1952.08.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 4η

Πέμπτη 21 Αὐγούστου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.15′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι σήμερον τὸ ἑσπέρας ἀφικνεῖται εἰς Ἀθήνας 15μελὴς ἀντιπροσωπεία τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως τῆς Λαϊκῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γιουγκοσλαβίας, κατόπιν προσκλήσεως ἡμῶν, εἰς ἀνταπόδοσιν τῆς ἐπισκέψεως ἀντιπροσωπείας τῆς Βουλῆς εἰς Γιουγκοσλαβίαν κατόπιν προσκλήσεως τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως τῆς Λαϊκῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γιουγκοσλαβίας. Ἡ ἀφικνουμένη ἀντιπροσωπεία εἶναι φιλοξενουμένη τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. (Χειροκροτήματα). Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§4Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι βουλευταί, ὁ συνάδελφος καὶ Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος οἰκουρεῖ μὲ παρεκάλεσε νὰ τὸν δικαιολογήσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ νὰ ἀνακοινώσω τὰ ἑξῆς: «Ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ εἰς μεταφορὰν ὑπολοίπου τῆς βοηθείας γίνεται διὰ τῆς ἀφαιρέσεως ἀπὸ τοῦ ἀθροίσματος τοῦ ὑπολοίπου τοῦ προηγουμένου ἔτους πλέον τῆς διατεθείσης βοηθείας διὰ τὸ τρέχον ἔτος, τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποιήθη δι’ ἀνοίγματα πιστώσεων κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Τὸ ἀχρησιμοποίητον ὑπόλοιπον τὴν 30ὴν Ἰουνίου 1951 ἀνήρχετο εἰς 46,5 ἑκ. δολλαρίων, ἐφ’ ὅσον δὲ τὸ ἀχρησιμοποίητον ὑπόλοιπον κατὰ τὴν 30ὴν Ἰουνίου 1952 θεωρηθῇ, ὅτι ἀνέρχεται ὄχι εἰς 42,3 ἑκ. δολλαρίων, ὅπως δεικνύουν οἱ ἀριθμοὶ δι’ αὐτὴν τὴν ἡμερομηνίαν, ἀλλὰ 50,6 ἑκ. δολλαρίων περιλαμβανομένων δηλαδὴ καὶ τῶν 8,4 ἑκ. δολλαρίων τῶν ὁποίων ἡ μεταφορὰ ἠκυρώθη ἐντὸς τοῦ Ἰουλίου μετὰ τὴν ματαίωσιν τῶν παραγγελιῶν, τότε προκύπτει, ὅτι ἡ χρησιμοποίησις τῆς βοηθείας διὰ τὸ ἔτος 1951–52 ὑπελείφθη κατὰ 50,6 μεῖον 46,6 ἤτοι 4,1 ἑκ. δολλαρίων τῆς ἀρχικῶς χορηγηθείσης τῶν 182 ἑκ. δολ. Ὁ ὑπολογισμὸς αὐτὸς εἶναι πάγιος καὶ στηρίζεται ἐπὶ τῆς βάσεως, ὅτι λογίζεται δι’ ἕκαστον ἔτος ὡς χρησιμοποίησις τῆς βοηθείας ἡ ἀξία τῶν ἀνοιγομένων πιστώσεων κατὰ τὸ ἔτος αὐτὸ ἢ ἀντιστοίχως τῶν πραγματοποιουμένων «ὑπεξουσιοδοτήσεων» κατὰ τὴν τεχνικὴν ὁρολογίαν. Βεβαίως εἰς τὰ ἀνοίγματα τῶν πιστώσεων ἢ μᾶλλον «τὰς ὑπεξουσιοδοτήσεις» διὰ τὸ 1951–52 περιλαμβάνονται καὶ τὰ 18.8 ἑκ. δολλαρίων διὰ τὰ ἀποθέματα τροφίμων ἐκ ποσοῦ τῶν 25 ἑκατομ. δολλαρίων. Διὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 18.8 ἑκ. δολλαρίων ἠνοίχθησαν πιστώσεις ἐφέτος ἐκ τοῦ ὑπολοίπου τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἀκριβῶς δι’ αὐτὸ ὡς διαθέσιμον ὑπόλοιπον τῆς 30ῆς Ἰουνίου 1951 θεωρεῖται τὸ ποσὸν τῶν δολλαρίων 46.5 τὸ ὁποῖον προστιθέμενον εἰς τὰ 182 ἑκατ. δολ. μᾶς δίδει διαθέσιμα κονδύλια 228,5 δολ. διὰ τὸ 1951–52 ἐκ τῶν ὁποίων ἀπέμειναν ὑπόλοιπα κατὰ τὸ τέλος τῆς χρήσεως 50.6 ἑκ. δολλάρια, ἐὰν προσθέσωμεν καὶ τὰ 8,4 ἑκ. δολλάρια τὰ ὁποῖα ἠκυρώθησαν ἐντὸς τοῦ Ἰουλίου. Τὸ τελευταῖον αὐτὸ σημεῖον τονίζεται διότι ἀκυρώσεις μεταφορῶν ἐπραγματοποιήθησαν καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ συνήθως δὲν καταλογίζονται ἐκ τῶν ὑστέρων εἰς τὰ λογιστικὰ ὑπόλοιπα τοῦ τέλους τοῦ ἔτους ὅπως γίνεται εἰς τὸν ἀνωτέρω ὑπολογισμόν. Τοιούτου εἴδους ἀκυρώσεις καὶ ἐπιστροφαὶ ἀνήρχοντο λ.χ. εἰς 3.7 ἑκ. δολλ. διὰ τὸ τέλος τοῦ Ἰουνίου 1951, ὁπότε προκύπτει ὅτι ἡ χρησιμοποίησις τῆς βοηθείας ὑπελείπετο ὄχι κατὰ 4.1 ἀλλὰ κατὰ 400 χιλ. δολλαρίων μόνον. Παρὰ τὰ ἀνωτέρω, ἡ χρησιμοποίησις τῆς βοηθείας κατὰ 1951)52 ὑπελείφθη τῆς ἀρχικῶς προγραμματισθείσης ὁπότε ὑπελογίζετο σαφῶς μείωσις τῶν μεταφερομένων ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος ὑπολοίπων κατὰ 15 ἑκ. τοὐλάχιστον ἀκριβῶς διότι ἐκρίθη, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 182 ἑκ. δολλαρίων ἦτο ἀνεπαρκὲς διὰ νὰ στηρίξῃ τὴν προώθησιν τοῦ προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Δὲν ἐπραγματοποιήθη ἡ μείωσις αὐτὴ κυρίως, διότι, ὅπως ἐτονίσθη, παραγγελίαι δολλ. 10 ἑκατομμ. καίτοι περιελαμβάνοντο εἰς τὸ κρατικὸν πρόγραμμα ἐματαιώθησαν τῇ ἀκάμπτῳ ἐπιμονῇ τῶν Ἀμερικανῶν καὶ παρὰ τὰς ἐντόνους καὶ ἐπανειλημμένας ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Ἄλλα δολλ. 5 ἑκατομμ. διὰ παραγγελίας τοῦ στρατοῦ δὲν ἐνεκρίθησαν τὸν τελευταῖον μῆνα ὑπὸ τῆς Στρατιωτικῆς Ἀποστολῆς. Παρὰ τὰ ἐπανειλημμένα ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, διαβήματα, οὐδέποτε ἐγένετο ἀντιληπτόν, ὅτι «οἱ Ἀμερικανοὶ ἐπαναλαμβάνουν παγίως, πρέπει νὰ χρησιμοποιῆτε τὴν βοήθειαν διότι ἄλλως δὲν θὰ ἔχετε δικαίωμα αὐξήσεως αὐτῆς, ἢ χορηγήσεως ἴσης τοιαύτης». Τὰ ἀντίθετα ἐπιμόνως ὑποστηρίζονται, εἰς ἀπάντησιν τῶν συνεχῶν ὑποβαλλομένων Ἑλληνικῶν αἰτημάτων καὶ διεκδικήσεων».

§5Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, ὅτι δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Βέβαια, γνωρίζω, ὅτι ἔχει προτίμησιν εἰς τὰ ἔγγραφα κείμενα. Τώρα βλέπω, ὅτι ἔχει προτίμησιν καὶ εἰς ἐνδιαμέσους, οἱ ὁποῖοι νὰ μεταφέρουν ἐδῶ τὰς ἀπόψεις του. Τὸν συμπαθῆ κ. Ὑπουργὸν δὲν θέλω νὰ διαψεύσω, ἀλλ’ ὅσα ἀνέγνωσε κατὰ παράκλησιν τοῦ συναδέλφου του, ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ καὶ αὐτὸς καὶ ἡ Βουλή, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα, τοὐλάχιστον πρὸς τοὺς καθιερωθέντας κανόνας. Πέρυσιν εἴχομεν ἀδιάθετον ὑπόλοιπον 14%, διότι ὑπολογίζονται πάντοτε παγίως, μαζὶ μὲ τὰ ὑπόλοιπα τὰ χρησιμοποιούμενα τοῦ ἔτους, καὶ ἐκεῖνα ποὺ ἀπὸ τὸ προηγούμενον ἔτος ὑπολείπονται. Αὐτὸς εἶναι ὁ πάγιος κανών. Δεύτερον, μᾶς ἐδικαιολόγησε τὰ 18 ἑκατ. δολλάρια. Τὸν ἠρώτησα «ποῖον εἶναι τὸ κριτήριόν σας»; Τὸ κριτήριόν σας εἶναι ἡ διάθεσις ἢ ἡ χρησιμοποίησις; Φαίνεται, ὅτι εἶναι ἡ διάθεσις. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ἔχω προχείρους ἀριθμούς, διότι δὲν ἐφανταζόμην, ὅτι ἀνὰ 24ωρον θὰ μᾶς ἐβομβάρδιζε μὲ ἔγγραφα κείμενα ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἀφαιρέσῃ 16 ἑκατομμύρια δολλάρια παραγγελιῶν, προαγορῶν διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἢ εἶναι κριτήριον ἡ χρησιμοποίησις ἢ ἡ διάθεσις. Ἐὰν εἶναι ἡ διάθεσις, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πρέπει τὸ ποσὸν τῶν 18 ἑκατομμυρίων νὰ διαγραφῇ. Ἐὰν ὅμως εἶναι ἡ χρησιμοποίησις πρέπει τὸ ποσὸν τῶν 16 ἑκατομμυρίων, τῶν προαγορῶν, τὸ ὁποῖον διατίθεται τώρα ἀλλὰ θὰ πραγματοποιηθῇ τὸ ἑπόμενον, νὰ διαγραφῇ ἀπὸ τὸ ἔτος αὐτὸ καὶ νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἑπόμενον. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ πραγματικὸν ἀδιάθετον ὑπόλοιπον δὲν θὰ εἶναι 67, ἀλλὰ 65 ἑκατομμύρια. Αὐτὴ εἶναι ἀλήθεια τῶν ἀριθμῶν, τὴν ὁποίαν ἓν κείμενον ἁπλῶς ἀναγινωσκόμενον ἀπὸ τὸν φίλον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποκρύψῃ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Σχετικῶς μὲ τὴν ἀκύρωσιν δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἠκυρώθησαν ποσά. Ἀλλὰ τότε ἠκυρώθησαν τὰ ποσὰ κατόπιν παραγγελιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο. Καὶ αἱ παραγγελίαι ἠκυρώθησαν. Ἐφέτος ἔγινε καταβολὴ ποσοῦ ἄνευ παραγγελίας. Ἠκυρώθη, συνεπῶς, ἡ μεταβίβασις τοῦ ποσοῦ τῶν 8.4 ἑκ. δολλαρίων. Δὲν ὑπῆρχε καμμία παραγγελία ἀπολύτως. Μετεβιβάσθη ποσὸν μὴ ὀφειλόμενον. Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὸ ἔγινε τέλη Ἰουνίου τὸ ποσὸν ἐπεστράφη εἰς τὰς ἀρχὰς Ἰουλίου. Ὑποστηρίζω, λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, ὁ ὁποῖος ἐχρησιμοποιήσατε τὴν φωνήν σας, ἀλλὰ μετεφέρατε ἄλλων ἀριθμούς, ὑποστηρίζω ὅτι αὐτὸ ἐγένετο δηλ. ἡ μεταφορὰ τοῦ ποσοῦ, χωρὶς παραγγελίαν. Ἀχρεωστήτως, δηλαδή, μεταφέρατε εἰς Ἀγγλίαν 3 ἑκ. λιρῶν ἢ 8 ἑκ. δολλαρίων. Καὶ αὐτὸ ἐγένετο εἰς τὰ τέλη Ἰουνίου διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐμφανίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μίαν χρησιμοποίησιν 8 ἑκ. δολλαρίων, ἡ ὁποία, ἐγνώριζεν ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὰ χρησιμοποιούμενα κονδύλια. Αὐτὸ ἠκυρώθη καὶ ὄχι αἱ παραγγελίαι. Κύριοι, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους μᾶς διαβιβάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβεῖς. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐπιμείνω ἐπ’ αὐτοῦ καὶ νὰ σᾶς πληροφορήσω ὑπευθύνως ὅτι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους μᾶς παρέχει, καὶ αἱ πληροφορίαι εἶναι ὅλως ἀνακριβεῖς καὶ ὅλως ἄσχετοι πρὸς τὴν πραγματικότητα.

§6Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ). Μίαν πληροφορίαν ἠμπορῶ νὰ δώσω ὑπευθύνως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν: Ὅτι εἰς τὰ παρελθόντα ἔτη, 1950 καὶ 1952, ὅταν ἠνοίχθησαν πιστώσεις διὰ προαγοράς, πάντοτε τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ—καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας κ. Στεφανόπουλε — ἐθεώρει ὡς ἀναλωθεῖσαν τὴν βοήθειαν κατὰ τὸ ἔτος, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ὁποίου ἠνοίχθησαν αἱ πιστώσεις διὰ προαγοράς. Πῶς ἔχετε τὴν ἀξίωσιν διὰ τὰς ἐφετεινὰς προαγορὰς νὰ μὴ θεωρηθῇ ἀναλωθεῖσα ἡ πίστωσις ὅταν καὶ τὸ 1950 καὶ τὸ 1949 ὁ αὐτὸς κανὼν ἐτηρήθη;

§7Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνεῖτε μαζί μου καί, ἀκριβῶς, ἀναιρεῖτε ὅσα λέγει ὁ συνάδελφός σας ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἐγὼ ἰσχυρίζομαι αὐτό, ὅτι, ὅταν διατίθεται ἓν ποσόν, πρέπει νὰ ἐγγράφεται εἰς τὸ ἔτος αὐτό. Αὐτὸ εἶναι τὸ πάγιον. Ὅταν διατίθεται ἓν κονδύλιον, τότε ἐγγράφεται. Τὰ 25 ἑκατομμύρια ἰσχυρίζομαι, ὅτι πρέπει νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ ὄχι εἰς τὸ ἐφετεινόν. Ὅταν διατίθενται καὶ ὄχι ὅταν χρησιμοποιοῦνται. Τὰ 18 ἑκατομμύρια ἐνεγράφησαν, κύριοι, ὅταν ἐχρησιμοποιήθησαν, ἐνῷ πρέπει ὅταν διατίθεται ἓν κονδύλιον, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ ἐγγράφεται ἀντιστοίχως εἰς τὸ ἔτος. Τὸ κονδύλιον αὐτὸ τῶν 18 ἑκατομμυρίων δολλαρίων διετέθη πέρυσι. Συνεπῶς ἔπρεπε νὰ ἐγγραφῇ πέρυσι καὶ ὄχι ἐφέτος.

§8Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπ. ἄνευ χαρτ.). Δὲν θέλω νὰ ἐπέμβω εἰς τὸν λογιστικὸν τομέα μεταξὺ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοῦ κ. Στεφανοπούλου. Τὸ θέμα ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ μεμονωμένως, ὡς γνωρίζετε καλῶς Συνήθως κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους ἐπιδεικνύεται σπουδὴ εἰς τὸ ἄνοιγμα τῶν πιστώσεων διὰ νὰ γίνῃ διάθεσις ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρου ποσοῦ. Ὡς ὁ ἴδιος ἀνεφέρατε εἰς τὸν λόγον σας κατὰ τὸ τελευταῖον πεντάμηνον ἔτους 1950–51 ἠνοίχθησαν πιστώσεις δι’ εἰσαγωγὰς 197.000.000. Αἱ πιστώσεις αὐταί, αἱ ὁποῖαι ἠνοίχθησαν, ἀφεώρων ἀγαθὰ τὰ ὁποῖα εἰσῆλθον κατὰ τὸ λῆξαν οἰκονομικὸν ἔτος τὸ 1951–1952. Συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνωμεν μεμονωμένως τὸ ἀχρησιμοποίητον ὑπόλοιπον τοῦ 51–52 χωρὶς νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ ἔτους 1950–51 ἠνοίχθησαν τόσον μεγάλαι πιστώσεις διὰ νὰ ἐμφανισθῇ ἡ διάθεσις τῆς βοηθείας. Τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἀφεώρων αἱ πιστώσεις αὗται εἰσήχθησαν πράγματι εἰς τὸν τόπον, ὑπῆρξεν ὡς ἐκ τούτου σχετικὸς κορεσμός, ὁ ὁποῖος δικαιολογεῖ τὸ ηὐξημένον ὑπόλοιπον τοῦ ἔτους 1951– 1952. Αὐτὰ μετατίθενται ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος. Ἐὰν π.χ. αἱ καταναλωτικαί μας ἀνάγκαι, ὡς ὑπελογίσθησαν εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν τοῦ 1951–52 εἰς ὡρισμένον ποσὸν καὶ εἰς τοῦτο προσετέθησαν εἰσαγωγαὶ ἐκ πιστώσεων διατεθεισῶν κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος, κατὰ τὸν τρόπον ποὺ ἀνέφερα, ἐπέρχεται κορεσμὸς καὶ ὑπέρβασις τοῦ κονδυλίου τῶν εἰσαγωγῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα πρέπει νὰ ἐξετασθῇ συνολικῶς καὶ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ ὄχι μεμονωμένως.

§9Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἦτο καθόλου διαφωτιστικὴ ἡ ὁμιλία σας, διότι προσεπαθήσατε νὰ δικαιολογήσετε διὰ τίνα λόγον παρέμεινεν ὑπόλοιπον. Ἡμεῖς μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἔχομεν διαφορὰν περὶ τοῦ ποσοῦ τοῦ ὑπολοίπου ὄχι περὶ τῆς δικαιολογίας. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ εἴπατέ μας, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν τὰ 18 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα διατίθενται πέρυσι καὶ ἐφέτος χρησιμοποιοῦνται, πρέπει νὰ ἀναγραφοῦν ὡς ποσὸν εἰς τὸ ἔτος τῆς διαθέσεως ἢ εἰς τὸ ἔτος τῆς χρησιμοποιήσεως;

§10Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Ἀγαπητὲ κύριε συνάδελφε, δὲν μὲ ἐπροσέξατε. Διότι εἶπον, ὅτι χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἐπέμβω εἰς τὴν ἔριδα τοῦ λογιστικοῦ λογαριασμοῦ μεταξὺ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὑμῶν, μὲ ἐνδιαφέρει ἡ οὐσία καὶ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ὁ λογιστικὸς λογαριασμός. Ἔκαμα αὐτὴν τὴν δήλωσιν καὶ εἶμαι εὐτυχής, ὅτι τὴν παρατήρησίν μου, οὐσία, τὴν εὑρίσκετε ὀρθήν, ὅπως καὶ πράγματι εἶναι, καὶ δὲν δύνασθε νὰ τὴν ἀνατρέψητε Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια ἀντικειμενικῶς, ἀνεξαρτήτως λογιστικῶν ἐρίδων, διότι τὸ πρόβλημα εἶναι οἰκονομικὸν καὶ ὄχι λογιστικόν.

§11Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἀφορῶν τοὺς προϋπολογισμοὺς καὶ τοὺς ἀπολογισμοὺς καὶ ἀπορῶ πῶς δὲν δίδει σημασίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸν λογιστικὸν πίνακα. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι κάθε χρόνος ἔχει τὸν ὑπολογισμόν του ἐπὶ τῆς βοηθείας. Ὁ κανών, ὁ ὁποῖος ἐτηρήθη, εἶναι αὐτός. Τὰ διατιθέμενα νὰ ἀναγράφωνται εἰς τὸ ἔτος αὐτό, τὸ ἀχρησιμοποίητον δὲ εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ἐδῶ ἔχομεν μίαν κατάργησιν τοῦ κανόνος, τὸ διαπίστωσε τόσον ὡραῖα καὶ τόσον σαφῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὥστε θὰ παρεῖλκε κάθε συζήτησις. Εἶπεν, ὅτι τὰ πάντα ἀναγράφονται εἰς τὸ ἔτος τῆς διαθέσεως. Συνεπῶς ἐὰν ἀναγραφοῦν πέρυσι, δὲν θὰ ἀναγραφοῦν ἐφέτος καὶ θὰ εἶναι 18 ἑκατομμύρια ὀλιγώτερα τὰ χρησιμοποιηθέντα. Εἶναι τόσον ἁπλοῦν καὶ σαφές, ὥστε δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια πράγματα.

§12Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τὸ ἀναμφισβήτητον πραγματικὸν γεγονός, ὅτι εἰς τὰς εἰσαγωγὰς ὅταν ὑπάρχῃ ὑπέρβασις ὡρισμένου ὕψους τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ὑπὸ ἐλευθέραν οἰκονομίαν ἀκόμη ἐπέρχεται κορεσμός. Καὶ αἱ εἰσαγωγαὶ τοῦ 1951–52 λόγῳ τοῦ γεγονότος ποὺ ἀναφέρατε καὶ ὑμεῖς, τοῦ ὅτι δηλαδὴ ἠνοίχθησαν κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ ἔτους 1950–51 πιστώσεις 200.000.000 δολλαρίων ἀντιστοιχοῦσαι πρὸς τὰ 70% περίπου τοῦ συνόλου τοῦ ὅλου εἰσαγωγικοῦ προγράμματος, ἦσαν πλέον ἢ ἐπαρκεῖς καὶ ὑπῆρξε κορεσμός, ὁ ὁποῖος ἀπετέλεσεν ἕνα τῶν λόγων διὰ τοὺς ὁποίους παρέμεινεν ἀχρησιμοποίητον ὑπόλοιπον.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§14Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἐπιτρέψητε καὶ εἰς ἐμέ, ὡς βουλευτὴν ἀνήκοντα εἰς τὴν γνωστὴν ἀγροτικὴν παράταξιν, νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ τεθέντος πολιτικοῦ ζητήματος. Λυποῦμαι πάρα πολὺ διότι ὡς διεξήχθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ θέματος δὲν μὲ ἀφῆκεν ἱκανοποιημένον δι’ οὕς λόγους θὰ ἐκθέσω ἐν συνεχείᾳ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ πολιτικοῦ θέματος κυρίως ἀπησχολήθη ἡ Βουλὴ μὲ τὸ οἰκονομικὸν θέμα καὶ ἐπίσης ἠσχολήθη ἡ Βουλὴ μὲ τὸ ζήτημα τῆς προσχωρήσεως δύο βουλευτῶν εἰς τὴν ΕΠΕΚ. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ τελευταῖον τοῦτο κεφάλαιον τῶν συζητήσεων. Θὰ εἰσέλθω ἀμέσως εἰς τὸ οἰκονομικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ζωτικώτατον ἐνδιαφέρον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συγκινῇ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἀλλὰ θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ δηλώσω, ὅτι οἱ κίνδυνοι οἱ ὁποῖοι παρουσιάσθησαν διὰ τὴν τοιαύτην προσχώρησιν δύο βουλευτῶν εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν, οἱ φόβοι αὐτοὶ παρεστάθησαν κάπως ὑπερβολικοί. Διότι τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀφορᾷ τοὺς δύο βουλευτὰς καὶ τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον προσεχώρησαν οἱ δύο αὐτοὶ βουλευταί. Δὲν νομίζω δέ, ὅτι ὑπάρχουν ἐθνικοὶ κίνδυνοι ἀπὸ μίαν τοιαύτην τοποθέτησιν καὶ νομίζω, ὅτι περιπτώσεις τοιαύτης σημασίας, ἐὰν ἀνατρέξωμεν εἰς τὸ πρόσφατον παρελθόν, πρέπει ἐν τῷ συμφέροντι τῆς ἐθνικῆς μας ὑποθέσεως νὰ κρίνωνται μὲ πολὺ μεγαλυτέραν εὐρύτητα καὶ ἀντικειμενικότητα. Διὰ τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην καὶ τὴν χαράν μου. Τὴν λύπην μου, διότι τόσον ζωτικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ μὲ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὁ πολιτικὸς κόσμος καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσχολοῦνται κάπως συχνότερα καὶ νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ οἰκονομικὸν θέμα. Δυστυχῶς αὐτὸ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀπασχολῇ συχνότερα, δὲν μᾶς ἀπησχόλησε καὶ ἔπρεπε νὰ τεθῇ πολιτικὸν ζήτημα αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ νὰ ἔλθουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νὰ ἐκθέσουν οἱ κ.κ. βουλευταὶ καὶ τὰ πολιτικὰ κόμματα τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἡ ἐπιβίωσις, τὸ μέλλον καὶ ἡ πρόοδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Βεβαίως τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀντιμετωπίσθη ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ. Ἐξετέθησαν αἱ ἀπόψεις καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ ζητήματος καὶ ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἐγένετο, ἐγένετο μέσα εἰς πολὺ γενικὰ πλαίσια καὶ νομίζω, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως γενικῆς τοποθετήσεως τοῦ οἰκονομικοῦ ζητήματος ἠμποροῦμε νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐξηντλήθη. Ἐγὼ θὰ τὸ εἰδικεύσω τὸ θέμα, κύριοι βουλευταί, ὄχι διότι ἀνήκω εἰς τὸ κόμμα τῆς ἀγροτικῆς παρατάξεως, ὄχι διότι εἶμαι ἀγροτικὸς βουλευτής, διότι ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ὑψώσαμεν τὴν σημαίαν τῆς πολιτικῆς χειραφετήσεως τῆς ἀγροτικῆς τάξεως δὲν ἀντιμετωπίζομεν τὰ οἰκονομικὰ καὶ ἐθνικὰ προβλήματα μέσα εἰς τὰ πλαίσια ταξικῶν ἐπιδιώξεων, οὔτε ἀντιμετωπίζομεν τὰ οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικὰ προβλήματα κατὰ τρόπον στενόν, ἐπαγγελματικόν, ἀλλὰ τὰ ἐντάσσομεν μέσα εἰς τὰ γενικώτερα ἐθνικὰ πλαίσια καὶ μὲ κυριαρχικὸν γνώμονα τὸ ἐθνικὸν συμφέρον ἀποβλέπομεν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων καὶ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἐκ τῆς ὁποίας προερχόμεθα καὶ τὴν ὁποίαν φιλοδοξοῦμεν νὰ τὴν ἀντιπροσωπεύωμεν. Τὴν ἀντιπροσωπεύομεν καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, βεβαίως ὄχι ὅλους, τοὺς ἀγρότας σεῖς τοὺς ἀντιπροσωπεύεται, ἀλλὰ κολακευόμεθα ἡμεῖς νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἀντιπροσωπεύομεν τὴν πιὸ προοδευτική, τὴν πιὸ ἀνεξάρτητη, τὴν πιὸ ὑπερήφανη καὶ χειραφετημένη μερίδα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἡ ὁποία σήμερον ἐμφανίζεται μὲ τὸ σχετικῶς μικρὸν ποσοστόν, τὸ ὁποῖον μᾶς ἠκολούθησεν, ἐλπίζομεν δὲ εἰς τὸ μέλλον νὰ εἶναι διαφορετικὴ ἡ θέσις καὶ ἡ κατεύθυνσις, τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσουν οἱ ἀγρόται μας. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τὸ ἀγροτικόν, ἔρχομαι διότι πρέπει νὰ εἶναι γενικὴ ἀναγνώρισις, ἀναγνώρισις ἡ ὁποία προῆλθεν καὶ ἀπὸ τὰς ἀντιλήψεις ποὺ ὑπεστηρίξατε σεῖς, βουλευταὶ ὅλων τῶν παρατάξεων καὶ τῆς συμπολιτεύσεως καὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον μας ἕνα ὀξύτατον κοινωνικὸν πρόβλημα τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν, τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον καὶ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Αὐτὸ εἶναι πρὸς τιμὴν ὑμῶν, βουλευτῶν ὅλων τῶν παρατάξεων καὶ ὀφείλω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ τὸ διακηρύξω, ὅπως καὶ εἰς συγκεντρώσεις ἔξω τῆς αἰθούσης ταύτης. Ἀναγνωρίζω τὰς ἀγαθὰς προθέσεις τῶν βουλευτῶν τῆς ἑλληνικῆς ἐπαρχίας νὰ ἐμφανίζουν τὰ προβλήματα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, εἶναι λοιπὸν γενικὴ πραγματικότης, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἰς τὸν τόπον μας πάσχει, ὑποφέρει, δὲν τυγχάνει ἴσης μεταχειρίσεως, ἄλλο θέμα εἶναι ἂν τὰ κόμματα, αἱ ὑπεύθυνοι κυβερνήσεις δὲν ἀντιμετωπίζουν τὰ προβλήματά τους, δὲν δίδουν τὴν πρέπουσαν σημασίαν καὶ δὲν ἔχουσι τὴν πρέπουσαν ἀντοχὴν διὰ νὰ ἐπιλύσουν τὰ προβλήματα τῶν ἀγροτῶν, διότι τὰ ζητήματα αὐτὰ διὰ νὰ τὰ ἐπιλύσητε καὶ νὰ τὰ ἐπιλύσητε κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικόν, εἶναι μοιραῖον νὰ συμπιέσητε συμφέροντα ἄλλων τάξεων, νὰ συμπιέσητε συμφέροντα ἄλλων ὁμάδων. Νὰ διὰ ποῖον λόγον, εἰδικεύω τὸ θέμα μου εἰς τὸ ἀγροτικὸν πρόβλημα, ὅσον ἀφορᾶ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, διότι σήμερον ἀκόμη εἶναι ἀδύνατον τὸ ἀγροτικὸν πρόβλημα, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον παρουσιάζουν αἱ ἄλλαι ἐργαζόμεναι τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐν πάση περιπτώσει ἠμπορεῖ νὰ μὴ εὐημεροῦν ἀλλὰ ἔχουσιν ἕνα βιοτικὸν ἐπίπεδον κατὰ πολὺ καλύτερον ἀπὸ τὸ ἐπίπεδον τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ὁ ἀγροτικός μας κόσμος. Καὶ εἰδικεύων τὸ θέμα, θέλω νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἀρχὴ τὴν ὁποίαν διεκήρυξεν ἡ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡ ἀρχὴ τῆς ἀντιπληθωρικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν σταθεροποίησιν τῶν τιμῶν καὶ τὴν συμπίεσιν τῶν τιμῶν, εἰς τὴν σταθεροποίησιν τῆς οἰκονομικῆς μας καταστάσεως καὶ τοῦ νομίσματός μας, εἶναι μία ἀρχὴ ἡ ὁποία τυγχάνει τῆς γενικωτέρας ἐπιδοκιμασίας, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θυσιάσωμεν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς σταθεροποιήσεως τῆς οἰκονομικῆς μας καταστάσεως, τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἄρσεως ἀδικιῶν αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς βάρος ὡρισμένων κοινωνικῶν μερίδων τοῦ τόπου μας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετώπισε τὸ ζήτημα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων μὲ μίαν αὔξησιν τῆς μισθοδοσίας των, δὲν ἠρκέσθη νὰ εἴπῃ ἀποβλέπουσα εἰς τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν, περιμένετε νὰ πέσουν αἱ τιμαί, ὁπότε θὰ ἀποκτήσῃ τὸ ἰδικόν σας εἰσόδημα μεγαλυτέραν ἀξίαν, διότι πράγματι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εἰς τὸν τόπον μας ὑποφέρουν, οἱαδήποτε συμπίεσις τῶν τιμῶν δὲν θὰ ἔφθανε καὶ ἐπεβάλλετο μία ἀναπροσαρμογὴ τῶν μισθῶν τῶν ὑπαλλήλων. Νὰ διὰ ποῖον λόγον, καὶ εἰς τὸ αἴτημα τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, ὅταν ἀντιμετωπίζωμεν τὰ ἀγροτικὰ προβλήματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς γεωργούς, ἀποβλέπομεν εἰς τὴν συμπίεσιν τῶν τιμῶν καὶ μὲ τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν θὰ βελτιωθῇ ἡ οἰκονομική σας κατάστασις. Διότι ὅταν ὑπάρχουν ἀδικίαι εἰς τὴν οἰκονομικὴν διάρθρωσιν, χρέος τῆς πολιτείας πάντοτε, ἀλλὰ εἰδικῶς σήμερον ὅπου τὸ Κράτος εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ τὴν ἐνεργόν του ἐπέμβασιν ποὺ καθορίζει τὰ εἰσοδήματα ὅλων τῶν παραγωγικῶν τάξεων τοῦ τόπου ἐνῷ παραμένει ἀνεύθυνον καὶ ἐνῷ ἀδρανεῖ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὡρισμένες μερίδες εὑρίσκονται εἰς μίαν τραγικὴν κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως βιοτικοῦ ἐπιπέδου, εἰς μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία εἶναι κάτω τοῦ μέσου ὅρου τοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νομίζω, ὅτι καὶ τὸ ζήτημα τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ μεγαλυτέραν εὐρύτητα ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρηματοδότησιν τῆς γεωργίας, ὅπως καὶ χθὲς ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀνέφερεν, παρουσιάζει αὔξησιν 10% ἐν σχέσει μὲ τὴν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία παρουσιάζει αὔξησιν 19%, ἐὰν δὲ ἀνατρέξωμεν εἰς τὸ παρελθὸν θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἡ γεωργία ἐχρηματοδοτήθη συγχρόνως καὶ κατὰ τρόπον περιωρισμένον ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία εἰς δύο ἔτη ἔχει τὴν χρηματοδότησίν της. Τὸ 10% τὸ ὁποῖον ἐλέχθη, ὅτι ἐχρηματοδοτήθη ἐπὶ πλέον ἡ γεωργία ἀπὸ τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ αὐτὸ τὸ 10% ἂν τὸ πᾶμε εἰς τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν διὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα καὶ τοὺς ἀγρότας, δὲν φθάνομεν καμμίαν αὔξησιν, ἀλλὰ ἐὰν προσθέσωμεν χρηματοδοτήσεις ἐκτάκτους διὰ ὡρισμένα προϊόντα ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ηὐξήθη ἡ χρηματοδότησις κατὰ 10%. Βεβαίως ἐκτιμῶ τὰς δυσκολίας τὰς ὁποίας ἀντιμετώπισεν ἡ Κυβέρνησις εἰς αὐτὸ τὸ κεφάλαιον, διότι διὰ νὰ αὐξήσῃ τὴν χρηματοδότησιν τῆς γεωργίας, μοιραίως ἔπρεπε νὰ πιέσῃ τὴν βιομηχανίαν, νὰ πιέσῃ τὸ ἐμπόριον καὶ ἄλλους κλάδους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἑπόμενον νὰ ἐπηρεάσουν ὁλόκληρον τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, ὁλόκληρον τὸ τραπεζιτικὸν σύστημα, καὶ νὰ κατορθώνουν νὰ ἀποσποῦν μεγαλυτέρας χορηγήσεις διὰ τὸν κλάδον τῶν ἰδικῶν των. Ἐγὼ θέλω, ἐν συνεχείᾳ, νὰ τονίσω τὴν δεινὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ παραγωγοὶ ὡρισμένων ἐθνικῶν προϊόντων, δὲν εἶναι αὐτὸ λεπτομέρεια νὰ ὑπογραμμισθῇ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς εἰς τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς ἡ θέσις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ παραγωγοὶ τῶν κυρίως ἐθνικῶν προϊόντων ὡς εἶναι οἱ σιτοπαραγωγοὶ ὅπως εἶναι οἱ βαμβακοπαραγωγοί, οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ ἀφίσωμεν τοὺς πατατοπαραγωγούς, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς μεγαλυτέρας των παραγωγῆς ὑπέστησαν μεγάλας καταστροφάς. Θέλω νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα τῆς προσαρμογῆς τοῦ εἰσοδήματος αὐτῶν τῶν παραγωγικῶν τάξεων, πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα τῶν σιτοπαραγωγῶν, διότι εὑρισκόμεθα εἰς μίαν περίοδον συγκεντρώσεως τοῦ σίτου χωρὶς νὰ προχωρῇ ἡ συγκέντρωσις τοῦ σίτου λόγῳ τῶν περιωρισμένων μέσων. Χθὲς ἐτόνισεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι πέρυσιν ἐπεβλήθη πρόστιμον τριῶν ἑκατομμυρίων δολλαρίων εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν ἐξετίμησε τὸ πρόβλημα τῶν δημητριακῶν καρπῶν. Καὶ ἐνῷ πέρυσιν ὑπελείφθη τὸ πρόγραμμα αὐτὸ τῆς συγκεντρώσεως κατὰ 20–30 χιλ. τόννους, ἐφέτος βλέπομεν ὅτι δὲν χρηματοδοτεῖται ἡ συγκέντρωσις αὐτῶν τῶν ἰδίων προϊόντων, καίτοι εὑρισκόμεθα πολὺ χαμηλότερα ἐφέτος νὰ συγκεντρώσωμεν αὐτὰ τὰ περυσινὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἔχει συγκεντρώσει τὸ Δημόσιον. Θὰ συνεχισθῇ ἢ δὲν θὰ συνεχισθῇ ἡ συγκέντρωσις; Διότι ἡ θέσις τῶν σιτοπαραγωγῶν εἶναι δεινή. Βεβαίως ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ παραδόξως παρουσιάζουν καὶ αὐτὴν τὴν ἀντινομίαν, τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ φέρωμεν καὶ ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐνῷ πέρυσιν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ κατηγοροῦσε τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δὲν συνεκέντρωσε τὴν ἀπαιτουμένην ποσότητα, ἐφέτος ἐκεῖ ποὺ ἐξελίσσεται ἡ συγκέντρωσις πρὸς τὰ ἐμπρός, ἔρχεται διὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ λέγει ὅτι ἀντιμετωπίζομεν πληθωριστικὰ φαινόμενα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν χρηματοδότησιν τοῦ σιταριοῦ. Εἶναι δηλαδὴ μιὰ ἀντινομία ἡ ὁποία συγκινεῖ βαθύτατα τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ πρέπει νὰ μεταφερθῇ καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ νὰ εἴπωμεν καὶ στοὺς φίλους μας τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι στὴ χώρα μας τέλος πάντων διὰ τὰ ἑλληνικὰ οἰκονομικὰ προβλήματα νὰ ἀφήσουν καὶ μίαν πρωτοβουλίαν, νὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃ ὁ Ἑλληνικὸς κόσμος. Διότι ἐγνωρίσαμεν —δὲν ἀμφισβητῶ—τὴν καλὴν θέλησιν τῶν ξένων φίλων καὶ συμμάχων μας διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν μερῶν τοῦ τόπου μας, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ τόπος μας πολλάκις μὲ τὴν συμβολὴν τῶν ξένων ἀντὶ νὰ προκόψῃ, δυστυχῶς ἐγνώρισε καὶ ζημίας καὶ γνωρίζομεν τὰ τῆς Διοικήσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου. Εἰς τὸ τέως Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, γνωρίζομεν καὶ ἄλλους οἰκονομικοὺς ἰσχυρισμούς, μὲ τὴν χορήγησιν τῶν χρημάτων τῆς ἀνασυγκροτήσεως Plan Marschal, πῶς ἐσπαταλήθη μέγα μέρος τῆς βοηθείας ἄνευ ἀποτελέσματος. Εἰς τὴν σημερινὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν πρέπει νὰ ὀρθώσῃ τὸ ἀνάστημά της καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐπιτύχῃ μίαν μεγαλυτέραν κατανόησιν στὰ μεγάλα αὐτὰ ἀγροτικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα συγκινοῦν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν Β. Ἑλλάδα, ὅπου, λόγῳ τοῦ ὅτι ὄψιμον τὸ κλῖμα, εἶναι βορεινό, εἶναι ψυχρό, ἡ συγκέντρωσις τοῦ σίτου εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς ἀνάπτυξιν, ἐνῷ στὴν Κεντρικὴν καὶ Νότιον Ἑλλάδα ἡ συγκέντρωσις τῶν δημητριακῶν εὑρίσκεται, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐν ὑφέσει. Εἶναι ἕνα μεγάλο πρόβλημα τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ καὶ ἐρωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν. Δεύτερον πρόβλημα εἶναι τοῦ βάμβακος καὶ τῆς ὀρύζης. Αὐτὰ τὰ προβλήματα συγκινοῦν μέγα τμῆμα τῆς ἀγροτικῆς μας τάξεως. Ἡ Κυβέρνησις ἀνήγγειλεν ἐφέτος ὅτι θὰ ἐφαρμόσῃ πολιτικὴν συγκεντρώσεως καὶ προστασίας τοῦ βάμβακος καὶ τῆς ὀρύζης καὶ δὲν ἐγένετο. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἀποτελεῖ μίαν καταστρεπτικὴν ἐνέργειαν ἐὰν δὲν ἐπεκτείνωμεν τὴν πολιτικὴν αὐτὴν καὶ τηρήσωμεν τὴν πολιτικὴν καὶ τὴν ἐγκληματικὴν γραμμὴν ποὺ ἐτηρήθη πέρυσι.

§15Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ χαρτοφ.). Δὲν εἶναι ὁριστικὴ ἀπόφασις αὐτὴ ποὺ ἀντιμετωπίζεται τὸ πρόβλημα.

§16Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὑπάρχει ἐπίσημος ἀγγελία τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς.

§17Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Δὲν εἶναι ἀκριβές.

§18Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἄλλο θέμα. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ μπῶ εἰς λεπτομερείας. Θέλω ἁπλῶς νὰ τὸ ἐπισημάνω τὸ θέμα αὐτό, νὰ τὸ ὑπογραμμίσω διὰ νὰ δώσω καὶ τὴν εὐκαιρίαν εἰς σᾶς νὰ μᾶς εἴπετε τὰς ἀντιλήψεις σας διὰ νὰ μᾶς διαφωτίσετε περισσότερον. Διότι διὰ τὸν βάμβακα καὶ ἐκεῖ ἔγινεν ἕνας χειρισμός, μία πολιτικὴ ἡ ὁποία ὑπῆρξε καταστρεπτικὴ καὶ εἰς βάρος τοῦ προϊόντος καὶ τῆς παραγωγῆς μας. Διότι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἦσαν πανύψηλαι αἱ τιμαὶ στὸ ἐξωτερικὸ ἐκρατήθη καὶ ἐπραγματοποιήθη ἡ ἐξαγωγὴ ὅταν αἱ τιμαὶ ὑπεβιβάστηκαν κάτω τοῦ κόστους. Καὶ ἐρχόμεθα στὸ θέμα τοῦ καπνοῦ. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, βέβαια προέρχομαι καὶ ἀπὸ καπνοπαραγωγικὴν περιφέρειαν καὶ πολλάκις ἀναγκάζομαι νὰ ὁμιλήσω διὰ τὸν καπνόν. Ἀλλ’ ἀποτελεῖ ἕνα αἴσθημα ἔτσι κάπως, νὰ σᾶς εἴπω, ἠθικῆς μειώσεως διὰ τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον εἰς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται. Δὲν τὸ λέγομεν αὐτὸ διότι προερχόμεθα ἀπὸ τὰ μέρη αὐτά. Τὸ λέγομεν αὐτὸ διότι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ μᾶς τὸ καταδεικνύουν. Ὑπάρχει μία στατιστικὴ τὴν ὁποίαν ἔφερα ἀπὸ τὴν Συνομοσπονδίαν τῶν Συνεταιρισμῶν. Ὑπάρχουν μερικοὶ ἀριθμοὶ ἐδῶ πέρα ποὺ ἀποδεικνύουν ποὺ ἔχει συμπιεσθῆ τὸ εἰσόδημα τῆς καπνοπαραγωγικῆς μας οἰκογενείας. Δὲν λέγω, ὅτι ἡ κτηνοτροφία ἀπέκτησε καὶ ὑπερέβη τὸ 100% τῆς ἀγοραστικῆς ἱκανότητος τὴν ὁποίαν εἶχε προπολεμικῶς, τὸ λάδι ἔφθασε στὰ 96%, ἡ σταφίδα—αὐτὰ εἶναι περσινὰ στοιχεῖα—68%, τὸ βαμβάκι 70%, τὸ σιτάρι 50% ἐνῷ ὁ καπνὸς 30%. Δηλαδὴ οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἔχουν ἀγοραστικὴν ἱκανότητα, ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὸ προπολεμικόν των εἰσόδημα, ἐλαχίστην. Ἐὰν αὐτὸ καθορίζῃ τὸν μέσον ὅρον τοῦ εἰσοδήματος τῆς Ἑλληνικῆς καπνοπαραγωγικῆς οἰκογενείας, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ὁ ὄγκος τῆς καπνοπαραγωγῆς ποὺ εἶναι στὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὰ καπνὰ περιφερειῶν τῆς Ἀνατολικῆς καὶ Κεντρικῆς Μακεδονίας ἔχουν μίαν τιμὴν κάπως περισσότερον ἀνεκτὴν θὰ εἴπωμεν, ὅτι εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ εἰς τὴν Θράκην, ὅπου καλλιεργοῦνται τὰ κλασσικά μας καπνά, τὸ βιοτικὸν αὐτῶν ἐπίπεδον ὑποβιβάσθηκε στὰ 25%. Καὶ ὅταν ὁμιλοῦμε περὶ θερμίδων, ὅταν ἔχωμε 22440 θερμίδες —αὐτὸς εἶναι ὁ μέσος ὅρος—αὐτὸ τὸ ποσὸν τῶν θερμίδων ποὺ ἀφορᾷ τὴν διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν τὸ 25% τοῦ εἰσοδήματος τοῦ προπολεμικοῦ, αὐτοὶ τὶ ποσὸν θερμίδων ἔχουν; Ἐγὼ σᾶς λέγω λιμοκτονοῦν κυριολεκτικῶς. Δὲν ξεύρω ἂν ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιφέρειαι τῆς Ἑλλάδος ποὺ δὲν μποροῦν νὰ πάρουν τὰ δελτία τροφίμων. Ἐκεῖ ἔφθασε τὸ πρᾶγμα. Νὰ μὴ μποροῦν νὰ πάρουν τὸ ψωμί. Ὑπάρχουν τμήματα τῆς Ἑλλάδος ποὺ ἐπιστρέφονται τὰ τρόφιμα τοῦ δελτίου διότι προτιμοῦν καλλίτερα τρόφιμα. Στὰ τμήματα αὐτὰ τῆς Ἑλλάδος, τμήματα παραμεθόρια βέβαια τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν καταστροφὰς καὶ θυσίας παρὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἑλληνικῆς ὑποθέσεως, αὐτὸς ὁ κόσμος εὑρίσκεται σήμερον εἰς κατάστασιν πραγματικῆς λιμοκτονίας, 25%, κύριοι, ἔχουν. Εἶναι δυνατὸν ὅταν ὑπάρχουν κατηγορίαι Ἑλλήνων στὸν τόπον μας, οἱ ὁποῖοι πραγματοποιοῦν αὐτὸ τὸ χαμηλὸ εἰσόδημα, νὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἔτσι ἥσυχοι καὶ νὰ τὸ ἀντιμετωπίζωμε τὸ ζήτημα αὐτὸ κατὰ τρόπον περίπου μοιρολατρικόν. Δὲν θέλω νὰ ἀνατρέξω καὶ πάλιν στὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος. Διότι τὸ θέμα αὐτὸ βέβαια εἶναι μεγάλο καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὁ χρόνος εἶναι σύντομος. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ σᾶς καταπονήσω. Ἁπλῶς θέτω τὰ ζητήματα. Ὀφείλω νὰ τονίσω ὅτι καὶ ἐφέτος ἡ ἐσοδεία τῶν καπνῶν διετέθη εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικὰς καὶ παρὰ τὰς προσπαθείας τὰς ὁποίας κατεβάλαμεν ἡμεῖς εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις τῶν καπνῶν αὐτῶν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, δὲν ἐγένετο τίποτε, καὶ ἐξακολουθεῖ μιὰ συνεταιριστικὴ ὀργάνωσι νὰ κάμνῃ ὅλο τοῦτο τὸ ἔργο τῆς προστασίας, νὰ τὸ κάμνῃ, ὑπὸ ἰδίαν εὐθύνην καὶ δι’ ἴδιον λογαριασμὸν κατὰ τρόπον ἀτελῆ. Κύριε Βαρβούτη, ὁμιλῶ διὰ τὸν κ. Ἀλλαμανῆν Ὀφείλω νὰ τονίσω τὸ ἰδικόν σας ἐνδιαφέρον ἰδιαιτέρως καὶ τοῦ συναδέλφου ἐκ Σερρῶν κ. Κοσμᾶ Ἀλεξανδρίδη καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐβοήθησε πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν. Ἀλλὰ τὸ ὅλον θέμα ἐπῆγε πάρα πολὺ χαμηλὰ καὶ μπορῶ νὰ εἴπω, στραβά. Λυποῦμαι διότι λείπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἐφέτος κατηργήθη ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τῶν καπνῶν ποὺ ἦτο ὄχι μόνον κεκτημένον δικαίωμα, εἶναι κατάκτησις τῆς καπνοπαραγωγικῆς τάξεως καὶ λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας αὐτὸ τὸ πρᾶγμα συνέτρεξε. Ἀλλ’ εἴπατε, ὅτι θὰ τὸ θεραπεύσετε τὸ κακὸ δίδοντας μίαν πριμοδότησιν γενικὴν καὶ ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀνέλθῃ εἰς 240 δισ. Σεῖς εἴπατε, ὅτι θὰ δώσωμεν ὁπωσδήποτε τὰ 183 δισ. καὶ θὰ μελετήσωμεν παραπέρα. Κάποτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν, ὅτι ἐξεῦρε τρόπον καὶ τὰ 183 δισ. εἶναι ἐξησφαλισμένα ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Καὶ θέλω νὰ ἐρωτήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ ζήτημα. Διότι ἀπὸ τὴν μελέτην τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, βλέπω στὰς ἐπιδοτήσεις 183 δισ. καὶ ἐὰν δοθοῦν διὰ τὴν καπνοπαραγωγήν, πρόκειται περὶ ὑπαναχωρήσεως, ἡ ὁποία θὰ δημιουργήσῃ μία θύελλα ἐξεγέρσεων εἰς τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον. Εἶναι πρᾶγμα ἀπαράδεκτον νὰ γράψωμεν καὶ παρακάτω τῶν 183 δισ. διὰ τὴν πριμοδότησιν τῶν καπνῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, πρόβλημα τοιαύτης σημασίας ποὺ ἔχει τοιαύτην σημασίαν διὰ τὴν χώραν μας νὰ ἀντιμετωπίζεται κατὰ τόσον στενόκαρδον τρόπον. Δὲν εἶμαι ἐντριβὴς εἰς τὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ ἀπ’ ὅ,τι βλέπω εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν.....

§19Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Μήπως ἐνθυμεῖσθε πόσα διετέθησαν εἰς τὴν προηγουμένην ἐσοδείαν;

§20Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Μήπως ἐνθυμῆσθε τί ἐδηλώσατε ὑπευθύνως; Πέρυσι διετέθησαν 163 δισ. Ἐφέτος ἐδηλώσατε 183 δισ.

§21Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρ.). Ἔχετε δίκαιον, τὸ ἀρχικὸν ποσὸν ἦτο 183 ἀλλὰ διετέθησαν 160· δὲν ἀποκλείεται ὅμως βελτίωσις τῆς καταστάσεως ὥστε νὰ φθάσωμεν τὰ 183 δισ. Βεβαιωθῆτε, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως. Γνωρίζετε, ἄλλωστε, ὅτι κατεβλήθη προσπάθεια νὰ χρηματοδοτηθῇ καὶ ὁ ὀργανισμὸς ΣΕΚΕ. Ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε πᾶν τὸ δυνατὸν ὥστε νὰ δημιουργήσῃ εὐνοϊκὴν ἀτμόσφαιραν διὰ τὴν ἀγορὰν καπνοῦ, ἐχρηματοδότησε— ἐπαναλαμβάνω—ἐκτὸς τῶν μεγάλων καπνεμπόρων καὶ τὴν ΣΕΚΕ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέβαλεν αὐτὴν τὴν προσπάθειαν ναὶ ἢ ὄχι;

§22Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Δὲν ἠκούσθη).

§23Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ (Ὁμιλεῖ χωρὶς νὰ ἀκούεται). (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§24Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἀδιέξοδον καὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ κάτι ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Αἱ τιμαὶ τῆς ΣΕΚΕ ἦσαν χαμηλαί. Ἄρχισε μὲ πρόβλεψιν 1 ἑκατ. 700 χιλ. ὀκάδες καὶ ἔφθασε τὰ 5 ἑκ. ὀκάδες. Ἐδῶ εἶναι καὶ ἕνα ἄλλο ζήτημα· αἱ καπναγοραὶ εἰς τὴν Τουρκίαν κρατοῦν 10–20 ἡμέρες, ἐδῶ βαστοῦν 8 μῆνες. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δυνατότητα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἓν τοιοῦτον πρόβλημα μιᾶς τάξεως σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μία Κυβέρνησις μὲ προϋπολογισμὸν 7 τρισεκατομμυρίων καὶ μὲ ἐθνικὸν εἰσόδημα 33 δισ. νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ καλύψῃ τὰ 50 δισ. ποὺ χρειάζεται διὰ τὸ προϊὸν αὐτὸ καὶ τοῦτο καθ’ ὃν χρόνον οἱ ἔμποροι ἀποκομίζουν τεράστια κέρδη τὰ ὁποῖα πολλάκις φυγαδεύουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν—διὰ νὰ μὴ ὁμιλήσω διὰ τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν—καὶ μ’ ὅλον τοῦτο παρουσιάζονται ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Τραπεζῶν καὶ νὰ ζητήσουν χρηματοδότησιν 100% καὶ δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις ὑποκύπτει. Δὲν θέλω νὰ κάμω πολιτική, ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὰ εἴπω αὐτά, διότι καθ’ ὃν χρόνον οἱ ἄλλοι ἀποκατέστησαν πᾶν ὅ,τι ἔχασαν μὲ τὸν πόλεμον, ἡ ἀγροτικὴ τάξις ὑποφέρει τρομερά. Ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἵσταται ὑπερήφανη καὶ ζητεῖ τὴν ἀποκατάστασιν μιᾶς ἰσορροπίας. Ἐγώ, ὡς ἀγροτικὸς βουλευτής, συγκινοῦμαι ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὴν στάσιν τῆς Κυβερνήσεως εἰς αὐτὸ τὸ κεφάλαιον τῆς πολιτείας καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἀκούσω τὴν ἄποψίν της διὰ νὰ καθορίσω ἀναλόγως καὶ τὴν στάσιν μου. Ἡ στάσις ἑνὸς βουλευτοῦ εἴτε ὑπέρ, εἴτε κατὰ τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔχει σημασίαν, ἀλλ’ ἔχει σημασίαν ἡ ψῆφός του διὰ τὸν κόσμον τὸν ὁποῖον ἀντιπροσωπεύει. Περαίνων, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ἀκόμι, δυὸ λόγια καὶ νὰ ἀναγνωρίσω, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον ποὺ ἐφθάσαμεν καὶ ὡς ὑποστηρίζεται ἐκ μέρους τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως—ἥτις συγκεντρώνει μέγαν ἀριθμὸν βουλευτῶν καὶ εἶναι πολιτικὴ δύναμις πρωτίστης τάξεως εἰς τὸν τόπον μας — καὶ μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις τὸ πολιτικὸν ζήτημα, βαίνομεν πρὸς ἐκλογάς. Ἐγώ, προσωπικῶς, ἀντιπαθῶ τὰς ἐκλογὰς καὶ μάλιστα τὴν προηγουμένην φορὰν ἐψήφισα ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως διότι ἐδήλωσεν ὅτι δὲν συμφέρουν εἰς τὸν τόπον αἱ ἐκλογαί, ὅπως ὑπεστήριξεν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός. Δὲν θέλω νὰ νομισθῇ, ὅτι ἀποφεύγω τὰς ἐκλογὰς διὰ λόγους πολιτικῆς γραμμῆς. Τὰς ἀποφεύγω ἀπὸ ἕνα προσωπικὸν περισσότερον συναισθηματισμὸν καὶ ἀπὸ μίαν σκέψιν διὰ τὸ γενικώτερον συμφέρον τοῦ τόπου μας, τῶν Κοινοβουλευτικῶν μας θεσμῶν καὶ τῶν παραδόσεών μας τῶν πολιτικῶν, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἡμεῖς ἀγωνιζόμεθα. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν σκεπτόμεθα, ὅτι θὰ πρέπει ἡ παροῦσα Βουλὴ νὰ ἀποδώσῃ ὅ,τι ἠμπορεῖ, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ προβλήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ μὴ ἐπιβάλωμεν τὸν σάλον τῶν ἐκλογῶν, σάλον μάλιστα, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ὑπέρ ποτε ἄλλοτε ὀδυνηρός. Κύριοι, εἶμαι μόνος μου, ἠμπορεῖ ὅμως αὔριον–μεθαύριον, νὰ εὑρεθοῦν 4–5 ἄλλοι, ἴσως μάλιστα καὶ ὄχι ἐγὼ ὁ ἴδιος, οἱ ὁποῖοι νὰ συνεχίσουν τὸ ἔργον μου. Ἐμένα λοιπὸν δὲν μὲ ἐνδιαφέρει καὶ πολὺ τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι γνωρίζετε ὅτι, ἔχω πολιτικὴν σταθερότητα καὶ γνωρίζετε ποίαν πολιτικὴν σταθερότητα ἔχομεν εἰς τὰς ἰδεολογικάς μας πεποιθήσεις καὶ εἰς τὴν ἰδεολογικήν μας γραμμήν. Ἠμπορεῖ νὰ λέγωνται πολλὰ μὲ τὰ λόγια, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν ἦτο μικρὰ ἡ χειρονομία τῆς ὁμάδος τῆς ἰδικῆς μας εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογάς, νὰ ἀπεμπολήσῃ οἱανδήποτε παροχήν, οἱονδήποτε πολιτικὸν σύστημα καὶ νὰ ταχθῇ κάτω ἀπὸ τὴν σημαίαν τῶν μεγάλων Κομμάτων, πρὸς τὰ ὁποῖα ρέπει ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διότι ἡμεῖς, ἡ μικρὰ ὁμὰς ἐτάξαμεν ὡς σκοπόν, νὰ διατηρήσωμεν τὴν πολιτικήν μας ἀνεξαρτησίαν. Ἑπομένως, προσεφέραμεν θετικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον, διότι ἀπεδείξαμεν τὴν πολιτικήν μας σταθερότητα, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐπιδεικνύεται ἀπὸ ὅλον τὸν πολιτικὸν κόσμον. Δὲν μᾶς πτοοῦν λοιπὸν αἱ ἐκλογαί. Ἐφ’ ὅσον θέλετε νὰ βαδίσωμεν πρὸς τὰς ἐκλογάς, ἂς βαδίσωμεν. Ἐὰν λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις δηλώσῃ, ὅτι ὁπωσδήποτε, εἴτε πάρῃ ψῆφον ἐμπιστοσύνης, εἴτε ὄχι, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἐὰν πάρῃ ψῆφον, ἐκεῖ ὅπου ἔφθασε τὸ πρᾶγμα, ἀντιμετωπίζει τὴν προκήρυξιν ἐκλογῶν σὲ συντομώτερον χρονικὸν διάστημα καὶ δὲν ζητεῖ παρὰ πίστωσιν χρόνου διὰ νὰ ψηφίσῃ τὸν ἐκλογικὸν νόμον, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ παράσχω ψῆφον ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐφ’ ὅσον οὕτως ἢ ἄλλως, θὰ βαδίσωμεν πρὸς ἐκλογάς. (Χειροκροτήματα).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βαρβούτης ἔχει τὸν λόγον.

§26Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ χαρτ.). Φοβοῦμαι, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ χώρα κινδυνεύει νὰ παρασυρθῇ καὶ πάλιν, ὡσὰν νὰ ὁδηγῆται ἀπὸ κακὴν μοῖραν, εἰς καταστροφικὸν διχασμόν, μὲ ἀνεπανορθώτους, τὴν φορὰν αὐτήν, συνεπείας. Ὁ φόβος μου αὐτός, ἡ διαπίστωσις μᾶλλον αὐτή, μὲ ἀναγκάζει νὰ λάβω τὸν λόγον, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι, ὅπως συχνὰ συνέβη κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου μας, εἰς δυσχερεῖς στιγμάς, θὰ ἐπικρατήσῃ καὶ τώρα ἡ σύνεσις καὶ ἡ κρισιμότης τῶν περιστάσεων θὰ ὁδηγήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὰ Κόμματα εἰς τὰς ὀρθὰς ἀποφάσεις. Πιστεύω, ὅτι ἡ ἐλπὶς αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ πραγματικότης, ἐὰν ὅλοι, Κυβέρνησις, Ἀντιπολίτευσις, κόμματα καὶ καθ’ ἕκαστα ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἐξομολογηθῶμεν ἐνώπιον ἑαυτῶν καὶ ἀλλήλων, ἐὰν ἀσκήσωμεν καλόπιστον κριτικήν, ὄχι μόνον τῶν πράξεων τῶν ἄλλων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἰδικῶν μας πράξεων καί σφαλμάτων, ἐὰν ἀδέσμευτοι ἀπὸ κάθε σκέψιν κομματικῆς ἰδιοτελείας, ἀπηλλαγμένοι ἀπὸ ἐγωπάθειαν, φανατισμοὺς καὶ προκαταλήψεις ἀντιμετωπίσωμεν τὸ Ἑλληνικὸν πρόβλημα ἀντικειμενικῶς. Κύριοι βουλευταί, δὲν κάμνω κήρυγμα, οὔτε διδασκαλίαν διὰ τοὺς ἄλλους. Διαγράφω ἁπλῶς τὸ πρῖσμα ὑπὸ τὸ ὁποῖον θέλω νὰ διενεργήσω τὴν ἔρευναν τῶν σημερινῶν πολιτικῶν πραγμάτων καὶ τὴν ἀφετηρίαν τῶν σκέψεών μου, αἱ ὁποῖαι θὰ μᾶς ὁδηγήσουν εἰς τὰ συμπεράσματά μου. Ζητῶ ἀπὸ ἕκαστον ἐξ ὑμῶν νὰ κρίνῃ τὰ συμπεράσματα εἰς τὰ ὁποῖα θὰ καταλήξω καὶ νὰ μοὶ ὑποδείξῃ τὴν τυχὸν πλάνην μου, ἕτοιμος νὰ τὴν ἀποδεχθῶ μὲ ἀπόλυτον καλὴν πίστιν. Διὰ τὴν ὀρθοτέραν διάγνωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ προβλήματος καὶ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν μέσων τῆς θεραπείας, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ κάμω μίαν σύντομον ἱστορικὴν ἀνασκόπησιν. Τὴν ἑπομένην τῆς συντριβῆς τοῦ συμμοριτισμοῦ, ἡ χώρα μας εὑρέθη μπροστὰ σὲ ἐρείπια, ὑλικὰ καὶ ψυχικά, λαὸς καθημαγμένος, σπίτια καὶ γέφυρες γκρεμισμένα καὶ πυρπολημένα, χῆρες καὶ ὀρφανὰ μαυροφορεμένες, οἰκονομία κλονισμένη καὶ μέγα μέρος τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας χαμένο εἰς τὸν καιάδα τῶν δαπανῶν τοῦ ἀγῶνος κατὰ τῆς ἐπιβουλῆς καὶ ὑπὲρ τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ. Αὐτὰ ἦσαν τὰ παθητικὰ στοιχεῖα τῆς καταστάσεως. Ἀλλὰ παραλλήλως πρὸς αὐτά, εὐτυχῶς, ὑπῆρχον καὶ ἐνεργητικὰ στοιχεῖα. Παρὰ τὸν κάματον καὶ τὰς καταστροφάς, τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ, ποὺ ἀντλεῖ εἰς τὰς δυσκόλους στιγμὰς ἀπὸ τὴν ἀκένωτον δεξαμενὴν τοῦ ψυχικοῦ πλούτου του καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ νὰ ἀνασυγκροτήσῃ τὰ ἠθικὰ καὶ ὑλικὰ ἐρείπια, παρέμειναν ἀκέραια. Ὅταν ὡς, ὁ ἀείμνηστος Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων Θ. Σοφούλης, εἶχε προείπει εἰς ἕνα ἀπὸ τοὺς ἱστορικοὺς λόγους του εἰς τὴν Βουλὴν εἶχε ροδίσει ἡ αὐγὴ τῆς ἐλευθερίας ἡ ἐλπὶς ἐφώτισε καὶ πάλιν τὰς ψυχὰς τῶν Ἑλλήνων. Καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀνέμενε τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐλπίδων του ἀπὸ τὴν πολιτικήν, τὴν ἀπαραίτητον αὐτὴν λειτουργίαν τῆς Δημοκρατίας, ὡς τὴν διαγράφει ὁ ἀνώτερος κοινωνικὸς σκοπὸς καὶ ἀπὸ τὰ πολιτικὰ κόμματα, ὡς ὄργανα πραγματοποιήσεως τοῦ σκοποῦ τούτου. Μὲ τὴν ἐλπίδα αὐτὴν ὡδηγήθη ἡ χώρα εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ Μαρτίου 1950. Τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὸ Λαϊκὸν κόμμα, τὰ ὁποῖα θέσαντα κατὰ μέρος ἀντιθέσεις καὶ μίση τριῶν ὁλοκλήρων δεκαετηρίδων, εἶχον συνεργασθῆ καὶ πρωταγωνιστήσει εἰς τὴν ἀπόκρουσιν καὶ τὴν κατανίκησιν τῆς ἀνταρσίας, εἶχον ὑποστῆ φθοράν. Φαίνεται, ὅτι εἶναι τοῦτο φυσικὸν καὶ ἀναπόφευκτον διὰ τὰ πολιτικὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα διεξάγουν νικηφόρους πολέμους. Τὴν ἑπομένην τῆς νίκης, εἴτε διότι αὕτη κερδίζεται μὲ ὀδυνηρὰς θυσίας τῶν λαῶν, εἴτε διότι κατὰ τοὺς ἐντόνους πολεμικοὺς ἀγῶνας της ἐπικρατεῖ ἀναγκαία σκληρότης καὶ συστολὴ τῶν ἐλευθεριῶν, καὶ ἐπιβάλλονται ἀπὸ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ πολέμου, εἴτε λόγῳ τῶν νέων διαφορισμῶν ποὺ λαμβάνουν χώραν εἰς περιόδους ἐντάσεως ὑλικῆς καὶ ψυχικῆς, οἱ λαοὶ ἀναζητοῦν νέας κατευθύνσεις καὶ τὰ κόμματα καὶ οἱ ἡγέται των ποὺ διεξήγαγον τὸν νικηφόρον ἀγῶνα ἀγνοοῦνται καὶ ὑφίστανται μείωσιν τῆς δυνάμεώς των. Συνέβη τοῦτο τελευταίως εἰς ὅλας τὰς χώρας. Παράδειγμα τοῦ Αʹ Παγκοσμίου πολέμου, ὁ Κλεμανσὼ καὶ ὁ Λόϋδ Τζώρτζ, παράδειγμα τοῦ δευτέρου πολέμου ὁ Τσῶρτσιλ καὶ τὸ συντηρητικὸν Ἀγγλικὸν κόμμα. Καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, μετὰ τὴν κατασίγασιν τῶν παθῶν, καὶ τὴν ἔντονον προσπάθειάν του καὶ τὰς καταστροφὰς ἐστράφη πρὸς νέας κατευθύνσεις καὶ ἀνεζήτησε νέα πολιτικὰ συγκροτήματα. Ἔτσι ἐμφανίζεται εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ Μαρτίου 1950 ὁ στρατηγὸς Πλαστήρας, ἡγούμενος τοῦ κόμματος τῆς ΕΠΕΚ. Ἐκθέτω ἀντικειμενικῶς τὰ πράγματα ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν πρόσωπα ἢ κόμματα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν φρονοῦν περὶ τῶν νέων κατευθύνσεων καὶ ἂν αὗται εἶναι ὀρθαὶ καὶ πραγματικαὶ ἢ ὄχι. Τάσις ἀλλαγῆς ὑπῆρχεν. Ἡ λαϊκὴ ἐντολὴ ποὺ ἐδόθη εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1950 ἦτο ἐντολὴ συνεργασίας πρὸς τὰ κόμματα. Ἡ συνεργασία δὲ αὐτὴ ἐπραγματοποιήθη ὑπὸ διάφορα Κυβερνητικὰ σχήματα ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, καὶ ὁ ἀντικειμενικὸς κριτὴς θὰ εἴπῃ, ἀνεξαρτήτως τῶν διαπραχθέντων σφαλμάτων, αἱ Κυβερνήσεις αὗται συμμαχικαὶ ἢ μονοκομματικαὶ μεταξὺ τῶν ἐκλογῶν τῆς 5ης Μαρτίου 1950 καὶ 9ης Σεπτεμβρίου 1951, ἀπέδωκαν σχετικὸν καὶ ἐν μέρει, τοὐλάχιστον, ἱκανοποιητικὸν ἔργον, τόσον εἰς τὸν τομέα τῆς ἀνασυγκροτήσεως, ὅσον καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς εἰρηνεύσεως. Ἡ συμβολὴ τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἀπολαμβάνοντος τότε τῆς πλήρους ἐμπιστοσύνης τῶν Κυβερνήσεων καὶ τῶν κομμάτων, ὑπῆρξεν ὁμολογουμένως ὑποβοηθητικὴ τῆς εἰρηνεύσεως. Μέτρα εἰρηνεύσεως ἐφηρμόσθησαν καὶ τότε τῇ συγκαταθέσει καὶ βοηθείᾳ ὅλων τῶν πολιτικῶν παραγόντων καὶ τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, μέτρα εἰρηνεύσεως συνεχίζονται καὶ σήμερον εὐρύτερον. Ἀλλ’ ἡ συνεργασία αὐτὴ διεκόπη. Δὲν ἐκράτησεν ἐπὶ μακρόν. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι τοῦτο ὠφείλετο εἰς τὸ ἀναλογικὸν σύστημα. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ δικαιολογία αὐτὴ ἦτο ὀρθή. Μᾶλλον ὠφείλετο εἰς τὸ ὅτι, εἶχεν ἀτονήσει ἡ κατανόησις καὶ ὁ σεβασμὸς τῆς συνεργασίας, διότι δὲν εἶχεν ἀκόμη ἐκκαθαρισθῆ πλήρως ἡ ἀτμόσφαιρα, ἀπὸ τὴν ἐπίδρασιν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Ἡ ἐπίθεσις εἶχεν ὑποκινηθῆ ἔξωθεν ἀλλὰ διεξήχθη ὑπὸ μορφὴν ἐμφυλίου πολέμου. Δὲν ἔπταιε τὸ σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, διότι καὶ ἡ ἐνισχυμένη ἀναλογικὴ ἀνάλογα περίπου ἀποτελέσματα ἀπέδωκε καὶ ἐντολὴν συνεργασίας ἔδωσεν ὁ λαός, τὰ αὐτὰ ἢ τὰ διάδοχα κόμματα τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1950. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἴσως, ἔχον μεγαλειτέραν ἱκανότητα προσαρμογῆς καὶ ἀνανεώσεως ἀντέσχε καὶ διετήρησε τὴν ζωτικότητά του. Ὑπῆρξεν οὐσιαστικῶς ὁ ἰσορροπητικὸς παράγων ὅλων τῶν Κυβερνήσεων τῆς περιόδου αὐτῆς. Τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ἐξ ἄλλου, διεσπάσθη καὶ διελύθη. Μὲ τὴν προκήρυξιν τῶν ἐκλογῶν τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 51 ἐνεφανίσθη τὸ ὑπὸ τὸν στρατάρχην Παπάγον Κόμμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, τὸ ὁποῖον προῆλθε—τότε τοὐλάχιστον, δὲν ἠξεύρομεν τὶ θὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον—ἀπὸ τὴν μᾶζαν καὶ τὸν κόσμον ποὺ ἠκολούθει τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. Κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν αὐτῶν ἡ πολιτικὴ ἀτμόσφαιρα ἦτο περισσότερον διαυγής. Πρὸ τῶν ἐκλογέων τῆς 9ης Σεπτεμβρίου καὶ πρὸ τῶν κομμάτων, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπ’ αὐτὰς ἐτίθεντο: Πρῶτον, ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος ἐν ὄψει τῆς διαγραφομένης περικοπῆς τῆς βοηθείας καὶ ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς διοικητικῆς μηχανῆς, δεύτερον, ἑνότης τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, τρίτον, ἡ εἰρήνευσις τῆς χώρας, ἀποτελοῦσα συνολικὸν λαϊκὸν πόθον, ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς διατηρήσεως ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ἐπὶ πλέον ὑπῆρχε πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ τὸ θέμα τῆς καθολικότητος τοῦ στρατάρχου Παπάγου, τὴν ὁποίαν εἶχε διακηρύξει ὁ Ἑλλην. Συναγερμός. Ἄς εἴδωμεν, κύριοι βουλευταί, ποία ἦτο ἐπὶ ὅλων τούτων ἡ ἀπόφασις καὶ ἐντολὴ τοῦ λαοῦ. Παρὰ τὸ κῦρος τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, λόγῳ τῶν ὑπηρεσιῶν τὰς ὁποίας εἶχε προσφέρει, παρὰ τὴν ὁρμὴν τῆς καθόδου τοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὰς ἐκλογάς, παρὰ τὴν διακήρυξίν του, ὅτι δὲν ἔχει τὴν συνήθη κομματικὴν μορφήν, ἀλλ’ ἀποτελεῖ κατάστασιν καὶ ζητεῖ μεγάλην πλειοψηφίαν διὰ νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, κατανοῶν τὴν ἀνάγκην τῆς συνεργασίας τῶν κομμάτων δὲν ἔδωκεν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν εἰς κανένα ἀπὸ τὰ κόμματα, οὔτε εἰς τὸν Συναγερμόν, ἀλλ’ ἐντολὴν συνεργασίας. Ἐκ τῶν Κομμάτων τὰ ὁποῖα ἐξῆλθον ἀπὸ τὰς ἐκλογάς, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἦτο ἰσορροπητικὸς παράγων προσαρμοζόμενον εἰς τὴν νέαν πραγματικότητα παρὰ τὰς φθορὰς τὰς ὁποίας ὑπέστη ἐκ τῆς μακρᾶς διακυβερνήσεως τῆς χώρας, τὸ Κόμμα τῆς ΕΠΕΚ ἐνεφανίζετο ὡς ἐκπρόσωπος ἀφ’ ἑνὸς φιλελευθέρων δυνάμεων ἐκ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀριστερωτέρων πολιτικῶν στοιχείων ἐντὸς Ἐθνικοῦ πλαισίου, ἀλλὰ καὶ τὸ Κόμμα τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἐνεφανίσθη, τὸ τονίζω, μὲ πλήρη ἀντικειμενικότητα ὡς ἐκπρόσωπος προσπαθείας προσαρμογῆς τῶν μαζῶν ποὺ ἠκολούθουν ἄλλοτε τὸ Λαϊκὸν Κόμμα πρὸς προοδευτικωτέραν κατεύθυνσιν. Πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ τὸν ὁποῖον δὲν λείπει ἡ πολιτικὴ ὡριμότης, ἔχων, ὑπ’ ὄψιν τὴν σύνθεσιν, τὴν προέλευσιν καὶ τὰς κατευθύνσεις ταύτας τῶν τριῶν κομμάτων, ἔδωκεν ἐντολὴν εἰς αὐτὸ νὰ συνεργασθοῦν, διότι ἔκρινεν, ὅτι λόγῳ τῶν τάσεων καὶ κατευθύνσεών των καὶ τῆς διαφόρου προελεύσεώς των τὰ Κόμματα ταῦτα θὰ συντελέσουν διὰ τῆς συνεργασίας των εἰς τὴν ἐξαφάνισιν τῶν ψυχώσεων καὶ προκαταλήψεων τοῦ παρελθόντος διὰ νὰ εἰρηνεύσῃ ὁ τόπος καὶ νὰ βαδίσῃ τὴν ὁδὸν τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ τῆς ὁμαλότητος. Σύμφωνος πρὸς τὴν λαϊκὴν ἐπιταγὴν ἦτο ἡ ἔκκλησις τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀπευθύνει κατὰ τὸν παρελθόντα 8)βριον πρὸς τὰ τρία κόμματα, καὶ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἰδιαιτέρως νὰ συνεργασθοῦν εἰς τὸν σχηματισμὸν Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς συνεργασίας. Δυστυχῶς ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς δὲν ἠθέλησε τὴν συνεργασίαν αὐτήν. Εἶχε καταληφθῆ ἀπὸ τὴν ἔμμονον ἰδέαν τῶν ἐκλογῶν καὶ διεκήρυσσεν ὅτι αὐταὶ ὡς πανάκεια θὰ ἔλυον ὅλα τὰ προβλήματα. Ὅτι ἡ ἄποψις αὕτη εἶναι ἀντικοινοβουλευτικὴ ἐτέθη ἤδη κατὰ τὴν πολιτικὴν συζήτησιν τοῦ παρελθόντος Μαρτίου. Σήμερον, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω καὶ προσθέσω ὅτι ἐκλογαὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ προγραμματικὸς διαφορισμὸς καὶ χωρὶς νὰ προτείνωνται ἀπὸ τὸν ζητοῦντα ταύτας Συναγερμὸν συγκεκριμέναι λύσεις τῶν προβλημάτων ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν Ἕλλην. λαόν, εἶναι ἀπαράδεκτοι καὶ τὸ ὀλιγώτερον ἄστοχοι. Ὑπάρχουν βέβαια διαφοραὶ καὶ νοοτροπίας καὶ ἐπιδιώξεων μεταξὺ τῶν τριῶν κομμάτων, δὲν ἐξεδηλώθη ὅμως οὐσιαστικὸς προγραμματικὸς διαφορισμὸς ἐπὶ τῶν ἀμέσως ὀξέων προβλημάτων. Ἑνότητα τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων διεκήρυξαν καὶ τὰ τρία Κόμματα, ἀντιμετώπισιν τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος κατὰ τὸν αὐτὸν περίπου τρόπον, λήθην τοῦ παρελθόντος ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς διατηρήσεως τῆς Ἐθνικῆς ἀσφαλείας διακηρύσσουν καὶ τὰ τρία Κόμματα. (Χειροκροτήματα). Πρὸς τί αἱ ἐκλογαί; Διὰ ν’ ἀποφανθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπὶ ποίου θέματος; Ἐπὶ τῶν προσώπων; Ἀπεφάνθη ἤδη πρὸ ἔτους μόλις· ἐπὶ τῆς μορφῆς καὶ τῆς συνθέσεως ὑφ’ ἣν ἐννοεῖ τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας; Καὶ ἐπ’ αὐτῆς ἀπεφάνθη προσφάτως. Ἐπὶ τῆς καταλύσεως τῆς πλειοψηφίας; Δὲν ἐξεδήλωσε τοιαύτην πρόθεσιν ὁ λαός. Ἐπὶ νέων κατευθύνσεων καὶ συγκεκριμένων λύσεων τῶν προβλημάτων; Δὲν προέβαλε τοιαύτας ὁ Συναγερμός. Διατί αὐτὴ ἡ ἐμμονή; Νομίζει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὅτι ἐὰν καταφύγωμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν μίαν ἢ πλείονας φορὰς—ἐὰν καὶ πάλιν, ὡς εἶναι πιθανώτατον, δὲν δώσῃ μεγάλην πλειοψηφίαν εἰς αὐτὸν—εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθῇ καλλίτερον ὁ τόπος; Ἀναγνωρίζω καὶ τὴν καλήν του πίστιν καὶ τὴν ἀγαθήν του πρόθεσιν καὶ διὰ τοῦτο τὸ ἐρώτημα αὐτό. Καὶ ἐὰν ἐκλογαί, ἐπαναλαμβανόμεναι συχνὰ εἰς ὁμαλὰς περιστάσεις χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ σοβαρὸς πρὸς τοῦτο λόγος, ἀλλὰ καὶ πιθανότης σοβαρᾶς μεταβολῆς τῆς καταστάσεως τῆς σημερινῆς δυνάμεως τῶν κομμάτων, ἀποτελεῖ ταλαιπωρίαν καὶ ἄσκοπον ἀπασχόλησιν τοῦ λαοῦ, ἐκλογαὶ εἰς περιπτώσεις ὅπως εἶναι αἱ σημεριναί, δυστυχῶς ἔχει ἐξαρθῆ καὶ πάλιν ἡ πολιτικὴ ἀτμόσφαιρα εἰς βαθμὸν ἐνθυμίζοντα τοὺς τελευταίους μῆνας πρὸ τοῦ σχηματισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως Φιλελευθέρων καὶ Λαϊκῶν, κατὰ Σεπτέμβριον τοῦ 1947, θὰ ὁδηγήσῃ, τὸ φοβοῦμαι, τὸ πιστεύω, τὸ διακηρύττω, εἰς καταστροφὴν μὲ ἀνεπανορθώτους διὰ τὴν χώραν συνεπείας. (Χειροκροτήματα).

§27Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ποῖος θὰ εἶναι ἡ αἰτία;

§28Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Κύριοι βουλευταί, δὲν μὲ κατέχει οὐδεμία μονομέρεια. Ἕκαστος ἂς κρίνῃ κατὰ τὴν συνείδησίν του. Διὰ νὰ καταλήξω εἰς ὀρθὰς διαπιστώσεις ἐννοῶ νὰ ἀσκῶ κριτικὴν ἐπὶ τοῦ ἑαυτοῦ μου πρῶτον, ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω δεύτερον, καὶ ἔπειτα εἰς βάρος τῶν ἄλλων. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ἔκθεσιν τῶν γεγονότων. Μετὰ τὴν ἄρνησιν τοῦ κ. Παπάγου κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, τὰ δύο Κόμματα, ΕΠΕΚ καὶ Φιλελευθέρων, εἶχον καθῆκον νὰ δώσουν Κυβέρνησιν εἰς τὸν τόπον καὶ ἐσχημάτισαν τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως διεξήχθη τότε, μὲ πραγματικὴν εὐπρέπειαν καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐδήλωσεν ἀπὸ τῆς ἕδρας αὐτῆς, ὅτι θὰ κάμῃ δημιουργικὴν ἀντιπολίτευσιν. Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν εἰλικρίνειαν τῶν δηλώσεών του, οὔτε τῶν προθέσεών του, δυστυχῶς ὅμως δὲν ἐτηρήθη ἡ διακηρυχθεῖσα τακτική. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὁ λόγος, ἀλλὰ ἡ ὑπόσχεσις, ἴσως ἀπὸ τὴν φορὰν τῶν πραγμάτων χωρὶς ὑπαιτιότητα ἰδικήν του. Ἔκτοτε ἐγένοντα σφάλματα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, διότι ἡ πίεσις καὶ ἡ ὑπερβολὴ τοῦ ἑνὸς προκαλεῖ αὐτομάτως τὴν ἀντίδρασιν καὶ τὰς ὑπερβολὰς τοῦ ἄλλου. Καὶ ταῦτα, μολονότι ἔγιναν προσπάθειαι συνεννοήσεως μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων. Παρακαλῶ τὸν κ. Μαρκεζίνην νὰ ἀναπολήσῃ εἰς τὴν μνήμην του, ὅτε ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐπικουρούμενος καὶ ἀπὸ ἐμέ, κατέβαλε προσπάθειαν συνεννοήσεως διὰ νὰ καταρτισθῇ νέον Σύνταγμα.

§29Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Βεβαίως.

§30Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Σύνταγμα ἀνταποκρινόμενον εἰς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας, διότι τὸ σχέδιον τοῦ 1949 ὅπερ ἐψηφίσθη δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς συγχρόνους συνθήκας. Ἀλλὰ δυστυχῶς ἀπὸ μὲν τῆς πλευρᾶς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀπεδείχθη ἀκαμψία, ἀπὸ δὲ τὴν κυβερνητικὴν πλευρὰν ἐπεδείχθη κάποια σπουδὴ καὶ ἐψηφίσθη οὕτω τὸ σχέδιον τῆς Βουλῆς τοῦ 46, μόνον λόγῳ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ συνταγματικὴ τάξις καὶ ἔχομεν οὕτω Σύνταγμα, αἱ διατάξεις τοῦ ὁποίου δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς καὶ κοινωνικὰς ἀνάγκας καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τῆς συγχρόνου ἐπιστήμης καὶ κοινωνίας. Ἔκτοτε δυστυχῶς, διότι δὲν ἠξεύρω κατὰ ποίαν ἔμμονον σκέψιν ἢ καὶ ποίαν πεπλανημένην εἰσήγησιν, ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ἀπέφυγε τὰς συζητήσεις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ τὰς μετέφερεν ἔξω αὐτῆς. Ἀπέφυγε συζητήσεις, ὅπως ἡ συζήτησις τὴν ὁποίαν ἐπροκάλεσεν ὁ φίλος κ. Στεφανόπουλος καὶ ἐγένετο ἐπὶ τῶν θεμάτων τῶν οἰκονομικῶν ποὺ ἐνδιαφέρουν τὸν λαόν, παραμερίζων τὰς ὀξύτητας ποὺ τρέφει τοὺς στείρους πολιτικοὺς ἀγῶνας καὶ δημιουργοῦν ἀτμόσφαιραν ἠρεμίας καὶ διάθεσιν συνεργασίας, διότι ὅλοι μας εἴτε ἀνήκομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἴτε εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ζῶμεν τὰ θέματα αὐτὰ καὶ ἐνδιαφερόμεθα ἀμέσως, διότι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν λύσιν των τὸ μέλλον τῶν παιδιῶν μας, ἡ ὕπαρξις τοῦ Ἔθνους, ἡ διατήρησις τῆς φυλῆς. (Χειροκροτήματα). Δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ λεπτομερείας. Μοῦ ἐνθυμίζει ἡ αἴθουσα τῆς Βουλῆς τὸν τελευταῖον καιρόν, ὅπως καὶ οἱ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς κομματικοὶ διαπληκτισμοί, τοὺς μῆνας πρὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1947. Τότε, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἐκάθητο εἰς τὴν πτέρυγα τὴν ἀριστερὰν καὶ ἤκουε συχνὰ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν ἀργότερα μαζί του νὰ τὸ κατηγοροῦν, ὅταν διεκηρύσσαμεν τὴν πολιτικὴν τοῦ κατευνασμοῦ, ὅτι καταπροδίδει τὴν Χώραν. Μὲ τὸ Κόμμα ὅμως αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐθεωρεῖτο καὶ κατηγορεῖτο εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι καταπροδίδει τὴν Χώραν, συνειργάσθη τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ εἶναι τοῦτο πρὸς τιμὴν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ του κ. Τσαλδάρη, διὰ ν’ ἀντιμετωπίσουν τὸν κίνδυνον ποὺ ἀπειλοῦσε τότε τὸ Ἔθνος. Καὶ ἡ πολιτική, ἡ λεγομένη τοῦ κατευνασμοῦ, ἡ ὁποία κατηγορεῖτο ὡς πολιτικὴ προδοτικὴ καὶ ἐξυπηρετοῦσε τὰ κομμουνιστικὰ συμφέροντα, ἀπετέλεσε κοινὸν πρόγραμμα τῶν δύο Κομμάτων Φιλελευθέρων καὶ Λαϊκοῦ, βάσει τοῦ ὁποίου ἐκλήθη νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του ὁ Στρατάρχης Παπάγος καὶ συνετρίβη ὁ συμμοριτισμὸς καὶ ἐσώθη ἡ Χώρα. (Χειροκροτήματα). Τοῦτο ἐπετεύχθη διότι διὰ τοῦ προγράμματος αὐτοῦ, ἀπεβλέπομεν βεβαίως εἰς τὴν καταπολέμησιν τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας, ἀλλὰ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα προέβλεπεν ἡ κληθεῖσα πολιτικὴ τοῦ κατευνασμοῦ, ἦσαν ἀφ’ ἑνὸς ἀπέναντι τῆς βίας, ἡ χρῆσις τῶν δυναμικῶν μερῶν τῆς ἐννόμου ἐξουσίας τοῦ Κράτους, ἐναντίον τῆς ἀνταρσίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὰ δημοκρατικὰ καὶ πολιτικὰ μέσα τῆς ἠθικῆς ἀπομονώσεως τοῦ κομμουνισμοῦ ἀπὸ τὰ προοδευτικὰ στοιχεῖα. Ἡ χειρονομία τῶν δύο Κομμάτων, ἦτο ἐθνική. Ὅσα ἐχαρακτηρίζοντο ὡς προδοσία τότε ἀπὸ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ὡς συμβαίνει καὶ σήμερον εἰς περιπτώσεις τινάς, ἀπὸ μέλη τοῦ Συναγερμοῦ, περιελήφθησαν τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1947 εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως Φιλελευθέρων–Λαϊκῶν. Ἀκούσατε. (Ἀναγινώσκει) Βάσει τοῦ προγράμματος αὐτοῦ, εἶναι γνωστόν, ὅτι χιλιάδες Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι, εἴτε πλανώμενοι, εἴτε ἐξαναγκαζόμενοι, εἶχον καταφύγει εἰς τὰ βουνὰ ἢ ἐκρύπτοντο, εὑρίσκοντο εἰς τὰς φυλακάς, ἢ τὴν ἐξορίαν, ἐπανῆλθον εἰς τὸν εἰρηνικὸν βίον καὶ δὲν ἐπέστρεψαν ποτὲ ἀπὸ ὅπου εἶχον ἐπανέλθει, ἀλλὰ τοὐναντίον εἰργάσθησαν εἰς τὴν καταπολέμησιν τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ συμπεριλαμβάνονται μεταξὺ τῶν καλυτέρων Ἑλλήνων. Τὸ πνεῦμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπεκράτει τότε, ὤθησε τὸν ἀείμνηστον Σοφούλην νὰ ζητήσῃ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ὑπηρεσίαι αἱ ὁποῖαι ἀναμφισβητήτως ὑπῆρξαν πολύτιμοι. Γνωρίζετε κ. Ἀρχηγὲ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ ὑμεῖς κ. Μαρκεζίνη, ὅτι ἡ πρωτοβουλία τῆς ἐπαναφορᾶς σας ἔχει προέλθει ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων.

§31Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ὄχι δὲν εἶναι ἀκριβές. Διευκρινίζω διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ὅτι, ἡ πρωτοβουλία τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου προῆλθεν ἀπὸ τὸν Βασιλέα. Τὸ ἐτόνισα καὶ ἄλλοτε καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω. Καὶ φυσικὰ μετὰ ταῦτα ἐνεστερνίσθη τὴν ἄποψιν ὁ ἀείμνηστος Θεμ. Σοφούλης.

§32Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Ὁμιλῶ περὶ τῶν πολιτικῶν. Δὲν ἠθέλησα νὰ ἀναμίξω τὸ πρόσωπον τοῦ Βασιλέως. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ Βασιλεὺς τὸ πρῶτον, ὑπέδειξεν ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1948, τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου καὶ ἡ ἐνέργεια ἐκείνη τοῦ Βασιλέως, προῆλθεν ἀπὸ τὴν αὐτὴν ἀντίληψιν καὶ τὸ ἔντονον ἐνδιαφέρον αὐτοῦ διὰ τὴν Χώραν, ὡς καὶ ἡ ἔκκλησίς του πρὸς τὸν Στρατάρχην Παπάγον, πρὸς σχηματισμὸν Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Συνεργασίας. Γνωρίζετε, ὅτι τότε, ἐξ ἄλλης πλευρᾶς ὑπῆρξεν ἀντίδρασις, ἐκ τῆς πλευρᾶς ἑνὸς σημερινοῦ συμμάχου σας. Γνωρίζετε δὲ ἐπίσης, ὅτι ἡ ἐπιστολὴ τὴν ὁποίαν εἶχον ἐγὼ συντάξει διὰ νὰ ὑπογραφῇ ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον Σοφούλην καὶ ἡ ὁποία ἀπηυθύνετο πρὸς τὸν Στρατάρχην, ἔχει σχισθῆ καὶ ἀντικατασταθῆ. Ἀναφέρω αὐτὰ χάριν τῆς ἱστορίας.

§33ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπὸ ποῖον;

§34Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Δὲν ἐνδιαφέρουν τὰ πρόσωπα κύριοι. Ἂς κρατήσωμεν τὴν συζήτησιν εἰς ὑψηλὸν ἐπίπεδον. Δὲν ἔχουν σημασίαν τὰ πρόσωπα, τὰ γεγονότα καὶ αἱ πράξεις ἔχουν σημασίαν. Εἶπον εἷς σημερινὸς σύμμαχος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἔκαμα τὸν παραλληλισμὸν τῶν δύο περιόδων καὶ ἀνέφερα τὰ ἀνωτέρω διὰ νὰ καταδείξω τὸ πνεῦμα συνεργασίας ποὺ ἐπεκράτησε τότε, ἔσωσε τὴν χώραν καὶ ἐπιβάλλεται νὰ ἐπικρατῇ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ποὺ ἀπειλεῖ τὸν Λαὸν διχασμὸς τρεφόμενος ἀπὸ τὴν μισαλλοδοξίαν καὶ τὰ πάθη. Ἂς προβῶμεν ἤδη, κύριοι βουλευταὶ, εἰς σύντομον ἀνάλυσιν τῶν ἐκκρεμῶν καὶ φλεγόντων προβλημάτων, πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ κρίνωμεν ποία εἶναι ἡ καλυτέρα μέθοδος ἀντιμετωπίσεώς των. Ἀρχίζω ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω διὰ μακρῶν. Ἐγένετο εὐρυτάτη συζήτησις καὶ ἀνεκοινώθησαν ἀριθμοὶ ἑκατέρωθεν καὶ ἀπὸ τὸν συνάδελφον κύριον Στεφανόπουλον ὅπως καὶ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ κ. Καρτάλην. Οἱ ἀριθμοὶ ἡρμηνεύθησαν κατὰ διάφορον τρόπον ἀπὸ τὸν ἕνα καὶ ἀπὸ τὸν ἄλλον. Ἀποτελοῦν ὅμως συμπτωματικὰ χαρακτηριστικὰ φαινόμενα τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς καὶ δὲν προωθοῦν τὸ ὅλον πρόβλημα. Διότι ἐὰν αἱ τιμαὶ ἐκάμφθησαν κατὰ μίαν—δύο μονάδας τοῦ χονδρικοῦ τιμαρίθμου καὶ ὀλιγώτερον αἱ τιμαὶ τοῦ τιμαρίθμου λιανικῆς πωλήσεως, πιθανὸν νὰ ὀφείλεται τοῦτο καὶ εἰς τὸν μηχανικὸν λόγον τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς ὅπως εἶναι πιθανὸν νὰ ὀφείλεται ἐπίσης καὶ εἰς τὴν πτῶσιν τῶν διεθνῶν τιμῶν τῶν ἐμπορευμάτων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ταῦτα εἶναι τμῆμα μόνον τοῦ ὅλου οἰκονομικοῦ θέματος καὶ παροδικὰ φαινόμενα. Τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος εἶναι γενικώτερον, εὐρύτερον. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Εἰς τὰς εὐρωπαϊκὰς χώρας, ὅπως καὶ εἰς τὰς Ἡν. Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς, ἐπικρατεῖ ὁ φόβος τοῦ πληθωρισμοῦ, καὶ τοῦτο δικαιολογημένως. Εἰς τὰς χώρας αὐτάς, τὰς προηγμένας βιομηχανικῶς, ὁ πληθωρισμὸς ἐπῆλθε καὶ ὑπάρχει διότι αὗται ἐφήρμοσαν τὴν πολιτικὴν τῆς πλήρους ἀπασχολήσεως. Ἐπὶ πλέον διὰ τῆς πολιτικῆς τῶν ἐξοπλισμῶν ἐγένοντο κρατικαὶ ἐπενδύσεις εὐρείας ἐκτάσεως καὶ προώθησις τῆς πολεμικῆς βιομηχανίας, ηὐξήθη τὸ εἰσόδημα τῶν ἐργατικῶν τάξεων καὶ ἡ ἀγοραστικὴ ἱκανότης αὐτῶν, ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου ἠλαττώθη ἡ παραγωγὴ τῶν ἀγαθῶν τοῦ εἰρηνικοῦ βίου. Ἦτο φυσικὸν νὰ καταληφθῇ καὶ ἡ Ἀμερικὴ καὶ οἱ ρυθμίζοντες τὰ οἰκονομικὰ τῆς Εὐρώπης καὶ οἱ θεωρητικοὶ οἰκονομικοὶ ἀπὸ τὸν φόβον τοῦ πληθωρισμοῦ. Πρέπει ἀναμφισβητήτως νὰ τὸν ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς πάντοτε ὑπ’ ὄψιν μας. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ οἰκονομία μας εἶναι καθυστερημένη. Ὄχι μονάχα δὲν ἐφθάσαμεν εἰς τὴν κατάστασιν τῆς πλήρους ἀπασχολήσεως τοῦ ἐργατικοῦ μας δυναμισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ἀνεργίαν ἔχομεν ἐκτεταμένην καὶ ὑποαπασχόλησιν. Τοῦτο τὸ γνωρίζετε καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ τονίσω ἰδιαιτέρως. Ἐξ ἄλλου ἡ μεταβολὴ τῶν ὅρων τοῦ διεθνοῦς ἐμπορίου ἐπιβάλλει νέαν προσαρμογὴν τῆς οἰκονομίας μας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται πρωτίστως εἶναι ἡ ὀργάνωσις τῆς παραγωγῆς κατὰ συνάρτησιν τῶν διαφόρων κλάδων αὐτῆς, ἡ ἐξυγίανσις καὶ νέα διάρθρωσις τῆς οἰκονομίας μας, συμφώνως πρὸς τὰς δημιουργηθείσας νέας συνθήκας. Δὲν θέλω νὰ ἐκταθῶ περισσότερον, διότι διαφωνῶ εἰς πλεῖστα καὶ οὐσιώδη σημεῖα τῆς πολιτικῆς ποὺ ἀκολουθεῖ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἡ διαφωνία ὅμως εἶναι ἐσωτερικὴ ἐνδοκυβερνητικὴ καὶ ἀπέφυγα καὶ ἀποφεύγω νὰ τὴν ἐκθέσω δημοσίᾳ· ἀνήκω εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶμαι ἀλληλέγγυος μὲ αὐτήν, φέρω τὰς εὐθύνας καὶ τῶν σημείων ἐκείνων τῆς πολιτικῆς της εἰς τὰ ὁποῖα δὲν συμφωνῶ, θὰ πέσω μαζί της, παρὰ τὰς τυχὸν διαφωνίας τὰς ὁποίας ἔχω καὶ τὰς ὁποίας δὲν θέλω, ὡς σᾶς εἶπον νὰ ἐμφανίσω δημοσίᾳ, ἐνῷ διεξάγεται ἐπίθεσις καὶ δὴ ἀσύστατος ἐναντίον αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ διότι ὑποστηρίζω τὴν ἀνάγκην παραμονῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἐφόσον ἡ καλυτέρα λύσις τῆς συνεργασίας τῶν τριῶν κομμάτων δὲν γίνεται ἀποδεκτή. Περιορίζομαι μόνον νὰ τονίσω καὶ μίαν ἀκόμη φορὰν τὴν ἀνάγκην νέας διαρθρώσεως τῆς οἰκονομίας μας. Ἄς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Στεφανόπουλος νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὑπάρχουν σφάλματα βασικὰ καὶ παραλείψεις εἰς τὴν ἀκολουθηθεῖσαν πολιτικὴν ὅλων τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον. Ἕνα βασικώτατον σφάλμα ὑπῆρξε πρῶτον, ὅτι δὲν διεχωρίσθησαν, ὅπως εἶχα τὴν τιμὴν νὰ προτείνω ἄλλοτε ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ 1945–48, αἱ ἔκτακτοι στρατιωτικαὶ δαπάναι ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν. Ἐὰν ἡ πρότασίς μου αὐτὴ τὴν ὁποίαν εἶχε δεχθῆ ἡ τότε Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ εἶχε γίνει δεκτή, δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸν Ἀμερικανὸν φορολογούμενον ὁ ὁποῖος δὲν παρακολουθεῖ ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὰ Ἑλληνικὰ πράγματα, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἐλλείμματα εἰς τὸν προϋπολογισμόν της διότι δὲν θὰ εἶχε πράγματι ἐλλείμματα ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τὸ βάρος τῶν ἐκτάκτων στρατιωτικῶν δαπανῶν. (Χειροκροτήματα). Δεύτερον βασικὸν σφάλμα ἦτο τοῦτο. Ἡ διάθεσις τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας δὲν ἐγένετο κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν παχειῶν ἀγελάδων, κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ ὀρθολογικὴν διὰ τὴν ἰσόρροπον ἀνάπτυξιν τῶν διαφόρων κλάδων τῆς παραγωγῆς καὶ ἰδίᾳ διὰ τὴν δυναμικὴν ἰσορρόπησιν μεταξὺ γεωργικῆς καὶ βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Τόσον αἱ κρατικαὶ ἐπενδύσεις ὅσον καὶ τὰ δάνεια τῆς Κ.Ε.Δ. τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, ἐστράφησαν κατὰ τὸ πλεῖστον πρὸς τὴν βιομηχανίαν καὶ δὴ κατὰ μέγα μέρος εἰς παρασιτικοὺς κλάδους. Χαρακτηριστικὰ δὲ τῆς ἀνωμαλίας τῆς οἰκονομίας μας εἶναι ὅτι ἐνῷ ὑπάρχει ὑπερπαραγωγὴ τῶν βιομηχανιῶν τούτων ἐν σχέσει μὲ τὴν καταναλωτικὴν ἱκανότητα τῶν ἀγροτικῶν ἰδίως τάξεων, αἱ τιμαὶ παρὰ τὴν πιστωτικὴν συμπίεσιν δὲν ὑποχωροῦν ἀντιστοίχως. Ὁ κ. Μπαλτατζῆς εἶχε πολὺ δίκαιον ὅταν παρετήρησεν, ὅτι τὸ εἰσόδημα τῶν ἀγροτικῶν τάξεων εἶναι εἰς πολὺ κατώτερον ἐπίπεδον. Ἔπρεπεν ἔκτοτε, εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς εὐρύτητος καὶ τῆς ἐπαρκείας τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας, νὰ στραφῇ κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος πρὸς τὸν τομέα τῆς ἀγροτικῆς καὶ ἐν γένει τῆς πρωτογενοῦς παραγωγῆς, παράλληλος δὲ πρὸς αὐτὴν νὰ εἶναι ἡ ἀνάπτυξις τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Δὲν θὰ ἐκπλαγῆτε, διότι τὸ γνωρίζετε, ἂν σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ κτηνοτροφικὴ παραγωγή μας δὲν ἔφθασεν ἀκόμη τὸ προπολεμικὸν ἐπίπεδον ἐνῷ ἠμποροῦσε νὰ τὸ εἶχεν ὑπερβῆ. Θὰ σᾶς δώσω μόνον ὀλίγους ἀριθμούς, διότι δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπ’ ἀρκετόν, διὰ νὰ ἴδητε πῶς καὶ κατὰ ποίαν ἀναλογίαν διετέθησαν τὰ κεφάλαια τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ εἰς τὸν τομέα τῶν ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων. Δάνεια ἀπὸ τῆς ἀρχῆς μέχρι τῆς 30.6.52 εἰς συνάλλαγμα ἐν συνόλῳ. 86.000.000 δολλάρια. Ἐκ τούτων 35 ἑκατομμύρια διὰ τὴν βιομηχανίαν καὶ 11 μόνον διὰ τὴν γεωργίαν. Εἰς δὲ τὸ κονδύλιον τῶν 35 ἑκατομμυρίων τῆς βιομηχανίας ἐλάχιστα περιλαμβάνονται ποσὰ τῆς βιοτεχνίας καὶ τῆς μικρᾶς βιομηχανίας, τῆς ὁποίας ἡ παραγωγὴ εἶναι περίπου ἴση μὲ τὴν παραγωγὴν τῆς μεγάλης βιομηχανίας. Δάνεια Κ.Ε.Δ. εἰς δραχμάς. Εἰς τὴν βιομηχανίαν 168 δισ., εἰς τὴν γεωργίαν 58. Ἦτο βασικῶς ἐσφαλμένη ἡ πολιτικὴ αὐτή, φίλε κύριε Στεφανόπουλε. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ζητήσω τώρα εὐθύνας. Ἀναφέρω τὰ γεγονότα διὰ νὰ ἴδωμεν τί ἔγινεν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τί πρέπει νὰ κάμωμεν εἰς τὸ μέλλον. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἓν τρίτον σημεῖον τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος καὶ εἶναι τοῦτο ἐκ τῶν σοβαρωτέρων, ἀποτελεῖ δὲ προϋπόθεσιν τῆς οἰκονομικῆς μας ἀνασυγκροτήσεως καὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας ὁ ὀρθὸς χειρισμός. Ἐκ τῶν διατεθέντων ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, κατὰ τὸν γενόμενον ἀπολογισμὸν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, μέχρι τέλους Μαρτίου τρέχοντος ἔτους, 826.000.000 περίπου δολλαρίων, δι’ εἰσαγωγὴν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν προέκυψαν 11.000.000.000 δραχμῶν τὰ λεγόμενα CONTER-PARTI. Τούτων ὁ ἀρχικὸς προορισμὸς ἦτο νὰ διατεθοῦν διὰ τήν ἀνασυγκρότησιν καὶ ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, τηρουμένης ὡρισμένης νομισματικῆς πολιτικῆς διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ὁ πληθωρισμός. Ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ δικαιοῦται ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ νὰ λαμβάνῃ τὸ 5%, περίπου 574.000.000 δραχμὰς διὰ τὰς δαπάνας της. Ὑπολείπονται δραχμαὶ 10 τρισεκατομμύρια 393 δισεκατομ. Λαμβάνω τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς ἀπὸ τὸ δελτίον τῆς MUTUAL SECURITY AGENCY (Ὀργανισμὸς Ἀμοιβαίας Ἀσφαλείας) νέα ὀνομασία τῆς Ἀποστολῆς. Ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ διετέθησαν διὰ δαπάνας ἀνασυγκροτήσεως ἕως σήμερον 2786 δισεκατομμύρια, 353 δισεκ. εἰς δάνεια Κ.Ε.Δ., 2000 δισεκ. προκαταβολὰς δι’ εἰσαγωγὴν κεφαλαίου, 200 δισεκ. διὰ ναύλους. Τὸ ὑπόλοιπον, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ 5% ἐκ δραχμῶν 5635 δισεκατομμυρίων, κατηναλώθη διὰ τὰ ἐλλείμματα τοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ τὰς δαπάνας τοῦ πολέμου. Τὸ ποσὸν δηλαδή, τὸ ὁποῖον προωρίζετο διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Ἑλλάδος, ἐνῷ αἱ ἄλλαι μετέχουσαι χῶραι ἔχουν χρησιμοποιήσει ἐξ ὁλοκλήρου τὴν βοήθειαν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησίν των καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας των, καθ’ ὃν χρόνον ἡμεῖς ἐπολεμούσαμεν ἐναντίον τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ δὲν εἶχον τὰς καταστροφάς, τὰς ὁποίας εἴχομεν ἡμεῖς καὶ συνεπείᾳ τῶν ὁποίων διετέθη τὸ ἥμισυ περίπου εἰς δαπάνας, προκληθείσας ἀπὸ τὸν πόλεμον διὰ τὴν κοινὴν ὅλων ἄμυναν. Αὐτὸ ἠννόουν, ὅταν εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου σᾶς ἔλεγον περὶ χαμένου μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας εἰς τὸν καιάδα τοῦ ἀγῶνος κατὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ. Τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ δικαιοῦται ἡ Ἑλλὰς νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναπλήρωσιν, τόσῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ὑπέστη καὶ νέας προσθέτους ἐκ τοῦ συμμοριτοπολέμου καταστροφὰς τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου της καὶ τῶν μέσων παραγωγῆς. Αἱ συνθῆκαι ὅμως καὶ οἱ ὅροι τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας μετεβλήθησαν ἀπὸ διετίας περίπου, διότι αἱ δαπάναι καὶ τὸ βάρος τοῦ Ἀμερικανικοῦ λαοῦ ἦσαν ὑπερόγκως μεγάλαι καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι. Αἱ ἄλλαι εὐρωπαϊκαὶ χῶραι ἀνασυνεκροτήθησαν. Ἐπεκράτησε δὲ πλέον ὁ ἀμυντικὸς χαρακτὴρ εἰς τὴν χρησιμοποίησιν τῆς βοηθείας. Ἀντὶ τῆς ἀνασυγκροτήσεως, ἔλαβε τὴν προτεραιότητα ἡ ἀμυντικὴ παρασκευή, διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἀναγκαῖον καὶ ἀπαραίτητον, πάσῃ θυσίᾳ, νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ οἰκονομικὴ σταθεροποίησις καὶ νὰ ὑπάρξῃ σταθερότης τῶν οἰκονομιῶν, διὰ τοῦ ἀντιπληθωρισμοῦ κυρίως. Τοῦτο ὅμως δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὰς χώρας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι κατώρθωσαν νὰ διαθέσουν ὅλα τὰ κεφάλαια τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἀνέπτυξαν τὴν οἰκονομίαν των, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία τελεῖ ὑπὸ ἰδιαζούσας συνθήκας. Εἶναι ἀμφίβολον, ἄν ἠμπορῇ νὰ ὑπάρξῃ ἐπ’ ἄπειρον σταθερότης ἄνευ συμπληρώσεως τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἀναπτύξεως τῆς καθυστερημένης καὶ νοσούσης οἰκονομίας μας. Ἐξ ἄλλου ὅμως εἶναι πολὺ δύσκολον νὰ τὰ ἀναπληρώσωμεν σήμερον, ἐφ’ ὅσον δὲν τὰ εἴχομεν ζητήσει ἐγκαίρως εἰς τὸ παρελθόν, ὅταν αἱ συνθῆκαι ἦσαν εὐμενέστεραι. Εἶναι δυσκολώτατον ἀναμφιβόλως, παρ’ ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἐνταῦθα ἐκπροσώπων, ὡς καὶ παρ’ ὅλην τὴν γενναιοφροσύνην τοῦ Ἀμερικανικοῦ λαοῦ Κατέστη δὲ ἀκόμη δυσκολότερον, διότι, δυστυχῶς, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ τὸ παρατηρήσω, κατηντήσαμεν τὰ κόμματα, εἰς τὸν κατήφορον τοῦ ἀνταγωνισμοῦ μεταξὺ μας, νὰ κατηγοροῦμεν τὸ ἓν τὸ ἄλλο ἐνώπιον τοῦ ἀμερικανικοῦ παράγοντος. Δὲν ἐντοπίζω τὴν κατηγορίαν εἰς οὐδένα, εἶναι γενικὸν τὸ κακόν, ὁ δὲ Ἀμερικανικὸς λαός, εὐθὺς καὶ ὑπερήφανος, ἀλλὰ εἰθισμένος εἰς τὴν ὠμὴν εἰλικρίνειαν, εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ δοκιμάζῃ εὐχάριστον συναίσθημα ἐκ τῆς συμπεριφορᾶς μας ταύτης. Ἀποτέλεσμα εἶναι ἡ μείωσις, ἂν μὴ ἡ ἐξαφάνισις τοῦ κύρους μας καὶ ἡ ἔλλειψις σεβασμοῦ ἐκ μέρους τῶν φίλων μας. Ἐὰν εἴμεθα ἡνωμένοι, δι’ ἀξιοπρεποῦς στάσεως καὶ εἰλικρινείας τὴν ὁποίαν γνωρίζουν νὰ ἐκτιμοῦν οἱ Ἀμερικανοί, θὰ εἴχομεν προκαλέσει σεβασμὸν ἀπόλυτον πρὸς τὰ δικαιώματα τῆς Ἑλλάδος καὶ κατανόησιν τῶν ἀναγκῶν της. Ἀντὶ νὰ ἀγωνιζώμεθα νὰ κατηγορῶμεν οἱ μὲν τοὺς δὲ καὶ νὰ ἐπιδιώκωμεν προσωπικὰς ἢ κομματικὰς εὐνοίας, πρέπει μὲ ἐπιμονὴν ἐμπνεομένην ἀπὸ εἰλικρίνειαν καὶ μὲ πίστην, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν προϋπόθεσιν ἐντόνου ἐργασίας καὶ προσπαθείας ἐκ μέρους μας, μελετῶντες τὰ θέματα καὶ παρουσιάζοντες λύσεις ἀρτίας, νὰ ἐπιτύχωμεν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι οὕτω ἐνεργοῦντες θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν ὑποστήριξιν δικαίαν καὶ εὔλογον διὰ νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὴν ἐργασίαν μας καὶ νὰ γίνωμεν τὸ ταχύτερον αὐτοσυντήρητοι. Ἐκ προσωπικῆς πείρας σᾶς λέγω, ὅτι ὁσάκις ἐπίστευσα εἰς κάτι, ὁσάκις τὸ ὑπεστήριξα μὲ ὠμὴν εἰλικρίνειαν καὶ ἐπιμονήν, οἱ ἀγῶνες μου δὲν ἀπέβησαν εἰς μάτην. Θὰ ἐνθυμῆται ὁ κ. Στεφανόπουλος τί ἀγῶνα εἴχομεν διὰ νὰ πείσωμεν τοὺς Ἀμερικανοὺς νὰ ἀναγνωρίσουν εἰς τὸ παρελθὸν τὴν ἀναγκαιότητα τῆς πωλήσεως λιρῶν χρυσῶν. Προέβημεν εἰς ἐπανειλημμένα καὶ ἐπίμονα διαβήματα, ἀλλ’ ἐν τέλει εὕρομεν κατανόησιν καὶ συναντίληψιν καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ τὸ ἐδέχθησαν. Ἦτο φυσικὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς κατανόησις ἐκ μέρους τῶν Ἀμερικανῶν, διότι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ ἐμφυλίου πολέμου των, ὁ χρυσὸς εἶναι ἄγνωστος εἰς τὰς συναλλαγὰς εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Δὲν εἶχον ἀντίληψιν, τί σημαίνει χρυσός, δὲν εἶχον ζήσει τὴν ξενικὴν κατοχὴν καὶ τὰς καταστροφάς, ποὺ ὑπέστημεν. Καὶ μόνον ἡ ἀνάγκη αὐτὴ τῆς ἀξιοπρεποῦς ἐμφανίσεώς μας, ἀπέναντι τῶν φίλων μας, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ βοηθήσουν τὴν Ἑλλάδα καὶ τῆς ἀποφυγῆς ἑκάστοτε ἐπεμβάσεων, τὰς ὁποίας ἡμεῖς ὑποβοηθῶμεν καὶ διευκολύνομεν καὶ καθιστῶμεν δυνατὰς διὰ τῶν ἀλληλοκατηγοριῶν, καὶ μόνον, λέγω, ἡ ἀνάγκη αὐτὴ θὰ ἦτο ἀρκετή, διὰ νὰ ὠθήσῃ τὰ τρία κόμματα πρὸς συνεργασίαν, ἕως ὅτου λυθῇ τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα. Ὑπάρχει ὅμως ἐπὶ πλέον καὶ τὸ ζήτημα τῆς εἰρηνεύσεως, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ εἰσέλθω ἀμέσως κατόπιν.

§35Μ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ. Ἐκφράζετε τὴν γνώμην σας ἢ ὁμιλεῖτε εἰς συγκεκριμένην περίπτωσιν καὶ ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως;

§36Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ χαρτ.). Δὲν σᾶς εἶπον ὅτι ὁμιλῶ ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως.

§37Μ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ. Ἐὰν ὁμιλῆτε ἐκ μέρους σας, ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τὰ εἴπητε ὅλα αὐτά. Ἡμεῖς, ἐκ μέρους τῆς ΕΠΕΚ, καὶ ἰδίως ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δηλώσω ὅτι διαφωνῶ ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον εἰς ὅλην τὴν ὁμιλίαν τὴν ὁποίαν κάμνετε.

§38Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ χαρτ.). Δικαίωμά σας, ἀλλὰ νὰ ὁμιλῆτε μόνον διὰ τὸν ἑαυτόν σας ὄχι διὰ τὴν ΕΠΕΚ.

§39Μ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν νομίζετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ συνεργασία, τὴν ὁποίαν προτείνετε, πετᾶτε εἰς τὰ σύννεφα.

§40Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ χαρτ.). Θὰ λάβητε τὸν λόγον διὰ νὰ ἀπαντήσετε.

§41Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ὅτι ὑπάρχουν διαφοραὶ μεταξὺ ἡμῶν καὶ τοῦ Συναγερμοῦ, εἶναι ἀληθές. Ἔγκειται δὲ ἐν τῇ φύσει τῶν πραγμάτων τῶν πολιτικῶν νὰ ὑπάρχουν διαφοραὶ μεταξὺ τῶν κομμάτων, διότι δὲν θὰ ὑπῆρχον διάφορα κόμματα καὶ ἀκριβῶς αὐτὸ ὑποστηρίζει ὁ κ. Βαρβούτης καὶ εὑρίσκει νομίζω ἀπήχησιν εἰς τὰς μεγάλας μάζας τῆς λαϊκῆς ψυχῆς, ὅτι αὐταὶ αἱ διαφοραὶ πρέπει νὰ παραμερισθοῦν προσωρινῶς διὰ τὸ γενικὸν καλὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὰ εἶπεν καὶ ἔκαμεν ἔκκλησιν καὶ πρὸς ἡμᾶς καὶ πρὸς τὸν Συναγερμόν, νὰ παραμερίσωμεν τὰς διαφοράς μας, ἐὰν θέλωμεν, πρὸς τὸ κοινὸν καλόν, διά τινα χρόνον, τὰς πολιτικάς μας διαφοράς.

§42Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ χαρτ.). Εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον διὰ τὴν διακοπήν, ἐὰν μὲ ἐπρόσεχε εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου, θὰ ἔβλεπεν ὅτι εἶπον ὅτι εἶμαι ἀλληλέγγυος μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ φυσικὰ ἀκόμη περισσότερον μὲ τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω καὶ τοῦ ὁποίου τὰς ἀρχὰς πιστεύω, ὡμίλησα ὅμως, χωρὶς νὰ ἐπηρεάζωμαι ἀπὸ κομματικὴν ἰδιοτέλειαν, ὡς καὶ ἐκφράζω τὴν προσωπικήν μου γνώμην καὶ ζητῶ ἀπὸ ὅλους νὰ σκεφθῶμεν κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, διότι πιστεύω ὅτι ἡ ἀρετὴ τῆς Δημοκρατίας, εἶναι ἡ συνεργασία διὰ τὴν διαμόρφωσιν καὶ πραγματοποίησιν πολιτικῆς, ἀποτελούσης τὴν συνισταμένην τῶν ἀντιμαχομένων κοινωνικῶν καὶ ἰδεολογικῶν ρευμάτων. Ἡ ἄρνησις, εἶναι ἴδιον τῶν ἀπολυταρχικῶν καὶ δικτατορικῶν καθεστώτων καὶ Κομμάτων. Τοὐναντίον, ἡ Δημοκρατία, στηρίζεται εἰς ἀρχὰς καὶ ἰδέας, αἱ ὁποῖαι προκύπτουν ἀπὸ τὸν ἐλεύθερον ἀνταγωνισμόν, ὑπάρχει πάντοτε διαφορισμὸς καὶ νοοτροπίας καὶ κατευθύνσεων, εἰς τὰς διαφόρους τάξεις καὶ μερίδας τοῦ λαοῦ. Εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ὑπάρχῃ ὁ διαφορισμός· δὲν τὸ ἐτόνισα, διότι εἶναι τόσον αὐτονόητον ὅσον εἶναι καὶ ἡ ζωὴ—ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ συνισταμένη — εἰς τὴν ὁποίαν συναντῶνται τὰ διάφορα ρεύματα, ὅταν κρίσιμοι περιστάσεις τὸ ἐπιβάλλουν, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν θύελλαι, ποὺ ἀπειλοῦν νὰ καταλύσουν τὸν ἐλεύθερον ἀνταγωνισμὸν καὶ νὰ κλονίσουν τὴν κοινωνικὴν ζωὴν καὶ τὴν εὐημερίαν τοῦ συνόλου. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ ἀρετὴ τῆς Δημοκρατίας καὶ αὐτὴ εὐνοεῖ τὴν προοδευτικὴν ἐξέλιξιν καὶ τὴν ἐξύψωσιν τοῦ λαοῦ. Ἐν ὀνόματι αὐτῆς, πρέπει ὅλα τὰ Κόμματα νὰ συνεργασθοῦν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν κοινὸν κίνδυνον, νὰ διαλύσωμεν τὴν σύγχυσιν τῶν προκαταλήψεων καὶ τὰ ὑπολείμματα τῆς μισαλλοδοξίας, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς γόνιμον καὶ δημιουργικὸν πολιτικὸν ἀνταγωνισμόν. Ὅταν τὰ μέλη μιᾶς οἰκογενείας, εὑρισκόμενα πρὸ τοῦ ἐρειπωμένου οἴκου των, ἀπὸ τὴν μανίαν τοῦ ἀλληλοσπαραγμοῦ, λησμονοῦν τὰς διαφοράς των, συνέρχονται ἀπὸ τὴν ἀρρώστειαν τοῦ πάθους, δίδουν τὰ χέρια των καὶ ξανακτίζουν τὸ σπίτι των, διὰ νὰ ἀκολουθήσῃ ἔπειτα ὁ κἀθεὶς τὸν δρόμον του, ἀνάλογα μὲ τὰς ἱκανότητάς του καὶ τὰς πεποιθήσεις του, σώζουν καὶ τὸ σπίτι των καὶ τὸν ἑαυτόν των. Ὅταν ὅμως διαπληκτίζωνται ἐπὶ τῶν ἐρειπίων εἰς ἀγῶνας στείρους, τότε, οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον διὰ τὴν οἰκογένειαν καὶ ὅταν τοῦτο συμβαίνει μεταξὺ ἐκείνων ποὺ διαχειρίζονται τὰς τύχας ὁλοκλήρου λαοῦ, ὁ Ὕψιστος ἂς λυπηθῇ τὸν λαὸν τοῦτον. Ἀπὸ τὴν πίστιν αὐτήν, κατέχομαι καὶ τὸν παλμόν αὐτόν, ἤθελα νὰ μεταδώσω πρὸς ὅλους ὑμᾶς, αἰρόμενος, ὑπεράνω κομματικῆς ἰδιοτελείας. Ὡς ἐτόνισα ἤδη, ἡ Ἐθνικὴ συνεργασία ὅλων τῶν Κομμάτων ἐπιβάλλεται καὶ χάριν τῆς πλήρους εἰρηνεύσεως τοῦ λαοῦ. Δευτέρα λύσις, εἶναι ἡ παραμονὴ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἡ δὲ τρίτη λύσις, τῶν ἐκλογῶν εἶναι ἡ χειροτέρα ὅλων, διότι θὰ ὁδηγήσουν εἰς διχασμὸν καὶ ἀναβίωσιν τῶν ἄκρων ἀνατρεπτικῶν στοιχείων τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ τῆς ἄκρας δεξιᾶς. Εἰς πᾶσαν ὅμως περίπτωσιν, τονίζω, ὅτι ὁ πολιτικὸς ἀνταγωνισμὸς πρέπει νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς στειρότητος καὶ τῆς μισαλλοδοξίας.

§43Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Σύμφωνοι, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν ἡμεῖς τὴν εὐθύνην.

§44Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Ἕκαστος φέρει τὴν εὐθύνην τῶν γνωμῶν καὶ τῶν πράξεών του. Δὲν πιστεύω, ὅτι κρίνων τις κατὰ τὴν συνείδησίν του, ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν ἀλήθειαν, ὅτι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν σημερινῶν προβλημάτων, εἶναι ἀναγκαία ἡ συνεργασία, ὄχι μόνον τῶν Κομμάτων, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Ἔρχομαι, τώρα εἰς τὸν τομέα τῆς εἰρηνεύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ κανείς, οὔτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, οὔτε μεταξὺ τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος νὰ μὴν ἐπιθυμῇ νὰ τεθῇ εἰς λήθην τὸ κακὸν παρελθόν. Ἐὰν γνωρίσετε τὰ χωριά, καὶ τὰ ἐγυρίσατε καὶ τὸ ξεύρετε, θὰ ἰδῆτε ὅτι, οἱ μέχρι χθὲς ἀντιμαχόμενοι, οἱ μέχρι χθὲς ἀλληλοσκοτωνόμενοι, αἰσθάνονται πλέον τὸν κάματον, αἰσθάνονται τὴν ματαιότητα καὶ τοὺς κινδύνους ἐκ τοῦ μίσους καὶ τῶν παθῶν καὶ ὅλοι ποθοῦν νὰ ζήσουν ἐν εἰρήνῃ. Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία ἄλλη ἀξίωσις. Ἡ εἰρήνη, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀδιατάρακτος. Κατὰ τὸν χρόνον τῆς διεξαγωγῆς τοῦ ἀγῶνος κατὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ τῆς ἐπιθέσεως κατὰ τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἔγινεν ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ ἐμφυλίου σπαραγμοῦ, ἐσημειώθησαν παρεκτροπαὶ καὶ ἐγκλήματα ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀναρχικὰ στοιχεῖα ἐκμεταλλευόμενα τὴν ἐθνικοφροσύνην. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποία εἶχον ἐξέλθει ἀπὸ τὰ ὅρια τῶν νόμων ἀποτελοῦν φατρίαν, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ μόνον δὲν συμφέρει ἡ εἰρήνευσις τοῦ τόπου. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ πρέπει νὰ τεθοῦν κατὰ μέρος καὶ δύναται τοῦτο νὰ γίνῃ μόνον ὅταν ὑπάρξῃ συνεργασία τῶν κομμάτων. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι ὑπάρχει σήμερον πλήρης ἀσφάλεια. Τὸ ἔργον τῆς εἰρηνεύσεως, ὅπως ἐφηρμόσθη, δὲν θέτει εἰς κίνδυνον τὴν Ἐθνικὴν ἀσφάλειαν. Ἐὰν ὅμως ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς πιστεύῃ ὅτι ὑπάρχει τοιοῦτος κίνδυνος, τοῦτο ἀποτελεῖ ἕνα ἐπὶ πλέον λόγον διὰ τὴν συνεργασίαν τὴν Ἐθνικήν, διότι ὁ κίνδυνος αὐτὸς μόνον διὰ συνεργασίας ἀντιμετωπίζεται, ὄχι διὰ τοῦ διχασμοῦ. Καὶ διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ πλήρως ἡ πολιτικὴ τῆς εἰρηνεύσεως, εἶναι ἀνάγκη τῆς συνεργασίας ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Θὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ κ.κ. Κύρκος καὶ Καραμαούνας, ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι δὲν εἶναι κομμουνισταί, ἂς κάμω ὅμως τὴν ὑπόθεσιν πρὸς στιγμὴν ὅτι ἦσαν κομμουνισταὶ ἀλλὰ μετενόησαν, μετέβαλον γνώμην καὶ προσεχώρησαν εἰς τὰς τάξεις ἑνὸς κόμματος (τῆς ΕΠΕΚ) τὸ ὁποῖον ὡς ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἐν τῇ καλῇ του πίστει ἐχαρακτήρισεν Ἐθνικὸν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ ἄλλως, διότι εἶναι πράγματι Ἐθνικόν. Ὁ Συναγερμὸς διετυμπάνισε τὸ γεγονὸς αὐτό, ὡς κίνδυνον ἐθνικὸν καὶ ἐπροκάλεσεν εἰς ὡρισμένας τάξεις κάποιαν ἀνησυχίαν. Ἡ προσχώρησις ὅμως καὶ ἡ εἴσοδος εἰς τὰς τάξεις ἑνὸς ἐθνικοῦ κόμματος καὶ ἡ ἀναγνώρισις τῆς ὀρθότητος τῆς πολιτικῆς ὑπὸ στοιχείων τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο ἔξω τοῦ Ἐθνικοῦ πλαισίου, ἀποτελεῖ ἐνίσχυσιν τοῦ Ἐθνικοῦ μετώπου. Ἐὰν καὶ σεῖς λέγετε, ὅτι εἶναι ἐνίσχυσις τῆς Ἐθνικῆς οἰκογενείας, διότι δύο πολιτευόμενοι οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἔξω αὐτῆς, ἀναγνωρίζοντες ὅτι ἐπλανήθησαν, δὲν θὰ ἐδημιουργεῖτο οὐδὲ ἡ ἐλαχίστη ἀνησυχία. Ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται νὰ ἐξαφανίσωμεν διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου ὅλους τοὺς κομμουνιστάς, ὅσους δὲν προβαίνουν εἰς ἐγκλήματα βέβαια, ἡ μόνη ὀρθὴ τακτικὴ εἶναι νὰ τοὺς ἐπαναφέρωμεν εἰς τὰς ἀγκάλας τῆς Ἐθνικῆς οἰκογενείας. Ἔλαβον ὡς ὑπόθεσιν τὴν περίπτωσιν τῶν κ. Κύρκου καὶ Καραμαούνα, διότι ὡς εἶπον δέχομαι ὅτι δὲν εἶναι κομμουνισταί.

§45Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Δὲν ἐπλανήθημεν. Εἴχομεν τὰς ἀρχάς μας.

§46Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπ. ἄνευ χαρτ.). Συμβαίνει κάτι τι, νὰ μὴ προσέχετε, φαίνεται, τοὺς λόγους μου. Δὲν εἶπον ὅτι πρόκειται περὶ πλάνης ἰδικῆς σας. Εἶπον ὅτι, καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἦσαν κομμουνισταὶ καὶ εἶχον ἀναγνωρίσει ὅτι εἶχον πλανηθῆ καὶ ἐπανέλθουν εἰς τὴν Ἐθνικὴν οἰκογένειαν, τοῦτο θὰ ἦτο ἐνίσχυσις τοῦ Ἐθνικοῦ Μετώπου. Καὶ ἂν τοῦτο ἐτονίζετο πανταχόθεν, δὲν θὰ ἐγεννᾶτο οὐδὲν ζήτημα. Ἐὰν ἐπαναφέρωμεν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἐθνικῆς οἰκογενείας τοὺς ἀκινδύνους καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πράγματι εἶναι συντελεσταὶ εἰς τὴν εἰρήνευσιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ τόπου, τὶ τούτου καλλίτερον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδιώξῃ κανείς. Δὲν θὰ σᾶς κουράσω περισσότερον, κύριοι συνάδελφοι. Ἡ συζήτησις ἐκράτησεν ἐπὶ μακρόν, σᾶς ἐξέθεσα τὰς πεποιθήσεις μου, σᾶς ἐξήγησα τὴν πρόθεσιν ἡ ὁποία μὲ ὡδήγησεν εἰς τοῦτο. Κάμνω ἔκκλησιν εἰς ὅλα τὰ κόμματα καὶ ἰδίως εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν τριῶν κομμάτων καὶ εἰς ὅλους τοὺς παράγοντας οἱ ὁποῖοι ρυθμίζουν τὰς τύχας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἀκόμη τὸν συμμαχικὸν παράγοντα, εἰς τὸν ὁποῖον ἐσυνήθισα νὰ ὁμιλῶ μὲ εἰλικρίνειαν καὶ ὁ ὁποῖος πολλάκις ἐπενέβη διὰ ζητήματα ἥσσονος σημασίας, νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν λύσιν αὐτήν, τὴν ὀρθήν, ἡ ὁποία εἶναι λύσις σεβασμοῦ πρὸς τὰ κυριαρχικὰ δικαιώματα τοῦ Κράτους αὐτοῦ καὶ ἐκδήλωσις πραγματικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ στοργῆς, ὅταν, πράγματι ἔχει ὁ Συμμαχικὸς παράγων καὶ ὁ Ἀμερικανικὸς Λαός, πρὸς τὴν Χώραν μας. Ἐὰν εἰς τὸ παρελθὸν ἠκολουθεῖτο ἡ πολιτικὴ τῆς ἀρνήσεως, τόσον ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὅσον καὶ ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ποία θὰ ἦτο, κύριοι συνάδελφοι, ἡ σημερινὴ κατάστασις; Δὲν θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὰ ἀποτελέσματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἐφθάσαμεν. Δὲν θὰ εἴχομεν ἐγγίσει κἂν τὸ κατώφλι τῆς εἰρηνεύσεως. Ἂς δώσωμεν συνεπῶς τὰ χέρια, ἂς παραμερίσωμεν τὰς διαφωνίας μας δι’ ὀλίγον χρονικὸν διάστημα. Νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὸ σπίτι μας ἀπὸ τὰ ἐρείπια τοῦ παρελθόντος, νὰ κτίσωμεν τὸ καινούργιο οἰκοδόμημά μας καὶ νὰ προχωρήσωμεν κατόπιν ὁ καθ’ ἕνας εἰς τοὺς δρόμους του, ἄλλοι, οἱ συντηρητικοὶ εἰς ἐπιδίωξιν τῆς συντηρητικῆς προόδου, ἄλλοι πρὸς τὸν δρόμον τῆς μεταρρυθμιστικῆς προόδου. Καὶ τὰ δύο ρεύματα εἶναι χρήσιμα εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ τὴν πατρίδα. Ἀξιότιμε ἀρχηγὲ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, εἴπατε, καὶ ἐγὼ τοὐλάχιστον τὸ πιστεύω, ὅτι δὲν ἐπιδιώκετε νὰ γίνετε ἀρχηγὸς κόμματος, ἀλλὰ νὰ προσφέρετε τὰς ὑπηρεσίας σας εἰς τὴν χώραν κατὰ τὴν μεταβατικὴν περίοδον ποὺ διέρχεται ἡ πατρίς μας. Ἀποδείξατέ το ἐνεργῶς καὶ ἐμπράκτως. Δὲν ὑπάρχει καλυτέρα εὐκαιρία δι’ ὑμᾶς ἀπὸ τὴν συνεργασίαν, ἡ ὁποία θὰ ἀξιοποιήσῃ εἰς κοινὴν προσπάθειαν τὰς καλυτέρας δυνάμεις τοῦ Ἔθνους, αἱ ὁποῖαι περικλείονται εἰς ὅλα τὰ Κόμματα. Ἐὰν ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἄρνησιν καὶ ὠθήσητε τὴν χώραν εἰς ἐκλογὰς ὑπὸ ἀτμόσφαιραν ὀξύτητος, μισαλλοδοξίας καὶ διχασμοῦ, θὰ βλάψητε παρὰ τὴν θέλησίν σας τὴν χώραν. Ἡ προσπάθεια, κ.κ. βουλευταί, πρὸς ἀνόρθωσιν τοῦ τόπου εἶναι τόσον πολυσχιδὴς καὶ μεγάλη καὶ τὰ προβλήματα αὐτὰ εἶναι τόσον δυσχερῆ, ὥστε μόνον κοῦφοι καὶ ματαιόδοξοι ἠμποροῦν νὰ ἰσχυρίζωνται, ὅτι ἠμποροῦν νὰ τὰ λύσουν διὰ τῆς ἀρνήσεως. Μόνον ἡ εἰλικρινὴς συνεργασία, ἡ καλὴ πίστις, ὁ παραμερισμὸς πάσης ματαιοδοξίας προσωπικῆς, ἡ θυσία τῶν προσώπων εἰς τὴν γενικὴν ὑπόθεσιν καὶ ὄχι ἡ πρόταξις τῶν ἀτόμων μας πρὸ τῆς Ἐθνικῆς ὑποθέσεως, ἠμποροῦν νὰ ὁδηγήσουν εἰς τὴν σωτηρίαν τοῦ τόπου. (Χειροκροτήματα).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§48Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Δὲν θὰ μακρυγορήσω, διότι δὲν ἔχω τίποτε νὰ προσθέσω εἰς ὅσα εἶχον τὴν τιμήν, ὁμιλῶν πρὸ τριημέρου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐξακολουθῶ νὰ ἐπιμένω, ὅτι ἡ μόνη λύσις, ἡ μόνη ριζικὴ ἐκκαθάρισις διὰ τὴν τραγικὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν ὡδήγησε τὴν Χώραν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, εἶναι ἡ διενέργεια τὸ ταχύτερον τῶν ἐκλογῶν. Καὶ τὴν δημοκρατικὴν ταύτην λύσιν, τὴν μόνην, κατ’ ἐμέ, λύσιν, βλέπω ὅτι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ Ε.Δ.Α. τὴν ἐκλαμβάνει ὡς μίαν προσπάθειαν ἐπιβολῆς δικτατορίας, καίτοι εἰς μίαν ἄλλην διακοπήν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔκαμεν εἷς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α., ἀπήντησα ὅτι, θεωρῶ τὴν δικτατορίαν καταστροφὴν ἀπὸ πάσης ἀπόψεως τῆς Ἑλλάδος, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ἡ Κυβέρνησις, ὡς ὑπηνίχθη χθὲς ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τὴν θεωρεῖ ὡς προσπάθειαν ἀνατροπῆς τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τοῦ πεζοδρομίου. Ἀπὸ τὴν Ε.Δ.Α. ἀναμένω πάντοτε αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις, διότι ὅποιος δὲν εἶναι κομμουνιστὴς εἶναι δικτατορικός, ὅποιος δὲν εἶναι κομμουνιστὴς εἶναι κεφαλαιοκράτης, ὅποιος δὲν εἶναι κομμουνιστὴς εἶναι μοναρχοφασίστας. Αὐτὰ ἐπαναλαμβάνετε κάθε ἡμέραν σεῖς, τὰ ὄργανα τοῦ πλέον δικτατορικοῦ καὶ ἀστυνομικοῦ Κράτους, ποὺ ὑπῆρξε ποτέ. (Χειροκροτήματα). Εἴπατε ἐπίσης εἰς τὸν λόγον σας, ἀξιότιμε κύριε Πασαλίδη, ὅτι, ἐρχόμενος εἰς τὴν ἐξουσίαν ὁ Συναγερμός, θὰ σφάξῃ. Κανεὶς δὲν θὰ σφαγῇ. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, ἦτο ὅτι ὡμιλήσατε περὶ σφαγῶν σεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐσφάξατε δεκάδας χιλιάδας ἀνθρώπων, ἀνδρῶν, γυναικῶν καὶ παιδίων, καὶ κατὰ τὸν πλέον ἀπάνθρωπον τρόπον, μεταχειριζόμενοι ἀντὶ μαχαιρῶν καὶ αὐτὰ τὰ κουτιὰ ἀπὸ κονσέρβες. (Ζωηρότατα χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς). Καὶ τοὺς ἐσφάξατε, κατὰ τὸν πλέον ἀπάνθρωπον τρόπον, ἀφοῦ τοὺς ἐβασανίσατε, ἀφοῦ ἐκόψατε μύτες καὶ αὐτιά, ἀφοῦ ἐξωρύξατε ὀφθαλμούς. (Χειροκροτήματα).

§49Π. ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ. Αὐτὰ εἶναι παραμύθια ξεπερασμένα.

§50Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ, τὸν ὑπαινιγμὸν τῆς Κυβερνήσεως, ἀπαντῶ: Μάλιστα, κύριοι. Θέλομεν νὰ πέσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ τὸ ἐπιδιώξωμεν αὐτὸ δι’ ὅλων τῶν νομίμων μέσων. Καὶ νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ πέσῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι καὶ ἡ οἰκονομική της πολιτική, ὅπως πολὺ ὀρθῶς ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Στεφανόπουλος, ὁδηγεῖ εἰς τὴν καταστροφὴν τῆς χώρας καὶ διότι τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως, μὲ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἐφηρμόσθησαν, ὡδήγησαν εἰς τὴν πλήρη ἀνασυγκρότησιν καὶ ἀνασύνταξιν τοῦ κομμουνιστικοῦ μηχανισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ὑπέστη ὁ κομμουνισμὸς τὴν συντριπτικήν του ἧτταν, ὑπέστη ταυτοχρόνως καὶ μίαν πλήρη ἐξάρθρωσιν καὶ ἀποσύνθεσιν τοῦ μυστικοῦ κομμουνιστικοῦ μηχανισμοῦ του. Ἐν τούτοις, μὲ τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως, τὸν πόλεμον, τὸν ὁποῖον ἔχασεν ὁ κομμουνισμός, τὸν ἐκέρδισεν ὕστερα εἰς τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον. Καί, κύριοι, αὐτὰ δὲν τὰ λέγει μόνον ὁ ἀνεύθυνος τύπος, ὅπως εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Κῦρκος, οὔτε, ὡς ἰσχυρίσθη, διαψεύδονται καθ’ ἑκάστην ἀπὸ τὰς ἐκθέσεις τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Χθὲς ἀκριβῶς κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα τῆς Ὑπηρεσίας Γενικῶν Πληροφοριῶν, ἡ ὁποία εἶναι μία ὑπηρεσία εἰς τὴν ὁποίαν τώρα συνεργάζονται καὶ οἱ ἁρμόδιοι τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος καὶ τῶν Σωμάτων Στρατοῦ, καί, ἰδίως, τῶν ὀργάνων ἀσφαλείας καὶ τῶν ἀμέσων βοηθῶν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὡς εἶναι ὁ νῦν καὶ ὁ τέως διοικητὴς τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας.

§51Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐπιτρέπετε, κ. Πρόεδρε; Εἶπον χθὲς τὸ ἑξῆς, ὅτι ἐπικαλεῖται ὁ Συναγερμὸς τὸν κίνδυνον τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς δημοσίας τάξεως.....

§52Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Μάλιστα.

§53Μ. ΚΥΡΚΟΣ. .... ἐνῶ ἐπὶ ἡμέρας πολλὰς τὰ δημοσιογραφικά του ὄργανα ἐδημοσίευον πληροφορίας, τὰς ὁποίας ὅλαι αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι καὶ τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου καὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας διέψευσαν.

§54Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Ἐδῶ εἶναι ἡ διαφορά μας. Τὰς ἐπεβεβαίωσαν.

§55Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶναι ἀνακριβὲς ὅτι ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ διεψεύσθησαν ἐκ τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου;

§56Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Τὴν ὅλην ἀνασυγκρότησιν τοῦ κομμουνιστικοῦ μηχανισμοῦ τὴν ἐπεβεβαίωσαν ὅλαι αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι.

§57Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ ἀνασυγκροτήσεως ἢ μὴ ἀνασυγκροτήσεως τοῦ κομμουνιστικοῦ μηχανισμοῦ.

§58Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀντέταξε τὴν ἑξῆς θεωρίαν χθές: Ὅτι δὲν διεσαλεύθη ἡ τάξις. Δὲν εἴπομεν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι διασαλεύθη ἡ τάξις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς ἐτόνισα, εἶναι ὅτι προπαρασκευάζεται ἡ διασάλευσις τῆς τάξεως καὶ δι’ αὐτὴν τὴν προπαρασκευὴν τῆς διασαλεύσεως τῆς τάξεως, τὴν προπαρασκευὴν τοῦ τετάρτου γύρου, διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λαμβάνετε, φέρετε μίαν μεγάλην ἐθνικὴν εὐθύνην. Διότι, κύριε Ὑπουργέ, μὴ λησμονῆτε τὸ ἑξῆς: ὅτι τρίτος γῦρος, ὁ ὁποῖος ἤρχισε τὸν Μάρτιον τοῦ 1946 διὰ τῆς προσβολῆς τοῦ φυλακίου χωροφυλακῆς εἰς τὸ Λιτόχωρον, αὐτὸς ὁ τρίτος γῦρος προπαρασκευάσθη εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὴν ἐπανάστασιν τοῦ Δεκεμβρίου. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐφελκύομεν τὴν προσοχήν σας, ὄχι ὅτι διεσαλεύθη ἡ τάξις, ἀλλὰ ὅτι θὰ διασαλευθῇ, διότι οἱ κομμουνισταὶ δὲν εἶναι τόσον ἀφελεῖς νὰ διαταράξουν τὴν τάξιν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν ἀπὸ πάσης ἀπόψεως προπαρασκευασθῆ. (Χειροκροτήματα).

§59Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν ὑπάρχει καμμία ὁμοιότης περιστατικῶν, οὔτε ὑπάρχουν αἱ ἴδιαι προϋποθέσεις.

§60Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρακαλέσω νὰ ἀναγνώσητε πάλιν τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα κατετέθησαν χθές. Ἐκτὸς δὲ ἀπὸ αὐτά, ὡς ἐλέχθη χθές, ἀνεστατώθησαν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Δὲν τολμοῦν νὰ κάνουν τὴ δουλειά των οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς. Ἐπανειλημμένως μοῦ ἐγένοντο παράπονα. Ἀξιωματικὸς τῆς Χωροφυλακῆς, μοῦ εἶπε: «ἠθέλησα νὰ κάμω τὴ δουλειά μου καὶ μὲ μετέθεσαν, μὲ ἐπῆγαν εἰς ἄλλο μέρος, ἀπ’ ἐκεῖ μὲ μετέθεσαν πάλιν καὶ ἐπὶ τέλους εἶμαι ἄνθρωπος, ἔχω οἰκογένειαν, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐκτελέσω τὸ καθῆκον μου, ἂς κάνουν ὅτι θέλουν». Δὲν εἶναι δὲ μόνον ἡ ἀναστάτωσις τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Καὶ αὐτὸς ὁ χειρισμὸς παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ μεθοριακοῦ ἐπεισοδίου τῶν Δικαίων, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν θέλω νὰ ἐκταθῶ εἰς λεπτομερείας, δὲν ὑπῆρξε καθόλου ἐπιτυχὴς καὶ ἦτο εἰς βάρος καὶ τοῦ ἐθνικοῦ γοήτρου καὶ τοῦ ἐθνικοῦ κύρους. Εἰς ὅλας, κύριοι, τὰς ἐκδηλώσεις τῆς ἐθνικῆς ζωῆς τοῦ τόπου μόνον ἡ κομματικὴ ἐπιταγὴ καὶ τὸ κομματικὸν συμφέρον πρυτανεύει. Δι’ αὐτό, κύριοι, ὅλας τὰς ἄλλας λύσεις καὶ τὰς τριμερεῖς κυβερνήσεις καὶ τὰς μεταβατικὰς κυβερνήσεις τὰς θεωρεῖ νόθους ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς καὶ τὰς ἀποκρούει κατηγορηματικῶς. Νομίζει ὅτι ὅλαι αὗται ἀποτελοῦσιν ἀσκόπους πειραματισμοὺς καὶ μίαν ἀπώλειαν πολυτίμου χρόνου καὶ πιστεύει, ὅτι μόνη λύσις εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, νὰ φθάσωμεν γρήγορα εἰς ἐκλογάς, εἰς τὰς ὁποίας ὁ λαὸς ἀνεπηρέαστος καὶ καθαρὰ νὰ ψηφίσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην, ἡ ὁποία κατὰ τὴν κρίσιν του θὰ ἐξυπηρετήσῃ καλύτερον τὰ συμφέροντα τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα).

§61Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐκ τῆς ἐκθέσεως τοῦ Διευθυντοῦ Ἀσφαλείας Ματζάρα, τὴν ὁποίαν κατέθεσε χθὲς ὁ κ. Λυκουρέζος, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς καὶ ἀρχηγὸς τῆς Ἀστυνομίας κ. Πανόπουλος ὑπὸ ἡμερομηνίαν 1.5.52 ἀπέστειλε τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν πρὸς τὴν Ἀστυνομικὴν Διεύθυνσιν Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία εἶναι προϊσταμένη ἀρχὴ τοῦ διευθυντοῦ τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας: «Ἀθῆναι τῇ 1 Μαΐου 1952. Πρὸς τὴν Ἀστυνομικὴν Διεύθυνσιν Ἀθηνῶν (ἀναγινώσκει τὴν ἀπάντησιν).............

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

ΓΕΝ. Δ)ΝΣΙΣ ΑΣΤΥΝ. ΠΟΛΕΩΝ

Δ)ΝΣΙΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. 1075 Φ 27)2

ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ

Πρὸς τὴν Ἀστυνομικὴν Δ)νσιν Ἀθηνῶν Ἐνταῦθα «Ἀνατρεπτικαὶ ἐνέργειαι τοῦ ΚΚΕ». Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 1302010 τῆς 24.4.52 ὑμετέρας ἀναφορᾶς, δι’ ἧς ὑπεβλήθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11)46 τῆς 16.4.52 ὁμοία τῆς ὑφ’ ὑμᾶς Ὑποδ)νσεως Γεν. Ἀσφαλείας Ἀθηνῶν, ἀφορῶσα τὸ ἐν περιλήψει θέμα καὶ ἧς τὸ περιεχόμενον υἱοθετεῖτε, παρατηροῦμεν τὰ κάτωθι: Αʹ. Μελετῶν τις μετὰ προσοχῆς τὴν λεπτομερειακὴν παράθεσιν τῆς διαρθρώσεως τῶν διαφόρων κομματικῶν καὶ ἐξωκομματικῶν ὀργανώσεων τοῦ ΚΚΕ, ὡς αὕτη ἐκτίθεται ἐν τῇ ρηθείσῃ ἀναφορᾷ, τῆς Ὑποδ)νσεως Γεν. Ἀσφαλείας Ἀθηνῶν, ἄγεται εἰς τὸ βέβαιον συμπέρασμα ὅτι ὁ συντάξας ταύτην ἔχει ἀτελῆ γνῶσιν τοῦ θέματος, ὁ δὲ παρασχὼν αὐτῷ τὰς πληροφορίας εἶναι ἐξ ἐπαγγέλματος «κατασκευαστὴς» πληροφοριῶν. Τῷ ὄντι ἄλλαι μὲν τῶν πληροφοριῶν τούτων εἶναι ἀνακριβεῖς, ἄλλαι δὲ λίαν ὑπερβολικαί. Οὕτω κατὰ τὰς πληροφορίας τόσον ἡμῶν ὅσον καὶ ἄλλων ὑπηρεσιῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ κομμουνισμοῦ τὰ περὶ πολιτικοῦ συντονιστικοῦ γραφείου, ἐνεργοῦ δράσεως τῶν Πασσαλίδη καὶ Βουρνᾶ, κομματικῶν ὀργανώσεων περιοχῶν εἶναι ἀνακριβῆ. Εἰδικώτερον: 1) ΚΚΕ.—Τὸ ΚΚΕ τελοῦν ἐν παρανομίᾳ δρᾷ διὰ τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ του. Τοῦτο συνέβαινε ἀνέκαθεν. Ἤδη ἡ ἐξάρθρωσις, ἣν ἔχει ὑποστῆ ὁ μηχανισμός του εἶναι τοιαύτη ὥστε τὰ περιωρισμένου ἀριθμοῦ μέλη του νὰ κινοῦνται ἄνευ συνοχῆς καὶ χωρὶς νὰ ἔχωσι ἐπιτύχει τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν διαφόρων κομματικῶν ὀργάνων (ἀχτίδες, κόβαι, κλπ.). 2) ΕΔΑ.—Αὕτη ὡς γνωστὸν ἀποτελεῖ μέχρι στιγμῆς νόμιμον κόμμα. Εἶναι φυσικὸν ὡς ἐκ τούτου νὰ κινῆται πρὸς ἐπαύξησιν τῆς ἐπὶ τῶν λαϊκῶν μαζῶν ἐπιρροῆς της. Τὰ κομματικὰ στελέχη τῆς ΕΔΑ, δι’ ὧν διοχετεύεται ἡ γραμμὴ τοῦ ΚΚΕ εἰς ταύτην εἶναι γνωστά, ταῦτα δὲ δὲν εἶναι κυρίως οἱ Πασσαλίδης καὶ Βουρνᾶς ἀλλὰ οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ Κατερίνης, Εὐφραιμίδης, Βλαμόπουλος κλπ. κατευθυνόμενοι ἀπὸ ἐξωκομματικοὺς παράγοντας τοῦ ΚΚΕ, ἐπίσης γνωστούς. 3) ΕΣΚΕ.—Τοῦτο λόγῳ τῆς ἀνομοιογενείας τῶν στελεχῶν του, δὲν ἔχει σημειώσει σοβαρὰν ἀνάπτυξιν καὶ δρᾶσιν, πλὴν τῆς δημιουργίας φράξιας εἰς τὰ διάφορα σωματεῖα καὶ συγκροτήσεως συνδικαλιστικῶν ἐπιτροπῶν εἰς διαφόρους ἐπιχειρήσεις. 4) ΕΔΝΕ.—Αὕτη τῷ ὄντι παρουσιάζει διείσδυσιν τινὰ εἰς τὰ ἀνώτερα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα, ἥτις δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐπὶ τοῦ παρόντος λίαν εὐχερῶς διὰ τῆς ἀπομονώσεως 10–20 στελεχῶν ταύτης, ἅτινα ἡγοῦνται τῆς κινήσεως. 5) Ἐξ ἐκτοπίσεως ἐπανελθόντες. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3634 Φ 30)1 τῆς 22.12.51 ἡμετέρας διαταγῆς, διετάξαμεν ὅπως ἀναφέρητε ἡμῖν πᾶσαν περίπτωσιν ἀναμίξεώς τινος τῶν ἐξ ἐκτοπίσεως ἐπανελθόντων εἰς παρανόμους ἐνεργείας, ὅτε θὰ ἐλαμβάνοντο τὰ προσήκοντα μέτρα ἐναντίον των. Ἄχρι τοῦδε ἔχουσιν ὑποβληθῆ ἡμῖν τέσσαρες περίπου ἀναφοραὶ ἐπὶ τοιούτου θέματος ἐκ τῶν 450 ἐπανελθόντων ἐξ ἐκτοπίσεως. 6) Τὰ ἀνωτέρω ἀποτελοῦσι τὴν ἀληθῆ κατάστασιν ἀπὸ πλευρᾶς ἀναρχικῆς κινήσεως εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης. Βʹ. Ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου οὐδεμία διαταγὴ ἐξεδόθη θέτουσα δεσμεύσεις εἰς ἐνεργείας ὑμῶν ἐναντίον τῶν πράγματι ἀντεθνικῶς κινουμένων, θεωρεῖται δὲ ὡς ἐκ τούτου ἀκατανόητος ἡ περικοπὴ τῆς ἀναφορᾶς τῆς Ὑποδιευθύνσεως Γεν. Ἀσφαλείας Ἀθηνῶν «Ἵνα μὴ συνεχίσωμεν ἀσκοῦντες ἄνευ θετικοῦ ἀποτελέσματος». Γʹ. Ἡ ὑποβολὴ ἡμῖν τῆς ὡς εἴρηται ἀναφορᾶς τῆς Ὑποδιευθύνσεως Γεν. Ἀσφαλείας Ἀθηνῶν διὰ τυπικῆς ἀναφορᾶς σας ἀποδεικνύει ὅτι δὲν ἀπεδώσατε εἰς ταύτην τὴν προσήκουσαν σοβαρότητα καὶ οὔτε ὑπελογίσατε τὴν δεδικαιολογημένην ἀνησυχίαν, ἥτις θὰ ἐδημιουργεῖτο ἀνὰ τὴν χώραν ἐκ τῆς τυχὸν δημοσιεύσεως ταύτης τόσον ὡς ἐκ τοῦ περιεχομένου της, ὅσον κυρίως ἐκ τῶν ὑπηρεσιῶν αἵτινες τὴν ὑπέβαλον. Τοῦτο παρακαλοῦμεν νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ διότι δὲν θὰ μείνῃ ἄνευ πειθαρχικῶν συνεπειῶν διὰ τοὺς ὑπαιτίους. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις εἰς τὰ ἔγγραφα περὶ δῆθεν ἀναδιοργανώσεως τοῦ κομμουνισμοῦ. (Χειροκροτήματα).

§62Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἀνεγνώσατε ἀποτελεῖ ἀπάντησιν τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου κ. Πανοπούλου πρὸς τὴν ἀναφορὰν τοῦ κ. Μαντζάρα, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα χθές. Θὰ σᾶς παρακαλέσω ἐφ’ ὅσον ἐγὼ ἀνέγνωσα τὴν ἀναφορὰν τοῦ κ. Μαντζάρα, νὰ φέρητε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν ἀνταπάντησιν τοῦ κ. Μαντζάρα διευθυντοῦ τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας, ἀνασκευάζοντος τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Πανοπούλου.

§63Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε συνάδελφε, νὰ τὴν φέρετε σεῖς, ἀλλὰ ἡ θέσις προσώπου τὸ ὁποῖον κατέχει τὴν θέσιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ βαθμὸν ἀρχηγοῦ τῆς ἀστυνομίας, ἔχει ἀσφαλῶς μεγαλυτέραν βαρύτητα ἀπὸ οἱανδήποτε ἀπάντησιν μὲ τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελε νὰ δικαιολογήσῃ ὁ κ. Μάντζαρος τὸ ζήτημα.

§64Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Πρέπει νὰ ἀναγνώσητε τὴν ἀνταπάντησιν.

§65Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ὡρισμένα ἔγγραφα τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου εἰς ἀπάντησιν τῶν ἐγγράφων τὰ ὁποῖα φέρατε εἰς τὴν Βουλήν.

§66Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὠφείλατε νὰ τὰ εἴπητε προτοῦ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Παπάγος.

§67Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Πρέπει νὰ τεθοῦν ὡρισμένα στοιχεῖα ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, διότι ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἠνοίξαμεν τὰς θύρας τῶν φυλακῶν διὰ νὰ παραδώσωμεν τὸ Ἔθνος εἰς τὴν κομινφόρμ.

§68Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι αὐτό, εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἔπρεπε νὰ ἀνακοινώσητε τὰ ἐν λόγῳ ἔγγραφα πρὶν ὁμιλήσῃ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. (Δημιουργεῖται θόρυβος ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§69Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ἂν δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον, ὁπότε θὰ ἀπαντήσω ἐγὼ καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ ψηφοφορία.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως συνέχειαν συζητήσεως ἐπὶ τῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.)