1953.02.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 18η

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 1953

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. (Γραμματεὺς) (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπὸ βουλευτῶν, περὶ συστάσεως Εἰδικῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τὴν μελέτην τῶν ζητημάτων τοῦ ἐλαίου. Ἂν καὶ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ συστήσῃ τοιαύτας Ἐπιτροπάς, καὶ ἔχω συστήσει τοιαύτας, παρὰ ταῦτα διὰ νὰ ἔχῃ μεγαλύτερον κῦρος ἡ Ἐπιτροπή, ζητῶ τὴν συγκατάθεσιν τοῦ Σώματος. Ἡ πρότασις ἔχει οὕτω: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν παρακαλοῦμεν, ὅπως συσταθῇ Εἰδικὴ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, διὰ τὴν μελέτην τῶν ζητημάτων τοῦ ἐλαίου καὶ ὅπως εἰσαγάγητε τὴν πρότασίν μας ταύτην εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς λῆψιν ἀποφάσεως. Οἱ προτείνοντες βουλευταί. Ν. Σπέντζας, Π. Πολυχρονίδης, Σ. Κούνδουρος, Δ. Μπερδελῆς, Ν. Μπακόλας, Δ. Κουτσιμπός, Γ. Λύχνος, Α. Βοῦλτζος, Γ. Παμπούκας, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Ταμβακᾶς, Χ. Γερακίνης.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή. Δεκτή.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§6Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ Ἕνωσις Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Θεσσαλονίκης, ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ Α.Ν. 1854]51, ἐπὶ τῷ τέλει βελτιώσεως τῶν συντάξεων τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων. Ἡ Ἕνωσις Πολυτέκνων Δωδεκανήσου, ζητεῖ τὴν ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχεδίου, περὶ ἐπεκτάσεως τῆς πολυτεκνικῆς νομοθεσίας καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Ὁπλῖται Χωροφυλακῆς Θεσσαλονίκης, νυμφευθέντες ἄνευ ἀδείας καὶ μὴ ὑπαγόμενοι εἰς τὰς διατάξεις νομοθετικοῦ διατάγματος 1180]1949, ζητοῦν τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας ἀναγνωρίσεως γάμων τελεσθέντων μετὰ τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1948. Ἡ Ἕνωσις Ἐφέδρων Παλαιῶν Πολεμιστῶν Ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι χορήγησιν τίτλων ἰδιοκτησίας εἰς τοὺς γηγενεῖς, διὰ τὰς κατὰ τὸ 1930 παραχωρηθείσας ἀνταλλαξίμους γαίας Λαγκαδᾶ, καὶ ζητεῖ κατάργησιν νόμου 2283]52 κ.λ.π. Οἱ κάτοικοι Νέας Μαδύτου Θεσσαλονίκης ζητοῦν ἀπαλλοτρίωσιν ὑπὲρ αὐτῶν τοῦ ἀγροκτήματος Π. Σταθάτου καὶ 20.000 στρεμμάτων δασώδους περιοχῆς. Ἡ Κοινότης Μεταγγιτσίου Χαλκιδικῆς ζητεῖ νομοθετικὴν προστασίαν διὰ τὰς κατὰ τὴν περίοδον 1945–1950 ἐκχερσωθείσας ἐκτάσεις, κατάργησιν τοῦ ὑφισταμένου νόμου περὶ ἀγροφυλακῆς κ.λ.π. Ὁ Χ. Νικολάκης ἀντισυνταγματάρχης Π.Δ. κάτοικος Θεσσαλονίκης ζητεῖ παροχὴν ἐνοικιοστασιακοῦ εὐεργετήματος εἰς ἀξ)κοὺς ἀναπήρους πολέμου. Ὁ ἀγροτικὸς Σύλλογος Σοφάδων καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Μοσχολουρίου καὶ Πύργου διαμαρτύρονται διὰ τὰς ζημίας τὰς ὁποίας ὑφίστανται οἱ ὑπὸ τῶν ἀναχωμάτων τῶν ἐκσκαφέων ἀγροί των. Οἱ κάτοικοι τοῦ Συνοικισμοῦ Πολυστύλου Καβάλας, ἐγκατεστημένοι ἐν αὐτῷ γεωργικῶς ἀπὸ 30ετίας, διαμαρτύρονται διὰ συνεχιζομένην παράνομον ἐγκατάστασιν τῶν κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ Κοκκάλων εἰς οἰκίας ἀνεγερθείσας ἐπὶ τῶν μικρῶν των κλήρων παρὰ τῶν ἀρχῶν Κατοχῆς καὶ ζητοῦν τὴν εἰς αὐτοὺς παραχώρησιν τῶν οἰκιῶν τούτων. Τὸ Σωματεῖον ἐφημεριδοπωλῶν Μακεδονίας, Θράκης ζητεῖ ἐπέκτασιν τῶν περὶ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐφημεριδοπωλῶν Ἀθηνῶν Πειραιῶς διατάξεων τοῦ νόμου 4434)29 ἐπὶ πάντων τῶν ὠργανωμένων ἐπαγγελματιῶν ἐφημεριδοπωλῶν. Τὸ παράρτημα τοῦ Πανελληνίου Ὀργανισμοῦ προστασίας ἰδιοκτησίας Ἡρακλείου Κρήτης ὑποβάλλει σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου ἄρσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου». Οἱ ἄμισθοι δικαστικοὶ κλητῆρες Πρωτοδικείου Θεσ)νίκης ζητοῦν παράτασιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας των μέχρι τῶν 75 ἐτῶν διὰ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 15 παρ. Ι Α.Ν. 2238]40. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἀσκοῦ Θεσσαλονίκης ζητεῖ χορήγησιν 1500 μέτρων σιδηροσωλήνων διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ὑδραγωγείου τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ Σύνδεσμος ἰδιοκτητῶν ἀκινήτων Πειραιῶς ζητεῖ βαθμιαίαν κατάργησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, 25ετῆ φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν ἐπὶ τῶν καταστραφεισῶν οἰκοδομῶν, ἄτοκα δάνεια, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ τοῦ πολέμου καταστροφῶν τοῦ Πειραιῶς κλπ. Ὁ Σύνδεσμος τῶν ἐν Ἀθήναις Βουρμπιανιτῶν διὰ ψηφίσματος τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν μελῶν του αἰτεῖται τὸν ἐπαναπατρισμὸν τῶν ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν ἀπαχθέντων Βουρμπιανιτῶν, τὴν ἐκ νέου θέσιν τοῦ ζητήματος ἐπαναπατρισμοῦ τῶν ὑπὸ συμμοριτῶν ἀπαχθέντων ἐνώπιον τοῦ Ο.Η.Ε. τὴν ἐνίσχυσιν τῆς προσπαθείας τοῦ Ε. Ε.Σ. εἰς τὰς σχετικὰς διαπραγματεύσεις μὲ τὸν Οὐγγρικὸν Ε. Σ. διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν κλπ. Ὁ Ἐλευθέριος Καπνίσης Δόκιμος Πλοίαρχος Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ κάτοικος Πειραιῶς διαμαρτύρεται διὰ τὴν μεταφοράν του ὡς στρατευσίμου εἰς τὸν στρατὸν ξηρᾶς καὶ ζητεῖ τὴν ἐπαναφοράν του εἰς τὸ Β. Ν. Ὁ Σύνδεσμος ἀρτεργατῶν ὑπαίθρου Νήσου Κερκύρας διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν αὐτοῦ εἰς τὸ ταμεῖον ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν. Ὁ Σύνδεσμος ἀποφοίτων Ἀμερικανικῆς, Γεωργικῆς καὶ Βιομηχανικῆς Σχολῆς Θεσ)νίκης ζητεῖ τὴν εἰς τοὺς ἀποφοίτους τῆς Σχολῆς χορήγησιν γεωργικῶν κλήρων ἐκ τῶν ἀπαλλοτριουμένων ἐκτάσεων κ.λ.π. Ὁ Ἐθνικὸς Σύνδεσμος πρώην ἐλασιτῶν Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης ζητεῖ ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἀποστολὴ ἀντιπροσωπείας εἰς Κορέαν καὶ τῷ παρασχεθῶσιν οἰκονομικαὶ καὶ συγκοινωνιακαὶ διευκολύνσεις πρὸς ἐπίτευξιν Ἐθνικῶν σκοπῶν κ.λ.π. Ἀκτήμονες Ὀρχομενοῦ Λεβαδείας, ζητοῦν ὅπως οἱ προερχόμενοι ἐκ τῆς ἀπαλλοτριώσεως τοῦ ἀγροκτήματος Κωπαΐδος ἀγροὶ ἀποδοθοῦν ἀπὸ τοῦδε εἰς αὐτοὺς πρὸς γεωργικήν των ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐλαιοκτηματιῶν Φούρκας Χαλκιδικῆς, ζητούντων ἐλαιοκομικὰ δάνεια πρὸς καλλιέργεια τῶν ἐλαιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Αἰγιαλείας κ. Η. Ἀναστασόπουλος καταθέτει αἴτησιν τῆς Παναιγιαλείου Ἑνώσεως Ἐφέδρων Πολεμιστῶν ζώνης ἐπαφῆς πρόσω 1940–41 δι’ ἧς αἰτοῦνται ὅπως πάντες ἀνεξαιρέτως οἱ πολεμισταὶ τοῦ 1940–41 τύχωσιν τῆς προστασίας τοῦ Ν.Δ. 1799]1942 ἢ τῆς προστασίας ἧς ἀπολαμβάνουν οἱ παλαιοὶ πολεμισταί. Ὁ βουλευτὴς Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἀμπελίων ζητούντων τὴν χορήγησιν ὑλικῶν στεγάσεως, διότι συμμοριόπληκτοι καὶ ἐπαναπατρισθέντες παραμένουσιν ἄστεγοι ἀπὸ τριετίας. Οἱ βουλευταὶ Δράμας κ.κ. Δ. Περράκης καὶ Δ. Γρίβας καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σ. Παπαχρήστου, Θ. Βάσιου, Ν. Πισκιουλῆ, Β. Ἀνδρούτσου καὶ Α. Παπαχρήστου ζητούντων ἀπαλλαγὴν ἐκ τοῦ τόκου ὑπερημερίας διὰ τὰ δάνεια καὶ ἀσφάλιστρα ἅτινα ἔλαβον ὡς καταστραφέντες παρὰ τῶν συμμοριτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς κ. Γ. Ρουμάνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χ. Τσάκου ἀγρότου κατοίκου Νεαπόλεως Νομοῦ Λακωνίας διαμαρτυρομένου, διότι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Γυθείου ἐστερήθη τοῦ κτήματός του τὸ ὁποῖον κατεῖχε καὶ ἐκαλλιέργει ἀπὸ 90ετίας δυνάμει ἐπισήμου συμβολαίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς κ. Γ. Ρουμάνης καταθέτει ἀναφορὰν Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Λαρισαϊκοῦ ζητούντων καταβολὴν ὑπολοίπου δώρου τῶν Χριστουγέννων. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Ν. Πετρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων πολέμου 1940–44 ἀμάχου πληθυσμοῦ Ἑλλάδος ζητοῦντος τὴν πλήρη, ὡς καὶ πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α.Ν. 1512]1950 συνταξιοδοτικὴν ἐξομοίωσιν τῶν μελῶν του, πρὸς τοὺς ἀναπήρους ὁπλίτας πολέμου κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 60680]18–2–53 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορήγησιν συμπληρωματικοῦ μακροπροθέσμου δανείου δραχμῶν 3.000.000.000 εἰς τὸ Ἐθνικὸν καὶ Καποδιστριακὸν Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἐπὶ τῶν ὁδῶν Σοφοκλέους καὶ Ἀριστείδου οἰκοδομῆς του. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς ζητούντων ἀναγνώρισιν τῆς περιόδου ἀπὸ 28–10–40 μέχρι 16–8–45 ὡς ἐμπολέμου διὰ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, τὰ δὲ πολεμικὰ ταῦτα ἔτη νὰ λογισθοῦν διπλᾶ ὡς καὶ πρότερον, ν’ ἀναγνωρισθοῦν τὰ δύο ἔτη τῶν νέων χωρῶν ὡς καὶ πρότερον, κ.λ.π. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Αʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Ἀναστασοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 334]141 ἐ.ἔ. ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Αἰγιαλείας κ. Η. Ἀναστασοπούλου, καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 19, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι: 1. Ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, διὰ τὴν χορήγησιν δανείων πρὸς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς ἐλήφθη ἤδη ἀπόφασις τῆς παρὰ τῇ Τραπέζῃ ταύτῃ Ἐπιτροπῆς πιστώσεων καὶ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θέλουσι διαβιβασθῆ σχετικαὶ ὁδηγίαι πρὸς τὰ Ὑποκαταστήματα τῆς Τραπέζης ἵνα προσέλθουν ταῦτα εἰς ἐνίσχυσιν τῶν ἐν λόγῳ παραγωγῶν. 2. Λόγῳ τῶν περιωρισμένων διαθεσίμων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τὰ ὡς ἄνω δάνεια, θὰ χορηγηθοῦν μὲ τὰ ἰσχύσαντα κατὰ τὴν παρελθοῦσαν περίοδον ποσὰ ἐνισχύσεως κατὰ στρέμμα. 3. Τὸ ζήτημα τοῦ ἐπιτοκίου τῶν δανείων τούτων, θὰ ἐξετασθῇ μὲ τὸ ὅλον ζήτημα τοῦ ἐπιτοκίου, τῶν παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης γενομένων χορηγήσεων. 4. Ὡς λῆξις τῶν παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης χορηγουμένων δανείων, καθορίζεται, ὡς γνωστόν, ἡ ἐποχὴ τῆς συγκομιδῆς τοῦ προϊόντος, δι’ ὃ χορηγεῖται τὸ δάνειον. Μολονότι δὲ εἰς πᾶσαν γενικῶς καθυστέρησιν ἐξοφλήσεως δανειακῆς ὑποχρεώσεως, ὁ τόκος ὑπερημερίας ἀρχίζει ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ δανείου, ἐν τούτοις ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μόνη ἐξ ὅλων τῶν Πιστωτικῶν Ἱδρυμάτων, ἀρχίζει νὰ ὑπολογίζῃ τοιοῦτον τόκον, μετὰ παρέλευσιν διμήνου ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ δανείου, κρίνουσα βασίμως, ὅτι οἱ παραγωγοὶ ἔχουν μετὰ τὸ χρονικὸν τοῦτο διάστημα εὐχέρειαν διαθέσεως τῶν προϊόντων των, καὶ πάλιν, ἂν τὸ προϊὸν δὲν καταστῇ δυνατὸν νὰ διατεθῇ, δὲν προβαίνει εἰς τὴν λῆψιν ἀναγκαστικῶν μέτρων. Ὡς πρὸς τὴν καταβολὴν τοῦ ἀντιτίμου τῆς παραδιδομένης σταφίδος, γνωρίζομεν, ὅτι οἱ παραγωγοὶ δύνανται τὴν ἑπομένην τῆς παρ’ αὐτῶν παραδόσεως εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Α.Σ.Ο. τῆς σταφίδος των, νὰ προσέρχωνται εἰς τὰ οἰκεῖα Ὑποκαταστήματα τοῦ Α.Σ.Ο. ἵνα εἰσπράττουν τὴν ἀξίαν τῆς σταφίδος των, ἀφοῦ προσκομίσουν σχετικὸν σημείωμα τοῦ οἰκείου Ὑποκαταστήματος τῆς Α.Τ.Ε. περὶ τῶν πρὸς αὐτὴν ὀφειλῶν των. Συνεπῶς, δὲν παρατηρεῖται καθυστέρησις εἰς τὴν καταβολὴν τῆς ἀξίας τῆς σταφίδος εἰς τοὺς δικαιούχους παραγωγούς, ἐκτὸς τῶν περιπτώσεων μὴ ἐγκαίρου χρηματοδοτήσεως ἢ διακοπῆς τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ Α.Σ.Ο. παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἢ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὁπότε κατ’ ἀνάγκην ἀναστέλλεται καὶ ἡ καταβολὴ τῆς ἀξίας τῆς σταφίδος μέχρις ἐπαναλήψεως τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ Α.Σ.Ο. Εἰδικώτερον κατὰ τὸ τρέχον σταφιδικὸν ἔτος, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ καταβολὴ τῆς ἀξίας τῆς παραδιδομένης σταφίδος γίνεται εἰς τρεῖς μηνιαίας δόσεις. Ἀθῆναι τῇ 13–2–53.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Δαβάκη. Ἀπάντησις εἰς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Δαβάκη διαβιβασθεῖσαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 691)27–53 ὑμετέρου ἐγγράφου. 1. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 246820)16390)4–12–52 ἡμετέρας διαταγῆς δὲν ἐδόθη ἐντολὴ διευθετήσεως τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου «Βαρδυνοποτάμου» Γυθείου, ὡς ἀναφέρει ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτής, διότι ἡ εὐθύνη διὰ τὰ τοιούτου εἴδους ἔργα ἀνήκει εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 1042)49. Ἐν τῷ ἐνδιαφέροντι ὅμως ἡμῶν, ὅπως προστατευθοῦν καλλιεργήσιμοι ἐκτάσεις ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ ὡς ἄνω χειμάρρου, διεβιβάσαμεν εἰς τὴν ἐποπτείαν Μηχ. Καλλιεργείας Τριπόλεως, τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων γεωργῶν αἴτησιν, μὲ τὴν ἐντολὴν ὅπως ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα καὶ σκοπιμότητα ἐκτελέσεως τοῦ αἰτουμένου ἔργου, ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ ἁρμοδίου Νομομηχανικοῦ, τοῦ Νομάρχου καὶ τῆς Κοινότητος καὶ ἐπὶ σκοπῷ, ὅπως διατεθοῦν ἐν καιρῷ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ταύτης, τ’ ἀπαιτούμενα μηχανήματα διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἡ νόμῳ ἁρμοδία ὑπηρεσία (γραφεῖον Νομομηχανικοῦ Λακωνίας) θὰ ἐνέκρινε τὴν ἐκτέλεσιν τούτου καὶ θὰ προέβαινεν εἰς τὴν σύνταξιν τῆς τεχνικῆς μελέτης, οἱ δὲ ἐνδιαφερόμενοι θὰ ἐξησφάλιζον τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἔργου. 2. Ὡς μᾶς ἀνέφερε τηλεφωνικῶς ὁ προϊστάμενος τῆς Μηχ. Καλλιεργείας Τριπόλεως, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς διαταγῆς μας, μετέβη ἐπὶ τόπου ἵνα σχηματίσῃ προσωπικὴν ἀντίληψιν διὰ τὰς προξενουμένας ὑπὸ τοῦ χειμάρρου ζημίας καὶ τὰ ληπτέα μέτρα προστασίας, διεπίστωσε δὲ ὅτι κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον οὐδεμία ἐργασία δύναται νὰ γίνῃ, λόγῳ τῶν πολλῶν ὑδάτων τοῦ χειμάρρου. Πάντως θὰ συνεννοηθῇ μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν ἐκπόνησιν μελέτης τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου καὶ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτοῦ, ὅταν αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι τὸ ἐπιτρέψουν καὶ ἐξασφαλισθοῦν αἱ ἀπαιτούμεναι πιστώσεις. Τὴν ἔγγραφον ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ζητήματος, ἥτις δέν ἐλήφθη εἰσέτι, θέλομεν κοινοποιήσει εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτὴν κ. Δαβάκην.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Ζουμπουλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν τῷ θέματι ἐρωτήσεως διὰ τὰ καθ’ ἡμᾶς. Παπαγιαννόπουλος Ἡλίας Συν)ρχης Πεζικοῦ Ἀπάντησις 1. Τοὺς Α. Ν. 751]48 καὶ 1836]51 ἔχει συντάξει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης συμβουλευτικῶς συντάσσει προτάσεις, ἃς διαβιβάζει εἰς τὸ ἀνωτέρω Ὑπουργεῖον ἵνα ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν ἢ τροποποίησιν τῶν ἀναφερομένων Α. Ν. Ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει συντάξει πρότασιν τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1836]51, εἰς ἣν μέχρι σήμερον ἔχει γνωματεύσει ὁ ἀρχηγὸς τοῦ κλάδου Βʹ καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ γνωματεύσῃ ἅπασα ἡ ἱεραρχία τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Εἰς τὴν πρότασιν προτείνονται αἱ κάτωθι τροποποιήσεις. α) Εἰς τὴν Εʹ κατηγορίαν τοῦ ἄρθρου 1 νὰ ὑπαχθῶσιν οἱ μετασχόντες ἢ μετέχοντες τῶν ἐκστρατευτικῶν σωμάτων τῆς Ἑλλάδος, τῶν ἐξερχομένων ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἐφ’ ὅσον συνεπλήρωσαν ἑξάμηνον ὑπηρεσίαν εἰς ταῦτα. Κατόπιν τούτου αἱ λοιπαὶ κατηγορίαι νὰ μεταφερθῶσιν εἰς μίαν θέσιν, ἤτοι οἱ τῆς 5ης κατηγορίας εἰς τὴν 6ην κ.λ.π. Διὰ τοῦ προτεινομένου μέτρου, θέλουσι τύχει τῶν εὐεργετημάτων τῶν παρεχομένων ὑπὸ τοῦ νόμου, σχεδὸν πάντες οἱ μετέχοντες τούτων ὁπλῖται, καθ’ ὅσον ὡς ἔχει σήμερον, προστατεύονται μόνον οἱ ἔχοντες 10μηνον ὑπηρεσίαν εἰς ταῦτα. β) Νὰ προστεθῇ ἐδάφιον ηʹ εἰς τὴν παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 2 ἐξ ἑνὸς ἀνωτέρου ἀξ)κοῦ τῆς Δ)νσεως Ἀναπήρων Γ.Ε. Σ. Διὰ τοῦ ἀνωτέρου ἀξ)κοῦ θὰ παρακολουθῶνται περισσότερον τὰ ζητήματα τῶν ἀναπήρων. γ) Τὸ ὑπὸ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 3 προβλεπόμενον ποσοστὸν προσλήψεως ν’ αὐξηθῇ ἀπὸ 7% εἰς 9% καὶ νὰ προστεθῇ εἰς τὸ τέλος ἡ φράσις, «καὶ δι’ ἐπιτροπῆς νὰ ἐνεργῆται ἔλεγχος τῶν ἐπιχειρήσεων πρὸς διαπίστωσιν τούτου». Διὰ τοῦ μέτρου τούτου θέλει ἀπορροφηθῆ μεγαλύτερος ἀριθμὸς ἀνέργων ἐφέδρων, καὶ διὰ τῆς ἐπιτροπῆς θὰ ἐξακριβώνεται κατὰ πόσον ἐφηρμόσθη ὁ ἐν λόγῳ Α.Ν. 1836)51. δ) Τὸ ποσυστὸν τὸ ὑπὸ τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 3 προβλεπόμενον νὰ περιορισθῇ ἀπὸ 30% εἰς 5%. Βάσει τῆς ἀνωτέρω διατάξεως τὸ Κεντρικὸν Συμβούλιον ὑποχρεοῦται νὰ τοποθετῇ ἄτομα ὑπαγόμενα εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν 30% εἰς τὴν περιοχὴν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Διὰ τοῦ μέτρου ταύτου προστατεύεται ἡ ἀστυφιλία ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου συγκεντροῦται εἰς τὴν πρωτεύουσαν μέγας ἀριθμὸς ἀνέργων ὅστις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαρροφηθῇ λόγω τοῦ ὅτι αἱ ὑπάρχουσαι θέσεις εἶναι ὀλίγαι. ε) Νὰ προστεθῇ ἄρθρον ἔχον οὕτω: νὰ μὴ διορίζεται οὐδεὶς ὑπὸ τοῦ Κ.Σ. καὶ τῶν τοπικῶν τοιούτων ἐὰν πρότερον δὲν ἔχουσιν ἐξακριβωθῇ τὰ φρονήματα τούτου, ἵνα ἀποφευχθῇ ἡ τοποθέτησις δι’ ἐργασίαν ἀτόμων μὴ ἐθνικῆς συνειδήσεως. στ) Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 11 νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «ἐφ’ ὅσον ἡ αἴτησις τοῦ ἐργοδότου δὲν παρίσταται ὡς κατάχρησις δικαιώματος ἐν τῇ ἐννοίᾳ τοῦ ἄρθρου 281 τοῦ Ἀστ. Κώδικος». Διὰ τῆς ἀνωτέρω διατάξεως θέλει περιορισθῆ ἡ ὑποβολὴ αἰτήσεων ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν τοποθετημένων καὶ νὰ ἐξακριβώνεται κατὰ πόσον ἔχουν ἀληθείας τὰ ἀναφερόμενα. ζ) Νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον 14 καθ’ ὅσον ἡ κατηγορία αὕτη περιελήφθη εἰς τὴν εʹ κατηγορίαν. 2. Οἱ προστατευόμενοι τοῦ Α.Ν. 1836]51 βάσει τοῦ 5ου ἄρθρου τοῦ ἀναφερομένου Α.Ν. δύνανται ἐντὸς τριῶν μηνῶν ἀπὸ τῆς ἀπολύσεώς των ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ νὰ ὑποβάλωσι τὰ δικαιολογητικά των εἰς τὸ Κεντρικὸν Συμβούλιον ἢ τὸ οἰκεῖον Νομαρχιακὸν Συμβούλιον. Ἐπὶ πλέον διὰ τοῦ Ν. 2223]52 ἄρθρον 1 παρ. 6 κοινοποιηθέντος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 271 ΦΕΚ ἐδόθη παράτασις ὑποβολῆς εἰς τοὺς ἐκπροθέσμους μέχρι 31–12–52. Δεδομένου ὅτι ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1949 καὶ ἐντεῦθεν ἀπολαύουσι τῶν εὐεργετημάτων τοῦ ἀναφερομένου Α. Ν. μόνον οἱ ὑπηρετοῦντες ἐν Κορέᾳ, Τάγματα προκαλύψεως, προκεχωρημένα κέντρα πληροφοριῶν καὶ ἐλάχιστα τμήματα πεζικοῦ ὡς ἔχοντα συγκρούσεις μετὰ τῶν Κ)Σ νομίζομεν ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητος νέα παράτασις. Ἀθῆναι τῇ 23 Φεβρουαρίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ Σχετ. Ὑμέτερον 119]7–2–53 Ἡμέτερον 846]7–2–1953 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν τῷ θέματι ἐρωτήσεως, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἠλίας Παπαγιαννόπουλος Συν]ρχης Πεζικοῦ. Ἀπάντησις 1. Διὰ τοὺς προσκληθέντας ἐφέδρους ὑγειονομικοὺς τοῦ Β. Ν. εἰς τὸν στρατὸν ξηρᾶς τὴν 20–1–53, πρὸς συμπλήρωσιν ὡρισμένου χρόνου ὑπηρεσίας, θὰ ρυθμισθῇ μεταξὺ τῶν ἐπιτελείων τίνος ἐφεδρείαν θ’ ἀποτελέσουν, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῶν ἀναγκῶν τῶν κλάδων Ἐθν. Ἀμύνης καὶ τῶν σχετικῶν νόμων περὶ στρατολογίας. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σχεδίων ἐπιστρατεύσεως τὰ ἐπιτελεῖα θὰ ἀποφασίσουν σχετικῶς. 2. Εἰς τὴν ἐκδοθεῖσαν διαταγὴν τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὴν 24–1–53 διὰ τῆς ὁποίας ἀπελύθησαν ἔφεδροι ὡρισμένων κλάσεων ἐκ τῶν προσκληθέντων ὑγειονομικῶν, ἐλήφθη γενικὸν μέτρον, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ χρόνου προϋπηρεσίας τῶν ἐφέδρων ὑγειονομικῶν τοῦ Στρατοῦ ξηρᾶς, διὰ τὰς ἀπολύσεις. Ὡρισμένοι ἐκ τῶν ἐφέδρων Ὑγειονομικῶν εἶχον ὑπηρετήσει καὶ κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον καὶ ἐν συνεχείᾳ ὑπηρέτησαν κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον ἄνω τῶν 42 μηνῶν. Πρὸς σχετικὴν ἐξίσωσιν τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας γενικῶς τῶν ἐφέδρων ὑγειονομικῶν, ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις, περὶ ἀπολύσεως τῶν κατηγοριῶν (ὡς ὁρίζεται εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 55299]62073]24–1–53 σχετικὴν διαταγὴν Υ.Ε.Α. ἐπισυναπτομένη τῇ παρούσῃ) ἀποτελούσης τὴν δικαιοτέραν λύσιν τοῦ ἐν λόγῳ θέματος. Ἀθῆναι τῇ 20–2–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ἐξαιρ. Ἐπεῖγον

Υ.Ε.Θ.Α)ΓΕΝΙΚΟΝ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ

ΕΘΝ.

Διεύθυνσις Βʹ Μ.Ε.Ο. Ἀριθ. 55299]62073 24–1–1953. ΘΕΜΑ: Ἀπόλυσις Ἰατρῶν, Ὀδοντιάτρων καὶ Φαρμακοποιῶν. ΠΡΟΣ: 401 Στρατ. Νοσ)μεῖον καὶ Κέντρον Ἐκπαιδεύσεως Ὑγειονομικοῦ. ΚΟΙΝ.: ΓΕΣ.)Β2, ΓΕΝ. ΓΕΑ, Στρατολ. Γραφεῖα, Ναυτ. Στρατολ. Γραφεῖον Πειραιῶς, Στρατολ. Γραφεῖον Ἀεροπορίας, Σώματα Στρατοῦ, ΑΣΔΑΝ)Β2.

Γ.Ε.Ε.Θ. Α)Β.Μ.Ε.Ο.

1. Ἐκ καταταγέντων ἰατρῶν, ὀδοντιάτρων, φαρμακοποιῶν ν’ ἀπολυθῶσιν ἀπὸ λήψεως παρούσης. α) Πατέρες τεσσάρων ζώντων ἰδίων τέκνων ἐφ’ ὅσον ἔχουσιν ἐκπληρώσει ὑποχρέωσιν θητείας ἢ ἐκγυμνάσεως ἢ ἐξηγόρασαν ταύτην ἢ δὲν ὑπέχουσι τοιαύτην. β) Ἔχοντες ἀδελφὸν φονευθέντα ἢ θανόντα ἐν τῷ στρατῷ καὶ ἐφ’ ὅσον δικαιοῦνται μεταφορᾶς εἰς βʹ σειρὰν ἐφεδρείας, συμφώνως παραγράφῳ 106 Ἰσχ. Στρατολ. Νομοθεσίας, ἔστω καὶ ἂν εἶναι ἔφεδροι, ἀγύμναστοι ἢ ἀξιωματικοὶ ἤτοι πρεσβύτεροι υἱοὶ οἰκογενείας ἐξ ἧς υἱὸς ἐφονεύθη ἢ ἀπέθανεν ἐν τῷ στρατῷ κ.λ.π. γ) Τυχὸν καταταγέντες μονίμως ἐγκατεστημένοι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1939 ἐφ’ ὅσον θὰ μεταβῶσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἔνθα ἦσαν ἐγκατεστημένοι πρὸ κατατάξεως καὶ ἐφ’ ὅσον ἐξεπλήρωσαν ἢ ἐξηγόρασαν ὑποχρέωσιν θητείας ἢ ἐκγυμνάσεως. Οὗτοι ἐφ’ ὅσον δὲν ἀναχωρήσουσι διὰ μόνιμον ἐγκατάστασίν των ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς ἀπολύσεως, ὀφείλουσι νὰ καταταγῶσι, πρὸς ἐκπλήρωσιν ὑποχρεώσεως. δ) Πρόσφυγες ἐκ Ρουμανίας, Βουλγαρίας καὶ Γιουγκοσλαυΐας ἐλθόντες εἰς Ἑλλάδα ἀπὸ 1947 καὶ ἐντεῦθεν, ἐφ’ ὅσον ἐξεπλήρωσαν ἢ ἐξηγόρασαν ὑποχρέωσιν θητείας ἢ ἐκγυμνάσεως. ε) Βοηθητικοὶ ἐκ πολεμικοῦ τραύματος κατὰ τὸν Δεκέμβριον 1944 καὶ ἐντεῦθεν. στ) Ἐξ ἀνηκόντων εἰς κλάσεις 1930, 1931 καὶ 1932 οἱ ἔχοντες ὑπηρετήσει συνολικῶς τριάκοντα ἓξ μῆνας. ζ) Ἐξ ἀνηκόντων εἰς κλάσεις 1933, 1934 καὶ 1935 οἱ ἔχοντες ὑπηρετήσει συνολικῶς τριάκοντα ἐννέα μῆνας. η) Ἐξ ἀνηκόντων εἰς κλάσεις 1936 καὶ 1937 οἱ ἔχοντες ὑπηρετήσει συνολικῶς τεσσαράκοντα δύο μῆνας. θ) Ἐξ ἀνηκόντων εἰς κλάσεις 1938, 1939 οἱ ἔχοντες ὑπηρετήσει συνολικῶς τεσσαράκοντα πέντε μῆνας. ι) Ἐξ ἀνηκόντων εἰς κλάσεις 1940 καὶ νεωτέρας οἱ ἔχοντες ὑπηρετήσει συνολικῶς τεσσαράκοντα ὀκτὼ μῆνας καθὼς καὶ οἱ ἔχοντες ὑπηρετήσει 24 μῆνας καὶ ἄνω ἀπὸ τῆς 1ης Δεκεμβρίου 1944 καὶ ἐντεῦθεν. 2. Ὑπηρετήσαντες εἰς Ἀστυνομίαν Πόλεων καὶ οὐδόλως ὑπηρετήσαντες εἰς Στρατόν, Ξηρᾶς, Θαλάσσης ἢ Ἀέρος δὲν θ’ ἀπολυθῶσιν. Οὗτοι μὲ ὑπηρεσίαν εἰς Ἀστυνομίαν Πόλεων καλύπτουσι μόνον θητείαν ἢ ἐκγύμνασίν των. 3. Ἅπαντες οἱ ἀπολυόμενοι θ’ ἀπολυθῶσι βάσει ἐπισήμων στοιχείων ἢ ὑπευθύνου δηλώσεως. Οἱ ἀπολυθησόμενοι βάσει ὑπευθύνων δηλώσεων δέον νὰ ὑποβάλωσιν εἰς ἁρμόδια Στρατολογικὰ Γραφεῖα σχετικὰ δικαιολογητικά. 4. Ἀπόλυσιν ἐκ 401 Στρατιωτικοῦ Νοσοκομείου νὰ ἐνεργήσῃ ὁ λοχαγὸς Στρατολογίας Κανελλίδης Εὐάγγελος τοῦ 100οῦ Στρατολογικοῦ Γραφείου καὶ ἐκ τοῦ Κ.Ε.Υ. ὁ Λοχαγὸς Στρατολογίας Σκλαβοῦνος Δημήτριος τοῦ 114ου Στρατολογικοῦ Γραφείου Χίου. 5. Εἰς ἀπολυθησομένους νὰ ἐπιστραφῶσι τὰ κατὰ τὴν κατάταξιν παραδοθέντα ἀποδεικτικὰ Στρατολογικῆς καταστάσεως, (φύλλα πορείας ἢ λοιπὰ δικαιολογητικὰ) ἐφ’ ὧν ν’ ἀναγραφῇ ἡ ἡμερομηνία κατατάξεως καὶ ἡ τοιαύτη ἀπολύσεως. 6. Αἱ μεταβολαὶ νὰ γνωσθῶσιν εἰς οἰκεῖα Στρατολογικὰ Γραφεῖα καὶ εἰς Γ.Ε.Σ.)Β2. 7. Ἐκ τῶν παραμενόντων διατίθενται εἰς Βασιλικὸν Ναυτικὸν καὶ Ἑλληνικὴν Βασιλικὴν Ἀεροπορίαν, ἐξ ἀνηκόντων Β Ν. καὶ Ε.Β.Α. τῶν κλάσεων 1945 καὶ νεωτέρων. Εἰς τούτους νὰ χορηγηθῇ φύλλον μεταβάσεως Γ.Ε.Ν. καὶ

Γ.Ε.Α.

Ἅπαντες οἱ λοιποὶ τίθενται εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Γ 9) Γ.Ε.Σ, πρὸς κάλυψιν ἀναγκῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς. 8. Οἱ διατιθέμενοι εἰς τὸν Στρατὸν Ξηρᾶς θὰ ἀπολύωνται διὰ Δ)γῶν προκαλουμένων ὑπὸ Γ.Ε.Σ. Διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν ἀνωτέρω ὡς ἐφέδρων, ληφθήσεται νεωτέρα ἀπόφασις. 9. Τυχὸν ἀπολυθησόμενοι βάσει ἀνακριβῶν στοιχείων ἢ ἀνακριβοῦς δηλώσεως, νὰ ἀνακληθῶσιν ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Στρατ. Γραφείων καὶ ν’ ἀναφερθῶσιν εἰς Γ.Ε.Σ.)Β2 ἥτις νὰ προβῇ εἰς ἐνεργείας περὶ ἐπιβολῆς αὐστηρῶν κυρώσεων ἐναντίον ὑπευθύνων. Τὸ Β2)ΙΙ)ΓΕΣ Ὁ Ὑπουργὸς Κ. Δοῦρος Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ Ἀντισυνταγματάρχης Γʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Πετρακογεώργη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν τῷ θέματι ἐρωτήσεως, διὰ τὰς καθ’ ὑμᾶς. Παπαγιαννόπουλος Ἠλίας Συν)ρχης Πεζικοῦ 1. Διὰ τὴν μελέτην ἐκτελέσεως διαφόρων ἔργων ἐν τῷ ἀεροδρομίῳ Τυμπακίου ἐκτελεῖται λεπτομερὴς ἀποτύπωσις τοῦ ἀπαλλοτριωθέντος χώρου αὐτοῦ ὡς καὶ συνεχομένων αὐτῷ ἐκτάσεων, ἵνα μελετηθῇ ἡ δυνατότης κατασκευῆς ἐν αὐταῖς ἔργων τινῶν τοῦ Ἀεροδρομίου, ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη πρὸς τοῦτο. 2. Ἡ ἀποτύπωσις τῶν συνεχομένων τῷ Ἀεροδρομίῳ ἐκτάσεων δὲν προδικάζει καὶ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν αὐτῶν, ἥτις ἐὰν τελικῶς λάβῃ χώραν θὰ περιορισθῇ εἰς τὸ ἐλάχιστον δυνατὸν οὕτως ὥστε οἱ ἰδιοκτῆται τῶν γαιῶν νὰ μὴ θιγῶσι σοβαρῶς ἐκ τῆς στερήσεως πολυτίμων ἰδιοκτησιῶν. 3. Εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τοῦ ἀπαλλοτριωθέντος χώρου ἔχει καταβληθῇ πλήρης καὶ λίαν ἱκανοποιητικὴ δι’ αὐτοὺς ἀποζημίωσις. Ἀθῆναι τῇ 20–2–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Δʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν τῷ θέματι ἐρωτήσεως διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Παπαγιαννόπουλος Ἠλίας Συν)ρχης Πεζικοῦ Ἀπάντησις Τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον ἐξαγορᾶς τῆς ὑποχρεώσεως θητείας ἢ ἐκγυμνάσεως, καταρτισθὲν κατατίθεται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀθῆναι τῇ 23–2–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Εʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Ζουμπουλάκη. Σχετικά. Ὑμέτερον 1401]14–2–53 Ὑμέτερον 1025]17–2–53 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν τῷ θέματι ἐρωτήσεως διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Παπαγιαννόπουλος Ἠλίας Συν)ρχης Πεζικοῦ Ἀπάντησις 1. Τὸ θέμα τῶν συντάξεων γενικῶς καὶ τῶν ἐπ’ αὐτῶν κρατήσεων ἐμπίπτει εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. 2. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀναγνωρίζει τὴν ἀνάγκην ὅπως χορηγηθῇ καὶ εἰς τοὺς ἐν ἀποστρατείᾳ Ἀξιωματικοὺς Στρατοῦ Θαλάσσης καὶ Ἀέρος καὶ λοιποὺς στρατιωτικοὺς Συνταξιούχους τὸ εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ χορηγούμενον βοήθημα 13ον μισθοῦ ἑορτῶν Χριστουγέννων, Νέου ἔτους καὶ Πάσχα. Τὸ θέμα ὅμως ὡς σχετιζόμενον μὲ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν καὶ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ Γεν. Προϋπολογισμοῦ, ἀποτελεῖ ἀντικείμενον μελέτης τῶν Ὑπουργείων Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν. Ἀθῆναι τῇ 23–2–53.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΤ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρατζένη καὶ Χ. Ρίζου. Σχετικὰ Ὑμέτερον 1042)5–2–1953. Ὑμέτερον 808)6–2–1953. Ἔχομεν τήν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν τῷ θέματι ἐρωτήσεως, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Παπαπαγιαννόπουλος Ἠλίας Συν)ρχης Πεζικοῦ. 1. Τὰ τῶν ἀναβολῶν λόγῳ σπουδῶν, ἐρυθμίσθησαν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 209)52, 250)52, καὶ 6)53 Ε.Δ.Υ. ΕΑΘ.Ζ. 2. Συμφώνως τῷ νόμῳ καὶ ταῖς Δ)γαῖς ταύταις ἀναβολῆς λόγῳ σπουδῶν ἐκ τῆς κλάσεως 1951, δικαιοῦνται ὅσοι ἐνεγράφησαν εἰς Ἀνωτάτας Σχολὰς τὸ πρῶτον κατὰ τὸ σπουδαστικὸν ἔτος 1950–51. 3. Ἐπέκτασις τῶν ληφθέντων μέτρων ὑπὲρ τῶν σπουδαστῶν δὲν εἶναι δυνατή, λόγῳ ἐξαιρετικῶν ἀναγκῶν τοῦ στρατοῦ ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὡς ἀντικειμένης τῷ νόμῳ. 4. Ὁμοίως δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ τροποποίησις τοῦ νόμου διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους. Ἀθῆναι τῇ 20–2–53.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ζʹ) Ἐπὶ Ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπαμαντέλλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν τῷ θέματι ἐρωτήσεως, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἠλίας Παπαγιαννόπουλος Συν)ρχης Πεζικοῦ Τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον ἐξαγορᾶς τῆς ὑποχρεώσεως τῆς θητείας ἢ ἐκγυμνάσεως, καταρτισθὲν κατατίθεται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀθῆναι τῇ 23 Φεβρουαρίου 1953.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ηʹ) Ἐπὶ Ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Μπερδελῆ καὶ Π. Τσούτσουρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν τῷ θέματι ἐρωτήσεως διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἡλίας Παπαγιαννόπουλος Συν)ρχης Πεζικοῦ Ἀπάντησις 1. Εἰς περιοχὴν Μεγάρων ἔχουσιν ἐπιταχθῆ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς VIIης Μεραρχίας περὶ τὰ 100 στρέμματα ἐκτάσεις διαφόρων ἰδιοκτητῶν. α) Διὰ τὰς ὡς ἄνω ἐκτάσεις καταβάλλεται ἀποζημίωσις ἥτις καθορίζεται ὑπὸ τοῦ Δ.Δ.Σ.Α.Ν. Ἀττικῆς. β) Αἱ ἐγκαταστάσεις αὗται εἶναι προσωριναὶ καὶ ἡ διάρκεια τῆς ἐπιτάξεως τῶν ἐν λόγῳ ἐκτάσεων ἐξαρτᾶται ἐκ τῶν ὑφισταμένων στρατ. ἀναγκῶν τῆς χώρας. 2. Ὑπὸ τῆς Σχολῆς Πυροβολικοῦ κατέχεται ἔκτασις 104 στρεμμάτων ἀναγκαιοῦσα ἀπολύτως τῇ στρατιωτικῇ ὑπηρεσίᾳ. Εἰς τὴν ὡς ἄνω ἔκτασιν ὑπάρχουσιν μόνιμοι ἐγκαταστάσεις, ἐγένοντο δὲ αἱ σχετικαὶ ἐνέργειαι διὰ τὴν συντέλεσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως, ἵνα ἐν συνεχείᾳ ἀποζημιωθῶσιν οἱ ἰδιοκτῆται ταύτης. 3. Ὑπὸ τοῦ Κ.Ε.Π. κατέχεται ἔκτασις 60 στρεμμάτων περίπου δι’ ἐπιτάξεως. Καταβάλλεται δὲ σχετικὴ ἀποζημίωσις εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας. Αἱ ὑπάρχουσαι εἰς τὴν ἀνωτέρω ἔκτασιν ἐγκαταστάσεις τοῦ ΚΕΠ εἶναι προσωριναὶ καὶ οὐδεμία ἐνέργεια ἐγένετο μέχρι σήμερον δι’ ἀπαλλοτρίωσιν. 4. Ὁμοίως ἔκτασις 130 στρεμμάτων περίπου ἔχει ἐπιταχθῆ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς 190 Μ.Ε. ΠΑΡ, εἰς ἣν ἔχουσιν κατασκευασθῆ ἡμιμόνιμοι ἐγκαταστάσεις. Ἡ ὕπαρξις δὲ ταύτης ἐξαρτᾶται ἐκ τῶν ὑφισταμένων ἀναγκῶν τῆς χώρας. Ἡ ἐγκατάστασις ἑκάστης μονάδος εἰς τὸν κατεχόμενον ὑπὸ ταύτης χῶρον ἐνεργεῖται βάσει τῶν ἀποστολῶν αἵτινες ἀνατίθενται εἰς τὰς μονάδας λαμβανομένου σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει καὶ τοῦ ὅρου τῆς ἀσφαλείας. Ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας οἱανδήποτε μετακίνησις ἤθελε δημιουργήσει ἀληθὲς ἀδιέξοδον διὰ τὴν ὑπηρεσίαν, λόγῳ τῶν μέχρι σήμερον διατεθέντων ποσῶν διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν στρατοπέδων. Αἱ ἐγκαταστάσεις τῆς VIIης Μεραρχίας εἶναι προσωριναὶ καὶ ἡ διάρκεια τῶν κατεχομένων ὑπ’ αὐτῆς ἐκτάσεων ἐξαρτᾶται ἐκ τῶν ὑφισταμένων στρατ. ἀναγκῶν τῆς χώρας. Πάντως ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας καταβάλλεται κάθε δυνατὴ προσπάθεια περιορισμοῦ τῶν στρατ. ἀναγκῶν εἰς τὸ ἐλάχιστον καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουσιν Δημόσιαι ἐκτάσεις προτιμῶνται αὗται ἔναντι τῶν ἰδιωτικῶν τοιούτων. Ἀθῆναι τῇ 20–2–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ.

Θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μαυρομμάτη καὶ Ν. Ἀθανασίου. Σχετικά. Ὑμέτερον 1045[5–2–53. Ὑμέτερον 807[6–2–53. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν τῷ θέματι ἐρωτήσεως, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Παπαγιαννόπουλος Ἡλίας Συντ)ρχης Πεζικοῦ Ἀπάντησις 1. Διὰ τοῦ Ν. 4442]29 «περὶ Στρατιωτικῶν εἰσφορῶν καὶ ναυλώσεων προβλέπεται εἰς περίπτωσιν ἐπιστρατεύσεως ἡ ἐνέργεια ἐπιτάξεως ὑποζυγίων κ.λ.π. 2. Κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον (1940–1941) ἐπιτάχθησαν ὑποζύγια εἰς μεγάλην κλίμακα. Ἐκ τῶν ἀνεργηθεισῶν ἐπιτάξεων ἄλλοι μὲν ἰδιῶται ἀπεζημιώθησαν μέσῳ τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφόρων τοῦ Κράτους πρὸς οὓς εἶχον ἐκδοθῆ ἐπ’ ὀνόματί των χρηματικὰ ἐντάλματα διὰ τὴν πληρωμὴν ἰδιωτῶν τῆς εἰρημένης περιπτώσεως, ἄλλοι δὲ δὲν ἔλαβον οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν λόγῳ τῶν ἐπακολουθησάντων γνωστῶν λόγων τῆς καταρρεύσεως καὶ τῆς κατοχῆς τῆς Ἑλλάδος. 3. Διὰ τοῦ Ν. 18[1944 αἱ ἀπαιτήσεις ἰδιωτῶν ἐχόντων λαμβάνειν ἐκ τῆς ὡς ἄνω αἰτίας ἐμηδενίσθησαν καὶ συνεπῶς ἡ Στρατιωτικὴ Ὑπηρεσία οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν καταβάλλει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1953

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ.

ΙΙΙ. τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τζατζάνη καὶ Α. Βουλουδήμου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1399[542 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 88 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Τζατζάνη καὶ Α. Βουλουδήμου σχετικῶς πρὸς τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ «Ἁγίας Τριάδος» Πειραιῶς ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐξαντληθείσης πρὸ πολλοῦ ἤδη τῆς πιστώσεως τῆς προερχομένης ἐκ τῶν εἰσπράξεων τοῦ καταργηθέντος εἰδικοῦ γραμματοσήμου (Ἁγίου Δημητρίου Θεσ(νίκης,) λυπούμεθα διότι δὲν ἔχομεν σήμερον τὴν δυνατότητα νὰ χορηγήσωμεν πίστωσιν διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ ὡς ἄνω ναοῦ. Ἀθῆναι τῇ 21–2–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ.

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν, Προνοίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 970]4–2–52 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 50 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ θέσις τοῦ προϊσταμένου τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ρόδου δὲν ἦτο κενὴ ἀλλὰ διὰ λόγους ὑπηρεσιακῆς ἀνάγκης ὁ ἐκεῖ Νομίατρος κ. Κωτσομύτης εἶχεν ἀποσπασθῆ εἰς ἑτέραν ὑπηρεσίαν. Ἤδη κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου εἰς τὴν θέσιν τοῦ προϊσταμένου τοῦ Ὑγειον. Κέντρου Ρόδου ἐτοποθετήθη ὁ ὑγειονολόγος ἰατρὸς κ. Στέφανος Ἀθανασίου, ὅστις καὶ θέλει ἀναλάβει τὰ καθήκοντά του εὐθὺς μετὰ τὴν δημοσίευσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τῆς σχετικῆς περὶ μεταθέσεως πράξεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βάσσου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 832 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βάσσου κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς 9–2–53 ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν βιβλ. ἐρωτήσεων 45 τῆς 30–1–53 ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἐκτάσεως παρὰ τὴν Φιλοθέην διὰ τὴν ἀνέγερσιν Ὀλυμπιακοῦ Σταδίου. Διὰ τὴν κατασκευὴν νέου Ὀλυμπιακοῦ Σταδίου ἱκανοποιοῦντος τὰς συγχρόνους ἀπαιτήσεις τοῦ Διεθνοῦς Ἀθλητισμοῦ ἀνεζητήθησαν οὐχὶ ὑφ’ ἡμῶν ἀλλ’ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν (Ἐπιτροπὴ Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων–Ὑπουργεῖον Παιδείας), οἱ κατάλληλοι χῶροι καὶ ὡς τοιοῦτοι κατ’ ἀρχὴν προεκρίθησαν καθ’ ἃς ἔχομεν πληροφορίας εἰδικαὶ περιοχαὶ εἰς τὴν Κοινότητα Γλυφάδας, τὴν Κοινότητα Ν. Σμύρνης καὶ τὴν Κοινότητα Φιλοθέης. Οἱ χῶροι τῆς Κοινότητος Γλυφάδας καὶ τῆς Ν. Σμύρνης ἐγκατελείφθησαν καθ’ ἃ ἐκ πληροφοριῶν γνωρίζομεν ὡς μὴ συγκεντροῦντες. 1. Τὴν ἀπαιτουμένην διὰ τὸ Στάδιον καὶ τὰς βοηθητικὰς αὐτοῦ ἐγκαταστάσεις ἐπιφάνειαν. 2. Κατασκευαστικὰς εὐκολίας. 3. Πλήρη συγκοινωνιακὰ δίκτυα. Ὁ προκριθεὶς ἐν τέλει χῶρος εἰς τὴν περιοχὴν Φιλοθέης συγκεντρώνει τὰ ἀκόλουθα ἐποικοδομητικὰ στοιχεῖα: 1. Κατάλληλον καὶ ἐπαρκῆ χῶρον διὰ τὴν ἀνέγερσιν Σταδίου. 2. Ὡς ἐκ συστάσεως τοῦ ἐδάφους μεγίστας εὐκολίας κατασκευαστικάς. 3. Ἄριστον συγκοινωνιακὸν δίκτυον ἐξυπηρετικὸν τῆς προσπελάσεως τοῦ διεθνοῦς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ κοινοῦ εἰς τὸν Ὀλυμπιακὸν στίβον καθ’ ὅσον ὁ χῶρος οὗτος εὑρίσκεται εἰς τὴν διασταύρωσιν δύο σιδηροδρομικῶν γραμμῶν (Λαυρίου καὶ Κηφισσίας) καὶ δύο λεωφόρων (τῆς Λεωφ. Κηφισσίας καὶ τῆς μελετωμένης νὰ διανοιχθῇ Λεωφ. Σταυροῦ–Ἐλευσῖνος). 4. Ὅτι ὁ χῶρος οὗτος εὑρίσκεται ἐν γειτνιάσει πρὸς προάστεια τῶν Ἀθηνῶν (Χαλάνδρι, Ψυχικόν, Φιλοθέη, Κηφισσιά, Ἀμαρούσιον, Ἡράκλειον), εἰς τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ μερίμνη τῶν Τουριστικῶν Ἀρχῶν ἐξασφάλισις στέγης εἰς τοὺς ἐπισκέπτας τοῦ Διεθνοῦς Κοινοῦ. Πάντως ἡ κήρυξις τῆς ἀπαλλοτριώσεως δὲν ἐγένετο παρ’ ἡμῶν. Ἡμεῖς μόνον ἐγνωματεύσαμεν, ὅτι ἀπὸ πολεοδομικῆς ἀπόψεως εἶναι κατάλληλος ἡ θέσις αὕτη.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. Ἀριθ. Πρωτ. 12104]698 Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. Ἐπὶ 626]27–1–53 ὑμετέρου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 32 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σύρου κ. Τ. Πάρρη, ἀπάντησίν μας. Ἀθῆναι τῇ 24–2–53

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ

Ἀπάντησις 1. Μέχρι τῆς ἐκδόσεως τοῦ περὶ οὗ τὸ ἐρώτημα Β. Δ. 14 Ἀπριλίου 1952 «περὶ προσόντων τῶν ὡς δοκίμων μηχανικῶν ναυτολογουμένων» οἱ δόκιμοι μηχανικοὶ ἠδύναντο νὰ χαρακτηρισθῶσι: α) Ἀπόφοιτοι Ναυτικῶν Σχολῶν Μηχανικῶν ἐφ’ ὅσον ἐκέκτηντο τετραετῆ ὑπηρεσίαν εἰς ἐργοστάσια. β) Οἱ κεκτημένοι ἀπολυτήριον Δημοτικοῦ Σχολείου καὶ πενταετῆ ὑπηρεσίαν εἰς ἐργοστάσια οὐχὶ δὲ τετραετῆ ὡς κατὰ λάθος σημειοῦται εἰς τὴν ἐρώτησιν. 2 Ἐν τῷ πλαισίῳ γενικωτέρων μέτρων ἀποβλεπόντων εἰς τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς ναυτικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ εἰδικώτερον τὴν ἀνύψωσιν τοῦ μορφωτικοῦ ἐπιπέδου τῶν Μηχανικῶν Ε.Ν. τὰ γραμματικὰ προσόντα τῶν εἰσαγομένων εἰς τὰς σχολὰς Μηχανικῶν νέων, ηὐξήθησαν ἀπὸ τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1951–52 ἀπὸ τὰ τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου εἰς τὰ τῆς Γʹ. τάξεως Γυμνασίου. Ἐκρίθη ἑπομένως ἀπαραίτητος ἀνάλογος προσαρμογὴ νὰ γίνῃ καὶ ὡς πρὸς τοὺς μὴ ἐκ Ναυτικῶν Σχολῶν προερχομένους, ὥστε νὰ ἐπαναφερθῇ ἡ ἀπαραίτητος εὐθυγράμμισις, ἐκδοθέντος τοῦ Διατάγματος τῆς 14ης Ἀπριλίου 1952. 3 Τὸ Διάταγμα τοῦτο ἔχον ἄμεσον τὴν ἐφαρμογὴν εἶχεν ὡς συνέπειαν τὸν ἀποκλεισμὸν ἀπὸ τὸ Ναυτικὸν ἐπάγγελμα, ὅλων ἐκείνων τῶν νέων οἱ ὁποῖοι καίτοι εἶχον τὰ πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νέου Διατάγματος προσόντα, δὲν εἶχον διὰ διαφόρους λόγους ἐπιτύχει μέχρι τῆς ἐκδόσεως αὐτοῦ, τὸν χαρακτηρισμόν των ὡς δοκίμων Μηχανικῶν. Τὸ ἀποτέλεσμα τοῦτο ἐκρίθη ὡς ἄκρως αὐστηρόν. 4. Μετ’ ἐπισταμένην ὅθεν ἐξέτασιν τῶν δημιουργουμένων ζητημάτων κατελήξαμεν εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι ἐπιβάλλεται ὄντως νὰ ὑπάρξῃ μία μεταβατικὴ περίοδος πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ηὐξημένων γραμματικῶν προσόντων. 5. Κατηρτίσθη ὅθεν σχετικὸν Διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου ὁρίζεται, ὅτι τὰ ηὐξημένα γραμματικὰ προσόντα θὰ εἶναι ἀπαιτητὰ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1954 καὶ συνεπῶς τὸ θέμα δέον νὰ θεωρηθῇ ὡς λῆξαν.

Ὁ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Ὑπουργὸς

Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ.

VI Τῆς Γενικῆς Δ]σεως Φορολογίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Ἐπὶ τῆς ἐγγεγραμμένης ὑπ’ ἀριθ. 113 εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων τῆς ΙΣΤʹ Συνεδριάσεως τῆς 23ης Φεβρουαρίου 1953 τῆς Βουλῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 34, ἡμέρ., καταθ., 28–1–53) ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπαγωγὴν ἢ μὴ εἰς φόρον κύκλου ἐργασιῶν τῆς Ἑνώσεως Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν Σάμου διὰ τοὺς ὑπὸ ταύτης παρασκευαζομένους γλυκεῖς οἴνους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ἡ σημειωθεῖσα μεταξὺ τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἐκδικαστικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐφέσεων Πειραιῶς καὶ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἀντίφασις, ἤρθη διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 639]1952, 640]1952 ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον ἔκρινεν, ὅτι ὁ διὰ προσμίξεως οἰνοπνεύματος εἰς τὸ γλεῦκος παρασκευαζόμενος γλυκὺς οἶνος εἶναι βιομηχανικὸν προϊόν, ὑπαγόμενος ὡς ἐκ τούτου εἰς φόρον κύκλου ἐργασιῶν.

Ὁ Διευθυντὴς

Τ. ΚΑΡΑΤΖΙΝΑΣ

Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α.Ν. 1534]50 «περὶ συγκροτήσεως Κλάδου Ἐφοδιασμοῦ παρὰ τῇ Βασ. Ἀεροπορίᾳ κλπ.», ὡς ἐκυρώθη καὶ ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Ν. 1745]51» καὶ ἀποσύρει τὸ κατατεθὲν κατὰ τὴν συνεδρίασιν Ηʹ τῆς 26 Ἰανουαρίου 1953 σχέδιον νόμου «περὶ ἐφέσεως κατ’ ἀποφάσεών τινων τῶν διοικητικῶν δικαστηρίων στρατιωτικῶν ἐπιτάξεων τοῦ Ν. 4442] 1929». Οἱ κ. κ. Π. Κανελλόπουλος (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης) καὶ Κ. Παπαγιάννης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεων προσλήψεως Ἰταλῶν τεχνιτῶν διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Β. Π. «ΕΛΛΗ» καὶ ἐγγραφῆς πιστώσεως διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ἀποζημιώσεων τούτων». Οἱ κ. κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας), Δ. Μπαμπᾶκος (Ὑπ. Δικαιοσύνης) καὶ Κ. Παπαγιάννης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως διατάξεών τινων τοῦ ψηφίσματος ΚΗ]47 «περὶ παροχῆς διευκολύνσεων διὰ τὴν ὑπὸ ἰδιωτῶν ἀνοικοδόμησιν». Ἡ ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ἐγκρίσεως πληρωμῆς ἀπαιτήσεως Ἑλβετικῆς Κυβερνήσεως» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Παρισίοις τὴν 18–4–51 Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως διὰ τὴν σύστασιν ὀργανώσεως Προστασίας τῶν Φυτῶν».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§8Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σοβαρώτατα νομοθετήματα ἔρχονται πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν εἰς μόνην ἀνάγνωσιν, ἐνῷ ἄλλα, ὀλιγώτερον οὐσιώδη, ὑποβάλλονται εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Τοῦτο διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἶναι ἀπαράδεκτον.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως τῇ προτάσει 20 βουλευτῶν, οἱονδήποτε νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐχαρακτηρίσθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ ὡς κατεπεῖγον, συζητηθῇ καὶ ψηφισθῇ εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν.

§10Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ἡ παρατήρησίς μου ἀπευθύνεται πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πληρωμῆς ἀπαιτήσεως Ἑλβετικῆς Κυβερνήσεως».

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πληρωμῆς ἀπαιτήσεως Ἑλβετικῆς Κυβερνήσεως». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Παρισίοις τὴν 18–4–51 Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως διὰ τὴν σύστασιν ὀργανώσεως προστασίας τῶν φυτῶν».

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Παρισίοις τὴν 18–4–51 Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως διὰ τὴν σύστασιν ὀργανώσεως προστασίας τῶν φυτῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου ὑπ’ ἀριθ. 1531 «περὶ κυρώσεως προσωρινῆς παρατάσεως ἐπὶ δύο ἔτη τοῦ παραχωρημένου προνομίου τῆς προνομιούχου Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Γεν. Ἀποθηκῶν τῆς Ἑλλάδος». (Φ.Ε.Κ. 247 τεῦχος Αʹ τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1950).

§15Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἀντίρρησις ἀσφαλῶς δὲν θὰ ὑπάρχῃ καὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§16Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας ὄχι.

§17Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔχομεν ἀντίρρησιν.

§18Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὁ κ. Παπασταύρου δὲν διαφωνεῖ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν οὐσιώδη. Ἐξέφρασε μίαν παράκλησιν, τὴν ὁποίαν ἀπολύτως ἀποδέχομαι. Νὰ ληφθῇ δηλαδὴ μέριμνα ὥστε, ἔστω καὶ εἰς αὐτὴν τὴν τυπικὴν παράτασιν τῆς ζωῆς τῆς Ἑταιρείας, ἡ ὁποία γίνεται μέχρις ὅτου ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νέον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίζῃ τὴν λειτουργίαν της, νὰ καταβληθῇ προσπάθεια εἰς περίπτωσιν δημιουργίας κενῶν εἰς τὴν Ἑταιρείαν νὰ προτιμηθοῦν οἱ ἀπολυθέντες ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ἤθελα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ παράσχω τὴν ἑξῆς διαβεβαίωσιν, ὅτι ὑπάρχει ἔγγραφον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα καὶ τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας περὶ τῆς προτιμήσεώς των, ἐγὼ δὲ ὡς Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχω κάθε λόγον, ὥστε πᾶν κενὸν τὸ ὁποῖον θὰ δημιουργηθῇ εἰς τὴν Ἑταιρείαν αὐτὴν νὰ θελήσω νὰ τὸ καλύψω κατὰ προτίμησιν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν αὐτήν. Συνεπῶς, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐγκρίνῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ κ. συναδέλφου καθὼς καὶ ὅλων τῶν ἄλλων συναδέλφων θὰ τὴν ἐκπληρώσω οὐσιαστικῶς.

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ἀναγκ. Νόμου ὑπ’ ἀριθ. 1531 «περὶ κυρώσεως προσωρινῆς παρατάσεως ἐπὶ δύο ἔτη τοῦ παραχωρημένου προνομίου τῆς προνομιούχου Ἀνωνύμου Ἑταιρείας Γενικῶν Ἀποθηκῶν τῆς Ἑλλάδος». (Φ.Ε.Κ. 247, τεῦχος Αʹ τῆς 29 Ὀκτωβρίου 1950). Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας τῆς Ἑλλάδος».

§21Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, προκειμένου νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι νομοσχέδιον μεγίστης σημασίας, θὰ παρεκάλουν τὸ Προεδρεῖον καὶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ νὰ ἔλθῃ εἰς τακτικὴν συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς πρώτην καὶ δευτέραν ἀνάγνωσιν ἀντὶ τῆς μόνης συζητήσεως.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι δικαίωμα τῆς Βουλῆς αὐτό.

§23Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς τὸ ζητεῖ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ διευκολύνω τὴν ἀποδοχὴν τῆς αἰτήσεώς σας ὑπενθυμίζω τὸν Κανονισμόν, ὁ ὁποῖος δίδει τὴν εὐχέρειαν ἵνα τῇ αἰτήσει 20 βουλευτῶν ὑπαχθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν.

§25Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Μάλιστα, θὰ ὑποβληθῇ αἴτησις.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοιαύτη αἴτησις μόλις τώρα ὑπεβλήθη, ἔχουσα ὡς ἀκολούθως: Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Παρακαλοῦμεν ὅπως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3 νομοσχέδιον τῆς σημερινῆς ἡμερησίας διατάξεως, τὸ σχετικὸν μὲ τὴν ὀργάνωσιν καὶ λειτουργίαν τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας τῆς Ἑλλάδος, ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν συζήτησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1953 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Π. Ντεντιδάκης, Ε. Κοθρῆς, Λ. Κουτσοπέταλος, Μ. Χλουβεράκης, Σ. Κωτιάδης, Ι. Παπαμαστοράκης, Λ. Βαμπούλης, Ν. Κρασαδάκης, Σ. Κούνδουρος, Π. Πολυχρονίδης, Ε. Μπακλατζῆς, Ε. Πέτσος, Ν. Ζορμπᾶς, Δ. Δημάδης, Ν. Κουντούρης, Ε. Βενιζέλος κλπ. Συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον «περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας τῆς Ἑλλάδος», θέλει ἀκολουθήσει τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγγραφῆς τῶν ἐπιτυχόντων εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων».

§27ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη.

§28Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διότι δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, πλὴν τῆς τροπολογίας τοῦ ἄρθρου 4 περιοριζομένης δι’ ἓν ἔτος καὶ ὄχι διὰ δύο ἔτη, δηλαδὴ μέχρι καὶ τοῦ Πανεπιστημιακοῦ ἔτους 1953–54. Ἐπίσης θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἑξῆς τροπολογία, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἐκείνους ἐκ τῶν ὑπεραρίθμων τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν, οἱ ὁποῖοι καταλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ ὁρίου καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανεξετασθοῦν εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος καὶ διὰ τροπολογίας προτείνει τὴν ἐπὶ ἓν ἔτος παράτασιν τοῦ ὁρίου των, ὥστε νὰ δύναται νὰ ἐξετασθοῦν καὶ κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος, ὥστε νὰ μὴ προκύψῃ καὶ δι’ αὐτοὺς ἀδυναμία. Πέραν τούτου, κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὰς τροπολογίας.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πλατῆς ἔχει τὸν λόγον.

§30Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ μίαν 5ετίαν συνεχῶς ἡ Βουλή, περίπου αὐτὴν τὴν ἐποχήν, ἀπασχολεῖται μὲ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἐπιλαχόντων. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ὑπάρχει κάποια ἀνάγκη, ἐθνικὴ πρὸ παντός, ἡ ὁποία ἀναγκάζει καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς βουλευτὰς νὰ ἀσχολοῦνται μὲ ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον συνήθως θεωρεῖται σωστόν. Ἔδωκαν ἐξετάσεις λοιπὸν καὶ ἐπέτυχον, ἀλλὰ οἱ ἐπιλαχόντες δὲν ἠμποροῦν νὰ εἰσέλθουν ὅλοι καὶ ἀναγκάζεται ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ τὸ Νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ οἱ βουλευταὶ τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι πιθανῶς καὶ νὰ εἶναι ὀρθώταται. Εἶναι ἀληθές, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶμεν τὰς ἀξιώσεις ὡρισμένων φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνῶ ἐπέτυχον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰ Ἐκπαιδευτήρια. Εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ φέρῃ τελικῶς νομοσχέδιον, ρυθμίζον τὰ ζητήματα Μ. Ἐκπαιδεύσεως, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ σκεφθῶμεν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ καταργηθοῦν αἱ ἐξετάσεις. Πάντως θὰ χρειασθῇ σκέψις καὶ ἐξέτασις πολύπλευρος τοῦ ζητήματος. Ἴσως τότε μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπαλλάξωμεν τὴν Ἑλληνικὴν νεολαίαν ὀλίγον ἀπὸ τὸν θανάσιμον ἐναγκαλισμὸν τοῦ κλασσικισμοῦ. Μέχρις ὅτου ὅμως φθάσωμεν ἐκεῖ, πρέπει νὰ λάβωμεν γνώμην περὶ τῶν δυσχερειῶν αἱ ὁποῖαι παρουσιάζονται εἰς τὰ παιδιά, διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, καὶ μάλιστα διὰ λόγους τυπικούς, ὅπως ἔλλειψιν ὀργάνων, αἰθουσῶν διδασκαλίας καὶ καθηγητῶν ἀκόμη. Ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐξητάσθη μὲ τὸ πνεῦμα αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, εὑρῆκα δέ, ὅτι ἐπιβάλλεται καὶ κάποια ἐπιείκεια εἰς τὴν ὅλην κρίσιν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, διότι ὅλοι σχεδὸν ἔχομεν περάσει ἀπὸ τὰς ἐξετάσεις καὶ γνωρίζομεν, ὅτι εἶναι καὶ ζήτημα τύχης καὶ μάλιστα, διότι κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη ἄλλοι φοιτηταὶ εἶχον κριθῆ ἐπιεικῶς. Μὲ τοῦτο ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἠθέλησε νὰ ἀνοίξῃ διάπλατα τὰς θύρας τοῦ Πανεπιστημίου εἰς πάντα ἀγράμματον, ἀλλὰ ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι μᾶς παρουσιάσθη περίπτωσις, καθ’ ἥν, ἕνας φοιτητὴς συνολικὸν βαθμὸν ἐπῆρε 27–28, ἀλλὰ ἔλαβε 8–9 εἰς τὰ βασικὰ μαθήματα, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ πάρῃ 10. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐσκέφθησαν, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποκλεισθοῦν οἱ φοιτηταὶ αὐτοί. Ἐπίσης ἐγεννήθη τὸ ζήτημα τῆς ἡμισείας μονάδος. Εἶναι ζήτημα σοβαρώτατον, δοθέντος μάλιστα, ὅτι κρίνουν δύο Καθηγηταὶ καὶ ἡ κρίσις των εἶναι διάφορος. Ἀπὸ τὸ 1947–48 εἶχε δεχθῆ ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑπολογίζεται ἡ ἡμισεία μονὰς ὑπὲρ τοῦ φοιτητοῦ. Ἔκρινε, λοιπόν, ἡ Ἐπιτροπή, ὅτι καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ ἠμποροῦσε νὰ τὸ ἐξετάσῃ καὶ νὰ παρακαλέσῃ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ δεχθῇ. Ἠγέρθη ἐπίσης τὸ ζήτημα, διότι μᾶς ὑπεβλήθησαν ὑπομνήματα ἐκ μέρους διαφόρων φοιτητῶν τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει ἀνάγκην Δημοδιδασκάλων καὶ ἐν τούτοις δυσκολεύεται νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν μας, διότι—λέγει—δὲν ὑπάρχουν κατάλληλοι καὶ ἐπαρκεῖς αἴθουσαι. Ἡ Ἐπιτροπὴ ὅμως, ἐπικρίνουσα, ἐθεώρησεν ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ γίνουν δεκτοὶ οἱ φοιτηταὶ αὐτοὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, διότι, ἂς μὴ ἀπατώμεθα, ὑπάρχει τρόπος νὰ ἐπιλυθοῦν τὰ ζητήματα, τὰ ἔχοντα δικαίαν καὶ ἐθνικὴν βάσιν καὶ ἐφ’ ὅσον εἶνε δίκαιον καὶ ἐθνικόν, πρέπει ὁ ἐπιτυγχάνων φοιτητὴς νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἐτέθη ἐπίσης τὸ ζήτημα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Σπουδαστῶν τῆς Α.Σ.Ο.Ε καὶ Ε. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος. Ἐὰν φοιτητής τις ἀπετύγχανεν εἰς ἕνα μάθημα, ἐπειδὴ κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχε παρασχεθῆ ἡ εὐχέρεια, ὥστε ὁ ἀποτυγχάνων εἰς ἓν μάθημα νὰ ἐγγράφηται εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος καὶ νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δίδῃ καὶ εἰς τὸ μάθημα ὅπου ἀπέτυχεν ἐξετάσεις μετά, ἔκρινεν ἡ Ἐπιτροπή, ὅτι ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἡ ἐπιείκεια καὶ εἰς τοὺς φοιτητὰς τοῦ 1950–51.

§31Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Νὰ ὁρίσωμεν ὅμως τὸν χρόνον, διότι λέγοντες «ἀποτυγχάνοντας», τὸ τοποθετοῦμεν κάπως ἀορίστως.

§32Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Μάλιστα.

§33ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σχετικῶς μὲ τὸ ἓν μάθημα τῶν σπουδαστῶν τῆς Α.Σ.Ο.Ε. καὶ Ε., ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι θὰ τὸ λύσῃ τὸ ζήτημα εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§34Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὸ ζήτημα, ὅπως προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 5, θέλω νὰ τὸ ἐξετάσω, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰ ἰσχύοντα καὶ εἰς τὰς ἄλλας Σχολάς, ὅπως μάλιστα καὶ ἓν ζήτημα τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης, καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ ἄλλο ζήτημα, ἐπίσης θὰ ἐξετασθῇ.

§35Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Πάντως πρέπει νὰ ὁρίσωμεν τὰ χρονικὰ ὅρια.

§36Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ ἐξετάσω τὴν δυνατότητα, νὰ περιληφθοῦν καὶ αὐτὰ εἰς τὸ νομοσχέδιον, διὰ τὴν παράτασιν τοῦ νόμου 132, ὁ ὁποῖος ὅμως θέλω νὰ ἴδω, μήπως ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν δι’ ὡρισμένας σχολάς. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν τὸ κρατῶ.

§37Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς, ἐδηλώσατε, ὅτι θὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἰσχύει καὶ εἰς ἄλλας σχολάς. Συνεπῶς ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἀκεραιότητος τῆς συνεχείας, δηλώνετε, ὅτι θὰ τὴν ἀποδεχθῆτε.

§38Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Ἡ Ἐπιτροπή, μὲ τὰς σκέψεις τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέπτυξα, εἰσηγεῖται τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, μὲ τὴν σκέψιν καὶ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἔτσι ἀπονέμει ἓν δίκαιον καὶ μίαν ἐπιβεβλημένην δικαιοσύνην πρὸς τὴν νεολαίαν, ἡ ὁποία καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τόσον ὑπέφερε καὶ ζητεῖ καὶ πρέπει νὰ κριθῇ ὀλιγώτερον αὐστηρά. (Χειροκροτήματα).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βουλόδημος ἔχει τὸν λόγον.

§40Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ Παιδείας ὅλοι στρέφομεν τὰ βλέμματα πρὸς τὴν κλασσικὴν ἐκπαίδευσιν ὡς τὸ μοναδικὸν σωσίβιον καὶ ὅλοι ἔχομεν ἀντιληφθῆ, ὅτι τὸ βάθρον ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται, κυρίως σήμερον, ἡ ἐθνική μας οἰκονομία εἶναι ἡ ἐπαγγελματική μας Ἐκπαίδευσις. Εἶναι γεγονός, ὅτι πρέπει νὰ συντελεσθῇ μία ἀποκλασσικοποίησις, διότι εἴμεθα ὡς στρείδια κολλημένοι ἐπάνω εἰς τὸν Καύκασον τοῦ στείρου κλασσικισμοῦ καὶ ἀναμασσῶμεν διαρκῶς τὸν Ὅμηρον καὶ τὸν Πλάτωνα. Δὲν λέγω βέβαια, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἡ γνῶσις αὕτη, ἀλλὰ σήμερον τυγχάνει ἀπαραίτητος ἡ γνῶσις μιᾶς μηχανῆς ἡ ὁποία ὑπακούει εἰς τοὺς ἀπαραγράπτους νόμους τοῦ ἀριθμοῦ καὶ ἰδιαιτέρως τῆς ζωῆς. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἔχει σημειωθῆ παγκοσμίως μία τεραστία τεχνικὴ ἐξέλιξις καὶ σχετικὴ τοιαύτη τελευταίως καὶ εἰς τὴν χώραν μας. Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ προσέξωμεν, ὅλως ἰδιαιτέρως καὶ δὲν πταίουν οὔτε οἱ φοιτηταὶ οὔτε οἱ μαθηταὶ τῶν Γυμνασίων εἶναι, ὅτι μόλις τελειώσει τὸ παιδὶ τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον, οἱ γονεῖς δὲν ἠξεύρουν τί νὰ ἀκολουθήσῃ καὶ τὸ στέλνουν εἰς τὸ Γυμνάσιον. Ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει ἀκριβῶς, τὸ μεγάλο σφάλμα, ὅτι «ἂς τὸ στείλωμεν τὸ παιδὶ στὸ Γυμνάσιον καὶ βλέπομεν τί θὰ γίνῃ παραπέρα». Δηλαδή, δὲν χρησιμοποιεῖται ὁ ἐπαγγελματικὸς προσανατολισμὸς εἰς τὴν νεότητά μας, ἡ ὁποία στηρίζει ἐπὶ τῶν ὤμων της τὸ παρελθόν, τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τοῦ Ἔθνους μας, τοῦ ὁποίου ἡ πρόοδος καὶ ἡ εὐημερία ἐν πολλοῖς στηρίζεται καὶ εἰς τὸν τεχνικὸν πολιτισμόν. Ἀλλά, προσέξατε, κύριοι, εἰς κάθε χωρίον, εἰς κάθε πόλιν ἔχομεν δημιουργήσει ἀπὸ ἕνα Γυμνάσιον. Πάντως ἡ δημοτικὴ ἐκπαίδευσις εἶναι ἀπαραίτητος καὶ πρέπει νὰ εἶναι αὐστηρὰ ὑποχρεωτικὴ καὶ μετὰ κυρώσεων καὶ οὐχὶ μόνον εἰς τὰ χαρτιά, διὰ νὰ μὴ ἐμφανίζεται τὸ ἀξιοθρήνητον ἀντικοινωνικὸν φαινόμενον τῆς ἀγραμματωσύνης καὶ τοῦ ἀναλφαβητισμοῦ εἰς τὴν χώραν μας. Τὸ Γυμνάσιον ἀρχίζει νὰ δημιουργῇ μίαν νέαν κατάστασιν εἰς τὸν νέον. Μόλις τελειώσει τὸ Γυμνάσιον ἀρχίζει νὰ γίνεται ἐπιζήμιος εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν, διότι ἐπιδιώκει νὰ εὕρῃ μίαν οἱανδήποτε θέσιν εἰς τὸ Δημόσιον. Δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται τὸ πρόβλημα τῆς ἐκπαιδεύσεως, ὅπως ἐμφανίζεται μέχρι σήμερον. Πρέπει νὰ δοθῇ ἕνας νέος δρόμος. Ἀπὸ τὴν ἕκτην Δημοτικοῦ τὸ παιδὶ θὰ πρέπει νὰ ἀρχίζῃ νὰ σκέπτεται τί θὰ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ θὰ τὸν καταστήσῃ ἱκανὸν εἰς τὴν ζωήν του. Πρέπει νὰ τὸ βοηθήσουμε μὲ τὴν δημιουργίαν Τεχνικῶν καὶ Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν: Σχολῆς Ἁλιείας, Ναυπηγικῆς Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν καὶ Ἀγροτικῶν, ποὺ στηρίζεται ἡ Ἐθνική μας οἰκονομία. Καὶ ἤδη ἐμφανίζεται πρὸ ἡμῶν κάθε χρόνο τὸ πρόβλημα τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων καὶ τῶν ἐπιλαχόντων σπουδαστῶν. Τί πταίουν οἱ σπουδασταί, ὅταν δίδουν ἐξετάσεις καὶ εἶναι τόσον περιωρισμένος ὁ ἀριθμὸς εἰς τὰς διαφόρους Ἀνωτάτας Σχολάς; Μήπως αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ πραγματικὸν ἔργον τοῦ Πανεπιστημίου νὰ συμπεριλάβῃ μόνον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠδυνήθησαν νὰ δώσουν τὰς ἀπαιτουμένας ἐξετάσεις καὶ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὰς Σχολὰς ὁ Α. ἢ Β ἀριθμός; Ἐν τούτοις βλέπομεν ἀκόμη μαθητάς, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον βαθμὸν ἀρκετὰ ἱκανοποιητικὸν καὶ δὲν εἰσάγονται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, διότι ἀκριβῶς, δὲν ὑπάρχουν τὰ μέσα τὰ ἐργαστηριακὰ καὶ τὰ ἀνάλογα ὄργανα ἐποπτικῆς διδασκαλίας διὰ τοὺς φοιτητάς. Κάθε χρόνον ἑπομένως, ἐμφανίζεται πρὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ πρόβλημα αὐτὸ τῶν ἐπιλαχόντων σπουδαστῶν. Ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος, κύριοι, ὅτι θὰ ἠδύνατο ἱκανὸν ἀριθμὸν ἀκόμη, μεγαλύτερον νὰ δεχθῇ τὸ Πανεπιστήμιον, ἂν ὑπῆρχε μία καλὴ θέλησις ἐκ μέρους τῶν καθηγητῶν. Ὕστερα τὸ ζήτημα τῆς βαθμολογίας. Διατὶ τονίζομεν καὶ λέγομεν, ὅτι καὶ αὐτοί, ποὺ ἔλαβον ἥμισυ βαθμόν, πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν; Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ καθηγητής, καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὰς τάξεις τῶν ἐκπαιδευτικῶν προέρχομαι καὶ ἀκόμη ἐξακολουθῶ νὰ εἶμαι καθηγητὴς τῶν μαθηματικῶν, νὰ διακρίνῃ τὸν ἥμισυ βαθμὸν ἀπὸ τὴν μίαν μονάδα. Διότι ἔχομεν δύο καθηγητὰς εἰς τὴν βαθμολογίαν καὶ πάντοτε τὸ ἥμισυ ἦτο ὑπὲρ τοῦ μαθητοῦ ὡς μία μονάς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Παιδείας τοῦ ὁποίου ἡ εὐθυκρισία εἶναι γνωστὴ καὶ ἡ ἐπιστημονική του κατάρτισις, θὰ θελήσῃ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἐπίσης Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἦτο δυνατόν, διὰ τὸ μάθημα αὐτὸ τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς νὰ γίνῃ δεκτόν. Διατὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον δὲν ἀπορρίπτεται κανεὶς εἰς ἕνα μάθημα, ἀλλ’ αὐτὸ μόνον, εἰς τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν συμβαίνει; Καὶ διὰ ποῖον λόγον, ἐφ’ ὅσον ἀπορρίπτονται εἰς ἕνα μάθημα νὰ μὴ ἐπιτραπῇ καὶ αὐτοὶ νὰ δώσουν τὸ μάθημα αὐτό; Δίδουν εἰς 10–12 μαθήματα καὶ ἀπορρίπτονται εἰς ἕνα καὶ πρέπει νὰ μείνουν εἰς τὴν ἰδίαν τάξιν; Αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι λογικῶς ἀπαράδεκτον καὶ ἐκπαιδευτικῶς ἀστήρικτον. Σεῖς ὅταν ἐδώσατε ἐξετάσεις, ἂν ἐτελειώσατε τὸ Πανεπιστήμιον, νομίζω, ὅτι ἐπαίρνατε μέσον ὅρον τῶν μαθημάτων. Δίδουν εἰσιτηρίους ἐξετάσεις εἰς τὰ ἑλληνικὰ καὶ κρίνονται, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔγραψαν εἰς τὴν δημοτικὴν γλῶσσαν καὶ ἐπειδὴ ὁ καθηγητὴς ἤθελε τὴν καθαρεύουσαν, τὸν ἀπορρίπτει. Ἐὰν ἔδιδεν εἰς καθηγητήν, ποὺ τοῦ ἤρεσεν ἡ δημοτικὴ καὶ ἔγραφεν εἰς τὴν καθαρεύουσαν, τὸν ἀπορρίπτει, ἐπίσης.

§41Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Διὰ τὸ 17½ τί προτείνετε;

§42Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ἐγὼ προτείνω, ὅταν εἶναι ἄνω τῆς βάσεως καὶ κάτω τῆς βάσεως τὸ ἥμισυ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ δίδεται ὑπὲρ τοῦ σπουδαστοῦ. Καὶ προτείνομεν, ὅπως, ὅσοι ἔλαβον τὸν βαθμὸν 9 εἰς τὰ πρωτεύοντα καὶ τὸν βαθμὸν 18 εἰς τὸ σύνολον, πρέπει νὰ προαχθοῦν. Κύριοι Ὑπουργέ, ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς κρατήσουν τὰ Πανεπιστήμια εἰς τὰς ἀναλόγους Σχολάς. Ἐπίσης διὰ τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας ἔχομεν ἀνάγκην ἀπὸ δημοδιδασκάλους καὶ εἰς τὰς νέας Χώρας, παντοῦ, ἔχομεν ἀνάγκην. Πρέπει νὰ τοὺς διορίσωμε. Καί, ἂν ὑπάρχουν Παιδαγωγικαὶ Ἀκαδημίαι, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ τοὺς ἀπορροφήσουν, ὑπάρχουν ἄλλαι Παιδαγωγικαὶ Ἀκαδημίαι τῆς Ἑλλάδος, ποὺ μποροῦν νὰ τοὺς ἀπορροφήσουν. Δὲν μπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ τὴν λειτουργίαν τῶν ἐξετάσεων ποῖον ἰδεῶδες ἀποτελοῦν. Πρέπει νὰ καταργηθοῦν, διότι οὐδένα σκοπὸν ἔχουν καὶ νὰ δοθῇ μία νέα παιδαγωγικὴ κατεύθυνσις καὶ ἡ ἐκπαίδευσις νὰ εἶναι πλέον προσανατολισμένη μὲ τὸ σύγχρονον πνεῦμα τῶν πραγμάτων τῆς ζωῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ πρόγραμμα αὐτὸ νὰ ὑφίσταται τὸ ἴδιον. Νὰ μὴ στρέφωμεν τὸ βλέμμα μας εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν τὴν κλασσικήν, νὰ δώσωμεν μίαν ὤθησιν εἰς τὴν Ἐπαγγελματικὴν καὶ Τεχνικὴν Ἐκπαίδευσιν. Παράδειγμα: Ἐνῷ ἔχουν τὸ μεγαλύτερον μῆκος τὰ παράλιά μας, ἐν τούτοις, δὲν ὑπάρχει οὔτε μία Σχολὴ ἁλιείας καὶ ναυπηγικῆς εἰς τὴν χώραν μας. Δι’ ὅλων αὐτῶν, θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἐπαγγελματικὸς προσανατολισμὸς καὶ οὐδεμία βασικὴ κατεύθυνσις καὶ διὰ τοῦτο λέγουν οἱ γονεῖς: «Ἄς τὰ πᾶμε στὸ Γυμνάσιο καὶ βλέπουμε...», ὅπως εἶπα ἀνωτέρω. Καὶ τονίζω, ὅτι ἀπὸ τότε ἀρχίζει καὶ ἐμφανίζεται τὸ φαινόμενον τοῦ νὰ ὑπάρχῃ σωρεία ἀνθρώπων ἐπιστημόνων. Θὰ διαβάζετε ἀναμφισβητήτως εἰς τὰς ἐφημερίδας, συνεχῶς καὶ ἀδιακόπως, εἰς τὰ ψιλὰ γράμματα τῆς «Καθημερινῆς», τῶν «Νέων»: «Ζητεῖ θέσιν διπλωματοῦχος καθηγητὴς.... μὲ 400 καὶ 500 χιλιάδας...». Βλέπετε ποία εἶναι ἡ κατάστασις. Αὐτὴ εἶναι ὅμως ἡ πραγματικότης. Αὐτὰ εἶχα νὰ σᾶς εἴπω, κύριοι, καὶ πρέπει νὰ στραφῶμεν μὲ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον πρὸς τὴν Ἐπαγγελματικὴν καὶ Τεχνικὴν Ἐκπαίδευσιν, διότι αὐτὴ ἀποτελεῖ τὸ βάθρον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται τὸ Ἔθνος.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§44Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος, κ. συνάδελφον ἐκ Πειραιῶς, συμφωνῶ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμὰ νὰ μετρῶμεν τοὺς μαθητάς, αἱ ὁποῖοι δίδουν ἐξετάσεις εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς. Καὶ βλέπομεν, ὅλως παραδόξως, νὰ εἰσάγωνται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν 9½ εἰς τὰ δύο μαθήματα καὶ εἰς τὰ ἄλλα 18–19 καὶ νὰ μὴ εἰσάγωνται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 19 δηλαδὴ σύνολον 28½. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ δὲν στέκεται. Εἶναι ἄτοπον. Πάντοτε συνέβαινε τὸ 9½ νὰ εἶναι ὁλόκληρον ὑπὲρ τοῦ μαθητοῦ τοῦ ὑποψηφίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιθυμία μας. Διότι αὐτὸ εἶναι μία ἀδικία. Θὰ ἠθέλαμεν νὰ μᾶς δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν συμφωνῇ μὲ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας. Θὰ ἠθέλαμεν, καὶ εἶναι ἐπιθυμία πολλῶν συναδέλφων, νὰ μελετήσετε τὸ ζήτημα καὶ νὰ δώσετε μίαν λύσιν καὶ νὰ ἔχωμεν τὴν ἀπάντησίν σας ἐν προκειμένῳ, δοθέντος, ὅτι ἔχουν πάρει 9½ εἰς τὰ βασικὰ καὶ 19 εἰς τὰ 4 ἄλλα.

§45Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Λυποῦμαι, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ δεχθῶ καὶ θὰ ἐξηγήσω εἰς τὴν Βουλὴν διατί.

§46Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν συνεχείᾳ ἔχομεν καὶ τὰ ἄλλα ἄτοπα, ἐνῷ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ εἰς ὅλους τοὺς κλάδους οἱ ἐπιλαχόντες γίνονται δεκτοί, ὅλως ἀντιθέτως βλέπομεν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, ὅτι ἀκόμη καὶ οἱ υἱοὶ τῶν πολυτέκνων ἢ θυμάτων πολέμου ἢ διδασκάλων ἢ ἄλλων ἐκπαιδευτικῶν, δὲν ἠμποροῦν νὰ μποῦν, διότι ἡ Παιδαγωγικὴ Ἀκαδημία Θεσσαλονίκης συγκεκριμένως δὲν ἔχει χῶρον, δὲν ἔχει προσωπικόν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν ἔχει χῶρον καὶ δὲν ἔχει προσωπικόν, δὲν ἠμποροῦν νὰ συμπεριληφοῦν καὶ αὐτοί. Αὐτὰ εἶναι τελείως παράδοξα καὶ ἀπαράδεκτα. Θὰ ἠθέλαμεν, κ. Ὑπουργέ, νὰ δώσετε μίαν λύσιν, οὕτως ὥστε οἱ ἐπιτυχόντες εἰς ἄλλας Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας νὰ γίνωνται δεκτοί. Ἐὰν δὲν ἔχωμεν χῶρον φέρ’ εἰπεῖν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐγγραφῶσιν εἰς ἄλλας Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας καὶ ἔχομεν Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας πολλάς.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Πλαγιάννης.

§48Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δύο λέξεις, κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἴπω, ἀφοῦ πρῶτα παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τῆς ἐκφράσω τὴν ὁμόθυμον θέλησιν τῆς Βουλῆς περὶ καταργήσεως τῶν εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. (Χειροκροτήματα). Εἶναι καιρὸς νὰ καταργηθοῦν ὥστε νὰ παύσῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἀσχολῆται κάθε χρόνο μὲ τὸ ζήτημα τῶν ἐπιλαχόντων, πρᾶγμα ποὺ δὲν τιμᾷ οὔτε τὸ Σῶμα. Ἐγὼ ἐλπίζω νὰ εἶμαι τυχηρότερος ἀπὸ τοὺς ἄλλους συναδέλφους ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν μου. Ὑπάρχουν σπουδασταὶ—φοιτηταί, ἐπιτυχόντες κατὰ τὸ Ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1951–52. Αὐτοὶ εἴτε λόγῳ στρατεύσεως, εἴτε λόγῳ οἰκονομικῶν ἀναγκῶν, δὲν ἐνεγράφησαν. Αἱ Σχολαὶ ὅλαι τοὺς ἐνέγραψαν. Ἡ Νομικὴ Σχολὴ ὅμως ἀρνεῖται μετὰ πείσματος. Καὶ εἰς ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔστειλε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ὅταν ἀπέστειλα τὸν ὑποψήφιον διὰ νὰ ἐγγραφῇ, ἠρνήθη ἡ Σχολὴ νὰ τὸν ἐγγράψῃ. Παρακαλῶ, λοιπὸν νὰ τεθῇ ὡς ἄρθρον 2ον: «Οἱ κατὰ τὸ Ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1951–52 ἐπιτυχόντες εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ μὴ ἐγγραφέντες, δύνανται νὰ ἐγγραφῶσιν ἐντὸς διμήνου ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου».

§49Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Μάλιστα, τὴν δέχομαι. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ δέ, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τὴν διαφωτίσω ἐπὶ ὡρισμένων ἀπόψεων, αἵτινες ἐξετέθησαν ἐκ μέρους τῶν κ. κ. συναδέλφων, ἵνα οὕτω καταστῇ εὐχερεστέρα ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου.

§50Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Εὐχαριστῶ πολύ, κύριε Ὑπουργέ.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας.

§52Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι βαθύτατα διότι δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν πρότασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἔχω ἐργασθῆ 7 ἔτη εἰς Ἐπιτροπὰς καὶ γνωρίζω τὸν ζῆλον μὲ τὸν ὁποῖον ἐπιλαμβάνονται τῶν διαφόρων ζητημάτων· λυποῦμαι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ τὸ κύριον μέρος νὰ ἀποδεχθῶ τὰς προτάσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμε. Θὰ ἐξηγήσω τὸ διατί. Ἔρχομαι πρῶτον εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐννέα ἑκατοντάδες φοιτητῶν εἰσάγονται δι’ ἑνὸς ἄρθρου, φοιτητῶν οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὅρων τῆς προκηρύξεως δὲν εἶχον ἐπιτύχει. Κύριοι συνάδελφοι. Εἶχον λάβει μόνον τὴν βάσιν, ἀλλ’ ὁ καθορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ ὁ ὁποῖος εἶχε γίνει ὑπὸ τῆς Πολιτείας ἐπὶ τῆς προκατόχου μάλιστα Κυβερνήσεως, τοὺς ἔθετεν ἐκτὸς τοῦ Πανεπιστημίου. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ θεωρῆται ὡς ἀφετηρίᾳ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον περιέχει τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἴσχυε πρὸ τῆς ὑποβολῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ ἀναγνωρισθῇ, πρῶτον, ὅτι γίνεται μία σχετικὴ ἐπιείκεια πρὸς ἐννέα ἑκατοντάδες φοιτητῶν τῶν δύο Πανεπιστημίων καὶ τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς. Δεύτερον, ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν. Μὲ ἀπησχόλησεν ἐπὶ πολύ, διότι ὄχι μόνον σεῖς, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ἀλλ’ ἰδίως ἐγὼ ἔβλεπα καθημερινῶς τὴν ἀγωνίαν καὶ τῶν μαθητῶν καὶ τῶν γονέων. Τὸ ἐζήτησα ἐπὶ πολὺ καὶ εἶδα, ὅτι δυστυχῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως, καὶ πιστεύω, ὅτι θὰ πείσω καὶ σᾶς περὶ αὐτοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἔλλειψις δημοδιδασκάλων, ὡς ἐλέχθη. Ὑπάρχουν ἀδιόριστοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν 1935. Καὶ ὑπάρχουν φοιτῶντες εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας ἕτεροι 3537. Δηλαδὴ μετὰ 15 μῆνας θὰ ἔχωμεν 5.500 νέους δημοδιδασκάλους. Δὲν νομίζω δέ, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχει προοπτικὴ τοιαύτης αὐξήσεως τῶν διορισμῶν ὥστε νὰ ἀπορροφηθῶσι 5.500 νέοι δημοδιδάσκαλοι ἐντὸς 15 μηνῶν. Θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὸ ἑξῆς: Καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κανόνων τῆς Παιδαγωγικῆς, ἕκαστος παιδαγωγὸς δύναται νὰ ἐκπαιδεύσῃ 40 διδασκάλους. Ὅμως ἔχομεν φθάσει εἴς τινας Ἀκαδημίας μας νὰ ἔχωμεν καὶ 140 ἀκόμη ἐκπαιδευομένους ὑπὸ ἑνὸς παιδαγωγοῦ! Καὶ ἐνῷ ὑπὸ τῆς νομοθεσίας προβλέπεται, ὅτι ἕκαστον τμῆμα πρέπει νὰ ἔχῃ 40 μαθητάς, ἔχομεν φθάσει νὰ ἔχωμεν 60–80 μαθητὰς εἰς ἕκαστον τμῆμα. Μόνον εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Ἰωαννίνων εἶχε συμβῆ ἐκ πλάνης ἴσως, δὲν γνωρίζω ἀκριβῶς ἐκ ποίας αἰτίας τὸ λάθος, νὰ μὴ ὁρισθῇ τὸ ὅριον τῶν 40 κατὰ τμῆμα, ἴσως διότι ἐνόμισαν, ὅτι εἶχε καταργηθῆ, διὰ τῆς μεταθέσεως ἑνὸς παιδαγωγοῦ εἰς Τρίπολιν, ἓν τμῆμα. Ἐκεῖ ποὺ εἶχα τὴν νομικὴν καὶ τὴν οὐσιαστικὴν δυνατότητα ἔσπευσα δι’ ἀποφάσεώς μου νὰ προσθέσω τὸν ἀριθμὸν τῶν 30 ἐπιλαχόντων. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἄλλη Ἀκαδημία, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν δυνατότητα. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Ἰωαννίνων μετὰ τὴν αὔξησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ μικρότερος ἀριθμὸς ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας Ἀκαδημίας, διότι ὅλαι αἱ ἄλλαι ἔχουν ὑπερβολικὸν ἀριθμόν. Δὲν εἶναι μόνον ὁ ἀριθμὸς τῶν 40 δι’ ἕκαστον τμῆμα ὁ ὁποῖος καθωρίσθη ὡς ἀριθμὸς εἰσακτέων εἰς ἕκαστον τμῆμα διὰ τὸ τρέχον ἔτος. Εἶναι καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀποτυχόντων τοῦ προηγουμένου ἔτους καὶ εἶναι, ἐπὶ πλέον ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀναπήρων, τῶν πολυτέκνων, τῶν υἱῶν τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ὁ ὁποῖος αὐξάνει τὸ ἀνώτατον ὅριον τῶν 40. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ παρὸν ἔτος, κατὰ τὸ ὁποῖον φαίνεται, ὅτι ὑπάρχει αὐστηρότης ὅσον ἀφορᾷ τοὺς εἰσαγομένους εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν φοιτώντων εἶναι ὁ μεγαλύτερος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ποτὲ εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας τοῦ Κράτους. Τὸ σύνολον τῶν φοιτώντων ἐφέτος ἀνέρχεται εἰς 3.537 καθ’ ἣν στιγμὴν καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐγένετο ἡ ἀθρόα εἰσδοχὴ σπουδαστῶν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, τὸ σύνολον ἔφθασε τοὺς 3.305. Ἀντιλαμβάνεσθε πόσας δυσκολίας ἐκπαιδεύσεως τῶν διδασκάλων θὰ ἔχωμεν ἐν προκειμένῳ καὶ θὰ πρέπει περαιτέρω νὰ προσβλέψωμεν καὶ πρὸς τοὺς μαθητάς, τοὺς ὁποίους καλοῦνται νὰ διδάξουν καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ πρέπει νὰ ἀποκομίσουν τὰς ἀπαραιτήτους ἐκείνας γνώσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῆς αὐριανῆς νεολαίας. Δὲν νομίζω, ὅτι ἂν παραβλέψωμεν τοῦτο θὰ προσφέρωμεν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Πατρίδα. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους προτείνω διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ μὴ γίνουν δεκτοὶ ἄλλοι ὑποψήφιοι εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας.

§53ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσα κενὰ ὑπάρχουν;

§54Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὰ ὀργανικὰ κενὰ ὀφείλονται ἐν μέρει εἰς προαγωγὰς Σχολείων γενομένας κατὰ τὴν λῆξιν τοῦ προηγουμένου καὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ νέου οἰκονομικοῦ ἔτους. Μαζὶ μὲ αὐτὰ εἶναι περίπου 1.000. Δὲν εἶναι αὐτὸς ὅμως ὁ ἀριθμὸς τῶν οὐσιαστικῶν κενῶν, διότι ὑπάρχει ἀνάγκη ἱδρύσεως νέων Σχολείων καὶ προαγωγῆς ἄλλων. Πάντως ὁ ἀριθμὸς τῶν 5.500 εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀπορροφηθῇ ἐντὸς 15 μηνῶν. Ἐπειδὴ φαίνεται ἴσως αὐστηρὰ ἡ ἀπόφασίς μου θὰ ἀναφέρω τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσαχθέντων κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν. Τὸ 48–49 εἶναι 917, τὸ 49–50 εἶναι 876, τὸ 50–51 εἶναι 1011 καὶ ἐφέτος εἰσέρχονται 1243. Μοναδικὴν ἐξαίρεσιν ἀποτελεῖ τὸ παρελθὸν ἔτος, εἰς τὸ ὁποῖον ὀφείλεται καὶ ἡ δημιουργηθεῖσα δυσχέρεια διὰ τὴν εἰσαγωγὴν περισσοτέρων κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο, διότι οἱ οὕτω εἰσερχόμενοι δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ παρεμποδίζουν ἱκανοτέρους τοῦ ἑπομένου ἔτους νὰ εἰσέλθουν. Ἓν μόνον πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἦτο ἄδικον, τὸ νὰ ἀποκλεισθοῦν ἐπιλαχόντες, ἐφετινοὶ νὰ δώσουν ἐξετάσεις κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος, προέβλεψα διὰ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν πρὸ ὀλίγου νὰ ἀναγνώσω εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἀντιμετωπισθῇ, διότι πράγματι δὲν θὰ ἔπρεπε οἱ ἐπιλαχόντες ἐφέτος καὶ καταληφθέντες ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας νὰ ἐμποδισθοῦν νὰ δώσουν ἐξετάσεις καὶ διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ὡς πρὸς τὴν ἐγγραφὴν ὅμως τῶν ἐφετεινῶν ἐπιλαχόντων κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος δὲν συμφωνῶ, διότι ἡ προεξόφλησις τοῦ μέλλοντος, γίνεται πάντοτε εἰς βάρος τῆς ἑπομένης σειρᾶς καὶ εἰς βάρος τῆς καλυτέρας ποιότητος, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως θὰ παρουσιασθῇ εἰς τὰς ἑπομένας ἐξετάσεις, διότι καὶ ἐφέτος πληρώνομεν τὰς συνεπείας τῆς προεξοφλήσεως τοῦ μέλλοντος κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος.

§55Ν. ΔΙΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πόσα κενὰ ἔχομεν, καὶ πόσοι κατ’ ἔτος ἐξέρχονται ἐκ τοῦ κλάδου καταλαμβανόμενοι ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας;

§56Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὸν ἀκριβῆ ἀριθμὸν τῶν ἐξερχομένων δὲν ἔχω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Κατὰ τὸ τελευταῖον διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον εἶμαι Ὑπουργός, ὑπέγραψα ἀποχωρήσεις λόγω παραιτήσεως καὶ ὁρίου ἡλικίας 224 ἢ 228 διδασκάλων. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μὴ συμπίπτῃ ἀπολύτως πρὸς τὸν συνολικὸν ἀριθμὸν τῶν ἐξελθόντων, διότι ἐνδέχεται νὰ κατελήφθησαν πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κώδικος ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας καὶ ἄλλοι. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ ζήτημα τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὰ Πανεπιστήμια. Εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο ἀπεδείχθη ἐπιείκεια, διότι τὸ σύνολον τῶν λαβόντων τὴν βάσιν, ἤτοι 900 περίπου φοιτηταί, προβλέπεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ εἰσαχθοῦν πέραν τῶν ἀριθμῶν διὰ τοὺς ὁποίους εἶχε γίνει ἡ προκήρυξις τῶν ἐξετάσεων. Κάτω ὅμως τῆς βάσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ οἱανδήποτε τροπολογίαν, διότι τοῦτο θὰ ἐσήμαινεν ἐκ τῶν ὑστέρων ἀνατροπὴν ἀποτελέσματος. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἀποβλέπομεν εἰς τὸν πραγματικὸν καὶ μεγάλον σκοπὸν νὰ ἀνυψώσωμεν τὸ ἐπίπεδον τῆς παιδείας, ἐὰν δημιουργήσωμεν τὴν ψυχολογίαν, ὅτι καὶ ἀποτυχών τις εἰσάγεται, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσωμεν συγχρόνως τὴν ψυχολογίαν καὶ ἐντύπωσιν ἐκείνην, ἡ ὁποία πράγματι ἀποτελεῖ τὸ βάθρον ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ θεμελιωθῇ ἡ ἀνύψωσις τοῦ ἐπιπέδου τῆς παιδείας; Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὑπάρχει ἡ ἀντίρρησις καὶ διὰ τὴν ἡμίσειαν μονάδα. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἐξ ἡμῶν, ὁ ὁποῖος δὲν αἰσθάνεται ἀμέριστον συμπάθειαν πρὸς τὸν νέον καὶ δὲν συμμερίζεται τὴν ἀγωνίαν τοῦ ἀποτυγχάνοντος φοιτητοῦ καὶ τὴν θλῖψιν τῆς οἰκογενείας του. Δυστυχῶς ὅμως δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις, δι’ ὃ παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ ἀποδεχθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει μὲ τὰς μικρὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἀπεδέχθην. Οὕτω ὑπάρχει μία διάταξις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς στρατευθέντας. Εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ σχεδίου τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀποτελεῖ βεβαίως μίαν ἀνωμαλίαν καὶ αὐτή, ἀλλ’ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ τῆς κατηγορίας τῶν στρατευθέντων, ἰσχύει δὲ διὰ τὸ τρέχον ἔτος, δέχομαι νὰ τὴν παρατείνωμεν καὶ δι’ ἓν ἀκόμη ἔτος. Ὄχι ὅμως περισσότερον διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι ἀρκετὸς χρόνος ἔχει παρέλθει ἀπὸ τῆς ἐποχῆς, καθ’ ἣν τὰ πράγματα ἔχουν ἐπιβάλει τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν στρατευθέντων φοιτητῶν ἀπὸ τὰς σπουδάς των καὶ τὴν ἀφιέρωσίν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς πατρίδος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Θεσσαλονίκης συναδέλφου, περὶ ἐξισώσεως μεταξὺ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης τὴν ἐκράτησα διὰ νὰ τὴν ἐξετάσω μαζὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον περὶ παρατάσεως τοῦ νόμου 132, ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τοὺς φοιτητὰς παρελθόντων ἐτῶν. Τὴν ἐκράτησα διὰ νὰ ἐξετάσω ἂν πράγματι ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διαφορὰ εἰς βάρος τῶν φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ὁπότε θὰ ἐπανορθωθῇ. Τὸ αὐτὸ θὰ συμβῇ καὶ διὰ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ σχεδίου τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ ἀφορῶν τοὺς σπουδαστὰς τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ θελήσῃ σήμερον νὰ δεχθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ αὐτὰς μόνον τὰς τροπολογίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμένωμεν διὰ νὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὰς ἄλλας διότι ἐπείγει ἡ ἐγγραφὴ τῶν ἐπιλαχόντων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν λάβει τὴν βάσιν διὰ νὰ κατορθώσουν νὰ παρακολουθήσουν τὰ ἐργαστήρια καὶ νὰ μὴ χάσουν τὸ ἔτος των. Ἄλλαι μεταβολαὶ λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν δεκταί. Τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐπιλαχόντων φοιτητῶν εἶναι ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα πάντοτε ὅταν ἤρχοντο εἰς τὴν Βουλήν, προεκάλουν τὴν ὑποβολὴν πολλῶν τροπολογιῶν. Εἶναι ἐκ τῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα εὐλόγως συγκινοῦν τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ἀλλὰ δυστυχῶς εἶναι ἐξ ἐκείνων τῶν νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα, συνήθως, αἱ τροπολογίαι δὲν τὰ βελτιώνουν. Βαθύτατα πιστεύων εἰς τὴν συμβολὴν τῆς Βουλῆς εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας ὡς βαθύτατα κοινοβουλευτικὴν, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ πιστεύσῃ, ὅτι ἡ μὴ ἀποδοχὴ τῶν τροπολογιῶν δὲν ὀφείλεται εἰς πείσμονα ἐπιμονὴν, ἀλλ’ εἰς τὸ ἐνδιαφέρον νὰ μὴ γίνῃ ζημία εἰς τὴν παιδείαν. Δι’ αὐτὸν καὶ μόνον τὸν λόγον, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὰς μικρὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δεκταὶ καὶ νὰ ἀποδεχθῶμεν κατὰ τὰ ἄλλα τὸ νομοσχέδιον. (Χειροκροτήματα).

§57Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι σπουδάζουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρόκειται ἐν προκειμένῳ νὰ λάβῃ.

§58Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πράγματι σημαντικὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι σπουδάζουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλ’ εἶναι ἐκ τῶν λόγων οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν εἰς τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον προβλέπει περὶ εἰσαγωγῆς ἀριθμοῦ φοιτητῶν ὑπερβαίνοντα τὰς δυνατότητας τὰς νοσοκομειακὰς καὶ ἐργαστηριακάς.

§59Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρὰ τὰς ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ παρὰ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ καμμίαν τροπολογίαν, ἐν τούτοις θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις καὶ ἐλπίζω ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ καμφθῇ. Ἄλλως δύναται νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον.

§60Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπειδὴ τὸ παρὸν νομοσχέδιον ὀφείλεται εἰς τὴν νομοθετικὴν πρωτοβουλίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἂν μεταμορφωθῇ θὰ παραστῇ ἡ ἀνάγκη ν’ ἀποσυρθῇ· πάντοτε, ἄλλως τε ὑπάρχει νομοθετικὴ πρωτοβουλία καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον προῆλθεν ἐκ τῆς νομοθετικῆς πρωτοβουλίας τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὑπάρχει πάντοτε ἡ δυνατότης διὰ τοὺς κ. συναδέλφους, νὰ κάμουν πρότασιν νόμου ἀσκοῦντες τὸ δικαίωμα τῆς νομοθετικῆς πρωτοβουλίας τῆς Βουλῆς.

§61Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐνεργοῦνται εἰς τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα, τόσον οἱ κύριοι βουλευταί, ὅσον καὶ οἱ κ. κ. Ὑπουργοί, πιέζονται, καὶ πιέζουν καὶ τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ τοὺς βουλευτὰς καὶ ὅλους τοὺς ἁρμοδίους παράγοντας, διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι αἰσθανόμεθα ἐξαιρετικὴν συμπάθειαν ὅλοι ἀνεξαιρέτως πρὸς τὴν νεολαίαν καὶ συγκινούμεθα καὶ συμπαθοῦμεν αὐτὴν διὰ τὴν ἀγωνίαν της εἰς κάθε ἐξέτασιν. Καὶ κάμπτεται τελικῶς ὁ κάθε Ὑπουργὸς—καὶ τοῦτο ἀπὸ τοῦ 1946, ὅπως καὶ σεῖς ἔχετε γνῶσιν τούτου, διότι διετελέσατε ἐπανειλημμένως Ὑπουργὸς καὶ βουλευτὴς—κάμπτεται καὶ ὁ Ὑπουργὸς καὶ κάμπτεται καὶ ἡ Βουλὴ καὶ φαίνονται ἐπιεικεῖς, δεχόμενοι εἰς τὸ τέλος τὴν εἰσαγωγήν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου εἶναι Κυβέρνησις τοῦ «ὄχι». Ἀλλὰ θὰ θελήσωμεν νὰ ὑποβάλωμεν εὐχὴν καὶ παράκλησιν, εἰς μίαν περίπτωσιν ἐξαιρετικήν, τὴν σημερινήν, νὰ γίνῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦ «ναὶ» καὶ νὰ δείξῃ ἐπιείκειαν. Διότι εἰς τὸ κάτω–κάτω τοῦτο γίνεται ἐπὶ ἑπτὰ χρόνια καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὄχι σήμερον. Εἶναι λεπτὴ καὶ δύσκολος ἡ θέσις μας, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἔχομεν τὸ θάρρος νὰ τὸ τονίσωμεν. Νὰ διορθώσωμεν τὰ κακῶς ἔχοντα, μάλιστα. Ἀλλ’ ὅταν βλέπωμεν τὰ παιδιὰ σωρηδὸν νὰ φεύγουν, εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ τὸ δεχθῶμεν ἔστω καὶ διὰ τελευταίαν δι’ ὑστάτην φοράν, διότι ὅλα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐμβαλωματικαὶ λύσεις. Καὶ ἐλπίζομεν ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ ἀγαπητὸς κ. Καλλίας, θὰ θελήσῃ νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν ὀρθὸν δρόμον καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ἔρχομαι καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἡμισείας μονάδος. Ὁπωσδήποτε τοῦτο πρέπει νὰ τὸ δεχθῆτε. Ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο, κ. Ὑπουργέ: Ἀριστοῦχος μαθητὴς τοῦ γυμνασίου Πολυγύρου ἀπέτυχε δι’ ἡμίσειαν μονάδα καὶ ἐπῆγεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Κολούμπια, ὅπου ἦλθε μεταξὺ τῶν τριῶν πρώτων, τιμηθεὶς δι’ ἀργυροῦ μεταλλίου. Ἕτερος μαθητής, διὰ τὸν αὐτὸν λόγον, μετέβη εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ ἔγινε καὶ αὐτὸς ἀριστοῦχος. Ἄς μὴ ζυγίζωμεν μὲ πλάστιγγα φαρμακευτικήν, ἀλλὰ καὶ μὲ πλάστιγγα παντοπωλείου. Διότι ὅταν ἕνας μαθητὴς λαμβάνῃ 4, 5 σημαίνει ὅτι ὁ ἕνας καθηγητὴς τὸν ἐβαθμολόγησε μὲ 5 καὶ ὁ ἄλλος μὲ 4. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου τῆς ἡμισείας μονάδος ὑπεβάλαμεν καὶ πρότασιν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν.

§62Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἰσῆλθον οἱ λαβόντες 10 εἰς τὰ κύρια μαθήματα καὶ 20 εἰς τὸ σύνολον. Δὲν ἔγινε, συνεπῶς, οὔτε κατὰ τὸ παρελθὸν τὸ 9,5 δεκτόν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§64Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὅλαι αἱ Βουλαὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἠσχολήθησαν μὲ τὰ ζητήματα αὐτά. Καὶ ὅπως εἶπεν, ὁ κ. Πλαγιάννης καὶ ὁ κ. Λαμπρόπουλος, ἐνοχλεῖται καὶ ἡ Βουλὴ καὶ μαθηταὶ καὶ οἱ γονεῖς καὶ κηδεμόνες, οἱ ὁποῖοι ἀγωνιοῦν ἑκάστοτε διὰ τὴν εἴσοδον τῶν τέκνων των εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Οἱ περιορισμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλονται εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐξηνάγκασαν χιλιάδας νέων νὰ τραποῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἰς τὰ ξένα Πανεπιστήμια εἶναι γνωστόν, ὅτι φοιτοῦν χιλιάδες ἑλληνοπαίδων, τὰ ὁποῖα θὰ ἦσαν πλησίον τῶν γονέων των καὶ θὰ ἔχωμεν καὶ τὴν ἐξοικονόμησιν τοῦ σχετικοῦ συναλλάγματος. Τώρα τὰ ἀναγκάζομεν νὰ γίνωνται ἐπιλήσμονες τῶν καθηκόντων των πρὸς τὴν Πατρίδα, διότι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν κηρύσσονται ἀνυπότακτοι. Ἔχω δὲ νὰ σᾶς εἴπω καὶ τοῦτο, κ. Ὑπουργέ, τὸ ὁποῖον παρακαλῶ νὰ προσέξητε. Δὲν ὑπάρχει ἴση μεταχείρισις μεταξὺ τῶν φοιτητῶν τῶν δύο Πανεπιστημίων. Χαίρω πολὺ διότι ὁ ἀγαπητὸς Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν τῶν βουλευτῶν τῆς Βορ. Ἑλλάδος. Ζητοῦμεν πάντοτε ἴσην μεταχείρισιν τῶν δύο Πανεπιστημίων. Καὶ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἔχει ἀνάγκην ἐνισχύσεως ὅλων τῶν παραγόντων, διότι εἶναι ὁ τηλαυγὴς φάρος τῆς Βορ. Ἑλλάδος καὶ λόγοι ἐθνικοὶ ἐπιβάλλουν νὰ δώσωμεν προσοχὴν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον αὐτό. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἐψηφίσθη μία διάταξις, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Φοιτηταὶ παρελθόντων ἐτῶν............ ....... (ἀναγινώσκει).........». Αὐτὰ ἰσχύουν διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης δὲν ἰσχύουν. Ἡ ἄνισος αὐτὴ μεταχείρισις εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ νομίζω ὅτι ἐκφράζω τὴν γνώμην ὅλων τῶν συναδέλφων τῆς Βορ. Ἑλλάδος, ἐὰν ὑψώσω φωνὴν διαμαρτυρίας διὰ τοῦτο. (Χειροκροτήματα). Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν μας καὶ τὴν προσθήκην εἰς τὸν νόμον 132. Ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ τροπολογίας εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, ἡμεῖς ὅμως ἐπιμένομεν εἰς τὰς τροπολογίας μας καὶ λέγομεν, ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι βασικὰ εἶναι τὰ ἑξῆς: Ἐὰν δὲν ἀνοίξωμεν τὶς πόρτες τοῦ Πανεπιστημίου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον νὰ ἔχωμεν κάθε χρόνο συζήτησιν διὰ τὴν εἴσοδον τῶν ἐπιλαχόντων, πρέπει νὰ λάβωμεν ἄλλα μέτρα. Ὁ συνάδελφος κ. Λαμπρόπουλος ἀνέφερον ἕνα παράδειγμα. Τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὴν γνωρίζω καὶ ἐγώ, ὅτι ἠρίστευσεν εἷς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Ἀμερικῆς ἐνῶ ἐδῶ ἦλθεν ἐπιλαχών. Εἶναι ζήτημα τύχης καὶ δὲν πρέπει νὰ ταλαιποροῦμεν τοὺς μαθητὰς καὶ τοὺς κηδεμόνας. Ὅσοι εἶναι ἱκανοὶ νὰ προχωρήσουν, καὶ ὅσοι δὲν εἶναι ἱκανοί, νὰ ἀπορρίπτωνται ὑπὸ τῶν καθηγητῶν καὶ νὰ σταματοῦν. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αὐτὸ τὸ ζήτημα θὰ τὸ ἐγκρίνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ θὰ ἐγκρίνῃ ἐπίσης καὶ τὴν τροπολογίαν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. (Χειροκροτήματα).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον.

§66Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, μεταξὺ τῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἡ ἐπὶ τῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐνέκρινε, διὰ τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νομοσχέδιον, περιλαμβάνεται καὶ μία ἀφορῶσα τοὺς ὑποψηφίους φοιτητὰς τῆς νομικῆς Σχολῆς, οἱ ὁποῖοι ἐξετασθέντες εἰς τέσσαρα κύρια μαθήματα, τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικά, τὴν ἔκθεσιν ἰδεῶν, τὰ λατινικὰ καὶ τὴν ἱστορίαν, ἐπέτυχον εἰς τὰ τρία πρῶτα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν καὶ τὴν σημαντικὴν βάσιν διὰ τὴν κρίσιν τῶν φοιτητῶν ἐὰν εἶναι κατάλληλοι νὰ παρακολουθήσουν τὴν νομικὴν ἐπιστήμην καὶ ἀπέτυχον εἰς ἕνα, εἰς τὴν Ἱστορίαν. Ἐνῶ, λοιπόν, εἶχον τὴν βάσιν εἰς τὰ τρία κύρια μαθήματα, ἀπέτυχον μόνον εἰς τὴν ἱστορίαν, καὶ ἔλαβον συνολικὴν βαθμολογίαν 17½, οὕτω δὲ ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου.

§67Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Καὶ μόνον διότι δὲν ἤξευραν τὴν ἱστορίαν ἔπρεπε νὰ ἀποκλεισθοῦν;

§68Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ ἐρώτησις ἡ ὁποία τοὺς ὑπεβλήθη κατὰ τὰς ἐξετάσεις ἐπὶ τοῦ μαθήματος τῆς ἱστορίας, ἦτο ἡ ἑξῆς: «Ποῖος ἦτο ὁ Οὐνιάδης». Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἐνδεχομένως εἶναι νομικὸς καὶ ἐκ τῶν καλῶν νομικῶν τῆς χώρας, ἠμπορεῖ νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τούτου;

§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, συμμερίζομαι ἀπολύτως τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου διετύπωσε περὶ τῶν θεμάτων τῆς Ἱστορίας κατὰ τὰς τελευταίας εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου, ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἐπὶ τοῦ βήματος. Ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας νὰ τονίσω ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ὄχι ἁπλῶς ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ὡς τέως καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὅτι ὁ καθηγητής, ὁ ὁποῖος ἔθεσε τὰ ἐρωτήματα τῆς Ἱστορίας διὰ τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῆς Νομικῆς Σχολῆς, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐλεγχθῇ. (Χειροκροτήματα). Πρόκειται περὶ ἐρωτημάτων τὰ ὁποῖα καταδεικνύουν κακίαν τοῦ διατυπώσαντος αὐτά. Ἡ θέσις τῶν ἐρωτημάτων αὐτῶν δεικνύει, ἐξ ἄλλου, ἔλλειψιν στοιχειώδους παιδαγωγικῆς διορατικότητος, ὡς καὶ ἀνικανότητος τοῦ καθηγητοῦ ὅπως συλλάβῃ τὴν ἔννοιαν τῆς Ἱστορίας, διότι ἡ Ἱστορία δὲν εἶναι αἱ συγκεκριμέναι ἐκεῖναι λεπτομέρειαι εἰς τὰς ὁποίας ἀναφέρονται τὰ τεθέντα ἐρωτήματα, ἀλλ’ ἡ Ἱστορία εἶναι κάτι πολὺ διάφορον. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν παρακαλῶ τὸν συνάδελφον ἐπὶ τῆς Παιδείας, ὅπως προβῇ εἰς ἔλεγχον τοῦ Καθηγητοῦ, ὁ ὁποῖος ἔθεσε τὰ ἐρωτήματα αὐτά. (Χειροκροτήματα). Ὅταν ἐπληροφορήθην, ὅτι ἐτέθησαν τοιαῦτα ἐρωτήματα, ἐκάλεσα ἀμέσως ἀπὸ τηλεφώνου τὸν φίλον μου κ. Πρύτανιν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ διεμαρτυρήθην. Μοῦ εἶπεν ὁ κ. Πρύτανις τότε, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης— διὰ τὰ τεθέντα ἐρωτήματα τῆς Ἱστορίας—εἶχε δεχθῆ ἀπὸ τηλεφώνου ἑκατοντάδας διαμαρτυριῶν. Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ κ. Πρύτανις, ὅτι θὰ δώσῃ ὁδηγίας ὅπως ἡ βαθμολογία εἰς τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας ὑψωθῇ κατὰ ἕνα ποσοστόν, ὡρισμένον. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ μὴ παραξενευθῇ ἀπὸ τὴν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἔκαμεν. Πράγματι εἰς τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας, ἐτέθησαν ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ διατυπωθοῦν καθ’ ὃν τρόπον διετυπώθησαν. Ἐκ τῶν τεθέντων ἕνδεκα—ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι—ἐρωτημάτων, τὰ τρία ἢ τέσσαρα μόνον ἦσαν ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐπετρέπετο νὰ τεθοῦν.

§70ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλὴν ποῖος ἦτο αὐτὸς ὁ καθηγητής;

§71Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχει θέσιν μία παρατήρησις. Ἡ Βουλὴ ἤκουσε μὲ ἱκανοποίησιν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Ἀμύνης. Νομίζω ὅτι ἡ θεωρητικὴ ἄποψις, νὰ κριθῇ ἡ τοιαύτη πρᾶξις τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου δὲν ἱκανοποιεῖ τὸ αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης. Τὸ αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης θὰ ἱκανοποιηθῇ ἂν γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι ὅσοι ἐπέτυχον εἰς τὰ τρία κύρια μαθήματα νὰ εἰσαχθοῦν. Αὐτὸ θὰ εἶναι ἕνα πραγματικὸ μάθημα, τὸ ὁποῖον θὰ ὑποστῇ ὁ κ. καθηγητής. (Χειροκροτήματα).

§72Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀπαντῶ εἰς τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον ἐκ Λεβαδείας. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον κατέληξε, διότι σᾶς εἶπον, ὅτι αὐτὸς οὗτος ὁ Πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου ἀνεγνώρισεν, ὅτι τὰ ἐρωτήματα ἦσαν ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ τεθοῦν καὶ ἔδωσεν ὁδηγίας ὅπως ἐκδηλωθῇ ἐπιείκεια κατὰ τὴν βαθμολογίαν. Ἑπομένως τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη διὰ τῆς θέσεως τοιούτων ἐρωτημάτων, ἤρθη ὑπὸ τῆς διορθώσεως τῆς βαθμολογίας.

§73Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἢ πρέπει νὰ ἀκυρωθοῦν τὰ ἀποτελέσματα τῆς Ἱστορίας ἢ νὰ μὴ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν.

§74Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργόν, διότι ἐπληροφόρησε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν περὶ τῆς ἀκριβείας τοῦ γεγονότος, ὅτι τὰ ὑποβληθέντα πρὸς τοὺς ὑποψηφίους φοιτητὰς τῆς Νομικῆς θέματα, εἰς τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας, ἦσαν τόσον κακῶς ἐκλελεγμένα, ὥστε ὁ ἴδιος νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν πρόθεσιν ὡς κακίαν, ὅτι εἶχον ἐπιλεγῆ μετὰ κακίας. Ἔχει ἀκόμη μεγαλυτέραν βαρύτητα τὸ γεγονὸς τῆς κρίσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργοῦ, ὄχι μόνον διὰ τὸ κῦρος του ὡς κοινοβουλευτικοῦ ἀνδρός, ἀλλὰ πρὸ παντὸς διὰ τὸ μέγιστον κῦρος του ὡς καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου τῆς χώρας μας. Ἡ τοιαύτη λοιπὸν κρίσις τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργοῦ, εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ ἐπηρεάσῃ τόσον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅσον καὶ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργόν. Ἐφ’ ὅσον εἶναι γεγονός, ὅτι τὰ θέματα εἶχον μετὰ κακίας ἐπιλεγῆ, τὸ ἀποτέλεσμα τῆς τοιαύτης ἐκλογῆς, νὰ μὴ λάβουν εἰς τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας οἱ φοιτηταὶ βαθμὸν ὁ ὁποῖος, ἔστω καὶ διορθούμενος, πάλιν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ τοιοῦτος ὥστε νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ τὴν εἰσαγωγήν. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς τοιαύτης ἐκλογῆς, κύριοι βουλευταί, δὲν βαρύνει τοὺς ὑποστάντας τὴν ἐξέτασιν, βαρύνει, κύριε Ὑπουργὲ ἐπὶ τῆς Παιδείας, τὴν κακίαν τοῦ ὑποβαλόντος τὰ ἐρωτήματα. Ἡ φύσις τῶν ἐρωτημάτων ἦτο τοιαύτη, ὥστε τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀπαντήσεως καὶ τῆς βαθμολογίας τῶν φοιτητῶν νὰ εἶναι μικρότερον τοῦ ἀντιστοιχοῦντος εἰς κανονικὰ ἐρωτήματα. Ὅσον καὶ ἐὰν διωρθοῦτο τὸ μικρότερον, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μεγάλο. Θὰ παρέμενε πάντοτε μικρόν. Αὐτὸ ἀφορᾷ μόνον τοὺς φοιτητὰς τοὺς δώσαντας ἐξετάσεις εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν καὶ ζητοῦμεν, ὅπως ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργὸς κρίνῃ μόνον τὴν περίπτωσιν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀπέτυχον εἰς τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας, ἐπέτυχον ὅμως εἰς τὰ ἄλλα τρία μαθήματα, τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν, τῆς Ἐκθέσεως Ἰδεῶν καὶ τῶν Λατινικῶν.

§75Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Πάντως ὑπάρχουν 436 νομίμως ἐπιτυχόντες.

§76Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ἐὰν οἱ εἰσερχόμενοι, ἀξιότιμε κύριε ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργέ, εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν ἐπρόκειτο νὰ καταλάβουν θέσεις εἰς ἐπάγγελμά τι κλειστόν, τότε ὁ ἀριθμὸς τῶν φοιτητῶν εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν θὰ ἦτο τὸ μοναδικὸν κριτήριον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπηρέαζε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διὰ νὰ ἀποδεχθῇ ἢ ὄχι τὴν ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίαν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως οἱ σπουδάζοντες εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν κατ’ ἐξοχὴν ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ ἀποκτήσουν γενικὴν μόρφωσιν καὶ νὰ ἀποκτήσουν ἐνδεχομένως πτυχίον, τὸ ὁποῖον εἶναι χρήσιμον διὰ τὴν ἄσκησιν, ὄχι μόνον τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ Δικηγόρου, ἀλλ’ οἱουδήποτε ἄλλου ἐπαγγέλματος ἐν τῇ κοινωνίᾳ, δὲν νομίζω, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν φοιτητῶν τῆς Νομικῆς πρέπει νὰ εἶναι περιωρισμένος. Ὑπάρχει περιορισμὸς ἐκ τῶν ὑστέρων διὰ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δικηγόρου καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ περιορίσωμεν ἐκ τῶν προτέρων τὸν ἀριθμὸν τῶν φοιτητῶν τῆς Νομικῆς.

§77Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἀπήντησα μόνον εἰς τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι ἦτο ἀδύνατον νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἐπιτυχία, λόγῳ τοῦ τρόπου θέσεως τῶν θεμάτων καὶ σᾶς εἶπον μόνον ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι ὑπάρχουν πάντως 436 ἐπιτυχόντες.

§78Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ὑποβάλλω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς καὶ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας τὴν ἄποψιν, ὅτι ἐὰν γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ ὑπὸ συζήτησιν τροπολογία καὶ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν φοιτητῶν τῆς Νομικῆς, κατ’ οὐδὲν θὰ παραβλαβῇ ἡ ποιότης τῆς ἐκπαιδεύσεως. Διότι, ἴσως πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων νὰ ἐπηρεάσθησαν ἀπὸ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργοῦ, ὅτι ἐὰν δεχθῶμεν φοιτητὰς λαβόντας βαθμὸν κάτω τῆς βάσεως, ἡ ποιότης τῶν μορφωμένων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον θὰ εἶναι κατωτέρα. Τὸ τοιοῦτον ἀποτελεῖ σχῆμα πρωθύστερον, διότι διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας ἡμεῖς δὲν βαθμολογοῦμεν φοιτητάς, δὲν ἀπονέμομεν πτυχία, ὥστε νὰ βγάλωμεν ἐπιστήμονας κατωτέρας ποιότητος, ἁπλῶς δεχόμεθα φοιτητὰς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἐὰν οὗτοι εἰς τὴν μετέπειτα σταδιοδρομίαν των, εἰς τὰ τέσσαρα ἔτη τοῦ Πανεπιστημίου, δὲν ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς καλῆς παιδείας, θὰ ἀπορριφθοῦν, κύριε Ὑπουργὲ καὶ δὲν θὰ πάρουν πτυχίον. Κατὰ συνέπειαν, διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας δὲν μειοῦμεν τὴν ποιότητα τῆς Παιδείας. Θὰ ἤθελα δὲ νὰ ἐρωτήσω τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργόν, εἶναι ἆράγε ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι οἱ ἐκ τῶν ἐπιλαχόντων εἰσερχόμενοι εἰς τὸ Πανεπιστήμιον δὲν θὰ ἔχουν καλλιτέραν ἐπίδοσιν πολλῶν ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον ὡς ἀπολύτως ἐπιτυχόντες; Διατὶ νὰ τοὺς ἀποκλείσωμεν;

§79Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Εἰς ὅλας τὰς ἐξετάσεις ὑπάρχει τὸ τεκμήριον, ὅτι εἶναι καλλίτερος ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος λαμβάνει μεγαλείτερον βαθμόν. Μὲ τὸν συλλογισμόν σας δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνωνται ποτὲ ἐξετάσεις, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον κάποιος νὰ πάρῃ μικρότερον βαθμὸν καὶ εἰς τὸ μέλλον ἐπιδεικνύων μεγάλην ἐπιμέλειαν νὰ γίνῃ καλλίτερος. Αὐτὸς εἶναι ὁ τρόπος ὁ ἀνθρώπινος, μὲ τὸν ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διάγνωσις τῆς ἱκανότητος τῶν ἐξεταζομένων.

§80Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ζητοῦμεν νὰ εἰσαχθοῦν ὅλοι οἱ ἐπιλαχόντες, ἀλλὰ μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον βαθμολογίαν ἀρίστην εἰς τὰ τρία κύρια μαθήματα καὶ ἀπέτυχον μόνον εἰς τὸ μάθημα τῆς ἱστορίας, ἐξ αἰτίας τοῦ εἰδικοῦ λόγου, τὸν ὁποῖον ἐπαρκῶς ἤκουσεν ἐπεξηγούμενον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ἐὰν δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, τότε ἡ ἀδικία τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἡ τοιαύτη σύνθεσις τῶν ἐρωτημάτων, δὲν θὰ ἐπανορθωθῇ. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ἔκφρασις καὶ ἐκδήλωσις καθήκοντος δικαιοσύνης, διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας ταύτης, νὰ ἐπανορθώσωμεν ἀδικίαν ἡ ὁποία ἀνεγνωρίσθη πασιφανῶς καὶ μὲ τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Παρακαλῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ἀκόμη ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι εἰς τὴν ἐπιστήμην ταύτην δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἐργαστηρίων. Δὲν μᾶς κωλύει ζήτημα μὴ ὑπάρξεως ἐργαστηριακῶν μέσων. Εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ κατά τι ὁ ἀριθμὸς τῶν φοιτητῶν, ἄνευ οὐδενὸς πρακτικοῦ κωλύματος.

§81Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὸ διάταγμα, ἡ ἔλλειψις τοῦ βαθμοῦ τῆς ἱστορίας δύναται νὰ καλυφθῇ ἐξ ἄλλων μαθημάτων. Δὲν εἶναι ἐκ τῶν μαθημάτων τὰ ὁποῖα δὲν συμψηφίζονται. Κατὰ συνέπειαν ἕνας πολὺ καλός, ἀποτυχὼν εἰς ἕνα μάθημα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ κάποιο περίσσευμα, εἴτε ἀπὸ τὰ Ἑλληνικά, εἴτε ἀπὸ τὴν Ἔκθεσιν Ἰδεῶν. Ἑπομένως ἄριστος δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι. Ἁπλῶς θὰ εἶχε πάρει τὴν βάσιν εἰς τὰ ἄλλα καὶ θὰ εἶχεν ἀπορριφθῆ εἰς ἕνα.

§82Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Τότε ἔπρεπε νὰ ἔχουν κολοσσιαίαν διαφορὰν ὑπὲρ τὴν βάσιν, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ πάρουν τὴν βάσιν εἰς τὸ ἕνα.

§83Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὁ ἄριστος θὰ ἠδύνατο δι’ ἑνὸς μόνον μαθήματος νὰ καλύψῃ τὴν ἔλλειψιν τῆς Ἱστορίας.

§84Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν καὶ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Παιδείας, ὅπως ἄρῃ τὰς ἀντιρρήσεις του καὶ ἀποδεχθῇ ταύτην τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἤδη ἐξετασθεῖσα ὑπὸ τῆς 30μελοῦς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐγένετο ἀποδεκτή. Παρακαλῶ θερμῶς τὸν κ. Ὑπουργόν, λόγῳ τοῦ εἰδικοῦ γεγονότος τῆς συνθέσεως τῶν ἐρωτημάτων, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄρνησιν. Ἐὰν κ. Ὑπουργὲ δὲν εἶναι καλοὶ φοιτηταί, ἄς τοὺς σταματήσουν εἰς τὸ πρῶτον, εἰς τὸ δεύτερον ἔτος. Ἀποδεχθῆτε παρακαλῶ τὴν τροπολογίαν, διὰ νὰ μὴ ὑποχρεώνωνται οἱ φοιτηταὶ αὐτοί, νὰ φεύγουν πρὸς τὰς γειτονικὰς Μεσογειακάς μας Χώρας νὰ σπουδάζουν τὴν Νομικήν.

§85Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἶναι καὶ πολλοὶ εἰς ἀριθμόν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§87Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, εὑρισκόμεθα καὶ πάλιν ἐνώπιον τοῦ ἐποχιακοῦ πλέον καταστάντος νομοσχεδίου, τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου, τὸ ὁποῖον ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ἐθεσπίσθησαν αἱ εἰσαγωγικαὶ ἐξετάσεις, ἀπασχολεῖ κατὰ τὴν περίοδον ταύτην τὸν ἑκάστοτε ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας Ὑπουργόν, τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ὅλους ἡμᾶς οἱ ὁποῖοι καθ’ ἑκάστην δεχόμεθα καὶ εἰς αὐτὰς ἀκόμη τὰς οἰκίας μας, ὁμάδας φοιτητῶν ἀξιούντων τὴν κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων εἰσαγωγήν των εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ θεσμὸς τῶν εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων ἀποβλέπει εἰς τρεῖς κυρίους σκοπούς. Ὁ πρῶτος σκοπὸς εἶναι, ὡς ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος καὶ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Πλατῆς, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ εἰς τὰ ἀνώτατα Ἱδρυματά μας τῶν ἐγγραμμάτων. Ὁ δεύτερος σκοπὸς εἶναι, ὅτι δὲν διαθέτομεν, ἰδίᾳ δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς θετικὰς ἐπιστήμας, ἐπαρκῆ ἐργαστηριακὰ μέσα διὰ τὴν πρακτικὴν κατάρτισιν τῶν φοιτητῶν. Καὶ ὁ τρίτος τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν, ὁ διακεκριμένος ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργὸς καὶ τέως Καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, διὰ νὰ ἀνυψωθῇ τὸ ἐπίπεδον τῆς Παιδείας ἐν Ἑλλάδι. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν προαναφερθέντων σκοπῶν ἐπιτυγχάνεται. Καὶ πρῶτον δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς θεωρητικὰς ἐπιστήμας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ τὸ κριτήριον, ὅτι δὲν διαθέτομεν ἐπαρκῆ μέσα. Ὁ δεύτερος σκοπός, ὡς ἀνέφερα, ὁ ἀποβλέπων εἰς τὴν παρεμπόδισιν τῆς εἰσαγωγῆς ἀνεπαρκῶς ἐκπαιδευμένων φοιτητῶν καὶ κατὰ συνέπειαν εἰς τὴν ἐξύψωσιν τοῦ ἐπιπέδου τῆς παιδείας, δὲν ἐπιτυγχάνεται ἐπίσης, διότι οἱ ἀποτυγχάνοντες εἰς τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις ἀναχωροῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ κυρίως εἰς τὴν Ἰταλίαν, ὅπου ἐγγράφονται ἄνευ ἐξετάσεων.

§88Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Πόσοι εἶναι οἱ φοιτηταί μας, οἱ σπουδάζοντες εἰς τὸ ἐξωτερικόν;

§89Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἠρεύνησα τὸ θέμα κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ ἐκ τῆς ἐρεύνης μου, προέκυψεν ὅτι 4.500 φοιτηταί μας σπουδάζουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, οἱ πλεῖστοι τῶν ὁποίων εἰς Ἰταλικὰ Πανεπιστήμια. Ἐὰν ὑποθέσωμεν τώρα, ὅτι ἕκαστος ἐξ αὐτῶν δαπανᾷ κατ’ ἐλάχιστον, ἑκατὸν δολλάρια κατὰ μῆνα, διατίθεται κατ’ ἔτος ποσὸν περίπου πέντε ἑκατομμυρίων δολλαρίων πολυτίμου συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν διὰ παραγωγικοὺς σκοπούς. Ἐπὶ πλέον οἱ σπουδάζοντες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπολαύουν καὶ ἄλλων προνομίων, ὅπως φερ’ εἰπεῖν, ἡ ἀναστολὴ προσελεύσεώς των εἰς τὸν στρατόν, καθὼς καὶ ἡ φήμη ὅτι οἱ σπουδάζοντες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι καλύτερον κατηρτισμένοι ἀπὸ τοὺς σπουδάζοντας εἰς τὰ ἰδικά μας Πανεπιστήμια. Καὶ ἐρωτᾶται, εἶναι ἠθικὸν καὶ δίκαιον, οἱ ἀποτυχόντες τῶν Πανεπιστημίων μας, ἢ καὶ ἀκόμη χειρότερον, οἱ μὴ προσελθόντες καθόλου εἰς τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις καὶ μεταβάντες ἀπ’ εὐθείας εἰς ξένα Πανεπιστήμια, νὰ ἀπολαμβάνουν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν σπουδῶν των ἐκ μέρους τοῦ Κράτους διευκολύνσεων, ὡς ἡ προαναφερθεῖσα ἀναστολὴ κατατάξεως εἰς τὸν στρατόν, ἐνῷ οἱ παραμένοντες ἐνταῦθα καὶ ὑφιστάμενοι ἐπὶ ἕν, δύο, καὶ τρία ἔτη τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις, νὰ ἀποκλείωνται, διότι ὑστεροῦν ἡμισείας ἢ μιᾶς μονάδος τῆς βάσεως καὶ δὴ εἰς βοηθητικὰ μαθήματα; Ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, ἕνα ἠθικὸν ἀδιέξοδον, τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ ἐπισύρῃ ἀμέριστον τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐὰν ἠθέλαμεν νὰ εἴμεθα δίκαιοι. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἐπιμένω ἐπὶ τῶν ἀντιλήψεων, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξα καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ὅτι αἱ εἰσαγωγικαὶ ἐξετάσεις πρέπει νὰ καταργηθοῦν, ὡς μὴ ἐξυπηρετοῦσαι οὐδένα ἐκ τῶν σκοπῶν, διὰ τοὺς ὁποίους ἐθεσπίσθησαν. Τῆς αὐτῆς γνώμης ἦτο πέρυσι καὶ ὁ διακεκριμένος ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἐτόνισεν, ὅτι αἱ εἰσαγωγικαὶ ἐξετάσεις ἔπρεπε νὰ καταργηθοῦν καὶ διὰ ψυχολογικοὺς λόγους. Ἡ γνώμη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δοθέντος ὅτι ὑπῆρξε Καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, εἶναι βαρύνουσα. Δυστυχῶς ὅμως ἐφέτος, μετέχων τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει διαφορετικὰς ἀντιλήψεις ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας ὑπεστήριζε πέρυσιν, ὡς κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τοῦ Συναγερμοῦ. Ἕτερον σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ θίξω εἶναι τὸ ἀναφερθὲν παρὰ τοῦ συναδέλφου κ. Κουντούρη, δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ τεθέντα κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τῆς Νομικῆς Σχολῆς, ἐρωτήματα τῆς Ἱστορίας. Ὅλοι, κύριοι συνάδελφοι, ἐδέχθημεν ἐπιτροπὰς φοιτητῶν παραπονουμένων διὰ τὸ δύσκολον τῶν τεθέντων ἐρωτημάτων. Πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ κύρους τοῦ Πανεπιστημίου καὶ διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὰς ἐκφρασθείσας ὑπονοίας παρ’ ἐνίων ἐξ αὐτῶν, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἐρευνηθῇ ποῖοι ἐκ τῶν φοιτητῶν ἔγραψαν καλῶς καὶ ἀπὸ ποῖα φροντιστήρια προέρχονται οὗτοι. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, οἱ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν προερχόμενοι διατείνονται, ὅτι ἡ ἐπιτυχία των εἶναι ἀδύνατος ἄνευ προηγουμένης φροντιστηριακῆς προπαρασκευῆς. Τοῦθ’ ὅπερ ἀποδεικνύει, ὅτι μὲ μόνας τὰς Γυμνασιακὰς γνώσεις εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐπιτυχία εἰς τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου. Ἐκ τῆς ἐρεύνης ἐπίσης θὰ προκύψῃ, κύριοι συνάδελφοι, ἂν πέραν τῆς κακίας περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Κανελλόπουλος ὑπάρχῃ καὶ κάτι σοβαρώτερον, ὁπότε ἂν ἤθελεν ἀποδειχθῆ τοῦτο θὰ πρέπει ὄχι μόνον νὰ τιμωρηθῇ ὁ κ. Καθηγητὴς ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποβληθῇ τοῦ Πανεπιστημίου. «Ἡ γυναῖκα τοῦ Καίσαρος δὲν πρέπει νὰ εἶναι τιμία ἀλλὰ καὶ νὰ φαίνεται τιμία». Τοῦτ’ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς εὑρισκομένους εἰς τὴν κορωνίδα τῆς πνευματικῆς μας ἡγεσίας.

§90Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ γίνεται χρῆσις τόσον βαρειῶν φράσεων καὶ δὴ προκαταβολικῶς, διότι τοῦτο δὲν συμβάλλει εἰς τὴν διατήρησιν τοῦ γοήτρου τῶν ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων τῆς χώρας.

§91Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὅσον ἀφορᾶ τώρα τοὺς σπουδάζοντας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν προτείνω, ὅτι εἰς αὐτοὺς τότε μόνον νὰ χορηγῆται διαβατήριον, ὅταν ὑποστοῦν ἐνταῦθα ἐπιτυχῶς τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις. Πλὴν ὅμως, ὄχι μόνον τοῦτο δὲν συμβαίνει ἀλλὰ τοὺς χορηγεῖται ἀναστολὴ κατατάξεως εἰς τὸν Στρατὸν μέχρι πέρατος τῶν σπουδῶν των, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, στερούμενοι τῶν οἰκονομικῶν μέσων, ἀναγκάζονται νὰ κρούουν δὶς καὶ τρὶς τὰς θύρας τῶν Πανεπιστημίων μας μέχρις οὗ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπιτύχουν. Ὅταν μὲ μόνον τὸ ἀπολυτήριον τοῦ Γυμνασίου δύνανται οἱ δυνάμενοι καὶ οἱ ἀποτυχόντες νὰ μεταβαίνουν εἰς ξένα Πανεπιστήμια δι’ ἀνωτέρας σπουδάς, οὐδέν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιτυγχάνεται ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκονται μὲ τὴν καθιέρωσιν τῶν εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων. Ἁπλῶς βραβεύεται ἡ ἀμάθεια καὶ κακοποιεῖται ἡ ἔννοια τῆς ἰσότητος καὶ τῆς δικαιοσύνης.

§92Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾶ τὴν τύχην τῶν ἐξετασθέντων κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, δηλαδὴ ἀφορᾶ τὸ παρελθόν. Τὸ ζήτημα τοῦ προσφορωτέρου τρόπου ἐπιλογῆς ὡς πρὸς τὸ μέλλον, πράγματι μελετᾶται.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον.

§94Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἐθεώρησα ὑποχρέωσιν, ὡς μέλος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Παιδείας, νὰ λάβω τὸν λόγον, διὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διότι μετὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔμεινεν ἡ ἐντύπωσις ἴσως, ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ δὲν ἔλαβε τίποτε ἀπολύτως ὑπ’ ὄψει της οὔτε ὅσα συντρέχουν διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, οὔτε ὅσα ἐπέβαλαν τὰς προταθείσας τροποποιήσεις τούτου. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψει τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ τὴν διεφώτιζον, ὥστε ἡ ἀπόφασίς της νὰ στηρίζεται εἰς πραγματικὰ γεγονότα καὶ νὰ ἐξυπηρετεῖ πληρέστερον τὴν Ἐθνικὴν παιδείαν. Ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου οὐδὲν ἐξάγεται χρήσιμον, διότι ἡ ἔκθεσις ἀναγράφει, ὅτι οἱ λόγοι διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ Νομοσχεδίου ἦσαν: 1) ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιλαχόντων ἰδίᾳ τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν ἐφέτος εἶναι μικρός, 2) ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων εἶχε καθορισθῆ ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις τὸ πρῶτον ἐπιλαμβάνεται τῆς κρίσεως περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων καὶ 3) ὅτι πολλοὶ νέοι σπουδάζουν εἰς Πανεπιστήμια τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι δὲν δύνανται νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἐὰν ἐξαιρέσῃ κανεὶς τὸν τρίτον λόγον, οὐδὲν συγκεκριμένον στοιχεῖον παρέχεται ἀπὸ τὸν πρῶτον καὶ δεύτερον λόγον, ὡς οὗτοι ἀορίστως διατυποῦνται. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ Ἐπιτροπὴ ἀφοῦ δὲν εὑρίσκει ἰσχυροὺς τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον, ἔπρεπε ν’ ἀναζητήσῃ αὐτὴ μίαν λογικὴν λύσιν. Ἐξέλεξεν ἐπιεικεστέραν λύσιν διὰ τοὺς σπουδαστὰς καὶ κατέληξεν εἰς τροποποίησιν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ παρείχετο εὐκολία εἰς περισσοτέρους νέους νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰς Σχολάς, ἀφοῦ, ὡς ἐλέχθη, οὐδὲν σαφὲς εἰς τοῦτο κώλυμα ἐξετέθη εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ διατί προὐτίμησε τὴν ἐπιεικῆ ἀπόφασιν; Πρῶτον ἐσκέφθη, ὅτι αἱ ἐξετάσεις αἱ εἰσιτήριοι οὐδεμίαν ἐγγύησιν παρέχουν, οὐδεμίαν ἐγγύησιν, ὅτι γίνεται ἐπιλογὴ τῶν καλλιτέρων νέων, οἱ ὁποῖοι θὰ εὐδοκιμήσουν εἰς τὰς πανεπιστημιακὰς σπουδάς των. Μετὰ τὰ καταγγελθέντα διὰ τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις εἰς ἓν μάθημα τῆς Νομικῆς Σχολῆς καὶ μετὰ τὴν ἀξιόλογον ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπαλλάσσεται κανεὶς τοῦ κόπου ν’ ἀποδείξῃ, διατί δὲν παρέχουν ἐγγύησιν αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις ἀλλὰ κατ’ ἐμὲ καὶ ἐὰν ἀκόμη ἐξασφαλισθῇ ὁ καλλίτερος τρόπος τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων καὶ ἡ πλέον δικαία κρίσις, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἐγὼ ἐκτροπάς, αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις δὲν ἠμποροῦν νὰ μᾶς παράσχουν καμμίαν ἐγγύησιν, ὅτι γίνεται δι’ αὐτῶν καλὴ ἐπιλογὴ καὶ ὅτι δι’ αὐτῶν θὰ ἐπιτύχωμεν ἐκεῖνο ποὺ θέλομεν, νὰ γίνουν δεκτοὶ δηλαδὴ ἐκεῖνοι ποὺ δύνανται νὰ παρακολουθήσουν εὐδοκίμως τὰ ἀνώτερα μαθήματα εἰς τὰς σχολὰς καὶ νὰ διακριθοῦν ὡς ἐπιστήμονες. Διὰ ν’ ἀντιληφθῶμεν ἐὰν πρέπῃ νὰ τύχῃ τῆς προσοχῆς ἡ γνώμη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἐθεσπίσθησαν αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις. Κατὰ τὴν γνώμην μου, τρεῖς, ἴσως, λόγους καὶ σκοποὺς θεραπεύομεν. Πρῶτον ζητοῦμεν νὰ διαπιστώσωμεν ἂν εἶναι ἱκανοὶ αὐτοὶ καθ’ ἑαυτοὺς οἱ σπουδασταὶ νὰ παρακολουθήσουν ἀνώτερα μαθήματα, ἐὰν ἔχουν δηλαδὴ προπαρασκευασθῆ εἰς τὰ Γυμνάσια, ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ παρακολουθήσουν, ὡς εἴπομεν, μαθήματα εἰς τὰς διαφόρους Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου. Δεύτερον, ἐὰν ὑπάρχῃ ὁ χῶρος, τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν καὶ τὰ μέσα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν κατάρτισιν ὡρισμένων μόνον φοιτητῶν καὶ ὄχι πέραν ἑνὸς ἀνωτάτου ὁρίου καὶ τρίτον, ἐὰν κοινωνικὴ ἀνάγκη, κοινωνικὸς λόγος σχετικῶς μὲ τὸν πληθωρισμὸν τῶν ἐπιστημόνων ἀποκλείουν νὰ παραδεχθῶμεν περισσοτέρους σπουδαστὰς εἰς ἑκάστην σχολήν. Ἄλλους λόγους σοβαροὺς δὲν εὑρίσκω διὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἠμποροῦσε νὰ θεωρηθοῦν ἀναγκαῖαι αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις καὶ ν’ ἀποκλείσωμεν εἰς τοὺς τόσους καὶ τόσους νέους νὰ σπουδάσουν, εἰς τὰς σχολὰς τῆς ἐπιθυμίας των. Δὲν ἠξεύρω διατί θὰ ἠμπορούσαμεν ἡμεῖς εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰς τὴν χώραν τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ φωτός, νὰ κλείνωμεν τὴν πόρτα εἰς τὸν σπουδαστὴν καὶ νὰ τοῦ λέγωμεν, δὲν σὲ ἀφήνομεν νὰ σπουδάσῃς, ἔστω καὶ ἐὰν τὸ ζητήσῃς καὶ ἐὰν δύνασαι, ἔστω καὶ ἐὰν θέλῃς νὰ μορφωθῇς! Καὶ ἂς ἐξετάσωμεν τὸν πρῶτον λόγον, ἐὰν δηλαδὴ ἐκλέγωνται διὰ τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων οἱ ἱκανοί, ἤτοι ὅσοι ἔχουν ἱκανὴν πανεπιστημιακὴν κατάρτισιν, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ παρακολουθήσουν ἀνωτέρας σπουδάς. Τὸ πρόβλημα τοῦτο θὰ εἶχε λυθῆ αὐτομάτως ἐὰν τὰ Σχολεῖα Μέσης ἐλειτούργουν ἀποδοτικώτερα. Οὐδεὶς τότε λόγος θὰ συνέτρεχε νὰ ἔχωμεν εἰσιτηρίους ἐξετάσεις. Τὸ ζήτημα συνδυάζεται μὲ πολλὰ ἀκόμη προβλήματα ἐκπαιδευτικά, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι τῆς ὥρας καὶ δὲν θὰ κουράσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν λόγων, διὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἔπρεπε νὰ καταργηθοῦν ἢ ὄχι αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις. Πάντως θὰ πρέπῃ νὰ δοθῇ μία ριζικὴ λύσις κατόπιν συστηματικῆς ἐρεύνης καὶ νὰ παύσῃ νὰ γίνεται κάθε χρόνον ἡ αὐτὴ ἄγονος συζήτησις ἐδῶ. Διότι κάθε Ἰανουάριον ἀνεβαίνομεν εἰς τὸ βῆμα καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ εἰσιτηρίων ἐξετάσεων, χωρὶς ποτὲ νὰ παίρνωμεν μίαν ὁριστικὴν ἀπόφασιν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα ὅπως καὶ τόσα ἄλλα ζητήματα τῆς παιδείας, ἀνεξαρτήτως οἱασδήποτε πολιτικῆς καὶ κομματικῆς ἀποχρώσεως. Μὲ μεγάλην ἱκανοποίησιν ἤκουσα πέρυσι τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης προτείνοντα νὰ συσταθῇ μία διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία νὰ μελετήσῃ ἀνεξαρτήτως κομματικῆς ἀποχρώσεως τὸ Ἐθνικὸν ζήτημα τῆς παιδείας, διὰ νὰ ἔχωμεν ἑνιαίαν ἐκπαιδευτικὴν πολιτικήν, καὶ ἐξασφαλίσωμεν ἀποτελέσματα ἀδιάβλητα τὰ ὁποῖα θὰ μεταβάλουν τὴν ὅλην μας παιδείαν ὥστε νὰ διασφαλισθῇ ἡ προκοπὴ τῆς αὐριανῆς γενεᾶς. Ἀλλὰ μὲ τὴν εἰσιτήριον ἐξέτασιν δὲν γίνεται ἐπιλογὴ εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸ ἀκατάστατον καὶ ἀνύπαρκτον σήμερον σχολεῖον τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις διεξαγομένας μάλιστα καθ’ ἃς συνθήκας ἠκούσαμεν ἀπόψε, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν ἡμέραν νὰ κριθῇ, ἐὰν ὁ νέος ἠμπορῇ νὰ παρακολουθήσῃ ἀνώτερα μαθήματα, ἐὰν ἔχῃ τὴν ἱκανότητα νὰ προκόψῃ εἰς τὰς σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου. Ἐὰν ὅσας ὥρας ἔχῃ ἡ ἡμέρα ἐπανελαμβάνοντο αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις ἀπὸ τοὺς ἰδίους ἐξετάζοντας καὶ τοὺς ἰδίους ἐξεταζομένους, τὰ ἀποτελέσματα θὰ ἦσαν πάντοτε διάφορα. Θὰ βλέπωμεν νὰ ἐπιτυγχάνουν συνήθως ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν νὰ πληρώνουν εἰς τὰ φροντιστήρια. Ἐκεῖ πασαλείφονται καὶ ἑτοιμάζουν τὰς ἀπαντήσεις, τυποποιημένας, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐξασφαλίσουν τὴν εἰσαγωγήν των, καὶ τὰ παιδιὰ ὅμως τῆς ὑπαίθρου, τὰ πτωχὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ μὲ τὸ καθαρὸν πνεῦμα τήκονται διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ εὕρουν ἀνοικτὴν τὴν θύραν τῶν Πανεπιστημίων καὶ τῶν ἄλλων σχολῶν, Δι’ αὐτὸ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη ὅτι οὐδὲν κριτήριον ἀσφαλὲς δίδει τὸ ἀποτέλεσμα, ποὺ παρουσιάζει ἡ ἐξέτασις ἡ εἰσιτήριος καὶ ὑφ’ ἃς συνθήκας διεξάγεται μάλιστα, ὡς ἠκούσαμεν ἀπόψε. Μὲ ἀπόλυτον ἱκανοποίησιν ἤκουσα, ὅτι θὰ κληθῇ νὰ ἀπολογηθῇ ὁ ὑπεύθυνος διὰ τὰ ζητήματα τοῦ μαθήματος, περὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο λόγος ἀπόψε.

§95Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὄχι εἰς ἀπολογίαν. Παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν καὶ νὰ ἐλέγξῃ τὸν καθηγητήν. Ὄχι, νὰ κληθῇ εἰς ἀπολογίαν.

§96Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δέχομαι αὐτὸ μὲ ἱκανοποίησιν. Ἀλλὰ μὲ θλῖψιν καὶ κατάπληξιν, ὄχι ὀλίγην, ἤκουσα ὅτι οὐδὲν μέτρον ἐπανορθωτικὸν πρόκειται νὰ ληφθῇ διὰ τὰ ἀτυχῆ παιδιά, ποὺ ἔτσι, κατεδικάσθησαν νὰ γυρίσουν πάλιν εἰς τὸ χωριό τους. Δὲν συμβιβάζεται μὲ τὴν ἀξιοπρέπειαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ γίνῃ ἐπισήμως γνωστὸν τὸ ἀδίκημα καὶ νὰ μείνῃ ἀδιόρθωτον τὸ ἀποτέλεσμα διὰ τοὺς ἀδικουμένους, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ ὄντως τὸ καταγγελθὲν ἀδίκημα. Ἀλλ’ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ δεύτερον θέμα. Ὡς πρὸς τὸν χῶρον καὶ τὰ μέσα· πάλιν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, ἀπὸ τὴν τόσον εὐσυνείδητον, δὲν μᾶς ἔδωκε τὰ πραγματικὰ στοιχεῖα διὰ μίαν ἑκάστην Σχολήν, διὰ νὰ ἴδωμεν καὶ κρίνωμεν ἐὰν εὑρισκώμεθα πρὸ τῆς ἀνάγκης νὰ μὴ δεχθῶμεν περισσοτέρους σπουδαστάς. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διαπιστωθῇ, ὅτι ἀπὸ τὴν ὑπερτάτην ἀνάγκην δὲν ἠμποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν τὴν προτεινομένην ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τροποποίησιν. Ἀλλ’ οἱαδήποτε πραγματικὴ στενότης ὑπάρχῃ, τὸ Ὑπουργεῖον δὲν δύναται νὰ ἀφήσῃ μελλοντικῶς ἀθεράπευτον τὴν ἀνάγκην αὐτήν. Δὲν δυνάμεθα νὰ λέγωμεν ὅτι δὲν ἔχομεν αἰθούσας, προκειμένου περὶ Πανεπιστημίων ἢ δὲν ἔχομεν μέσα ἢ ὥρας νὰ κάμωμεν τὴν ἐργαστηριακὴν ἢ ἄλλην κατάρτισιν τῶν σπουδαστῶν. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ὡς ἐλεύθερον Κράτος, νὰ ὀργανώσωμεν τὴν ἀνωτάτην ἐκπαίδευσιν, ὅπως καὶ τὰς ἄλλας βαθμίδας τῆς ἐκπαιδεύσεως.

§97ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἄσχετον πρὸς τὸ θέμα, αὐτὸ ποὺ λέγετε.

§98Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Δὲν εἶναι ἄσχετον πρὸς τὸ θέμα, διότι ἡ ἀπόφασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Παιδείας, εἰς τὴν ὁποίαν εἶσθε καὶ μέλος, τὰ ἐξήτασεν αὐτὰ λεπτομερειακῶς καὶ ἀνεγνώρισε διὰ ποίαν ἀνάγκην καὶ διὰ ποῖον λόγον πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν ἐπιεικῆ λύσιν, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ὁμαφώνως καὶ ἐπρότεινε. Δὲν εἶναι ἄσχετον, ὅταν δικαιολογῶ διατὶ κατέρχεται εἰς τὸν βαθμὸν 18 καὶ εἰς τὸ 9 ἀντὶ 20 καὶ 10 ἡ Ἐπιτροπή. Ἔπειτα μήπως ὑπάρχει ὁ ἄλλος κίνδυνος, ὁ τρίτος δηλαδή, τοῦ πληθωρισμοῦ τοῦ ἐπιστημονικοῦ καὶ πρέπει νὰ θέσωμεν ἕνα φραγμόν; Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχῃ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα τὸν τρομάζουν νὰ ἀνοίξῃ τὰς θύρας καὶ νὰ δεχθῇ περισσοτέρους, διότι θὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα προλεταριᾶτον ἐπιστημονικὸν, ὅπως λέγουν, δὲν ὤφειλε νὰ μᾶς ἐνημερώσῃ σαφῶς καὶ πλήρως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εὑρίσκω ὅτι εἶναι καὶ εἰς τοῦτο αὐτὸς ὁ τρόπος τῆς θεραπείας. Ἠμπορεῖ νὰ δεχθῇ τοὺς ὑποψηφίους κάθε σχολὴ καὶ ἔπειτα νὰ τοὺς ἐκκαθαρίσῃ εἰς τὸ πρῶτον ἔτος, ἢ τὸ δεύτερον, τρίτον καὶ νὰ κάμῃ τὸν καθαρμόν, καὶ νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ νὰ βγαίνουν πλήθη ἀκαταρτίστων ἐπιστημόνων. Τότε θὰ εἴχομεν ἱκανοὺς ἐπιστήμονας, μία δὲ εὐγενὴς ἅμιλλα τούτων θὰ ἐξυπηρέτει τὸ κοινωνικὸν συμφέρον καλύτερον, καὶ θὰ ἔθετεν αὐτομάτως φραγμὸν εἰς τὴν σημερινὴν κατάστασιν καὶ θὰ ἔπαυεν, ἴσως, καὶ ὁ παρεξηγημένος πόλεμος ἐναντίον τῶν σχολείων τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, διότι αὐτὰ δὲν μορφώνουν τοὺς μαθητὰς ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται ἡ προκοπὴ τῶν παιδιῶν αὐτῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Τέλος ἂς ἴδωμεν καὶ τὸ τελευταῖον σημεῖον. Τὸ ὅτι 4–5.000 ἢ 6.000 σπουδασταὶ ἐξέρχονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι εὑρίσκουν κλεισμένας τὰς πόρτας τοῦ Πανεπιστημίου μας. Τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ συγκινήσῃ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς συγκινήσῃ ὅλους μέχρι τοῦ σημείου νὰ μεταβάλωμεν γνώμην. Δὲν εἶναι μόνον ὁ οἰκονομικὸς λόγος, τὸ πολὺ συνάλλαγμα δηλαδή, ποὺ ἐξέρχεται τῆς χώρας μας. Ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον εἶναι ὅτι σπουδάζουν μόνον οἱ δυνάμενοι καὶ ὄχι οἱ πτωχοί. Ἀλλ’ ἀκόμη ἄξιον προσοχῆς εἶναι ὅτι χάνομεν 5–6.000 ἑλληνόπουλα, διότι δὲν εὐτυχοῦν νὰ ζήσουν τὰ ὡραιότερα χρόνια τους μέσα εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἀτμόσφαιραν καὶ τὰς ἑλληνικὰς παραδόσεις. Διωγμένα ἀπὸ τὴν μητέρα τους εὑρίσκουν στοργὴν εἰς τὴν ξένην μὲ κίνδυνον νὰ δεχθοῦν τόσας ὑπόπτους ἐπηρείας τοῦ ξένου περιβάλλοντος. Καὶ δι’ αὐτὴν τὴν Ἐθνικὴν ἀνάγκην μόνον θὰ ἐπεβάλλετο νὰ εἴμεθα ὅσον ἠμποροῦμεν ἐλαστικώτεροι. Προκειμένου περὶ τῶν πανεπιστημιακῶν σχολῶν, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν ἤκουσα καλῶς, εἶπεν ὅτι 900 φοιτηταὶ εἰσέρχονται περισσότερον ἀπὸ πέρυσι. Μὲ τοῦτο δὲν διαφωτίζομαι ἀπολύτως εἰς τίποτε. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ 2.000 πάρα πάνω ἀπὸ πέρυσι, τί ἀξίαν θὰ εἶχε τοῦτο;

§99Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὸ 900, ποὺ εἶπον, σημαίνει τὸ ἑξῆς: Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἀριθμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε καθορισθῆ ὑπὸ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, εἰσάγονται ἐπὶ πλέον 900.

§100Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ ἡ ἐξήγησις αὐτή. Εἰς οὐδὲν δὲ λογικὸν συμπέρασμα δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλήξω. Τί μὲ ἐνδιαφέρουν τὰ προηγούμενα; Μήπως πωλοῦμεν μὲ τὸ μέτρον τὴν δημοτικότητα καὶ νὰ εἴπωμεν ἡμεῖς τόσα καὶ σεῖς τόσα δίδετε; Ἐὰν μοῦ εἴπητε, ὅτι 900 χωροῦν καὶ δὲν χωροῦν ἄλλοι, θὰ ἀναγνωρίσω ὀρθὴν τὴν σκέψιν σας.

§101Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Προκειμένου περὶ τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν, ὅπου δὲν εἰσάγονται οἱ ἐπιλαχόντες, ἐχρησιμοποιήθη τὸ ἐπιχείρημα τῆς ἐλλείψεως δυνατοτήτων νὰ ἐκπαιδευθοῦν. Προκειμένου ὅμως περὶ τῶν Πανεπιστημίων, τὸ νομοσχέδιον προβλέπει, ὅτι εἰσάγονται ὅλοι οἱ λαβόντες τὴν βάσιν, ἑπομένως τί ἄλλο ἐπιχείρημα χρειάζεται; Ὅλοι ὅσοι ἔλαβον τὴν βάσιν, κατὰ τὸν νόμον εἰσάγονται. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς περιορισμός. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν δέχεται τὸ νομοσχέδιον, εἶναι νὰ εἰσαχθοῦν καί τινες ἐκ τῶν ἀποτυχόντων.

§102Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Διατί, ὅμως, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐφάνηκε ἐπιεικεστέρα ἀπὸ ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος συνετάξατε τὸ νομοσχέδιον καί, διατί, ἡ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως, ἀνεγνώρισε χρέος της, νὰ προχωρήσῃ μέχρι τοῦ 18 καὶ τοῦ 9; Δὲν ἐγνωρίζομεν ὅμως τὸ περιστατικὸν τοῦ μαθήματος τῆς ἱστορίας. Διότι, ἐὰν τὸ ἐγνωρίζομεν, τότε ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ ἔλεγεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε ν’ ἀγνοηθῇ ἐντελῶς αὐτὸ τὸ μάθημα καὶ ὄχι νὰ ἀδικηθοῦν, ἐφ’ ὅσον ἀληθεύουν τὰ καταγγελθέντα, οἱ ἀποτυχόντες εἰς τὸ μάθημα τοῦτο. Ἤθελον, νὰ μάθω τοῦτο, κ. Ὑπουργέ, διὰ νὰ ἱκανοποιηθῶ, νὰ μάθω πόσους χωρεῖ ἢ ἠμπορεῖ νὰ δεχθῇ ἡ Νομικὴ Σχολὴ καὶ ποία εἶναι ἡ ἀνάγκη, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς αὐτήν, νὰ μὴ δεχθῇ, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν βάσιν, εἰς τὰ κύρια μαθήματα. Τότε μόνον θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν ἄρνησιν νὰ δεχθῶμεν αὐτούς. Διότι πῶς θὰ ἀποκλείσωμεν τὸ δικαίωμα τοῦτο, εἰς τὰ πτωχὰ παιδιά, ποὺ συνήθως εἶναι παιδιὰ τῆς ὑπαίθρου; Διότι δὲν παρηκολούθησαν φροντιστήρια; Ἐὰν ὑπάρχῃ ὑπερτάτη ἄλλη ἀνάγκη, εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τῆς ἐλευθερίας, εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τῆς ἐπιστήμης, νὰ ἀποκλείωνται ὅσοι ἐπιθυμοῦν νὰ μορφωθοῦν, ὀφείλετε νὰ τὴν καθορίσετε, κ. Ὑπουργέ, διότι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγητε εἰς τοὺς νέους «μείνετε ἀμόρφωτοι καὶ χωρὶς ἐργασίαν, δὲν σᾶς ἀφήνω νὰ γίνετε ἐπιστήμονες». Ἤθελον, κ. Ὑπουργέ, νὰ μᾶς εἴπητε συγκεκριμένους λόγους καὶ νὰ ἐξηγήσετε τὴν ἀνάγκην πρὸ τῆς ὁποίας θὰ πρέπει νὰ θέσωμεν φραγμὸν καὶ νὰ ἐμποδίσωμεν νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον περισσότεροι. Ὡς πρὸς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν δέχεσθε νὰ εἰσαχθοῦν εἰς αὐτάς, οἱ ἐπιλαχόντες, διότι ἔχομεν ἀδιορίστους δημοδιδασκάλους καὶ φοιτῶντας, εἰς τὰς Ἀκαδημίας περίπου 5500, ἐνῷ ἔχομεν μόνον χίλια κενά. Τὰ κενὰ ὅμως, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἀνέρχονται μόνον εἰς χίλια. Τὰ πραγματικὰ κενά, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπείρως περισσότερα.

§103Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν ὡμίλησα, κύριε συνάδελφε, περὶ πραγματικῶν κενῶν, ὅταν ὡμίλησα περὶ χιλίων. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι δὲν ὑπάρχει προοπτικὴ διορισμοῦ 5500 διδασκάλων ἐντὸς δέκα πέντε μηνῶν. Ἐάν, κύριε συνάδελφε, ἀνέφερα τὸν χρόνον ἱδρύσεως σχολείων τινῶν, τὸν ἀνέφερα, διότι δὲν εἶχε περιληφθῆ ἡ ἀναγκαία πίστωσις λειτουργίας των εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἑπομένως πρόκειται περὶ κενῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ἀντιμετωπισθοῦν διὰ τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ.

§104Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Τὰ κενά, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν δημοτικὴν ἐκπαίδευσιν εἶναι τεράστια, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ μονοτάξιον Δημοτικὸν Σχολεῖον μὲ 100– 180 μαθητάς. Ὀφείλομεν νὰ λησμονήσωμεν τὰ πάντα, ὅλας μας τὰς διαφορὰς καὶ νὰ σκεφθῶμεν μονάχα τὰ παιδιά μας, τὸ μέλλον τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς, καὶ νὰ λάβωμεν μίαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία θὰ μεταβάλῃ τὴν κατάστασιν, πρὸς τιμὴν τῆς ἰδίας Κυβερνήσεως, τῆς ἰδικῆς σας. Ἔτσι θὰ ἔχωμεν, Ἐθνικὴν παιδείαν, καὶ θὰ παύσωμεν νὰ ζητῶμεν ἀπὸ τὸν διδάσκαλον τὸν λόγον, δι’ ὅ,τι ἀνάποδον παρουσιάζεται, ἀναγκαστικῶς, ὡς φυσικὴ συνέπεια σήμερον.

§105Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Σεῖς, κύριε συνάδελφε, τί ἐπράξατε;

§106Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐπειδή, πιστεύετε, ὅτι δὲν ἐπράξαμεν ἡμεῖς, δὲν πρέπει νὰ πράξητε καὶ σεῖς;

§107Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Σᾶς ἠρώτησα ὡς ἐκπαιδευτικόν. Σεῖς τί ἐπράξατε τόσον καιρόν;

§108Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐὰν νομίζετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἔχετε στοιχεῖα, ὀφείλετε νὰ τὰ καταθέσητε, διὰ νὰ δώσῃ λόγον ὁ οἱοσδήποτε ὑπεύθυνος. Ἀλλὰ τὰ ὑπηρεσιακὰ συμβούλια δὲν εὐθύνονται διὰ τὴν πολιτικὴν τῶν Κυβερνήσεων, ὁπωσδήποτε. Σέβομαι, κύριε συνάδελφε, τὰς ἀντιλήψεις σας καὶ θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ προσέξετε καὶ σεῖς τὰς ἰδικάς μου. Κύριε Ὑπουργέ, τὰ κενὰ τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως, ὅπως σᾶς εἶπον, εἶναι τεράστια. Εὔχομαι νὰ εἶσθε εὐτυχὴς ὥστε, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας νὰ δοθῇ ἱκανοποιητικὴ λύσις, εἰς τὸ κεφαλαιῶδες τοῦτο ζήτημα τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἐθνικῆς μας παιδείας. Ἀλλ’ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ διετύπωσε καὶ μίαν ἄλλην τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἰδιαιτέρως εὑρίσκω ὀρθήν. Ὁ δημοδιδασκαλικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος μαρτυρεῖ κυριολεκτικῶς, ὅπως γνωρίζετε, καὶ ὁ ὁποῖος στερεῖται τῶν πάντων, στερεῖται τῶν οἰκονομικῶν μέσων, διὰ νὰ σπουδάσῃ τὰ παιδιά του, ἐζήτησεν ἕνα δικαιότατον αἴτημα. Τὰ τέκνα τῶν δημοδιδασκάλων νὰ διευκολύνωνται κατά τινα προτίμησιν εἰς τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας. Ἐφ’ ὅσον λαμβάνουν τὸν βασικὸν βαθμὸν ἐπιτυχίας, ὀρθὸν εἶναι νὰ γίνωνται καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ ἀριθμοῦ δεκτοί. Τὰ τέκνα τῶν δημοδιδασκάλων ἔζησαν εἰς ἀτμόσφαιραν τῶν ἐθνικῶν παραδόσεων καὶ εἰς ἐθνικὸν περιβάλλον, ὅπερ ἐδημιούργησαν οἱ πατέρες των μὲ τὴν καθημερινὴν ὡραίαν ἀπασχόλησιν καὶ ψυχοπλαστικὴν προσπάθειαν. Εἶναι χρέος ὅλων μας νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὸ δίκαιον τοῦτο αἴτημα καὶ διὰ τὸ συμφέρον αὐτῆς τῆς παιδείας. Ἄλλωστε δὲν εἶναι παρὰ ἐλάχιστοι εἰς ἑκάστην Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν, ὥστε νὰ μὴ παρεμποδίζεται τὸ παράπαν ἡ λειτουργία ἐκ τῆς φοιτήσεως καὶ τούτων.

§109Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, πρῶτον, δὲν βλέπω εἰς τὰς προτάσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοιαύτην πρότασιν.

§110Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ὑπάρχει, κ. Ὑπουργέ, καὶ μάλιστα προσθέτει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ὅτι ἐφ’ ὅσον διατυπώνεται ἡ γενικὴ περίπτωσις νὰ γίνουν δηλαδὴ δεκτοὶ πάντες οἱ λαβόντες τὴν βάσιν, παρέλκει νὰ προταθῇ ἰδιαιτέρως τὸ αὐτὸ διὰ τὰ τέκνα τῶν ἐκπαιδευτικῶν.

§111Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, μεταξὺ τῶν ὑπεραρίθμων, ἐκείνων δηλαδή, οἱ ὁποῖοι εἰσάγονται ἐκτὸς ἀριθμοῦ, ὑπάρχει πρῶτον ἡ κατηγορία τῶν ἀναπήρων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν, ἀπέναντι οἱουδήποτε. Ὑπάρχει καὶ ἡ κατηγορία τῶν πολυτέκνων, ἡ ὁποία τυγχάνει αὐτομάτως, ἐκ τοῦ νόμου, ὅλων τῶν πλεονεκτημάτων τῶν ἀναπήρων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγάλον σχετικὰ βαθμόν, εὑρίσκονται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν τέκνων ἐκπαιδευτικῶν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Πατρῶν εἰσήχθησαν 26 ἔναντι 8 ἀναπήρων. Φοβοῦμαι νὰ δεχθῶ περαιτέρω διαπλάτυνσιν τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν, χωρὶς νὰ γνωρίζω πόσοι εἶναι, καὶ ποίας συνεπείας δύναται νὰ ἔχῃ ἡ ἐξαιρετικὴ διάταξις. Πάντως, ἐπειδὴ καὶ ἐκεῖνο, ποὺ γίνεται μέχρι τοῦδε δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὸν νόμον, ἀλλ’ ἀπὸ πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κατὰ τὴν κύρωσιν τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας γίνεται ἡ εἰσαγωγὴ αὐτῶν ὡς ὑπεραρίθμων, θὰ ἴδω τὶ δύναται νὰ γίνῃ.

§112Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Διὰ τὰ τέκνα τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἔχει ἀποφασισθῆ νὰ λαμβάνεται ποσοστὸν 10% ἐκ τῶν λαβόντων τὴν βάσιν ἐπιλαχόντων.

§113Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι καθωρισμένον τὸ ποσοστόν. Καθορίζεται ὑπὸ τῶν Ἀκαδημιῶν. Ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς κύρωσιν ἡ πρᾶξις αὐτή, θὰ ἴδω τὶ πρέπει νὰ γίνῃ.

§114Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Σᾶς εἶπον πόσοι εἶναι αὐτοί. Εἶναι ἐλάχιστοι, ἀλλ’ εἶναι ἕνα δίκαιον αἴτημα. Βέβαια ὅλαι αἱ κατηγορίαι αὐταὶ εἶναι ἄξιαι προσοχῆς, ἀλλὰ προκειμένου περὶ τῶν παιδιῶν τῶν δημοδιδασκάλων, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, δὲν δύναται νὰ γίνῃ οὐδεμία συζήτησις, ἐφ’ ὅσον παίρνουν τὴν βάσιν. Πρέπει νὰ τοὺς ἱκανοποιήσωμεν· οἱ δημοδιδάσκαλοι προσφέρουν τὰ πάντα ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς παιδείας καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἀνάλογα πρὸς τὰς θυσίας. Σεῖς εἶσθε πολὺ στοργικὸς καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ ἀναγνωρίσητε τὸ δίκαιον αἴτημα.

§115Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα κατὰ τὴν κύρωσιν τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν εἰσαγωγὴν τῶν τέκνων τῶν ἐκπαιδευτικῶν ὡς ὑπεραρίθμων, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν ἡ Βουλή, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου περὶ πολυτέκνων, πᾶσα διάταξις, ἡ ὁποία εὐνοεῖ οἵαν δήποτε ἄλλην κατηγορίαν, ἐφαρμόζεται αὐτομάτως καὶ ἐπ’ αὐτῶν καὶ 2) ὅτι θὰ ἦτο μειονεκτικὴ ἡ θέσις τῶν ἀναπήρων καὶ ἐπὶ πλέον, γεννᾶται τὸ ζήτημα τί θὰ γίνουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγάλους βαθμούς, ἐὰν λάβουν ὅλοι οἱ ρηθέντες θέσιν προνομιακήν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος μὲ κάμνει νὰ μὴ δίδω ἀπάντησιν ἀμέσως, προτοῦ ἐξετάσω πλήρως τὸ ζήτημα.

§116Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Τελειώνω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ εὔχομαι, ὅπως, πολὺ γρήγορα, μὲ τὰ νέα νομοθετήματα, ποὺ θὰ μᾶς φέρῃ ὁ κ. Ὑπουργός, μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία, νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν κάτι καλύτερον διὰ τὴν παιδείαν. Τότε θὰ ἀντιμετωπισθῇ ριζικώτερον καὶ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων καὶ θὰ παύσῃ ἡ παρατηρουμένη σήμερον ἀνωμαλία καὶ ἀναταραχή, τὴν ὁποίαν θὰ θελήσῃ, πιστεύω, νὰ θεραπεύσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας κατὰ τὰς ὑποδείξεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς σήμερον.

§117Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία γίνεται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ θετικὰ ἀποτελέσματα. Ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται ἐνώπιον μιᾶς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλῃ ἀπὸ μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην. Ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς ἐκ Ρόδου συνάδελφος, κ. Ζαννῆς, ὑπενθύμισεν, ἀπόψε, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, γνώμην, τὴν ὁποίαν εἶχα διατυπώσει πρὸ ἔτους. Βέβαια, εἶχα, πράγματι, διατυπώσει τὴν γνώμην, καὶ ἐμμένω εἰς τὴν γνώμην αὐτήν, ὅτι αἱ εἰσητήριοι ἐξετάσεις εἰς Σχολάς, πρὸ πάντων, θεωρητικοῦ χαρακτῆρος, ὅπως εἶναι ἡ Νομικὴ Σχολή, ἡ Φιλοσοφικὴ Σχολή, ἡ Θεολογική, δὲν ἀποτελοῦν τὸ καλύτερον μέσον ἐπιλογῆς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἀποκτήσουν ἐπιστημονικὴν μόρφωσιν. Πιστεύω, ὅτι δὲν ἀποτελοῦν τὸ καλύτερον μέσον ἐπιλογῆς, οὔτε διὰ τὰς ἄλλας Σχολάς. Ἀλλά, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας Σχολάς, ὑπάρχουν ἄλλοι λόγοι τεχνικῆς φύσεως, ὑπάρχουν ἄλλα ἐμπόδια καθαρῶς ἀντικειμενικά, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν αὐτὸ τὸ πρόχειρον μέσον ἐπιλογῆς, τὸ ὁποῖον ὀνομάζεται εἰσητήριος ἐξέτασις. Εἰς τὴν κοινωνίαν, ἀγαπητοί, κύριοι συνάδελφοι, σημειοῦται καὶ πρέπει νὰ σημειοῦται πάντοτε, μία ἐπιλογή. Ἐπιλέγονται οἱ καλύτεροι, ἢ ὑποτίθεται, τοὐλάχιστον, ὅτι ἐπιλέγονται οἱ καλύτεροι, οἱ ἰσχυρότεροι, ἀπὸ ἀπόψεως ἀντοχῆς, οἱ μᾶλλον ἐπίμονοι. Ὅταν λέγω, οἱ καλύτεροι, δὲν ἐννοῶ οἱ ἠθικῶς καλύτεροι. Ὑπάρχει πλῆθος συστημάτων ἐπιλογῆς, τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν, καὶ ἐκ τῶν ὁποίων, ἄλλα λειτουργοῦν αὐτομάτως μέσα εἰς τὴν κοινωνίαν, χωρὶς νὰ τὰ ἔχῃ θεσπίσει κανεὶς νόμος καὶ χωρὶς τὴν λειτουργίαν των νὰ τὴν παρακολουθήσῃ ἡ Πολιτεία, καὶ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα συστήματα ἐπιλογῆς, τὰ ὁποῖα θεσπίζει ὁ νόμος καὶ τῶν ὁποίων τὴν ἐφαρμογὴν τὴν παρακολουθεῖ ἡ Πολιτεία εἴτε, ἀμέσως, εἰς τὰ Ὑπουργεῖα, ὁσάκις γίνονται ἐξετάσεις διὰ τὴν κατάληψιν θέσεων δημοσίων ὑπαλλήλων, εἴτε ἐμμέσως, εἰς τὰς σχολὰς τὰς Πανεπιστημιακὰς καὶ τὰς ἄλλας. Γίνεται, λοιπόν, πάντοτε, μία ἐπιλογή. Ποία εἶναι ἡ καλυτέρα ἐπιλογή; Ἀναμφισβητήτως, ἡ καλυτέρα, δὲν εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θεσπίζεται διὰ τῶν εἰσητηρίων ἐξετάσεων. Αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις εἶναι ἐξηρτημέναι, ἐν πολλοῖς, ἀπὸ τὴν τύχην. Ποῖος σοῦ ἔτυχε καθηγητὴς διὰ νὰ σὲ ἐξετάσῃ, καὶ ποῖα ἦσαν τὰ ἐρωτήματα, ποὺ ἔτυχε νὰ σοῦ θέσῃ καὶ ποία ἦτο ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν ἐκείνην τὴν ἡμέραν καὶ ἐκείνην τὴν ὥραν εὑρέθης. Βέβαια, αὐτά, ἀπὸ ἀπόψεως παιδαγωγικῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν, ὡς τὰ καλύτερα κριτήρια διὰ τὴν ἐπιλογὴν τῶν ἀρίστων. Διότι, ἕνας νέος, πρέπει νὰ παρακολουθῆται ἐπὶ μακρὸν χρόνον, πρέπει, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὸν παρακολουθοῦν νὰ μὴ εἶναι δύο τυχαίως συναντώμενοι μετὰ τῶν ἐξεταζομένων ἐκείνην τὴν ἡμέραν, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι περισσότεροι καὶ νὰ συναναστρέφωνται τὸν μαθητὴν καί, μόνον, ἄν τὸν συναναστραφοῦν ἐπὶ μακρὸν χρόνον, εἶναι δυνατόν, πράγματι, ν’ ἀποφανθοῦν, ὅτι ὁ τάδε εἶναι κατάλληλος, διὰ νὰ προχωρήσῃ, διὰ νὰ βγάλῃ τὴν Α τάξιν καὶ νὰ μπῇ εἰς τὴν Β ἢ διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸ Γυμνάσιον καὶ νὰ εἰσέλθῃ εἰς Ἀνωτάτην Σχολήν, εἰς τὴν Ἀνωτάτην Ἐκπαίδευσιν. Δυστυχῶς, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀναγνωρίζω—καί, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ἐμμένω εἰς τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν καὶ πέρυσιν εἶχον διατυπώσει—παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀναγνωρίζω, ὅτι αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις δέν εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος ἐπιλογῆς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν ἀνωτάτην ἐκπαίδευσιν, εἶμαι ἠναγκασμένος, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐνώπιον τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἔχει διαμορφωθῆ, νὰ παραδεχθῶ καὶ νὰ ἀνεχθῶ μᾶλλον, τὸν τρόπον αὐτόν, ὡς τὸν μόνον δυνατόν. Εἶπον πέρυσιν, ὅταν διετύπωσα τὴν γνώμην, ὅτι αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις δὲν ἀποτελοῦν τὸ καλύτερον σύστημα ἐπιλογῆς, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνασυνταχθῇ ὁλόκληρος ἡ Μέση παιδεία καὶ κατὰ τὰ ἔτη τῆς Μέσης παιδείας, δηλαδὴ κατὰ τὸ στάδιον, τὸ ὁποῖον διανύει ὁ μαθητὴς εἰς τὸ Γυμνάσιον, ἂν θέλετε μάλιστα, καὶ πρὸ τοῦ Γυμνασίου εἰς τὸ Δημοτικόν, θὰ πρέπει νὰ γίνεται ἡ ἐπιλογή. Δυστυχῶς, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπιλογὴ αὐτή, ἡ φυσιολογική, ἔχει, σχεδὸν πλήρως, ἐκτοπισθῆ καὶ κάμνομεν χρῆσιν, συνήθως, αὐτῆς τῆς μεθόδου τῆς τεχνητῆς ἐπιλογῆς, τῆς αὐθαιρέτου ἐπιλογῆς, ὅπως εἶναι ἡ θεσπιζομένη ἤ, μᾶλλον, ἡ πραγματοποιουμένη, διὰ τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων. Δυστυχῶς, λέγω, ἔχει ἐκτοπισθῆ ἡ φυσιολογικὴ ἐπιλογή, διότι εἰς τὰ Γυμνάσια δὲν γίνεται ἡ δέουσα παρακολούθησις, διότι σχεδὸν ὅλα τὰ παιδιὰ περνοῦν, ὅπως καὶ εἰς τοὺς κλάδους τῆς διοικήσεως, εἰς τὸν στρατὸν κ.ο.κ., ἅπαντες προάγονται καὶ ἅπαντες θεωροῦνται καὶ ἄξιοι προαγωγῆς.

§118ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι εἰς τὸν στρατόν.

§119Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καὶ εἰς τὸν στρατὸν δυστυχῶς. Καὶ σπανίως ὑπάρχουν περιπτώσεις, ὅπου αἱ ἀτομικαὶ συμπτώσεις ἑνὸς ἀξιωματικοῦ νὰ εἶναι συμπτώσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ ἀποδίδουν τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν πραγματικότητα. Τὸ ἔχω διαπιστώσει τὸ πρᾶγμα αὐτό, διότι τοσάκις ἔχω διατελέσει Ὑπουργὸς Πολεμικῶν Ὑπουργείων. Ἔτσι δυστυχῶς καὶ εἰς τὴν παιδείαν, εἰς τὴν Μέσην συγκεκριμένως ἐκπαίδευσιν προάγονται σχεδὸν ὅλοι καὶ δὲν γίνεται ἡ φυσιολογικὴ ἐκείνη ἐπιλογή, δὲν ξεκαθαρίζονται οἱ καλύτεροι, ὥστε αὐτοὺς τοὺς καλυτέρους, ἐξερχομένους ἀπὸ τὰ Γυμνάσια νὰ τοὺς εἰσάγωμεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἄνευ εἰσιτηρίων ἐξετάσεων. Αὐτὴ θὰ ἦτο, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, ἡ λύσις καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα ἐνώπιον τοῦ ὁποίου εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου εὑρίσκεται κατ’ ἐξοχὴν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Ἀλλά, βεβαίως, τὸ πρόβλημα αὐτό, ὁ φίλος κ. Καλλίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ λύσῃ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην, δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην νὰ ἀνασυγκροτήσῃ τὴν Μέσην παιδείαν. Ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς Μέσης παιδείας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ βάθρον ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ στηριχθῇ ἡ Ἀνωτάτη παιδεία, προυποθέτει πολλά, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι κατάλληλος ἡ στιγμὴ νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον ὑμῶν. Ὅταν ἀνασυγκροτηθῇ ἡ Μέση παιδεία καὶ ὅταν πράγματι περνοῦν ἀπὸ τὴν μίαν εἰς τὴν ἄλλην τάξιν τοῦ Γυμνασίου οἱ ἄξιοι νὰ προαχθοῦν, τότε θὰ εἶναι δυνατὸν χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κίνδυνος πληθωρισμοῦ, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κίνδυνος νὰ εἰσάγωνται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον πολλοί, νὰ ἀνοίξωμεν τὰς θύρας, διότι δὲν θὰ ὑπάρχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξέρχωνται ἀπὸ τὰ Γυμνάσια. Καὶ τὸ πολὺ–πολύ, θὰ διατηρήσωμεν τότε τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις εἰς τὰς εἰδικὰς ἐκείνας Σχολάς, ὅπως τὸ Πολυτεχνεῖον, ἡ Ἰατρική, ἡ Φυσικομαθηματικὴ Σχολή, εἰς τὰς ὁποίας ὁ ἀριθμὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ εἰσάγωνται, εἶναι κατ’ ἀνάγκην περιωρισμένος, διότι δὲν ὑπάρχουν τὰ μέσα διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν περισσοτέρων, δὲν ὑπάρχουν ἐργαστήρια, κλινικαὶ κ.ο.κ. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, ἡ μέθοδος ἡ φυσιολογικὴ τῆς ἐπιβολῆς δὲν λειτουργεῖ, εἴμεθα ἠναγκασμένοι καὶ ἐφέτος νὰ ἀνεχθῶμεν τὴν αὐθαίρετον αὐτὴν μέθοδον, τὴν χειροτέραν, ἀλλὰ τὴν μόνην δυνατήν, τὴν μέθοδον τὴν ὁποίαν αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις συνιστοῦν.

§120Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, κ. Πρόεδρε, πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα, ἐφ’ ὅσον διεπιστώθη, ὅτι ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς εὐπόρων Ἑλλήνων ἀποστέλλει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ τέκνα του, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁποίων εἶναι δυσανάλογος μὲ τὴν σπουδάζουσαν νεολαίαν ἐν Ἑλλάδι, ἡ ὁποία κατὰ τεκμήριον ἀνήκει εἰς τὴν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέραν τάξιν. Πῶς, κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν κίνδυνον ἐνδεχομένης ἀλλοιώσεως τῆς δημοκρατικῆς ὑφῆς τῆς τάξεως, ἡ ὁποία θὰ κληθῇ εἰς τὸ μέλλον νὰ διοικήσῃ τὴν Πολιτείαν μας, καὶ μάλιστα κατὰ τὰ προσεχῆ 5–10 ἢ 15 ἔτη; Διότι, κ. Πρόεδρε, φοβοῦμαι, ὅτι μετὰ 5–10 ἔτη θὰ ἔχωμεν μίαν τάξιν ἐπιστημόνων, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔχῃ εὐρύτητα τῆς δημοκρατικῆς κρίσεως. Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορηθῶ πῶς φαντάζεσθε τὴν διαμόρφωσιν τῆς κοινωνίας μας μετὰ 10 ἔτη καὶ ποῖα μέτρα φρονεῖτε, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν ἐν προκειμένῳ. Δεύτερον, ὡς εἶναι γνωστὸν.....

§121Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ πρῶτον ἐρώτημά σας; Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον καὶ ἀγαπητὸν ἐκ Τρικάλων συνάδελφον, τὰ ἑξῆς: Πρῶτον νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ὑπερβολὴ ὅταν λέγῃ, ὅτι ἔξω φεύγουν μόνον τὰ παιδιὰ πλουσίων οἰκογενειῶν. Εὐτυχῶς, αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ γεγονός. Καὶ δὲν ἀποτελεῖ γεγονὸς πρῶτον μέν, διότι ὑπάρχουν πολλαὶ ὑποτροφίαι, ὑποτροφίαι καὶ ξένων Ἰνστιτούτων καὶ Κρατῶν, ἀλλὰ καὶ ὑποτροφίαι ἑλληνικαί, καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἑπομένως, φεύγουν καὶ παιδιὰ πτωχῶν. Δεύτερον δέ, διότι καὶ τῆς μεσαίας τάξεως τῆς μικροαστικῆς τάξεως, παιδιὰ φεύγουν καὶ σπουδάζουν ἔξω, ὅταν ἀποτυγχάνουν ἐδῶ εἰς τὰς εἰσιτηρίους των ἐξετάσεις. Καὶ συνήντησα εἰς τὰ ταξίδια μου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πλῆθος τέτοιων παιδιῶν.

§122Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Σπουδάζουν καὶ εὐθηνότερα.

§123Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καί, ὅπως πολὺ ὀρθῶς διακόπτων με, παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, σπουδάζουν εὐθηνότερα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Εἰς τὴν Ἰταλίαν, φέρ’ εἰπεῖν, εἰς τὴν Γερμανίαν, ζοῦν πολὺ εὐθηνότερα. Καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Γαλλίαν ἀκόμη εἶναι δυνατὸν φοιτηταὶ νὰ σπουδάσουν εὐθηνότερα ἀπ’ ὅ,τι σπουδάζουν ἐδῶ, ἐὰν αἱ οἰκογένειαί των διαμένουν εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ τὰ παιδιὰ πρέπει νὰ ζήσουν εἰς τὰς Ἀθήνας εἰς ξενοδοχεῖον ἢ εἰς δωμάτιον. Ἑπομένως δὲν εἶναι εὐτυχῶς γεγονὸς αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Τρικάλων συνάδελφος. Καί, ἑπομένως, ὁ φόβος, τὸν ὁποῖον διετύπωσε, δὲν θὰ πραγματοποιηθῇ. Δὲν ὑπάρχει ὁ κίνδυνος σὲ λίγα χρόνια, ἐπειδὴ πηγαίνουν πολλὰ πλουσιόπαιδα δῆθεν ἔξω νὰ καταληφθοῦν αἱ θέσεις τῆς κοινωνίας, δηλαδὴ τὰ πόστα τὰ ἐπιστημονικά, ἀπὸ τὰ παιδιὰ τῶν πλουσίων καὶ ὡρισμένων κοινωνικῶς διακεκριμένων οἰκογενειῶν καὶ νὰ μειωθῇ ἡ δυνατότης τῆς συνεισφορᾶς τῶν μεγάλων λαϊκῶν στρωμάτων εἰς τὴν ἡγέτιδα τάξιν τῆς Ἑλλάδος, συνεισφορᾶς εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ἀποδίδω μεγίστην σημασίαν, διότι πιστεύω, ὅτι τὴν ἡγέτιδα τάξιν, κατὰ τὸ μέγιστον ποσοστόν, τὴν ἀπήρτησαν πάντοτε τὰ παιδιὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ χωριοῦ, τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κύριοι, ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα. Τὸ νομοσχέδιον δὲν λύει τὸ πρόβλημα, τὸ πρόβλημα θὰ λυθῇ διὰ μιᾶς μεγάλης προσπαθείας ἡ ὁποία θὰ γίνῃ—καὶ τῆς ὁποίας προσπαθείας οἱ καρποὶ δὲν πρέπει νὰ ἀναμένωνται ἀμέσως. Τὸ νομοσχέδιον ἁπλῶς καὶ μόνον, τηροῦν τὴν παράδοσιν πολλῶν ἐτῶν—διότι ἀπὸ τοῦ 1946, δηλ. ἀπὸ τῆς πρώτης Βουλῆς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ ἐντεῦθεν τοιαῦτα νομοσχέδια κατ’ ἔτος, τὴν αὐτὴν ἐποχήν, ψηφίζομεν—τὸ νομοσχέδιον, λέγω—τηροῦν τὴν παράδοσιν αὐτήν, ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα τῶν ἐπιλαχόντων. Κύριοι, σύμφωνα μὲ τὴν προκήρυξιν τοῦ διαγωνισμοῦ, ὅπως πολὺ ὀρθῶς σᾶς εἶπε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, καὶ οἱ ἐπιλαχόντες εἶναι ἀποτυχόντες ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν συνιστᾷ ἡ διαγραφὴ τῶν ὅρων τοῦ διαγωνισμοῦ, Τὸ Κράτος ἤνοιξε τὰς θύρας τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἐδέχθη τὰ παιδιὰ αὐτὰ νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰς ἐξετάσεις ὑπὸ τοὺς ὅρους Α.Β.Γ. Ἄρα, ὅσα παιδιὰ πέσουν κάτω ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τάδε, ἔστω καὶ ἂν ἔχουν πάρει τὴν βάσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Α ἢ Β Σχολήν. Παρὰ τοῦτο, ἀναγνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅπως καὶ πέρυσιν, ὅπως καὶ πρὸ δύο καὶ πρὸ τριῶν ἐτῶν, πάντοτε ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἐντεῦθεν, τὴν ἀνάγκην ὅπως ἐκδηλωθῇ μία ἐπιείκεια. Καὶ ποῖον εἶναι τὸ κριτήριον, διότι καὶ πάλιν αὐθαίρετα κριτήρια θὰ χρησιμοποιήσωμεν, ποῖον εἶναι τὸ κριτήριον, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιήσωμεν διὰ τὴν ἄσκησιν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς τῆς ἐπιεικείας; Ποῖον τὸ μέτρον, ποῖον τὸ τέρμα, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ σταματήσωμεν, τὸ ὀλιγώτερον αὐθαίρετον; Ἄν εἴπωμεν, ὅτι τὸ τέρμα εἶναι ἡ βάσις, τὸ τέρμα εἶναι ὀλιγώτερον αὐθαίρετον. Ἄν εἴπωμεν, ὅτι θὰ ὑποχωρήσωμεν καὶ κάτω τῆς βάσεως, τότε εἶναι δύσκολον νὰ σταματήσωμεν, κύριοι συνάδελφοι. Δὲν εἶναι ζήτημα ἂν θὰ μποῦν ἄλλοι 30. Δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ παραδεχθῶ τὴν ὀρθότητα τοῦ συλλογισμοῦ ἑνὸς τῶν συναδέλφων, ὁ ὁποῖος εἶπεν «ἐπὶ τέλους νὰ παραδεχθῶμεν τὴν μισὴ μονάδα».

§124ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ μόνον.

§125Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀλλὰ «αὐτὸ μόνον» τί σημαίνει; Σημαίνει κάτι πολὺ περισσότερον αὐθαίρετον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προτείνει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, διότι ἐὰν προχωρήσωμεν εἰς τὸ ½ μονάδος, διατὶ νὰ μὴ προχωρήσωμεν καὶ κάτω αὐτῆς. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν καὶ νὰ δεχθῶμεν τὸν κάτω τῆς κλάσεως μονάδος καὶ κάτω ὁλοκλήρου μονάδος, καὶ πῶς τότε θὰ δικαιολογηθῶμεν ἔναντι τῶν ἄλλων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι θὰ ζητήσουν νὰ γίνῃ δεκτὴ τροπολογία δι’ ὅσους ἔλαβον τὴν βάσιν εἰς τὰ δύο κύρια μαθήματα καὶ ἔπεσαν μίαν μονάδα εἰς τὸ σύνολον, νὰ ἐγγραφοῦν καὶ αὐτοὶ καὶ πῶς θὰ δικαιολογηθῶμεν ἔναντι τῶν συναδέλφων οἱ ὁποῖοι θὰ εἴπωσιν, ὅτι ὅσοι ἔλαβον τὴν βάσιν εἰς τὸ σύνολον, ἀλλὰ δὲν ἔλαβον 10 εἰς τὰ δύο κύρια μαθήματα νὰ εἰσέλθουν καὶ αὐτοί; Ἡ μία ὑποχώρησις γεννᾷ καὶ ἄλλην ὑποχώρησιν. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν ὑποχωροῦντες, διότι ἐὰν κάμωμεν τοῦτο, δὲν θὰ ξεύρωμεν ποὺ θὰ σταματήσωμεν.

§126Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι μὲ ὅσα λέγετε, ἀλλὰ διὰ νὰ ὑπάρξῃ τὸ αἴσθημα δικαιοσύνης μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων φοιτητῶν θὰ ἔπρεπεν ὅσοι πηγαίνουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ ὑφίστανται τὸν διαγωνισμὸν εἰς τὸ Πανεπιστήμιόν μας καὶ μετὰ νὰ πηγαίνουν ἐκεῖ.

§127Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὑπάρχουν καὶ προβλήματα, κύριε συνάδελφε, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἠθικὸν ἀδιέξοδον. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, ἔχει μίαν ἠθικὴν βάσιν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ. Δὲν ἠμπορεῖ τὸ Κράτος νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἔξοδον ἑνὸς Ἕλληνος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὴν ἐγγραφήν του εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἠμπορεῖτε νὰ τοῦ εἴπητε, ὅτι δὲν τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ μεταβῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ λόγους συναλλαγματικοὺς ἢ στρατολογικούς, ἀλλὰ ὄχι διὰ νὰ μὴ ἐγγραφῇ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ὑπάρχουν ἠθικὰ ἀδιέξοδα τὰ ὁποῖα νομοθετικῶς δὲν ἀντιμετωπίζονται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφευρεθῇ τρόπος ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀδιεξόδων αὐτῶν. Καὶ ἐκτὸς τούτου, κατ’ ἀρχὴν εἴμεθα, κύριοι συνάδελφοι, ὑπὲρ τοῦ ἐπιστημονικοῦ φιλελευθερισμοῦ. Θέλομεν νὰ δώσωμεν εἰς ὅλους τὴν δυνατότητα νὰ σπουδάσουν. Διατὶ δὲν τὴν δίδωμεν; Ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλὰ διότι δὲν ἔχομεν τὴν δυνατότητα εἰς ὡρισμένας Σχολὰς νὰ παράσχωμεν πραγματικὴν παιδείαν, εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πληθωρικῶς θὰ εἰσέρχωνται. Δὲν ἔχομεν ἐπίσης ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ πτυχίον τοῦ Γυμνασίου. Βεβαίως θὰ εἴπητε, ὅτι ὅσοι βγαίνουν ἀπὸ τὸ Γυμνάσιον, εἴτε μποῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, εἴτε ὄχι, ἀνήκουν πλέον εἰς τὸ ἐπιστημονικὸν προλεταριάτον, τὸ προλεταριάτον τῶν διανοουμένων. Εἶναι δύσκολον νὰ εἴπητε εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔβγαλε τὸ Γυμνάσιον, νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν γῆν ἢ νὰ ἐργασθῇ χειρωνακτικῶς, νὰ γίνῃ τεχνίτης. Τὸ κακόν δυστυχῶς σημειοῦται καὶ μὲ τὸ γεγονός, ὅτι ἔφθασεν ὁ νέος καὶ μέχρι τῆς τελευταίας τάξεως τοῦ Γυμνασίου. Δὲν ἔπρεπε νὰ φθάσῃ ἕως ἐκεῖ. Ἔπρεπε νὰ σταματήσῃ εἰς κατωτέραν τάξιν, ὁπότε θὰ ἦτο εὐχερὴς καὶ ἡ προσαρμογή του εἰς ἐργασίας χειρωνακτικὰς ἢ γεωργικάς, μὲ τὰς ὁποίας γεωργικὰς συνδέεται ἡ παράδοσις τῶν περισσοτέρων Ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν. Δυστυχῶς ὅμως καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ ἀδιέξοδα. Προλεταριάτον γίνεται καὶ αὐτός. Διορισμὸν θὰ ζητήσῃ καὶ αὐτὸς ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς πολιτικούς. Δυστυχῶς αὐτὸ ἀποτελεῖ γεγονός, ἀλλὰ ἂς σταματήσωμεν τοὐλάχιστον ὡς ἐκεῖ καὶ ἂς προχωρήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας—καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὸ πράξῃ—εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Μέσης Παιδείας. Ἐπιβάλλεται αὐστηρότης εἰς τὴν παρακολούθησιν τῶν μαθητῶν, ἐκκαθάρισις ἔγκαιρος εἰς τὰς τάξεις τοῦ Γυμνασίου τὰς κατωτέρας, εἰς τὰς ὁποίας τὰ παιδιὰ εἶναι ὁπωσδήποτε μικρότερα εἰς ἡλικίαν, διότι ὅσον προχωροῦν εἰς ἡλικίαν τόσο δυσκολωτέρα εἶναι ἡ προσαρμογή των εἰς χειρονακτικὰ ἐπαγγέλματα. Ἂς προχωρήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ἐκείνην καὶ ἡμεῖς προσωρινῶς, ἂς μείνωμεν μὲ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ τῆς ἐπιεικείας ἐπιτρέποντες εἰς τοὺς ἐπιλαχόντας νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰς Πανεπιστημιακὰς Σχολάς, μὴ προχωροῦντες κάτω τῶν ἐπιλαχόντων, διότι κάτω τῆς βάσεως δὲν ὑπάρχει τέρμα, δὲν ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ σταματήσωμεν. (Χειροκροτήματα).

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Στεφάνου ἔχει τὸν λόγον.

§129Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ 2.30′ ὥρας ἐξακολουθεῖ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἔχομεν πρὸ ἡμῶν τὸ νομοσχέδιον καὶ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ ἠκούσαμεν ἀκόμη τοὺς ὁμιλήσαντας συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἐξέθεσαν τὰς ἀπόψεις των, μερικαὶ τῶν ὁποίων δὲν εἶχον προφανῶς σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον θέμα, ἐφ’ ὅσον ἀνεφέροντο εἰς ὁλόκληρον τὸ πρόβλημα τῆς ἐκπαιδεύσεως. Διαλαμβάνει, κύριοι, τὸ νομοσχέδιον, ὅτι δύνανται νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς, ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον κατὰ τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις, ἀλλὰ δὲν κατώρθωσαν νὰ εἰσέλθουν, διότι παρημποδίσθησαν ἀπὸ τὸν περιωρισμένον ἀριθμὸν εἰσακτέων, τὸν ὁποῖον κατ’ ἔτος καθορίζει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας μετὰ πρότασιν τῶν οἰκείων Σχολῶν. Εἶπε δέ, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος τούτου ἀνέρχονται εἰς 950 περίπου. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καθορίζει, ὅτι πρέπει ὅλοι οἱ ἐπιτυχόντες νὰ εἰσαχθοῦν, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει πλέον θέμα ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἔχομεν καὶ τὰς τροποποιήσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐπρότεινεν ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐὰν θὰ ἐγένοντο ἀποδεκτά, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεκταθοῦν τὰ εὐεργετήματα, ὥστε νὰ ἐγγραφοῦν καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν ἀποτυχόντων. Εἰς μίαν μόνον ἐκ τῶν τροποποιήσεων, τὰς ὁποίας ἐπρότεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, θὰ εὑρεθῶ σύμφωνος. Μὲ τὴν τροποποίησιν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἡμίσειαν μονάδα, ἡ ὁποία ἐλλείπει ἀπὸ ἕνα κύριον μάθημα, ὥστε καὶ οἱ ὑστερήσαντες κατὰ τὴν ἡμίσειαν μονάδα νὰ θεωρηθοῦν ἐπιτυχόντες. Διότι μερικοὶ ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπελείφθησαν κατὰ ἡμίσειαν μονάδα εἰς ἓν κύριον μάθημα εἶναι γνωστόν, ὅτι ἔχουν λάβει εἰς τὸ σύνολον καὶ ἄνω τῶν 20 βαθμῶν ἀκόμη. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ κύριον αὐτὸ μάθημα, εἰς τὸ ὁποῖον ὑστεροῦν κατὰ ἡμίσειαν μονάδα, τὸ ἐξετάζουν, ὡς γνωστόν, δύο καθηγηταί, συνάγεται, ὅτι ὑστεροῦν κατὰ ἡμίσειαν μονάδα ἐκ τῆς βαθμολογίας τοῦ ἑνὸς τῶν καθηγητῶν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι δίκαιον τὴν ἡμίσειαν μονάδα νὰ τὴν χαρίσωμεν ὑπὲρ τοῦ ἐξετασθέντος αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ σύνολον ἔλαβε καὶ ἄνω τῆς βασικῆς βαθμολογίας τοῦ 20. Διότι εἰς τὸ κάτω– κάτω, ἐπὶ τοῦ κυρίου αὐτοῦ μαθήματος ὑπάρχει μία ἀσυμφωνία μεταξὺ τῶν δύο ἐξεταζόντων καθηγητῶν, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς τὸν ἔκρινεν ἄξιον εἰσαγωγῆς. Φρονῶ, ὅτι ἐπ’ αὐτῆς τῆς τροπολογίας θὰ ἔπρεπεν ἡ Βουλὴ νὰ ἐπιμείνῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν δεχθῇ χωρὶς νὰ προκύψῃ σπουδαῖον ζήτημα, δεδομένου, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ εὐεργετηθοῦν δὲν ὑπερβαίνουν τοὺς 15–20.

§130Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ νὰ κατέλθω καὶ κάτω τῆς βάσεως. Αὐτὸ τὸ σύστημα κατηργήθη, ὀρθότατα, ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ κ. Βουρδουμπᾶ. Τότε ποὺ ἐφηρμόσθη ἴσχυεν ἐκ τῶν προτέρων καὶ ὄχι ἐκ τῶν ὑστέρων. Εἶναι σειρὰ ἐτῶν ποὺ δὲν ἐφαρμόζεται τὸ κάτω τῆς βάσεως.

§131Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐνόμισα, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ἐπιμένω, ὅτι ἡ ἡμίσεια μονὰς θὰ ἔπρεπε νὰ χαρισθῇ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπερέβησαν τὴν βάσιν. Ὁπωσδήποτε δὲν ὑπάρχει ζήτημα περαιτέρω συζητήσεως, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ἀλλὰ θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἰς τὸ ὅτι δὲν πρέπει νὰ προχωρήσωμεν πέραν τοῦ σημείου τούτου, διότι, τότε, ποῦ θὰ σταματήσωμεν, ὡς ὀρθῶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν δεκτοὶ καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν 9 ἐπὶ τῶν βασικῶν μαθημάτων καὶ 8 ἐπὶ τοῦ συνόλου, τότε βεβαίως, θὰ ἠμπορῇ νὰ διερωτηθῇ κανείς, διατὶ τάχα, δὲν θὰ ἠδυνάμεθα ἀκόμη νὰ δεχθῶμεν καὶ ἕνα ἄλλον, ὁ ὁποῖος ἐπῆρεν 9 εἰς τὰ δύο κύρια μαθήματα καὶ 17 ἢ 16 εἰς τὸ σύνολον; Ἑπομένως δὲν θὰ εὕρωμεν τέλος εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τῶν εἰσακτέων καὶ ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ σταματήσωμεν ἕως ἐκεῖ.

§132Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀπαράδεκτον, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ ρήτωρ ὁμιλεῖ, νὰ μὴ ἀφήνεται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀκούσῃ τὸν ρήτορα.

§133Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Εἶναι μία κακὴ συνήθεια, κ. συνάδελφε, νὰ ἀπασχολοῦν τὸν Ὑπουργὸν καὶ νὰ μὴ τὸν ἀφήνουν νὰ ἀκούσῃ τὸν ὁμιλητήν.

§134Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Εἶπον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ προχωρήσωμεν πέραν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ σταματήσωμεν πουθενά. Δι’ αὐτό, λυποῦμαι καὶ ἐγώ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ περισσοτέρων διευκολύνσεων, μολονότι ἀναγνωρίζω τὴν θλιβερὰν θέσιν ὅλων τῶν παιδιῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀγωνίζονται ἐπὶ ἕνα καὶ δύο χρόνια καὶ κατασπαταλοῦν τὴν περιουσίαν τῶν γονέων των εἰς τὰ φροντιστήρια κλπ. Ἀναγνωρίζω, ἐπαναλαμβάνω, τὴν δυσχερῆ θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται, μὴ δυνάμενοι νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα. Ὅπως συμμερίζομαι καὶ τὴν ἀγωνίαν τῶν κηδεμόνων καὶ τῶν γονέων των, οἱ ὁποῖοι θέλουν, ἀναμένουν νὰ εἰσέλθουν τὰ παιδιά των εἰς τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα καὶ ἐν τέλει βλέπουν τὸ ὄνειρόν των διαλυόμενον. Εἴμεθα ὅμως ὑποχρεωμένοι, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν ἕνα νομοθετημένον σύστημα αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰσαγωγῆς εἰς τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα, τὸ σύστημα τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων καὶ δὲν τὸ καταργοῦμεν, νὰ τὸ σεβώμεθα, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν ἓν σύστημα ἰσχῦον νὰ ἐρχώμεθα κατ’ ἔτος καὶ νὰ ζητοῦμεν νὰ τὸ ἀνατρέψωμεν ψηφίζοντες διευκολύνσεις ἐπὶ διευκολύνσεων, διὰ νὰ ἠμπορέσουν οὕτω νὰ ἐγγραφοῦν καὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἀπέτυχον καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον. Ἤκουσα, κύριοι συνάδελφοι, πολλὰ ἐπιχειρήματα, ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ ἐπιχειρήματα ὑπὲρ καὶ πολλὰ ἐπιχειρήματα κατά, ὅπως ὑπάρχουν ἐπιχειρήματα ὑπὲρ καὶ κατὰ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ εἰσακτέων. Ἕνα ἐπιχείρημα ὑπὲρ εἶναι π.χ., ὅτι αἱ Σχολαὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν πληθώραν τῶν φοιτητῶν, ὅπως ἐπίσης δὲν εἶναι πρέπον νὰ εἰσέρχωνται κατὰ ἑκατοντάδας εἰς τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα καὶ νὰ καταλήγουν προλετάριοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχουν τὰ ὑπὲρ ἐπιχειρήματα καὶ τὰ κατά. Ἀλλὰ αὐτὰ νὰ τὰ συζητήσωμεν, ἂν θέλετε, καὶ ἐὰν καταλήξωμεν εἰς τὸ ὅτι πρέπει νὰ καταργηθοῦν αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις, νὰ τὰς καταργήσωμεν καὶ νὰ εἴμεθα οὕτω συνεπεῖς πρὸς ἑαυτούς. Δὲν εἶναι ὅμως ἐπιτετραμμένον, ἐπαναλαμβάνω, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν ἕνα σύστημα ἐξετάσεων, νὰ μὴ τὸ τηρῶμεν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε τὰς τροποποιήσεις της μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ Ἐπιστήμη πρέπει νὰ εἶναι προσιτὴ εἰς ὅλους. Ποῖος ἀντιλέγει εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι πρέπει ἡ Ἐπιστήμη νὰ εἶναι προσιτὴ εἰς ὅλους; Ἀλλὰ ὑπὸ μίαν προϋπόθεσιν, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀξιοῦν νὰ πάρουν ἐπιστημονικὰ διπλώματα πρέπει νὰ ἔχουν καὶ τὰς στοιχειώδεις πρὸς τοῦτο ἱκανότητας. Καὶ ἀπορῶ διὰ τὴν κατακραυγὴν ἐναντίον τῶν ἐξετάσεων, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ ὅταν εἰσέλθουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον θὰ ὑποβάλλωνται κατ’ ἔτος εἰς ἐξετάσεις, κατὰ μάθημα, ἐπὶ διπλώματι κ.λ.π. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταργηθοῦν αἱ ἐξετάσεις, ἀδιάφορον ἐὰν πρόκειται περὶ εἰσιτηρίων εἰς τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα ἢ ὄχι, διότι εἶναι ἕνα σύστημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ ἀντικαταστήσωμεν. Καὶ δὲν γνωρίζω, ἐγὼ τοὐλάχιστον, νὰ ὑπάρχῃ ἄλλο σύστημα, διὰ νὰ δυνάμεθα νὰ ἐξακριβώσωμεν τὴν ἐπιστημονικὴν ἀρτιότητα ἑνὸς νέου, νὰ ἐκτιμήσωμεν τὰς γνώσεις τὰς ὁποίας ἔχει καὶ τὰς ἱκανότητάς του. Τὸ νοόμετρον δὲν ἐφευρέθη ἀκόμη καὶ εὐτυχῶς, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ ἐξακριβώνωμεν δι’ αὐτοῦ τὰς γνώσεις, τὰς πνευματικὰς ἱκανότητας τῶν ἀνθρώπων. Ἐπίσης ἡ παρατήρησις, ὅτι καὶ κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη ἔγιναν τοιαῦται διευκολύνσεις καὶ ὅτι ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ πρέπει νὰ ἐξακολουθήσουν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβής. Διότι καὶ κατὰ τὸ 1950–51 δὲν ἐδόθησαν τοιαῦται διευκολύνσεις, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ 1951–52. Ὥστε δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία αὐτή. Ἔρχομαι εἰς μίαν ἀκόμη παρατήρησιν ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Διαλαμβάνει αὕτη μίαν φράσιν τὴν ὁποίαν δὲν ἠδυνήθην νὰ ἐννοήσω διατί ἐτέθη. Γίνεται λόγος περὶ «θανασίμου ἐναγκαλισμοῦ τῶν νέων ἀπὸ τὸν κλασσικισμόν, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἐκλείψῃ. Ἀλλὰ τί εἶναι κλασσικισμὸς ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἡ ἐπίθεσις; Δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, ὡς ἐγὼ γνωρίζω παρὰ ἡ διαμόρφωσις τοῦ συγχρόνου βίου συμφώνως πρὸς τὰς ἀντιλήψεις τῶν προγόνων μας τοῦ Ἑλληνο–Ρωμαϊκοῦ πολιτισμοῦ. Ἀλλὰ τὸ συζητούμενον θέμα δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν κλασσικισμόν, ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἡ ἐπίθεσις. Ἄλλο ἐπιστήμη καὶ ἄλλο κλασσικισμός. Πρόκειται λοιπὸν περὶ παρανοήσεως ἢ συγχύσεως. Θὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ συζητήσωμεν ἐὰν πρέπει νὰ ἔχωμεν κλασσικὴν παιδείαν ἢ ὄχι, ὅταν θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ μας προβλήματος. Κάμνω τὴν παρατήρησιν αὐτήν, ὄχι διότι ἔχει σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον θέμα, ἀλλά, διότι δὲν θέλω νὰ νομισθῇ, ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔλαβεν οἱανδήποτε θέσιν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς κλασσικῆς παιδείας. Καὶ τέλος, κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι εἰς ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν διευκόλυνσιν τῆς εἰσαγωγῆς καὶ ἄλλων σπουδαστῶν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, ὅλων δηλαδὴ τῶν ἐπιτυχόντων σπουδαστῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέπτυξε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὅτι δὲν εἶναι εὔκολος ἡ ἱκανοποίησις αὐτοῦ τοῦ αἰτήματος. Καὶ δὲν εἶναι εὔκολος, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν αἱ Παιδαγωγικαί μας Ἀκαδημίαι γέμουν σπουδαστῶν, τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατὸν αὗται νὰ παρασκευάσουν. Σᾶς ἀναφέρω μίαν λεπτομέρειαν διὰ νὰ πεισθῆτε περὶ αὐτοῦ. Γνωρίζω δέ, καλῶς τὸ πρᾶγμα, διότι ἐπὶ ἔτη ἐχρημάτισα καθηγητὴς τῆς Ὑγιεινῆς εἰς τὴν Μαράσλειον Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν, ἡ ὁποία θεωρεῖται ἕνα ἀπὸ τὰ καλύτερα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα τῆς χώρας. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχουν 515 σπουδασταὶ εἰς τὴν Μαράσλειον Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν, ἐκ τῶν ὁποίων 300 ἐνεγράφησαν πέρυσι καὶ 215 ἐνεγράφησαν ἐφέτος. Ζητεῖται ἤδη νὰ εἰσαχθοῦν καὶ ἄλλοι 75 νὰ γίνουν δηλαδὴ 600. Εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον νὰ χωρέσουν αὐτοὶ εἰς τὰς αἰθούσας τοῦ Μαρασλείου. Δὲν ὑπάρχει, κύριοι, οὔτε τὸ ἐκπαιδευτικὸν προσωπικόν, τὸ ἐπαρκὲς καὶ κατάλληλον αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ ἱδρύματος. Δὲν ὑπάρχουν τὰ μέσα τῆς ἐκπαιδεύσεως, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν εἰς τὰ ἱδρύματα αὐτά, διὰ νὰ δημιουργήσουν πραγματικοὺς διδασκάλους ἀνταποκρινομένους εἰς τὰ καθήκοντα αὐτῶν. Δὲν ὑπάρχουν οὔτε αἴθουσαι, οὔτε τὰ ἄλλα μέσα. Δὲν εἶναι δὲ μόνον θεωρητικὴ ἡ ἐκπαίδευσις, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὰς παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, εἶναι καὶ τεχνική, καὶ τεχνικὴ ἐκπαίδευσις εἶναι ἀδύνατον νὰ δοθῇ εἰς 600 σπουδαστάς. Νομίζω λοιπόν, ὅτι τὸ αἴτημα αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι ὅλοι μας αἰσθανόμεθα αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ἀπογοήτευσιν, τὴν ἀγωνίαν, ἡ ὁποῖα συνέχει τὰ παιδία ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀποφοιτοῦν ἀπὸ τὰ Ἑλληνικὰ Γυμνάσια κατὰ μυριάδας καὶ δὲν κατωρθώνουν νὰ ἱκανοποιήσουν τὸ ὄνειρόν των τὴν εἰσαγωγὴν των εἰς ἕνα Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Ἵδρυμα. Αἰσθανόμεθα τὴν τραγικὴν κατάστασιν αὐτῶν τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα ἀπογοητεύονται καὶ ἀπελπίζονται, ὅπως συναισθανόμεθα καὶ τὴν θέσιν τῶν γονέων, οἱ ὁποῖοι ἀγωνιοῦν διὰ τὸ μέλλον τῶν παιδιῶν των. Καὶ ἔχουν δίκαιον ἐκεῖνοι ἐκ τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐθεώρησαν ὑπεύθυνον διὰ τό ζήτημα αὐτὸ τὸ ἐκπαιδευτικόν μας σύστημα. Οὐδεὶς ἀμφιβάλλει, ὅτι εὐθύνην, διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν, πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ τὸ σύστημα τῆς ἐκπαιδεύσεως, τὸ ὁποῖον δυστυχῶς δὲν ἔχει ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς προσδοκίας μας καὶ εἰς τοὺς σκοποὺς ποὺ ἐπιδιώκει κάθε ἐκπαίδευσις. Δὲν κατώρθωσεν ἡ ἐκπαίδευσις νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα, πρὸς τὰς ἀνάγκας τοῦ συγχρόνου βίου. Καὶ πολὺ ὀρθῶς ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἀναμένει νὰ ἀσχοληθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τοῦ ὅλου ἐκπαιδευτικοῦ προβλήματος. Μετὰ ἀνυπομονησίας ἀναμένομεν λοιπὸν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ εἰσηγηθῇ τὰ νομοθετήματα ἐκεῖνα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀναδιοργανωθῇ ἡ Παιδεία μας, ὥστε νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τοὺς σκοπούς της.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§136Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Παρηκολούθησα κύριοι βουλευταί, μὲ ἐξαιρετικὴν προσοχήν, ὅπως πάντοτε, τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Κανελλοπούλου, τοῦ μόνου ἴσως ἐνδεδειγμένου νὰ ἔχῃ ἐπὶ τοῦ θέματος, βαρύνουσαν γνώμην. Παρηκολούθησα καὶ τὰς διακοπάς, τὰς εὐστόχους, τοῦ ἀξιοτίμου καὶ ἀγαπητοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Παρὰ ταῦτα ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ὑποβάλω ἀπὸ τοῦ βήματος ὑστάτην ἔκκλησιν ὅπως αἱ τροπολογίαι, ἂν μὴ ὄχι ὅλαι, τοὐλάχιστον τινὲς ἐκ τῶν τροπολογιῶν τὰς ὁποίας ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, γίνουν δεκταί. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐχώρησεν εἰς τὴν παραδοχὴν τῶν τροπολογιῶν, διότι ἀκριβῶς ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος πράγματι διακρίνεται διὰ τὴν ἀγάπην του πρὸς τὰ γράμματα, καὶ δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον τολμῶ νὰ ὑποβάλω τὴν ἔκκλησιν, ὅπως εἰς ἐκείνους ἐκ τῶν σπουδαστῶν οἱ ὁποῖοι ἐθώπευσαν τὴν ἐλπίδα νὰ εἰσαχθοῦν εἰς Ἀνώτατα Ἱδρύματα, διὰ νὰ συνεχίσουν τὰς σπουδάς των, μὴ ἀνακόψῃ αὐτὴν τὴν ἀγάπην πρὸς τὰ γράμματα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας λέγει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν του ἔκθεσιν: «λαβόντες ὑπ’ ὄψιν, α) ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιλαχόντων, καὶ ἰδίᾳ τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν, ἐφέτος εἶναι σχετικῶς μικρός, β) ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων εἶχε καθορισθῆ ἐπὶ προκατόχου Κυβερνήσεως, γ) τὴν ἀνάγκην ἀνακοπῆς τῆς τάσεως ἐξόδου ἐκ τῆς χώρας πολλῶν νέων, μὴ δυναμένων νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὰς ἐν Ἑλλάδι Ἀνωτάτας Σχολάς, ἐκρίναμεν ἀναγκαῖον κλπ. Ἄρα οἱ ἐπιλαχόντες, οἱ ὁποῖοι διὰ τοῦ νομοσχεδίου εἰσάγονται, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν εἰσήχθησαν, εἶναι ἐλάχιστοι. Δὲν ἔχομεν λοιπὸν ἀριθμὸν μέγαν ἐπιλαχόντων σπουδαστῶν. Ἑπομένως διὰ τῆς εἰσαγωγῆς αὐτῶν δὲν πρόκειται αἱ διάφοραι Σχολαὶ νὰ ἐπιβαρυνθοῦν, ὥστε νὰ μὴ μᾶς ἐπιτρέπουν περιθώρια νὰ σκεφθῶμεν, ἐὰν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἐπιτρέψωμεν καὶ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι προσήγγισαν τὰ ὅρια τῆς ἐπιτυχίας νὰ εἰσέλθουν. Ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς λόγους ἐκείνους τοὺς ὁποίους ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Κανελλόπουλος σᾶς ἀνέπτυξεν οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ ψυχολογικοὶ καὶ τυχαῖοι καὶ ἐκ πλείστων ὅσων ἄλλων παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ἐπέδρασαν, ὥστε συμβαίνει νὰ μὴν ὑπερβαίνουν τὴν βάσιν. Καὶ δι’ ἄλλους λόγους εἰσηγεῖται τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, διότι ὑπάρχει ἀνάγκη ἀνακοπῆς τῆς πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν ἐξόδου τῶν φοιτητῶν. Καὶ ἠκούσατε, κύριοι, ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς περὶ τοὺς 4,500 Ἑλλήνων φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι σπουδάζουν εἰς ξένας χώρας, οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων κατέφυγον ἐκεῖ, διότι ἔκλεισαν αἱ θῦραι τῆς εἰσόδου των εἰς τὰς Ἀνωτάτας ἡμετέρας Σχολάς. Καὶ ἐρωτᾶται εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀνεχώμεθα αὐτὴν τὴν ἀθρόαν ἔξοδον τῶν σπουδαστῶν, διὰ τοὺς ὁποίους, ἐκτὸς τῆς ζημίας τοῦ συναλλάγματος, ἐκτὸς τῶν δαπανῶν, ἐκτὸς τῶν ἐπιβαρύνσεων τῶν οἰκογενειῶν των, πολλαὶ τῶν ὁποίων καταστρέφονται οἰκονομικῶς διὰ νὰ τοὺς συντηρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ποία ἐγγύησις ὑπάρχει ὅτι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν παρακολουθοῦνται; Ποία ἐγγύησις ὑπάρχει, ὅτι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν γίνονται θύματα τῆς προπαγάνδας τῆς κομμουνιστικῆς, ἡ ὁποία παγκοσμίως δρᾶ καὶ κινεῖται καὶ ποῖος μᾶς ἐγγυᾶται, ὅτι ἐπανερχόμενοι δὲν θὰ ἔλθουν ἐδῶ φορεῖς τῶν ἀναρχικῶν κηρυγμάτων; Πρέπει, λοιπὸν νὰ ἀνακοπῇ αὐτὴ ἡ τάσις πρὸς τὴν ἔξοδον καὶ θὰ σταματήσῃ, ὅταν ἀνοίξωμεν τὰς θύρας εἰς τὰ ἰδικά μας Ἀνώτατα Ἱδρύματα. Θὰ μοῦ εἴπητε ὅτι πρέπει ὅλοι νὰ εἰσέρχωνται; Ἐπ’ αὐτοῦ θέλω νὰ συζητήσωμεν, κύριοι, καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπ’ ὀλίγον. Τὴν παλαιὰν ἐκείνην ἐποχήν, τὴν πρὸ τοῦ 1930, καθὼς ἐνθυμούμεθα, ὑπῆρχεν ἄλλη διάρθρωσις τῆς κατωτέρας Παιδείας, εἴχομεν τὸ Δημοτικόν, τὸ Σχολαρχεῖον καὶ τὸ τετρατάξιον Γυμνάσιον. Τὰ σχολαρχεῖα ἦσαν ἡ τροχοπέδη διὰ νὰ ἀποσοβηθῇ ὁ πληθωρισμὸς τῶν ἐπιστημόνων καὶ περιώριζαν τὸ πλῆθος τῶν διὰ τοῦ ἀποφοιτηρίου τοῦ γυμνασίου θεσιθηρῶν. Διότι ὁ μαθητής, ὁ ὁποῖος, ἔλαβε τὰ μαθήματα τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως, εἰσερχόμενος εἰς τὸ Σχολαρχεῖον, ἐλάμβανε ποιάν τινα μόρφωσιν, ἡ ὁποία τοῦ ἐπέτρεπε νὰ σταδιοδρομήσῃ εἰς τὴν βιοτεχνίαν καὶ τοῦ ἐπέτρεπε νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἀφ’ ἧς ὅμως διάφοροι κοινωνιολόγοι καὶ λόγιοι ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῶν προοδευτικῶν τάσεων, μετὰ τὸ 1928, βάλλοντες κατὰ τῆς οἰκογενείας καὶ τῶν παραδόσεων κατήργησαν τὰ Σχολαρχεῖα, προεκλήθη ἀνυπολόγιστος ζημία καὶ ἐθνικὴ καὶ εἰς τὴν παιδείαν. Καὶ ἀκούσατε πῶς. Διότι πλέον τὸ παιδί, ὅταν ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸ Ἑξατάξιον Δημοτικὸν Σχολεῖον εἶναι σχεδὸν ἀγράμματον. Τί νὰ τὸ κάμωμεν αὐτὸ τὸ παιδὶ ποὺ δὲν ἔχει οὔτε τὰ στοιχεῖα τῶν γραμματικῶν γνώσεων; Νὰ τὸ ἀφήσωμεν ἀγράμματον; Θὰ τὸ στείλωμεν ποῦ; Εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ ὅπου συνήθως εἶναι τὸ Γυμνάσιον. Καὶ ἀρχίζει λοιπὸν ἡ ἀγωνία πῶς θὰ πάῃ τὸ παιδὶ εἰς τὸ Γυμνάσιον, ποῦ θὰ μείνῃ, ποῖος θὰ τὸ συνοδεύσῃ, καὶ πῶς θὰ ἐξοικονομηθοῦν τὰ χρήματα. Καὶ ὅταν πάῃ εἰς τὸ Γυμνάσιον καὶ ἀρχίζῃ ὁ συγχρωτισμὸς μὲ τὰ παιδιὰ τῆς πρωτευούσης καὶ ἀρχίσῃ πλέον νὰ φιλοδοξῇ, νὰ θωπεύῃ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ γίνῃ ἐπιστήμων, τὸ ἔχασε ἡ ἐπαρχία διὰ πάντα. Δὲν γυρίζει πλέον οὔτε εἰς τὸν ἀγρόν του, οὔτε εἰς τὸ ἐλαιοτριβεῖον του, δὲν γίνεται πλέον οὔτε ναυτιλλόμενος, οὔτε γεωργός. Θέλει νὰ συνεχίσῃ μιμούμενος τοὺς συναδέλφους του, βλέπων τὴν εὐμάρειαν τῆς πρωτευούσης. Δὲν θέλει νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸ χωριό του, ποὺ δὲν ἔχει ἠλεκτρικὸν καὶ αὐτοκίνητον. Ἔτσι, λοιπόν, κύριοι, ἐδημιουργήθη καὶ ἐνισχύθη τὸ ρεῦμα τῆς ἀστυφιλίας πρὸς τὴν Πρωτεύουσαν. Διότι μετὰ τὸ Γυμνάσιον τί θὰ γίνῃ; Ὅσοι μὲν ἔχουν τὰς δυνάμεις, θὰ πᾶνε εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ὅσοι δὲν ἔχουν τὰς δυνάμεις, μὲ ἐφόδιον τὸ ἀπολυτήριον Γυμνασίου, μὲ τὴν ἡμιμάθειαν αὐτήν, γίνεται, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, ἡ στρατιὰ τῶν θεσιθηρῶν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὑποφέρουν ὅλοι οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν πολιτικήν. Τὸ σύστημα τῆς μέσης καὶ κατωτάτης παιδείας πάσχει, χωλαίνει καὶ ἀπόδειξις τρανή, ὅτι ἡμεῖς εἰσερχόμεθα εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἄνευ ἐξετάσεων καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἴμεθα ἀρτίως ἐξοπλισμένοι. Εἴχαμε τὰ ἐφόδια τὰ γραμματικὰ ὥστε νὰ σταδιοδρομήσωμεν. Καὶ δι’ αὐτὸ βλέπομεν τοὺς παλαιοτέρους, εἰς τὴν Γραμματικήν, εἰς τὸ Συντακτικὸν καὶ εἰς τὴν Ἔκθεσιν Ἰδεῶν, νὰ εἶναι καλλίτεροι ἀπὸ τοὺς νεωτέρους. Δὲν εἶναι μόνον ἡ νεωτέρα τάσις τυχὸν τῆς νεολαίας, ἡ ὁποία τοὺς ἀπεμάκρυνεν ἀπὸ τὴν φιλομάθειαν, εἶναι τὸ σύστημα. Παλαιότερον, διὰ τῶν Σχολαρχείων τὰ Γυμνάσια δὲν ὑπέφερον ὅπως ὑποφέρουν σήμερον. Τὰ Γυμνάσια εἶχον μικρὸν ἀριθμὸν μαθητῶν. Εἰς τὸ Ἀργοστόλιον λ.χ. ἐπὶ πληθυσμοῦ τῆς Νήσου 70 χιλ. κατοίκων, τὸ Γυμνάσιον δὲν εἶχε παρὰ μόνον 100 μαθητάς. Σήμερον μὲ πληθυσμὸν 55 χιλ. κατοίκων ἡ Κεφαλληνία ἔχει 2 Γυμνάσια εἰς τὸ Ἀργοστόλιον, μίαν Ἐμπορικὴν Σχολὴν καὶ ἄλλα 4 Γυμνάσια. Δηλαδὴ ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ὑπερβαίνει τοὺς 1000. Καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι καὶ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπῆρχον ἐπιεικεῖς καθηγηταί, Ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου ἦσαν Κεφαλλῆνες. Δὲν ὑστέρει τότε ἡ ἐπαρχία εἰς τὴν ἀνάδειξιν ἐπιστημόνων καὶ καθηγητῶν. Ἀλλὰ τί συνέβαινε; Τὸ Σχολαρχεῖον ξεκαθάριζε τὴν ὑπόθεσιν. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὰ μέσα, εἴτε τὰ διανοητικά, εἴτε τὰ ὑλικά, διὰ νὰ συνεχίσουν τὴν ἐκπαίδευσίν των, τὴν συνέχιζον, ἐνῷ σήμερον κατὰ μέγα ποσοστὸν τὴν συνεχίζουν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι οὔτε τὸ ἐσκέφθησαν, οὔτε προωρίζοντο, οὔτε εἶχον τὰ ὑλικὰ μέσα, διότι τυχαίως, λόγῳ τοῦ συστήματος ἤχθησαν ἐνώπιον τοῦ Γυμνασίου καὶ ἀπὸ τὸ Γυμνάσιον κατ’ ἀνάγκην θέλει νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Καὶ ἔχομεν ἔτσι τὸν πληθωρισμόν. Ἐρωτᾶται λοιπόν, πταίουν μόνον τὰ παιδιά, ἢ πταίει καὶ τὸ σύστημα; ὁ Ὑπουργὸς κ. Κανελλόπουλος, ὅστις ὡς Καθηγητὴς ἔχει καὶ τὸ Πανεπιστήμιον λαμπρύνει καὶ τὴν θέσιν τιμήσει, μᾶς ἐβεβαίωσεν, ὅτι τὸ σύστημα χωλαίνει, ὅτι τὸ σύστημα πρέπει νὰ μεταρρυθμισθῇ καὶ ἀναμένωμεν τὰς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας μελετᾷ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργός. Ἀφοῦ λοιπὸν δὲν πταίουν μόνον τὰ παιδιά, διότι οὔτε ἠμέλησαν, οὔτε διανοητικῶς ὑστεροῦν, διατὶ θὰ ἔλθωμεν καὶ θὰ τοὺς εἴπωμεν, ὅτι ἐτέθη ἡ βάσις καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν βάσιν δὲν ὑποχωροῦμεν; Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη μὲ τὴν ἀκόλουθον σκέψιν τὰς τροπολογίας καὶ δὴ τῆς βάσεως 9 καὶ 18 παμψηφεί. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἔκρινεν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἐπιείκεια ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀνώτερον ὅριον βαθμολογίας δεδομένου, ὅτι τὸ μὲν πολλάκις αἱ ἐξετάσεις εἶναι ζήτημα τύχης, τὸ δὲ ἡ ἐπιείκεια αὕτη καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχε πραγματοποιηθῆ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν προσέθεσα δεύτερον ἄρθρον διὰ τοῦ ὁποίου θεωροῦνται ἐπιτυχόντες οἱ λαβόντες 9 εἰς τὰ βασικὰ μαθήματα καὶ 18 εἰς τὸ σύνολον........». Εἶναι ζήτημα εἰς ποίαν ψυχολογικὴν κατάστασιν θὰ εὑρεθῇ ἐκείνην τὴν ὥραν τὸ παιδὶ καὶ ποῖον κριτὴν θὰ ἀντιμετωπίσῃ, ποῖον κριτὴν ἔχει ἐνώπιόν του. Ἡ ἐπιείκεια εἶναι ἀδελφὴ τῆς δικαιοσύνης, δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς τοὺς σπουδαστὰς τὴν αὐτὴν μεταχείρισιν, τῆς ὁποίας ἔτυχον οἱ συνάδελφοί των πέρυσι καὶ πρόπερσι. Πράγματι, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ 1949 εἶχεν ἐκδοθῆ ὁ νόμος 2699, νομίζω, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ εἰς Ἀνωτάτας Σχολὰς μὲ βάσιν 9 καὶ σύνολον βαθμολογίας 18. Πῶς λοιπὸν σήμερον, δὲν κάμνομεν δεκτοὺς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν βάσιν καὶ δὲν ἔφθασαν ἁπλῶς τὸ 18, ἀλλὰ ὑπερέβησαν τὸ 20, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει καὶ τῶν συνθηκῶν ὑφ’ ἃς διεξήχθησαν αἱ ἐξετάσεις; Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔλαβον 10 καὶ σύνολον 20 εἰσάγονται, ἐνῷ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖαι ὑπολείπονται κατὰ ἕνα βαθμὸν τῆς βάσεως, ὅσοι δηλ. ἔλαβον 9 καὶ 25 ἢ 28, ἀπορρίπτονται. Δὲν καινοτομεῖ λοιπὸν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, διότι λαμβάνει ὑπ’ ὄψει της τὸ παρελθόν, λαμβάνει ὑπ’ ὄψει της ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐπανάληψιν ἐφηρμόσθη. Καὶ εἶπεν: ὑπὸ τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐξητάσθησαν, μὲ θέματα γριφώδη, τὰ ὁποῖα διὰ πρώτην φορὰν ἀκούομεν ἡμεῖς οἱ ὑπερβάντες τὸ ἥμισυ τῆς ζωῆς μας, ὡς παρακάμψαντες τὸν Μαλέαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιοῦμεν ἀπὸ τοὺς φοιτητὰς νὰ ἀπαντοῦν πάντοτε εὐστόχως. Ἀλλ’ ἐὰν ἐξ ἄλλων μαθημάτων ἀποδεικνύηται, ὅτι εἶναι ἐπιμελεῖς, ὅτι γνωρίζουν γράμματα, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ συνεχίσουν τὰς σπουδάς των, τότε δὲν θὰ πρέπει νὰ κλείσωμεν τὰς θύρας διὰ νὰ δημιουργήσωμεν κλειστὰ ἐπαγγέλματα, πρᾶγμα ἀντίθετον καὶ πρὸς τὰς πραγματικὰς δηλώσεις τὰς ὁποίας ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Συναγερμοῦ Στρατάρχης Παπάγος ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ διεκήρυξε. Τί λοιπὸν ἔχει νὰ πάθῃ ἡ Νομικὴ Σχολή, ἐὰν εἰσέλθουν οἱ φοιτηταὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον εἰς τὰ Ἑλληνικὰ καὶ τὰ Λατινικὰ καὶ τὴν Ἔκθεσιν Ἰδεῶν καὶ συνέβη νὰ μὴ ἀπαντήσουν, πότε ἐνυμφεύθη ὁ Ναβουχοδονόσορ; Τί ἔχει νὰ πάθῃ ἡ Παιδεία, ἐὰν εἰσέλθουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ὅπου θὰ ὑποστοῦν κατ’ ἔτος τὰς αὐστηρὰς τμηματικὰς ἐξετάσεις; Ἂς λάβουν ἐντολὰς οἱ κύριοι Καθηγηταὶ νὰ εἶναι πλέον αὐστηροὶ εἰς τὰς τμηματικάς. Ἰδοὺ λοιπόν, κύριοι, διατί, παρ’ ὅλα ὅσα ἤκουσα, ἅτινα καὶ ἐκτιμῶ, παρ’ ὅλην τὴν ἰδιαιτέραν ἐκτίμησιν καὶ ἀγάπην ποὺ τρέφω εἰς τὸν παλαιὸν συμφοιτητήν μου, ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος εἶναι πράγματι ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἠναλώθη εἰς τὴν μελέτην τῶν γραμμάτων, ἐπιμένω καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησιν, ὅπως τοὐλάχιστον αὐτὴ ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία δὲν εἰσάγεται τὸ πρῶτον, δὲν βλέπει τὸ φῶς τὸ πρῶτον ἡ ἄνω τροπολογία, γίνῃ δεκτή. Ἂς κάμῃ αὐτὴν τὴν παραχώρησιν, ὁ κ. Ὑπουργός, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ εἶναι σύμφωνος καὶ πρὸς τοὺς λόγους του, ἀλλὰ καὶ θὰ ἀνακόψῃ πραγματικῶς τὴν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἔξοδον τῶν φοιτητῶν καὶ θὰ προσφέρῃ ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Κράτος. Διότι ἐγὼ φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ κάθε θυσία, διὰ λόγους ἐθνικούς, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλουν νὰ σπουδάζουν οἱ φοιτηταὶ εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια καὶ τὰ Ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια δὲν ὑστεροῦν ἔναντι τῶν ξένων. Οἱ Ἕλληνες δὲ καθηγηταὶ εἶναι ἐφάμιλλοι, ἐν πολλοῖς δὲ καὶ ἀνώτεροι τῶν ξένων Πανεπιστημίων. Καὶ τὰ Πανεπιστήμιά μας ἀνέδειξαν ἐπιστήμονας διεθνῶς ἀναγνωριζομένους. Παρακαλῶ λοιπὸν καὶ πάλιν, καὶ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ πιστεύω, ὅτι διερμηνεύω τὰς γνώμας ὅλων τῶν κ. κ. βουλευτῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας μᾶς κάμῃ αὐτὴν τὴν παραχώρησιν.

§137ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§138Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι καὶ μία ἄλλη τροποποίησις....

§139ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι καὶ ἄλλη.

§140Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριοι, συμμορφοῦμαι μὲ τὴν ἐπιθυμίαν σας νὰ μὴ ἐπεκταθῶ εἰς ἄλλην τροπολογίαν. Θὰ τὴν ἀναφέρω ὅμως, χωρὶς νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς παραδοχῆς της. Θὰ ἀφήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κρίνῃ. Πρόκειται περὶ τῶν φοιτητῶν τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον εἰς τὰ 9 μαθήματα καὶ ἀπέτυχον εἰς ἕν. Ὑπάρχει ἕνας καθηγητής, ὁ ὁποῖος ἐνῷ τὸ ἔνδυμα δὲν κάμνει τὸν καλόγηρον, τὸ ὄνομά του ἀποδίδει ὅμως τὸν ψυχικόν του κόσμον, καὶ ὁ ὁποῖος ἀπορρίπτει τοὺς φοιτητὰς κατὰ σύστημα. Εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, κύριοι, ὅταν ἕνας φοιτητὴς ἀποτύχῃ εἰς ἓν μάθημα, ὑποχρεοῦται νὰ ἐπαναλάβῃ τὰς ἐξετάσεις εἰς τὸ μάθημα αὐτό. Εἰς τὴν ΑΣΟΕ καὶ Ε ὅμως, ὑποχρεοῦνται οἱ φοιτηταί, ἐὰν ἀποτύχουν εἰς ἓν μάθημα, καὶ συνήθως ἀποτυγχάνουν εἰς τὸ μάθημα τοῦ ἰδίου κ. καθηγητοῦ, νὰ δώσουν ἐξετάσεις εἰς ὅλα τὰ μαθήματα. Καὶ κατὰ περίεργον τρόπον ἀποτυγχάνουν εἰς τὸ μάθημα τοῦ καθηγητοῦ, ὄνομα καὶ μὴ χωριό, οἱ περισσότεροι. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ εἰς τὰς ἄλλας Σχολάς. Ἔχομεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Πρᾶγμα ἀπαράδεκτον εἰς ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἠναλώθημεν ἐν τῇ ὑπερασπίσει τοῦ δικαίου. Καὶ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ διακεκριμένος νομομαθής, δὲν θὰ δεχθῇ αὐτὸ τὸ ἄτοπον, νὰ ἐπιτυγχάνουν δηλ. οἱ φοιτηταὶ εἰς τὰ 9 μαθήματα καὶ ἀπορριπτόμενοι εἰς ἓν νὰ ὑποχρεοῦνται νὰ ἐπαναλαμβάνουν τὰς ἐξετάσεις εἰς ὅλα νὰ μαθήματα. Καὶ διὰ λόγους ἀκόμη ψυχολογικοὺς καὶ διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς κ. Κανελλόπουλος συμβαίνει ἄριστα κατηρτισμένοι φοιτηταὶ ν’ ἀπορρίπτωνται. Ὑποβάλλομεν λοιπὸν τὴν θερμὴν παράκλησιν, ὅπως ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀντιλαμβανόμενος, διότι τὸ ἀντιλαμβάνεται ἀσφαλῶς τὴν σημασίαν τοῦ ἀτόπου αὐτοῦ, τοῦ ἀπαραδέκτου δι’ ἡμᾶς, θὰ κρίνῃ, ὅτι πρέπει νὰ διευκολύνωμεν τοὺς νέους, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν ἐφ’ ὅσον ἔφθασαν εἰς τὰ ὅρια τῆς ἐπιτυχίας, νὰ θεωροῦνται, ὅτι δὲν εἶναι, οὔτε ἡμιμαθεῖς, οὔτε ἀκατάλληλοι πρὸς περαιτέρω σπουδάς. Πρέπει λοιπόν, νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ, ἀξιότιμε, κ. Ὑπουργέ, νὰ συνεχίσουν τὰς σπουδάς των καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ ἔχετε τὴν εὐγνωμοσύνην καὶ τῶν σπουδαστῶν καὶ τῶν γονέων των καὶ γενικῶς τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας. (Χειροκροτήματα).

§141Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἤθελον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ, τῶν ὅσων ἔλαβε γνῶσιν ἐκ τῶν ἐφημερίδων, σχετικῶς μὲ τὸν χρηματισμὸν τῶν καθηγητῶν ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν συγγραμμάτων, κλπ.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Καθ’ ὃν τρόπον γίνεται ἡ συζήτησις κωλυσιεργοῦμεν ἀρκετά. Ἐὰν θέλετε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, πρέπει νὰ βαδίσωμεν μὲ γοργότερον ρυθμόν. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§143Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐὰν ἡ αἰτίασις, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ἀφορᾷ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἶναι ἔξω τῆς πραγματικότητος, διότι δὲν ὑπάρχει διάθεσις κωλυσιεργίας. Ἀπεναντίας θέλομεν νὰ προωθήσωμεν τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, φυσικὸν ἦτο νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι εἶναι θέμα μεγίστης σημασίας καὶ ἀφορᾷ τὴν νεότητα τοῦ Ἔθνους. Καὶ τὸ πρᾶγμα εἶναι πολύπλευρον. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ διακεκριμένος ἐπιστήμων, ὁ προερχόμενος ἀπὸ τῶν Πανεπιστημιακῶν ἑδρῶν ἀπησχολήθη μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ ηὐτυχήσαμεν ὅλοι νὰ ἀκούσωμεν τὴν τόσον εὐειδῆ ἀγόρευσίν του. Ὠνομάσθη ἐποχιακὸν τὸ νομοσχέδιον, διότι πράγματι κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτὴν ἑκάστοτε ἐπιλαμβάνεται τούτου ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Οἱ παλαιότεροι ἐξ ὑμῶν γνωρίζετε, ὅτι εἰς ἑκάστην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τὸ θέμα γενικεύεται, ἀλλὰ δυστυχῶς παρὰ τὰς ὑποσχέσεις αἱ ὁποῖαι ἑκάστοτε δίδονται, ὅτι θὰ γίνῃ ἐπιμεμελημένη ἔρευνα τοῦ ζητήματος καὶ θὰ δοθῇ κάποια λύσις ἐπὶ τοῦ τόσον σοβαροῦ ζητήματος, μέχρι τοῦδε—ὀφείλω νὰ τὸ εἴπω δι’ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις—δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ δοθοῦν αἱ πρέπουσαι ἐθνικαὶ λύσεις. Ἐδῶ ἔχομεν μίαν ὑπόσχεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ὅτι τὸ θέμα θὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐνδεχομένως τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, θὰ κληθῇ νὰ ψηφίσῃ τὰ προσήκοντα ἐθνικὰ μέτρα. Θὰ πρέπει ὅμως διὰ τὴν ἀξίαν τοῦ θέματος νὰ κάμῃ μίαν ἁπλῆν σκέψιν καὶ νὰ συλλάβῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν νέων ποὺ ἀποφοιτοῦν κατ’ ἔτος ἀπὸ τὰ Γυμνάσια, τὸν ἀριθμὸν τῶν νέων ποὺ ἀπορροφοῦνται ἀπὸ τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα καὶ τὰς Στρατιωτικὰς σχολάς, διὰ νὰ εὕρῃ τὸν τεράστιον ἀριθμὸν νέων, οἱ ὁποῖοι παραμένουν μὲ τὸ ἀπολυτήριον τοῦ Γυμνασίου, χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν εὐρυτέρας σπουδὰς καὶ χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθοῦν εἰς δημοσίας ἢ ἰδιωτικὰς θέσεις. Ἐκεῖθεν δημιουργεῖται ἡ ὀξύτης τοῦ θέματος τὴν ὁποίαν καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀνεγνώρισε. Κάμω τὴν σκέψιν αὐτὴν διότι ἐξ αὐτῆς καὶ μόνον νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη ἡ προταθεῖσα τροπολογία παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, κ. συνάδελφοι, δὲν ἐπεδίωξεν νὰ καινοτομήσῃ καὶ πρέπει εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ὅτι ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν, νόμῳ ἔχει καθιερωθῆ ὅτι ἡ ἡμίσεια μονὰς εἶναι ὑπὲρ τοῦ σπουδαστοῦ. Εἶναι τὸ νομοθετικὸν Διάταγμα τὸ ὁποῖον κατηρτίσθη τὸ 1947 κατόπιν ἀξιώσεως τῶν Πανεπιστημιακῶν ἀρχῶν. Ἐπειδὴ αἱ Πανεπιστημιακαὶ ἀρχαὶ ἠρνοῦντο νὰ ἐγγράψουν τοὺς ἐπιλαχόντας φοιτητάς, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰ δύο βασικὰ μαθήματα εἶχον συγκεντρώσει τὸν βαθμὸν 9 καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸν βαθμὸν 18, οἱ σπουδασταὶ αὐτοὶ κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας κατέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἐξεδόθη σειρὰ ἀποφάσεων, παρὰ τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ἑρμηνεῦσαν τὸν νόμον, ὑποχρεώνει τὰς Πανεπιστημιακὰς ἀρχὰς νὰ ἐγγράψουν τοὺς φοιτητὰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ σύνολον συνεκέντρωσαν τὸν βαθμὸν 18 καὶ εἰς τὰ δύο κύρια μαθήματα τὸν βαθμὸν 9. Κατόπιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου τὰ Πανεπιστήμια συνεμορφώθησαν καὶ ἐνέγραψαν τοὺς ἐπιλαχόντας ἐκείνους, μὲ τὴν βαθμολογίαν τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερον.

§144Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἡρμήνευσε τὸν ἰσχύοντα τότε νόμον ὁ ὁποῖος μετὰ ταῦτα κατηργήθη.

§145Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σᾶς πρόλαβα κ. Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, εἶπον εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι εἰς τὰ 1947 ἢ 48 μὲ πίεσιν τῶν Πανεπιστημιακῶν ἀρχῶν εἰσήχθη τὸ νομοθέτημα καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ὁ ὁποῖος παρίσταται ἐδῶ......

§146Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Διὰ νὰ βεβαιώσω ὅτι δὲν ὑπῆρξεν καμμία καταπίεσις. Δὲν εἶχε κανένα λόγον ὑπάρξεως ὁ νόμος περὶ ἡμίσεως βαθμοῦ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας εἰσήχθη τὸ νομοθέτημα διὰ τοῦ ὁποίου κατηργήθη ὁ κατοχικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος ἐγένετο τὸ 1943 ἐπὶ εἰδικῶν περιπτώσεων.

§147Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ ἐφηρμόσθη ἐπὶ 5 συναπτὰ ἔτη. Ἐκ συμπτώσεως δὲ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἦτο καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, ὁ ὁποῖος ἔκαμε αὐτὸ τὸ νομοθέτημα. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἐφηρμόσθη ἐπὶ 5 συναπτὰ ἔτη, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν γενικωτέραν ἄποψιν, ὅτι χιλιάδες νέοι μένουν ἐκτὸς τῶν Πανεπιστημιακῶν ἱδρυμάτων, δὲν ἀπορροφῶνται ἀπὸ τὰς ἀνωτάτας σχολὰς καὶ δημιουργοῦν ἕνα ἐπικίνδυνον πνευματικὸν προλεταριᾶτον, πρέπει νὰ μᾶς κάμῃ ἐπιεικεῖς εἰς τὰς προτάσεις τὰς ὁποίας ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, κατὰ τρόπον ὑπεύθυνον εἰσηγήθη πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀποδέχομαι ὅτι ὑπάρχουν λόγοι χωρητικότητος, ἢ λόγοι ἐπαρκείας τῶν ἐργαστηρίων διὰ τὴν ἰατρικὴν σχολήν, διὰ τὴν φαρμακευτικὴν σχολήν, δὲν νομίζω ὅμως ὅτι οἱ αὐτοὶ λόγοι ὑπάρχουν διὰ τὰς θεωρητικὰς ἐπιστήμας. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπῆρχεν κανένα ἐμπόδιον νὰ ἐγγραφῶσι ὀλίγοι φοιτηταὶ εἰς τὴν Νομικήν, ἢ τὴν Φιλολογίαν. Οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν περάσαμε ἀπὸ τὰς ἕδρας τὰς πανεπιστημιακὰς καὶ περάσαμε εἰς ἐποχὴν ποὺ δὲν εἶχον καθιερωθῆ αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις, καὶ θὰ ἐνθυμεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὅτι ἐνεγράφοντο 800 καὶ 1.000 φοιτηταὶ εἰς τὸ πρῶτον ἔτος ἀπεροφῶντο πρὸς διαφόρους κατευθύνσεις καὶ διάφορα ἐπαγγέλματα καὶ κατέληγον κατ’ ἔτος νὰ χορηγοῦνται 150 διπλώματα εἰς φοιτητὰς τοῦ Πανεπιστημίου. Διὰ ποῖον λόγον θὰ περιορίσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπιτυχόντων εἰς τὴν Νομικὴν σχολὴν εἰς 435 καὶ τί θὰ βλάψῃ τὴν πρόοδόν των ἐὰν οἱ 435 γίνουν 550;

§148Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὄχι τῶν ἐπιτυχόντων, διὰ τοὺς ἐπιτυχόντας δὲν γίνεται καμμία διάκρισις.

§149Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐὰν δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ εἰσέλθουν μὲ τὸν βαθμὸν 18 καὶ 9, θὰ βλαφθῇ ἡ πρόοδος τῶν σπουδαστῶν, ὅταν, ὅπως ἐνθυμεῖσθε, ἄλλοτε εἰσήρχοντο 800 καὶ παρέμενον εἰς τὸ δεύτερον ἔτος 400, εἰς τὸ τρίτον 200 διὰ νὰ παραμείνουν εἰς τὸ τελευταῖον ἔτος 100 ἢ 150.

§150Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Αὐτὸ εἶναι ἐκ τῶν ὑστέρων.....

§151Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑπῆρξε μία πενταετία ὁλόκληρος ποὺ αὐτοὶ ἐθεωροῦντο ἐπιτυχόντες, ἦτο κοινὴ συνείδησις, ἦτο νομοθετικὴ ἐπιταγή, ἡ ὁποία ἐφηρμόσθη. Τώρα διὰ μιᾶς διατάξεως θὰ ἐπανέλθωμεν, ἔστω κατ’ ἐξαίρεσιν ἕως ὅτου συζητηθῇ τὸ γενικὸν θέμα, περὶ τοῦ ὁποίου ἔδωσε ὑπόσχεσιν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐν τῷ συνόλῳ. Ἀλλὰ προσωρινῶς, διὰ τὸ τρέχον ἀκαδημαϊκὸν ἔτος, δὲν βλέπω δεδικαιολογημένην τὴν ἄρνησιν ν’ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν, τὴν προτεινομένην ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἀλλὰ πέραν ὅλων αὐτῶν ἀνακύπτει καὶ ἕνα ἠθικὸν θέμα. Εἶναι ἐξακριβωμένον, ὅτι ὑπῆρξεν ἀνωμαλία εἰς τὰ θέματα τῆς Ἱστορίας εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν καὶ τὸ ἔχομεν αὐτὸ ἀπὸ ἐπίσημα χείλη. Ἑπομένως, δύο ἠθικαὶ βάσεις πρέπει νὰ τεθοῦν ἐπ’ αὐτοῦ, ἢ πρέπει νὰ ἀκυρωθῇ τὸ ἀποτέλεσμα εἰς τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας, ἢ δὲν πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Καὶ αὐτὴν τὴν ὥραν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ἕνας σάλος, μὲ τὴν πλήρη ἀκύρωσιν τῶν ἀποτελεσμάτων εἰς τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας. Καὶ ἡ ἄλλη λύσις εἶναι ἡ βαθμολογία τῆς Ἱστορίας νὰ μὴ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, ὅταν ἔχωμεν ἀπὸ ἐπίσημα χείλη βεβαιωμένον, ὅτι ὑπῆρξεν αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία εἰς τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας. Ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν πρέπει νὰ ληφθῇ μία θαρραλέα ἀπόφασις, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα δίδαγμα διὰ τοὺς σφαγεῖς τῆς Ἐπιστήμης. Πρέπει νὰ θεσπίσωμεν τὴν διάταξιν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον εἰς τὰ τρία μαθήματα, Ἀρχαῖα Ἑλληνικά, Ἔκθεσιν καὶ Λατινικά, αὐτοὶ νὰ θεωροῦνται εἰσακτέοι εἰς τὴν Νομικὴν Σχολήν, διὰ τὸ τρέχον ἔτος. Θὰ παραβλέψωμεν τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ ἀποδώσωμεν δικαιοσύνην. Εἴπατε, ὅτι παρὰ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν εἰς τὴν Ἱστορίαν, ὑπῆρξαν 335 ἐπιτυχόντες. Τοῦτο συνέβη διότι κατώρθωσαν νὰ καλύψουν τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας μὲ συμψηφισμὸν ἄλλων βαθμῶν. Δὲν ηὐτύχησαν ὅμως πολλοὶ νὰ φθάσουν ἐκεῖ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει τὴν διάταξιν, ἐὰν μηδενισθοῦν εἰς ἕνα μάθημα, ἀνεξαρτήτως τῆς λοιπῆς βαθμολογίας, αὐτοὶ θεωροῦνται ἀπορριπτόμενοι. «Θεωρεῖται ἐπιτυχὴς εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις....... (ἀναγινώσκει)..........». Συνεπῶς, ἐὰν ἐπῆρε τρία 7 ὁ ὑποψήφιος φοιτητὴς καὶ ἔχει συνολικῶς 21 καὶ ἐπῆρεν ἀπὸ τὸν καθηγητὴν τῆς Ἱστορίας μηδέν, ἢ μονάδα, μὲ τοὺς 21 βαθμοὺς ἀπορρίπτεται. Διὰ ποῖον λόγον εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνῃ αὐτό, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν κατὰ τρόπον ἐπισήμως βεβαιωμένον, ὅτι ὑπῆρξεν αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία εἰς τὸ μάθημα τῆς ἱστορίας;

§152Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὸ μηδὲν καὶ ἡ μονὰς ἀφοροῦν τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς. Εἶναι δύο διατάγματα.

§153Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶναι μέσα εἰς τὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου, δὲν εἶναι διάταξις τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς. Ἀναφέρει: «Θεωρεῖται ἐπιτυχὼν εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις....... (ἀναγινώσκει).......».

§154Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Εἶναι δύο τὰ διατάγματα. Ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον προβλέπει καὶ περὶ Πανεπιστημίων καὶ περὶ Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καταχωρῶ τὰς διατάξεις ἀμφοτέρων τῶν διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα προβλέπουν περὶ τῶν ἐξετάσεων. Τὸ διάταγμα τῆς 3–9–48 διὰ τὰ Πανεπιστήμια καὶ 14–8–51 περὶ τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν.

§155Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Παρεσύρθην ἀπὸ τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπανέρχομαι πάλιν ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς μου, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, ἐφ’ ὅσον ἕνας ὑποψήφιος φοιτητὴς ἐπῆρεν εἰς τὰ 3 μαθήματα ἀπὸ 6 καὶ ἔχει συγκεντρώσει τὸ 18 καὶ ἐπῆρε μονάδα εἰς τὴν Ἱστορίαν, νομίζετε, ὅτι αὐτός, κατόπιν τῶν ὅσων ἐβεβαίωσε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, αὐτὸς μὲ τὸ σύνολον τῶν 19 βαθμῶν, πρέπει νὰ θεωρηθῇ ἀποτυχών; Κύριοι βαυλευταί, ἐπιμένω εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῆς τροπολογίας τοῦ συναδέλφου κ. Κουντούρη καὶ πιστεύω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀποδώσῃ δικαιοσύνην καὶ θὰ ἀποτελέσῃ ἡ ἀπόφασίς σας καὶ ἓν δίδαγμα δι’ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι χειρίζονται τὴν ὑψίστην αὐτὴν λειτουργίαν, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει μάλιστα καὶ ἡ στενότης αὐτὴ τῆς εἰσαγωγῆς εἰς τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαπιστώνωνται, νὰ παρατηρῶνται τοιαῦται κατάφωροι παραβάσεις, ἀδικοῦσαι τὴν Ἑλληνικὴν νεότητα. Θὰ ἀποτελέσῃ ἔργον δικαιοσύνης ἡ ἀποδοχὴ τῆς τοιαύτης τροπολογίας καὶ ἐλπίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, κατόπιν μάλιστα τῶν παρατηρήσεων, τὰς ὁποίας ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διετύπωσεν ὁ συνάδελφός του ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, θὰ πράξῃ ἔργον δικαιοσύνης ἀποδεχόμενος αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Θὰ ἤθελον, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Παιδείας, νὰ σᾶς παρακαλέσω θερμότατα καὶ διὰ μίαν ἄλλην τροπολογίαν. Γνωρίζετε πόσον κλειστὸν εἶναι τὸ ἐπάγγελμα τῶν φαρμακοποιῶν καὶ ὅτι ὑπάρχουν ἐπιστήμονες φαρμακοποιοί, οἱ ὁποῖοι, ἐπὶ δεκαετίαν ὁλόκληρον, δὲν ἔχουν κατορθώσει νὰ ἀνεύρουν ἐργασίαν. Ὑπάρχει ἓν αἴτημα. Οἱ πρωτοετεῖς φοιτηταὶ τῆς Φαρμακευτικῆς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μεταγράφωνται εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολήν. Ἐπληροφορήθην, ὅτι ἀπὸ τὴν Πανεπιστημιακὴν νομοθεσίαν δὲν ὑπάρχει ἐμπόδιον. Παρὰ ταῦτα ὅμως, δημιουργοῦνται ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια καὶ δυσκολίαι καὶ χρειάζονται ἀποφάσεις τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, αἱ ὁποῖαι ποτὲ δὲν ἐκδίδονται. Ἐπειδὴ λοιπὸν εἶναι τόσον κλειστὸν τὸ φαρμακευτικὸν ἐπάγγελμα, καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διευρυνθῇ, δυστυχῶς, διότι εἶναι ἡ φύσις τῆς ἐπιστήμης τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ διευρύνωμεν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ φαρμακοποιοῦ, θὰ παρακαλέσω νὰ ἀποδεχθῆτε τροπολογίαν, ὥστε, τοὐλάχιστον, οἱ πρωτοετεῖς, δὲν ὁμιλῶ διὰ τὰ ἄλλα ἔτη, νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθέρας μεταγραφῆς εἰς τὴν Ἰατρικήν. Διότι εἶναι ἀκριβῶς τὰ ἴδια μαθήματα καὶ θά γνωρίζετε, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἕνας πληθωρισμὸς ἰατρῶν εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, ἀλλ’ ἡ ὕπαιθρος στερεῖται ἰατρῶν, ἰδίως αἱ προκεχωρημέναι περιοχαὶ τῆς Ἑλλάδος ἔχουν τεραστίαν ἔλλειψιν ἰατρῶν.

§156ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅλαι αἱ περιοχαί.

§157Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀλλ’ εἶναι γενικώτερον τὸ θέμα τοῦ ἀνοίγματος τῶν ἐπαγγελμάτων. Ἐγὼ εἰδικεύω τὸ θέμα τῶν φαρμακοποιῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι κάπως δύσκολον καὶ ἡ Κυβέρνησις μὲ κάποιαν προσοχὴν θὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ. Ἐπειδὴ ὑπάρχει ἔλλειψις τεραστία ἰατρῶν, νὰ ὑπάρξῃ ἡ διευκόλυνσις τῆς μεταγραφῆς τῶν φοιτητῶν τῆς φαρμακευτικῆς εἰς τὴν ἰατρικὴν ἢ καὶ τἀνάπαλιν ἀκόμη. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον γίνεται μία διευκόλυνσις ἀπολύτως δικαιολογημένη καὶ πιστεύω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ κρίνῃ κατὰ συνείδησιν τὰς ταπεινὰς παρατηρήσεις μου καὶ θὰ ἀποδεχθῇ τὰς προτεινομένας τροπολογίας μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι προσφέρει ὑψίστην ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν νεότητα. (Χειροκροτήματα).

§158Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κατ’ ἐπανάληψιν εἴπατε ὅτι θὰ ἀπονείμωμεν δικαιοσύνην κτλ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι εἶσθε Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ὅταν σᾶς κατηγγέλθη τὸ ζήτημα αὐτό, ποῖα μέτρα ἐλάβατε σεῖς, ἔναντι τοῦ καθηγητοῦ ἐκείνου;

§159Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὀφείλω λοιπὸν νὰ σᾶς εἴπω, κύριε συνάδελφε, ὅτι τὸ πρῶτον ἔλαβον γνῶσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ἀπὸ τὴν βεβαίωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Θὰ ἔχετε δὲ ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι, ὅταν διεξήχθησαν αἱ ἐξετάσεις ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ, ὑπῆρχεν ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, διότι τὴν 10ην Ὀκτωβρίου ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου παρέδωσε τὴν Ἀρχὴν εἰς τὴν Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία διεξήγαγε τὰς ἐκλογάς. Ὀφείλω δὲ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐὰν τυχὸν περιήρχετο εἰς γνῶσίν μας, ἀναμφισβητήτως, ὡς ἐλεύθεροι ἄνθρωποι καὶ ὑπεύθυνοι ἐν τῇ Κυβερνήσει τῆς Χώρας, θὰ ἐπράττομεν τὸ καθῆκόν μας.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§161Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, παραιτοῦμαι τῆς ὑποστηρίξεως τῶν εἰδικῶν τροπολογιῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐφ’ ὅσον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀμύνεται τόσον ἐρρωμένως. Ἐλπίζω ὅτι εἰς τὸ τέλος διὰ μερικὰς τῶν τροπολογιῶν θὰ καμφθῇ, διότι πράγματι εἶναι δίκαιαι καὶ ἀπονέμουν πραγματικὴν δικαιοσύνην ἐν τῇ ἀληθῇ ἐννοίᾳ εἰς σπουδαστάς, οἱ ὁποῖοι ἐν τῇ πραγματικότητι ἔχουν ἐπιτύχει καὶ πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν βάσει τῆς γενικῆς ἀρχῆς τῆς εἰσαγωγῆς εἰς τὰ ἀνώτατα πνευματικὰ ἱδρύματα. Ἔχομεν ὅμως, κύριοι βουλευταί, ἕνα καθῆκον, ὄχι μόνον ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ ὁλόκληρος ἡ πολιτικὴ ἡγεσία, ἐπὶ τόπου νά λύσῃ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ ζήτημα τὸ ἐκπαιδευτικόν, διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρῆται κατ’ ἔτος τόσον ἡ σπουδάζουσα νεολαία, ὅσον καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ἡ βάσις διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ θέματος εἶναι ἡ Μέση Ἐκπαίδευσις. Ἡ Μέση Ἐκπαίδευσις εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται, κύριοι συνάδελφοι, ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀναγκάσῃ νὰ κλείσωμεν δι’ ἓν ὡρισμένον διάστημα τὰ γυμνάσια, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν, μὲ τὴν πληθώραν τῶν γυμνασίων καὶ ἡμιγυμνασίων καὶ μὲ τὴν ἔλλειψιν διδακτικοῦ προσωπικοῦ νὰ προχωρήσωμεν καὶ νὰ ζητοῦμεν αὐτό, τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν σήμερον. Εἶναι ἀποκαρδιωτικὸν τὸ σημερινὸν φαινόμενον τῆς ὑπαρχούσης καταστάσεως, νὰ βλέπω γυμνάσια ὅπως τὸ ἰδικόν μας, τὸ ὁποῖον ἀριθμεῖ 900 μαθητὰς καὶ νὰ ἔχῃ μόνον 5 καθηγητὰς καὶ ἕνα γυμναστὴν χωρὶς γυμνασιάρχην, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας προαγωγαὶ μαθητῶν καὶ ἀποφοιτήρια δίδονται ἀνεξέλεγκτα καὶ συμπληροῦται ἡ ἀνωμαλία μὲ μεταθέσεις καὶ ἀποσπάσεις καθηγητῶν καὶ τὰ γνωστὰ πολιτικὰ μέσα ποὺ κάθε πολιτευόμενος θὰ μιλήσῃ διὰ τὸν Α ἢ τὸν Β.

§162Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Σήμερον δὲν ὑπάρχουν πολιτικὰ μέσα.

§163Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἀγαπητὲ κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρέπει νὰ τὸ λέγωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Εἶναι μία πραγματικότης. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει διδακτικὸν προσωπικὸν καὶ ὑπάρχει παντοῦ καὶ πάντοτε ἕνας μικρὸς ἐπηρεασμός.

§164Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Οὐδείς.

§165Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Οἱ μαθηταὶ δὲν παρακολουθοῦνται, δὲν διδάσκονται ἐπαρκῶς καὶ ἀναγκάζονται καὶ οἱ καθηγηταὶ εἰς τὸ τέλος νὰ τοὺς δίδουν ὑποχρεωτικῶς ἀπολυτήρια ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀξίας. Καὶ ὅταν δίδωμεν τοιαῦτα ἀπολυτήρια, ὅπως τὰ δίδομεν, συντελοῦμεν εἰς τὴν ἐπικίνδυνον αὔξησιν τῶν μαθητῶν τῆς κλασσικῆς Παιδείας. Τὸ θέμα πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ ὄχι μόνον τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικήν μας Ἀντιπροσωπείαν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι δὲν εἶναι μόνον τὸ ζήτημα τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ἀλλ’ εἶναι καὶ τὸ ζήτημα τῆς μετατοπίσεως τῆς σπουδαζούσης νεολαίας ἀμέσως, ἀπὸ τὰ Δημοτικὰ Σχολεῖα πρὸς τὰς Ἐπαγγελματικὰς Σχολάς. Αὐτὸ εἶναι βασικὸν ζήτημα. Ἐκτὸς τῆς Δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ρυθμισθῇ βασικῶς, κ. Ὑπουργέ, εἶναι καὶ τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν, διότι, οὕτω θὰ γίνῃ πράγματι ἡ ἀξιοποίησις τοῦ Ἐθνικοῦ μας πλούτου καὶ συγχρόνως θὰ ἔχωμεν ἱκανὰ στελέχη, ἐπαγγελματικὰ ἐξειδικευμένα, τὰ ὁποῖα θὰ δύνανται νὰ μεταβαίνουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ μᾶς φέρουν πολύτιμον συνάλλαγμα. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: Πρόκειται περὶ δύο στρατευσίμων, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον ἀπολυτήριον Γυμνασίου, εἰς τὸ τέλος τοῦ 1952. Οὗτοι εἶχον ὑποβάλει ἐνωρὶς τὰ δικαιολογητικά των, εἰς τὴν Ἀκαδημίαν τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ πέρυσιν ἐλήφθη ἀπόφασις εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Θεσσαλονίκης, νὰ εἰσέρχωνται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην. Κατόπιν αὐτοῦ, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ δώσουν ἐξετάσεις. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ σήμερον εὑρίσκονται μὲ τὸ παράπονον, ὅτι ἐνῷ ἐπῆγαν στρατιῶται, δὲν τοὺς δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ δώσουν εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ παράσχῃ τὴν δυνατότητα εἰς αὐτοὺς νὰ δώσουν ἐξετάσεις εἰς τὴν ἑπομένην περίοδον 1953–1954 καὶ ἐὰν εἶναι ἱκανοὶ νὰ εἰσαχθοῦν. Ἡ τροπολογία, κ. Ὑπουργέ, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἀπόφοιτοι Γυμνασίου ἐκπληρώσαντες τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις .......... (ἀναγινώσκει)..........». (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§167Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τὸ θεωρῶ, ὅτι ἐξηντλήθη καὶ ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν πρόκειται ἐπ’ αὐτοῦ νὰ καταπονήσω τὴν Βουλήν, θὰ παρεκάλουν μόνον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ μὲ ἀκούσῃ διὰ μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ὑπὸ τῶν μελῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὑπεβλήθη κ. Ὑπουργὲ καὶ μία τροπολογία ἀφορῶσα τοὺς σπουδαστὰς τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς τῶν Ἐμπορικῶν καὶ Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν. Οὗτοι ἐφ’ ὅσον προήχθησαν, εἰς ὅλα τὰ μαθήματα καὶ ἀπερρίφθησαν εἰς ἓν μάθημα νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐγγραφοῦν καὶ ὅταν θὰ δίδουν ἐξετάσεις, διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος, μαζὶ μὲ τὰ μαθήματα τοῦ ἔτους αὐτοῦ νὰ δώσουν καὶ τὸ μάθημα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπέτυχον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπεδέχθη κατ’ ἀρχὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ὡς ὀρθὴν καὶ δικαίαν, ἐπεφυλάχθη ὅμως νὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα τοῦτο. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι τὸ μέτρον τοῦτο ἰσχύει, καὶ εἰς ἄλλα ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα.

§168Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐπεφυλάχθην εἶναι, διὰ νὰ ἐξετάσω ἐὰν ἰσχύῃ πράγματι τοῦτο εἰς τὰ ἄλλα ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ διαφορά.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§170Γ. ΜΟΔΗΣ. Θέλω ἁπλῶς δι’ ὀλίγων νὰ παρατηρήσω, κ. συνάδελφοι, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἀποκλείονται τοῦ νυμφῶνος, παρὰ τὰ καθιερωμένα, οἱ σπουδασταὶ τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν. Ἐνῷ δὲ ὡς γνωρίζω ἐλήφθη ἓν μέτρον ὑπὲρ τῆς Ἀκαδημίας Ἰωαννίνων, ἐλησμονήσατε κ. Ὑπουργὲ ἄλλας καὶ μάλιστα τὰς Ἀκαδημίας, Φλωρίνης, Θεσσαλονίκης, καὶ Ἀλεξανδρουπόλεως, αἱ ὁποῖαι ἴσως ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην θὰ ἐπεβάλλετο νὰ ἐνισχυθοῦν διὰ νὰ δημιουργήσουν ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ στελέχη. Εἰδικῶς δέ, διὰ τὴν Φλώριναν, καὶ τὸ λέγω τοῦτο εἰς ἀπάντησιν ἐκείνων, ἐκ τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι προέβαλον ἀντιρρήσεις, ὁ ἴδιος ὁ Σύλλογος τῆς Ἀκαδημίας ταύτης, ὁ καθηγητικός, προτείνει νὰ γίνουν δεκτοὶ οἱ ἐπιλαχόντες, δημιουργουμένου δευτέρου τμήματος.

§171Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, ἰδιαιτέρως μὲ ἀπησχόλησε τὸ ζήτημα τῶν Ἀκαδημιῶν Φλωρίνης καὶ τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως, δυστυχῶς ὅμως, δὲν ὑπῆρχαν αἱ δυνατότητες. Εἰς τὰ Ἰωάννινα ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης λόγῳ τοῦ μικροῦ ἀριθμοῦ τῶν σπουδαστῶν. Εἰς τὴν Φλώριναν ὑπάρχει τμῆμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἤδη 84 μαθητάς. Ἡ πρότασις δὲ τῆς Ἀκαδημίας Φλωρίνης περὶ εἰσαγωγῆς ἐπιτυχόντων, ἡ ὁποία ἔγινεν ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς δημιουργίας δευτέρου τμήματος, δηλαδὴ ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ διπλασιασθοῦν τὰ τμήματα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἀλεξανδρούπολιν καὶ ἐκεῖ ὑπάρχουν 144 μαθηταί, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατανεμημένοι εἰς δύο τμήματα καὶ οἱ ὁποῖοι ἐκπαιδεύονται ἀπὸ ἕνα καὶ μόνον παιδαγωγόν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον μὲ βαθυτάτην λύπην, εἰδικῶς διὰ τὰς δύο αὐτὰς Ἀκαδημίας, δὲν κατώρθωσα νὰ κάμω, ὅ,τι ἔκαμον μὲ τὴν Ἀκαδημίαν Ἰωαννίνων.

§172Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ κἄποια μέριμνα, πρὸς τροποποίησιν τοῦ Κώδικος τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει τὸν διορισμὸν ἀποφοίτων, προτοῦ ἐκτελέσουν τὴν στρατιωτικήν των θητείαν. Ὑποχρεοῦνται δηλαδὴ οὗτοι νὰ περιμένουν 3, 4 καὶ 5 ἔτη, ἄνεργοι ἕως ὅτου ἀποκτήσουν τὸ δικαίωμα τοῦ διορισμοῦ. Διορίζονται δὲ ἐν τῷ μεταξὺ αἱ δημοδιδασκάλισσαι καὶ δὲν διορίζονται οἱ δημοδιδάσκαλοι. Ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο ζήτημα, κύριε Ὑπουργέ, ἐξ ἴσου σοβαρόν, τὸ ὁποῖον, φαντάζομαι, γνωρίζετε. Δὲν ὑπάρχουν νηπιαγωγοί. Καὶ διὰ τὰ ξενόγλωσσα χωριά, ἤρχισε νὰ δημιουργῆται ζήτημα, πῶς θὰ εἰσέλθουν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν πρώτην Δημοτικοῦ παιδιά, μὴ γνωρίζοντα τὴν γλῶσσαν. Ἔπρεπε καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ληφθῇ μέριμνα.

§173Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Εἶναι δυνατὸν ἐπὶ πάντων τῶν θεμάτων, νὰ γίνῃ συζήτησις ἐξ ἀφορμῆς τοῦ νομοσχεδίου περὶ εἰσαγωγῆς τῶν ἐπιλαχόντων;

§174Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ ἐξ ἄλλων κατευθύνσεων ἐδόθη ἡ κατεύθυνσις αὐτή. Τώρα δὲ ἐπειδὴ ἤκουσα, λεγόμενον, ὅτι μελετᾶται τὸ ζήτημα τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι ἔχει μελετηθῆ καὶ μελετᾶται διαρκῶς, ἀλλ’ ἀποφάσεις δὲν λαμβάνονται, μέτρα δὲν γίνονται.

§175Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐὰν ἐπιτρέπετε, κύριε συνάδελφε, αὐτὸ ἀφορᾷ τοὺς προκατόχους μου, ὄχι ὅμως καὶ ἐμέ.

§176Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀκριβῶς αὐτὸ ἤθελα νὰ εἴπω καὶ ἀντὶ νὰ μελετᾷ ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε ἤδη νὰ εἶχε λάβει ἀποφάσεις διὰ νὰ τὰς θέσῃ ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου εἰς ἐφαρμογήν. Ἄν δὲν τολμήσαμεν, ὅλοι ἐμεῖς—λέγω καὶ ὑπῆρξε γενικὴ ἡ ἀνανδρία μας—ἂν δὲν τολμούσαμε νὰ καταργήσωμεν ἀρκετὰ ἀπὸ τὰ Γυμνάσια τὰ ὁποῖα ἐφύτρωσαν σὰν μανιτάρια, παντοῦ καὶ ἐπληθύνθησαν ὡσεὶ ἄμμος τῆς θαλάσσης καὶ δὲν ἐφηρμόσαμεν τὰ ληφθέντα μέτρα λόγῳ καὶ τῶν ἐπικειμένων ἐκλογῶν, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἡ τόσον ἰσχυρὰ καὶ ἐναβρυνομένη διὰ τὴν ἰσχὺν της ἠδύνατο καὶ ὤφειλε νὰ διακηρύξῃ ἀπὸ τοῦδε, ὅτι ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς σχολικοῦ ἔτους θὰ ἐφαρμοσθοῦν εἰς τὴν Μέσην ἐκπαίδευσιν οἱ δύο «κύκλοι» ποὺ ἀναβιοῦν ἐν μέρει τὰ παλαιὰ σχολεῖα καὶ ἔχουν ἀπὸ ἐτῶν μελετηθῆ. Καὶ ἐπὶ τέλους διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὰ φροντιστήρια, καθιερώσατε εἰδικὴν ἑβδόμην τάξιν, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἀκολουθήσουν Πανεπιστημιακὴν μόρφωσιν. Ἀλλά, καιρὸς νὰ ληφθῇ ἀπὸ τώρα ἡ ἀπόφασις καὶ νὰ διακηρυχθῇ.

§177Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὡς ἔκφρασιν γνώμης δέχομαι λίαν εὐχαρίστως, τὴν ἄποψιν αὐτήν, ὄχι ὅμως καὶ ὡς ἔλεγχον διότι ἡ Κυβέρνησις—ἐντὸς τριμήνου δὲν ἔλυσε τὸ ἐκπαιδευτικὸν πρόβλημα. Αὐτὰ δύναται νὰ τὰ εἴπουν διάδοχοί μας, ἀλλ’ ὄχι καὶ οἱ προκάτοχοί μας, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ ἔτη δὲν τὸ ἔλυσαν.

§178Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ τοὐλάχιστον εἶχα λάβει τὴν πρωτοβουλίαν νὰ θεωρήσω καὶ νὰ θέσω τὸ ζήτημα τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως ὡς ὑπερκομματικὸν καὶ Ἐθνικόν, χωρὶς ὅμως καὶ νὰ ἐπιτύχω τὴν ἄμεσον ἐφαρμογὴν τῶν ἀντιλήψεων τούτων. Ἀλλὰ δυστυχῶς τότε δὲν εἴχαμε τὴν ἰσχυρὰν Κυβέρνησιν καὶ μᾶς πρόλαβεν ἡ κυβερνητικὴ μεταβολὴ καὶ αἱ νέαι ἐκλογαί. Δὲν κάμνω ἔλεγχον. Ἁπλῶς ἐπειδὴ τὸ ζήτημα ἐθίγη, τὸ ἀνέφερα καὶ ἐγώ. Καὶ ἂν δὲν ληφθοῦν ριζικὰ μέτρα, θὰ ἔχωμεν κάθε χρόνον τὴν ἐκτὸς πολλῶν ἄλλων δυσαρέστων, ἐπιζημίων καὶ ἐπικινδύνων ἀποτελεσμάτων καὶ τὴν ταλαιπωρίαν, νὰ ἀσχολῆται ἡ Βουλή, κάποτε καὶ μὲ ὁλονυκτίας, διὰ νὰ λύσῃ ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει οὔτε ἀρχὴν οὔτε τέλος.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§180Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καταντᾷ πλέον συνήθεια, κάθε χρόνον, τοιαύτην ἐποχήν, ἡ Βουλὴ νὰ ἐπαναλαμβάνῃ τὴν αὐτὴν σκηνοθεσίαν. Ψηφίζομε νόμους διὰ νὰ εἰσάγωνται οἱ ἐπιλαχόντες εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ καμμία Κυβέρνησις μέχρι σήμερον, καὶ αἱ προκάτοχοι καὶ ἡ σημερινή, δὲν ἔφεραν ἕνα ἐκπαιδευτικὸν πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ αὐτὴν τὴν συνήθειαν, τέλος πάντων, κάθε χρόνον νὰ ψηφίζεται αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν συντελεῖ εἰς τὴν διαπαιδαγώγισιν τῆς νεολαίας τῆς Ἑλλάδος. Νομίζω, ὅτι, κατηντήσαμεν εἰς τὴν ἀνάγκην αὐτήν, νὰ ψηφίζωμεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Πρῶτον, διότι οἱ κύριοι Καθηγηταὶ τῶν Πανεπιστημίων δὲν θέλουν νὰ δουλέψουν καὶ δεύτερον, διότι ἔχουν δημιουργηθῆ συμφέροντα ἀπὸ διαφόρους φροντιστάς, οἱ ὁποῖοι τὸ ἔχουν καθιερώσει, πλέον, νὰ προπαρασκευάζουν μαθητὰς διὰ τὰ Πανεπιστήμια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν εἶχε τὸν καιρόν, πράγματι, νὰ ἐκθέσῃ τὸ ἐκπαιδευτικόν της πρόγραμμα. Πληροφορῶ, ὅμως, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, ἀπὸ ἐτῶν, ὑπόσχεται, ὅτι θὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν ἐκπαιδευτικὴν μεταρρύθμισιν καὶ θὰ κάμῃ τοιαύτην μεταρρύθμισιν, ὥστε θὰ μᾶς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὸ νὰ ἀπασχολούμεθα καὶ νὰ ψηφίζωμε τοιούτου εἴδους νομοσχέδια. Ἀπόψε, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, θὰ φύγῃ ἀπὸ ἐδῶ, κομίζων, ἕνα νέον νόμον καὶ θὰ τὸν παρακαλέσωμε νὰ εἶναι ὁ τελευταῖος νόμος τοιούτου εἴδους, τὸν ὁποῖον ψηφίζει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ νὰ κάμῃ τὴν ἐκπαιδευτικὴν μεταρρύθμισιν, κατὰ τὴν ὁποίαν, τοὐλάχιστον, διὰ τὴν Ἀνωτέραν Ἐκπαίδευσιν, νά πρυτανεύσῃ ἡ ἀρχή, τὴν ὁποίαν ἀσπάζεται ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος, νὰ εὐρυνθοῦν αἱ θύραι εἰσόδου εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα καὶ νὰ στενέψουν, ἀπολύτως, αἱ θύραι ἐξόδου, οὕτως ὥστε νὰ εἰσέρχωνται ἐλεύθερα μέσα ἐκεῖνοι ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ὅλα τὰ παιδιὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ νὰ μὴ ἔχουν ἀνάγκην νὰ μεταβαίνουν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, εἰς τὴν Ἑσπερίαν, νὰ μορφώνωνται. Καὶ οἱ κύριοι καθηγηταὶ νὰ ἐπιδοθοῦν νὰ καταρτίζουν ἕνα πρὸς ἕνα τοὺς ἐπιστήμονας καὶ νὰ μὴ δίδουν διπλώματα παρὰ μόνον, ὅταν ἔχουν καταρτίσει πραγματικοὺς ἐπιστήμονας. Ἐὰν οἱ κ. κ. Καθηγηταὶ τῶν Πανεπιστημίων, θελήσουν, ἔτι περαιτέρω, βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν των, ὥστε νὰ ἀφοσιωθοῦν εἰς μόνον τὸ ἔργον αὐτὸ καὶ νὰ ἀποξενωθοῦν ἀπὸ ἄλλα ἔργα, τὰ ὁποῖα κάμνουν, ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ τὴν ἐνισχύσῃ νὰ παράσχῃ πᾶσαν ἠθικὴν καὶ πᾶσαν ὑλικὴν βοήθειαν εἰς τοὺς κ. κ. καθηγητάς, νὰ ἀφοσιωθοῦν εἰς τὸ ἔργον των. Διότι καταντᾷ κωμικόν, κύριοι, κάθε χρόνον, νὰ συζητοῦμεν εἰς μίαν ἢ δύο Συνεδριάσεις τὰ αὐτὰ πράγματα, νὰ παίρνῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας τὸ νομοσχέδιον νὰ φεύγῃ καὶ νὰ νομίζωμε καὶ ἡμεῖς, ὅτι ἐξεπληρώσαμε τὸ καθῆκον μας καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Συμβαίνει δὲ τοῦτο τὸ περίεργον, ὅτι κάθε βουλευτὴς ὅταν εἶναι βουλευτής, ἐπιτίθεται κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ, καὶ ὅταν γίνεται ὁ ἴδιος Ὑπουργὸς, ἐπιτίθεται κατὰ τῶν βουλευτῶν, ὅπως συμβαίνει μὲ τὸν κ. Καλλίαν.

§181Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Οὐδέποτε ὑπεστήριξα διάφορα, τῶν ὅσων ὑποστηρίζω, σήμερον. Ἐπὶ ἑπτὰ ἔτη, εἰς τὴν Βουλήν, οὐδέποτε, ἐζήτησα νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον φοιτητής, ὁ ὁποῖος, κατὰ τὴν κειμένην, τότε, νομοθεσίαν, εἶχεν ἀποτύχει.

§182Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ εἶναι τὸ τελευταῖον νομοσχέδιον. Ἡμεῖς θὰ τοῦ παράσχωμεν κάθε βοήθειαν, νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν μεταρρύθμισιν. Ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ συναδέλφου κ. Κουντούρη. Νομίζω, ὅτι ἐφάπτεται ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶπον περὶ συμφερόντων δηλαδὴ τῶν φροντιστῶν καὶ τῶν ἄλλων ἀνωμαλιῶν αἱ ὁποῖαι ἀκολουθοῦν τὸ σύστημα αὐτὸ τῶν εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων. Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον διεπιστώθη αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία εἰς τὸ μάθημα τῆς ἱστορίας, ὅτι πρέπει ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ γίνῃ δεκτὴ αὐτὴ ἡ τροπολογία, πολλῷ μᾶλλον, διότι δὲν ἀφορᾷ καὶ πολλοὺς φοιτητὰς τῆς Νομικῆς Σχολῆς. Νομίζω, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ διδάξωμεν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν αἱ εἰσαγωγικαὶ ἐξετάσεις, νὰ εἶναι πολὺ προσεκτικοὶ οἱ καθηγηταὶ καὶ ὅτι ἐὰν θέλουν νὰ κάμνουν κακῶς τὸ καθῆκον των, θὰ ἀποκαλύπτωνται καὶ θὰ στιγματίζωνται. Δι’ αὐτῆς τῆς τροπολογίας θὰ ἀπονείμωμεν δικαιοσύνην καὶ θὰ κάμωμεν τοὺς καθηγητὰς προσεκτικωτέρους.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§184Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἂν καὶ ἔχῃ ἐξαντληθῆ τὸ θέμα θὰ προσθέσω μόνον ὀλίγας λέξεις ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εὑρίσκεται ἐφέτος εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιλαχόντων τοιοῦτος, ὥστε νὰ ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγή των εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα. Δύναται δηλαδή, νὰ εἰσαχθῇ ὁλόκληρος ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιλαχόντων. Ἐπειδὴ δὲ ὑπάρχει μία ἀνωμαλία ὅσον ἀφορᾷ τὸ μάθημα τῆς ἱστορίας, ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ἐπιβάλλεται διὰ τὸ σημεῖον αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δείξετε μίαν ἐλαστικότητα, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἐλαστικότης αὐτὴ ἀντίκειται εἰς τοὺς μέχρι σήμερον κανόνας, ὅτι δηλαδὴ θὰ εἰσαχθοῦν καὶ μὴ ἐπιλαχόντες εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς. Ἐπειδὴ ὅμως, τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν δικαίαν πρᾶξιν καὶ μίαν ἐπανόρθωσιν μιᾶς ἀνωμαλίας, ἡ ὁποία δὲν ἀφορᾷ τοὺς ἐξετασθέντας, ἀλλὰ τὸν ἐξεταστήν. Νομίζομεν καὶ πιστεύομεν ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀποδοθῇ αὐτὴ ἡ δικαιοσύνη. Εἶναι ὅμως θλιβερόν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ ἐφέτος εὑρίσκεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἐπιστεύομεν καὶ ἠλπίζομεν, ὅτι θὰ εἶχε τακτοποιηθῆ πλέον αὐτὸ τὸ ζήτημα τὸ τόσον σοβαρὸν διὰ τὴν Ἐθνικήν μας ὑπόστασιν. Ὁ ἀείμνηστος τέως Ὑπουργὸς Μιχαὴλ, εἶχεν ἀποφασίσει νὰ τακτοποιήσῃ τὸ ζήτημα αὐτό. Λόγοι ὅμως ἀνώτεροι τῆς θελήσεώς του, δὲν τὸν ἄφησαν. Πιστεύομεν, λοιπόν, ὅτι ὁ σημερινὸς Ὑπουργός, θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ μᾶς παρουσιάσῃ ἀργότερα ἕνα πλῆρες νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπαλλάξῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἅπαξ καὶ διὰ παντὸς τοῦ κόπου, ὁ ὁποῖος ἐπαναλαμβάνεται κατ’ ἔτος καὶ ὁ ὁποῖος θεωρεῖται καὶ ἄσκοπος καὶ ἐπιζήμιος διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῆς Ἐθνικῆς μας Παιδείας. Διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ὁ σκοπός σας, κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὡρισμένας γνώμας καὶ ἀντιλήψεις, τὰς ὁποίας ἀπεκόμισα ἀπὸ ὡρισμένα γεγονότα.

§185ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐκπαιδευτικὸν πρόγραμμα θὰ συζητήσωμεν τέτοιαν ὥραν;

§186Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Δύο πράγματα θὰ εἴπω, διὰ νὰ φέρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς πλῆρες τὸ νομοσχέδιόν του. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἐπεθυμοῦμεν εἰς τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ φέρετε, νὰ προσέξετε δύο σημεῖα. Εἶναι ἀνάγκη, ὅπως θεσπίσετε τὸ ζήτημα τῆς ἀπαλείψεως τῶν ἐξετάσεων, ὅσον ἀφορᾷ τὰς θεωρητικὰς ἐπιστήμας, ὄχι ὅμως καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰς θετικὰς ἐπιστήμας, διότι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, πρέπει δυστυχῶς, παρ’ ὅτι τὸ μέτρον δὲν εἶναι καλόν, νὰ ὑπάρχῃ ὁ περιορισμὸς τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων μέχρις ὅτου κατορθώσητε διὰ τῆς τακτοποιήσεως τῆς Μέσης Παιδείας, νὰ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν προσερχομένων. Διότι τὰ ἐργαστήριά μας δὲν εἶναι ἱκανὰ νὰ ἐκπαιδεύσουν μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἀπὸ ὅσον μᾶς ὁρίζει ἡ κάθε Σχολὴ τῆς θετικῆς ἐπιστήμης. Πρέπει δέ, νὰ ἐντείνετε τὴν προσπάθειάν σας καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον νὰ προσέξετε περισσότερον, διὰ τὴν ταχυτέραν τακτοποίησιν, διὰ νὰ ἀνακοπῇ ἡ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μετάβασις τῶν σπουδαστῶν. Διότι, κύριε Ὑπουργέ, ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως γνωρίζω, ὅτι πολλοί, οἱ ὁποῖοι πηγαίνουν ἔξω δὲν μορφώνονται τόσον καλά, ὅσον νομίζομεν. Ἐν τούτοις, ὅταν ἔλθουν ἐδῶ, ἔχουν τὴν ἀπαίτησιν νὰ προΐστανται τῶν ἄλλων. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἔχω νὰ προσθέσω, ὅτι τὸ ἰδικόν μας Πανεπιστήμιον ἔχει ἐργαστήρια μικρὰ μέν, ἀλλ’ ἀρτιώτατα καὶ τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν τὸν μικρόν, τὸν ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἐκπαιδεύσῃ, τὸν ἐκπαιδεύει ἐξ ἴσου, ἂν ὄχι καὶ καλλίτερον, ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὰ εἶχον νὰ προσθέσω, κύριε Ὑπουργέ.

§187ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καμμίαν τροπολογίαν δὲν ἔχετε;

§188Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Μόνον ὡς πρὸς τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας, δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ μίαν ἀβαρίαν, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὡς γενομένη ὑπὲρ τῶν ἀποτυχόντων. Ἄλλο δὲν ἔχω νὰ προσθέσω, ἐφ’ ὅσον ἐξήντλησαν τὸ θέμα ἄλλοι ρήτορες, ἐπιφυλασσόμενος ὅταν θὰ φέρετε τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν ἐκπαιδευτικὴν μεταρρύθμισιν, τὸ ὁποῖον ἐλπίζομεν νὰ ἔλθῃ λίαν συντόμως, νὰ ἐκθέσω ἐν λεπτομερείᾳ καὶ ἐκτάσει τὰς ἀντιλήψεις μου.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρασσαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§190Ν. ΚΡΑΣΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τῆς θέσεώς μου δύο λέξεις θὰ εἴπω. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἐπαινέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἐξέλεξε τὴν ὀρθὴν βάσιν διὰ τὸ νομοσχέδιόν του καὶ ἐτήρησε μίαν εἰλικρινῆ τοποθέτησιν εἰς τὴν συζήτησιν αὐτοῦ. Δὲν μὲ ἐμποδίζει ἡ γωνιὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκομαι, τὸν ἔπαινον αὐτὸν νὰ τὸν ἐπαναλάβω, κυρίως διότι διὰ πρώτην φορὰν τοποθετεῖται τὸ ζήτημα, ὥστε ν’ ἀνοίξουν αἱ θύραι δι’ ὅλους τοὺς ἐπιτυχόντας, διότι δι’ αὐτοὺς πρέπει νὰ γίνῃ λόγος. Ἡ προσπάθεια διὰ τοὺς μὴ ἐπιτυχόντας, ἀνοίγει ἄλλο θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον, ἂς μὴ ἐπιτραπῇ, ἀπόψε νὰ γίνῃ συζήτησις. Ἀλλά, ἐνῷ τὸν ἐπαινῶ διὰ τὴν ὀρθὴν βάσιν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ παρατηρήσω, ὅτι καθυστέρησε νὰ τὸ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Διατί; Διότι ὁμιλοῦμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὰ ἀτυχῆ αὐτὰ παιδιὰ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τώρα, ὅταν εὑρισκώμεθα πλέον εἰς τὴν λῆξιν τοῦ πανεπιστημιακοῦ ἔτους διότι καθ’ ἣν στιγμὴν ἕως ὅτου γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους καὶ ἕως ὅτου ἐγγραφῶσιν τὰ παιδιὰ αὐτὰ καὶ ἀναγνωρισθῶσιν ὡς φοιτηταί, ὑπολείπονται δι’ αὐτοὺς 30 ἡμέραι πανεπιστημιακῆς μορφώσεως. Συνεπῶς, τὸ θέμα αὐτὸ καὶ μόνον θὰ ἠδύνατο νὰ δώσῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἕνα νέον ἐπιχείρημα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται, ὅτι κάτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ περισσότερον, καὶ νὰ ὑποχωρήσωμεν καὶ πέραν τοῦ βαθμοῦ, ὁ ὁποῖος ὁρίζει τὴν ἐπιτυχίαν, ὅτι καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα τεχνικὸν ἐμπόδιον, τὸ ὁποῖον, δυστυχῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαλειφθῇ. Καὶ λέγω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ διὰ τοὺς ἐπιτυχόντας διότι κατέστη ἔθιμον οἱ ἐπιτυγχάνοντες ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, εἴτε εἶναι μέσα εἰς τὸν ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον ὥρισαν αἱ ἀνώταται σχολαί, εἴτε ὄχι, αὐτοὶ φοιτοῦν ἀμέσως καὶ δύνανται πράγματι νὰ δημιουργήσουν καὶ πανεπιστημιακὴν παρακολούθησιν, ἐνῷ διὰ τοὺς ἀποτυχόντας, τοὺς ὁποίους ἐπιλαμβανόμεθα τώρα, δι’ αὐτοὺς δυστυχῶς δὲν ὑπάρχουν τὰ χρονικὰ περιθώρια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα νὰ παρακολουθήσουν τώρα. Μετὰ ἀπ’ αὐτὰς τὰς γενικὰς παρατηρήσεις, ἀγαπητὲ κύριε Ὑπουργέ, ἤθελα ἐπίσης νὰ σημειώσω τὸν ὡραῖον δογματισμόν, τὸν ὁποῖον κατ’ εὐτυχῆ συγκυρίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὸν ὁποῖον παρακολουθοῦμεν πάντες, ὄχι ὡς τὸν συμπαραστάτην καὶ τὸν κυβερνητικὸν παράγοντα, ἀλλ’ ὡς τὸν πνευματικὸν ἄνθρωπον, νὰ δογματίσῃ καὶ κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅτι ὅλοι οἱ ἐπιτυγχάνοντες πρέπει νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰς σχολάς. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ ὀρθὴ βάσις. Καὶ ἐνῷ διὰ τοὺς φοιτητὰς τὸ κάμνετε, δὲν τὸ κάμνετε διὰ τοὺς σπουδαστὰς τῶν παιδαγωγικῶν ἀκαδημιῶν. Κάμνετε μίαν ἀδικίαν, ἡ ὁποία στρέφεται εἰς τὸν πτωχότερον καὶ τὸν πλέον ἐλπίζοντα ἀπὸ τὴν κοινωνίαν καὶ ἀπὸ σᾶς ὑποστήριξιν. Ἀλλὰ βεβαίως εἶναι ὁ φραγμὸς τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι ὁ φραγμὸς τῶν ὑπαρχόντων κενῶν καὶ τῶν ὑπαρχουσῶν θέσεων καὶ δὲν ἠμποροῦμεν περισσότερον. Ἔχομεν ἤδη, ὡς μᾶς εἴπατε, 2500 δασκάλους ἀδιορίστους καὶ πρόκειται νὰ εἰσαγάγωμεν καὶ ἄλλας 5.000 εἰς τὰς σχολάς. Δὲν εἶναι ὅμως ἔγκλημα, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κοινωνίαν ὑπάρχουν ἀδιόριστοι διδάσκαλοι; Διότι ξεύρετε καὶ σεῖς περισσότερον ἐμοῦ, ὅτι ὁ δάσκαλος εἰς τὸ χωριὸ ἀποτελεῖ τὸν ὁδηγόν. Ἐὰν τὸν ἐγκαταλείψετε θὰ τὸν κάνετε ἀντίδικον καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ εἰς σᾶς καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Μά, θά μοῦ εἴπητε, τότε πῶς θὰ ἀπορροφήσω ἐγὼ 5.000–6.000 διδασκάλους; Τὸ πρόβλημα θὰ τὸ θέσω καὶ πάλιν εἰς τὴν καλόπιστον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, τὴν ὁποίαν ἀντιλαμβάνεσθε πῶς τὴν κάμνω ἐγώ, τοὐλάχιστον. Πράγματι ὁ προϋπολογισμὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφήσῃ οὔτε εἰς τὴν τετραετίαν, τὴν ὁποίαν εὐχόμεθα διακαῶς ὁ Συναγερμὸς νὰ περάσῃ. Ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς λέγω μετὰ μίαν δεκαπενταετίαν· θὰ ἔπρεπεν ὅμως ὅλοι αὐτοὶ οἱ διδάσκαλοι νὰ διορισθοῦν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν. Γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν πλέον τοῦ ἡμίσεος τῶν δημοτικῶν σχολείων τῆς ὑπαίθρου τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀπὸ 100 μαθητὰς καὶ ἄνω καὶ τὰ σπουδάζει μία δασκάλα, ἡ ὁποία τὸ περισσότερον μέρος τοῦ χρόνου εὑρίσκεται εἴτε εἰς τὴν κλίνην της, διότι εὑρίσκεται εἰς δοσοληψίας μὲ ἄλλου εἴδους ὑποχρεώσεις της, εἴτε εἰς ἄλλας ἀπασχολήσεις καὶ εἶναι μάλιστα σχολεῖον, τὸ ὁποῖον ἀνοίγει ὀλίγας μόνον ἡμέρας ὅταν εἰσέλθῃ ὁ δάσκαλος διὰ νὰ γράψῃ τὰ παιδιὰ καὶ ὀλίγας ἡμέρας κατὰ τὸ τέλος τοῦ σχολικοῦ ἔτους. Αὐτὸ τὸ θέμα τὸ ἀντίκρυσα κάποτε ἐξ ἄλλης θέσεως. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου 305 σχολεῖα δὲν εἶχαν διδασκάλους καὶ δὲν εἶχε καὶ τότε ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας τὴν εὐχέρειαν νὰ μοῦ τοὺς δώσῃ. Ἐγὼ τοὺς διώρισα. Παρεκάλεσα τὸν λαὸν αὐτόν, τὸν ὁποῖον τότε εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸν διοικῶ, καὶ διώρισα 305 διδασκάλους χωρὶς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν. Δὲν ἔμεινεν ἕνα σχολεῖο νὰ μὴ παίξῃ τὴν καμπάνα, δὲν ἔμεινεν ἕνα σχολεῖο καὶ ἕνα παιδὶ νὰ μὴ πῇ τὸν Ἐθνικὸν Ὕμνον καὶ τὸ Χριστὸς Ἀνέστη. Ἡ καλὴ θέσις, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὰ ἐκπαιδευτικὰ ζητήματα ποὺ λαμβάνετε, σᾶς δίδει τὴν ἄνεσιν νὰ φύγετε ὀλίγον ἀπὸ τὴν στενὴν ἀντίληψιν, τὴν ὁποίαν ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς καὶ ἐφέτος καὶ τοῦ χρόνου καὶ πάντοτε σᾶς λέγει. Κάμετε λοιπόν, τὴν γενναιοδωρίαν διὰ τοὺς σπουδαστὰς τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας, ποὺ ἀφορᾷ τὸν πολύν, τὸν πτωχὸν κόσμον καὶ νὰ τοὺς εἴπητε καὶ σεῖς εἶσθε σπουδασταί, ἐλᾶτε καὶ σεῖς εἰς τὸν ναὸν τῆς Ἑλληνικῆς μορφώσεως ἐφέτος δὲν δύναμαι νὰ ἀνοίξω τὰς πύλας, τοῦ χρόνου θὰ σᾶς προτιμήσω. Ἔχετε τὴν ἄνεσιν τὸ πρόγραμμα αὐτὸ νὰ τὸ ἐπιτελέσητε. Αὐτὰς τὰς σκέψεις ἐπεθύμουν νὰ σημειώσω ξεκινώντας ἀπὸ τὴν ὄντως ἐπαινετὴν ἰδικήν σας βάσιν τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ καταλήξω, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν ἄποψιν τῶν συναδέλφων τοὐλάχιστον διὰ τοὺς μαθητὰς ποὺ ἔδωσαν ἐξετάσεις εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν μὲ τὴν ὀρθὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, τὴν ὁποίαν ἠθελήσατε διὰ τοὺς φοιτητὰς τῶν Πανεπιστημίων. Ἕτερον θέμα ἐπίσης, τὸ ὁποῖον προέκυψεν ἀπὸ τὴν συζήτησιν καὶ τὸ ὁποῖον τόσον ὡραῖα ἐχρωμάτισεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ὁ πνευματικὸς ἄνθρωπος, εἶναι αἱ ἀταξίαι εἰς τὸ μάθημα τῆς ἱστορίας. Ὀφείλετε νὰ δώσετε τὰς κυρώσεις εἰς τὰς ἀταξίας αὐτὰς καὶ αὐταὶ αἱ κυρώσεις εἶναι, ὅτι δὲν ἀναγνωρίζετε τὴν βαθμολογίαν τοῦ φοιτητοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπέτυχε. Διότι θὰ ἦτο ἀπαράδεκτος ἡ ἐρώτησις ἑνὸς καθηγητοῦ πρὸς μαθητήν, ποία ἦτο ἡ πρώτη ἐξαδέλφη τοῦ Ναβουχοδονόσορος, εἰς τὴν ὁποίαν ἐρώτησιν ὁ μαθητὴς δὲν ἀπήντησε καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τοῦ εἴπωμεν, ὅτι σοῦ ἀποκλείομεν τὴν θύραν αὐτήν, διότι δὲν γνωρίζεις τὴν ἐξαδέλφην τοῦ Ναβουχοδονόσορος. Μέσα εἰς τὴν καλόπιστον διάθεσιν νομίζω, ὅτι θὰ τὸ δεχθῆτε καὶ αὐτὸ καὶ ἡ πρότασις αὐτή, τὴν ὁποίαν ὁ ἀγαπητὸς φίλος, κ. Παπασπύρου ἔθεσεν ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἱστορίας, νὰ μὴ δώσῃ κρίσιμον εἰς σᾶς ἀπόφασιν νὰ κλείσετε τὰς πύλας. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ δεχθῆτε καὶ τοῦτο. Ἡ συνέχεια τοῦ θέματος ἔφερε γενικῶς τὸ θέμα τῶν ἐξετάσεων καὶ ὁ ὁμιλῶν αὐτὴν τὴν στιγμὴν πραγματικῶς αἰσθάνεται ἀποτροπιασμὸν ὅταν ἀκούῃ εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ὄχι, διότι εἶχα τὴν εὐτυχίαν τὰ ὀλίγα πανεπιστημιακὰ γράμματα νὰ τὰ μάθω ἄνευ εἰσαγωγικῶν ἐμποδίων, ὅπως καὶ σεῖς ἐλπίζω καὶ οἱ πλεῖστοι ἐξ ὑμῶν καὶ δὲν ἔχασεν ἡ Ἑλλάς, διότι δὲν εἴχαμεν τότε ἐξετάσεις ἱστορίας, ἀλλά, διότι πρέπει ἰδιαιτέρως νὰ στρέψωμεν τὴν σκέψιν μας εἰς τὸ μέγα δρᾶμα, τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς 5.000 νέους. Τὴν θεωρῶ, κ. Ὑπουργέ, ὡς τὴν μεγαλυτέραν ἐθνικὴν περιπέτειαν, διότι τὰ πλεῖστα τῶν παιδιῶν αὐτῶν διάγουν βίον, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ παραλληλισθῇ πρὸς τὰ παιδιὰ τοῦ παραπετάσματος. Καὶ ἐνῷ γίνεται ἕνας ἀγὼν δίκαιος καὶ ὀρθὸς ἐθνικῶς νὰ φέρουν τὰ παιδιὰ αὐτὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα, κάνομεν μίαν προσπάθειαν μὲ τὸ σύστημα τῶν ἐξετάσεων νὰ ἀποδιώξωμεν τὰ παιδιὰ αὐτά. Τὸ θέμα τῶν ἐξετάσεων εἶναι ἐθνικὴ περιπέτεια, διότι ἀφορᾷ τοὺς ἐθνικοὺς βλαστοὺς εἰς τὴν ὡραιοτέραν των ἀνάπτυξιν. Εἶναι τὰ παιδιὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἄλλοτε προσήγγιζαν τοὺς λιμένας τῆς Ἰταλίας, διήρχοντο τὰς ὁδοὺς τῶν μεγαλοπόλεων τῆς Ἰταλίας καὶ τί νομίζετε ὅτι κάμνουν οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν, μόνον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον δὲν πηγαίνουν καὶ ἐκεῖ εἶναι παρανάλωμα μιᾶς διεστραμμένης ψυχικῆς καὶ ἐθνικῆς ἴσως περιπετείας μὲ ἀμφίβολα ἀποτελέσματα. Καὶ αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς νέους. Ἀλλὰ ἠκούσατε τὸ δρᾶμα τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου οἰκογενείας, αἱ ὁποῖαι ἐξεποίησαν τὰ πάντα διὰ νὰ συντηρήσουν τὰ παιδιὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔφεραν μέχρις ἐδῶ καὶ τὰ ἀπέρριψεν ἡ Ἐθνικὴ Παιδεία διὰ νὰ τὰ συντηρήσουν εἰς τὴν Ἰταλίαν. Πρέπει τὸ δρᾶμα τῆς ἐθνικῆς νεολαίας νὰ τὸ πάρετε ἀκριβῶς ὅπως καὶ τὸ παράλληλον δρᾶμα τῶν παιδιῶν μας, ποὺ βρίσκονται στὸ παραπέτασμα. Δι’ αὐτό, ἐπειδὴ τὸ μόνον ἐμπόδιον, ὅπως ὀρθότατα ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐχαρακτήρισεν, εἶναι τὸ ἀτυχέστερον μέσον, τὸ σύστημα τῶν ἐξετάσεων, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τὸ καταργήσετε. Καταλήγων λέγω, ὅτι εἶναι ἔργον τιμῆς δι’ ἡμᾶς ἀπόψε νὰ ὑπογράψωμεν ἕνα ψήφισμα, ὅτι καταργοῦνται αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις εἰς τὸ Πανεπιστήμιον διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ βάσις διὰ τὸ μέλλον δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠγόρευσαν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὑπεστήριξαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησιν ὀφείλει νὰ διορθώσῃ τὸ ἐκπαιδευτικόν μας σύστημα, ὥστε νὰ καταργηθῇ τὸ σύστημα τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων. Προσυπογράφω πρῶτος αὐτὸ τὸ ψήφισμα καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας θὰ τὸ προσυπογράψουν.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§192Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοσοῦτον μᾶλλον καθόσον αἰσθάνομαι τὸν ἑαυτόν μου ὑποχρεωμένον νὰ συγχαρῶ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας διότι ἐνέμεινεν καὶ ἀντεστάθη εἰς τὰς προτάσεις τὰς ὁποίας ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔκανε νὰ καταβιβάσῃ δηλ. τὸ ὅριον ἐπιτυχίας τοῦ νόμου καὶ ἐνέμεινεν εἰς τὸν μέσον ὅρον τῶν εἴκοσι βαθμῶν διὰ τὸ σύνολον καὶ εἰς τὸ ὅριον τῶν δέκα βαθμῶν διὰ τὰ δύο μαθήματα τὰ οὐσιώδη. Εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος ὅτι ἐφόσον δὲν ἐφέραμεν τὰ σχετικὰ τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως ὥστε ἐκεῖθεν νὰ ἐξέρχωνται οἱ κατάλληλοι μαθηταὶ οἱ ἔχοντες ὅλα τὰ προσόντα νὰ εἰσέρχωνται ἄνευ ἐξετάσεων εἰς τὰ Πανεπιστήμια καὶ τὰ ἄλλα ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα, διότι βεβαίως θέλει ἡ μέση ἐκπαίδευσις ἐκ βάθρων ἀναδιοργάνωσιν, ἐφόσον τοῦτο δὲν ἔγινεν ἀκόμη δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος διὰ νὰ κρίνωμεν ποῖοι εἶναι οἱ κατάλληλοι διὰ νὰ φοιτήσουν εἰς τὰ Πανεπιστήμια εἰμὴ μὲ τὸ κριτήριον τῶν ἐξετάσεων. Ἐὰν ἔλαβον τὸν λόγον τὸ ἔπραξα μόνον διὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις διὰ τὸ ἐπίμαχον θέμα τῆς προτάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου δύο, ἐδάφιον δύο, δηλαδὴ τὸ θέμα τῆς μισῆς μονάδος. Καὶ τοῦτο τὸ ἔπραξα διότι ἀντελήφθην τὸν ἀγαπητὸν Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, ὅτι εἰς αὐτὸ τὸ θέμα ἐπιζητεῖ νὰ εὕρῃ μίαν διέξοδον, ὥστε νὰ συστήσῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας νὰ τὸ ἀποδεχθῇ καὶ θὰ τὴν εὕρισκε τὴν διέξοδον ἂν καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δὲν ἐτοποθέτουν τὸ θέμα τῆς μισῆς μονάδος ἐπὶ ἐσφαλμένης βάσεως. Διότι ἀμφότεροι τὸ ἐτοποθέτησαν, ἐπὶ τῆς βάσεως, ὅτι ἡ μισὴ μονὰς δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ κάτι ὀλιγώτερον ἀπὸ τὴν βάσιν καὶ ἂν φύγωμεν ἀπὸ τὴν βάσιν, διατὶ νὰ μείνωμεν εἰς τὴν μισὴν καὶ ὄχι καὶ εἰς τὴν μίαν καὶ ὄχι καὶ εἰς τὰς δύο μονάδας. Δὲν εἶναι ὅμως αὐτὴ ἡ βάσις καὶ αὐτὴ ἡ ἀνάλυσις τῆς ἐννοίας τῆς μισῆς μονάδος. Ἡ μισὴ μονὰς κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἁπλῶς κάτι ὀλιγώτερον ἀπὸ τὴν βάσιν. Εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς ζωῆς πρέπει νὰ ἰσχύῃ ἡ αἰωνία ἡ ἀνθρωπιστικὴ ἀρχή, ὅτι ἐν τοῖς ἀμφιβόλοις πρέπει νὰ ἰσχύῃ, ὅ,τι εἶναι ἐπιεικέστερον. Ἡ αἰωνία αὐτὴ ἀρχὴ πρέπει νὰ τηρεῖται πάντοτε διότι ὅπου παραβιάζεται προκαλεῖ μίαν πικρίαν, προκαλεῖ μίαν ἀγανάκτησιν, μίαν ἀπογοήτευσιν. Ἡ μισὴ μονὰς δὲν εἶναι κάτι ὀλιγώτερον ἀπὸ τὴν βάσιν, ὥστε νὰ μὴ γνωρίζωμεν ποῦ θὰ πᾶμε. Ἡ μισὴ μονὰς εἶναι συνάρτησις δύο βουλήσεων, δύο βαθμῶν, δύο ἐξεταστῶν ἐκ τῶν ὁποίων, ὁ μὲν ἕνας ἔκρινεν ἐπιεικῶς καὶ ἐβαθμολόγησε μὲ (10) δέκα, ὁ δὲ ἄλλος ἔκρινεν αὐστηρῶς καὶ ἔβαλεν ἐννέα (9). Ἑπομένως ἡ συνάρτησις τῶν δύο αὐτῶν βουλήσεων μᾶς δίδει τὸ 9½. Ἐὰν τὸ 9½ τὸ ἐξισώσωμεν μὲ τὸ 10 κρίνομεν ἐπιεικῶς, ἂν μὲ τὸ 9½ ἀπορρίψωμεν τὸν μαθητὴν τὸν κρίνομεν αὐστηρῶς. Λοιπόν, ὅταν τὸ τοποθετήσητε εἰς αὐτὴν τὴν βάσιν, ποῖος λόγος συντρέχει ὥστε νὰ μὴ ἀκολουθήσητε τὴν βαθμολογίαν ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἐβαθμολόγησεν ὡς ἱκανὸν νὰ εἰσαχθῇ τὸν μαθητὴν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, βαθμολογήσας αὐτὸν μὲ δέκα, καὶ νὰ ἀκολουθήσετε ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος τὸν ἔκρινεν αὐστηρῶς βαθμολογήσας αὐτὸν μὲ τὸ ἐννέα; Ἀκολουθεῖτε λοιπὸν μὲ τὴν ἐπιμονήν σας εἰς τὸ νομοσχέδιον τὴν γραμμὴν τῆς αὐστηρότητος καὶ ὄχι τὴν γραμμὴν τῆς ἐπιεικείας. Λαμβάνω τὸ θάρρος ἀπὸ τὴν καλὴν διάθεσιν, τὴν ὁποίαν ἔδειξεν ὁ ἀγαπητὸς Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, ὅπως συστήσω καὶ εὕρωμεν τὸν τρόπον νὰ τὸ σκεφθῶμεν ἐκ νέου τὸ ζήτημα τῆς μισῆς μονάδος, καταλήγοντες ὅπως ἐξομοιώσωμεν ταύτην μὲ ὁλόκληρον μονάδα καὶ τοῦτο πράττοντες, καὶ τὴν ἐπιείκειαν ἀκολουθοῦμεν, καὶ εἰς τὴν ὁμόθυμον ἐκδήλωσιν τῆς Βουλῆς ἀνταποκρινόμεθα.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον.

§194Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἶχε τὴν εὐχέρειαν καὶ τὴν καλωσύνην νὰ μεταχειρισθῇ τὴν παιδαγωγικὴν ἀκαδημίαν Ἰωαννίνων κατὰ διαφορετικὸν τρόπον ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ ἐχρησιμοποίησε διὰ τὰς ἄλλας ἀκαδημίας. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς μεταχειρίσεως αὐτῆς ἦτο περίπου τὸ ἑξῆς: Ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Ἰωαννίνων 46 ἐπιλαχόντες. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπέτρεψε τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τῶν ἐπιλαχόντων τριάκοντα (30). Δυνάμει τοῦ νόμου ὁ ὁποῖος προστατεύει τὰ θύματα πολέμου καὶ τὰ τέκνα τῶν πολυτέκνων, εἰσῆλθον ἀπὸ τὴν κατηγορίαν ἐπίσης τῶν ἐπιλαχόντων ἄλλοι δέκα (10), ἤτοι ἐν συνόλῳ τεσσαράκοντα (40) ἐκ τῶν τεσσαράκοντα ἓξ (46) ἐπιλαχόντων. Ἀλλ’ εἰσῆλθον τελείως θεωρητικῶς, διότι ἐν τῷ μεταξὺ συνεπλήρωσαν τὸ ὅριον τῶν ἀπουσιῶν, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τοὺς μαθητὰς αὐτοὺς νὰ δώσουν τὰς ἐξετάσεις τοῦ πρώτου ἔτους διὰ νὰ προχωρήσουν εἰς τὸ δεύτερον ἔτος. Καὶ τὰ παιδιὰ αὐτὰ παρεκλήθησαν νὰ ἐπιστρέψουν τὸ προσεχὲς φθινόπωρον διὰ νὰ ἀρχίσουν τὰ μαθήματα.

§195Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Ἔχω πληροφορίας ἀπὸ τὸν Γενικὸν Διοικητήν, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτῶν εὑρίσκεται ἀποκλεισμένος λόγῳ ἀπουσιῶν.

§196Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν γνωρίζω, κ. Ὑπουργέ, ἂν αἱ πληροφορίαι σας εἶναι ἀκριβέστεραι τῶν ἰδικῶν μας. Ἀλλ’ ἔχω ἐπιστολὰς αἱ ὁποῖαι μὲ βεβαιοῦν ὅτι λόγῳ τοῦ ὁρίου ἀπουσιῶν, τὰ τριάκοντα τουλάχιστον παιδιὰ τὰ ὁποῖα εἰσήχθησαν διὰ τῆς διαταγῆς σας, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐφέτος νὰ παρακολουθήσουν παρὰ μόνον ὡς ἀκροαταὶ τὰ μαθήματα, δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ δώσουν ἐξετάσεις ἀπὸ τὸ πρῶτον εἰς τὸ δεύτερον ἔτος. Τὸ συμπέρασμα εἶναι τοῦτο, ὅτι ἐκ τῶν τεσσαράκοντα ἓξ (46) ἐπιλαχόντων οἱ τεσσαράκοντα (40) θεωροῦνται εἰσαχθέντες εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Ἰωαννίνων καὶ μόνον οἱ ἓξ (6) ἐξῃρέθησαν. Τὰ παιδιὰ αὐτὰ θεωροῦν ὅτι ἠδικήθησαν ἐν ἀντιπαραβολῇ πρὸς ὅλα τὰ ἄλλα καὶ παρακαλῶ, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα μὲ ἕνα αἴσθημα ἐπιεικείας καὶ δικαιοσύνης. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾶ τὸ εἰδικὸν θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ γενικὸν θέμα, ἔγινε μεγάλος λόγος περὶ τῆς Ἐθνικῆς παιδείας καὶ πολλαὶ γνῶμαι ἠκούσθησαν περὶ τῶν μεγάλων καὶ πολλαπλῶν μεταρρυθμίσεων, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ γίνουν διὰ νὰ ὑψωθῇ ἡ Ἐθνικὴ ἐκπαίδευσις εἰς τὸ ἐπίπεδον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναγκαῖον διὰ τὴν προκοπὴν τοῦ Ἔθνους. Ἐγὼ ὅμως μίαν μεταρρύθμισιν θὰ συστήσω, ἡ ὁποία θὰ ἀπαλλάξῃ καὶ τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὴν ἀνάγκην νὰ συζητῇ κάθε χρόνο τὸ αὐτὸ θέμα, καὶ εἰς σᾶς κ. Ὑπουργέ, κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος νὰ ὑποστῆτε τὸ ἴδιον μαρτύριον ὅπως ἀπόψε. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἐκδώσητε μίαν διαταγὴν ἡ ὁποία θὰ λέγῃ εἰς τὰ ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα, ὅτι εἰς τὰς ἐφεξῆς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις, διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τὰς καταργήσητε, διότι δὲν δύνασθε νὰ τὰς καταργήσητε, αἱ σχολαὶ θὰ ὁρίζουν τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων φοιτητῶν καὶ εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν θὰ περιορίζουν τοὺς ἐπιτυχόντας. Νὰ ὑπάρχουν δηλαδὴ ἐφεξῆς ὑποψήφιοι ἐπιτυχόντες καὶ ὑποψήφιοι ἀποτυχόντες. Νὰ λείψῃ ἡ κατηγορία αὐτὴ τῶν ἐπιλαχόντων ὡς ἐπιλαχόντες, οἱ ὁποῖοι αἰσθάνονται ὅτι ἀποκτοῦν ἕνα δικαίωμα, πιέζουν ἡμᾶς, ἡμεῖς πιέζομεν σᾶς, καὶ σεῖς πιέζετε τὴν συνείδησί σας καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ τοὺς εἰσάγωμεν, κάθε χρόνον εἰς τὰ πανεπιστήμια. Νομίζω, ὅτι τὸ καλύτερον εἶναι νὰ ὑπάρχουν εἰς τὸ μέλλον ἐπιτυχόντες καὶ ἀποτυχόντες, καὶ καθόλου ἐπιλαχόντες.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πιπῖνος ἔχει τὸν λόγον.

§198Ε. ΠΙΠΙΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι πλέον ἐξηντλημένον. Ἀπὸ 25ετίας ἐθεσπίσθησαν αἱ εἰσαγωγικαὶ ἐξετάσεις εἰς τὰ Πανεπιστήμια μὲ σκοπόν, τὴν ἀρτιωτέραν μόρφωσιν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸν περιορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐπιστημόνων. Ἤδη ὁ πρῶτος λόγος ἐξέλιπε, διότι ἤδη τὰ Πανεπιστήμιά μας ἔχουν πλήρη ἐργαστηριακὰ μέσα ὥστε νὰ δύνανται νὰ μορφώσουν ἀρτίως τοὺς εἰς αὐτὰ φοιτῶντας. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει δυνατότης ἀπεριορίστως νὰ ἐγγράφωνται εἰς τὰ Πανεπιστήμια τοῦ ἐξωτερικοῦ, θὰ ἐπιστρέφουν κατὰ χιλιάδας ἐν Ἑλλάδι νέοι ἐπιστήμονες καὶ μὲ τίτλους μάλιστα, ὅτι ἐσπούδασαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ οὕτω οἱ σπουδάσαντες εἰς τὰ ἰδικά μας Πανεπιστήμια θὰ εὑρίσκωνται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν. Ἑπομένως καὶ ὁ λόγος τοῦτος δὲν ἰσχύει. Διὰ τοῦτο προτείνω τὴν κατάργησιν τῶν εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀδύνατον, συμμερίζομαι τὰς ἀπόψεις τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος κ. συναδέλφου, ὅτι δηλαδὴ κατὰ τὴν ἀνακοίνωσιν τῶν ἀποτελεσμάτων ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων νὰ ὑπάρχουν μόνον ἐπιτυχόντες καὶ ἀποτυχόντες καὶ οὐδεμία ἄλλη κατηγορία.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§200Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Πρὸ ἡμερῶν, κύριοι βουλευταί, ἀνέγνωσα εἰς τὰ «Τεχνικὰ Χρονικά», ὅτι εἰς τὰς Η. Π. τῆς Ἀμερικῆς γίνεται μεγάλη προσπάθεια διὰ τὴν προσέλκυσιν φοιτητῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ἰδίᾳ εἰς τὰς τεχνικὰς Σχολάς. Ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν ἄφθονα τὰ μέσα διδασκαλίας, δὲν ὑπάρχει ἡ προθυμία προσελεύσεως εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Διὰ ποῖον λόγον; Ὁ λόγος εἶναι παγκοίνως γνωστός. Διότι οἱ πολῖται τῆς μεγάλης αὐτῆς Δημοκρατίας εὑρίσκουν τὸν τρόπον νὰ σταδιοδρομήσουν, χωρὶς τὴν ἀνάγκην νὰ καταφύγουν εἰς τὴν ἀπόκτησιν τοῦ πτυχίου, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ἀπαραίτητον διὰ τοὺς Ἑλληνόπαιδας. Εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ πρόβλημα τῆς μορφώσεως, εἶναι πρόβλημα ζωῆς. Ἠκούσαμεν ἀπὸ ἀρκετοὺς ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων νὰ καταφέρωνται κατ’ ἐκείνων τῶν νέων, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταλείπουν τοὺς ἀγροὺς καὶ σπεύδουν νὰ μορφωθοῦν διὰ νὰ τραποῦν κατόπιν πρὸς τὴν θεσιθηρίαν. Νομίζω, ὅτι δὲν τίθεται ὀρθῶς τὸ θέμα. Δὲν φρονῶ ὅτι ἐγκαταλείπουν τοὺς ἀγρούς των ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι καταφεύγουν εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολάς. Καταφεύγουν διότι δὲν δύνανται νὰ ζήσουν ἀπὸ τοὺς ἀγρούς των, διότι, κύριοι, δὲν ἐπαρκεῖ ἡ γῆ μας νὰ ἀπορροφήσῃ τὴν ἑλληνικὴν δραστηριότητα. Συνεπῶς, τὸ πρόβλημα εἶναι ἄλλο, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀπασχολήσεως. Θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ἄλλα μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀπασχολήσῃ τὸν Ἕλληνα πολίτην, διὰ νὰ μὴ ἀναγκάζεται νὰ καταφεύγῃ εἰς τὸ πτυχίον καὶ ἐκεῖθεν εἰς τὴν παρασιτικὴν ἀπασχόλησίν του, εἴτε εἰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας, εἴτε εἰς ἄλλους ὀργανισμούς. Τὸ πρόβλημα εἶναι βασικώτατον καὶ ἀντὶ νὰ προσπαθῶμεν δι’ αὐστηρῶν ἐξετάσεων νὰ περιορίσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν φοιτητῶν, θὰ πρέπει νὰ φροντίσωμεν νὰ δημιουργήσωμεν ἐργασίαν ἀποδοτικὴν διὰ τοὺς μορφωμένους αὐτοὺς νέους, καὶ νὰ τὴν ὀργανώσωμεν κατὰ τρόπον ὥστε νὰ ἀξιοποιήσουν οἱ φιλόπονοι αὐτοὶ νέοι, ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιοποιηθῇ ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Πάντως ὅμως εἶναι γνωστόν, κύριοι, ὅτι οἱ ἀγροὶ σήμερον δὲν ἐπαρκοῦν διὰ νὰ δώσουν ἀπασχόλησιν εἰς ὅλους. Βεβαίως τὸ θέμα εἶναι βασικόν, ἀλλὰ δὲν εἶναι τῆς στιγμῆς. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλλ. Συναγερμοῦ, ἐκεῖ ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ δημιουργήσῃ νέας ἐπενδύσεις, νὰ ἀξιοποιήσῃ τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον, ὥστε μίαν ἡμέραν νὰ εὑρεθῶμεν καὶ ἡμεῖς εἰς ἀνάλογον θέσιν πρὸς τὰς Η. Π. τῆς Ἀμερικῆς, δηλαδὴ νὰ ὑπάρξῃ δυνατότης εὐκόλου οἰκονομικῆς σταδιοδρομίας διὰ τοὺς νέους μας, χωρὶς νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι οὗτοι νὰ τρέχουν πρὸς κατάκτησιν πτυχίου τοῦ Πανεπιστημίου. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἔχει σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὸ ἑξῆς πλεονέκτημα, ὅτι ἐμποδίζει τὴν φυγάδευσιν τῶν ἑλλήνων οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ μορφωθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διότι τὸ τελευταῖον τοῦτο, ἴσως μέν, νὰ συντελῇ εἰς τὸ νὰ γίνωνται οἱ νέοι μας καλοὶ ἐπιστήμονες, ἀλλὰ πάντως εἰς βάρος τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς Ἐθνικῆς ὑπερηφανείας. Οἱ τῶν ἰδικῶν μας ἐθνικῶν σχολῶν γίνονται ἐπίσης καλοὶ ἐπιστήμονες καὶ ὑπερήφανοι ἕλληνες. Ἀφοῦ, λοιπόν, ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας τόσον προσφυῶς ἐτέθησαν αἱ βάσεις τοῦ νομοσχεδίου, πρὸς τὰς ὁποίας συμφωνῶ, θὰ ἐπιμείνω μόνον εἰς μίαν μικρὰν τροπολογίαν. Ποῖοι εἶναι οἱ ἐπιτυχόντες; Εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν ἀκέραιον γενικὸν βαθμὸν τοῦ 20. Ἀφοῦ ὑπάρχει διάχυτος ἡ γνώμη τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους ὅτι ἡ βαθμολογία κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις δὲν εἶναι ἀκριβὴς καὶ δικαία καὶ μετὰ τὸν ὑπέροχον λόγον τοῦ σεβαστοῦ μου Προέδρου καὶ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνιῆς Ἀμύνης κ. Κανελλοπούλου, καθ’ ὃν εἶναι λίαν ἐπισφαλὴς ἡ δι’ αὐστηρῶν ἐξετάσεων ἐπιλογὴ τῶν ὑποψηφίων, νομίζω, ὅτι δέον νὰ θεσπισθῇ διάταξις, καθ’ ἣν νὰ λογίζεται ἡ ἡμίσεια μονὰς ὑπὲρ τοῦ ὑποψηφίου, ἤτοι ὡς ἀκεραία μονάς. Οἱ λαβόντες γενικὸν βαθμὸν 19½ νὰ θεωρηθοῦν ὡς λαβόντες πλῆρες 20. Εἰς πλείστας περιπτώσεις τοῦ καθ’ ἡμέραν βίου τὸ κλάσμα γίνεται ἀκεραία μονὰς καὶ ἰδίως ὁσάκις ὑπερβαίνει τὸ ½ τῆς μονάδος. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὁ φίλος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, χωρὶς νὰ κάμῃ καμμίαν βασικὴν ὑποχώρησιν ἀπὸ τὴν ὀρθὴν γραμμήν του, θὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν ταύτην.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§202Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα ἀπησχόλησε ἀρκετὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τοῦτο, διότι καθάπτεται τοῦ σοβαρωτέρου, ἴσως, προβλήματος, τοῦ προβλήματος τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας. Ἠκούσθησαν πολλαὶ καὶ σαφαὶ γνῶμαι καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀκουσθῶσιν καὶ ἄλλαι, ἀλλὰ δὲν εἶναι τοῦ παρόντος νομοσχεδίου τόσον εὐρὺ τὸ ἀντικείμενον, ὥστε νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ γενικώτερον τὸ θέμα. Νομίζω, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅτι ἡ ὁμόφωνος γνώμη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ διαφαινομένη ὁμόφωνος ἐπίσης γνώμη τῆς Βουλῆς, θὰ ἔπρεπε νὰ κάμουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ ἀποδεχθῇ τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Διὰ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν καμμία ἀδικία δὲν γίνεται, οὔτε ἐξερχόμεθα ἀπὸ τὰ ἐπιτρεπτὰ πλαίσια. Τοὐναντίον αἱ τροπολογίαι αὗται ἀποκαθιστοῦν τὴν δικαιοσύνην καὶ παρέχουν τὴν εὐχέρειαν εἰς τοὺς Ἑλληνόπαιδας νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτήριά μας καὶ νὰ μορφωθοῦν. Εἰδικῶς θὰ ἤθελα νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν τροπολογίαν ἐκείνην ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν φοιτητῶν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας. Ἐδῶ, κ. Ὑπουργέ, γίνεται ὁμολογουμένως μία κατ’ ἐξοχὴν ἀδικία καὶ μία ἄνισος μεταχείρισις. Δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον νὰ ἀποκλείωνται ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν σπουδασταὶ ποὺ προσέρχονται καὶ δίδουν ἐξετάσεις εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας καὶ ἐπιτυγχάνουν γενικοῦ βαθμοῦ εἰσαγωγῆς, νὰ μὴ γίνωνται δεκτοὶ λόγῳ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων. Καὶ ἀναγκάζονται νὰ συνεχίσουν μελέτας καὶ φροντιστήρια καὶ νὰ ἐξοδεύωνται, νὰ δίδουν ἐξετάσεις τὸ ἑπόμενον ἔτος καὶ πάλιν νὰ μὴ γίνωνται δεκτοὶ καὶ νὰ ὑποσκελίζωνται παρ’ ἄλλων νεωτέρων καὶ νὰ προσέρχωνται καὶ διὰ τρίτην φορὰν εἰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις, χωρὶς καὶ πάλιν νὰ εἶναι βεβαία ἡ εἰσαγωγή των εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας. Νομίζω, ὅτι τοῦτο ὑπὸ πάντων θ’ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον. Βεβαίως δημιουργεῖται τὸ πρόβλημα κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσουν σπουδὰς εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας ἐφ’ ὅσον οὔτε χῶρος ἐπαρκής, οὔτε μέσα ἐποπτικά, ὑπάρχουν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἀντιμετώπισε τὸ θέμα καὶ εἰσηγεῖται νὰ γίνουν δεκτοὶ εἰς τὰς Ἀκαδημίας ἐκείνας εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχει ἡ δυνατότης, ὑπάρχει τὸ περιθώριον νὰ προσληφθοῦν καὶ ἐπιλαχόντες. Ἀλλὰ προὐχώρησε καὶ εἰσηγεῖται διὰ τοὺς ὑπολοίπους νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τὸ ἑπόμενον ἔτος, ἄνευ τῶν ἐξετάσεων νὰ γίνωνται δεκτοί. Εἶναι αὐτὸ ἕνα μέτρον δίκαιον. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀποκλείσωμεν τοὺς μέλλοντας νὰ κριθοῦν, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἱκανώτεροι, ἴσως, καὶ θὰ πρέπει νὰ κατανείμωμεν αὐτὰς τὰς κενὰς θέσεις τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ μίαν ὀρθὴν βάσιν καὶ ὁ συλλογισμὸς αὐτός, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθόν, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἶναι δίκαιον νὰ ταλαιπωροῦμεν τοὺς νέους οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν, καταδαπανῶνται κατὰ τρόπον γνωστὸν εἰς ὅλους, νὰ παρακολουθοῦν ἐπὶ ἓν ὁλόκληρον ἔτος φροντιστήρια, νὰ ξοδεύωνται μὲ θυσίας τεραστίας τῶν οἰκογενειῶν των, καὶ ἐνῷ ἐπιτυγχάνουν, νὰ τοὺς καταδικάζωμεν νὰ συνεχίσουν τὰ φροντιστηριακὰ μαθήματα, εἰς παραμονὴν εἰς τὰς πρωτευούσας, ἐξακολούθησιν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυσανάλογοι πρὸς τὴν ἀντοχήν, τῶν οἰκογενειῶν των καὶ εἰς μαρασμὸν καὶ ἀπογοήτευσιν. Θὰ πρέπει, ἐὰν δὲν εἰσαχθοῦν εὐθὺς ἀμέσως, διότι δὲν ὑπάρχουν οἱ χῶροι οἱ κατάλληλοι καὶ τὰ ἀπαιτούμενα ἐποπτικὰ μέσα, θὰ πρέπει νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τὸ ἑπόμενον ἔτος νὰ εἰσαχθοῦν ἄνευ ἐξετάσεων. Δὲν πρέπει νὰ μᾶς τρομάζῃ ὁ μεγάλος ἀριθμὸς τῶν ἀδιορίστων καὶ τῶν φοιτώντων εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας σπουδαστῶν.

§203Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Μπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε ἐὰν ἐγνώριζον οἱ ὑποψήφιοι φοιτηταὶ δίδοντες ἐξετάσεις, πότε ἐπιτυγχάνουν καὶ πότε ἀποτυγχάνουν, δηλαδὴ ποία εἶναι ἡ βαθμολογία διὰ νὰ ἐπιτύχῃ κανεὶς καὶ ποία ἡ βαθμολογία διὰ νὰ ἀποτύχῃ;

§204Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχει μία βάσις ἐπιτυχίας εἰς ὅλας τὰς Σχολὰς ποὺ δίδονται ἐξετάσεις. Ἐπ’ αὐτῆς διαγωνίζονται οἱ προσερχόμενοι καὶ ἐφ’ ὅσον τὴν συγκεντρώνουν, πρέπει νὰ γίνωνται δεκτοί. Τότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴμεθα συνεπεῖς, ἐὰν ὑπῆρχον μόνον ἐπιτυχόντες καὶ ἀποτυχόντες καὶ ἐφ’ ὅσον ἀπεριορίστως οἱ ἐπιτυγχάνοντες θὰ εἰσήγοντο εἰς τὰς Σχολάς.

§205Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ δυνατότης ὑπάρχει, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀπολύτως θεμιτή, τὴν δυνατότητα τὴν ἔχει πραγματοποιήσει τὸ Πολυτεχνεῖον, τὸ ὁποῖον ἔχει καταργήσει τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐπιλαχόντος. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται, εἶναι τοῦτο ἀπολύτως θεμιτόν; Ἀφήνω τὸ ἐρώτημα ἐκκρεμές.

§206Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων δίδουν ἐξετάσεις καὶ ἔχουν τρία μαθήματα. Ἄλγεβραν, Γεωμετρίαν καὶ Τριγωνομετρία. Πρέπει διὰ νὰ θεωρῆταί τις ἐπιτυχὼν νὰ πάρῃ μέσον ὅρον 12. Ἐὰν πάρῃ εἰς τὰ δύο μαθήματα 18 καὶ 19 καὶ εἰς τὸ ἄλλο 9, δηλαδὴ κάτω τῆς βάσεως, ἀποτυγχάνει καὶ τότε ὁ μέσος ὅρος ὑπερβαίνει τὰς 12 μονάδας.

§207Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Εἶναι εἰδικαὶ Σχολαὶ αὐταί, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μίαν ὡρισμένην ἀποστολὴν καὶ πρέπει νὰ ἔχουν ὡρισμένον ἀριθμὸν εἰσακτέων καὶ ὀρθῶς, ἴσως, θέτουν ἕνα φραγμόν. Ἐπανερχόμενος εἰς τὸ θέμα, εἰδικώτερον διὰ τοὺς σπουδαστὰς τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν, λέγω κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ σᾶς τρομάζῃ ὁ ἀριθμὸς τῶν 5.000 ἀδιορίστων διδασκάλων καίτοι ὁ ἀριθμὸς δὲν εἶναι τόσος διότι συμπεριλαμβάνει καὶ τοὺς σπουδαστάς, δεδομένου δέ, ὅτι ἡ φοίτησις εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας εἶναι διετὴς περιοριζόμεθα εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 3.000. Ὁ ἀριθμὸς τῶν 3.000 δὲν εἶναι ἀσφαλῶς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ τρομάζῃ, ὅτι δημιουργεῖ πληθωρισμὸν τῶν ἀδιορίστων διδασκάλων. Διότι τὰ κενὰ ἤδη εἶναι πράγματι πολλὰ καὶ ἐὰν θὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Πολιτείαν, τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐπιφέρῃ μίαν σχετικὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν τῆς Παιδείας, δηλαδὴ νὰ ἐπιβάλῃ τὸν διαχωρισμὸν τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ ποὺ φοιτᾷ εἰς τὰ διάφορα Σχολεῖα εἰς τὰ μονοτάξια καὶ τὰ διτάξια καὶ προαγάγῃ αὐτά, ὁ ἀριθμὸς τῶν 3.000, κ. Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ. Δὲν εἶναι ὅμως τὰ Δημοτικὰ Σχολεῖα τὰ ὁποῖα ἀπορροφοῦν τοὺς διδασκάλους, τὰ δημόσια. Εἶναι καὶ τὰ ἰδιωτικὰ τοιαῦτα, ἴσως φθάνουν τὸν ἀριθμὸν τῶν δημοσίων, καὶ τὰ ὁποῖα ἀπορροφοῦν καὶ ἐκεῖνα ἕνα τεράστιον ἀριθμὸν ἐκπαιδευτικῶν. Εἶναι ἀκόμη ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπασχολοῦνται εἰς τὴν κατ’ οἶκον διδασκαλίαν. Ἑπομένως, κ. Ὑπουργέ, ὁ ἀριθμὸς δὲν πρέπει νὰ σᾶς τρομάζῃ Ἀλλ’ ἀντιθέτως εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῆτε εἰς τὴν δύσκολον θέσιν νὰ μὴν ἔχετε νὰ διορίσετε διδασκάλους, διότι εἶναι πολλοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἀποδέχονται τὸν διορισμὸν των καὶ ἀναγκάζεσθε νὰ κάνετε τόσους διορισμούς. Θὰ ἦτο διὰ τοῦτο ἐπιβεβλημένον νὰ ὑπάρχῃ ἀριθμὸς διαθέσιμος ἀδιορίστων διὰ νὰ συμπληρώνῃ τὰ κενά, ὅταν, τοὐλάχιστον, θὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν ἡ Κυβέρνησις μὲ τὰ οἰκονομικά της μέσα νὰ συμπληρώσῃ τὰ κενά. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ πεισθῇ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὅτι πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ ὅλας τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, διότι ὅλαι εἶναι δίκαιαι καὶ ἐπιβεβλημέναι. Ἴσως δέ, νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν τὸ ἑπόμενον ἔτος νὰ μὴ ἀντιμετωπίσῃ τὸ αὐτὸ πρόβλημα οὔτε ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, οὔτε ἡ Κυβέρνησις οὔτε ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Διότι θὰ δοθῇ ὁ χρόνος νὰ προπαρασκευασθῇ ἡ ἐπιβεβλημένη νομοθετικὴ ἐργασία καὶ νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ τὰς ἐν γένει ἐκπαιδευτικὰς μεταρρυθμίσεις, ὁπότε τὰ ζητήματα θὰ λυθοῦν κατὰ τρόπον ριζικώτερον. Καὶ διὰ τελευταῖον ἴσως χρόνον θὰ πρέπῃ νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ αἱ τροπολογίαι, διότι εἶναι ζήτημα ὄχι μόνον δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ ἠθικῆς τάξεως, εἰδικώτερον δὲ ἡ τροπολογία ἡ ἀφορῶσα τὴν εἰσαγωγὴν τῶν σπουδαστῶν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, δέον νὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε ἀποδεκτή.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§209Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν θὰ θελήσω νὰ κουράσω τὴν Βουλήν, διότι ἐξέθεσα προηγουμένως τὰς ἀπόψεις μου. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἀπευθύνω μίαν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὰς τροπολογίας. Εἶναι ἀνάγκη νὰ κατανοήσωμεν ὅλοι, ὅτι νομοσχέδια ὡς τὸ παρόν, εἶναι νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα περιέχουν ἀνώτατα ὅρια διευκολύνσεως. Δὲν εἶναι ἀφετηρία πρὸς περαιτέρω διευκολύνσεις. Τὸ αὐτὸ θὰ συμβῇ αὔριον μὲ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ νομοσχεδίου περὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν τοῦ νόμου 132 ποὺ ἀφορᾷ τοὺς παλαιοὺς φοιτητάς. Ἐὰν εἰς τὴν Βουλὴν ὑφίστανται τοιαῦται ἐπεκτάσεις, θὰ πρέπει νὰ εἶναι σκεπτικὸς ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ἐὰν θὰ πρέπει νὰ εἰσάγῃ νομοσχέδια διευκολυντικά. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε πόσον εὐλαβοῦμαι τὰς ἀπόψεις τῆς Βουλῆς. Ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι ἐὰν τὸ νομοσχέδιον μεταμορφωθῇ διὰ τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὰς βασικὰς ἀντιλήψεις τὰς ὁποίας εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω πρὸ ὀλίγου, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρήσω τὴν εὐθύνην τῆς συνεχίσεως....... καὶ θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι εὐεργετικὸν δι’ 9 ἑκατοντάδας φοιτητῶν. Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχουν 2–3 μικραὶ τροποποιήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀφοροῦν πολλοὺς καὶ αἱ ὁποῖαι ἠδύναντο νὰ γίνουν δεκταί. Μετὰ τὴν ἐξονυχιστικὴν συζήτησιν ἐκράτησα πρὸς μελέτην ὅλας τὰς σκέψεις, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν διὰ τὸ προκείμενον θέμα καὶ διὰ τὸ ὅλον θέμα τῆς Παιδείας. Θὰ παρεκάλουν τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους νὰ δεχθοῦν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν δεκταί.

§210Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς εὐλαβεῖται καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἑαυτόν του πρέπει νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι δὲν ἐζήτησα τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνα, ὁ ὁποῖος λόγω τῆς τετραετοῦς στρατεύσεώς του, δὲν ἠδυνήθη νὰ δώσῃ ἐξετάσεις, νὰ τοῦ χορηγηθῇ τὸ δικαίωμα νὰ τὰς δώσῃ.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§212Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, διότι ἡ ἀνάγνωσις τῆς τροπολογίας ἀποδεικνύει, ὅτι ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι συμπαθὴς ἡ περίπτωσις, πρόκειται περὶ φωτογραφίας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ δεκτὴ προσωπικὴ διάταξις.

§213Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὅταν αὐτὸ θὰ ἀποκαθιστᾷ μίαν ἀδικίαν δὲν κάμνετε προσωπικὴν διάταξιν.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, γίνονται δεκταὶ αἱ τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός; Δηλαδὴ αἱ ἑξῆς: 1) Ἄρθρον..... «Κατ’ ἐξαίρεσιν ἀπὸ τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Α.Ν. 2029]1939 (Φ.Ε.Κ. 447 Τ.Α.) περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν ὑποψηφίων σπουδαστῶν τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν οἱ συμμετέχοντες εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν καὶ συγκεντροῦντες τὴν βάσιν ἐπιτυχίας ἀλλὰ μὴ συμπεριλαμβανόμενοι εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσαγομένων λόγῳ περιωρισμένου ἀριθμοῦ, ἐπιτρέπεται ὅπως συμμετέχωσι τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων τοῦ ἀμέσως ἑπομένου σχολικοῦ ἔτους, τοῦ ὁρίου ἡλικίας των αὐξανομένου κατὰ ἓν ἔτος». 2) Ἄρθρον..... «Οἱ κατὰ τὸ ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1951–52 ἐπιτυχόντες εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ μὴ ἐγγραφέντες, δύνανται νὰ ἐγγραφῶσιν ἐντὸς διμήνου ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου». Δέχεται ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ ἄρθρον 4 τῆς ἐκθέσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς διαμορφούμενον οὕτω: Ἄρθρον..... Ἡ ἰσχὺς τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Νόμου 2028)52 παρατείνεται διὰ τὸ Πανεπιστημιακὸν ἔτος 1953–54».

§215Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Διαμαρτύρομαι διότι δὲν γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία μου.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν Βουλὴν αἱ ἑξῆς τροπολογίαι: «... (ἀναγινώσκει)...».

§217Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Παρακαλῶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ Πρακτικὰ ὅτι δὲν γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία μου.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὰς ἀναγνωσθείσας καὶ γενομένας δεκτὰς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τροποποιήσεις;

§219ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§221Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ). Διαρκούσης τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ μὴ διακόψω τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπεκταθῆ, ὁ ἀξιότιμος κ. Κοθρῆς ἔκαμε μίαν ἐρώτησιν ἀφορῶσαν τὸ ζήτημα τῶν Πανεπιστημίων. Μὲ ἠρώτησεν ἐὰν ἀνέγνωσα ὅσα γράφονται σχετικῶς. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀνέγνωσα ὅσα γράφονται καὶ ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐζήτησα διευκρινήσεις ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐζήτησα νὰ περιληφθῇ εἰς τὸν γενικώτερον ἔλεγχον περὶ τῶν πράξεων τοῦ παρελθόντος καὶ ἡ κατηγορία αὐτὴ τῶν πράξεων.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπίσης ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία: «Τροπολογία εἰς τὸ ἄρθρον μόνον: Προστίθεται δευτέρα παράγραφος ἔχουσα οὕτω: Κατ’ ἐξαίρεσιν κατὰ τὸ ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1952–1953 ἐγγράφονται εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν οἱ ἐπιτυχόντες εἰς τὰ μαθήματα τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν, τῆς ἐκθέσεως ἰδεῶν καὶ λατινικῶν ἀνεξαρτήτως τοῦ συνολικοῦ βαθμοῦ καὶ τοῦ ἐπηρεασμοῦ τούτου ἐκ τοῦ βαθμοῦ τοῦ μαθήματος τῆς Ἱστορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1953 Οἱ προτείνοντες βουλευταί.

Λαμ. Βαμπούλης, Δ. Παπασπύρου, Κ. Παπαμαντέλλος,

Α. ΒΕΡΝΙΚΟΣ.».

Ὁ κ. Ὑπουργὸς δέχεται τὴν ἀναγνωσθεῖσαν τροπολογίαν;

§223Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Ὄχι, κ. Πρόεδρε.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἀναγνωσθεῖσαν τροπολογίαν τῶν κ. συναδέλφων.

§225ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Ὄχι.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν ἀπεδέχθη τὴν προταθεῖσαν τροπολογίαν. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου ἔληξε. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροποποιήθη;

§227ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγγραφῆς τῶν ἐπιτυχόντων εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων», ὡς ἐτροποποιήθη.

§229Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἐθνικῆς Ραδιοφωνίας τῆς Ἑλλάδος», ν’ ἀναβληθῇ δι’ αὔριον καὶ νὰ ἐγγραφῇ πρῶτον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αὔριον εἶναι ἡμέρα Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Ἐὰν δέχεται ἡ Βουλὴ μετὰ τὸν ἔλεγχον νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον τῆς ραδιοφωνίας, τὸ Προεδρεῖον εἶναι σύμφωνον. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν πρότασιν;

§231ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παραδέχεται καὶ συνεπῶς ἡ συζήτησις τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου θὰ γίνῃ αὔριον μετὰ τὸν Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. Κατετέθη ἐπίσης ἡ ἑξῆς πρότασις: «Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ παρακαλοῦμεν ὅπως τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. 1223)49 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νομ. Δ)τος 994)49 κλπ. «περὶ καταστάσεως παθόντων ἐν πολέμῳ ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν» συζητηθῇ κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν καὶ οὐχὶ εἰς μόνην συζήτησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1953. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Δ. Παπασπύρου, Ι. Παπαμαστοράκης, Γ. Τζατζάνης, Α. Πασσάδης, Γ. Ἀράπης, Γ. Μόδης, Ι. Μαυριδόγλου, Α. Βουλόδημος, Ν. Ζορμπᾶς, Μ. Χλουβεράκης, Ε. Κοθρῆς, Ν. Κρασαδάκης. Π. Ντεντιδάκης, Α. Βερνῖκος, Ι. Ὀρφανός, Λ. Κίκας, Γ. Κάντας. Α. Παπαχριστοδούλου, Χ. Ντινίδης, Γ. Μεταξᾶς, Σ. Πρόκος». Ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θέλει ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ σήμερον τὸ ἀπόγευμα;

§233ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον τὸ ἀπόγευμα καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις, ἐπερωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 00.10′ π. μ.)