1952.09.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 19η

Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ πρακτικὰ διατυποῦνται ἐσφαλμένως αἱ παράγραφοι 2 καὶ 3 τοῦ ψηφισθέντος νομοσχεδίου «περὶ ἀναστολῆς διώξεως ὑπηκόων ξένων Κρατῶν». Διότι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοσχεδίου, προσέθεσεν ἐν τέλει τῆς παραγράφου 2 τὴν ἑξῆς διάταξιν: «Ἐπιφυλασσομένων τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου 3 τοῦ παρόντος, διὰ τῆς περὶ ἀναστολῆς τῆς ποινικῆς διώξεως πράξεως τῶν Ὑπουργῶν Δικαιοσύνης καὶ Ἐξωτερικῶν, διατάσσεται καὶ ἡ ἐκ τῶν φυλακῶν ἀπόλυσις τῶν τυχόντων ἀναστολῆς ἀλλοδαπῶν». Ἡ παράγραφος 3 διετυπώθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὡς ἀκολούθως: 3. Οἱ κατὰ τὰς διατάξεις τῶν προηγουμένων παραγράφων ἀπολυόμενοι τῶν φυλακῶν ἢ ἀπαλλασσόμενοι τῆς ποινικῆς διώξεως καὶ τελοῦντες ἐν προφυλακίσει παραδίδονται ἅμα τῇ ἀποφυλακίσει των εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν Ἀλλοδαπῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἥτις, ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς ἀποφυλακίσεως των, ὑποχρεοῦται νὰ διατάξῃ τὴν ἀπέλασιν αὐτῶν εἰς τὴν χώραν ἐξ ἧς προέρχονται. Οἱ μὴ τελοῦντες ἐν προφυλακίσει, συλλαμβάνονται ὑπὸ τῆς αὐτῆς ὑπηρεσίας ὑποχρεουμένης ὅπως ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς συλλήψεώς των, διατάξῃ κατὰ τ’ ἀνωτέρω τὴν ἀπέλασιν. Οἱ οὕτως ἀπελαθέντες, τελοῦσιν εἰς ἰσόβιον ὑπερορίαν, καταλαμβανόμενοι δὲ ὁποτεδήποτε ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους τιμωροῦνται διὰ φυλακίσεως, τοὐλάχιστον, ἑνὸς ἔτους, ἐκτιομένης ἀθροιστικῶς μετὰ τῆς ἀνασταλείσης τοιαύτης ἢ τῆς ἐπιβληθησομένης, διὰ τὸ ἀδίκημα, δι’ ὅ ἐχώρησεν ἀναστολὴ ποινικῆς διώξεως ἥτις, ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ, ἀναβιοῖ, μὴ ἐπερχομένης οὐδεμιᾶς παραγραφῆς τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως ἢ τῆς ἀξιοποίνου πράξεως. Ἐνῷ ὅμως ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, εἰς τὰ πρακτικὰ δὲν ἀναφέρεται οὔτε ἡ προσθήκη τῆς παραγράφου 2 καὶ ἡ διατύπωσις τῆς παραγράφου 3 διατυποῦται, ὡς εἶχεν ἀρχικῶς εἰς τὸ νομοσχέδιον. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἡ δέουσα διόρθωσις σύμφωνα πρὸς ὅσα ἐξέθεσα.

§4Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Δικ.). Πράγματι εἶναι ἐσφαλμένη ἡ διατύπωσις εἰς τὰ πρακτικὰ τῶν διατάξεων, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἔθεσα πρὸ ὀλίγου ὑπ’ ὄψει τὰ στοιχεῖα ποὺ ἐπικαλεῖται ὁ κ. Φωτήλας καὶ συνεφώνησαν ὅλοι οἱ συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ διόρθωσις σύμφωνα μὲ τὰ ἀποφασισθέντα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Δικαιοσύνης. Ἐπὶ τούτοις παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ ἡ διόρθωσις τῶν πρακτικῶν καὶ νὰ περιληφθῇ ἡ διατύπωσις ἡ γενομένη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὰς ἀνωτέρω διορθώσεις;

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ἐπικυροῦνται, τοῦ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχεδίου διατυπωμένου μετὰ τὰς ἀνωτέρω διορθώσεις. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§8Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ὀκτωνιᾶς Εὐβοίας ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ κοκκαρίου ὡς τοῦ κυριωτέρου προϊόντος τῆς ὡς ἄνω περιφερείας. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Ν. Μάρτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Χρυσουπόλεως αἰτουμένου τὴν διανομὴν τοῦ δάσους Κοτζᾶ–Ὀσμὰν εἰς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς περιοχῆς. Ὁ Σύνδεσμος Προστασίας Παίδων, Ἑλληνίδων Ἐπιστημόνων Ἀθηνῶν, τὸ Λύκειον Ἑλληνίδων, ἡ Ἕνωσις διανοουμένων Δωδεκανησίων γυναικῶν καὶ διάφοροι ἄλλαι γυναικεῖαι ὀργανώσεις διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀφαίρεσιν κεκτημένου δικαιώματος ψήφου γυναικῶν καὶ ζητοῦν τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Κοσμᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Χανδινοῦ, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων στεγάσεως τῶν σεισμοπλήκτων κατοίκων χωρίου Κουκουνάρας Πυλίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Κοσμᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων ἀποστράτων καὶ παθόντων ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς Καλαμῶν, ζητούντων ὅπως τὰ ἐμπόλεμα ἔτη ὑπολογισθῶσιν εἰς τὸ διπλοῦν κατὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς συντάξεως, τὴν χορήγησιν τῶν 10)50 εἰς ὅλους τοὺς συνταξιούχους ὁπλίτας Χωρ)κῆς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Μυλεργατῶν Καλαμῶν, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην κατάργησιν κοινωνικῶν πόρων ἀσφαλιστικῶν Ταμείων καὶ ζητούντων ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κ.λ.π. Ὁ Σύνδεσμος τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ Λοκρῶν διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἀπόσπασιν ἑπτὰ Κοινοτήτων ἐκ τῆς Ἐπαρχίας Λοκρίδος καὶ ὑπαγωγὴν αὐτῶν εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Λεβαδείας καὶ ζητεῖ ματαίωσιν ταύτης. Ἀγροτικὸς κόσμος Ξυλοκάστρου, Δερβενίου, Αἰγείρας καὶ περιχώρων ζητεῖ ἀναθεώρησιν τιμῶν ἀσφαλείας μαύρης σταφίδος ἐπὶ τῷ τέλει αὐξήσεώς της κατὰ 25% τοὐλάχιστον, ὅση καὶ ἡ αὔξησις τῶν γεωργικῶν φαρμάκων καὶ λιπασμάτων, ἔλεγχον τῆς διαχειρίσεως τοῦ ΑΣΟ κλπ. Ἀγρόται τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης διαμαρτύρονται διὰ διακοπὴν συγκεντρώσεως σίτου καὶ μὴ λῆψιν μέτρων προστασίας τοῦ βάμβακος καὶ τοῦ καπνοῦ. Καπνοπαραγωγοὶ περιφερείας Σερρῶν, ζητοῦν ἄμεσον καταβολὴν τοῦ πρὶμ μὲ τροποποίησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 170 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, συγκέντρωσιν καπνῶν ἐσοδείας 1951 ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἐξαγωγίμων, καὶ χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Τ. Μιχαηλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀγροτῶν Νομοῦ Ξάνθης, ζητούντων τροποποίησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 170 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τῷ τέλει καταβολῆς τοῦ πρίμ, συγκέντρωσιν καπνῶν ἐσοδείας 1951, χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων, συνέχισιν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου κλπ. Καπνοπαραγωγοὶ περιφερείας Σερρῶν, ζητοῦν τροποποίησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 170 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τῷ τέλει ἀμέσου καταβολῆς τοῦ πρίμ, συγκέντρωσιν καπνῶν ἐσοδείας 1951 ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐξαγωγίμων, χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων κλπ. Ἀκτήμονες κάτοικοι τῆς Κοινότητος Ἀνθοφύτου Νομοῦ Κιλκίς, ζητοῦν ἄμεσον ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ ἐκ 2950 στρεμμάτων ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν («Ἀνώνυμος Ἑταιρεία Καλλιεργητικὴ») ἀγροκτήμονος ἐφοπλιστοῦ κ. Σταθάτου καὶ τὴν εἰς αὐτοὺς διανομήν του. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συνδέσμου μυλεργατῶν Κερκύρας, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατάργησιν τοῦ πόρου τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των ὀργανισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Ν. Μανθόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἀμπελουργῶν Δράμας, ζητούντων ὅπως τοῖς ἐπιτραπῇ ἡ δωρεὰν ἀπόσταξις στεμφύλων ἐπὶ ἓν εἰκοσιτετράωρον κλπ. Αἱ Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συν/σμῶν Καλαμῶν, Ἄρτης, καὶ Φιλιππιάδος, ζητοῦν διάθεσιν σταφίδος εἰς τὴν βιομηχανίαν, ἄμεσον οἰνοπνευματοποίησιν τῶν ἀποσύκων, ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς ὀρύζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ὑποβοήθησιν ἐξαγωγῆς τῶν πλεονασμάτων, ἐπέκτασιν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας, ἐπαρκῆ πριμοδότησιν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν πορτοκαλιῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κλπ. Οἱ ἀγρόται περιφερείας Ὀρεστιάδος διαμαρτύρονται διὰ μὴ καθορισμὸν ἱκανοποιητικῆς τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ σίτου, διακοπὴν συγκεντρώσεως σικάλεως κλπ. Ὁ κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας (Ὑπουργὸς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ Κυβερνήσεως) καταθέτει σχέδιον νόμου: «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 884/ 1951 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἐγκρίσεως μισθώσεως οἰκήματος ἐν τῇ ὁδῷ Ἀπόλλωνος, ἰδιοκτησίας Μ. Κωνσταντίνη διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου». Οἱ κ.κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας (Ὑπουργὸς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδια νόμων: 1. «Περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1946–47, 1947–1948, 1948–1949, 1949–1950 καὶ 1950–1951 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τέως Ὑφυπουργείου Τύπου καὶ Πληροφοριῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν, διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν, ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου καὶ Πληροφοριῶν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1952–1953» καὶ 2. «Περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–1949, 1949–1950 καὶ 1950–1951 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν, τοῦ τέως Ὑφυπουργείου Τύπου καὶ Πληροφοριῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου καὶ Πληροφοριῶν τοῦ Οἰκονομικοῦ ἔτους 1952–1953». Ὁ κ. Γ. Μαῦρος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδια νόμων. 1) «Περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 376/36 «περὶ μέτρων ἀσφαλείας ὀχυρῶν θέσεων». 2) «Περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων τοῦ Α. Ν. 971/49 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν τῆς Ε.Α.Ο. καὶ Ε.Ο.Ε.Α.» καὶ συμπληρώσεως τούτου». 3) «Περὶ τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως ἐκτάκτων ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν Γεωγραφικῆς ὑπηρεσίας Στρατοῦ», καί 4) «περὶ ὁριστικοῦ καθορισμοῦ τῶν Ὀργανικῶν θέσεων Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς». Οἱ κ.κ. Γ. Μαῦρος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀποζημιώσεων στρατιωτικοῦ Ἑλληνικῶν Ἀντιπροσωπειῶν παρὰ τῷ Ν.Α.Τ.Ο.». Οἱ κ.κ. Γ. Μαῦρος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης), Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτουσι σχέδιον νόμου: «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 836/ 1–9–50, 530/25–4–51 ὡς αὕτη ἐτροποποιήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 660/1–6–51 ὁμοίας Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ 1063/7–9–51 ὡς αὕτη ἐτροποποιήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1255/22–11–51 ὁμοίας Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Ε. Ἀβέρωφ (Ὑφυπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου: «Περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α. Ν. 772/45 «περὶ προσλήψεως ἐκτάκτου δακτυλογραφικοῦ προσωπικοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐξωτερικῶν κλπ. ὡς τοῦτο παρετάθη ὑπὸ τοῦ

Α. Ν. 1280/46».

Οἱ κ.κ. Ε. Ἀβέρωφ (Ὑφυπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Μ. Πατρίκιος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τὴν 29ην Σεπτεμβρίου 1951 μορφωτικῆς Συμβάσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μεγάλης Βρεταννίας». Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν ποινικῶν Κωδίκων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ κ.κ. Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 38 τοῦ Ν. 2058 τοῦ 1952, συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 710 τοῦ 1945 καὶ ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ τῆς συγχωνεύσεως ποινῶν προκυπτούσης ὠφελείας κλπ. Ὁ κ. Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1952–53». Ὁ κ. Γρηγορίου (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». 2) «Περὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». 3) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων περὶ Μετοχικοῦ Ταμείου Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων» καὶ 4) «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἄρθρου 195 παράγρ. 5 τοῦ νόμου 1811/ 1951 «περὶ Κώδικος καταστάσεως Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων». Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς (Ὑπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν εἰς τὴν προστασίαν τοῦ βάμβακος καὶ τῆς καννάβεως». Ὁ κ. Σ. Παπαπολίτης (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῆς ὑπ’ ἀριθ. 582/30–6–1950 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἀποστρατείαν τῶν ἀντιστρατήγων καὶ τῶν τούτοις ἀντιστοιχούντων τῶν λοιπῶν κλάδων ἐνόπλων δυνάμεων». 2) «Περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Στρατιωτικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος». 3) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 24–11–38 Βασιλ. Διατάγματος «περὶ κωδικοποιήσεως τῶν περὶ Οἰκονομικῆς Ὑπηρεσίας Ἀεροπορίας διατάξεων» καὶ 4) «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὰς ἀδελφὰς νοσοκόμους τοῦ Α. Ν. 2818/1941 «περὶ γυναικῶν ἀδελφῶν νοσοκόμων τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου: «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1726/1951 «περὶ Κώδικος καταστάσεως τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων κλπ. Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Διευθύνσεως Γενικῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιθεωρήσεως». 2) «Περὶ ἐγκρίσεως ἐκποιήσεως ἀκινήτων τοῦ Κληροδοτήματος Νικολάου καὶ Μαρίας Καστρινάκη». 3) «Περὶ διαθέσεως τοῦ Κληροδοτήματος Δημητρίου Ρίζου». 4) «Περὶ ἐκποιήσεως τοῦ ἐν Ἄρτῃ κληροδοτήματος Βασιλείου Παν. Κυριάκη». 5) «Περὶ μετατροπῆς τοῦ πρὸς Ἵδρυσιν παραρτήματος Ἐπαγγελματικοῦ Σχολείου ἐν Ἄργει σκοποῦ τοῦ κληροδοτήματος Ἀποστόλου Θεοδ. Παπαθεοδωρίδη ἢ Θεοδωρίδη». 6) «Περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἄρθρον 195 παράγρ. 5 τοῦ νόμου 1811/51 «περὶ Κώδικος καταστάσεως Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων» καὶ 7) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων «περὶ τελῶν χαρτοσήμου καὶ ἄλλων φορολογικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Χούτας, Γ. Παπαϊωάννου, Δ. Ἰωάννου, Ε. Κοθρῆς, Α. Ἀντωνίου κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σιεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. Δ. 158/46 περὶ κυρώσεως κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Λαμπριανίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Κ. Ν. 4952/31 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Γαληνὸς καὶ Α. Βουλόδημος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1726/51 «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Ἀλιπράντης, Γ. Κατσαφᾶδος, Β. Μπακονίκας, Ε. Σαββόπουλος, κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1726/ 51 «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Εὐριπαῖος, Ν. Ρηγόπουλος, Κ. Λιδωρίκης, Γ. Ρουμάνης, Π. Σταθόπουλος καὶ Α. Θεολογίτης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως Ἀρχισμηνιτῶν Διοικητικῶν, εἰδικότητος Στρατολόγου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Δασκαλάκης, Ε. Κοθρῆς, Γ. Πετρακογεώργης, Ε. Καμινόπετρος, Γ, Τσουδερός, κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ φορτηγῶν αὐτοκινήτων μεταφορῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Χλουβεράκης, Ι. Παπαμαστοράκης, Μ. Τοσουνίδης, Δ. Ζέρβας, Γ. Παπαϊωάννου κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως φορολογικῶν διατάξεων μεταλλείων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Μπακονίκας καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως δημοσίων κτημάτων νομοθεσίας κλπ.» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1726/51 «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ταλιαδοῦρος καὶ Φ. Κωτούζας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων «περὶ τελῶν χαρτοσήμου καὶ ἄλλων τινῶν φορολογικῶν διατάξεων».

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Καραμαούνας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§10Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς παθητικῆς ἀεραμύνης εἶναι θέμα ἐθνικόν, καὶ διὰ τοῦτο πάντες προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των ἀδιαμαρτυρήτως. Πρέπει ὅμως ὁ καθορισμὸς τῶν ὡρῶν διδασκαλίας τῶν μαθημάτων παθητικῆς ἀεραμύνης νὰ μὴ συμπίπτουν πρὸς τὰς κεκανονισμένας ὥρας ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, πρέπει νὰ διατάξῃ ὅπως αἱ ὧραι τῶν μαθημάτων παθητικῆς ἀεραμύνης νὰ μὴ συμπίπτουν πρὸς τὰς ὥρας τῆς κανονικῆς ἐργασίας τῶν πολιτῶν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1174)49 Ν.Δ. «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 847)48 Α. Νόμου».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1174)49 Ν. Δ. «περὶ κυρώ-

σεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ

847)48 Α. Ν.».

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως ἰσχύος τοῦ Πίνακος ἐπιτυχόντων, ἐν τῷ ἐνεργηθέντι ἐν ἔτει 1951 διαγωνισμῷ, πρὸς κατάταξιν Δοκίμων Ἀνθυποσμηναγῶν Οἰκονομικῶν Βασιλ. Ἀεροπορίας».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως ἰσχύος τοῦ πίνακος ἐπιτυχόντων, ἐν τῷ ἐνεργηθέντι ἐν ἔτει 1951 διαγωνισμῷ πρὸς κατάταξιν δοκίμων Ἀνθυποσμηναγῶν Οἰκονομικῶν Βασ. Ἀεροπορίας». Σνυέχεια τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν περὶ ἐκλογῆς διὰ τοῦ ἀναλογικοῦ συστήματος διατάξεων τοῦ κωδικοποιημένου νόμου 5492/1932 (Βασιλικὸν Διάταγμα τῆς 9/9 Αὐγούστου 1951) καὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος». Ἄρθρον 2ον. Τὸ ἄρθρον 2ον τροποποιεῖται οὕτω: 1. Ὁ ἀριθμὸς τῶν βουλευτικῶν ἑδρῶν ἑκάστης ἐκλογικῆς περιφερείας ὁρίζεται ἑκάστοτε ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δημοτῶν αὐτῆς, τοῦ καθοριζομένου εἰς τὸν δημοσιευθέντα πίνακα τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς τελευταίας πρὸ τῆς ἐκλογῆς γενικῆς ἀπογραφῆς. 2. Μέτρον διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἑδρῶν ὁρίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν 25.000 δημοτῶν προστιθεμένης μιᾶς ὁσάκις τὸ ὑπόλοιπον ὑπερβαίνει τὰς 12.000. 3. Περιφέρειαι ἔχουσαι ἀριθμὸν δημοτῶν μικρότερον τῶν 25.000 ἐκλέγουσιν ἕνα βουλευτήν. 4. Ἐὰν ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν ἑδρῶν εἶναι μεγαλύτερος ὑπὸ τοῦ Συντάγματος προβλεπομένου ἀνωτάτου ὁρίου τῶν 300 ἑδρῶν, τότε αἱ πέραν τοῦ ἀριθμοῦ τούτου πλεονάζουσαι ἕδραι ἀφαιροῦνται ἀνὰ μία κατὰ σειρὰν ἀπὸ τὰς περιφερείας, ἐξ ἐκείνων αἵτινες ἐκλέγουσι δύο βουλευτὰς καὶ πλέον, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζουν τὸ μικρότερον ὑπόλοιπον. 5. Διὰ τὰς πρώτας μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ παρόντος διενεργηθησομένας βουλευτικὰς ἐκλογάς, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἑδρῶν ἑκάστης ἐκλογικῆς περιφερείας καθορίζεται βάσει τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δημοτῶν ὡς ἀναγράφονται εἰς τὰ δημοσιευθέντα ἐπίσημα ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς τοῦ ἔτους 1940. Διὰ τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Δωδεκανήσου λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς τῆς 19)10)1947. Ἐὰν πρὸ τῆς προκηρύξεως τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν δημοσιευθοῦν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τὰ ἐπίσημα ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς τοῦ ἔτους 1951, ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν δημοτῶν, τότε ὡς βάσις καθορισμοῦ τῶν βουλευτικῶν ἑδρῶν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς ταύτης, ἐξαιρουμένων τῶν συμμοριοπλήκτων περιφερειῶν τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας, Στερεᾶς Ἑλλάδος καὶ Ἠπείρου καθορισθησομένων διὰ τοῦ Δ)τος καθορισμοῦ τῶν ἑδρῶν τῶν περιφερειῶν, δι’ ἃς θὰ ληφθοῦν ὡς βάσις καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην τὰ ἀποτελέσματα τῶν δημοτῶν τῆς ἀπογραφῆς τοῦ ἔτους 1940.

§16Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Αὐτὴν τὴν τροπολογίαν δὲν τὴν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ αὐτὸ σᾶς τὴν διαβάζω.

§18Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπαρκές. Θέλομεν νὰ τὴν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, νὰ πολυγραφηθῇ καὶ νὰ διανεμηθῇ. Δὲν ἠμποροῦμεν λοιπὸν νὰ συζητήσωμεν τώρα ἐπὶ τῆς τροπολογίας.

§19Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἶναι σαφὴς ἡ τροπολογία.

§20Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἠμπορεῖ, ἀλλὰ δὲν τὴν ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας.

§21Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Νὰ τὴν διαβάσωμεν λοιπὸν ἄλλην μίαν φοράν.

§22Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἔτσι συζήτησις.

§23Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸ ἄρθρον 2 λέγει: «... ...................(ἀναγινώσκει).................». Δὲν φαντάζομαι νὰ θέλῃ καμμίαν ἐπεξήγησιν αὐτό. «Μέτρον διὰ τὸν ὑπολογισμὸν........................ ...................(ἀναγινώσκει).................». Ἀντὶ 30 κατεβαίνομεν εἰς 25 καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν βουλευτῶν ἀντὶ 250 ἀνῆλθεν εἰς 300. «Περιφέρειαι ἔχουσαι... ...................(ἀναγινώσκει).................». Αἱ μικραὶ ἐπαρχίαι ἔστω καὶ ἐὰν δὲν ἔχουν 12.000 θὰ ἐκλέξουν ἕνα βουλευτήν. «Ἐὰν ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς.... ...................(ἀναγινώσκει).................». Ἀπὸ ἐκείνας ποὺ ἔχουν 2 βουλευτὰς καὶ ἄνω ἀφαιρεῖται ἕνας ἀπὸ κάθε περιφέρειαν ποὺ ἔχει τὸ μεγαλύτερον ὑπόλοιπον.

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὸ μικρότερον ὑπόλοιπον.

§25Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ναί, τὸ μικρότερον ὑπόλοιπον.

§26Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Διὰ τῶν 10 βουλευτῶν;

§27Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θὰ ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὴν Δωδεκάνησον, Πειραιᾶ, Παρνασσίδα, Μεσσηνίαν, Καλαμπάκα. Καὶ ἐπειδὴ δὲν ἔχει δημοσιευθῆ ἡ τελευταία ἀπογραφὴ θὰ ἰσχύσῃ «ὁ ἀριθμὸς τῶν Δημοτῶν ὡς.......... ...................(ἀναγινώσκει).................». Αὐτὴ εἶναι ἡ τροπολογία τοῦ ἄρθρου.

§28ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἡ Ἤπειρος;

§29Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Μάλιστα καὶ ἡ Ἤπειρος.

§30Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει αἱ ἕδραι αἱ περισσότεραι νὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ τὰς περιφερείας αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἄνω τῶν πέντε ἑδρῶν. Δὲν ἠμπορεῖ ἀπὸ ἐκείνας ποὺ ἔχουν δύο νὰ βγάλετε τὸν ἕνα. Τὸ ὀρθότερον θὰ ἦτο ἀπὸ τὰς 5, καὶ ὅπου ἔχουν τὸν μεγαλύτερον ἀριθμὸν βουλευτῶν.

§31Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἔγινε μία συμφωνία. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ ἐπανέλθωμεν. Ἐμείναμε σύμφωνοι νὰ μείνωμεν εἰς αὐτό. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνετε.

§32Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι δίκαιον, κύριε Πρόεδρε, αὐτό;

§33Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Ἠμπορεῖ τίποτε νὰ μὴ εἶναι δίκαιον, ἀλλὰ ἔγινε μία συμφωνία.

§34Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον 2 τὸ ὁποῖον ἀνεγνώσθη πρὸ ὀλίγου καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν προέκυψε ἀπὸ συμφωνίαν ἡ ὁποία ἐπῆλθε μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὅσον ἀφορᾶ εἰδικῶς τὴν περίπτωσιν τῆς βάσεως τῶν δύο ἑδρῶν περὶ τῆς ὁποίας πρὸ ὀλίγου ὡμιλήσατε, ἡμεῖς δὲν θὰ ἔχωμεν βεβαίως ἀντίρρησιν νὰ προσχωρήσωμεν εἰς τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου ἐξ Ἀρκαδίας ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐδέχετο νὰ μᾶς ἀποδεσμεύσῃ, διότι νὰ ἀναλάβωμεν πρωτοβουλίαν ἀποδεσμεύσεως δὲν τὸ δεχόμεθα. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν ἐὰν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θελήσῃ τὸ δύο νὰ γίνῃ πέντε.

§35Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.) Ὄχι, ὄχι.

§36Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε νὰ μείνωμεν εἰς τὰς δύο.

§37Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1940 καθώρισε καὶ τὰς 4 περιφερείας ἀπὸ τὰς ὁποίας θὰ γίνῃ ἡ μείωσις. Ὑπάρχει ἡ διάταξις, ὅτι ἐὰν πρὸ τῆς προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν δημοσιευθοῦν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 τότε λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀπογραφὴ αὐτή. Δὲν γνωρίζομεν τότε ἀπὸ ποίαν περιφέρειαν θὰ γίνῃ ἡ περικοπή. Νομίζομεν, ὅτι τὸ 5 εἶναι τὸ λογικώτερον.

§38Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Δὲν δεχόμεθα καμμίαν τροποποίησιν τῆς συμφωνίας.

§39Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Μπακοπούλου ἀντίκειται εἰς ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν βουλευτῶν εἶναι ἀνάλογος μὲ τὸν πληθυσμόν.

§40Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Λοιπὸν τὸ ἄρθρον 2 δεκτόν;

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§42Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ὄχι, δὲν εἶναι δεκτόν, κύριε Ὑπουργέ, αὔριον θὰ φέρετε πάλιν τροπολογίαν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι φέρετε μίαν σύγχυσιν εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Βουλῆς. Λέτε ὅτι συμφωνήσατε. Τότε νὰ φύγουνε ἀπ’ ἐδῶ μέσα οἱ βουλευταὶ τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νὰ μείνωμεν μόνον ἐμεῖς. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπειδὴ συμφωνήσατε νὰ μὴ μᾶς ἀφίνετε νὰ ποῦμε τὴν γνώμην μας. 30.000 ἔπρεπε νὰ δώσουν ἕνα ἀντιπρόσωπον καὶ ἀργότερα συνεφώνησε ὁ Συναγερμὸς μὲ τὴν Κυβέρνησιν νὰ εἶναι 25.000 Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἔχει ποικιλίαν ἀπὸ διατάξεις καὶ ἐγὼ νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀποσυρθῇ ὁλοτελῶς. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὀνομασθῇ αὐτὸ νομοσχέδιον, ὅταν κάθε μέρα φέρνετε τροπολογίες. Μὲ τὰ τόσα νομοθετήματα ἡ Ἑλλάδα δὲν θὰ πάῃ μπροστά. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σκεφθοῦμε σοβαρώτερα. Ἡμεῖς τὸ νομοσχέδιον τὸ θεωροῦμεν, ὅτι εἶναι καταρράκωσις τοῦ Κοινοβουλίου ποὺ κάνει ἡ Κυβέρνησις νὰ συμφωνῇ μὲ τὸ Συναγερμόν. Τότε τί ἀνάγκη εἶναι νὰ κάμετε ἐκλογές; Κάνετε καὶ οἱ δυό σας μία Κυβέρνησιν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὅλο τὸ νομοσχέδιο αὐτὸ καὶ ὅλαι αὐταὶ αἱ συμφωνίαι γίνονται εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§43Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει νομίζω κανένα ἐπιχείρημα ποὺ νὰ μᾶς πείθῃ, ὅτι πρέπει νὰ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν 30.000 δημοτῶν σὲ 25.000. Τὸ μοναδικὸ ἐπιχείρημα εἶναι, ὅτι θέλουμε νὰ ἱκανοποιήσουμε κομματικὲς ἐπιδιώξεις: Νὰ μείνουν 30.000 καὶ νὰ εἶναι 250 οἱ βουλευταί.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι). Ἑπομένως τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 3ον.

§45Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸ ἄρθρον 3 παρακαλῶ, κ. συνάδελφοι, νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐπέφερε τροποποιήσεις εἰς τὴν παράγραφον 1 καὶ ηὔξησε τὸ παράβολον εἰς 1.500.000.

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι. Νὰ μειωθῇ τὸ παράβολον.

§47Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διατελῶ Πρόεδρος τοῦ Ταμείου Συντάξεως Βουλευτῶν. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὅτι τὸ Ταμεῖον διατρέχει κίνδυνον, διότι ἀπὸ τὰ δύο δισεκ. τὰ ὁποῖα εἰσέπραξε τὸ Ταμεῖον ἀπὸ τὰς προηγουμένας ἐκλογάς, 1.900.000.000 τὰ ἔχομεν κρατήσει. Τὸ Ταμεῖον διαθέτει 650.000.000 τὸν χρόνον. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὸς ὁ ρυθμὸς τὸ Ταμεῖον καταρρέει. Εἴπομεν λοιπόν, ὅλο τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ αὐξηθῇ τὸ παράβολον εἰς 1.500.000, διότι ἄλλως δὲν θὰ ὑπάρχῃ, κύριοι, Ταμεῖον Βουλευτῶν.

§48Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Νὰ ἐξεύρετε ἄλλους πόρους.

§49Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι πόροι.

§50Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Νὰ αὐξήσετε τὰς κρατήσεις.

§51Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Τὰς ηὐξήσαμεν εἰς 8%. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: ὅτι ἐὰν δὲν αὐξηθῇ τὸ παράβολον τὸ Ταμεῖον καταρρέει.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Μ. Κύρκος.

§53Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μοῦ προκαλεῖ ἀληθῶς κατάπληξιν ἡ ἀντίδρασις ἡ ὁποία παρουσιάσθη ἀπὸ μέρους τῶν κυρίων συναδέλφων διὰ τὴν ψήφισιν αὐτῆς τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἐπέφερεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ παραβόλου. Τὸ παράβολον ὅπως εἶναι γνωστὸν εἰσέρχεται εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Βουλευτῶν. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ταμείου σᾶς ἐξέθεσε τὴν κρίσιμον θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ Ταμεῖον καὶ σᾶς προσέθεσεν ὅτι τὸ Ταμεῖον ἐὰν δὲν ληφθῇ τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ ἀνατραπῇ. Κύριοι συνάδελφοι, κάποτε καὶ ἡμεῖς θὰ γίνωμεν συνταξιοῦχοι καὶ ὅταν θὰ γίνωμεν συνταξιοῦχοι θὰ τρέχωμεν τότε νὰ παρακαλοῦμεν τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ συναδέλφους διὰ νὰ ψηφίσουν κανένα πόρον ὑπὲρ τοῦ Ταμείου. Ἀλλὰ μὴ θέλοντες νὰ ἐπιβαρυνθῶμεν, ποὺ δὲν εἶναι καὶ γνωστὸν ἐὰν θὰ ἐπιβαρυνθῶμεν ὅλοι, διότι δὲν εἶναι βέβαιον ἐὰν καθεὶς ἐξ ἡμῶν θὰ ἐκθέσῃ ὑποψηφιότητα βουλευτοῦ μὴ θέλοντες εἰς τὸ νὰ αὐξήσωμεν τὸ παράβολον, νομίζω, ὅτι δὲν προβαίνομεν εἰς πρᾶξιν συνετήν, οὔτε ἀπέναντι τῶν νῦν συνταξιούχων, οὔτε καὶ ἡμῶν τῶν ἰδίων.

§54Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. (Ὑφυπ. Οἰκον.) Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ συντρέξωμεν τοὺς παλαιοὺς συναδέλφους. Αἱ κρατήσεις ἀπὸ 7% ἔγιναν 8%.

§55Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς προσθέσω καὶ κάτι ἀκόμη τὸ ὁποῖον προφανῶς διέφυγε τὴν ἀντίληψιν ὑμῶν. Δὲν λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ἐψηφίσαμεν ἤδη τὴν κατάργησιν τῆς ἀναλογικῆς καὶ καθιερώσαμεν τὸ πλειοψηφικόν. Τοῦτο ἔχει τεράστιον ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς τύχης τοῦ Ταμείου Συντάξεως Βουλευτῶν, διότι ὡς καλῶς γνωρίζετε, ὅτι μὲ τὸ σύστημα τὸ ἀναλογικὸν καταρτίζονται πλεῖστοι ὅσοι συνδυασμοί, 10 ἢ 11 ἢ 12 εἴχομεν κατὰ τὰς παρελθούσας ἐκλογάς, καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑποψηφίων πολλαπλασιάζεται καὶ συνεπῶς τὰ ἔσοδα τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ὑπὲρ τοῦ Ταμείου πολλαπλασιάζονται καὶ αὐτά. Ὅταν ἔχωμεν σύστημα πλειοψηφικὸν καὶ τοῦ ὁποίου τὴν μετατροπὴν δὲν βλέπω οὔτε προσεχῆ, οὔτε εὔκολον, τότε κατ’ ἀνάγκην θὰ ἔχωμεν δύο παρατάξεις καί τινος ἴσως ἄλλου συνδυασμοῦ, ἢ καὶ μεμονωμένων ὑποψηφίων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ σύνολον τῶν ὑποψηφίων θὰ εἶναι πολὺ κατώτερον ἐκείνου τὸ ὁποῖον θὰ εἴχομεν ἐὰν τὸ σύστημα ἦτο ἀναλογικόν. Ἐντεῦθεν θὰ ὑπάρξῃ ἕνας τεράστιος περιορισμὸς τῶν ἐσόδων τοῦ Ταμείου. Πῶς θέλετε λοιπὸν αὐτὸ τὸ Ταμεῖον νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὰς ἀνάγκας καὶ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις εἰς τὰς ὁποίας ἔχει ἤδη καὶ ἐκείνας τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ ἐφεξῆς; Ἤκουσα τινὰς τῶν συναδέλφων νὰ λέγουν νὰ ἐξευρεθοῦν ἄλλοι πόροι. Κάτι τὸ ὁποῖον εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ Ταμείου εἶναι, ὅτι δὲν ἐπιβάλλει οὐδὲ λεπτοῦ ἐπιβάρυνσιν, οὔτε ἐπὶ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, οὔτε ἐπὶ ἄλλου τινός, ἀλλὰ οἱ πόροι τοῦ Ταμείου εἶναι πόροι οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὰς κρατήσεις ἡμῶν τῶν ἰδίων, εἴτε ἀπὸ τὰ παράβολα ἐκείνων ποὺ θέλουν νὰ ὑποβάλλουν ὑποψηφιότητα, καὶ δὲν θὰ ἦτο διόλου τιμητικὸν δι’ ἡμᾶς νὰ θελήσωμεν νὰ ἀνατρέψωμεν αὐτὴν τὴν βάσιν τὴν ὁποίαν ἔθεσαν οἱ προκάτοχοι ἡμῶν καὶ νὰ ἀναζητήσωμεν πόρους ἄλλοθεν ἐκτρέποντες ταυτοχρόνως τὸ Ταμεῖον ἀπὸ τῆς σταθερᾶς καὶ τιμίας καὶ ἀξιοπρεποῦς βάσεως διὰ τὸν βουλευτὴν ἐπὶ τῆς ὁποίας τὸ ἐτοποθέτησαν οἱ προκάτοχοί μας. Δι’ αὐτὸ τάσσομαι ὑπὲρ τῆς τροπολογίας.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος.

§57Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω μίαν λέξιν. Νομίζω ὅτι τὸ παράβολον ἀποτελεῖ ἐλάχιστον ποσοστὸν ἐκλογικῶν ἐξόδων διὰ τὸν βουλευτήν. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ ἡ οἰκονομία 500.000 ἔναντι τῆς δαπάνης ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὰς ἐκλογάς. Νομίζω ὅτι, προκειμένου νὰ ἐξυπηρετήσωμεν ἕνα σκοπὸν ἱερόν, καὶ διὰ τοὺς παλαιοὺς συναδέλφους καὶ δι’ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς θὰ γίνωμεν συνταξιοῦχοι, ὅτι ἡ οἰκονομία τῶν 500.000 δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ συζητηθῇ. Δεύτερον, τὸ σύστημα τὸ πλειοψηφικὸν καὶ τὸ παράβολον τοῦ 1.500.000 περιορίζει ἔν τινι μέτρῳ τὰς προπετεῖς ὑποψηφιότητας αἱ ὁποῖαι διασποῦν τὰς ἐχθρικὰς δυνάμεις. Διὰ τοὺς λόγους τούτους πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ μείνῃ τὸ παράβολον 1.500.000.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§59Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Λυποῦμαι, διότι θὰ διαφωνήσω μὲ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ μὲ τοὺς ἀξιοτίμους ἀγορητάς. Τὸ θέμα δὲν εἶναι ἀλληλεγγύης πολιτικοῦ κόσμου πρὸς τοὺς ἀπομάχους πολιτικούς, ἐὰν τὸ θέμα ἦτο τοιοῦτον δὲν θὰ ἐδίσταζα νὰ συνηγορήσω ὅπως μία ὁλόκληρος μηνιαία ἀποζημίωσις ἀφήνετο ὑπὲρ τοῦ Ταμείου. Τὸ θέμα εἶναι αἱ ἐκλογαὶ θὰ διεξήγοντο ἀπὸ τὴν Δημοκρατίαν, ἢ εἶναι ἐκλογαὶ τιμαριστικαί.

§60Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Διὰ 500.000;

§61Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν νομίζω δὲ, ὅτι τὸ 1.500.000 250.000 τοῦ Δημοσίου καὶ κάτι τοῦ κλητῆρος, εἶναι ἀσήμαντα ποσά. Δὲν ξέρω πόσα δαπανοῦν πολλοὶ τῶν ὑποψηφίων. Ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ ὑποψήφιοι, παιδιὰ τοῦ λαοῦ διὰ τὰ ὁποῖα τὰ δύο ἑκατομμύρια εἶναι πολλὰ καὶ συλλέγονται πολλάκις δι’ ἐράνων. Δι’ αὐτό, διότι εἶναι ζήτημα Δημοκρατίας καὶ ὄχι ζήτημα ἀλληλεγγύης τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τάσσομαι ἐναντίον τῆς ἀρχῆς αὐτῆς (χειροκροτήματα).

§62Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ μὲ τὴν αὔξησιν αὐτὴν τῶν ἐσόδων τοῦ Ταμείου, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν λύεται τὸ ζήτημα. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ περιορισθοῦν αἱ δαπάναι καὶ πλὴν τούτου προτείνω νὰ μελετηθῇ ἁρμοδίως τὸ ὅλον ζήτημα τοῦ Ταμείου.

§63Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἔκθεσις τῶν ἀμοιβαίων ἀπόψεων καταλήγει εἰς ἓν μόνον θετικὸν συμπέρασμα, τὴν κατάργησιν τοῦ Ταμείου. Ὅσοι ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους θέλουν τὴν κατάργησιν τοῦ Ταμείου, μόνον ἐκεῖνοι πρέπει νὰ ψηφίσουν ἐναντίον τῆς προτάσεως αὐτῆς. Νὰ δεχθῆτε, κύριε Πρόεδρε, διὰ «τὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ» εἶναι εὐθηνὴ δημοκοπία, ἀπαράδεκτος διὰ τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Διότι ὅλοι εἴμεθα παιδιὰ τοῦ λαοῦ, κανεὶς δὲν εἶναι πλούσιος ἐδῶ μέσα. Καὶ ἴσως ἐκεῖνοι ποὺ ὁμιλοῦν διὰ τὰ πτωχὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ νὰ εἶναι οἱ εὐπορώτεροι ἀπὸ τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι δὲν ὁμιλοῦν. Ἴσως, κύριε Πρόεδρε, ἠμποροῦν νὰ ζήσουν ἀνετώτερον. Ἡμεῖς διεξάγομεν τὰς ἐκλογὰς μὲ αἷμα καὶ ἱδρῶτα, καὶ θέλομεν, ὄχι μόνον ἡμεῖς προσωπικῶς, ἀλλὰ ὅλοι ὅσοι πολιτεύονται, νὰ ἔχωμεν τὸ Ταμεῖον αὐτασφαλείας τὸ ὁποῖον ἔχουν καὶ οἱ τελευταῖοι βιοπαλαισταὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἴπετέ μου μίαν τάξιν ἀνθρώπων, ἕνα ἐπάγγελμα τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔχῃ τὸ Ταμεῖον αὐτασφαλείας. Οἱ συνάδελφοι τῆς παρελθούσης Βουλῆς, οἱ ὁποῖοι ἵδρυσαν τὸ Ταμεῖον αὐτό, τὸ ἵδρυσαν μὲ τὸ αἴσθημα ὄχι τῆς προσωπικῆς ἀπολαύσεως. Ἐγνώριζον, ὅτι δὲν θὰ γίνουν ὅλοι συνταξιοῦχοι, ἀλλ’ ἐπρυτάνευσεν ἡ κοινὴ ἄποψις τῆς ἀλληλεγγύης καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἔρεισμα τοῦ Ταμείου, ὄχι τὰ «παιδιὰ τοῦ πτωχοῦ λαοῦ». Τὸ αἴσθημα τῆς ἀλληλεγγύης, τὸ αἴσθημα τῆς τιμωρίας μεταξὺ τῶν συναδέλφων. Κύριε Πρόεδρε, καὶ οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι πληρώνουν ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Βασιλείου δὲν γίνονται ὅλοι συνταξιοῦχοι καὶ ἐν τούτοις ἀγογγύστως πληρώνουν. Εἴπετέ μου ἕνα Ταμεῖον ἀλληλοβοηθείας οἱουδήποτε κλάδου τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ζήσῃ μόνον καὶ μόνον μὲ τὰς εἰσφορὰς τῶν μελῶν. Δὲν ὑπάρχει κανένα. Ἡ βάσις τοῦ Ταμείου τοῦ ἰδικοῦ μας εἶναι μόνον αἱ εἰσφοραὶ αἱ ἰδικαί μας, εἴτε ἀπὸ τὰς κρατήσεις τῆς ἀποζημιώσεως τῆς Βουλευτικῆς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐκλέγονται βουλευταί, εἴτε ἀπὸ τὰς εἰσφορὰς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ πολιτεύωνται, διὰ τῆς πληρωμῆς τοῦ παραβόλου. Ἐν κατακλεῖδι, κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὰ αἰσθήματα, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ὁ λόγος, τιμῆς καὶ ἀλληλεγγύης τοῦ πολιτικοῦ κόσμου μεταξὺ των καὶ ζητῶ τὴν ψήφισιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Κύριε Πρόεδρε, τὸ 1.50.000 ποὺ ἐδέχθη ἡ Ἐπιτροπὴ εἶναι σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ, εἶναι κόκος ἄμμου ἐν τῇ θαλάσσῃ ἔναντι τῶν δαπανῶν τὰς ὁποίας ὑφίσταται καὶ τὸ πτωχότερο παιδὶ τοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ εἶναι πλουσιώτερο εἰς τὰ μέσα τῶν ἐκλογῶν. Μὴ κρυπτώμεθα ὀπίσω τοῦ δακτύλου. Ἢ ὑπάρχει τὸ αἴσθημα τιμῆς καὶ ἀλληλεγγύης μεταξὺ τῶν βουλευτῶν ἢ δὲν ὑπάρχει. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ, ἂς τὸ εἴπωμεν καθαρὰ θέλομεν τὴν κατάργησιν τοῦ Ταμείου καὶ ὄχι τὴν μείωσιν τῶν πόρων του. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τοῦ ζητήματος.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§65Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον διότι ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφος κ. Μπακόπουλος ἔθεσε τὸ ζήτημα κατὰ τρόπον ἐκβιαστικόν. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ βουλευτικὴ ἰσότης δὲν εἶναι ἐπάγγελμα. Δὲν νομίζω, ὅτι ἐρχόμεθα ἐδῶ διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν μίαν σύνταξιν μεθαύριον. Ἐρχόμεθα ἐδῶ διὰ νὰ ὑπηρετήσωμεν τὸν τόπον εἴτε ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, εἴτε ἐπ’ ὀλίγον χρόνον καὶ νὰ πᾶμε ξανὰ στὴ δουλειά μας ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν μᾶς ἐξασφαλίσῃ καὶ ἄλλην ἐπιτυχίαν. Δὲν ἐρχόμεθα ἐδῶ διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰ γεράματά μας καὶ νὰ κάμωμεν τὸ Ταμεῖον. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι οἱ βουλευταὶ ἔχουν τὰ ἐπαγγέλματά τους, ἄλλοι εἶναι δικηγόροι, ἄλλοι ἰατροί, ἄλλοι ἐπαγγελματίαι. Ὅλοι ἔχουν τὰ ταμεῖα τους. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐξασφαλισθῇ εἰς αὐτὸν τὸν τόπον εἶναι οἱ ἀγρόται καὶ δὲν βλέπω μέσα εἰς αὐτὸ τὸ Κοινοβούλιον ἀγρότας.

§66ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δημοκοπεῖς!

§67Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν δημοκοπῶ καθόλου. Νομίζω, ὅτι τὸ παράβολον πρέπει νὰ μειωθῇ μέχρις 1.000.000. Ἂς μὴ ξεχνοῦν μερικοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐὰν δὲν ἐκλεγοῦν σκέπτονται τὴν σύνταξίν τους, ὅτι ὑπάρχουν σήμερον νέοι οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ διαθέσουν οὔτε 500.000 εἰς τὰς μεθαυριανὰς ἐκλογάς. Δι’ αὐτὸ καὶ παρετηρήθη εἰς τὰς προηγουμένας ἐκλογὰς ἄλλοι μὲν τῶν ὑποψηφίων νὰ δαπανοῦν ἑκατομμύρια διὰ τὴν προεκλογικὴν κίνησιν καὶ ἄλλοι νὰ μὴ δύνανται νὰ ἐνοικιάσουν οὔτε ἕνα αὐτοκίνητο καὶ πολλὲς φορὲς πηγαίνουν πεζῇ εἰς τὰ χωριά. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν περισσότερον τοὺς πτωχοὺς καὶ ὄχι τοὺς πλουσίους βουλευτάς.

§68Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, τὸ θέμα εἶναι προσωπικόν. Ὁ βαρὺς χαρακτηρισμὸς τοῦ κ. Μπακοπούλου ἐπιστρέφεται εἰς τὸν ἴδιον ὡς ἀπαράδεκτος. Ἐδῶ, κύριοι, διακονοῦμεν εἰς τὸ βῆμα αὐτό. Καὶ ἀναλισκόμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ γνωρίζομεν ὅτι ἡ μοῖρα ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν τὰ κοινὰ εἶναι τὸ ἀνάλωμα τῆς ὑγείας των, τῶν οἰκονομικῶν καὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν των δυνάμεων. Ἀλλὰ ἄλλο τὸ θέμα τῆς φροντίδος καὶ τοῦ ἐνδιαφέροντος ὑπὲρ τῶν ἀπομάχων τῆς πολιτικῆς — καὶ εἶπα μίαν ἀποζημίωσιν ὁλόκληρον νὰ τὴν ἀφήσωμεν ὑπὲρ τοῦ Ταμείου αὐτοῦ — καὶ ἄλλο τὸ θέμα τῆς Δημοκρατίας. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἐὰν ζυγίσετε ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος τὴν φροντίδα διὰ τοὺς ἀπομάχους καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο, τὸ συμφέρον τῆς Δημοκρατίας, τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ, νὰ ἔλθουν παιδιὰ τοῦ λαοῦ. Καὶ εἶναι παιδιὰ τοῦ λαοῦ, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι — ὅλοι ἀπὸ ἐδῶ προερχόμεθα καὶ δὲν κάμω οὐδένα ὑπαινιγμόν — ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ἐρχόμενοι ἐδῶ δὲν ἐκπροσωποῦν — ἐπαναλαμβάνω οὐδεμίαν αἰχμὴν κάμω — δὲν ἐκπροσωποῦν συμφέροντα ὀλιγαρχικά, ἀλλὰ εἶναι ἀφωσιωμένοι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ μοχθοῦντος Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὰ εἶναι τὰ παιδιὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ (χειροκροτήματα). Εἶναι δικαίωμά σας νὰ θέσετε, ὅσον θέλετε, τίμημα, δικαίωμά σας μὲ οἱανδήποτε δικαιολογίαν νὰ εἴπητε 10 ἑκατομμύρια, διὰ νὰ ἔχουν κάποιο γῆρας οἱ ἀπόμαχοι πολιτικοί, ἀλλὰ δὲν ἔχετε δικαίωμα, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἐγκαλῆτε τοὺς ἄλλους ἐπὶ δημοκοπίᾳ, ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἐρχόμενοι ἐδῶ μόνον τὸ δημόσιον συμφέρον, ἔχουν νὰ ἐξυπηρετήσουν. Σᾶς ἀρνούμεθα τὸ δικαίωμα, νὰ ἐγκαλῆτε ἐπὶ δημοκοπίᾳ ἄλλους συναδέλφους σας. Αὐτὸ ἐπιστρέφεται ὡς ἀπαράδεκτον. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις. Ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, ἐὰν θέλετε, θέσατε 1,5 ἑκατομμύριον, θέσατε 2 ἑκατομ., τὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ θὰ κάμουν κάποιον ἔρανον καὶ θὰ ἔλθουν ἐδῶ καὶ θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς εἴπουν, ὅτι ὑπὸ τὴν πρόφασιν τῆς προστασίας τῶν ἀπομάχων θέτετε πέδας διὰ τὴν εἴσοδον των εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Εἶναι ἀρκεταὶ αἱ πέδες διὰ τοὺς ἀνθρώπους τῶν ἐπαρχιῶν, νὰ ἐγκαταλείπουν τὰς οἰκογενείας των καὶ τὸ ἐπάγγελμά των διὰ νὰ διακονοῦν τὸ καθῆκον αὐτό. Ἀλλὰ ἐπὶ τέλους ἀφίσατε τὰς πύλας ἀνοικτὰς δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἐδῶ, διὰ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. (Χειροκροτήματα).

§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν. Προσέλαβε μίαν μορφὴν δραματικήν, ἐνῷ τὸ ἀντικείμενον τῆς συζητήσεως εἶναι ἁπλοῦν, μικρόν, ἐλάχιστον. Συνεδυάσθη ἡ ὑπόθεσις τῶν 500.000 δρχ., διότι περὶ αὐτῆς τῆς διαφορᾶς πρόκειται, 1–1,5 ἑκατομ., συνεδυάσθη μὲ ἰδεολογίας καὶ ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς φίλος κ. Χατζηγιάννης, ὡμίλησεν περὶ τῶν παιδιῶν τοῦ λαοῦ, προκαλέσας τὴν ἀντίδρασιν τοῦ ἀξιοτίμου καὶ ἀγαπητοῦ ἐξ Ἀρκαδίας συναδέλφου κ. Μπακοπούλου. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ πλειοψηφικόν, δὲν εἶναι πολλοὶ οἱ ὑποψήφιοι. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὁρίζονται ὑπὸ τῶν κομμάτων καὶ ἐὰν ἀκόμη δὲν ἔχουν τὰ μέσα βοηθοῦνται ἀπὸ τὰ κόμματα, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος, ἐὰν τὸ Κόμμα, ἐὰν ἡ ἡγεσία τοῦ Κόμματος θέσῃ ὡς προϋπόθεσιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σπανίως συμβαίνει τὴν καταβολὴν ἐκ μέρους τοῦ ὑποψηφίου, τοῦ παραβόλου, πάλιν εἶναι δυνατὸν καὶ αὐτὸ ἀνεγνώρισεν καὶ ὁ κ. Χατζηγιάννης. Μερικοὶ φίλοι τοῦ ὑποψηφίου, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀνθρώπου ἀξίου νὰ ἔχῃ φίλους, μερικοὶ φίλοι τοῦ ὑποψηφίου νὰ δώσουν ὁ καθεὶς ἀπὸ 100–200 χιλ. δραχ. διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὸ ποσόν. Κύριοι, δὲν εἶναι ἀνάγκη, νομίζω, νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω. Τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Θεοχαρίδην περὶ τοῦ Ταμείου, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι ὀφείλονται κυρίως εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Θεοχαρίδης εἶναι νέος βουλευτὴς δὲν ἔχει τὴν πεῖραν τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν πολλοὶ ἐξ ἡμῶν ἔχομεν δὲν ἔχει γνωρίσει ἴσως οἰκογενείας πολιτευομένων ποὺ ἔχουν χάσει τοὺς προστάτας των καὶ μένουν ἄνευ οὐδεμιᾶς οἰκονομικῆς βάσεως, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἀποθανόντες πολιτευόμενοι ἐπὶ 20–30 ἔτη ὑπηρέτησαν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπόν, νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Θεοχαρίδην καὶ νὰ εἴπωμεν μετ’ αὐτοῦ, ὅτι χρειάζονται οἱ βουλευταὶ ταμεῖον ἀσφαλίσεως, ταμεῖον συντάξεως. Χρειάζονται καὶ δὲν χρειαζόμεθα τόσον ἡμεῖς, σεῖς, καὶ ἐγώ, οἱ ὁποῖοι πιθανὸν νὰ μὴ προλάβωμεν νὰ ἀποκτήσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως, χρειάζονται ὅμως ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπέκτησαν τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως καὶ οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ τὸ ἀποκτήσουν ἔχουν ἐκλεγῆ τετράκις καὶ οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ τὸ ἀποκτήσουν ἔχουν φθάσει εἰς ἕνα ὅριον ἡλικίας, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀρκετὰ προκεχωρημένον καὶ μάλιστα ἴσως νὰ ἔχουν λείψει αὐτοὶ καὶ αἱ οἰκογένειαί των νὰ μένουν ἐγκαταλελειμμέναι. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ὑποτιμήσωμεν τὴν θυσίαν, τὴν ὁποίαν προσέφερεν ὁ πολιτευόμενος ἐγκαταλείπων τὸ ἐπάγγελμά του, ὡς ἐπὶ τὸ πολύ. Σπάνιαι εἶναι αἱ περιπτώσεις πολιτευομένων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν ἐπιτυχῶς νὰ ἐξακολουθήσουν τὸ ἐπάγγελμα ποὺ ἤσκουν προηγουμένως, εἴτε τοῦ ἰατροῦ, εἴτε τοῦ δικηγόρου, εἴτε τοῦ μηχανικοῦ. Ἑπομένως διὰ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ ἐπάγγελμά του ἢ μᾶλλον διὰ νὰ δικαιοῦται ὁ λαὸς νὰ ἀπαιτήσῃ ὅπως ἐγκαταλείψῃ τὸ ἐπάγγελμά του, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ δυνατότης ὅπως ἡ οἰκογένεια, τὴν ὁποίαν ἵδρυσεν, ἐκτὸς ἐὰν θέσωμεν τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχουν οἰκογένειαν, ἡ οἰκογένεια τὴν ὁποίαν ἵδρυσε, νὰ εὕρῃ κάποτε ἕνα μέσον ζωῆς, νὰ εἶναι δυνατὸν μετὰ τὸν θάνατον τοῦ πολιτευομένου, ἢ τοῦ προστάτου των, νὰ ζήσῃ. Νομίζω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ ὡραῖαι αὐταὶ ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν δὲν εὐσταθοῦν. Χρειάζεται τὸ ταμεῖον καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριά, ὁ κάθε ὑποψήφιος εἶναι εἰς θέσιν ἀντὶ ἑνὸς ἑκατομ. νὰ δώσῃ 1,5 ἑκατομ. Ἐὰν πάλιν, Βουλή, νομίσῃ ὅτι δὲν πρέπει νὰ δίδουν κατὰ τὰς ἐκλογὰς 1,5 ἑκατ. ἀλλὰ 1 ἑκατ. ἂς φθάσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν καὶ ἂς τεθῇ τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν. (Χειροκροτήματα).

§70Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Τὴν δικαιολογητικὴν βάσιν, θὰ τὴν εὕρετε εἰς τὴν αἰτιολογητικὴν ἔκθεσιν τοῦ 1930. Ἐκεῖ ἀκριβῶς, ὁ ἀείμνηστος Βενιζέλος εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ συσταθῇ ταμεῖον τοιοῦτον διότι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐνοσηλεύετο εἰς τὸ Προσφυγικὸν Νοσοκομεῖον ὁ βουλευτὴς Φίλιος πένης καὶ ἀποθνήσκων ἐκ πείνης. Ἐπίσης δὲ καὶ ὁ βουλευτὴς Βασιλακάκης τῆς Μυτιλήνης πένης καὶ αὐτὸς καὶ τοῦτο ἠνάγκασε τὸν Βενιζέλον διὰ νὰ συστήσῃ τὸ ταμεῖον αὐτό.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ἀποδεχόμενοι τὸ ποσὸν τοῦ 1.500.000 παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 4ον.

§73Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν γνωρίζω ἂν πρόκειται περὶ αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου ἢ ἂν προβλέπεται κάτι ἄλλο. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς; Ὑπάρχουν Ἐπαρχίαι αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς πλεῖστα Πρωτοδικεῖα. Ποῖον εἶναι ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἀνακηρύξῃ τοὺς ὑποψηφίους; Ποῖον Πρωτοδικεῖον; ἁπλῆν διασάφησιν θέλομεν, ὑπὸ τύπον ἑρμηνευτικῆς δηλώσεως.

§74Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.)... (ὁμιλῶν ἀπὸ τὴν θέσιν του δὲν ἀκούεται)...

§75Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐρωτῶ, ὑπὸ τύπον διασαφήσεως, μήπως γεννηθῇ κανὲν ζήτημα. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ κάμετε μίαν δήλωσιν.

§76Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 3 χρειάζεται μίαν συντονιστικὴν διόρθωσιν. Λέγει τὰ ἑξῆς: «Εἰς τὴν πρότασιν προσαρτᾶται....................... ....................ἀναγινώσκει..................... καὶ κατόπιν λέγει β) Γραμμάτιον καταθέσεως κ.λ.π. χωρὶς προηγουμένως νὰ λέγῃ α. Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ τεθῇ α) Γραμμάτιον Δημοσίου Ταμείου κ.λ.π. Ἐπίσης εἰς τὸ ἐδάφιον 4 πρέπει νὰ τεθῇ, ἡ ἔλλειψις καὶ 12 ὑπογραφῶν ἢ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ὑποψηφίου ἢ τινὸς τῶν γραμματέων.

§77Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δεκτόν.

§78Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἀφοῦ μετὰ τόσην συζήτησιν ἐγένετο δεκτὸν τὸ 1,5 ἑκατομμύριον, ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Θὰ μείνῃ ἡ διάταξις, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦ παραβόλου δύναται νὰ αὐξομειοῦται ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν; Πρέπει νὰ διαγραφῇ διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ τὸ κάμῃ 50 ἑκατομμύρια.

§79ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διαγραφῇ.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ δέχεται ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ διαγραφῇ.

§81Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἠμπορεῖτε, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ μᾶς δηλώσετε ἐπὶ τίνος νομοσχεδίου συζητοῦμεν;

§82Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐπὶ τοῦ ἀρχικοῦ, ὅπως ὑπεβλήθη παρ’ ἡμῶν. Ὅπου γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ τὸ ἀναφέρωμεν. Ἀλλὰ ἐδῶ τὸ ἄρθρον 4 δὲν ἔχει μεταβληθῇ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ ἄρθρον 4 ἔχει ὡς ἑξῆς: «...................ἀναγινώσκει...................».

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§84ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 5ον.

§86Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγετε ἐκεῖ, ὅτι «δύναται νὰ καταρτισθῇ συνδυασμὸς ὑποψηφίων............ «...................ἀναγινώσκει...................». Προσθέτω ὡς καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἀποτελούντων τὸν συνδυασμὸν ὑποψηφίων. Προκειμένου δὲ περὶ περιφερειῶν ἐκλεγουσῶν ἕνα βουλευτὴν καὶ τὸ ὄνομα τοῦ βουλευτοῦ.

§87Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὑπονοεῖται αὐτό. Τί δήλωσις θὰ γίνῃ ἐὰν δὲν ἀναφέρωνται καὶ τὰ ὀνόματα;

§88Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπονοεῖται. Τὸ ἄρθρον 8 λέγει τὰ ἑξῆς:............................. «...................ἀναγινώσκει...................». Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν. Πρέπει ἡ δήλωσις τοῦ συνδυασμοῦ νὰ περιέχῃ τὸ ὄνομα τοῦ ὑποψηφίου καὶ ἐπὶ περιφερειῶν ποὺ ἐκλέγουν ἕνα βουλευτήν.

§89Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν χρειάζεται δήλωσις καταρτισμοῦ τοῦ συνδυασμοῦ. Μοῦ φαίνεται, ὅτι ἔχετε δίκαιον καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασίς σας.

§90Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ λείψῃ τὸ ἄρθρον 7 καὶ νὰ διατυπωθῇ ἡ τροπολογία ὡς ἑξῆς:..... «...................ἀναγινώσκει...................».

§91Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσ.). Τὸ ἄρθρον 7 συμπτύσσεται μὲ ☐

§92Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ ἐπρόλαβε ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, ἀλλὰ ἤθελα νὰ προστεθῇ, ὅτι εἰς τὰ ὀνόματα τῶν ὑποψηφίων παρατίθενται κατ’ ἀλφαβητικὴν σειράν.

§93Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸ ἄρθρον 7 συμπτύσσεται μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ διαγράφεται. Αὐτὸ ποὺ ἀναφέρετε σεῖς, κ. συνάδελφε κ. Χριστόπουλε, εἶναι πάρα κάτω.

§94Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πῶς εἶναι δεκτὸν τὸ θέμα μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου; Παρακαλῶ νὰ διευκρινισθῇ τὸ θέμα.

§95Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Χριστοπούλου εἶναι πάρα κάτω.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 γίνεται δεκτόν;

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 6ον.

§99ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Τὸ ἄρθρον 7 διαγράφεται. Ἄρθρον 8ον.

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 9ον.

§103Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ ἀντὶ νὰ γραφῇ ὁ διορισμὸς ἀντιπροσώπου, νὰ γραφῇ ὁ διορισμὸς ἀντιπροσώπων.

§104Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Χριστοπούλου, καὶ παρακαλῶ ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου νὰ γίνῃ ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει.....».

§105Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δέχομαι τὴν διατύπωσιν τοῦ κ. Μπαμπάκου. Παρακαλῶ νὰ τὸ διατυπώσετε κ. συνάδελφε.

§106Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀξίωσις ὅπως ὑπάρχῃ διορισμὸς ἐκ μέρους τοῦ ἀρχηγοῦ καὶ ἡ ἑρμηνεία ὅτι δὲν δικαιοῦνται νὰ διορίζουν ἀντιπροσώπους οἱ ὑποψήφιοι ἐδημιούργησαν δυσχερείας. Νομίζω δι’ αὐτό, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ τροποποίησις ὥστε νὰ δύνανται οἱ ὑποψήφιοι νὰ διορίζουν ἀντιπροσώπους των. Ὁμιλῶ ἐξ ἰδίας πείρας. Τὸ πρᾶγμα εἶναι σοβαρώτατον καὶ πρέπει νὰ προστεθῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπα.

§107Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐὰν εἶναι πολλαὶ αἱ ἕδραι θὰ παρουσιασθοῦν δυσχέρειαι ἐὰν ἕκαστος ὑποψήφιος διορίζῃ ἰδικόν του ἀντιπρόσωπον. Φαντασθῆτε ὅπου εἶναι 10 ἕδραι πόσοι ἀντιπρόσωποι θὰ ὑπάρχουν.

§108Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἰσχύων ἐκλογικὸς Κῶδιξ, ἡ διάταξις τοῦ ὁποίου ἐπαναφέρεται ὡς ἔχει εἰς τὸ ἄρθρον 9 προβλέπει μόνον τὸν διορισμὸν ἀντιπροσώπου ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος. Δὲν προβλέπει τὴν περίπτωσιν διορισμοῦ ἀντιπροσώπου εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα ἐκ μέρους τοῦ ἰδίου ὑποψηφίου. Τὸ γεγονὸς τοῦτο, ἰδίως, ἐπαναλαμβάνω, ὄχι εἰς τὰ κέντρα, ὅπου εἶναι εὔκολον νὰ ἔχῃ κανεὶς ἀντιπρόσωπον ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ, δημιουργεῖ μεγάλας δυσχερείας. Καὶ ὁμολογῶ, ὅτι καὶ εἰς ἐμὲ τὸν ἴδιον ἐδημιούργησε δυσχερείας, διότι μοῦ ἀπεπέμφθησαν ἀντιπρόσωποι. Μάλιστα εἶπον καὶ εἰς ἐμέ, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ παρίσταμαι ἐὰν δὲν εἶμαι ἐφωδιασμένος μὲ διορισμὸν ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος καὶ ἠξιώθη ἀπὸ τὸν δικαστικὸν ἀντιπρόσωπον ἐκ μέρους τῆς ἀντιθέτου παρατάξεως νὰ ἀποπεμφθῶ. Νομίζω, ὅτι τὸ κενὸν εἶναι σοβαρώτατον καὶ διὰ τοῦτο πρέπει νὰ προστεθῇ δευτέρα παράγραφος, ὅτι ἕκαστος τῶν ὑποψηφίων δικαιοῦται νὰ διορίζῃ ἀντιπρόσωπον, ὁ ὁποῖος νὰ παρίσταται εἰς τὸ τμῆμα. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε ἀντίρρησιν;

§109Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.) Ἔχομεν ἀντίρρησιν.

§110Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρώτατον. Ἤδη μὲ τὸ σύστημα τῶν στενῶν περιφερειῶν, ὅπου θὰ ἐκλέγωνται ἕνας ἕως δύο βουλευταί, νομίζω δὲν εἶναι ὀρθὸν ὁ ἕνας ὑποψήφιος νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ διορίσῃ ἀντιπρόσωπον.

§111Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.). Τὸ Κόμμα θὰ διορίσῃ.

§112Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Εἶναι δύο οἱ ἀντιπρόσωποι, ἕνας τὸν ὁποῖον διορίζει ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος καὶ ἄλλος τὸν ὁποῖον διορίζει ὁ ὑποψήφιος.

§113Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, νὰ ἀποσαφηνίσωμεν τὸ ἄρθρον 9. Ὑπάρχει, πρῶτον, ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Κόμματος εἰς ἑκάστην περιφέρειαν. Αὐτὸς διορίζεται ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος ἢ ἀπὸ τὴν Διευθύνουσαν Ἐπιτροπήν. Δεύτερον, ὑπάρχουν οἱ ἀντιπρόσωποι οἱ κομματικοὶ εἰς τὰς κάλπας, δηλαδὴ εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα — καὶ τοιοῦτοι εἶναι ὁ τακτικὸς καὶ ὁ ἀναπληρῶνων αὐτόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν τῶν κομματικῶν ἀντιπροσώπων εἰς τὰς ἐκλογικὰς περιφερείας, ὀρθῶς οὗτοι πρέπει νὰ διορίζωνται ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος ἢ τὴν Διευθύνουσαν αὐτὸ Ἐπιτροπήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν κατηγορίαν, τῶν κομματικῶν ἀντιπροσώπων εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα, ἀποκλείεται νὰ ὑπάρχῃ πληθώρα, ἐκ τοῦ γεγονότος δηλαδή, ὅτι κάθε ὑποψήφιος θὰ στείλῃ ἰδικούς του ἀντιπροσώπους, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν ἠμποροῦν νὰ διεξαχθοῦν ἐκλογαί. Πάρετε παράδειγμα εἰς τὰς Ἀθήνας ὅπου εἰς τὸ αὐτὸ ψηφοδέλτιον θὰ εἶναι 25 ὑποψήφιοι. Ἐὰν ἕκαστος ἐξ αὐτῶν προτείνῃ ἰδικόν του τακτικὸν καὶ ἀναπληρωματικὸν κατ’ εὐχέρειαν τοῦ νόμου, σκεφθῆτε τί θὰ γίνῃ εἰς ἕκαστον ἐκλογικὸν τμῆμα. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ συνεννοηθῶμεν: Εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εἶναι μονοεδρικαί, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ νομοθετικὴ ἐξουσία, ὥστε ὁ ὑποψήφιος νὰ δύναται νὰ διορίζῃ καὶ τοὺς ἀντιπροσώπους του εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα.

§114Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.). Αὐτομάτως λύεται.

§115Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Πρέπει νὰ προστεθῇ ἀπὸ τὸν νόμον, ὅτι προκειμένου περὶ ἐκλογικῶν περιφερειῶν εἰς τὰς ὁποίας ἀναδεικνύονται πλείονες τοῦ ἑνὸς βουλευταὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν κάθε ὑποψήφιον νὰ διορίζῃ ἰδικόν του τακτικὸν καὶ ἀναπληρωματικόν, διότι θὰ ἐπέλθῃ τοιαύτη συμφόρησις εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα, ὥστε δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν οὔτε ἐκλογαὶ νὰ διεξαχθοῦν οὔτε καὶ διαλογὴ νὰ γίνῃ. Κατὰ συνέπειαν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν Κομματικὸν ἀντιπρόσωπον εἰς τὰς ἐκλογικὰς περιφερείας, αὐτὸς νὰ διορίζεται ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος ἢ τὴν Διοικοῦσαν Ἐπιτροπήν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς Κομματικοὺς ἀντιπροσώπους εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια, ὥστε ὁ διορισμὸς νὰ συνυπογράφεται ἀπὸ ὅλους τοὺς ὑποψηφίους τοῦ ἰδίου κόμματος. Δηλαδὴ οἱ ὑποψήφιοι πρὸ τῶν ἐκλογῶν, μαζὶ μὲ τὴν ἄλλην προπαρασκευὴν τῆς ἐκλογῆς, θὰ συμφωνήσουν μεταξὺ των καὶ ἐπὶ τῶν τακτικῶν καὶ ἀναπληρωματικῶν εἰς ὅλα τὰ ἐκλογικὰ τμήματα τῆς περιφερείας.

§116Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὄχι.

§117Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβ.). Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος εἰς κάθε ἐκλογικὴν περιφέρειαν ὁρίζει ἕνα ἀντιπρόσωπον. Ὁ ἀντιπρόσωπος αὐτὸς θὰ ὁρίσῃ τοὺς ἀντιπροσώπους εἰς τὰ τμήματα. Εἰς τὰς μονοεδρικὰς περιφερείας, θὰ πάρῃ τὴν ἐκπροσώπησιν τοῦ κόματος ὁ μόνος ὑποψήφιος.

§118Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἀλλὰ δὲν μπορεῖ ὁ ὑποψήφιος νὰ εἶναι ἀντιπρόσωπος αὐτοῦ τοῦ κόμματος καὶ νὰ τρέχῃ εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς πράξεις.

§119Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂς θελήσετε νὰ μὲ παρακολουθήσητε μίαν στιγμήν. Τὸ ἄρθρον 9 προβλέπει τὸν κομματικὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ ὁποίου ὁ διορισμὸς κοινοποιεῖται εἰς τὴν ἁρμοδίαν δικαστικὴν ἀρχὴν διὰ τὰ περαιτέρω ἔγγραφα τῶν ἐκλογῶν. Ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις συγκρούσεως Πρωτοδικείων, τί θὰ γίνῃ; Δὲν προβλέπεται. Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ πρόνοια ἡ ὁποία νὰ λέγῃ, ὅτι ὁ διοριζόμενος ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ Κόμματος ἢ τῆς Ἐπιτροπῆς ὅταν πρόκειται περὶ μονοέδρων περιφερειῶν ἐκλεγουσῶν πλείονας βουλευτάς, θὰ δικαιοῦται νὰ διορίσῃ τοὺς τακτικοὺς καὶ τοὺς ἀναπληρωματικοὺς ἀντιπροσώπους εἰς τὰς κάλπας. Εἶναι ἄσχετον μὲ τὰ δικαστικὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ ἄρθρον 9. Λοιπὸν νὰ τροπολογηθῇ τὸ ἄρθρον 9 ὥστε νὰ διορίζεται ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος καὶ εἰς τὰς μονοεδρικὰς καὶ τὰς πολυεδρικὰς ἀντιπρόσωπον ὁ ὁποῖος θὰ δικαιοῦται νὰ ὁρίζῃ τοὺς τακτικοὺς καὶ τοὺς ἀναπληρωματικοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Κόμματος κατὰ τὰς ἐκλογάς.

§120Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δεκτόν.

§121Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ θεσμὸς τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ Κόμματος τῶν ἐκλογικῶν περιφερειῶν τὸν ὁποῖον νὰ διορίζῃ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος, δὲν εἶναι καινοφανής. Ὑπῆρχε καὶ μὲ τὸ σύστημα τῆς ἀναλογικῆς καὶ ὄχι μόνον ἐγέννησε δυσαρεσκείας μεταξὺ τῶν συνυποψηφίων, διότι ὁ διορισμὸς ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν ἐδείκνυε πάντοτε μίαν προτίμησιν καὶ πρὸς τοὺς ἐκλογεῖς, πρᾶγμα ἀπαράδεκτον καὶ ἐν τῇ πράξει πρόξενον μόνον ἀταξιῶν καὶ οὐδεμιᾶς τάξεως. Οὐδεμίαν ὀρθὴν κατεύθυνσιν ἐξυπηρέτησεν. Διὰ τοῦτο τῇ ἀνοχῇ καὶ τοῦ δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου εἴς τινα τμήματα εἴχομεν ἡμεῖς τὸ δικαίωμα νὰ διορίζωμεν ἀντιπροσώπους τῇ ἀνοχῇ τῶν δικαστικῶν ἀντιπροσώπων. Ὑπῆρξαν ὅμως περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἔμεινε τὸ κόμμα ἄνευ ἀντιπροσώπου διότι ὁ κ. Ἀντιπρόσωπος τοῦ κόμματος ἦτο εἰς ἕνα ἀπομεμακρυσμένο χωριό, εἴτε διότι δὲν εἶχαν ἀντιπρόσωπον, εἴτε διότι ἠμποδίσθη νὰ πάῃ εἴτε διότι βαρέθηκε νὰ παραμείνῃ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν. Τί θὰ γίνῃ τότε; Ποιὸς θὰ ὑπογράψῃ; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐκλογὴ χωρὶς νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ τοπικὸς ὑποψήφιος νὰ διορίσῃ τὸν ἀντιπρόσωπόν του. Αὐταὶ αἱ διακρίσεις νὰ λείψουν διότι καὶ παράπονα δημιουργοῦν μεταξὺ τῶν συνυποψηφίων καὶ ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας δύναται νὰ ἐπαναληφθῇ τὸ φαινόμενον νὰ ὑπάρξῃ κόμμα χωρὶς ἀντιπρόσωπον. Ἐδῶ ἔχετε τηλέφωνα, αὐτοκίνητα, ἔχετε μίαν Ἀθήνα μόνον. Ἄστε κάτω στὴν Ἀρκαδία νὰ κάμετε ἐκλογὰς ἀπὸ τὸν Πύργο κάτω στὴ Μάνη. Προτείνω, ὅτι αὐτὸς ὁ θεσμὸς τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματος εἶναι περιττός. Δὲν ἔχει τίποτε νὰ κάμῃ.

§122Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Νὰ ἔχωμεν συγκρούσεις ἀντιπροσώπων; Τί λέγετε;

§123Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Γνώμη σας καὶ γνώμη μου. Μάλιστα, τώρα ποὺ ἡ περιφέρεια εἶναι ἐπαρχία εἶναι εἰς θέσιν νὰ κανονίσῃ ὁ ὑποψήφιος τὸν ἀντιπρόσωπόν του κατὰ τὸ ἄρθρον.

§124Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Τάσσομαι ἀπολύτως μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Μπακοπούλου χάριν τῶν ἐκτεθέντων ἐπιχειρημάτων εἰς τὰ ὁποῖα προσθέτω καὶ ἕνα ἐπὶ πλέον. Θὰ ὑπάρξῃ ὅπως λέγεται ἐνδεχομένως ὁ θεσμὸς τῶν ἐγγραφῶν, εἴτε ὁ θεσμὸς τῶν διαγραφῶν. Ἔχει λοιπὸν συμφέρον ἀπόλυτον νὰ παρακολουθήσῃ ὁ ὑποψήφιος τὴν διαλογὴν διὰ τοῦ ἀντιπροσώπου του. Καὶ ἑπομένως τάσσομαι μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Μπακοπούλου, ὅτι πρέπει νὰ διορίζωνται ἀπὸ τοὺς ὑποψηφίους.

§125Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ συζητούμενον θέμα εἶναι κρίσιμον καὶ ἐξαιρέτως σοβαρόν. Ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν, ὅτι ὑπάρχουν τόσα ἀντιτιθέμενα συμφέροντα μεταξὺ συνυποψηφίων. Καὶ αἱ ἀντιθέσεις μεταξὺ τῶν συνυποψηφίων εἶναι προφανεῖς εἰς τὴν ἀναλογικήν. Ἐν προκειμένῳ ἔχομεν παρακατιόντες νὰ συζητήσωμεν τὸ ζήτημα τῶν διαγραφῶν καὶ ἐγγραφῶν. Ἑπομένως εἶναι ἄμεσον τὸ συμφέρον τοῦ ὑποψηφίου νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντά του. Ἰδανικῶς ὁ συνδυασμὸς κατέρχεται ὁλόκληρος, ἔχει τὸ ἴδιον συμφέρον. Ἀλλὰ τὶ παρετηρήθη — καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ παρατηρηθῇ, διότι δὲν τὸ νομίζω εὐπρεπὲς νὰ λέγεται, ὅτι ἐσημειώθη κατὰ τὰς ἐκλογὰς ὅπου γίνεται ἡ ἀλληλοεξόντωσις τῶν ὑποψηφίων — ἰδίως ἐπαναλαμβάνω κατὰ τὴν ἀναλογικήν.

§126Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Σὲ τοῦτο δὲν ὑπάρχει ἀλληλοεξόντωσις.

§127Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν προτείνω. Δὲν ξεύρω τί θὰ ἀποφασίσωμεν. Εἰς τὸν ἀγῶνα διὰ τὴν ἐπικράτησίν των πῶς εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἐμπιστευθοῦν οἱ πολλοὶ εἰς ἕνα, ὁ ὁποῖος θὰ διορίζῃ εἰς τὰ τμήματα ἐκείνους ποὺ θέλει; Ἀπὸ τὴν πεῖρα κατεδείχθη, ὅτι ὑπάρχουν ἀντιπάθειαι αἱ ὁποῖαι καταλήγουν εἰς σοβαρώτερα πράγματα. Ἤδη ἂν ἐπρόκειτο, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κατήρχετο τὸ ψηφοδέλτιον ἄνευ διαγραφῶν καὶ ἐγγραφῶν, τότε τὰ συμφέροντα τοῦ αὐτοῦ ὑποψηφίου τοῦ συνδυασμοῦ εἶναι τὰ αὐτὰ καὶ δύναται νὰ εἴπῃ τις, ὅτι εἶναι περιττὴ ἡ συνύπαρξις καὶ ἑτέρου ἀντιπροσώπου. Ἐὰν ὅμως ἐπιτραπῇ εἴτε διαγραφὴ εἴτε ἐγγραφή, πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ 9 νὰ ἐμπιστευθοῦν εἰς τὸν ἀντιπρόσωπον, εἰς 1 — καὶ γνωρίζετε, κύριοι, τί σημαίνει. Τὴν Κυριακὴν τὸ βράδυ κλείονται τὰ ψηφοδέλτια, ἀκολουθεῖ ἡ ἑπομένη, παραμένει εἷς ἀντιπρόσωπος τοῦ ἐνδιαφερομένου καὶ τὰ πάρα πέρα εἶναι ἀπρεπὲς νὰ λεχθοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Παλαιότερον ἐνθυμῆσθε, ὅτι ἑκάστη κάλπη εἶχε καὶ τὸν ἀντιπρόσωπον, ὁ ὁποῖος διεξεδίκει τὰ συμφέροντα τοῦ ὑποψηφίου. Ἀλλὰ τώρα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοήσωμεν τὴν πεῖραν αὐτὴν καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιπροσωπεύῃ ἕνας τὸν συνδυασμόν; Αὐτὸ βέβαια θὰ ἐξαρτηθῇ μελλοντικῶς. Ἄν δὲν ἐπιτραπῇ ἡ διαγραφὴ ἢ ἡ προσθήκη τότε νομίζω, ὅτι περιττεύει ἡ ὕπαρξις πλειόνων ἀντιπροσώπων. Ἀφ’ ἧς ὅμως θὰ ἐπιτραπῇ διαγραφὴ ἢ ἡ ἐγγραφὴ εἶναι ἀντιφατικὸν τὸ γεγονὸς νὰ ἀπαγορεύσωμεν εἰς τὸν ὑποψήφιον. Διατὶ ὁ ἕνας νὰ ἔχῃ τὴν εὔνοιαν ἢ τὸ προνόμιον;

§128Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσ.) Αἱ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἡ ἐνδεχομένη διαγραφὴ ἢ ἐγγραφὴ πρόκειται νὰ φέρῃ κάποιο ἀποτέλεσμα, εἶναι σπανιώτεραι. Αἱ ἀποστάσεις εἶναι τέτοιαι ὥστε συνήθως δὲν ἐπέρχεται οὐδὲν ἀποτέλεσμα. Ἐδῶ στὸ παρελθὸν εἴχαμε μόνον μίαν περίπτωσιν.

§129Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὄχι, ὄχι. Ὅταν ἡ διαφορὰ εἶναι μικρὴ χρειάζεται ἡ ὕπαρξις ἀντιπροσώπου διὰ νὰ προστατευθοῦν τὰ συμφέροντα.

§130Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν εἶναι σωστὸν νὰ γεμίσωμεν τὰ τμήματα μὲ ἀντιπροσώπους δι’ ἑνὸς ἐνδεχομένου τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν ἐλαχίστην δυνατότητα νὰ ἐμφανισθῇ.

§131Ε. ΓΟΝΗΣ. Πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω καὶ κάτι ἄλλο, κύριοι συνάδελφοι, πολλοὶ κατιδόντες ἐκ τῆς πείρας τὴν χρησιμότητα τῶν ἀντιπροσώπων, ἔθετον ἀνεξαρτήτως χριομένους ἀντιπροσώπους διὰ νὰ ἔχουν τὴν ἐκπροσώπησίν του διαφόρους μεμονωμένους ἀνθρώπους τῶν ὁποίων ὁ ρόλος κατὰ τὴν νύκτα, ἐπαναλαμβάνω, ὑπῆρξεν ἀποφασιστικός. Τώρα δὲ λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡ διαφορὰ θὰ εἶναι μεγάλη καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχει περίπτωσις. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχῃ μεγάλη διαφορά, τότε εἶναι περιττὸν νὰ καταφύγωμεν εἰς τὰς ἐγγραφὰς καὶ τὰς διαγραφάς. Ἀφ’ ἧς ὅμως ἐπιτρέψωμεν ἐγγραφὰς καὶ διαγραφάς, τότε εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνον ὅπου αἱ διαφοραὶ εἶναι μικραί. Ἐὰν δηλαδὴ μεταξὺ τοῦ ἑνὸς συνδυασμοῦ καὶ τοῦ ἄλλου εἶναι 500 καὶ 1000 τότε εἶναι ἀπαραίτητος ἡ παρουσία τοῦ ἀντιπροσώπου. Αὐτό, κύριοι, ἀπέδειξεν ἡ πεῖρα καὶ αὐτὸ λέγει τὸ δίκαιον ἀπὸ ἀπόψεως ἐκλογικῆς.

§132Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποθέτω, ὅτι τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὸ ἄρθρον 9 ἔχει ἄλλην ἔννοιαν. Πρόκειται δηλαδὴ περὶ τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ κόμματος, ὁ ὁποῖος κατὰ περιφέρειαν ἐκλογικὴν θὰ ἔχῃ κυρίως τὰς πρὸς τὰς δημοσίας ἀρχὰς ὑποχρεώσεις του. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὁ μὲν γενικὸς ἀντιπρόσωπος τοῦ Κόμματος κατὰ περιφέρειαν θὰ ἔχῃ τὰς σχέσεις τοῦ κόμματος μὲ τὰς δημοσίας ἀρχάς, οἱ δὲ ὑποψήφιοι κατὰ πλειοψηφία θὰ ὑπογράφουν διορισμοὺς κατὰ πλειοψηφίαν μεταξύ των. Ἐὰν εἶναι ἕνας ὑποψήφιος ἕνα θὰ ἔχῃ, ἀπὸ 3 καὶ ἐπάνω θὰ ὑπογράφουν κατὰ πλειοψηφίαν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία: Τὸ ἄρθρον 9 διαγράφεται καὶ ἀντ’ αὐτοῦ τίθεται: «Οἱ εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα ἀντιπρόσωποι τῶν συνδυασμῶν εἴτε τῶν μεμονωμένων ὑποψηφίων διορίζονται ὑπὸ τῶν ὑποψηφίων δι’ ἐγγράφου δηλώσεως πρὸς τὴν Ἐφορευτικὴν Ἐπιτροπήν».

§134ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δέχεσθε τὴν τροπολογίαν;

§136Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι εἰς τὰς Ἀθήνας εἶναι 25 ἕδραι. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἕκαστος τῶν 25 ὑποψηφίων ἑκάστου κόμματος νὰ διορίζῃ ἀντιπρόσωπον; Ποῦ θὰ χωρέσουν μέσα εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα 25 τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, 25 τῆς ἀντιπολιτεύσεως, 25 ἄλλου κόμματος; Ποῦ θὰ πᾶνε αὐτοὶ οἱ 100 ἀντιπρόσωποι μέσα εἰς τὸ ἐκλογικὸν τμῆμα;

§137Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ πᾶνε ἐκεῖ ποὺ ἐπήγαιναν μὲ τὸ σφαιρίδιον. Δι’ ἡμᾶς εἰς τὴν Ἐπαρχίαν εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ μὴ ἠμποροῦμε μόνοι μας νὰ παρακολουθοῦμεν τὴν διαλογὴν τῶν ψηφοδελτίων. Γνωρίζομεν πῶς γίνονται αἱ ἐκλογαί, γνωρίζομεν πῶς γίνεται ἡ ὑφαρπαγὴ τῶν ἐκλογῶν, πῶς γίνονται τὰ σβησίματα τῶν σταυρῶν.

§138Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Ἡ δυνατότης νὰ ἔχῃ ἀντιπρόσωπον ὁ ὑποψήφιος θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ δῇ ἐὰν εἰς ἐγκεκριμένον ἐκλογικὸν τμῆμα ἔγινε καλῶς ἡ ἐκλογή. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ δικαιώματος ἐν ὅλῃ του τῇ εὐρύτητι διότι προσκόπτει εἰς λόγους τεχνικούς. Μὴ παίρνετε ὡς παράδειγμα τὰς Ἀθήνας. Εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ χωρὶς νὰ διακυβευθῇ ἡ ἤρεμος διεξαγωγὴ τῆς διαλογῆς.

§139Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐὰν ὑπάρχουν κάλπες, ἕκαστος τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ ὑποψηφίου μένει εἰς ὡρισμένην θέσιν. Ὅταν δὲν ὑπάρχουν κάλπες αὐτοὶ ἀναμιγνύονται μὲ τοὺς ψηφοφόρους. Πῶς θὰ τοὺς βάλῃ σὲ τάξι ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος;

§140Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οὐδέποτε θὰ συμπέσῃ εἰς τι ἐκλογικὸν τμῆμα τῶν Ἀθηνῶν νὰ συγκεντρωθοῦν οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλων τῶν ὑποψηφίων διότι θὰ πρέπει τότε ἕκαστος ὑποψήφιος τῶν Ἀθηνῶν νὰ διαθέτῃ 3.000 ἀνθρώπους. Νὰ γίνῃ ὅπως ἔγινε εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1950 καὶ 1951, ὁπότε εἴχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀντιπροσωπευώμεθα διὰ πληρεξουσίου ἐφ’ ἁπλοῦ χάρτου καὶ τοὺς ἐδέχοντο οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι.

§141Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κάμετε τὴν ἐξαίρεσιν εἰς τὰς Ἀθήνας, ὄχι εἰς τὰς ἐπαρχίας.

§142Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν προβάλλει τὸν ἰσχυρισμὸν εἰς τὴν ἄρνησίν του νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, ὅτι κατὰ τὴν διαλογὴν θὰ γίνῃ μεγάλος συνωστισμός. Πρέπει ὅμως νὰ ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν μνήμην του μίαν πραγματικὴν κατάστασιν, ὅτι τὴν ὥραν τῆς διαλογῆς τοὐλάχιστον εἰς τὰς ἐπαρχίας ὅλοι οἱ ἄλλοι μπαίνουν μέσα κατὰ τὴν διαλογὴν πλὴν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ κόμματος. Εἶναι ἕνα πραγματικὸ γεγονὸς καὶ κανένας δὲν δύναται νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ. Ἰδίως θέλω νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1950 ποὺ ἀπηγορεύθη εἰς τὸν ἀντιπρόσωπόν μου νὰ παραμείνῃ καὶ ἠλλοιώθησαν τὰ ἀποτελέσματα τὸ βράδυ καὶ ἔχασα 80 σταυρούς.

§143Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποβάλλω τὴν πρότασιν νὰ συζητηθῇ τὸ ἄρθρον 9 μετὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου περὶ διαγραφῶν.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλῶς. Κύριε Ὑπουργέ, δέχεσθε νὰ κρατηθῇ τὸ ἄρθρον 9 ἕως ὅτου συζητηθῇ τὸ ἄρθρον 11;

§145Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 9 μὲ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν τὴν ὁποίαν καὶ θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς· (Ἀναγινώσκει). Εἰς τὸ ἄρθρον 9 προστίθεται παράγραφος δευτέρα, ἔχουσα οὕτω: «Ὁ κατὰ τὴν προηγουμένην παράγραφον γενόμενος διορισμὸς ἀντιπροσώπου παρέχει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν οὕτως διορισθησόμενον ἐκπρόσωπον εἴτε πρόκειται περὶ μονοεδρικῆς περιφερείας εἴτε περὶ ἐκλογικῆς περιφερείας ἐκλεγούσης πλείονας τοῦ ἑνὸς τῶν βουλευτῶν νὰ διορίζῃ καὶ τοὺς κομματικοὺς ἀντιπροσώπους εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα τῆς ἀντιστοίχου ἐκλογικῆς περιφερείας».

§146Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὄχι. Θέλετε νὰ τὸ κάμετε χειρότερον ἀπὸ ὅ,τι ἦτο, διὰ κουτοὺς μᾶς περνᾶτε;

§147Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸ παρεξηγήσατε.

§148Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν μᾶς ἀνεγνώσατε κατ’ οὐσίαν διορίζομεν τοπάρχας, κατὰ περιφερείας. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι αὐτὸ τὸ πνεῦμα τῆς συζητήσεως τῶν κ.κ. συναδέλφων, οἱ κύριοι συνάδελφοι, θέλουν ν’ ἀποφύγουν αὐτὸ τὸ θέμα καὶ θέλουν νὰ ἔχουν μίαν ἰδίαν παρέμβασιν εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐκλογῆς, δι’ αὐτὸ εἶπον νὰ δύνανται οἱ ὑποψήφιοι τοῦ συνδυασμοῦ κατὰ πλειοψηφίαν νὰ διορίζουν εἰς τὰ τμήματα τὰ ἐκλογικά, ἀντιπροσώπους, ὁπότε ὑπάρχει τὸ δικαίωμα τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ διορίζοντος ἀντιπροσώπους, ἐὰν ὑπάρχῃ πειθαρχία θὰ δέχωνται τὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ Ἀρχηγοῦ, ἄλλως θὰ δύνανται κατὰ πλειοψηφίαν νὰ διορίζουν καὶ ἀντιπροσώπους.

§149Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Πῶς εἶναι ἡ διατύπωσις;

§150Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ ἄρθρον νὰ μείνῃ καὶ νὰ προστεθῇ μία διάταξις διὰ τῆς ὁποίας νὰ ὁρίζεται, ὅτι οἱ ὑποψήφιοι τοῦ συνδυασμοῦ δύνανται νὰ διορίζουν ἀντιπρόσωπον εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα.

§151Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Σύμφωνοι.

§152Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε ἄριστα, τὸ πνεῦμα τῶν ἐχόντων ἀντιρρήσεις στρέφεται εἰς τὴν ἑξῆς τεχνικὴν ἀντίρρησιν καὶ ἐπιφύλαξιν, ὅτι ὁ ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ κόμματος διορισμὸς ἑνὸς μόνον ἀντιπροσώπου δημιουργεῖ προβολήν του ἔναντι τῶν ἄλλων ἰδίως εἰς τὰς περιφερείας ὄχι βέβαια τῶν μεγάλων κέντρων ἀλλὰ τῶν ἐπαρχιῶν ὅπου αἱ τοπικαὶ ἀντιθέσεις εἶναι μέγισται. Ἑπομένως δικαίως οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι ἐπιθυμοῦν ἀνάκλησιν αὐτοῦ κατὰ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον ἐκ τῶν τρόπων τῶν ὑποδειχθέντων καὶ τὸν ὁποῖον εὐηρεστήθητε νὰ δεχθῆτε εἶναι νὰ προστεθῇ ἡ λέξις εἶναι ἢ πλείονας ἀντιπροσώπους εἰς τρόπον ὥστε εἰς μίαν περιφέρειαν νὰ ἠμπορῇ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος νὰ διορίζῃ περισσοτέρους ἀντιπροσώπους τοῦ κόμματος. Δεύτερον ὑπάρχει καὶ ἡ πρότασις ἐκ μέρους τῶν κ.κ. βουλευτῶν νὰ ἠμποροῦν οἱ καθ’ ἕκαστον ὑποψήφιοι νὰ διορίζουν ἰδικούς των ἀντιπροσώπους. Εἰς αὐτὴν τὴν πρότασιν ἐναντιώθηκε μὲ τὸν ἰσχυρισμὸν, ὅτι εἰς τὰ μεγάλα κέντρα θὰ συγκεντρωθῇ μεγάλος ἀριθμὸς ἀντιπροσώπων καὶ οὕτω θὰ δυσχερανθῇ ὁ τρόπος τῆς ἐκλογῆς. Σᾶς εἶπα προηγουμένως, ὅτι ὁ ἀριθμὸς εἶναι συμβολικὸς διότι εἶναι ἀδύνατον εἰς τὰς Ἀθήνας οἱοσδήποτε ἐκ τῶν ὑποψηφίων νὰ διαθέσῃ ἐπὶ 500 τμημάτων 500 τακτικοὺς καὶ 500 ἀναπληρωματικοὺς ἀντιπροσώπους, ἀλὰ ἡ ὕπαρξις τῆς διατάξεως τὴν ὁποίαν εἰσηγούμεθα ἔχει τὴν ἀξίαν, ὅτι θὰ ἠμπορεῖ ὁ ὑποψήφιος νὰ φέρνῃ εἰς ἕνα ἢ περισσότερα τμήματα, ὅταν βλέπῃ, ὅτι ἡ ψηφοφορία δὲν διεξάγεται καλῶς καὶ διεξάγεται εἰς βάρος τοῦ συνασπισμοῦ εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει ἢ εἰς βάρος τοῦ προσώπου του δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ στείλῃ ἕνα ἀντιπρόσωπο νὰ παρακολουθήσῃ τὴν ψηφοφορίαν.

§153Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Μέχρι σήμερον ὁ νόμος ὁ παλαιὸς περὶ ἀναλογικῆς προβλέπει, ὅτι δύναται ἕκαστος ἐκ τῶν ὑποψηφίων νὰ διορίζῃ ἰδικόν του ἀντιπρόσωπον διὰ πληρεξουσία. Λοιπὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν νὰ δύναται ἕκαστος ὑποψήφιος νὰ διορίζῃ ἀντιπρόσωπόν του.

§154Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.). Νομίζω, ὅτι οἱ κ.κ. βουλευταὶ οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν νὰ ἔχῃ ἕκαστος τὸν ἀντιπρόσωπόν του, ὑπεστήριξαν σύστημα ἀναχρονιστικὸν τὸ ὁποῖον μᾶς ὑπενθυμίζει τὸ σύστημα τῶν ἐκλογῶν αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μὲ τὸ σφαιρίδιον. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, ἐφ’ ὅσον δεχόμεθα ἕνα σύστημα τοῦ πλειοψηφικοῦ νὰ λέγωμεν, ὅτι ἕκαστος ὑποψήφιος νὰ ἔχῃ ἰδικόν του ἀντιπρόσωπον, αὐτὸ δὲν τὸ δεχόμεθα. Τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Γονῆς μὴ ξεχνᾶτε, ὅτι ἐκ τοῦ προηγουμένου νόμου εἴχαμεν διάταξιν, ὅτι ἂν τὸ βράδυ κλείσῃ ἡ κάλπη, ὅλα τὰ ψηφοδέλτια μονογράφονται καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει τρόπος, ἐφ’ ὅσον μονογράφονται νοθεύσεων. Δι’ αὐτὸ ἐγὼ θὰ προτείνω μίαν λύσιν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος εἰς κάθε ἐκλογικὴν περιφέρειαν δὲν θὰ εἶναι ὑποψήφιος. Διότι ἂν ψηφίσωμεν εἴτε διαγραφὴν εἴτε ἐγγραφήν, αὐτὸ εἶναι δικαίωμα ἐπιλογῆς τὸ ὁποῖον δίδομεν εἰς τοὺς ψηφοφόρους. Τὸ νὰ θέλωμεν τὸν ψηφοφόρον νὰ τὸν τραβοῦν εἰς τὸ τμῆμα 20 ἀντιπρόσωποι δὲν εἶναι ὀρθόν. Εἶναι ἕνα πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐδεχόμουν. Ἐὰν θέλετε οἱ ὑποψήφιοι νὰ ὑποδεικνύουν τὸν ἀναπληρωματικόν των ὑποψήφιον, εἰς αὐτὸ θὰ εἴμεθα σύμφωνοι. Κύριε Πρόεδρε θέσατε τὸ ζήτημα εἰς ψηφοφορίαν.

§155Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Φαντάζομαι, κ.κ. βουλευταὶ, νὰ ἔχῃ γίνει μία παρανόησις. Λέγω δηλαδὴ, ὅτι τὸ ἄρθρον 9 δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν συζητῶμεν. Τὸ ἄρθρον 9 καθορίζει ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, ποῖος θὰ εἶναι ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ κόμματος, διὰ νὰ δώσῃ μίαν ἱκανοποίησιν εἰς τὸν Πρόεδρον φερ’ εἰπεῖν, διὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ συνδυασμοῦ. Ὁ ἰσχύων νόμος εἰς τὸ ἄρθρον 80 ἀναγράφει τὸν τρόπον τῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ συνδυασμοῦ ἢ τῶν ὑποψηφίων εἰς τὰ τμήματα. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 9 πρέπει νὰ μείνῃ ὡς ἔχει καὶ δὲν μᾶς ἀρέσει τὸ ἰσχῦον σύστημα, διὰ μιᾶς τροποποιήσεως νὰ τὸ φέρωμεν καὶ νὰ τὸ συζητήσωμεν. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ συζητῶμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9, διότι εἶναι τελείως ἄσχετον μὲ τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία καθορίζει τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν βουλευτῶν, τῶν ὑποψηφίων.

§156Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9 ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§157Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Τὸ ἄρθρον 80 τῆς κωδικοποιήσεως τῆς 9ης Αὐγούστου, ἐτροποποιήθη εἰς τὰς 22 Αὐγούστου, ἐτροποποιήθη δὲ ἐπὶ τὸ δυσμενέστερον. Δηλαδή, ὁρίζονται οἱ ἀντιπρόσωποι εἰς τὰ τμήματα ἀπὸ τὸν διορισθέντα ἀντιπρόσωπον ἐκ μέρους τοῦ ἀρχηγοῦ. Αὐτὸ δὲν εἶναι σωστόν. Συνεπῶς, ἠμποροῦμεν νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 80, τὸ ὁποῖον ἀναγράφει, ὅτι ὅλοι τοῦ συνδυασμοῦ διορίζονται ἀντιπρόσωποι. Λέγω λοιπόν, νὰ σταματήσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9, διὰ νὰ φέρωμεν μίαν τροπολογίαν, νὰ καταργήσωμεν τὴν τροποποιηθεῖσαν τοῦ ἄρθρου 80 διάταξιν τοῦ περυσινοῦ νόμου. Οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ συνδυασμοῦ δὲν ἔχουν θέσιν εἰς τὸ ἄρθρον 9. Εἶναι γενικὴ διάταξις περὶ ἀντιπροσώπου τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματος.

§158Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπῆρε ἔκτασιν τὴν ὁποίαν δὲν ἔπρεπε νὰ πάρῃ. Τὸ ἄρθρον 9 εἶναι ἐπανάληψις τοῦ ἄρθρου τοῦ περυσινοῦ νόμου. Καὶ ὁ περυσινὸς νόμος λέγει: «Ὁ διορισμὸς ἀντιπροσώπου τοῦ κόμματος». Εἰς τὴν πρᾶξιν ὅμως παρουσιάσθη αὐτό, ὅτι, ἐὰν ὁ ἀρχηγὸς ἀντελαμβάνετο, ὅτι ἦτο ἀνάγκη νὰ διορίσῃ δύο ἢ τρεῖς ἀντιπροσώπους τοῦ κόμματος εἰς μίαν εὐρεῖαν περιφέρειαν δὲν μποροῦσε νὰ τὸ κάμῃ διότι ἔλεγε «ἀντιπροσώπου». Τὸ πρῶτον θέμα, κύριοι, ποὺ εἰσάγεται μὲ τὸν διορισμὸν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ κόμματος εἰς τὰς κάλπας, εἶναι νὰ διορθώσωμεν τὸ ἄρθρον, δυνητικῶς βέβαια, διὰ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ κόμματος, διὰ νὰ ὑπάρχῃ εὐχέρεια, διορισμοῦ ἑνὸς ἢ πλειόνων, διότι ὅπως σᾶς εἶπον, καὶ πέρυσι παρουσιάσθη αὐτό. Ἐδεσμεύετο ὁ ἀρχηγὸς νὰ διορίσῃ δύο ἢ τρεῖς ποὺ ἀντελαμβάνετο, ὅτι ἦτο ἀνάγκη νὰ διορίσῃ. Ἔχει δὲ σημασίαν τοῦτο, διότι κατὰ τὸ ἄρθρον 80 μόνον ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος ἔχει δικαίωμα νὰ διορίζῃ τοὺς ἀντιπροσώπους εἰς τὰς κάλπας. Καὶ ὁ ἕνας, αὐτός, τὸν ὁποῖον διώριζε, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς αὐτοὺς τοὺς διορισμούς. Λοιπὸν τὸ πρῶτον θέμα ποὺ πρέπει νὰ λύσωμεν εἶναι νὰ βάλωμεν «ὁ διορισμὸς ἑνὸς ἢ πλειόνων ἀντιπροσώπων τοῦ κόμματος». Δυνητικῶς θὰ εἶναι διὰ τὸν ἀρχηγόν. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος θὰ κρίνῃ, ἐὰν πρέπει νὰ προχειρίσῃ ἕνα μόνον ἀντιπρόσωπον τοῦ κόματος ἢ περισσοτέρους.

§159Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δεχόμεθα, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος εἰς ἑκάστην περιφέρειαν, νὰ διορίζῃ πλείονας τοῦ ἑνός. Ἀλλά, ἂς ὑποθέσωμεν τὸ παράδειγμα, ὅτι διορίζονται τρεῖς ἐκ μέρους τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματος, ἐρωτῶ, ἕνας ἕκαστος ἐξ αὐτῶν θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ διορίζῃ τὸν τακτικὸν καὶ τὸν ἀναπληρωματικόν;

§160Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ὅταν ὁ ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος διορίσῃ δύο ἢ τρεῖς, σημαίνει, ὅτι δὲν ἀναγνωρίζει ὑπεροχὴν εἰς ἕνα μόνον διὰ νὰ τὸν προχειρίσῃ.

§161Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, γίνεται μία μεγάλη παρεξήγησις ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀναλογίαν καὶ τὴν θέσιν τοῦ ἄρθρου 9, τὸ ὁποῖον προβλέπει περὶ διορισμοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ κόμματος δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἐκπροσώπησιν τοῦ κόμματος εἰς τὰς κάλπας. Ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ ἄρθρου 9 εἶναι ἀντιπρόσωπος ὁ ὁποῖος ἔχει προορισμὸν νὰ ἐκπροσωπήσῃ, ὡς πληρεξούσιος, τὸ κόμμα εἰς ὅλας τὰς πράξεις καὶ ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐκτὸς τῆς ἡμέρας καὶ τῆς ὥρας τῆς ψηφοφορίας εἰς τὰς κάλπας. Τοῦτο εἶναι ἀληθές, κύριοι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ συνδυασμοῦ, ἢ τοῦ κόμματος, ἢ τοῦ ὑποψηφίου εἰς τὰς κάλπας, προβλέπει τὸ ἄρθρον 80. Τὸ ἄρθρον 9 λέγει τὰ ἑξῆς: «.............. ...................(ἀναγινώσκει)..................» Ἄρθρον 80:«........................................ ...................(ἀναγινώσκει)..................» Ἰδού, λοιπόν, κύριοι, ὅτι ἔχει γίνει μεγάλη σύγχυσις καί, ὅτι ἐὰν θελήσωμεν τὸ ἄρθρον 9 νὰ τὸ τροποποιήσωμεν, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ἀναμίξωμεν τὸ ζήτημα τῆς ἐκπροσωπήσεως εἰς τὴν κάλπην, ὁμολογῶ, ὅτι θὰ δημιουργήσωμεν ἕνα πλῆρες ἀδιέξοδον, τὸ ὁποῖον καὶ πρέπει νὰ ἀποφύγωμεν. Λέγω, λοιπόν, ὅτι εἶμαι σύμφωνος, ἀναμφισβητήτως, ὅτι τὰ περὶ ἐκπροσωπήσεως εἰς τὰς κάλπας πρέπει νὰ τροποποιηθοῦν. Ἀλλὰ ἡ τροποποίησις αὐτή, πρέπει νὰ γίνῃ εἰς τὸ ἄρθρον 80 καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται σύγχυσις μὲ τὸ ἄρθρον 9. Τὸ ἄρθρον 9 χρῄζει κάποιας τροποποιήσεως, δηλαδὴ κατὰ τοῦτο: Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸν κ. Παμπούκαν καί τινας ἄλλους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν, ὅτι βεβαίως, ἡ προβολὴ ἑνὸς ἀντιπροσώπου καὶ ὅταν ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦτος, ὁ διοριζόμενος ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ κόμματος εἶναι ὑποψήφιος, ἀναμφισβητήτως, δημιουργεῖ μίαν προέχουσαν θέσιν, εἰς τὸν ὑποψήφιον ἐκεῖνον εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δημιουργήσῃ παρεξηγήσεις περὶ τῆς θέσεως τοῦ ὑποψηφίου τούτου, εἰς τὴν σχετικὴν ἐκλογικὴν περιφέρειαν. Θὰ πρέπῃ λοιπὸν νὰ ἀποφευχθῇ ἀσφαλῶς ἡ παρεξήγησις αὐτή. Πρέπει λοιπὸν νὰ τροποποιηθῇ τοῦτο, ὥστε ἢ ὁ διοριζόμενος ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος νὰ μὴ εἶναι ἐκ τῶν ὑποψηφίων ἢ.......

§162Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ἰδιαιτέρα ἐκτίμησις τοῦ ἀρχηγοῦ θὰ θεωρηθῇ ὁ διορισμὸς ἀντιπροσώπου;

§163Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγω ὅτι, τὸ μειονέκτημα τοῦτο τοῦ ἄρθρου 9 θὰ δύναται, βεβαίως, διὰ μιᾶς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Παμπούκας, νὰ διορθωθῇ. Ἀλλὰ τὸ προέχον εἶναι νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 80 ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπιμένω. Δηλαδὴ τὸ ἀφορῶν τὸν διορισμὸν ἀντιπροσώπων εἰς τὰς κάλπας. Διότι τὸ ἰσχῦον ἄρθρον προβλέπει ὅτι τὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ συνδυασμοῦ ἢ τὸν ἀνεξάρτητον, διορίζει ὁ συνδυασμός.

§164Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Ἐτροποποιήθη τὸ ἄρθρον αὐτὸ μὲ τὸν νόμον τῆς 20ῆς Αὐγούστου.

§165Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Προτείνω λοιπόν, κ. συνάδελφοι, τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Ἕκαστος συνδυασμός.................................................. ....................(ἀναγινώσκει).....................

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προεβλήθη ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἡ ἑξῆς τροπολογία: Εἰς τὸ ἄρθρον 9 προστίθεται παράγραφος 2 ἔχουσα οὕτως: «... (ἀναγινώσκει)............................................» Οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν.

§167ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπερρίφθη’ (Θόρυβος).

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀμφιβάλλω, ἐὰν ἔγινε δεκτὴ ἢ ὄχι.

§169Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡμεῖς ἀμφιβάλλομεν, ἐὰν ἀμφιβάλλετε καὶ σεῖς.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἐπιβάλλετε τὴν ἰδικήν σας κρίσιν.

§171Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω διατὶ ἐπιμένει ὁ κ. Ὑπουργὸς καί τινες τῶν κ.κ. συναδέλφων νὰ δημιουργήσουν καὶ αὐτοὶ κατὰ τόπους ἀνθρώπους τῶν κομμάτων, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι οἱ κατ’ ἐξοχὴν ἀντιπρόσωποι τῶν κομμάτων καὶ θὰ φέρωνται πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους ὡς τοπάρχαι. Δύο τροπολογίας ὑπέβαλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα περίπου καὶ βλέπετε, ὅτι καὶ αἱ δύο εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὸ γενικὸν αἴσθημα τῆς Βουλῆς. Τὸ ἁπλούστερον ἀπὸ ὅλα εἶναι, ἐκεῖνα ποὺ ἰσχύουν ἕως τώρα, νὰ ἰσχύσουν καὶ σήμερα. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι οἱ συνδυασμοὶ ἠμποροῦν νὰ διορίσουν ἀντιπροσώπους. Ὁπότε ἐὰν μὲν εἰς τὰ κόμματα ὑπάρχῃ τὸ αἴσθημα τῆς πειθαρχίας τόσον ἀνεπτυγμένον, ἂς διορίζῃ ὁ ἀρχηγός. Νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ἀρχηγόν, ἀλλὰ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα καὶ οἱ ὑποψήφιοι νὰ βάλουν τὸν ἀντιπρόσωπον.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 9 ὡς ἔχει; Ἄνευ τροπολογιῶν; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§173Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε ποῖος θὰ διορίζῃ τοὺς ἀντιπροσώπους;

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 10.

§175Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴχομεν ὑποβάλει τροπολογίαν τὴν ὁποίαν δὲν τὴν ἐθέσατε ὑπὸ ψηφοφορίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον σκέλος της, ἀπερρίφθη. Ὑπάρχει, ὅμως, τὸ δεύτερον σκέλος, ὅτι οἱ ὑποψήφιοι δύνανται νὰ διορίζουν τοὺς ἀντιπροσώπους των. Παρακαλῶ, νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ὡς τροπολογία τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ.

§176Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.). Τὸ ἄρθρον, ἔγινε δεκτόν.

§177Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἕνα συμπλήρωμα τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐτέθη εἰς ψηφοφορίαν τὸ ἄρθρον 9 ὡς ἔχει καὶ ἐγένετο ἀποδεκτόν.

§179Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι προσθήκη, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν.

§180Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Παρακαλῶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 10.

§181Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία 12 βουλευτῶν εἰς τὸ ἄρθρον 9.

§182Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς τροπολογίας.

§183Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Γόντικας μᾶς ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἀναγνώσῃ τὴν τροπολογίαν. Ἐρωτῶ, λοιπόν. Ἡ τροπολογία αὐτὴ τί ἔγινε; Ἐρρίφθη εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων;

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Οἱ εἰς τὰ ἐκλογικὰ τμήματα ἀντιπρόσωποι............................................. ...................ἀναγινώσκει...................» Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Ἄρθρον 10ον.

§186Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, θὰ ἐπεθύμουν νὰ γίνῃ μία διασάφησις. Εἰς τὸ ἄρθρον 6 τοῦ Νόμου 5493 τοῦ 1933 λέγεται ὅτι δὲν ἀπολαύουν τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος οἱ κληρικοὶ καὶ μοναχοί. Νὰ προστεθῇ, «τόσον οἱ ὀρθόδοξοι ὅσον καὶ παντὸς ἄλλου θρησκεύματος».

§187ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§188Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸ ἄρθρον 10, παρακαλῶ νὰ τὸ δεχθῶμεν ὅπως τὸ ἔχει καθορίσει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, δηλ. «τὰ ψηφοδέλτια............. ...................ἀναγινώσκει...................»

§189Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Πρέπει νὰ προηγηθοῦν τῆς ἀλφαβητικῆς σειρᾶς οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων.

§190Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Νὰ προστεθῇ εἰς τὴν παράγραφον 3 «ἐξαιρέσει τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων τὰ ὁποῖα προηγοῦνται».

§191Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸ ἀποδέχομαι.

§192Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 10 ἔχει παραλειφθῆ ἡ παράγραφος 5.

§193Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ εἴπωμεν ποίων ἀρχηγῶν κομμάτων θὰ τίθενται πρῶτα τὰ ὀνόματα, τῶν κομμάτων τῶν ὑφισταμένων εἰς αὐτὴν τὴν Βουλήν;

§194Ε. ΓΟΝΗΣ. Τῶν κομμάτων, τῶν κατερχομένων εἰς τὰς ἐκλογάς.

§195Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, νὰ ἀπορριφθῇ ἡ τροπολογία.

§196Ε. ΓΟΝΗΣ. Διατί; ἂν τὸν ἀκολουθήσῃ ὁ λαός;

§197Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε γίνεται ἀρχηγὸς κόμματος. Τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομάτων τῶν ὑφισταμένων εἰς τὴν Βουλήν.

§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§199Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν ἔγινε συζήτησις καὶ ἐτέθη.

§200Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.) Διατί, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν δὲν τὰ εἴπατε;

§201Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 10 ἔχει παραλειφθῆ ἡ παράγρ. 5 τοῦ 92 ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ χρήσεως ψηφοδελτίων ἄνευ ἐμβλήματος. Παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ἡ παραλειφθεῖσα διάταξις.

§202Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσ.). Μάλιστα. Δέχομαι νὰ προστεθῇ.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 10 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη.

§204Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσ.). Ἐπὶ τῶν ἄρθρων 11 καὶ 12 αἱ ἀπόψεις εἶναι διχασμέναι, δηλ. ἂν τὸ ψηφοδέλτιον θὰ τίθεται ἄνευ διαγραφῆς, ἂν ὁ ἐκλεγεὶς θὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ διαγράψῃ ἐκ τοῦ ψηφοδελτίου ἕνα ἢ πλειοτέρους. Ἔπειτα, ἂν ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ διαγράψῃ καὶ νὰ ἀναγράψῃ ἢ, κατὰ τὴν ἄλλην πρότασιν, νὰ μὴ ἔχῃ δικαίωμα νὰ διαγράψῃ ἢ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ προσθέσῃ ἕνα ἢ πέραν τῶν 20, δύο. Θὰ χρειασθῇ συνεπῶς νὰ τεθοῦν τὰ ἐρωτήματα ἐνώπιον τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων. Ὁ κ. Πρόεδρος θὰ θέση ὡς ἑξῆς τὰ ζητήματα: 1ον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ μὴ γίνουν οὔτε ἐγγραφαί, οὔτε διαγραφαί. 2ον ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ διαγραφὴν μὲ ἐγγραφὴν καὶ 3ον ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ διαγραφὴν ἄνευ ἐγγραφῆς. Νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ψηφοφορία δι’ ἕκαστον ἐρώτημα.

§205Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνοῦμε μὲ τὴν σειρὰν τῶν ἐρωτημάτων, ὅπως τὰ ὥρισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, θεωροῦμεν ὅμως ἀναγκαῖον, ὅπως γίνῃ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως καὶ μάλιστα ἐπὶ τοῦ μόνου θέματος τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν μὴ ἐγγραφὴν καὶ τὴν μὴ διαγραφήν.

§206Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. «... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)...».

§207Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Φωτήλας λέγει, ὅτι, ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασίς μου, περιττεύουν αἱ ἄλλαι ψηφοφορίαι. Δὲν ἤκουσε τὴν φωνὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν λέγοντα, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν καὶ τὸ θέμα «ἀτόφιον ψηφοδέλτιον». Εἶναι φυσικὸν δὲ νὰ τίθεται καὶ τοῦτο εἰς ψηφοφορίαν, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπωτέρα πρότασις. Ἐὰν λοιπὸν γίνῃ δεκτὴ αὕτη παρελκύει οἱαδήποτε ἄλλη ψηφοφορία. Νομίζω λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἡ ψηφοφορία, δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§208Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ συζητήσωμεν πρῶτον.

§209Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχομεν ἤδη συζητήσει νομίζω.

§210Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσ.). Ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ συζήτησις, νὰ γίνῃ ἀπόψε καὶ αὔριον κάμνομεν ψηφοφορίαν.

§211Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Εἰς τὸ ἄρθρον 11 παρουσιάζονται αἱ ἑξῆς τροποποιήσεις: Ἢ νὰ γίνῃ διαγραφὴ καὶ ἐγγραφή, ἢ διαγραφὴ μὲ ἐγγραφὴν ἢ διαγραφὴ ἄνευ ἐγγραφῆς. Νομίζω, ὅτι, ἐὰν ἀρχίσωμεν συζήτησιν περὶ τοῦ ἄρθρου τούτου θὰ μᾶς φάῃ ὅλο τὸ βράδι. Νομίζω δέ, ὅτι, τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ λύσουμε διὰ μιᾶς ψηφοφορίας. Ἡμεῖς ὡς Κυβέρνησις πιστεύομεν, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἕνα δικαίωμα προτιμήσεως εἰς τὸν ἐκλογέα διὰ μίαν ἐγγραφήν, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ θέματος εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἀποδίδομεν μεγάλην σημασίαν, θὰ ἀφήσωμεν ἐλευθέρους τοὺς φίλους μας νὰ ψηφίσουν κατὰ συνείδησιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως.

§212Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ κ.κ. συνάδελφοι, συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν χρειάζεται ἡ ἀνάπτυξις ἐπιχειρημάτων ἐκ μέρους ἑκάστου τῶν συναδέλφων. Ἐπομένως καὶ ἐγὼ θὰ παρεκάλουν, ὅπως οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν διατεθειμένοι νὰ ὁμιλήσουν, ὑποχωρήσουν καὶ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν θέσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι, ὁ Στρατάρχης Παπάγος θεωρεῖ τὴν μὴ διαγραφὴν καὶ τὴν μὴ ἐγγραφὴν ὡς τὴν ὀρθοτέραν λύσιν, ἐν τούτοις δὲν θεωρῶ τὸ ζήτημα ὡς ζήτημα ἐξαιρετικόν. Ἐπομένως ὑπάρχει πλήρης ἐλευθερία καὶ ἡμεῖς συμφωνοῦμεν μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Βενιζέλος, ὅπως δηλ. ψηφίσουν ὅ,τι νομίζουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι.

§213Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρεδέχθημεν, λοιπόν, καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ σειρὰ εἶναι ἡ ἀκόλουθος: 1ον τὸ ἀκέραιον ψηφοδέλτιον, δηλ. χωρὶς διαγραφὰς καὶ ἐγγραφὰς καὶ μάλιστα ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. 2ον. Μὲ διαγραφὰς καὶ ἐγγραφὰς καὶ 3ον Διαγραφὰς ἄνευ ἐγγραφῆς.

§214Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀνωτέρω πρότασις εἶναι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§215Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.) Νὰ γίνῃ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς πρώτης προτάσεως, δηλ. ὅτι τὸ ψηφοδέλτιον θὰ μείνῃ ὡς θὰ ἔχῃ.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει κατατεθειμένη ἡ ἑξῆς τροπολογία μετὰ προτάσεως ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. «Τροπολογία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου. Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 12 διατυποῦται ὡς ἀκολούθως: «Ὁ ἐκλογεὺς ψηφίζων διὰ κομματικοῦ ψηφοδελτίου δὲν δικαιοῦται νὰ προβῇ εἰς ἐγγραφὰς καὶ διαγραφὰς. Τυχὸν τοιαῦται θεωροῦνται ὡς μὴ ὑπάρχουσαι». Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1952. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Π. Λυκουρέζος, Α. Στράτος, Β. Παπαρρηγόπουλος». «Οἱ ὑπογεγραμμένοι αἰτούμεθα ὅπως ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω τροπολογίας διεξαχθῇ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 71 τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀθῆναι 23.9.1952 Οἱ αἰτούμενοι βουλευταὶ Β. Παπαρρηγόπουλος, Α. Στράτος, Π. Λυκουρέζος, Χ. Ρῖζος, Τ. Τριανταφυλλάκος, Α. Γεροκωστόπουλος, Β. Βραχνός, Σ. Τζουβάρας, Π. Παπαληγούρας, Γ. Πλατῆς, Χ. Μαγιάκος, Α. Σχινᾶς Θ. Κονίτσας, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Η. Παπαηλιοῦ, Π. Σταθόπουλος, Δ. Πετροπουλάκος, Σ. Μπαμπάκος, Δ. Δαβάκης, Σ. Λιβαδᾶς, Γ. Βιτούλιας καὶ Α. Δερδεμέζης». Παρακαλῶ ὅπως οἱ κ.κ. Δημ. Ζέρβας καὶ Α. Δερδεμέζης, προσέλθουν ὡς ψηφολέκται ἐπὶ τοῦ καταλόγου. Τὸ ἐρώτημα ἔχει ὡς ἑξῆς: Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν ὡς ἀνεγνώσθη λέγουσι ΝΑΙ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν ΟΧΙ. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων, ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα:

Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης τῆς διαλογῆς, ἀνακοινοῦται ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τὸ ἀκόλουθον ἀποτέλεσμα:

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν συνόλῳ 218. Εἶπον «ΝΑΙ» 84, «ΟΧΙ» 132, ἠρνήθησαν ψῆφον 2. Ἑπομένως ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λάβωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§218ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν διὰ τοῦ ἀναλογικοῦ συστήματος διατάξεων τοῦ κωδικοποιημένου νόμου 5492/1932 (Βασιλικὸν Διάταγμα τῆς 9/9 Αὐγούστου 1951 καὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος», ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις, καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.50′ μ.μ.)