1952.09.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 15η

Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.25′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Κότσιανος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Σ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Σ. Λιβαδᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν σταφιδοπαραγωγῶν ἐπαρχίας Πάλλης Κεφαλληνίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὰ ἤδη ληφθέντα σταφιδικὰ μέτρα καὶ ζητούντων ἀναθεώρησιν τῆς καθορισθείσης τιμῆς ἀσφαλείας σταφιδοκάρπου, αὔξησιν ταύτης κατὰ 25%, διάθεσιν ποσότητος σταφίδος εἰς τὴν Βιομηχανίαν καὶ καταβολὴν αὐτοῖς ὁλοκλήρου τῆς ἀξίας τοῦ παραδιδομένου εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ ΑΣΟ σταφιδοκάρπου κλπ. Οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ τῶν περιφερειῶν Ἀρφαδῶν Καλαμῶν, Βαλύρας τέως Δήμων Λιθωκιωτῶν, Ὀπιταϊδῶν Ἀρτεμησίων καὶ Ἀρκαδίων διαμαρτύρονται διὰ ληφθέντα σταφιδικὰ μέτρα καὶ ζητοῦν ἀναθεώρησιν τιμῆς ἀσφαλείας σταφιδοκάρπου, αὔξησιν ταύτης κατὰ 25%, διάθεσιν ποσότητος σταφίδος διὰ τὴν Βιομηχανίαν καὶ καταβολὴν ὁλοκλήρου τῆς ἀξίας τοῦ παραδιδομένου εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ ΑΣΟ σταφιδοκάρπου κλπ. Ἡ ΕΔΑ Καβάλας διαμαρτύρεται διὰ διάλυσιν ΕΔΝΕ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 300691]22.9.51 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορήγησιν δανείου δραχμῶν 264.149.000.000 εἰς τὸν ΑΣΟ διὰ τὴν συγκέντρωσιν σταφίδος ἐσοδείας 1952–52. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κρεσταίνων καὶ περιχώρων διαμαρτυρομένων δι’ ἀποξένωσιν Ὀλυμπίας ἐκ τῶν ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ Λάδωνος, καὶ διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος Νομοσχεδίου, προβλέποντος κεχωρισμένως τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῆς ψιλῆς κυριότητος τῶν τσιφλικούχων ἐπὶ τῶν ἐμφυτευτικῶν των κτημάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Χανδρινοῦ, ζητοῦντος τὴν λῆψιν μέτρων στεγάσεως τῶν σεισμοπλήκτων κατοίκων τοῦ χωρίου Κουκουνάρας Πυλίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μυλεργατῶν Καλαμῶν, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατάργησιν κοινωνικῶν πόρων Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων καὶ ζητοῦντος ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ὁ κ. Χ. Εὐελπίδης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου 2057)52» Οἱ κ. κ. Ρέντης (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν) καὶ Ι. Ζίγδης (Ὑπ. Βιομηχανίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τῆς Δημοτικῆς Ἐπιχειρήσεως Φωταερίου Ἀθηνῶν». Οἱ κ. κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας (Ὑπ. παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 17 Νομ. Διατάγματος 158)1946 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νομ. Διατάγματος 10 Μαΐου 1946 «περὶ ἀνασυστάσεως τοῦ Ὑφυπουργείου Τύπου καὶ Πληροφοριῶν καὶ ὀργανώσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ». Οἱ κ. κ. Δ. Παπασπύρου (Ὑπ. Δικαιοσύνης) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδια νόμων 1) «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, καὶ 1950–51 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἰκον. ἔτους 1952–53 καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Ἰατροδικαστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Καραθόδωρος, Π. Βουδούρης καὶ Α. Θεοδοσιάδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν διὰ τοῦ ἀναλογικοῦ συστήματος διατάξεων τοῦ κωδικοποιημένου νόμου 5493 τοῦ 1932 (Β. Δ. 9)9 Αὐγούστου 1951) καὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν διὰ τοῦ ἀναλογικοῦ συστήματος διατάξεων τοῦ κωδικοποιημένου νόμου 5493 τοῦ 1932 (Β. Δ. 9)9 Αὐγούστου 1951) καὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως διὰ νὰ φέρω εἰς τὴν Βουλὴν ἕν θέμα ἐξαιρετικῆς ἐθνικῆς, οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς σπουδαιότητος, ἀναφερόμενον εἰς τὴν ἀθρόαν καὶ ἀδικαιολόγητον ἀπόλυσιν ἐργατῶν ἀπὸ διαφόρους μεγάλας βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις τῶν κυριωτέρων ἀστικῶν καὶ βιομηχανικῶν κέντρων τῆς Χώρας. Πιστεύω, κύριε Πρόεδρε, καὶ τὴν πίστιν μου αὐτὴν στηρίζω εἰς μίαν ἀντικειμενικὴν ἔρευναν τῶν γεγονότων, ὅτι δὲν εἶναι δεδικαιολογημέναι αἱ ἀθρόαι αὐταὶ ἀπολύσεις ἐργατοτεχνιτῶν ἀπὸ τὰς μεγάλας βιομηχανίας μας καὶ συνεπῶς, δὲν εἶναι οἰκονομικὰ τὰ αἴτια τὰ προκαλέσαντα τὴν ἐκδήλωσιν μιᾶς τοιαύτης ἀσυνειδήτου καὶ ἀστόργου τακτικῆς καί συμπεριφορᾶς πολλῶν ἐργοδοτῶν. Τρανὴν ἀπόδειξιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ μου τούτου ἀποτελεῖ ἡ προσφάτως, κατόπιν ἀσκηθέντος ἐπισταμένου ἐλέγχου γενομένη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διαπίστωσις, ὅτι τὰ πραγματοποιηθέντα κέρδη ὑπὸ τῶν μεγάλων αὐτῶν βιομηχανικῶν ἑταιρειῶν, ἐκείνων ἀκριβῶς, αἵτινες προέβησαν εἰς τὰς περισσοτέρας ἀπολύσεις εἰς τὰς Ἀθήνας, τὸν Πειραιᾶ, τὴν Θεσσαλονίκην, τὸν Βόλον καὶ ἄλλας μεγάλας Ἑλληνικὰς πόλεις, ὑπερβαίνουν πᾶν θεμιτὸν ὅριον. Ἐπιβάλλεται, συνεπῶς, ἡ λῆψις τῶν ἐνδεικνυομένων νομοθετικῶν καὶ διοικητικῶν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν μιᾶς καταστάσεως ἐγκυμονούσης σοβαροὺς ἐθνικοὺς καὶ κοινωνικοὺς κινδύνους. Γνωρίζω, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, διαπνεομένη ἀπὸ αἴσθημα στοργῆς πρὸς τὸν καταδυναστευόμενον ἀπό τινας ἰδίᾳ οἰκονομικῶς παντοδυνάμους ἐπιχειρηματίας ἐργατικοῦ πληθυσμοῦ, κατέθεσε διὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τῆς ἐπὶ τῆς Ἐργασίας, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, σχέδιον νομοθετικοῦ διατάγματος περὶ ἐλέγχου τῶν ἀπολύσεων τῶν ἐργατῶν ὑπὸ τῶν βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων, πλὴν ὅμως, λόγῳ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν της καὶ τῆς παρεμπεσούσης ἐκτάκτου συνόδου τῆς Βουλῆς, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ψήφισίς του. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης ἀμέσου ἱκανοποιήσεως τῆς δικαιοτάτης αὐτῆς ἀξιώσεως τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεών του, λήψεως αὐστηρῶν νομοθετικῶν καὶ διοικητικῶν μέτρων προστασίας του καὶ ἀναχαιτίσεως τοῦ κακοῦ. Ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως πρὸς τὸν παριστάμενον ἀξιότιμον κύριον Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ καταθέσῃ κατεπειγόντως εἰς τὴν Βουλὴν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, συμπληρωμένον προσηκόντως, ὥστε αὕτη, ἐν τῇ ἐκτάκτῳ αὑτῆς συνόδῳ συγχρόνως μὲ τὸν ἐκλογικὸν νόμον, νὰ τὸ ψηφίσῃ. Συνιστῶ, μάλιστα, ἐπιμόνως τὴν διεύρυνσιν τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ μέτρου, ἐπὶ τῷ τέλει νὰ περιληφθοῦν εἰς αὐτὸ αἱ κυριώτεραι διατάξεις τοῦ καταργηθέντος νόμου 424, αἱ ὁποῖαι κατεδείχθησαν ἐκ τῆς πρακτικῆς των ἐφαρμογῆς πολύτιμοι διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Ἡ Κυβέρνησις, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, προσέφερε πολυτιμοτάτην ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος διὰ τῆς προσφάτου ψηφίσεως τοῦ νόμου περὶ καταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Ἤδη, δύναται ἡ ἰδία Κυβέρνησις, συνεπὴς πρὸς τὰς ἐπαγγελίας της, μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ περὶ ἐλέγχου τῶν ἀπολύσεων τῶν ἐργαζομένων, μὲ ἀναδρομικὴν ἰσχύν, νὰ προσφέρῃ μίαν ἐξ ἴσου πολύτιμον ὑπηρεσίαν καὶ νὰ παράσχῃ μίαν ἀποτελεσματικὴν προστασίαν εἰς τὸν ἀναξιοπαθοῦντα ἐργατικὸν κόσμον, ποὺ ἀποτελοῦν οἱ δύο αὐτοὶ κόσμοι μαζὶ τὰ θεμέλια τοῦ ἐθνικοῦ μας οἰκοδομήματος. Εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ὀλεθρία διὰ τὸ Ἔθνος μας ἡ τακτικὴ αὐτὴ τῶν ἀσυνειδήτων αὐτῶν ἐκπροσώπων τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, ποὺ ἀπερρόφησαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ ἔλαβον τὴν μερίδα τοῦ λέοντος ἐκ τῶν κονδυλίων τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἐναντίον των πρέπει, χωρὶς δισταγμόν, νὰ ληφθοῦν δρακόντεια μέτρα, διότι ἀποδεδειγμένως καὶ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως ὑπονομεύουν, καὶ τὰ ἔννομα συμφέροντα τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος καιρίως βλάπτουν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Εὐριπαῖος ἔχει τὸν λόγον.

§8Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ ὅσων εἶπεν ὁ συνάδελφος ἐξ Εὐβοίας κ. Στεφανίδης, διότι ἔχω καὶ ἐγὼ πληροφορίας, ὅτι αἱ βιομηχανίαι τῆς νήσου Σύρου ἀπολύουν ἀθρόως ἐργάτας. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, κατέθεσεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως σχετικὸν σχέδιον νομοθετικοῦ διατάγματος, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν ἐπρόφθασε νὰ ψηφισθῇ διότι παρενέπεσεν ἡ ἔκτακτος σύνοδος τῆς Βουλῆς. Ἤδη, παρακαλῶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν Κυβέρνησιν γενικῶς, ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ ψήφισις τοῦ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχεδίου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπολύωνται ἐργάται ἀπὸ βιομηχανίας, ὄχι διότι δὲν ἔχουν ἐργασίαν, ἀλλὰ διὰ λόγους ἀντιπολιτεύσεως.

§9Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἀριθμοὶ ὡς πρὸς τὴν ἀνεργίαν εἰς τὴν περιφέρειαν Πειραιῶς, εἶναι καταπληκτικοί. Ἔφθασεν εἰς τὰς 13.000 ἡ ἀνεργία. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ προβῇ εἰς ἄμεσον λῆψιν ἐνδεικνυομένων μέτρων.

§10Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὸ ἴδιον καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην 23.000 ἄνεργοι.

§11Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω δύο λέξεις. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον καὶ ἀναμφισβητήτως ὤφειλε ν’ ἀπασχολήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἡ Κυβέρνησις, πιεζομένη ἀπὸ τὰ πράγματα, κατέθεσεν ἕνα νομοσχέδιον. Ἀτυχῶς, τὸ λέγω ἀτυχῶς καὶ τὸ τονίζω, δὲν ἐπεδιώχθη ἡ ψήφισις τούτου, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, ἦτο προθυμοτάτη νὰ τὸ ψηφίσῃ ὅπως τόσα ἄλλα νομοθετήματα. Πέραν τούτου, εἰδοποιῶ, ὅτι ἄνευ ἐγγραφῆς σοβαροῦ ποσοῦ εἰς τὸν Προϋπολογισμόν, διὰ τὴν προσωρινὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος εἶναι ἀδύνατον νὰ λέγωμεν, ὅτι θὰ δώσωμεν λύσιν. Εἶναι ἀνάγκη—καὶ ἔγινε διαβόητον καὶ ἐκ μέρους τῶν μεγάλων καὶ τῶν ἐπισήμων ὀργανώσεων ἀνεξαρτήτως τοῦ τόπου μας—εἶναι ἀνάγκη νὰ συμμορφωθῇ ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὰς ὑποδείξεις καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ἡ ὁποία προθύμως ὑπεστήριξε νὰ ἀναγραφῇ τὸ ποσὸν τοῦτο διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἐργατικῆς τάξεως, ἄλλως θὰ διατρέξουν κίνδυνον νὰ αὐξηθῇ ἡ ἀνεργία, εἶναι δὲ μεγίστη τροφὴ διὰ τοὺς κομμουνιστὰς καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας.

§12Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ τὴν φωνὴν τῶν μεταλλωρύχων ὡρισμένων περιοχῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τῆς Β. Εὐβοίας, οἱ ὁποῖοι κεῖνται εἰς οἰκτρὰν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Καὶ ἀφοῦ ἐνεπαίχθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διότι ὅταν ἐτίθετο ἡ ὑπογραφὴ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὡς πρὸς τὸ ἐπίδομα τῆς ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, ἠμφισβητεῖτο ἡ νομιμότης, διότι ὑπεγράφετο μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἰσχύος τοῦ σχετικοῦ νόμου, μετὰ ἀπ’ αὐτὸ ἔρχεται καὶ ἡ ἀπόλυσις, ἡ ὁποία καθιστᾷ τραγικὴν τὴν οἰκονομικὴν των κατάστασιν.

§13Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω δύο λέξεις. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἤδη καταθέσει νομοθετικὸν διάταγμα ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Θὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ ποῖον τρόπον θὰ τὸ ψηφίσωμεν τώρα κατὰ τὴν ἔκτακτον σύνοδον εἰς νέαν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα. Φαντάζομαι ὅτι, ἐφ’ ὅσον παρατηρεῖται αὐτὸ τὸ φαινόμενον τῆς ἀδικαιολογήτου ἀπολύσεως, καίτοι νομίζω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ εἶναι κάπως ὑπερβολικοί, θὰ κοιτάξω νὰ ἴδωμεν κατὰ ποῖον τρόπον θὰ σταματήσωμεν τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη ἀπὸ ὡρισμένους βιομηχάνους.

§14Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὄχι μόνον διὰ τῆς ψηφίσεως αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου· τὸ ζήτημα θὰ ἀντιμετωπισθῇ καλύτερον καὶ ριζικώτερον μόνον ὅταν ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ εἰδῶν τὰ ὁποῖα κατασκευάζονται ἐπαρκῶς εἰς τὸν τόπον. Ἄλλως τὸ ζήτημα τῆς ἀνεργίας δὲν θὰ εἶναι αὐτό, ἀλλὰ θὰ αὐξηθῇ περισσότερον, παραλλήλως μὲ τὸν νόμον αὐτὸν θὰ παρακαλέσω νὰ προσέξετε καὶ τὸ ζήτημα τῆς εἰσαγωγῆς εἰδῶν ποὺ κατασκευάζονται ἐπαρκῶς εἰς τὸν τόπον. Ἔτσι μόνον καταπολεμεῖται ἡ ἀνεργία.

§15Ε. ΓΟΝΗΣ. Τότε πρέπει νὰ ἀλλάξῃ ἡ οἰκονομικὴ πολιτική.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Α. Ἀποστολίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀγορὰν τοῦ Λίμπερτυ «Κρήτη» κλπ.

§17Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς ἐκθέσω ὅπως ἔχουν τὰ γεγονότα σχετικῶς μὲ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Λίμπερτυ «Κρήτη» καὶ ἕκαστος ἐξ ὑμῶν ἂς ἐξαγάγῃ τὰ ἰδικά του συμπεράσματα. Κατὰ τὸ 1946 ἡ Κυβέρνησις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της ὅπως ἐνισχύσῃ τὴν Ἑλληνικὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν, ἥτις πολλαχῶς συνεισέφερεν εἰς τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα καὶ ὑπέστη σημαντικὰς ἀπωλείας, ἀπεφάσισε τὴν χορήγησιν 100 πλοίων Λίμπερτυ εἰς ἀνεγνωρισμένους Ἕλληνας ἐφοπλιστάς. Τὴν παραχώρησιν ταύτην θὰ τὴν ἔκαμνε διὰ τῆς Maritime Comission καὶ ὑπὸ ὅρους εὐνοϊκούς. Οἱ εὐνοϊκοὶ ὅροι θὰ συνίσταντο, ὅτι οἱ ἐφοπλισταὶ θὰ κατέβαλον τὸ 25% τοῖς μετρητοῖς ἐξ ἰδίων καὶ διὰ τὰ 75% θὰ παρείχετο ἡ ἐγγύησις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ τὸ θέρος τοῦ 1946 ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εὑρισκόμενος εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς ὡς ἀρχηγὸς τῆς Ἑλληνικῆς ἀποστολῆς, ὑπέγραψεν αἴτησιν πρὸς τὴν Maritime Comission ὅπως συμπεριληφθῇ μετὰ τοῦ κ. Γ. Μοάτσου εἰς τὸν κατάλογον τῶν 100 προσώπων, πρὸς τὰ ὁποῖα θὰ παρείχετο ἕν πλοῖον Λίμπερτυ εἰς τὰς 11 Ἰουλίου 1952 διὰ δηλώσεών του πρὸς τὸν τύπον ὁ ἀξιότιμος ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν, ὅτι εἶχεν εἴπει τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1946 εἰς τὸν κ. Γ. Μοάτσον ὅτι δὲν ἐπιθυμεῖ πλέον τὴν συμμετοχήν του εἰς πλοῖον Λίμπερτυ. Τὴν 27ην Νοεμβρίου 1946 συνέρχεται ἡ ἐπιτροπὴ τῆς Maritime Comission καὶ ἐγκρίνει τὸν κατάλογον 62 πλοίων Λίμπερτυ, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ παραχωρηθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἰς τὸν κατάλογον αὐτὸν καὶ ὑπὸ στοιχεῖον ἀριθμὸς 10 εὑρίσκεται ἀναγεγραμμένον τὸ ὄνομα Σ. Βενιζέλος, Γ. Μοάτσος. Τὴν 27ην Δεκεμβρίου 1948 κακοποιεῖται ἡ ἀπόφασις τῆς Miritine Comission εἰς τὴν Ἑλληνικὴν πρεσβείαν τῆς Οὐάσιγκτων, ὑπὸ στοιχεῖον δὲ ἀριθ. 10 ἀναφέρεται Σ. Ε. Βενιζέλος– Γ. Μοάτσος. Τὸ 1947 πραγματοποιεῖται ἡ παραχώρησις τοῦ πλοίου Λίμπερτυ εἰς τὸν κ. Γ. Μοάτσον καὶ οὕτω ἐξελίσσονται τὰ πράγματα μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου 1950, ὁπότε προκύπτει διαφορὰ μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ δημοσίου καὶ τοῦ κ. Μοάτσου σχετικῶς μὲ τὸν φόρον, τὸν ὁποῖον ἔπρεπε ὁ πλοιοκτήτης τοῦ πλοίου «Κρήτη» νὰ πληρώσῃ. Ὁ οἰκεῖος οἰκονομικὸς ἔφορος ἐζήτει διὰ φόρον 69.688 δολλάρια. Ὁ κ. Μοάτσος ἠμφισβήτησε τὸ ποσὸν αὐτὸ καὶ κατέβαλε 19.000 δολλάρια, τὸ δὲ ὑπόλοιπον 50.000 δολλάρια δι’ ἀνεκκλήτου πιστώσεως. Ἐκ τῆς καταθέσεως αὐτῆς τῆς ἀνεκκλήτου πιστώσεως καὶ τῆς μὴ ἐξοφλήσεως τοῦ φόρου προέκυψε πληθὺς νομικῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα περιέπλεξαν τὴν ὑπόθεσιν. Εἰς τὰς 4 Νοεμβρίου 1950 ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δι’ ἐγγράφου τῆς Γεν. Διευθύνσεως Φορολογίας πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Πρεσβείαν τῆς Οὐάσιγκτων ἐγκρίνει τὴν μεταβίβασιν τοῦ πλοίου «Κρήτη» εἰς ἕτερον Ἕλληνα ἐφοπλιστήν, κατὰ παράβασιν ὅμως τοῦ νόμου 1451 ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 10 τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὰ ἑξῆς: «Ἐπὶ παραλείψεως (ἀναγινώσκει)................» Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1946 δὲν ἀναφέρεται πλέον τὸ ὄνομα τοῦ κ. Βενιζέλου καὶ ἐμφανίζεται ὡς μόνος ἰδιοκτήτης τοῦ πλοίου ὁ κ. Γ. Μοάτσος. Κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1950 ἐγκρίνεται ἡ μεταβίβασις, ἀλλὰ παραμένει τὸ νομικὸν γεγονὸς τῆς καταθέσεως τῆς ἐγγυήσεως, κατὰ πόσον εἶχεν ἐξοφληθῆ ἡ ἀπαίτησις τοῦ δημοσίου. Ὁ κ. Μοάτσος προσφεύγει εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἀπορρίπτει τὴν προσφυγήν του λόγῳ ρητῆς διατάξεως τοῦ νόμου, ἡ ὁποία προέβλεπεν εἰς τὸ ἄρθρ. 3 τοῦ νόμου 1517]50 τὰ ἑξῆς: «Ἀποστολαὶ πρὸς τὸ Δημόσιον ...................(ἀναγινώσκει)....................». Οὕτως εἶχον τὰ πράγματα ἀπὸ τοῦ 1950 μέχρι τοῦ 1952 ὁπότε κατὰ τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τῆς Βουλῆς (συνεδρίασις τῆς 10–4–1952) ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, συζητουμένου νομοσχεδίου περὶ παροχῆς διευκολύνσεων εἰς φορολογουμένους, διὰ τροπολογίας τὴν ὁποίαν εἰσήγαγεν εἰς τὴν Βουλὴν εἰς τὸ ἄρθρον 9 παράγραφος 3 τοῦ σχετικοῦ νόμου. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Αἱ μέχρι τῆς δημοσιεύσεως..................................... ...................(ἀναγινώσκει)...................». Ἡ τροπολογία αὐτὴ σημαίνει τὸν χαρισμὸν εἰς τὸν κ. Γ. Μοάτσον ποσοῦ φόρου 400.000.000 δραχ. προερχομένου ἐκ τῶν ὑπερημεριῶν. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νομοθετῶν, ὡς ἐνομοθέτησε διὰ τῆς τροπολογίας ταύτης, παρέβη ρητῶς τὸ ἄρθρον 37 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὰ ἑξῆς: «Πᾶσα πρότασις νόμου....... ...................(ἀναγινώσκει)...................». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν παρέβη ρητὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος ὑποβαλὼν τὰς σκέψεις του διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Οὕτως εἶχον τὰ πράγματα, ὁπότε ἡ ἐφημερὶς «Ἑστία» ἀνέγραψε τὴν πληροφορίαν μετ’ αἰχμῆς κατὰ τῶν ἀντιπολιτευομένων βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν μέρος εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν, κατηγοροῦσα αὐτούς, ὅτι δὲν ἀντελήφθησαν τὴν τοιαύτην παράλειψιν, λόγῳ δὲ τῆς τοιαύτης ἀναγραφῆς εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὑπέβαλα τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν γνωρίζετε, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἡ ἐρώτησις ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας................(ἀναγινώσκει)................». Καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὸν ὁποῖον πρὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1951 δὲν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ γνωρίζω, ἀπήντησε μετὰ πάσης εἰλικρινείας καὶ μοῦ παρέσχεν ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐζήτουν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπροτίμησε νὰ μὴ ἀπαντήσῃ, ἀλλὰ νὰ προβῇ, ἀντὶ ἀπαντήσεως εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τριῶν δηλώσεων εἰς τὸν τύπον. Κατὰ τὴν πρώτην δήλωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη δὲν ἀφορᾷ τὴν προκειμένην περίπτωσιν τοῦ πλοίου «Κρήτη» καὶ λέγει: «Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου ...................(ἀναγινώσκει)...................». Μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠναγκάσθη νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι τὴν διάταξιν αὐτὴν τὴν ἐνομοθέτησε λέγοντας τὰ ἑξῆς: «Γνωρίζομεν ...................(ἀναγινώσκει)...................». Δὲν θέλω, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀμφισβητήσω τὸν ἔρωτα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὸ ἀπόλυτον δίκαιον καὶ τὸν σεβασμὸν τοῦ Κράτους ὡς ἠθικοῦ προσώπου. Ἐκτιμῶ δὲ βαθύτατα τὴν ἀγάπην του πρὸς τὰ μέτρα ἐπιεικείας διὰ τοὺς φορολογουμένους, διεπίστωσα ὅμως τὴν παράβασιν τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος καὶ νομίζω, ὅτι πολὺ κακὴν ὑπηρεσίαν προσέφερε καὶ πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νομοθετήσας ὡς ἐνομοθέτησε διὰ τροπολογίας χωρὶς νὰ φέρῃ τὴν σχετικὴν διάταξιν εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὅπου θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀναπτύξῃ τὰς ἀρχὰς περὶ τοῦ ἀπολύτου δικαίου καὶ τὴν γνώμην διὰ τὰ μέτρα ἐπιεικείας πρὸς τοὺς φορολογουμένους. Ἡ τρίτη δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἦτο, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐνομοθέτησεν, ἡ Βουλὴ ἔχει τὸ δικαίωμα ν’ ἀκυρώσῃ τὸν νόμον. Θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ νομίζω, ὅτι ὅλη ἡ Βουλὴ θὰ ἦτο σύμφωνος νὰ ἀκυρωθῇ ἡ διάταξις αὕτη, ἡ παράγραφος 3 τοῦ νόμου 2097, διότι νομίζω, ὅτι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν αἱ ἐπιστημονικαὶ ἀπόψεις περὶ ἀπολύτου δικαίου καὶ νὰ μὴ διατυπωθῇ μία ἀπαλλαγὴ φόρου τόσον σημαντικοῦ ποσοῦ ἐν ἀγνοίᾳ τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα).

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§19Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.) Κύριοι βουλευταί, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. βουλευτὴν ὁ ὁποῖος διετύπωσε τὴν ἐρώτησιν, διότι ὅσον καὶ ἂν ἤθελεν ὁ κ. Ἀποστολίδης νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀφορμὴν ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας ἡ ἐρώτησίς του διετυπώθη, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι καὶ αὐτὴ ἀπετέλεσεν ἕνα τμῆμα τῆς ἐπιθέσεως, ἡ ὁποία διεξάγεται ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Διότι τὸ ζήτημα ἔχει δύο φάσεις, ἡ πρώτη ἂν ὑπῆρξα ἰδιοκτήτης πλοίου καὶ ἡ δευτέρα, ἂν ἐγένετο χαριστικὴ πρᾶξις, ἤ δῆθεν χαριστικὴ πρᾶξις. Θὰ ἀποδειχθῇ ἐκ τῶν προσαγομένων στοιχείων, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεμία χαριστικὴ πρᾶξις καὶ οὐδὲν σκάνδαλον. Ὅπως ἐξήγησα καὶ διὰ τοῦ τύπου, ὅταν διετυπώθη ἡ ἐρώτησις, εὑρισκόμην εἰς τὴν Ἀμερικὴν τὸν Αὔγουστον τοῦ 1946 ἐπὶ κεφαλῆς μιᾶς ἀποστολῆς τὴν ὁποίαν ἔστειλεν ἡ τότε Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος διὰ νὰ διαπραγματευθῇ μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν, ἔναντι τῶν ἀπωλειῶν τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ Ἑλλὰς κατὰ τὸν πόλεμον, τὴν παραχώρησιν 100 Λίμπερτυ εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐφοπλιστάς. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δοθέντος ὅτι οἱ ναῦλοι ἦσαν πολλοὶ χαμηλοί, δὲν ὑπῆρχε κἂν διάθεσις ἀγορᾶς ἐκείνων τῶν πλοίων. Καὶ μόνον κατὰ τὸν μῆνα Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον ἤρχισεν ἡ συζήτησις λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῶν ναύλων καὶ τότε ἐπροθυμοποιήθησαν καὶ μάλιστα διὰ τὴν ἀγοράν των. Εἰς τὴν ἀρχὴν μάλιστα μοῦ ἔλεγον εἶναι ζήτημα ἂν ἀπ’ αὐτὰ τὰ πλοῖα θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀγοράσωμεν τὰ ἑξήκοντα. Ὁ ὑψωμὸς τῶν ναύλων συνετέλεσε νὰ ὑποβληθοῦν αἰτήσεις πάρα πολλαί. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ὑπάρχει αἴτησις μὲ ὑπογραφὴν ἰδικήν μου διὰ τὴν ἀγορὰν Λίμπερτυ.

§20Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπα ἐγὼ τὸ στηρίζω εἰς τὰ ἑξῆς γεγονότα.

§21Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.) Λέγω, ὅτι δὲν ὑπάρχει αἴτησις μὲ ὑπογραφὴν ἰδικήν μου. Ὁ κ. Μοάτσος ὑπέβαλε τοιαύτην. Εἰς τοῦτον ἐτηλεγράφησα μετ’ ὀλίγον χρόνον ἤτοι τὸν Ὀκτώβριον τοῦ ἰδίου ἔτους νὰ ἀποσύρῃ τὴν αἴτησίν του ὡς πρὸς ἐμέ, ἀκριβῶς, διὰ νὰ ἀποφύγω κάθε παρεξήγησιν καὶ νὰ μὴ δώσω δικαίωμα εἰς κανένα νὰ εἴπῃ ὅτι ἐφρόντισα διὰ τὴν παραχώρησιν τοῦ Λίμπερτυ, διὰ νὰ ἐπωφεληθῶ καὶ ἐγώ. Διὰ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, ὡς γνωστόν, ὑπέστην ἐπίθεσιν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τῶν Κομμουνιστῶν καὶ ἀπὸ τὸν δημοσιογράφον Πῆρσον καὶ ἔδωσα εἰς αὐτοὺς τὴν πρέπουσαν ἀπάντησιν.

§22Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τί θὰ ἐπωφελῆσθε τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν κάθε Ἕλλην ἠμποροῦσε νὰ ἀγοράσῃ καὶ κάθε Ἕλλην πολίτης ἔχει ἴσα δικαιώματα; Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ χαριστικῆς πράξεως, μάλιστα.

§23Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.). Κύριε Μπακόπουλε, θὰ σᾶς παρακαλέσω μὴ μοῦ κάμετε τὸν δικηγόρον, ἀφήσατέ με νὰ ὁμιλήσω. Ἐγὼ δηλῶ, κατὰ τὸν πλέον ἐπίσημον τρόπον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχω μὲ τὸ ἀτμόπλοιον «Κρήτη». Καταθέτω εἰς τὴν Βουλὴν φωτοτυπωμένον ἔγγραφον ἀπὸ τὴν Commision Maritime ἐκ τοῦ ὁποίου ἐμφαίνεται ὅτι ἐγὼ παρῃτήθην καὶ ὅτι ὁ κ. Μοάτσος καὶ οἱ κληρονόμοι του εἶναι οἱ μόνοι ἰδιοκτῆται τοῦ πλοίου. Ὑπάρχει ἐδῶ ἕνας φάκελλος τὸν ὁποῖον θὰ σᾶς καταθέσω, ὁ ὁποῖος λέγει: (ἀναγινώσκει). Ὑπάρχει ἐπίσης καὶ ἓν τηλεγράφημα τοῦ Προξένου μας εἰς τὴν Ν. Ὑόρκην, ὅπως ὑπάρχουν καὶ τὰ ἄλλα χαρτιά, τῶν ὁποίων ἡ Ναυτιλιακὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Οὐάσιγκτων μοῦ ἔστειλε φωτοτυπίας καὶ ἐκ τῶν ὁποίων ἐμφαίνεται, ὅτι ἐγὼ παρῃτήθην.

§24Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Παρῃτήθητε ὅταν σᾶς ἐπετέθη ὁ Ἀμερικανικὸς Τύπος.

§25Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Μὴ λέγετε ἀναληθῆ πράγματα κ. συνάδελφε. Βλέπετε, ὅτι τὰ ἄκρα πάντοτε συναντῶνται. Ὁ Ἀμερικανικὸς Τύπος μοῦ ἐπετέθη τὸ 1949, ἐνῷ ἐγὼ παρῃτήθην τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1946.

§26Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Ὠφείλατε νὰ....

§27Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.) Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ παρεκάλουν, ὅπως, πᾶς ὅστις ἐπιθυμεῖ νὰ ἐλέγξῃ τὰ κατατεθειμένα ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναμφισβητήτως ἐπίσημα.

§28Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. Σχετικῶς μὲ τὴν πρότασίν μου, ὅπως ἀκυρωθῇ ἡ τροπολογία;

§29Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.). Ἐγὼ ἤθελον νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν τροπολογίαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νομίζω, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι εἶναι ὀρθὴ καὶ δικαία. Ἐγὼ ὅμως ἤθελον νὰ δηλώσω διὰ τελευταίαν φορὰν, ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ ἀτμόπλοιον «Κρήτη».

§30Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτ.). Κύριοι συνάδελφοι, εὐχαριστῶ τὸν ἐρωτῶντα, διότι μοῦ ἔκαμε μίαν εὔφημον μνείαν, ὅτι εἰλικρινῶς καὶ τιμίως ἀπήντησα ἀμέσως, καθ’ ἣν εἶχον ἄλλωστε ὑποχρέωσιν, εἰς τὴν ἐρώτησίν του. Βεβαιωθῆτε, ὅτι θὰ ἀπαντήσω καὶ τώρα εὐθέως καὶ εἰλικρινῶς εἰς τὴν ἐρώτησίν του. Οὐδέποτε ὁ κ. Σ. Βενιζέλος ὑπέγραψε αἴτησιν διὰ τὴν ἀγορὰν Λίμπερτυ. Ἡ ὑπόθεσις κύριος, ἐφ’ ὅσον ἔρχεται εἰς τὴν Βουλὴν μὲ τὴν στενόκαρδον διάθεσιν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπετράπη εἰς τὸν ἐρωτῶντα νὰ δώσῃ τὸν τόνον ἐρωτήσεως, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ ἐπερωτήσεως, θὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς τὸν ἀπαντῶντα νὰ δώσῃ τὸν τόνον τῆς ἀπαντήσεως, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ ἐπερωτήσεως, διότι ἡ ὑπόθεσις δὲν εἶναι ἐρώτησις ἢ ἀπάντησις ἁπλῆ, ἀλλ’ ἔχει τὸν τόνον τὸν ἀντιπολιτευτικὸν καὶ συνεπῶς θὰ ἀκούσετε ὁλόκληρον τὴν ἱστορίαν ὅπως ἔχει. Τὸ 1946 πράγματι ὁ Πρόεδρος κ. Βενιζέλος εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ παρεκλήθη ἐκεῖθεν ἀπὸ τὸν κ. Κουλκουντῆν, Πρόεδρον τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν νὰ συνηγορήσῃ διὰ τὴν παραχώρησιν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἐμπορικὴν ναυτιλίαν Λίμπερτυ, ἥτις τόσον εἶχεν ἀποδεκατισθῆ ἐκ τοῦ πολέμου. Ἡ προσπάθεια τοῦ κ. Βενιζέλου ὑπῆρξεν ὄντως ἐθνική, διότι, ὅπως σᾶς ἀνέπτυξα, ἡ προσπάθεια τῶν κ. κ. ἐφοπλιστῶν, ἄνευ τῆς συνηγορίας τοῦ κ. Προέδρου δὲν θὰ ἔφερεν ἀποτελέσματα. Πράγματι, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ προσπάθεια ἐκείνη ἀπέδωσεν. Ὁ Πρόεδρος κ. Βενιζέλος ἀνεχώρησε δι’ Ἀθήνας καὶ τὸν Σεπτέμβριον 1946 ὁ κ. Μοάτσος ὑπέβαλεν αἴτησιν πρὸς ἀγορὰν ἑνὸς Λίμπερτυ εἰς τὴν Ναυτιλιακὴν Ἐπιτροπήν. Κατόπιν ὁ κ. Βενιζέλος, ὅπως σᾶς ἀνεκοίνωσεν ὁ ἴδιος, δὲν ἠθέλησε νὰ μετάσχῃ εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ κατεκυρώθη καὶ ἀνεγράφη εἰς τοὺς καταλόγους ἐπ’ ὀνόματι μόνον τοῦ κ. Μοάτσου καὶ τὸ συμβόλαιον συνετάχθη ἐπ’ ὀνόματι Γ. Μοάτσου. Τὸ 1947, Φεβρουάριον, τὸ πλοῖον πλέον μὲ ἰδιοκτήτην μόνον τὸν κ. Μοάτσον, ἀντίκρυσε τὰς μεγαλυτέρας οἰκονομικὰς δυσχερείας, διότι ὑπεχρεώθη, ὁ ἀτυχὴς, νὰ συνάψῃ δάνεια μακροπρόθεσμα διὰ μεγάλους ναύλους καὶ ὑπεχρεώθη τὸ πλοῖον νὰ ταξιδεύσῃ εἰς τὰς Ἰνδίας καὶ ἠναγκάσθη ἐν συνεχείᾳ μετὰ τὰς κακοτυχίας αὐτὰς νὰ πωληθῇ εἰς τὸν κ. Ἐμπειρῖκον, ἀντὶ τοῦ ποσοῦ ποὺ εἶχεν ἀγορασθῆ ἀρχικῶς. Ἔρχεται κατόπιν ὁ νόμος τοῦ Χέλμη, ὁ ὁποῖος ὥριζε μίαν φορολογίαν βαρυτάτην περὶ τεκμαρτοῦ καὶ ἀμαχήτου κέρδους ἐπὶ τῶν σκαφῶν καὶ ὑπεχρεώθη τὸ σκάφος νὰ πληρώσῃ ἕνα τεράστιον ποσόν. Ἦτο λοιπὸν φυσικὸν καὶ δεδικαιολογημένον ὁ φορολογούμενος νὰ ὑποβάλῃ, καὶ ὑπέβαλεν, ἔνστασιν καὶ νὰ ζητήσῃ ὅπως κριθῇ ἀπὸ τὰ εἰδικὰ φορολογικὰ δικαστήρια. Κατεβλήθη ἐν συνεχείᾳ ἓν ποσὸν καὶ ἠσκήθη προσφυγὴ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Εἰς τὸ διάστημα αὐτό, πιεζόμενος ἀπὸ τὰς οἰκονομικὰς συνθήκας, ὑπεχρεώθη νὰ πωλήσῃ τὸ σκάφος εἰς τὸν κ. Ἐμπειρῖκον, διὰ νὰ τὸ μεταβιβάσῃ ὅμως ἐζήτησε τὴν ἄδειαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ λέγει, ὅτι τὸν φόρον, τὸν ὁποῖον μοῦ εἰσεπράξατε, κακῶς τὸν εἰσεπράξατε, κατὰ τὴν γνώμην μου καὶ κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διότι τὸ σκάφος αὐτό, ὄχι μόνον κέρδος δὲν ἀπέδωσεν ἀλλὰ συγχρόνως ἔχει καὶ τὰ δάνεια ποὺ τὸ βαρύνουν καὶ εἶχον συναφθῆ διὰ τὴν ἐπιχείρησιν αὐτήν Ἔρχεται λοιπὸν κατόπιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐπιβάλλει διὰ τὸν φόρον, τὸν ὁποῖον ἔχει ἤδη πληρώσει, ἐπιβάρυνσιν εἰδικήν. Διὰ τὴν ἄδικον αὐτὴν ἐπιβάρυνσιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰσηγήθη κατόπιν τὸ εἰδικὸν νομοσχέδιον, ὅπερ καὶ ἐψηφίσθη ὀρθῶς. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἡ τοποθέτησις αὕτη τοῦ θέματος εἶναι ἀπολύτως ἀντικειμενική. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι οὐδέποτε ὁ κ. Βενιζέλος ὑπέγραψεν αἴτησιν, οὔτε συνετάχθη συμβόλαιον ἐπ’ ὀνόματί του ἀλλ’ ἐπ’ ὀνόματι τοῦ κ. Γ. Μοάτσου. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον ὄχι μόνον διάθεσις πρὸς ἐρώτησιν, ἀλλὰ πολὺ περισσότερον πρὸς ἐπερώτησιν.

§31Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Πρέπει πρωτίστως νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἀπήντησα τότε ποὺ κατετέθη ἡ ἐπερώτησις, διότι ἡ Βουλὴ εὑρίσκετο ἐν ἀργίᾳ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι— ὅπως τοῦτο εἶπεν ὁ προλαλήσας κ. Ἀποστολίδης —πράγματι εἰς τὸν νόμον 2097 περιελήφθη διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἐφ’ ὅσον ἔχει κατατεθῆ ἀνέκκλητος πίστωσις, δὲν θὰ ζητῆται προσαύξησις καὶ ὑπερημερία. Ἀλλ’ ὅλο τὸ νομοθέτημα αὐτό, ὁ νόμος 2097, περιλαμβάνει τοιαύτας διατάξεις διὰ τῶν ὁποίων χαρίζονται αἱ προσαυξήσεις τῆς ὑπερημερίας καὶ σκοπὸν εἶχε τὴν διευκόλυνσιν τῶν φορολογουμένων. Νομίζω, ὅτι κατ’ ἀρχὴν εἶναι πολὺ ὀλίγαι αἱ διατάξεις ποὺ ἐτέθησαν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας ὁ ὁποῖος κατέθεσεν εἰς ἀνέκκλητον πίστωσιν τὸ ὀφειλόμενον ποσὸν νὰ τοῦ ζητῆται ἐπὶ πλέον νὰ πληρώσῃ καὶ προσαύξησιν ὑπερημερίας, διότι ἐστερήθη τῶν χρημάτων, καὶ ἑπομένως δὲν εἶχε κανένα ὄφελος ἀπὸ τὰ χρήματά του, διότι δὲν ἔγινεν ἔμμεσος ἡ πληρωμὴ εἰς τὸ Δ. Ταμεῖον, ἀλλὰ ἔγινεν ἡ κατάθεσις εἰς τὴν Τράπεζαν, διότι ἡ κατάθεσις θὰ ἐγίνετο εἰς δολλάρια. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δὲν ἐξήτασε τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος ἀλλὰ διὰ τυπικοὺς λόγους ἀπέρριψε τὴν αἴτησιν τοῦ ἐνδιαφερομένου. Καὶ τότε ἀμέσως ὁ ταμίας εἰσέπραξε τὸ ποσὸν μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἀντὶ νὰ τὸ καταλογίσῃ εἰς φόρον, κατελόγισεν ἓν ποσὸν εἰς προσαυξήσεις. Ἐλέχθη, ὅτι ὑπεβλήθη ὡς τροπολογία καί, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Δυστυχῶς ὅλαι αἱ τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν δὲν εἶχον ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὄχι μόνον ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ καὶ ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν νομοσχεδίων.

§32Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἐζήτησα καὶ ὑπέβαλον τροπολογίαν διὰ τὸν λιμένα τοῦ Πόρτο Λάγο, ἀλλ’ ἀπερρίφθη αὕτη μὲ τὴν αἰτιολογίαν ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.

§33Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔχει καθιερωθῆ τακτικὴ νὰ γίνωνται δεκταὶ τροπολογίαι καὶ ἄνευ ἐκθέσεως δυστυχῶς, τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.

§34Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τροπολογίαι ἄνευ ἐκθέσεως ἀπορρίπτονται.

§35Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Μὲ συγχωρεῖτε, πάρτε τὰ πρακτικὰ καὶ θὰ δῆτε, ὅτι ἑκατοντάδες τροπολογιῶν ἔχουν περάσει χωρὶς ἐκθέσεις, αὐτὸ ποὺ σᾶς λέγω εἶναι γεγονός. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ θέμα αὐτὸ ἔγινεν ἀφορμὴ συζητήσεως εἰς τὸν τύπον, ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἐφηρμόσθη. Ὄχι μόνον δὲ αὐτό, ἀλλὰ κατέθεσα καὶ νομοσχέδιον εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς ὅπου ἠμπορεῖτε νὰ ἴδητε ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς 14–8–52 τὰ ὁποῖα λέγουν τὰ ἑξῆς «........(ἀναγινώσκει).........». Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει μίαν αἰτιολογίαν καὶ προτείνονται τροποποιήσεις εἰς τρόπον ὥστε νὰ συζητῆται ἐκ νέου τὸ ζήτημα δεδομένου, ὅτι τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς δὲν ἦτο παρών. Ἀκριβῶς δι’ αὐτὸ ἐπροτείναμεν τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία δυστυχῶς δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συζητηθῇ, διότι ὅπως γνωρίζετε ἀπὸ τῆς 15 Αὐγούστου ἔπαυσαν αἱ ἐργασίαι τῆς εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπὶ πλέον ἔκτοτε ἡ Βουλὴ δὲν ἠσχολήθη μὲ τὸ νομοσχέδιον. Πάντως ἀπὸ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ δοθῇ ἀφορμὴ νὰ εὑρεθοῦν αἱ ἀρχαὶ τοῦ δικαίου, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἀποστολίδης καὶ νὰ κριθῇ ἂν ὀρθῶς ἢ ὄχι ἐγένετο ἡ τροπολογία, διότι νομίζω, ὅτι ἀπολύτως ὀρθῶς ἐγένετο ἡ τροπολογία καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ ἕνα ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος κατέθεσε χρήματα μὲ ἀνέκκλητον πίστωσιν νὰ τοῦ ζητῶμεν ὑπερημερίας. Ἑπομένως τὸ ὅλον ζήτημα θὰ συζητηθῇ—ὅπως καὶ ἡ τροπολογία—εἰς τὴν Βουλὴν ὅτε ἐλπίζω παρὰ τὰς ἀντιθέτους γνώμας νὰ ἀποδειχθῇ τὸ δίκαιον τῆς τροπολογίας.

§36Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§37Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ δὲν γνωρίζω ἂν καλῶς ἀντελήφθην τὰ πράγματα καὶ διότι ὅλοι θέλομεν μετὰ ἀντικειμενικότητος νὰ ἐξετάσωμεν τὸ θέμα, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς. Νομίζω, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ πώλησις καὶ μεταβίβασις βάσει τοῦ νόμου ἑνὸς πλοίου λίμπερτυ ἐὰν προηγουμένως δὲν καταβληθῇ ὁ φόρος. Ἐρωτῶ λοιπόν, ὅταν τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος πλοῖον ἐπωλήθη, κατεβλήθη προηγουμένως ὁ φόρος; Ἢ ὑπάρχει ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἤ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι δύναται νὰ γίνῃ ἡ πώλησις χωρὶς νὰ καταβληθῇ ὁ φόρος; Ἐπ’ αὐτοῦ ἤθελα μίαν διευκρίνησιν διότι ἤκουσα ὅτι διὰ τὴν ἐν λόγῳ πώλησιν ἐμεσολάβησε τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἢ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον.

§38Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας). Κατεβλήθη ὁ φόρος.

§39Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. Τὴν 4.11.1950 ὁ τότε Ὑπουργὸς διὰ διαταγῆς τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Φορολογίας—ἀναρμοδίας ἐπὶ τοῦ προκειμένου διότι ἐπρόκειτο περὶ πληρωμῆς πρὸς τὸ Δημόσιον—ἐτηλεγράφησε πρὸς τὴν Πρεσβείαν τῆς Οὐάσιγκτων ἐγκρίνουσα τὴν μεταβίβασιν τοῦ πλοίου. Αὐτὸ ἦτο παράνομον καὶ ἀντίθετον πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου.

§40Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔπρεπε νὰ ἐπερωτήσετε τὸν τότε Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὄχι ἐμένα.

§41Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). (Δὲν ἠκούσθη). (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§42Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Πρέπει νὰ γίνῃ ἔλεγχος διὰ τὸν κ. Ἀποστολίδην ὁ ὁποῖος ὡς Ὑπουργὸς τῆς 4ης Αὐγούστου εἶναι δοσίλογος ἀπέναντι τοῦ Ἑλλην. λαοῦ.

§43Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θέλω νὰ κάμω μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν εὑρίσκῃ νόμιμον τὴν ἐξόφλησιν διὰ τοῦ ἀνοίγματος τῆς ἀνεκκλήτου πιστώσεως... (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§44Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὴν εὑρῆκε νόμιμον. Καὶ ἐγὼ τὴν εὑρίσκω νόμιμον.

§45Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἐλειτούργει ἐν Ἑλλάδι ὁ σωτήριος κατὰ τοῦ πολιτικοῦ ἀρριβισμοῦ θεσμὸς τῆς ἀναγνωρίσεως εὐθύνης ἐπὶ τῇ διαχειρίσει πολιτικῆς ἐξουσίας θὰ ἔδει ὁ ἐρωτήσας νὰ εἶχε παραπεμφθῇ ἐνώπιον Εἰδικοῦ Δικαστηρίου ἔναντι τῶν εὐθυνῶν του ἀντὶ νὰ παριστᾷ τὴν ἑσπέραν ταύτην τὸν τιμητήν. Εἶναι ὑπεύθυνος ἐνώπιον τοῦ Ἔθνους καὶ εἰδικώτερον τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐμπορικοῦ Κόσμου ὡς καταστροφεὺς τοῦ προπολεμικοῦ ἀκτοπλοϊκοῦ στόλου τῆς χώρας μας. Ἡ εὐθύνη του ἔγκειται ἐν τούτῳ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο δημιουργεῖται θόρυβος καὶ ἀντεγκλήσεις μεταξὺ τῶν κ. κ. βουλευτῶν).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5 λεπτά.

(Ὥρα 8.30′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 8.45′ μ. μ.)

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Παρακαλεῖται ὁ κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος νὰ συνεχίσῃ.

§48Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ εὐθύνη τοῦ ἐρωτήσαντος βουλευτοῦ, τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθην πρὶν, ἔγκειται εἰς τοῦτο: Ὑπῆρξεν Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τῆς δικτατορικῆς Κυβερνήσεως τῆς 4ης Αὐγούστου κατὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ πολέμου μετὰ τῆς Ἰταλίας καὶ εἶναι..... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§49Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὅταν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπον καὶ ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη ὅτι δὲν ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις, κατῆλθον τοῦ βήματος. Ἀλλὰ τώρα βλέπω ὅτι ἐπιτρέπετε εἰς τὸν ρήτορα νὰ συνεχίσῃ.

§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν ἀξ. συνάδελφον ἐκ Λακωνίας νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του, ὅτι δὲν δικαιοῦται οὐδείς, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἐρωτήσεως καὶ ἐπερωτήσεως, νὰ κρίνῃ δι’ ἄλλας πράξεις τὸν ἐρωτῶντα ἢ ἐπερωτῶντα. Εἶναι ἀντίθετον αὐτὸ καὶ πρὸς τὸν Κανονισμόν. Ἐὰν ἔπραξε καλῶς ἢ κακῶς ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὁ κ. Ἀποστολίδης εἰς τὴν α ἢ β περίπτωσιν εἶναι ἕτερον θέμα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς ἐρωτήσεως νὰ ὁμιλήσετε σεῖς διὰ τὴν ἰδικήν του εὐθύνην εἰς οἱονδήποτε τομέα τῆς διοικήσεως κατὰ τὸ παρελθόν.

§51Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ ὅλον τὸ θέμα κ. Πρόεδρε, καὶ πρέπει νὰ λάβῃ τὸν τύπον τῆς ἐπερωτήσεως ἡ ἐρώτησις αὐτή, διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ἀλήθεια καὶ νὰ μὴ διασύρεται ἀδίκως ὁ πολιτικὸς κόσμος.

§52Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφόσον ὁ ἐρωτῶν ἔθιξεν ἕνα ζήτημα πρέπει νὰ λάβῃ καὶ ἀπάντησιν.

§53Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διακοπὴ τοῦ κ. Κανελλοπούλου δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸν ρήτορα ἀλλὰ καὶ σᾶς, ὁ ὁποῖος δὲν ἐτηρήσατε τὸν Κανονισμόν. Διότι δὲν ἠμπορεῖ ὁ κ. συνάδελφος νὰ ὁμιλήσῃ.

§54Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Μπουρνιᾶν, ὁ κ. Μπουρνιᾶς παρενεβλήθη εἰς τὴν ὁμιλίαν, διακόψας τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἀπήντα εἰς τὸν ἐρωτήσαντα συνάδελφον. Βεβαίως δὲν ἠρκέσθη ὁ κ. Μπουρνιᾶς εἰς ἐρώτησιν, ἀλλὰ προέβη περαιτέρω. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ κάλυψις καὶ τῆς ἰδικῆς σας εὐθύνης ἐν σχέσει πρὸς τὸν κ. Μπουρνιᾶν, διότι αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ ἐπέτρεψε τὴν διακοπήν, ἢ μᾶλλον τὸν παρεκάλεσε νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διακοπήν, ἀλλὰ νὰ διατυπώσῃ τὴν ἐρώτησίν του μετά. Ἡ γενίκευσις, νομίζω καὶ ἐγώ, προκειμένου περὶ ἐρωτήσεως, ἀποκλείεται ὁπωσδήποτε ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀλλὰ ἀκόμη περισσότερον ἐπιμένω εἰς τὴν ἄποψίν μου ὅτι δὲν εἶναι νοητὴ ἡ ἀντιστροφὴ τοῦ περιεχομένου τῆς ἐρωτήσεως διὰ τῆς ἀσκήσεως ἐλέγχου καὶ κριτικῆς κατὰ τοῦ ἐρωτήσαντος διὰ πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὸν ἐρωτήσαντα ὑπὸ ἄλλην ἰδιότητα. Δὲν εἶναι νοητὸν αὐτό. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λακωνίας συνάδελφος θὰ ἀντιληφθῇ ὅτι αὐτὸ εἶναι ἔξω τοῦ πλαισίου τοῦ Κανονισμοῦ.

§55Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ λαμβάνει γνῶσιν ὁ κ. συνάδελφος. Δὲν δύναται νὰ κάμνῃ τὸν τιμητὴν ἀπόψε δι’ ἕνα τοιοῦτον ζήτημα, ἐνῷ ὑπάρχει ἕνα ἐμποροναυτιλιακὸν ἔγκλημα τὸ ὁποῖον τὸν βαρύνει. Εἰς εἰδικὴν μελέτην ἔχω διατυπώσει αὐτὸ τὸ ἔγκλημα καὶ δι’ αὐτὸ θέλω νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλή. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ κ. συνάδελφος νὰ ὁμιλῇ περὶ ἐμποροναυτιλιακοῦ σκανδάλου, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἔνοχος ἐμποροναυτιλιακοῦ ἐγκλήματος. Ὀφείλει ἡ Βουλὴ νὰ ἀκούσῃ (θόρυβος ἐκ τῆς δεξιᾶς, κωδωνοκρουσίαι).

§56Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ. Δὲν φοβοῦμαι τὴν συζήτησιν κύριε Πρόεδρε.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐνδιαφερόμενος δέχεται τὴν συζήτησιν.

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς δεξιᾶς). Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον θέμα.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε νὰ κάμετε καμμίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν Ὑπουργὸν κ. Ἀποστολίδη;

§60Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§62Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς εἶναι ἐκτός, προκειμένου περὶ τῶν ἐρωτήσεων. Ἡ ἐρώτησις ἀναπτύσσεται ἀπὸ τὸν ἐρωτῶντα βουλευτὴν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἀπαντᾷ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός. Πᾶσα ἄλλη παρέμβασις οἱουδήποτε συναδέλφου μὴ ἐγγεγραμμένου ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λάβῃ χώραν. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος ἐκ Λακωνίας νομίζῃ, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ περιλαμβάνει καὶ μίαν ἀπάντησιν πρὸς τὸν ἐρωτῶντα συνάδελφον ἐκ Λαρίσσης, νὰ κατατεθῇ μία ἐπερώτησις, νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ λάβωμεν ὅλοι μέρος. Δὲν εἶναι κἄν, κ. Πρόεδρε, δικαιώματα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, οὔτε νὰ ἐπιτρέψητε εἰς τὸν συνάδελφον ἐκ Λακωνίας νὰ ὁμιλήσῃ, οὔτε καὶ νὰ κάνετε ἐπιλογὴ παρεμβάσεων εἰς τὴν ἐρώτησιν. Κύριε Πρόεδρε, ἐπικαλοῦμαι τὴν ἰδικήν σας παρέμβασιν. Ἐὰν ὁ Κανονισμὸς δὲν τηρῆται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ δὲν μπορεῖ νὰ προχωρήσωμεν.

§63Ν. ΙΝΤΖΕΣ (ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν). Οἱ καταπατήσαντες τὸ Σύνταγμα, τοὺς νόμους καὶ τὰς ἐλευθερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δὲν ἠμποροῦν νὰ ὁμιλοῦν ἐδῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§64Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι τελείως ἄσχετον τὸ θέμα.

§65Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Περιωρίσθην νὰ κάμω παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ σύμφωνα μὲ τὸν λόγον τὸν ὁποῖον σᾶς ἐζήτησα. Δὲν ἠθέλησα νὰ ἐπεκταθῶ ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι βέβαιον, ὅτι πέραν ὅλων αὐτῶν ἡ παρέμβασις εἰς ἐρώτησιν εἶναι καὶ ἀπηγορευμένη.

§66Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τόσοι ρήτορες ἀνεμίχθησαν εἰς τὴν συζήτησιν, κύριε συνάδελφε, διατὶ ἐξανίστασθε ἐπειδὴ θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγώ;

§67Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δέχεται μίαν διακοπήν, εἰς τὸν κ. Πρόεδρον ἐναπόκειται νὰ τὸν ἀνακαλέσῃ εἰς τὴν τάξιν. Διότι δὲν τὸν ἀνεκάλεσεν εἰς τὴν τάξιν, δὲν σημαίνει, ὅτι ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσετε σεῖς.

§68Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἀνεξαρτήτως τῆς τυπικότητος τοῦ Κανονισμοῦ, τὸ θέμα, κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἁπλῆ παρωνυχίς. Εἶναι τόσον σοβαρόν, ὥστε ἔπρεπε πραγματικῶς, οἰκείᾳ βουλήσει, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος καὶ νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σπιλώνεται ἄνευ αἰτίας ὁ πολιτικὸς κόσμος καὶ μάλιστα ἀρχηγοί, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν γρανίτην ἠθικῆς. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἐρωτήσεως θίγεται τοιοῦτον ζήτημα, νὰ μὴ μποροῦμε νὰ εἴπωμεν, ὅτι ξεύρουμε. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου διασυρόμεθα, ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος. Νομίζω δέ, κατόπιν τῆς διαπιστώσεως αὐτῆς, ὅτι ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, θὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ἔσφαλε κάνοντας τὴν ἐρώτησιν.

§69Ε. ΓΟΝΗΣ. Ποῖος σᾶς εἶπεν αὐτὰ τὰ πράγματα;

§70Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν κατηγορίαν αὐτὴν ἔχω διατυπώσει ἐγγράφως πρὸ ἐτῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δημιουργεῖται θόρυβος).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5 λεπτά.

(Ὥρα 8.45′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 9. μ. μ.)

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῶν ἀναφορῶν καὶ

ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, σχετικῶς μὲ τὸν κατατεθέντα φάκελλον διὰ τὸν τέως Νομάρχην Κεφαλληνίας κ. Γ. Βῆχον.

§73Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Νομίζω, κύριοι, ὅτι εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι, ὅτι ἡ διοίκησις πρέπει νὰ εἶναι χρηστή. Τὸ αἷμα τὸ Ἑλληνικόν, τὸ ὁποῖον ἐχύθη εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν, δὲν ἐχύθη ἐπὶ ματαίῳ. Ἀπαιτεῖ τοὐλάχιστον τὴν ἑλληνοπρεπῆ καὶ τιμίαν Ἑλληνικὴν παράδοσιν. Πρέπει οἱ Νομάρχαι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβλέπουν τὴν ἠθικὴν ἀξιοπρέπειαν τῶν κατοίκων τῶν ἐπαρχιῶν, πρέπει νὰ εἶναι χρηστοί.

§74Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπουσιάζει, κ. συνάδελφε, διὰ νὰ σᾶς ἀκούσῃ.

§75Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ ἕκτη φορὰ ποὺ λείπει ἐπὶ τῆς συζητήσεως τῆς περιπτώσεως αὐτῆς. Ἴσως νὰ ἔχῃ δουλειά. Εἶναι δικαίωμά του. Καὶ δικαίωμα ἰδικόν μου εἶναι νὰ κάμω τὴν ἐπερώτησίν μου. Λοιπὸν ὁ νόμος, κύριοι, λέγει ὅτι: «Ἵνα μὴ οἱ Νομάρχαι............. ...... (ἀναγινώσκει)........». Κύριοι, ὁ πρώην Νομάρχης Κεφαλληνίας, Γεώργιος Βῆχος ἐπετέθη ἐντὸς τοῦ νομαρχιακοῦ καταστήματος ἐναντίον ὑπαλλήλου τῆς Ἀνοικοδομήσεως καὶ τὸν ἐκτύπησε. Κατὰ τὴν ἀπολογίαν δὲ τοῦ κτυπηθέντος, τοῦ ἐπετέθη ἐνόπλως.

§76Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶχεν ὅπλον; Ἐὰν εἶχεν ὅπλον θὰ ἐπήγαινεν ἐπὶ παραβάσει τοῦ νόμου ἐπὶ ὁπλοφορίᾳ.

§77Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Αὐτὰ κατέθεσεν ὁ δαρείς. Ἐπίσης, κύριοι, ὁ νομάρχης Κεφαλληνίας, τὸ αὐτοκίνητον, τὸ ὁποῖον τοῦ διέθετε τὸ Κράτος, τὸ εἶχε διὰ νὰ κάμῃ ὁ ἴδιος τὸν σωφὲρ καὶ νὰ πηγαίνῃ εἰς τὰς ἐξοχὰς 2–3 νυμφομανῆ δεσποινάρια, τὰ ὁποῖα εἶχον ἐγκαταλείψει οἱ Ἰταλοί. Κύριοι, κατόπιν ἀναφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἐκ Κεφαλληνίας καὶ διὰ τὰ αἴσχη ταῦτα τοῦ Νομάρχου, ἀλλὰ καὶ διὰ κομματικάς του ἐπεμβάσεις ἦλθεν εἰς Κεφαλληνίαν ὁ Ἐπιθεωρητὴς Νομαρχιῶν τοῦ Κράτους κ. Χατζόπουλος, κατόπιν ἐμπιστευτικῆς διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ προέβη εἰς ἀνακρίσεις. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω ἐδῶ τὶ εἶπον οἱ διάφοροι μάρτυρες. Πρῶτον, ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν κατέθεσεν ὅτι: «Ὁ Νομάρχης συνοδεύει... ..... (ἀναγινώσκει).......» τὶ εἶπεν ὁ Εἰσαγγελεὺς ἀνακρινόμενος ἀπὸ τὸν κ. Χατζόπουλον: «Ἡ ἐν τῇ κοινωνίᾳ......... ...... (ἀναγινώσκει).......» Τὶ εἶπεν ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου κ. Χ. Στίβας: «Ἐμειώθη τὸ κῦρος....... ....... (ἀναγινώσκει).......» Τὶ εἶπεν ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου: «Ὁ Νομάρχης συνοδεύει........ ,... ...... (ἀναγινώσκει)......» Τὶ εἶπεν ὁ Πρόεδρος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου καὶ ὁ Δήμαρχος Ἀργοστολίου: «Εἰς τὰς ἐπιστολὰς.... ...... (ἀναγινώσκει)......» Ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Χατζοπούλου λέγει: «Ἀναφέρεται ὅτι ὁ Νομάρχης.......... ...... (ἀναγινώσκει)......» Ὁ κ. Ἰωάννης Μακρῆς, Πρόεδρος τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Κεφαλληνίας, γράφει ἐν τῇ ἐπιστολῇ του πρὸς τὸν κ. Χατζόπουλον: «Δὲν νομίζω ὅτι..... ,... ..... (ἀναγινώσκει)......» (Γέλωτες). Κύριοι, μὴ ζητῆτε νὰ δώσετε εἰς τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους ἔταξε νὰ φρουροῦν τὴν ὑπόληψιν τῶν ἐπαρχιῶν, νὰ δώσετε κωμικὸν χαρακτῆρα εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Εἶναι σοβαρὸν πρᾶγμα. Ἐὰν ὁ Βῆχος θέλῃ νὰ ἔχῃ ἐρωμένας εἶναι δικαίωμά του ἀπόλυτον. Ἐὰν ὅμως ὁ Νομάρχης θέλῃ νὰ ἔχῃ ἐρωμένας εἶναι ἐντροπὴ εἰς τὴν Βουλὴν νὰ γελᾷ.

§78Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Λιβαδᾶ, εἶσθε ἐντελῶς ἀναρμόδιος νὰ κάμετε αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν.

§79Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κάθησε κάτω. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δημιουργεῖται ζωηρὸν ἐπεισόδιον μεταξὺ τῶν κ. κ. Δενδρινοῦ καὶ Λιβαδᾶ καὶ ἀνταλλάσσονται ἑκατέρωθεν βαρεῖαι φράσεις)

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5 λεπτά).

(Ὥρα 9.10′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 9. 20′ μ. μ.)

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ἐπειδὴ διαπιστῶ ἔλλειψιν ἀπαρτίας λύω τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5.30′ μ. μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 9.25′ μ. μ.)