἡ ὁποία ἔχει προκαλέσει καὶ πολλὰ ζητήματα καὶ σοβαρὰς ἀνωμαλίας. Τὸ θέμα τῆς φορολογίας τῶν προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην, ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου, ἐκεῖ ἔνθα ὑφίστανται λουτροπόλεις καὶ ἐκεῖ ἔνθα ὑπάρχουν τουριστικὰ κέντρα, ὑπάρχει καὶ δὲν εἶναι κάτι τί τὸ νέον καὶ τὸ ἐξαιρετικόν, ὑπάρχει νομοθετημένον κάποιο τέλος καὶ κάποια φορολογία εἰδική, διὰ τὰς τουριστικὰς ἐπιχειρήσεις. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία πρόοδος ὑπὲρ τῶν Δήμων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἕδραν των εἰς τὴν περιφέρειαν, ὅπου αἱ λουτροπόλεις καὶ τὰ τουριστικὰ κέντρα. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι εἶναι τοιαῦτα τὰ οἰκονομικὰ γενικῶς τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὥστε, δὲν νομίζω ὅτι μία ἐλαφρὰ φορολογία, ὅπως εἶναι ἡ φορολογία κατ’ ἀρχὴν τῶν 50 ἢ 100 χιλιάδων.......

§51Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Μέχρι 10%.

§52Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι εἶναι 50–100% κατὰ κλίνην ἐτησίως. Πάντως ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, ἡ φορολογία αὐτὴ ἔχει παύσει νὰ εἶναι ὑποχρεωτική. Δυνάμει τοῦ νόμου 2640]52 εἶναι προαιρετική. Συνεπῶς, τὸ ἁρμόδιον Δημοτικὸν Συμβούλιον, ἐὰν κρίνῃ ἐκ τῶν τοπικῶν συνθηκῶν, ὅτι ἡ φορολογία εἶναι βαρεῖα, δὲν ἔχει παρὰ νὰ τὴν μειώσῃ ἢ καὶ νὰ τὴν ἄρῃ. Εἶναι θέμα ἀνῆκον εἰς τὴν ἐλευθέραν κρίσιν τοῦ ἁρμοδίου Δημοτικοῦ Συμβουλίου. Ἔχει παύσει ἐπαναλαμβάνω νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ φορολογία.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἔχει ν’ ἀπαντήσῃ τίποτε;

§54Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, τὰ ὑγειονομικὰ κέντρα ἔχουν ὡς ὄργανα τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Τουρισμοῦ καὶ μόνον. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργείου τῆς Προνοίας. Ἡ ἁρμοδιότης ἀνήκει εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάγεται ὁ Τουρισμός. Δι’ αὐτό, κακῶς ἔχει χαρακτηρισθῆ ἡ ἀναφορὰ καὶ δὲν εἶναι παρὼν ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ σᾶς δώσῃ τὰς σχετικὰς πληροφορίας.

§55Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς διαβάσω μίαν παράγραφον τῆς ἐγκυκλίου; Εἶναι ἡ πρώτη ἐγκύκλιος, ἡ ὁποία ἐστάλη ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ «.... ....... (ἀναγινώσκει).......». Ἑπομένως, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἀναγράφεται καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας εἰς τὰ ἐρωτώμενα Ὑπουργεῖα, νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι σφάλμα.

§56Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Προν.). Κύριε συνάδελφε, ἡ ὑγειονομικὴ ὑπηρεσία ἀνακατεύεται μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑγειονομικὴν λειτουργίαν τῶν ξενοδοχείων. Ὄχι διὰ τὸν κυβισμὸν τῶν δωματίων.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ὑπαλλήλων ΟΕΑΣ Ξάνθης, ζητούντων τὴν κατάργησιν τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεώς των ὡς ἐπιζημίου.

§58Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ Ἐπικουρικὰ Ταμεῖα τῶν αὐτοκινητιστῶν τῶν μικρῶν περιφερειῶν, πληρώνουν εἰσφορὰς χωρὶς νὰ ἀπολαμβάνουν τίποτε. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐν τῇ γενικῇ πολιτικῇ σχετικῶς μὲ τὰ ταμεῖα προνοίας, θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει καὶ τὸ αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων τῶν μικρῶν ταμείων τῶν διαφόρων αὐτοκινητιστῶν, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ πληρώνουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰσφορὰς καὶ νὰ μὴ ἀπολαμβάνουν τίποτε.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§60Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§61Ε. ΓΟΝΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τοῦτο εἶναι γενικὸν καὶ ἴσως συγκινεῖ πολλὰς ἐπαρχίας, δὲν λέγω ὅλας—ἀλλὰ πολλάς. Τὸ Ταμεῖον τοῦτο παρουσιάζει μίαν ἰδιοτυπίαν, ὅτι οἱ πόροι του δὲν εἶναι οὔτε κανονικοί, οὔτε τῶν ἐργοδοτῶν, εἶναι ἕνα εἶδος ὑποχρεωτικῆς αὐτασφαλείας διὰ νὰ τὸ εἴπωμεν δι’ ἑνὸς ὅρου κάπως ἀντιφαντικοῦ, διότι ἡ εἰσφορὰ συνίσταται εἰς 6% ἐπὶ τῶν ἀπολαυῶν τῶν ἠσφαλισμένων καὶ μόνον. Τὸ ἐζήτησαν φυσικὰ οἱ ἴδιοι οἱ ἠσφαλισμένοι πρωτοστατούντων τῶν ἠσφαλισμένων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσ)νίκης, τῶν μεγάλων δηλαδὴ κέντρων. Αἱ ἐπαρχίαι ὅμως δὲν ὑπῆρξαν ὁμόθυμοι εἰς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ ταμείου καὶ τῶν ἐκ τούτου βαρῶν. Ὁ λόγος εἶναι ἁπλοῦς: Οἱ μὲν ὑπάλληλοι, Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσ)νίκης ἀποβλέπουν εἰς τὸ Ταμεῖον διὰ τὸ μέλλον, διότι πιστεύουν, ὅτι ἐκεῖ θὰ ἀπασχολοῦνται μονίμως. Οἱ τῶν ἐπαρχιῶν ὅμως διαφόρως σκέπτονται. Δι’ αὐτοὺς εἶναι παροδικὴ ἡ ἀπασχόλησις αὐτή. Θὰ κρατήσῃ 1–2– 3 χρόνια. Δὲν σκέπτονται μονίμως, τὸ ἔργον αὐτό, ὡς ὁριστικὴν καὶ μόνιμον, ἐπαναλαμβάνω ἀπασχόλησιν. Ἐντεῦθεν τὸ παράπονον, ὅτι «ἐφόσον ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἀπολαύσω συντάξεως ἢ ἄλλης παροχῆς διατὶ νὰ πληρώνω τὸ ἀσφάλιστρον τοῦτο; Τὸ θέμα παρουσιάζεται ἐκ πρώτης ὄψεως ἁπλοῦν, ἀλλὰ δὲν εἶναι. Τὸ ἐξήτασα εἰς πολλὰς περιπτώσεις καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι διὰ τὸν Βόλον, τὴν Καβάλαν καὶ ἄλλας πόλεις ἔδωσα ἀναστολὴν οἰκείᾳ βουλήσει— διότι τοιοῦτον δικαίωμα ἐκ τοῦ νόμου δὲν εἶχον—ὑπὸ τὴν πολιτικήν μου εὐθύνην, διὰ νὰ φέρω τὸ θέμα ἐνώπιόν σας πρὸς ρύθμισιν νομοθετικὴν—δοθέντος, ὅτι διὰ νόμου συνεστήθη, διὰ νόμου ἑπομένως πρέπει νὰ καθορισθῇ ἡ τύχη του. Ἐγὼ ἀρνοῦμαι ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰς τὴν ἀναστολήν. Παρατηρῶ ὅμως, ὅτι τελευταίως—καὶ τοῦτο πρὸς γνῶσιν ὑμῶν — αἱ διαμαρτυρίαι τῶν ἐπαρχιῶν περιορίζονται, δηλαδὴ ἀρχίζουν καὶ ὡρισμέναι ἐπαρχίαι, νὰ ἀντιλαμβάνωνται, ὅτι τοῦτο τὰς συμφέρει καὶ ἑπομένως ἔχει ἐντοπισθῆ εἰς 4–5 ἐπαρχίας μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς. Θὰ δώσω, ὅμως μίαν διαβεβαίωσιν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι ὅπου θὰ ἐντείνεται ἡ πίεσις θὰ ἀναστέλλω τὴν εἴσπραξιν ὑπὸ ἰδίαν μου εὐθύνην, ὅπου ὅμως εἶναι οἰκειοθελὴς ἡ ἀποδοχή, δὲν νομίζω, ὅτι ἔχω λόγους νὰ ἐπέμβω. Καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν λύσιν θὰ φέρω ἐνώπιόν σας νομοσχέδιον πρὸς νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ πραγματικὰ συγκινοῦντος τούτου θέματος, ἀνεξαρτήτως τῆς γενικῆς ρυθμίσεως τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ζητήματος. Δίδω ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι ὅπου θέλετε νὰ δώσω ἀναστολὴν θὰ τὴν δίδω. Διότι δὲν ἐννοῶ ἀσφάλισιν διὰ τοῦ Εἰσαγγελέως ἢ διὰ καταπιεστικῶν μέτρων. Ἐφόσον δὲν ὑπάρχει ἀσφαλιστικὴ συνείδησις, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπεμβαίνωμεν διὰ τῶν πιεστικῶν μέσων καὶ νὰ δημιουργῆται ὁλόκληρος αὐτὸς ὁ θόρυβος.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Α.Ε. Γενικῆς Σιδηροβιομηχανίας Ροντήρη– Στρουμπούλη καὶ Σία. αἰτουμένης τὴν ἀνάθεσιν αὐτῇ διαφόρων παραγγελιῶν, κλπ.

§63Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ σιδηροβιομηχανία Ροντήρη–Στρουμπούλη εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὑπέβαλεν αἴτησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ζητοῦσα μερικὰς εὐκολίας διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ κινηθῇ, νὰ κινηθοῦν δὲ καὶ αἱ σιδηροβιομηχανίαι αἱ ὑπόλοιποι τοῦ Πειραιῶς, αἱ ὁποῖαι ἀργοῦν ἀπὸ πολλῶν μηνῶν καὶ μέγα μέρος τοῦ προσωπικοῦ των τὸ ἀπέλυσαν. Εἶδα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ λάβῃ τὸ μέτρον τῆς πριμοδοτήσεως τοῦ συναλλάγματος τῶν ἐπισκευαζομένων πλοίων. Δὲν γνωρίζω ἐὰν πράγματι ἐξεδόθη ἡ σχετικὴ ἀπόφασις καὶ τί ἀποτέλεσμα εἶχεν, ἐὰν ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις αὐτή. Αἱ σιδηροβιομηχανίαι τοῦ Πειραιῶς διὰ νὰ κινηθοῦν ἐπίσης ζητοῦν ὅπως ἅπασαι αἱ παραγγελίαι μηχανημάτων ἀπὸ τὸ δημόσιον καὶ τὰ λοιπὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου ἀνατίθενται εἰς Ἑλληνικὰς βιομηχανίας διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐργασθοῦν. Ἡ κρίσις εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ τὰ ἄλλα βιομηχανικὰ κέντρα τῆς χώρας εἶναι πράγματι μεγάλη. Τὰ ἐργοστάσια ἀδρανοῦν καὶ ἡ ἀνεργία μαστίζει τὰ βιομηχανικὰ κέντρα τῆς χώρας. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ τῆς σιδηροβιομηχανίας Ροντήρη–Στρουμπούλη ἀπηχεῖ τὰ αἰτήματα ὅλων τῶν βιομηχανιῶν καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς συνιστῶμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν εὐμενῶς νὰ μελετήσῃ τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν καὶ νὰ λάβῃ ὅσα μέτρα εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ, ὥστε νὰ κινηθοῦν αἱ σιδηροβιομηχανίαι καὶ νὰ ἐλαττωθῇ εἰς τὸ ἐλάχιστον ἡ ἀνεργία, ἡ ὁποία μαστίζει τὰ βιομηχανικὰ κέντρα τῆς χώρας.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαμαντέλλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§65Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μία ἀπὸ τὰς σημαντικωτέρας βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τὸν Πειραιᾶ, εἶναι ἡ σιδηροβιομηχανία. Ἡ σιδηροβιομηχανία εὑρίσκεται τὴν ὥραν αὐτὴν εἰς τὸ χεῖλος τῆς χρεωκοπίας. Μεταξὺ τῶν ἄλλων, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος, προστατευτικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν, τὰ πλέον ἐπείγοντα εἶναι αἱ οἰκονομικαὶ διευκολύνσεις αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ δοθοῦν. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἕως τώρα ἔχουν ἐκδοθῆ ἀρκετὰ ἐντάλματα φυλακίσεως καὶ ἔχουν φυλακισθῆ 4 ἢ 5 δι’ ὀφειλομένους φόρους πρὸς τὸ δημόσιον. Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις εἶχε κάμει ὁλόκληρον μελέτην ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, καὶ τὴν ὁποίαν εὗρεν ἑτοίμην ἡ διάδοχος Κυβέρνησις καὶ υἱοθέτησεν εὐτυχῶς ὅσον ἀφορᾷ τὴν πριμοδότησιν τῶν ἐπισκευαζομένων πλοίων. Μεταξὺ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα πρέπει νά λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπειγόντως, εἶναι καὶ διευκολύνσεις δι’ ἀναστολῆς τῆς πληρωμῆς τῶν φόρων καὶ ἀναστολῆς πληρωμῆς τῶν δανείων. Ἡ σιδηροβιομηχανία τοῦ Πειραιῶς καὶ γενικῶς τῆς Ἑλλάδος ἀπασχολεῖ ὑπὲρ τοὺς 15.000 ἐργατοτεχνίτας. Αὐτοὶ εὑρίσκονται ἄνεργοι σήμερον. Ἕνας ἄλλος τρόπος ἐνισχύσεως τῆς σιδηροβιομηχανίας, τὸν ὁποῖον ἀναμφιβόλως ἔχει ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις, εἶναι νὰ ληφθοῦν ἀπαγορευτικὰ μέτρα εἰσαγωγῆς τῶν μηχανημάτων ἐκείνων καὶ τῶν ἐργαλείων, τὰ ὁποῖα δύνανται αἱ σιδηροβιομηχανίαι νὰ κατασκευάσουν. Εἶναι ἀνάγκη πρὸς τούτοις, αἱ σχετικαὶ διατυπώσεις νὰ ρυθμισθοῦν κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ λείψουν τὰ γραφειοκρατικὰ ἐμπόδια ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπισκευὴν τῶν πλοίων εἰς τὰ ναυπηγεῖα τοῦ Πειραιῶς. Δὲν γνωρίζομεν τί μέτρα ἔχει λάβει ὁ κ. Ὑπουργός, διότι ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ἐκκρεμεῖ πλέον τοῦ μηνὸς καὶ δὲν μᾶς ἀνηγγέλθη τίποτε σχετικῶς. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει, ἢ τὸν ἀναπληρωτήν του, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ, διότι εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ βαθύτατα ὄχι μόνον τὸν βιομηχανικὸν κόσμον τοῦ Πειραιῶς, ἀλλὰ καὶ τὸν ἐργατικόν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§67Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Ἐπειδὴ τὸ θέμα αὐτό, κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐχειρίσθη ὁ κ. ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Ὑπουργός, θ’ ἀρκεσθῶ μόνον νὰ διαβεβαιώσω τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους, ὅτι θὰ διαβιβάσω τὴν παράκλησίν των πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Ὑπουργὸν καὶ θὰ τὸν παρακαλέσω καὶ ἐγὼ νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος τούτου ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν

ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, καὶ Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβληθεῖσαν εἰσφορὰν ἐπὶ τῆς εἰσαγομένης ζακχάρεως καὶ τῶν ὀσπρίων.

§69Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου εἰσήγαγε τὴν πριμοδότησιν τῶν ἐξαγωγίμων Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων ἵνα ἐνισχύσῃ ταῦτα καὶ ἐπιτύχῃ τὴν τοποθέτησίν των εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Πρὸς τοῦτο ἠνοίχθη εἰδικὸς λογαριασμὸς παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος, ἐκ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπληρώνοντο τὰ ἀπαιτούμενα πρὸς πριμοδότησιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων ποσά. Ἡ τροφοδότησις τοῦ εἰδικοῦ τούτου λογαριασμοῦ παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος ἐγένετο ἐξ εἰσπράξεων ἀπὸ εἰσφορὰς ἐπιβληθείσας ἐπὶ εἰσαγομένων ἐν τῇ χώρᾳ μας εἰδῶν. Ὁ πίναξ τῶν εἰσφορῶν, ὡς οὗτος κατηρτίσθη ὑπὸ τῆς τότε Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, περιελάμβανεν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἴδη πολυτελείας, οὕτως ὥστε ἡ ἐπιβληθεῖσα πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰσφορά, νὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν εὐπορωτέρων τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, αἱ ὁποῖαι, κατὰ τεκμήριον, καταναλίσκουν τὰ εἴδη πολυτελείας. Κατὰ τὸν παρελθόντα μῆνα Ἰανουάριον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δι’ ἀποφάσεώς της ἐπέβαλεν εἰσφορὰν ἐκ τῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένης ζακχάρεως ἀνερχομένην εἰς 60% ἐπὶ τῆς ἀξίας της καὶ ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ὀσπρίων ἀνερχομένην εἰς 25% ἐπὶ τῆς ἀξίας των. Ἐὰν γίνῃ ὑπολογισμὸς ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ποσοτήτων καὶ τῶν δύο τούτων κατηγοριῶν εἰσαγομένων ἐμπορευμάτων εἰς τὴν χώραν μας κατ’ ἔτος καὶ ὑπολογισθῇ εἰς ποῖον ποσὸν θὰ ἀνέλθουν αἱ ἐπιβληθεῖσαι αὗται νέαι εἰσφοραί, εὐκόλως εὑρίσκεται, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν νεωστὶ ἐπιβληθεισῶν τούτων εἰσφορῶν, θὰ ὑπερβῇ τὰ 110 δισεκατομμύρια δραχμῶν διὰ τὸ προσεχὲς ἔτος. Ἡ ζάκχαρις καὶ τὰ ὄσπρια, κύριοι βουλευταί, εἶναι εἴδη καταναλισκόμενα ὑπὸ τοῦ μεγίστου μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν εὐπορεῖ, τὸ ὁποῖον σήμερον εὑρίσκεται εἰς δυσχερεστάτας οἰκονομικὰς συνθήκας καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ νεοεπιβληθὲν φορολογικὸν τοῦτο βάρος τῶν ὑπερεκατὸν δισεκατομμυρίων ἐπεβλήθη ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς μεγάλης μάζης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ καὶ ἐργατικοῦ τμήματος τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας. Ἀποτελεῖ τοῦτο παρέκκλισιν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν ἐπεβλήθησαν αἱ εἰσφοραὶ ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν. Ἀρχὴ ἦτο αἱ εἰσφοραὶ νὰ περιορισθοῦν ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας. Αἱ ἐπιβληθεῖσαι τελευταῖαι εἰσφοραὶ δὲν ἐπιβάλλονται ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἐπιπίπτουν ἐπὶ τοῦ μικροῦ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τῶν εὐπόρων, ἀλλ’ ἐπὶ τῆς μεγάλης μάζης τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν, ἀγροτῶν καὶ ἀστῶν. Τὸ μέρος ὅμως τοῦτο τοῦ λαοῦ δὲν δύναται νὰ ἀνθέξῃ πλέον εἰς νέας φορολογίας. Τοιαύτη εἰσφορὰ ἐπὶ βασικῶν εἰδῶν πλήττει καιρίως τὴν μεγάλην μᾶζαν τοῦ λαοῦ καὶ ὡς συνέπειαν ἔχει τὴν μείωσιν τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν λοιπῶν εἰδῶν ἐν Ἑλλάδι. Θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ποῖαι ἆρά γε ὑπῆρξαν αἱ ἀναπότρεπτοι αἰτίαι, αἱ ὁποῖαι ἐπέβαλον εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ τοιαῦτα μέτρα βαρύνοντα τὰς ἐργαζομένας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἰς τὸν τύπον ἀνεγράφη, ὅτι ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τῆς ζακχάρεως ἐπεβλήθη, διότι ἐσημειώθη μείωσις τῆς τιμῆς τῆς ζακχάρεως διεθνῶς καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ αὔξησις τῆς τιμῆς εἰς τὴν κατανάλωσιν ἐν Ἑλλάδι. Πράγματι ἐσημειώθη τοιαύτη μείωσις τῆς τιμῆς τῆς ζακχάρεως διεθνῶς κατὰ τὸ τελευταῖον 4μηνον, ἀλλ’ εἶναι τοῦτο ἐπαρκὲς ἐπιχείρημα, διὰ νὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὁσάκις ἐπέρχεται μείωσις τῆς τιμῆς ἑνὸς βασικοῦ εἴδους διατροφῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ ἐπιβάλλῃ εἰσφοράν, διὰ νὰ μὴ ἐπέρχεται ἐλάφρυνσις τοῦ κόστους τῆς ζωῆς ἐν Ἑλλάδι; Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη νὰ προκαλέσῃ ἐλάττωσιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς εἰς τὴν χώραν μας. Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ μέτρου θὰ προκαλέσῃ ὄχι μείωσιν, ἀλλ’ ἀντίθετα ἀποτελέσματα.

§70Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐπληροφορήθητε, κ. συνάδελφε, ὅτι ἡ ζάκχαρις ἀπὸ 14.000 δραχ. ποὺ εἶχεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας, ἔφθασεν ἤδη μόνον 11.000;

§71Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ἐπιβληθῇ ἡ εἰσφορὰ αὐτή; Εἶναι προφανές, κύριοι, ὅτι ἡ εἰσφορὰ οὐδὲν ἄλλο ἀποτέλεσμα θὰ φέρῃ, παρὰ τὴν διατήρησιν τῆς τιμῆς τῆς ζακχάρεως εἰς τὸ αὐτό, ἴσως, καὶ ἀνώτερον ἐπίπεδον. Συγκεκριμένως, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ἡ εἰσφορὰ τοῦ 60% σημαίνει αὔξησιν τῆς τιμῆς τῆς ζακχάρεως κατ’ ὀκᾶν 1.600 δρχ. ὑπεράνω τοῦ ἐπιπέδου, εἰς τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ εἶναι λόγῳ τῆς διεθνοῦς πτώσεως τῆς τιμῆς. Καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν αὔριον ἔχωμεν ὑψωτικὰς τάσεις τῆς ζακχάρεως, τότε μὲ τὸ ὕψος τοῦ 60% τῆς εἰσφορᾶς, δὲν θὰ συμβῇ ἄνοδος τῆς τιμῆς πέραν τῶν σημερινῶν ἐπιπέδων καὶ κατὰ συνέπειαν περαιτέρω ἐπιβάρυνσιν τῆς μεγάλης μάζης τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ; Ὡς δευτέρα δικαιολογία ἀνεγράφη εἰς τὸν τύπον, ἡ ὕπαρξις κρατικοῦ ἀποθέματος 34 χιλ. τόνν. τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀγορασθῆ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τιμὴν ἀνωτέραν τῆς σημερινῆς. Ἀνεγράφη ὅτι ἐὰν ἀφήνετο ἄνευ εἰσφορᾶς ἡ εἰσαγωγὴ τῆς ζακχάρεως ὑπὸ τῶν ἰδιωτῶν, θὰ συνέβαινεν οἱ ἔμποροι νὰ ἐπώλουν τὴν ζάχαριν εἰς χαμηλοτέραν τιμὴν καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ Κράτος θὰ ἐζημιοῦτο ἀπὸ τὸ ὑφιστάμενον ἀπόθεμα κατὰ 1600 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ σημείου, ὅτι μία τοιαύτη ζημία τοῦ Δημοσίου, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὡς αἰτία ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, θὰ ἠδύνατο νὰ ἀναβληθῇ ἡ εἰσαγωγὴ τῆς ζακχάρεως ἐπὶ τόσον χρόνον ὅσος θὰ ἀπῃτεῖτο διὰ νὰ καταναλωθοῦν τὰ ἀποθέματα τοῦ Δημοσίου. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἐπετρέπετο ἐλευθέρως ἡ εἰσαγωγή, καὶ πάλιν ἠδύνατο νὰ μὴν ἐπιτραπῇ ἡ πώλησις ὑπὸ τῶν ἐμπόρων, ἐπί τι χρονικὸν διάστημα, μέχρι πλήρους καταναλώσεως τῶν 34 χιλ. τόννων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐὰν ἠθέλαμεν νὰ μὴν ὑποστῇ τὸ Δημόσιον ζημίαν ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ ἀποθέματος, καὶ ἐξ αἰτίας τούτου νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν εἰσφοράν, θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὸ ἑξῆς ἄτοπον. Κάθε ποσότης εἰσαγαμένη θὰ ἐπωλεῖτο, τὸ δὲ ἀπόθεμα τοῦ Κράτους θὰ παρέμενεν, διότι εἶναι ἀκριβώτερον καὶ διότι ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ διατηρηθῇ πρὸς ρύθμισιν τοῦ εἴδους τούτου ἐν τῇ ἀγορᾷ, καὶ ἂν παρέμενεν ἐπὶ 6 ἢ 12 μῆνας, τότε, διὰ νὰ μὴ ζημιωθῇ τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὴν πώλησιν τῶν 34 χιλ. τόννων, θὰ ζημιωθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν ὅπου θὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ ποσοῦ σημαντικῶς ἀνωτέρου. Διότι ἐντὸς ἑνὸς ἔτους αἱ εἰσαγωγαί μας θὰ ὑπερβοῦν τοὺς 70.000 τόννους, μόνον διὰ τὸ εἶδος τοῦτο. Θὰ ἦτο ὀρθότερον, κατὰ συνέπειαν, νὰ κατηναλίσκετο ἀμέσως τὸ ἀπόθεμα τοῦτο τῶν 34 χιλ. τόννων, εἰς ὅσον χρονικὸν διάστημα χρειάζεται, διὰ νὰ καταναλωθῇ, νὰ ἤρχιζε δὲ ἡ ἐλευθέρα εἰσαγωγὴ ζακχάρεως κατ’ ἀντιστοιχίαν τότε, ὁπότε πλέον δὲν θὰ ὑφίστατο τὸ δημόσιον ζημίαν ἐκ τοῦ λόγου τούτου. Πάντως αἱ δύο αὗται αἰτίαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν οὐδεμίαν ἐφαρμογήν, προκειμένου περὶ τῆς εἰσφορᾶς τῆς ἐπιβληθείσης ἐπὶ τῶν ὀσπρίων. Διότι ἡ τιμὴ τούτων, δὲν ἠλαττώθη διεθνῶς, ἀπεναντίας ηὐξήθη. Κατὰ συνέπειαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καμμία δικαιολογία, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς τῶν 25% ἐπὶ τῶν ὀσπρίων δὲν θὰ συντελέσῃ εἰς τὸ νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμή των εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἢ θὰ συνετέλει εἰς τὸ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ζημία ἐπὶ τῶν ἀποθεμάτων τοῦ Δημοσίου. Ἐνῷ ἕνεκα τῆς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ἐγένοντο εἰσαγωγαὶ ὀσπρίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται τώρα ὑπὸ κατανάλωσιν καὶ δίδουν τὴν δυνατότητα εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ καταναλώσῃ βασικὸν εἶδος τῆς διατροφῆς του, τὰ φασόλια εἰς τιμὴν κατὰ 30% εὐθηνοτέραν ἐκείνης ἡ ὁποία ἴσχυε πρὸ τριμήνου, ἀντιθέτως, ἕνεκα τῆς ἀποφάσεως τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, εὐθὺς μόλις ἐξαντληθῇ ἡ ποσότης ἡ εἰσαχθεῖσα ἄνευ εἰσφορᾶς, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου καὶ εὐθὺς μόλις ἀρχίσουν αἱ εἰσαγωγαὶ μὲ βάσιν τὴν νέαν ἀπόφασιν, ἡ τιμὴ τῶν ὀσπρίων θὰ ἀνέλθῃ κατὰ 25% ὅση εἶναι ἡ ἐπιβληθεῖσα εἰσφορά. Τὸ ἀποτέλεσμα τοῦτο εἶναι ἀναπόφευκτον καὶ θὰ παρουσιασθῇ ἀπὸ τῆς ἐξαντλήσεως τῶν εἰσαγωγῶν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν βάσει τῆς ἀποφάσεως, ἐκ τῶν χορηγηθεισῶν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς ὑπὸ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Ἀπομένει ἴσως, ἕνα τελευταῖον ἐπιχείρημα, ὅτι ὁ λογαριασμὸς πριμοδοτήσεως τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων, δὲν ἔχει ἐπαρκῆ διαθέσιμα καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ πληρώσωμεν, ὅσην χρειάζεται πριμοδότησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ διὰ τοῦτο ἀναγκαζόμεθα νὰ ἐπιβάλωμεν εἰσφοράν, ἔστω καὶ ἐπὶ εἰδῶν βασικῶν διὰ τὴν διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ ἀξιότιμοι, κ. κ. βουλευταί, ὅτι πρὸ 15 μόλις ἡμερῶν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἢ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀπὸ τοῦ Βήματος τούτου μᾶς ἀνεκοίνωσεν, ὅτι ὁ λογαριασμὸς πριμοδοτήσεως τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων παρουσιάζει προβλεπομένας εἰσπράξεις, διὰ τὸ τρέχον ἔτος 380 δισεκατ. μὲ ἀντιστοιχίαν πληρωμῶν μόνον 300 δισεκατ. Ἄρα θὰ εἶχε καὶ πλεόνασμα διαθέσιμον 80 δισεκατ. Εἰς τοὺς προϋπολογισμοὺς τούτους περιελήφθησαν αἱ εἰσφοραί, αἱ ὁποῖαι τελευταίως ἐπεβλήθησαν; Ἐὰν δὲν εἶχον περιληφθῇ, τότε πλέον δὲν θὰ ὑπῆρχε οὔτε καὶ αὐτὴ ἡ αἰτιολογία διὰ νὰ ἐπιβληθοῦν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἔχουν περιληφθῇ εἰς τοὺς προϋπολογισμοὺς αὐτούς, πάλιν μία τοιαύτη αἰτιολογία, δὲν εἶναι ἀπολύτως ἐπαρκής. Διότι, διὰ νὰ ἰσοσκελισθῇ ὁ λογαριασμὸς χορηγήσεως πριμοδοτήσεως εἰς τὰς ἐξαγωγὰς τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἶχε γίνει ἐπιβολὴ εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας καὶ ὄχι ἐπὶ τῶν βασικῶν εἰδῶν διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐὰν ὁ προϋπολογισμός μας, δὲν παρουσίαζε δυνατότητα 100 δισεκατ. δραχ. ὅση θὰ εἶναι ἡ πρόσοδος ἐκ τῶν νέων τούτων εἰσφορῶν, θὰ ἦτο δυνατόν, ἐπὶ τοῦ ὑπολοίπου τῶν 300 δισεκατ. ὑπολογίζοντες, εὐκόλως νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προκαλέσωμεν αὔξησιν τοῦ ποσοστοῦ τῶν εἰσφορῶν ἐφ’ ὅλων τῶν ἄλλων εἰδῶν τοῦ πίνακος πολυτελείας, κατὰ 30%, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν αὔξησιν τῆς προβλεπομένης εἰσπράξεως τῶν 300 δισεκατομ. κατὰ 100 δισεκατομμύρια. Κατὰ τὸν τρόπον τοῦτον ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ ἐπέπιπτε ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας καὶ ὄχι ἐπὶ τῶν βασικῶν εἰδῶν διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν, ἡ τοιαύτη ἐπιβάρυνσις ὑπῆρξε ἐσπευσμένη ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ συντελέσῃ ἀσφαλῶς εἰς τὸ νὰ ἐπιφέρῃ ἐλλάτωσιν τῆς δυνατότητος, τῶν ἐργατῶν καὶ ἀγροτῶν τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἀγοράσουν τὰ ὑπόλοιπα ἀναγκαῖα, διὰ τὴν διαβίωσίν των εἴδη. Εἶναι δὲ ἡ τοιαύτη ἐπιβάρυνσις ἀντίθετος πρὸς τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰς προγραμματικάς της ἀκόμη. Ἠκούσαμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐλαττώσῃ τὰ φορολογικὰ βάρη τὰ ἐπιπίπτοντα ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων ἑλλήνων καὶ θὰ μεταβιβάσῃ ταῦτα, ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν οἰκονομικῶς εὐπορωτέρων τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἕως τώρα δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας κανένα μέτρον οἰκονομικὸν τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον νὰ ἀποτελῇ ἐπιβάρυνσιν τῶν οἰκονομικῶς εὐπορωτέρων τάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἔχομεν, ὅμως, ὑπ’ ὄψει μας, τὸ παρὸν μέτρον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Οἰκονομικὴν δηλαδὴ ἐπιβάρυνσιν τῶν ἐργατῶν καὶ ἀγροτῶν τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ οἱ καταναλωταὶ κατὰ τὸ μέγιστον μέρος, τῶν δύο τούτων βασικῶν εἰδῶν διατροφῆς μας. Τὸ δὲ παράδειγμα δὲν περιορίζεται μόνον εἰς αὐτά. Ἔχει ἤδη ἐπεκταθεῖ. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐπερωτήσεως ἐξεδόθη καὶ ἄλλη ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως ἐπιβάλλουσα εἰσφορὰν 25%, ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ σφαγίων. Καὶ τὸ κρέας ἀξιότιμοι κ. κ. βουλευταί, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καταναλίσκουν οἱ ἐργάται καὶ τὸ πτωχότερον μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἰσάγεται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τὸ ὁποῖον πωλεῖται εἰς εὐθηνοτέραν τιμήν. Αὐτὸ εἶναι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐσκέφθη νὰ ἐπιβαρύνῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ 25% εἰσφοράν, ἡ ὁποία σημαίνῃ ὕψωσιν τῆς τιμῆς τοῦ κρέατος τοῦ πωλουμένου, σχεδὸν ἀποκλειστικῶς πρὸς τοὺς ἐργάτας καὶ γενικῶς, τὰς ἀπορωτέρας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, κατὰ 2.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. (Χειροκροτήματα). Μόνη πραγματικὴ αἰτία τῆς ἐπιβολῆς τῶν εἰσφορῶν τούτων εἶναι ταμειακοὶ λόγοι, λόγοι αὐξήσεως τῶν πόρων τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ τῶν ἐξαγωγῶν καὶ αὐξήσεως τῶν πόρων τοῦ γενικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους, διότι κατὰ τὴν ἀρχικὴν ἀπόφασιν τῆς εἰσφορᾶς ταύτης, τμῆμα τοῦ προϊόντος ἐκ τῶν εἰσφορῶν ἀνερχόμενον εἰς 75 δισεκατομ. δρχ. περιέρχεται ὡς ἔσοδον τοῦ γενικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν γνώμην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως......

§72Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Σεῖς τὸ καθορίσατε, εἶναι νόμος ἰδικός σας.

§73Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ἀλλὰ τὰς εἰσφορὰς τὰς ὁποίας εἴχομεν ἐπιβάλλει, τὰς ἐπεβάλαμεν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἐπὶ εἰδῶν πολυτελείας καὶ θὰ ἐπέπιπτε ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ ἐπὶ τοῦ εὐπορωτέρου τμήματος τοῦ λαοῦ τῆς χώρας μας. Τότε ἦτο εὔκολον νὰ περιέλθῃ καὶ τὸ ποσοστὸν ἐκεῖνο εἰς τὸν γενικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους. Τώρα, ἐφ’ ὅσον αἱ εἰσπράξεις ἀπὸ τὰς εἰσφορὰς ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας, δὲν ὑπάρχουν, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐπέβαλε εἰσφορὰν ἐπὶ τῶν βασικῶν εἰδῶν διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἐπέβαλε φορολογίαν ὑπερεκατὸν δισεκατομμυρίων κατ’ ἔτος εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ἀγρότας τῆς Ἑλλάδος καὶ τοὺς ναύτας τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι καταναλίσκουν τὰ ὄσπρια καὶ τὴν ζάκχαριν κατὰ μέγιστον ποσοστὸν καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν φορολογίαν θὰ περισσεύσουν τὰ 75 δισεκατομμ. ὡς πρόσοδος τοῦ Γενικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους.

§74Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Πόσον εἶχεν ἡ ζάκχαρις ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας;

§75Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ἡ ἐρώτησις ἔπρεπε νὰ εἶναι πόσον θὰ εἶχεν ἡ ζάκχαρις ἐὰν δὲν ἐφηρμόζετο ἡ εἰσφορά. Δὲν εἶναι ἔργον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως..................

§76Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὅταν δὲν ὑπῆρχεν εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας, εἶχε φθάσει ἡ ζάκχαρις 20 χιλ. δρχ. ἡ ὀκᾶ.

§77Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. συνάδελφον καὶ λέγω, ὅτι εἶναι εὔκολον νὰ λέγῃ κανείς, κύριε συνάδελφε, ἐν καταστάσει ὀργῆς καὶ ἐξάψεως, φράσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν οὐσιαστικὸν περιεχόμενον.

§78Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Σᾶς ἐπιτρέπω νὰ μὲ ἀντικρούσετε ὁπόταν θέλετε, δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ μοῦ λέτε, ὅτι λέγω ἀνοησίας. Σᾶς εἶπον, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας ἡ ζάκχαρις εἶχε 20.000 δρχ. ὅταν δὲν ὑπῆρχεν εἰσφορά. Καὶ σᾶς λέγω σήμερον ποὺ ὑπάρχει εἰσφορὰ πόσο ἔχει ἡ ζάκχαρις. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα. Ὅταν ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὸ κόστος τῆς ζωῆς τοῦ ἀγρότου καὶ ὅταν ἐμφανίζεσθε ἐδῶ μὲ πέπλον κραυγάζοντες καὶ ὀλοφυρόμενοι διὰ τὴν ἀκρίβειαν τῆς ζωῆς, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ κάμετε μίαν μικρὰν σύγκρισιν ποῦ τὸν εἴχατε πάει σεῖς τὸν τιμάριθμον καὶ ποῦ εἶναι τώρα. (Χειροκροτήματα).

§79Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ἀπαντῶ ἡ τιμὴ τῆς ζακχάρεως τῶν 20.000 ἀφορᾶ τὴν μαύρην ἀγοράν. Παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόπτουν περισσότεροι τῶν τριῶν, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀπαντῶ εἰς τρεῖς συγχρόνως. (Χειροκροτήματα). Ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις, ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, εἶχε πάντοτε εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ποσότητα ζακχάρεως, τὴν ὁποίαν ἐχορήγει διὰ τῶν κρατικῶν διανομῶν καὶ ἡ ποσότης αὕτη ἐποίκιλλε ἀπὸ τὸ ποσὸν τῆς ἡμισείας ὀκᾶς μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 300 δραμίων κατὰ μῆνα. Ἡ ποσότης αὕτη, συμφώνως μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν διαιτολόγων ἦτο ἡ ἐπαρκὴς διὰ τὴν ἀπόλυτον ἀνάγκην ἑκάστου ἀνθρώπου καὶ τὴν ποσότητα ταύτην ἐχορήγει ἡ Κυβέρνησις εἰς τιμήν, ἡ ὁποία οὐδέποτε ὑπερέβη τὰς 12.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν ὅσον τότε ἐστοίχιζεν ἡ ζάκχαρις.

§80Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἰς τὰς ἐφημερίδας εἶδον, ὅτι πρόκειται νὰ ἱδρυθῇ ἐργοστάσιον ζακχάρεως, μήπως ἡ εἰσφορὰ ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ;

§81Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ.). Κύριε Πρόεδρε, ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἢ θὰ θελήσῃ νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ τὶ ἐννοεῖ, ἢ θὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἀνακαλέσῃ, ἢ νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι εἶπε κάτι τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε νόημα· Τὶ ὑπονοεῖτε ὅταν ὁμιλῆτε περὶ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Α ἢ Β ἐργοστασίου καὶ τὶ σχέσιν δύναται νὰ ἔχῃ αὐτὸ μὲ τὴν ἐπιβολὴν μιᾶς εἰσφορᾶς, ἡ ὁποία εἶναι γνωστόν, ὅτι εἶναι ἕνα μέτρον ἐντελῶς προσωρινόν.

§82Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἔκαμα μίαν σκέψιν, ἕνα ἐρώτημα. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν. Σεῖς ἀντεστρέψατε τὸ ἐρώτημα. Καὶ ἐρωτῶ, ὑπάρχει καμμία σχέσις μεταξὺ τοῦ μελετωμένου ἐργοστασίου καὶ τῆς ἐπιβληθείσης εἰσφορᾶς;

§83Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Ἡ ἐρώτησίς σας εἶχεν ἔννοιαν ἐλαφρῶς ὕποπτον. Δηλαδή, ὑποπτεύεσθε τὴν Κυβέρνησιν. Νομίζω, ὅτι δὲν δικαιοῦται κανεὶς νὰ ἐκφράζῃ ὑπονοίας τοιαύτης μορφῆς χωρὶς νὰ δύναται νὰ τὰς βασίζῃ καὶ ἁπλῶς νὰ τὰς διατυπώνῃ ὑπὸ μορφὴν ἀφελοῦς δῆθεν ἐρωτήσεως. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε πόσον σᾶς ἐκτιμῶ καὶ δὲν πιστεύω, ὅτι εἶσθε ἀφελής. Ἐὰν εἶσθε ἀφελής, τότε δὲν σᾶς ζητῶ συγγνώμην.

§84Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Μὲ τὸν κίνδυνον νὰ φανῶ ἀφελὴς εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ἔκαμα μίαν σκέψιν καὶ ἀντὶ νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν σκέψιν μου αὐτὴν μὲ ἔκαμε νὰ ὑποθέσω, ὅτι ὑπάρχει κάποια σχέσις μεταξὺ τῆς εἰσφορᾶς καὶ τῆς ἱδρύσεως τοῦ ἐργοστασίου.

§85Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Κύριε συνάδελφε, θεωρῶ, ὅτι δὲν ἔχετε δικαίωμα ἠθικὸν νὰ μέμφεσθε ἄνευ στοιχείων.

§86Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν μέμφομαι, ἕνα ἐρώτημα κάμνω.

§87Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Εἶναι δυνατόν, κύριε συνάδελφε τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ ὑπάρχῃ ἔστω καὶ εἷς ἐξ ἡμῶν, ὁ ὁποῖος πιστεύει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καὶ πόρρωθεν σχέσις μεταξὺ τῆς εἰσφορᾶς καὶ τῆς ἱδρύσεως ἑνὸς ἐργοστασίου, τὸ ὁποῖον ἐὰν ἱδρυθῇ θὰ λειτουργήσῃ δὲν ἠξεύρω μετὰ πόσα ἔτη. Εἶναι ἀνάξιον νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοιούτου ἐρωτήματος. Ὁ σκοπὸς τῆς ἐρωτήσεως ἦτο ἄλλος (χειροκροτήματα). Ἀπαντᾷ ἡ λογική.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπαγορεύω τὰς διακοπὰς ἔστω καὶ ὅταν ὁ ρήτωρ τὰς ἀποδέχεται.

§89Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κατὰ συνέπειαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου εἶχεν ἐξασφαλίσει τὴν παροχὴν τῆς ζακχάρεως πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἰς ποσότητας καλυπτούσας τὰς πρώτας ἀνάγκας εἰς τιμὴν κάτω ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ὁ κ. συνάδελφος εἶχεν ἀναφέρει. Ἡ τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, τῆς μαύρης ἀγορᾶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐλέγχεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλ’ ἡ τιμὴ τῆς ζακχάρεως κατὰ τοὺς ἓξ τελευταίους μῆνας ἐξέπεσε διεθνῶς τόσο πολύ, ὥστε νὰ ἦτο δυνατὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ἀγοράσῃ τὸ εἶδος τοῦτο εἰς τιμάς, εὐτυχῶς, διὰ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, πολὺ μικροτέρας ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον πρὸ 4 ἢ πρὸ 6 μηνῶν. Καὶ τὴν δυνατότητα αὐτὴν τὴν περιορίζει σημαντικώτατα ἡ ἀπόφασις τῆς 20ῆς Ἰανουαρίου τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Τὴν περιορίζει ἂς ἐλπίσωμεν προσωρινῶς, διότι δὲν ὑποθέτω, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν 2 αὐτῶν ἀποφάσεων, τῆς ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς καὶ ἐπὶ τῆς ζακχάρεως καὶ ἐπὶ τῶν ὀσπρίων καὶ ἐπὶ τῶν σφαγίων. Πρόκειται, ὅπως ἐλέχθη προηγουμένως, περὶ βαρείας φορολογίας ἐμμέσως ἐμπιπτούσης ἐπὶ τοῦ ἐργαζομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ἐδῶ εἶναι ἡ οὐσία τοῦ ζητήματος. Δὲν εἶναι πλέον δυνατὸν ἡ πτωχοτέρα τάξις τῶν Ἑλλήνων νὰ ὑποστῇ νέα φορολογικὰ βάρη. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη νὰ ἄρῃ τὰ φορολογικὰ βάρη ἀπὸ τοὺς ὤμους τῶν πενεστέρων καὶ νὰ τὰ ἐπιθέσῃ εἰς τοὺς ὤμους τῶν οἰκονομικῶς εὐρωστοτέρων πρέπει νὰ δώσῃ τὸ παράδειγμα αὐτὴ πρώτη. Τὸ παράδειγμα πρέπει νὰ τὸ δώσῃ ἀκόμη καὶ ἐν τῇ προσπαθείᾳ τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἄλλης ὑποσχέσεώς της, ὅτι θὰ ἐλαττώσῃ τὸ κόστος τῆς ζωῆς. Ἀντὶ νὰ περιμένωμεν νὰ ἐλαττωθῇ τὸ κόστος τῆς ζωῆς, ἀπὸ πρωτοβουλίαν ἄλλων παραγόντων, ἂς δώσῃ τὸ παράδειγμα αὐτὴ αὕτη ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐλαττώσῃ τὸ κόστος τῆς ζωῆς κατὰ τὸν ἁπλούστερον δυνατὸν τρόπον, διὰ τῆς ἐλαττώσεως τῶν ἐμμέσων φόρων, κ. Ὑφυπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου. Ἠκούσαμεν ἀπὸ ἑνὸς μηνός, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς προετοιμάζεται νὰ ἀναμορφώσῃ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ὅτι θὰ προσήρχετο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ἐξαγγείλῃ τὰς νέας ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς χώρας μας. Διατυπώνομεν τὴν εὐχὴν ὅπως εἰς τὸν κύκλον τῶν ἀποφάσεων τούτων προνομιοῦχον θέσιν κατέχει ἡ μείωσις τῶν ἐμμέσων φόρων ἐπὶ τῶν εἰδῶν διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Παράδειγμα καὶ πάλιν τὸ σήμερον, ὑπὸ συζήτησιν θέμα τῆς ζακχάρεως. Ἡ φορολογία ἐπὶ τοῦ εἴδους τούτου ἀνέρχεται εἰς 5000 δρχ. κατὰ χιλιόγραμμον, ὅταν ἡ ἀξία του εἶναι 1800. Ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ τῶν 5000 δὲν περιλαμβάνει τὴν νέαν εἰσφοράν. Οἱ πρὸ τῆς εἰσφορᾶς ταύτης ὑφιστάμενοι δασμοὶ ἀνέρχονται εἰς 300% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ εἴδους. Ὑπάρχει, κατὰ συνέπειαν, περιθώριον εὐρὺ νὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ παράδειγμα ἐλαττώσεως τῶν βαρῶν ἐπὶ τῶν εἰδῶν διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀρχὴν τῆς μάχης κατὰ τῆς ἀκριβείας. Τὴν μάχην αὐτὴν περιμένει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ τὴν ἴδῃ ἀρχομένην καὶ κερδιζομένην. Ἔχει ἀνάγκην ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ἴδῃ νὰ ἀποκτᾷ τὸ ἡμερομίσθιόν του καὶ ὁ μισθός του περισσοτέραν ἀξίαν καὶ ὁ μόνος θετικὸς τρόπος, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα, εἶναι νὰ φθηνύνουν αἱ τιμαὶ τῶν βασικῶν εἰδῶν διαβιώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Κάμνομεν ἔκκλησιν πρὸς τὸν παριστάμενον ἀξιότιμον κ. Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, ὅπως μετὰ τὴν δημοσιευομένην εἰς τὸν τύπον διάλυσιν τοῦ Ὑφυπουργείου τοῦ Ἐμπορίου καὶ κατὰ τὴν σύνδεσίν του μὲ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐμπορίου, εἰς τὴν νέαν μορφήν, τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ τὸ Ὑφυπουργεῖον τοῦ Ἐμπορίου, τάξῃ ὡς προορισμόν του, ἀκριβῶς αὐτὸν τὸν σκοπόν: Ν’ ἀναλάβῃ τὴν διαχείρισιν τῆς μάχης κατὰ τῆς ἀκριβείας. Ἐὰν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀναλάβῃ αὐτὸν τὸν τομέα Κυβερνητικῆς δράσεως καὶ ἂν ἐπιτύχῃ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς τοιαύτης ἐπιδιώξεως, θὰ ἔχῃ προσφέρει μέγα ἔργον πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐργαζομένου πτωχοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ εἰς τὸ θέμα τοῦτο ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ συνδράμῃ μὲ ὅλην της τὴν δύναμιν, θὰ κάμῃ τὸ πᾶν, διὰ νὰ βοηθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν. Ὅπως ἐδήλωσε καὶ ἐν ἀρχῇ τῆς παρούσης συνόδου τῆς Βουλῆς, θὰ ἀσκήσῃ Ἀντιπολίτευσιν θετικήν, βοηθοῦσα τὴν Κυβέρνησιν εἰς πᾶν, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει πρὸς ἐλάφρυνσιν τῶν βαρῶν ἐπὶ τοῦ πτωχοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὴν τοιαύτην ὑπόσχεσιν θὰ τὴν τηρήσῃ ἡ παροῦσα Ἀντιπολίτευσις, καὶ κατὰ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ θὰ τὴν τηρήσῃ ἐξάπαντος καὶ θὰ τὴν ἐφαρμόσῃ ἀπόλυτα, ὅταν μὲ τὴν ἐπέλευσιν τοῦ χρόνου, ἀπὸ Ἀντιπολίτευσις, ὅπως εἶναι σήμερον, διαδεχθῇ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν εἰς τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα, γέλωτες).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἕτερος τῶν ἐπερωτώντων βουλευτὴς κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ συνάδελφος κ. Κουντούρης ἀνέπτυξε τὴν βάσιν τῆς ἐπερωτήσεώς μας. Ἡ ἐπερώτησίς μας ἀφορᾷ συγκεκριμένην ἐνέργειαν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, δηλαδή, τὴν ἐπιβολὴν εἰσφορᾶς ἐπὶ δύο εἰδῶν βασικῆς καταναλώσεως, ἐπὶ τῆς ζακχάρεως καὶ ἐπὶ τῶν ὀσπρίων. Καὶ ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς ἦτο ἄστοχος, διότι δι’ αὐτῆς, ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει, ἐπιβαρύνονται εὐρεῖαι λαϊκαὶ μᾶζαι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ εἰδῶν πρωτίστης ἀνάγκης, τὰ ὁποῖα καταναλίσκονται ἀπὸ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἰδίᾳ ἀπὸ τοὺς πτωχοὺς ἐργάτας καὶ ἀγρότας μας. Νομίζομεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ θὰ εὕρῃ τὴν ἐπιδοκιμασίαν ὁλοκλήρου τοῦ Σώματός μας, διότι ἂν κάτι εἶναι ἀναντίρρητον καὶ πρέπει νὰ ἀποτελῇ, πάντοτε, κατευθυντήριον γραμμὴν ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, εἶναι ὅτι εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῶν οἰκονομικῶν βαρῶν πρέπει αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις νὰ προσέχουν ὥστε αἱ οἰκονομικῶς ἀσθενέστεραι τάξεις νὰ ἐπιβαρύνωνται κατὰ τὸ δυνατὸν ὀλιγώτερον. Τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πολὺ περισσότερον ἀναγκαῖον σήμερον, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ εἰσόδημα τῆς ἀγροτικῆς καὶ ἐργατικῆς τάξεως τῆς χώρας μας, εἶναι ἐξαιρετικῶς χαμηλόν. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, τὸ δρᾶμα τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζουν αἱ δύο αὐταὶ τάξεις. Οἱ ἐργάτες μας εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ζοῦν μὲ ἕνα ἡμερομίσθιον, τὸ ὁποῖον αἱ Κυβερνήσεις κρατοῦν χαμηλὸν—καὶ εἶναι ἠναγκασμέναι νὰ τὸ κρατοῦν χαμηλὸν ἐκ γενικωτέρων λόγων—οἱ δὲ ἀγρόται μας ζοῦν μὲ ἕνα εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον τρομάζει κανεὶς ὅταν τὸ βλέπῃ διατυπωμένον εἰς ἀριθμούς. Εἶναι βέβαιον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐν ὄψει τῆς καταστάσεως αὐτῆς καὶ ὅταν κρατοῦμεν ἀσφυκτικῶς στενὰ τὰ πλαίσια, ἐντὸς τῶν ὁποίων κινοῦνται τὰ ἡμερομίσθια καὶ ἐντὸς τῶν ὁποίων κινεῖται τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, ἐπιτακτικὴ ἦτο ἡ ὑποχρέωσις τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ὅπως καὶ κάθε ἄλλης Κυβερνήσεως, νὰ κρατήσῃ, τοὐλάχιστον, χαμηλὰς τὰς τιμὰς τῶν εἰδῶν διατροφῆς. Τοῦτο, ἄλλωστε, δὲν πρέπει νὰ τὸ λέγωμεν ἡμεῖς διότι πρώτη ἡ Κυβέρνησις τὸ ἐπηγγέλθη καὶ τὸ διεκήρυξε. Τὸ διεκήρυξε καὶ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις, ὅπως, καὶ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος, ὅπως τὸ διεκήρυξαν αἱ Κυβερνήσεις ὅλων τῶν Κρατῶν, ἀποτελεῖ δὲ παγίαν πολιτικὴν εἰς ὅλας τὰς χώρας. Θὰ εἶχα, ἐὰν ἤθελα, νὰ σᾶς ἀναφέρω παραδείγματα Κρατῶν, ὅπως π.χ. τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, ἡ ὁποία ἐπιδοτεῖ ἀκόμη καὶ ὡρισμένα εἴδη λαϊκῆς καταναλώσεως, διὰ νὰ κρατήσῃ τὰς τιμὰς χαμηλάς. Καί, ἐν τούτοις, βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, τὸ παράδοξον φαινόμενον εἰς τὴν χώραν μας, εἰς μίαν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀρχίζομεν, νὰ ἀντιμετωπίζωμεν, ἀπειλητικὰ φαινόμενα γενικῆς οἰκονομικῆς κρίσεως καὶ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας, τῶν πτωχῶν, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον ὅλων τῶν Ἑλλήνων, βλέπετε, τὸ φαινόμενον ἐκεῖ, ὅπου θὰ ἠδύνατο νὰ συζητηθῇ ἐπιδότησις τῶν εἰδῶν λαϊκῆς καταναλώσεως, νὰ ἐπιβάλλωμεν ἀντ’ αὐτῆς, εἰσφορὰς ἐπὶ τῶν εἰδῶν αὐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ γίνῃ τὸ θέμα ἀντιληπτὸν πρέπει κατὰ κάποιον τρόπον, ἔστω καὶ συντόμως, νὰ σᾶς ἀναπτύξω τὴν προϊστορίαν τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς, ἡ ὁποία ὁμολογουμένως, εἶναι κάτι τὸ περίεργον, εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον, δύσκολα μπαίνει μέσα εἰς τὰ καλούπια καὶ τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν κειμένων νόμων. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ εἰσφορὰ ἐπεβλήθη ἀπὸ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου. Ἐπεβλήθη, δηλαδή, εἰς μεγάλην ἔκτασιν, διότι εἰσφορὰς εἰς εἰδικωτέρας περιπτώσεις εἴχομεν καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἐσκέφθη ὅτι ὤφειλε νὰ ἐπιδοτήσῃ τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ Προϋπολογισμὸς δὲν ἄντεχε, ἐσκέφθη ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιβαρύνῃ ὡρισμένα εἴδη πολυτελείας, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσήγοντο ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὥστε μὲ τὸν λογαριασμὸν αὐτὸν νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐπιδότησιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπέτρεπε τὴν ἀσφάλισιν τῶν προϊόντων μας. Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν θεωρητικήν, ἀλλὰ καὶ τὴν πρακτικὴν δικαίωσιν τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς. Μέχρις αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, ὁσασδήποτε ἀντιρρήσεις θεωρητικὰς ἢ καὶ πρακτικὰς καὶ ἐὰν ἠδύνατο νὰ ἔχῃ τις, νομίζω, ὅτι ὅλοι θὰ συμφωνήσωμεν, ὅτι ἡ πρᾶξις ἦτο ὀρθή, διότι γενικὴ εἶναι ἡ ἐπιθυμία μας νὰ ἐξαχθοῦν τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα. Ἀπὸ τοῦ σημείου, ὅμως, αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, μέχρι τοῦ νὰ φθάσωμεν, ἐκεῖ, ὅπου ἔφθασεν ἡ πρώτη Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐμεσολάβησε κατὰ τὸ ἐνδιάμεσον διάστημα τῶν ἐκλογῶν καὶ μέχρι τοῦ σημείου, εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις. Μάλιστα εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον διαπιστώνει κανεὶς εἰς πολλὰς περιπτώσεις νὰ ἀκολουθῆται, κάτι, ποὺ ἐγὼ ὀνομάζω «ἡ ὁδὸς τῆς εὐκολίας». Αἱ εἰσφοραὶ εἶναι εὔκολος τρόπος, εἶναι ἀκόμη εὐκολώτερος, ὅταν ἐπιβληθοῦν εἰς ὡρισμένα εἴδη λαϊκῆς καταναλώσεως, τὰ ὁποῖα οὕτως ἢ ἄλλως θὰ καταναλωθοῦν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ἀνάγκης, ἐπιβάλλομεν τὴν εἰσφορὰν καὶ τὸ ζήτημα τελειώνει. Εἰς τὴν πραγματικότητα, ὅμως, τὸ ζήτημα δὲν τελειώνει, τὸ ζήτημα ἀνοίγει, διότι τὸ νὰ εἰσπράττῃ κανεὶς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, εἶναι εὐχερές, ἀλλ’ αἱ συνέπειαι, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐπικίνδυνοι καὶ δυσάρεστοι. Ἡ εἰσφορά, κ. Ὑπουργέ, ὅπως ἐπεβλήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ἐπεβλήθη εἰς ὡρισμένα εἴδη, τὰ ὁποῖα ἦσαν κατὰ βάσιν εἴδη πολυτελείας, ἐπιβαρύνοντα κατὰ συνέπειαν καὶ κατὰ κύριον λόγον τὴν εὐπορωτέραν τάξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐπρόκειτο δέ, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς τότε Κυβερνήσεως νὰ ἀποδώσῃ ἕνα ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνήρχετο εἰς τὰ 235–240 δισεκατομμύρια κατ’ ἔτος. Ἐν συνεχείᾳ ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις ἐπεξέτεινε τὴν εἰσφορὰν καὶ ἐπὶ ἄλλων εἰδῶν, καὶ προσέθεσε μίαν ἐπιβάρυνσιν, ἡ ὁποία θὰ ἀνήρχετο περίπου εἰς τὸ ποσὸν τῶν 160 δισεκατομμυρίων. Δηλαδή, συνολικῶς, ὅταν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, αἱ εἰσφοραὶ ἐπρόκειτο νὰ ἀποδώσουν 420 δισεκατομμύρια. Ἤδη ἀναφέρεται ὁ ἀριθμὸς τῶν 600 δισεκατομμυρίων. Δηλαδὴ ἐπεβλήθησαν ἀπὸ τὸν Συναγερμὸν εἰσφοραί, ἀντιπροσωπεύουσαι τὸ ποσὸν τῶν 180 δισεκατομμυρίων. Αἱ εἰσφοραὶ δὲ κατὰ κύριον λόγον ἐπεβλήθησαν εἰς τέσσαρα βασικὰ εἴδη: Τὰ ὄσπρια, τὴν ζάκχαριν, τὸ νωπὸν κρέας καὶ τὰ ἔρια. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς εἰσφορᾶς, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἔλαβε τὴν ἔκτασιν αὐτήν, νομίζω, ὅτι ὤφειλε σοβαρῶς νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Βουλή. Ἐν τῇ οὐσίᾳ, ἐὰν κανεὶς ἐξετάσῃ κατὰ βάσιν τὸ ζήτημα θὰ ἀντιληφθῇ—καὶ νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσετε ὅλοι μαζί μου—ὅτι ἡ εἰσφορὰ εἶναι ἕνας τρόπος ἐπιβολῆς φορολογίας, διότι, ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει, ἐπιπίπτει εἰς τὴν κατανάλωσιν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, νὰ κάμω μίαν μικρὰν παρέκβασιν. Ὅταν τὸ πρῶτον ἐπεβλήθη ἡ εἰσφορά, ἴσχυσεν εἰς μεμονωμένας περιπτώσεις. Ἦτο γεγονὸς ἀναντίρρητον, ὅτι εἰς ὡρισμένας εἰσαγωγὰς ἐπραγματοποιοῦντο ὑπερβολικὰ ὑπέρογκα κέρδη καὶ δι’ αὐτὸ αἱ τότε Κυβερνήσεις ἐπεδίωξαν νὰ περιορισθῇ διὰ τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς. Τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, δὲν συμβαίνει πλέον. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία, κατὰ ἕνα τρόπον, ἐπανεῦρε τὸν ρυθμόν της καὶ τὰ κέρδη, ὅσον καὶ ἂν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις εἶναι πράγματι μεγάλα, δὲν φθάνουν εἰς τὰ παλαιὰ ὅρια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δέ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ κανείς, ὅτι ποσὸν 600 δισεκατομμυρίων θὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὰ κέρδη τῶν εἰσαγωγέων. Κατὰ συνέπειαν, εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει κανείς, ὁ ὁποῖος θὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι πρόκειται περὶ ἐμμέσου φορολογίας, περὶ ἑνὸς εἴδους δασμολογικῆς ἐπιβαρύνσεως.

§92Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἐπειδὴ ἰσχυρίσθητε, ὅτι ἀποτελεῖ ἡ εἰσφορά, μίαν ἔμμεσον φορολογίαν, θὰ πρέπει — διότι εἶναι πράγματι σοβαρὸν τὸ θέμα — νὰ τὸ ἐξετάσωμεν ἔξω ἀπὸ κάθε κομματικὴν καὶ πολιτικὴν προκατάληψιν. Ἡ εἰσφορά, ὅπως γνωρίζετε πολὺ καλά, ἐπιβάλλεται κυρίως δι’ ἕνα λόγον. Διότι ὑπάρχει ἀνισοτιμία εἰς τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν τοῦ νομίσματος. Ἡ ἀνισοτιμία ὑπάρχει καὶ ὑπάρχουν βέβαια πολλοὶ τρόποι, μὲ τοὺς ὁποίους δυνάμεθα νὰ καταπολεμήσωμεν αὐτήν. Ἐὰν μὲ ἐρωτήσετε ἐμένα θὰ ἔλεγον, ὅτι δὲν εἶναι ὁ καταλληλότερος τρόπος ἡ εἰσφορά. Πάντως εἶναι ἕνας ἐκ τῶν τρόπων, μὲ τοὺς ὁποίους δυνάμεθα νὰ καταπολεμήσωμεν τὴν ἀνισοτιμίαν τοῦ νομίσματος. Δηλαδὴ τὰς δυσμενεῖς ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦνται εἰς τὴν οἰκονομίαν μας ἐξ αἰτίας τῆς ἀναμφισβητήτως ὑφισταμένης ἀνισοτιμίας τοῦ νομίσματος. Μία ἐκ τῶν δυσμενῶν ἐκδηλώσεων τῆς ἀνισοτιμίας αὐτῆς εἶναι καὶ ἡ συναγωνιστικὴ ἀδυναμία τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων μας. Λοιπόν, βασικὸς λόγος τῆς εἰσφορᾶς εἶναι ἡ θεραπεία τῆς ἀνισοτιμίας τοῦ νομίσματος ἐκ τῆς ὁποίας ἀπορρέει ἡ συναγωνιστικὴ ἀδυναμία τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων μας. Ἐνδέχεται ἡ Κυβέρνησις, ὅλαι αἱ κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεις καὶ ἡ προηγουμένη καὶ ἡ σημερινὴ νὰ συνδυάζῃ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ μὲ φορολογικὸν σκοπόν. Πάντως ὁ βασικὸς λόγος τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς εἶναι ἡ θεραπεία τῶν δυσχερῶν ἐκδηλώσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπαγορεύονται ἀπὸ τὴν ἀνισοτιμίαν τοῦ νομίσματος.

§93Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ συνομολογήσω καὶ θὰ προχωροῦσα ἀμέσως ἐκεῖ, ὅτι εἷς ἐκ τῶν κυριωτέρων λόγων ποὺ ἐπιβάλλουν τὴν εἰσφοράν, εἶναι καὶ ἡ πλασματικὴ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος, τὴν ὁποίαν ἡ πολιτεία μας καθιέρωσε. Συνέπεια τοῦ γεγονότος αὐτοῦ εἶναι, ὅτι τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα δὲν ἠμποροῦν εὐχερῶς νὰ πωληθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ἐκεῖ ὅπου θὰ εἰσπράξωμεν 1 δολλάριον, θὰ δώσωμεν 15.000 δρχ. ἐνῷ ἡ ἀνταλλακτικὴ ἀξία τοῦ δολλαρίου θὰ ἦτο πολὺ μεγαλυτέρα. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἀλλάζει διόλου τὴν βάσιν τοῦ συλλογισμοῦ μου, ἀντιθέτως μάλιστα νομίζω, ὅτι ἐνισχύει τὰ ἐπιχειρήματά μου. Ἡ Κυβέρνησις, εὑρισκομένη ἔστω εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπιβάλῃ τὴν εἰσφοράν, ὤφειλε νὰ ἐξετάσῃ ἐπὶ ποίων εἰδῶν θὰ τὴν ἐπέβαλλε καὶ ὤφειλε νὰ τὴν κάμῃ—πιστεύω ἐγὼ τοὐλάχιστον—μὲ μίαν διαδικασίαν, ὅλως διάφορον. Ἐφ’ ὅσον μέχρι σήμερον ἡ εἰσφορὰ ἐπεβάλλετο εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, θὰ ἦτο δυνατόν, τὸ Σῶμα μας, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, νὰ τὴν ἀφήσῃ εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως αὐτὸ δὲν συμβαίνει, τὸ θέμα ἀλλάσσει. Τοῦτο εἶναι θέμα γενικωτέρας οἰκονομικῆς πολιτικῆς εἰς ἕνα ζωτικὸν τομέα, ὁ ὁποῖος συνδέεται μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῶν οἰκονομικῶν βάθρων εἰς τὰς λαϊκὰς μάζας καὶ συνδέεται καὶ μὲ τὴν δυνατότητα ἐξαγωγῆς τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ θὰ ἔλεγον ἀμέσως, ὅτι, ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἐπιβάλωμεν μίαν εἰσφοράν, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιβάλῃ τὴν εἰσφορὰν διὰ νόμου. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Σύνταγμα εἰς τὸ ἄρθρον 59 ἀναφέρει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς, καὶ εἶναι ταὐτόσημος διάταξις ἡ ὁποία παρέχεται εἰς ὅλα τὰ Συντάγματα τὰ Ἑλληνικά, εἰς ὅλα τὰ Συντάγματα ὅλου τοῦ κόσμου. «Οὐδεὶς φόρος... ......... (ἀναγινώσκει)........» Καὶ τὸ τελευταῖον Σύνταγμα, λέγει, ὅτι: «Τὸ ἀντικείμενον.... (ἀναγινώσκει)......» Δηλ., κ. συνάδελφοι, τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα λέγει ὅτι, ὄχι μόνον ὁ νόμος ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Σώματος, ἀλλ’ ὅτι δὲν δύναται ἡ Βουλή.... Καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ, μὲ τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν ἡ εἰσφορὰ ἔλαβε σήμερον, ἔχομεν 600 δισεκατομμύρια, ἐκτὸς τοῦ ἐλέγχου τοῦ Σώματος, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις κανονίζει ὅπως θέλει. Καὶ τὸ δυσάρεστον, κ. συνάδελφοι εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τούτῳ ἐμφανίζεται στερουμένη προγράμματος καὶ γραμμῆς. Ὤφειλε δηλαδή, εὐθὺς ὡς ἀντίκρυσε τὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν προηγουμένως σᾶς εἶπον, νὰ ἐξετάσῃ τί ποσὰ τῆς ἐχρειάζοντο καὶ ἐν συνεχείᾳ ὤφειλε νὰ μελετήσῃ τὸν καλύτερον τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ εὕρισκε τὸ ποσὸν αὐτό. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ κατευθυντήριον γραμμὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ εἰσφορὰ νὰ μὴ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν εἰδῶν βασικῆς καταναλώσεως. Καὶ βλέπετε σήμερον σποραδικῶς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι δίδουν τὴν ἐντύπωσιν σπασμωδικῶν καὶ τυχαίων ἐνεργειῶν, ποὺ ἐπιβάλλουν εἰσφορὰς πότε εἰς τὸ ἕνα εἶδος, καὶ πότε εἰς τὸ ἄλλο. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὁ χειρισμὸς τοῦ θέματος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι ἄστοχος καὶ ἐπικίνδυνος. Καὶ ἐπιπροσθέτως, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπεκτείνουσα τὸν τομέα ἐνεργειῶν της, παραβλέπει τὰ δικαιώματα τοῦ Σώματος καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Νομίζω, ὅτι καιρὸς ὑπάρχει ἀκόμη. Ἐζήτησα καὶ ἄλλοτε ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῆς σταφίδος, τὴν ὁποίαν εἴχομεν ζητήσει ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος τότε παρίστατο, διότι δυστυχῶς σήμερον, πλὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπὸ συστήματος περιφρονεῖ τὸ Σῶμα ὅπως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, εἶναι ἐπιμελέστατος εἰς τὴν παρακολούθησιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, ἐζήτησα τότε νὰ μᾶς δώσῃ πληροφορίας καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μᾶς ἔδωκεν ὡρισμένους ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζω ἐὰν ἀντιπροσωπεύουν τὰ γεγονότα, καὶ ἐὰν δύνανται νὰ ληφθοῦν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως μεταβάλλεται ἀπὸ τῆς μιᾶς στιγμῆς εἰς τὴν ἄλλην καὶ αἱ εἰσφοραὶ παίζουν καθ’ ὃν τρόπον παίζουν. Καὶ νομίζω κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι ἔχομε δικαίωμα, ὄχι πλέον ἡμεῖς, ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀλλ’ ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐξηγήσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ζωτικῶς μᾶς ἐνδιαφέρει ὅλους τὸ θέμα τῆς ἐπιδιοτήσεως τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων, διότι εἶναι ζωτικὴ ἀνάγκη διὰ τὸν τόπον νὰ ἐξαχθοῦν τὰ προϊόντα καὶ διότι μία ἀπὸ τὰς γενικὰς αἰτίας τοῦ κακοῦ τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν δημιουργεῖ ἀνησυχητικὰ συμπτώματα διὰ τὴν οἰκονομίαν, εἶναι ἡ δυσχέρεια μὲ τὴν ὁποίαν διατίθενται τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα. Ἐφ’ ὅσον μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ θέμα αὐτό, νομίζω ὅτι ἔχομεν χρέος καὶ δικαίωμα νὰ ἐρωτήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, τί πρόκειται νὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τὰς εἰσφορὰς αὐτάς, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ τὰς εἰσπράξῃ καὶ ποῦ θὰ τὰ διαθέσῃ. Ἕνα ὡλοκληρωμένον πρόγραμμα ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς ἐκθέσῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν ἀνακύπτῃ τὸ θέμα ἐπιδοτήσεως ἑνὸς προϊόντος νὰ συζητῶμεν εἰς τὸ γόνατον διὰ νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον. Ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἔχει χρέος νὰ λάβῃ θέσιν. Ἀκόμη τὴν εἰσφορὰν τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλομεν πρέπει νὰ τὴν ἐγκρίνωμεν ὑπὸ τὸν ἀπαράβατον ὅρον, ὅτι τὸ ποσὸν ποῦ θὰ εἰσπραχθῇ νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων. Δι’ οὐδένα θεωρητικὸν ἢ πρακτικὸν λόγον δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ προϊὸν τῆς εἰσφορᾶς νὰ πάῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν προϋπολογισμόν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ἐνισχύσῃ τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους, ὀφείλει νὰ τὸ κάμῃ εὐθέως διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ τῆς φορολογίας. Ἔχει δυνατότητα νὰ αὐξήσῃ τοὺς ἀμέσους φόρους. Ἐπιπροσθέτως ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπεκτείνῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰς εἰσφοράς, ὅπως τὰς ἐπεκτείνῃ, εἰς εἴδη τὰ ὁποῖα εἰδικώτερον θὰ θίξουν τὰς πτωχοτέρας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, αἱ ὁποῖαι σήμερον ἀντιμετωπίζουν κρίσιν. Θέλω κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπερωτήσεώς μας, ἡ ὁποία κατὰ κάποιον τρόπον ἐπεξετάθη ἐπὶ τοῦ γενικωτέρου προβλήματος τῆς εἰσφορᾶς, ἡ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ εἰς τὸ Σῶμα ἐξηγήσεις καὶ νὰ μᾶς καθορίσῃ τὰς γενικὰς γραμμὰς τὰς ὁποίας προτίθεται νὰ ἀκολουθήσῃ. Καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ θὰ εὑρεθῇ σύμφωνος μαζί μου εἰς τὸ σύνολόν της, ἀσχέτως τῆς πτέρυγος εἰς τὴν ὁποίαν ἕκαστος τῶν κ. συναδέλφων ἀνήκει, σύμφωνος εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι τὰ πράγματα αὐτὰ δὲν πρέπει νὰ ἀποφασίζωνται πίσω ἀπὸ τὴν πλάτην μας, σύμφωνος εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι τὸ συνολικὸν προϊὸν τῆς εἰσφορᾶς πρέπει νὰ πάῃ ὑπὲρ τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ σύμφωνος ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ὅτι ἡ εἰσφορὰ πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν εἰδῶν τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εἴδη λαϊκῆς καταναλώσεως καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἐπιβαρύνουν τὰς πτωχὰς τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἄλλως εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ εἰσφορὰ εἶναι ἀπαράδεκτος. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν νὰ ἐπιβάλωμεν εἰσφορὰς ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀγοράσῃ ὁ ἀγρότης. Καθίσταται περισσότερον ἀναγκαῖον καθ’ ἣν στιγμὴν κατηργήθη τὸ δελτίον καὶ ἡ ἁρμοδιότης τοῦ ἐμπορίου ἐπεξετάθη ἐπὶ τῶν εἰδῶν τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον διεχειρίζετο σχεδὸν ἀποκλειστικῶς τὸ Κράτος, ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην σήμερον νὰ ἔχῃ περισσότερον ἀκόμη ἐντεταμένην τὴν προσοχήν της εἰς τὸ πῶς θὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμάς. Διότι δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, οὐδὲν σύστημα ἐν προκειμένῳ νὰ ἰσχύσῃ, ὅταν αἱ τιμαὶ δὲν κρατοῦνται, ὅταν ἐπιβάλλωνται εἰσφοραί, ὅταν ἐπιβάλλωμεν εἰσφορὰν 1100 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ τῶν ὀσπρίων καὶ 1600 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ τῆς ζακχάρεως. Τινὲς τῶν κ. συναδέλφων ἀνέφερον προηγουμένας Κυβερνήσεις. Δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κριτικάρωμεν τὰς Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος.

§94ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διότι δὲν σᾶς συμφέρει.

§95Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἡ ζάκχαρις εἶχε 180 δολ. τὸν τόννον, σήμερον ἔχει 114 δολλάρια ὅταν πληρώνεται μὲ δολλάρια καὶ 125 δολ. ὅταν εἰσάγεται ἀπὸ χῶρες κλῆριγκ. Αὐτὴν τὴν πτῶσιν, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ζακχάρεως εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν νομίζω, ὅτι κατὰ κάποιον τρόπον πρέπει νὰ ὠφεληθῇ ὁ λαὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅτι αὐτὸ εἶναι ἐπιβεβλημένον, ὅταν ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις ἐμφανίζεται ζοφερά, ὅταν ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ἔχωμεν ἀνεργίαν καὶ πτῶσιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως, ὅταν ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἔχωμεν τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν ἡ ὁποία δὲν δύναται ν’ ἀπορροφηθῇ, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρατοῦμεν ηὐξημένας τὰς τιμὰς δι’ ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ κρίνω εἰς τὸ σύνολον τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ὅμως δυστυχῶς ἀναγκαῖον νὰ εἴπω, ὅτι ὅλη ἡ ὑπόθεσις ὁμοιάζει μὲ τραγέλαφον. Ἐὰν ὄντως θέλωμεν κάτι νὰ κάμωμεν πρέπει νὰ κρατήσωμεν τὰς τιμάς, ἢ ἀκόμη περισσότερον νὰ τὰς ρίψωμεν χαμηλότερον, διότι ἄλλως ἐὰν μὲ ὅλους τοὺς περιορισμούς, τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλομεν, ἐὰν ὁ τιμάριθμος μᾶς φύγῃ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς οἰκονομικὴν κατάρρευσιν. Τερματίζω τὸν λόγον μου, διότι δὲν θέλω περισσότερον νὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Θὰ ἀναμείνω μαζὶ μὲ τὸν κ. συνάδελφον τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θὰ δώσῃ ἐπὶ τῶν ἐρωτημάτων τὰ ὁποῖα ἐθέσαμεν. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ δείξῃ περιφρόνησιν πρὸς τὸ Σῶμα, ἀλλὰ τοὐναντίον θὰ μᾶς δώσῃ τὰς ἀπαραιτήτους πληροφορίας καὶ θὰ μᾶς ἀποκαλύψῃ τὰς προθέσεις καὶ τοὺς σκοπούς της, διὰ νὰ δυνηθῶμεν καὶ ἡμεῖς ἐν συνεχείᾳ ν’ ἀντείπωμεν τὰς ἰδικάς μου παρατηρήσεις. Καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι τὸ βιαστικὸν μέτρον τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν δύο εἰδῶν διὰ τὰ ὁποῖα ἡ ἐπερώτησις ὑπεβλήθη, δὲν θὰ θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ, ἀλλὰ πειθομένη καὶ ἡ ἰδία, ὅτι πρόκειται περὶ πράξεως ἡ ὁποία ἔρχεται εἰς πλήρη ἀντίθεσιν πρὸς τὰς ἰδικάς της ἐπαγγελίας θὰ μεταβάλῃ τὰς ἀποφάσεις της. Ἀναμένομεν τὰς ἀνακοινώσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ εὐχόμεθα ὅπως αἱ ἀνακοινώσεις αὗται εἶναι ἱκανοποιητικαί. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως, ἐλπίζομεν ὁ κ. Πρόεδρος θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ δι’ ὀλίγων νὰ ἀντείπωμεν ὅσον ἀφορᾷ τὰ θέματα τὰ ὁποῖα προηγουμένως ἐθίξαμεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου κ. Π. Παπαληγούρας.

§97Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι πράγματι σημαντικόν. Ἐξ ἀφορμῆς τῶν ἐπιβληθεισῶν εἰσφορῶν ἐπὶ τῶν ὀσπρίων καὶ τῆς ζακχάρεως, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ προλαλήσαντες, ἐπεξετάθησαν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν εἰσφορῶν ἐν γένει. Θὰ ἤθελον νὰ ἀρχίσω τὴν ἀπάντησίν μου μὲ τὴν ἀντίκρουσιν τῆς νομικῆς θεωρίας περὶ τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῆς εἰσφορᾶς ὡς δασμοῦ.

§98Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ὑπεστήριξα νομικὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ εἰσφορὰ εἶναι δασμός. Τοῦτο δὲν θὰ ἤθελον νὰ τὸ πράξω καὶ ἐξ ἄλλων λόγων τοὺς ὁποίους ἀντιλαμβάνεσθε. Ὑπεστήριξα, ὅτι εἰς τὴν πραγματικότητα ἡ εἰσφορὰ ἐπιπίπτει ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει καὶ ἐπὶ τῆς καταναλώσεως καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα.

§99Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Χαίρω πολύ, διὰ τὴν διευκρίνησιν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ κ. συνάδελφος, διότι καὶ ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐπιμένουν εἰς τὸ ὅτι, αἱ εἰσφοραὶ αἱ ἐπιβληθεῖσαι δὲν ἀποτελοῦν δασμούς, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ἡ Ἑλλὰς οὐδέποτε παρέβη διεθνεῖς ὑποχρεώσεις. Θὰ εἶχε δὲ διεθνεῖς ὑποχρεώσεις καὶ ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις καὶ ἡ παροῦσα, ἐὰν ὑπετίθετο, ὅτι αἱ εἰσφοραὶ ἀποτελοῦν δασμούς. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. συνάδελφος εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ προβῇ εἰς αὐτὴν τὴν διευκρίνησιν, δὲν νομίζω ὅτι ἔχουν ἰσχὺν τὰ ὅσα εἶπεν, ἐν ἀναφορᾷ πρὸς τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον μόνον περὶ φόρων καὶ περὶ δασμῶν ὁμιλεῖ. Ἡ εἰσφορὰ πράγματι εἰς τὸν τόπον μας ἐπιβάλλεται ἐκ λόγων, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν τὴν ἐσωτερικὴν ἀξίαν τοῦ νομίσματος, ἢ μᾶλλον τὴν σχέσιν τῆς ἐσωτερικῆς ἀξίας τοῦ νομίσματος πρὸς τὴν ἐσωτερικὴν ἀξίαν ἄλλων νομισμάτων. Αὐτὴ ἦτο πάντοτε ἡ θέσις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ καὶ τῆς προηγουμένης καὶ τῆς σημερινῆς καὶ νομίζω, ὅτι οὐδένα λόγον ἔχομεν νὰ ἀμφισβητήσωμεν τὴν θέσιν αὐτήν. Ἐπίσης θεωρῶ παράδοξον τὴν θεωρίαν τοῦ κ. συναδέλφου, τήν, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, ποσοτικήν. Διὰ πρώτην φορὰν εἰσάγεται ἡ ποσοτικὴ θεωρία, ἡ ὁποία εἶναι οἰκονομικὴ θεωρία καὶ εἰς τὰ νομικά. Μᾶς εἶπεν, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι καὶ ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις εἶχεν ἐπιβάλει εἰσφορὰς 240 δισεκατομμυρίων, προϋπολογισθέντων τότε καὶ τοὺς εἶχεν ἐπιβάλει οὐχὶ διὰ νόμου, ἀλλὰ διὰ τοῦ τρόπου, ἀκριβῶς διὰ τοῦ ὁποίου καὶ ἡμεῖς ἐπεβάλομεν μεταγενεστέρως ἄλλας τόσας ἢ περισσοτέρας εἰσφοράς. Νομίζω, ὅτι δὲν γίνεται μετουσίωσις νομικὴ τῆς πράξεως, ἐὰν τὰ 240 δισεκατομμύρια γίνουν 420 ἢ 600. Ἢ ἔχει ἡ Κυβέρνησις τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ εἰσφορὰς—ἐγὼ φρονῶ, ὅτι ἔχει—καὶ τότε καὶ ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις καλῶς ἔπραξε καὶ ἐπέβαλεν εἰσφοράς, καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως καλῶς ἐπράξαμεν, ἢ δὲν ἔχει. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἔχει δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ 240 δισεκατομμυρίων εἰσφορὰς καὶ δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ πέραν τοῦ ποσοῦ τούτου. Ταῦτα ὡς πρὸς τὸ θέμα τὸ τυπικόν. Κύριοι, ἤθελον νὰ προβῶ εἰς μίαν διευκρίνησιν. Ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν ὀσπρίων καὶ ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τοῦ κρέατος ἐπεβλήθησαν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἐπειδὴ ἐζήτησε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ προστατευθοῦν διὰ τῆς εἰσφορᾶς ταύτης ἀνάλογα ἐγχώρια προϊόντα.

§100Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἡ παραγωγὴ εἶναι πολὺ μικρά.

§101Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ δώσω εὐκαιρίαν συζητήσεως. Ἀλλὰ θὰ ἐπεθύμουν ἐπειδή, πράγματι, αἱ εἰσφοραὶ αὗται ἐπεβλήθησαν τῇ εἰσηγήσει τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, θὰ ἤθελον νὰ συζητήσωμεν εἰδικῶς τὸ θέμα τὸ ἀφορῶν εἰς τὰς εἰσφορὰς ἐπὶ τῶν ὀσπρίων καὶ τοῦ κρέατος παρισταμένου καὶ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Ἐπὶ τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῆς ζακχάρεως ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Πρῶτον δηλῶ, ὅτι ἡ εἰσφορὰ δὲν ἐπεβλήθη διὰ λόγους ταμειακούς. Ἀντιλαμβάνονται οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἐπερωτήσαντες, οἱ ὁποῖοι ἀμφότεροι εἶναι ἰδιαιτέρως πεπειραμένοι περὶ τὰ θέματα τὰ οἰκονομικά, ὅτι προκειμένου περὶ μιᾶς εἰσφορᾶς ἐπιβληθείσης προκειμένου περὶ εἰσαγωγῶν, αἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς ὃ στάδιον εὑρίσκονται αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν δύναμαι ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ εἴπω ὅσα θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἀντιλαμβάνονται πολὺ καλὰ τί ἐννοῶ, πάντως ἐγὼ νομίζω, ὅτι θὰ δώσω ἀπαντήσεις σαφεστάτας, ἀπαντήσεις ἐπαρκεῖς εἰς τὰ τεθέντα ὑπὸ τῶν κυρίων συναδέλφων ἐρωτήματα. Ἀπὸ ὅλους τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέφερον οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὡς δυναμένους νὰ ἑρμηνεύσουν τὸ διατί ἐπεβλήθη ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τῆς ζακχάρεως, ὁ μόνος πραγματικὸς λόγος εἶναι ἡ ὕπαρξις τῶν ἀποθεμάτων εἰς χεῖρας τοῦ Δημοσίου. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἐζήτησα, ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ κατ’ οὐσίαν, ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὑπὸ τὴν αὐστηρὰν ἔννοιαν, τὸν κ. Καψάλην, τὴν ἐπιβολὴν αὐτῆς τῆς εἰσφορᾶς. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Κῶ, καὶ ἐκ πρώτης ὄψεως ἡ παρατήρησίς του φαίνεται ὀρθή, μὰ διὰ ποῖον λόγον νὰ μὴ ἀναβάλωμεν τὴν πώλησιν τῶν ἐφοδίων, τῶν κρατικῶν, ἢ διὰ ποῖον λόγον νὰ μὴ ἀναβάλωμεν τὰς εἰσαγωγὰς ἢ διὰ ποῖον λόγον νὰ μὴ ὑποστῇ ἐπιτέλους κάποιαν ζημίαν τὸ Κράτος; Θὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὰ τρία αὐτὰ λίαν εὔλογα ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα ἔθεσεν ὁ ἐπερωτήσας ἐκλεκτὸς συνάδελφος ἐκ Κῶ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διαχείρισις τῶν ἐφοδίων δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ μεμονωμένως καὶ ἀπὸ μιᾶς εἰδικῆς σκοπιᾶς. Πρέπει νὰ θεωρηθῇ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ συνόλου λογαριασμοῦ, τὸν ὁποῖον δημιουργοῦν τὰ ἐφόδια διὰ τὸ Κράτος. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ὁ λογαριασμὸς αὐτός, κύριοι συνάδελφοι, πέρυσιν ἄφησεν οὐσιαστικὸν ἔλλειμμα 1.300.000.000 καὶ εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ προκάτοχος, ἔκαμε μίαν προσπάθειαν καλύψεως αὐτοῦ τοῦ ἐλλείματος καὶ ἐκάλυψε μέρος τοῦ ἐλλείμματος διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Παρέμεινεν, ὅμως, ἕν τεράστιον ἄνοιγμα τοῦ λογαριασμοῦ ἐκείνου καὶ τὸ ἄνοιγμα αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν αὐξηθῇ τί πρόκειται νὰ σημάνῃ; Πρόκειται ἁπλούστατα δι’ ἄλλης ὁδοῦ, εἴτε νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, πάλιν, ἐμμέσως διὰ τῆς ἐκδόσεως πληθωρικοῦ χαρτονομίσματος, δηλαδὴ μὲ τὸ νὰ παραμείνῃ ὁ λογαριασμὸς τοῦ Δημοσίου εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος συνεχῶς μὲ ἄνοιγμα, ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἐφόδια, ἢ διὰ μιᾶς προσθέτου ἐπιβαρύνσεως, πάλιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὴν ὁποίαν πάλιν, θὰ ἐκαλεῖτο ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ πληρώσῃ. Δὲν δυνάμεθα λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴπωμεν, ἀδιαφοροῦμεν ἐὰν χάσωμεν ἀπὸ αὐτὸν τὸν λογαριασμὸν ἐφοδίων καὶ ἄλλα τόσα δισεκατομμύρια. Ὑπάρχει ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, καὶ κάποιος ἄλλος λόγος. Δὲν ἠμποροῦμεν, ὄχι μόνον νὰ ἀδιαφορήσωμεν γενικῶς, ἀλλὰ ἔπρεπε καὶ ἐν ὡρισμένῳ χρόνῳ τακτῷ νὰ ἔχωμεν ἐκ τοῦ λογαριασμοῦ αὐτοῦ ὡρισμένας εἰσπράξεις, διότι, ὅταν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις παρέλαβε τὴν διαχείρισιν τῶν ἐφοδίων, εὑρέθη πρὸ μιᾶς καταστάσεως περιέργου. Δὲν ἔχει τόσην σημασίαν ἡ συμφόρησις τῶν ἀποθηκῶν, ἡ ὁποία ἐτονίσθη εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅλων τῶν παρατάξεων, σημασίαν ἔχει ἡ συμφόρησις τῆς κυκλοφορίας, ἡ ὁποία ἠπειλεῖτο ἐκ τῆς φοβερᾶς αὐτῆς συμφορήσεως τῶν ἀποθηκῶν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι κάθε μῆνα νὰ προϋπολογίζωμεν ἕν ὡρισμένον ποσὸν ἐκ τῶν ἐφοδίων τῶν κρατικῶν, τὸ ὁποῖον ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ εἰσπράττεται καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατόν, διότι δὲν ἀντέχει δυστυχῶς ἡ οἰκονομία καὶ ἑπομένως ὅταν δὲν ἀντέχῃ ἡ οἰκονομία καὶ ἡμεῖς, παρὰ ταῦτα, τὴν κάμνομεν νὰ ἀνθέξῃ, σημαίνει ὅτι πάλιν οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ἐργάται πρόκειται νὰ πληρώσουν, δὲν ἀντέχει, λέγω, ἡ οἰκονομία εἰς τὸ νὰ βαστάξῃ τοιοῦτον νομισματικὸν βάρος, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι καὶ εἶμαι νομίζω εἰς θέσιν νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ὅλον αὐτὸν τὸν τελευταῖον καιρὸν ἐπῆγεν ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἀρκετὰ καλά, ὥστε νὰ συγκροτήσωμεν, ἀπὸ ἀπόψεως λογαριασμοῦ ἐφοδίων, ἀκριβῶς ἐκεῖνον τὸν κυκλοφοριακὸν παράγοντα, ὅπου τὸν εἴχομεν ὑπολογίσει· ἀνεβάσαμεν κατὰ 100.000.000.000 μηνιαίως τὰς εἰσπράξεις ἐκ τῶν ἐφοδίων καὶ νομίζω, ὅτι ἦτο ἀπαραίτητον νὰ πράξωμεν τοῦτο. Δὲν ὑπάρχει ἀναβολή, διότι ἐγὼ ἔπρεπε νὰ ἔχω 250.000.000:000 περίπου κατὰ μῆνα ἀπὸ τὰ ἐφόδια καὶ διότι, ἐὰν δὲν τὰ εἶχα καὶ τὰ ἀνέβαλλον μέχρι τὸν Ἰούλιον, θὰ ἐδημιούργουν ἕνα χάσμα νομισματικόν, κυκλοφοριακόν. Δὲν ἐχώρει, δυστυχῶς, ἀναβολὴ καὶ ἔπρεπε μὲ ἕνα ὡρισμένον ρυθμὸν νὰ διατίθενται αὐτὰ τὰ κρατικὰ ἀποθέματα, διὰ νὰ μὴ σημειωθῇ πολὺ γενικωτέρα ἀναταραχή, ἀπὸ τὴν ἀναταραχήν, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως θὰ ἐδημιουργεῖτο ἐκ τῆς ἐπιβολῆς μιᾶς εἰσφορᾶς. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀρκεσθῶ, εἰς αὐτὴν τὴν δήλωσιν καὶ θὰ παρακαλέσω, οἱ κ.κ. συνάδελφοι οἱ ἐπερωτήσαντες, νὰ μοῦ ἐπιτρέψουν νὰ ἀρκεσθῶ, εἰς αὐτὴν τὴν δήλωσιν. Βεβαίως εἶναι πρόθυμος ἡ Κυβέρνησις, τὸ γενικώτερον θέμα τῶν εἰσαγωγῶν νὰ τό συζητήσῃ ὁποτεδήποτε θελήσετε. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν θέλω νὰ σᾶς βεβαιώσω περὶ τοῦ ἑξῆς: ὅτι ἠναγκάσθημεν νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν εἰσφορὰν ἐπὶ τῆς ζακχάρεως μόνον καὶ μόνον, οὐδεὶς ἄλλος λόγος ὑπῆρχε, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ διάθεσις τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων, ὄχι ὁποτεδήποτε ἀλλὰ ἐν τακτῷ χρόνῳ, ὅποτε παραστῇ ἀνάγκη, διὰ λόγους κυκλοφοριακούς.

§102Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὰ ἀποθέματα, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλῆτε πόσα εἶναι; Κατὰ τὰς ἰδικάς μας πληροφορίας εἶναι 30.000 τόννοι. Ἐξ αὐτῶν, ἐὰν ἀφαιρέσωμεν 22.500 λόγῳ ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἔχετε ἀπέναντι τῆς Ἀμερικανικῆς ἀποστολῆς καὶ τὰς ὁποίας πρέπει νὰ κρατήσητε εἰς τὰς ἀποθήκας, διὰ νὰ ρυθμίσητε τὴν τιμήν, ἀπομένουν 7500 τόννοι διὰ τὴν μηνιαίαν κατανάλωσιν. Ἑπομένως θὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι ἡ εἰσφορὰ ἀφορᾷ τοὺς 7.500 τόννους. Κατόπιν τούτου ἀφήνω τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ κρίνουν, ἐὰν διὰ τοὺς 7.500 τόννους ζακχάρεως θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλετε τὴν εἰσφοράν.

§103Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Κύριοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ εἰσφορὰ εὑρίσκεται ἐν συναρτήσει μὲ τὴν δυνατότητα τῆς πωλήσεως τῶν κρατικῶν ἐφοδίων, διότι ἄλλως ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ καὶ ἄλλα μέτρα.

§104Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἡ δήλωσίς σας κ. Ὑπουργὲ ἔχει τὴν ἔννοιαν προσωρινότητος; Εἶναι προσωρινὸν τὸ μέτρον τῆς εἰσφορᾶς; Αὐτὴν τὴν δήλωσιν κάμνετε πρὸς τὴν Βουλήν;

§105Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴν ἐπιμείνετε περισσότερον. Ἡ δήλωσις τὴν ὁποίαν κάμνω ἔχει τὴν ἑξῆς ἔννοιαν. Ὅτι ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία ἐλήφθη δὲν δύναται νὰ αἰτιολογηθῇ, διὰ τῶν ἄλλων δυνατῶν αἰτιολογιῶν, τὰς ὁποίας ὀρθῶς ἀπέκρουσεν ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος. Λέγω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι συνηρτημένον.

§106Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται, περὶ τῶν ἐφοδίων, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ θέλετε νὰ τὰ προστατεύσητε μὲ τὴν ποσότητα, τὴν ὁποίαν ἔχετε εἰς τὴν διάθεσίν σας, εἶναι προσωρινὸν τὸ μέτρον. Αὐτὸ τὸ συμπέρασμα ἐξάγομεν. Ἀλλὰ δὲν θέλετε νὰ μᾶς κάμετε δήλωσιν.

§107Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Προτιμῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ παραμείνω εἰς τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα. Ἄλλωστε, ἐλπίζω, ὅτι θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ συζητήσωμεν τόσον τὸ θέμα γενικώτερον τῶν εἰσφορῶν, ὅσον καὶ εἰδικώτερον τὸ θέμα τῆς εἰσφορᾶς καὶ τῆς ζακχάρεως. Παρακαλῶ ὅμως, τὴν Βουλήν, νὰ διαπιστώσητε, ἐντὸς ποίου πλαισίου, ἠσκήθη ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἠσκήσαμεν, διότι θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀντιταχθῇ, εἰς ὅσα λέγω, ὅτι, πολὺ καλὰ καὶ ἅγια εἶναι ὅλα αὐτά, ἀλλά, ἐν τῷ μεταξύ, ὑψώθησαν αἱ τιμαί. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ τιμαὶ δὲν ὑψώθησαν. Κατηργήσαμεν τὸ δελτίον. Ἐκάμαμε μίαν οἰκονομίαν, περὶ τῆς ἐκτάσεως τῆς ὁποίας, θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία, εἰς ἄλλην συζήτησιν νὰ σᾶς ἀναφέρω. Κάκιστα, μερὶς τοῦ ἀντιπολιτευομένου τύπου, μᾶς εἶπεν, ὅτι πρόκειται νὰ σημειωθῇ μία φοβερὰ ἀναταραχὴ εἰς τὰς τιμάς. Καὶ δὲν ἐσημειώθη καὶ ἐκρατήσαμεν τὰς τιμάς, ἀπολύτως εἰς ἐκεῖνο τὸ ἐπίπεδον εἰς τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθημεν, ὅτι θὰ τὰς κρατήσωμεν.

§108ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀφοῦ δὲν ἀγοράζεται τίποτε....

§109Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν φαντάζομαι νὰ φρονῆτε, ὅτι δὲν ἀγοράζεται τὸ ψωμὶ καί, ὅτι δὲν ἀγοράζεται ἡ ζάκχαρις, τὴν ὁποίαν πωλῶ καὶ τῆς ὁποίας τὸ ἀντίτιμον καταθέτω εἰς τὸν λογαριασμὸν ἐφοδίων.

§110Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον αὐξάνεται ὁ τιμάριθμος, πῶς δὲν αὐξάνονται αἱ τιμαί;

§111Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ συζήτησις, γενικῶς περὶ τιμαρίθμου. Θὰ πρέπει νὰ φιλοσοφίσωμεν, διότι δὲν πρόκειται νὰ κάμωμεν πρόχειρον συζήτησιν. Ἄλλωστε, δὲν ἔχω, αὐτὴν τὴν στιγμήν, στοιχεῖα διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω περὶ τοῦ τιμαρίθμου ἐν γένει. Εὐχαρίστως θὰ συζητήσωμεν ἄλλην φοράν, περὶ αὐτοῦ. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, εἶναι, ὅτι δὲν ἐσημειώθη εἰς τὰ εἴδη, περὶ τῶν ὁποίων ἡ συζήτησις, καμμία ἀναταραχή. Βεβαίως, ὑπάρχει ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. συναδέλφου, ἐκ Κῶ, ὅτι, ἐὰν δὲν ἐπεβάλετο ἡ εἰσφορὰ καὶ ἤρχετο ζάκχαρις, θά ἠμποροῦσε νὰ εἶναι εὐθυνοτέρα. Βεβαιότατα. Καὶ ἐὰν δὲν ἐβάζαμεν καὶ δασμόν, θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἶναι ἀκόμη εὐθυνοτέρα. Καὶ ἐάν, ὡς εἶπεν ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος ἐκ Χανίων, ἐπιδοτούσαμε τὴν ζάκχαριν, θὰ ἠμπορούσαμε, νὰ τὴν δώσωμε καὶ δωρεάν. Τὸ θέμα, εἶναι ὅτι, αὐτὴν τὴν στιγμήν, τὸ Κράτος, εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ κάμῃ ὅτι ἠμπορεῖ, διὰ νὰ ἰσοσκελίσῃ καὶ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὸν λογαριασμὸν ἐφοδίων, ὅσον ἠμπορεῖ.

§112ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ταμιακῶς;

§113Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Ὄχι ταμιακῶς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ λογ)σμοῦ ἐφοδίων σᾶς λέγω ναί. Εἶπον λοιπόν, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ καί, νομίζω, ὅτι τὸ ἐπέτυχε, νὰ τηρήσῃ καὶ τὰς διετήρησε, τὰς τιμὰς τῶν βασικῶν εἰδῶν ἐκεῖ ὅπου ἡμεῖς μόνον ἰσχυρίσθημεν, πρὸ τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου, ὅτι παραμένουν. Ἄλλοι ὅμως ἰσχυρίσθησαν ὅτι πρόκειται νὰ σημειωθοῦν τρομακτικαὶ ἀναταραχαί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐσημειώθησαν. Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε καὶ μίαν μικρὰν παρένθεσιν. Ὁ κ. συνάδελφος, ὁ προλαλήσας ἐκ Κῶ, μᾶς εἶπεν ὁ ἴδιος, ὅτι ἐπὶ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως ἐγένοντο σημαντικαὶ διανομαὶ ζακχάρεως διὰ δελτίου. Καὶ τότε, ἐρωτῶ ἀφοῦ ἐγένοντο αὐταὶ αἱ διανομαὶ καὶ ἀφοῦ κατ’ ἀνάγκην λόγῳ τῶν διανομῶν, ὡς ἰσχυρίζεται ὁ κ. συνάδελφος, ἦτο κεκορεσμένη ἡ ἀγορά, πῶς ἐσημειοῦντο ἀτιμωρητὶ καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ ὄχι τὴν μαύρην, τιμαὶ ζακχάρεως, φέρ’ εἰπεῖν, τῶν 20.000 δραχμῶν. Βεβαίως, ὁμολογῶ ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ τῆς τιμῆς τῆς ζακχάρεως σήμερον, ἀπὸ ὅ,τι ἦτο πρὸ ὀλίγων μηνῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ τὴν ὑπολογίσητε καὶ νὰ μᾶς εἴπητε ἐὰν ἔπεσε κατὰ 200% ἢ κατὰ 80%. Καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας ἡ τιμὴ τῆς ζακχάρεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν ἔπεσε τόσον. Ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ἰσχυρίζομαι, ὅτι ἐδῶ κατωρθώσαμεν τὸ ἑξῆς ἁπλοῦν.

§114ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ πέρυσιν ἕως ἐφέτος ἐπεβαρύνθη 15 δολλάρια τὸν τόννον ἐκ μεταφορικῶν ἐξόδων.

§115Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Ἐγὼ ἰσχυρίζομαι ὅτι εἴχομεν πρὸ ἡμῶν τρία προβλήματα, νὰ τὰ συμβιβάσωμεν μεταξὺ των καὶ νὰ τὰ λύσωμεν κατὰ τρόπον συνδυασμένον. Ἐὰν εἶχεν ἡ Κυβέρνησις ὡς μόνον της μέλημα νὰ ἔχῃ προϋπολογισμὸν ἰσοσκελισμένον ἢ χαμηλὰς τιμάς, ἔστω καὶ εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἢ λογαριασμὸν ἐφοδίων ἀνοικτόν, ἔστω εἰς βάρος τῆς κυκλοφορίας, τότε θὰ ἦσαν πολὺ ὡραῖα τὰ πράγματα. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι τὰ τρία αὐτὰ προβλήματα εἶναι περιπεπλεγμένα καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ δώσῃ ἐπὶ τῶν τριῶν αὐτῶν ζητημάτων σύμμετρον λύσιν. Βεβαιότατα, αἱ τιμαὶ δὲν κρατοῦνται, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅταν ἐπιβάλλεται ὑπερβολικὴ εἰσφορά. Ὅμως, δὲν κρατοῦνται καὶ αἱ τιμαί, ὅταν ἀνοίγῃ ὁ λογαριασμὸς ἐφοδίων ὅλο καὶ περισσότερον, καὶ ὅταν, λόγῳ τοῦ ἀνοίγματος αὐτοῦ, δημιουργεῖται τοιαύτη κυκλοφοριακὴ συμφόρησις, ὥστε αἱ τιμαί, ἐξ ἄλλων λόγων, ἐκ λόγων, τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐλέγξῃ, πλέον, ἡ Κυβέρνησις, ὑψωθοῦν. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπ’ αὐτὸ τὸ πρῖσμα θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα, τὸ ὑπὸ συζήτησιν, καὶ αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρὸς τὸ παρὸν ἡ Κυβέρνησις εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντείπῃ, εἰς ὅσα οἱ ἐκλεκτοὶ συνάδελφοι, πρὸ ἐμοῦ, εἶπον. Δέχομαι, ὅτι οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἐν τῇ ὁμιλίᾳ των, καὶ ἰδίως, ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Χανίων, ἔθιξαν καὶ θέματα γενικώτερα. Δέχομαι, ἀκόμη, ὅτι καί, ὡς πρὸς τὸ εἰδικὸν θέμα τῶν ὀσπρίων, τοῦ κρέατος καὶ τῆς ζακχάρεως, δὲν ἀπήντησα, πλήρως, εἰς τὸν κ. συνάδελφον ἐκ Κῶ. Θὰ παρακαλέσω, ὅμως, τοὺς κ. συναδέλφους, νὰ ἔχουν ὑπομονὴν μέχρι τῆς προσεχοῦς Παρασκευῆς, διότι τὴν Δευτέραν θὰ συζητήσωμεν τὸ ἐνοικιοστάσιον, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι, τότε, θὰ δυνηθῶμεν νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα καλύτερον καὶ εὐρύτερον. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἀμφότεροι ἀντιλαμβάνονται τὴν ἔννοιαν τῶν ὅσων λέγω καὶ θὰ συναινέσουν. (Χειροκροτήματα).

§116Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἐκπροσωπῶν ἐν προκειμένῳ τὴν Κυβέρνησιν, δηλοῖ ὅτι τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, θὰ ἔχωμεν ἀπάντησιν λεπτομερεστέραν τόσον ἐπὶ τῶν εἰδικῶν θεμάτων, διὰ τὰ ὁποῖα ἐγένετο ἡ ἐπερώτησις, ὅσον καὶ ἐπὶ τοῦ γενικωτέρου θέματος τῆς εἰσφορᾶς, τὸ ὁποῖον εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ θίξω, θὰ ἀναμένωμεν τὴν ἀπάντησίν του, διὰ νὰ εἴπωμεν καὶ ἡμεῖς τὰς ἀπόψεις μας.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι σύμφωνος ὁ κ. Ὑπουργός;

§118Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Μάλιστα, βεβαιότατα.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργούς, Συντονισμοῦ, Γεωργίας καὶ Βιομηχανίας, διότι δὲν προέβησαν εἰσέτι εἰς παραγγελίας κατασκευῆς ἀντλητικῶν συγκροτημάτων τόσον χρησίμων εἰς τὴν γεωργίαν καὶ ἐνισχυτικῶν εἰς τὴν πάσχουσαν σιδηροβιομηχανίαν.

§120Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἂν αἱ ἐπερωτήσεις μου στολίζουν τόσον καιρὸν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, τὸ πταῖσμα δὲν εἶναι ἰδικόν μου. Ἀνεβλήθησαν ἐπανειλημμένως, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἁρμοδίων κ. κ. Ὑπουργῶν.

§121ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἰδικῆς σας.

§122Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ φαινόμενον, ποὺ παρατηρεῖται, δὲν εἶναι πολὺ σύνηθες καί, ἀκόμη ὀλιγώτερον, Κοινοβουλευτικόν. Βλέπομεν τοὺς κ. κ. Ὑπουργούς, ἀπουσιάζοντας καί, ἴσως, τὸ καλὸ παράδειγμα δίδεται ἄνωθεν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν μᾶς τιμᾷ, διὰ τῆς παρουσίας του, ὁ κ. Πρωθυπουργός, συγγνώμην, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ λάμπει διὰ τῆς ἀπουσίας του. Βεβαίως, ὑπὸ τοιούτους ὅρους, αἱ ἐπερωτήσεις δὲν προχωροῦν.

§123Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Πέρυσι τίποτε δὲν λέγατε, ὅταν ἀπουσίαζαν ὅλοι οἱ Ὑπουργοί.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε.

§125Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ἠξεύρω, ἄλλοτε, νὰ συνέβαινε αὐτό, τὸ ὁποῖον συμβαίνει, σήμερον. Ἠξεύρω, ὅτι ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἤρχετο πρῶτος εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἔφευγε τελευταῖος. Ἠξεύρω, ὅτι ὁ μακαρίτης, ὁ Παναγῆς Τσαλδάρης καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι, ἦταν τακτικώτατοι, ἠξεύρω, ἀκόμη, ὅτι καὶ ὁ Τσῶρτσιλ εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Βουλὴν εἶναι τακτικός.

§126Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὰς προηγουμένας ἡμέρας τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως, ἦσαν παρόντες ὅλοι οἱ κ. κ. Ὑπουργοί.

§127Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζουν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, παρακαλῶ νὰ συζητηθῇ μία ἄλλη ἐπερώτησίς μου ἀκολουθοῦσα, διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι παρὼν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός. Ἀνεβλήθη προχθὲς παρακλήσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Εἶναι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἀπευθυνομένη κυρίως πρὸς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ προταχθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7;

§129ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν πρόταξιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐπερωτήσεως. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἀναβάλλεται, κύριε Μόδη;

§131Γ. ΜΟΔΗΣ. Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐπερώτησις ἀναβάλλεται. Ἐπίσης ἀναβάλλονται καὶ αἱ ὑπ’ ἀριθ. 5 καὶ 9 ἐπερωτήσεις καὶ συζητεῖται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 τοῦ κ. Γ. Μόδη, δι’ ἧς ἐπερωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου, διότι κατόπιν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου συστήματος ἀλέσεως τοῦ σίτου καὶ παραγωγῆς ἀλεύρων, ὁ σῖτος τῶν παραγωγῶν οὐδεμίαν ζήτησιν ἔχει καὶ προσφέρεται τόσον εἰς τὴν Φλώριναν καὶ τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν, ὅσον καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Θεσσαλονίκην, εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, ἄνευ ἀγοραστῶν. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§133Γ. ΜΟΔΗΣ. Καθὼς γνωρίζετε ἔκαμε περιοδείαν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ διὰ νὰ ἐξαγγείλῃ τὸ πρόγραμμά του, τὸ σχετικὸν μὲ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Ταὐτοχρόνως, περιώδευσεν ὅλην τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Θὰ ἐνόμιζε κανείς, ὅτι ἐλήφθησαν μέτρα πολλὰ καὶ γενναῖα ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλ’ ὅταν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εὑρέθην εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου, εὑρέθην ἐνώπιον πολλῶν ἀγροτῶν διαμαρτυρομένων, διότι, χάρις εἰς τὰ μέτρα τὰ Κυβερνητικά, τὸ σιτάρι, ρεζιλεύθηκε καὶ οὐδεμία ζήτησις ὑπῆρχεν. Ἠθέλησα νὰ τὸ ἐξακριβώσω πῶς συνέβη, τοῦτο καὶ ὁμολογῶ, ὅτι πολὺ–πολὺ δὲν διεφωτίσθην. Μοῦ ἔλεγον, ὅτι ὁ μύλος, ὁ ὁποῖος ἀγόραζε τὸ σιτάρι τῶν παραγωγῶν, δὲν ἔχει πλέον τὸ δικαίωμα νὰ τὸ ἀγοράσῃ. Καί, ἐνῷ τὸ σιτάρι τὸ παίρνει τὸ Δημόσιον, ἢ μᾶλλον, τὸ λογαριάζει ὅταν τὸ ἀλευροποιῇ, εἰς 3200 δρχ., δὲν προσφέρει εἰς τοὺς παραγωγοὺς παρὰ τὸ πολὺ–πολὺ 2500 περίπου· τὴν διαφορὰν τὴν καρποῦται λόγῳ τῶν περιορισμῶν οἱ ὁποῖοι βαρύνουν καὶ δεσμεύουν τὴν ἄλεσιν, δὲν παραλαμβάνεται ὁ σῖτος εἰς τὴν τιμὴν τῶν 2600 δρχ. δὲν εὑρίσκουν δὲ σήμερον, οἱ παραγωγοὶ ἀγοραστὰς οὔτε εἰς τὴν τιμὴν τῶν 2100, ἀκόμη καὶ τῶν 2000 δρχ. Οἱ Τοῦρκοι, ἔλεγαν ἕνα καιρό, ὅτι ὁ καλὸς γεωργὸς καὶ νοικοκύρης, πωλεῖ τὸ σιτάρι του τὸν Μάρτιον, διότι πάντοτε, τότε, εὑρίσκει κάποιαν καλυτέραν τιμήν.

§134Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπῆρχε συγκέντρωσις, τότε κύριε συνάδελφε.

§135Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸν Μάρτιον πωλεῖ τὸ σιτάρι ὁ καλὸς νοικοκύρης ἀλλὰ τώρα, οἱ καλοὶ αὐτοὶ νοικοκυραῖοι ἔκαμαν τὸν λογαριασμὸν καθὼς φαίνεται, χωρὶς τὸν ξενοδόχον, Βλέπω δὲ εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι τὸ παράπονον εἶναι γενικώτατον πλέον καὶ αἱ διαμαρτυρίαι καταφθάνουν πανταχόθεν. Φαίνεται καὶ εἰς τὴν Λάρισαν τὸ σιτάρι ὑπετιμήθη εἰς τὰς 2000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, χωρὶς νὰ εὑρίσκῃ ἀγοραστάς. Τὸ ἴδιον καὶ εἰς τὰς Σέρρας. Τὸ ἴδιον πλέον καὶ εἰς τὴν Θράκην. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ὑπολογίζει τὸν σῖτον, ἄν δὲν ἀπατῶμαι, πρὸς 3200 δρχ. περίπου, διατὶ τὸν πληρώνει πρὸς 2600, εἰς ὅσας βεβαίως σπανιωτάτας περιπτώσεις τὸν παραλαμβάνει; Ἡ διαφορὰ τῶν 600 δρχ. κατ’ ὀκᾶν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου Ταμείου, εἶναι νέον εἶδος φορολογίας, ἢ εἰσφορᾶς, κατὰ τὸ νέον σύστημα, ἐπιβληθείσης, ἐρήμην ἡμῶν; Ἀλλ’ ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους ἀπὸ 25ετίας ἦτο νὰ ἐπιβαρύνεται ἡ κατανάλωσις ἀκόμη καὶ ὁ προϋπολογισμός, διὰ νὰ πληρώνεται τὸ σιτάρι εἰς τὸν παραγωγόν, εἰς τὴν ἀνωτέραν δυνατὴν τιμήν. Καὶ ὅταν εἶχε δημιουργηθῆ εἰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἡ μεγάλη κρίσις τοῦ σίτου, ὁ ὁποῖος προσεφέρετο εἰς τιμὴν 1 δραχμῆς ἢ 1 καὶ 20 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν καὶ εἰς τὴν γείτονα Γιουγκοσλαβίαν καὶ εἰς τὴν Βουλγαρίαν, τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικόν, ἔκαμε συγκέντρωσιν καὶ ἐπλήρωνε τό σιτάρι 7,5 καὶ 8 δρχ. τὴν ὀκᾶν. Τώρα, ὁπότε αἱ διαμαρτυρίαι τῶν γεωργῶν εἶναι ἀπὸ ἐτῶν ἔντονοι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ, τὴν τιμὴν τοῦ σίτου; τώρα, ὁπότε, ὅλοι παραδεχόμεθα, ὅτι ἡ κάμψις τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ ἡ ὑποκατανάλωσις τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων ὀφείλεται κατὰ μέγα μέρος, εἰς τὰς μικρὰς τιμάς, τὰς ὁποίας ἐπιτυγχάνουν τὰ κυριώτερα προϊόντα τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, ὅπως π.χ. ὁ σῖτος μὲ τὴν συνεπῆ κάμψιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῆς δραχμῆς, ἐρχόμεθα καὶ διὰ μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐφαρμόζομεν, εἰσπράττομεν 600 δρχ. κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ πλέον, ἀλλὰ καὶ ρίπτομεν τὴν τιμὴν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς τοῦ σίτου εἰς τὸ κατώτατον ὅριον τῶν 2.000–2.100 δρχ. κατ’ ὀκᾶν! Ἐκτὸς τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς μεταξὺ 2.600 δρχ. μὲ τὰς ὁποίας πληρώνει τὸν σῖτον τὸ Δημόσιον, ὅταν τὸν πληρώνῃ καὶ τῆς τιμῆς τῶν 3.200 δρχ. εἰς τὴν ὁποίαν τὸν ὑπολογίζει μετὰ τὴν ἀλευροποίησιν, δι’ ἴδιον λογαριασμόν, ἔχουν φαίνεται ληφθῆ καὶ ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν δέσμευσιν διὰ τοὺς ἀλευροβιομηχάνους. Φαίνεται—δὲν ξεύρω πῶς καὶ κατὰ ποίαν λογικὴν—καθιερώθη, ὅταν ἔρχεται ἕνας χωρικὸς μὲ ἕνα φορτίον σίτου, νὰ τὸ παραδώσῃ εἰς τὸν ἀλευροβιομήχανον, πρέπει αὐτὸς νὰ τὸ ζυγίσῃ ἀμέσως ἐπακριβῶς καὶ νὰ πεταχθοῦν ἔπειτα νὰ πᾶν μαζὶ εἰς τὸν ἔφορον καὶ νὰ πληρώσῃ τὴν διαφοράν, μεταξὺ τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν πληρώνεται ὁ παραγωγὸς καὶ ἐκείνης τὴν ὁποίαν ὑπολογίζει καὶ τὴν ὁποίαν πληρώνει τὸ δημόσιον. Εἶναι ἕνα σύμπλεγμα περιπεπλεγμένον περιπλόκων περιπτώσεων καὶ ἐπιβαρύνσεων, τὸ ὁποῖον κάμνει καὶ τοὺς παραγωγοὺς νὰ μὴ παραδίδουν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς τοὺς ἀλευρομύλους νὰ μὴ παραλαμβάνουν τὸ προσφερόμενον σιτάρι.

§136Χ. ΒΟΣΚΟΓΛΟΥ. Δὲν ὑπάρχει σιτάρι εἰς τὰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν.

§137Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει σιτάρι; Ἀπὸ ποίαν περιφέρειαν εἶσθε;

§138Χ. ΒΟΣΚΟΓΛΟΥ. Ἀπὸ τὴν Θεσσαλίαν. Ὑπάρχει εἰς ὡρισμένα κέντρα παραγωγῆς. Ὑπάρχουν διαμαρτυρίαι τῶν Ἑνώσεων, αἱ ὁποῖαι ζητοῦν νὰ δοθῇ σιτάρι, ἀπὸ τὸ σιτάρι τοῦ δημοσίου. Ἡ ἕνωσις Λαρίσσης διαμαρτύρεται καὶ ζητᾷ νὰ δοθῇ σιτάρι, ἀπὸ τὸ σιτάρι τῆς συγκεντρώσεως, εἰς τοὺς παραγωγούς. Ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σιτάρι σήμερον;

§139Γ. ΜΟΔΗΣ. Καθὼς εἶπον πρὸ ὀλίγου, κ. συνάδελφε, οἱ Τοῦρκοι ἔλεγαν, ὅτι ὁ νοικοκύρης, ὁ παραγωγός, πουλάει τὸ σιτάρι του τὸν Μάρτιον. Εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν μου, ὑπάρχουν πάντοτε νοικοκυραῖοι καλοί, οἱ ὁποῖοι δὲν σπεύδουν νὰ τὸ πωλήσουν τὸ σιτάρι εἰς τὸ ἁλῶνι. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι καὶ εἰς τὴν Θεσσαλίαν ὑπάρχουν—δόξα τῷ Θεῷ—ἀρκετοὶ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι δὲν καταναλίσκουν τὸ σιτάρι τους τὸ καλοκαῖρι.

§140Χ. ΒΟΣΚΟΓΛΟΥ. Τὸ 80% τῶν παραγωγῶν, σήμερον ἀγοράζουν σιτάρι.

§141Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ κανείς, ὅτι ὑπάρχουν ἔμποροι κεφαλαιοῦχοι ἀγοράζοντες καὶ διατηροῦντες 100 καὶ 200 χιλ. ὀκάδες σιτάρι; Ἀκριβῶς, τὸ παράπονον τῶν παραγωγῶν εἶναι, ὅτι κανεὶς ἔμπορος δὲν ἀγοράζει οὔτε μία ὀκᾶ σιτάρι. Καὶ οἱ ἀλευροβιομήχανοι καὶ οἱ ἔμποροι δὲν ἀγοράζουν, οὔτε ἔχουν σιτάρι.

§142Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πρέπει νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα ὅτι προσφάτως εἰς Λάρισσαν ἔγινε συγκέντρωσις ἐκπροσώπων παραγωγῶν, ὅλων τῶν διαμερισμάτων τῆς Θεσσαλίας καὶ διεμαρτυρήθησαν ἐντονώτατα, διὰ τὸ φοβερὸν μέτρον τὸ ὁποῖον ἐλήφθη καὶ τὸ ὁποῖον καταλήγει εἰς ζημίαν τῶν παραγωγῶν καὶ μόνον.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται διαλογικὴ συζήτησις.

§144Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἰς τὰς Ἐφημερίδας, εἶδον τηλεγράφημα ἐκ Λαρίσσης, τῆς Ἑνώσεως συνεταιρισμῶν παραγωγῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὸ μέτρον. Ἀλλὰ οἱ κ. κ. συνάδελφοι, καθ’ ὃ δικαίωμα ἔχουν, ἠμποροῦν νὰ ἐγκρίνουν τὸ μέτρον αὐτὸ δι’ ἴδιον λογαριασμόν, ἀλλὰ ἡμεῖς οἱ ἄλλοι διαμαρτυρόμεθα καὶ ἐπισύρομεν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι τὸ μέτρον αὐτό, ἀντιστρατεύεται καὶ ἀνατρέπει πολιτικὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἐφαρμοσθεῖσαν ἐπιτυχῶς ἀπὸ 25ετίας καὶ πλέον καὶ ἐφαρμόζεται εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ σῖτος εἶχε τόσον παραγκωνισθῆ καὶ παραμερισθῆ, ὥστε νὰ εἶναι γενικὰ ἀπὸ ἐτῶν τὰ παράπονα τῶν παραγωγῶν. Ἦλθον τὰ μέτρα τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου τὰ ὁποῖα τοῦ ἔδωσαν—μπορῶ νὰ εἴπω— τὸ κτύπημα τῆς χάριτος. Πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ λάβῃ τὰ μέτρα του, ὥστε νὰ τεθῇ τὸ ταχύτερον τέρμα εἰς τὴν σημερινὴν ἰδιαιτέρως, δυσάρεστον καὶ ἀνυπόφορον κατάστασιν, ὥστε ἔστω καὶ ὁ ὀλίγος σῖτος, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς χείρας τῶν παραγωγῶν νὰ εὑρίσκῃ ἀγοραστὰς μὲ τιμάς, ἂν ὄχι μεγάλας, ἐκείνας τοὐλάχιστον, αἱ ὁποῖαι ἴσχυον μέχρις πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων 2500–2600 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἡ κατάστασις ἡ δημιουργηθεῖσα σήμερον ἐκ τῶν κυβερνητικῶν ἐνεργειῶν, τὰς ὁποίας δὲν θέλω νὰ χαρακτηρίσω, εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἐπιτρέπεται νὰ συνεχισθῇ ἄνευ κινδύνων σοβαροτάτων.

§145Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Κύριοι βουλευταί, εἶναι εὔλογος ἡ ἀνησυχία, ἡ διατυπωθεῖσα ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὀφείλει ἀπάντησιν ἡ Κυβέρνησις εἰς ὅσα εἶπε. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὥρισα ὡς τιμὴν τοῦ σίτου 3175 κατ’ ἀρχήν. Καὶ εἶναι ἀληθὲς ὅτι δὲν ἀγοράζομεν τὸν σῖτον, τὸν ἐγχώριον, εἰς τὴν τιμὴν ταύτην. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ ἐξηγήσω πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν ἔννοιαν τῶν μέτρων καὶ νὰ εἴπω καὶ ποῖα ἐν συνεχείᾳ μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἀποτραποῦν ὡρισμένα φαινόμενα, ὄντως δυσάρεστα, τὰ ὁποῖα ἐσημειώθησαν.

§146ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας.

§147Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Κύριοι βουλευταί, καὶ πάλιν τὸ θέμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπομονωθῇ καὶ νὰ ἐξετασθῇ κατὰ τρόπον τόσον ἐντοπισμένον, ὅπως τὸ ἐνεφάνησεν ὁ ἐκλεκτὸς προλαλήσας συνάδελφος. Ἡ κατάστασις, κύριοι βουλευταί, τὴν ὁποίαν παρελάβομεν καὶ πρὸ τῆς ὁποίας εὑρέθημεν ἦτο ἡ ἀκόλουθος. Ὑπῆρχεν εἰς τὰς ἀποθήκας διαφόρων εἰδῶν καὶ ποιοτήτων σῖτος. Ξενικός, ἐγχώριος τῆς συγκεντρώσεως καὶ ὁ σῖτος αὐτὸς εὑρίσκετο ἐναποθηκευμένος ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ὑπὸ συνθήκας φοβεράς. Καὶ ἐκινδύνευσεν ὁ σῖτος αὐτός, ὁ κρατικός. Καὶ δὲν ἐκινδύνευε, κύριοι συνάδελφοι, μόνον ὁ κρατικὸς σῖτος. Ἐπειδὴ ἡ ἀξία αὐτοῦ τοῦ κρατικοῦ σίτου ἀνέρχεται εἰς ἑκατοντάδας δισεκατομμυρίων, ἐκινδύνευεν αὐτή, αὕτη ἡ ὑπόστασις τῆς οἰκονομίας μας. Αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ λάβῃ ὡρισμένα μέτρα, διὰ νὰ ἀποσυμφορηθοῦν αἱ ἀποθῆκαι τοῦ κρατικοῦ σίτου καὶ νὰ ἀποσυμφορηθοῦν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον. Ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω, ὅτι ὅταν παρέλαβον τὸ Ὑφυπουργεῖον Ἐμπορίου, ὅλαι αἱ ὑπεύθυνοι ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους—ἐπαναλαμβάνω ὅλαι ἀνεξαιρέτως—μοῦ εἶπον, ὅτι δὲν ὑπάρχει, κύριε Ὑπουργέ, σιτάρι εἰς χεῖρας μικρῶν παραγωγῶν.

§148ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό.

§149Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Βεβαιότατα. εἶναι. Περιμένετε ὅμως. Ἐγὼ θὰ σᾶς ὁμιλήσω μὲ εἰλικρίνειαν καὶ θὰ σᾶς εἴπω ποῦ ἔγιναν ὑπερβολαί, ἐὰν ἔγιναν ὑπερβολαί, καθαρὰ πράγματα. Θέλω ὅμως νὰ μὴ κρίνῃ κανεὶς ἕνα μέτρον γενικώτατον, καὶ γενικωτάτης σημασίας ἀπὸ ἕνα περιστατικὸ, τὸ ὁποῖον ὅσον καὶ ἂν εἶναι ὀδυνηρόν, εἶναι δυστυχῶς μέσα εἰς τὴν κλίμακα τῶν ἀριθμῶν ποὺ λέγομεν, καὶ εἶναι δυστυχῶς λεπτομερειακόν. Καὶ παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν εὐθὺς ἐξ’ ἀρχῆς, ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ πρόκειται ἐντὸς τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος νὰ διορθωθῇ. Ἀλλ’ ἂς ἐπανέλθω εἰς τὴν σειρὰν τῶν συλλογισμῶν μου. Παρελάβομεν λοιπόν, κύριοι, αὐτὴν τὴν κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως ἀποθηκῶν. Αἱ ποιότητες αὐτοῦ τοῦ σίτου ἦσαν, ὅπως ἴσως γνωρίζουν οἱ συνάδελφοι, οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ οἰκονομικά, διάφοροι. Ὑπῆρχον πάμπολλαι δυσκολίαι ὡς πρὸς τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς, τῆς ἀποτιμήσεως τῶν διαφόρων αὐτῶν ποιοτήτων τοῦ σίτου. Ἀπεφασίσαμεν, λοιπόν, νὰ δώσωμεν εἰς τὸν σῖτον, εἰς τὸν κρατικὸν σῖτον, μίαν τιμὴν ἡ ὁποία πράγματι εἶναι αὐθαίρετος. Καὶ ὡρίσαμε τὸν ἀριθμὸν 3.175. Εἶναι αὐθαίρετος ἀπὸ ἀπόψεως ἐμπορικῆς. Δὲν ὑπάρχει σιτάρι τὸ ὁποῖον νὰ τιμᾶται 3.175. Πῶς ὡρίσαμεν ὅμως αὐτὴν τὴν τιμήν; Τὴν ὡρίσαμεν βάσει τοῦ ἀκολούθου συλλογισμοῦ: Ἐπῆρα ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ σιτάρια, τὰ ὁποῖα εἶχα εἰς τὰς ἀποθήκας μου.

§150Γ. ΜΟΔΗΣ. Ξένα καὶ ντόπια;

§151Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑφ. Ἐμπ.). Ἀσφαλῶς. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ κάμω. Θὰ δῆτε ὅτι ὑπάρχει διαφοροποίησις. Ἄλλωστε καὶ αὐτὴ ἡ Γεν. Συνομοσπονδία τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, αὐτὸ δὲν τὸ ἀμφισβητεῖ, ὅτι ὀρθῶς ἐπράξαμεν. Δὲν ἤκουσα ποτὲ διαμαρτυρίας κανενὸς εἴδους, ἐκτὸς εἰδικῶς δι’ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ σᾶς ὁμιλήσω, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ ὁμιλήσω χωρὶς νὰ ἐξηγήσω τί θὰ πῇ τὸ 3.175 καὶ πῶς τὸ ἐβάλαμε καὶ πῶς, ἀπὸ τὸν ἄλλη μεριά, λαμβάνουν οἱ παραγωγοὶ 2.650. Ἐγὼ λοιπόν, ἔπρεπε νὰ σκεφθῶ—καὶ νομίζω ὅτι δὲν ἠδυνάμην νὰ σκεφθῶ ἄλλως—παρὰ ὡς ἑξῆς: Εἶχα εἰς τὰς ἀποθήκας μου σιτάρι διαφόρων προελεύσεων, διαφόρων ποιοτήτων, διαφόρων τιμῶν. Καὶ προέβλεπα ὅτι εἶχεν ἀνάγκην ἀκόμη μέχρι τοῦ τέλους τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους τόσης ποσότητος σίτου. Καὶ ἔκαμα ἕνα προϋπολογισμόν: πόσον ὁ σῖτος αὐτὸς, βάσει τῶν διαφόρων τιμῶν, πρόκειται περίπου νὰ μοῦ στοιχίσῃ. Καὶ ἔβαλα μέσα εἰς τὸ κοστολόγιον αὐτό, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ἄνοιγμα εἰς τὸν λογαριασμὸν τῶν ἐφοδίων—διότι ἐδῶ τὸ παραμικρὸν ἄνοιγμα, προκειμένου περὶ τεραστίων ποσοτήτων, ὡς ὁ σῖτος, δημιουργεῖ ἀντίκτυπον ἀμέσως, πολλαπλασιάζεται καὶ βγαίνουν δεκάδες καὶ ἑκατοντάδες δισεκατομμύρια ἀμέσως— ἀναγκάσθηκα, λοιπόν, νὰ ἐπιρρίψω μέσα εἰς αὐτὴν τὴν τιμὴν καὶ τὰ ἔξοδα διαχειρίσεως αὐτοῦ τοῦ σίτου, τοῦ κρατικοῦ. Καὶ ὄχι τὰ ἔξοδα, πρὸ παντός, τῆς διαχειρίσεως, ἀπὸ ἐδῶ κι’ ἐμπρὸς ποὺ πιστεύω εἶναι ὀλιγώτερα, ἀλλὰ τὰ ἔξοδα πρὸ παντὸς τῆς διαχειρίσεως μέχρις ἐδῶ τὰ ὁποῖα εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, ἂν θέλετε νὰ τὰ συζητήσωμεν καὶ νὰ ἴδωμεν πόσα ἦσαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τούτων ὑπολογισθέντων ἐφθάσαμεν εἰς ἕνα ἀριθμόν, ὁ ὁποῖος εἶναι αὐτὸς ὁ, ἐμπορικῶς, αὐθαίρετος ἀριθμὸς 3.175.

§152Γ. ΜΟΔΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε; Σᾶς ἠρώτησα ἂν μεταξὺ αὐτοῦ ὑπάρχῃ καὶ σιτάρι τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καθ’ ὅσον ἠξεύρομεν, ὁ σῖτος τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι πολὺ φθηνότερος ἀπὸ τὸν σῖτον τῆς συγκεντρώσεως. Ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως εἶναι περίπου 2.600–2.700. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως εἶναι 2.700, ἡ τιμὴ δὲ τοῦ ἐξωτερικοῦ σίτου, τὸν ὁποῖον ἔχετε εἰς τὰς ἀποθήκας, εἶναι πολὺ χαμηλοτέρα—ἂν δὲν ἀπατῶμαι 1.300–1.400 δραχ. κατ’ ὀκᾶν—τότε ἡ τιμή, τὴν ὁποίαν ὡρίσατε, εἶναι, νὰ εἴπω μίαν φράσιν, τοκογλυφική, ὑπερβολική, ἐὰν αἱ ἐντυπώσεις μου καὶ αἱ σκέψεις μου εἶναι ὀρθαί.

§153Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Δυστυχῶς, ἡ σκέψις σας δὲν εἶναι ὀρθή, διότι δὲν λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν σας δύο παράγοντας, τοὺς ὁποίους ἐμνημόνευσα, τὰ ἔξοδα συγκεντρώσεως καὶ τὰ ἔξοδα τῆς διαχειρίσεως τῶν ἐφοδίων.

§154ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοῦ ἐξωτερικοῦ σίτου πόσον κοστίζει;

§155Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Εἶναι πολὺ διάφορος ἡ τιμή. Εἶναι τῆς τάξεως τῶν 100 δολλαρίων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει σᾶς βεβαιῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν διέπραξα τοκογλυφίαν Αὐτὰ εἶναι θέματα πολλαπλασιασμῶν καὶ δὲν ἐφανταζόμην, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος, ἐξ ἀφορμῆς αὐτῆς τῆς ἐπερωτήσεως, θὰ ἔθιγε γενικώτερα τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, ἄλλως θὰ ἔφερα τοὺς πολλαπλασιασμούς μου. Πάντως σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οἱ πολλαπλασιασμοί μου ἐγένοντο κατὰ τοὺς συνήθεις κανόνας καὶ ὅτι εἶναι ἐν τάξει ὁ ἀριθμὸς 3175.

§156Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καλύπτονται δηλαδὴ μόνον τὰ ἔξοδα;

§157Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Μάλιστα. Δὲν ἔκαμα οὔτε πολιτικὴν ἐπιδοτήσεως τοῦ σίτου, διότι ἡ ἐπιδότησις ἐν σχέσει μὲ τοὺς παραγωγοὺς γίνεται διὰ τῆς προστασίας. Καί, ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριά, δὲν ἐννοῶ νὰ ἀφήσω ἔλλειμμα καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς αἰτίας εἰς τὸν προϋπολογισμόν, εἰς τὸν λογαριασμὸν ἐφοδίων. Διότι, τότε, ποῦ πᾶμε; Λοιπὸν εὑρέθην πρὸ αὐτῆς τῆς πραγματικότητος· δὲν ἠδυνάμην νὰ κινηθῶ ἄλλως καὶ ἔβαλα τὴν τιμὴν 3175, ἡ ὁποία δὲν ἐσήμαινεν, ὅτι ὥριζα ἐγὼ ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου τιμὴν ἀσφαλείας νέαν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ὥρισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας πρὸ καιροῦ. Καὶ ἐπραγματοποίησε τὴν τότε συγκέντρωσιν ὅπως τὴν ἐπραγματοποίησε, δὲν σημαίνει, ὅτι ὁρίζω ἐγὼ τιμὴν συγκεντρώσεως νέαν καὶ θὰ εἴπω ἐγὼ βάζω 3175 τὸ ἐγχώριον σιτάρι. Ἀπὸ ποῦ νὰ τὸ εὕρω; Πῶς θὰ τὸ πληρώσῃ ὁ προϋπολογισμός; Νομίζω, λοιπόν, ὅτι μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἠσκήσαμεν ἕως τώρα, ἐδημιουργήσαμεν ἀκριβῶς τὰς οἰκονομικὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέτρεπον νὰ ἀσκηθῇ ἡ ὀρθὴ ἀγροτικὴ πολιτικὴ εἰς τὸ μέλλον. Πῶς θὰ ἠσκεῖτο αὐτὴ ἡ ἀγροτικὴ πολιτική, ἐὰν ἐγὼ μὲ τὸν λογαριασμὸν ἐφοδίων, ἐξακολουθοῦντα νὰ εὑρίσκεται εἰς οἵαν κατάστασιν εὑρίσκετο, πρὶν ληφθοῦν τὰ τελευταῖα μέτρα, ἀνετίνασσα τὴν ὅλην οἰκονομίαν εἰς τὸν ἀέρα; Καὶ νομίζετε, ὅτι θὰ ἀντεῖχεν οἱαδήποτε Κυβέρνησις, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐξισορροπήσῃ καὶ ἕνα νέον ἄνοιγμα, ποὺ θὰ ἐδημιουργεῖτο ἐξ αὐτῆς τῆς αἰτίας; Νομίζω, ὅτι καὶ σεῖς ἐὰν εὑρίσκεσθε εἰς τὴν θέσιν μας, θὰ ἐξακολουθούσατε τὴν πολιτικὴν αὐτὴν καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ εἴπατε, ὅτι θὰ καταργήσετε τὸ δελτίον, ἀλλὰ δὲν ἠμπορέσατε νὰ τὸ καταργήσετε. Σᾶς ἐξήγησα, ὅτι δυστυχῶς παραπάνω ἀπὸ ἕνα ἀριθμὸν αὐτῆς τῆς μορφῆς, δηλαδὴ 2600, δὲν εἶναι εἰς θέσιν ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία νὰ δώσῃ.

§158Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Σὲ τί τιμὴ ἐπωλήθη ὁ σῖτος αὐτός;

§159Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Ποῦ ἐπωλήθη δηλαδή;

§160Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὁ κρατικὸς σῖτος πῶς διετέθη;

§161Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Ἡ συνήθης τιμὴ τοῦ κρατικοῦ σίτου.

§162Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τῶν ἀποθεμάτων, κ. Ὑπουργέ;

§163Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Κύριε συνάδελφε, ἐπεχείρησα νὰ σᾶς ἐξηγήσω, ὅτι 3175 εἶναι ἡ τιμὴ τοῦ σίτου χὰρτ γουΐντερ Νο 2. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέραν εἶναι 2% ἢ 1% ἐπάνω. Πάντως ἡ τιμὴ στάνταρ εἶναι 2175. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θέλει νὰ ὑπεισέλθωμεν εἰς αὐτὰς τὰς λεπτομερείας. Ὁ ἀριθμὸς πάντως εἶναι τῆς τάξεως τῶν 3175. Τώρα εἶναι ἄλλα σιτάρια, τὰ ὁποῖα ἔχουν ὀλιγώτερον, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως ἀπὸ μίαν ἔρευναν τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ μία ἐπιτροπή, νὰ εἶναι ἀκριβότερα κ.ο.κ. Πάντως αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ τιμὴ εἶναι 3175 τοῦ ἐγχωρίου σίτου. Ἔχω μίαν προσωρινὴν ἔκπτωσιν ἀπὸ τὴν τιμὴν αὐτήν.

§164Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἴπατε προηγουμένως, ὅτι ὑπελογίσατε τὰ ἔξοδα ὅλα διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἄνοιγμα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐκ τῆς αἰτίας αὐτῆς καὶ ἐπιβαρύνετε τὴν τιμὴν τοῦ σίτου.

§165Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Μάλιστα.

§166Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καὶ μοῦ δημιουργεῖται ἡ ἀπορία, ἐφ’ ὅσον ἡ τιμὴ εἶναι 3175 τοῦ κρατικοῦ σίτου, εἴτε τοῦ ἐγχωρίου εἴτε τοῦ ξενικοῦ σίτου, πῶς σεῖς ὑπολογίσατε τὰ ἔξοδα, ὥστε νὰ βγοῦν ἀκριβῶς ὅσα εἶναι καὶ τοῦ κρατικοῦ σίτου;

§167Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Λάθη οἰκονομικὰ καὶ πολιτικὰ ἠμπορεῖ νὰ κάνω, ἀλλὰ λάθη εἰς τοὺς πολλαπλασιασμοὺς καὶ τὰς διαιρέσεις δὲν ἠμπορῶ νὰ κάνω, διότι θὰ τὰ ἔβλεπαν οἱ τμηματάρχαι τοῦ Ὑπουργείου μου.

§168Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἴπατε ὅτι ὑπελογίσατε ἐπακριβῶς τὰ ἔξοδα μὲ τὰ ὁποῖα ἐπεβαρύνθη εἰς τὸ παρελθὸν καὶ θὰ ἐπιβαρυνθῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον ὁ σῖτος. Ἐπὶ πλέον μᾶς εἴπατε ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ σίτου, εἴτε ἐγχωρίου........

§169Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Ἐννοῶ τοῦ ἐγχωρίου τῆς συγκεντρώσεως, διότι μόνον αὐτὸς εἶναι κρατικὸς σῖτος.

§170Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸν ὁποῖον ἔχει τὸ Κράτος. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ τιμὴ τοῦ σίτου τοῦ ἄλλου, εἶναι ἡ αὐτή;

§171Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Ὄχι. Ἔχομεν δύο εἰδῶν σίτους αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐν Ἑλλάδι, σίτους τοὺς ὁποίους ἐλέγχει τὸ Κράτος καὶ οἱ ὁποῖοι ὑποδιαιροῦνται εἰς ἐγχωρίους καὶ μή, καὶ σῖτον ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἐγχώριος. Ἡ τιμὴ τοῦ σίτου τοῦ ἐγχωρίου ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ ἀγορᾷ διαμορφοῦνται κατ’ ἀρχὴν ἐλευθέρως.

§172Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ συμπέρασμα δηλαδὴ εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἡ διαφορὰ αὐτὴ τῶν 1.000 δραχμῶν ἐπὶ πλέον τῆς τιμῆς τοῦ ἐλευθέρου σίτου, ἐν κατακλεῖδι, ποῖον ἐπεβάρυνε, τὸν καταναλωτὴν ἢ τὸ Δημόσιον;

§173Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Γνωρίζετε σὲ ποῖον τὸ πουλάει; Εἰς τὸν μύλον, ὁ ὁποῖος δὲν ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ σῖτον ἀπὸ κανένα ἄλλον.

§174Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ τιμὴ τοῦ ἐλευθέρου σίτου εἶναι 1.000 δραχ. ὀλιγώτερον.

§175Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Ὄχι, δὲν εἶναι 1.000.

§176Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐὰν εἰς τοὺς μύλους δίδετε ἀπὸ τὸν ἐλεύθερον σῖτον, θὰ τὸν δίδετε κατὰ 1.000 δραχ. ὀλιγώτερον.

§177Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Δὲν θὰ τὸν δίδω, θὰ τὸν παίρνουν.

§178Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καὶ ἐρωτῶ: Τὸ ψωμὶ ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὸ ἀλεύρι τοῦ κρατικοῦ σίτου εἶναι ἀκριβώτερο ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἔβγαινεν ἀπὸ ἀλεύρι τοῦ ἐλευθέρου σίτου. Ἐρωτῶ νὰ μοῦ εἴπητε, τὴν διαφορὰν αὐτὴν ὑπέστη τὸ Δημόσιον ἢ τὴν ὑπέστη ὁ καταναλωτής;

§179Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Κύριοι συνάδελφοι, κανεὶς δὲν τὴν ὑπέστη τὴν διαφοράν, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅλοι οἱ σοβαροὶ μύλοι ἀλέθουν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον κρατικὸν σῖτον καὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα ν’ ἀλέθουν καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω διατὶ τὸ ἔκανα. Κύριοι συνάδελφοι, ἂν δὲν ἠσκεῖτο προστατευτικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐγχωρίου σίτου βεβαίως θὰ ἦτο εὐθηνότερον τὸ ψωμὶ καὶ θὰ ἀπέθνησκον ὅλοι οἱ παραγωγοὶ τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὴ εἶναι μία μικρὰ παρένθεσις. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα. Κύριοι, ἐγὼ εἶχα αὐτὸν τὸν σῖτον τὸν ὁποῖον διέθεσα μὲ 3,175 δρχ. ὑποχρεωτικῶς εἰς ἐκείνους τοὺς μύλους οἱ ὁποῖοι ἀλέθουν ἐπὶ ἐμπορίᾳ. Ἄφησα τοὺς μὴ ἀλέθοντας ἐπὶ ἐμπορίᾳ μύλους, ἀλλὰ ἐπὶ ἀλεστικῷ ἀπολύτως ἐλευθέρους διὰ νὰ διαμορφωθῇ κάποια τιμὴ διὰ τὸν σῖτον τὸν ἐγχώριον. Εἶχα ἀφήσει τὴν ἑξῆς δικλεῖδα, τῆς ὁποίας ὁμολογῶ, ὅτι εἶχα ἐλπίσει, ὅτι θὰ κάμουν χρῆσιν καὶ οἱ μύλοι τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Εἶχα ἐπιτρέψει ἕνα ὡρισμένον ποσοστὸν σίτου τῆς ἀλέσεως νὰ προέρχεται ἀπὸ τὸν ἐγχώριον σῖτον καὶ νὰ γίνεται ἡ πρᾶξις εἰς τὰς γενικὰς ἀποθήκας πρὸς 2.650 δρχ. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον τὸ ἔκανα αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὁ ἑξῆς. Ἐφοβούμην νὰ εἴπω, ὅτι σὲ ἀφήνω νὰ πάρῃς 20% σῖτον τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, διότι ὁ ὑπολογισμὸς τῆς διατιμήσεως γίνεται μὲ βάσιν τὸ 3,175 καὶ διότι ἐφοβούμην, ὅτι οἱ μυλωνάδες θὰ ἐξεβίαζον τοὺς παραγωγοὺς καὶ θὰ ἔφερνα ἀποδείξεις μή, ὅπως συνήθως γίνεται εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, ἀνταποκρινομένας πρὸς τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον πράγματι εἰσέπραξεν ὁ παραγωγός. Τώρα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἦτο προαιρετικόν, ἀπὸ τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος θὰ καταστῇ ὑποχρεωτικόν, δηλαδὴ οἱ μύλοι τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν εἰς τοὺς ὁποίους ἐσημειώθησαν αὐτὰ τὰ φαινόμενα, διότι εἶχον δίκαιον πολλοὶ συνάδελφοι ποὺ διέκοψαν καὶ εἶπον, ὅτι ἡ κατάστασις διαφέρει ἀπὸ ἐπαρχίας εἰς ἐπαρχίαν. Τώρα ἔχω πλέον τὰ στοιχεῖα καὶ ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω σὲ ποιὸ σημεῖον εὑρίσκεται ἡ κατάστασις αὐτὴ σὲ κάθε ἐπαρχίαν. Θὰ καταστήσωμεν ὑποχρεωτικὴν πλέον τὴν ἄλεσιν τοῦ ἐγχωρίου σίτου ἐφ’ ὅσον προσάγεται τοιοῦτος εἰς τὰς Γενικὰς Ἀποθήκας, διὰ νὰ εἴμεθα ἠσφαλισμένοι. Ἐζητήθη ἐπίσης νὰ δώσω εἰς τὸ Κράτος τὴν διαφορὰν μεταξὺ τοῦ 2650 καὶ τοῦ 3175, διότι ἐφ’ ὅσον τὸν τιμολογοῦμεν 3175, δίκαιον εἶναι νὰ μὴ ἐπωφεληθοῦν τῆς διαφορᾶς αὐτοί, ἀλλὰ τὸ σύνολον. Τὰ μέτρα, κύριοι, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, εἶναι συνυφασμένα μὲ τὸ ἑξῆς παμμέγιστον θέμα. Ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις τὴν Ἀρχήν, ἐσημειώθησαν ὡρισμένοι παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ἂν δὲν ἀντιμετωπίζοντο θὰ ἐπέφερον οὐσιώδη αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου. Ὁ κυριώτερος ἐκ τῶν ὑψωτικῶν παραγόντων εἶναι, ὅτι δὲν δύναται πλέον ἡ Ἑλλὰς μὲ τὰ δολλάρια τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας νὰ προμηθευθῇ σῖτον τῆς Ἀλλοδαπῆς εἰς τιμὴν τῆς διεθνοῦς συμβάσεως, ἐπειδὴ δέ, δὲν ἔχομεν ἐπαρκῆ δολλάρια, δὲν δυνάμεθα νὰ προμηθευθῶμεν σῖτον καὶ εἰς ἐλευθέραν τιμήν. Ἔπρεπε νὰ ἐρευνηθῇ τὸ θέμα διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων, τὰ ὁποῖα εἰς γενικὰς γραμμὰς σᾶς διαγράφω. Δέχομαι, ὅτι κατὰ τὸν πρῶτον μῆνα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου ἐσημειώθησαν ὡρισμένα φαινόμενα εἰς ὡρισμένας περιοχὰς τῆς χώρας, τὰ ὁποῖα εἶναι πράγματι λυπηρὰ καὶ ἔχετε δικαίωμα νὰ διαμαρτύρεσθε. Σᾶς δίδω τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι ταῦτα δὲν πρόκειται περαιτέρω νὰ σημειωθοῦν. Ἐκεῖνο πάντως διὰ τὸ ὁποῖον ἐλπίζω νὰ σᾶς ἔπεισα εἶναι, ὅτι δὲν ἐδόθη ἡ τιμὴ αὐτὴ τοῦ σίτου αὐθαιρέτως, οὔτε, ὅτι τὸ Κράτος διαπράττει τοκογλυφίαν, οὔτε, ὅτι ἐνισχύει τὸν προϋπολογισμόν. Σᾶς λέγω καὶ τοῦτο, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ του νὰ ἐκκενωθοῦν αἱ ἀποθῆκαι τῆς συγκεντρώσεως διὰ νὰ ἑτοιμάσῃ ἐγκαίρως τὴν νέαν συγκέντρωσιν, ἐπίεζεν εἰσέτι τὴν κατάστασιν. Καὶ αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διεπίστωσαν, ὅτι κατ’ ἀρχὴν ὑπάρχει σῖτος μόνον εἰς χεῖρας τῶν μεγάλων παραγωγῶν —λυποῦμαι, διότι τὸ λέγω, ἀλλὰ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὀφείλω νὰ εἴπω τὴν ἀλήθειαν—....

§180ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος.

§181Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Ὑπάρχουν μικροὶ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰς χεῖράς των σῖτον καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει τὸ μέτρον θὰ πρέπει νὰ διορθωθῇ καὶ θὰ διορθωθῇ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν καὶ θὰ σᾶς δώσῃ ἐλπίζω συντόμως μίαν συνοπτικὴν εἰκόνα τῆς ὅλης κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἐπ’ αὐτοῦ. Καὶ θὰ ἴδητε τότε, ὅτι τὰ μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τμῆμα τῆς ὅλης πολιτικῆς μας, εἶναι πολλὲς φορὲς βαρέα, ἀλλ’ ὅταν σχεδιάζῃ κανεὶς μίαν γενικωτέραν γραμμήν, εἶναι φυσικὸν νὰ πλήττῃ τάξεις καὶ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ πλήξῃ ὡς κατ’ ἐξοχὴν εἶναι οἱ μικροὶ παραγωγοί, εἰς χεῖρας τῶν ὁποίων ὑπάρχει σῖτος—ὄχι βέβαια μεγάλη ποσότης, πάντως ὑπάρχει καὶ θὰ τοὺς προστατεύσωμεν διὰ τῆς μεθόδου ποὺ σᾶς εἶπα καὶ ἡ ὁποία, νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπαρκής. (Χειροκροτήματα).

§182Γ. ΜΟΔΗΣ. Εὐχαρίστως ἤκουσα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἀπὸ τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος θὰ ἀρχίσῃ ἀγορὰ σίτου τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς ἐκ μέρους τῶν μύλων. Ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὅμως, ἤκουσα, ὅτι ἐνῷ ὁ σῖτος θὰ διατίθεται εἰς τὴν κατανάλωσιν πρὸς 3175, ὁ παραγωγὸς θὰ τὸν πληρώνεται πρὸς 2600. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ προστασία τοῦ ἐγχωρίου σίτου γίνεται ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Δημοσίου Ταμείου καὶ εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ.

§183Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Καίτοι ὑπῆρξα σαφής εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβω, ὡρισμένα ἐξ αὐτῶν, τὰ ὁποῖα εἶπον. Οὐδεμίαν, κύριοι δραχμήν, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὸν παραγωγόν, τὴν παίρνει τὸ Κράτος. Ἐξήγησα σαφῶς τὸν μηχανισμὸν τῆς τιμῆς 3175. Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας εἶχεν ὁρισθῆ ὑπὸ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως καὶ ἐκυμαίνετο πέριξ τῶν 2600 δραχ. Καὶ ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ἐσταμάτησε τὴν προστασίαν, ἔρχομαι ἐγὼ τώρα καὶ κάμνω πάλιν—διότι αὐτὸ κατ’ οὐσίαν συμβαίνει—συγκέντρωσιν. Λέγει ὁ κ. συνάδελφος, διατὶ ἡ διαφορὰ αὐτὴ τοῦ 3175 ἀπὸ τὸ 2650. Ὁ ἀριθμὸς κύριοι, 3175 δὲν εἶναι αὐθαίρετος. Εἶναι ἕνας ἀριθμὸς μὲ τὸν ὁποῖον ἔκαμα τὰς πράξεις μου. Δὲν κλέβω τὴν διαφορὰν τοῦ 3175 μὲ τὸ 2600, διότι ἁπλούστατα, τοιαύτη τις διαφορά, δὲν ὑπάρχει. Τὸ 3175 προέκυψε ληφθέντος ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως ἦτο 2650. Δὲν πταίω ἐγὼ ἐὰν προηγούμεναι Κυβερνήσεις ἄφησαν νὰ ἀνέλθουν τὰ ἔξοδα εἰς ὃ σημεῖον ἀνῆλθον. Ἐγὼ δὲν πληρώνω τὰ ἰδικά μου ἔξοδα ἀλλὰ τὰ ἰδικά σας ἔξοδα. Ἐγὼ δὲν ἔχω σύμβασιν μὲ τὴν ΑΤΕ ἡ ὁποία νὰ κάμῃ ὥστε νὰ στοιχίζῃ ἡ διακίνησις τῶν ἐφοδίων 150 δισεκατομμύρια κατ’ ἔτος. Ἐγὼ κάμνω ἄλλην σύμβασιν ἡ ὁποία θὰ μ’ ἀφήσῃ πλεόνασμα τεράστιον καὶ θὰ ὠφελήσῃ τοὺς ἀγρότας, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ὅλοι κοπτόμεθα. Ὁ ἀριθμὸς λοιπόν, 3175 δὲν εἶναι ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον κατεσκεύασεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἀλλὰ προκύπτει ἀπὸ τὰ τραγικὰ δεδομένα τὰ σημερινὰ καὶ ἀπὸ τὰ δεδομένα τὰ διεθνῆ τῆς τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἀγορασθῇ σήμερον τὸ σιτάρι. Ἑπομένως, δὲν κλέβω ἀπὸ κανένα. Ἀντιθέτως, προστατεύω. Καὶ προστατεύω διὰ πρώτην φορὰν τὴν ἄνοιξιν. Ποτὲ δὲν ἐγένετο προστασία τοῦ σίτου τὴν ἐποχὴν αὐτὴν καὶ ποτὲ δὲν ἐγένετο προστασία τοῦ σίτου μὲ τιμὴν 2600 ἀπὸ τώρα. Καὶ τὸ κάμνω χωρὶς δαπάνας καὶ χωρὶς κυκλοφοριακὴν συμφόρησιν, καὶ χωρὶς νὰ πληρώσῃ αὐτὴν τὴν συγκέντρωσιν κανείς. Διότι κάμνω μίαν ὀργάνωσιν ἡ ὁποία εἶναι λογοκρατικῶς καὶ συστηματικῶς καμωμένη καὶ ὄχι μίαν ἀναρχικὴν ὀργάνωσιν, ὅπως ἦτο ἡ ὀργάνωσις τὴν ὁποίαν παρέλαβον.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ἀργυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ τῆς ὁποίας τὸ περιεχόμενον ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Ἐπερωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, διότι δὲν τροποποιεῖται τὸ ἀποτυχημένον σύστημα, τὸ ἐφαρμοσθὲν τὸ 1929 τῶν ἓξ τάξεων Δημοτικοῦ καὶ ἓξ Γυμνασίου ἀντὶ τοῦ ἰσχύσαντος ἐπιτυχῶς συστήματος ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Κράτους. Ἐπίσης, ὅτι διατηρεῖται τὸ ἐξ ἴσου ἀποτυχημένον σύστημα τῆς ἱδρύσεως τὸ 1933 τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει εἰς πλείστους τῶν ἀποφοίτων δημοδιδασκάλων νὰ ἀρνοῦνται τὸν διορισμὸν αὐτῶν εἰς χωρία καὶ νὰ ἀλλάσσωσιν ἐπάγγελμα, ἐπὶ ζημίᾳ τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως».

§185ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἡ τρίτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν ζητεῖται νὰ ἀναβάλω τὰς ἐπερωτήσεις μου, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἐπερωτήσεις ἐλέγχου, ἀλλὰ πληροφοριακαὶ τοιαῦται, διότι οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἐπείγονται νὰ συζητήσουν ὡρισμένα νομοσχέδια. Ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ εἰς τὸ Προεδρεῖον, διότι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἡμέραν ἐλέγχου, εἶχον μείνει αἱ ἐπερωτήσεις μου ὡς πρῶται. Τὴν εὐθύνην ἔχει ὁ κ. Ροδόπουλος, εἰπών, ὅτι κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν θὰ ἐνεγράφοντο πρῶται. Ἐν τούτοις, ἑκάστοτε κατέρχονται εἰς ἀριθμὸν σειρᾶς καὶ σήμερον ἔλαβον τὸν ἀριθμὸν 3 καὶ 4 ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἀριθμὸν 1 καὶ 2. Ἐκτὸς τούτου, ἦλθε πρὸς συζήτησιν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐπερώτησις, χωρὶς κἂν νὰ ἐρωτηθῶ, τέλος πάντων, ἐκ λεπτότητος, ἐὰν δὲν εἶχον ἀντίρρησιν. Ὡς παλαιὸς πολιτευόμενος καὶ μὲ μακρὰν κοινοβουλευτικὴν πεῖραν, νομίζω, ὅτι αὐταὶ αἱ λεπτότητες πρέπει νὰ τηρῶνται ἀπέναντι τῶν βουλευτῶν. Ὁπωσδήποτε ζητῶ διὰ τρίτην φορὰν τὴν ἀναβολήν, ἀλλὰ τὴν προσεχῆ ἡμέραν παρακαλῶ νὰ προταχθοῦν.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ὑπάρχῃ τις ἔχων τὴν εὐθύνην, ὁμολογῶ, ὅτι εἶναι ἰδική μου ἡ εὐθύνη. Εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς 23ης Φεβρουαρίου, πρώτη ἦτο τῶν κ. κ. Κουντούρη καὶ Ζίγδη, δευτέρα τῶν κ. κ. Κουντούρη καὶ Μητσοτάκη, τρίτη τοῦ κ. Μόδη καὶ 4η καὶ 5η ἦσαν αἱ ὑμέτεραι δύο ἐπερωτήσεις, κ. συνάδελφε. Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει τι τὸ ἀνώμαλον ἐν τούτῳ. Ἀκολουθοῦμεν τὴν σειρὰν καὶ ἔχουν σειρὰν αἱ ἰδικαί σας. Τὸ θέμα σας θὰ συζητηθῇ τὴν προσεχῆ Δευτέραν. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Δημοσίων Ἔργων καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, καὶ ἐχούσης ὡς ἀκολούθως: «Πρὸ μηνὸς καὶ πλέον, ἡ Κυβέρνησις διεκήρυξεν ἐπισήμως, ὅτι ἀπεφάσισε τὴν παράτασιν ἐνίων διατάξεων τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος, οὕτως ὥστε νὰ συνεχισθῇ ἀπροσκόπτως ἡ ἀνοικοδόμησις ἐν τοῖς πόλεσιν. Ἐπειδὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου τούτου ἐπιβάλλεται διὰ πολλοὺς λόγους, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ δοθῇ ἐργασία εἰς ἀνέργους, ἤδη ἐργάτας οἰκοδόμους, συνιστᾶται εἰς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, Δημοσίων Ἔργων καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, νὰ ἐπισπεύσουν τὴν κατάθεσιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, ὅπερ θὰ συντελέσῃ σοβαρῶς εἰς τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας πολλῶν παραγωγικῶν κλάδων».

§187Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ζητήσει ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τὴν παράτασιν τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος. Πράγματι ἡ Κυβέρνησις κατέθεσε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν. Εἶδον ὅμως, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν παρατείνει τὸ ψήφισμα ὅπως ἴσχυε μέχρι τῆς 31ης Δεκεμβρίου, ὥστε ἀπρόσκοπτα νὰ συνεχισθῇ ἡ ἀνοικοδόμησις, ἀλλὰ τὸ παρατείνει πολὺ περιωρισμένον. Θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα ἀπὸ τοῦδε νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας νὰ προπαρασκευασθῇ καὶ νὰ εἶναι ἕτοιμος κατὰ τὴν συζήτησιν νὰ δεχθῇ τροπολογίας, ὥστε νὰ παραταθῇ τὸ ψήφισμα, ὅπως ἴσχυε μέχρι τῆς 31ης Δεκεμβρίου. Διότι δὲν θὰ διαφεύγῃ τῆς προσοχῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ ὅπως ἴσχυεν, κινοῦνται ἐν τῇ Χώρᾳ 75 ἐπαγγέλματα καὶ δημιουργεῖται ζωηρὰ κίνησις καὶ εἰς τὸ ἐμπόριον καὶ εἰς τὴν ἀπασχόλησιν ἐργατικῶν χειρῶν. Ἔχω καὶ ἐκδηλώσεις ἐκ πολλῶν σημείων τῆς Χώρας διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἰσχύος τοῦ ψηφίσματος ὅπως ἴσχυε τοῦτο μέχρι τῆς 31ης Δεκεμβρίου.

§188Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐν πρώτοις ἡ καθυστέρησις τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου δὲν ὀφείλεται εἰς ἀμέλειαν οὔτε ἐμοῦ, οὔτε τῶν λοιπῶν συναδέλφων, ἀλλ’ ὀφείλεται εἰς τὴν διαδικασίαν ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὴν κατάθεσιν, καθ’ ἣν, ὅπως εἶναι γνωστόν, προκειμένου μάλιστα περὶ νόμων οἱ ὁποῖοι, περιέχουν φορολογικὰς διατάξεις, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ γνωμάτευσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Τοὐναντίον ἐπεσπεύσθη ἡ διαδικασία αὐτή. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τοῦ πόσας διατάξεις περιέχει ὁ νόμος, τοῦτο εἶναι ζήτημα κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Σᾶς προειδοποιῶ δέ, ὅτι ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εἶναι, ὅτι δὲν θὰ παρατείνῃ τὰς φορολογικὰς ἀπαλλαγάς. Δὲν εἶμαι ὁ ἁρμόδιος, ἀλλὰ σᾶς τὸ λέγω διὰ νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν ἀγροτικῶν ἀγορῶν εἰς τὰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην.

§190Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον νὰ κάμω τὴν σύστασιν, τὴν ὁποίαν ἔχω διατυπώσει εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργός.

§192Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὰς συστάσεις τὰς ὁποίας θὰ κάμω θὰ τὰς διαβάσουν ἀπὸ τὰ πρακτικά.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν πρόκειται νὰ διαβάσῃ ἀλλὰ θὰ ἀπαντήσῃ.

§194Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Προβλέπεται, ὅτι δὲν θὰ συζητηθῇ καὶ τὴν Δευτέραν. Τὰ 10 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ διατεθοῦν διὰ παραγωγικὰ ἔργα, θὰ διατεθοῦν καὶ δὲν θὰ μείνῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλομεν νὰ προτείνωμεν διὰ τὴν τόνωσιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας.

§195Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν.

§196Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ κάμω χρῆσιν τοῦ δικαιώματος καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Δευτέραν νὰ παρίσταται ἐδῶ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Εἶναι ζήτημα ζωτικὸν ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου καὶ ὀφείλομεν νὰ προειδοποιήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ κατανείμῃ καλῶς τὰς πιστώσεις αὐτάς, ὄχι ὅπως εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ νὰ κάμῃ ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ συντελέσουν εἰς τὴν πρόοδον τοῦ τόπου.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἀνεβλήθη διὰ τὴν Δευτέραν καὶ θὰ εἶναι οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ὥστε νὰ γίνῃ πλήρης ἡ διαφώτισις τοῦ Σώματος. Ἀναβαλλομένης τῆς συζητήσεως τῶν λοιπῶν ἐπερωτή-

σεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας τῆς Ἑλλάδος».

§198Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου θὰ ὁμιλήσω ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν δὲν ὑπάρχει μειοψηφία.

§200Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ γνωρίζω. Δὲν ἤθελον νὰ θίξω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ἐγὼ ἀντετάχθην εἰς αὐτὴν καὶ ἐζήτησα τὴν ἀπόρριψιν τοῦ νομοσχεδίου. Κακῶς δὲ μὲ φέρουν ὡς συμφωνήσαντα. Εἶχα δηλώσει, ὅτι θὰ γίνῃ ἰδιαιτέρα ἔκθεσις, τὴν ὁποίαν καὶ ἔχω γράψει. Ἐὰν δὲν ἐκίνησα τὸ ζήτημα, τὸ ἔκαμα ἐξ ἁβρότητος πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Οἰκονόμου–Κωλέττης ἔχει τὸν λόγον ὡς εἰσηγητής.

§202Μ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐκτιμῶ ἀπολύτως τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος, ὅπερ εἶναι τόσον καλῶς τοποθετημένον ὅσον καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὥστε νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Ἀλλὰ εἶναι τόσον ἐμπεριστατωμένη ἡ ἔκθεσις τὴν ὁποίαν ἔχετε εἰς χεῖρας σας, οὕτως ὥστε θὰ περιττεύῃ ἡ ἀνάπτυξις, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ κουράσῃ τοὺς κυρίους συναδέλφους ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἀκολουθεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον κατὰ βάσιν περίπου τὰς ἀρχὰς τοῦ προηγουμένου νομοσχεδίου τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας. Δὲν κάμει τίποτα ἄλλο, παρὰ μὲ τὴν βασικὴν ἀρχὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ περιορίζῃ τὰς ἐπιτροπάς, νὰ βάλῃ ὑπεύθυνον καὶ ὄχι συμβούλια, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν θέσιν οὔτε ποτὲ εἰργάσθησαν, οὔτε ποτὲ ἔλαβον ἀποφάσεις. Συντάμει τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας ὡρισμένων συμβουλίων καὶ ἀπαλλάσσει τὴν διοίκησιν τοῦ ἱδρύματος ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ Κυβερνητικοῦ Ἐπιτρόπου, ὁ ὁποῖος περιττεύει. Διότι ἐφ’ ὅσον ἡ διοίκησις ἀποτελεῖται κατὰ τὸ ἥμισυ ἐκ δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐφ’ ὅσον ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς εἶναι πρόσωπον μετακλητόν, δηλαδὴ ἀπολάβει τῆς πολιτικῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Κυβέρνησις ἦτο δυνατὸν νὰ περιορίσῃ τὰς πολυτελείας τῶν Συμβουλίων, νὰ καταργήσῃ τὸν Κυβερνητικὸν Ἐπίτροπον, τὸ Συμβούλιον τὸ Ἐσωτερικόν, νὰ καταργήσῃ τὸ Ἀνώτατον Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, νὰ περιορίσῃ τὴν θητείαν καὶ τούτων οὕτω ἐχόντων νὰ θελήσῃ, ὅπως ἐπαναλάβῃ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τὴν αὐτὴν διάταξιν ὡς πρὸς τὴν ὁριστικὴν ἔνταξιν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Ἱδρύματος, νὰ διορθώσῃ καὶ ἐπανορθώσῃ καὶ νὰ ἐμφανίσῃ ἐνώπιον τοῦ λαοῦ τί; τοῦτο. Δηλαδὴ εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν ἠθέλησε, δὲν γνωρίζω ποῖος ἦτο τὸ Ἵδρυμα ἢ ἡ Κυβέρνησις, ἠθέλησε νὰ παρατείνῃ εἰς ὡρισμένους ὑπαλλήλους τὰς συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔληγον τότε, νὰ ἀνανεώσῃ τὰς συμβάσεις διὰ πολὺ μεταγενέστερον χρόνον μετὰ τὰς ἐκλογάς. Ἐπανώρθωσε τὴν ἀδικίαν ταύτην ἡ Κυβέρνησις. Ἀπέλυσε πρόσωπα μὴ προσφέροντα ὑπηρεσίας καὶ πέραν τούτου οὐδένα διορίζει. Διὰ τοῦτον τὸν λόγον εἰσηγοῦμαι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὡς πρὸς τὴν ἀντισυνταγματικότητα, τοῦτο μόνον θὰ σᾶς εἴπω: Τοῦτο εἶναι ἡ συνήθης καραμέλλα, τὴν ὁποίαν πιπιλίζει ἡ Ἀντιπολίτευσις. Λέγουν, ὅτι παραβιάζεται ἡ ἰσότης τῶν πολιτῶν, ἔναντι τοῦ νόμου. Δὲν εἶναι ὅμως ἀκριβὲς τοῦτο. Οἱ Ὑπάλληλοι τῆς Ραδιοφωνίας κατατάσσονται εἰς δύο τάξεις: εἰς τοὺς Ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τακτικὴν διάρθρωσιν εἰς τὸ Ἵδρυμα καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ δὲν ἔχουν. Ὡς πρὸς τοὺς Ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τακτικὴν διάρθρωσιν, δὲν νομίζω, ὅτι παραβιάζεται τὸ Σύνταγμα, διότι οἱ Ὑπάλληλοι τῆς Ραδιοφωνίας δὲν εἶναι Δ. Ὑπάλληλοι, οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ παντοδύναμος νόμος νὰ τοὺς ἀπολύσῃ, ἐὰν τοὺς ἀπέλυε, διότι δὲν τοὺς ἀπολύει. Ὡς πρὸς τοὺς ἄλλους, τοὺς ἐπὶ συμβάσει καὶ διὰ τούτους δὲν παραβιάζεται τὸ Σύνταγμα, διὰ τὸν λόγον ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη θεωρήσωμεν τὴν τελευταίως δοθεῖσαν ἑρμηνείαν ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ μόνον πολιτικὴν κατεύθυνσιν τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος πρὸς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν, ἀλλὰ καὶ ἐπιταγήν, καὶ πάλιν δὲν παραβιάζεται τὸ Σύνταγμα, διὰ τὸν λόγον ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ δὲν ἰσχύει καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, οἱ ἑρμηνευταὶ τοῦ δικαίου, οἱ ἐφαρμόζοντες τοὺς νόμους, ἐδέχθησαν, ὅτι εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις ἐπιτρέπεται παράτασις, διὰ νομοθετήσεως εἰς ἐξαιρετικὰς περιστάσεις, οὕτως ὥστε εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν προσβάλλεται τὸ δίκαιον νὰ εἶναι δυνατὸν ὁ νόμος, νὰ εἶναι παντοδύναμος καὶ νὰ διαλύῃ τὰς συμβάσεις. Ἐπίσης, ὅτι οἱ Ὑπάλληλοι δὲν ἀπολαμβάνουν κατὰ τὸν 2112 δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι πολὺ περισσότερον δὲν ἔλαβον οἱ ἀπολυόμενοι Ὑπάλληλοι πρὸ μὲ τὸν 2112. (Χειροκροτήματα).

§203Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι καταφανὴς ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας. Ἐπαφίεμαι εἰς τὴν κρίσιν σας, ἐὰν νομίζητε, ὅτι ὑπάρχει ἀπαρτία. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Κ. Ροδόπουλος).

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἔχουσα οὕτω: «Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, ἐνιστάμεθα διὰ τὴν συνέχισιν τῆς συνεδριάσεως, ἐλλείψει ἀπαρτίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1953. Οἱ ἐνιστάμενοι βουλευταὶ Δ. Παπασπύρου, Χ. Χονδρομματίδης, Γ. Τζατζάνης, Ν. Κουντούρης, Ι. Ὀρφανός, Π. Ντεντιδάκης, Μ. Χλουβεράκης, Ε. Κοθρῆς, Ι. Ζίγδης, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Πασσιάδης». Παρισταμένων τῶν ὑποβαλόντων τὴν ἔνστασιν, καλῶς, κατὰ τὸν Κανονισμόν, αὕτη εἰσάγεται καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου πρὸς διαπίστωσιν τῆς ἀπαρτίας. (Ἐπακολουθεῖ ἡ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου ὑπὸ τοῦ Γραμματέως, βουλευτοῦ κ. Κ. Μπαρούνου, παρισταμένου ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀντιπολιτεύσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Χονδρομματίδου. Περατωθείσης τῆς ἀναγνώσεως τοῦ καταλόγου διεπιστώθη, ὅτι παρίσταντο 107 βουλευταί, οἱ κ. κ.: Ἀργυρόπουλος Περ. Ἰακ., Βάσσος Κων)νος, Γεωργούλης Σπυρίδων, Ζαλοκώστας Χρῆστος, Θεοφανόπουλος Κλεάνθ., Κωνσταντόπουλος Νικ., Λόντος Δημήτριος, Μακκᾶς Λέων, Μπαμπάκος Δημήτριος, Παπαγιάννης Κων)νος, Ράλλης Γεώργιος, Σολομωνίδης Χρῆστος, Τριανταφύλλης Ἰωάννης, Ψαρρὸς Χαράλαμπος, Δρούλιας Ἀναστάσιος, Καναβαριώτης Στέλιος, Κουτσιμπὸς Δημήτριος, Οἰκονόμου ἢ Κωλέττης Ἐμμανουήλ, Καρατζένης Δημήτρ., Γεωργαντᾶς Μιχαὴλ, Λέκκας Θεόδωρος, Βίσκογλου Χρῆστος, Σαμαρᾶς Κων)νος, Παπαϊωάννου Παρίσης, Σαράντης Θεόδωρος, Ψιμάρας Ἀθανάσιος, Πρόκος Στέφανος, Κοντοβράκης Ἰωάννης, Καραπιπέρης Χρυσόστομος, Βοῦλτζος Κων)νος–Ἀλ]δρος, Ἠλιόπουλος Ἰωάν., Κονδύλης Γεώργιος, Στεφανόπουλος Γεώργιος, Παπασταύρου Χρῆστος, Δανιηλίδης Κων)νος, Λεβαντῆς Πέτρος, Λεονάρδος Ἀντώνιος, Παπάζης Σταμάτιος, Τζαμαλούκας Γεώργιος, Λεκαράκος Δημήτριος, Μπαροῦνος Κων)νος, Κωνσταντινίδης Ἀγαθ., Δημάρατος Σωκράτης, Βενέτης Κων)νος, Πανταζῆς Νικόλαος, Οἰκονομίδης Πολυζώης, Ψαρρέας Ἰωάννης, Λυκουρέζος Παυσανίας, Χατζηνικολῆς Ἰωάννης, Βογιατζῆς Γεώργιος, Μπακόλας Κων)νος, Θανόπουλος Δημήτρ., Γκιόκας Παναγιώτης, Μπατρῖνος Λεωνίδας, Δημάδης Δημήτριος, Ρωμανὸς Γεώργιος, Λύχνος Γεράσιμος, Κάντας Γεώργιος, Παπαδόπουλος Κων)νος, Περτσινίδης Σωφρών., Τσακιρίδης Παῦλος, Δόκος Δημοσθένης, Ἀδαμόπουλος Κωνσταντῖνος, Παμπούκας Γεώργιος, Μεταξᾶς Γεράσιμος, Κουντούρης Νικόλαος, Πλαγιάννης Δημήτριος, Σταθόπουλος Παναγ., Κοθρῆς Ἐμμανουήλ, Χλουβεράκης Μιχαήλ, Παπασπύρου Δημήτριος, Βαφέας Χρῆστος, Χατζηγεωργίου Παῦλος, Σιφναῖος Παναγιώτης, Καλκάνης Θεόδωρος, Στεφάνου Δημήτριος, Σταθόπουλες Νικόλ., Παυλόπουλος Ἀθανάσιος, Τσούτσουρας Παναγῆς, Οἰκονομόπουλος Λεωνίδας, Διακουμόπουλος Θωμᾶς, Τριαντόπουλος Πᾶνος, Δαβάκης Δημήτριος, Γκελεστάθης Ἀθαν., Γεροκωστόπουλος Ἀχ., Ντεντιδάκης Παῦλος, Ὀρφανὸς Ἰωάννης, Χονδροματίδης Χρῆστος, Ζίγδης Ἰωάννης, Βασιλᾶτος Γεράσιμος, Ντινίδης Χρῆστος, Κυριάκου Δρόσος, Μητακίδης Ἀθανάσιος, Μανούσης Νικόλαος, Μόντζαλας Πέτρος, Δουλίδης Ἰωάννης, Λιαροῦτσος Πάρις, Δερβέναγας Ἀθανάσιος, Κατσιλάμπρος Λάμπρος, Ντολιόπουλος Διονύσιος, Ροδόπουλος Κων)νος, Μακρόπουλος Ἰωάννης, Πετρίδης Νικόλαος, Καλατζῆς Εὐάγγελος, Καλλίας Κων)νος, Γερακίνης Χρῆστος, Ζορμπᾶς Νικόλαος καὶ Πασσάδης Αὐγουστίνος.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ καταλόγου διεπιστώθη, ὅτι ἡ Βουλὴ εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ. Συνεπῶς συνεχίζεται ἡ συζήτησις. Τὸν λόγον ἔχει ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Κοθρῆς. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάνης).

§206Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι διότι εἰς τὸ πρῶτον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον κατέθεσεν ἐνώπιόν μας πρὸς συζήτησιν ὁ κατὰ πάντα ἀγαπητὸς καὶ ἀξιότιμος συνάδελφος Ὑπουργὸς παρὰ τῷ Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως, εὑρίσκομαι εἰς τὴν λυπηρὰν θέσιν νὰ μὴ εἶμαι σύμφωνος καὶ νὰ μὴ τὸ ἐγκρίνω ἐνῷ θὰ εἶχον τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ψηφισθῇ καὶ παρὰ τῆς ἡμετέρας παρατάξεως ἄνευ ἀντιρρήσεων. Λυποῦμαι δέ, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀφορᾷ ἕναν ἀπὸ τοὺς σοβαρωτέρους ὀργανισμοὺς τοῦ Κράτους, τὸν Ὀργανισμὸν τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας, ἕναν ὀργανισμὸν ὁ ὁποῖος ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν ἔχει μίαν μεγάλην ἀποστολὴν καὶ προοιωνίζει ἐπίσης μεγαλυτέραν ἀνάπτυξιν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἔχει σήμερον, ὥστε πράγματι ὀφείλομεν ὅλοι νὰ συντελέσωμεν ἀνεξαρτήτως κομματικῆς ἀποχρώσεως εἰς τὴν καλυτέραν ὀργάνωσίν του. Ἀλλὰ λυποῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶχεν ἀρκεσθεῖ εἰς τὸ νὰ ἐπιφέρῃ ὅσας τροποποιήσεις ἐνόμισεν ἀναγκαίας διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἀλλὰ περιέλαβε καὶ διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἀποδεικνύουν μίαν προσεκτικὴν μελέτην τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ὁ σκοπός του δὲν ἦτο ἡ βελτίωσις τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, δὲν ἦτο ἡ ἐνίσχυσις αὐτοῦ διὰ τὴν καλλιτέραν ἐκπλήρωσιν τοῦ προορισμοῦ του, ἀλλά, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐπαναλάβω τὴν φράσιν τὴν ὁποίαν εἶπον κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ἐξυπηρέτησις κομματικῶν ἀντιλήψεων καὶ κομματικῶν ἐπιδιώξεων, αἱ ὁποῖαι πραγματοποιοῦνται ἀπολύτως διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἄλλον σκοπὸν παρὰ νὰ καταστήσῃ τόν ὀργανισμὸν αὑτὸν πειθήνιον ὄργανον τῶν Κυβερνητικῶν ἐπιδιώξεων, διότι ἐξασφαλίζει ἀπόλυτον πολιτικὴν ὁμοιογένειαν εἰς τὴν διεξαγωγὴν αὐτοῦ. Κατὰ τὴν γνώμην μου, τοιαύτη τακτικὴ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιδιώκηται, διότι δὲν δικαιολογοῦνται οὔτε ἀπὸ τὴν πολιτείαν ἡμῶν καὶ καθ’ ὃν χρόνον εἴχομεν τὴν ἐποπτείαν τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Ἀλλὰ ὄχι μόνον αὐτό. Εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐν γνώσει του ἢ ἐν ἀγνοίᾳ του, περιλαμβάνει καὶ φράσεις, αἱ ὁποῖαι εἰς τὸν ἀναγινώσκοντα αὐτὰς δημιουργοῦν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡμεῖς οἱ προκάτοχοι ἐκομματίσθημεν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, κατὰ τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων μας, ὥστε νὰ εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνει τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, διὰ νὰ ἀποκαθάρῃ τὸν Ὀργανισμὸν ἀπὸ τὰ ἴχνη, τὰ ὁποῖα ἄφησεν ἡ κομματική μας πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ.

§207Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐλέχθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Τύπου, ὅτι ἀστυφύλακες φέρονται ὡς συνεργάται τοῦ προγράμματος. Εἶναι ἀληθὲς ἢ ὄχι;

§208Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δι’ αὐτὰ θὰ μᾶς φέρῃ τὰ στοιχεῖα ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀλλά, πάντως, δὲν εἶναι ἀκριβές. Διὰ νὰ κρίνετε καὶ ἡμᾶς καὶ τὸ νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς κάμω μίαν μικρὰν ἐξιστόρησιν τῆς ἰσχυούσης μέχρι τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχον τιμὴν νὰ ἀναλάβω τὸ Ὑπουργεῖον αὐτό, νομοθεσίας καὶ μίαν ἀνάπτυξιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ τροποποιουμένου διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν τοιούτου. Ἀρχικὸς νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου συνεστήθη ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Ραδιοφωνίας εἶναι ἡ 54 Σ.Π. τοῦ 1945. Διὰ τῆς Συντακτικῆς αὐτῆς Πράξεως, κύριοι συνάδελφοι, συνιστᾶται Ὀργανισμὸς Δημοσίου Δικαίου, ὁ ὁποῖος ἀναλαμβάνει τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ραδιοφωνικῶν ἐκπομπῶν τῆς χώρας, τὸ Ε.Ι.Ρ. καὶ ἀφοῦ ἐν ὀλίγοις διαρθρώνει προσωρινῶς τὸ προσωπικὸν αὐτοῦ, περιλαμβάνει ἐπίσης μίαν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ε.Ι.Ρ. εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἵσταται ὑπεράνω πάσης κομματικῆς πολιτικῆς καὶ νὰ ἐξασφαλίζῃ ἀπολύτως τὴν ἀντικειμενικὴν ἀνακοίνωσιν τῶν εἰδήσεων. Δηλαδή, εὐθὺς ἀπὸ τῆς συστατικῆς αὐτοῦ πράξεως ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς ἐτέθη ὑπεράνω κομμάτων. Καθιεροῖ ἐπίσης μόνιμον Γενικὸν Διευθυντήν, ὥστε νὰ εἶναι ἀπηλλαγμένον τὸ Ἵδρυμα πάσης κομματικῆς ἐπιβολῆς, ὅπερ ἐξασφαλίζει περισσότερον ἡ μονιμότης τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ ὀργάνου τοῦ Ἱδρύματος. Ἔρχεται κατόπιν ἕτερος νόμος τοῦ 1946, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ μίαν θέσιν Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ, κατόπιν ἕτερος τοῦ 1947, ὁ ὁποῖος διὰ πρώτην φορὰν καθιερώνει τὸν ἔλεγχον, τὸν προληπτικὸν τῶν ραδιοφωνικῶν ἐκπομπῶν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως μὲ μερικὰς ἄλλας τροποποιήσεις καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν περίοδον τὴν ἰδικήν μας, κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ἐλλιποῦς ἀπὸ ἀπόψεως νομοθετικῆς καὶ ρυθμίσεως τῶν ζητημάτων τῆς Ραδιοφωνίας, ἐλλιποῦς, καὶ ὡς πρὸς αὐτὸ ἀκόμη τὸ προσωπικὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἔμεινε τελείως ἀτακτοποίητον καὶ γνωρίζετε πόσον μεγάλην σημασίαν ἔχει δι’ ἕνα μεγάλον ἵδρυμα, ὅπως ἡ ραδιοφωνία, ἡ ὕπαρξις κανονισμοῦ προβλέποντος τὴν ὀργάνωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν του κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιτρέπῃ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ ὄχι μόνον σήμερον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἐπίσης δὲν προεβλέπετο ἡ ὀργάνωσις τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ἱδρύματος, ὅπως ἐπίσης ἔμεινεν ἐκκρεμὴς καὶ ἡ τακτοποίησις τῶν περιουσιακῶν αὐτοῦ στοιχείων, ἡ ὁποία ἔχει μεγίστην σημασίαν διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ ἱδρύματος. Διότι, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, ἡ ἀναλαμβάνουσα τὸ Ἵδρυμα ἐπὶ κατοχῆς ΑΕΡΕ εἶχε διατηρήσει ἐπιφυλάξεις καὶ εἶχε προβάλει διεκδικήσεις σοβαρὰς καί, κατὰ πολλούς, στηριζομένας καὶ εἰς τὸν νόμον, ὅσον ἀφορᾷ τὰ μεγάλης σημασίας περιουσιακὰ στοιχεῖα τοῦ Ἱδρύματος. Ὅλα αὐτὰ ἐπέβαλον μίαν συμπλήρωσιν τῆς νομοθεσίας, τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισα νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν καὶ ἥτις ἐπραγματοποιήθη διὰ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ Α.Ν. 1755, ὁ ὁποῖος κατόπιν ἠκυρώθη ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Καὶ τὸν ἀναγκαστικὸν αὐτὸν νόμον συνετάξαμεν ὄχι μόνον ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Τύπου, ἀλλὰ καὶ ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸ Συμβούλιον τῆς Ραδιοφωνίας, τοῦ ὁποίου τότε Πρόεδρος, ὅστις κατ’ ἐξοχὴν συνέβαλεν εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἦτο ὁ σημερινὸς Ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων κ. Σωφρονόπουλος, τοῦ ὁποίου εἶναι γνωστή, ὄχι μόνον ἡ ἠθικὴ ἀκεραιότης, ἀλλὰ καὶ ἡ νομικὴ κατάρτισις. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὑπῆρξε κατὰ πάντα ἄρτιον καὶ προέβλεπεν ὅλας τὰς ἀμέσους καὶ ἐκτάκτους ἀνάγκας τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, τὰς ὁποίας καὶ ἐτακτοποίησε. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ ποῖον τρόπον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἐχειρίσθημεν τὸ δικαίωμά μας τῆς ἐποπτείας τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, σᾶς λέγω ὅτι τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς τότε διετηρήσαμεν καὶ τὸ ὁποῖον καὶ σήμερον ἀκόμη ἐξακολουθεῖ νὰ διοικῇ τὸν ὀργανισμόν, ἀποτελεῖται ἀπὸ πρόσωπα ἀνήκοντα καθ’ ὁλοκληρίαν εἰς τὴν παράταξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ.

§209Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς ἔχομεν ἀντίθετον γνώμην.

§210Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διὰ νὰ σᾶς διαφωτίσω, κύριε συνάδελφε, σᾶς λέγω ὅτι Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου Ραδιοφωνίας ἐτοποθετήσαμεν τότε τὸν κ. Στασινόπουλον, τὸν ἐπὶ Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι φίλος τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.

§211Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶσθε βέβαιος, κύριε συνάδελφε; Εἶμαι ἐγὼ βεβαιότερος ἀπὸ σᾶς, διότι τὸν εἶχον συνάδελφον εἰς τὴν Πάντειον Σχολήν. Ἔχετε τὴν γνώμην ὅτι ἀνήκει εἰς τὸν Συναγερμόν;

§212Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἰδικοῦ μας φίλου. Σήμερον δύο παρατάξεις ἔχομεν, τὴν ἰδικήν μας καὶ τὴν τοῦ Συναγερμοῦ. Πᾶς ὅστις δὲν ἀνήκει εἰς ἡμᾶς, καὶ βεβαίως δὲν εἶναι κομμουνιστὴς, ἀνήκει εἰς τὴν ἰδικήν σας παράταξιν.

§213ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς ἡμᾶς δὲν ἀνήκει κανείς, διότι τοὺς 600 τοὺς ἐκάματε 1200 καὶ κανεὶς ἐξ αὐτῶν δὲν ἀνήκει εἰς ἡμᾶς.

§214Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε ὅτι τὸ Συμβούλιον τοῦ Ε.Ι.Ρ. κατὰ πλειοψηφίαν ἀνήκει εἰς τὸν Συναγερμόν;

§215Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὁ Ὑπουργὸς εἶχε δικαίωμα νὰ διορίσῃ κατ’ ἐλευθέραν κρίσιν τέσσαρα ἄτομα εἰς τὸ Συμβούλιον Ραδιοφωνίας. Τὰ ὑπόλοιπα εἶναι ἐκπρόσωποι δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ὁριζόμενοι ἀπὸ τὰς οἰκείας ὑπηρεσίας. Προκειμένου λοιπὸν περὶ τῶν ἐκπροσώπων τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, οὔτε ἠσχολήθην, οὔτε ἠμπορῶ νὰ ἀσχοληθῶ περὶ τῶν φρονημάτων των, διότι πρόκειται περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων ὑποδεικνυομένων ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐκεῖ, ποὺ εἶχεν εὐθύνην ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Τύπου, εἶναι οἱ 4 ἰδιῶται, τοὺς ὁποίους εἶχε δικαίωμα νὰ διορίσῃ κατὰ τὴν κρίσιν του ἐλευθέρως καὶ ἠδυνάμην νὰ τοποθετήσω ἰδικούς μας φίλους. Καὶ οἱ 4 αὐτοὶ σήμερον, κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν εἶναι μέλη τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.

§216Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Πότε ὑπεδείχθησαν;

§217Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ 1951.

§218Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ὑπῆρχε τότε ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός;

§219Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Βεβαίως.

§220Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν κάμνετε εἰσήγησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ δέχεσθε κατὰ τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα διακοπάς, διὰ νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις.

§221Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διὰ τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου 1755, τὸν ὁποῖον εἰσηγήθημεν καὶ ἐδημοσιεύθη τότε κυρωθεὶς κατόπιν ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, προεβλέψαμεν τὰ ἐκκρεμῆ θέματα καὶ μεταξὺ αὐτῶν, τὸ κυριώτερον ὅπως εἶπον, τὴν τακτοποίησιν τοῦ προσωπικοῦ διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐτακτοποίει ἅπαξ διὰ παντὸς καὶ τὸ ὑφιστάμενον προσωπικὸν καὶ τὰς θέσεις αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ δημιουργηθοῦν διὰ τὴν μελλοντικὴν αὐτοῦ ἐξέλιξιν καὶ θὰ ἔθετε τὰς βάσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐστηρίζετο ἡ μελλοντικὴ πρόσληψις νέων ὑπαλλήλων. Ὁ νόμος ὥριζεν, ὅτι ἐντὸς προθεσμίας τριῶν μηνῶν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ συντάξωμεν τὸν ἐσωτερικὸν αὐτὸν κανονισμὸν καὶ ἐντὸς μηνὸς νὰ κυρωθῇ. Τὴν ἐργασίαν αὐτὴν ὅλην, τῆς συντάξεως τοῦ κανονισμοῦ, τὴν εἶχε κατὰ τὸν νόμον τὸ Συμβούλιον τοῦ Ε.Ι.Ρ. τοῦ ὁποίου ὅπως σᾶς εἶπον προηγουμένως, Πρόεδρος ἦτο ὁ Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας ὁ κ. Στασινόπουλος, ὁ ὁποῖος λόγῳ καὶ τῆς θέσεώς του αὐτῆς, ἦτο εἰς τὴν πλέον ἐνδεδειγμένην διὰ τὴν καλυτέραν καὶ νομότυπον σύνταξιν τοῦ κανονισμοῦ αὐτοῦ. Ἀλλὰ τόση ἦτο, κύριοι συνάδελφοι, ἡ προσοχὴ ἡ ὁποία κατεβλήθη ὡς καὶ ἡ ἐπιμέλεια τοῦ Συμβουλίου τῆς Ραδιοφωνίας ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν τοῦ Προέδρου αὐτοῦ διὰ τὸ ὁποῖον, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, μᾶς ἐδήλωσεν, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἔχει ἐναντίον αὐτοῦ κανὲν παράπονον, ἀλλ’ ἀντιθέτως τὸν περιβάλλει μὲ ἰδιαιτέραν ἐκτίμησιν, ὥστε ἔχει ἀποφασίσει νὰ τὸν διατηρήσῃ εἰς τὴν Προεδρίαν τοῦ Ἱδρύματος. Τόση λέγει ἦτο ἡ ἐπιδειχθεῖσα ἐπιμέλεια, εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ κανονισμοῦ, ὥστε ἐνῷ δὲν εἶχε τεθῆ εἰς ἐφαρμογὴν ὅσον ἀφορᾶ τὸ προσωπικὸν τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ὁ ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ, νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν καὶ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον ἐκ τῶν προτέρων τοῦ ΑΣΔΥ, ἵνα μὴ τυχὸν μετὰ ἓν ἔτος δηλαδὴ ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1952 ποὺ θὰ ἴσχυεν ὁ ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ προκύψῃ τυχὸν καμμία ἀνωμαλία, ἡ ὁποία θὰ ἐπέβαλε τὴν ἀνάγκην νέας ἀνασυντάξεως αὐτοῦ. Τὸ ΑΣΔΥ καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐπὶ τρεῖς μῆνας περίπου ἠσχολήθησαν διεξοδικῶς καὶ ἐμπεριστατωμένως μὲ τὸν κανονισμὸν αὐτὸν καὶ τὸν ἤλεγξαν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, ὄχι μόνον ὅσον ἀφορᾶ τὴν διάρθρωσιν τῶν στελεχῶν, ἀλλὰ καὶ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀναγκαιότητα τοῦ προσωπικοῦ ποὺ ὑπηρέτει, τὸν ἀριθμὸν τῶν θέσεων αἱ ὁποῖαι ἦτο ἀνάγκη νὰ διατηρηθοῦν καὶ εἰς τὸ μέλλον ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὀργάνωσιν τῶν οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν, τὸν τρόπον τῆς προσλήψεως νέων ὑπαλλήλων κλπ. Καὶ ἔχω ἐνώπιόν μου ὀγκωδεστάτην πράγματι ἔκθεσιν τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., πολυσέλιλον ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὅσοι ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων εἶχον τὴν ὑπομονὴν νὰ τὴν διαβάσουν θὰ ἐπείθοντο, ὅτι πράγματι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ πλέον ἀντικειμενικὴ καὶ νομότυπος ἐργασία. Καὶ μετὰ ὅλον αὐτὸν τὸν ἔλεγχον καὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. ἐγκρίνεται ὁ κανονισμὸς αὐτὸς διὰ Β. Διατάγματος, δημοσιεύεται καὶ ἀρχίζει ἡ ἐφαρμογή του. Εἶναι ἀναγκαία αὐτὴ ἡ ἐξιστόρησις διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα διατί ἀντιτιθέμεθα κατὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ διατί τὸ θεωροῦμεν, ὅτι ἔχει κομματικὰ καὶ μόνον ἐλατήρια καὶ ὄχι ἐξυπηρετικὰ τῶν συμφερόντων τοῦ Ἱδρύματος. Ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Ἐὰν τὸ ἀναγνώσητε μετὰ προσοχῆς, θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι πλὴν τῶν κομματικῶν διατάξεων ἐναντίον τῶν ὁποίων ἀντιτιθέμεθα —καὶ τὰς ὁποίας θὰ σᾶς ἀναπτύξω κατωτέρω— κατὰ τὰ ἄλλα δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἀντιγραφὴ τοῦ 1755 νόμου, τοῦ ψηφισθέντος δηλαδὴ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας. Δὲν προσθέτει τίποτε τὸ νέον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐδικαιολόγει τὴν κατάθεσιν τοῦ νέου νομοσχεδίου καὶ τὸ ὁποῖον νὰ μᾶς ἔπειθεν, ὅτι πράγματι ἔχει σκοπὸν ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ δώσῃ μίαν νέαν ζωὴν εἰς τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν, νὰ πνεύσῃ ἕνας νέος ἄνεμος, νὰ ἐμφανισθῇ κάτι, τὸ ὁποῖον πράγματι νὰ ἐνθουσιάσῃ ὅλους μας. Διότι πράγματι ὁ ὀργανισμὸς τῆς ραδιοφωνίας ἔχει ἀνάγκην μεγαλυτέρας τονώσεως καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ εἰς τὸ μέλλον μεγαλυτέραν ἀκόμη ἐξέλιξιν ἀπὸ ἐκείνην ποὺ εἶχε μέχρι σήμερον. Δέχεται τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς ὑποστάσεως τοῦ Ἱδρύματος τὴν αὐτὴν νομικὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἡμεῖς δεχόμεθα. Δέχεται δηλαδή, ὅτι ἡ Ραδιοφωνία εἶναι Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου, ἀλλὰ παραλείπει τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ἰδικοῦ μας νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἐπανάληψις ὁμοίου ἄρθρου τοῦ οὐσιαστικοῦ νόμου τῆς Ραδιοφωνίας, τῆς Σ.Π. 54]1945, διὰ τοῦ ὁποίου κατωχυροῦτο τὸ ἀκομμάτιστον τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἡ ὑποχρέωσις αὐτοῦ διὰ τὴν ἀντικειμενικὴν μετάδοσιν τῶν εἰδήσεων. Ὅσοι ἐξ ὑμῶν εἶσθε δημοσιογράφοι, καὶ ἔχετε ἀσχοληθῆ μὲ τὰ θέματα αὐτά, δύνασθε νὰ ἀποδώσητε τὴν ἐπιβαλλομένην σημασίαν εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν. Καὶ ἡ μὴ διατήρησις τῆς διατάξεως αὐτῆς τοῦ παγίου νόμου μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ὑποθέσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπήλειψε τὸ ἄρθρον αὐτό, διότι εἰς τὸ μυαλό της ἔχει σκοπόν, καθοδηγοῦσα τὴν προπαγάνδαν τῆς κοινῆς γνώμης διὰ τοῦ Ἱδρύματος αὐτοῦ, νὰ τὴν πραγματοποιῇ κατ’ ἀπολύτως πρὸς τὸ συμφέρον της ἀπόψεις, νὰ ἐπιβάλῃ δηλαδὴ ἀπόλυτον κομματικὴν καθοδήγησιν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν εὐχέρειαν μὲ τὰ τεράστια μέσα διαφωτίσεως ποὺ διαθέτει νὰ δημιουργῇ ἐντυπώσεις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην καὶ νὰ διαφωτίζῃ αὐτὴν πολὺ ἀποτελεσματικώτερον, ἀπ’ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ κάμῃ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς τύπος, καὶ ὁ καθημερινὸς καὶ ὁ περιοδικός, ὁ κυκλοφορῶν εἰς τὴν χώραν μας.

§222Κ. ΜΠΑΚΟΛΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἰσχύει ἕως τώρα τὸ ἄρθρον αὐτό;

§223Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μάλιστα.

§224Κ. ΜΠΑΚΟΛΑΣ. Φρονεῖτε, ὅτι μέχρι σήμερον μὲ τὸ νὰ ὑπάρχῃ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὑπῆρξεν ἕνας σχετικὸς φραγμός;

§225Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Βεβαίως, κύριε συνάδελφε. Ἐδίδετο τὸ δικαίωμα εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ραδιοφωνίας καὶ τὸν Γεν. Διευθυντὴν νὰ εἴπῃ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Τύπου, ὅταν ἤθελε νὰ ἐπέμβῃ κομματικῶς, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι σύμφωνον μὲ τὸν νόμον καὶ ν’ ἀρνηθῇ νὰ ὑπακούῃ. Ἐνῷ τώρα δὲν θὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἐξασφάλισις. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, ποὺ μὲ διέκοψε, σᾶς δίδω ἐπὶ πλέον ἀπόδειξιν τῆς ἀκομματίστου πολιτείας μας. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας καὶ διευθύνοντος τοῦ στρατηγοῦ Τσιγάντε, τὸ τμῆμα εἰδήσεων τῆς Ραδιοφωνίας, τὸ πλέον ἐμπιστευτικὸν τμῆμα, διηυθύνετο ἀπὸ διακεκριμένον δημοσιογράφον, ὁ ὁποῖος καὶ τότε καὶ σήμερον εἶναι στενὸς συνεργάτης τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, τὸν κ. Ζαφειρόπουλον τῆς «Καθημερινῆς». Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μοῦ εἴπητε, ποία θὰ ἦτο ἐκείνη ἡ Κυβέρνησις πλὴν τῆς ἰδικῆς μας, ἡ ὁποία θὰ εἶχε τὴν δύναμιν νὰ ἀντιστῇ εἰς τὸν κομματικὸν πειρασμὸν καὶ νὰ τοποθετήσῃ ἐπὶ κεφαλῆς μιᾶς τόσον ἐμπιστευτικῆς ὑπηρεσίας δημοσιογράφον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι στενὰ συνδεδεμένος πρὸς τὴν κομματικήν της ὀργάνωσιν; Καὶ εὑρισκόμεθα σήμερον πρὸ ἑνὸς νομοσχεδίου μὲ εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι καταργεῖται ὁ ἐσωτερικὸς κανονισμὸς τοῦ Ἱδρύματος, καταργοῦνται αἱ συμβάσεις, ἀπολύονται οἱ πάντες. Διατί; Διότι ὁ ἐσωτερικὸς κανονισμὸς τοῦ Ἱδρύματος ἐγένετο εἰς ὕποπτον χρόνον πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ διότι ἡμεῖς προσεπαθήσαμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν τοὺς ἡμετέρους. Καὶ θὰ προκαλέσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ ἡμέτεροι ποὺ ἐτοποθετήσαμεν ἡμεῖς ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, ὥστε νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος ἡ Κυβέρνησις, καὶ μάλιστα ὁ ἀξιότιμος καὶ κατὰ πάντα ἀγαπητός, κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἁρμόδιος μὲ τὴν διάρθρωσιν τὴν κυβερνητικήν, ν’ ἀπηχῇ τὰς προσωπικὰς γνώμας τοῦ στρατάρχου Παπάγου, νὰ ἔρχεται σήμερον καὶ νὰ καταθέτῃ ὡς πρῶτον νομοσχέδιον τῆς κυβερνητικῆς του δραστηριότητος τὸ ὑπὸ συζήτησιν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀντισυνταγματικὸν καὶ ἀντίκειται πρὸς τὴν ἠθικὴν τάξιν;

§226ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ μᾶς εἴπητε διατὶ εἶναι ἀντισυνταγματικόν.

§227Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Θὰ τὸ εἴπω. Πῶς εἶναι δυνατὸν μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐνεφανίσθη ὡς ὑπερασπιστὴς τῆς νομιμότητος ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἔλαβε τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς νὰ ἐπαναστατῇ κατὰ τοιοῦτον κατάφωρον τρόπον διὰ τῆς καταθέσεως νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἄλλον σκοπόν, παρὰ μόνον νὰ δικαιολογήσῃ δύο ἄρθρα ἀντισυνταγματικὰ καὶ ἀντίθετα πρὸς τὴν ἠθικὴν τάξιν;

§228Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Σὲ ποῖα ἄρθρα τοῦ Συντάγματος ἀντίκειται τὸ νομοσχέδιον;

§229Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Θὰ τὰ ἀκούσετε, κύριοι συνάδελφοι· μὴ βιάζεσθε. Πρώτη οὐσιώδης τροπολογία τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου 1755, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, εἶναι ἡ κατάργησις τῆς μονιμότητος Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ἱδρύματος, καὶ ὡς αἰτιολογίαν τῆς καταργήσεως τῆς μονιμότητος τῆς θέσεως τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ καὶ ἀντικαταστάσεως αὐτῆς μὲ τὸ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως, νὰ διορίζῃ εἰς τὴν θέσιν μετακλητὸν ὑπάλληλον ἄνευ οὐδενὸς προσόντος, δικαιολογεῖ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἦτο μέχρι σήμερον μόνιμος ὁ ὑπάλληλος ὁ ἀσκῶν τὰ καθήκοντα τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ ἀλλὰ παρὰ ταῦτα ἐκομματίζετο. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἐκομματίζετο κεκαλυμμένως, νὰ κομματίζεται φανερὰ καὶ νὰ τοποθετήσωμεν ἕνα κομματικόν μας ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ λαμβάνῃ καθ’ ἑκάστην ὁδηγίας ἀπὸ τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ διαχειρίζεται τὴν ὅλην ἐργασίαν τοῦ Ἱδρύματος. Τότε, λοιπόν, κατὰ τὴν ἰδίαν σκέψιν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ καταλήξωμεν καὶ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ μεταβάλῃ τὸν κρατικὸν ὀργανισμὸν εἰς πειθήνιον κομματικὸν ὄργανον νὰ μεταβάλῃ ὅλας τὰς θέσεις ὅλων τῶν ἀνωτάτων δημοσίων ὑπηρεσιῶν εἰς μετακλητὰς καὶ νὰ διορίσῃ καὶ ἐκεῖ πρόσωπα τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης της ἄνευ οὐδενὸς προσόντος, μὲ οὐδεμίαν κατοχύρωσιν διὰ τὴν καλὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐργασίας των καὶ οὕτω νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν καλλιτέραν ὀργάνωσιν τοῦ νέου Κράτους.

§230ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀνάγκην τοῦ ἄρθρου 1, διότι ὑπάρχει παραίτησις τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Συνεπῶς, δὲν κομματίζεται ἡ Κυβέρνησις. Ὅταν ἔλθετε, ὕστερα ἀπὸ εἴκοσι χρόνια εἰς τὴν ἀρχήν...

§231Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἔχει τὰ προσόντα ὁ ἐκλεκτός σας διὰ τὴν θέσιν αὐτήν.

§232Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος ὁ τροποποιούμενος ὄχι μόνον κατωχύρωνε τὴν μονιμότητα τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, ἀλλὰ καθώριζε καὶ προσόντα. Ἔλεγε, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἢ ἀνώτατος λειτουργὸς ἢ ἀνώτατος ἀξιωματικός. Ὥριζε δηλαδή, δεσμεύσεις διὰ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν, ἡ ὁποία δὲν εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ τοποθετήσῃ οἱονδήποτε πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ τῆς ἐπιβάλουν αἱ κομματικαί της ὑποχρεώσεις. Σήμερον ὅμως, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, αὐτὴ ἡ διάταξις διαγράφεται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἔχει τὴν εὐχέρειαν ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ καὶ μελλοντική, ὅταν δὲν τῆς ἀρέσῃ ὁ Γενικὸς Διευθυντής, νὰ τὸν ἀλλάσσῃ ἄνευ οὐδεμιᾶς, δεσμεύσεως καὶ νὰ τοποθετῇ οἱοδήποτε πρόσωπον, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εἶναι οὔτε τελειόφοιτος Γυμνασίου. Ὅλοι σας γνωρίζετε, ὅτι οἱ μετακλητοὶ ὑπάλληλοι τοῦ πολιτικοῦ γραφείου διωρίζοντο ἄνευ προσόντων πάντοτε. Ἀντὶ λοιπόν, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται, ὅτι ἔχει πρόγραμμα τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Διοικήσεως, τὴν κατοχύρωσιν τῆς νομιμότητος καὶ τόσα ἄλλα, νὰ θέση μεγαλυτέρους φραγμοὺς εἰς τὴν Διοίκησιν δι’ ἕνα προϊστάμενον ἑνός, τοιαύτης σημασίας, ὀργανισμοῦ, ἔρχεται καὶ καταργεῖ καὶ αὐτὰς τὰς ἐλαχίστας δεσμεύσεις, τὰς ὁποίας ἡμεῖς διὰ τῶν προηγουμένων νόμων μας ἐθεσπίσαμεν. Δευτέρα τροποποίησις, τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, εἶναι αἱ μεταβατικαὶ διατάξεις, διὰ τῶν ὁποίων καταργοῦνται, ὅλαι αἱ ὁπωσδήποτε ὑπογραφεῖσαι συμβάσεις ἐργασίας κλπ. Καὶ ὅτι αἱ συμβάσεις αἱ καταργούμεναι, λήγουν μετὰ 90 ἡμέρας ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου. Διὰ δὲ τοὺς ὑπαλλήλους, τῶν ὁποίων δὲν θὰ ἀνανεωθῇ ἡ σύμβασις, δίδεται ἀποζημίωσις ἑνὸς μηνός. Ἐὰν δέ, ἐκ τῶν κειμένων νόμων, οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, δικαιοῦνται μεγαλειτέρας ἀποζημιώσεως, δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ζητήσουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ διάταξις, ἡ ὁποία, τροποποιεῖ τὸν νόμον καὶ ἡ ὁποία, ὡς θὰ σᾶς ἐξηγήσω, εἶναι ἀντισυνταγματική, κατὰ τὴν ἰδικήν μας γνώμην, ἀντιτιθεμένη εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος. Δευτέρα διάταξις, ἀντισυνταγματική, εἶναι ἐπίσης καὶ ἡ διάταξις τοῦ ἐδαφίου 1 τοῦ ἄρθρου 26, διὰ τῆς ὁποίας καταργεῖται ὁ ψηφισθεὶς ἐσωτερικὸς Κανονισμὸς τοῦ Ἱδρύματος, ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη κυρωθείς, ὡς εἶπον, διὰ Διατάγματος καὶ τεθείς, ἤδη, ἐν ἰσχύϊ, παρὰ τοῦ Διοικ. Συμβουλίου τοῦ Ἱδρύματος, νομίμως.

§233Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Διὰ νόμου καταργεῖται ὁ Κανονισμός. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι). (Ὁμιλεῖ ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης, μὴ ἀκουόμενος).

§234Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας καταργοῦνται ὅλαι αἱ ὑφιστάμεναι συμβάσεις ἐργασίας, δικηγόρων καὶ λοιπὰ καὶ διὰ τῆς ὁποίας, στεροῦνται τὰ θιγόμενα δι’ αὐτῆς πρόσωπα, πάσης ἀποζημιώσεως, ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος τὸ καθορίζον τὴν ἰσότητα, διότι καθιεροῖ ἄνισον μεταχείρισιν τῆς αὐτῆς κατηγορίας προσώπων, σύμφωνα μὲ τὰς παγίας διατάξεις τῶν ἐργατικῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι, ὡς γνωρίζετε, εἶναι δημοσίας τάξεως καὶ ἐτέθησαν ὄχι μόνον πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἐργαζομένων ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ συμφέρον, κατὰ τὴν νομολογίαν, τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Διὰ τῆς παγίας ταύτης διατάξεως, ὡς γνωστόν, καθορίζονται διαφορετικαὶ ἀποζημιώσεις ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἡ διάταξις αὕτη, ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 3. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι μέχρι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, μέχρι τοῦ 1935, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἐθεωρεῖτο ἡ διάταξις αὕτη τοῦ Συντάγματος, ὡς ἔχουσα ἁπλῶς, χαρακτῆρα ὑποδείξεως πρὸς τὸν νομοθέτην, διὰ τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν πολιτῶν. Ἀλλ’ ὡς ὀφείλετε νὰ γνωρίζετε, οἱ ἐξ ὑμῶν νομικοί, ἀπὸ τοῦ 1936 καὶ ἐπέκεινα καὶ ἡ Νομολογία τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ἡ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐδέχθησαν, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος, δὲν ἔχει χαρακτῆρα, ἁπλῆς ὑποδείξεως καὶ εὐχῆς, ἀλλὰ καθορίζει νομικὸν ὅριον, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ σεβασθῇ ὁ νομοθέτης. Καθορίζει, ὄχι μόνον τὴν ἰσότητα ἐνώπιον τοῦ νόμου τοῦ πολίτου, ἀλλὰ καὶ τὴν ἰσότητα τοῦ νόμου, ἀπέναντι τῶν πολιτῶν. Καί, ὀφείλετε, κ. Οἰκονομίδη, νὰ γνωρίζετε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου τοῦ 1936, ἡ ὁποία ἐξεδόθη μὲ εἰσηγητὴν τὸν ἀρεοπαγίτην Πανόπουλον καί, διὰ τῆς ὁποίας, λύεται τὸ θέμα τοῦτο κατὰ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς. Καί, ὀφείλετε, νὰ γνωρίζετε, τὰς μεταγενεστέρας ἀποφάσεις, ὡς καὶ τὰς σχετικὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, διὰ τῶν ὁποίων πλέον, ἐπικρατεῖ παγίως, εἰς τὴν Νομολογίαν μας, ἡ νεωτέρα γραμμή, ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται τελευταίως, ὅτι δὲν εἶναι ἁπλῆ ὑπόδειξις, ἀλλὰ κανὼν δικαίου, ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ Συντάγματος, τὸν ὁποῖον ὀφείλει νὰ σεβασθῇ ὁ νομοθέτης. Ἄλλως, δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν δικαστήν, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀκύρωσιν τοῦ νόμου, λόγῳ ἀντισυνταγματικότητος. Βεβαίως, σεῖς εἶσθε ἡ πλειοψηφία τοῦ Κοινοβουλίου καί, δύνασθε νὰ δώσητε οἱανδήποτε, θέλετε, αὐθαίρετον ἑρμηνείαν εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἡμεῖς, ὅμως, ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ δικαιοσύνη, ἡ ὁποία ἵσταται, πάντοτε, εἰς τὸ ὕψος της, θὰ σᾶς δώσῃ τὴν ἀπάντησιν, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὑπόθεσις αὕτη νὰ κριθῇ ἐνώπιόν της. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ σᾶς πείσω. Ἀλλά, δὲν ὁμιλῶ, μόνον, δι’ ὑμᾶς, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν κοινὴν γνώμην, διὰ νὰ ἴδῃ, ὅτι σᾶς διεφωτίσαμεν καί, κατ’ ἀκολουθίαν, ὅτι ἀναλαμβάνετε πλήρη τὴν εὐθύνην τῆς πράξεώς σας αὐτῆς, ψηφίζοντες τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἄλλη ἀντισυνταγματικότης, πλέον ἁπτὴ καὶ κατάφωρος, εἶναι ἡ ἀντισυνταγματικότης, ἡ ἀναφερομένη εἰς τὸ ἐδάφιον 1 τοῦ ἄρθρου 26, διὰ τῆς ὁποίας καταργεῖται ὁ Ἐσωτερικὸς Κανονισμός. Ὁ Ἐσωτερικὸς Κανονισμὸς τοῦ Ε.Ι.Ρ. ἐξεδόθη κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ νόμου 1755 καὶ συμφώνως μὲ τὰς παγίας διατάξεις καὶ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3752]1929. Ὅλοι οἱ Κανονισμοὶ Προσωπικοῦ, οἱ ἐγκεκριμένοι κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ νόμου, οὗτοι ἔχουν ἰσχὺν νόμου. Ἀλλ’ ὡς προανέφερον, ὁ Ἐσωτερικὸς Κανονισμὸς τοῦ Ὑπουργείου, δὲν ἐξεδόθη μόνον κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ νόμου, ἀλλ’ ἐτηρήθησαν καὶ αἱ διατάξεις τοῦ Κώδικος «περὶ δημ. ὑπαλλήλων», κατὰ τοὺς ὁποίους οἱ κανονισμοί, δὲν μεταρρυθμίζονται, παρὰ μόνον, κατόπιν γνωμοδοτήσεως καὶ τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Ἐν προκειμένῳ, ὁ νόμος ὁ ὑπὸ κρίσιν, διὰ τοῦ ὁποίου καταργεῖται ὁ Κανονισμὸς αὐτός, δὲν ἐτέθη ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. καί, κατ’ ἀκολουθίαν αὐτὸ ἀποτελεῖ λόγον ἀντισυνταγματικότητος καὶ δι’ ἕνα πρόσθετον λόγον, τὸν ὁποῖον θὰ σᾶς ἀναφέρω ἀμέσως. Ὁ Κανονισμὸς αὐτός, κύριοι συνάδελφοι, ἐτέθη ἐν ἰσχύϊ, κυρωθεὶς προηγουμένως, διὰ Βασιλικοῦ διατάγματος, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ Κανονισμοῦ ἔγιναν αἱ προβλεπόμεναι ἐντάξεις, τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων τοῦ Ἱδρύματος, καὶ ἀπετελέσθη τὸ ὑπ’ αὐτοῦ προβλεπόμενον Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ προέβαινεν εἰς τὴν ἐργασίαν τῆς ἐντάξεως τῶν ὑπολοίπων ὑπαλλήλων. Ἔγιναν αἱ ἐντάξεις αὐταὶ καὶ προὐχώρησεν ἡ ἐργασία, δηλαδὴ ἐφηρμόσθη ὁ Κανονισμός. Καὶ ἀριθμὸς τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ἱδρύματος κατέστησαν ἤδη μόνιμοι ὑπάλληλοι αὐτοῦ. Δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατὸν ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου δὲν καταργοῦνται αἱ θέσεις αὐταί, δὲν εἶναι δυνατόν, καταργουμένου τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ ἀπολυθοῦν αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι.

§235Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ποιὰ διάταξις αὐτοῦ τοῦ Κανονισμοῦ;

§236Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἄρθρον 101 τοῦ Συντάγματος.

§237Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Τὸ λέγει;

§238Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Σεῖς εἶσθε καλὸς νομικός, κύριε συνάδελφε, καὶ ὀφείλετε νὰ τὰ γνωρίζετε. Ξεύρετε πολὺ καλά, ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος ἀκόμη μέχρι τινῶν ἐτῶν δὲν εἶχεν ὁμοιόμορφον νομολογίαν, εἰς σοβαρὰ νομικὰ θέματα. Ὥστε ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν καὶ ἐδῶ τὴν γνώμην μας.

§239Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ἔχετε πεποίθησιν;

§240Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Βεβαίως, εἰς τὴν γνώμην μας ἔχομεν πεποίθησιν. Τώρα, εἶπον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀντίκειται καὶ εἰς τὴν ἠθικὴν τάξιν. Διατί ἀντίκειται εἰς τὴν ἠθικὴν τάξιν; Ὅταν ἔρχεται ἕνα νομοθέτημα ἐνώπιον ἡμῶν καὶ ἀπευθύνει, διὰ τῆς εἰσηγητικῆς του ἐκθέσεως, ἡ ὁποῖα ἐμφανίζει τὴν σκέψιν τοῦ νομοθέτου, μίαν κατηγορίαν σαφῆ καὶ συγκεκριμένην, ἐναντίον τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, καὶ ἡ κατηγορία αὐτὴ ἐκ τῶν πραγμάτων ἀποδεικνύεται ἀνυπόστατος, νομίζω, ὅτι ὅλη ἐκείνη ἡ προσπάθεια καὶ τὸ οἰκοδόμημα, τὸ ὁποῖον στηρίζεται ἐπὶ τῆς κατηγορίας αὐτῆς, ἀντίκειται πρὸς τὴν ἠθικὴν τάξιν. Κατηγορούμεθα, μᾶλλον μᾶς ἀποδίδεται ἡ μομφή, ὅτι τὸ προσωπικὸν τοῦ Ἱδρύματος εἶναι πολυτελὲς—αὐτὸ λέγει ἡ ἔκθεσις—καὶ ὡς πολυτελές, ἔχει ἀνάγκην ἐκκαθαρίσεως καί, φυσικά, τὸ πνεῦμα τοῦ Ὑπουργοῦ εἶναι, ὅτι ἔχει ἀνάγκην μειώσεως. Αὐτὸ λέγετε σεῖς;

§241Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Σεῖς τὸ πιστεύετε; Πρέπει νὰ μειωθῇ;

§242Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Βέβαια, ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὰ χείλη ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, ὅπως ὁ κ, Ὑπουργὸς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ, ἀπευθύνεται τοιαύτη μομφή, ὀφείλω νὰ πιστεύσω, ὅτι ἔχει τὰ στοιχεῖα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ τὴν δικαιολογήσῃ. Καὶ μία ἀπορία τὴν ὁποίαν εἶχα—διότι δὲν ἀπεκλείετο νὰ ἦτο καὶ δικαιολογημένη ἡ γνώμη του—ἦτο καὶ αὐτή, τὴν ὁποίαν διετύπωσα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τοῦ λέγω: Πιθανόν, νὰ ἔχετε δίκαιον καὶ πιθανόν, νὰ εἶναι πολυτελὴς ἡ ὀργάνωσις τοῦ προσωπικοῦ εἰς τὴν Ραδιοφωνίαν. Πέστε μου σεῖς, ποὺ ὑπήρξατε καὶ ἄλλοτε Διευθυντὴς τοῦ Ἱδρύματος, πέστε μου σεῖς, ποῖος νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἀριθμός, ὁ ἀπαιτούμενος διὰ τὴν διάρθρωσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας. Καὶ μοῦ ἀπαντᾷ ὁ κ. Ὑπουργός· δὲν γνωρίζω. Ἐὰν κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐγνωρίζατε.

§243Π. ΣΙΦΝΑΙΟΣ (Ὑπ. παρὰ τῷ Προέδρῳ τῆς Κυβερν.). Σᾶς εἶπον, ὅτι θὰ ἤμην γελοῖος, ἐὰν τὸ ἔλεγα.

§244Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἀκόμη περισσότερον ἀδικαιολόγητος.

§245ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἄρα δὲν ἠξεύρατε, ὅτι εἶναι πολλοί.

§246Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἀλλὰ ταυτοχρόνως, ἡ διστακτικότης τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἰσχυρισμὸν αὐτόν, ἐμφανίζεται καὶ ἀπὸ τὴν διατύπωσιν, τὴν περαιτέρω, τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως. «Εἶναι πολυτελής, ἀλλά, πιθανόν, καὶ νὰ δικαιολογῆται ἐκ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ Ἱδρύματος». Δηλαδὴ ἀπόδειξις ὅτι μὲ αὐτό, θέλει νὰ εἴπῃ...

§247Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ εἴμαστε καὶ μέσα, διότι διωρίσαμε πολλούς.

§248Ε. ΚΟΘΡΗΣ. «Ἐὰν δεχθῇ ὅτι εἶναι πολλοὶ ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τοὺς ἐλαττώσῃ», ἐνῷ, ὁ σκοπός του εἶναι νὰ διορίσῃ ὅσους θέλει, ἀλλὰ νὰ εἶναι καθαρόαιμοι Κυβερνητικοί, νὰ μὴ ὑπάρχῃ κανεὶς ἄλλος οὔτε γιὰ δεῖγμα, ὁ ὁποῖος ν’ ἀνήκῃ εἰς ἄλλην πολιτικὴν παράταξιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόθεσις αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου καὶ δι’ αὐτὸ καὶ μόνον ἐξανιστάμεθα κατὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Λοιπόν, ἂς ἴδωμεν πόσοι εἶναι αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι, ποὺ ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον. Προβαίνει εἰς ἕνα ἐντυπωσιακὸν λογαριασμὸν αὐξήσεως δαπανῶν, εἰς τὴν ἔκθεσιν καὶ λέγει: ὑπηρέτουν 500 ὑπάλληλοι τὸ 1950 ἐνῷ, σήμερον, εἶναι 1200 τόσοι ὑπάλληλοι ἐπιβαρύνουν μὲ τόσα δισεκατομμύρια τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ἱδρύματος, ἀφοῦ σήμερον, εἶναι πολυτελής. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Δημοσίων Ὑπαλλήλων, τοῦ ὁποίου τὴν ἀπόφασιν ἔχετε εἰς τὴν διάθεσίν σας καὶ τὸ ὁποῖον δὲν πιστεύω νὰ λέγετε, ὅτι ἦτο τότε, πολιτικόν μας ὄργανον, οὔτε καὶ σήμερον, προέβη μετὰ τοῦ ἁρμοδίου τμήματος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, εἰς ἐνδελεχῆ καὶ προσεκτικὴν ἐξέτασιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ προσωπικοῦ καὶ καθώρισαν τὸ σύνολον τῶν ὀργανικῶν θέσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ὑπάρξουν εἰς τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν, εἰς 1262. Πόσοι ὑπηρετοῦν, σήμερον; Ὀλιγώτεροι, 1200, τόσοι μοῦ φαίνεται. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας καὶ ὡρισμένας ἀπὸ τὰς δικαιολογίας, τὰς ὁποίας υἱοθετεῖ τὸ ΑΣΔΥ. Διότι καθ’ ἣν ἐποχὴν ὑπεβλήθη ὁ ὀργανισμὸς πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὸ ΑΣΔΥ, οἱ ὑπάλληλοι ἦσαν περίπου, ὅπως ἀνέφερα, περὶ τοὺς 700–800. Ἔχομεν, πρῶτον, αὔξησιν συνδρομητῶν τοῦ Ἱδρύματος, ἐνῶ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὴν Διοίκησιν τοῦ ὀργανισμοῦ ἀνέλαβεν, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, ὁ στρατηγὸς Τσιγάντες, οἱ συνδρομηταὶ τοῦ Ἱδρύματος ἦσαν 150.000. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἔφθασαν εἰς 270.000. Φυσικόν, βέβαια εἶναι, ἕνας τοιοῦτος ἀριθμὸς μεγάλος συνδρομητῶν, νὰ ἔχῃ ἀνάγκην καὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσπρακτόρων—παίρνω μίαν κατηγορίαν ὑπαλλήλων, ἡ ὁποία ηὐξήθη σημαντικῶς—ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Εἰς τὸ ταμεῖον εὑρήκαμεν καθυστερημένας ἐπὶ τῶν προηγουμένων καταστάσεων συνδρομὰς ἀνερχομένας εἰς 12.000.000 δρχ., διὰ τὰ ὁποῖα ποσά, χωρὶς νὰ ἔχωμεν καμμίαν εὐθύνην, διότι δὲν εἰσεπράχθησαν—εἴχαμεν, ὅμως, εὐθύνην νὰ ἐπιμεληθῶμεν τῆς εἰσπράξεως αὐτῆς—καὶ ἐπεμελήθημεν διὰ τῆς ὀργανώσεως ἰδιαιτέρας ὑπηρεσίας εἰσπράξεως, ἡ ὁποία ἀπήτησε, πρόσληψιν νέου προσωπικοῦ.

§249ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσους ὑπαλλήλους ἀπήτησε;

§250Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. 58, κύριε συνάδελφε.

§251Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπέβαλε τὴν αὔξησιν τοῦ προσωπικοῦ. Ἱδρύθησαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ὁ Δεύτερος Ραδιοφωνικὸς Σταθμὸς Ἀθηνῶν, οἱ νέοι Ραδιοφωνικοὶ Σταθμοὶ Βόλου, Πατρῶν, Χανίων, οἱ ὁποῖοι, ἐπίσης, εἶχον ἀνάγκην προσθέτου προσωπικοῦ. Ἀλλά, δὲν εἶναι μόνον αὐτό, τὸ ὁποῖον συνετέλεσε καὶ ἐπέβαλε τὴν αὔξησιν τοῦ προσωπικοῦ. Ηὐξήθησαν αἱ ὧραι τοῦ πρώτου προγράμματος καὶ προσετέθη καὶ δεύτερον πρόγραμμα. Καὶ ὅσοι ἐξ ὑμῶν, ἀσχολεῖσθε μὲ τὰ θέματα αὐτά, πρέπει νὰ γνωρίζετε—καὶ ὑπάρχουν πολλοὶ ἐξ ἡμῶν συνάδελφοι—ὅτι οἱ διεθνεῖς κανονισμοὶ προβλέπουν διὰ κάθε ὥραν, ἀπασχόλησιν, τοὐλάχιστον, 7 προσώπων. Ἐάν, λοιπόν, ὑπολογίσητε, ὅτι τὸ δεύτερον πρόγραμμα ἀνήρχετο εἰς 22½ ὥρας καὶ ὅτι τὸ ἄλλο πρόγραμμα ηὐξήθη κατὰ 20 ὥρας, οἱ προσληφθέντες 154 ὑπάλληλοι, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὡρῶν αὐτῶν τῶν προγραμμάτων, μόλις καλύπτουν τὸ ὑπὸ τῶν διεθνῶν συμβάσεων ὅριον προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐργασίας αὐτῆς. Αὐτὰ ὅλα, κύριοι συνάδελφοι, ἐμελετήθησαν, συνεζητήθησαν καὶ ἐκρίθησαν μετὰ μεγάλης προσοχῆς ἀπὸ τὸ Α.Σ.Δ.Υ. καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἐθεωρήθησαν ἀρκετὰ καὶ δικαιολογοῦντα πλήρως τὴν πρόσληψιν τοῦ νέου προσωπικοῦ. Καὶ εἰς τὴν πολυσέλιδον ἔκθεσιν τῶν ὀργάνων αὐτῶν τῆς Πολιτείας, τὰ ὁποῖα διὰ τῆς ψήφου μας ἐτάξαμεν φρουροὺς τῆς νομιμότητος καὶ τῆς καλῆς λειτουργίας τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν, ἀπεφάνθησαν, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Ραδιοφωνίας ἔχει καλῶς καὶ συνετάγη μὲ πᾶσαν νομιμότητα. Αὐτὸν λοιπόν, κύριοι, τὸν Ὀργανισμόν, τὸν συνταχθέντα μὲ πᾶσαν νομιμότητα, μὲ τόσην προσοχὴν καὶ ἀπὸ πρόσωπα ἀδιάβλητα, κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἔρχεται σήμερον νὰ καταδικάσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Διατί; Μοῦ εἶπεν εἰς μίαν διακοπὴν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι, μὰ ξεύρετε, ὁ Ὀργανισμὸς ἐφηρμόσθη μέν, ἀλλ’ ἐλάχιστοι ὑπάλληλοι ἐνετάγησαν. Συμφωνῶ. Ἀκριβῶς, κ. Ὑπουργέ, διότι ἐλαχίστους ὑπαλλήλους ἐνέταξε καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἔχετε σεῖς τὸ περιθώριον σήμερον νὰ ἐπιστατήσετε διὰ τὴν ἔνταξιν τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν ὑπολοίπων ὑπαλλήλων, δὲν σᾶς ἐπιτρέπεται νὰ καταργήσετε ἕνα τόσον νομοτύπως συνταχθέντα Κανονισμὸν καὶ νὰ κάμετε ἕνα ἄλλον, διότι ἔτσι μᾶς δίδετε τὴν βάσιμον ὑπόνοιαν, ὅτι κάτι ἄλλο θέλετε νὰ κάμετε. Θέλετε νὰ διαρθρώσετε τὸν Κανονισμὸν ἔτσι, ὥστε νὰ ἐξυπηρετῆτε ἀπολύτως τοὺς κομματικούς σας σκοπούς, τὰς κομματικάς σας ἐπιδιώξεις. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι πλέον συγκεκριμένος, ἀναμφιβόλως θὰ ἔχετε κάποιαν ὑποχρέωσιν εἰς ὡρισμένα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ θέλουν νὰ καταλάβουν ἀνωτάτας θέσεις καὶ δὲν μπορεῖτε ἄλλως νὰ τὰ καλύψετε καὶ θέλετε δι’ αὐτὸ νὰ μεταβάλετε τὸν Κανονισμὸν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν καὶ νὰ τοποθετήσετε τὶς φωτογραφίες εἰς τὸν νέον Κανονισμόν. Ἐὰν ὁ σκοπός σας εἶναι νὰ κάμετε οἰκονομίες καὶ νὰ περιορίσετε τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαλλήλων, ἠμπορεῖτε νὰ ἐντάξητε τὸ ὑπολειπόμενον προσωπικόν, ὅσους θέλετε καὶ νὰ ἐξυπηρετήσετε τὸ συμφέρον τοῦ Ἱδρύματος. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, μᾶς ἀποδίδεται καὶ μία ἄλλη μομφή· λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ὅτι ὁ ἐσωτερικὸς Κανονισμὸς ἔγινεν εἰς ὕποπτον περίοδον. Ὁ νόμος 1755 ἔγινε τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1951. Ὥριζε τρίμηνον προθεσμίαν διὰ τὸν Κανονισμόν. Ἤμην τότε Ὑπουργὸς τύπου. Δὲν ἐπίεσα τὸ Συμβούλιον νὰ προβῇ εἰς ἐσπευσμένην σύνταξιν τοῦ Κανονισμοῦ, διότι πράγματι ἦτο πιὰ ἔργον πολὺ σοβαρὸν καὶ ἤθελε μεγάλην μελέτην. Ἔπρεπε νὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὸ ΑΣΔΥ, ἔπρεπε νὰ γίνῃ μὲ μίαν ἄνεσιν, διότι θὰ ἀπετέλει τὴν βάσιν ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἐστηρίζετο τὸ Ἵδρυμα ὁλόκληρον. Τί ἔπρεπε νὰ κάμωμεν τότε, κύριοι συνάδελφοι; Νὰ προμαντεύσωμεν ὅτι θὰ ἔλθῃ ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν προχωροῦμεν, διότι θὰ γίνουν ἐκλογαὶ καὶ θὰ ἔλθῃ ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναλάβῃ τὰ πάντα καὶ θὰ κάμῃ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ἱδρύματος; Ἡμεῖς προὐχωρήσαμεν κανονικά. Παρεπέμψαμεν τὸν Κανονισμὸν εἰς τὸ Α. Σ. Δ. Υ. καὶ ἐνεκρίθη. Καὶ μόλις ἐνεκρίθη ἐφηρμόσθη.

§252Π. ΣΙΦΝΑΙΟΣ (Ὑπ. παρὰ τῷ Προέδρ. τῆς Κυβερν.). Μοῦ φαίνεται ὅτι ἐφηρμόσθη ἐπὶ Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως.

§253Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐφηρμόσθη ἐπὶ Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως ὁ Κανονισμός, ποῖον ἦτο τὸ κομματικόν μας συμφέρον, ποία ἡ ὠφέλεια ἡ ὁποία νὰ πείσῃ τὸν ἀγαπητὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ὁ Κανονισμὸς αὐτὸς ἔγινεν εἰς ὕποπτον περίοδον καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἐπεβάλλετο ἀπὸ τὴν νέαν μεγαλόπνοον πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸν ἀκυρώσῃ; Αὐτὸ ἀποδεικνύει πόσον στενὴν κομματικὴν σκέψιν ἔχει ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ὤφειλε νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὸ γεγονὸς αὐτὸ πρὸς τὸ συμφέρον του καὶ νὰ κυρώσῃ διὰ τῆς ὑπογραφῆς του τὸν Κανονισμὸν αὐτὸν καὶ νὰ μὴ θίξῃ καθόλου τὴν ἐργασίαν, ἡ ὁποία ἐγένετο. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνεται εἰς ποίους κινδύνους τὸν ἐμβάλλει ἡ διάταξις αὐτὴ περὶ καταργήσεως τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀλλὰ προχωρεῖ ἐπίσης περαιτέρω ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ λέγει ὅτι ἀκυροῖ τὰς συμβάσεις τῶν ὑπαλλήλων, διότι ἐγένοντο εἰς τὸ παρελθὸν κατ’ ἐκλογὴν διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἡμέτεροι. Σᾶς εἶπον προηγουμένως, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μόνον ἡμεῖς εἴμεθα ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκάμαμεν ἀπρόσωπον πολιτικήν. Ἡ παράταξις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἔχει μεγαλειτέραν ὑποχρέωσιν σήμερον νὰ κάμῃ ἀκομμάτιστον πολιτικήν, διότι ἐνεφανίσθη ὡς μία παράταξις ἐκπροσωποῦσα πολλὰ πολιτικὰ Κόμματα μὲ μοναδικὸν σκοπὸν τὴν ἀναγέννησιν καὶ τὴν ἀναδημιουργίαν τοῦ Ἔθνους. Αὐτὸ ἐπηγγέλθητε. Καὶ ἐμφανίζεσθε μὲ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι κατηγορούμεθα ὡς κομματιζόμενοι, δὲν θὰ ἐτολμούσαμεν νὰ τὸ φέρωμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Σᾶς εἶπον προηγουμένως, ὅτι εἴχομεν τὸ θάρρος νὰ διορίσωμεν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ἐμπιστευτικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ἱδρύματος, πρόσωπον τελείως ἀντίθετον πρὸς τὸ Κέντρον καὶ φίλα προσκείμενον πρὸς ὑμᾶς. Καὶ προκαλῶ τόν, κ. Ὑπουργόν, νὰ μοῦ εἴπῃ ἐὰν αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθὲς καὶ ἐὰν αὐτὸς θὰ ἐδέχετο νὰ τοποθετήσῃ σήμερον εἰς τὴν Ραδιοφωνίαν ἕνα ἰδικόν μας πρόσωπον εἰς τοιαύτην θέσιν. Ἀφήνω ὅτι ἐσαρώσατε, κ. Ὑπουργέ, τὸ πᾶν. Ὅπου ὑπῆρχεν ἄνθρωπος ἰδικός μας, τὸν ἀπολύσατε χωρὶς καμμίαν δικαιολογίαν, ἐνῷ ἐγώ, καθ’ ὃν χρόνον ἤμην Ὑπουργός, δὲν ἔθιξα οὔτε ἕνα ὑπάλληλον ἀντιθέτου παρατάξεως καὶ προκαλῶ οἱονδήποτε ἐξ ὑμῶν τῶν συναδέλφων, νὰ κατονομάσῃ ἐὰν ἀπέλυσα οἱονδήποτε ἐκ τῆς σωρείας τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν συνεργατῶν, εἴτε τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου, εἴτε τοῦ Ὑπουργείου Τύπου, οἱ ὁποῖοι εἶχον τοποθετηθῆ ὑπὸ τῆς προηγουμένης ἡμῶν Κυβερνήσεως. Εἰς ἀνταμοιβὴν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς, σήμερον, εὑρισκόμεθα ἐνώπιον τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει κανένα σκοπόν, παρὰ νὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν Ὑπουργὸν ν’ ἀνατρέψῃ τὰ πάντα. Διότι, ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 26, μὲ τὴν ἀόριστον διατύπωσιν, ὅτι ἀκυροῦνται ὅλαι αἱ συμβάσεις, περιλαμβάνει ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ὑπηρετούντων, ἐκτὸς ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δηλώσῃ, ὅτι τὰ περιορίζει. Περιλαμβάνει πρῶτον τοὺς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι προσελήφθησαν πρὸ τοῦ νόμου τοῦ 1946, ὅτε εἰς τὴν Ραδιοφωνίαν ἐφηρμόζετο τὸ σύστημα τῆς προσλήψεως ὅλων τῶν ὑπαλλήλων ἐπὶ μηνιαίᾳ ἀνανεουμένῃ συμβάσει.

§254Ν. ΣΙΦΝΑΙΟΣ (Ὑπ. παρὰ τῷ Προέδρ. τῆς Κυβερν.). Τὴν ἐκάμαμεν αὐτὴν τὴν τροποποίησιν, τὴν κατεθέσαμεν καὶ σᾶς ἐδώσαμεν καὶ ἀντίγραφον.

§255Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δεχθῇ νὰ ἀπαλείψῃ ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον 26, ἡμεῖς θὰ χειροκροτήσωμεν καίτοι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἔχουν κατοχυρωθῆ καὶ διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1946 καὶ διὰ τοῦ ὑπαλληλικοῦ Κώδικος.

§256Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Δὲν εἶναι ὑπάλληλοι Νομικοῦ Προσώπου; Τὸ Σύνταγμα προστατεύει μόνον τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους.

§257Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἔχουν προσληφθῆ ἐπὶ μηνιαίᾳ συμβάσει. Πρόκειται περὶ τῶν μονιμοποιηθέντων ὑπαλλήλων ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ. Ἡ διάταξις ἀφορᾷ τοὺς ἐπὶ συμβάσει ὑπαλλήλους μόνον καὶ μόνον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ὑμετέρων καὶ ἀφορᾷ ἐπίσης τοὺς ἐπὶ συμβάσει τοῦ τμήματος τῶν πολιτικῶν εἰδήσεων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δημοσιογράφοι καὶ ἐὰν θελήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὸν κατάλογον τῶν δημοσιογράφων, τοὺς ὁποίους ἡμεῖς διωρίσαμεν, θὰ πληροφορηθῆτε, ὅτι ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν 40 περίπου ὑπηρετούντων δημοσιογράφων μόνον 4–5 ἀνήκουν εἰς τὴν ἰδικήν μας παράταξιν.

§258ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν κομματιζόμεθα.

§259Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιθυμεῖ πολιτικὴν ὁμοιογένειαν τῶν ὑπηρετούντων προσώπων διὰ νὰ ἔχῃ οὕτω τὸν ὀργανισμὸν πειθήνιον ὄργανον πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν σχεδίων σας. Γνωρίζετε ποίαν σημασίαν ἔχει διὰ μίαν πολιτικὴν παράταξιν ἕνας τεράστιος Ὀργανισμός, ὡς ἡ Ραδιοφωνία, νὰ εἶναι εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν διάθεσίν της. Ἀλλ’ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐκφράσω ἕνα παράπονον πρὸς τὸν ἀγαπητόν μου κ. Ὑπουργόν. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπογράψῃ εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν περιέχουσαν τοιαύτας μομφὰς ἐναντίον μας. Ἐνθυμεῖται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς τοῦ Τύπου καὶ ἐπληροφορήθην, ὅτι ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὴν Ραδιοφωνίαν καὶ ὅτι ἡ ἀπομάκρυνσίς του ἦτο ἄδικος παρ’ ὅλον, ὅτι δὲν ὑπῆρχε δικαστικὴ ἀπόφασις, δικαιώνουσα αὐτόν, ἐνέκρινα ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ραδιοφωνίας διὰ νὰ τοῦ καταβληθοῦν ἀποδοχαὶ μιᾶς καὶ πλέον τριετίας καθ’ ἥν, οὐδεμίαν προσέφερεν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Ραδιοφωνίαν. Τοῦτο ἔπραξα ἐν συνειδήσει ὡς δικαίαν πρᾶξιν, διότι φυσικὰ δὲν ἐπίστευα, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἦτο δυνατὸν νὰ προσεχώρει εἰς τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθῇ τὸ Ἵδρυμα, ἀλλ’ ὡρισμένοι φίλοι τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς θέλῃ νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι δὲν εἶναι αὐτοὶ οἱ σκοποί του, ὀφείλει νὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τῶν μεταβατικῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 26 καὶ νὰ ἀφήσῃ τὸν Ὀργανισμὸν νὰ λειτουργήσῃ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, ὅστις ἐνεκρίθη παρὰ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἐφ’ ὅσον καὶ ὁ ἴδιος ὁμολογεῖ, ὅτι τὸ προσωπικὸν τοῦ Ἱδρύματος, εἶναι προσωπικὸν ἀπολαμβάνον τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης του. Ἐὰν λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἔχῃ κομματικὰ ἐλατήρια, ἂς τὸ δεχθῇ. Ἀλλὰ δὲν τὸ πράττει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ δὲν τὸ πράττει, διότι δὲν ἔχει τὴν δύναμιν νὰ ἀντιστῇ εἰς τὰς κομματικὰς πιέσεις, τὰς ὁποίας ὑφίσταται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κομματικῶν του φίλων. Κύριοι συνάδελφοι, εἶσθε μεγάλη πλειοψηφία καὶ ἔχετε τὴν δύναμιν νὰ ψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀλλὰ μὴ νομίζετε, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη δὲν ἀντιλαμβάνεται τί κρύπτεται ὄπισθεν τοῦ νομοσχεδίου καὶ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προσέξητε τὰς ὑποδείξεις μας πρὸς τὸ συμφέρον τὸ ἰδικόν σας καὶ τοῦ τόπου. Ἐὰν δὲν τὰς προσέξητε, θὰ εἶσθε ὑπεύθυνοι ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§261Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ ἡ συνταγματικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος. Ταύτην θὰ κρίνουν τὰ ἀνώτατα Δικαστήρια τῆς χώρας μας καὶ θὰ ἀποδώσουν τὸ δίκαιον, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει. Τὸ νομοσχέδιον περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὴν σειρὰν τῶν νομοσχεδίων ἐκείνων—ἀπειλοῦνται φαίνεται καὶ ἄλλα—τὰ ὁποῖα ἐκδηλώνουν τὰς διαθέσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν πολιτικὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ, γενικώτερον. Μᾶς ὑπενθυμίζει τὸ νομοσχέδιον περὶ συγχωνεύσεως τῶν Τραπεζῶν μὲ μίαν καὶ μόνην διαφοράν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὅταν ἐπέβαλε τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, ἦτο ὠμὸς μέχρι κυνικότητος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως προσπαθεῖ, τοὐλάχιστον, νὰ συγκαλύψῃ τὰ πράγματα. Παρουσιάζει ἕνα νομοσχέδιον μὲ πολλὰ ἄρθρα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀξίωσιν νὰ μεταβάλῃ τὴν ὅλην νομοθεσίαν περὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας, τὸ ὁποῖον ὅμως, εἰς τὴν πραγματικότητα, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε δύο μόνον ἄρθρα. Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα εἶναι ἡ «σάλτσα» ἡ ὁποία τὸν διευκολύνει εἰς τὸ νὰ ἐμφανίσῃ, δῆθεν, ὅτι ἀναπλάθει ἕνα Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει καὶ λειτουργεῖ, ἡ ὁποία τὸν διευκολύνει, κατὰ ἕνα τρόπον κακότεχνον, νὰ ἐπιτύχῃ τὸν σκοπόν του. Κύριοι συνάδελφοι, ἀντὶ νὰ σᾶς εἴπω εὐθέως τὰς ἰδικάς μου ἀντιλήψεις, θὰ ἀρκεσθῶ νὰ σᾶς διαβάσω ὡρισμένας παραγράφους ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπογράφει «............ .......... (ἀναγινώσκει)........». Ὁμολογεῖ καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οὐδαμοῦ ὑφίσταταί τι τὸ τρωτόν. Κάμνει μόνον ὡρισμένας καινοτομίας, τὰς ὁποίας εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκθέσῃ ὁ κ. εἰσηγητής, καὶ αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὸ κομματικὸν συμφέρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπιτρέπουν εἰς τὸν κομματισμὸν νὰ εἰσελάσῃ ἀχαλίνωτος εἰς τὸ Ε.Ι.Ρ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρχε παλαιόθεν, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐδημοσιεύθη ἡ πρώτη συντακτικὴ πρᾶξις, ἡ ὁποία καθώρισε τὰ τοῦ Ἱδρύματος, θέσις μονίμου Γενικοῦ Διευθυντοῦ, τὴν ὁποίαν κάποτε κατεῖχεν ὁ ἴδιος ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ἀπὸ τὴν ὁποίαν, μάλιστα, εἶχε τὴν ἀτυχίαν νὰ ἀποπεμφθῇ, ἀντικανονικῶς καὶ παρανόμως, ἀπὸ Κυβέρνησιν ὄχι ἰδικήν μας. Καὶ ὁ ἰσχύων τότε νόμος, τοῦ ἔδωσε τὸ δικαίωμα νὰ καταφύγῃ εἰς τὰ δικαστήρια καὶ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀκύρωσιν τῆς πράξεως. Αὐτὸ κἄτι σημαίνει καὶ κάποιαν ἀξίαν δίδει εἰς τὸν θεσμὸν τῆς μονιμότητος. Ἡ ἐπιχειρηματολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι περίπου ἡ ἑξῆς: Καὶ ὅταν ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς ἦτο μόνιμος, ἦτο κομματικὸν ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως. Τὸν κάμνομεν λοιπόν, μετακλητὸν ὑπάλληλον, διὰ νὰ δυνάμεθα, ἀδέσμευτοι ἀπὸ οἱασδήποτε δυσχερείας, τὰς ὁποίας ἡ μονιμότης θὰ ἠμποροῦσε νὰ μᾶς δημιουργήσῃ, νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν πολιτικήν μας, δηλαδή, τὴν κομματικήν μας πολιτικὴν εἰς τὸ

Ε.Ι.Ρ.

Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι μία τοιαύτη ἐπιχειρηματολογία, εἶναι πρωτοφανὴς εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ χρονικὰ τῆς χώρας. Θὰ ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ ἀναμείνῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς εἴπῃ, διατί ὁ θεσμὸς τοῦ μονίμου Γενικοῦ Διευθυντοῦ εἶναι κακὸς καὶ κατὰ τί συμβάλλει εἰς τὴν πρόοδον τοῦ Ἱδρύματος τὸ νὰ γίνῃ ὁ μόνιμος Γενικὸς Διευθυντής, μετακλητὸς ὑπάλληλος. Ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ τοῦ οἱουδήποτε ὑπαλλήλου ἢ ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ πολιτικῆς θέσεως. Οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηρίζῃ, ὅτι κατέχει πολιτικὴν θέσιν ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ε.Ι.Ρ. Τὸ Ε.Ι.Ρ. εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ μεταδίδῃ τὰς εἰδήσεις ἀνεπηρέαστον καὶ νὰ διαμορφώνῃ τὴν κοινὴν γνώμην ἐπὶ τῇ βάσει πραγματικῶν γεγονότων. Δὲν ὑπάρχει κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ὑποστηρίζῃ, ὅτι τὸ Ε.Ι.Ρ. πρέπει νὰ μείνῃ ἔξω ἀπὸ τὴν πολιτικήν. Διατί, λοιπόν, μετατρέπετε τὸν θεσμὸν τοῦ μονίμου Γενικοῦ Διευθυντοῦ;

§262ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διότι τὴν παραμονὴν τῶν ἐκλογῶν μετέδωσε λόγον τοῦ στρατηγοῦ Πλαστήρα.

§263Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Προδίδει πτῶσιν τοῦ ἐπιπέδου τῆς Ἑλληνικῆς πολιτικῆς ζωῆς, ὅταν ἔρχεται Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως καὶ λέγει, ὅτι ἐν τῇ προσπαθείᾳ του νὰ κρατήσῃ μακρὰν τῆς πολιτικῆς τὸ Ἵδρυμα Ραδιοφωνίας, καταργεῖ τὴν μονιμότητα καὶ κάμνει τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν μετακλητόν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κύριοι, αἰρέτω! Δὲν ὑπάρχει τίποτε εἰς τὸν τόπον αὐτόν.... (Θόρυβος). Δὲν σᾶς τιμᾷ, ὅτι εἰσβάλλετε κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν εἰς τὴν Ραδιοφωνίαν. Δὲ προδίδει τοῦτο πολιτικὸν θάρρος, ἀλλ’ ἀποδεικνύει παρακμὴν καὶ πτῶσιν, κύριοι συνάδελφοι. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι). Ὁ δεύτερος λόγος, ὅστις ἐπέβαλε, νομίζω, εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ὑποβάλῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, εἶναι ὁ διατυπούμενος εἰς τὸ ἄρθρον 26. Τὸ ἄρθρον 26 λέγει τὸ ἑξῆς «.... (ἀναγινώσκει).....». Καὶ θὰ γίνῃ φυσικά, ἕνας νέος Κανονισμός, διὰ τὸν ὁποῖον προβλέπει ἐν συνεχείᾳ τὸ ἄρθρον. Καταργεῖ περαιτέρω ὅλας τὰς ἐντάξεις—ὁ κ. Κοθρῆς ἀναλυτικῶς τὰ ἐξέθεσε—διὰ νὰ ξαναγίνουν ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Ἐπιπροσθέτως λέγει, ὅτι καταργεῖ, ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος καὶ τοὺς συνεργάτας προγράμματος κ.λ.π. καὶ θεωρεῖ λήξαντα τὸν χρόνον τῆς συμβάσεως δέκα ἡμέρας μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου καί, μάλιστα, λαμβάνει μέριμναν, διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρύνῃ τὸν προϋπολογισμόν, νὰ μειώσῃ τὴν νόμιμον ἀποζημίωσιν, τὴν ὁποίαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐδικαιοῦντο, εἰς ἀποζημίωσιν, ἡ ὁποία θὰ συνίσταται εἰς τὰς ἀποδοχὰς των ἑνὸς μηνός. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εὑρίσκεται ἀπὸ τριμήνου εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ εἶχε τὴν εὐκαιρίαν, ὅπως, ἄλλωστε, καὶ ὅταν τὸ κυβερνῶν κόμμα εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, νὰ παρακολουθήσῃ ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὸ θέμα καὶ νὰ ἐκφράσῃ μίαν οὐσιαστικὴν κρίσιν καὶ περὶ τῶν προσώπων καὶ περὶ τῆς ἐν γένει διαρθρώσεως τοῦ Ἱδρύματος. Δὲν γνωρίζω, ἀλλ’ ἀπὸ ὅσα, τοὐλάχιστον, ἔχω ἀκούσει, μέχρι τῆς στιγμῆς μόνον ἔπαινοι διετυπώθησαν ἐκ μέρους ὑπευθύνων ἐκπροσώπων τῆς Κυβερνήσεως καί, ἐὰν δὲν κάμνω λάθος, καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἠκούσθησαν πολὺ καλὰ λόγια διὰ τὸ ἔργον τοῦ Ε.Ι.Ρ., τὸ ὁποῖον ἦτο ἄξιον καλυτέρας τύχης. Πιστεύω, ὅτι τινὲς ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, θὰ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ παρακολουθήσουν. Ἡ Ραδιοφωνία εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχει μίαν σύντομον ἱστορίαν καὶ ἦτο φυσικὸν τὰ πρῶτα χρόνια νὰ μὴ ἦτο δυνατὸν νὰ φθάσῃ εἰς τὴν πλήρη ἄνθησιν, εἰς τὴν ἀκμήν. Δὲν θέλω νὰ κατηγορήσω κανένα ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀρχικῶς διῴκησαν τὸ Ἵδρυμα. Ἀλλὰ γεγονὸς εἶναι ὅτι ἀπὸ τὸ 1950 μέχρι σήμερον τὸ Ε.Ι.Ρ. ἔφθασεν εἰς ἕνα σημεῖον ἀναπτύξεως καὶ εἰς μίαν ἀκμήν, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ πῇ κανείς, τιμᾷ τὸν τόπον. Ἔχω συγκεκριμένα γεγονότα, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζω τὰς ἀπόψεις μου. Ἔχετε τεχνικὰ ἐπιτεύγματα λίαν ἀξιόλογα, διότι ἔχετε νέους ἐπαρχιακοὺς σταθμοὺς καὶ προμήθειαν τοῦ νέου σταθμοῦ τῶν 150 κιλοβάτ, τὸν ὁποῖον διὰ πρώτην φορὰν ἡ χώρα μας ἀποκτᾷ. Ἔχετε τὴν δημιουργίαν τοῦ δευτέρου προγράμματος καὶ τὴν αὔξησιν τῶν ὡρῶν τοῦ πρώτου κατὰ 22½, δηλ. τὴν δημιουργίαν τοῦ δευτέρου προγράμματος καὶ τὴν ἐπαύξησιν τοῦ παλαιοῦ—καὶ γενικώτερον, ἔχετε μίαν διάρθρωσιν τῆς Ἑλληνικῆς Ραδιοφωνίας, ἡ ὁποία ἔτυχε εὐφήμου μνείας καὶ τῶν ἰδικῶν μας καὶ τῶν ξένων ἐμπειρογνωμόνων, εἰς τοὺς ὁποίους ἐγὼ δὲν δίνω προέχουσαν θέσιν. Ὅταν κρίνετε αὐτὰ τὰ μεγάλα θέματα πρέπει νὰ ἔχετε ἕνα οὐσιαστικὸν ἐπιχείρημα. Ἐγὼ προσωπικῶς, εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος, ὅτι ὑπὸ τῆς προκατόχου διοικήσεως, δὲν ἐσημειώθησαν οὐσιώδεις κομματικαὶ ὑπερβάσεις. Ἀντιθέτως μάλιστα θὰ εἶναι ἀχάριστος ἡ συζήτησις, ἐὰν ἀναφέρω ὀνόματα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κάθε ἄλλο παρὰ φίλοι ἰδικοί μας ἦσαν καὶ οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν καλῶς μ’ ὅλον τοῦτο. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἂν ἀκόμη ἔχετε δεδομένα, ὅτι εἰς ὡρισμένας θέσεις ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ἐτοποθέτησεν ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἦσαν φίλοι της, ἐν τούτοις, κατ’ ἐμέ, τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει σημασίαν, διότι τὸ θέμα δὲν εἶναι ποῖα εἶναι τὰ πολιτικὰ φρονήματα τῶν ὑπαλλήλων, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι, ὁ Στρατηγὸς Τσιγάντες Παπαγικὸς ἢ Φιλελεύθερος, κάμνει τὴν δουλειά του ἢ ὄχι; Ἄνευ αἰτιολογίας καὶ ἄνευ οὐδενὸς ἐπιχειρήματος οὐσιαστικοῦ, βλέπομεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ παίρνῃ εἰς τὰ χέρια του ὅλας τὰς ἁρμοδιότητας, νὰ καταργῇ, περίπου, ὅλας τὰς θέσεις, νὰ καταργῇ ἕνα κανονισμόν, ὁ ὁποῖος ἐγένετο νομιμοτύπως, νὰ ἀγνοῇ τὸ Α.Σ.Δ.Υ. καὶ νὰ περιφρονῇ αὐτὰς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἂς ἔλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς εἴπῃ τὸ ἀντίθετον, ὅτι ὁ διοικητικὸς Κανονισμὸς δὲν ἦτο ὀρθὸς καὶ μ’ ὅλα ταῦτα ἔρχεται καὶ τὸν καταργεῖ. Ἀπολύει τοὺς περισσοτέρους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι εἶναι περισσότερον φίλοι τῆς παρούσης καταστάσεως. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἦσαν ἱκανοί. Καὶ ἐρωτᾶται, διατὶ τοὺς ἀπολύει; Ἐπὶ πλέον πετᾷ εἰς τοὺς δρόμους ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους, θέτει τὴν Δαμόκλειον σπάθην ὑπὲρ τῶν κεφαλῶν των καὶ τοὺς ἀφήνει εἰς τὸ ἔλεος τῆς κομματικῆς ἐμπαθείας. Καὶ δυστυχῶς δὲν ἔχομεν λόγον νὰ πιστεύωμεν, ὅτι δὲν θὰ ἐπιδειχθῇ κομματικὴ ἐμπάθεια, ὅταν τοιαῦτα νομοθετήματα ὑποβάλλωνται εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ κανονισμοῦ, τοῦ διοικητικοῦ κανονισμοῦ, ἐγένοντο, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Κοθρῆς, ἐντάξεις ὡρισμένων ἀνωτέρων ὑπαλλήλων καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπρόκειτο νὰ γίνουν αἱ λοιπαὶ ἐντάξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐγένοντο διότι ἐμεσολάβησεν ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τὰς ἐσταμάτησε καὶ ὀρθῶς. Κατὰ συνέπειαν, σήμερον ἔχετε ἕνα ἐσωτερικὸν κανονισμόν, ἐναντίον τοῦ ὁποίου οὐδὲν ἐπιχείρημα ἀντετάχθη. Ἔχετε ἕνα κανονισμόν, ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ ἐντάξεις. Ἐπαναλαμβάνω τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Κοθρῆ; Διατὶ ἀντὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὰς ἐντάξεις κατήργησε τὸν διοικητικὸν κανονισμόν, χωρὶς μάλιστα νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ἐπιβαλλομένην διαδικασίαν καὶ νὰ προκαλέσῃ γνωμοτεύσεις τοῦ

Α.Σ.Δ.Υ.;

§264Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Νὰ καταργήσωμεν τὸ Α.Σ.Δ.Υ.

§265Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ τὸ καταργήσετε καὶ τὸ Α.Σ.Δ.Υ. ἀσφαλῶς. Δὲν ἀμφιβάλλω περὶ τούτου. Παρὰ ταῦτα ὅμως δὲν θέλετε τὴν γνωμάτευσιν τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. καὶ κάμνετε τὸν διοικητικὸν κανονισμὸν ὅπως θέλετε, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μᾶς κάμνει νὰ πιστεύσωμεν ὅτι θέλετε φωτογραφίες. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν τὰ λέγω ὅλα αὐτὰ τυχαίως. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Λέγεται ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ μανούβρα τῆς θέσεως τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ ἔγινε διότι, ὁ ἐπιλεγεὶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὡς Γενικὸς Διευθυντής, δὲν εἶχε τὰ προσόντα τοῦ νόμου. Κύριοι, ἠμπορούσατε νὰ ἀλλάξητε τὰ προσόντα τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, ἀλλὰ νὰ μὴ φθάσετε εἰς τὸ μετακλητόν, διότι τοῦτο εἶναι ἐπικίνδυνον διὰ τὴν Ραδιοφωνίαν καὶ διὰ τὸν τόπον. Ἐὰν σεῖς πιστεύετε ὅτι εἶσθε οἱ τέλειοι καὶ οἱ πάντοτε ὀρθῶς διοικοῦντες καὶ ὅτι αἱ ἀποφάσεις σας ἀνταποκρίνονται πρὸς τὸ καλὸν καὶ ἐξυπηρετοῦν τὸν τόπον, δὲν νομίζω ὅτι θὰ φαντάζεσθε πὼς ἡ παροῦσα Κυβέρνησις καὶ ἡ παροῦσα κατάστασις θὰ εἶναι αἰώνιαι. Ὁ Κοινοβουλευτισμὸς ἐπιβάλλει τὴν διαδοχὴν τῶν κυβερνήσεων καὶ κατὰ συνέπειαν οἱ ἀντίπαλοί σας, τοὺς ὁποίους κατηγορεῖτε καὶ τοὺς ὁποίους δὲν ἐμπιστεύεσθε σήμερον, αὐτοὶ θὰ σᾶς διαδεχθοῦν αὔριον. Δὲν εἴχατε, λοιπόν, ἀνάγκην νὰ φθάσητε μέχρι τοῦ μετακλητοῦ. Ὡς Ἀντιπολίτευσις δὲν ἔχομεν κανένα λόγον νὰ λυπούμεθα διὰ τὸ κομματικὸν πνεῦμα, τὸ ὁποῖον δεικνύετε, ἐὰν κρίνωμεν ἐκ τῆς αὐτῆς σκοπιᾶς. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀπὸ νομοθετήματα ὡς τὸ συζητούμενον θὰ εἰσπράξῃ ὀφέλη. Παρὰ ταῦτα θέλω νὰ πιστεύσετε ὅτι ἡμεῖς λυπούμεθα εἰλικρινῶς, ὅταν νομοθετήματα τοῦ εἴδους αὐτοῦ ὑποβάλλωνται ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Θὰ ἠθέλαμε ἡ Κυβέρνησις νὰ σταματήσῃ εἰς τὸν δρόμον αὐτόν, τὸν ὁποῖον ἐπῆρε. Βέβαια ἔχει τὴν πλειοψηφίαν καὶ τὴν ἐντολὴν τοῦ Λαοῦ νὰ κυβερνήσῃ καὶ δὲν εἴμεθα ἡμεῖς αὐτοὶ ποὺ θὰ τῆς τὸ ἀρνηθοῦμε. Ἀλλὰ πρέπει νὰ σεβασθῇ ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα ἡ παράδοσις ἡ Ἑλληνικὴ ἐπιβάλλει νὰ γίνωνται σεβαστά. (Χειροκροτήματα).

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς παρὰ τῷ Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§267Π. ΣΙΦΝΑΙΟΣ (Ὑπ. παρὰ τῷ Προέδρῳ τῆς Κυβερν.). Κύριοι συνάδελφοι δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολὺ καὶ διὰ τὸ προκεχωρημένον τῆς ὥρας, ἀλλὰ καὶ διότι ἐπείγομαι νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. Τὸ Ε.Ι.Ρ. μὲ τὸ ὁποῖον κατὰ κἄποιον τρόπον συνεδέθην καὶ ἐγώ, διότι τὸ διῴκησα ἐπὶ ἓν ὁλόκληρον ἔτος, εὑρίσκεται εἰς κρίσιμον, ἀπὸ διοικητικῆς πλευρᾶς, θέσιν. Ὅπως ἴσως ἠκούσατε, παρέλειψεν ὅμως νὰ σᾶς τὸ εἴπῃ ὁ κ. Εἰσηγητὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ Γ. Διευθυντὴς τοῦ Ἱδρύματος ἔχει παραιτηθῆ ἀπὸ 2 μηνῶν, παρῃτήθη δὲ καὶ τὸ Δ. Συμβούλιον. Τὸ Ἵδρυμα συνεπῶς εὑρίσκεται ἀδιοίκητον. Ἡ ἔλλειψις τῆς ἐκ τῆς ἄνω διοικήσεως, ἐπέφερε χαλάρωσιν τῆς διοικήσεως καὶ πρὸς τὰ κάτω. Ταῦτα δέ, καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ Ἵδρυμα εὑρίσκεται εἰς περίοδον ἀνασυγκροτήσεως σημαντικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐξελίξεως. Ἐπείγει συνεπῶς νὰ ἐπέλθῃ ἡ διοικητικὴ περισυλλογὴ ἀμέσως καὶ ὅσον τὸ δυνατὸν προσεκτική, ὥστε τὸ Ἵδρυμα νὰ ἐπιδοθῇ εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως ἀπερίσπαστον. Διὰ ταῦτα καὶ δὲν πρόκειται νὰ μακρηγορήσω. Ἀπορῶ μάλιστα, πῶς ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς ἐμμέσως, ἴσως καὶ μακρόθεν συνεδέθη μὲ τὸ Ἵδρυμα καὶ ὁ ὁποῖος θὰ κήδεται καὶ τοῦ παρόντος καὶ τοῦ μέλλοντός του, μᾶς ἀπησχόλησε τόσον πολὺ καὶ ὡς ἐκ περισσοῦ τὸν ἠκολούθησεν εἰς τὸ βῆμα ἕνας ἐκ τῶν μᾶλλον διακεκριμένων ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος ἠνάλωσε τρία τέταρτα τῆς ὥρας, διὰ νὰ ὁμιλῇ περὶ ἐπεμβάσεων κομματικῶν ἀνυπάρκτων, τὰς ὁποίας καὶ αὐτὸς γνωρίζει, ὅτι εἶναι ἀνύπαρκτοι.

§268Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀνύπαρκτοι; Δὲν συμφωνῶ μαζί σας.

§269Π. ΣΙΦΝΑΙΟΣ (Ὑπ. παρὰ τῷ Προέδρ. τῆς Κυβέρν.). Ἡ ἐπιμονὴ αὐτὴ δὲν δύναται νὰ μὲ ὁδηγήσῃ παρὰ εἰς ἓν καὶ μόνον συμπέρασμα, ὅτι δηλ. ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν μάχεται συνήθως ἐναντίον ἀνεμομύλων καί, ὅτι διὰ νὰ ἐπιμένῃ τόσον εἰς ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ἐπεῖγον καὶ ὑπηρεσιακὸν καὶ διὰ νὰ ἐπιθυμῇ νὰ παρατείνῃ τὴν συζήτησιν καὶ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, ἐνῷ τὸ κατεπεῖγον εἶναι φανερὸν καὶ τὸ ἔχει δεχθῆ καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, σημαίνει, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀντιθέτως πρὸς ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα μᾶς κατηγορεῖ, μάχεται ὑπὲρ κομματικῶν ἐπάλξεων. (Χειροκροτήματα).

§270Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μάχεται ὑπὲρ ἐργαζομένων ἀνθρώπων.

§271Π. ΣΙΦΝΑΙΟΣ (Ὑπ. παρὰ τῷ Προέδρ. τῆς Κυβερν.). Δὲν ἐπεθύμουν κύριοι συνάδελφοι, νὰ δώσω εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν ὀξύτητα καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ τὸ ἀποφύγω καὶ μέχρι τέλους, παρὰ τὴν καταφανῆ πρόκλησιν εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι δύσκολον νὰ ἀντισταθῇ κανείς, Εἰς τὸ ἄρθρον 26 ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔχουσα οὕτω: «Τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τῆς § 1 τοῦ ἄρθρου 26 ἀντικαθίσταται ὡς κάτωθι: Οἱ πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος προσληφθέντες συνεργάται προγράμματος, ἰατροί, νομικοὶ σύμβουλοι, ἢ δικηγόροι ἀσχέτως τοῦ τύπου τῆς προσλήψεώς των, ἐφ’ ὅσον ἡ χρονικὴ διάρκεια ταύτης ὑπερβαίνει τὸν μῆνα, λογίζονται προσληφθέντες ἐπὶ θητείᾳ δυναμένῃ νὰ λήξῃ κατ’ ἀπόφασιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ἱδρύματος δι’ ἁπλῆς ἐγγράφου ἀναγγελίας τούτου εἰς τοὺς περὶ ὧν πρόκειται. Ληξάσης τῆς θητείας τινὸς ἐκ τῶν ἀνωτέρω, καταβάλλεται αὐτῷ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις ἴση πρὸς τὰς ἀποδοχὰς τοῦ ἑνὸς μηνὸς μὴ ἀναγνωριζομένης ὑπὲρ αὐτοῦ οἱασδήποτε ἄλλης ἀποζημιώσεως ὁπωσδήποτε τεθεσπισμένης».

§272ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ τυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ ἡ τροπολογία.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δικαίωμα τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ δεχθῇ ὅπως ἀναγνωσθῇ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§274Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐὰν καλῶς ἀντελήφθην ἡ τροπολογία σας λέγει, ὅτι ἡ λῆξις τῆς θητείας θὰ κηρυχθῇ κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Γεν. Διοικητοῦ Ραδιοφωνίας καὶ ἁπλῶς μὲ ἕνα ἔγγραφον τὸ ὁποῖον θὰ κοινοποιηθῇ πρὸς αὐτούς. Θὰ εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ ἐξηγήσετε εἰς τὸ Σῶμα, ποῖοι λόγοι ἐπέβαλον τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ διατὶ δὲν ἀφήνετε νὰ λήξῃ ἡ σύμβασις διὰ τοῦ νόμου. Εἶναι κάπως καλλίτερον αὐτό, παρὰ νὰ ἀφήνετε εἰς ἕνα μετακλητὸν ὑπάλληλον, τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν νὰ κρίνῃ ἐπὶ συμβάσεων αἱ ὁποῖαι δὲν ἔληξαν. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ πρᾶγμα ἀξίαν δὲν ἔχει ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς. Ἔχει ὅμως κάποιαν ἠθικὴν ἀξίαν. Εἶναι καλλίτερον νὰ ἀφήσετε αἱ συμβάσεις νὰ λήξουν διὰ τοῦ νόμου.

§275Π. ΣΙΦΝΑΙΟΣ (Ὑπ. παρὰ τῷ Προέδρ. τῆς Κυβερν.). Τοῦτο προσετέθη κατόπιν τῆς παρατηρήσεως, ὅτι, ὅσον ἀφορᾷ μὲν τοὺς συμβασιούχους μῆνας καὶ κάτω, οὗτοι ἀποτελοῦν τὸ πλεῖστον δυστυχῶς τῶν σήμερον ὑπηρετούντων εἰς τὴν Ραδιοφωνίαν. Συνεπῶς θὰ ἐδημιούργει σάλον ὁ τερματισμὸς τῶν συμβάσεων αὐτῶν διὰ μιᾶς μονοκονδυλιᾶς. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν ἐπιλογὴν μεταξὺ τῶν ἄλλων 7–8 συμβασιούχων, ἠθέλησα νὰ ἀφήσω μίαν εὐχέρειαν εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν καὶ νὰ μὴ καταργήσωμεν διὰ μιᾶς ὅλας αὐτὰς τὰς συμβάσεις, τὰς 7 ἢ 8 διότι περὶ τόσων πρόκειται.

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 26, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§277ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ 26 ἄρθρον ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 27ον. Δεκτόν;

§279ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ 27ον ἄρθρον ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἡ συζήτησις καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου ἔληξεν. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας τῆς Ἑλλάδος». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν;

§281ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 1.45′ π.μ.)