1952.08.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 3η

Τετάρτη 20 Αὐγούστου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.20′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§2Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ δεχθῆτε διακοπάς; Σᾶς ἐρωτῶ, διότι χθὲς οὐδεμίαν διακοπὴν μοῦ ἐκάματε, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μὲ ἐξένισε.

§3Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Οὐδεμίαν ἀπολύτως διακοπὴν θὰ δεχθῶ. Ὅπως δὲν σᾶς διέκοψα χθές, δὲν θέλω νὰ μὲ διακόψητε καὶ σεῖς σήμερον.

§4Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ὁμιλήσω εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§5Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Κύριοι βουλευταί, εἶναι φυσικὸν μετὰ τὴν τεραστίαν ἐπίθεσιν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὸν τύπον κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τελευταίων ἑβδομάδων, γύρω ἀπὸ τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, καὶ μετὰ τὴν ὡραιοτάτην πράγματι ἀγόρευσιν τοῦ συναδέλφου κ. Στεφανοπούλου, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐκθέσῃ διὰ μακρῶν τὰς γενικὰς γραμμὰς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ ταυτοχρόνως τὰ πεπραγμένα τοῦ δεκαμήνου. Καὶ πράγματι ἐὰν δὲν εἶχε παρεμβληθῇ ἡ χθεσινὴ ὁμιλία τοῦ κ. Στεφανοπούλου θὰ εἶχον ἐκθέσῃ μονοκόμματα καὶ δογματικὰ ὁλόκληρον τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως βάσει τῶν μέχρι τοῦδε στοιχείων καὶ διὰ τοῦτο εὑρίσκομαι εἰς ἕνα δίλημμα, ἕνα δίλημμα τακτικῆς, νὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν ἐξήγησιν τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς ἢ νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Στεφανοπούλου. Ὅμως, νομίζω, ἔχετε πρόσφατον ἀκόμη τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἠλείας κ. συναδέλφου καὶ θὰ ἀπαντήσω δι’ ὀλίγων εἰς τὰ κύρια ἐπεχειρήματα τοῦ κ. Στεφανοπούλου. Τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Στεφανοπούλου εἶναι περίπου τὰ ἑξῆς: Ὑπάρχει μία ἀσυμμετρία μεταξὺ κυκλοφορίας καὶ πιστωτικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ἕνα χάος ἀπὸ ἀπόψεως πληθωρισμοῦ. Δεύτερον, ὑπάρχει μία δυσπιστία ὡς πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα, διότι ἔνδειξις αὐτοῦ εἶναι ὅτι μειοῦνται αἱ καταθέσεις τῶν Τραπεζῶν. Τρίτον, ἡ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀκολουθηθεῖσα πολιτικὴ δὲν ἔχει ὁλοκληρωθῇ, διότι λείπει τὸ στοιχεῖον τοῦ ἐλέγχου τοῦ κόστους, ἀπόδειξις τὰ τεράστια παρασιτικὰ κέρδη καὶ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τιμῶν χονδρικῆς καὶ τιμῶν λιανικῆς πωλήσεως. Τέταρτον, τὰ ἀφορῶντα τὴν πιστωτικὴν πολιτικὴν καὶ τὴν χρησιμοποίησιν τῆς βοηθείας. Εἰδικώτερον, ὑπεστηρίχθη ὅτι ἐγένετο κακὴ χρησιμοποίησις τῆς βοηθείας ἡ ὁποία ἄφισε σημαντικὸν ὑπόλοιπον μὴ ἀπορροφηθέν. Πέμπτον, ἡ κύρωσις τῶν 3.000.000 δολλαρίων διὰ τὴν παράβασιν τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως δελτίου καὶ διανομῶν καὶ ἕκτον, τὸ ἀνήκουστον αὐτὸ γεγονός, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ παραδέχεται μίαν μείωσιν τῶν θερμίδων κατὰ τὸ 1951–52, καθ’ ἣν στιγμὴν ἦτο αὔξουσα ἡ τάσις ἀπὸ τὸ 1946 καὶ πέραν. Ἕβδομον, εἰς τὸν τομέα τῶν ἐπενδύσεων ὅτι ὑπῆρξε μείωσις τῶν ἐπενδύσεων κατὰ τὸ 1951–52, καὶ τέλος ὄγδοον ὅτι τὸ καθαρὸν εἰσόδημα τοῦ ἀγροτικοῦ καὶ τοῦ ἐργατικοῦ πληθυσμοῦ, ἔχει σημαντικῶς μειωθῆ. Βέβαια, ὁ πλοῦτος τῆς ὁμιλίας τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἠλείας συναδέλφου δὲν ἐξαντλεῖται εἰς αὐτὰς τὰς πενιχρὰς ὀκτὼ παρατηρήσεις, ἀλλὰ πάντως νομίζω, ὅτι καλύπτεται ἕνα πεδίον ἀντιρρήσεων ἀρκετὰ εὐρύ, διὰ νὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω ἀμέσως. Καὶ εἰσέρχομαι ἀμέσως εἰς τὸ πρῶτον σημεῖον. Ὁ κ. Στεφανόπουλος λέγει τὸ ἑξῆς: Ὅτι, κύριοι, ἐκάματε ἕνα περιορισμὸν πιστώσεων καὶ ταὐτοχρόνως ἐπετρέψατε μίαν αὔξησιν τῆς κυκλοφορίας, ἐπετρέψατε μίαν αὔξησιν τῆς κυκλοφορίας πέραν τῆς σχεδιασθείσης ἀπὸ σᾶς τοὺς ἰδίους, καὶ ὡς ἐκ τούτου δημιουργεῖται μίαν πληθωριστικὴν πίεσιν, ἀφ’ ἑνὸς περιορίζοντες τὰς πιστώσεις διὰ παραγωγικὰ ἔργα καὶ ταὐτοχρόνως αὐξάνοντες τὴν κυκλοφορίαν διὰ καταναλωτικὰ ἀγαθά. Ἐπιχείρημα ἀσφαλῶς, τὸ ὁποῖον δὲν στερεῖται μιᾶς ἐπιφανειακῆς ὀρθότητος, ἀλλὰ εἰς αὐτὸ ἔχω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον: Ἐν πρώτοις ἡ νομισματικὴ κυκλοφορία ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου καὶ μέχρι τοῦ τέλους Ἰουνίου ἐσημείωσε μείωσιν περίπου κατὰ 250 δισεκατομμύρια δραχμάς. Τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἐσημείωσε μεγαλυτέραν πτῶσιν, τοῦτο σημαίνει ὅτι δὲν ἐγένοντο δεκταὶ αὐστηρῶς ποσοτικαὶ ἀντιπληθωρικαὶ ἀντιλήψεις, τὰς ὁποίας ὑποστηρίζει ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ καὶ τὰς ὁποίας ἀπεκρούσαμεν ἐπανειλημμένως. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τοῦ γεγονότος, ὅτι ὑπῆρξε μία μείωσις 250 δισεκατομμυρίων κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, ἡ προγραμματικῶς ὑπολογισθεῖσα μείωσις διὰ τὸ τέλος Ἰουνίου εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 1750 δισεκατομμυρίων περίπου ἐστηρίζετο ἐπὶ ὡρισμένων προϋποθέσεων. Αἱ προϋποθέσεις αὗται εἶναι, ὅτι αἱ ἐξαγωγαί μας δὲν θὰ ὑπερέβαινον τὰ 103 ἑκατ. δολλάρια καὶ ὅτι αἱ εἰσπράξεις ἐξ ἀδήλων πόρων θὰ εὑρίσκοντο γύρω εἰς τὰ 69 ἑκατ. δολλάρια. Ἀντὶ τούτου αἱ ἐξαγωγαί μας ἔφθασαν εἰς τὰ 112 ἑκατ. δολλάρια, οἱ ἄδηλοι πόροι γύρω εἰς τὰ 82 ἑκατ. Ὡς ἐκ τούτου ἡ ὑπέρβασις αὐτὴ τῆς κυκλοφορίας ἐξηγεῖται εὐκόλως ἐκ τοῦ ἀντιστοίχου εἰς δραχμὰς τῶν δύο αὐτῶν συναλλαγματικῶν πόρων. Δηλαδὴ ἐνῷ ὑπελογίσθη ὅτι ἡ κυκλοφορία θὰ εὑρίσκετο εἰς τὰ 1750–1760 κατὰ τὰ τέλη Ἰουνίου, τὰ 200 ἐπὶ πλέον δισεκατομμύρια ἕως 210 ὑπερκαλύπτονται ἀναμφισβητήτως ἀπὸ τὰς πέραν τῶν προγραμματισθεισῶν ἐκ τῶν δύο αὐτῶν συναλλαγματικῶν πηγῶν, εἰσπράξεων. Τὸ ἐπιχείρημα λοιπὸν τοῦ κ. Στεφανοπούλου δὲν εὐσταθεῖ. Καὶ δὲν φαντάζομαι, βέβαια, νὰ ἦτο ἡ πρόθεσίς του νὰ εἴπῃ, ὅτι αἱ ἐξαγωγαί μας δὲν ἔπρεπε νὰ φθάσουν τὸ ἐπίπεδον αὐτό, τῶν 112 δισεκατ. ἢ ὅτι ἡ εἴσπραξις τῶν ἀδήλων πόρων ἔπρεπε νὰ μειωθῇ διὰ νὰ τηρήσωμεν τὸ πρόγραμμα τῶν 1750 δισεκατομμυρίων. Ἀλλά, νομίζω, ὑπάρχει καὶ ἕνα βασικώτερον σφάλμα εἰς τὸν συλλογισμὸν τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου, σφάλμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐπέμενεν ἐὰν μετὰ προσοχῆς, ὅπως φαίνεται, ἐμελέτησε, τὰ ὑπομνήματα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Διότι, κύριοι, ἡ Κυβέρνησις οὐδέποτε παρέλειψεν ἀντικρούουσα τὴν αὐστηρῶς ποσοτικὴν θεωρίαν, νὰ τονίσῃ τὴν διαφορικὴν πληθωριστικὴν ἐπίδρασιν, τὴν ὁποίαν ὡρισμέναι αὐξήσεις, εἴτε τῶν πιστώσεων, εἴτε τῆς κυκλοφορίας ἔχουν. Διότι νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσετε ὅλοι, ὅτι μία αὔξησις τῶν πιστώσεων εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Ἀθηνῶν, ὑπὸ μορφὴν αὐξήσεως, φερ’ εἰπεῖν, βιομηχανικῶν ἢ ἐμπορικῶν πιστώσεων ἔχει μίαν πληθωριστικὴν ἐπίδρασιν, τελείως διαφορετικὴν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως βάρους καὶ ἐπιδράσεως ἀπὸ μίαν δαπάνην ἀνασυγκροτήσεως γενομένην εἰς οἱονδήποτε σημεῖον τῆς ὑπαίθρου. Ὡς ἐκ τούτου καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμῶν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως θεωρίας, ὁ συλλογισμὸς τοῦ κ. συναδέλφου δὲν εὐσταθεῖ. Ἡ συσχέτισις τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ κάμῃ μεταξὺ πιστώσεων καὶ κυκλοφορίας, τὴν ὁποίαν προσεπάθησα νὰ ἑρμηνεύσω, ὅσον ἠμπορῶ καλοπίστως καὶ ὀρθολογιστικῶς, δὲν ὑπάρχει. Καὶ ἐτονίσθη συχνάκις καὶ εἰς τὰ ὑπομνήματα καὶ εἰς τὴν ἐν γένει στάσιν τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ καὶ ποιοτικὴ διαφορὰ καὶ ἀνάλυσις τῶν πληθωριστικῶν ἐπιδράσεων, διαφόρων νομισματικῶν καὶ πιστωτικῶν μέτρων. Ἀλλὰ ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος μᾶς εἶπε καὶ κάτι ἄλλο—ἦτο κάπως λυρικὸς ὁ τόνος καὶ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸν ἀκολουθήσω—μᾶς εἶπεν, ὅτι, κύριοι, φαντασθῆτε εἰς ποῖον βάραθρον ἔφθασεν ἡ Χώρα. Ἐχάθη ἡ πίστις εἰς τὸ νόμισμα. Καὶ ποίαν ἀπόδειξιν ἔφερεν, ὅτι ἐχάθη ἡ πίστις εἰς τὸ νόμισμα; Ἐχάθη, διότι, κύριοι, ἐμειώθησαν αἱ καταθέσεις. Τώρα ἡ διάκρισις τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου, δὲν ἦτο ἐντελῶς σαφής, καὶ διότι δὲν ἦτο σαφής, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μὲ παρακολουθήσῃ εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῆς ἐξελίξεως τῶν καταθέσεων τόσον τῶν ἰδιωτῶν, ὅσον καὶ τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας. 2) Ὅπως γνωρίζετε ἡ στατιστική, τὴν ὁποίαν χρησιμοποιοῦμεν ὅλοι, τὴν ὁποίαν χρησιμοποιεῖ καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος, εἶναι στατιστική, τὴν ὁποίαν δίδει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, τῶν καταθέσεων εἰς τὰς ἰδιωτικὰς Τραπέζας. Ἡ στατιστικὴ λοιπὸν αὐτή, μὲ αὐτὸ τὸ ὕψος τῶν καταθέσεων, δὲν ἐμφανίζει τὸ σύνολον τῶν καταθέσεων. Διότι, ἐνῷ ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1951 ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ρυθμίζει καὶ κατανέμει τὰς καταθέσεις μεταξὺ τῶν διαφόρων Τραπεζῶν, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ 1952, ἵνα τὸ πιστωτικὸν αὐτὸ ἐπίπεδον καὶ αἱ καταθέσεις μὴ ὑπερβοῦν, ὡρισμένα ὅρια, ἕνα ὡρισμένον ποσοστὸν τῶν καταθέσεων αὐτῶν παρακρατεῖται παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ὡς ἐκ τούτου ἡ αὔξησις τῶν καταθέσεων τῶν διαφόρων Τραπεζῶν, δὲν ἐμφανίζει τὰς ἀκριβεῖς καταθέσεις τῆς κοινωνικῆς ἀποταμιεύσεως. Δεύτερον, εἶναι ἀληθὲς ὅτι, μεταξὺ Δεκεμβρίου, Μαΐου καὶ Ἰουλίου, ἴσως, αἱ καταθέσεις τῶν ἰδιωτῶν κατῆλθον, ἀπὸ 1.040 ἑκατομ. τὸν Ἀπρίλιον, νομίζω, εἰς 960 ἕως 970 κατὰ τὸν Ἰούνιον. Τὸ γεγονὸς αὐτό, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Στεφανόπουλος ἠθέλησε νὰ ἑρμηνεύσῃ, ὡς μίαν δυσπιστίαν πρὸς τὸ νόμισμα, ἐξηγεῖται εὐκόλως. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, σταματήσῃ μία ἐξέλιξις—ἕνα «σπιρὰλ»—πληθωριστικὴ ἢ ἔστω καὶ ἐπιτακτική, εἶναι φυσικὸν ὁ ρυθμὸς τῶν καταθέσεων τῶν ἰδιωτῶν εἰς τὰς Τραπέζας καὶ αὐτὸς νὰ περισταλῇ. Καὶ δεύτερον, εἶναι ἔτι φυσικώτερον τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Πολιτεία λαμβάνει μέτρα περιστολῆς τῶν πιστώσεων, οἱ ἰδιῶται νὰ ἀναγκασθοῦν νὰ μεταχειρισθοῦν μέρος τῶν καταθέσεων καί, ὡς ἐκ τούτου, ἀναμφισβητήτως, μία πολιτικὴ σταθεροποίησις κατόπιν μιᾶς ἐξελίξεως μᾶλλον ραγδαίας πρὸς τὰ ἐπάνω, θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα καὶ ὡς φαινόμενον καὶ ὡς σύμπτωμα μίαν μείωσιν τῶν καταθέσεων. Ἀλλὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ δείκτης, ὁ πραγματικὸς δείκτης τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ πληθυσμοῦ πρὸς τὸ νόμισμα, δὲν εἶναι αἱ καταθέσεις τῶν Τραπεζῶν, διότι εἰς τὰς καταθέσεις εἰς τὰς Τραπέζας, ὑπάρχουν πολλαὶ τεχνικαὶ λεπτομέρειαι, μὲ τὰς ὁποίας δὲν θέλω νὰ κουράσω τὴν Βουλήν. Ὁ δείκτης εἶναι ἡ τιμὴ τῆς χρυσῆς λίρας, καὶ νομίζω ὅτι πάντες ἀναγνωρίζετε ὅτι, μὲ μίαν τιμὴν τῆς χρυσῆς λίρας, κατὰ 10% κατωτέραν τῆς ἐπισήμου τιμῆς τῆς πωλήσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἠμποροῦμεν τοὐλάχιστον πρὸς τὸ παρόν, νὰ ὁμιλήσωμεν δι’ ἕνα κλονισμὸν εἰς τὴν ἐμπιστοσύνην, ὡς πρὸς τὸ νόμισμα. (Χειροκροτήματα). Ἀλλ’ ἐδῶ, παρέλειψεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος νὰ κάμῃ μίαν παρατήρησιν οὐσιώδη, διότι πραγματικῶς παρετηρήθη καὶ παρατηρεῖται ἀνωμαλία εἰς τὰς καταθέσεις τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Καὶ ἡ ἀνωμαλία αὐτὴ προέρχεται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι, ἐπιχειρήσεις κυρίως βεβαίως βιομηχανικαὶ δὲν ἐκπληροῦν ἐγκαίρως τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὰ Ταμεῖα καὶ τοῦτο διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ εὑρίσκουν μίαν πρόσθετον καὶ ἴσως πολὺ φθηνοτέραν πηγὴν χρηματοδοτήσεως, ἀπὸ ὅ,τι θὰ εὕρισκαν εἰς τὰς Τραπέζας, ὅπου εἶναι δύσκολον νὰ προσφεύγουν, εἴτε εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Καὶ παρετηρήθη μάλιστα μία συμμετοχή, ἴσως, μία ἀνοχὴ τῶν Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου καὶ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἡ ὁποία πραγματικῶς ἐμείωσε τὰς καταθέσεις τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Ἡ Κυβέρνησις, ἀντιληφθεῖσα πρὸ ἀρκετῶν ἑβδομάδων τὴν κάμψιν αὐτὴν τῶν καταθέσεων, ἐν συσκέψει τῶν Ὑπουργῶν Ἐργασίας καὶ Οἰκονομικῶν καὶ ἐμοῦ, ἀπεφάσισε μίαν σειρὰν δρακοντίων μέτρων καὶ τοῦ λοιποῦ θὰ ἀπαιτῆται πιστοποιητικὸν ἐκπληρώσεως ἀκόμη καὶ τῶν ὑποχρεώσεων πρὸς τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα δι’ οἱονδήποτε τραπεζιτικὸν δανεισμόν. Ὡς ἐκ τούτου, νομίζω ὅτι, καὶ τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, ἀνατρέπεται. Ἔρχομαι εἰς τὸ τρίτον, τὸ τρίτον τὸ ὁποῖον μάλιστα μᾶς ἀνέπτυξε διὰ μακρῶν, ὅτι εἶναι μιὰ πολιτικὴ ἡ ὁποία ἀποβλέπει πρωτίστως εἰς τὸν περιορισμὸν τῶν πιστώσεων. Βεβαίως, ἔχει τοῦτο μίαν ὀρθολογιστικὴν βάσιν, βεβαίως ἔφερεν ὡρισμένα ἀποτελέσματα, εἶναι ἀναντίρρητον ὅτι, ὑπάρχει μία κάμψις τιμῶν, ἀλλ’ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἡ μονόπλευρος, στραφεῖσα μόνον πρὸς τὰς πιστώσεις, δὲν εἶναι ἐπαρκὴς καί, ἂν δὲν συμπληρωθῇ μὲ μίαν πολιτικὴν λογικῆς μειώσεως τοῦ κόστους, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιφέρῃ τὴν συμπίεσιν ἐκείνην πρὸς τὴν ὁποίαν τείνομεν. Μάλιστα σᾶς ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ὅτι ἡ Ἰταλία, ἡ ὁποία ἐφήρμοσεν ἐπιτυχῶς τὴν πολιτικὴν αὐτήν, δὲν περιωρίσθη εἰς τὰ πιστωτικὰ μόνον μέσα, ἀλλ’ ἐπεδίωξε καὶ μίαν μείωσιν τοῦ πραγματικοῦ κόστους. Εἰς ἀπόδειξιν καὶ συμπλήρωσιν αὐτῶν τῶν ἰσχυρισμῶν, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἔφερεν ὡς ἀπόδειξιν τὴν διαφορὰν μεταξὺ τοῦ τιμαρίθμου λιανικῆς καὶ χονδρικῆς πωλήσεως. Τοῦ εἶμαι εὐγνώμων διὰ τὴν μέθοδον αὐτήν, δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι μοῦ τὴν ἐδίδαξε χθές, ἀλλ’ ἠναγκάσθην νὰ ἀνατρέξω ὀλίγον πρὸς τὰ ὀπίσω, διὰ νὰ ἴδω πῶς ἐφηρμόζετο αὐτὴ ἡ πολιτικὴ συμπιέσεως τοῦ κόστους τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος εἶχε τὴν τιμὴν νὰ ἡγῆται τῶν οἰκονομικῶν μας πραγμάτων. Καί, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχουν μερικοὶ ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι δίδουν τὸ μέτρον τῶν ἀντιδράσεων καὶ τῆς ἐν τῷ μεταξὺ ἐπιτυχίας. Ἐν ἔτει 1950 ὁ τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως εὑρίσκετο, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ 1938, εἰς τὰ 309. Τοῦτο σημαίνει ὅτι, ἐν ἔτει 1950 τὰ εἴδη εἰς τὴν χονδρικὴν πώλησιν ἦσαν 309 φορὲς ἀκριβώτερα ἀπ’ ὅ,τι ἦσαν τὸ 1938. Τὴν αὐτὴν ἐποχὴν ὁ τιμάριθμος λιανικῆς πωλήσεως εὑρίσκετο εἰς τὸ 365. Διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο τιμαρίθμων, 365 μεῖον 309, 56, ἤτοι ἐπὶ τῶν 309 18%, δηλ. ἀπεῖχεν ὁ τιμάριθμος λιανικῆς πωλήσεως ἀπὸ τὸν τιμάριθμον τῆς χονδρικῆς κατὰ 18%. Αὐτὸ τὸ 18%, κύριοι συνάδελφοι, ἦτο τὰ μεταπρατικὰ ἔξοδα καὶ τὸ κέρδος μεταξὺ λιανεμπόρου καὶ χονδρεμπόρου. Κατὰ Ἰούλιον τοῦ 1952, αἱ τιμαὶ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων εἶναι 377 περίπου φορὲς ὑψηλότεραι τῶν προπολεμικῶν, μὲ βάσιν πάλιν τὸ 1938. Ὁ τιμάριθμος λιανικῆς πωλήσεως ἦτο εἰς τὰ 405, μὲ βάσιν τὸ 1938. Ἑπομένως ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο τιμαρίθμων ἦτο περίπου 28, ἤτοι 7% ἔναντι τῶν 18% τοῦ ἔτους 1950. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ πάρωμεν ἕνα τόσον εὐνοϊκὸν μῆνα, ὡς τὸν Ἰούλιον, ἀλλὰ τὸν μέσον ὅρον τῶν πρώτων ἑπτὰ μηνῶν καὶ τῶν δύο τιμαρίθμων, χονδρικῆς καὶ λιανικῆς πωλήσεως, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξύ των ἦτο περίπου 9%. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτή, τὴν ὁποίαν κατηγορεῖ ὁ κ. συνάδελφος, ὡς μὴ ἔχουσαν ὡς συμπλήρωμά της τὴν συμπίεσιν κόστους, ἐπέτυχε μείωσιν, ἐπαναλαμβάνω μείωσιν τοῦ περιθωρίου μεταξὺ λιανικῆς πωλήσεως καὶ χονδρικῆς πωλήσεως κατὰ 50% ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ συνάδελφος διηύθυνε τὰς οἰκονομικὰς τύχας τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα). Καὶ εἶναι φυσικὸν αὐτὸ τὸ κατόρθωμα νὰ εἶναι ἔτι σημαντικώτερον, διότι ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Στεφανοπούλου περιέχει μίαν σημαντικωτάτην ὁμολογίαν, εὑρισκομένην εἰς ἀντίφασιν μὲ αὐτοὺς τούτους τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ ἰδίου καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐὰν κύριοι, τὰ ἐμπορικὰ κέρδη εἶναι τόσον μεγάλα, ὅσα τὰ λέγει ἢ θέλει νὰ τὰ πιστεύσῃ ὁ κ. Στεφανόπουλος.....

§6Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεὶς τὸ εἶπεν, ὅτι εἶναι ἐμπορικά.

§7Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Δὲν θὰ ἤθελα διακοπάς. Ἐγὼ σᾶς ἤκουσα μέχρι τοῦ σώματος τοῦ ἐγκλήματος.......

§8Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπα, ὅτι εἶναι μεταφορικά, ἐκφορτωτικά, ἔξοδα διακινήσεως τῶν ἐφοδίων.

§9Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Εἶπα, φίλτατε κ. Στεφανόπουλε, ὅτι σᾶς ἤκουσα μέχρι τοῦ σώματος τοῦ ἐγκλήματος. Διότι τὸ σῶμα τοῦ ἐγκλήματός σας εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναπτύξω ἀργότερον. (Χειροκροτήματα). Ἀλλά, κ.κ. συνάδελφοι, ἐὰν πραγματικῶς τὰ κέρδη τῶν ἐμπόρων εἶναι τόσον μεγάλα, ὅσον ἰσχυρίζεται ὁ κ. Στεφανόπουλος, τότε, πῶς ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡγουμένου τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ὁμιλεῖ περὶ μιᾶς πιστωτικῆς ἀσφυξίας τοῦ ἐμπορίου, ἡ ὁποία δὲν τὸ ἀφήνει νὰ κινῆται; Καὶ πῶς —δὲν θέλω νὰ τὸ πιστεύσω—νὰ μὴ ἐκλάβωμεν, τοὐλάχιστον, ὄχι καλόβουλον αὐτὸν τὸν ἐναγκαλισμὸν τῶν διαμαρτυριῶν τῶν ἐμπόρων ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως; Διότι, κ. κ. συνάδελφοι, ἐλέχθησαν καὶ ἄλλα τινὰ ἀπὸ τὸν κ. Στεφανόπουλον. Μᾶς εἶπεν, ὁ κ. Στεφανόπουλος, π. χ. ὅτι ἡ πιστωτικὴ αὐτὴ πολιτικὴ μεταβάλλει τὰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις, σχεδὸν ὅλας, εἰς ὡριακάς, διότι τὰς ἀναγκάζει νὰ δανεισθοῦν εἰς χρυσᾶς λίρας διὰ νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰς δυσκόλους στιγμάς. Δὲν θέλω νὰ πιστεύσω τὴν πληροφορίαν. Πάντως, ὅταν ἐδόθη μὲ τὸ κῦρος τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ τὴν σημειώσῃ. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Στεφανόπουλον, ὅτι αἱ βιομηχανίαι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι πράγματι ᾐσθάνθησαν τὴν πίεσιν τῆς ψαλίδος τῶν πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι πράγματι θέλουν νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὸ νέον πνεῦμα τῆς νοικοκυροσύνης καὶ τῆς περισυλλογῆς, ὄχι μόνον δὲν προσέφυγον εἰς δανεισμόν, ἀλλὰ ἐρευστοποίησαν καὶ ἄλλα στοιχεῖα ἐνεργητικοῦ πλὴν τῶν ἀποθεμάτων τῶν ἐμπορευμάτων. Νομίζω ὅτι σᾶς εἶναι γνωστὴ ἡ περίπτωσις γνωστοῦ βιομηχάνου, ὁ ὁποῖος ἠναγκάσθη, λόγῳ τῆς πιέσεως τῶν Τραπεζῶν, νὰ ἐκποιήσῃ ἓν κεντρικὸν ἀκίνητον. Σᾶς εἶναι ἐπίσης γνωστὴ ἡ περίπτωσις ἑτέρου βιομηχάνου, ὁ ὁποῖος ἠναγκάσθη νὰ φέρῃ ἐνεργητικὸν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας του διὰ τὴν ἄμεσον παραγωγήν. Ὡς ἐκ τούτου, νομίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἠμποροῦμε νὰ παρατηρήσωμεν τὸ ἑξῆς: Ὅτι δὲν ὑπάρχει τάσις δανεισμοῦ εἰς χρυσᾶς λίρας τῶν ἐπιχειρήσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι πραγματικῶς θέλουν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν κατάστασιν. Τοὐναντίον, ὑπάρχει προσφορὰ χρυσῶν λιρῶν ἐκ μέρους ἐπιχειρηματιῶν, ἐκ μέρους βιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζονται νὰ προστρέξουν εἰς τὸ μέσον τῆς ρευστοποιήσεως τῶν χρυσῶν λιρῶν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ἀνάγκας των κατόπιν τοῦ περιορισμοῦ τῶν πιστώσεων. Καὶ ὡς ἐκ τούτου, νομίζω, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἐπιτυγχάνει σιγὰ σιγὰ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπεδίωκε, τὴν ρευστοποίησιν τῶν ἀποθεμάτων τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τὸν ἐξαναγκασμὸν τῶν βιομηχάνων καὶ ἐμπόρων νὰ σκεφθοῦν ὀρθολογιστικῶς καὶ νὰ μὴ ζοῦν συνεχῶς μὲ τὴν ἐλπίδα ἀνατιμητικῶν καὶ ὑψωτικῶν τάσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ τοὺς ἐπιτρέψουν νὰ κερδίζουν δανειζόμενοι συνεχῶς. Πάντως, ἐὰν ὑπάρχουν καὶ τοιαῦται ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν πίεσιν αὐτὴν ἐπὶ τῶν ἀποθεμάτων των, προσφεύγουν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν διὰ νὰ δανεισθοῦν λίρας, ἡ Κυβέρνησις εὐχαριστεῖ διὰ τὴν πληροφορίαν τὸν κ. Στεφανόπουλον, καὶ θὰ λάβῃ καὶ ἐπὶ τούτου τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ ὑπονόμευσις τοῦ νομίσματος, ἡ ὁποία προέρχεται καὶ ἐκ τῆς πλευρᾶς ἐκείνης. Εἶδα—καὶ διὰ τῶν παρεμβάσεών του ὁ κ. Στεφανόπουλος μᾶς εἶπεν—ὅτι ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς αὐξήσεις τῶν εἰδῶν τὰ ὁποῖα διαχειρίζεται, προέβη εἰς αὐξήσεις, δίδουσα οὕτω τὴν ἐντύπωσιν καὶ τὸ ψυχολογικὸν ἔναυσμα μιᾶς γενικωτέρας αὐξήσεως, ἡ ὁποία ἐπέδρασεν ἀνασταλτικῶς ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ περιορισμοῦ τῶν πιστώσεων. Θὰ ἤθελα νὰ κάμω δύο διακρίσεις: Πρῶτον, ἐκεῖ ποὺ ἡ κρατικὴ διαχείρησις εἶναι ἐλλειμματική, ἐκεῖ ὅπου ἡ τιμή, ἡ ὁρισθεῖσα ὑπὸ τοῦ Κράτους, δημιουργεῖ ἐλλείμματα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἢ παγώνει πιστώσεις κρατικάς, ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῆς τιμῆς εἶναι πρᾶξις ὄχι μόνον οἰκονομικῶς ὑγιεστάτη ἀλλὰ καὶ ἐπιβεβλημένη. Διότι τῆς ἀπαλείψεως τοῦ ἐλλείμματος δημιουργοῦμεν μία νέαν δυνατότητα τῆς ὅλης οἰκονομίας νὰ κινηθῇ πλέον ἐλευθέρως. Τὴν πρᾶξιν αὐτὴν ἢ μᾶλλον τὴν ἀναθεώρησιν τῆς τιμῆς τὴν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἄρτου. Ὡς γνωρίζετε ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετώπισεν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ζωῆς της ἕνα ἔλλειμμα 200 δισεκατομμυρίων ἐκ τῆς διαχειρίσεως τοῦ ἄρτου. Διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς καὶ ἀντιστοίχου ρυθμίσεως ὁλοκλήρου τοῦ ζητήματος τοῦ σίτου, εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἡ χρῆσις 1952 53 θὰ τὴν ἀφήσῃ χωρὶς ἔλλειμμα ἐφοδίων. Ἀλλὰ καὶ αὐταὶ αἱ αὐξήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν διὰ λόγους καθαρῶς οἰκονομικῆς ἀναπροσαρμογῆς, ὅπως δύνασθε οἱ ἴδιοι νὰ ἐλέγξητε, δὲν εἶχον καμμίαν ἢ ἐλαχίστην ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα θὰ ἤθελα νὰ διαψεύσω τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον. Ἐν ἔτει 1947 οἱ Ἰταλοὶ ἠκολούθησαν ἀκριβῶς αὐτὴν τὴν πολιτικὴν ἀναπροσαρμογῆς τῶν εἰδῶν ὑπὸ κρατικὸν ἔλεγχον μέχρι τοῦ σημείου τῆς οἰκονομικῆς των τιμῆς. Τὸ τρίτο ὡς ἐκ τούτου ἐπιχείρημα τῶν παρασιτικῶν κερδῶν τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου καὶ τοῦτο δὲν εὐσταθεῖ. Εἰσερχόμεθα τώρα εἰς τὴν χρῆσιν τῆς βοηθείας μὲ πρῶτον θέμα τὸ ὑπόλοιπον τῆς βοηθείας κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1951 –1952. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Στεφανόπουλος μᾶς ἀνέπτυξε χθὲς μὲ ζωηρὸν φόβον καὶ ὡς μίαν βαθυτάτην μείωσιν τῆς Κυβερνήσεως τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη μὲ μεγάλο ὑπόλοιπον κατὰ τὰ τέλος τοῦ Ἰουνίου 1952. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς δώσω μερικοὺς ἀριθμούς.

§10Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀκριβεῖς οἱ ἀριθμοί σας, κύριε Ὑπουργέ;

§11Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Θὰ εἴδομεν. Θὰ σᾶς δώσω καὶ τοὺς ἰδικούς μου ἀριθμούς. Τὸ ὑπόλοιπον ἀνέρχεται εἰς 42,3 εἰς τὰ τέλη Ἰουνίου 1952 ἔναντι δολλαρίων 46,5 τοῦ 1951 καὶ δολλαρίων 44,7 τοῦ 1950. Πράγματι 8 ἑκατομμύρια δολλάρια μετεφέρθησαν εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἐν ὄψει παραγγελιῶν τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας διὰ προμήθειαν ὑλικῶν πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ δικτύου. Ὑπῆρχεν ἐν μέρει καὶ μία συμπληρωματικὴ αἴτησις διὰ προμηθείας πολεμικῆς βιομηχανίας ἐξ Ἀγγλίας. Διὰ νὰ σᾶς δώσω μίαν εἰκόνα τῆς καταστάσεως εἰς τὰ παρελθόντα ἔτη, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ ἴδιον ἐγένετο ἐν ἔτει 1951, ἀλλὰ ὅτι ἡ τοιούτου εἴδους μεταφορὰ ἐγένετο πέρυσι, διὰ νὰ δεσμευθοῦν εἰς δολλάρια τῆς βοηθείας τὰ ποσά, διὰ τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ γίνουν μελλοντικαὶ παραγγελίαι. Ὡς ἐκ τούτου βεβαίως ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔχει δικαίωμα νὰ ἑρμηνεύσῃ τὰς πράξεις τοῦ ἄλλου, ὅπως νομίζει. Μᾶς κατήγγειλε ζωηρότατα ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἔρριψε τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι ἡ μετατροπὴ αὐτὴ ἐγένετο πρὸς συγκάλυψιν ἑνὸς ὑπολοίπου.

§12Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠκυρώθησαν, ναὶ ἢ ὄχι;

§13Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Βεβαίως ἠκυρώθησαν, θὰ σᾶς τὰ εἴπω ἀμέσως τώρα. Διὰ νὰ καταλάβετε ὅμως τὴν διαδικασίαν αὐτῆς τῆς χρησιμοποιήσεως ἢ μᾶλλον διὰ νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ καταλάβῃ εὐκολώτερον αὐτὰς τὰς περιπλοκὰς τῶν μεταφορῶν καὶ μὴ μεταφορῶν, σᾶς λέγω ὅτι ὑπάρχει ἕνας δημόσιος τομεὺς εἰς τὴν βοήθειαν, δηλαδὴ εἴδη τὰ ὁποῖα τὸ Κράτος παραγγέλλει ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἕνας ἰδιωτικὸς τομεύς, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος δὲν προορίζεται διὰ κρατικὰς ἐπενδύσεις. Διὰ νὰ καταλάβετε κύριοι βουλευταὶ πῶς κατὰ τὸ παρελθὸν ἐχρησιμοποιήθη αὐτὴ ἡ κρατικὴ ἐπένδυσις, ὀφείλω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι κατὰ τὰ ἔτη 1950 καὶ 1951 τὸ 50% περίπου τοῦ κρατικοῦ τομέως ἐπενδύσεων...

§14Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. 1950 καὶ 1951, δηλαδὴ δύο οἰκονομικὰ ἔτη ἐννοεῖτε;

§15Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Μάλιστα, τὰ δύο τελευταῖα ἔτη. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι κατὰ τὸν Ἰούνιον 1951, δηλαδὴ εἰς τὸ τέλος τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1950–51 καὶ τὸν Ἰούνιον 1950, δηλαδὴ εἰς τὸ τέλος τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1949–50 ἠνοίχθησαν πιστώσεις 46,6 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἄνω τοῦ ἡμίσεος τοῦ συνολικοῦ προγράμματος εἰσαγωγῶν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν. Ἐξ ἄλλου τὸν Ἰούνιον 1951 ἐπραγματοποιήθησαν 31 ἑκατ. δολλαρίων ἐπὶ ἐτησίων εἰσαγωγῶν 81 ἑκατ. Ἀντιθέτως ἐφέτος ἠνοίξαμεν πιστώσεις μόνον 12,9 ἑκατ. δολλαρίων, ὄχι βεβαίως λόγω ἀδυναμίας νὰ ἀπορροφήσωμεν ἢ νὰ παρουσιάσωμεν παραγγελίας καὶ ἡμεῖς καὶ 20 καὶ 25 καὶ 35 ἑκατομ. δολλαρίων, ἀλλὰ διότι ἐφέτος λόγω συνθηκῶν τελείως διαφορετικῶν, αἱ ὁποῖα ἐπικρατοῦν εἰς τὴν Οὐάσιγκτων, λόγω ἴσως τῆς ἐκλογικῆς περιόδου, λόγω τῆς νοοτροπίας οἰκονομιῶν, ἡ ὁποία φαίνεται ἐπικρατεῖ, ἡ ἄρνησις πλέον τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς ὑπῆρξεν ἀπόλυτος. Καὶ ἐγὼ μὲν δὲν θέλω νὰ ἐπιρρίψω εὐθύνας εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀκεραίας τὰς εὐθύνας ἔναντι τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦμεν θόρυβον καὶ νὰ μὴ ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ εὔκολος τάσις πρὸς δημοκοπίαν, πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὑπῆρξεν ἐφέτος ἀπόλυτος ἄρνησις νὰ πραγματοποιηθοῦν μεγαλύτερα ποσά, ἀπὸ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐχορηγήθησαν. Ὅταν λέγω ὑπῆρξεν ἀπόλυτος ἄρνησις, ἐννοῶ, ὅτι ἠρνήθη ἡ Ἀποστολὴ τὸ ἄνοιγμα πιστώσεων περίπου 10–12 ἑκατομμυρίων δολλαρίων εἰς τὸν Κρατικὸν τομέα καὶ δὲν ἐπραγματοποίησεν ἀνοίγματα πιστώσεων κατὰ 5.000.000 εἰς τὸν τομέα τὸν στρατιωτικόν. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἐὰν εἶχον γίνη δεκταὶ αἱ αἰτήσεις μας, τὸ ὑπόλοιπον πρὸς μεταφορὰν τοῦ ἔτους 1952–53 θὰ ἦτο μικρότερον ὅλων τῶν ἄλλων ἐτῶν. Τὸ ὑπόλοιπον ὅμως αὐτὸ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει πρέπει νὰ θεωρῆται ἀπολεσθὲν διὰ τὴν Ἑλλάδα, οὔτε καὶ ἀπωλέσθη εἰς τὸ παρελθόν. Ὁ ἰσχυρισμὸς ἐξ ἄλλου, ὅτι ἐνῷ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἐπιμόνως διεξεδίκει κατὰ τὸ λῆξαν οἰκονομικὸν ἔτος βοήθειαν 250.000.000, ἀφῆκε δὲ ὑπόλοιπον ἀχρησιμοποίητον, εἶναι καὶ αὐτὸ ἀπὸ τὰ τυπικὰ παραδείγματα ἀνευθύνων ἰσχυρισμῶν. Ὅταν ἀνηγγέλθη παρὰ τὰς διαμαρτυρίας μας, ἡ περικοπὴ τῆς βοηθείας εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 182.000.000 δολλαρίων, ἐπεβάλετο ἡ ἄμεσος ἀναπροσαρμογὴ τῶν προγραμμάτων μας εἰς τὸ ἠλαττωμένον τοῦτο ὕψος. Ἀναμφισβητήτως μᾶς κατηγόρησε χθὲς ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ μεγάλα μειονεκτήματα αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἔχῃ ἓν θεωρητικὸν καὶ ἓν πρακτικὸν πρόγραμμα βοηθείας καὶ θὰ ἤθελα νὰ μὲ διδάξῃ τοὐλάχιστον, ὅταν τοῦ ἀναγγέλεται σαφῶς, μονίμως καὶ ἄνευ ἑτέρας συζητήσεως τὸ ὕψος τῆς βοηθείας, πῶς θὰ συνεβίβαζεν αὐτὸ τὸ θεωρητικὸν πρόγραμμα μὲ τὸ νέον ὕψος τῆς βοηθείας;

§16Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ ἐζήτουν αὐξήσεις.

§17Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Ὅταν λοιπὸν εἰς τὸ πρόγραμμα αὐτὸ τῶν 182.000.000 δολλαρίων προβλέπωμεν ἡμεῖς δαπάνας ἀνασυγκροτήσεως ἐκ 50.000.000 δολλαρίων διὰ προμηθείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, ἐκ τῶν ὁποίων 5.000.000 θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο διὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἔργων τῶν ἐργοστασίων Πτολεμαΐδος καὶ τῆς βιομηχανίας τοῦ ἀζώτου, εἰς τὰς προβλέψεις μας αὐτάς, ἐξεδηλώθη εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ διετηρήθη δυστυχῶς παρὰ τὰς προσπαθείας μας καὶ μέχρι τέλους ἀντίθετος ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ὄχι μόνον δὲ αὐτό, ἀλλὰ πολλὰς ἀπὸ τὰς παραγγελίας αἱ ὁποῖαι ἀρχικῶς προὐβλέποντο εἰς τὸ σχέδιον τῶν 50 ἑκατομμυρίων δολλαρίων δὲν ἐλήφθησαν κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Παρὰ τὰς συνεχεῖς διαμαρτυρίας καὶ ἐνεργείας μας, τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο, ὅτι ὑπελείφθημεν κατὰ 10 ἑκατομμύρια δολλάρια τοῦ Κρατικοῦ προγράμματος. Ἐξ ἄλλου ἐπὶ συνόλου προβλεφθέντων 30,5 ἑκατομμυρίων διὰ κοινόχρηστα εἴδη τοῦ στρατοῦ, ἐπραγματοποιήθησαν μόνον 25 ἑκατ. Ἔναντι ὅμως τῶν καθυστερήσεων αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι προεκλήθησαν καὶ ἐπεβλήθησαν κατὰ κύριον λόγον ἀπὸ τὰς ἀντιλήψεις αἱ ὁποῖαι ἀπὸ ἔτους περίπου ἐπικρατοῦν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, ἐπὶ συνολικῶν προβλέψεων 276 ἑκατομμυρίων διὰ τὸ ἄνοιγμα πιστώσεων καταναλωτικῶν ἀγαθῶν, ἐπραγματοποιήθησαν 267 περίπου, ἤτοι τὸ 98% περίπου. Καὶ ἐρωτῶ κύριοι συνάδελφοι ἄν δὲν ἦτο ἡ Ἀμερικανικὴ ἄρνησις, ἐὰν ἐπραγματοποιοῦντο αὐτὰ τὰ πράγματα, διότι ἐὰν ἡ κριτικὴ τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι καλόπιστος, δὲν φαντάζομαι ὅταν τοῦ ἀπαντήσω, ὑπῆρξεν ἀπόλυτος ἄρνησις χρησιμοποιήσεως αὐτῶν τῶν ὑπολοίπων, νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ, ὅτι ψεύδομαι ἢ δὲν λέγω τὴν ἀλήθειαν. Ἡ κριτικὴ τοῦ κ. συναδέλφου στρέφεται κυρίως ἐναντίον τῆς ἀσκηθείσης πιστωτικῆς πολιτικῆς, διότι φαντάζεται, ὅτι ἡ ἔλλειψις τῆς πιστωτικῆς ἐλευθεριότητος δὲν ἐπέτρεψε τὴν ἀπορρόφησιν ὁλοκλήρου τοῦ ποσοῦ. Ἀπαντῶ, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ ἀποδεικνύουν, ὅτι 98% τοῦ προγράμματος τῶν ἀμέσων ἀναγκῶν ἐπραγματοποιήθη. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθω ἐκτενέστερον καὶ εἰς τὸ κύριον μέρος τῆς ὁμιλίας μου ὅπου συστηματικῶς θὰ ἐκθέσω τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ εἰσερχόμεθα τώρα εἰς μίαν περίπτωσιν τῶν τριῶν ἑκατομμυρίων δολλαρίων, τὴν κύρωσιν διὰ τὴν μὴ τήρησιν τῆς συμβάσεως τῶν διανομῶν. Τῷ ὄντι, κ. βουλευταί, κατὰ Νοέμβριον μῆνα, ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις, ἐπέβαλεν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν πρόστιμον 3 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Δὲν νομίζω νὰ ὑπῆρξε καμμία διάψευσις τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, διότι ὁ κ. συνάδελφος ἤθελεν νὰ τὸ ἐμφανίσῃ χθὲς ὡς μίαν ἀποκάλυψιν. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὁ τύπος τῆς ἐποχῆς Νοεμβρίου–Δεκεμβρίου κατεφέρετο τόσον ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως λέγων, ὅτι δὲν ἐτηρήσαμεν τὰς ὑποχρεώσεις μας καὶ ὡς ἐκ τούτου μᾶς ἐπεβλήθη πρόστιμον 3 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἐγὼ τουλάχιστον δὲν νομίζω νὰ προέβην ποτὲ εἰς διάψευσιν, οὔτε νομίζω, ὅτι ὑπάρχει καμμία εἰδικὴ δήλωσις ἐπὶ τοῦ θέματος.

§18Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν προεκλήθητε, πρόστιμον δὲν ὑπῆρξεν.

§19Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουρ. Συντ.). Δὲν φαντάζομαι ὅτι πρέπει νὰ εἶμαι φορεὺς δηλώσεων ὅλων τῶν πραγμάτων τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὑπάρχουν καὶ πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν δηλώνω. Ἐγὼ σᾶς ἤκουσα δύο ὥρας κ. συνάδελφε καὶ δὲν σᾶς διέκοψα. Θέλω νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ περιστατικὰ τὰ ὁποῖα ὡδήγησαν εἰς τὴν ἐπιβολὴν τοῦ προστίμου. Κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1951 ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἤρχισεν ἡ συζήτησις μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ γενικοῦ δελτίου διανομῶν. Αἱ συζητήσεις αὐταὶ διήρκεσαν ἐπὶ ἕνα περίπου ἑξάμηνον καὶ ἡ τότε Ἑλληνικὴ κυβέρνησις εὑρέθη πρὸ τῆς ἀνάγκης, τονίζω πρὸ τῆς ἀνάγκης, διότι δὲν θέλω νὰ εἴπω πρὸ ultimatum, ἀλλὰ εἶχον ἐξαντληθῆ αἱ διαπραγματεύσεις, εἶχον σταλῆ καὶ εἰδικοὶ ἡμέτεροι εἰς τὴν Οὐασιγκτῶνα, εὑρέθη πρὸ τῆς ἀνάγκης—ἢ νὰ ὑπογράψῃ τὴν σύμβασιν τῶν 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἢ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ σχέδιον διανομῶν, ἀλλὰ καὶ τὸ ποσὸν τῶν 25 ἑκατ. δολλαρίων τὰ ὁποῖα ἐδίδοντο διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἐνθυμεῖσθε, κ. βουλευταί, ὅσοι ἀνήκατε καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, ὅτι γύρω ἀπὸ τὴν σύμβασιν αὐτήν, ἀνεπτύχθη μία ζωηροτάτη συζήτησις καὶ μεταξὺ ἄλλων καὶ ἐγὼ κατέκρινα τὴν σύμβασιν αὐτὴν διὰ τὸν πολὺ μὴ ἐλαστικὸν τρόπον τῆς λειτουργίας ἢ διότι προέβλεπεν ὡρισμένα ποσὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε ὁπωσδήποτε νὰ συγκεντρώσῃ, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, προέβλεπεν ὅτι τὰ ποσὰ αὐτὰ θὰ ἔπρεπε νὰ συγκεντρωθοῦν ἐντὸς ὡρισμένων χρονικῶν ὁρίων, προέβλεπε τὴν διανομὴν αὐτῶν τῶν πραγμάτων καὶ προέβλεπεν καὶ βαρυτάτας κυρώσεις ἐν ᾗ περιπτώσει τὰ ποσὰ αὐτὰ δὲν συνεκεντροῦντο. Μία ἐκ τῶν ποσοτήτων ἡ ὁποία εὑρίσκετο ὑπὸ συγκέντρωσιν καὶ διαπραγμάτευσιν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἦτο καὶ ὁ σῖτος καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀνέλαβεν διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς νὰ συγκεντρώσῃ 160 χιλιάδας τόννους σίτου. Τώρα αἱ τεχνικαὶ λεπτομέρειαι, διατὶ δὲν κατωρθώθη τὸ πρᾶγμα αὐτό, βέβαια δὲν ἠσχολήθην νὰ τὰς μάθω, ἐνθυμοῦμαι ὅτι εἰς τὰς πολλὰς διαμαρτυρίας τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν, ὑπάρχει σειρὰ ὁλόκληρος ἐγγράφων ἐξηγήσεων καὶ διαμαρτυριῶν πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν. Πάντως γεγονὸς εἶναι, ὅτι περὶ τὰ τέλη Σεπτεμβρίου μέσα Ὀκτωβρίου ἡ συγκέντρωσις ἐτελείωσε καὶ ἡ Κυβέρνησις ὑπελείφθη τῆς καθορισθείσης ποσότητος αὐτῆς κατὰ 16, 18, 20 χιλιάδας τόννων. Βάσει τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως ἡ διαφορὰ αὐτὴ θὰ ἀφῃρεῖτο ἀπὸ τὴν βοήθειαν ἢ μᾶλλον ἀπὸ τὰ 25 ἑκατομμύρ. μὲ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου τῆς συγκεντρώσεως μεταβαλλομένη εἰς δολλάρια. Ἔτσι ἐβγῆκε τὸ ποσὸν τῶν 3 ἑκατομ. δολλαρίων. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε τὸν Ἀγγλοσαξωνικὸν φορμαλισμόν, διότι ἄλλως δὲν ἐξηγεῖται ἡ ἐπιμονὴ τῆς Ἀποστολῆς. Δὲν ἐξηγεῖται τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον εἰς ὅλας τὰς ἄλλας ποσότητας, ἰδίως εἰς τὸ ἔλαιον, οἰκειοθελῶς ἐδέχθησαν μεταβολὴν τῆς συμβάσεως ἅμα τῇ πρώτῃ παρακλήσει τῆς Κυβερνήσεως. Διότι πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι οὐδεμία ἑλληνικὴ κυβέρνησις, οὔτε ἡ παρελθοῦσα οὔτε ἡ σημερινὴ καὶ οὐδεμία ἑλληνικὴ ὑπηρεσία ἐδέχθη ποτὲ ὅτι οἱ ὅροι τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἦσαν ἱκανοποιητικοί. Εἶμαι δὲ καὶ λίαν εὐτυχὴς ὅτι μεταξὺ τῶν βουλευτῶν τοῦ Συναγερμοῦ ὑπάρχει βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἔπαιξε τότε μέγα ρόλον καὶ ὁ ὁποῖος ἀνεγνώρισεν ὁ ἴδιος τότε τοὺς κινδύνους καὶ τὸ ἀνεφάρμοστον τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Διότι ὅλαι αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις ἐπαναλαμβάνω εἶχον τὴν γνώμην καὶ ὑπεστήριζον ὅτι ἕνα σχέδιον διανομῆς ἄκαμπτον τὸ ὁποῖον προβλέπει ὡρισμένας ποσότητας πρὸς συγκέντρωσιν, τὸ ὁποῖον προβλέπει ἀναγκαστικὰς διανομὰς καὶ τὸ ὁποῖον δὲν συμπληροῦται μὲ μίαν δυνατότητα στρατηγικῆς ἐπεμβάσεως εἰς τὴν ἀγοράν, τὸ ὁποῖον δὲν συμπληροῦται μὲ μίαν πολιτικὴν ἐλευθερωτέρων εἰσαγωγῶν, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ὡρισμένων κρισίμων στιγμῶν, εἶναι ἕνα σύστημα τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ. Καὶ λέγω μόνον ὁ Ἀγγλοσαξωνικὸς φορμαλισμὸς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν Ἀποστολὴν νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὸ πρόστιμον αὐτό, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας καὶ τὰς τελευταίας ἀκόμη διαμαρτυρίας μας, διότι ἐν τῷ μεταξὺ δι’ ὅλα τὰ ἄλλα προϊόντα ἠναγκάσθη ἡ ἰδία νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι τῷ ὄντι ἡ ὑπογραφεῖσα σύμβασις δὲν ἐφαρμόζεται Ἀπόδειξις ἡ μείωσις τῆς ποσότητος τοῦ συγκεντρωθησομένου ἐλαίου ἀπὸ 65 χιλ. τόννους εἰς 30. Μείωσις κατὰ ἄνω τῶν 50%. Ὡς ἐκ τούτου ἀναμφισβητήτως αὐτὴ ἡ μεγάλη ἀποκάλυψις τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι σοβαρά, ἀλλὰ δὲν ἔχει τὴν σοβαρότητα τὴν ὁποίαν ἤθελε νὰ τῆς ἀποδώσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος. Καὶ ἐν συνεχείᾳ, ὁ κ. συνάδελφος μᾶς κατηγορεῖ, πῶς τολμᾶτε, κύριοι, καὶ βάσει ποίων ἀριθμῶν καὶ ποίας οἰκονομικῆς σκέψεως τολμᾶτε σεῖς, οἱ ὁποῖοι ζῆτε μονίμως μὲ τὸ ἕνα πόδι στὸν πληθωρισμόν, τολμᾶτε νὰ ζητήσετε καὶ βοήθειαν 127 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ δεύτερον διεκδικεῖτε ἀνασυγκρότησιν ὕψους 1200 δισεκατ. Εἶμαι βέβαιος, διότι φαντάζομαι ὅτι ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, γνωρίζει τὴν τεχνικὴν τῶν πραγμάτων αὐτῶν, ὅτι αἱ φράσεις αὗται εἶχον ἁπλῶς τὴν ἀξίαν ρητορικῶν σχημάτων. Διότι δὲν θέλω νὰ καταπονήσω τὴν Βουλὴν τώρα, νὰ ἐξηγήσω βάσει ποίων συλλογισμῶν ἐτολμήσαμεν νὰ ζητήσωμεν 127 ἑκατ. δολλ. βοηθείας ἢ πῶς, ἂν μᾶς ἐδίδετο ἡ βοήθεια, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἕνα πρόγραμμα 1200 δισεκ. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐνδεχομένως ὁ κ. συνάδελφος, νὰ ἐξέχασε τὸν μηχανισμὸν αὐτόν, θὰ ἦτο ἴσως ἀνάγκη νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω μερικοὺς ἁπλοῦς ἀριθμούς. Καὶ εἰς τὸ πρῶτον μὲν ἐρώτημα, τὸ πῶς ἐτολμήσαμεν, ἢ βάσει ποίων στοιχείων θὰ τολμήσωμεν νὰ ζητήσωμεν 127 ἑκατ. δολλ., ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι βάσει τῶν λεπτομερῶν ὑπολογισμῶν τοὺς ὁποίους ὑπεβάλαμεν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, μὲ μίαν προοπτικὴν μικρᾶς ἀλλ’ ἐπιβεβλημένης βελτιώσεως τοῦ ἐπιπέδου διατροφῆς τοῦ πληθυσμοῦ, τὸ σύνολον τῶν πληρωμῶν διὰ καταναλωτικὰ ἀγαθά, θὰ ἀνήρχετο εἰς 253,8 ἑκατ. δολλ. πλέον 28 ἑκατ. δολλ. διὰ τὰ κοινόχρηστα εἴδη στρατοῦ καὶ 35,5 ἑκατ. δολλ. δι’ εἰσαγωγὰς ἐκ κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν. Ἔναντι τῆς ἐκτιμήσεως αὐτῆς διὰ πληρωμὰς, αἱ εἰσπράξεις μας διὰ τὸ τρέχον ἔτος 1952–1953 ἐξετιμήθησαν εἰς 118 ἑκατ. δολλ. ἐξ ἐξαγωγῶν καὶ τὸ καθαρὸν ἔσοδον ἐκ τῶν ἀδήλων πόρων εἰς 45 ἑκατ. δολλ., μὲ σύγχρονον πρόβλεψιν αὐξήσεως τῶν διαθεσίμων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, κατὰ 15 ἑκατ. δολλ. Ἐὰν δὲ ἐπιπροσθέτως ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν 20 ἑκατ. δολλ. τὰ ὁποῖα δυνάμεθα νὰ ὑπολογίσωμεν ἐξ Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων, τὸ συνολικὸν ἔλλειμμα τὸ ὁποῖον προκύπτει διὰ τὸ 1952–53 ἀνέρχεται εἰς 138,3 ἑκατ. δολλ. Ἐὰν δὲ ὑπολογίσῃ κανεὶς μίαν μικρὰν μείωσιν τοῦ ὑπολοίπου κατὰ 10,5 ἑκατ. δολλ. ἡ αἰτηθεῖσα βοήθεια 127,5 ἑκατ. δολλ. θὰ μᾶς ἔδιδε πραγματικῶς 138 ἑκατ. δολλ. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ ὅπως σᾶς εἶπα, κύριοι βουλευταί, στηρίζονται ἐπὶ τῆς προϋποθέσεως ὅτι, θὰ ἐξασφαλισθῇ μία ἐπαρκὴς καὶ ὁμαλὴ εἰσαγωγὴ ἀγαθῶν εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ μία αὔξησις τοῦ ἐπιπέδου διατροφῆς περίπου κατὰ 30 θερμίδας. Παρ’ ὅλον ὅμως, ὅτι προεβάλαμεν τὸ σύνολον τῶν ἐπιχειρημάτων εἰς τὰ ὁποῖα στηρίζομεν αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς καὶ παρ’ ὅλον ὅτι, ἀπεδείξαμεν ὅτι μὲ χαμηλότερον ἐπίπεδον βοηθείας, αἱ ἠλαττωμέναι εἰσαγωγαὶ θὰ προεκάλουν περαιτέρω μείωσιν τῶν ἀποθεμάτων, ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ ἐπέμεινεν ὅπως ὑποβληθοῦν ἐκτιμήσεις ἰσοζυγίου ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, στηριζομένας ἐπὶ τοῦ ὕψους τῆς βοηθείας τὸ ὁποῖον τότε εἶχεν ἀναγραφῇ διὰ τὴν Ἑλλάδα, 102,8 ἑκατ. δολλ. Βέβαια ἐδῶ, ὑπάρχει μιὰ διαφορὰ τακτικῆς μὲ τὸν φίλον κ. Στεφανόπουλον. Ὁ κ. Στεφανόπουλος θὰ ἔλεγεν: Ἐγὼ δὲν ὑποβάλλω πρόγραμμα 102. Δὲν ἀναγνωρίζω τὴν βοήθειαν τῶν 102. Ἐπιμένω στὰ 127, καθορίζω ἕνα πρόγραμμα, καλύπτω τὸ ἔλλειμμά μου καὶ σεῖς βγάλτε τὰ μάτια σας. Καὶ μᾶς κατηγορεῖ, ὅτι ἡμεῖς ὑπεκύψαμεν καὶ ὑπεβάλαμεν ἐκτιμήσεις διὰ 102 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐπράξαμεν ὀρθῶς, διότι εἰς αὐτὰς τὰς διαφωνίας συνήθως ὁ πληρώνων, λόγῳ καθυστερήσεως, λόγῳ μὴ πραγματοποιήσεως τοῦ προγράμματος, λόγῳ μὴ ἐκτελέσεως ἔργων ἀνασυγκροτήσεως, δὲν εἶναι ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἀλλὰ δυστυχῶς ἡ Ἑλλάς. Καὶ τώρα, κύριοι βουλευταί, ἐρχόμεθα εἰς τὴν τελευταίαν, τὴν ἀποκάλυψιν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔκαμεν ὁ κ. Στεφανόπουλος χθές, διὰ τὸ ἐπίπεδον τῶν θερμίδων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, κατὰ τὸ ἔτος 1951–1952. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι μᾶς εἶπεν ὁ κ. Στεφανόπουλος ὅτι ἀνέγνωσεν εἰς μίαν Ἔκθεσιν τῆς Ὀργανώσεως Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας ἓν ἔγγραφον AC 52]56, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἡ κατανάλωσις θερμίδων εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὸ ἔτος 1951–1952, 2440 ἔναντι καταναλώσεως 2510 τὸ 1950–1951, 2490 τὸ 1949–1950 καὶ 2460 κατὰ τὸ 1948–1949. Καὶ ἔκρουσε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Μᾶς εἶπεν ὅτι ἡ ἀστοργία τῆς Κυβερνήσεως πλέον δὲν ἔχει ὅρια. Διότι ἐκ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν, ἀποδεικνύεται πλέον ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὑποσιτίζεται, ὅτι ἠνέχθη ἡ Κυβέρνησις ἕνα ὕψος βοηθείας, τὸ ὁποῖον δὲν κατοχυρώνει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν κἂν 2500 θερμίδας, διὰ τὰς ὁποίας ἤκουσεν, ὅτι ὑπάρχει συμφωνία καὶ ὅτι ἡ ἀποκάλυψις αὐτὴ πραγματικῶς ἀποτελεῖ μίαν ἀτομικὴν βόμβαν εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι διότι ὁ κ. Στεφανόπουλος ὅταν ὡμίλει περὶ αὐτῶν τῶν πραγμάτων, ἐχρησιμοποίησε τὴν μομφὴν ὅτι ὁ κ. Καρτάλης δὲν διαβάζει κἂν τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα τοῦ προσκομίζουν αἱ ὑπηρεσίαι, διότι εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ εἴπω ὅτι δὲν ἐννοεῖ πλέον ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα καὶ διαβάζει ἴσως. Ἐγὼ δέχομαι τὴν ἁμαρτίαν μου. Δὲν εἶμαι τέλειος. Δὲν διαβάζω τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα μοῦ προσκομίζει ἡ ὑπηρεσία. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. συνάδελφος ὅτι, ὅταν τὰ διαβάζω, ἐξάγω συμπεράσματα καὶ συμπεράσματα κἄπως ἀντίθετα ἀπὸ τὰ τοῦ κ. συναδέλφου. Ἰδοὺ κύριοι! Πρόκειται περὶ μιᾶς τρομακτικῆς παρεξηγήσεως. Διότι ἡ Ἑλλάς, θελήσασα νὰ βελτιώσῃ τὴν ποιότητα τῶν τροφίμων τοῦ πληθυσμοῦ της, ἠρνήθη νὰ περιλάβῃ εἰς τὸν κατάλογον τῶν τροφίμων, ὡρισμένα λεγόμενα δευτερεύοντα δημητριακά, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς θεωροῦμεν κατάλληλα μόνον διὰ τὰ κτήνη, καὶ τὰ ὁποῖα καθ’ ἣν ἐποχὴν ἐκυβέρνησεν ὁ κ. Στεφανόπουλος ἐλογίζοντο κατάλληλα διὰ τοὺς ἀνθρώπους. Εἰς τοῦτο λοιπὸν ὀφείλεται ἡ ἐμφανιζομένη μείωσις θερμίδων, ἡ ὁποία προῆλθε. Τὸ κακόν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι αὐτό. Τὸ κακὸν εἶναι δυστυχῶς ὅτι ἡμεῖς θεωροῦμεν κατάλληλα διὰ κτήνη, αὐτά, τὰ ὁποῖα θεωρεῖ ὁ κ. Στεφανόπουλος κατάλληλα δι’ ἀνθρώπους. Καὶ ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὰ στοιχεῖα. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν εἶχεν ἀναγνώσει ὁ κ. Στεφανόπουλος τὸν πίνακα περὶ καταναλώσεων, θὰ ἔβλεπεν ὅτι, κατὰ τὸ 1951 –1952 ἡ κατανάλωσις τῶν λεγομένων δευτερευόντων δημητριακῶν, κριθῆς, βρώμης καὶ ἀραβοσίτου, ἐμειώθη ἀπὸ 18.7 κατ’ ἄτομον τοῦ 1948–1949, 17.1 κατὰ τὸ 1949– 1950, 14.8 τὸ 1950–1951, εἰς 7.8 μόνον χιλιόγρ. τὸ 1951–1952. Διὰ νὰ ἐννοήσητε, κύριοι βουλευταί, περὶ τίνος πρόκειται σᾶς λέγω: Ὁ κ. Στεφανόπουλος ὑπελόγιζεν ὅτι κάθε ἄνθρωπος εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔπρεπε νὰ τρώγῃ κατὰ τὸ 1948– 1949 18.7 χιλιόγραμμα δευτερευόντων δημητριακῶν κριθῆς, βρώμης, ἀραβοσίτου 17.1 χιλιόγραμμα τὸ 1949–1950 14.8 τὸ 1950–51. Καὶ ἡμεῖς τὸ ἐφθάσαμεν εἰς 7.8. Ὄχι διότι δὲν ἔχομεν παραγωγὴν ἀνάλογον, ἀλλὰ διότι τὸ θεωροῦμεν ὡς μίαν χαμηλοτέραν τροφὴν τὴν ὁποίαν δὲν δυνάμεθα νὰ ὑπολογίσωμεν εἰς τὸ διαιτολόγιον. Διότι κ. συνάδελφοι, ἡ παραγωγὴ τῶν δευτερευόντων δημητριακῶν ηὐξήθη εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἰδικώτερον κ. συνάδελφοι, κατὰ τὸ 1951–52 ἐπὶ 632.000 τόννων παραγωγῆς δευτερευόντων δημητριακῶν ἐθεωρήθη ὅτι μόνον 78.000 θὰ ἠδύναντο νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἀνθρωπίνην κατανάλωσιν, εἰς δὲ τὸ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον κατηρτίσθη διὰ τὸ 1952– 53 ἐπὶ 674.000 τόννων καὶ πάλιν μόνον 78.000 τόννοι ἐθεωρήθησαν ὅτι δύνανται νὰ καταναλωθοῦν ὑπὸ τοῦ πληθυσμοῦ μας. Καὶ διὰ νὰ καταλάβετε τὴν διαφοράν, σᾶς λέγω, ὅτι πρὸ τοῦ 1951–52 ἐδέχθημεν νὰ καταναλώσωμεν 141.000 τόννους κατὰ τὸ 1950–51 καὶ κατὰ τὸ 1949–50. 170.000 τόννους. Οὕτω δέ, διὰ τοιούτων εἰδῶν τὰ ὁποῖα ἐθεωροῦντο εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. συναδέλφου ὡς καταναλώσιμα ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, ἀναβιβάζει τὸ ἐπίπεδον τῶν θερμίδων εἰς 2490. Ἡμεῖς ἐθεωρήσαμεν ὅτι τὰ εἴδη αὐτὰ εἶναι πρόσφορα μόνον διὰ τὴν διατροφὴν ζῴων καὶ τὰ ἀφῃρέσαμεν. Ἡ ἀφαίρεσίς των δὲν ὡδήγησεν εἰς τὴν μείωσιν τῆς θερμιδικῆς καταναλώσεως ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸ κείμενον ποὺ ἐπεκαλέσθη ὁ κ. συνάδελφος. Ταῦτα δὲ ἐγένοντο ὑφ’ ἡμῶν, ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ ἐξηγήσωμεν, ὅτι δὲν δύναται κατὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν θερμίδων, ὡς ἐγένετο εἰς τὸ παρελθόν, νὰ περιλαμβάνωνται τὰ δευτερεύοντα δημητριακά, ἀλλ’ ὅτι ἀντιθέτως καλυτέρας ποιότητος τροφαὶ πρέπει νὰ ἀποτελοῦν τὸ σιτηρέσιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, περαιτέρω δέ, ἐὰν περιληφθοῦν μόνον αἱ καλυτέρας ποιότητος τροφαί, ὅτι ἀποδεικνύεται πὼς τὸ ἐπίπεδον διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ εἶναι ἀφαντάστως χαμηλόν, καὶ ἡ αὔξησίς του ἀποτελεῖ ἐθνικὸν αἴτημα, πρὸς πραγματοποίησιν τοῦ ὁποίου χρειάζεται ἐπαρκὴς βοήθεια. Ἐὰν κ. συνάδελφοι ἠθέλαμεν καὶ ἡμεῖς νὰ ἀκολουθήσωμεν τὰ ἴχνη τοῦ κ. συναδέλφου καὶ νὰ διατηρήσωμεν εἰς τὸν πίνακα καταναλωτικῶν ἀγαθῶν τὰ δευτερεύοντα δημητριακά, θὰ προσετίθεντο 80 ἐπὶ πλέον θερμίδες, ὁπότε θὰ εἴχομεν ἄνοδον τοῦ θερμιδικοῦ ἐπιπέδου εἰς 2520 θερμίδας. Αὐτὰ πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας καὶ πρὸς ἀπάντησιν εἰς αὐτὴν τὴν καταπληκτικὴν ἀνακάλυψιν τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ὑπέστη ἕνα σὸκ ὑποσιτισμοῦ (χειροκροτήματα). Ἄλλως τε, ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μελετήσῃ τὸ τεῦχος αὐτὸ—ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶναι τὸ μοναδικὸν ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐνεφανίσθη κατὰ τρόπον μυστηριώδη εἰς τὸ γραφεῖον μου—θὰ ἔβλεπε καὶ μόνος ὅτι οἱ ὑπολογισμοὶ 1951–52 μὲ τὸν λογαριασμὸν τὸν ὁποῖον σᾶς ἔκαμα μᾶς δίδουν μίαν θερμιδικὴν κατανάλωσιν 2520 θερμίδων. Ἐξ ἄλλου οἱ ὑπολογισμοὶ διὰ τὸ ἔτος 1951–52 ἐστηρίχθησαν ἐπὶ ἐσοδείας σίτου 930 χιλ. τόννων. Ἐρωτῶ. Οἱ γνωρίζοντες πιστεύουν ὅτι ἡ ἐσοδεία ἦτο 930 χιλ. ἢ μήπως ἦτο 1 ἑκατ. Ἐγὼ μὲν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ πιστεύσω τὰς στατιστικὰς τῶν ἐπισήμων ἑλληνικῶν ἀρχῶν τοῦ ἔτους 1951–52 ἢ μᾶλλον τῆς συγκομιδῆς 1951. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἦτο ἴσως ἄσκοπον, κύριοι βουλευταί, ἄν κάμω μίαν ὑπόθεσιν, πρὸς ἄσκησιν ἐπὶ τοῦ ὑπολογισμοῦ τῆς θερμιδικῆς καταναλώσεως. Ἐὰν ὑποθέσωμεν ἁπλῶς, ὅτι ἡ παραγωγή μας δὲν ἦτο 930 χιλ. ἀλλὰ ἐλάχιστα πάρα πάνω περίπου 1 ἑκ. ἡ θερμιδικὴ κατανάλωσις θὰ ἀνήρχετο εἰς 2590 διὰ τὸ 1951–52. Καὶ τοῦτο, ἐὰν κάμωμεν ἁπλῶς μίαν ὑπόθεσιν, ὅτι ἡ ἐσοδεία ἦτο 1 ἑκ.

§20Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἦτο ἀσφαλῶς.

§21Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Δὲν γνωρίζω. Ἡ θερμιδικὴ κατανάλωσις εἶναι 2590 διὰ τὸ ἔτος 1951–52, δηλαδὴ 100 θερμίδας ὑψηλοτέρας τοῦ 1949–50. Ἀλλὰ βεβαίως ἐπὶ αὐτῶν τῶν ὑποθέσεων δὲν ἠμποροῦμεν νὰ στηριχθῶμεν. Ἐὰν περαιτέρω ὁ κ. συνάδελφος ἐμελετοῦσε τὸ ἔγγραφον θὰ ἔβλεπε, ὅτι εἰς τρία βασικὰ εἴδη, ὅπως εἶναι ἡ ζάκχαρις, τὸ κρέας, τὸ ψάρι, ἡ αὔξησις καταναλώσεως μεταξὺ 50–51 καὶ 52 εἶναι μεγάλη, ὅπως ἐμφαίνεται εἰς τὰ στοιχεῖα τοῦ πίνακος V τοῦ δημοσιεύματος ποὺ ἐπεκαλέσθη ὁ κ. συνάδελφος. Καὶ ὡς ἐκ τούτου νομίζω, ὅτι τὸ τελευταῖον ἐπιχείρημα πίπτει. Ἡ τρομερὴ ἀποκάλυψις τῆς ἀστοργίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὑποσιτισμοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δὲν ἀντέχει ὄχι εἰς τὴν κριτικήν, ἀλλὰ εἰς τὴν ἁπλῆν ἀνάγνωσιν τοῦ σώματος, ὅπως τὸ ἀπεκάλεσαν, τοῦ ἐγκλήματος. Καὶ οἱ δύο τελευταῖοι ἰσχυρισμοὶ τοῦ κ. Στεφανοπούλου, οἱ θεωρητικοὶ ἰσχυρισμοί, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ ἐπίπεδον τῶν ἐπενδύσεων ἐμειώθη, ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι τὸ εἰσόδημα τῶν ἐργαζομένων τάξεων ἐμειώθη λόγῳ τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς, θὰ ἐξετασθοῦν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ὁ κ. Στεφανόπουλος μᾶς ἀνέφερεν ἀριθμοὺς κοινωνικῶν ἐπενδύσεων. Δυστυχῶς ὅμως μᾶς ἀνέφερεν ἀριθμοὺς ἀκαθαρίστων ἐπενδύσεων καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῶ ὅτι ἀνέφερε τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, διότι δὲν εἶχε προχείρους τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἐπενδύσεων παγίου κεφαλαίου. Ἄλλως, δὲν θὰ ὑπέπιπτεν ὁ κ. Στεφανόπουλος εἰς τόσον μέγα θεωρητικὸν σφάλμα. Ἐὰν πάρωμεν τὰς ἐπενδύσεις παγίου κεφαλαίου θὰ ἰδῆτε ὅτι μεταξὺ τοῦ 50 καὶ 52 διαφορὰ δὲν ὑπάρχει. Οἱ ὑπολογισμοὶ εἶναι εὔκολοι, δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω, ἀλλὰ μᾶς δίδουν τὸ ἀποτέλεσμα ὅτι τὸ 52 ἔχομεν ἐπενδύσεις παγίου κεφαλαίου, δηλ. εἰς παραγωγικὰς ἐγκαταστάσεις καὶ ὄχι εἰς ἀποθέματα, 4.506 δισεκατ. ἔναντι 4 536 δισεκατ. διὰ τὸ ἔτος 1951. Ὡς ἐκ τούτου βλέπετε ὅτι παρὰ τὸ σφίξιμον τῆς πιστωτικῆς βίδας, παρὰ τὸν ἀσφυκτικὸν περιορισμὸν τῶν πιστώσεων, παρὰ τὴν κακοήθη αὐτὴν ἔχθραν πρὸς τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ἐμπόριον διὰ τὸ ὁποῖον κατηγορεῖτε τὴν Κυβέρνησιν, ἡ διαφορὰ τῶν ἐπενδύσεων 51 καὶ 52 εἶναι ἀνύπαρκτος. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ τελευταῖον, εἰς τὸ κοινωνικὸν εἰσόδημα τῶν ἐργατικῶν τάξεων. Κύριοι συνάδελφοι, ἕνα βασικὸν στοιχεῖον τὸ ὁποῖον θὰ ἐκθέσω ὅταν θὰ ἐξετάσω τὴν γενικωτέραν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἶναι καὶ ἡ διακύμανσις τοῦ τιμαρίθμου. Ἀπὸ τὰ συμπεράσματα τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς ἐκθέσω, ὑπάρχει μία μείωσις τὴν ὁποίαν παρεδέχθη καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος. Παραλλήλως ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ 20% καὶ τῶν συνταξιούχων, εἰς δὲ τοὺς ἐργάτας καὶ λοιποὺς συνταξιούχους ἐδόθησαν σποραδικαὶ αὐξήσεις. Εἶναι ἑπομένως φυσικόν, ὅτι, ἐφόσον τὸ ἐπίπεδον χρηματικοῦ εἰσοδήματος τῶν ὑπαλλήλων καὶ μισθωτῶν διατηρεῖται εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον, ἢ αὐξάνεται καὶ ταὐτοχρόνως μειοῦται τὸ κόστος ζωῆς, ὑπάρχει μία αὔξησις τοῦ πραγματικοῦ εἰσοδήματος. Ταὐτοχρόνως ἐὰν ἡ ἀπασχόλησις παραμένῃ περίπου εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα, ἢ ἐὰν ἡ διακύμανσις τῆς ἀπασχολήσεως δὲν εἶναι μεγάλη, δυνάμεθα νὰ βγάλωμεν τὸ συμπέρασμα, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τὰς ὁποίας ἐξέθεσα, ὅτι ὁ κόσμος τῶν μισθωτῶν ἐν τῷ συνόλῳ τυγχάνει μιᾶς αὐξήσεως τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ἀλλὰ τὸ ἴδιον, κύριοι συνάδελφοι, συμβαίνει καὶ μὲ τὸν γεωργικὸν πληθυσμόν. Διότι ναὶ μὲν ἐκ τῆς ἀβασανίστου ἐξετάσεως ὡρισμένων ἀριθμῶν δύναται κανεὶς νὰ συμπεράνῃ ὅτι μία διαφορὰ μεταξὺ τῶν τιμῶν τῶν βιομηχανικῶν καὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων σημαίνει ἀναγκαστικῶς μίαν μείωσιν τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀγρότου, ἀλλὰ δὲν νομίζω. Διότι ὑπάρχουν δύο προϋποθέσεις. Ὅτι ὁ ἀγρότης τοῦ ὁποίου τὸ εἰσόδημα εἶναι χαμηλόν, ἀγοράζει ἀγροτικὰ προϊόντα διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα ὁ ἴδιος παράγει καὶ δεύτερον ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ὁ ὄγκος τῆς ἐσοδείας εἶναι μεγαλείτερος τοῦ περυσινοῦ καὶ ὑπὸ τὴν τρίτην προϋπόθεσιν ὅτι εἶναι σταθεραὶ αἱ τιμαί, ἡ ἐλαφρὰ αὔξησις τοῦ προϊόντος του καὶ ὑπὸ τὴν περαιτέρω προϋπόθεσιν ὅτι ὁ γενικὸς δείκτης τιμῶν κάμπτεται, δὲν ἠμπορῶ παρὰ νὰ βγάλω τὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ ἀγροτικὸς τομεὺς ἔτυχε μιᾶς καλιτέρας τῆς περυσινῆς μεταχειρίσεως. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νομίζω, χωρὶς νὰ θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς μίαν ἀνάλυσιν, ὅτι δυνάμεθα κύριοι βουλευταί, νὰ βγάλωμεν τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν θέσιν τῶν μισθωτῶν ἐν τῷ συνόλῳ ἐβελτίωσεν, ἀλλὰ καὶ τὴν θέσιν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Μὲ τὰς παρατηρήσεις αὐτὰς κλείω τὸ κεφάλαιον τῆς ἀπαντήσεως πρὸς τὸν κ, Στεφανόπουλον καὶ εἰσερχόμεθα πλέον εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ οἰκονομικοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ 5 λεπτά. (Ὥρα 08.20′ μ. μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 08.30′ μ. μ.).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ παρακαλεῖται νὰ συνεχίσῃ.

§24Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἡ ἐπίθεσις τὴν ὁποίαν ἐξαπέλυσεν ἡ Ἀντιπολίτευσις κατὰ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐὰν μὲν εἶναι καλόπιστος, ὀφείλεται εἰς ἀδυναμίαν συλλήψεως τῶν βαθυτέρων οἰκονομικῶν προβλημάτων καὶ δυσχερειῶν τῆς χώρας. Ἐὰν πάλιν δὲν εἶναι καλόπιστος, τότε τὴν Ἀντιπολίτευσιν καθιστᾷ σύμμαχον πρὸς τὰς δυνάμεις καὶ τὰ συμφέροντα ποὺ ἀγωνίζονται διὰ τὴν διατήρησιν ἑνὸς καθεστῶτος σπατάλης καὶ ἀσυδότου κερδοσκοπίας εἰς βάρος τῆς εὐρείας μάζης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι σπατάλη καὶ κερδοσκοπία θὰ ἔχουν ὡς μοιραῖον ἐπακόλουθον τὸν πληθωρισμὸν καὶ τὸν κατεξευτελισμὸν τῆς δραχμῆς, ἀπὸ τὸν ὁποῖον θὰ ἐπωφεληθοῦν ἐλάχιστοι καὶ θὰ δυστυχήσουν αἱ λαϊκαὶ μᾶζαι. Θὰ ἤθελα νὰ πιστεύω, ὅτι ἰσχύει ἡ πρώτη ἑρμηνεία, αἱ ἐνδείξεις ὅμως εἶναι ὑπὲρ τῆς δευτέρας, χωρὶς βεβαίως νὰ ἀποκλείεται καὶ τὸ ἐλαφρυντικόν, ὅτι ἀδυνατεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἀντιληφθῇ τὴν ἀνάγκην καὶ σκοπιμότητα μιᾶς οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεως ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας τοῦ παρελθόντος. Χαρακτηριστικὸν πάντως τῆς ἀσυνεπείας τῆς στάσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν τῆς χώρας ἀποτελεῖ ἡ πρὸ δύο περίπου ἑβδομάδων ἀπότομος μεταστροφὴ εἰς τὴν γενικήν της τοποθέτησιν, ἡ ὁποία κατὰ περίεργον σύμπτωσιν, συνέπεσε μὲ τὴν ἐπιστροφὴν καὶ τὰς δηλώσεις τοῦ Πρέσβεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν.

§25Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅπως γνωρίζετε, κατὰ τὸ ἄρθρον 21 τοῦ Κανονισμοῦ ἀπαγορεύονται οἱ γραπτοὶ λόγοι.

§26Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, κ. συνάδελφε, τὸ ἐπιτρέπει;

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§28Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ ἐπιτρέπει ἡ Βουλή, ἔχει καλῶς.

§29Ε. ΓΟΝΗΣ. Αὐτὴ δὲν εἶναι συζήτησις, ἀλλὰ μονόλογος. Ἀφοῦ δὲ παρὰ τὸν Κανονισμόν, ὁμιλῆτε ἀπὸ χειρογράφου καὶ ἀφοῦ δὲν δέχεσθε διακοπάς, δώσατε τὸ κείμενον εἰς τοὺς πρακτικογράφους νὰ τὸ διαβάσωμεν αὔριον ἀπὸ τὰ πρακτικὰ καλύτερον.

§30Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Μετὰ τὴν βιαίαν κριτικὴν κατὰ τοῦ ἀντιπληθωρισμοῦ, ὅπως ἐπιμόνως χαρακτηρίζεται ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, τὰ δημοσιογραφικὰ ὄργανα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔσπευσαν νὰ δηλώσουν, ὅτι ἡ ἀντιπληθωρικὴ πολιτικὴ εἶναι ἐθνικὴ καὶ ὑποστηρίζεται ἀπὸ ὅλους ἀλλ’ ὅτι αἱ προσπάθειαι τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐλλιπεῖς καὶ σπασμωδικαί. Εἶναι ἀπαραίτητον νὰ σημειωθῇ εὐθὺς ἀπ’ ἀρχῆς, ὅτι ἡ πολεμικὴ ὀφείλεται εἰς σύγχυσιν ἐκ προθέσεως ἢ ἀγνοίας περὶ τὴν σημασίαν τοῦ ὅρου «ἀντιπληθωρισμός». Ἐὰν μὲν πρόκειται περὶ ἀντιπληθωρισμοῦ, ἀποβλέποντος εἰς τὴν ἀποτροπὴν τῆς ὁλονὲν μεγαλυτέρας διογκώσεως τοῦ ἐν κυκλοφορίᾳ χαρτονομίσματος, ἡ ὁποία συνεπάγεται καταστροφὰς τῶν ὁποίων ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει ὀδυνηροτάτην πεῖραν, τότε ἡ Κυβέρνησις ἀσκεῖ πολιτικὴν ἀνενδότως ἀντιπληθωρικήν. Ἀλλ’ ὁ ὅρος ἀντιπληθωρισμὸς σημαίνει ἐπίσης τὴν ἐπιδίωξιν τῆς ἐπιτεύξεως ὡρισμένων οἰκονομικῶν σκοπῶν, διὰ τῆς συστολῆς τοῦ ὄγκου τοῦ κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος. Ἐὰν αὐτὴν τὴν σημασίαν τοῦ ὅρου ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει τότε, θὰ τὸ ἀποδείξωμεν κατὰ τρόπον ἀνεπίδεκτον ἀμφισβητήσεως, ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως οὐδόλως εἶναι ἀντιπληθωρική. Διὰ νὰ χρησιμοποιήσω τὴν ἀκριβεστέραν ξένην ὁρολογίαν, ἡ Κυβέρνησις ἀσκεῖ μὲν ἀνενδότως οἰκονομικὴν πολιτικὴν Antiinflationniste, οὐδόλως δὲ ἀσκεῖ οἰκονομικὴν πολιτικὴν Deflationniste. Δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι ν’ ἀνεχθῶμεν ὅπως διὰ τῆς δημιουργίας συγχύσεως περὶ τὰς λέξεις κατασυκοφαντηθῇ παρὰ τῷ Ἑλληνικῷ λαῷ ἡ μόνη μέχρι τοῦδε συνεπὴς καὶ μελετημένη οἰκονομικὴ πολιτικὴ Ἑλληνικῆς μεταπολεμικῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀντιπληθωρικὴ ἐν τῇ τελευταίᾳ ἐννοίᾳ δὲν εἶναι, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τοὺς ἀριθμούς, καὶ ἑνότητα ἔχει δι’ ὅσους θελήσουν νὰ παρακολουθήσουν τὴν ἀλληλουχίαν τῶν μέτρων, ποὺ ἐλήφθησαν κατὰ τὸ τελευταῖον ὀκτάμηνον. Αἱ ἐν Ἑλλάδι Ἀμερικανικαὶ Ἀποστολαὶ κατανοοῦν τὴν καταβαλλομένην προσπάθειαν οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεως, ἀλλ’ ἡ πολιτικὴ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως οὐδέποτε ἐθεμελιώθη ἐπὶ τῆς ἐπιδοκιμασίας αὐτῆς. Παρὰ τὴν λαμπρὰν ἀτμόσφαιραν συνεργασίας, τὴν ὁποίαν διατηρεῖ ἡ Κυβέρνησις μετὰ τῶν ἐνταῦθα ἐκπροσώπων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, πάντοτε ὑπῆρξαν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν βαθεῖαι διαφοραὶ ἀπόψεων καὶ ὡς πρὸς τὴν ἔκτασιν καὶ τὴν φύσιν τῶν ἐπιβαλλομένων μέτρων, ἀλλ’ ἰδίως ὡς πρὸς τὴν ἀνάγκην καὶ τὰς προϋποθέσεις μιᾶς ταχείας οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, εὐθὺς ἀμέσως καὶ κατὰ τὸν πλέον ἔντονον τρόπον, ὅτι ἕνας ἐκ τῶν κυριωτέρων σκοπῶν ποὺ ὑπηρετεῖ ἡ καταβαλλομένη προσπάθεια οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεως, εἶναι νὰ τεθοῦν στερεὰ θεμέλια διὰ τὴν πλήρη ἀξιοποίησιν τόσον τῶν Ἑλληνικῶν πόρων, ὅσον καὶ τῆς ἀπαραιτήτου ἐξωτερικῆς οἰκονομικῆς βοηθείας. Τῆς βοηθείας ταύτης τὴν αὔξησιν δὲν ἐπαύσαμεν νὰ διεκδικῶμεν δι’ ὅλων τῶν ἐπιχειρημάτων ποὺ μᾶς παρέχουν ὄχι μόνον αἱ θυσίαι τῆς χώρας μας καὶ ἡ συμβολή της, τόσον κατὰ τὸ παρελθὸν ὅσον καὶ εἰς τὸ παρὸν εἰς τὴν ἄμυναν τῶν ἐλευθέρων λαῶν, ἀλλὰ καὶ τὸ δίκαιον αἴτημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τὴν κατοχύρωσιν, ἑνὸς ἀσφαλεστέρου καὶ καλυτέρου οἰκονομικοῦ μέλλοντος. Ἡ παραγωγικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς Χώρας μας εἶναι εἷς ἐκ τῶν πρωταρχικῶν σκοπῶν τῆς προσπαθείας μας. Θὰ τονίσωμεν ὅτι καὶ ἐὰν ἔτι, παρὰ τὸν συνεχῆ μας ἀγῶνα, δὲν κατωρθώσαμεν νὰ μεταβάλωμεν τὴν στάσιν τῶν Ἀμερικανικῶν ὑπηρεσιῶν ἐπὶ τῆς ἐν γένει μειώσεως τῆς παρεχομένης βοηθείας εἰς ὅλας τὰς Χώρας καὶ ἰδίως τὴν Ἑλλάδα, καὶ πάλιν τότε ἡ ἀσκουμένη παρ’ ἡμῶν πολιτική, παρ’ ὅλον ὅτι δὲν θὰ εὕρισκε τὴν πλήρη ὁλοκλήρωσίν της εἰς τὴν ἐντόνως διεκδικουμένην ἐξασφάλισιν μιᾶς ταχείας οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, θὰ ἐπεβάλλετο καὶ πάλιν ἀπὸ λόγους στοιχειώδους σωφροσύνης. Διότι, ἐὰν παρὰ τὰς ἐπιμόνους προσπαθείας μας, δὲν καθίστατο δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τῶν ἀναγκαίων πόρων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀπαραιτήτων παραγωγικῶν ἔργων, ἡ ἀπότομος ἐλάττωσις τῆς βοηθείας θὰ ὡδήγει εἰς τὴν πλήρη ἐξαθλίωσιν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐὰν μᾶς εὕρισκε ζῶντας ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς σπατάλης καὶ τῆς κερδοσκοπίας, τὸ ὁποῖον ἐμάστιζε τὴν χώραν μας ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πλήρης καὶ ἀληθὴς τοποθέτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε κατανοήσει ἡ Ἀντιπολίτευσις, διότι ἐγκαίρως καὶ λεπτομερῶς ἐξετέθη παρ’ ἡμῶν πρὸς αὐτήν, ὅπως θὰ τῆς ὑπενθυμίσω κατωτέρω. Ἀντὶ ὅμως νὰ συμβάλῃ, τοὐλάχιστον, μὲ τὴν σιωπὴν της εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν μείζονος ἐθνικῆς σημασίας θεμάτων τούτων, ἐπροτίμησε τὴν εὔκολον δημοκοπίαν, καὶ ἐνῷ ὁμιλεῖ περὶ ἀνάγκης σθεναρᾶς πολιτικῆς καὶ ἀντιδημοτικῶν μέτρων, κινητοποιεῖ ὅλους τοὺς φορεῖς τῶν ἀπόψεών της διὰ νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὰς συνεπείας τῶν ἀντιδημοτικῶν μέτρων ποὺ λαμβάνει ἡ παροῦσα Κυβέρνησις καὶ διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ὀλίγων ἐκπροσώπων τῶν συμφερόντων, τὰ ὁποῖα βεβαίως θίγονται ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν προσπάθειαν. Ἡ ἀσκουμένη οἰκονομικὴ πολιτικὴ εἶναι ἑπόμενον νὰ προκαλῇ διαμαρτυρίας ἐφ’ ὅσον θίγει τὰς κακὰς ἕξεις ἢ τὰ δημιουργούμενα προνόμια τῶν ὀλίγων. Τὸ νὰ συμμαχῇ ὅμως μὲ τὰς διαμαρτυρίας αὐτὰς ἡ Ἀντιπολίτευσις προδίδει, τοὐλάχιστον, ἔλλειψιν συναισθήσεως τῆς εὐθύνης της καὶ ἀντιλήψεως τῶν ἀληθῶν συμφερόντων τῆς χώρας. Διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς ἐπικρίσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπιβάλλεται νὰ ἐκθέσω τὸ ὅλον οἰκονομικὸν σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐξεπονήθη καὶ ἐτέθη ἐν ἐφαρμογῇ, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐξουσίαν. Ἐπειδὴ ὁ ὅρος «οἰκονομικὸν σχέδιον» ἔχει ὑποστῆ πολλαπλᾶς ταλαιπωρίας καὶ παρερμηνείας, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξηγήσω τί ἐννοῶ μὲ αὐτόν. Πρόκειται περὶ ἑνὸς λεπτομεροῦς ὡλοκληρωμένου προγράμματος κρατικῶν μέτρων εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς οἰκονομίας μας, τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν σαφῶς τεθειμένους σκοπούς. Τὸ οἰκονομικὸν σχέδιον τῆς Κυβερνήσεως ἐπανειλημμένως ἐξετέθη εἰς ἀνακοινώσεις ἀλλὰ καὶ εἰς λεπτομερῆ ὑπομνήματα τῶν ὁποίων ἔλαβε γνῶσιν ἡ Ἀντιπολίτευσις. Τὰ μέτρα αὐτὰ καὶ ἑνότητα ἔχουν καὶ παρακολουθοῦνται λεπτομερῶς ἐν τῇ ἐφαρμογῇ των. Ἡ ἐφαρμογὴ των δὲ παρακολουθεῖται καὶ κατὰ τριμηνίας καὶ ἀπὸ μηνὸς εἰς μῆνα ἐπὶ τῇ βάσει λεπτομερῶν ἐκτιμήσεων ὅλων τῶν παραγόντων ποὺ ἐπηρεάζουν τὴν οἰκονομικήν μας ζωήν. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὴν Ἀντιπολίτευσιν, πότε εἰς τὸ παρελθὸν συνέβη τοῦτο κατὰ τὴν μακρὰν σειρὰν ἐτῶν, ὁπότε ἐπιφανεῖς ἐκπρόσωποι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐρρύθμιζαν τὰς οἰκονομικὰς τύχας τοῦ τόπου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τόσον τὸ μέγεθος, ὅσον καὶ ἡ φύσις Ἀμερικανικῆς βοηθείας μετεβλήθησαν ριζικῶς ἀπὸ τοῦ πολέμου τῆς Κορέας καὶ ἰδίως κατὰ τοὺς τελευταίους δώδεκα μῆνας. Διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπηρεάσωμεν ἡμεῖς σοβαρῶς, τὸ συνολικὸν ποσὸν τῆς οἰκονομικῆς βοηθείας ποὺ παρέχεται ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν εἰς ὅλας τὰς Χώρας ἐλαττοῦται καὶ μάλιστα ταχέως. Ἐξ ἄλλου, ἡ χρῆσις τῆς χορηγουμένης βοηθείας καθίσταται ὁλοὲν δυσχερεστέρα διότι ὁ κατάλογος τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα μποροῦμε νὰ ἀγοράσωμεν μὲ χρήματα τῆς βοηθείας, περιορίζεται διαρκῶς περισσότερον. Ἐπὶ πλέον, ἡ διαδικασία τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς βοηθείας καθίσταται πολυπλοκωτέρα καὶ δυσχερής. Εἰς τὰς τάσεις αὐτὰς ἀντιδρῶμεν μὲ ὅλας μας τὰς δυνάμεις. Καθ’ ὃν χρόνον ὅμως δὲν χάνομεν οὐδεμίαν εὐκαιρίαν τονίζοντες καὶ ἀναπτύσσοντες πρὸς τοὺς φίλους Ἀμερικανοὺς δι’ ἀριθμῶν καὶ ἐπιχειρημάτων τὰς ἀνάγκας καὶ δυσχερείας μας καὶ τὴν ἐξάρτησιν καὶ συνάρτησιν τῶν προβλημάτων μας ἀπὸ τὸ ὑπέρογκον βάρος τῶν λεγομένων δαπανῶν ἀμύνης, λόγοι στοιχειώδους προνοίας ἐπιβάλλουν νὰ λάβωμεν ὡρισμένας βασικῆς σημασίας ἀποφάσεις καὶ νὰ χαράξωμεν καὶ νὰ ἐφαρμόσωμεν μετὰ συνεπείας μίαν πολιτικήν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἐπιταχύνωμεν α) τὴν μείωσιν τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν μας πληρωμῶν, β) τὴν ἐξαφάνισιν τῆς κερδοσκοπίας καὶ τῶν ἐνεργειῶν αἱ ὁποῖαι διαρκῶς ὑπονομεύουν τὸ ἐθνικόν μας νόμισμα, γ) τὴν κινητοποίησιν τῶν διαθεσίμων κεφαλαίων τῆς χώρας μας πρὸς πράγματι παραγωγικὰς ἐπενδύσεις, ἀντὶ νὰ διοχετεύωνται πρὸς τὸν χρυσὸν ἢ τὸ λαθραῖον ἐξωτερικὸν συνάλλαγμα ἢ πρὸς ἀποθέματα ἀγαθῶν μὲ τὴν διαρκῆ προσδοκίαν ἀνατιμήσεων. Διὰ νὰ ἐπιτευχθοῦν τὰ ἀνωτέρω, ἦτο ἀπαραίτητον νὰ συγκεντρώσωμεν ὅλας μας τὰς προσπαθείας: 1. Πρὸς τὴν ἐλάττωσιν καὶ ἐξαφάνισιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τῶν ἐλλειμμάτων τῶν πάσης φύσεως κρατικῶν διαχειρίσεων, τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνουν εἴτε ἀπ’ εὐθείας τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, εἴτε τὸ σύνολον τῶν διαθεσίμων μας διὰ τὴν πιστοδότησιν τῆς οἰκονομίας. 2. Πρὸς τὴν συγκράτησιν τῆς τραπεζιτικῆς χρηματοδοτήσεως εἰς λογικὰ ἐπίπεδα καὶ διὰ σκοποὺς οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι ἐξηκριβωμένως παραγωγικοί, καὶ μόνον ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι λαμβάνει χώραν καὶ ἡ ἀναγκαία συμμετοχὴ τῶν ἰδιωτικῶν κεφαλαίων τῶν δανειζομένων ἐπιχειρήσεων καὶ 3. Πρὸς τὴν δημιουργίαν τῶν ἀναγκαίων προϋποθέσεων διὰ τὴν διαμόρφωσιν τῆς γενικῆς πεποιθήσεως, ὅτι αἱ τιμαὶ δὲν δύνανται καὶ δὲν πρόκειται διαρκῶς νὰ ὑψώνωνται, ἀλλ’ ὅτι ἀντιθέτως τὸ Κράτος λαμβάνει τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν πάταξιν τῆς κερδοσκοπίας καὶ τὴν ἐξουδετέρωσιν τῶν ἐνεργειῶν, αἱ ὁποῖαι ὁδηγοῦν εἰς ἀνατιμήσεις. Ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους τίτλους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αἱ ἐπιδιώξεις αὐταὶ δὲν ἔμειναν εἰς τοὺς λόγους ἢ εἰς τὰ χαρτιά, ἀλλ’ ὅτι κατέστησαν ζωντανὴ πραγματικότης καὶ μάλιστα, μέσα σὲ ὀκτὼ μόνον μῆνας. Εἶναι δὲ βέβαιον, ὅτι ἡ λῆψις καὶ ἡ μετ’ ἀνενδότου ἐπιμονῆς ἐφαρμογὴ μέτρων πρὸς τὰς ἀνωτέρω κατευθύνσεις, θὰ ὁδηγήσουν πρὸς μίαν ἐξυγίανσιν τῆς οἰκονομίας. Θὰ ἀναπτύξω τώρα ποῖα εἶναι τὰ εἰδικώτερα μέτρα οἰκονομικῆς πολιτικῆς, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν πρὸς τὰς ἀνωτέρω κατευθύνσεις καὶ ποῖα εἶναι τὰ ἤδη ἐπιτευχθέντα ἀποτελέσματα. Ὁ κατατεθεὶς κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούλιον Κρατικὸς προϋπολογισμὸς εἶχε διαμορφωθῆ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν βοηθείας ὕψους δολλαρίων 250 ἑκατ. καὶ προέβλεπεν ἔλλειμμα 1.500 δισεκατομμυρίων δραχμῶν περίπου, τὸ ὁποῖον μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἀδιαθέτων πιστώσεων, θὰ ἠλαττοῦτο εἰς τὰ 1.200 περίπου δισεκ. δραχμῶν. Μὲ τὴν προβλεπομένην τότε βοήθειαν τῶν 250 ἑκατ. δολλαρίων, ὑπελογίζετο, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθοῦν πόροι περίπου 1.300 δισεκ. διὰ τὰς εἰς δραχμὰς δαπάνας τοῦ Προγράμματος Ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας. Ὅταν ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἡ προοπτικὴ μειώσεως τῆς βοηθείας ἦτο ἤδη σαφής. Ὡρισμέναι δὲ αὐξήσεις κυρίως τῶν δαπανῶν ἀμύνης, ἀνεβίβαζαν τὸ ἀκαθάριστον ἔλλειμμα εἰς ἄνω τῶν 1.700 δισεκατομμυρίων, μετὰ δὲ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν προβλεπομένων ἀδιαθέτων πιστώσεων, εἰς 1.500 δισεκ. περίπου. Ἐπὶ πλέον, ποσὸν ἄνω τῶν 400 δισ. ἔπρεπε νὰ ἐξασφαλισθῇ διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἀναγκαίων ἀποθεμάτων πρὸς στήριξιν τοῦ προγράμματος διανομῶν. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτάς, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἀποφύγωμεν τὴν διόγκωσιν τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας καὶ τὴν ἀναβίωσιν ἐντόνως ὑψωτικῶν τάσεων εἰς τὰς τιμάς, ἦτο ἀπαραίτητον νὰ προβῶμεν εἰς σημαντικὰς μειώσεις εἴτε τοῦ ἐλλείμματος τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, εἴτε τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων, εἴτε τῆς συνολικῆς πιστοδοτήσεως τῆς οἰκονομίας. Διότι τὰ τρία αὐτὰ σκέλη δαπανῶν ἀλληλοσυμπληροῦνται, καὶ οἱαδήποτε αὔξησις δαπανῶν εἰς ἕνα ἐξ αὐτῶν, δέον κατ’ ἀνάγκην νὰ συνδέεται μὲ ἀντιστοίχους περικοπὰς εἰς τὸ ἕτερον ἢ εἰς ἀμφότερα τῶν ἄλλων δύο σκελῶν. Μὲ τὰς προσπαθείας, αἱ ὁποῖαι κατεβλήθησαν ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου καὶ ἐντεῦθεν κατέστη δυνατόν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ περικοπῇ τὸ ἔλλειμμα τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ σχεδὸν εἰς τὸ ἥμισυ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ ἐξασφαλισθοῦν, παρ’ ὅλας τὰς ἐπιμόνους ἀντιρρήσεις τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, δαπάναι διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν 933 δισεκ. Ἡ μείωσις τοῦ ἐλλείμματος τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἀπό 1550 δισ., ὅπου ἔτεινε νὰ διαμορφωθῇ, εἰς 702 δισεκατομ. περίπου, ἐπετεύχθη τόσον μὲ αὔξησιν τῶν ἐσόδων ἰδίως ἐξ ἀμέσων φόρων ὅσον καὶ μὲ περικοπὴν τῶν δαπανῶν. Τὰ ἔσοδα ἐξ ἀμέσων φόρων ηὐξήθησαν κατὰ δραχ. 293 δισ. ἢ πλέον τοῦ 25% τῶν προβλεφθέντων, ἤτοι τὰ ἐξ ἀμέσων φόρων ἔσοδα τοῦ λήξαντος οἰκονομικοῦ ἔτους ἀνῆλθον εἰς 1.442 δισ. καὶ εἶναι κατὰ 460 δισ. ὑψηλότερα τῶν πραγματοποιηθέντων κατὰ τὸ 1950–51 καὶ κατὰ 746 δισεκ. ὑψηλότερα τῶν ἐσόδων ἐξ ἀμέσων φόρων τοῦ 1949–50. Μὲ ἄλλους λόγους, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ 1949–50 αἱ εἰσπράξεις, ἐξ ἀμέσων φόρων ὑπερεδιπλασιάσθησαν, τὸ δὲ ποσοστὸν εἰσπράξεων ἀμέσων φόρων ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν κρατικῶν ἐσόδων ἐξ ἐγχωρίων πόρων ηὐξήθη ἀπὸ 19% τὸ 1949–50 εἰς 22% 1950–51 εἰς 25% κατὰ τὸ 1951–52. Τοῦτο ἐπετεύχθη ἄνευ οὐσιαστικῆς αὐξήσεως τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν καὶ σχεδὸν ἀποκλειστικῶς μὲ τὴν καλυτέραν λειτουργίαν τῶν ἁρμοδίων φοροτεχνικῶν ὑπηρεσιῶν. Τὸ σύνολον ἐξ ἄλλου τῶν πραγματοποιηθέντων κρατικῶν ἐσόδων ἀνῆλθεν εἰς δρχ. 5.833 δισ. ἔναντι 4.540 δισ. κατὰ τὸ 1950–51 καὶ 3.662 δισ. κατὰ τὸ 1949–50 ἤτοι ἐσημείωσεν αὔξησιν ἐντὸς τῶν δύο τελευταίων ἐτῶν κατὰ 2171 δισ. ἢ 60%. Προβλέψεις καὶ Πραγματοποιήσεις ἐξόδων προϋπολογισμοῦ 1951–52.

Ἐξ ἄλλου, ἐπὶ τῶν ἀρχικῶς προβλεφθεισῶν δαπανῶν δρχ. 6.829 δισ. (μεῖον ἀδιαθέτων πιστώσεων 380 δισ.) ἐπεβλήθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους αὐξήσεις 347 δισ. αἱ ὁποῖαι ἔτειναν νὰ ἀναβιβάσουν τὰς συνολικὰς δαπάνας εἰς δρχ. 7.176 δισ. (ἢ ἀφαιρουμένων τῶν ἀδιαθέτων πιστώσεων 380 δισ. εἰς δραχ. 6.796 δισεκ.). Ἔναντι τῶν κονδυλίων αὐτῶν προβλέπεται ὅτι τελικῶς καθ’ ὁλόκληρον τὴν χρῆσιν 1951–52 θὰ πραγματοποιηθοῦν δαπάναι δρχ. 6.535 δισ. Δηλαδὴ ἐπετεύχθη μείωσις κατὰ δραχ. 642 δισ. ἀπὸ τὸ ὕψος τῶν 7.176 δισ. ὅπου αἱ δαπάναι ἔτειναν νὰ διαμορφωθοῦν. Πρέπει δὲ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς τὰς ἐπιβληθείσας καὶ ἀπορροφηθείσας αὐξήσεις περιλαμβάνονται καὶ δραχ. 139 δισ. διὰ τῶν ὁποίων συνεπληρώσαμεν τὸ πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως τοῦ ὁποίου αἱ κυριώτεραι παραγωγικαὶ ἐπενδύσεις ἐκινδύνευαν νὰ διακοποῦν. Τὸ κονδύλιον τῶν 347 δισεκατομ. κατὰ τὸ ὁποῖον ηὐξήθησαν αἱ δαπάναι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους περιλαμβάνει εἰδικώτερον τὰ ἑξῆς: Αὐξήσεις δαπανῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους 1951–1952.

Μὲ ἄλλους λόγους, ἐὰν ἴσχυον ὡς πρὸς τὰς δαπάνας αἱ προϋποθέσεις τοῦ κατατεθέντος προϋπολογισμοῦ, τὸ ἔλλειμμα θὰ ἦτο μεταξὺ 300 καὶ 350 δισ. δηλαδὴ κατὰ 850 μὲ 900 δισ. χαμηλότερον τοῦ ἀρχικῶς προβλεφθέντος τῶν 1.200 δισεκ. Εἶναι περιττὸν νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἀνωτέρω αὐξήσεως τῶν ἐσόδων θὰ ἦτο ἀδύνατος ἐὰν δὲν ἐφηρμόζοντο μετ’ αὐξούσης συνεπείας καὶ δραστηριότητος οἱ φορολογικοὶ νόμοι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους. Πρέπει τέλος νὰ παρατηρηθῇ, ὅτι ἡ κυβερνητικὴ προσπάθεια αὐξήσεως τῶν ἐσόδων ἐκ φορολογίας, στρέφεται ἰδίως πρὸς τοὺς ἔχοντας μεγάλα εἰσοδήματα, δηλαδὴ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν τάσιν νὰ τρέπωνται πρὸς ἀντιοικονομικὰς ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον στεροῦν τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὰ ἀπαραίτητα ἔσοδα διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν σκοπῶν του, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ἐπιβαρύνουν εἴτε μὲ τὴν δαπάνην συναλλάγματος διὰ τὴν ἀγορὰν χρυσῶν λιρῶν ἢ φυγαδευομένου, συναλλάγματος, εἴτε μὲ τὴν ἀπόκρυψιν ἐμπορευμάτων, τὰ ὁποῖα ὑπὸ ἄλλας συνθήκας θὰ εὕρισκον τὸν δρόμον των πρὸς τὴν κατανάλωσιν. Ὁ κατατεθεὶς προϋπολογισμὸς τοῦ ἔτους 1952–53 εἶναι ἰσοσκελισμένος καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς τρεχούσας εἰς δραχμὰς δαπάνας. Τοῦτο ἀποτελεῖ μοναδικὸν ἐπίτευγμα εἰς τὴν μεταπολεμικὴν δημοσιονομικὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου καὶ πραγματοποιεῖται μὲ ταὐτόχρονον αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ 20%. Ἡ ἰσοσκέλισις τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι στερεῶς θεμελιωμένη καὶ θὰ πραγματοποιηθῇ ὑπὸ τὰς ἀναγκαίας βεβαίως προϋποθέσεις πρῶτον, ὅτι αἱ δαπάναι ἀμύνης θὰ διατηρηθοῦν εἰς τὰ ὑπὸ συμφώνου μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς ὁρισθέντα ἐπίπεδα, δεύτερον ὅτι ἡ προσπάθεια καταπολεμήσεως τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ ἡ ἔγκαιρος ἐκτέλεσις τῶν φορολογικῶν ὑποχρεώσεων τῶν πολιτῶν θὰ ἀποτελέσῃ τὴν διαρκῆ μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ τρίτον, ὅτι δὲν θ’ αὐξήσωμεν τὰς δαπάνας μας διὰ τοῦ καθορισμοῦ ὑπερβολικῶν τιμῶν ἀσφαλείας αἱ ὁποῖαι θὰ ὡδήγουν εἰς ἐλλείμματα δεκάδων δισεκατομ., τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ καλύψῃ τὸ Κράτος. Ἡ πολιτικὴ καὶ τὰ ἐπιτεύγματα τῶν τελευταίων ὀκτὼ μηνῶν εἰς τὸν τομέα τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν ἀποδεικνύουν καὶ ἐγγυῶνται ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι εἰς θέσιν νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν σχεδιασθεῖσαν ἰσοσκέλισιν. Ὡς πρὸς τὴν κατανομὴν δαπανῶν, ἐπὶ συνόλου πιστώσεων διὰ τρεχούσας δαπάνας 6.800 δισ., 2.976 δισ., ἢ 43.2% προορίζονται διὰ τὴν ἐθνικὴν ἄμυναν, 370 δισ. ἢ ἄνω τοῦ 5%, διὰ τὴν κοινωνικὴν πρόνοιαν καὶ ὑγείαν, 929 δισ. ἢ 13. 5%, διὰ τὸ μισθολόγιον τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ 239 δισ. διὰ πολιτικὰς συντάξεις. Μὲ αὐτὰ τὰ κονδύλια καὶ ποσοστὰ κάθε ἀντικειμενικὸς παρατηρητὴς ἀντιλαμβάνεται πόσον μικρὰ περιθώρια διὰ περικοπὰς δαπανῶν ὑπάρχουν. Διὰ νὰ ἀντικρουσθῇ δὲ διὰ παντὸς ὁ δημοκοπικὸς ἰσχυρισμὸς περὶ ἀθρόων κομματικῶν διορισμῶν καὶ διασπαθίσεως τοῦ δημοσίου χρήματος ἀναφέρεται, ὅτι κατὰ τὴν 31 Μαΐου 1951 ὑπηρέτουν 74.819 δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐν συνόλῳ καὶ ὅτι τὴν 1ην Ἀπριλίου 1952 ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἀνῆλθεν εἰς 75.085 δηλ. κατὰ 266 ἀνθρώπους εἰδικώτερον δὲ ἀπὸ τῆς 1ης Νοεμβρίου 1951 μέχρι τῆς 30 Ἰουνίου 1952 οἱ πάσης φύσεως δημόσιοι ὑπάλληλοι ηὐξήθησαν κατὰ 42 ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὰς δημοσιευθείσας Ὑπουργικὰς ἀποφάσεις.

ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ

Ἐὰν ἐξετάσῃ κανεὶς τοὺς ἀριθμοὺς θὰ διαπιστώσῃ, ὅτι καθ’ ὅλους τοὺς μῆνας ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου μέχρι καὶ τοῦ Ἰουλίου, ἡ νομισματικὴ κυκλοφορία ἐκυμάνθη εἰς ἐπίπεδα κατὰ 200–300 δισ. περίπου, ἢ κατὰ μέσον ὅρον κατὰ 15% ὑψηλότερα τῶν ἀντιστοίχων περυσινῶν. Ἐξ ἄλλου, ἐκ τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων προκύπτει α) ὅτι τὸ ἐπίπεδον τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἦτο μόλις κατὰ 2.5% ὑψηλότερον τοῦ ἐπιπέδου τοῦ 1951. β) ὁ δείκτης τιμῶν χονδρικῆς πωλήσεως κατὰ τὸ τελευταῖον πεντάμηνον ἐκινήθη κατὰ μέσον ὅρον εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον μὲ ἐκεῖνο τῆς ἀντιστοίχου περιόδου τοῦ 1951, μέ πτωτικὴν τάσιν κατὰ τὸ 1952, ὅπως λεπτομερῶς ἀναλύεται κατωτέρω. Ἐνῶ λοιπὸν αἱ τιμαὶ τοῦ χονδρικοῦ ἐμπορίου 79 εἰδῶν παρέμειναν περίπου σταθεραὶ καὶ ὁ ὄγκος τῶν ἀγαθῶν ηὐξήθη κατὰ 2.5% περίπου τὰ χρηματικὰ μέσα ηὐξήθησαν κατὰ 15%. Διερωτᾶται κανεὶς πῶς, ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας, μπορεῖ νὰ γίνῃ λόγος περὶ ἀσφυξίας χρηματικῶν μέσων. Ἡ κεντρικὴ γραμμὴ τῆς ἐφαρμοζομένης πιστωτικῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἀντικείμενον τόσον σφοδρᾶς κριτικῆς, εἶναι ὁ περιορισμὸς τῆς χρηματοδοτήσεως ἐντὸς τῶν ὁρίων τὰ ὁποῖα ὑπαγορεύονται ἀπὸ τὴν κανονικὴν καὶ φυσιολογικὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ τῶν πραγματικῶν πιστοδοτήσεων τῆς οἰκονομίας.

ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ

ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΒΙΟΜ]ΝΙΑΣ

ΤΡΑΠΕΖΙΤΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

Ἐὰν ἐξετάσῃ κανεὶς μετὰ προσοχῆς τοὺς αὐθεντικοὺς ἀριθμοὺς τραπεζιτικῆς χρηματοδοτήσεως, οἱ ὁποῖοι παρέχονται ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος δυστυχῶς μόνον μέχρι τέλους Μαΐου, θὰ κάμῃ τὰς ἑξῆς διαπιστώσεις καὶ θὰ καταλήξῃ εἰς τὰ ἑξῆς συμπεράσματα: Πρῶτον. Κατὰ τὸ πεντάμηνον ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ἰανουαρίου καὶ μέχρι τοῦ Μαΐου τόσον ἡ συνολικὴ ὅσον καὶ ἡ κατὰ κυριωτέρους κλάδους χρηματοδότησις ἦτο ὑψηλοτέρα τῆς χρηματοδοτήσεως κατὰ τὸν ἀντίστοιχον περυσινὸν μῆνα. Κατὰ τὸν μῆνα Μάϊον ἡ συνολικὴ μὲν χρηματοδότησις ἦτο ὑψηλοτέρα κατὰ 6%, ἡ χρηματοδότησις τῆς γεωργίας κατὰ 10%, τῆς βιομηχανίας κατὰ 15% καὶ μόνον τοῦ ἐμπορίου ἐνῷ μέχρι καὶ τοῦ Ἀπριλίου ἦτο ἀνωτέρα τῆς ἀντιστοίχου περυσινῆς, κατὰ τὸν Μάϊον ἦτο κατὰ 3% χαμηλοτέρα, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους θὰ ἐξηγήσω κατωτέρω: Δεδομένου ὅτι ὡς ἤδη ἐτονίσθη, ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς τοῦ εἰσοδήματος ἦτο κατὰ 2.5% ὑψηλοτέρα τὸ 1952 ἐν συγκρίσει μὲ τὸ 1951 αἱ δὲ τιμαὶ παρέμειναν περίπου σταθεραὶ ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ συνολικὴ καὶ ἡ κατὰ κλάδους χρηματοδότησις ἦτο ὑψηλοτέρα τῆς περυσινῆς καὶ μάλιστα πέραν τῶν ὁρίων τὰ ὁποῖα θὰ ἐπέβαλλον ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Δεύτερον. Ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου μέχρι τοῦ Μαΐου, ἐνῷ ἡ συνολικὴ πιστοδότησις τῆς οἰκονομίας φαίνεται μειωθεῖσα καὶ τοῦτο, ἐὰν δὲν συνυπολογήσωμεν τὰ διατεθέντα διὰ κρατικὰς συγκεντρώσεις ἡ χρηματοδότησις εἰδικῶς τῆς γεωργίας ηὐξήθη κατὰ 180 περίπου δισ. Ἡ μείωσις τῆς συνολικῆς χρηματοδοτήσεως προῆλθε κατὰ κύριον λόγον συνεπείᾳ ἐλαττώσεως τῆς χρηματοδοτήσεως ἀφ’ ἑνὸς μὲν τοῦ ἐμπορίου κατὰ 200 δισ. ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῆς βιομηχανίας κατὰ δραχμὰς 108 δισ. περίπου. Ἀλλ’ ἡ χρηματοδότησις τῆς βιομηχανίας, καίτοι ἐλαττωθεῖσα κατὰ δραχμὰς 105 δισ., ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι κατὰ 15% ὑψηλοτέρα τῆς ἀντιστοίχου περυσινῆς, ἑπομένως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἶναι ὁ βαθμιαῖος περιορισμὸς τῆς ὑπερμέτρου καὶ μὴ δικαιολογουμένης ἐπὶ πλέον χρηματοδοτήσεως. Ἡ ἐλάττωσις ἐξ ἄλλου τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ ἐμπορίου ἡ ὁποία κατανέμεται περίπου ἐξ ἡμισείας μεταξὺ εἰσαγωγικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ ἐμπορίου ὀφείλεται εἰς τὰ ἑξῆς ἰδίως αἴτια. α) Πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι συνεπείᾳ τῶν συγκεντρώσεων διὰ τὰς διανομὰς διετέθησαν κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος πλέον τῶν δραχ. 400 δισ. τὰ ὁποῖα ἐχρηματοδότησαν συναλλαγὰς αἵτινες ὑπὸ διαφορετικὰς συνθήκας θὰ διενεργοῦντο ὑπὸ τοῦ ἰδιωτικοῦ ἐμπορίου. Κατὰ συνέπειαν εἰς τὴν συνολικὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἐμπορίου πρέπει νὰ συνυπολογισθῇ τὸ ποσὸν αὐτό, ὁπότε προκύπτει ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἠλαττώθη ἀλλὰ καὶ ηὐξημένη εἶναι τόσον ἡ συνολικὴ χρηματοδότησις ὅσον καὶ εἰδικῶς ἡ πιστοδότησις τῆς ἐμπορικῆς ἐν γένει διακινήσεως τῶν ἀγαθῶν. β) Τόσον διὰ τὸ ἐσωτερικὸν ὅσον καὶ διὰ τὸ εἰσαγωγικὸν ἐμπόριον ἐτέθησαν ὡρισμένοι κανόνες. Διὰ μὲν τὸ εἰσαγωγικὸν ἐμπόριον καθωρίσθησαν ὡρισμένα ποσοστὰ χρηματοδοτήσεως ἀναλόγως τῆς σπουδαιότητος καὶ τοῦ ἀπαραιτήτου τοῦ εἴδους εἰς τρόπον ὥστε αἱ εἰσαγωγαὶ βασικῶν εἰδῶν νὰ τυγχάνουν χρηματοδοτήσεως μέχρι 50%, τῶν δὲ ὀλιγώτερον οὐσιωδῶν εἰδῶν μὲ χαμηλότερα ποσοστὰ ἢ καὶ οὐδεμιᾶς. Δι’ εἴδη πολυτελείας ἢ καὶ ἡμιπολυτελείας, τὰ ὁποῖα εἶναι γνωστόν, τί περιθώρια κέρδους ἀφίνουν, ὑποθέτω ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ ἡ ὀρθότης τῆς μεταχειρίσεως αὐτῆς. Ἐξ ἄλλου προκειμένου περὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐμπορίου καθωρίσθη ὅτι προϋπόθεσις διὰ πᾶσαν χρηματοδότησιν εἶναι ἡ ὑποχρεωτικὴ προσκόμισις τιμολογίου. Καὶ τὴν μὲν σκοπιμότητα καὶ ἀναγκαιότητα τοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀπὸ μηνῶν ἀντικείμενον τόσον σφοδρᾶς ἀντιδράσεως καὶ τόσου θορύβου θὰ ἐξηγήσω κατωτέρω. Ἐνταῦθα περιορίζομαι νὰ εἴπω ὅτι οἱ κανόνες αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐγγυῶνται τὴν ἀληθῶς ἐμπορικὴν καὶ πράγματι παραγωγικὴν χρησιμοποίησιν τῶν δανειζομένων, ὡδήγησαν αὐτομάτως εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ ἐμπορίου. γ) Ἐπὶ πλέον τῶν ἀνωτέρω εἶναι, ὑποθέτω, εὔλογον καὶ ὑγιὲς νὰ ἐπιμείνῃ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ κανεὶς τὴν αὔξουσαν συμμετοχὴν τῶν κεφαλαίων τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων εἰς τὰς ἐργασίας των. Τὸ ὅτι τὸ ἐμπόριον ἐπραγματοποίησεν ἄφθονα κέρδη κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν ὑποθέτω ὅτι δὲν εἶναι ἐπιδεκτικὸν ἀμφισβητήσεως καθὼς ἐπίσης καὶ ὅτι τὰ κέρδη αὐτὰ ἐλάχιστα ἢ σχεδὸν τίποτε δὲν συνεισέφεραν εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους. Τὸ νὰ ζητῶμεν τώρα μίαν αὔξουσαν συμμετοχὴν τῶν κεφαλαίων τῶν ἐμπόρων εἰς τὰς ἐργασίας των, εἶναι τὸ ὀλιγώτερον ποὺ μποροῦμε νὰ ἀπαιτήσωμε. Τρίτον. Μίαν ἀκόμη ἀπόδειξιν τῆς ἀναληθείας τοῦ ἰσχυρισμοῦ ὅτι ἐδημιουργήσαμε πιστωτικὴν ἀσφυξίαν καὶ συγχρόνως μία ἐπιβεβαίωσιν τοῦ ὅτι ἡ ἀσκουμένη πολιτικὴ ἀποβλέπει εἰς τὴν ρευστοποίησιν τῶν μεγάλων ὀφειλῶν ὑπὲρ τῶν μικρῶν ἐπιχειρήσεων ἀποτελεῖ ἡ συνεχὴς αὔξησις τῶν δανείων τόσον πρὸς πληγέντας ἐπαγγελματοβιοτέχνας ὅσον καὶ πρὸς βιοτέχνας, ἐν γένει.

Τὰ στοιχεῖα ἀναφέρονται εἰς χορηγήσεις ἐκ κεφαλαίων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ δεικνύουν συνεχῆ αὔξησιν, ἡ ὁποία προκειμένου περὶ τῶν βιοτεχνικῶν δανείων ἀνέρχεται εἰς 40% δι’ ὁλόκληρον τὸ οἰκονομικὸν ἔτος καὶ εἰς ἄνω τοῦ 13% διὰ τὸ τελευταῖον ἑξάμηνον μόνον. Ἐκεῖνο ἑπομένως τὸ ὁποῖον πράγματι ἐγένετο κατὰ τὸ τελευταῖον ὀκτάμηνον δὲν εἶναι συμπίεσις τῶν πιστωτικῶν μέσων κάτω τῶν δικαιολογημένων ἀναγκῶν τῆς οἰκονομίας ἀλλ’ ὁ περιορισμὸς τῆς ἀδικαιολογήτου αὐξήσεως, ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὸ παρελθόν. Τὰ πιστωτικὰ μέσα ἀντὶ νὰ αὐξάνωνται ἀμέτρως καὶ σπατάλως, διατηροῦνται ἐντὸς τῶν ὁρίων τὰ ὁποῖα πράγματι δικαιολογοῦνται ἀπὸ τὴν πιθανὴν καί ὑγιᾶ αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Συμπίεσις δὲ γίνεται εἰς ἐκείνους τοὺς κλάδους οἱ ὁποῖοι ηὐνοήθησαν περισσότερον εἰς τὸ παρελθὸν καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι οἰκονομικῶς ἰσχυρότεροι, ἐνῶ ἀντιθέτως ἡ πιστοδότησις τῆς γεωργίας ὄχι μόνον δὲν ἠλαττώθη ἀλλ’ ηὐξήθη καὶ μάλιστα οὐσιωδῶς. Βεβαίως αἱ συνεχεῖς καὶ ἄνευ μέτρου αὐξήσεις τῆς πιστοδοτήσεως αἱ ὁποῖαι ἐλάμβανον χώραν εἰς τὸ παρελθὸν ἔπαυσαν καὶ τοῦτο θίγει φυσικὰ τὰς κακὰς ἕξεις αἱ ὁποῖαι εἶχον δημιουργηθῆ καὶ ἐτρέφοντο ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια. Ἡ ἀλλαγὴ αὐτὴ εἶναι φυσικὸν νὰ προκαλῇ τὴν ἔντονον ἀντίδρασιν τῶν ἐνδιαφερομένων δὲν εἶναι ὅμως εὔλογον νὰ ἐπηρεάζῃ καὶ νὰ κάμπτῃ τοὺς ὑπευθύνως διαχειριζομένους τὰ κοινά. Ἐκτὸς ὅμως ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ ἀνέπτυξα καὶ οἱ ὁποῖοι ἐξηγοῦν τὰ ποσοτικὰ ὅρια ἐντὸς τῶν ὁποίων κινεῖται ἡ χρηματοδότησις, ὑπάρχουν καὶ βαθύτεροι λόγοι καὶ ἀπώτερα ἀποτελέσματα ποὺ ὑπαγορεύουν τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Ὑποθέτω δὲν θὰ ἀμφισβητηθῇ ὅτι μεταπολεμικὴ τάσις εἰς τὴν Ἑλλάδα πλείστων ἐπιχειρηματιῶν εἶναι νὰ δανείζωνται μὲ πολὺ ὀλίγην σκέψιν περὶ τοῦ πότε καὶ ἂν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιστρέψουν τὰ δανειζόμενα. Ὁ ἀποθησαυρισμὸς τῶν κερδῶν καὶ ἡ συνέχισις τῆς ἐργασίας πάλιν μὲ δανεικὰ ἀποτελεῖ τὴν συνήθειαν τῶν περισσοτέρων καὶ ἰδίως τῶν μεγαλυτέρων ἐπιχειρήσεων. Ἡ ἐλπὶς ὅτι ἡ πτῶσις τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς θὰ ἐπιτρέψῃ ἐξόφλησιν εἰς ποσοστὸν κάτω τῆς πραγματικῆς ἀξίας τῶν δανεισθέντων ἀποτελεῖ ἰσχυρότατον κίνητρον ὥστε καὶ τὰ ὑψηλότερα ἐπιτόκια νὰ εἶναι ἀνεκτά. Αἱ τάσεις αὐταὶ ποὺ ὑπονομεύουν ἐκ βάθρων τὸ ἐθνικόν μας νόμισμα καὶ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν πρέπει νὰ ἀνακοποῦν καὶ τὸ ὀλιγώτερον ποὺ μπορεῖ νὰ κάνῃ τὸ Κράτος εἶναι νὰ μὴ γίνεται συνεργὸν εἰς τὰς οἰκονομικῶς ὑπονομευτικὰς ἐνεργείας ταύτας. Ἐξ ἄλλου ἡ διαρκὴς ἀπειλὴ «ἂν δὲν δανεισθῶ θὰ κλείσω ἢ δὲν θὰ κάμω τὴν δουλειὰ» δὲν μπορεῖ νὰ ἐκβιάζῃ διαρκῶς τὸ Κράτος. Ἂς ἀψηφήσῃ τὸ Κράτος κάποτε τὰς ἀπειλὰς αὐτὰς τῶν ὀλίγων καὶ ἂς τολμήσῃ νὰ ἀποδεχθῇ τὰς ἐνδεχομένας ἀλλ’ ἀπιθάνους συνεπείας των. Διότι, κατὰ κανόνα, ὅταν δέχεται τὸ Κράτος τὴν πρόκλησιν αὐτὴν καὶ δὲν ὑποκύπτῃ εἰς τὸν ἐκβιασμόν, καὶ τὰ δανεικὰ δὲν δίδονται καὶ ἡ δουλειὰ ἐξ ἴσου γίνεται καὶ ἡ οἰκονομία δὲν ὑποφέρει ἀπὸ τὴν ἀντιοικονομικὴν χρησιμοποίησιν τῶν ὑπαρχόντων κεφαλαίων τὰ ὁποῖα ἄλλως θὰ παρέμενον ὡς χρυσαῖ λίραι ἢ ἀποθέματα. Εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ὑπῆρξεν ἡ πρώτη ἡ ὁποία ἔλαβεν στερρὰν καὶ σταθερὰν στάσιν ἔναντι τῶν καθημερινῶν αὐτῶν ἐκβιασμῶν. Πλὴν τούτων ἐὰν ἡ καταβαλλομένη προσπάθεια πιστωτικῆς ἐξυγιάνσεως ἐφαρμοσθῇ μὲ συνέπειαν καὶ συνέχειαν θὰ ὁδηγήσῃ εἰς πτῶσιν καὶ σταθεροποίησιν τῶν τιμῶν. Ἤδη ἐξεδηλώθησαν τὰ πρῶτα συμπτώματα. Ἐὰν δὲ συνεχισθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς ταύτης ἄνευ παρεκκλίσεων ὥστε νὰ ἐκλείψουν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους αἱ ἐλπίδες χαλαρώσεως αὐτῆς, τότε θὰ ὑποχρεωθοῦν κἄποτε οἱ κρατοῦντες ἀποθέματα ἀγαθῶν νὰ τὰ ρίψουν εἰς τὴν ἀγορὰν μὲ ἠλαττωμένας τιμάς. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς τὸ κόστος τῆς ζωῆς θὰ σταθεροποιηθῇ, ἐνῷ συγχρόνως θὰ ἀναζητηθοῦν ἀγοραὶ τοποθετήσεως προϊόντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἤδη γίνεται μὲ τὰς εὐνοήτους ἀγαθὰς συνεπείας διὰ τὸ ἐμπορικόν μας ἰσοζύγιον. Πρὶν κλείσω τὰ ὅσα εἶχα νὰ εἴπω περὶ πιστωτικῆς πολιτικῆς, θὰ θίξω δύο μέτρα τὰ ὁποῖα ἀπετέλεσαν καὶ ἀποτελοῦν ἀντικείμενον ἰδιαιτέρως σφοδρᾶς ἀντιδράσεως καὶ κριτικῆς. Τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι: Πρῶτον, ἡ ἐπιβληθεῖσα ὑποχρεωτικὴ προσκόμισις τιμολογίων διὰ πᾶσαν τραπεζιτικὴν χρηματοδότησιν, καὶ δεύτερον, ἡ προσπάθεια ρευστοποιήσεως τῶν ἐν καθυστερήσει πιστώσεων πρὸς τὰς βιομηχανίας. Ὡς πρὸς τὴν ὑποχρεωτικὴν προσκόμισιν τιμολογίων, ἐπεβάλετο νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὰ λεγόμενα «Γραμμάτια εὐκολίας», δηλαδὴ εἰς τὸν μὴ παραγωγικὸν Τραπεζιτικὸν δανεισμόν. Ἐφ’ ὅσον διὰ πολλοὺς λόγους τὸ σύνολον τῶν πιστωτικῶν μας μέσων πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἐντὸς λογικῶν ὁρίων, ἐπιβάλλεται νὰ συγκεντρώσωμεν τὰ διαθέσιμά μας εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν πραγματικῶν ἀναγκῶν τῆς παραγωγῆς. Μέχρι πρὸ μηνῶν παρ’ ὅλον, ὅτι πᾶσα Τραπεζιτικὴ χρηματοδότησις ὑπετίθετο, ὅτι θὰ συνεδέετο μὲ πραγματικὰς συναλλαγάς, ἡ ἀρχὴ αὐτὴ παρεβιάζετο ἀπὸ τοὺς πάντας καὶ μάλιστα ἐν γνώσει τῶν Τραπεζῶν. Ἀφ’ ἧς ἐπεβλήθη ἡ ὑποχρέωσις τῆς προσκομίσεως τῶν σχετικῶν τιμολογίων, μὲ τὴν ταυτόχρονον ὑποβολήν των εἰς τὴν Ἐφορίαν Συγκεντρώσεως Φορολογικῶν Στοιχείων ἐπιτυγχάνονται συνάμα δύο σκοποί. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ σύνδεσις πάσης χρηματοδοτήσεως μὲ τὴν πραγματικὴν ἐμπορικὴν συναλλαγὴν τὴν ὁποίαν ὄντως ἐξυπηρετεῖ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ σύλληψις ἑνὸς σοβαροῦ τμήματος ἐκ τῶν ἐν τῇ χώρᾳ πραγματοποιουμένων συναλλαγῶν αἱ ὁποῖαι ἕως τότε διέφυγον ἀπὸ τὰς φορολογικὰς ἀρχάς. Εἰς τὸ μέτρον αὐτό, ὠφείλεται κατὰ μέγα μέρος ἡ σημειωθεῖσα ἐλάττωσις τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ ἐμπορίου. Ἐν τούτοις, παρὰ τὴν σκοπιμότητα καὶ τὴν ἐπιβαλλομένην αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου αὐτοῦ ἐπετράπη πρὸς διευκόλυνσιν τῶν συναλλαγῶν καὶ ἰδίως τῶν μικρῶν ἐμπόρων καὶ ἐπαγγελματιῶν, ἀλλὰ μόνον εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἡ προεξόφλησις γραμματίων μέχρι ποσοῦ 15 ἑκατ. δρχ. ἄνευ τῆς ὑποχρεώσεως προσκομίσεως τιμολογίων. Ἡ ἐπιμονὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἐξαιρέσεως τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων καὶ ἰδίως τῆς περιφερείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς ἀπὸ τὴν διευκόλυνσιν αὐτὴν στηρίζεται ἐπὶ τῶν ἑξῆς διαπιστώσεων: 1. Οἱ μικρέμποροι καὶ οἱ μικροεπαγγελματίαι τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης, εὑρίσκονται πλησίον καὶ εἰς στενὴν ἐπαφὴν μετὰ τῶν προμηθευτῶν των, ἀπὸ τοὺς ὁποίους σχεδὸν κατὰ κανόνα ἀγοράζουν ἐμπορεύματα ἐπὶ πιστώσει. Τοῦτο ἄλλως τε ἰσχυρίζονται καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἔμποροι. 2. Ἐπέκτασις τοῦ μέτρου τῆς προνομιακῆς μεταχειρίσεως τῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐγκατεστημένων ἐπιχειρήσεων καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ θὰ ὡδήγει εἰς σωρείαν καταστρατηγήσεων. Κάθε ἐπιχείρησις θὰ ἠδύνατο νὰ ὁρίσῃ τρίτα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα νὰ δανείζωνται κατ’ οὐσίαν διὰ λογαριασμὸν τῆς μείζονος ἐπιχειρήσεως. Αὐτὸ βεβαίως δὲν εἶναι ἢ εἶναι πολὺ ὀλιγώτερον δυνατὸν εἰς τὰς ἐπαρχίας ὅπου ὑπάρχουν πολὺ ὀλιγώτεραι μεγάλαι ἐπιχειρήσεις καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ κερδοσκοπικὴ δραστηριότης εἶναι πολὺ μικροτέρα παρ’ ὅσον εἰς τὸ κέντρον. 3. Ἐνῷ εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις ὑπάρχουν ὀλίγαι τράπεζαι καὶ ὁ ἔλεγχος τῆς αὐστηρᾶς καὶ κανονικῆς τηρήσεως τοῦ μέτρου εἶναι δυνατὸς εἰς τὰς Ἀθήνας μὲ τὸν μεγάλον ἀριθμὸν τῶν τραπεζῶν καὶ τῶν ὑποκαταστημάτων των οἱοσδήποτε ἔλεγχος τῆς ἀκριβοῦς τηρήσεως τοῦ μέτρου θὰ ἦτο ἀδύνατος. Ἐὰν ἑπομένως ἐπεξετείνετο καὶ ἡ εὐχέρεια τοῦ δανεισμοῦ ἄνευ τῆς ὑποχρεώσεως προσκομίσεως τοῦ τιμολογίου εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ ἦτο βέβαιον ὅτι θὰ ἀνοίγαμε τὴν πόρτα πρὸς καταστρατηγήσεις καὶ πρὸς τὴν ἀναβίωσιν τοῦ κερδοσκοπικοῦ καὶ μὴ ἐξυπηρετοῦντος τὰς πραγματικὰς συναλλακτικὰς ἀνάγκας δανεισμοῦ. Ὡς πρὸς τὰς παγωμένας πιστώσεις τῶν βιομηχάνων, ἡ προσπάθεια συγκρατήσεως τοῦ συνολικοῦ ἐπιπέδου χρηματοδοτήσεως τῆς οἰκονομίας ἐντὸς λογικῶν ὁρίων, ἔπρεπε κατ’ ἀνάγκην νὰ συνδεθῇ μὲ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπέτρεπον τὴν ταχεῖαν ρευστοποίησιν τῶν ἐν καθυστερήσει ὀφειλῶν, ὥστε τὰ διαθέσιμα πιστωτικὰ μέσα νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκταθοῦν εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρύτερον κύκλον δανειζομένων. Ἐν τούτοις, ἀπὸ μίαν ἀπογραφήν, ἡ ὁποία ἐγένετο κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ 1952, ἀπεδείχθη ὅτι ποσὸν 230 περίπου δισ. ἦτο παγωμένον εἰς τὰς Τραπέζας ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐν καθυστερήσει ὀφειλῶν 35 μεγάλων ἰδίως βιομηχανιῶν. Πέραν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, ποσὸν 40 περίπου δισεκ. ἀπετέλει τὰς ἐν καθυστερήσει ὀφειλάς, δὲν νομίζω ὅτι δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ. Αἱ περισσότεραι ἐκ τῶν βιομηχανιῶν αἱ ὁποῖαι εἶχον τοιαύτας ἀνεξοφλήτους ὀφειλάς, ἦσαν βιομηχανίαι αἱ ὁποῖαι εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐπραγματοποίησαν σημαντικώτατα κέρδη κατὰ τὸ παρελθόν. Πολλαὶ δὲ ἐξ αὐτῶν διετήρουν καὶ μεγάλα ἀποθέματα μὲ τὴν προσδοκίαν ἀνατιμήσεων καὶ ἐξοφλήσεως τῶν ὑποχρεώσεών των δραχμὰς οὐσιωδῶς μικροτέρας ἀγοραστικῆς δυνάμεως. Δύο ἦσαν οἱ δυνατοὶ δρόμοι, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ἐξυγίανσις αὐτῆς τῆς νοσηρᾶς καταστάσεως εἴτε νὰ ἐπιβληθῇ ἡ ρήτρα χρυσοῦ ἢ δολλαρίου ἐφ’ ὅλων αὐτῶν τῶν ὀφειλῶν ἢ καὶ ἐν γένει ἐφ’ ὅλων τῶν συναλλαγῶν, εἴτε νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ταχυτέρα δυνατὴ ρευστοποίησις αὐτῶν τῶν ὀφειλῶν, μὲ παράλληλον προσπάθειαν ἐξαφανίσεως τῆς γενικῆς προσδοκίας ὅτι αἱ τιμαὶ πρόκειται διαρκῶς νὰ ὑψώνωνται. Καὶ αἱ δύο αὗται κατευθύνσεις ὄχι μόνον δὲν εὑρίσκονται εἰς ἀντίθεσιν ἀλλὰ καὶ συμπληροῦνται ἀμοιβαίως. Δεδομένου ὅτι ὑπῆρχον διάφοροι τεχνικαὶ δυσχέρειαι καὶ ἡ ἔντονος ἄρνησις τῶν Ἀμερικανῶν καὶ τῆς Washington νὰ δεχθοῦν τὴν εἰσαγωγὴν τῆς ρήτρας τοῦ χρυσοῦ ἢ δολλαρίου, ἀπέμεινε νὰ συγκεντρώσωμεν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὰς προσπαθείας μας εἰς τὴν δευτέραν κατεύθυνσιν. Καὶ ἀρχικῶς μὲν ἐζητήθη ἀπὸ τὰς Τραπέζας νὰ καλέσουν τοὺς ὀφειλέτας των καὶ νὰ ζητήσουν τὴν βαθμιαίαν μείωσιν τῶν ἐν καθυστερήσει ὀφειλῶν των. Δυστυχῶς, τοῦτο δὲν ἀπέδωσε τὰ ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα, μέχρι δὲ τοῦ τέλους Ἰουνίου ἐπετεύχθη ἀσήμαντος μείωσις τῶν ἐν καθυστερήσει ὑπολοίπων. Ἐπεβάλετο κατὰ συνέπειαν ριζικωτέρα ρύθμισις τοῦ ὅλου ζητήματος μὲ ταυτόχρονον προσπάθειαν ἐπανόδου πρὸς πλέον ὀρθοδόξους καὶ ὑγιεῖς τραπεζιτικὰς συνηθείας. Εἰς τοῦτο ἀπέβλεπεν ἡ προσφάτως ἀποφασισθεῖσα ρύθμισις ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ βασικὸς σκοπὸς εἶναι ἡ ταχυτέρα δυνατὴ μετατροπὴ τοῦ μεγαλυτέρου δυνατοῦ ποσοστοῦ τῶν ἐν καθυστερήσει ὀφειλῶν, εἰς ὀφειλὰς στηριζομένας ἐπὶ ἐμπορικῶν γραμματίων, αἱ ὁποῖαι ὡς γνωστόν, καὶ δικαστικῶς δύνανται εὐχερέστερον, ταχύτερον καὶ ἀσφαλέστερον νὰ ἐπιδιωχθοῦν, ἀλλὰ καὶ στρέφονται, πλὴν τοῦ ὀφειλέτου βιομηχάνου, καὶ πρὸς τὸν ἔμπορον μετὰ τοῦ ὁποίου συναλλάσσεται ὁ βιομήχανος. Διὰ τῆς νέας αὐτῆς ρυθμίσεως, ἐφ’ ὅσον αἱ ὁδηγίαι τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς τηρηθοῦν αὐστηρῶς, ὑπὸ τῶν ἐμπορικῶν Τραπεζῶν, πιστεύεται, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἕνα σημαντικὸν τμῆμα τῶν ἐν καθυστερήσει ὀφειλῶν θὰ ρευστοποιηθῇ ἐντὸς τῶν προσεχῶν μηνῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ὅλη διαδικασία τραπεζιτικῆς χρηματοδοτήσεως, θὰ μετατεθῇ βαθμιαίως ἐπὶ τῶν παραδεδεγμένων μεθόδων, δηλαδή, ἐπὶ τοῦ εὐχερῶς ρευστοποιουμένου ἐμπορικοῦ γραμματίου. Τοῦτο προετοιμάζει τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ συστήματος τροφοδοτήσεως τῶν ἐμπορικῶν Τραπεζῶν διὰ νέων κεφαλαίων παρὰ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, διὰ τοῦ συστήματος τῆς ἀναπροεξοφλήσεως, εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον ἴσχυεν ἕως τώρα, ὁπότε διὰ σημαντικὸν τμῆμα τῶν ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος ἀναλαμβανομένων ποσῶν, ἡ μόνη ἐγγύησις, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν ἦτο ἡ ἁπλῆ ὑπογραφὴ τοῦ δανειζομένου βιομηχάνου, ἡ ὁποία συνήθως συνωδεύετο μὲ τὴν βεβαιότητα ἐκ μέρους τοῦ ὀφειλέτου, ὅτι τὰ δανεισθέντα θὰ τύχουν, τοὐλάχιστον, ἀναστολῆς ἐξοφλήσεως. Ἡ κριτική, ὅτι τὸ καθιερωθὲν σύστημα δὲν προβλέπει τὴν ρύθμισιν τοῦ τμήματος τῶν ἐν καθυστερήσει ὀφειλῶν, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐπενδυθῆ εἰς παγίας ἐγκαταστάσεις, δὲν δικαιολογεῖται. Πρῶτον, διότι, ἐπιβάλλεται ν’ ἀσκηθῇ πίεσις τόσων ἐπὶ τῶν βιομηχάνων, ὅσον καὶ ἐπὶ τῶν ἐμπόρων πρὸς ρευστοποίησιν τοῦ μεγαλυτέρου δυνατοῦ τμήματος, τῶν ὑπ’ αὐτῶν ὀφειλομένων διὰ διαθέσεως τῶν ἐν τῷ μεταξὺ συσσωρευθέντων καὶ κρατουμένων ὑπ’ αὐτῶν ἀποθεμάτων. Καὶ δεύτερον, διότι διὰ μιᾶς τοιαύτης πιέσεως ὑπῆρχον βάσιμοι ἐλπίδες, αἱ ὁποῖαι, κατὰ τὰς ὑπαρχούσας ἐνδείξεις, δὲν ἦσαν ἀδικαιολόγητοι, ὅτι οἱ ἐπιχειρηματίαι πιεζόμενοι θὰ ἐρευστοποίουν καὶ ἄλλα στοιχεῖα τοῦ ἐνεργητικοῦ των, εἴτε εἰς τὸ ἐσωτερικόν, εἴτε τὸ ἐξωτερικόν, πρὸς κάλυψιν τῶν ὑπ’ αὐτῶν ὀφειλομένων. Ἡ τελευταία αὐτὴ ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, προβλέπει ἐπίσης ὅτι διὰ τοὺς μὴ ἐν καθυστερήσει διατελοῦντας ὀφειλέτας, θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ προεξόφλησις γραμματίων τῶν μέχρι καὶ τοῦ 60% τῆς ἀξίας τῶν προσκομιζομένων τιμολογίων. Ἡ ἀπόφασις αὕτη, ἀφ’ ἑνὸς μὲν θέτει ὑπὸ εὐνοϊκωτέραν μοῖραν τοὺς μὴ ἐν καθυστερήσει ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς ἐν καθυστερήσει ὀφειλέτας, δημιουργοῦσα οὕτω καὶ τὸ ἀναγκαῖον κίνητρον πρὸς τοὺς τελευταίους διὰ νὰ ἐπισπεύσουν τὸν προβλεπόμενον μερικὸν διακανονισμὸν τῶν ὀφειλῶν των, ἀφ’ ἑτέρου δὲ παρέχει συγχρόνως εἰς τὴν βιομηχανίαν ἐπαρκῆ χρηματικὰ μέσα διὰ νὰ καλύψῃ τὰς πραγματικὰς χρηματικὰς της ἀνάγκας. Ἡ κριτική, ὅτι εἰς τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων καὶ κατὰ τὴν ἐν γένει ἄσκησιν τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς εἴμεθα ἄκαμπτοι, ἀντὶ νὰ ἐξετάζωμεν τὰς ἀτομικὰς περιπτώσεις, ἀποτελεῖ χαρακτηριστικὸν ὑπόλειμμα τῆς νοοτροπίας τοῦ παρελθόντος. Διότι οἱ πάντες γνωρίζουν καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις πολὺ καλὰ ἐκ τῆς πείρας τῶν ἐκπροσώπων της, ὅτι ἡ ἐξέτασις ἀτομικῶν περιπτώσεων ὁδηγεῖ εἰς χαριστικὰς ρυθμίσεις. Δὲν εἶναι ἔργον τῶν Νομισματικῶν καὶ Πιστωτικῶν Ἀρχῶν νὰ ἐξετάζουν εἰδικὰς περιπτώσεις συγκεκριμένων δανείων, διότι τότε μοιραίως ὑπεισέρχονται εἰς τὴν λεπτὴν καὶ ὑπεύθυνον αὐτὴν ἐργασίαν πολιτικὰ κριτήρια καὶ ἐν τέλει ἐξαφανίζεται κάθε ἔννοια εὐθύνης. Αὐτὸ ἄλλως τε συνέβη μὲ τὰ περισσότερα ἐκ τῶν χορηγηθέντων δανείων, τὰ ὁποῖα χρονολογοῦνται ἀπὸ μακροῦ χρόνου καὶ ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ὁπότε ἄλλοι διαχειρίζονται τὰ οἰκονομικὰ τῆς Χώρας μας. Αἱ Νομισματικαὶ καὶ Πιστωτικαὶ Ἀρχαὶ πρέπει νὰ θέτουν τὰ πλαίσια, ἐντὸς τῶν ὁποίων δύναται ν’ ἀσκῆται ἡ πιστωτικὴ πολιτική. Ὅταν δὲ ἀποκτήσουν καὶ πάλιν κάποτε πλήρη συνείδησιν τῆς γενικωτέρας ἀποστολῆς των οἱ ἰδιωτικοὶ πιστωτικοὶ ὀργανισμοί μας, τότε θὰ εἶναι εἰς θέσιν μόνοι των ν’ ἀσκοῦν ἐπιτυχῶς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν των μὲ τὴν ἀπαιτουμένην ἐλαστικότητα ἀλλὰ συμφώνως πρὸς τοὺς κανόνας τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς, τῶν ὁποίων αἱ ἴδιαι αἱ Ἐμπορικαὶ Τράπεζαι πρέπει νὰ καταστοῦν οἱ κύριοι φρουροί. Ἡ σημασία τῶν ἀρχῶν αὐτῶν διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ τραπεζιτικοῦ μας συστήματος καὶ τῆς οἰκονομίας μας εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε ἡ ἀπολύτως αὐστηρὰ τήρησίς των ἐπιβάλλεται καὶ ἂν ἀκόμη ὡρισμέναι περιπτώσεις τύχουν αὐστηροτέρας ρυθμίσεως ἀπὸ ἐκείνην ποὺ θὰ ἐπεβάλετο μὲ ἀκριβοδικαίαν στάθμισιν τῶν ἀτομικῶν συνθηκῶν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ὅταν ὁλοκληρωθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἐνεκαινίασεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, θὰ ἀποδώσῃ σημαντικώτατα ἀποτελέσματα. Καὶ εἶναι ἐπίσης βέβαιον, ὅτι ἐὰν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν τῶν μέτρων ἐξακολουθήσῃ ἐπιδεικνυομένη ἡ αὐτὴ ἀποφασιστικότης καὶ αὐστηρότης, θὰ ἀνατραπῇ βραδέως ἡ ἔντονος τάσις πρὸς δανεισμὸν καὶ καθυστέρησιν τῶν ὀφειλομένων. Θὰ ἐξασφαλισθῇ ἐπίσης τοὐλάχιστον σταθεροποίησις ἢ καὶ βραδεῖα πτῶσις τῶν τιμῶν, ἡ ὁποία θά προέλθῃ ἀπὸ τὴν ἀδυναμίαν τόσον τῶν βιομηχάνων ὅσον καὶ τῶν ἐμπόρων, νὰ κρατοῦν ἐπ’ ἄπειρον μεγάλα ἀποθέματα εἰς χεῖρας των, μὲ τὴν προοπτικὴν διαθέσεώς των εἰς διαρκῶς ὑψηλοτέρας τιμάς. Πλὴν τῶν παγωμένων πιστώσεων πρὸς τὰς βιομηχανίας εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπάρχουν καὶ εἰς ἄλλους κλάδους τῆς οἰκονομίας μεγάλα ποσὰ ἐπίσης ἐν καθυστερήσει ὀφειλῶν. Ἐξ αὐτῶν τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἀντιπροσωπεύει τὰς ἐν καθυστερήσει ὀφειλὰς τοῦ καπνεμπορίου, συνεπείᾳ τῶν γνωστῶν δυσχερειῶν καὶ τῆς ἀδυναμίας διαθέσεως τῶν καπνῶν μας εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Δὲν πρέπει νὰ παραλείψωμεν νὰ ἀσκήσωμεν πίεσιν καὶ ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἀνεξοφλήτων ὀφειλῶν, εἶναι ὅμως βέβαιον, ὅτι αἱ δυνατότητες αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν εἶναι μᾶλλον περιωρισμέναι. Προσπάθεια πάντως θὰ γίνῃ διὰ τὴν ρευστοποίησιν τὸ ταχύτερον, τυχὸν παγωμένων πιστώσεων αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εἴτε πρὸς Συνεταιρισμοὺς εἴτε καὶ εἰς μὴ διατεθέντα ἐφόδια τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ταῦτα ὅμως συνδέονται μὲ τὴν γενικωτέραν προσπάθειαν ἐξυγιάνσεως τῆς ὅλης ἀγροτικῆς πιστώσεως ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ τὸ ταχύτερον ἀντικείμενον τῆς Κυβερνητικῆς μερίμνης. Ἕνα ἄλλο σημεῖον τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνάγκη νὰ θίξω ἐν σχέσει μὲ τὴν πιστωτικὴν πολιτικὴν εἶναι, ὅτι ἡ ἐπιτυχία της εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μὲ τὴν πλήρη καὶ συνεπῆ ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων ἀπὸ τὰς τραπέζας. Μέχρι σήμερον ἡ σύμπραξις αὕτη δὲν ὑπῆρξεν. Ἀντιθέτως ὑπάρχουν ἄφθονοι ἐνδείξεις ἀνοχῆς καὶ συμμαχιῶν τῶν Τραπεζῶν μετὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐπιχειρηματιῶν καὶ καταστρατηγήσεων τῶν ἀποφασισθέντων μέτρων ἐκ μέρους τῶν ἰδίων Τραπεζῶν. Μία ἀπὸ τὰς χαρακτηριστικωτέρας ἐνδείξεις τῶν ἀντιφάσεων αὐτῶν εἶναι ἡ ὑφισταμένη ἄνισος κατανομὴ τῶν διαθεσίμων καὶ τοποθετήσεων αὐτῶν μεταξὺ κέντρου καὶ ἐπαρχιῶν, τὴν ὁποίαν ἐν μέρει ἐπιδιώκει νὰ θεραπεύσῃ ἡ ἀνωτέρω ἐκτεθεῖσα ἐξαίρεσις διὰ τὰ τιμολόγια μέχρι 15 ἑκ. τῶν ἐπαρχιῶν καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἐξ ἄλλου προβλέπεται ἡ ἐπιβολὴ ἰδιαιτέρου ἐλέγχου εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτὰς διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἡ ἀσκουμένη πολιτικὴ ἐπεβλήθη καὶ ἐνισχύεται διαρκῶς ἡ συνεχὴς καὶ συστηματικὴ παρακολούθησις τῶν Τραπεζῶν ἐκ μέρους τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἰς περιπτώσεις δὲ παραβάσεων θὰ ἐφαρμοσθοῦν κατὰ τρόπον αὐστηρότερον αἱ προβλεπόμεναι κυρώσεις. Καὶ ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα ἀκόμη εἰς τὸ θέμα τῆς νομισματικῆς καὶ πιστωτικῆς πολιτικῆς, εἶναι κατάλληλος ἡ στιγμὴ διὰ νὰ ἐπισημανθῇ, ὅτι κατὰ τὸ λῆξαν οἰκονομικὸν ἔτος αἱ καθαραὶ πωλήσεις χρυσῶν λιρῶν ἦσαν κατὰ ⅓ χαμηλότεραι τῶν καθαρῶν πωλήσεων τοῦ 1950–51. Μετὰ δὲ τὰς ηὐξημένας πωλήσεις κατὰ τὴν καμπὴν τοῦ 1951 πρὸς τὸ 1952 ἀπὸ τῆς 20ῆς Φεβρουαρίου οὐδεμία ἔλαβε χώραν πώλησις χρυσῶν λιρῶν ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τῆς ὁποίας τὰ εἰς χρυσᾶς λίρας ἀποθέματα εἶναι ἀπὸ ἑξαμήνου ἀδιαπτώτως ἀνέπαφα καὶ ἰσχυρότερα παρὰ ποτέ. Τιμαί, Μισθοί, Ἀνεργία. Τιμαί: Ἀποτέλεσμα τῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἐφηρμόσθη κατὰ τοὺς τελευταίους 5 μῆνας, ὑπῆρξεν ἡ ἐκδηλωθεῖσα ἤδη πτῶσις τῶν τιμῶν κατὰ ποσοστὸν οὐσιωδῶς μεγαλύτερον παρ’ ὅσον δικαιολογεῖται ἐκ τῆς συνήθους ἐποχιακῆς πτώσεως ἀκόμη δὲ καὶ ἐκ τοῦ ὑποβιβασμοῦ τῶν διεθνῶν τιμῶν. Ὁ ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καταρτιζόμενος γενικὸς τιμάριθμος γενικῆς χονδρικῆς πωλήσεως, ὁ ὁποῖος περιλαμβάνει 79 εἴδη, ἐσημείωσε κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας οὐσιωδῶς μεγαλυτέραν πτῶσιν παρ’ ὅσον εἰς κάθε προηγούμενον ἔτος.

Ἐξ ἄλλου ὁ τιμάριθμος ἑτοίμων δηλ. βιομηχανικῶν προϊόντων ἐσημείωσεν ἀκόμη μεγαλυτέραν πτῶσιν κατὰ τοὺς τελευταίους ἓξ μῆνας ἐνῷ πέρυσι κατὰ τοὺς ἀντιστοίχους μῆνας εἶχε σημειώσει οὐσιώδη αὔξησιν.

Ἐὰν ἐξετάσῃ κανεὶς λεπτομερέστερον τοὺς ἐπισήμους ἀριθμοὺς προκύπτει ὅτι ὁ γενικὸς τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως, ἐμειώθη κατὰ 6% περίπου μεταξὺ Ἰανουαρίου καὶ Ἰουλίου χωρὶς νὰ σημειώσῃ τὴν συνήθη ἐποχιακὴν αὔξησιν τῆς ἀνοίξεως, κινεῖται δὲ ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου καὶ ἐντεῦθεν εἰς ἐπίπεδα κατώτερα τῶν ἀντιστοίχων μηνῶν τοῦ 1951. Ἡ ἀντιπολίτευσις εἰς ἀνακοίνωσίν της παρετήρησεν ὅτι ἡ πτῶσις ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου μέχρι τοῦ Ἰουλίου ἦτο μεγαλυτέρα πέρυσι παρ’ ὅσον ὑπῆρξεν ἐφέτος. Τοῦτο ὅμως ὀφείλεται, ὅπως θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ παρατηρήσει ἡ ἀντιπολίτευσις, εἰς τὸ ὅτι ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου μέχρι τοῦ Ἀπριλίου πέρυσιν ὁ τιμάριθμος ηὐξήθη κατὰ 8% ἐνῷ ἀντιθέτως κατὰ τὸ αὐτὸ διάστημα ἐφέτος ἐσημείωσε πτῶσιν. Ἐνῷ δηλ. πέρυσιν αἱ τιμαὶ ὑψώθησαν κατὰ 8% μεταξὺ Ἰανουαρίου καὶ Ἀπριλίου, καὶ ὑπεχώρησαν ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου μέχρι τοῦ Ἰουνίου, ἐφέτος οὐδεμίαν ἀντίστοιχον αὔξησιν δεικνύει ὁ δείκτης ἐνῷ σημειώνει σταθερὰν μείωσιν ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου. Ἀλλὰ ἂς ἐξετάσωμεν τὸν τιμάριθμον τῶν ἑτοίμων δηλαδὴ τῶν βιομηχανικῶν εἰδῶν, τῶν ὁποίων ἡ κίνησις εἶναι ἰδιαιτέρας σημασίας διὰ τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς. Ὁ τιμάριθμος αὐτὸς ἐσημείωσεν ἀκόμη ἐντονωτέραν μείωσιν κατὰ 8%, βραδέως, ἀλλὰ συνεχῶς, μειούμενος ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου μὲ πτῶσιν κατὰ 6% σχεδὸν μόνον μεταξὺ Ἰουνίου καὶ Ἰουλίου. Ἀντιθέτως κατὰ τοὺς ἓξ πρώτους μῆνας τοῦ 1951 ἐσημείωσε διαρκῆ αὔξησιν ἡ ὁποία ἔφθασε τὸ 15% σχεδὸν τοῦ ἐπιπέδου Ἰανουαρίου. Ὁμοίως αἱ τιμαὶ τῶν τροφίμων εἰς τὰς ἀγορὰς χονδρικῆς πωλήσεως ἐμειώθησαν κατὰ 6% μεταξὺ Ἰανουαρίου καὶ Ἰουλίου χωρὶς καὶ αὐταὶ νὰ σημειώσουν τὴν κατ’ ἔτος σημειουμένην αὔξησιν τῆς ἀνοίξεως. Αἱ κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας παρατηρούμεναι μειώσεις τῶν τιμαρίθμων χονδρικῆς πωλήσεως, εἶναι προφανῶς μεγαλύτεραι τῶν συνήθων ἐποχιακῶν, οὔτε δὲ μποροῦν νὰ ἀποδοθοῦν εἰς πτώσεις τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν διὰ τρεῖς λόγους: α) διότι τὰ εἰσαγόμενα εἴδη ἀποτελοῦν μικρὸν τμῆμα τοῦ συνόλου τῶν ἐν τῇ χώρᾳ πωλουμένων ἀγαθῶν, β) διότι ἡ μείωσις τῶν τιμῶν πρώτων ὑλῶν καὶ ἡμικατηργασμένων προϊόντων θὰ ἐκδηλωθῇ εἰς πολὺ μικροτέραν πτῶσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἑτοίμου προϊόντος· καὶ τέλος, γ) διότι ὁ τιμάριθμος τῶν εἰσαγομένων προϊόντων ἐσημείωσε πτῶσιν μικροτέραν τοῦ 5% ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου μέχρι τοῦ Ἰουλίου. Χαρακτηριστικὸν ἐξ’ ἄλλου τῆς κινήσεως τῶν τιμῶν εἶναι ἐπίσης ὅτι οἱ τιμάριθμοι τιμῶν λιανικῆς πωλήσεως ἐσημείωσαν καὶ αὐτοὶ πτῶσιν, ἀλλὰ πολλοὶ μικροτέραν. Ὁ τιμάριθμος τῶν 18 εἰδῶν λιανικῆς πωλήσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, παρ’ ὅλον ὅτι καὶ αὐτὸς ἦτο σχεδὸν σταθερὸς μέχρι τοῦ Ἀπριλίου καὶ ἔκτοτε ἐσημείωσε πτῶσιν κατὰ 5%, δεικνύει μικροτέραν καὶ βραδυτέραν πτῶσιν παρ’ ὅσον ὁ τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως. Τοῦτο δεικνύει τὴν συνεχιζομένην ἀντίδρασιν καὶ προθυμίαν τοῦ ἐμπορίου εἰς τὸ νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὴν πτωτικὴν τάσιν, τὴν ὁποίαν ἤδη ἐσημείωσαν αἱ τιμαὶ εἰς τὸ χονδρεμπόριον. Ἐὰν ὅμως ἡ χαραχθεῖσα Κυβερνητικὴ πολιτικὴ διατηρηθῇ σταθερὰ καὶ συνεπῶς ἀμετάβλητος καὶ καταστῇ τοῦτο σαφὲς εἰς τὸν ἐμπορικὸν κόσμον, αἱ τιμαὶ τοῦ λιανικοῦ ἐμπορίου θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ καμφθοῦν. Ἂς σημειωθῇ τέλος, ὅτι ἡ συμπίεσις τῶν τιμῶν δὲν δύναται νὰ ἐκδηλωθῇ εἰς μεγάλα ποσοστὰ καὶ ταχέως, ἰδίως εἰς χώραν μὲ τόσον μακρὰν καὶ ἔντονον πληθωριστικὴν παράδοσιν. Εἰς τὴν Ἀμερικήν, τὴν Ἀγγλίαν, τὴν Ἰταλίαν, ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου αἱ τιμαὶ λιανικῆς πωλήσεως εἶναι σταθεραὶ ἢ αὐξάνονται, εἰς δὲ τὴν Γαλλίαν ἐσημείωσαν μείωσιν μέχρι τοῦ Μαΐου κατὰ μόλις 2.5%, ἤτοι τὸ ἥμισυ τῆς ἀντιστοίχου ἰδικῆς μας. Αἱ τιμαὶ χονδρικῆς πωλήσεως ἐσημείωσαν ἐντελῶς ἀσημάντους πτώσεις εἰς τὰς περισσοτέρας χώρας, κάτω τοῦ 1% εἰς τὴν Ἀμερικὴν κάτω τοῦ 2% εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ τὴν Ἀγγλίαν καὶ μόνον εἰς τὴν Γαλλίαν 5%. Εἶναι δὲ ἄξιον προσοχῆς ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν ὅπου θεωρεῖται γενικῶς ὅτι αἱ τελευταῖαι κυβερνητικαὶ προσπάθειαι ἐστέφθησαν ὑπὸ ἐπιτυχίας, ἡ μείωσις τῶν τιμῶν ἦτο σχεδὸν ἰδία μὲ τὴν Ἑλλάδα, παρ’ ὅλον, ὅτι εἶχον προηγηθῆ λίαν σημαντικαὶ αὐξήσεις καὶ πληθωρικαὶ ἐξελίξεις ἐντονώτεραι παρ’ ὅσον εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ τοὺς τελευταίους δώδεκα μῆνας, διὰ νὰ χρησιμοποιήσω ἕνα ἐπιχείρημα τοῦ κ. Στεφανοπούλου, τὸ ὁποῖον πρὸ μηνῶν εἶχε χρησιμοποιήσει ἀντιστρόφως. Ἐὰν ἡ καταβαλομένη προσπάθεια συνεχισθῇ καὶ ἐνισχυθῇ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, τὸ ὀλιγώτερον ποὺ μποροῦμε νὰ ἐλπίζωμεν εἶναι ὅτι θὰ συγκρατηθῇ ὁ τιμάριθμος. Ἀναλόγως δὲ τῆς αὐστηρότητος καὶ ἀποφασιστικότητος μὲ τὴν ὁποίαν θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ πολιτική, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίσῃ κανεὶς καὶ εἰς περαιτέρω μείωσιν τῶν τιμῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, ὑπὸ τὴν αὐτονόητον προϋπόθεσιν, ὅτι δὲν θὰ παρεμβληθοῦν ἀνεπίδεκτοι προβλέψεως ἐξωτερικοὶ παράγοντες. Κατὰ τὴν τελικὴν διαμόρφωσιν καὶ ὁλοκλήρωσιν τοῦ προγράμματος τοῦ νέου ἔτους ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ προβλεφθοῦν πλέον ἐλευθέριαι εἰσαγωγαὶ διὰ βασικὰ εἴδη ἀκόμη καὶ διὰ βιομηχανικὰ προϊόντα. Τοῦτο θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὑψωτικὰς τάσεις, ἐὰν αἱ μεγάλαι ἰδίως ἐπιχειρήσεις ἐξακολουθήσουν τὴν ἀντίδρασίν των καὶ ἐὰν ἐπιχειρήσουν νὰ δημιουργήσουν τεχνητὰς στενότητας καὶ αὐξήσεις τιμῶν. Ὑπάρχουν σαφεῖς ἐνδείξεις ὅτι πολλαὶ ἐπιχειρήσεις ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀσκουμένης πολιτικῆς καταβάλλουν προσπαθείας ἐσωτερικῆς ἀναδιοργανώσεως καὶ μειώσεως τοῦ πραγματικοῦ κόστους παραγωγῆς, τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον ὅτι ἔχει περιθώρια συμπιέσεως μὲ τήν ἀνανέωσιν τοῦ ἐξοπλισμοῦ τῶν τελευταίων ἐτῶν. Αὐταὶ αἱ τάσεις ἀποτελοῦν τὰς σοβαρὰς ἐκδηλώσεις ἐξυγιάνσεως εἰς τὰς ὁποίας θὰ ὑποχρεωθοῦν ὅλοι σιγὰ σιγά, ἐφ’ ὅσον, ἐπαναλαμβάνω, καταστῇ γενικὴ καὶ κοινὴ συνείδησις ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ δὲν θὰ μεταβληθῇ. Τὰ ὅσα ἐλέχθησαν περὶ τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν ἐστηρίχθησαν ἕως ἐδῶ ἐπὶ τῶν τιμαρίθμων. Ἐπειδὴ ὅμως ὑποστηρίζεται συχνά, ὅτι διὰ τὴν καθημερινὴν ζωήν, διὰ τὸν μισθόβιον καὶ τὴν νοικοκυρὰν οἱ τιμάριθμοι οὐδὲν σημαίνουν, θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει μίαν πλέον περιγραφικὴν εἰκόνα τῶν τελευταίων ἐξελίξεων. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ὡρισμένα ἀποκόμματα ἀπὸ ἄρθρον ἐγκρίτου Ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδος. «Περάσαμε ἀπὸ πολλὰ μαγαζιά, ποὺ κάνουν αὐτὴ τὴν ἐποχὴ ἐκπτώσεις, γιὰ νὰ δοῦμε τὸν κόσμο ποὺ ψωνίζει, τὶ ψωνίζει καὶ ἄν εἶναι ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὶς ἀγορές του. Καὶ ἡ ἐντύπωσίς μας εἶναι ὅτι ἀπὸ τὶς χιλιάδες ποὺ περνοῦν κάθε μέρα ἀπὸ τὰ μαγαζιὰ αὐτά, ἕνα μεγάλο ποσοστὸ δὲν βγαίνει ἀπὸ τὸ κατάστημα, χωρὶς νὰ ἔχῃ ψωνίσει κάτι, μεγάλο ἤ μικρό, ἀδιάφορο. Ἀκόμα καὶ ἐκεῖνοι ποὺ μπαίνουν στὸ μαγαζὶ ἀπὸ ἁπλῆ περιέργεια, κάτι ἀγοράζουν στὸ τέλος, ἕνα σαπουνάκι, λίγα ξυραφάκια, ἕνα ζευγάρι κάλτσες, ἕν μπρελόκ, τέλος πάντων ἕνα πραγματάκι πεντέξη χιλιάδων δραχμῶν, χρήσιμο ἤ καὶ ἄχρηστο, γιὰ τὴν ὥρα. Καὶ τώρα τὰ εἴδη ποὺ πωλοῦνται. Πολλοὶ μεμψίμοιροι λένε ὅτι τὰ εἴδη ποὺ πουλιοῦνται μὲ τὶς χαμηλὲς αὐτὲς τιμές, ποὺ φθάνουν στὸ ἥμισυ τῶν τιμῶν, τὶς ὁποῖες τὰ ἴδια αὐτὰ εἴδη ἐπωλοῦντο πρὸ ὀλίγων μηνῶν δὲν εἶναι πρώτης ποιότητος καὶ εἶναι, ἄν ὄχι ἄχρηστα, τοὐλάχιστον δευτέρας διαλογῆς. Εἴμαστε εἰς θέσιν νὰ τοὺς διαβεβαιώσωμε, ὅτι δὲν συμβαίνει τέτοιο πρᾶγμα. Τὰ εἴδη ὅλα στὰ σοβαρώτερα τοὐλάχιστον καταστήματα εἶναι ἐκλεκτῆς ποιότητος, τὰ ἴδια αὐτὰ ποὺ ἐπωλοῦντο σὲ μεγαλύτερες τιμὲς καὶ ποὺ οἱ ἔμποροι διὰ λόγους ρευστοποιήσεως τῶν ἐμπορευμάτων των πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν των εἰς μετρητά, προσφέρουν σήμερα σὲ μειωμένες τιμές. Ἄλλωστε ὁ κάθε πελάτης ἔχει ὅλη τὴν εὐχέρεια νὰ ἐξετάσῃ τὸ ἐμπόρευμα ποὺ πρόκειται νὰ ἀγοράσῃ νὰ κάμῃ τὴν σύγκρισίν του καὶ μάλιστα νὰ τὸ ἐπιστρέψῃ, ἄν βρῇ κανένα ἐλάττωμα καὶ νὰ τὸ ἀντικαταστήσῃ μὲ ἄλλο εἶδος. Πολλὰ μάλιστα μαγαζιὰ ἐπιστρέφουν καὶ τὰ χρήματα. Ἀλλὰ τότε τὶ συμβαίνει; Χάνουν οἱ ἔμποροι ποὺ πωλοῦν τὰ ἐμπορεύματά των σὲ τόσο χαμηλὲς τιμές; Ὄχι. Ἁπλούστατα οἱ ἔμποροι πιεζόμενοι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων καὶ λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τῶν πιστώσεων ἀπεφάσισαν νὰ πωλήσουν τὰ ἀποθέματά των σὲ τιμὲς κόστους ἤ μὲ μικρὸ κέρδος καὶ διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως νὰ αὐξήσουν καὶ τὰ κέρδη των. Ἐν τῷ μεταξὺ καὶ οἱ βιομηχανίες διὰ τοὺς αὐτοὺς ἀκριβῶς λόγους ἐμείωσαν τὶς τιμὲς τῶν εἰδῶν των καὶ ἔτσι μπορεῖ κανεὶς νὰ πῇ ὅτι τὸ ἐμπόριον μὲ τὶς προσφερόμενες τιμὲς δὲν ζημιώνει. Χαρακτηριστικὴ ἄλλως τε ἦταν ἡ ἀπάντησις ἑνὸς ἐμπόρου κεντρικοῦ καταστήματος ποὺ ἀπὸ διμήνου περίπου ἔχει ἐφαρμόσει τὸ σύστημα τῶν ἐκπτώσεων. Ἡ ἀνάγκη ρευστοῦ, μᾶς εἶπε, μᾶς ἐξηνάγκασε νὰ μειώσουμε στὴν ἀρχὴ τὶς τιμὲς κατὰ 20% καὶ ἀργότερα νὰ τὶς κατεβάσουμε σὲ τιμὲς κόστους. Ἐλάχιστα ἦσαν τὰ ἐμπορεύματα ποὺ προσφέραμε σὲ τιμὴ κάτω τοῦ κόστους μὲ ζημία καὶ αὐτὰ λόγῳ τοῦ ὅτι μὲ τὴν λῆξιν τῆς θερινῆς περιόδου θὰ ἔμεναν παθητικὸ τοῦ καταστήματός μας μὲ τὸν φόβον τὸ ἐρχόμενο καλοκαίρι νὰ μὴ ἀπορροφηθοῦν ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν. Καὶ αὐτὰ ἦσαν τὰ ἐμπορεύματα ποὺ ἀκολουθοῦν τὴ μόδα. Μὲ τὴν μείωσι τῶν τιμῶν ἀπὸ τὰς βιομηχανίας τὸ κέρδος μας φυσικὰ μὲ τὶς νέες τιμὲς αὐξήθηκε ἀνάλογα. Σήμερα ἀδίστακτα μπορῶ νὰ πῶ ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοί μου εἴμαστε εὐχαριστημένοι. Ὁ τζίρος ἐδιπλασιάσθη καὶ σὲ πολλὰ εἴδη ἐτριπλασιάσθη καὶ τὸ κέρδος μας παραμένει τὸ ἴδιο ἂν ὄχι μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ κέρδος ποὺ εἴχαμε πρὸ τῶν ἐκπτώσεων. Δὲν πρέπει ἀκόμη νὰ κρύψουμε ὅτι μαζὶ μὲ τὸ τρέχον ἐμπόρευμα ἐξεποιήσαμε καὶ ἀρκετὸ στὸκ ἀπὸ τὰ ἀποθέματα προηγουμένων ἐτῶν ποὺ ἔμεναν εἰς τὶς ἀποθῆκες μας καὶ ἦταν σχεδὸν σὰν παθητικό. Καὶ συνάμα ἐβοηθήσαμε καὶ ἕνα ὁλόκληρο κόσμο ποὺ ἤθελε νὰ ἀγοράσῃ κάτι ἀναγκαῖον καὶ ἀπαραίτητο καὶ μὲ τὶς μεγάλες τιμὲς καὶ τὰ μικρὰ ἔσοδά του δὲν ἦταν σὲ θέσι νὰ τὸ προμηθευθῇ». Ἐθεώρησα ὅτι ἀξίζει νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὴν γλαφυρὰν αὐτὴν περιγραφήν, ἔστω καὶ ἐὰν προέρχεται ἀπὸ ἐφημερίδα τόσον δεικτικῶς σχολιάζουσαν τὴν κυβερνητικὴν προσπάθειαν. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ δημοσιεύεται εἰς «τὰ Νέα» τῆς 9ης Αὐγούστου. Μισθοί. Ἀνεργία. Παρὰ τὴν πολιτικὴν σταθεροποιήσεως ἐχορηγήθησαν κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας διάφοροι αὐξήσεις εἰς ὡρισμένας κατηγορίας μισθωτῶν καὶ συνταξιούχων μὲ προοπτικὴν καὶ ἄλλων ἀναπροσαρμογῶν μισθῶν δι’ ἀνεπαρκῶς ἀμειβομένας κατηγορίας μισθωτῶν ὅπως εἶναι π.χ. αἱ πλεῖσται κατηγορίαι ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων. Ἀπὸ ἐφέτος δὲ ἐγένετο ἡ πρώτη ἀναπροσαρμογὴ εἰς τοὺς μισθοὺς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν πολιτικῶν καὶ τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων, τοῦτο δὲ ἐπαναλαμβάνω μὲ τὴν σύγχρονον ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐὰν δὲ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ ἡ ἐπελθοῦσα σταθεροποιημένη κάμψις τῶν τιμῶν, προκύπτει ὅτι παρὰ τὰς γενικὰς οἰκονομικάς μας δυσχερείας ἡ θέσις τῆς μεγάλης μάζης τῶν μισθωτῶν εἶναι βελτιωμένη καὶ ἡ συνολικὴ ἀγοραστική των δύναμις ἐνισχυμένη. Ἂς ἐξετάσωμεν ὅμως ἐὰν αἱ διαμαρτυρίαι περὶ αὐξούσης ἀνεργίας εἶναι δικαιολογημέναι. Ἐλλείψει δυστυχῶς, ἀσφαλῶν ἐπισήμων στοιχείων θὰ χρησιμοποιήσωμεν κατ’ ἀνάγκην τὰ στοιχεῖα τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων ἐν συγκρίσει πρὸς πληροφορίας τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας. Κατὰ τὰ ἐπισήμως χορηγούμενα στοιχεῖα τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων ἐπὶ 570 βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων, ἐξ ὧν 7 εἰς τὰς ἐπαρχίας, κατὰ τοὺς πρώτους 5 μῆνας τοῦ 1951 προσελήφθησαν 8.900 καὶ ἀπελύθησαν 9.774 ἤτοι ηὐξήθησαν οἱ ἄνεργοι κατὰ 874. Κατὰ τοὺς πρώτους 5 μῆνας τοῦ 1952 ἐγένοντο προσλήψεις 8.041 ἐργατῶν καὶ ἀπολύσεις 8.479, ἤτοι ηὐξήθησαν οἱ ἄνεργοι κατὰ 438, δηλ. κατὰ τὸ ἥμισυ ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν ἀντίστοιχον περίοδον τοῦ 1951. Ἀκόμη καὶ κατὰ τοὺς μῆνας Ἀπρίλιον καὶ Μάϊον μόνον, ἡ ἀπασχόλησις ἐμειώθη περισσότερον πέρυσι παρ’ ὅσον ἐφέτος. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ δεικνύουν μεγαλυτέραν τῆς συνήθους μείωσιν τῆς ἀπασχολήσεως εἰς τὴν Κλωστοϋφαντουργίαν, ἡ ὁποία ὅμως ἀντισταθμίζεται ἀπὸ περισσοτέρας προσλήψεις εἰς ἄλλους κλάδους. Εἶναι λίαν πιθανὸν τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προέρχονται, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τὸν Σύνδεσμον Βιομηχάνων, νὰ συγκαλύπτουν μερικὴν μείωσιν τῆς ἀπασχολήσεως, λόγῳ π.χ. ἐφαρμογῆς συστήματος ἐκ περιτροπῆς ἐργασίας. Ἐξ ἄλλου ὅμως τὰ ἴδια αὐτὰ στοιχεῖα δεικνύουν, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐπὶ συνόλου 570 βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων ἀπησχολοῦντο τόν παρελθόντα Μάϊον 81.000 ἐργάται ἐνῷ κατὰ τὸν αὐτὸν μῆνα πέρυσι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπασχολουμένων ἀνήρχετο εἰς 78.000. Σημειωτέον ἐπίσης, ὅτι παρ’ ὅλην τὴν ἀνεπάρκειαν καὶ τὸ ἐπισφαλὲς τῶν στοιχείων, εἰς τὰ αὐτὰ συμπεράσματα ὁδηγοῦν καὶ τὰ στοιχεῖα τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας. Αἱ παρατηρήσεις αὐταὶ σκοπὸν ἔχουν νὰ δείξουν, ὅτι αἱ διαμαρτυρίαι περὶ ἀπολύσεων καὶ μειώσεως τῆς ἀπασχολήσεως δὲν δικαιολογοῦνται, ἀλλὰ χρησιμοποιοῦνται ὡς ἀπειλαὶ πρὸς ἐκβιασμόν, μὲ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι ἐὰν δὲν τοὺς δοθῇ ἡ ὑπ’ αὐτῶν αἰτουμένη χρηματοδότησις ἢ ἄλλη διευκόλυνσις θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ κλείσουν τὰ ἐργοστάσιά των καὶ νὰ ἀπολύσουν τὸ προσωπικόν των. Τοὺς ἐκβιασμοὺς αὐτοὺς δὲν τοὺς ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις, διότι εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων καὶ ἀνειλικρινεῖς εἶναι καὶ μᾶλλον πρὸς ἐκφοβισμὸν γίνονται. Ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι παρ’ ὅλας τὰς διαμαρτυρίας καὶ τὰς ἀπειλὰς τῶν τελευταίων μηνῶν ἡ μείωσις τῆς ἀπασχολήσεως εἶναι ἀσήμαντος. Πρὸς ἐνίσχυσιν δὲ τῆς Κυβερνητικῆς αὐτῆς στάσεως εἰσήχθη προσφάτως νόμος, ὁ ὁποῖος θέτει ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ὅλας τὰς ἀπολύσεις, καὶ οὕτω ἐξασφαλίζει πλήρη προτασίαν τῶν ἐργαζομένων ἀπὸ τὰς συνεχεῖς ἀπειλὰς καὶ τοὺς ἐκβιασμοὺς τῶν ἐργοδοτῶν των.

ΙΣΟΖΥΓΙΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΛΗΡΩΜΩΝ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΩΝ

Ἕνα ἄλλο θέμα τό ὁποῖον ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον συγκεχυμένης συζητήσεως καὶ κριτικῆς εἶναι τὸ ὑπόλοιπον τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας ποὺ μετεφέρθη ἐκ τοῦ 1951]52 εἰς τὸ νέον οἰκονομικὸν ἔτος. Τὸ ὑπόλοιπον αὐτό, συμφώνως πρὸς τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς 30ῆς Ἰουνίου 1952 τοῦ Ὀργανισμοῦ Κοινῆς Ἀσφαλείας καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως Πληρωμῶν, ἀνήρχετο διὰ τὴν Ἑλλάδα εἰς 42.2 ἑκ. δολλαρίων ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 20,9 ἑκ. δολλ. ἀπετέλουν ὑπόλοιπον εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν Πληρωμῶν καὶ ἄλλα 21,3 ἑκ. δολλ. ἦσαν ὑπόλοιπον τῆς Ἀμέσου Βοηθείας καὶ αὐτὸ ὅμως δεσμευμένον εἰς ἐξουσιοδοτήσεις πληρωμῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι συμφώνως πρὸς τοὺς ἐν ἰσχύϊ κανονισμούς, δὲν δύναται νὰ ἀνακληθῇ. Πέραν τῶν 42,2 ἑκ. δολλαρίων, ποσὸν 8,4 ἑκ. δολλ. εἶχε μετατραπῇ ἐντὸς τοῦ Ἰουνίου εἰς στερλίνας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν πληρωμῶν, αἱ ὁποῖαι προεβλέποντο τότε διὰ τὴν προμήθειαν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ Προγράμματος Ἀνασυγκροτήσεως. Δεδομένου, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 8,4 ἑκ. δολλ. δὲν ἐχρησιμοποιήθη, κατόπιν ἀρνήσεως τῆς Ἀποστολῆς νὰ ἐγκρίνῃ τὰς προμηθείας διὰ τὰς ὁποίας προωρίζετο (ΗΕΑΠ καὶ ἐργοστάσιον πολεμικοῦ ὑλικοῦ διὰ ἐξαγωγὰς OFFSHORE), τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐντὸς τοῦ Ἰουλίου, μετεφέρθη καί πάλιν εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν Πληρωμῶν καὶ ηὔξησε τὰ διαθέσιμά μας. Ἑπομένως, τὸ εἰς μεταφορὰν ὑπόλοιπον τῆς βοηθείας, κατὰ τὴν 30ὴν Ἰουνίου, ἀνήρχετο εἰς 42,2 ἑκ. δολλ. καὶ ἄν προστεθοῦν τὰ 8,4 ἀναβιβάζεται εἰς δολλ. 50,6 ἑκ. Τὸ ποσὸν τοῦτο συγκρίνεται πρὸς 46,5 ἑκ. δολλ. κατὰ τὴν 30ὴν Ἰουνίου 1951 καὶ πρὸς 44,7 ἑκ. δολλ. τὴν 30ὴν Ἰουνίου 1950. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται κάπως λεπτομερέστερον μὲ αὐτὰ τὰ θέματα, ὅτι πάντοτε θεωρεῖται ἀπαραίτητος ἡ διατήρησις ἑνὸς ὑπολοίπου βοηθείας κατὰ τὸ τέλος ἑκάστου οἰκονομικοῦ ἔτους διὰ νὰ ὑπάρχουν ἐπαρκῆ διαθέσιμα πρὸς ἐξασφάλισιν μιᾶς κανονικῆς ροῆς ἀγαθῶν εἰς τὴν οἰκονομίαν ἐντὸς τῶν πρώτων μηνῶν καὶ πρὸ τοῦ ὁριστικοῦ καθορισμοῦ τοῦ ὕψους τῆς βοηθείας διὰ τὸ νέον οἰκονομικὸν ἔτος. Τὸ ὑπόλοιπον αὐτό, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει θεωρεῖται ἀπωλεσθὲν διὰ τὴν Ἑλλάδα οὔτε ποτὲ ἀπωλέσθη εἰς τὸ παρελθόν. Ὁ ἰσχυρισμός, ἐξ ἄλλου, ὅτι ἐνῷ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπιμόνως διεξεδίκει διὰ τὸ λῆξαν οἰκονομικὸν ἔτος βοήθειαν 250 καὶ 225 ἑκ. δολλ. ἀφῆκε δὲ κατὰ τὸ τέλος τῆς χρήσεως ὑπόλοιπον ἀχρησιμοποίητον, εἶναι καὶ αὐτὸς ἀπὸ τὰ τυπικὰ παραδείγματα δημοκοπικῆς καὶ ἀνευθύνου κριτικῆς. Ὅταν ἀνηγγέλθη ἡ παρὰ τὰς διαμαρτυρίας μας περικοπὴ τῆς βοηθείας εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 182 ἑκ. δολλ. ἐπεβάλετο ἡ ἄμεσος ἀναπροσαρμογὴ τῶν προγραμμάτων μας εἰς τὸ ἠλαττωμένον ὕψος. Προεβλέπαμεν τότε ἡμεῖς δαπάνας ἀνασυγκροτήσεως εἰς συνάλαγμα 50 ἑκ. δολλ. διὰ προμηθείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν ἐκ τῶν ὁποίων 5 ἑκ. δολλ. θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο διὰ τὴν ἔναρξιν ἐκτελέσεως τοῦ θερμοηλεκτρικοῦ Ἐργοστασίου τῆς Πτολεμαΐδος καὶ τῆς βιομηχανίας τοῦ Ἀζώτου. Εἰς τὰς προβλέψεις μας αὐτὰς ἦτο εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ διετηρήθη δυστυχῶς, παρὰ τὰς ἐπιμόνους προσπαθείας μας, μέχρι τέλους ἀντίθετος ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή. Ὄχι μόνον δὲ αὐτὸ ἀλλὰ πολλὰς ἀπὸ τὰς παραγγελίας, αἱ ὁποῖαι ἀρχικῶς προεβλέποντο εἰς τὰ 50 ἑκ. δολλαρίων δὲν ἐνεκρίθησαν κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους παρὰ τὰς συνεχεῖς ἐνεργείας καὶ διαμαρτυρίας μας. Τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν ὅτι, ἡ προμήθεια κεφαλαιουχικοῦ ἐξοπλισμοῦ ὑπελείφθη κατὰ 10 περίπου ἑκατομμύρια δολλάρια ἔναντι τῶν ἀρχικῶν προβλέψεων καὶ εἰς τοῦτο ὀφείλεται κατὰ ἕνα μέρος, τὸ ἀχρησιμοποίητον ὑπόλοιπον κατὰ τὴν 30ην Ἰουνίου 1952. Ἐξ ἄλλου ἐπὶ συνόλου ἀρχικῶς προβλεφθέντων 30,8 ἑκ. δολλ. δι’ εἰσαγωγὰς κοινοχρήστων εἰδῶν διὰ τὸν στρατὸν, ἐπραγματοποιήθησαν 25,5 ἑκ. δολ. Εἶναι δὲ ἐπίσης γνωστὸν ὅτι ἡ πραγματοποίησις τῶν παραγγελιῶν αὐτῶν διατελεῖ ὑπὸ τὸν αὐστηρὸν ἔλεγχον τῆς ἐν Ἑλλάδι Ἀμερ. Στρατιωτ. Ἀποστολῆς. Ἔναντι ὅμως τῶν καθυστερήσεων αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι προεκλήθησαν καὶ ἐπεβλήθησαν κατὰ κύριον λόγον ἀπὸ τὰς ἀντιλήψεις αἱ ὁποῖαι ἀπὸ ἔτους περίπου ἐπεκράτησαν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, ἐπὶ συνολικῶν προβλέψεων 275 ἑκ. δολλάρια δι’ ἀνοίγματα πιστώσεων πρὸς εἰσαγωγὴν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν, ἐπραγματοποιήθησαν δολλ. 267,7 ἑκ. ἤτοι τὰ 98%. Ἐὰν ἡ πιστωτικὴ πολιτικὴ ἤσκει ἀνασταλτικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν, ὅπως συχνὰ πολλοὶ ἰσχυρίζονται, ἡ ἐπίδρασις αὐτὴ θὰ ἐξεδηλοῦτο ἐπὶ τῶν ἰδιωτικῶν εἰσαγωγῶν αἱ ὁποῖαι ὅμως ἀποδεικνύεται ὅτι εἶχον τὸν ὑψηλότερον βαθμὸν πραγματοποιήσεως. Πρέπει δὲ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ μείωσις τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ 4–5% ἐπέτρεψε τὴν πραγματοποίησιν μεγαλυτέρων εἰσαγωγῶν μὲ μικροτέρας πληρωμάς, ἐνῷ συγχρόνως ἤσκησε καὶ ἀνασταλτικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν, διότι εἰς πολλὰς περιπτώσεις αἱ παραγγελίαι ἀνεβάλλοντο μὲ τὴν προσδοκίαν περαιτέρω ἐλαττώσεως τῶν τιμῶν. Αἱ ἐξαγωγαί μας, ἐξ ἄλλου κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος ὑπερέβησαν 8½ ἑκ. δολλάρια, ἤτοι κατὰ πλέον τοῦ 9%, τὰς προβλέψεις μας καὶ κατὰ 18% τὰς ἐξαγωγὰς τοῦ παρελθόντος ἔτους. Τοῦτο ἐπέτρεψε βεβαίως τὴν μεγαλυτέραν χρησιμοποίησιν τῶν ἰδικῶν μας πόρων διὰ τὰς εἰσαγωγάς μας καί ὑποθέτω ὅτι, τοῦτο δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον μομφῆς διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Προκύπτει ἑπομένως, ὅτι ὁ ρυθμὸς τῶν εἰσαγωγῶν μας ὑπῆρξε κανονικὸς καὶ τὰ ἠλαττωμένα ἀνοίγματα πιστώσεων ὠφείλοντο εἰς τὴν μὴ πραγματοποίησιν τοῦ συνόλου τῶν παραγγελιῶν ἀνασυγκροτήσεως καὶ τοῦ στρατοῦ, καὶ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω ὄχι ἀπὸ οἱανδήποτε ἀδυναμίαν ἀπορροφήσεως, ἀλλὰ παρὰ τὴν θέλησιν καὶ τὰς προσπαθείας μας καὶ κατόπιν ἐντόνου ἀρνήσεως τῶν Ἀμερικανῶν, ἡ ὁποία δὲν ἐκάμφθη μέχρι τέλους. Ἄλλως τε μὲ τὰς μεγάλας ἀνάγκας τοῦ προγράμματος κρατικῶν ἐπενδύσεων καὶ ἐὰν ἀκόμη αἱ ἰδιωτικαὶ εἰσαγωγαὶ ὑπελείποντο τοῦ ἀρχικοῦ προγράμματος, θὰ ἠδυνάμεθα ἀμέσως νὰ ἀπορροφήσωμεν περισσότερα εἰς τὸν κρατικὸν τομέα καὶ μάλιστα δι’ ἐκτέλεσιν μεγάλης σημασίας ἔργων διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἀλλ’ εἰς τοῦτο, συνηντήσαμεν ἄκαμπτον τὴν ἄρνησιν τῆς Ἀποστολῆς. Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ ἀναγγελθὲν ποσὸν βοηθείας δολλαρίων 40 ἑκ. διὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1952–53 ἀποτελεῖ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐπεδικάσθη πρὸς χρησιμοποίησιν διὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους καὶ μέχρις ὁριστικοῦ καθορισμοῦ τοῦ κονδυλίου δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος. Ἡ ἀνακοίνωσις αὐτὴ κατ’ οὐδὲν μετέβαλλε τὴν ἀποφασιστικότητα τῆς στάσεώς μας ἢ τὴν ἰσχὺν καὶ ἀξίαν τῶν στοιχείων καὶ ἐπιχειρημάτων μας, διὰ τῶν ὁποίων διεκδικοῦμεν καθορισμὸν τοῦ ὕψους τῆς βοηθείας εἰς ὑψηλότερα ἐπίπεδα πρὸς ἐξασφάλισιν καὶ ἀνετωτέρων εἰσαγωγῶν, ἀλλ’ ἰδίως τῆς προωθήσεως τοῦ προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας καὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ὑπερόγκων ἀμυντικῶν μας δαπανῶν.

ΙΣΟΖΥΓΙΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΛΗΡΩΜΩΝ

Ἡ γενικωτέρα πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου σκοπὸν ἔχει ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἐξασφαλίσῃ ἐπαρκεῖς καὶ κανονικὰς εἰσαγωγὰς εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ συστήματος τῆς ἐμμέσου ἐπιδοτήσεως διὰ τῶν λεγομένων παθητικοτήτων. Ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν πολυτελείας ἡ ὁποία ἐπεβλήθη κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον καὶ ἡ ὁποία ἐθεωρήθη τότε ὡς μέτρον ἄκρως ἐπικίνδυνον, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ δημιουργήσῃ ὑψωτικὰς τάσεις ἐπὶ τῶν τιμῶν, ἀπεδείχθη ὅτι ὄχι μόνον δὲν εἶχεν αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα, ἀλλ’ ὅτι ἀντιθέτως ἐπέτρεψε τὴν ἐκδήλωσιν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῶν πτωτικῶν τάσεων τῶν διεθνῶν τιμῶν. Εἶναι χαρακτηριστικὸν τὸ ὅτι ὁ τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως εἰσαγομένων εἰδῶν ἐσημείωσεν ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου μέχρι Ἰουνίου τὴν διεθνῶς ἐκδηλωθεῖσαν μείωσιν κατὰ 4.5%. Τοῦτο ἄλλωστε ἀνεμένετο διότι ἡ ἐπιβληθεῖσα εἰσφορὰ ἀπέβλεπε εἰς τὸ νὰ ἀφαιρέσῃ ἕνα τμῆμα τῶν ὑπερόγκων κερδῶν τὰ ὁποῖα ἦτο γνωστὸν ὅτι ἐπραγματοποιοῦντο ὑπὸ τῶν εἰσαγωγέων αὐτῶν τῶν εἰδῶν. Ἐντὸς τοῦ πλαισίου ἐπίσης τῆς ἀσκουμένης πολιτικῆς προβλέπεται τὸ ταχύτερον νὰ ἐπιτραπῇ, τοὐλάχιστον δι’ ὡρισμένας βασικὰς πρώτας ὕλας ὅπως π.χ. τὸ μαλλὶ καὶ διὰ μηχανήματα ἡ χρησιμοποίησις πιστωτικῶν διεκολύνσεων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὅπως εἶναι γνωστόν. ἕως τώρα κατὰ τὸ ἄνοιγμα τῆς πιστώσεως ἐπιβάλλεται ἡ πληρωμὴ τῆς συνολικῆς ἀξίας τοῦ συναλλάγματος μὴ ἐπιτρεπομένης τῆς ἀποδοχῆς ἐκ μέρους τῶν εἰσαγωγέων πιστώσεων ἐκ μέρους τῶν προμηθευτῶν του. Τοῦτο ὑπηγορεύθη ἕως τώρα ἀπὸ τοὺς ἑξῆς λόγους: Πρῶτον ἀπὸ τὰς δυσχερίας ἐλέγχου καὶ καλύψεως διὰ τῆς βοηθείας τῶν ὑποχρεώσεων αἱ ὁποῖαι θὰ ἐδημιουργοῦντο κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πρὸς τὸ ἐξωτερικόν, δεύτερον διότι τὰ ὑπὸ τῆς βοηθείας παρεχόμενα ποσὰ καθίστων ἕως ἐφέτος περιττὸν τὸν δανεισμὸν πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν μας καί, τρίτον διότι διὰ τῆς πληρωμῆς τῆς ἀξίας τοῦ συναλλάγματος ἐπραγματοποιεῖτο μία ἀφαίμαξις ἀγοραστικῆς δυνάμεως καὶ εἰσοδημάτων, ἡ ὁποῖα ἦτο ἀπαραίτητος διὰ λόγους οἰκονομικῆς σταθερότητος. Αἱ δυσχέρειαι καὶ ἐπιφυλάξεις αὐταὶ ὑπερενικήθησαν καὶ δι’ ὡρισμένα βασικὰ εἴδη θὰ εἶναι δυνατὸν συντόμως νὰ ἐπιτραπῇ ἡ χρησιμοποίησις πιστωτικῶν διευκολύνσεων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν σημαντικὴν διευκόλυνσιν καὶ τῶν εἰσαγωγῶν μας καὶ τοῦ συνόλου τῆς οἰκονομικῆς μας προσπαθείας... Ἐξ ἄλλου διὰ τῆς ἀποφασισθείσης καταργήσεως τοῦ συστήματος τῶν παθητικοτήτων ἐπεδιώχθη ἡ ἐξυγίανσις ἑνὸς ἀνεξελέγκτου καθεστῶτος τὸ ὁποῖον ὁπωσδήποτε ἐδημιούργει ὑψωτικὰς τάσεις ἐντὸς τῆς οἰκονομίας μας διότι τὸ κέρδος τὸ ὁποῖον ἐξησφαλίζετο διὰ τῆς πωλήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δικαιώματος ἐκ μέρους τοῦ ἐξαγωγέως ἐπέτρεπεν εἰς αὐτὸν τὴν πληρωμὴν ηὐξημένων τιμῶν διὰ τὰ εἰσαγόμενα προϊόντα. Ἐπὶ πλέον ὁ καθορισμὸς διαφόρων ποσοστῶν παθητικοτήτων δι’ ἕκαστον εἶδος εἶχε δημιουργήσει ἕνα καθεστὼς πλήρως ἀνεπίδεκτον ἐλέγχου καὶ ἐξέθετε τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Διοίκησιν εἰς διαρκεῖς πιέσεις πρὸς καθορισμὸν ἀνωτάτου ποσοστοῦ παθητικότητος δῆθεν ἀνταποκρινομένου πρὸς τὸ πραγματικὸν κόστος τῆς ἐξαγωγῆς. Ἐκτὸς ὅμως ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω ὑπῆρχε καὶ τρίτον οὐσιῶδες μειονέκτημα. Ἡ ὅλη ἐξαγωγικὴ προσπάθεια ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὰς κυμάνσεις τῆς τιμῆς τοῦ λεγομένου δολλαρίου παθητικότητος αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἐν πολλοῖς ἀστάθμητοι καὶ ἐξηρτῶντο ἀπὸ τὸν ρυθμὸν εἰσαγωγῶν πολυτελῶν εἰδῶν. Ἀντιμετωπίσθη σοβαρῶς ἡ σκέψις τῆς καθιερώσεως ἑνὸς ἁπλουστέρου καὶ πλέον αὐτομάτου συστήματος διὰ τῆς παροχῆς ἀδείας ἐλευθέρας διαπραγματεύσεως ὑπὸ τῶν ἐξαγωγέων εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν μέρους τοῦ ὑπ’ αὐτῶν κτωμένου συναλλάγματος. Εἶναι ἡ λύσις ποὺ ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον Πειραιῶς. Ἡ κυρία δυσχέρεια μὲ τὴν ὁποίαν συνεδέετο τὸ σύστημα αὐτό, παρ’ ὅλα τὰ πιθανὰ πλεονεκτήματά του, συνίστατο εἰς τὸ ὅτι τὸ ποσοστὸν τοῦ ἐλευθέρως διαπραγματευσίμου συναλλάγματος θὰ ἔπρεπε νὰ καθορισθῇ ὑψηλόν, μὲ τοὺς περιωρισμένους δὲ συναλλαγματικοὺς μας πόρους δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τὴν σπατάλην συναλλάγματος δι’ εἰσαγωγὰς μὴ ἀπαραιτήτων εἰδῶν. Ἐπὶ πλέον αἱ μεταπολεμικαὶ ἀνωμαλίαι ἔχουν ὁδηγήσῃ εἰς τοιοῦτον διαφορισμὸν τιμῶν καὶ κόστους τῶν ἐξαγωγίμων ἑλληνικῶν προϊόντων ὥστε νὰ εἶναι δυσχερεστάτη ἡ ἐπιβολὴ ἑνιαίας ρυθμίσεως δι’ ὅλα τὰ ἐξαγώγιμά μας προϊόντα, ἐνῷ ἐξ ἄλλου αἱ εἰσαγωγαὶ πολλῶν μὴ ἀπαραιτήτων εἰδῶν ἐξακολουθοῦν νὰ ἀφίνουν σημαντικώτατα κέρδη τὰ ὁποῖα ἦτο δυνατὸν καὶ ἔπρεπε, ἐν τῇ γενέσει των, νὰ περιέχωνται εἰς τὸ Κράτος. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους κατελήξαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, τὸ προσφορώτερον σύστημα ἦτο ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ἐπέκτασις τῆς εἰσφορᾶς ἐπί τῶν εἰδῶν τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον εἰσήγοντο δι’ εἰσαγωγικῶν δικαιωμάτων παθητικότητος καὶ μὲ τιμὰς δολλαρίου μέχρι 45.000 ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὁ καθορισμὸς μιᾶς ἀπ’ εὐθείας καὶ ἀμέσου ἐπιδοτήσεως κατὰ γενικὰς κατηγορίας προϊόντων. Καταβάλλεται ἐξ ἄλλου προσπάθεια συμπιέσεως τῶν ἐπιδοτήσεων εἰς τὰ κατώτατα δυνατὰ ἐπίπεδα. Ὑπάρχουν καὶ ἐδῶ σοβαραὶ ἐνδείξεις, ὅτι ἐπραγματοποιοῦντο μεγάλα κέρδη εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἐξαγωγῆς, μέσῳ παθητικοτήτων. Καὶ ἐδῶ ἐκτίθεται ἡ Κυβέρνησις εἰς πάσης φύσεως πιέσεις καὶ διαμαρτυρίας μὲ μοναδικὸν σκοπὸν τὴν διατήρησιν τῶν ὑψηλῶν κερδῶν ποὺ ἐπραγματοποιοῦντο ἕως τώρα. Μὲ τὴν ἀποφασιστικὴν στάσιν ὅμως, τὴν ὁποίαν ἐτηρήσαμεν καὶ ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐξηναγκάσαμε τώρα τοὺς ἐξαγωγεῖς νὰ συμπιέσουν τὰ ἔξοδα καὶ τὰ κέρδη των, εἰς τὰς περισσοτέρας δὲ τῶν περιπτώσεων αἱ ἐξαγωγαὶ θὰ πραγματοποιηθοῦν, ἔστω καὶ μὲ μειωμένην ἐπιδότησιν. Ἡ γενική, ἄλλως τε, πολιτικὴ ἀσκεῖ πίεσιν πρὸς διάθεσιν τυχὸν ὑφισταμένων ἀποθεμάτων πρὸς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ κύρια ἐπιδιωκόμενα ἀποτελέσματα τῆς ὅλης προσπαθείας μας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ νέον σύστημα, παρ’ ὅλον, ὅτι ἔχει ὀλιγώτερα μειονεκτήματα τοῦ συστήματος τῶν παθητικοτήτων, ἔχει καὶ αὐτὸ πολλὰ καὶ μεγάλα μειονεκτήματα. Ἀποτελεῖ ὅμως τὴν σχετικῶς προσφορωτέραν, μεταξὺ τῶν δυνατῶν, λύσεων. Τιμαὶ Ἀσφαλείας γεωργικῶν προϊόντων. Τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τῶν τιμῶν ἀσφαλείας, ἐξεθέσαμεν ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως σίτου. Διὰ νὰ μείνωμεν συνεπεῖς πρὸς τὴν κεντρικὴν γραμμὴν τῆς οἰκονομικῆς μας πολιτικῆς, εἶναι ἀπαραίτητον ὅπως αἱ τιμαὶ ἀσφαλείας καθορισθοῦν εἰς τοιαῦτα ἐπίπεδα, ὥστε ἐκ τῆς ὅλης διαχειρίσεως τῶν συγκεντρώσεων νὰ μὴ προκύπτῃ ἔλλειμμα πρὸς κάλυψιν ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ διὰ τὸν σῖτον μέν, ἐπετεύχθη τοῦτο καὶ ἐπέτρεψε μάλιστα νὰ αὐξήσωμεν κατὰ 10% τὴν βασικὴν τιμὴν συγκεντρώσεως, ἀπὸ 2.500 δρχ. εἰς 2.750 δρχ. παρ’ ὅλον, ὅτι εἶχον τότε βασισθῆ οἱ ὑπολογισμοὶ ἐπὶ τῆς προοπτικῆς μιᾶς μειωμένης ἐσοδείας περίπου 900.000 τόννων, ἐνῷ ἐκ τῶν ὑστέρων ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ ἐσοδεία μας εἶναι λαμπρὰ καὶ ἀρίστης ποιότητος. Αὐτὸ βεβαίως δημιουργεῖ δυσχερείας, διότι ἡ προσφορὰ σίτου εἰς τὴν συγκέντρωσιν εἶναι μεγίστη καὶ σημαντικῶς μεγαλυτέρα τῆς προβλεφθείσης. Εἰς τὴν ηὐξημένην αὐτὴν προσφορὰν ὀφείλεται καὶ ἡ σημειωθεῖσα καθυστέρησις ἀπορροφήσεως τῶν προσφερομένων ποσοτήτων κατὰ τὰς τελευταίας ἑβδομάδας. Μὲ τὰ προσφάτως ληφθέντα μέτρα βάσει τῶν ὁποίων ἀπεφασίσθη ὅτι θὰ χρησιμοποιῆται ἀποκλειστικῶς ἐγχώριος σῖτος διὰ τὴν παρασκευὴν τοῦ ἄρτου τοῦ δελτίου αἱ δυσχέρειαι αὗται ἤρχισαν ἤδη νὰ ἐξαφανίζωνται ἐν τῷ μεταξὺ δὲ ἡ τιμὴ τοῦ σίτου εἰς τὰ παραγωγικὰ κέντρα διατηρεῖται εἰς τὰς 2.500 δρχ. περίπου, τὸ γεγονὸς δέ, ὅτι ἡ συγκέντρωσις ἤρχισεν ἐφέτος ἐγκαίρως, παρέσχε προστασίαν εἰς τοὺς μικροὺς σιτοκαλλιεργητάς, τὴν ὁποίαν οὐδέποτε ἐγνώρισαν. Μὲ τὰς καθορισθείσας τιμὰς ἀσφαλείας διὰ τὸν σῖτον καὶ τὴν σταφίδα καὶ τὴν ηὐξημένην παραγωγὴν τὸ πραγματικὸν προβλεπόμενον εἰσόδημα τῶν παραγωγῶν θὰ εἶναι ὁπωσδήποτε ὑψηλότερον τοῦ περυσινοῦ. Διὰ τοὺς παραγωγούς σουλτανίνας π.χ. ὑπολογίζεται, ὅτι ἡ ηὐξημένη παραγωγή των θὰ τοὺς ἐξασφαλίσῃ εἰσόδημα ὑψηλότερον τοῦ περυσινοῦ κατὰ πολὺ περισσότερον τῶν δραχμῶν 25 δισ. Μὲ τὴν προσπάθειαν συμπιέσεως τῶν τιμῶν, ἐν γένει, καί, ἰδίως, τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων παραλλήλως πρὸς τὴν ἐφαρμοσθεῖσαν πολιτικὴν τιμῶν ἀσφαλείας, ἐτέθησαν διὰ πρώτην φορὰν αἱ βάσεις διὰ μίαν συστηματικὴν καὶ ὀργανικὴν συμπίεσιν τοῦ χάσματος μεταξὺ τῶν τιμῶν γεωργικῶν καὶ τιμῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Διότι εἰς τὴν λύσιν αὐτοῦ τοῦ ὀξυτάτου προβλήματος τῆς μεταπολεμικῆς μας οἰκονομίας, δὲν βοηθεῖ μόνον ὁ καθορισμὸς διαρκῶς ὑψηλοτέρων τιμῶν ἀσφαλείας διὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Τοῦτο, ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν ἀνακουφίζει τοὺς ἀγρότας ἐν γένει, ἐνῷ ἐξ ἄλλου ὁδηγεῖ εἰς γενικὰς ὑπερτιμήσεις μέσῳ τῶν ἐπακολουθεισῶν ψυχολογικῶν ἐπιδράσεων.

ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΙΣ

Τὸ γεγονός, ὅτι παρ’ ὅλας τὰς δυσχερείας, μὲ τὰς ὁποίας εἴχομεν νὰ παλαίσωμεν, συνεπείᾳ τῆς μείζονος περικοπῆς τῆς βοηθείας, καὶ τῶν ηὐξημένων ἀμυντικῶν μας δαπανῶν κατὰ τὸ ἔτος 1951–52, κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσωμεν δαπάνας διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν 933 δισεκατομμύρια ἀποτελεῖ ἐπίτευγμα πρώτου μεγέθους. Τὸ ποσὸν αὐτὸ συγκρίνεται μὲ 1236 δισεκατομμύρια κατὰ τὸ 1950–51 ὁπότε ὅμως ἡ χορηγηθεῖσα βοήθεια ἦτο $ 271 ἑκ., ἤτοι κατὰ 90 ἑκ. δολλάρια ὑψηλοτέρα τῆς ἐφετεινῆς καὶ αἱ ἀμυντικαὶ δαπάναι κατὰ 600 δισεκ. χαμηλότεραι τῶν δαπανῶν τοῦ 1951–52. Τὸ ποσὸν δὲ τῶν 933 δισεκ. τοῦ 1951–52

συγκρίνεται μὲ δραχμὰς 690 δισ. διὰ τὸ 1949–50, ὁπότε οἱ ἐκπρόσωποι τῆς σημερινῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἦσαν οἱ χειρισταὶ τῶν οἰκονομικῶν μας, ἡ δὲ βοήθεια ἦτο $. 285.8 δισ., ἤτοι κατὰ 103 8 ἑκ. δολλάρια ὑψηλοτέρα τῆς βοηθείας τοῦ 1951–52, αἱ δὲ δαπάναι Ἐθνικῆς ἀμύνης καὶ πάλιν κατὰ 600 δισ. χαμηλότεραι τῶν δαπανῶν τοῦ 1951–52. Μὲ ἄλλους λόγους, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ κανεὶς εἰκόνα τοῦ μεγέθους τοῦ ἐπιτεύγματος, κατὰ τὸ 1949–50 τὸ Κράτος διέθετε 1500 δισ. ἰσότιμον S. 100 ἑκατ. περίπου ὡς ἐπὶ πλέον βοηθείας, εἶχε βάρη κατὰ 600 δισεκ. χαμηλότερα λόγῳ μικροτέρων δαπανῶν ἀμύνης καὶ ἐδαπανήθησαν 240 δισ., δηλαδὴ 25% ὀλιγώτερα διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν παρ’ ὅσον κατὰ τὸ λῆξαν οἰκονομικὸν ἔτος. Ἡ πραγματοποίησις δαπανῶν 933 δισεκ. κατὰ τὸ 1951–52 κατέστη δυνατὴ μόνον μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, τόσον κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ὅσον καὶ εἰς τὴν πιστωτικὴν πολιτικήν. Διὰ τοῦτο, δὲν ἔπαυσα νὰ τονίζω ὅτι, ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μὲ τὴν προσπάθειαν ἀσφαλοῦς θεμελιώσεως τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Εἰς ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν διεβίβασεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, κατὰ τὰ μέσα τοῦ παρελθόντος Μαρτίου, ἀνεκοινοῦτο, ὅτι ἔναντι τῶν προβλεπομένων δαπανῶν 450 δισεκ. διὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, ὁ Ὀργανισμὸς Κοινῆς Ἀσφαλείας ἀπεφάσισεν, ὅτι μόνον 300 δισεκ. ἠδύναντο νὰ δαπανηθοῦν ἐκ τῶν κεφαλαίων τῆς βοηθείας καὶ ὅτι αὐτὰ προωρίζοντο μόνον διὰ τὰ ἐπείγοντα ἔργα τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων μέσῳ τῆς Κ.Ε.Δ. Μὲ τὴν ἀνακοίνωσιν ἐκείνην τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, ἐτίθετο τέρμα πλέον εἰς ὅλα τὰ μεγάλα παραγωγικὰ ἔργα καὶ τὰς ἐπενδύσεις, ἐκ τῶν ὁποίων ἀναμένεται ἡ μονιμωτέρα βελτίωσις τῆς οἰκονομικῆς μας καταστάσεως. Ἡ ματαίωσις, ἐν τούτοις, τῶν ἔργων αὐτῶν δὲν ἐγένετο δεκτὴ ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ παραλλήλως πρὸς τὰς διαμαρτυρίας μας διὰ τὴν ἀνακοινωθεῖσαν ἀπόφασιν, ἐνετείναμεν τὰς προσπαθείας μας, καὶ ἐπετύχομεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰ ἀναγκαῖα 139 δισεκ. ἐκ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ζωτικῶν αὐτῶν ἐπενδύσεων, ὅπως εἶναι τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα καὶ τὸ Ἐνεργειακὸν Πρόγραμμα τῆς Χώρας. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι, ἐκ τῶν 933 δισεκ. δαπανῶν, διετέθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους 246 δισεκ. εἰς τὴν γεωργίαν, 149 δισεκ. εἰς τὴν ἐνέργειαν, 112 δισεκ. διὰ τὰς δαπάνας δανείων τῆς Κ.Ε.Δ., ἀκόμη δὲ ἐντὸς τῶν περιωρισμένων αὐτῶν δυνατοτήτων μας, 59 δισεκ. διὰ τὸν οἰκισμόν, 26 δισεκ. διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν, 17 δισεκ. διὰ τὴν παιδείαν, καὶ 12 δισεκ. δι’ ὑδρεύσεις. Ἐὰν ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας εἶχε νὰ ἐνεργήσῃ ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἀποτελεῖ ἐπιτυχίαν ἡ συνέχισις τῆς ἀνασυγκροτήσεως, καθ’ ὅσον χρόνον αἱ στρατιωτικαί μας δαπάναι ἦσαν ὑψηλότεραι ἀπὸ κάθε προηγούμενον ἔτος, ἡ δὲ βοήθεια ἦτο ἠλαττωμένη κατὰ τὸ ἓν τρίτον, διερωτᾶται κανείς, τί θὰ ἀπετέλει ἐπιτυχίαν εἰς τὸν ζωτικὸν αὐτὸν τομέα τῆς οἰκονομικῆς καὶ ἐθνικῆς ζωῆς.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Ἡ κεντρικὴ γραμμὴ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ τῆς ὁποίας, παρὰ τὰ ἐμπόδια καὶ τὴν δημοκοπίαν, δὲν ἐσημειώσαμεν οὐδεμίαν παρέκκλισιν, εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τῆς οἰκονομικῆς μας σταθερότητος καὶ ἡ κινητοποίησις τῶν ἐθνικῶν μας πόρων, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς οἰκονομίας μας καὶ τὴν προστασίαν τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων ἀπὸ τὴν κερδοσκοπίαν καὶ ἀπ’ ὅλας τὰς ὑπόπτους ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι ὑπονομεύουν τὸ ἐθνικόν μας νόμισμα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ἐξασφάλισις σταθερῶν βάσεων διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας καὶ τὴν πλήρη ἀξιοποίησιν τῆς οἰκονομικῆς βοηθείας τὴν ὁποίαν διεκδικοῦμεν. Αὐτοὺς τοὺς σκοποὺς ὑπηρετεῖ τὸ σύνολον τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν εἰς τὰ δημόσια οἰκονομικά, εἰς τὴν πιστωτικὴν πολιτικήν, καθὼς καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν τιμῶν καὶ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου. Πᾶσα ἄλλη κατεύθυνσις ἐνεργείας, ἐὰν δὲν ὡδήγει εἰς οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον ἢ χάος, θὰ ἐδημιούργει μίαν προσωρινὴν ἀπατηλὴν κατάστασιν, μὲ κίνδυνον πολὺ μεγαλυτέρων δυσχερειῶν εἰς τὸ μέλλον. Ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἐχαράξαμεν καὶ ἀκολουθοῦμεν εἶναι ὄχι μόνον ἐθνικῶς ἐπιβεβλημένη, ἀλλὰ καὶ ἡ μόνη δυνατή. Καὶ τοῦτο βεβαίως ἐξηγεῖ τὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ παράλληλον στάσιν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι ἀντιπληθωρικὴ ὑφ’ ἣν ἔννοιαν ἐσφαλμένως συχνὰ χαρακτηρίζεται διὰ σκοποὺς καθαρὰ δημαγωγικούς. Ἐφ’ ὅσον ὁ συνολικὸς ὄγκος τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας καὶ ἡ συνολικὴ πιστοδότησις τῆς οἰκονομίας διατηροῦνται εἰς ἐπίπεδα ἀνώτερα τῶν ἀντιστοίχων τοῦ παρελθόντος ἔτους δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος περὶ τοιούτου ἀντιπληθωρισμοῦ. Ἀντιπληθωρισμὸν κάκιστον θὰ ἀπετέλει ἡ ἐφαρμογὴ μέτρων τὰ ὁποῖα ἐντόνως ὑπεστηρίχθησαν καὶ ἐπιμόνως ἐπεχειρήθη νὰ ἐπιβληθοῦν ἀκόμη καὶ πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων. Εἰς ἐπίσημον ἀνακοίνωσιν, ἡ ὁποία ἐγένετο πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν τὴν 5ην Ἰουλίου 1952, ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν ἡ λῆψις συμπληρωματικῶν μέτρων πρὸς συμπίεσιν τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας κατὰ 200 περίπου δισεκ. δραχμῶν. Τοῦτο θὰ ἀπετέλει ἀντιπληθωρισμόν. Ἀλλ’ ἡ ἄποψις αὕτη, ὅσον δήποτε καὶ ἐὰν ἦτο σοβαρὰ καὶ ἐπίσημος, δὲν ἠδύνατο νὰ γίνῃ καὶ δὲν ἐγένετο δεκτὴ ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἀσκουμένη πολιτικὴ δὲν βασίζεται ἐπὶ στενῶν ποσοτικῶν ἀντιλήψεων, τὰς ὁποίας ἀντιθέτως ἐπανειλημμένως κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τελευταίων ὀκτὼ μηνῶν ἀπεκρούσαμεν. Ἡ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καταβαλλομένη προσπάθεια ἀποβλέπει εἰς τὴν οἰκονομικὴν σταθεροποίησιν καὶ ἐξυγίανσιν καὶ ἀποτελεῖ, ὅπως ἐτόνισα, τὴν ἀναγκαίαν προϋπόθεσιν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Μόνον ἐὰν νοικοκυρευθοῦν τὰ δημόσια οἰκονομικά μας, ἐὰν διατηρηθῇ ἀποφασιστικὸς ἔλεγχος ἐπὶ τῶν Τραπεζιτικῶν πιστώσεων καὶ ἐὰν παταχθῇ κάθε μορφὴ κερδοσκοπίας, θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ κατοχυρώσωμεν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ μας καὶ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰς βάσεις διὰ μίαν ἔντασιν τῆς προσπαθείας πρὸς οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Χώρας μας καὶ πλήρη ἀξιοποίησιν τῆς οἰκονομικῆς βοηθείας τὴν ὁποίαν διεκδικοῦμεν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχασεν οὐδεμίαν εὐκαιρίαν κατὰ τὸ τελευταῖον ὀκτάμηνον διὰ νὰ τονίσῃ τὴν ἀνάγκην καὶ σημασίαν τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς ἀπαραιτήτου βοηθείας διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Μίαν ἑβδομάδα μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐξουσίας ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ συγκεκριμένως τὴν 3ην Νοεμβρίου 1951 ὑπεβλήθη εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν ὑπόμνημα εἰς τὸ ὁποῖον ἐκτενῶς καὶ μετὰ σαφηνείας ἐξετίθεντο αἱ ἀπόψεις αὗται. Τοῦτο ἠκολούθησεν ἕτερον λεπτομερὲς ὑπόμνημα μετὰ λεπτομεροῦς ἀναλύσεως τῆς σχεδιαζομένης πολιτικῆς εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, καθὼς καὶ μὲ τὰς συγκεκριμένας κατευθύνσεις τοῦ Προγράμματος Ἀνασυγκροτήσεως καὶ Ἀναπτύξεως τῆς Χώρας. Τὸ ὑπόμνημα τοῦτο ὑπεβλήθη εἰς τὴν ἐνταῦθα Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν τὴν 5ην Δεκεμβρίου 1951 καὶ αὐθημερὸν ἀντίγραφον τοῦ ὑπομνήματος τούτου ἐπεδόθη καὶ εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ μία ἑνιαία Ἐθνικὴ στάσις ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας ἐπὶ τοῦ θεμελιώδους αὐτοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ ὑπόκειται εἰς κομματικὴν ἐκμετάλλευσιν ἐφ’ ὅσον ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν διὰ τὴν κατοχύρωσιν τῆς οἰκονομικῆς καὶ Ἐθνικῆς μας ἀσφαλείας. Δυστυχῶς, καὶ αἱ ἐνέργειαι ἐκεῖναι τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εὗρον τὴν ἀπαιτουμένην ἀνταπόκρισιν ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, παρ’ ὅλον ὅτι ἔθεσα εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὅλους τοὺς ἐμπειρογνώμονας καὶ τοὺς ἀνωτάτους Κρατικοὺς λειτουργοὺς διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ ὁ ἴδιος καὶ οἱ ἐπιτελεῖς του ἐξ ὑπηρεσιακῶν προσώπων, πόσον τὰ περιθώρια τῶν προβλεπομένων προσπαθειῶν καὶ οἰκονομιῶν εἶχον ἐξαντληθῆ. Ὄταν ἀργότερον ἀνεκοινώθη ἡ περικοπὴ τῆς βοηθείας ἐπανελήφθησαν αἱ διαμαρτυρίαι μας καὶ ὑπεβλήθησαν καὶ πάλιν λεπτομερῆ στοιχεῖα διὰ τῶν ὁποίων ἀπεδεικνύετο, ὅτι ἡ ἀποφασισθεῖσα μείωσις θὰ ὡδήγει εἰς ἐλάττωσιν τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως κάτω τῶν ἐπιτρεπομένων ἐπιπέδων, τῶν ἱκανῶν δηλαδὴ νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς μέλλοντος βιωσιμότητα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν καὶ ἀνεκτὴν βιοτικὴν στάθμην διὰ τὴν μᾶζαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ταῦτα καὶ πάλιν ἐντόνως ἐλέχθησαν ὅταν τὴν 5ην παρελθόντος Ἀπριλίου ἐπεσκέφθη τὴν Ἑλλάδα ὁ Ὑπαρχηγὸς τοῦ Ὀργανισμοῦ Κοινῆς Ἀσφαλείας. Ἀκόμη δὲ καὶ πρὸ μηνός, πρὸ τῆς ἀναχωρήσεως τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, εἰς ὑπόμνημα, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς αὐτόν, ἐξετίθεντο καὶ πάλιν κατὰ τὸν σαφέστερον τρόπον, αἱ Ἑλληνικαὶ οἰκονομικαὶ διεκδικήσεις, Αἱ ἐνέργειαι αὗται δὲν ἔπαυσαν συμπληρούμεναι μὲ διαβήματα εἰς ὅλας τὰς βαθμίδας τῆς ἐνταῦθα Ἀμερικανικῆς ἱεραρχίας καὶ εἰς Ἀνωτάτους ἐκπροσώπους τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ δηλώσω ὅτι ἐπὶ τοῦ κεφαλαιώδους αὐτοῦ θέματος δὲν εὕρομεν τὴν ἀναμενομένην ἀνταπόκρισιν εἰς τοὺς Ἀμερικανούς. Αἱ ἀλλεπάλληλοι μεγάλαι περικοπαὶ τῆς βοηθείας καὶ αἱ ἀντιλήψεις τὰς ὁποίας ὑποστηρίζουν οἱ Ἀμερικανοί, κατ’ ἀνάγκην ὁδηγοῦν εἰς συμπίεσιν ὁλοκλήρου τῆς οἰκονομικῆς μας ζωῆς ἐντὸς τῶν ἀσφυκτικῶς ἀνεπαρκῶν περιθωρίων τῶν σημερινῶν παραγωγικῶν καὶ ἐξαγωγικῶν μας δυνατοτήτων. Εἰς τὴν νοοτροπίαν αὐτὴν ἀντέστη ἡ Κυβέρνησις δι’ ὅλων τῶν δυνάμεών της καὶ ἐπὶ τῶν ἐνεργειῶν της αὐτῶν ἐκάλεσεν εἰς σύμπραξιν ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τὴν Ἀντιπολίτευσιν διὰ τὴν δημιουργίαν ἑνὸς ἑνιαίου ἐθνικοῦ μετώπου. Τὰ θέματα αὐτά, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι τόσον μεγάλης σημασίας, ὥστε ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι ἰσχυρὰ ἡ κοινοβουλευτικὴ βάσις καὶ τὸ ἐθνικὸν κῦρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιβάλλεται ἡ ἑνιαία ἐθνικὴ ἐμφάνισις καὶ προβολή των. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις διεδήλωσαν κατὰ τὸν πλέον σαφῆ τρόπον ὅτι εἶναι ἕτοιμοι νὰ ὑποστοῦν ὅλας τὰς ἀναγκαίας θυσίας συμπιέσεως τοῦ βιοτικοῦ των ἐπιπέδου, λήψεως καὶ τῶν πλέον ἀντιδημοτικῶν μέτρων, διατηρήσεως μιᾶς ἀμυντικῆς δυνάμεως δυσαναλόγου πρὸς τὴν ἀντοχὴν τῆς οἰκονομίας των, ἀλλ’ ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος συγχρόνως ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἀναγκαίας βοηθείας, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν εὔρυθμον καὶ σταθερὰν προώθησιν ἑνὸς προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως καὶ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τὸ ὁποῖον θὰ διευρύνῃ τὸν ἀνυπόφορα στενὸν οἰκονομικὸν χῶρον τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ ἐπιτρέψῃ ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἐτῶν τὴν ἰσορρόπησιν τῆς οἰκονομίας εἰς ἐπίπεδα διαβιώσεως, ἐπὶ τέλους ἀνεκτά, διὰ τὸν ἑλληνικὸν λαόν. Δὲν διεξεδικήσαμεν τὰς ἀνέσεις, τὰς ὁποίας σήμερον ἀπολαμβάνουν ἄλλοι λαοὶ μὲ συμβολὴν εἰς τὴν προάσπισιν καὶ κατοχύρωσιν τῶν ἐλευθέρων ἰδανικῶν καὶ τῆς δημοκρατίας ἀσυγκρίτως μικροτέραν ἀπὸ τὴν ἑλληνικήν. Διεκδικοῦμεν ὅμως, τοὐλάχιστον, τὴν οἰκονομικὴν ἀσφάλειαν διὰ τὸ σημερινὸν γλίσχρον βιοτικόν μας ἐπίπεδον καὶ τὴν ἐλπίδα μιᾶς σαφοῦς βελτιώσεως εἰς τὸ μέλλον. Διὰ τοὺς σκοποὺς αὐτοὺς εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἐκτέλεσις τοῦ προγράμματος τῶν βασικῶν παραγωγικῶν μας ἔργων καὶ τῆς ὅλης οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως, ἡ ὁποία ὅμως προϋποθέτει τὴν ἐξασφάλισιν διὰ τὰ ὀλίγα προσεχῆ ἔτη ἐπαρκῶν πόρων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐξωτερικῆς βοηθείας. Τὰ δίκαια αὐτὰ αἰτήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δὲν δύνανται βεβαίως νὰ ἱκανοποιηθοῦν μὲ διαδοχικὰς περικοπὰς τῆς βοηθείας, 90 ἑκ. δολλαρίων περίπου κατ’ ἔτος. Ὑπὸ τὰς συνθήκας δὲ αὐτὰς καὶ ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν βαρῶν καὶ τῶν περιορισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλονται εἰς τὴν οἰκονομίαν ἀναποτρέπτως ὁδηγεῖται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰ σχέδια τῆς ἀμυντικῆς της προπαρασκευῆς καὶ νὰ προβῇ καὶ εἰς ἐλάττωσιν ἀκόμη τῶν στρατιωτικῶν της δυνάμεων εἰς τὰ ὅρια τὰ ὁποῖα καθορίζει τὸ ΝΑΤΟ, δηλαδὴ τοὺς 24 μῆνας ἀντὶ τῶν ἐν ἰσχύϊ 36 μηνῶν διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ ἀπαραίτητον οἰκονομικὸν ὑπόβαθρον τὸ ὁποῖον στηρίζει κάθε ἀμυντικὴν προσπάθειαν. Διότι ἐπὶ τέλους δὲν εἶναι νοητὸν ἕνας λαός, ὁ ὁποῖος ὑπέστη τόσας θυσίας, εἰς ἕνα ἀγῶνα ἴσου, τοὐλάχιστον, ἐνδιαφέροντος δι’ ὅλους, νὰ διατηρῇ μίαν πολυδάπανον ἀμυντικὴν ὀργάνωσιν καὶ στρατιωτικὴν θητείαν μεγαλυτέραν παρ’ ὅσον οὐδεμία ἐκ τῶν ἄλλων χωρῶν τῆς Εὐρώπης μὲ ὑψηλότερον βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ ἀσυγκρίτως μικροτέρας θυσίας. Ὅταν αἱ χῶραι αὐταὶ ἀποφασίζουν νὰ μειώσουν τὴν ἀμυντικήν των προπαρασκευὴν καὶ νὰ ἐλαττώσουν τὴν ἤδη χαμηλοτέραν, τῆς ἐν Ἑλλάδι, στρατιωτικήν των θητείαν, διερωτᾶται κανεὶς ποία ἄλλη διέξοδος ἀπομένει διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἡ οἰκονομία τῆς ὁποίας κάμπτεται ὑπὸ τὸ βάρος ἀμυντικῶν δαπανῶν καὶ πιέζεται ὑπὸ ὀξυτάτων μεταπολεμικῶν προβλημάτων, τῶν ὁποίων ἡ ἀντιμετώπισις καὶ ἐπίλυσις ἀναβάλλεται ἢ ματαιοῦται μὲ τὰς διαδοχικὰς περικοπὰς τῆς βοηθείας. Ἡ βασικὴ τοποθέτησις, ἡ ὁποία εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένη μὲ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅτι ἡ οἰκονομική μας ἐξυγίανσις ἡ ὁποία ἐπιδιώκεται καὶ λαμβάνει χώραν μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἀποτελεῖ τὸ βάθρον ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ θεμελιωθῇ ἀφ’ ἑνὸς μὲν μία ὑγιὴς οἰκονομικὴ ζωή, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας. Καὶ ἀνεξαρτήτως τῶν προσπαθειῶν διὰ τὴν δικαίωσιν τῶν Ἑλληνικῶν αἰτημάτων, αἱ ὁποῖαι οὐδέποτε ἔπαυσαν νὰ ἀποτελοῦν πρωταρχικὸν μέλημα τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἀνάγκη νὰ καταστῇ συνείδησις, ὅτι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἐχάραξεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸ τελευταῖον ὀκτάμηνον, ὄχι μόνον ἐπιβάλλεται, ἀλλ’ εἶναι καὶ ἡ μόνη δυνατή. Εἶναι ἀπαραίτητον νὰ σφυρηλατηθῇ εἰς τὸν ἐπιχειρηματικὸν κόσμον ἡ νοοτροπία ὅτι δὲν δύνανται νὰ δανείζωνται ἀπεριορίστως καὶ ἀνεξελέγκτως καὶ νὰ μὴ ἐκπληροῦν τὰς φορολογικὰς καὶ δανειακάς των ὑποχρεώσεις οὔτε μποροῦν ὀλίγοι νὰ κερδοσκοποῦν εἰς βάρος τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων μὲ τὴν συνεχῆ προσδοκίαν, ὅτι αἱ τιμαὶ θὰ ἀνέρχωνται. Ἡ σθεναρὰ καὶ συνεπὴς στάσις τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῶν γραμμῶν τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς ἤρχισεν ἤδη ἐντὸς ὀλίγων μηνῶν νὰ ἀποδίδῃ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει πλήρη ἐπίγνωσιν καὶ βαθεῖαν κατανόησιν τῶν συνεχιζομένων οἰκονομικῶν δυσχερειῶν ποὺ ἀντιμετωπίζουν, ὅσοι ἀποτελοῦν τὰ θεμέλια τοῦ Ἔθνους, οἱ ἀγρόται, οἱ μισθόβιοι καὶ οἱ μικροεπαγγελματίαι. Παρὰ τὴν μείζονα περικοπὴν τῆς βοηθείας καὶ τὸ βάρος μιᾶς μεγάλης ἀμυντικῆς προσπαθείας ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς αὐξήσεις τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὀλιγώτερον ἀμειβομένων, καὶ ἐξησφάλισεν εἰς ὅλους τοὺς μισθωτοὺς τοὐλάχιστον ἕνα αἴσθημα ἀσφαλείας, ὅτι αἱ τιμαὶ δὲν πρόκειται πλέον ἀνεξελέγκτως νὰ ἀνέρχωνται. Εἰς τὸν ἀγροτικόν μας πληθυσμὸν ἔδωσεν ηὐξημένας πιστώσεις, ἐξησφάλισε τὸ μεγαλύτερον μέρος ἐκ τῶν δαπανῶν τῆς ἀνασυγκροτήσεως διὰ τὴν συνέχισιν τῶν μεγάλων ἔργων γεωργικῆς ἀξιοποιήσεως ὡς καὶ διὰ δάνεια μέσης προθεσμίας, καὶ ἐχορήγησε τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν προστασίαν μὲ τὸν καθορισμὸν τῶν ὑψηλοτέρων δυνατῶν τιμῶν ἀσφαλείας, ἐνῶ παραλλήλως συνεχίζει, μὲ ἀποφασιστικὰ καὶ ἀποδοτικὰ μέτρα, τὴν συμπίεσιν τῶν τιμῶν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Εἰς τοὺς μικροὺς ἐπιχειρηματίας, τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας ηὔξησε τὰς τραπεζιτικὰς χορηγήσεις, ἀφῆκε δὲ εἰδικὴν εὐχέρειαν πιστοδοτήσεως πρὸς τὰς μικρὰς ἐπαρχιακὰς ἐπιχειρήσεις. Πρὸς προστασίαν τῶν συμφερόντων τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν τοῦ πληθυσμοῦ ἐχάραξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐφήρμοσε μετὰ συνεπείας μίαν αὐστηρὰν πολιτικήν, διὰ νὰ πειθαρχήσῃ τὰ μεγάλα συμφέροντα καί τοὺς ὀλίγους οἰκονομικῶς ἰσχυρούς οἱ ὁποῖοι μὲ τὰς ἐνεργείας των ἐπιβουλεύονται τὰς οἰκονομικὰς τύχας τοῦ ἔθνους. Αὐταὶ εἶναι αἱ δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι ἠγέρθησαν μὲ φωνὰς διαμαρτυρίας καὶ ὀργῆς, διότι εὑρέθη διὰ πρώτην φορὰν ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἠθέλησε καὶ ἐπέτυχε νὰ ἀντιδράσῃ εἰς τὰς ἀνόμους ἕξεις καὶ ἐνεργείας των. Παρὰ τοὺς θορύβους αὐτούς, αἱ εὐρεῖαι μᾶζαι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἔχουν ἐπίγνωσιν ὅτι ἡ κατάστασις ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι δυσχερής, εὑρίσκεται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον Κράτους μεριμνῶντος ὑπὲρ αὐτῶν. Καί, ἐὰν μὲν παρὰ τὰς προσδοκίας καὶ προσπαθείας μας, δὲν δικαιωθοῦν αἱ θυσίαι καὶ ἡ συμβολὴ τοῦ ἔθνους μὲ τὴν ἐξασφάλισιν ἐπαρκοῦς βοηθείας, ἡ πολιτικὴ ποὺ ἐχάραξεν ἡ Κυβέρνησις θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ, τοὐλάχιστον, νὰ ἀποφύγωμεν τὸ χάος καὶ νὰ ἐλέγξωμεν τὰς πενιχρὰς οἰκονομικάς μας δυνάμεις. Ἐὰν πάλιν εἰσακουσθῇ τὸ δίκαιον αἴτημά μας καὶ μᾶς χορηγηθῇ ἐπαρκὴς βοήθεια, θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐπιστρατεύσωμεν πλήρως τὸ σύνολον τῶν ἐθνικῶν μας πόρων καὶ νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὴν ἐνίσχυσιν τῆς μεγάλης Ἀμερικανικῆς Συμπολιτείας διὰ νὰ θεμελιώσωμεν στερεῶς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας καὶ νὰ ἐξασφαλίσωμεν σταθερῶς τὴν ἐφικτὴν εὐμάρειαν εἰς τὰ μεγάλα στρώματα τοῦ λαοῦ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ πέντε λεπτά.

(Ὥρα 10.45′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11.00′ μ. μ.)

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§33Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι διερμηνεύω τὸ αἴσθημα ὅλων μας διὰ τὴν σκληρὰν περικοπὴν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Πιστεύω, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἦτο ἀξία τῆς μεταχειρίσεως αὐτῆς. Κεῖνται εἰς ἐρείπια ἀκόμη χωριά, γέφυραι, δρόμοι, καὶ ἂν πραγματοποιηθῇ τὸ ἐξαγγελθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι ἡ βοήθεια περιορίζεται εἰς τὰ 80 ἑκατομμύρια δολλάρια, ὑπάρχει σοβαρὸς φόβος ὅτι καὶ τὰ ἔργα τοῦ ἠλεκτρισμοῦ καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ἔργα θὰ σταματήσουν καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ξεύρω τί θὰ κάμωμεν καὶ πῶς θὰ ἀντεπεξέλθωμεν εἰς τὰς ἀνάγκας μας.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δυστυχῶς ἠσθένησε καὶ δὲν θὰ παρακολουθήσῃ τὴν συνεδρίασιν.

§35Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δυστυχῶς, λόγῳ τῆς ἀπουσίας του ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ παραστῇ εἰς τὴν συνεδρίασιν ἂν καὶ εἰς αὐτὸν ἐπρόκειτο νὰ ἀπαντήσω. Θὰ παρακαλέσω, ἐὰν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν καὶ αὔριον, νὰ ἀπαντήσω αὔριον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Διότι ὁμολογῶ, ὅτι αἰσθάνομαι ἕνα δισταγμὸν νὰ ἀπευθύνωμαι πρὸς πρόσωπα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ὑπεύθυνα. Ἐὰν πάλιν δὲν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν αὔριον, τότε νὰ ἀπαντήσω ἀπόψε.

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Πέστε τα ἀπόψε.

§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀποκλείεται ἐπ’ αὐτοῦ νὰ συμφωνοῦν καὶ μέλη τῆς Κυβερνήσεως μαζί σας.

§38Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκ.). Ἄ! μπά! δὲν νομίζω.

§39Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς δὲν νομίζετε, μὴ προεξοφλῆτε καὶ διὰ τοὺς ἄλλους. Ἡ Βουλὴ ἀναμφισβητήτως θὰ εἶναι, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ταλαιπωρημένη καὶ κουρασμένη. Χθὲς ἤκουσεν ἕνα μονόλογον ἀπαγγελλόμενον, σήμερον ἤκουσε μίαν ἔκθεσιν ἀναγινωσκομένην. Χθὲς ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης διακοπῶν, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχε διάθεσις τοιούτων. Σήμερον ἀντιστρόφως, ἐνῷ ἐζητοῦντο αἱ διακοπαί, δὲν ἐπετρέποντο τοιαῦται. Ὡς παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς γνωρίζω, ὅτι εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἐπέλθῃ διαφώτισις ἐπὶ τῶν διαφόρων ζητημάτων, δὲν πρέπει νὰ ἀπαγγέλλεται μονόλογος, ἀλλ’ ἀντιθέτως πρέπει νὰ γίνεται συζήτησις. Αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαμαρτυρηθῶ μόνον διὰ τὴν ἱστορίαν καὶ διὰ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά. Λυποῦμαι, διότι εἶναι ἀπὼν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Εὔχομαι εἰλικρινῶς τὴν ταχεῖαν ἀποκατάστασιν τῆς ὑγείας του.

§40Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Καρτάλης. Σεῖς, ὡς παλαιὸς κοινοβουλευτικός, δέχεσθε καὶ διακοπὰς καὶ οὕτω θὰ διεφωτίζετο ἡ Βουλή.

§41Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑποθέτω, ὅτι τὸ ἔθεσα τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἀπεκόμισα τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πιθανὸν ἡ συζήτησις νὰ μὴ συνεχισθῇ αὔριον διὰ νὰ παρευρεθῇ καὶ ὁ κ. Καρτάλης νὰ μὲ ἀκούσῃ.

§42Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Τότε προτιμῶμεν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις δι’ αὔριον.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§44Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ θεμάτων συγκεκριμένων καὶ ἐλπίζω ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος φαίνεται, ὅτι ἀρέσκεται περισσότερον εἰς τὴν ἀνάγνωσιν, θὰ ἀναγνώσῃ τὰς ἀπόψεις μου καὶ θὰ μοῦ ἀπαντήσῃ. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ, ὅτι οὐδαμῶς ἐπείσθην ἀπὸ ὅλην τὴν μακρὰν ἀνάπτυξιν, τὴν ὁποίαν ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. Ἀντιστρόφως, μάλιστα, θὰ ἔλεγον, ὅτι περισσότερον εἰς τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας χθὲς ἀνεπτύξαμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, περισσότερον, ἀπόψε ἐνισχύθημεν καὶ περισσότερον εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἀτυχῶς ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὑπῆρξε πολιτική, ὅπως ἔλεγον, μονόπλευρος, ὑπῆρξε πολιτικὴ μονομερής. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου δὲν εἴχομεν καμμίαν ἀπολύτως ἀπάντησιν. Περιωρίσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὸ καθαρῶς νομισματικὸν θέμα καὶ νομίζω, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ οἰκονομικὸν μειονέκτημα τῆς πολιτικῆς του. Εἰς τὸ οὐσιαστικὸν θέμα, εἰς τὰ οὐσιαστικὰ μέτρα δὲν εἰσῆλθε κἄν, καίτοι τὰ οὐσιαστικὰ θέματα καὶ μέτρα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν πτῶσιν ἢ μὲ τὸν ὑποβιβασμὸν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Τὰ θέματα ὅμως αὐτὰ οὐδαμῶς τὰ ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀποτέλεσμα τούτου εἶναι, ὅλαι αἱ συνέπειαι τὰς ὁποίας χθὲς ἐπεσήμανον, ἐπὶ τῇ βάσει ἀριθμῶν, καὶ τὰς ὁποίας οὐδὲ κἂν ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός. Καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τοὺς ἀναιρέσῃ, διότι ὑπάρχουν οἱ ἀριθμοί, ὑπάρχουν τὰ κείμενα, ἀλλ’ ὑπάρχει πρὸ παντὸς ἡ ζωντανὴ πραγματικότης αὐτὴ τὴν ὁποίαν ζῶμεν καθημερινῶς καὶ τὴν ὁποίαν μὲ ὅλους τοὺς ὡραίους λόγους του, ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διαψεύσῃ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ προέταξε τὰ ἐπουσιώδη καὶ ἄφησε τὰ οὐσιώδη εἰς τὸ τέλος, ἀκριβῶς διὰ νὰ τὰ ἐγκαταλείψῃ. Ὡμίλησα ἐπὶ τῇ βάσει τῆς γενικῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς καὶ τοῦ εἶπον ὅτι εἰς τὸ μὲν ἓν σκέλος ἠμπορεῖ νὰ ἐπέτυχεν, εἰς τὸ ἄλλο ὅμως σκέλος, τὸ καθαρῶς κυκλοφοριακὸν δὲν ἐπέτυχεν ἀπολύτως τίποτε, διὰ τὸν λόγον ποὺ ἐξήγησα χθές. Ὁ κ. Ὑπουργὸς οὐδὲν ἀντεῖπε. Τὸ περίεργον ὅμως ἦτο, κ.κ. βουλευταί, ὅτι καὶ διὰ τὴν πλευρὰν τοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, δὲν ἠκούσαμεν τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Ὡμίλησε κατόπιν ἐπὶ τῶν καταθέσεων, ἐν συναρτήσει μὲ τὸ ζήτημα τοῦ χρυσοῦ καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἔχετε τὴν πτῶσιν τοῦ χρυσοῦ. Δὲν ἀποτελεῖ τοῦτο ἐνίσχυσιν τῆς ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν δραχμήν; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς κουράσω, διότι οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἔδωσεν, ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν διέψευσαν τίποτε ἀπὸ ὅσα εἶπα. Ἡ διαφορά, ὅπως εἶπον, μεταξὺ Νομικῶν Προσώπων καὶ τῶν καταθέσεων τῶν ἰδιωτῶν εἶναι σχεδὸν παγία καὶ κυμαίνεται μεταξὺ 1010–1040 δισεκατομμυρίων δρχ. Θὰ τὴν ἰδῆτε πάντοτε σταθεράν. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ ἔτους, ὁπότε προΐσταται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, σταθερῶς μειοῦνται αἱ καταθέσεις αὐταὶ καὶ ἰδιαιτέρως τὸ ποσοστὸν τῆς πιστώσεως βαρύνει τὰς καταθέσεις τῶν ἰδιωτῶν. Εἶπεν, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς χρυσῆς λίρας δὲν ἀποτελεῖ ἆραγε ἀπόδειξιν, ὅτι ἡ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὴν δραχμὴν ἀποκατεστάθη; Ἀπαντῶ ὄχι διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους χθὲς ἀνέφερον. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην δραχμῶν, ἀντὶ πιστώσεων ρίπτουν εἰς τὰς ἀγορὰς λίρας καὶ εἰσπράττουν δραχμάς. Ἀλλὰ τὰ δάνεια, μίαν ἡμέραν ἐπιστρέφονται, μίαν ἡμέραν θ’ ἀποδοθοῦν καὶ δύναμαι καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου νὰ προείπω, ὅτι ὅταν θὰ ἔλθῃ μετά τινας μῆνας ἡ στιγμὴ τῆς ἀποδόσεως τῶν δανείων, τότε ἴσως θὰ ἀντιστραφῇ τὸ ρεῦμα αὐτό, καὶ τότε θὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι ἡ πολιτική, ὄχι μόνον δὲν εἶναι εὐεργετική, ἀλλὰ εἶναι ἀπειλητικὴ διὰ τὸ μέλλον.

§45Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Αἱ λίραι ποὺ ἐξαργυρώνονται εἶναι ἀπὸ ἄνομα κέρδη.

§46Α. ΠΑΛΛΗΣ. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς πίστεως ἐπὶ τῆς δραχμῆς θέλω νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅταν ἐπὶ ἀειμνήστου Πρωτοπαπαδάκη ἐκόπη τὸ χαρτονόμισμα καὶ ἔγινεν ὁ ἀντιπληθωρισμὸς ἐκεῖνος ὁ τεχνικός, βλέπετε, ὅτι ἀντὶ νὰ βελτιωθῇ ἡ τιμὴ τῆς δραχμῆς, ἀντιθέτως ὅπως γίνεται σήμερον καίτοι ὑπάρχει αὔξησις τῆς κυκλοφορίας τοῦ χαρτονομίσματος ἐν τούτοις βελτιώνεται ἀπέναντι τοῦ χρυσοῦ. Ἄρα λοιπόν, ὑπάρχει πίστις.

§47Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ συμφωνήσω μέ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον. Ὁ κ. συνάδελφος νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ ἐπιχείρημα διὰ νὰ ἐπιρρώσῃ τὸ ἰδικόν μου. Ὅταν λέγω πτῶσιν τῆς δραχμῆς δὲν τὴν ἐννοῶ ἔναντι τοῦ χρυσοῦ, ἐννοῶ ἔναντι τῶν τιμῶν τῶν ἐμπορευμάτων καὶ ἀπένταντι αὐτῶν δὲν ἐσημειώθη παρὰ ἐλαχίστη πτῶσις. Συνεπῶς, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς δὲν ὑπάρχει περίπτωσις βελτιώσεως τῆς δραχμῆς. Λαμβάνομεν τὸν χρυσὸν σήμερον ἁπλῶς ὡς ἐμπόρευμα καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ λάβετε ὡς μέσον ἀξίας διὰ νὰ προσδιορίσετε τὴν πίστιν ἀναλόγως μὲ τὴν ἀξίαν τοῦ χρυσοῦ. Προκειμένου περὶ τοῦ παραγωγικοῦ κόστους δὲν εἶναι μόνον τὰ παρασιτικὰ κέρδη τῶν βιομηχανιῶν, εἶναι ἐπὶ πλέον οἱ δασμοὶ ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐμπορευμάτων καὶ ἔδωσα ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους εἶδον ἀπὸ τὸ δελτίον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπ’ αὐτοῦ ἀπέφυγε ν’ ἀπαντήσῃ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι τὸ γεγονὸς αὐτὸ ὑφίσταται ἀπὸ μακροῦ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὅμως ἀσκεῖται μία πολιτικὴ ἀντιπληθωρικὴ τῆς ὁποίας σκοπὸς εἶναι ἡ ἐξυγίανσις τῆς οἰκονομίας, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης τὸ γεγονὸς ὅτι ἐξακολουθοῦν ὑφιστάμενα τὰ παρασιτικὰ κέρδη, εἶναι μία ἀπόδειξις τῆς ἀποτυχίας τῆς ἀντιπληθωρικῆς πολιτικῆς. Τὸ ὅτι ἐξακολουθοῦν τὰ κέρδη τὰ παρασιτικά, αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ἐπέτυχεν ἡ ἀντιπληθωρικὴ πολιτικὴ τὸν σκοπόν της. Ἕνας ἄλλος λόγος σημαντικῆς ὑψώσεως τοῦ κόστους, προέρχεται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι οὐχὶ ὀλίγους ἐμμέσους φόρους, οὐχὶ ὀλίγους δασμοὺς καθ’ ἣν στιγμὴν ἔκαμεν ἀντιπληθωρικὴν πολιτικὴν ἐπέβαλεν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ διάφοροι δασμοὶ ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων προϊόντων αὐξάνουν τὴν τιμήν των. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι κάμνομεν πολιτικὴν ἀντιπληθωρικὴν τῆς ὁποίας σκοπὸς εἶναι ἡ κάμψις τοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν καὶ τοῦ ἐπιπέδου τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ ἐπιβάλλωμεν ἐμμέσους φόρους. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας μόνιμος καὶ ὁριστικὸς ὑποβιβασμὸς τῶν τιμῶν.

§48Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Εἴπατε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέβαλεν ἐμμέσους φόρους. Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε ποίους ἐμμέσους φόρους ἐπέβαλε; Διότι ἡμεῖς νομίζομεν κανένα. Ἐπέβαλεν ὀλίγους μόνον καὶ νομίζομεν, ὅτι ἔπρεπε περισσοτέρους ἐμμέσους φόρους νὰ ἐπιβάλλῃ.

§49Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διακοπή σας ἀποδεικνύει, ὅτι οὔτε ἡμᾶς παρακολουθεῖτε, ἀλλὰ οὔτε τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τοῦ τόπου. Ἡμεῖς ὡμιλήσαμεν περὶ δασμῶν οἱ ὁποῖοι ἐπεβλήθησαν πρὸ δύο μηνῶν ἐπὶ τοῦ σιδήρου, τοῦ πολτοῦ χάρτου, τῶν σιδηροφύλλων κλπ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἔμμεσοι φόροι, ποὺ ἐπεβλήθησαν. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ περίφημον ἀχρησιμοποίητον ὑπόλοιπον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔδωσε τὴν ἐξήγησιν, τὴν ὁποίαν ὤφειλεν εἰς τὴν Βουλήν. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι βασικόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ διαφωτισθῶμεν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ διαφωτίζῃ ἐπακριβῶς ἑκάστοτε περὶ τῆς θέσεως τῶν οἰκονομικῶν ζητημάτων. Ἐὰν παραλείπῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὅπως ἐσκεμμένως τὸ ἔπραξεν ἀπόψε ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, νομίζω, ὅτι πρέπει ὅλοι νὰ εὑρεθῶμε σύμφωνοι εἰς τὴν καταδίκην αὐτῆς τῆς τακτικῆς Εἴπαμε χθές, ὅτι ὤφειλεν ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἀνακοινώσῃ τὰ κονδύλια τῶν ἀχρησιμοποίητων ὑπολοίπων, διότι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπα χθές, δὲν τὸ ἀνήρεσεν ὁ κ. Ὑπουργός. Καὶ πέρυσι καὶ ἐφέτος, ὅταν μειοῦται τὸ ποσὸν τῆς βοηθείας, τοῦτο γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀρχῆς ὡρισμένων κριτηρίων, τῆς ἀρχῆς τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν κονδυλίων τοῦ προηγουμένου ἔτους. Ἡ Ἀμερικανικὴ διοίκησις δὲν ἔπαυσε νὰ λέγῃ πάντοτε, ἀξιοποιήσατε τὴν βοήθειαν, διὰ νὰ δυνηθῆτε νὰ λάβετε ἀνάλογον τοιαύτην. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι τὸ ἀχρησιμοποίητον ὑπόλοιπον εἶναι 42 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἐγὼ εἶπα χθές, ὅτι εἶναι 50 ἑκατομμύρια. Τὰ 8 ἑκατομμύρια μετεφέρθησαν τὰ τέλη Ἰουνίου, ὑπὲρ τῆς Ἀγγλίας, ἀλλὰ ἐπεστράφησαν. Καὶ τώρα δικαιοῦμαι νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι εἶναι 68 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ ὄχι 42 ἤ 50, διότι εἶναι τὰ 18 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ὑπολείπονται ἐκ τῆς ἀγορᾶς τῶν τροφίμων, τῶν 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, τὰ ὁποῖα ὡς εἶπα, ἀναγράφονται εἰς τὸ περυσινὸν ἔτος καὶ μετεφέρθησαν καὶ εἰς τὸ ἐφετεινόν. Καὶ ἐρωτᾶται, πῶς θὰ ἀναγράφωνται τὰ χρησιμοποιούμενα κονδύλια εἰς τὸ ἔτος τῆς διαθέσεως ἤ τῆς χρησιμοποιήσεως; Ἐὰν συμβαίνῃ τὸ πρῶτον, θὰ πρέπει νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὸ 1951–52, ἐὰν τὸ δεύτερον εἰς τὸ 1952–53. Ὁ κανὼν εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ἀναγράφωνται εἰς τὸ ἔτος τῆς διαθέσεως. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντήσῃ, τὸ ἔτος τῆς χρησιμοποιήσεως, τότε θὰ τοῦ εὕρισκα ἀμέσως τὸ κονδύλιον τῶν 16 ἑκατομμυρίων τῶν προαγορῶν, θὰ τοῦ ἔλεγα νὰ τὸ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὸ παρελθὸν ἔτος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπέφυγε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν, προφανῶς δὲν ἀνεγράφετο ἡ ἀπάντησις εἰς τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσεν. Ἰσχυρίζομαι, λοιπόν, ὅτι τὸ ἀδιάθετον ὑπόλοιπον εἶναι 67 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἡ ἀποφυγὴ τῆς ἀπαντήσεως μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ τὸ ἰσχυρισθῶ. Ἤτοι τὰ 31% τῆς βοηθείας. Ὅταν ἐμφανιζώμεθα μὲ τοιαῦτα στοιχεῖα ἐνώπιον τῶν Ἀμερικανῶν, νομίζετε ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν αὔξησιν τῆς βοηθείας; Οἱ Ἀμερικανοὶ ἐπαναλαμβάνουν παγίως πρέπει νὰ χρησιμοποιῆτε τὴν βοήθειαν, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἔχετε δικαίωμα αὐξήσεως αὐτῆς ἤ χορηγήσεως ἴσης τοιαύτης. Βεβαίως ἐγένετο μείωσις τῆς βοηθείας ἀλλὰ αὕτη γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει ὡρισμένων κριτηρίων.

§50Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω: Φρονεῖτε ὅτι ἡ μὴ χρησιμοποίησις τῆς βοηθείας βαρύνει τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργόν τοῦ Συντονισμοῦ; Ἐγὼ θὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι δὲν βαρύνει τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἐὰν δὲν ἔχετε ἀντίρρησιν νὰ σᾶς διαβάσω μίαν ἐπιστολήν, τῆς ὁποίας ἀντίγραφον εἶχε σταλῆ καὶ εἰς ὑμᾶς κατὰ τὸ 1950.

§51Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν ἐπιστολήν σας. Ἡ χρησιμοποίησις τῶν προηγουμένων ἐτῶν βοηθείας ἦτο ὅτι ἐπὶ 280 ἑκ. ἔμειναν ἀδιάθετα 42 ἤτοι τὸ 14%, τὸ προηγούμενον ἔτος ἦτο μόνον 8% καὶ ἐφέτος πλέον τῶν 30 υ)ο.

§52Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Γνωρίζετε πῶς δημιουργοῦνται αἱ προϋποθέσεις τῆς μὴ χρησιμοποιήσεως τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας; Γνωρίζετε ὅτι τὸ κλειδὶ τῶν εἰσαγωγῶν τὸ ἔχουν οἱ Ἀμερικανοί; Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπιρρίπτετε εὐθύνας εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ.

§53Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠμπορεῖ ἴσως νὰ ἔχῃ εὐθύνην καὶ ἡ Ἀποστολή, πάντως ἐγὼ διαπιστώνω, ὅτι ἐφέτος ἔμειναν ἀδιάθετα ὑπόλοιπα ἐκ τῆς βοηθείας 30%. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀπήντησεν εἰς τὸ ὅτι τὸ ὑπόλοιπον εἶναι 67 ἑκ. δολλάρια καὶ τοῦτο ἀποδεικνύει τὴν ἐνοχήν του. Ὤφειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλὴν καὶ ἐπὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐπεβλήθη πρόστιμον 3 ἑκ. δολλαρίων ἤτοι 45 δισεκ. δραχμῶν διὰ τὴν μὴ συγκέντρωσιν τοῦ σίτου. Τὸ ζήτημα αὐτὸ σχετίζεται μὲ τὴν κακὴν διαχείρισιν τῆς ὅλης ὑποθέσεως τοῦ δελτίου καὶ τῆς συγκεντρώσεως. Ἀναμφιβόλως εἶχεν ὑπογραφῆ σύμβασις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἧς ὡρισμένοι ὅροι ἦσαν σκληροὶ καὶ τραχεῖς, ἀλλὰ ἅπαξ ὑπεγράψαμεν μίαν σύμβασιν, ἔπρεπε νὰ τὴν τηρήσωμεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὀρθῶς ἐπεβλήθη τὸ πρόστιμον καὶ κακῶς δὲν κατετέθη τὸ σχετικὸν ἔγγραφον εἰς τὴν Βουλήν. Ἐγὼ ὁμολογῶ, ὅτι δι’ ἐμὲ ἦτο ἀποκάλυψις. Δὲν ἀρκεῖ, ὅτι δὲν τὸ διέψευσεν ἡ Κυβέρνησις ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ καταθέσῃ καὶ τὸ ἔγγραφον. Διότι ἡ Βουλὴ ἐὰν ἔβλεπεν, ὅτι εἶχον ἄδικον οἱ Ἀμερικανοί, θὰ διεμαρτύρετο σύσσωμος καὶ ἴσως ἀπεφεύγετο τὸ πρόστιμον, ἐὰν πάλιν εἶχον δίκαιον ἴσως θὰ εὑρίσκετο ἄλλος τρόπος ἱκανοποιητικὸς δι’ ὅλους. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποκρύψῃ τὴν ἀλήθειαν, ἀποδεικνύει τὴν ἐνοχήν της. (Χειροκροτήματα). Ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ περίφημον θέμα τῶν θερμίδων καὶ τῆς διαβιώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργός, διότι αὐτὰ δὲν ἤθελον νὰ λεχθοῦν ἐν ἀπουσίᾳ του. Εἶπεν, ὅτι δὲν ἀντελήφθην ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐδιάβασα, ἀντιθέτως διὰ τὸν ἑαυτόν του εἶπεν, ὅτι τὰ ἀντελήφθη. Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ τὸ παραδεχθῶ, μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ὅτι ὅταν ἐσήκωσε τὸ κεφάλι του ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν ἐγγράφων οὐδεὶς τὸν ἀντελαμβάνετο καὶ οὐδεὶς τὸν ἠννόει. Ἡ Βουλὴ ἐχειροκρότησεν, ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν ἀντελήφθη τίποτε ἀπὸ τὸ ὅλον θέμα τῶν θερμίδων. (Χειροκροτήματα). Διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς μόλις τώρα ἔλαβε γνῶσιν καὶ ἦλθε νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ κατ’ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος ἦτο τελείως ἀκατάληπτος. Μὲ ὀλίγους λέξεις θὰ σᾶς ἐξηγήσω. Γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει μία ἐπιστήμη τῶν τροφίμων. Σκοπός της εἶναι ὁ ἐξευγενισμὸς τῶν τροφίμων ὥστε περισσότεραι θερμίδες νὰ περιέρχωνται εἰς ὀλιγωτέραν ποσότητα. Τοῦτο ἀποτελεῖ πρόοδον καὶ δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ὄντως συντελεῖται πρόοδος εἰς τὴν διατροφὴν τῶν Ἑλλήνων. Αἱ κτηνοτροφαὶ μαζὶ μὲ τὰς τροφὰς τῶν ἀνθρώπων ἀναμιγνύονται εἰς τὸ ἴδιον πρόγραμμα. Δὲν εἶναι ἰδικόν μου τὸ λάθος οὔτε τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι ὁ τύπος τὸν ὁποῖον ἔχει δεχθῆ ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν τροφίμων τοῦ Διεθνοῦς Ὀργανισμοῦ Εὐρωπαϊκῆς Συνεργασίας. Ὅταν λέγωμεν τὸν πίνακα τροφῶν, λαμβάνομεν ὑπ’ ὄψει καὶ τὰς κτηνοτροφὰς καὶ τὰς τροφὰς τῶν ἀνθρώπων. Ἀναμιγνύουν ἀνθρώπους καὶ κτήνη. Ὀρθῶς ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ἀπὸ ἀπόψεως πλούτου θερμίδων γίνεται πρόοδος, ὥστε εἰς ὀλιγωτέρας ποσότητας νὰ περιέρχωνται περισσότεραι θερμίδες. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἐξευγενισμὸς τῶν τροφίμων, εἰς ὀλιγώτερον ὄγκον νὰ περιέχωνται περισσότεραι θερμίδες. Ἀπὸ ὑπολογισμούς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἰδικοί μου, αὐτὴ εἶναι ἐπὶ πλέον ἀπόδειξις, ὅτι δὲν ἐγνώριζε τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν ἰσχυρίσθη, ὅτι ἐγὼ ἤμην ὁ ἐξαγαγὼν τοὺς ἀριθμούς, προκύπτει, ὅτι ἀπὸ πέρυσιν ἕως ἐφέτος ἐμειώθησαν κατὰ 70 αἱ θερμίδες τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὰ ἔφερον ἐνώπιόν σας καὶ νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸ ἐπισημάνω, διότι πράγματι ἀποτελεῖ ἕνα εἶδος ὑποβιβασμοῦ τοῦ ἐπιπέδου διατροφῆς καὶ δεύτερον ἐὰν πραγματικῶς ὁ τότε Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ κ. Παπανδρέου, εἶπε τὴν ἀλήθειαν, ὅτι ἐπῆλθε μία συμφωνία καθ’ ἣν δὲν θὰ κατέλθουν κάτω τῶν 2.500 αἱ θερμίδες, δὲν ἔχει οὐδεμίαν σημασίαν τί εἴδους τροφαὶ εἶναι αὐταὶ διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐκπροσωποῦνται· δὲν θὰ ἔπρεπεν ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει νὰ κατέλθωμεν κατωτέρω τοῦ συμφωνηθέντος ὁρίου.

§54Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομηχ). Ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι κάπως τεχνικὸν καὶ ἐπειδὴ δὲν ἠμπορῶ ν’ ἀντιληφθῶ διατὶ ἀποδίδετε τόσον μεγάλην σημασίαν εἰς τοῦτο, ὑμεῖς, ὁ ὁποῖος ἔχετε καὶ πεῖραν καὶ γνωρίζετε τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον συντάσσονται τοιαῦται ἐκθέσεις, θὰ σᾶς εἴπω ἁπλῶς τοῦτο. Ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσεν ὁ κ. Καρτάλης εἶναι κατηγορηματική. Ἀπὸ ἀπόψεως θερμίδων ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς δὲν εὑρίσκεται εἰς δευτέραν μοῖραν. Ἡ ἐπὶ ἔλαττον διαφορὰ ὀφείλεται εἰς τεχνικοὺς λόγους, διότι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1951–52 δὲν περιελήφθησαν ὡς τροφαὶ αἱ ἴδιαι μὲ τὰ προηγούμενα ἔτη ποσότητες βρώμης καί ἀραβοσίτου, ἀλλὰ ὀλιγώτεραι. Ἀπορῶ πῶς δὲν τὸ ἀντιλαμβάνεσθε.

§55Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως εἴπομεν, ὁ πίναξ καταρτίζεται συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν κτηνοτροφῶν καὶ τῶν ἀνθρωποτροφῶν. Συνεπῶς ἐὰν μεταθέσωμεν τὴν κριθὴν καὶ τὴν βρώμην εἰς τὰ ζῷα καὶ ὄχι εἰς τοὺς ἀνθρώπους θὰ περιληφθοῦν ἐξ ἴσου εἰς τὸν πίνακα. Ὁ πίναξ περιέχει μαζὶ κτηνοτροφὰς καὶ ἀνθρωποτροφάς. Ἐὰν τυχὸν ἐπήραμε τὸν ἀραβόσιτον καὶ τὸν ἐδώσαμεν εἰς τὰ ζῷα, αὐτὸ δὲν ἔχει οὐδεμίαν σημασίαν. Οἱ πίνακες ἔχουν ὑπολογισθῆ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἑτέρου εἴδους.

§56Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Πρέπει ἡ Βουλὴ ν’ ἀντιληφθῇ περὶ τίνος πρόκειται. Ἐδῶ ἔχομεν ἕνα κατάλογον τροφῶν τὰς ὁποίας καταναλίσκει κατὰ μέσον ὅρον ὁ Ἕλλην.

§57Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μέσα εἰς τὸν πίνακα αὐτὸν περιλαμβάνονται κτηνοτροφαὶ, ναὶ ἢ ὄχι;

§58Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Εἰς μικροτέραν ποσότητα ἀπὸ πέρυσι. Τὴν διαφορὰν τῶν θερμίδων τὴν ἀνέφερεν ὁ κ. Καρτάλης. Ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψει τὴν διαφορὰν τὴν ἀσφαλῆ διαφορὰν εἰς τὴν παραγωγὴν τοῦ σίτου.....

§59Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ὑπόθεσις.

§60Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχ.). Εἶναι πραγματικότης. Βάσει τῶν ποσῶν αὐτῶν ἡ διατροφὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἀσφαλῶς κατὰ 60 θερμίδες μεγαλυτέρα ἀπὸ πέρυσι.

§61Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Περιλαμβάνονται μειωμέναι αἱ κτηνοτροφαί. Ὁ ἀραβόσιτος μετατίθεται περισσότερον εἰς τὰ ζῷα. Αὐτὴν τὴν μείωσιν εἴχατε ὑποχρέωσιν νὰ τὴν ἀξιοποιήσετε. Νὰ εἴπητε, ὅτι «ἀνεπαρκῶς διατρεφόμεθα δώσατε μεγαλυτέραν βοήθειαν» ἢ ἔπρεπε νὰ τὸ διαψεύσετε. Ἐγὼ ὁ ὁποῖος ἐζήτησα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα δὲν εὑρῆκα μίαν διάψευσιν τοῦ γεγονότος: Ἕνα ἀπὸ τὰ δύο συμβαίνει ἢ εἶναι ἀληθὲς ὁπότε ἔπρεπε νὰ τὸ ἀξιοποιήσετε, ἢ εἶναι ψευδές, ὁπότε ἔπρεπε νὰ τὸ ἀνατρέψετε. Τὸ ἠγνοήσατε καὶ εἶναι εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος.

§62Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομηχ.). Χθὲς μᾶς εἴπατε, ὅτι ἀφήσαμε νὰ κατέλθουν αἱ θερμίδες διατροφῆς τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἀφήσαμε νὰ μειωθῇ ἡ βοήθεια. Σήμερον (δὲν ἠκούσθη). Τὸ μεταχειρίζεσθε πάλιν εἰς βάρος μας. Πρέπει νὰ ἀποφασίσετε τὶ ἀπὸ τὰ δύο ὑποστηρίζετε.

§63Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπεκφεύγω νὰ δίνω ἀπαντήσεις εἰς ἐρωτήσεις καλοπίστων. Ὅτι εἶπον χθὲς δὲν τὸ ἀντελήφθητε. Εἶπον χθές, ὅτι παρουσιαζομένου μειωμένου τοῦ ἀριθμοῦ τῶν θερμίδων σημαίνει, ὅτι δεχόμεθα χαμηλότερον ἐπίπεδον διαβιώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καί τότε θὰ μειωθῇ ἡ βοήθεια. Ἡ μείωσις ἀποτελεῖ ὑποβιβασμὸν τῆς διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, νὰ μειοῦται τὸ ἐπίπεδον διαβιώσεως ἑνὸς λαοῦ ὁ ὁποῖος ἔχει ἤδη χαμηλὸν ἐπίπεδον. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον χθὲς δὲν ἔρχονται εἰς καμμίαν ἀντίφασιν μὲ αὐτὰ ποὺ εἴπομεν σήμερον. (Θόρυβος). Κύριοι, βλέπετε, ὅτι ἡ θερμότης τῶν συζητήσεων δὲν προάγει τὴν συζήτησιν. Τὰ περισσότερα ἐξ ὅσων εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Θὰ ἐπικαλεσθῶ δύο θέματα. Τὸ πρῶτον εἶναι τὸ θέμα τῆς διατροφῆς καὶ τὸ δεύτερον εἶναι ἐξ ἴσου σπουδαῖον θέμα τοῦ εἰσοδήματος τοῦ γεωργοῦ. Εἶπον χθές, ὅτι σύμφωνα μὲ ἕνα δελτίον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐνῷ ἐμειώθη κατά τι ποσοστὸν ἡ τιμὴ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, ἀντιστρόφως ἐπῆλθε μεγαλυτέρα μείωσις τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ συνεπείᾳ τούτου, ἀντὶ νὰ μειωθῇ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἀγροτικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων, ἀντιθέτως ηὐξήθη, διηυρύνθη ὅπως θὰ ἔλεγεν ὁ κ. Χατζηγιάννης τὸ ἄνοιγμα ψαλίδος, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν μείωσιν τοῦ εἰσοδήματος τοῦ γεωργικοῦ κόσμου καὶ τὴν αὔξησιν τῆς ἀθλιότητος καὶ τῆς δυστυχίας του. Ἐὰν συμφωνήσωμεν, ὅτι τὸ ἄνοιγμα τῆς ψαλίδος εἶναι εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου θὰ σᾶς φέρω ἀμέσως τὴν ἀπόδειξιν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀντιστρόφως ἐμειώθησαν τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα περισσότερον καὶ ἀντὶ νὰ ἐπέλθῃ διάνοιξις τῆς ψαλίδος ἀντιστρόφως ἀρχίζει νὰ κλείνῃ ἡ ψαλὶς καὶ οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοὶ εὑρίσκονται εἰς καλυτέραν κατάστασιν. Αὐτὰ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ κ. Εὐελπίδης, ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται καὶ μὲ τὰ ἀγροτικὰ ζητήματα, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν σελίδα 9 λέγει τὰ ἑξῆς, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν καὶ ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. «Συγκρίνοντας τοὺς δείκτας τούτους μεταξὺ τῶν κατὰ τὸ 1951 βλέπομεν, ὅτι ἐνῷ ὁ δείκτης τιμῶν εἰδῶν γεωργικῆς παραγωγῆς ὑπολείπεται τοῦ 400 (397) οἱ δεῖκται τιμῶν εἰδῶν γεωργικῆς καταναλώσεως καὶ βιομηχανικῶν εἰδῶν γεωργικῆς χρήσεως καὶ καταναλώσεως ὑπερβαίνουν τὸ 450 (455,6 καὶ 474,2 ἀντιστοίχων). Ἡ δυσαναλογία αὐτὴ κατέστη μεγαλυτέρα κατὰ τὸ τελευταῖον ἑξάμηνον (πρῶτον ἑξάμηνον 1952) ἀφοῦ ὁ μὲν τιμάριθμος τῶν εἰδῶν γεωργικῆς παραγωγῆς ἔπεσεν, οἱ δὲ λοιποὶ δύο τιμάριθμοι ἀνῆλθον. Ἀντιλαμβάνεταί τις συνεπῶς, τὴν δυσχέρειαν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ τὴν ἀνάγκην καταβολῆς σοβαρᾶς Κυβερνητικῆς προσπαθείας πρὸς γεφύρωσιν τοῦ χάσματος καὶ ἄμβλυνσιν τῆς προκυπτούσης ἀνισότητος...». Ὁ κ. Εὐελπίδης, ὁ ὁποῖος διαπιστώνει αὐτὰ τὰ πράγματα, ὀρθῶς τὰ διαπιστώνει, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Ἐπὶ πλέον συνιστᾷ νὰ καταβληθῇ μία προσπάθεια. Ἀντιθέτως ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔρχεται καὶ διαψεύδει τὰ γεγονότα, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι καλῶς ἔχουν. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ καταγγείλω. Ὅτι, παρουσιάζων ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνακριβεῖς ἀριθμούς, παρέχει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὰ πάντα ἔχουν καλῶς καὶ ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ Κυβέρνησις νὰ σταυρώσῃ τὰς χεῖρας καὶ νὰ ἀναμείνῃ ἤρεμος τοὺς καρποὺς τῶν προσπαθειῶν της. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὀρθῶς τοῦ ἀπαντᾷ, ὅτι ὀφείλομεν νὰ μεριμνήσωμεν νὰ κλείσῃ ἡ ψαλίς, διότι ἄλλως, ἀλλοίμονον εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν καὶ εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ὅταν, κύριοι, ἔχετε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς ὁμολογίας Ὑπουργοῦ ἀπέναντι ἄλλου Ὑπουργοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπιστεύεσθε εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Καρτάλης; Ἐγώ, τοὐλάχιστον, ὁμολογῶ ὅτι ἔχω μεγάλας ἀμφιβολίας ἐπὶ τῶν στοιχείων ποῦ μᾶς παρέχει. Λυποῦμαι καὶ δὲν θέλω νὰ ἐξακολουθήσω, ἐπειδὴ εἶναι ἀπὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς, διὰ νὰ νὰ μᾶς εἴπῃ, τέλος πάντων, ποῖος ἔχει δίκαιον.

§64Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίθεσις μεταξὺ τῶν ὅσων λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Κατεβλήθη προσπάθεια, ὅπως γνωρίζετε, ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ συμπιέσεως ἰδίως τῶν τιμῶν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ προσπάθεια διατηρήσεως τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Συνέβη δὲ τὸ ἑξῆς: ὅταν ἔλεγεν ὁ κ. Καρτάλης ὅτι ἐμειώθη τελευταίως τὸ ἄνοιγμα τῆς ψαλίδος, ἀναφέρετο, ὅπως γνωρίζω ἀπὸ προφορικὰς συζητήσεις μετ’ αὐτοῦ, εἰς τὸ ἑξῆς γεγονός: Ὅτι οἱ τιμάριθμοι, ἰδίως τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, δὲν δείχνουν ἀμέσως τὰς μεταβολὰς εἰς τὰς τιμάς. Εἶναι δὲ γεγονὸς ὅτι τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχουν πέσει πολὺ περισσότερον ἀπ’ ὅ,τι διὰ τεχνικοὺς λόγους δὲν δείχνουν ἀκόμη οἱ τιμάριθμοι. Ἔχει δίκαιον ἐξ ἄλλου ὁ κ. Εὐελπίδης ὅταν στηριζόμενος ἐπάνω εἰς τοὺς ἐπισήμους τιμαρίθμους διαπιστώνῃ αὐτὴν τὴν ἐλαφρὰν διάνοιξιν τῆς ψαλίδος. Ἀλλ’ ὡς ἐξήγησα ἔχει ἐπίσης δίκαιον ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ ὁ κ. Καρτάλης, ὅταν, βασιζόμενος εἰς τὴν πραγματικότητα τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται ἐπανειλημμένως ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὑποστηρίζῃ ὅσα ὑποστηρίζει. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§65Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Φαίνεται, ὅτι δὲν ἔχουν δίκαιον μόνον ὁ κ. Καρτάλης καὶ ὁ κ. Εὐελπίδης, ἀλλ’ ἔχουν δίκαιον καὶ οἱ Ἀμερικανοί. Διότι ὑπάρχει καὶ κείμενον τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς ἐδῶ, τὸ ὁποῖον λέγει περὶ τῆς σχέσεως ἀκριβῶς τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν καὶ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διαβάσω. (Ἀναγινώσκει).

§66Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ λέγω, ὅτι, ἀτυχῶς, ἐν προκειμένῳ καὶ τὰ γεγονότα καὶ οἱ ἀριθμοὶ καταδικάζουν ἀπολύτως. Καὶ τὰ γεγονότα καὶ οἱ ἀριθμοὶ συμβαδίζουν ἀπολύτως τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἡ Κυβέρνησις. Διότι δὲν ὑπάρχει οὐδὲν πεδίον τῆς Ἐθνικῆς μας δραστηριότητος, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ὑπέστη τὴν ἐπιζήμιον ἐπίδρασιν τῆς μονομεροῦς καὶ μονοπλεύρου πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, Εἶπον χθὲς ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένα παρασιτικὰ εἰσοδήματα εἰς τὸ εἰσαγωγικὸν ἐμπόριον καὶ ἤκουσα τὸν κ. Καρτάλην νὰ λέγῃ, ὅτι δῆθεν εἶπα, ὅτι ταῦτα εἶναι κέρδη τῶν ἐμπόρων. Δὲν εἶπα τοιοῦτόν τι. Ἐγὼ εἶπον: «Λόγῳ αὐξήσεως τῶν μεταφορικῶν καὶ ἐκφορτωτικῶν, λόγῳ αὐξήσεως τῶν τραπεζιτικῶν, ἐδημιουργήθησαν παρασιτικαὶ ἐπιβαρύνσεις καὶ ὕψωσις του κόστους». Εἶναι ἓν σύμπλεγμα παρασιτικῶν κερδῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἔξαρσιν τῶν δημαγωγιῶν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὁμολογῶ, ὅτι μὲ ἐξένισε τὸ γεγονὸς αὐτό, διότι παραποιοῦνται οἱ λόγοι μαζὶ μὲ τοὺς ἀριθμούς. Καὶ τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον. Εἰς τὴν Βουλὴν ὅταν ἔρχωμαι, ἔρχομαι πάντοτε παρασκευασμένος καὶ ἀντικειμενικός. Τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἀντιγράφω καὶ λαμβάνω στοιχεῖα ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους διεθνεῖς καὶ ἑλληνικοὺς ὀργανισμούς, κύριοι, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κουράσω περισσότερον τὴν Βουλήν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἐπείσθητε ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα ἔθιξα χθές, παραμένουν καὶ σήμερον ἀπολύτως σταθερὰ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἐπικρίσεως, χωρὶς νὰ ὑποστοῦν, ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, οὐδένα κλονισμόν. Ἀπεδείχθη, νομίζω περιτράνως, ὅπως ἀποδεικνύεται καθημερινῶς καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι δὲν ὑπάρχει τομεὺς τῆς ἐθνικῆς μας δραστηριότητος, ὅτι δὲν ὑπάρχει πεδίον τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ὑπέστη συγκλονισμὸν συνεπεία τῆς πολιτικῆς αὐτῆς. Ἄμεσον συμπέρασμα τὸ ὁποῖον ἐξάγεται διὰ κάθε καλῆς πίστεως παρατηρητήν, εἶναι ὅτι ἡ ἐθνική μας οἰκονομία συγκλονίζεται ἐξ αἰτίας τῆς πολιτικῆς αὐτῆς. Καὶ ὅταν αὐτὰ συμβαίνουν εἰς παραμονὰς χειμῶνος καὶ μειώσεως τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἀντιλαμβάνεσθε, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ δημιουργηθῇ διὰ τὸ μέλλον μία ἀνησυχία καὶ μία ἀπειλή. Δὲν ἐννοῶ, πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν τὸ ἀντελήφθη ἀκόμα καὶ δὲν τὸν ἔχει ἀκόμη καταλάβει ἀνησυχία καὶ ταραχή. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὕψωσε τὴν σημαίαν τῆς μειώσεως τῆς στρατιωτικῆς θητείας, μειώσεως τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν σημαίαν τὴν ὁποίαν ἀκούω τώρα νὰ ὑψώνεται εἰς τὸ Βέλγιον καὶ τὴν Ἰταλίαν ἀπὸ ὡρισμένους κύκλους, τοὺς ὁποίους γνωρίζετε ἐὰν πρόκειται νὰ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τοῦτο ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι, σημαίνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται μακρὰν ἀπὸ τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον, μακρὰν ἀπὸ τὰ ἰδεώδη ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα ὅλοι πιστεύομεν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀνίκανος νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§67Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. (Ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν). Κύριε Στεφανόπουλε, ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς παρεδέχθητε ὅτι εἶναι ὀρθὴ μὲν ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τὸν ἀντιπληθωρισμὸν ἔδει ὅμως ἐκ παραλλήλου ὡς λέγετε, νὰ μειωθῇ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Διὰ νὰ μειωθῇ ὅμως τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἔλεγχος τῆς παραγωγῆς. Τοιοῦτος ὅμως ἔλεγχος οὐδέποτε ἐπεβλήθη. Διὰ τοῦτο ἡ μεγάλη βιομηχανία οὖσα ἀνεξέλεγκτος, κατώρθωσεν ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἐντεῦθεν καὶ ἐπὶ ἔτη ὁλόκληρα νὰ συγκεντρώνῃ ἀμύθητα κέρδη, ἀνερχόμενα εἰς 300 καὶ πολλάκις εἰς 400%. Ἐντεῦθεν προῆλθεν ἡ ἐξαθλίωσις τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Διότι εἶναι φυσικὸν ὅταν συγκεντρώνεται ὁ πλοῦτος εἰς χεῖρας ὀλίγων νὰ αὐξάνῃ ἡ ἐξαθλίωσις τῶν πολλῶν. Ἐπὶ πλέον γνωρίζετε ὅτι εἰς ἄνω τῶν 3 δισεκατομμυρίων δολλαρίων ἀνῆλθεν ἡ συμμαχικὴ ἐνίσχυσις ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι σήμερον καὶ ὅτι θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ οἰκονομικὴ ἀνασυγκρότησις τῆς Χώρας καὶ ἡ ἀξιοποίησις τῶν πόρων αὐτῆς. Ὑπαίτιος τῆς καταστάσεως ταύτης εἶναι κατὰ μέγα μέρος ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κατὰ τὴν κρίσιμον περίοδον τῆς τετραετίας 1946–1949. Καὶ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, κατὰ τὴν περίοδον ταύτην ὑπήρξατε ὑμεῖς κ. Στεφανόπουλε. Ὑμεῖς ὑπήρξατε ὁ νεκροθάφτης τῶν οἰκονομικῶν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τοῦτο τολμῶ νὰ εἴπω, κ. συνάδελφε, ὅτι οἱοσδήποτε ἐκ τῶν 8.000.000 Ἑλλήνων οἵτινες κατοικοῦν τὴν Χώραν ταύτην, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ διὰ τὰ οἰκονομικά μας ζητήματα, πλὴν ὑμῶν. (Θόρυβος κωδωνοκρουσίαι).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§69Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριοι βουλευταί, παρέλειψα χθὲς νὰ δώσω μερικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα νομίζω, ὅτι ἐζήτησεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως σχετικῶς πρὸς ὑποθέσεις αἱ ὁποῖαι ἐκκρεμοῦν ἐνώπιον τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν. Εἶναι ὑποθέσεις ἀναγόμεναι εἰς τοὺς ἀσυρμάτους καὶ τὴν κατασκοπείαν. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ εἶναι τὰ ἑξῆς «(ἀναγινώσκει)». Σχετικῶς μὲ τὴν δίωξιν τῆς ΕΔΑ ἡ ΚΥΠΕ)Α]1 ὑπὸ χρονολογίαν 21–4–52 καὶ ἀριθ. 10–4–47]57 πρὸς τὸ Γ.Ε.Ε.Θ.Α. ἐζήτησε τὴν ἐνέργειαν ἀνακρίσεως ὑποδεικνύουσα, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ ἀνατεθῇ εἰς κατάλληλον ἀξιωματικὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ ἁρμόδιος εἰσηγητὴς τοῦ Διαρκοῦς Στρατοδικείου Ἀθηνῶν νὰ παρακολουθῇ τὴν ἀνάκρισιν ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Α.Σ.Δ.Α.Ν. Ἡ Α.Σ.Δ.Α.Ν. τὴν 14.5.1952 διεβίβασε σχετικὴν διαταγὴν πρὸς τὴν Γεν. Δ)νσιν Ἀστυνομίας Πόλεων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν διεβίβασε τὸ ἔγγραφον τῆς Α.Σ.Δ.Α.Ν. πρὸς τὴν Διεύθυνσιν τῆς Ἀστυνομίας Ἀθηνῶν τὴν 29.5.1952. Ὁ Βασιλικὸς Ἐπίτροπος διώρισε διὰ τὴν παρακολούθησιν τὸν ἀντεπίτροπον Μπεκιάρην Ταγ)ρχην τῆς Στρατ. Δικαιοσύνης τὴν 23.5.1952. Τὴν 15.7.52 ἡ Γενικὴ Δ)νσις Ἀστυνομίας Πόλεων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν πρὸς τὴν Δ)νσιν τῆς Ἀστυνομίας Ἀθηνῶν διαβιβάζει παράκλησιν τῆς Α.Σ.Δ.Α.Ν. περὶ ἐπισπεύσεως τῆς ἀνακρίσεως. Τὴν 24.7.52 ὁ Διευθυντὴς τῆς Ἀστυνομίας Ἀθηνῶν ὑποβάλλει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ἀναφορὰν τοῦ Ἀστυνόμου Αʹ κ. Κροντήρη ζητοῦντος προθεσμίαν πρὸς περαίωσιν τῆς ἀνακρίσεως. Α. 1. Ἡ 2α δικογραφία τῶν κομμουνιστῶν τῆς ὁμάδος Μπεκιάρη–Ζαμάνου–Μπόλια κλπ. ὑπεβλήθη ὑπὸ τῆς Ὑποδ)νσεως Γεν. Ἀσφαλείας Πειραιῶς εἰς ΑΣΔΑΝ, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ, 47765)13.3.52 ἀναφορᾶς καὶ ἀπεστάλησαν συνοδείᾳ οἱ Μπόλιας ἢ Ζαμᾶνος Γεώργιος ἢ Παῦλος Μπεκιάρης Δημήτριος, Φωσκαρίνης Ἀνδρέας, Μαγουλᾶς Παναγιώτης, Κωστέα Ἀνθούλα, Βουτσινᾶ Μαρία, Μπενέκος Νικόλαος, Κουμούτσης Παναγιώτης, Κουρῆς Παναγιώτης, Φάλτης Ἰωάννης, Πετράτου Κωστούλα Γιαννᾶτος Παναγῆς, Χατζηγιαννᾶκος Θεόδωρος καὶ Μαρκόπουλος Σωκράτης, ἤτοι 13 κατηγορούμενοι. Διὰ τῆς αὐτῆς δικογραφίας ἀπηγγέλθη κατηγορία ἐναντίον 65 συγκατηγορουμένων των εὑρισκομένων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δρώντων ἐκεῖ ἀντεθνικῶς ἐπὶ παραβάσει τοῦ Α.Ν 509)47. Ἐκ τῶν συλληφθέντων ὡς ἄνω 14 κατηγορουμένων οἱ Μπόλιας Γ., Μπεκιάρης Δ. καὶ ἡ Κωστέα Ἀνθούλα εἶχον ἐπαφὰς μετά τινων ἐκ τῶν κατασκόπων τῆς ὁμάδος Μπελογιάννη–Μπάτση, πλὴν ὅμως δὲν προέκυψαν συγκεκριμένα στοιχεῖα διὰ κατασκοπείαν. Οἱ ὑπόλοιποι 11 εἶχον ἀνάμιξιν εἰς τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ τοῦ ΚΚΕ. 2. Τὴν δικογραφίαν ταύτην ἡ ΑΣΔΑΝ διεβίβασεν εἰς τὸν Βασιλικὸν Ἐπίτροπον τοῦ Στρατοδικείου Ἀθηνῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. ΑΠ. 11.268)ΒΥ 514)52)17.4.52 παραπεμπτικῆς διαταγῆς της. Ὁ Βασιλικὸς Ἐπίτροπος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3203 ΒΥΡ)807)52 γνωμοτεύσεώς του ἀποφαίνεται περὶ ἀναρμοδιότητός του πρὸς ΑΣΔΑΝ καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 45)19.4.52 ἐγγράφου του διεβίβασε τὴν δικογραφίαν πρὸς τὸν παρ’ Ἐφέταις Εἰσαγγελέα Ἀθηνῶν. 3. Ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14120)22– 4–52 ἐγγράφου παρέπεμψε τὴν δικογραφίαν εἰς τὸν Ἀνακριτὴν τοῦ 9ου Τμήματος Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. Ὁ Ἀνακριτὴς μετὰ τὴν ἀπολογίαν τῶν κατηγορουμένων ἔκρινε προφυλακιστέους τοὺς 1) Μπεκιάρην, 2) Μπόλιαν, 3) Φωσκαρίνην 4) Κωστέαν, καὶ 5) Μαγουλᾶν προσωρινῶς δὲ ἀπολυτέους τοὺς ὑπολοίπους 9. Ἡ δικογραφία αὕτη ἤδη ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τοῦ Δικαστικοῦ Συμβουλίου πρὸς ἔκδοσιν τοῦ βουλεύματος δι’ ἅπαντας τοὺς ἀνωτέρω κατηγορουμένους. 4. Δι’ ἐκείνους περὶ ὧν ἔγραψαν αἱ ἐφημερίδες ἤτοι, Ζαχαριάδην, Πορφυρογένην, Μπαρζώταν, Πλουμπίδην, κλπ., στοιχεῖα ἐνοχῆς προέκυψαν ἐκ τῆς δικογραφίας κατασκόπων ὁμάδος Μπελογιάννη–Μπάτση καὶ διὰ κατασκοπείαν καὶ διὰ παραβάσεις τοῦ Νόμου 509)47. Διὰ τὴν δευτέραν παράβασιν τοῦ Ν. 509)47 τὰ κατ’ αὐτῶν στοιχεῖα διεβιβάσθησαν ὑπὸ τοῦ Στρατοδικείου Ἀθηνῶν εἰς τὰς ἰδίας Δικαστικὰς Ἀρχὰς καὶ ἤδη ἔχει ἐκδοθῆ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2967)52 βούλευμα τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη καὶ ἀπεστάλη ἤδη εἰς τὰς οἰκείας Δημοτικὰς Ἀρχὰς πρὸς κινητοποίησιν λόγῳ τοῦ ἀγνώστου τῆς διαμονῆς τῶν παραπεμπομένων. 5. Διὰ τὴν κατηγορίαν των ἐπὶ κατασκοπείᾳ ἡ δικογραφία ἐναντίον τῶν ἀνωτέρω κατηγορουμένων Ζαχαριάδη, Πορφυρογένη κλπ. ἡ ἀνάκρισις συνεχίζεται ὑπὸ τοῦ Εἰσηγητοῦ τοῦ Στρατοδικείου τοῦ 7ου τμήματος.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Λυκουρέζος.

§71Σ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Θὰ παρακαλέσω, προτοῦ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Λυκουρέζος, ἐπειδὴ ὁ Στρατάρχης εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ἐνεθυμήθη τὸν μοίραρχον τῆς Ἀμαλιάδος καὶ οὕτως εἰπεῖν ἐξέφρασεν ὑπαινιγμὸν ἐναντίον μου, θὰ παρακαλέσω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι προσωπικόν, νὰ εἴπω δύο λέξεις.

§72Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Δὲν ἦτο προσωπικὸν τὸ ζήτημα.

§73Σ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Ἐξεφράσατε ἕνα ὑπαινιγμὸν καὶ θὰ ἤθελα ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ νὰ ὁμιλήσω.

§74Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Δὲν ἀφεώρα σᾶς.

§75Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει Κανονισμός; Πῶς ὁμιλεῖ ὁ κ. συνάδελφος; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§76Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. συνάδελφος ζητεῖ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, πρέπει νὰ τὸν ἀκούσῃ ἡ Βουλή.

§77Σ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω διὰ νὰ μὴ ἐκφράσω μομφήν.

§78Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ δώσω τὴν λύσιν. Ὁ κ. Πετραλιᾶς εἶχε πράγματι τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ τὸ λόγον ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος, ὄχι ὅμως κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἀλλὰ ἔπρεπε πρὸ τοῦ κ. Καρτάλη. Διατὶ ἀνέμεινε; Καὶ οὔτε κἂν πρὸ τοῦ κ. Καρτάλη· ἔπρεπεν ἀμέσως μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ Στρατάρχου νὰ λάβῃ τὸν λόγον. Ἐφ’ ὅσον ἐνόμιζεν, ὅτι πρόκειται περὶ προσωπικοῦ ζητήματος, θὰ ἐξέθετε τὰς ἀπόψεις του καὶ θὰ εἴχατε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τοῦ δώσητε τὸν λόγον, διὰ νὰ ἐξηγήσῃ, διατὶ νομίζει, ὅτι ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ ἔκρινεν ὅτι ὑπάρχει θὰ προχωροῦσε καὶ θὰ εἰσήρχετο εἰς τὴν οὐσίαν. Αὐτὸ ὅμως ἐδικαιοῦτο ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἠλείας συνάδελφος νὰ τὸ πράξῃ προχθές, μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ Στρατάρχου, δὲν δικαιοῦται αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀφοῦ ὡμίλησε διὰ μακρῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα ὁ κ. Λυκουρέζος. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον καὶ δὲν ἔχετε καὶ σεῖς τὸ δικαίωμα νὰ τοῦ τὸν δώσητε.

§79Σ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Ὁ κ. Καρτάλης ὡμίλησεν ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος. Σήμερον ἐπανέρχεται πρὸς συζήτησιν τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας καὶ δικαιοῦμαι ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ ὁμιλήσω.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πετραλιᾶ, μετὰ τὸν κ. Λυκουρέζον, θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον.

§81Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, τί ἔγιναν 5–6 δικογραφίαι ὑπερεθνικοφρόνων πολιτῶν ἀνηκόντων εἰς τὰ Μ.Ε.Α. καὶ τὰ Τ.Ε.Α., οἱ ὁποῖοι ἔγραφον διάφορα κομμουνιστικὰ συνθήματα εἰς τοὺς τοίχους, διὰ νὰ παραπλανήσουν τὰς ἀρχὰς καὶ νὰ διωχθοῦν μέλη τῆς Ε.Π.Ε.Κ.; Τί ἔγιναν αὐταὶ αἱ δικογραφίαι καὶ ποῦ εὑρίσκονται; Κατεθέσατε στοιχεῖα διὰ τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ θέλομεν καὶ δι’ αὐτοὺς νὰ καταθέσητε στοιχεῖα εἰς τὴν Βουλήν. Τί ἔγιναν αἱ δικογραφίαι;

§82Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἀνέμενον φυσικά, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, λαβὼν χθὲς τὸν λόγον, θὰ ἤρχετο νὰ ὁμολογήσῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν πραγματικὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ δημοσία ἀσφάλεια τῆς Χώρας. Ἀλλ’ ὀφείλω ἐπίσης νὰ ὁμολογήσω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν ἐφανταζόμην, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ ὅτι, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀποτελουμένην ἀπὸ βουλευτὰς κατοικοῦντας ἐν Ἑλλάδι, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ σημείου νὰ καυχηθῇ διὰ τὴν, κατ’ αὐτόν, ὑποδειγματικὴν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ ἐν τῷ Ἑλληνικῷ Βασιλείῳ.

§83Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§84Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Λυμπέρη, ὀφείλω καὶ ὑμᾶς καὶ τοὺς ἄλλους κυρίους συναδέλφους νὰ προειδοποιήσω, ὅτι ἂν ἀρχίσητε ἀπὸ τώρα τὰς διακοπάς, τὸ μόνον ποὺ θὰ ἐπιτύχητε εἶναι νὰ ἐπιμηκύνητε τὴν συζήτησιν, διότι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ εἴπωμεν καὶ τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἀναγνώσωμεν, παρὰ πάντα θόρυβον καὶ παρὰ πᾶσαν διακοπήν, θὰ τὰ εἴπωμεν καὶ θὰ τὰ ἀναγνώσωμεν. Ἐὰν θέλετε διακοπάς, εὐχαρίστως θὰ τὰς δεχθῶ, ἐφ’ ὅσον προωθοῦν τὸ συζητούμενον θέμα. Ἀλλὰ οὐδεμία διακοπὴ θὰ μὲ πτοήσῃ μέχρι τέλους, ὥστε νὰ μὴ εἴπω ὅσα θέλω νὰ εἴπω καὶ νὰ μὴ ἀναγνώσω ὅλα τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου νὰ ἀναγνώσω. Ἔλεγον, λοιπόν, κ. βουλευταί, ὅτι δὲν ἐφανταζόμην ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἀποτελουμένην ἀπὸ βουλευτὰς κατοικοῦντας ἐν Ἑλλάδι, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ σημείου νὰ καυχηθῇ, ὅπως εἶπε, διὰ τὴν ἰδεώδη τάξιν καὶ ἀσφάλειαν ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ ἀνὰ τὸ Ἑλληνικὸν Βασίλειον. Καὶ ὁμολογῶ ὅτι ὅταν ἤρχισεν ἀναγινώσκων ἔγγραφα, δὲν ἠδυνήθην νὰ συλλάβω ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ θελήσῃ νὰ στηρίξῃ τὰς διαπιστώσεις του διὰ τὴν κατάστασιν τῆς ἀσφαλείας, ἐν σωτηρίῳ ἔτει 1952, μὲ ἔγγραφα καὶ ἀναφορὰς ἰδιωτῶν καὶ ἀρχῶν, χρονολογουμένας ἀπὸ τοῦ 1947 καὶ 1948. Τοῦτο συναισθανθεὶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔκαμε τὴν συμπληρωματικὴν κατάθεσιν τῶν σημερινῶν ἐγγράφων. Ἠσθάνθη, φυσικά, τὴν ἀνάγκην, μετὰ τὴν γυμνότητα τῶν χθεσινῶν στοιχείων νὰ φέρῃ νέα ἄλλα, ἂν ὀρθῶς ἀντελήφθην ἐκ τῆς ἀναγνώσεώς των, δὲν νομίζω, ὅτι ταῦτα διαφωτίζουν ἢ ὁπωσδήποτε βοηθοῦν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὸ νὰ πείσῃ τὴν Βουλὴν, διὰ τὰς διαπιστώσεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὡς πρὸς τὴν ἀσφάλειαν. Τοὐναντίον, ἐκ τῶν ἐγγράφων τὰ ὁποῖα ἀνεγνώσθησαν, προκύπτει ὅτι δικογραφίαι σοβαρώταται, συναπτόμεναι πρὸς αὐτὴν ταύτην τὴν ὕπαρξιν τῆς Χώρας, δικογραφίαι ἀναφερόμεναι εἰς κατασκοπείας, εἰς τὴν 2αν σειρὰν τῶν ἀσυρμάτων, διαβιβάζονται ἀπ’ Ἀρχῆς εἰς Ἀρχὴν καὶ ἀκολουθοῦν μίαν γραφειοκρατικὴν ἐξέλιξιν ἡμερομηνιῶν καὶ φθάνομεν μέχρι τοῦ Μαΐου καὶ ἀπὸ τοῦ Μαΐου κάπου, εἰς κάποιαν Ἀρχήν, ἐκκρεμοῦν. Νομίζω, ὅτι τοιαῦται δικογραφίαι, προωθοῦνται κατὰ τὸ ταχύτερον χρονικὸν διάστημα καὶ εἰσάγονται εἰς τὸ ἀκροατήριον τὸ ταχύτερον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἱκανοποιητικὴν τὴν ἐκκρεμότητα τοιούτων δικογραφιῶν αἱ ὁποῖαι, καθ’ ἃ ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπ’ Ἀρχῆς εἰς Ἀρχήν, ἐπὶ τρίμηνον καὶ τετράμηνον διαβιβάζονται καὶ ὑποβάλλονται διὰ νὰ καθυστεροῦνται εἰς κάποιαν Ἀρχὴν ἢ κάποιο Ἀνακριτικὸν Γραφεῖον ἢ κάποιο Δικαστικὸν Συμβούλιον. Παρὰ τὰ ἔγγραφα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐγώ, κ.κ. βουλευταί, πιστεύω ὅτι ἡ κατάστασις τῆς ἀσφαλείας ἐχειροτέρευσε καὶ ἐχειροτέρευσε σημαντικῶς ἀφ’ ἧς ἡ παροῦσα Κυβέρνησις διαχειρίζεται τὴν ἐξουσίαν καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ διαφωτίσω ἐπὶ τοῦ θέματος τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ Στρατάρχης Παπάγος ἤδη ἀπὸ τοῦ Μαρτίου, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἐπεσήμανε τὸν κίνδυνον, ἤδη ἀπὸ τοῦ Μαρτίου, λέγω, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ θέματος, ἐτόνιζεν ὅτι εἷς ἐκ τῶν βασικῶν σκοπῶν τοῦ Κ.Κ., ἡ ἀπόκτησις νομίμου ἐκπροσωπήσεως, εἶχεν ἤδη συντελεσθῆ. Διότι τὸ Κ. Κ. τοῦτο ἐπεδίωκε καὶ ἐπέτυχε νὰ ἀποκτήσῃ νόμιμον ἐκπροσώπησιν ἡ ὁποία τοῦ ἐπιτρέπει δύο βασικοὺς σκοποὺς νὰ ἐπιτύχῃ, ἀφ’ ἑνὸς τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ παρανόμου συνωμοτικοῦ μηχανισμοῦ του καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν διάβρωσιν τῆς Κρατικῆς μηχανῆς. Τοῦ ἔλιπον τὰ στελέχη καὶ ἡ ἄστοχος πολιτικὴ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως τοῦ παρέσχεν ἀφειδῶς τὰ στελέχη. Κατὰ τὸ πρῶτον 5)μηνον τῆς ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως διακυβερνήσεως τῆς χώρας, αἱ ἀθρόαι καὶ κατὰ ἑκατοντάδας ἄδειαι εἰς τοὺς ἐξορίστους ἄνδρας καὶ γυναῖκας αἱ χορηγηθεῖσαι ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ αἱ χιλιάδες τῶν καταδίκων αἱ ὁποῖαι ἐξέρχονται ἤδη χάρις εἰς τὰ περίφημα μέτρα εἰρηνεύσεως, παρέσχον τὰ ἀπαιτούμενα στελέχη ὥστε, παράλληλα πρὸς τὴν νόμιμον ἐκπροσώπησιν τὴν ὁποίαν ἀπέκτησε τὸ Κ.Κ., νὰ ἔχῃ πλέον καὶ τὰ στελέχη ἐκεῖνα μὲ τὰ ὁποῖα ἀνασυγκροτεῖ τὸν παράνομον συνωμοτικὸν μηχανισμόν του καὶ διαβιβρώσκει τὴν κρατικὴν μηχανήν.

§85Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἀναφέρεσθε εἰς τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως, πλὴν ὅμως δὲν ἐνετάχθητε εἰς τὴν ψήφισίν των. Ἂν ἐθεωρούσατε ὅτι ἀποτελοῦν τὰ νομοθετήματα αὐτὰ ἕνα σοβαρὸν ἐθνικὸν κίνδυνον, ἔπρεπε νὰ διακόψετε τὴν ἀποχήν σας καὶ νὰ ἔλθετε ἐδῶ ν’ ἀντιταχθῆτε εἰς τὴν ψήφισίν των. Τότε δὲν τὰ ἐθεωρούσατε τόσον σοβαρὰ καί, ἑπομένως, δὲν δικαιοῦσθε νὰ τὰ λέγετε αὐτὰ ἐκ τῶν ὑστέρων.

§86Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἀξιότιμε κ. Χούτα, νομίζω ὅτι...

§87Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Τὸ λέγω αὐτό, διότι ἐγὼ ἐτήρησα τὴν γραμμήν μου ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους, ἐνῷ σεῖς ἐφυγομαχήσατε εἰς τὸ θέμα αὐτό.

§88Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἀξιότιμε κ. Χούτα, νομίζω ὅτι ἡ διακοπή σας ἦτο ἄστοχος.

§89Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Νομίζω, ὄχι.

§90Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὅταν διακόπτετε, παρακαλῶ νὰ ἔχετε τὴν ὑπομονὴν νὰ λάβετε καὶ τὴν ἀπάντησιν. Ἡ διακοπή σας ἦτο ἄστοχος διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἐλέγχεται ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ δὲν ἐφυγομαχήσαμεν. Γνωρίζετε τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τὴν ἀποχήν. Ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε τότε νὰ δώσῃ ἱκανοποίησιν εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, διὰ νὰ ἐπανέλθῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ νὰ ἀναλάβῃ ἐπὶ 20ήμερον τὴν ψήφισιν ἑνὸς τόσον σοβαροῦ νομοσχεδίου.

§91Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὠφείλατε νὰ διακόψετε τὴν ἀποχὴν καὶ νὰ προσέλθητε ἐδῶ.

§92Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἤδη σᾶς ἀπήντησα. Καὶ συνεχίζω. Ἡ δημιουργηθεῖσα, λοιπόν, κατάστασις εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἔχομεν ἀνασυγκρότησιν τῶν κομμουνιστικῶν ὀργανώσεων, ἔχομεν διείσδυσιν εἰς ὅλα τὰ ἐργατικὰ Σωματεῖα, ἔχομεν διάβρωσιν τῆς Κρατικῆς μηχανῆς, ἔχομεν διείσδυσιν εἰς τὸν Στρατὸν καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ἔχομεν κάμψιν τοῦ ἠθικοῦ τῶν νομιμοφρόνων πολιτῶν.

§93Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τοῦ τύπου Καμαρινέα καὶ Βουρλάκη. (Θόρυβος).

§94Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Καὶ ὅταν λέγω ταῦτα, κύριοι, δὲν τὰ λέγω εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχε.

§95Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια.

§96Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὁμιλῶ καὶ διαπιστώνω τὴν σοβαρότητα τῆς καταστάσεως, ὁμιλῶ, κύριοι βουλευταί, δυστυχῶς, ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων, στοιχείων τὰ ὁποῖα θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δὲν θὰ εἶχον τὴν ἀφέλειαν νὰ ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ νὰ κάμω τοιαύτας σοβαρὰς διαπιστώσεις διὰ τὴν κατάστασιν τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ Ἀσφαλείας ἂν τὰ στοιχεῖα καὶ αἱ πληροφορίαι ποὺ εἶχον δὲν ἦσαν ἀνεπίδεκτα ἀμφισβητήσεων. Δὲν ἦτο δυνατόν, ὁμιλῶν πρὸς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοιούτου σοβαροῦ θέματος, νὰ βασίζωμαι εἰς τὰς προσωπικάς μου ἀντιλήψεις καὶ τὰς ἀντιλήψεις ὡρισμένων φίλων ἢ μὴ κ. κ. συναδέλφων. Βασίζομαι καὶ ὁμιλῶ, ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων ἐπισήμων, κύριοι βουλευταί, καὶ ἀναφορῶν τῶν ὑπευθύνων ἀρχῶν, ἀναφορῶν ὄχι χρονολογουμένων ἀπὸ τὸ 1947 καὶ ἀπὸ τὸ 1948. Ἀναφοραὶ πρόσφατοι, πρὸ μηνός, πρὸ διμήνου, πρὸ τριμήνου, αἱ ὁποῖαι, δυστυχῶς—πιστεύσατέ με, ὅτι εἶναι εἰλικρινὴς ἡ βεβαίωσίς μου—διαπιστώνουν, ὅτι ἡ κατάστασις εἶναι πράγματι σοβαρὰ ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας ἀσφαλείας.

§97Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Πάντοτε γίνονται αὐτὰ ἐκ μέρους τῶν ὀργάνων ἀσφαλείας εἰς ὅλας τὰς καταστάσεις.

§98Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μὴ σπεύδετε, κύριε Δενδρινέ, ἀκούσατε πρῶτον. Καὶ ὅταν εἰς τοιαύτας διαπιστώσεις προβαίνουν αἱ ὑπεύθυνοι στρατιωτικαὶ ἀρχαί, αἱ ὑπεύθυνοι ἀρχαὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, σᾶς ἐρωτῶ, κύριε συνάδελφε, δικαιοῦμαι ἢ δὲν δικαιοῦμαι νὰ διαπιστώνω τὴν σοβαρότητα τῆς καταστάσεως; Καὶ δικαιοῦμαι ἢ δὲν δικαιοῦμαι νὰ ἐπισύρω ὅλων ὑμῶν, κύριοι, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς προελεύσεως τὴν προσοχήν; Διότι ὅλοι, πιστεύω, ἐξ ἴσου ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν ἐμπέδωσιν καὶ τὴν στερέωσιν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας.

§99Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ βουλευταὶ θὰ δυνηθοῦν νὰ ὁμιλήσουν;

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως.

§101Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μὴ διακόπτετε, κύριε Δενδρινέ.

§102Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Δὲν σᾶς διέκοψα, κύριε συνάδελφε. Ἔκαμα μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν κ, Πρόεδρον.

§103Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἡ ἐρώτησις εἰς τὸν κ. Πρόεδρον δὲν γίνεται διὰ διακοπῆς. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, κύριοι, τὸ δελτίον πληροφοριῶν τοῦ μηνὸς Ἰουνίου τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν τοῦ Στρατοῦ. Ἀναφέρεται εἰς ὅλα τὰ θέματα, τὰ σχετικὰ πρὸς τὴν ἀσφάλειαν. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ταλαιπωρήσω ἀναγινώσκων ὁλόκληρον τὸ κείμενον.

§104ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος ὑπογράφει;

§105Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Θὰ ἀκούσητε τὸ κείμενον, κύριοι, πρῶτον καὶ ἔπειτα τὴν ὑπογραφήν. Δὲν θὰ μοῦ κανονίσητε σεῖς τὸν τρόπον τῆς ὁμιλίας μου ἢ τὸν τρόπον τῆς ἀναγνώσεως ἑνὸς ἐγγράφου. Ἐὰν θέλετε συμπληρωματικὰς πληροφορίας, θὰ σᾶς τὰς δώσω κατόπιν.

§106ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἀπόρρητον αὐτό;

§107Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Βεβαίως.

§108Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Πῶς τὸ ἐπήρατε;

§109Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Αὐτὸ δὲν σᾶς ἐνδιαφέρει Καὶ διὰ νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὸ θέμα, κ. βουλευταί, αἱ ἀναφοραὶ τῶν Δημοσίων ἀρχῶν, τῶν ὑπευθύνων ἀρχῶν, πρὸς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα, εἶναι ὅλαι ἀπόρρητοι. Ἀλλοίμονον ἐὰν αἱ Δημόσιαι ἀρχαὶ δι’ ἐγγράφων καὶ ἀναφορῶν μὴ ἀπορρήτων ἀνέφερον τοιαῦτα κείμενα! Δὲν ἔχω καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς εἴπω πόθεν τὰ ἠρύσθην. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰ ἀμφισβητῇ, ἂς καταθέσῃ τὰ κείμενα. Ἐγὼ ἔχω κάθε λόγον νὰ πιστεύω ὅτι εἶναι ἀκριβῆ τὰ ἔγγραφα, ποὺ ἔχω εἰς χεῖρας μου. Καί, νομίζω, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅτι, ὅταν εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς περιέρχονται τοιαῦτα κείμενα, κ. βουλευταί, καὶ κατόπιν αὐτῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καυχᾶται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διὰ τὴν ἰδεώδη τάξιν καὶ ἀσφάλειαν, ἐγώ, κατὰ συνείδησιν ὁμιλῶν, καὶ τὴν συνείδησίν μου ἔχων ὡς γνώμονα ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, νομίζω ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ διαφωτίσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ διὰ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν.

§110Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Βλέπετε καμμίαν διατάραξιν τῆς τάξεως κ. συνάδελφε;

§111Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Αὐτὴν τὴν διατάραξιν τῆς τάξεως θὰ τὴν ἴδουν οἱ διάδοχοι τοῦ κ. Ρέντη. Καὶ ὁ συμμοριτοπόλεμος δὲν ἤρχισεν ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην. Οἱ διάδοχοι τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, εἶδον τὸν συμμοριτοπόλεμον. Ἀναφέρει λοιπὸν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου: «Ἐκ τῶν ἀνωτέρω διαπιστοῦται ἔτι πλέον ὅτι ἡ Ε.Δ.Α. εὐθυγραμμίζει τὴν πολιτικήν της μὲ τὴν πολιτικὴν τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ προβαίνει δῆθεν εἰς πολιτικὰς ὑποχωρήσεις διὰ νὰ ἐπιτύχῃ συνεργασίαν μὲ τὴν Ε.Π.Ε.Κ. ἢ μὲ στοιχεῖα ταύτης πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ἀποφύγῃ τὴν ἀπομόνωσιν.... 4............... 5............... (α) Ὑπὸ τῆς Ε.Δ.Α συνεχίζεται ἀμείωτος ἡ ὀργανωτικὴ δραστηριότης ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς χώρας διὰ τῶν συχνῶν ἐπαφῶν καὶ συγκεντρώσεων ἡγετικῶν στελεχῶν μετὰ τῶν ὑπευθύνων παραγόντων καὶ τῶν ὀπαδῶν της εἰς διαφόρους περιοχάς. Ἰδιαιτέρα προσοχὴ καὶ μέριμνα καταβάλλεται ὑπὸ τῆς Ε.Δ.Α. διὰ τὴν ταχεῖαν ἔνταξιν εἰς τὰς ὀργανώσεις της καὶ χρησιμοποίησιν τῶν ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ τῆς ἐκτοπίσεως ἐπανερχομένων ὀπαδῶν της. Οὕτω ἅπαντες σχεδὸν οἱ ἀνωτέρω ἐπανερχόμενοι εἰς τοὺς τόπους καταγωγῆς των ἀναλαμβάνουν ἀμέσως ὑπευθύνους θέσεις καὶ ἀναπτύσσουν ἐξαιρετικὴν καὶ ἐπικίνδυνον δρᾶσιν ὑπὲρ τοῦ Κ.Κ.Ε. Μετὰ τὴν ἐπιτυχίαν δὲ ταύτης εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως, ἀναπτύσσει νῦν ἔντονον δραστηριότητα διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τούτων ἀφ’ ἑνὸς καὶ κυρίως διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ἀπομακρυθέντων λόγω δράσεως κατὰ τὸ παρελθὸν κομμουνιστῶν, εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμόν. Διὰ τῆς προσπαθείας ταύτης ἥτις διαφαίνεται, τοὐλάχιστον πρὸς τὸ παρόν, ἐπιτυγχάνουσα μερικῶς ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐπαναφορὰν καταλλήλων καὶ ἐμπίστων προσώπων της εἰς τὸν καθ’ ὅλου κρατικὸν μηχανισμὸν πρὸς διάβρωσιν τούτου ἐκ τῶν ἔσω. (β) Εἰς τὸν συνδικαλιστικὸν τομέα. Συνεχίζεται ἡ προσπάθεια διεισδύσεως εἰς τὰ ἐργατικὰ σωματεῖα μὲ αὐξανόμενα ἀποτελέσματα. Ἡ προσπάθεια διεισδύσεως ἔλαβε κατὰ τὸν διαρρεύσαντα μῆνα ἐντονωτέραν μορφὴν μὲ τὴν ἐξαπολυθεῖσαν συνδεδυασμένην ἐπίθεσιν τῆς Κ)Σ ἡγεσίας τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τῶν κομμουνιστικῶν καὶ συνοδοιπόρων Συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐναντίον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα μετὰ τὴν δικαστικὴν ἀπόφασιν ἥτις κηρύσσει τὴν πραγματοποιηθεῖσαν ὑπὸ τῆς Γ.Σ Ε.Ε. διαγραφὴν τῶν ὑπὸ κομμουνιστικὴν ἐπιρροὴν καπνεργατικῶν Σωματείων Ξάνθης–Καβάλλας–Θεσσαλονίκης ἀπὸ τὴν Π.Κ.Ο. (Πανελλήνιος Καπνικὴ Ὁμοσπονδία) τὰ Σωματεῖα ταῦτα ἐπανῆλθον εἰς τὴν Π.Κ.Ο. καὶ καταβάλλουν προσπάθειαν νὰ καταλάβουν τὴν διοίκησιν ταύτης συνεπικουρούμενα πρὸς τοῦτο καὶ ἀπὸ τὰ Σωματεῖα καπνεργατῶν Ἀγρινίου καὶ Πειραιῶς. Εἰς τὸν Πειραιᾶ τῇ πρωτοβουλίᾳ τῆς ὑπὸ Κομμουνιστικὴν Διοίκησιν «Ἑνώσεως Λιμενεργατῶν Πειραιῶς» καὶ ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν τοῦ Ε.Σ.Κ.Ε.—Π.Σ.Π. καταβάλλεται προσπάθεια δημιουργίας νέας Συνομοσπονδίας ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Συνδικάτον Λιμένος Πειραιῶς» τῇ συμμετοχῇ Ἐργατικῶν Σωματείων διοικουμένων ὑπὸ κομμουνιστῶν καὶ ἀνηκόντων μέχρι τοῦδε εἰς τὴν Συνομοσπονδίαν Φορτοεκφορτωτῶν. Ἐπίσης οἱ κομμουνισταὶ κατέλαβον μὲ ἀρχαιρεσίας τὰς Διοικήσεις τῶν Κλωστοϋφαντουργῶν Ναούσης–Ἐδέσσης. Γενικῶς ἡ κομμουνιστικὴ δραστηριότης εἰς τὸν Συνδικαλιστικὸν τομέα παρουσιάζει συνεχῆ αὔξουσαν πρόοδον. (γ) Ἡ Ο.Ε.Ν.Ο. καὶ τὸ ἐν Ἑλλάδι ὑποκατάστατόν της ἡ Π.Σ.Π.Ν. ἐν ὄψει τοῦ προκηρυχθέντος διὰ τὸν Σεπτέμβριον πανελληνίου Συνεδρίου τῶν Ναυτεργατικῶν ὀργανώσεων, καταβάλλει ἔντονον προσπάθειαν νὰ θέση ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν της περισσότερα Ναυτεργατικὰ Σωματεῖα μὲ ἀπώτερον σκοπὸν τὴν κατάληψιν ἐν συνεχείᾳ τῆς διοικήσεως τῆς Π.Ν.Ο. Ἀξιόλογος εἶναι ἡ καταβαλλομένη προσπάθεια ὑπὸ τῆς Ο.Ε.Ν.Ο. διεισδύσεως καὶ ὀργανώσεως τῶν λοιπῶν ὡς καὶ ἡ ἀναπτυσσομένη ὑπὸ ταύτης εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς βάρος τῆς Χώρας δυσφημιστικὴ ἐκστρατεία. Τελευταίως αὕτη ἀνέπτυξε δραστηριότητα διὰ τὴν συλλογὴν καὶ ἀποστολὴν εἰς τοὺς κρατουμένους δεμάτων καὶ οἰκονομικῶν βοηθημάτων. (δ) Σοβαρὰ ἐπίσης ὑπῆρξεν ἡ ὀργανωτικὴ καὶ προπαγανδιστικὴ δραστηριότης τῆς Ε.Δ.Ν.Ε. μεταξὺ τῶν νέων καὶ ἰδιαιτέρως τῆς σπουδαζούσης εἰς νυκτερινὰ σχολεῖα ἐργαζομένης νεολαίας. Ἀκολουθοῦσα πιστῶς τὰς ἐντολὰς τοῦ Ρ)Σ τῶν Κ)Σ (Φροντιστήριον τοῦ ἀγωνιστὴ) ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ψυχαγωγίας, διοργανώνει συχνὰς ἐκδρομὰς μὲ εὐρυτάτην συμμετοχὴν ὀπαδῶν συμπαθούντων καὶ ἀνυπόπτων, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ὁποίων ἐνεργεῖ σχετικὴν διαφώτισιν προσηλυτισμὸν καὶ ἐράνους. Κατὰ τὸν διαρρεύσαντα μῆνα ἐκτὸς τῶν ἐκδρομῶν τὰς ὁποίας διωργάνωσαν οἱ διάφοροι τομεῖς ταύτης, ἐπραγματοποιήθη καὶ ὑπὸ τῆς Κ. Ε. τῆς Ε.Δ.Ν.Ε. ὀργανωθεῖσα «Παναθηναϊκὴ ἐκδρομὴ» εἰς Ἅγ. Ἀνδρέαν μὲ συμμετοχὴν πλέον τῶν 500 ἀτόμων μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἀρκετοὶ βουλευταὶ τῆς

Ε.Δ.Α.

§112Ι. ΧΑΒΟΥΤΗΣ. Σεῖς τὸ γουδὶ τὸ γουδοχέρι καὶ τὸν κόπανο στὸ χέρι! Τὸ Κ.Κ.Ε. καὶ πάλι τὸ Κ.Κ.Ε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§113Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Σᾶς συγχαίρω διὰ τὴν κοινοβουλευτικήν διαγωγήν σας. Αὐτὸ τὸ «γουδὶ τὸ γουδοχέρι» ἦτο κοινοβουλευτικωτάτη ἔκφρασις. Σᾶς συγχαίρω ἐξ ὅλης καρδίας. Συνεχίζω τὴν ἀνάγνωσιν: «Καταφανὴς εἶναι ἐπίσης ἡ ἐπίδρασις τῆς Ε.Δ.Ν.Ε. εἰς τὰς νεολαίας τοῦ Σ.Κ. — Ε.Λ.Δ. καὶ ἰδιαιτέρως τῆς ΕΠΕΚ. Αἱ ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω νεολαιῶν ὑπάρχουσαι φράξιαι κατευθύνουν σχεδὸν τὰς ἐνεργείας καὶ ἀποφάσεις των. Γενικῶς ἡ Ε.Δ.Ν.Ε. εἶναι ἡ πλέον δραστηρία καὶ μαχητικὴ ὀργάνωσις τοῦ Κ.Κ.Ε. ἐξυπηρετοῦσα περισσότερον παντὸς ἄλλου τὴν κατασκοπευτικήν, προδοτικὴν καὶ διαλυτικὴν πολιτικὴν τοῦ Κ.Κ.Ε. Τέλος ἡ δρᾶσις τῶν ἐπανερχομένων ἐκ τῆς ἐξορίας καὶ τῶν φυλακῶν κομμουνιστῶν καθίσταται πλέον δραστηρία καὶ διαρκῶς προκλητική. Μὲ ἀχαρακτήριστον θράσος καὶ ὑπερηφάνειαν διότι εἶναι ὀπαδοὶ τοῦ Κ.Κ.Ε. προβαίνουν εἰς προκλήσεις καὶ ἀπειλὰς ἐναντίον τῶν ἐθνικοφρόνων καὶ νομοταγῶν πολιτῶν καὶ κινοῦνται δραστηρίως πρὸς ὀργάνωσιν τῆς ὑπαίθρου. Εἰς τὰς παραμεθορίους περιοχὰς παρουσιάσθησαν κρούσματα διαφυγῆς ἀποφυλακισθέντων ἐσχάτως πρὸς τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος καὶ εἰς ὡρισμένας ἄλλας περιοχὰς πράξεις δολιοφθορᾶς. Ἡ δρᾶσις τῶν δικαζομένων εἰς τὰ ἀναθεωρητικὰ δικαστήρια, ὅπου μεθ’ ὑπερηφανείας ὑπεραμύνονται τῶν κομμουνιστικῶν ἀρχῶν καὶ τῆς ὀρθῆς πολιτικῆς τοῦ Κ.Κ.Ε., ἀποδεικνύει τὴν μαχητικότητα καὶ τὴν ἀπόφασιν τούτων ν’ ἀγωνισθοῦν διὰ τὰς πολιτικὰς ἐπιδιώξεις τοῦ Κ.Κ.Ε. συμφώνως πρὸς τὰς ἔξωθεν ὑποδείξεις. Τὸ Κ.Κ.Ε. διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως ἐκτὸς τῶν ἄλλων κερδῶν εὗρε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὀργανώσῃ «Ἑνιαιομετωπικὴν πάλην» διὰ τῆς ὑπογραφῆς ὑπομνημάτων ὑπὸ μεγάλου ἀριθμοῦ πολιτῶν διαφόρων ἀποχρώσεων ὑπὲρ τῆς ἀποφυλακίσεως ἐπικινδύνων κομμουνιστῶν.

§114Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ποῦ συμβαίνει αὐτό;

§115Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἀκούσητε τὰ ἔγγραφα. Ἐὰν εἶναι ὑπερβολικὰ τὰ ἐν αὐτοῖς ἀναγραφόμενα, ὑπάρχουν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι θὰ παράσχουν σχετικὰς πληροφορίας. Τὸ ἐναντίον βλάπτει καὶ τοὺς ἰδίους τοὺς ἑαυτούς σας, διότι ἀποδεικνύει, ὅτι δὲν θέλετε νὰ διαφωτισθῆτε.

§116Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐξηγήσατε εἰς τοὺς κυρίους, διότι ζητοῦν συγκεκριμένας πληροφορίας, ποῦ συμβαίνουν αὐτά, ὅτι αὐτὰ ποὺ ἀναγινώσκετε εἶναι τὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα βασίζονται ἐπὶ τῶν εἰδικωτέρων πληροφοριῶν τῶν Σωμάτων Στρατοῦ, τὰ δὲ Σώματα Στρατοῦ τὰς πληροφορίας των τὰς βασίζουν ἐπὶ τῶν εἰδικωτέρων δελτίων πληροφοριῶν τῶν μεραρχιῶν κ.ο.κ. Αὐτὰ εἶναι τὰ συμπεράσματα τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, βασίζονται δὲ εἰς τὰ ἀνωτέρω. Δὲν σᾶς ἀνέγνωσεν ὁ κ. Λυκουρέζος τὰ ἀνωτέρω;

§117Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Κανελλόπουλε, εἶμαι στρατιωτικὸς καὶ ἐγὼ καὶ γνωρίζω περισσότερα ἀπὸ σᾶς. Νὰ μᾶς πῆτε αὐτὰ τὰ ἀνωτέρω ποῖα εἶναι.

§118Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Σᾶς ἀπαντῶ λοιπόν, ὅτι ἐὰν αἱ ὑπεύθυνοι στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ περιλαμβάνωσιν εἰς ἐπισήμους ἀναφοράς των ἀνεύθυνα συμπεράσματα ἐφημερίδων, τότε ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπεύθυνος, ὅτι διατηρεῖ εἰς τὰς θέσεις των τοιαύτας ὑπευθύνους στρατιωτικὰς ἀρχάς. (Χειροκροτήματα). Καὶ περαιτέρω ἀναφέρεται: «Τὸ Κ.Κ.Ε. μὲ φανταστικοὺς ἀριθμοὺς ἀπωλειῶν εἰς τὴν Κορέαν καὶ δῆθεν ἀντιπειθαρχικῶν κρουσμάτων μὲ συνεχῆ προπαγάνδαν, ὅτι τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον καὶ αἱ ἐπισκέψεις τῶν ξένων εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀποβλέπουν δῆθεν εἰς αἰφνιδιαστικὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῶν Λ.Δ., ὡς καί μὲ παράλληλον σκόπιμον ἔξαρσιν τῶν δυνατοτήτων τοῦ Στρατοῦ τοῦ Παραπετάσματος, προσπαθεῖ νὰ κάμψῃ τὸ ἠθικὸν τοῦ Στρατοῦ καὶ νὰ τὸν ὁδηγήσῃ εἰς ἀντιπειθαρχικὰς ἐνεργείας». «Σοβαρὰν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἰδίᾳ τοῦ ἀγροτικοῦ καὶ ἐργατικοῦ τοιούτου ἔχει ἡ προπαγάνδα ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ τομέως, διὰ τῆς ὁποίας διακηρύσσεται εὐρέως, ὅτι ἡ αἰτία δῆθεν τῆς οἰκονομικῆς δυσπραγίας, τῆς μὴ διαθέσεως τῶν καπνῶν, τοῦ ἐλαίου, τοῦ μὴ καθορισμοῦ ἱκανοποιητικῶν τιμῶν τοῦ σίτου, τοῦ βάμβακος, κουκουλίων, τῆς ὑπάρξεως ἀνεργίας καὶ τῶν χαμηλῶν ἡμερομισθίων εἶναι γενικῶς ἡ «Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή», ἥτις ἀπαγορεύει τὰς συναλλαγὰς μὲ τὰς Λ.Δ., ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ξένον καὶ Ἑλληνικὸν ὠργανωμένον κεφάλαιον. Ἐπίσης ἡ ἀναθάρρυνσις τῶν κομμουνιστῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως καὶ ἡ προκλητικὴ καὶ ἀπειλητικὴ στάσις τῶν ἐπανερχομένων ἐκ τῆς ἐξορίας καὶ τῶν φυλακῶν, ἔναντι τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου, ἔχουν δημιουργήσει αἰσθήματα φόβου τοῦ λαοῦ, ὅστις ἀναλογιζόμενος τὰς κομμουνιστικὰς ἀγριότητας τῆς τελευταίας συμμοριακῆς περιόδου καὶ τὰς συνεπείας τούτων ἐπ’ αὐτοῦ, τείνει συμφιλιωτικὴν χεῖρα πρὸς τοὺς κομμουνιστάς, μὲ τὸν σκοπόν, ὅπως ἀποφύγῃ τὰς συνεπείας τῆς ἐνδεχομένης ἐπαναλήψεως ὑπ’ αὐτῶν τῶν ἀνωτέρω ἀγριοτήτων».

§119Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν προκύπτει ἀπὸ τὸ ἔγγραφον ποὺ ἀνεγνώσατε ὅτι ὑπάρχει καμμία διατάραξις τῆς δημοσίας τάξεως. Δὲν προκύπτει κανένα γεγονός. Ἐζήτησα πληροφορίας καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τῆς Χωροφυλακῆς. Ἐὰν διέφυγον πρὸς τὰς χώρας τοῦ Παραπετάσματος ἀπολυθέντες τυχόν, δὲν εἶναι καὶ τόσον σοβαρὸν πρᾶγμα νὰ θέλῃ κανεὶς νὰ φύγῃ νὰ πάῃ ἔξω. Τόσον τὸ καλύτερον. Ἔφυγαν 3 ἢ 4 καὶ μετέβησαν εἰς τὴν Γιουγκοσλαβίαν. Ἡ Γιουγκοσλαβία δὲν εἶναι χώρα τοῦ Παραπετάσματος. Διὰ νὰ μεταβοῦν ἐκεῖ, εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν Κόμινφορμ, διότι ἄλλως θὰ ὑφίσταντο τὰς συνεπείας ὑπὸ τὸ καθεστὼς τοῦ Τίτο. Πρόκειται περὶ προσώπων, τὰ ὁποῖα ἦσαν εἰς τὰς φυλακάς, ἔληξεν ἡ ποινή των, ἐπέστρεψαν εἰς τὰ χωρία των, οἱ οἰκεῖοι των εἶχον φύγει, ἑκουσίως ἢ ἀκουσίως πρὸς τὴν Γιουγκοσλαβίαν καὶ ἐπέρασαν καὶ αὐτοὶ τὰ σύνορα νὰ εὕρουν τὰς οἰκογενείας των. Καὶ φωνάζετε, ὅτι διεταράχθη ἡ δημοσία τάξις διότι ἕνας ἀποφυλακισθεὶς ἐπέρασεν εἰς τὰ Σκόπια. Εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά;

§120Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, σᾶς ἤκουσα χθὲς χωρὶς νὰ σᾶς διακόψω. Παρὰ ταῦτα δέχομαι πᾶσαν διακοπὴν ἐκ μέρους σας, ἀλλ’ ὅταν εἶναι διακοπὴ ἐπὶ συγκεκριμένου θέματος. Ὅταν ὅμως διακόπτετε διὰ νὰ κάμετε ἀγόρευσιν ἐπὶ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐγὼ δὲν ὑπεστήριξα καὶ δὲν ἀπαντᾶτε εἰς ὅσα οὐσιώδη ἀνέγνωσα, τότε παρακαλῶ αὐταὶ αἱ διακοπαὶ νὰ λείπουν, διότι ἄλλην σκοπιμότητα πέραν τῶν χειροκροτημάτων δὲν ἔχουν. Ὅταν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐγὼ σᾶς ἀναγινώσκω ἀναφορὰν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ἀνασυγκροτεῖται ὁ παράνομος κομμουνιστικὸς μηχανισμός, ὅτι ὅλοι οἱ ἐξερχόμενοι ἐκ τῶν φυλακῶν μὲ τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως καὶ ὅλοι οἱ ἀδειοῦχοι ἐξόριστοι λαμβάνουν θέσιν καὶ ἐντάσσονται ἀπὸ τὴν Ε.Δ.Α., ὅτι ἤδη γίνεται προσπάθεια διαβρώσεως τῆς κρατικῆς μηχανῆς, ὅτι ἐμφανίζεται κάμψις τοῦ ἠθικοῦ τῶν νομοταγῶν πολιτῶν, ὅταν εἰς αὐτὰς τὰς διαπιστώσεις προβαίνουν αἱ ὑπεύθυνοι Στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ καὶ σεῖς, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, μὲ διακόπτετε διὰ νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ἔφυγαν 4 καὶ ἐὰν αὐτοὶ ἐπῆγαν εἰς τὴν Γιουγκοσλαβίαν δὲν ἐπῆγαν εἰς χώρας τοῦ Παραπετάσματος, ἐὰν νομίζετε, ὅτι αὐτὰ ποὺ μοῦ εἴπατε ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ αὐτὰ ποὺ λέγω, ἐγώ, τοὐλάχιστον, δὲν τὸ ἀντιλαμβάνομαι.

§121Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Αὐτὰ λέγουν αἱ στρατιωτικαὶ πληροφορίαι. Αἱ ἁρμόδιαι Ἀρχαὶ τῆς Ἀσφαλείας δὲν λέγουν τοιαῦτα πράγματα, διότι ὅσοι δεικνύουν μίαν δραστηριότητα συλλαμβάνονται καὶ ἀποστέλλονται πρὸς ἐκτόπισιν.

§122Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, χαίρω ὅτι ἐπεκαλέσθητε τὰς ἀρχὰς Ἀσφαλείας. Θὰ φθάσωμεν καὶ εἰς τὰς ἀναφορὰς τῆς Ἀσφαλείας διὰ νὰ ἱκανοποιηθῆτε. Θὰ ἔχητε τὰς ἀναφορὰς τῶν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τὴν ἄμεσον καὶ ἀποκλειστικήν σας ἁρμοδιότητα καὶ θὰ ἴδωμεν εἰς ποίας διαπιστώσεις προβαίνουν αἱ ἀρχαὶ αὐταὶ καὶ ἐὰν αἱ διαπιστώσεις των εἶναι διάφοροι ἀπὸ τὰς διαπιστώσεις τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν. Εἰς τὸ δελτίον πληροφοριῶν ὑπ’ ἀριθ. 13 τοῦ Γʹ Σώματος Στρατοῦ ἀπὸ 1–31)7)52 εἰς τὴν ἐπισκόπησιν τῆς μηνιαίας ἐσωτερικῆς καταστάσεως ἀναφέρονται συγκεκριμένα παραδείγματα δράσεως τῶν ἀποφυλακισθέντων κομμουνιστῶν.

§123Π. ΛΑΠΑΤΣΑΝΗΣ. Τὸ πρῶτον ἔγγραφον ποὺ ἀνεγνώσατε, ποῖος τὸ ὑπογράφει;

§124Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἔχει ἡμερομηνίαν 10–7–52, ὑπογραφήν: Γερογιάννης, Ταξίαρχος–Διοικητής. Ἤδη εἰς τὸ δελτίον τοῦ Γʹ Σώματος: Ὁ ἐπικίνδυνος κομμουνιστὴς Περιβολάρης Μαυρουδῆς κάτοικος Λαγκαδικίων κατώρθωσε ν’ ἀποχαρακτηρισθῇ ὑπὸ τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Θεσσαλονίκης ἐπιτυχὼν οὕτω τὴν ἔκδοσιν πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων διὰ τὴν χειροτονίαν του ὡς ἱερέως ἐν καιρῷ. Οὗτος διετέλεσεν ὁπλίτης τῆς Ο.Π.Λ.Α. ἐξετοπίσθη καὶ ὑπέγραψε δήλωσιν μετανοίας. (VIII) Τὴν 2–7–52 ὁ ἐπικίνδυνος κομμουνιστὴς Μαργατίτης Νικόλαος κάτοικος Ζαγκλιβερίου ἐξυλοκόπησε τὸν ὁπλίτην Τ.Ε.Α. Βιγιτζῆν Εὐάγγελον δι’ ἀσήμαντον ἀφορμήν. (ΙΧ) Εἰς Πολύγυρον τὴν 27–6–52 ὁ Μουχτῆς Κύρκος ἀριστερῶν φρονημάτων εἰς ζήτησιν ἑνὸς ὑαλοκοπτῆρος ὑπὸ τοῦ ἀνθ)γοῦ Βάϊνα Ζήση ἀξ)κοῦ Α2 ἀπήντησεν ὅτι «ἔχω μὲν ἀλλὰ δὲν κόβει δυστυχῶς φασιστικὰ τζάμια». (Χ) Εἰς Κιλκὶς λαμβάνουν χώραν πλεῖσται συναντήσεις ἐπικινδύνων κομμουνιστῶν. (ΧΙ) Σὴν 9–7–52 ἡ κομμουνίστρια Παπαβασιλείου Φωτεινὴ κάτοικος Κιλκὶς εἰς φιλονικίαν της μετὰ τῆς Κωστακίτση Σμάρως εἶπεν «ἀκόμη λίγες μέρες σᾶς μένουν, θὰ σᾶς γκρεμίσουμε πάλι μέσα στὶς χαράδρες». (β) Εἰς τὴν περιοχὴν Σερρῶν–Δράμας–Καβάλας. (ι) Τὴν 24–6–52 εἰς Πεντάπολιν (Ρ. 5485) ὁ ἀποσυμφορηθεὶς ἐπικίνδυνος κομμουνιστὴς Κωνσταντινίδης Ἰορδάνης ἠπείλει τοὺς ἐθνικόφρονας λέγων ἐνώπιον πολλῶν «εἰς γενικὴν ἀμνηστίαν θὰ πετσοκόψῃ ὅλους ἐκείνους ποὺ εἶχον βοηθήσῃ τὸν ἐθνικὸν στρατὸν εἰς τὸν κατὰ τὸν συμμοριτῶν ἀγῶνα». (γ) Πλεῖσται συναντήσεις μεταξὺ ἐπικινδύνων κομμουνιστῶν λαμβάνουν χώραν εἰς διάφορα χωρία τῶν ἄνω περιοχῶν. (δ) Ἀφίκοντο προσφάτως εἰς Σέρρας οἱ ἀποφυλακισθέντες κομμουνισταὶ Χαρίτος Δ. Νταλιάνας Ἰωάν. καὶ Προβατάκης Ἀθανάσιος. Οὗτοι κληθέντες ὑπὸ τῆς ἀστυνομικῆς ἀρχῆς ὅπως ὑποβάλωσι δηλώσεις ἀποκηρύξεως τοῦ Κ.Κ. ἠρνήθησαν πλὴν τοῦ τελευταίου ὅστις τοιαύτην δήλωσιν ὑπέβαλεν ὅτε εὑρίσκετο εἰς τὰς φυλακάς. (ε) Οἱ ἐπανελθόντες εἰς Σέρρας ἐκ τῆς ἐξορίας κομμουνισταὶ καὶ ἀποφυλακισθέντες τοιοῦτοι δυνάμει τοῦ νόμου περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως παρουσιάζουν ἀσυνήθη κίνησιν συγκεντρούμενοι εἰς τὰ ἐξοχικὰ κέντρα τῆς πόλεως ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῶν θαμώνων καὶ συζητοῦν. Οὗτοι κινοῦνται διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς Ε.Δ.Α. καὶ τὴν δημιουργίαν γραφείων εἰς τὴν πόλιν Σερρῶν. (ι) Παρατηρεῖται ἐξαιρετικὴ κίνησις καὶ δραστηριότης τῶν κομμουνιστῶν εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμοὺς πρὸς κατάληψιν περισσοτέρων θέσεων. (ιι) Εἰς τὸν Γεωργικὸν πιστωτικὸν Συνεταιρισμὸν Ν. Ζίχνης «ἡ Συνεννόησις» ἐξελέγησαν οἱ τέως ἐκτοπισμένοι κομμουνισταί. 1) Χατζιτζίκης Κων. ὡς πρόεδρος 2) Γεράκης Ἀθανάσιος ὡς σύμβουλος, 3) Παντελίδης Σάββας, 4) Σταύρου Μιλτιάδης, 5) Μαργαρώτης Γεώργιος σύμβουλοι ἐποπτικοῦ καὶ 6) Στάϊκος Εὐάγγελος προϊστάμενος ἐποπτικοῦ. (ιιι) Εἰς Γεωργικὸν Συνεταιρισμὸν «ἡ Δήμητρα» Ν. Ζίχνης, ἐξελέγησαν οἱ 1) Μανούσης Στεργ. τέως ἐκτοπισμένος, πρόεδρος, 2) Ψαρᾶς Εὐστράτιος καὶ 3) Ματᾶκος Πολυευθύμιος, κομμουνισταὶ ὡς σύμβουλοι. (ιυ) Εἰς τὸν Γεωργικὸν Συνεταιρισμὸν «Ἀναστασίας» Φυλλίδος (Ρ. 6487), ἐξελέγησαν οἱ 1) Γουμάτιας Βοζίκης πρόεδρος καὶ 2) Καμπούρης Νικ. ταμίας, ἀμφότεροι κομμουνισταί. (υ) Εἰς τὸν Γεωργικὸν Συνεταιρισμὸν «Δήμητρα» Φυλλίδος οἱ 1) Λεσπουρίδης Τριαντ. πρόεδρος καὶ 2) Ἀβραμάκης Εὐάγγελος ταμίας, ἀμφότεροι κομμουνισταί. (υι) Εἰς Σωματεῖον Λιγνιτορύχων Σερρῶν, ἐξελέγη πρόεδρος, ὁ κομμουνιστὴς Μουρατίδης Μουράκης. (υιι) Εἰς Ἄσπρον (0.6474), τὸ κοινοτικὸν συμβούλιον ἀποτελούμενον ἐξ ἀριστερῶν ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ἀκαταλληλότητος, ἀπέλυσε τὸν ἐθνικόφρονα ἀγροφύλακα Φραγκουλίδην Ἰορ. καὶ προσέλαβεν ὡς τοιοῦτον τὸν γνωστὸν καὶ ἐπικίνδυνον κομμουνιστὴν Ἀλεξανδρίδην Ζαφ. ὅστις εἶχε καταδικασθῆ εἰς 18 ἐτῶν πρόσκαιρα δεσμὰ διὰ παραβάσεις τοῦ Γʹ Ψηφίσματος καὶ ἀπελύθη μὲ τὰ μέτρα ἀποσυμφορήσεως. Ἐὰν ταῦτα τὰ ἀνέφερα, κύριοι βουλευταί, τὰ ἀνέφερα διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος ὅπως σᾶς εἶπα, ἐπὶ στοιχείων νὰ θεμελιώσω τὰς διαπιστώσεις μου καὶ αἱ διαπιστώσεις μου εἶναι αἱ ἑξῆς, ὅτι χάρις εἰς τὴν ἄστοχον πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπετεύχθη κατά τὸν δέκατον πλέον μῆνα τῆς ζωῆς της, νὰ ἔχωμεν ἀνασυγκρότησιν τῶν κομμουνιστικῶν ὀργανώσεων, ἀνασύστασιν τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ, νὰ ἔχωμεν διάβρωσιν τῆς κρατικῆς μηχανῆς, νὰ ἔχωμεν κάμψιν τοῦ ἠθικοῦ τῶν νομοταγῶν πολιτῶν. Νομίζω λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὅσα ἀποσπάσματα σᾶς ἀνέγνωσα τῶν ἐγγράφων αὐτῶν, ἀποδεικνύουν αὐτὰ τὰ ὁποῖα διεπίστωσα εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου. Ὑπάρχει ἄλλο δελτίον πληροφοριῶν τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1952, εἶναι τοῦ δευτέρου Σώματος Στρατοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει τοιαύτην σημασίαν, διότι διαπιστώνει τὰς ὑπόπτους συγκεντρώσεις καὶ ἐπαφὰς τῶν κομμουνιστῶν: Ὕποπτοι συγκεντρώσεις καὶ ἐπαφαὶ κομμουνιστῶν. (Ι) Εἰς χωρίον Ἅγιος Παντελεήμων καὶ εἰς τὴν οἰκίαν ἐσχάτως ἀποφυλακισθέντος ἔλαβε χώραν συγκέντρωσις κομμουνιστῶν. (ΙΙ) Εἰς Ἐλασσόνα ἔλαβε χώραν συγκέντρωσις κομμουνιστῶν. (ΙΙΙ) Εἰς χωρίον Ποντοκώμη ἔλαβε χώραν συγκέντρωσις κομμουνιστῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ Πρόεδρος τοῦ χωρίου καὶ ὁ ἄρτι ἀποφυλακισθεὶς Τσουκάλας Κ. (ΙΙΙΙ) Εἰς τὸ χωρίον Κουντουριώτισα προσέρχεται ὁ ἐκ Κατερίνης κομμουνιστὴς Ἀψαλίδης, ὅστις ἔρχεται εἰς ἐπαφὴν μὲ ἐπικινδύνους κομμουνιστάς. (υ) Εἰς Ἐλασσόνα προσέρχεται ὁ ἄρτι ἀποφυλακισθεὶς κομμουνιστὴς Πέτσας Θ. ἐκ Τσαρίτσανης ὅστις συναντᾶται μὲ ἐπικινδύνους κομμουνιστάς. (υι) Ἐπίσης ὕποπτοι ἐπαφαὶ ἐσημειώθησαν εἰς τὰ χωρία Λιτοχῶρον, Γιαννιτσά, Σανδάλη καὶ Γοργόπη. στ) Συγκεντρώσεις ὑπογραφῶν πρὸς ἀποφυλάκισιν. Εἰς τὰ χωρία Ἰτιά, Ξεχασμένη, Ρητίνη περιεφέρθησαν ὑπὸ κομμουνιστῶν ὑπομνήματα πρὸς συγκέντρωσιν ὑπογραφῶν διὰ τὴν ἀποφυλάκισιν κομμουνιστῶν. Κατὰ τὴν περιφορὰν ἠπείλησαν πολλοὺς ἐθνικόφρονας, οἵτινες δὲν ὑπέγραψαν τὸ ὑπόμνημα». Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀκούσετε μὲ μὲ κάποιαν ἡσυχίαν, δὲν κάμνω κύριοι καμμίαν ἀντιδικίαν, σᾶς ἀνέγνωσα ἔγγραφα.

§125ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὰ εἶναι παραμύθια τῆς Χαλιμᾶς.

§126Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἂν τὰ ἔγγραφα τῶν ἐπισήμων ἀρχῶν εἶναι διὰ σᾶς κύριοι συνάδελφοι, παραμύθια τῆς Χαλιμᾶς, τότε εἶναι ὑπεύθυνος ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία διατηρεῖ εἰς τὰς θέσεις Σωματάρχας, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρουν ἐπισήμως παραμύθια τῆς Χαλιμᾶς.

§127Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶ εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε.

§128Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Αὐτὰ εἶναι τὰ συμπεράσματα τὰ ὁποῖα ἐφέρατε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς; νὰ μᾶς εἴπητε ποῦ τὰ βρήκατε αὐτὰ τὰ ἔγγραφα.

§129Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Σᾶς εἶπα, κύριοι βουλευταὶ καὶ σᾶς παρεκάλεσα νὰ μὴ μὲ διακόψετε, σᾶς εἶπα νὰ μὴ θορυβῆτε, ὅ,τι ἔχω νὰ εἴπω θὰ τὸ εἴπω, ἀδίκως μὲ ταλαιπωρεῖτε καὶ ἀδίκως ταλαιπωρεῖσθε καὶ οἱ ἴδιοι. Ὅ,τι ἔχω νὰ εἴπω θὰ τὸ εἴπω μέχρι τέλους. Αἱ διακοπαὶ καὶ ὁ θόρυβος δὲν πρόκειται νὰ μὲ πτοήσουν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ἡσυχίαν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§131Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Παρακαλεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιβάλῃ τὴν πειθαρχίαν εἰς τὴν κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν, καὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου.

§132ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λέτε; (Θόρυβος— κωδωνοκρουσίαι).

§133Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἂν ὑπάρχῃ ἐλευθερία τοῦ λόγου καὶ ἂν δυνάμεθα νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν πειθαρχίαν εἰς τὴν κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν.

§134Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Θὰ παρακαλέσω τοὺς κυβερνητικοὺς βουλευτὰς νὰ ἀφήσουν τὸν ρήτορα νὰ ὁμιλήσῃ.

§135Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, εἶπα ἐπανειλημμένως, ὅτι δὲν δέχομαι διακοπὰς καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ συστήσετε εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ μὴ μὲ διακόπτουν διότι ἀναγκάζομαι νὰ ἐπαναλάβω κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ὅτι εἶμαι ἀποφασισμένος ὅσα ἔχω νὰ εἴπω, θὰ τὰ εἴπω. Συνεπῶς, αἱ διακοπαὶ καὶ ὁ θόρυβος δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπιμηκύνουν ἀδίκως τὴν συζήτησιν καὶ νομίζω ὅτι, ὅλοι εἴμεθα ἀρκετὰ κουρασμένοι καὶ ἡ ὥρα εἶναι περασμένη. Ἔλεγα λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι διὰ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἡ Κυβέρνησις, ἐφθάσαμεν εἰς σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ὅλαι αἱ ὑπεύθυνοι ἀρχαὶ μετ’ ἀνησυχίας ἀποβλέπουν εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Σᾶς ἀνέγνωσα ἔγγραφα, κύριοι, ὑπευθύνων στρατιωτικῶν ἀρχῶν, ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτουν ὅσα ὑπεστήριξα. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τώρα καὶ ἕνα ἔγγραφον, μᾶλλον μέρος, ἀπὸ ἀναφορὰν αὐτῆς ταύτης τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶδον ὅτι ἐνδιαφέρεσθε πολὺ—καὶ δικαίως, καὶ ἐγὼ στὴ θέσι σας τὸ ἴδιον θὰ ἔκανα—διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῶν ὑποβαλόντων τὰ ἔγγραφα ταῦτα, διότι εἶναι φυσικόν, καὶ δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀρνούμεθα, ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι ἀντικειμενικός, δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν εἶναι στρατηγὸς ἢ συνταγματάρχης, κάλλιστα ἠμπορεῖ νὰ περιπέσῃ εἰς λάθος καὶ νὰ διαβλέπῃ παντοῦ κινδύνους ἀνυπάρκτους. Συνεπῶς, ἀναγνωρίζω ὅτι, εὔλογος εἶναι ἡ ἀπαίτησις νὰ θέλετε τὴν ὑπογραφὴν καὶ διὰ τοῦτο θὰ σᾶς δώσω ἤδη προκαταβολικῶς τὸ ὄνομα διὰ νὰ μὴ ἀσχάλλετε. Πρόκειται περὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ., κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, Φ. 11)46 τῆς 16 Ἀπριλίου 1952, ἀναφορᾶς. Σημειώσατε τὴν ἡμερομηνίαν, κύριοι συνάδελφοι, διότι προηγεῖται τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως, μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν φυσικὰ ἐχειροτέρευσεν ἡ κατάστασις. Εἶναι ἀναφορὰ τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας Ἀθηνῶν μὲ ὑπογραφὴν τοῦ διοικητοῦ αὐτῆς, κ. Μαντζάρα. Ὑποθέτω ὅτι, ὅλοι γνωρίζετε τὸν κ. Μαντζάραν. Συνεπῶς, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν νομίζω ὅτι, εἶναι ἀπὸ τοὺς ἀστυνομικοὺς ποὺ κατέχονται ἀπὸ κομμουνιστοφοβίαν. Σᾶς λέγω τὴν ὑπογραφὴν διὰ νὰ εἶσθε ἐγκύρως πληροφορημένοι. Ἀναφέρει ὡρισμένα στοιχεῖα σχετικῶς μὲ τοὺς ἀπολυθέντας μὲ τὰς περιφήμους ἀδείας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§136Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀπόρρητον εἶναι καὶ αὐτό;

§137Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μάλιστα.

§138Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Καὶ ἐφέρατε ὁλόκληρον ἀρχεῖον ἀπορρήτων ἐγγράφων.

§139Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Βεβαιότατα διὰ νὰ διαφωτίσω καὶ σᾶς καὶ τὸν λαόν. Ὅταν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κατέθεσε χθὲς ἔγγραφον τῆς Γενικῆς Γραμματείας τῶν Ἀνακτόρων, τὸ ὁποῖον περιελάμβανε σοβαρωτάτας πληροφορίας—οὔτε λίγο οὔτε πολὺ τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον κατέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὡμίλει περὶ δυσφορίας τῶν Δυνάμεων Ἀγγλίας, Ἀμερικῆς καὶ Γαλλίας διὰ τὴν ἀσκουμένην ἐν Ἑλλάδι πολιτικὴν καὶ τοιοῦτον ἔγγραφον μὲ τοιαύτας ἀπορρήτους πληροφορίας— διότι ἀναμφισβήτως εἶναι ἀπόρρητοι αἱ πληροφορίαι, ὅτι οἱ μεγάλοι μας σύμμαχοι ἀνησυχοῦν διὰ τὴν ἀσκουμένην πολιτικὴν—ὅταν λέγω, ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ κατέθεσε χθές, οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν διεμαρτυρήθη. Ὅταν, λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τοιαῦτα ἔγγραφα, ἔγγραφα ἁπτόμενα πρὸς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος μὲ τόσον ἐλαφρὰν καρδίαν καταθέτει, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μοῦ ἀρνηθῆτε νὰ ἐπικαλεσθῶ ἐπισήμους ἀναφοράς, αἱ ὁποῖαι ἅπτονται πρὸς αὐτὴν ταύτην τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ἔθνους, διότι ὁμιλοῦν περὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας. Διαβάζω τὴν ἀναφοράν: «Τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα καταδεικνύουν ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε. κινεῖται πρὸς σύμπτυξιν καὶ ἀνασυγκρότησιν τοῦ ἄλλοτε ἐν δράσει παρανόμου ὀργανωτικοῦ συνωμοτικοῦ μηχανισμοῦ του. Τὰ ἐκ τῆς ἐκτοπίσεως ἐπανελθόντα κομμουνιστικὰ στελέχη καὶ τὰ ἐν ἀδρανείᾳ παραμείναντα ἐνταῦθα, πλαισιώνουν καθημερινῶς τὸ σύστημα τῆς διοικήσεως, δράσεως καὶ προπαγάνδας αὐτοῦ. Ἵνα μὴ συνεχίσωμεν ἀσκοῦντες ἄνευ θετικοῦ ἀποτελέσματος τὸ ἔργον ἡμῶν, εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῶσιν ἄμεσα καὶ ἀποτελεσματικὰ μέτρα ἀπομονώσεως τῶν ὡς εἴρηται ὠργανωμένων καὶ καταχθονίως δρώντων εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους προσώπων...». Κατόπιν αὐτῶν ἐψηφίζατε τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως ὥστε αὐτὰ τὰ καταχθονίως δρῶντα πρόσωπα νὰ πολλαπλασιασθοῦν εἰς χιλιάδας. Καὶ ἂν οὔτε αὐτὴ ἡ ἀναφορὰ τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας σᾶς ἀρκῇ, κύριοι συνάδελφοι, πρὶν φθάσω εἰς ἕνα ἄλλο κρίσιμον ἔγγραφον θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀκούσετε μὲ ὑπομονὴ ὅσην μπορεῖτε, τέλος πάντων— διότι βλέπω δὲν ἔχετε πολλὴν ὑπομονήν. Εἶναι ἡ ἔκθεσις τοῦ μηνὸς Ἰουλίου 1952 τῆς Κ.Υ.Π.Ε.: «Γενικὸν Ἐπιτελεῖον. Ἐκ τῆς ἐκθέσεως τοῦ μηνὸς Ἰουλίου 1952 τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν– Ἐρευνῶν (Τμῆμα Γ) 1) ἐπὶ τῆς Κομμουνιστικῆς Δραστηριότητος. Σελ. 7. Παράγραφος 13: 3 Συμπεράσματα: «Ἡ νόμιμος καὶ παράνομος ὀργάνωσις τοῦ Κ.Κ.Ε. σταθεροποιεῖται λόγῳ ἐντάξεως πολλῶν ἐμπείρων στελεχῶν ἐκ τῶν ἀποφυλακιζομένων κομμουνιστῶν. αʹ. Ἐπὶ τοῦ τομέως τῆς παρανόμου δράσεως. Ἐκ τῶν ὑπαρχουσῶν πληροφοριῶν προκύπτει ὅτι ἅπαντες σχεδὸν οἱ ἀποφυλακιζόμενοι ὑποστάντες κατὰ τὴν κράτησίν των τελείαν συνωμοτικὴν διαπαιδαγώγησιν ἐγγράφονται εὐθὺς ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει των εἰς τὰς διαφόρους κομμουνιστικὰς ὀργανώσεις. Χαρακτηριστικὸν τῆς ἐντεινομένης παρανόμου δραστηριότητος εἶναι ἡ αὔξουσα παράνομος κυκλοφορία τῶν διαφόρων κομμουνιστικῶν ἐντύπων ὡς «Ριζοσπάστης», ἡ «Ἀδούλωτη Ἀθήνα», ἡ «Λεβεντιὰ κλπ. γ. Ἐπὶ τοῦ τομέως τῆς Νεολαίας. Ἡ δρᾶσις τῆς Ε.Δ.Ν.Ε. κρίνεται ὡς λίαν ἐπικίνδυνος καὶ ἐπιβάλλεται ἡ λῆψις μέτρων πρὸς περιστολὴν ταύτης. Παράγραφος 14. Ἀπὸ τὴν κομμουνιστικὴν προπαγανδιστικὴν δραστηριότητα, τὴν μεγαλυτέραν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ πληθυσμοῦ ἔσχον τὰ οἰκονομικὰ συνθήματα λόγῳ τῆς παρατηρουμένης κρίσεως. Κάμψιν τοῦ ἠθικοῦ ἐπέφερεν ἐπίσης ἡ προκλητικὴ στάσις τῶν κομμουνιστῶν μετὰ τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως καὶ αἱ πληροφορίαι περὶ τῆς συνωμοτικῆς αὐτῶν δραστηριότητος εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις καὶ τὰς παραμεθορίους περιοχάς».

§140Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Ποῖος τὸ γράφει αὐτό;

§141Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἶναι τὸ Δελτίον τῆς ΚΥΠΚΕ.

§142Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἶναι ὑπηρεσία τοῦ Γ. Ἐπιτελείου Στρατοῦ τὴν διηύθυνεν ὁ κ. Νικολόπουλος καὶ τώρα τὴν διευθύνει ὁ κ. Γερογιάννης. Εἶναι ὑπηρεσία, ἡ ὁποία συλλέγει πληροφορίας ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Α2 καὶ συντάσσει τὸ Δελτίον. Ἀλλὰ ὅπως εἴδατε καὶ ὅπως διεπιστώθη ἐκ τῆς ἀναγνώσεως, οὐδὲν γεγονὸς ἀνεφέρθη διαταράξεως τῆς τάξεως. Ὑπόνοιαι ὀργανώσεως τοῦ ΚΚΕ. αὐτὸ εἶναι. (Χειροκροτήματα θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§143Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἡ ἀναδιοργάνωσις τοῦ Κ.Κ.Ε. εἶναι ἀσήμαντος;

§144Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εὐτυχῶς, κύριε Ὑπουργέ.

§145Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἐκπλησσόμεθα διὰ τὸ περιεχόμενον ἀπορρήτων ἐγγράφων τὰ ὁποῖα ἀνακοινώνετε, ἀφοῦ ἤδη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει ἀνακοινώσει χθὲς ἔγγραφον μὲ μεῖζον περιεχόμενον ἀπόρρητον. Ἀλλ’ ἐκεῖνο ὅπερ μὲ ἐκπλήσσει, εἶναι ἡ διαπίστωσις, ὅτι ἀπόρρητα ἔγγραφα τοῦ Κράτους κυκλοφοροῦν εἰς τοὺς δρόμους.

§146ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σεῖς νὰ τὰ ἴδετε αὐτά.

§147Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἀξιότιμε κύριε Χατζηγιάννη, θὰ ὁμολογήσητε, ὅτι εἶχα δίκαιον νὰ ἀρνοῦμαι τὴν διακοπήν, ὄχι διότι θὰ ἐπηκολούθουν καὶ ἄλλα, ἀλλὰ θὰ ὁμολογήσητε, ὅτι ἡ διακοπή σας δὲν πρόκειται νὰ προωθήσῃ τὴν συζήτησιν. Σᾶς εἶπα, ὅτι ὅταν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ νὰ καυχηθῇ, διὰ νὰ μᾶς ἐμφανίσῃ ὡς εἰδυλλιακὴν τὴν ἀσφάλειαν στὴ χώρα κατέφυγεν εἰς ἔγγραφα τοῦ 1947–48 καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχει τοιαύτας ἀναφορὰς ἐγὼ ἀντιλαμβάνομαι ὡς καθῆκον μου νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Καὶ συνεχίζων τὴν ἀνάγνωσιν ἐκ τοῦ ἰδίου δελτίου: «Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κατέχει στοιχεῖα κατὰ τὰ ὁποῖα ὁ ναυτικὸς Γεώργιος Κ. Κωνσταντινίδης (Μηχανικὸς Γʹ τάξεως ἀρ. ναυτικοῦ φυλλαδίου 57823Α) μέλος τῆς κομμουνιστικῆς ΟΕΝΟ καὶ ναυτολογημένος ἐπὶ Πολωνικοῦ ἐμπορικοῦ πλοίου προσεγγίσαντος προσφάτως εἰς Πειραιᾶ, ἦτο ἐφωδιασμένος μὲ ἐγγράφους ὁδηγίας ἐκ Γδίνιας ὡς ἑξῆς: 1. Οἱ ἀποφυλακιζόμενοι δυνάμει τῶν μέτρων ἐπιεικείας νὰ ὀργανώσουν πυρῆνας οἵτινες νὰ τεθοῦν ἐν καιρῷ εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν ΕΠΑΜ (πρόκειται περὶ τῆς ὀργανώσεως ἥτις εἶναι ἑτοίμη νὰ ὑποκαταστήσῃ τὴν ΕΔΑ εὐθὺς ὡς αὕτη τεθῇ ἐκτὸς νόμου). 2. Οἱ ἀποφυλακιζόμενοι νὰ ἀποφεύγουν κάθε ἐπαφὴν μὲ τοὺς ὑφισταμένους κομμουνιστικοὺς πυρῆνας εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἐκτίθενται αἱ ἐνέργειαί των. 3. Οἱ ἀποφυλακιζόμενοι νὰ προωθήσουν τὴν ἵδρυσιν νέων ὁμάδων δράσεως εἰς τὸν στρατόν, τὸ ναυτικὸν καὶ τὴν ἀεροπορίαν. Ἐπίσης εἰς τὰ ἐργοστάσια. 4. Οἱ ἀποφυλακιζόμενοι νὰ προσπαθήσουν μὲ κάθε τρόπον νὰ δίδουν πρὸς τὸ παρὸν ἐντύπωσιν νομιμοφρόνων πολιτῶν διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ δράσουν ἀργότερα ἀνενοχλήτως.

§148Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸ δελτίον πληροφοριῶν ποὺ διαβάσατε προηγουμένως λέγει τὸ ἀντίθετον. Διατάσσονται νὰ ἀρχίσουν ἀμέσως μὲ δραστηριότητα, λέγει. Φαντασθῆτε τί διατάραξις τῆς Δ. Τάξεως ἐσημειώθη εἰς τὸν Ἅγ. Παντελεήμονα, ὅπου ἐμαζεύτηκαν 10 ἄνθρωποι καὶ ἐκάθησαν καὶ ἔφαγαν.

§149Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Φαντασθῆτε κ. βουλευταί, ποίαν ἀπογοήτευσιν μοῦ προκαλεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅταν ἐπὶ ὥραν περίπου ἀγορεύω καὶ μεθ’ ὅσα ἔγγραφα ἀνέγνωσα, τὸ μόνον τὸ ὁποῖον κατώρθωσε νὰ συγκρατήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι μία συγκέντρωσις εἰς τὸν Ἅγ. Παντελεήμονα!! Αὐτὸ εἶναι τὸ μόνον παράπονον τὸ ὁποῖον συνεκράτησε ἀπὸ τὰς ἀναφορὰς τὰς ὁποίας ἀνέγνωσα ἐνώπιόν σας ἐπὶ μίαν ὥραν. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, ἐδῶ ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο κρίσιμον ἔγγραφον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλέσω τόν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δώσῃ ὡρισμένας διασαφήσεις. Σᾶς ἀνέγνωσα ἀναφορὰς τῶν ὑπευθύνων Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν, σᾶς ἀνέγνωσα ἀναφορὰς τῆς Γ. Ἀσφαλείας, τοῦ Γραφείου Πληροφοριῶν τοῦ Γ.Ε.Σ., αἱ ὁποῖαι ὅλοι διαπιστώνουν τὰς ἀνησυχίας των, διότι ἀρχίζει νὰ ὀργανοῦται ὁ παράνομος κομμουνιστικὸς μηχανισμός. Ἐδῶ ὑπάρχει τέλος, διὰ νὰ μὴ σᾶς ταλαιπωρῶ μὲ ἄλλα στοιχεῖα, ὑπάρχει τέλος ἕνα κρίσιμον ἔγγραφον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δώσῃ τὰς δεούσας ἐξηγήσεις πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς τοῦ μέχρι πρὸ ὀλίγων μηνῶν Γεν. Διευθυντοῦ τῆς Ἀσφαλείας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Πανοπούλου. Πρόκειται δηλ. περὶ ἀναφορᾶς ἀνωτάτου Ἀστυνομικοῦ ὑπαλλήλου, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶχεν ἐμπιστευθῆ ὁλόκληρον τὴν ἐποπτείαν τῆς διώξεως κατὰ τοῦ Κομμουνισμοῦ καί τῆς παρακολουθήσεως τῶν διαφόρων παρανόμων ἐνεργειῶν του καὶ μένω κατάπληκτος ὅταν ἀναγινώσκω ἀναφορὰν ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου 1952, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ τὴν ἄδειαν—τὸ θέμα βέβαια εἶναι ἄσχετον, ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα αὐτὸ— ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν κατὰ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀστυνομίας, ἀλλὰ διαβάζω τὰ ἑξῆς ἀπὸ τὴν ἀναφορὰν Πανοπούλου, τὰ ὁποῖα, ὅταν φέρουν τὴν ὑπογραφὴν τοῦ μέχρι πρὸ διμήνου Γεν. Διευθυντοῦ τῆς Ἀσφαλείας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, δι’ ἐμὲ εἶναι σοβαρά. Λέγει, λοιπόν, ὁ κ. Πανόπουλος μεταξὺ ἄλλων εἰς τήν ἀναφοράν του: «Γνωρίζετε ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐπὶ πλέον ἡ ἐναντίον μου συκοφαντία ἐχρησιμοποιήθη ὑπὸ ἀδιαλλάκτων στοιχείων διὰ προσωπικὴν κατ’ ἐμοῦ καὶ καθ’ Ὑμῶν αὐτῶν ἐπίθεσιν ὑπὸ διαφόρους μορφάς, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ διαλυθῇ ἡ Ε.Δ.Α., νὰ λάβουν χώραν ὅλα τὰ περὶ τὰς τελευταίας ἐκτελέσεις ἀσύμφορα διὰ τὸ Κράτος γεγονότα καὶ τὸ σπουδαιότερον ὅλων, ν’ ἀνασταλῇ ἐπὶ πολλοὺς μῆνας ἡ κατὰ τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ τοῦ Κ.Κ.Ε. συνέχισις τῶν ἀνακρίσεων. Τοῦτο τὸ τελευταῖον θεωρῶ ὡς τὸ κυριώτερον πλῆγμα κατὰ τῆς Ἐθνικῆς ἀσφαλείας». Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ποῖα εἶναι τὰ ἀσύμφορα διὰ τὸ Κράτος γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν κατὰ τὰς τελευταίας ἐκτελέσεις καὶ τὰ ὁποῖα καταγγέλλει ὁ Γεν. Διευθυντὴς τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐὰν μὲν γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὀφείλει νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν. Ἐὰν δὲν τὰ γνωρίζῃ, τὸν ἐλέγχομεν, διότι ἐφ’ ὅσον ἔλαβε μίαν τοιαύτην ἀναφοράν, δὲν ἐφρόντισε νὰ λάβῃ πληροφορίας ἐπ’ αὐτῆς. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς σιωπᾷ, διότι ἐὰν μὲν τὰ γνωρίζῃ, εὑρίσκεται εἰς προφανῆ ἀδυναμίαν νὰ τὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλ’ ἡ σιωπή του ἀποτελεῖ...

§150Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§151Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Συγκοινωνιῶν, ὅταν τόσον σοβαραὶ διαπιστώσεις, περιλαμβάνωνται εἰς τόσον ἐπίσημα ἔγγραφα, νομίζω, ὅτι σκοπιμώτερον εἶναι νὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἢ ὁ ἀξιότιμος Προεδρεύων τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὄχι ὁ ἀναρμόδιος Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ πῶς ἔχουν τὰ πράγματα.

§152Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκ.). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε. Δὲν δύνασθε νὰ μὴ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἀόριστον ἐπιχειρηματολογίαν ἑνὸς ἐγγράφου. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος. Κωδωνοκρουσίαι–Θόρυβος).

§153Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁμιλεῖ περὶ ἀοριστολογίας, ἡ ὁποία, ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὑπῆρξε συγκεκριμένη διαπίστωσις. Ἀφοῦ νομίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιπαρέλθῃ τὸ γεγονὸς ἐν σιωπῆ, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ κρίνῃ δεόντως τὴν σιωπήν του.

§154Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἴπατε νὰ μὴ σᾶς διακόψωμεν. Σᾶς ἐρωτῶ ὅμως, ποῖα γεγονότα ἀναφέρονται εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτό; Ἐξ ὅσων ἀνεγνώσατε ὑπάρχουν—λέγουν— μόνον πληροφορίαι, ὅτι γίνεται ὀργάνωσις τοῦ Κ.Κ., ὅτι γίνονται μυστικαὶ συνεννοήσεις, ὅτι γίνονται συγκεντρώσεις εἰς τὸ τάδε χωρίον. Γεγονότα ὅμως διαταράξεως τῆς τάξεως δὲν ἀναφέρονται. Οἱοσδήποτε προβῆ εἰς καμμίαν ἐνέργειαν, ἢ εἰσῆλθεν ἀπὸ τὰ σύνορα συνελήφθη, ἢ ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς Ἀρχὰς ἢ ἀπὸ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Μοῦ λέγετε, ὅτι διαταράσσεται ἡ τάξις εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι ἀπὸ τὴν Γδύνια ἐστάλη ἕνα γράμμα καὶ λέγει κάμετε αὐτὸ καὶ αὐτό. Καὶ αὐτὸ εἶναι εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως Πλαστήρα, ὡς ἐὰν ἦτο εἰς τὴν ἀρχὴν Κυβέρνησις Παπάγου, δὲν θὰ ἐγράφετο τὸ γράμμα αὐτό. Σοβαρῶς συζητοῦμεν; Μὲ τέτοια ἐπιχειρήματα προσπαθεῖτε νὰ ἀποδείξετε, ὅτι ὑπάρχει διατάραξις τῆς τάξεως;

§155Α. ΠΑΠΑΓΟΣ. Δὲν ἐλέχθη, ὅτι διεταράχθη ἡ τάξις. Ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπιμένομεν εἶναι, ὅτι προπαρασκευάζεται ἡ διατάραξις τῆς τάξεως.

§156Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.).Ποῦ ὅμως ἔπαυσεν ὁ κομμουνισμὸς νὰ ἐργάζεται παράνομα; Καὶ διατὶ νομίζετε, ὅτι ἐὰν εἶναι ἡ Α ἢ ἡ Β Κυβέρνησις εἰς τὴν Ἀρχὴν θὰ παύσῃ νὰ ἐργάζεται; Πρόκειται περὶ συνωμοτικοῦ ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος πάντοτε θὰ προσπαθῇ νὰ ὀργανώσῃ τὸν παράνομον μηχανισμόν του. Μοῦ λέγετε δι’ ἐκείνους ποὺ ἀπελύσαμεν. Τὰ χειρότερα στοιχεῖα ἀπελύθησαν σήμερον, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ παράνομος μηχανισμὸς ὀργανώνεται μὲ νέα στοιχεῖα. Εἴδατε τὶ ὁδηγίαι δίδονται ἀπὸ τὴν Γδύνια. Προσέξατε μὴ ἐκτεθῆτε. Καὶ σεῖς νὰ εἶσθε εἰς τὴν ἐξουσίαν πάντοτε θὰ προσπαθῇ τὸ Κ.Κ. νὰ ἀνασυγκροτήσῃ τὸν παράνομον μηχανισμόν του. Ἄλλως τε, διατὶ σᾶς φοβίζουν αὐτοὶ οἱ χίλιοι ποὺ εἶναι ἐκτοπισμένοι καὶ ὄχι οἱ 150 χιλ. ποὺ ἐψήφισαν τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα; Διατὶ πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐκείνους εἰς τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον καὶ ὄχι τοὺς ἄλλους; Ποῦ θέλετε νὰ φθάσετε; Ἀπὸ τὰ δελτία πληροφοριῶν ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως Πλαστήρα, παρακολουθεῖ ὁ Στρατός, παρακολουθοῦν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας τὰς κινήσεις των.

§157Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διαρκῶς λέγετε ὅτι, δὲν ἐπῆλθε καμμία διατάραξις τῆς τάξεως. Νομίζω ὅτι, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ Στρατάρχης Παπάγος, ὀρθότατα σᾶς ἐτοποθέτησε τὸ θέμα. Ἀκριβῶς ἐπισημαίνομεν τὸν κίνδυνον τῆς διαταράξεως τῆς τάξεως.

§158Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Καὶ ἡμεῖς.

§159Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Λυποῦμαι, διότι ἡ διακοπή σας δὲν ἀπετέλεσεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τὴν ὁποίαν σᾶς ὑπέβαλον. Σᾶς εἶπον, νὰ πληροφορήσετε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ποῖα εἶναι τὰ ἀσύμφορα διὰ τὸ Κράτος γεγονότα...... (Ἀναγινώσκει)...... Τὰ ἀναφέρει ὁ Γεν. Διευθυντὴς τῆς Γεν. Δ)σεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἀντ’ αὐτοῦ μοῦ ἀπαντᾶτε ὅτι, τὸ γράμμα ποὺ ἐστάλη ἀπὸ τὴν Γδύνια θὰ ἤρχετο καὶ ἂν ἦτο Πρωθυπουργὸς ὁ κ. Παπάγος!!!

§160Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἀσύμφορα διὰ τὸ Κράτος γεγονότα εἶναι ὅτι, εἷς ἐκ τῶν καταδίκων ὀλίγον πρὸ τῆς ἐκτελέσεως ἐζήτησε νὰ ἴδῃ προσωπικῶς τὸν κ. Πανόπουλον καὶ δὲν εἰδοποιήθη. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀσύμφορον γεγονός. Τί θέλετε νὰ γίνῃ ἐπ’ αὐτοῦ; Ἔληξεν ἡ ὑπόθεσις. Ἠμπορούσαμε νὰ εἴχαμε λάβει μερικὰς πληροφορίας. Ἡ ὑπόθεσις ἔληξε. Διατὶ δὲν εἰδοποιήθη, ἅμα θέλετε νὰ τὸ συζητήσωμεν ἰδιαιτέρως μὲ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶμαι πρόθυμος.

§161Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Νομίζω ὅτι, αὐτὸς εἶναι ὁ ἀστοχώτερος τρόπος ἀντιμετωπίσεως τόσον σοβαρῶν καὶ κρισίμων θεμάτων.

§162Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐφέρατε ἕνα ἔγγραφον καὶ μοῦ λέγετε τί εἶναι. Φωνάξατε τὸν κ. Πανόπουλον νὰ σᾶς εἴπῃ.

§163Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νομίζει ὅτι, ὁ ἀσφαλέστερος τρόπος ἀντιμετωπίσεως κρισίμων καὶ σοβαρῶν θεμάτων, εἶναι ἡ ἁπλούστευσις καὶ ἡ ἁπλοποίησίς των. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν παρέμβασιν. Ἐνθυμοῦμαι τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Συντάγματος καθ’ ἣν στιγμὴν ἀνεπτύσσοντο ἑκατέρωθεν θεωρίαι νομικαὶ καὶ ἄρθρα τοῦ Συντάγματος, διὰ νὰ κριθῇ ἐὰν ἦτο νόμιμος καὶ ὁμαλὸς ὁ ἐπιδιωκόμενος τρόπος τῆς ψηφίσεως τοῦ Συντάγματος, ἦλθε καὶ μᾶς εἶπε, τί συζητεῖτε, τί θέλετε τὸ διάταγμα, τί θέλετε τὸ ἄρθρον 104. Ἔχομεν τὴν συνθήκην τῆς Γυάλτας, ἡ ὁποία μᾶς καθιστᾷ ἁρμοδίους νὰ ψηφίσωμεν τὸ Σύνταγμα!!! Κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, τὰ ἀσύμφορα διὰ τὸ Κράτος γεγονότα τὰ ὁποῖα ὑπαινίσσεται εἰς τὴν ἀναφορὰν του ὁ κ. Πανόπουλος εἶναι ὅτι, κάποιος εἰς θάνατον κατάδικος, ἐζήτησε νὰ ἴδῃ τὸν κ. Πανόπουλον καὶ δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεται σοβαρῶς αὐτὰ ὁ κ. Ὑπουργός; Ἀδικεῖ προφανῶς τὴν νοημοσύνην μας, ἀλλὰ δὲν πρόκειται μόνον περὶ αὐτοῦ. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως...

§164Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Πόσος χρόνος ἐμεσολάβησε μεταξὺ τοῦ χρόνου τῶν ἐκτελέσεων καὶ τοῦ χρόνου τῆς συντάξεως αὐτοῦ τοῦ ἐγγράφου.

§165Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι τοῦ Ἰουλίου.

§166Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸν Ἀπρίλιον ἔγιναν αἱ ἐκτελέσεις καὶ παρέμενεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του ὁ κ. Πανόπουλος.

§167Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι πρόκειται περὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ κ. Πανοπούλου, δὲν ἦτο ὑπηρεσιακή. Ἐὰν ὁ κ. Πανόπουλος, πραγματικὰ ἐπίστευε τὰ ὅσα ἀνέφερεν, ὤφειλε νὰ τὴν κάμῃ ὡς Διοικητὴς τῆς Ἀσφαλείας καὶ ὄχι ὡς Πανόπουλος.

§168Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ θέμα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς διώξεως τοῦ κομμουνισμοῦ. Δὲν πρόκειται μόνον περὶ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἀπέλυσε τοὺς ἐξορισθέντας ἀνεξελέγκτως καὶ ἤνοιξε διάπλατα τὰς θύρας τῶν φυλακῶν. Παραλλήλως ἡ Κυβέρνησις ἐξήρθρωσε καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ὥστε νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιτελέσουν τὸν προορισμόν των. Θὰ σᾶς ἀναφέρω, κύριοι βουλευταί, ὡρισμένους χαρακτηριστικοὺς ἀριθμοὺς διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ποίαν ἀναστάτωσιν ἔχει προκαλέσει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Κατὰ τό χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 1 Νοεμβρίου 1951, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις μέχρι τοῦ Ἀπριλίου 1952, ἐπὶ 1380 ἀξιωματικῶν, ἔχει μεταθέσει 770 καὶ ἐπὶ 700 ἀνθυπασπιστῶν ἔχει μεταθέσει πλέον τοῦ ⅓. Ἐπὶ συνόλου 18.490 ὑπαξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἔχει μεταθέσει 8.100. Ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίσω διὰ νὰ εἶμαι ἀντικειμενικὸς ὅτι, ἐκ τῶν 8.100 οἱ 3.100 εἶναι ὑπηρεσιακαί, διότι εἶναι τῶν χωροφυλάκων οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται τῶν Σχολῶν καὶ φυσικὰ θὰ ἐτοποθετοῦντο καὶ θὰ μετετίθεντο. Ἀπομένουν, ἐλεγχόμεναι μεταθέσεις 5 χιλιάδων ὁπλιτῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν καὶ 770 ἀξιωματικῶν καὶ 250 ἀνθυπασπιστῶν.

§169Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὅταν πολιτεύωνται, τί νὰ τοὺς κάμωμεν;

§170Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πλέον τοῦ ½ τῆς δυνάμεως τῆς Χωροφυλακῆς, ἀπασχολεῖται εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας, οἱ δὲ ἄλλοι ἀπασχολοῦνται εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας. Κατὰ τὸ δίμηνον αὐτὸ χρονικὸν διάστημα, πλέον τοῦ ½ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ πλέον τοῦ ½ τῶν ὑπαξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν μετετέθησαν. Ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν ἀναστάτωσιν ἔχει προκαλέσει εἰς τὸ Σῶμα ἡ τοιαύτη πολιτικὴ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὅλοι θὰ ἀναγνωρίζετε, ὅτι εἶναι ἀδύνατον τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν του. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα: Εἰς μίαν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς, ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου μέχρι τοῦ Μαΐου, 6 φορὲς ἀντικατεστάθη ὁ Διοικητὴς Χωροφυλακῆς. Ἀντιλαμβάνεσθε, ἐὰν ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας εἶναι δυνατὸν οἱ Διοικηταὶ Χωροφυλακῆς νὰ ἐπιτελέσουν τὸν προορισμόν των, διότι γνωρίζετε, ὅτι μία ἐκ τῶν ἀπαιτουμένων προϋποθέσεων, ἰδίως τῶν ὀργάνων τῶν Σωμάτων τὰ ὁποῖα ἀσχολοῦνται μὲ τὸ ἔργον τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας, εἶναι ἡ γνῶσις προσώπων καὶ πραγμάτων ὅπου ὑπηρετοῦν. Ὅταν αὐτὸς ὁ χορὸς τῶν μεταθέσεων γίνεται ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς ἕνα διάστημα δεκάμηνον, ἀντιλαμβάνεσθε ὅλοι εἰς ποίαν ἐξάρθρωσιν ἔχει φέρει τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§171Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸ ἀντίθετον ἀποδεικνύεται, ὅτι ἦσαν τόσον ἐπιτυχεῖς αἱ μεταθέσεις, ὥστε ἠμπεδώθη πλήρως ἡ τάξις καὶ δὲν ὑπάρχουν κακοποιὰ στοιχεῖα, οὔτε ζωοκλοπὲς ὑπάρχουν. (Χειροκροτήματα). Ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ ἀποδίδει ἄριστα ἀποτελέσματα εἶναι ἀναμφισβήτητον. Μόλις ἕνας ἐτόλμησε νὰ βγῇ εἰς τὴν ὁδὸν Θηβῶν καὶ ἔκαμε μίαν ἀπόπειραν ἀστείαν, συνελήφθη ἐντὸς 8 ἡμερῶν. Δὲν τολμᾷ Βούλγαρος κατάσκοπος νὰ εἰσέλθῃ τὰ σύνορα χωρὶς νὰ συλληφθῇ. Εἶχον ἀρίστας ἐπιτυχίας εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὰς παραμεθορίους περιοχάς. Ἔφθασεν ἡ Χωροφυλακὴ εἰς τοιοῦτον σημεῖον τελειότητος, ὥστε ἀνέλαβεν εἰς πολλὰ σημεῖα καθήκοντα φρουροῦ συνόρων. Προχθὲς (δὲν ἠκούσθη)...

§172Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐὰν ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀποτελοῦν ἀπάντησιν εἰς ὅσα εἶπον, παρακαλῶ νὰ μὲ διαφωτίσετε, διότι μᾶς εἶπε περὶ ζωοκλοπῆς, μᾶς εἶπε περὶ τῆς διατηρήσεως τῆς τάξεως, ἀλλὰ δὲν μᾶς ἐδικαιολόγησε τὸν χορόν, ὁ ὁποῖος ἐστοίχισε καὶ ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων εἰς τὸ Κράτος.

§173Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐκεῖ ὅπου ὁ καθένας ἐπιθυμεῖ καὶ εἶναι κατάλληλος νὰ διοικῇ. Δι’ αὐτὸ ἔχομεν ἄριστα ἀποτελέσματα.

§174Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Θέλετε νὰ μνημονεύσω καὶ τὰ ἄλλα; Θέλετε νὰ μνημονεύσω τὰς παρανόμους ἀποφάσεις σας, τὰς ὁποίας ἠκύρωσε τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὰς ὁποίας ἐκάματε μὲ μοναδικὸν σκοπὸν νὰ προαγάγητε φίλα πρὸς ὑμᾶς προσκειμένους ἀξιωματικοὺς καὶ ν’ ἀποστρατεύσετε ἄλλους; Θελήσατε νὰ ψηφίσετε Νόμον ποὺ μεταβάλλει τὸν Ὀργανισμὸν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἐφέρατε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον διὰ νὰ ἐπικυρώσετε 300 προαγωγάς, τὰς ὁποίας ἔχετε κάμει παρανόμως. Θέλετε νὰ εἴπωμεν ὅτι ἔχετε ἀχρηστεύσει ἀνωτάτους ἀξιωματικούς, ἱκανωτάτους, μὲ ἐξαιρετικὴν ὑπηρεσιακὴν ἐπίδοσιν, πεπειραμένους, μὲ πολεμικὴν δρᾶσιν, ἐκλεκτὰ στελέχη τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἐπεδιώξατε διὰ παρανόμου Διατάγματος νὰ ἱκανοποιήσετε τοὺς φίλους σας, παρὰ τὸν Νόμον τὸν ὁποῖον σεῖς ὁ ἴδιος ἐζητήσατε νὰ ψηφισθῇ, ἀλλὰ κατόπιν μετενοήσατε διότι δὲν ἱκανοποιοῦσεν ἐπαρκῶς τοὺς φίλα πρὸς ὑμᾶς προσκειμένους ἀξιωματικούς; Καὶ ἀνεστατώσατε τὴν Χωροφυλακὴν καὶ τολμᾶτε νὰ διαβεβαιώνετε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι τὰ πάντα ἔχουν καλῶς εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Ἐὰν θέλετε, ἠμποροῦμεν νὰ σᾶς εἴπωμεν μὲ στοιχεῖα καὶ μὲ ἀριθμούς.

§175Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Αἱ προαγωγαὶ ἀποτελοῦν μίαν ἀναγνώρισιν τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν γενναίων ἀξιωματικῶν. Ἀλλοίμονον ἐὰν τοὺς ἀφήσωμεν ἐπὶ 8 καὶ 10 χρόνια εἰς τὸν ἴδιον βαθμόν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀνωτάτους, ξέρετε πόσον τιμημένοι εἶναι. Ἀλλά, ἐκτὸς αὐτοῦ, ὑπάρχει καὶ τὸ ὅριον ἡλικίας. Πῶς θὰ προαχθοῦν οἱ ἀνώτεροι ὅταν οἱ στρατηγοὶ μένουν εἰς τὰς ἀνωτέρας θέσεις; Καὶ διατὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προάγονται ἱεραρχικῶς εἶναι φίλα προσκείμενοι εἰς ἐμέ; Μακάρι νὰ εἶχα φίλους εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων. Τοὺς ἔχουν ἄλλοι, δυστυχῶς, ὅπως δείχνει ἡ κατοχὴ ἐμπιστευτικῶν ἐγγράφων. Ἐγὼ οὔτε εἰς τὸ Γραφεῖον μου δὲν ἔχω φίλους.

§176Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἀντελήφθη φαίνεται, ὅτι οὐδὲν ἐκ τῶν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἀνεκοίνωσα εἶναι τῆς Χωροφυλακῆς. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔθεσα ὑπ’ ὄψει σας, στοιχεῖα ὑπευθύνων ἀρχῶν, ἐπεβεβαίωσαν ἀπολύτως ὅσα εἶπον ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου. Μία δὲ εἶναι ἡ ἀναμφισβήτητος διαπίστωσις. Ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε., ἀποκτῆσαν τὴν νόμιμον ἐκπροσώπησίν του διὰ τῆς Ε.Δ.Α. τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἄλλωστε, κατήγγειλε δημοσίᾳ διὰ δηλώσεών του πρὸ μηνῶν, ἐπέτυχε καὶ ἐπιτυγχάνει νὰ ἀνασυγκροτήσῃ τὸν παράνομον συνωμοτικὸν μηχανισμόν του. Παντοῦ εἰσχωρεῖ. Εἰς τὰ συνδικᾶτα, εἰς τὰ σωματεῖα, εἰς τὴν νεολαίαν, μὲ σύστημα καὶ μὲ πρόγραμμα. Ἡ διατάραξις τῆς τάξεως, ἀναγκάζομαι διὰ τρίτην ἴσως φορὰν νὰ τὸ εἴπω, ὅτι θὰ ἔλθῃ ἀργότερον. Εἴμεθα, συνεπῶς, ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν τὰ προσήκοντα μέτρα τώρα καὶ ὄχι κατόπιν ἑορτῆς, ὅταν ἐπέλθῃ ἡ διατάραξις τῆς τάξεως. Καὶ διερωτῶμαι, κύριοι βουλευταί, ὅταν τόσον ἄστοχος ὑπῆρξεν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοιαῦτα ἀποτελέσματα εἶχεν εἰς τὸν τομέα τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας, ὅταν ἐπὶ δεκάμηνον διακυβερνῶσα τὴν Χώραν ἐστηρίζετο ἐπὶ πλειοψηφίας μικρᾶς μὲν ἀλλ’ ἐθνικόφρονος, διερωτῶμαι ἐὰν δὲν σᾶς προκαλῇ ἀνησυχίαν, ἐὰν δὲν σᾶς προκαλῇ τὴν σκέψιν τοῦ κινδύνου, τὸ γεγονὸς ὅτι πρόκειται ἡ Κυβέρνησις νὰ στηρίζεται εἰς ψήφους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Δὲν πρόκειται, κύριοι βουλευταί, περὶ οἱουδήποτε προσωπικοῦ ζητήματος. Οὐδεὶς ἤλεγξε τὸν κ. Κῦρκον καὶ τὸν κ. Καραμαούναν ἐὰν προσεχώρησαν εἰς τὴν ΕΠΕΚ. Γνωρίζετε ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν ἐλέγχονται. Οἱ βουλευταὶ λογοδοτοῦν διὰ τὰς πράξεις των μόνον ἐνώπιον τοῦ λαοῦ. Αἱ Κυβερνήσεις ἐλέγχονται ἐντὸς τοῦ Κοινοβουλίου. Καὶ ὅταν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὁ Στρατάρχης Παπάγος, ἔθετε τὸ ζήτημα κατὰ τὴν μεσημβρίαν τῆς προχθές, τὸ ἔθετεν ἀκριβῶς ἐλέγχων τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐκάλει τὸ Σῶμα νὰ ἀποφανθῇ. Παρηκολούθησα μετὰ προσοχῆς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Κύρκου. Ἤλπιζον ὅτι, ἀφοῦ ἐτέθη τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, θὰ ἐπεβεβαίου, διὰ λόγων ἔστω, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνάδελφος ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος, δὲν ἐνθυμοῦμαι ποῖος, εἶπε χθές: «Μὰ τί συζητεῖτε, κύριοι; Διὰ τῆς προσχωρήσεώς του δηλοῖ ὅτι μετέβαλε πεποιθήσεις». Τοὐναντίον, προσεπάθησεν ὁ κ. Κῦρκος νὰ μᾶς πείσῃ ὅτι δὲν εἶναι ἐκ τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι μεταβάλλουν πεποιθήσεις... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§177ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶπεν ὅτι δὲν ὑπῆρξε ποτὲ κομμουνιστής... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§178Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ τοῦ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§179Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρὸς τὸν κ. Λυμπέρην) Εἶσαι ἄτιμος καὶ προδότης (θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§180Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. (Ὄρθιος ἐκ τῆς θέσεώς του, ὁμιλεῖ χειρονομῶν μὴ ἀκουόμενος).

§181Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν τοιαῦται λέξεις νὰ λέγωνται ἀπὸ συνάδελφον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας (θόρυβος).

§182Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος ἐν ἀρχῇ)... διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖος ἔχει περγαμηνὰς ἐθνικῶν ἀγώνων καὶ ποῖος ὄχι.... (νέος θόρυβος καὶ παρατεταμέναι κωδωνοκρουσίαι).

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ πέντε λεπτά.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§185Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔπρεπε νὰ διακόψητε τὴν συνεδρίασιν. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἐπιβάλλει ὁ Κανονισμός. Βουλευτὴς τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐξεστόμισε κατὰ βουλευτοῦ τῆς συμπολιτεύσεως φράσεις καὶ λέξεις ὅτι εἶναι ἄτιμος καὶ προδότης.

§186ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι.

§187Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Προδόται εἶσθε σεῖς, ποὺ τὸ φωνάζετε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§188Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀνακαλέσῃ καὶ ὁ κύριος Λυμπέρης. (Συνεχίζεται ὁ θόρυβος).

§189Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ἐπιβάλλετε τὴν τάξιν. Ὁ κ. βουλευτὴς ἀνεκάλεσε.

§190Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πληροφοροῦμαι εὐχαρίστως, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Παπαδόπουλος εἶχε τὸ θάρρος καὶ τὴν εὐγένειαν νὰ ἀνακαλέσῃ τὰς ἀστόχους φράσεις του. Θὰ παρακαλέσωμεν καὶ τὸν κ. Λυμπέρην νὰ ἀνακαλέσῃ καὶ αὐτός, διὰ νὰ δοθῇ ἀμφοτέρωθεν τὸ παράδειγμα, ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μόνον ἡ κοσμιότης δύναται νὰ ἔχῃ θέσιν. Αἱ συζητήσεις καθίστανται ἐνίοτε ὀξεῖαι, ἀλλὰ πρέπει πάντοτε νὰ διεξάγωνται ἐντὸς τῆς εὐπρεπείας καὶ τῆς κοσμιότητος.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀφείλω τὴν ἑξῆς ἐξήγησιν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὁμολογῶ εἰλικρινῶς, ὅτι δὲν ἤκουσα τὴν φράσιν, ἡ ὁποία ἐλέχθη, λόγῳ τοῦ θορύβου. Τὸ ἐπεισόδιον ἔληξε.

§192Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Νὰ ἀφήσουν τὸν ρήτορα νὰ τελειώσῃ τὴν ἀγόρευσίν του. Ἡ συζήτησις πρέπει νὰ διεξαχθῇ ἠρέμως καὶ ὄχι ἐν ἐκνευρισμῷ.

§193Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἔλεγον, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι παρηκολούθησα μὲ πολλὴν προσοχὴν τὴν ἀγόρευσιν τὴν χθεσινὴν τοῦ κ. Κύρκου, ἡ ὁποία δὲν ἦτο τίποτε ἄλλο, παρὰ μία ἐπίθεσις κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ μία ὑπεραπολογία τῶν πολιτικῶν του πεποιθήσεων. Μὴ παίζωμεν, κύριοι βουλευταί, μὲ τὰς λέξεις.

§194ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἀπών.

§195Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Λυποῦμαι πολὺ ὅτι εἶναι ἀπών, ἔπρεπε νὰ εἶναι παρών. Μὴ παίζωμεν, κύριοι, βουλευταί, μὲ τὰς λέξεις, δὲν πρόκειται νὰ ἀναζητήσωμεν οὔτε καὶ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ τὸ ἀνεύρωμεν ἐὰν ὁ κ. Κῦρκος ἢ ὁ κ. Καραμαούνας εἶναι ἐγγεγραμμένα στελέχη τοῦ Κ.Κ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ἡμᾶς εἶναι τοῦτο: ποίαν πολιτικὴν ἤσκησε κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ μέχρι πρὸ ὀλίγου ἀκόμη καὶ ἐὰν εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν εἶχεν εὐθυγραμμήσει τὴν πολιτικήν του πρὸς τὴν πολιτικὴν τοῦ Κ.Κ. Ἐκ τῶν σημάτων, τὰ ὁποῖα ἀνεκαλύφθησαν κατὰ τὴν περίφημον δίκην τῶν ἀσυρμάτων εἰς τὴν περίφημον κρύπτην τοῦ Βαβούδη, προκύπτει ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Κῦρκος, εὑρίσκετο ἐν πλήρει ἐπαφῇ καὶ στενῇ συνεργασίᾳ μὲ τὴν ἔξω τῶν ὁρίων τῆς Ἑλλάδος εὑρισκομένην ἡγεσίαν τοῦ Κ.Κ.Ε. δεχόμενος κατευθύνσεις ἐξ αὐτῆς; Διεπιστώθη ἢ δὲν διεπιστώθη πλήρως; Δι’ ὅσους ἐξ ὑμῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι ἐξόχως κρίσιμον, δὲν ἐνθυμεῖσθε πλήρως, θὰ ἤθελα νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω μερικὰ χαρακτηριστικὰ ἐκ τῶν ἀποκαλυφθέντων σημάτων. Δὲν ἀρνούμεθα εἰς οἱονδήποτε νὰ ἔχῃ οἱασδήποτε θέλει πολιτικὰς πεποιθήσεις, δικαίωμά του εἶναι νὰ ἀκολουθήσῃ οἱανδήποτε νομίζει πολιτικήν, εἴτε τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, εἴτε τοῦ κέντρου, εἴτε τῆς ἀριστερᾶς, εἴτε τῆς δεξιᾶς, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ἡμεῖς ἐδῶ ἐπίγνωσιν τοῦ τὶ ἕκαστος ἐξ ἡμῶν πρεσβεύει. Πρῶτον, εἶναι σῆμα ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ τῆς 13ης Αὐγούστου. Γνωρίζετε, ὅτι ὁ ἀριθμὸς 9, διότι συνήθως τὰ ὀνόματα ἀναφέρονται μὲ ἀριθμούς, εἶναι ὁ κ. Κῦρκος. «Σπηλιόπουλος συνάντησε τὸν 9 τὸν 27 καὶ τὸν 69 ποὺ ἐπεξεργαζόνταν τὴν διακίριξι. Ὁ Σπηλιόπουλος τοὺς ἦπε ἐκ μέρους τοῦ κόματός μας. Πρότο. Ἡ διακίριξι νὰ ἦναι ἔτιμη ἐντὸς τῆς ἡμέρας. Ἀπάντησαν. Αὐτὸ κάνουμε, τὴ συντάσουμε. Τώρα θὰ πᾶμε καὶ οἱ τέσερεις στὴν συνεδρίασι τῆς ΕΔΑ γιὰ νὰ τελειώνουμε. Τὶν διακίριξι πιστεύω νὰ σᾶς στίλω περίληψι αὔριο γιατὶ δὲν τὴν πῆρα ἀκόμα. Δεύτερο. Τοὺς εἶπε νὰ μποῦν στοὺς συνδιασμοὺς οἱ φυλακισμένοι καὶ ἐξόριστοι ὁ Μπλουμπίδης καὶ ὁ Μπελογιάνης. Δέχτικαν ὅλι ἐξὸν τοῦ τελευταίου. Τρίτο. Νὰ συμπεριληφθοῦν στὸ συνδιασμὸ Ἀθηνῶν 3, 5 Σπηλιόπουλος, Πολίτης τὸ δέχτηκαν. 9 = Κῦρκος 27 = Μαριόλης 69 = Πασαλίδης 3 = Χριστάκος 5 = Κιτσίκης».

§196Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὁ κ. Κῦρκος στέλλει τὸ σῆμα αὐτό;

§197Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν τὸ στέλλει ὁ κ. Κῦρκος. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος στέλλει τὸ σῆμα αὐτό, λέγει, ὅτι ἐπῆγεν εἰς τὸν Κῦρκον καὶ ἔδωσε τὰς κατευθύνσεις, τὰς ὁποίας εἶχε λάβει ἀπὸ τὸν ἀσύρματον. Δὲν τὰ ἠξεύρετε σεῖς αὐτά; Σεῖς, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, προέβητε εἰς δηλώσεις εἰς τὰς ἐφημερίδας τὴν 22 Ἰανουαρίου καὶ κατηγγείλατε.

§198Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἶχον τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἴπατε, ὅτι τὸ στέλλει ὁ κ. Κῦρκος.

§199Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν σᾶς εἶπα τέτοιο πρᾶγμα, κύριε Ὑπουργέ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ διακοπή σας μόνον ἕνα σκοπὸν ἠμποροῦσε νὰ ἔχῃ, νὰ φέρῃ σύγχυσιν τῶν πραγμάτων, διότι ἐγὼ τὰ εἶπον καθαρὰ καὶ διαβάζω κείμενα. Σῆμα τῆς 5 Ὀκτωβρίου: «Ἐφιμερίδα ἐφαρμόζει τόρα πιστὰ γραμμὴ σταθμοῦ. Μόνον στὸ ζίτιμα τῆς ἠρίνης καθιστερῆ. Αὔριο θὰ τοὺς βάλουμε ζίτιμα καὶ θὰ στρόση. Στὸν 9 φένετε ἐπέδρασε θετικὰ τὸ ἁπαλὸ χτίπιμα τοῦ σταθμοῦ. Ἀπὸ τὴν Κιριακὴ θὰ τοὺς περιβάλῃ ὁ 38. Τὸ 21 θὰ τὸν πιέσῃ ἄνθροπός μου γιὰ νὰ δεχθῇ τὸν δικόν σας. Θὰ μάθο θετικὰ πιὸς φτέη σὲ αὐτὶ τὴν ὑπόθεση καὶ θὰ σᾶς γράψο. 9 = Κῦρκος 38 = Μπλουμπίδης 21 = Μπελογιάννης Ἡ ἐφημερίδα εἶναι ἡ «Δημοκρατικὴ» τῆς ὁποίας πολιτικὸς ἀρθρογράφος εἶναι ὁ κ. Κῦρκος. Φαίνεται ὅτι εἶχον ὡρισμένας διαφωνίας, ἐπετιμήθη ἀπὸ τὸν σταθμὸν καὶ ἐπειθάρχησεν. Ἄλλο, κατόπιν, σῆμα, τὸ ὁποῖον ἀποστέλλεται ἀπὸ ἐδῶ (Ἀναγινώσκει). Στὶς 13 ἦδα τὸν 68 καὶ στὶς 14 τὸν 27 καὶ 65. Ξανὰ ἔθεσα ὅρους μας. Ἦπα νὰ δανιστοῦν λεφτὰ γιὰ μᾶς. Ἔδοσα ἠπογραμένες ἐτήσεις ἐξορίστων ὑποβληθοῦν παντοῦ. Κανόνισα........ κατεβοῦμε σὰν Ε.Δ.Α. Ἡ Ε.Δ.Α., ἀρνίθη ὅρους. Τὶς διόρθοσα πρόγραμμα. Στὶς 17 πῆρα λεφτά. Ἀμέσος ἔφυγαν ἄνθρωποι σὲ ἐπαρχίες γιὰ ὑποβολὴ ἐτίσεων ἐξορίστων. Ζάκας διαφονεῖ μὲ πρόγραμμα καὶ δεσμότες καὶ φεύγει. Ὁ 9 καὶ παρέα του συζητοῦν διορθώσεις καὶ μερικοὺς δεσμότες. Ἀρνοῦνται 21 καὶ 38 μὲ δικεολογία χρυματισμόν. Οὐσία. Ἀφοῦ δὲν ἰπίρχε νομικὸ κώλυμα βγέναν βουλευτές. 68 = Μπασιᾶκος 27 = Μαριόλης 65 = Σπηλιόπουλος 9 = Κῦρκος Κανόνισα, λέγει ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Κ.Κ. εἰς τὴν ἡγεσίαν νὰ κατεβοῦμε σἂν Ε.Δ.Α. «Ὁ 9 καὶ ἡ παρέα του ἀρνοῦνται μὲ δικαιολογίαν χρωματισμοῦ». Μόνον δηλαδὴ διὰ νὰ μὴ χρωματισθοῦν. Ἀρνοῦνται τὴν ὑποψηφιότητα τοὺς Μπελογιάννην κλπ. Εἰς τὰς 22 Ἰουνίου 1951 στέλλεται ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ μήνυμα εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Προσέξατε, κύριοι βουλευταί. (Ἀναγινώσκει). «Ὁ ἴδιος ὁ 9 εἶπε, ὅτι ἀπὸ τὶς φυλακὲς τὸν συνδέσανε μὲ κάποιον Ράσιαν. Εἶναι τὸ πραγματικό του ὄνομα. Καὶ αὐτὸς τοῦ λέη ὅτι ἔρχετε σὲ ἐπαφὴ μὲ ἕναν φίλο προσοπικὸ τοῦ Ζαχαριάδη καὶ αὐτὸς τοῦ δίνῃ τὶς ὁδηγίες. Ὅτι τοῦ ἦπαν ἀπὸ τὶς φυλακὲς νὰ καθυστερήσῃ λίγο τὴν ὑπογραφὴ τοῦ προγράμματος τοῦ Δ. Σ. ἀλλὰ τελικὰ νὰ τὸ ὑπογράψῃ. Ὅτι αὐτοὶ ποὺ ἥδρισαν τὸ Δ. Σ. εἶναι ἀποκομένη ἀλλὰ δουλεύουν. Εἶναι σύμφωνοι νὰ μποῦν ἠποψιφιότητες ἐξορίστων. Ὁ 65 λέη ὅτι στοὺς συνδιασμοὺς δὲν πρέπει νὰ εἶναι χροματισμένοι καὶ κόκκινα πανιά. Ὅτι ἡ διακίριξι θὰ εἶναι τέτια ὅπος εἶναι καὶ δὲν μποροῦν νὰ πάρουν δέσμευσι γιὰ ὑποψιφιότητες ἐξορίστων. Ἐὰν θὰ χρησιμοποιῆστε τὰ παραπάνω, ὄχι ἔτσι ὅπως εἶναι, γιατὶ θὰ ξεσκεπαστοῦν οἱ ἄνθρωπί μας. 9 = Κῦρκος 65 = Σπιλιόπουλος». Εἰς ἄλλο σύνθημα, τῆς 13 Νοεμβρίου, διὰ νὰ ἴδητε ποία στενοτάτη ἐπαφὴ ὑπῆρχεν, ἀναφέρεται: «Τρίτο: Ἐντολή σας πραγματοποιήθηκε. Κατατοπίσθηκαν ἀπὸ Μυκούρη (ἢ Θυκούρη ἢ Λυκούρη) καὶ 68 καὶ μὲ σημείωμά μου. Γαβριηλίδης ζήτησε νὰ συνταντηθοῦμε. Ἀνέβαλα γιὰ νὰ πάρω ἐντολή σας. Τώρα ζητᾶ καὶ ὁ 9. Βρίσκομαι σὲ δύσκολη θέση ἐπειδὴ ὅμως δὲν γίνεται ἀλλοιώτικα θὰ τὸν δῶ χωριστά». Καὶ ἄλλο σῆμα: «Γράμματα Μίλτου στὸν 9 στὸν 2 τὸν 10 ἢ 11) βλάπτουν. Οἱ πολιτικάντες αὐτοὶ λένε ὅτι ἔχουν ἐπαφὴ μὲ ἔξω..... δὲν θέλουν τὴν δουλιὰ ποὺ τοὺς ἀναθέτουμε. Παρακαλοῦμε θὰ διαβιβάζετε μέσω ἡμῶν ὅτη θέλετε γιὰ αὐτοὺς γιὰ νὰ μὴ δικεολογοῦντε. Ὁ 9,..... πάρουμε τὸν ἀντιπρόσοπό μας 30 ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα ἄλως θὰ φύγῃ αὐτός. Ἑτία ὅτη εἶπε ἢ ἄφισε νὰ φανῇ στὸ διαχιριστῆ ὅτη τὰ λεφτὰ εἶναι δικά μας καὶ ὄχι δικά του. Ἀποχώρησε 8 ἡμέρες. Τὸν ἦδα προσοπικὰ καὶ ἔβαλε ζίτιμα ἢ αὐτὸς ἢ ὁ 30. Ὕστερα ἀπὸ ζωηρὴ συζίτισι δέχτικε νὰ συνεργαστῇ μὲ τὸν 30, ὥσπου νὰ βροῦμε ἀντικαταστάτη. Νομίζομεν ὅτι ἢ θέλη νὰ διόξουν τὸν 30 γιὰ νὰ γράφουν καὶ νὰ κάνουν ὅτι θέλουν ἢ ἤθελε νὰ δοκιμάσῃ τὴν ἀντοχήν μας σὲ ἐκβιασμούς. 9: Κῦρκος 2: Γριγοριάδης 10: ἢ 11: Γαβριηλίδης ἢ Σοφιανόπουλος 30: Δρομάζος». Τί ἄλλο, δηλαδὴ ἀποδεικνύουν αὐτά, παρὰ τὴν πλήρη ἐπαφὴν καὶ συνεργασίαν τοῦ προσχωρήσαντος ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου μετὰ τοῦ Κ.Κ. καὶ ὅτι ἐλάμβανεν ὁδηγίας ἀπὸ τὸ Κ. Κ.; Ὡς προκύπτει ἐξ ὅσων ἀνέγνωσα, ἡ «Δημοκρατική», τῆς ὁποίας ὁ ἀρθρυγράφος ἦτο ὁ κ. Κῦρκος, ἐχρηματοδοτεῖτο ἀπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Κ.Κ., καὶ ἐπειδὴ κάποιος διαχειριστὴς ἄφηνε νὰ ἐμφανισθῇ τοῦτο, διεμαρτυρήθη ὁ πολιτικὸς ἀρθρογράφος καὶ ἐζήτει νὰ ἀποχωρήσῃ τῆς ἐφημερίδος. Ὅπως βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ἐκ τῶν σημάτων τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσα καὶ τὰ ὁποῖα ἀνευρέθησαν εἰς τὴν περίφημον κρύπτην τοῦ Βαβούδη, καὶ κατὰ τὴν δίκην τῶν ἀσυρμάτων προέκυψεν, ἀναμφισβητήτως, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Κῦρκος, ὄχι μόνον—τοῦτο ἄλλως τε δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ προκύψῃ ἀπὸ τὰ σήματα—ἐξελέγη μὲ κομμουνιστικὰς ψήφους, μὲ τὴν σημαίαν τῆς πολιτικῆς ὁμάδος τῆς Ε.Δ.Α., ἀλλὰ καὶ πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ μετὰ τὰς ἐκλογάς, διετήρει πλήρη συνεργασίαν καὶ ἐπαφὴν μὲ τὴν ἐκτὸς νόμου ἐν τῷ ἐξωτερικῷ εὑρισκομένην κομμουνιστικὴν ἡγεσίαν καὶ πάντοτε ἐπολιτεύθη καὶ ἐξηκολούθη μέχρι πρὸ ὀλίγου, τοὐλάχιστον, πολιτευόμενος, εὐθυγραμμίζων τὴν πολιτικήν του μὲ τὸ Κ.Κ. καὶ ὑπηρετῶν τοὺς σκοποὺς τοῦ Κ.Κ. Ἦτο ὑποψήφιος τῆς Ε.Δ.Α. κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον καὶ ἐξεφώνησε λόγον προεκλογικὸν τὴν 7ην Σεπτεμβρίου. Ὁλόκληρος αὐτὸς ὁ λόγος, ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ φύλλον τῆς Παρασκευῆς τῆς 7ης Σεπτεμβρίου τῆς «Δημοκρατικῆς». Θὰ ἤθελον νὰ εἶχον τὴν ἀντοχὴν καὶ νὰ εἴχατε τὴν ὑπομονήν, νὰ σᾶς ἐδιάβαζα ὁλόκληρον τὴν ἀγόρευσιν, χωρὶς νὰ σᾶς εἴπω ἀπὸ ποῖον προέρχεται καὶ ἐὰν δὲν μοῦ ἐλέγατε, ὅτι εἶναι ἀγόρευσις κομμουνιστοῦ ἡγέτου, τότε σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅτι θὰ ἀνεκάλουν ὅσα μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ εἶπον σχετικῶς. Θὰ σᾶς διαβάσω ἓν χαρακτηριστικὸν σημεῖον: «ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἀντιστρατευόμεθα εἰς τὴν συμμετοχὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις ξένας πρὸς τὰ ἀποκλειστικὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὡς π.χ. ἡ ἐπιχείρησις τῆς Κορέας καὶ ζητοῦμεν τὴν ἄμεσον ἀνάκλησιν τοῦ ἐκεῖ σταλέντος Ἑλληνικοῦ ἐκστρατευτικοῦ σώματος». Καὶ μετ’ ὀλίγον καιρὸν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀρνεῖται τὴν ψήφισιν τοῦ Βορειοατλαντικοῦ Συμφώνου, καθ’ ἣν στιγμήν, κ. βουλευταί, ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις ἐπεκαλέσθη εἰς τὸ ἐνεργητικόν της, ὅτι ἐπί τῶν ἡμερῶν της ἐπραγματοποιήθη ἡ ἔνταξις τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Βορειοατλαντικὸν Σύμφωνον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιον τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Χώρας καὶ τὸ θεμέλιον τῆς ἐξωτερικῆς μας ἀσφαλείας. Καθ’ ἣν στιγμήν, κ. βουλευταί, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ πόλεμος τῆς Κορέας δὲν ἀποτελεῖ ἐπιχείρησιν ξένην πρὸς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις καὶ ὁλόκληρον τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος τὴν ἀντελήφθη, ὡς ἐπιχείρησιν ὑπὲρ τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἡ χώρα μας ἤδη τόσον αἷμα προσέφερε καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ προσφέρῃ.

§200Π. ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ. Εἶναι ἡ δική σας γνώμη.

§201Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἡ ἰδική μου καὶ τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἔθνους. Τοῦτο εἶναι τὸ «πιστεύω» τῶν ἐθνικῶς σκεπτομένων Ἑλλήνων. Ὁ Ραδιοσταθμὸς τῶν κομμουνιστοσυμμοριτῶν φωνάζει: Ὄχι Κορέα, ὄχι Ἀτλαντικόν. Καὶ ὁ κ. Κῦρκος εἰς τὰς Ἀθήνας ἔλεγεν: Ὄχι Κορέα, ὄχι Ἀτλαντικόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ψῆφος ἡ ὁποία ἀπὸ τῆς αὔριον πρόκειται νὰ στηρίξῃ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους.

§202Π. ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ. Εἰς τὴν Πλατεῖαν Κλαυθμῶνος, τὰ ἴδια ἐφώναζε ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§203Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Καὶ μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν: Διατὶ φοβεῖσθε, κύριοι; Ὁ Τίτο δὲν ἔγινε δεκτὸς ἀπὸ τὰς Δυτικὰς Δυνάμεις; Καὶ ἡμεῖς, μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μὲ τὴν συνήθη μέθοδον τῆς ἁπλουστεύσεως τῶν πάντων, καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν ἀπὸ τὸν Κῦρκον; Ἀλλ’ ὁ Τίτο ἔγινε δεκτὸς μὲ τὴν ἐγγύησιν τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Ἀγγλίας, ἐνῷ ἐδῶ ποίαν ἐγγύησιν ἔχομεν διὰ τὴν στήριξιν τῆς Κυβερνητικῆς πλειοψηφίας ἀπὸ τὰς ψήφους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς;

§204ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὴν δήλωσίν του.

§205Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Καὶ περαιτέρω, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν μᾶς εἶπε χθές, λέγει—τοὺς 2 ψήφους τοὺς χαρακτηρίζετε ὡς ψήφους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς τοὺς 8 ὅμως, ἄν αὔριον ψηφίσουν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, τοὺς 8 τῆς ΕΔΑ, δὲν δυνάμεθα λέγει, νὰ τοὺς ὑπολογίζωμεν. Δὲν εἶναι δυνατόν, λέγει, νὰ τηρῆτε δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Τὶ περίεργος θεωρία εἶναι αὐτή, κύριε Ὑπουργέ. Εἰς τὰς Βουλὰς, δὲν κρίνονται ποτὲ αἱ ἀντιπολιτεύσεις. Ἡ Κυβέρνησις ἐλέγχεται, ἡ Κυβέρνησις κρίνεται, ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ σύνθεσις τῆς Κυβερνητικῆς πλειοψηφίας καὶ ὄχι ποῖοι ἀποτελοῦν τοὺς καταψηφίζοντας τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν αὔριο πρόκειται νὰ σχηματίσῃ ἄλλο κόμμα, ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς π. χ. Κυβέρνησιν καὶ πρόκειται νὰ στηριχθῇ εἰς ψήφους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, τότε τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔχει ἀξίαν. Ἀλλοίμονον, ὅμως, ἄν θέσωμεν τὴν ἀρχήν, ὅτι θὰ ἐλέγχωμεν καὶ θὰ κρίνωμεν τὴν σύνθεσιν τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§206Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Δὲν ἀναφέρεται εἰς τὰ Κοινοβουλευτικὰ χρονικὰ ἡ ἀξιολόγησις τῶν ψήφων ἀναλόγως τῆς προσωπικότητος (θόρυβος)..........................

§207Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). (Ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του δὲν ἀκούεται λόγῳ τοῦ θορύβου). Πῶς θὰ σχηματισθῇ ἡ πλειοψηφία; Νὰ μὴ λαμβάνεται δηλ. ὑπ’ ὄψιν οὔτε ἔτσι οὔτε ἀλλοιῶς. (Θόρυβος).

§208Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐδηλώσατε ὅτι ἐκ τῶν συγκεντρωμένων στοιχείων ποὺ ἔχετε ἀνὰ χεῖρας, ὑπάρχει ἐπιτακτικὸν καθῆκον τῆς Πολιτείας νὰ θέσετε ἐκτὸς νόμου τὸ κόμμα τῆς ΕΔΑ. Ἐὰν τώρα σεῖς δὲν τὸ ἐθέσατε ἐκτὸς νόμου, δὲν εὐθυνόμεθα ἡμεῖς δι’ αὐτό.

§209Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸ κόμμα τῆς ΕΔΑ δύναται νὰ τεθῇ ἐκτὸς νόμου. (δὲν ἀκούγεται, θόρυβος) ....... Δὲν ἠμπορεῖ νὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν οὔτε διὰ γενικῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, διότι ἀλλοίμονον ἂν λάβωμεν τοιοῦτον μέτρον, οὔτε ἡ Βουλὴ δικαιοῦται νὰ βγάζῃ βουλευτὰς ἀπὸ ἐδῶ. Εἶπον, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ καθ’ ὃν τρόπον ὁ νόμος ὁρίζει. Ὑπάρχει ἄλλος τρόπος, ἄλλη διαδικασία, ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν σήμερον. Νὰ πᾶτε διὰ τῆς δικαστικῆς ὁδοῦ καὶ ἂν φανῇ, ὅτι ἔχουν ποινικὰς εὐθύνας, τότε θὰ γίνῃ ὅ,τι ὁ νόμος ὁρίζει.

§210Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν μὲ ἔβγαλαν ἔξω.

§211Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἔκαμεν ἡ Βουλὴ ἑρμηνείαν ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου εἰς ἕνα ἐπίμαχον θέμα καὶ ἐνήργησεν ὡς ἐκλογοδικεῖον. Ἀλλὰ ἡμεῖς ἐδῶ νὰ βγάζωμεν ἀποφάσεις νὰ βγάζωμεν βουλευτὰς ἔξω, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν θὰ συμφωνήσω εἰς αὐτό, διότι σήμερον βγάζετε τὸν Πασαλίδην καὶ αὔριον θὰ συμφωνήσετε ὅλοι νὰ βγάλετε ἐμένα (γέλωτες) καὶ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ψηφίσω τοιοῦτον μέτρον. Θὰ πάῃ διὰ τῆς νομίμου ὁδοῦ ἡ ὑπόθεσις.

§212Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Εἰς ποῖον Κοινοβούλιον τοῦ κόσμου ἔγινε συζήτησις, αἱ ψῆφοι ἂν ἔχουν ἀξίαν ἢ δὲν ἔχουν; Εἶναι αἶσχος. Καὶ ἡ ἰδική μας ψῆφος ἔχει τὴν ἴδια βαρύτητα, ἴσως καὶ περισσότερη, ἀπὸ ὅλες ἐδῶ μέσα. Μὲ αὐτὰ ποὺ λέγονται κατερρακώθη τὸ Κοινοβούλιον. Σὲ κανένα Κοινοβούλιον τοῦ κόσμου δὲν ἐτέθη τέτοιο ζήτημα. Τί θὰ κάμωμεν ἐμεῖς ποὺ μᾶς ἔστειλεν ἐδῶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἂν θὰ ψηφίσωμεν ἢ θὰ καταψηφίσωμεν; εἶναι δική μας δουλειά. Εἴμεθα ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ θὰ μᾶς κρίνῃ μόνον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ κανεὶς ἄλλος, οὔτε ἡ Βουλή, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ὁ Συμμαχικὸς παράγων. Λυποῦμαι πολὺ ποὺ παρεξετράπη ὁ Κοινοβουλευτισμὸς σὲ τέτοιο σημεῖο. Ἴσως ὅμως ὁ Συναγερμὸς αὐτὸ νὰ θέλῃ. Ὁ Συναγερμὸς μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ κάνει ἔβαλε εἰς τὰ θεμέλια τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ τὴ βόμβα. Τὴν Ε.Δ.Α., κύριοι, δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ τὴν θέση ἐκτὸς νόμου. Ἡ Ε.Δ.Α., κύριε Λυκουρέζο, θὰ δώσῃ λόγο μόνον καὶ μόνον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔστειλε ἐδῶ μέσα. Καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἢ θὰ μᾶς καταψηφίσῃ ἢ θὰ μᾶς στείλῃ πάλιν ἐδῶ καὶ περισσοτέρους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§213Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Ὁ τρόπος καὶ τὸ σθένος, μὲ τὸ ὁποῖον ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. ὑπεστήριξε τὸν ἀποσκιρτήσαντα συνάδελφόν του, ἐνῷ ἦτο φυσικὸν μετὰ τὴν ἀποχώρησίν του νὰ μὴ εὑρίσκωνται εἰς ἀγαθὰς σχέσεις, ἀποδεικνύει μὲ ποίαν ἐμπιστοσύνην πρέπει νὰ περιβάλλετε, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, τοὺς νέους φίλους σας.

§214Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Λυποῦμαι πολύ, κύριε Πασαλίδη, ὅτι δὲν μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ παρακολουθήσετε τὴν ἀγόρευσίν μου. Διότι, ἐὰν μὲ παρηκολουθῆτε, δὲν θὰ ἐλέγατε ὅσα εἴπατε, ἐκτὸς ἐὰν εὑρήκατε τὴν ἀφορμὴν διὰ νὰ τὰ εἴπητε καὶ δημιουργήσετε ἁπλῶς ἐντυπώσεις. Δὲν ὡμίλησα, οὔτε ἔκρινα κανένα συνάδελφον. Τοὐναντίον ἐγὼ πρῶτος ἐτόνισα, ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν ἐλέγχονται ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ, ἀλλ’ ὅτι οἱ βουλευταὶ λογοδοτοῦν μόνον ἐνώπιον τοῦ λαοῦ. Καί, ἀκριβῶς, ἀρχόμενος τοῦ σχετικοῦ τμήματος τῆς ἀγορεύσεώς μου, τῆς ἀναφερομένης εἰς τὸ θέμα τῆς προσχωρήσεως τῶν κ. Κύρκου καὶ Καραμαούνα, τοῦτο ἀκριβῶς ἐτόνισα. Καὶ εἶπα, ὅτι δὲν κρίνεται ἡ μετάστασις, ἀλλ’ ἐλέγχεται ἡ Κυβέρνησις. Οὔτε ὡμίλησα περὶ ψήφων μεγαλυτέρας ἢ μικροτέρας ἀξίας. Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀποκύημα τῆς φαντασίας σας. Ὅλαι αἱ ψῆφοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εἶναι ἴσαι—καὶ ἐγὼ οὔτε τὸ ἠμφισβήτησα, οὔτε τὸ ἔθεσα ὑπὸ κρίσιν. Ἀλλὰ δικαιοῦμαι, ἔχων ὡρισμένας πολιτικὰς καὶ ἐθνικὰς ἀντιλήψεις νὰ ἐγκαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν νομίζω, ὅτι στηρίζεται ἐπὶ ψήφων, αἱ ὁποῖαι συνεργάζονται μὲ τὸ ἐκτὸς νόμου κομμουνιστικὸν κόμμα, τὸ τὰς τόσας δυστυχίας καὶ τόσας συμφορὰς ἐπισωρεῦσαν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Δικαιοῦμαι νὰ λέγω, ὅτι ἀνησυχῶ καὶ νὰ προσκαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν νὰ ἀνησυχοῦν, ὅταν στηρίζονται ἐπὶ ψήφων, αἱ ὁποῖαι ἀκόμη προχθὲς ἐμάχοντο μὲ τὰ συνθήματα τῆς κομμουνιστικῆς ἡγεσίας: Ὄχι Ἀτλαντικό, ὄχι Κορέα, γενικὴ ἀμνηστία! Καὶ διὰ νὰ τελειώνω, κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι τὰ πράγματα ἐτέθησαν σαφῶς. Καὶ τὸ τιθέμενον ἐρώτημα εἶναι κρίσιμον διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Αἱ περίεργοι θεωρίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, βέβαια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατρέψουν τὴν πραγματικότητα, ὅπως νομίζω, ὅτι τὴν διέγραψα κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου. Βέβαιον εἶναι, ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ πλειοψηφία δέχεται ἢ θὰ δέχεται νὰ στηρίζεται εἰς ψήφους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Καὶ δικαίως τὸ Ἔθνος ἀνησυχεῖ. Μὴ θέλῃ νὰ συσκοτίσῃ τὰ πράγματα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὁμιλῶν ἀορίστως περὶ βιαίων παρεμβάσεων. Ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς εἶναι ξένος πρὸς οἱανδήποτε βιαίαν παρέμβασιν. Τὸ αἴτημα τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, εἶναι αἴτημα δημοκρατικόν: Ἐκλογαί!

§215ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μέ;

§216Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μὲ πλειοψηφικὸν καὶ εὐρεῖαν. Καὶ ἠμπορεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις στηρίζονται εἰς τὰς Βουλάς. Μάλιστα. Ἀλλὰ καὶ αἱ Βουλαὶ πρέπει νὰ ἐκπροσωποῦν τὴν κοινὴν γνώμην. Ὅταν ἐπέρχεται δυσαρμονία τῆς κοινῆς γνώμης πρὸς τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας μία εἶναι ἡ λύσις, μία εἶναι ἡ δημοκρατικὴ λύσις —αἱ ἐκλογαί. Καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς λέγῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι δὲν εἶναι ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ ἐγκαταλείπουν τὴν ἐξουσίαν καὶ παραδίδουν τὰ Ὑπουργεῖα. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, ὁ λαὸς τὸ θέλῃ—καὶ τὸ θέλει— καὶ τὸ Ἐθνικὸν συμφέρον τὸ ἐπιτάσσει καὶ τὴν ἐξουσίαν θὰ ἐγκαταλείψετε καὶ τὰ Ὑπουργεῖα θὰ παραδώσετε. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§217Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὅταν, κύριοι βουλευταί, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔλθῃ στιγμὴ νὰ κληθῇ εἰς τὰς κάλπας καὶ ἀποφανθῇ, ἀσφαλῶς ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον δὲν στηριχθῇ ἀπὸ τὴν λαϊκὴν ἐτυμηγορίαν, ἀμέσως θὰ σπεύσῃ νὰ παραδώσῃ τὴν ἐξουσίαν. Δὲν θὰ τὴν παραδώσῃ ὅμως εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦν ἀπὸ τὰ πεζοδρόμια. Καὶ δὲν θὰ τὴν παραδώσῃ ἀμαχητί. Καὶ ἂν τολμοῦν νὰ προβοῦν εἰς οἱανδήποτε κίνησιν, θὰ αἱματοκυλισθῇ ἡ Ἑλλάς. (Φωναί: Μπράβο, χειροκροτήματα, θόρυβος, διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι). Ὁμιλῶ δι’ ἐκεῖνο ποὺ ἔγραψαν αἱ ἐφημερίδες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι θὰ ἐπαναληφθοῦν καὶ ἐδῶ τὰ γεγονότα τῆς Αἰγύπτου. Δι’ αὐτό ὁμιλῶ. Εἰς αὐτὸ ἀπαντῶ.

§218Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ μίαν διακοπήν. Ἡ ἐξουσία θὰ παραδοθῇ καὶ πρὸ τῶν ἐκλογῶν εἰς τὴν Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ διενεργήσῃ τὰς ἐκλογάς.

§219Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸ θέμα τῶν ἐκλογῶν εἶναι εἰς τὴν λῆξιν τῆς τετραετίας. Τώρα δὲν ἐτελείωσεν οὔτε τὸ πρῶτον ἔτος. Συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον προλαλήσαντα, ὅτι, ὅταν ἐπέλθῃ μία διαφορὰ μεταξὺ τοῦ δημοσίου φρονήματος καὶ τῆς Βουλῆς, προκύπτει περίπτωσις διαλύσεως τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ τήν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν θὰ τὴν κρίνῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις, δὲν θὰ τὴν κρίνει ἓν κόμμα. Ἄλλος κρίνει τὸ γεγονὸς τοῦτο. Ἔπειτα, τὸ θέμα τῆς διαφορᾶς μεταξὺ δημοσίας γνώμης καὶ Βουλῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ τὴν ἐπαύριον τῶν ἐκλογῶν, ὡς ἰσχυρίζεται ἡ Ἀντιπολίτευσις. (Χειροκροτήματα). Διότι ἀπὸ τῆς ἐπαύριον τῶν ἐκλογῶν ἰσχυρίζεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀπαντῶ εἰς ὅσα. Ἀπαντῶν εἰς ὅσα ἀνέγνωσεν ἐκ τῶν ἐγγράφων ὁ κ. Λυκουρέζος, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι ἐκ τῶν ἐγγράφων αὐτῶν πιστοποιεῖται, ὅτι ὑπάρχει ἀπόλυτος τάξις καὶ ἀσφάλεια εἰς τὴν χώραν. Τὰ γραφεῖα πληροφοριῶν παρακολουθοῦν ὅλας τὰς κινήσεις ἀποφυλακιζομένων. Δὲν εἶναι τόσον ἀνόητοι οἱ κομμουνισταὶ διὰ νὰ βάλουν πρόσωπα γνωστὰ εἰς τὴν Ἀσφάλειαν. Θὰ εἴμεθα πολὺ ἀφελεῖς νὰ νομίσωμεν, ὅτι περιμένει τὸ Κ.Κ.Ε. νὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν φυλακὴν αὐτοὶ διὰ νὰ τοὺς ὀργανώσῃ. Ἔχουν ἄλλα στελέχη. Ἔργον βεβαίως τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας εἶναι νὰ παρακολουθοῦν, ἀλλὰ δὲν σημαίνει, ὅτι μόλις διαβάσωμεν ἕνα σημείωμα πληροφοριῶν, ὅτι πρέπει νὰ καταλαμβανώμεθα ἀπὸ τὸν πανικόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον κατελήφθη ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος. Ὁ φόβος εἶναι ὁ χειρότερος σύμβουλος τοῦ πολιτικοῦ. Ἀλλοίμονον ἐάν, διαβάζοντας τὰ δελτία πληροφοριῶν, καταληφθῶ ἀπὸ πανικὸν καὶ συλλαμβάνω καὶ στέλνω εἰς ἐκτόπισιν καὶ εἰς στρατοδικεῖα ἀνθρώπους. Φαντασθεῖτε ποῖον θέαμα θὰ ἐνεφάνιζεν ἡ Ἑλλὰς καὶ πόσον θὰ ηὔξανεν ὁ κομμουνισμὸς ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, ἐὰν ἐλαμβάναμε τοιαῦτα σπασμωδικὰ καὶ ἀδικαιολόγητα μέτρα. Χρειάζεται ψυχραιμία καὶ πεποίθησις εἰς τὰς δυνάμεις τοῦ Κράτους. Εἶναι ἀπεριόριστοι αἱ δυνάμεις τοῦ Κράτους διὰ νὰ ἐπιβληθῇ. Δὲν κατώρθωσε νὰ ἐπιβληθῇ ὁ κομμουνισμὸς τὴν ἐπαύριον τῆς ἀπελευθερώσεως, οὔτε ὅταν ἦτο πάνοπλος καὶ θὰ ἐπιβληθῇ σήμερον; Ἀλλοίμονον ἐὰν μᾶς καταλάβῃ ὁ φόβος καὶ ἀρχίσωμεν νὰ συλλαμβάνωμεν ἀνθρώπους καὶ νὰ τοὺς ἐκτοπίζωμεν. Εἶναι κακὸν τὸ δίδαγμα, τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν καὶ εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καὶ εἰς τὰ ὄργανα τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἐὰν δώσῃ κανεὶς μίαν τοιαύτην κατεύθυνσιν. Εὐτυχῶς, ὅτι εἶναι ψύχραιμα τά Σώματα Ἀσφαλείας καὶ δὲν προβαίνουν εἰς σπασμωδικὰς κινήσεις. Ἐκεῖ, ὅπου πρέπει νὰ κτυπήσουν, κτυποῦν καὶ παρακολουθοῦν ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κινοῦνται ὑπόπτως. Εἴδατε πόσον ἐπιτυχῶς ἔδρασαν ἑκάστοτε. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα σημεῖα, τὰ ὁποῖα ὁ ἀρχηγός σας γνωρίζει, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχουν σημειώσει ἐξαιρετικὰς ἐπιτυχίας, χάρις εἰς τὴν ψυχραιμίαν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Εἰς τὴν βόρειον Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχει παράνομος μηχανισμὸς τοῦ Κ.Κ.Ε. Δικαιοῦμαι νὰ τὸ καυχῶμαι. Καὶ διὰ τοῦτο, ὅσοι ἔρχονται ἐκ τῶν βουλγαρικῶν συνόρων, πίπτουν διαρκῶς εἰς ἐνέδρας, διότι δὲν ἔχουν γιάφκες, δὲν ἔχουν ὁδηγοὺς καὶ συνδέσμους. Ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν ἀκλονήτους ἀποδείξεις, ὅτι εἴμεθα κύριοι τῆς καταστάσεως καὶ λυποῦμαι, διότι θέλετε νὰ ἐμφανίζετε τὴν Ἑλλάδα, ὅτι δῆθεν διατρέχει κίνδυνον ἡ ἐσωτερικὴ τάξις, διότι ἕνας ἀξιωματικὸς τοῦ Α)2 ἀπὸ τὴν Φλώριναν π.χ. ἔγραψεν, ὅτι εἰς τὰ Ἀμπελάκια πῆγαν καὶ ἔφαγαν δύο ἀποφυλακισθέντες. Μόνον ἀνίδεοι ἄνθρωποι ἠμποροῦν νὰ καταληφθοῦν ἀπὸ τοιοῦτον πανικόν. Μὴ φοβῆσθε, ὅσον εἴμεθα ἡμεῖς. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἔλθετε σεῖς καὶ καταληφθῆτε ἀπὸ πανικόν, ὁπότε θὰ πιάσετε καὶ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους ἀκόμα ἀπὸ τὸν φόβον σας. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς ἄλλο θέμα. Ἔπειτα ἀπὸ τὴν σύγχυσιν, ἡ ὁποία ἐπῆλθε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς, ἔπειτα ἀπὸ τὴν βάπτισιν τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὴν Δικτατορίαν εἰς κομμουνιστάς, ἔπειτα ἀπὸ τὴν σύγχυσιν κατὰ τὴν Κατοχὴν ὅπου τὰ ραδιόφωνα τοῦ Λονδίνου καὶ τῆς Ἀμερικῆς ὤθουν ὅλην τὴν νεολαίαν ν’ ἀνέβῃ εἰς τὰ βουνά, νὰ πάῃ εἰς τὸ Ε.Α.Μ. καὶ τὸ Ε.Λ.Α.Σ., ὅταν εἶχε χρηματοδοτηθῆ, τὸ Ε.Λ.Α.Σ. μὲ 1.000.000 τοὐλάχιστον χρυσὲς λίρες, αἱ ὁποῖαι ἐρρίφθησαν εἰς τὰς διαφόρους περιοχὰς καὶ παρεσύρθη ὁ κόσμος, ἔπειτα ἀπὸ τὴν σύγχυσιν αὐτὴν ἔχομεν ὑποχρέωσιν ἡμεῖς νὰ ψάξωμεν νὰ ἰδοῦμε ποῖοι εἶναι οἱ κομμουνισταὶ καὶ ποῖοι δὲν εἶναι. Δὲν θὰ βάλωμε τὸ μισὸ Ἔθνος ὅτι εἶναι ὠργανωμένο εἰς τὸ Κ.Κ.Ε. Ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ὡρισμένα στελέχη ἀποχωρίζονται ἀπὸ τὸν θανάσιμον ἐναγκαλισμὸν τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ πρέπει νὰ εἶναι εὐπρόσδεκτα ἐκ μέρους μας, ὄχι διότι θὰ ἔλθουν εἰς τὸ κόμμα μας, ἀλλὰ διότι ἐξυπηρετεῖται τὸ Ἔθνος. Καὶ ὅταν σήμερον πολιτευταί, οἱ ὁποῖοι ἔστω ἦσαν μὲ τὴν Ε.Δ.Α., κάμνουν τὴν δήλωσιν ὅτι δὲν εἶναι ὠργανωμένοι εἰς τὸ Κ.Κ.Ε., δὲν ἔχουν διαπράξει ἐγκλήματα καὶ ἀποσπῶνται καὶ ἔρχονται μὲ ἡμᾶς, ἡμεῖς θὰ ἐνθυμούμεθα τὶ εἶπον πέρυσιν; Ποῖον ἐθνικὸν κέρδος ἔχομεν ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν; Ἐλάχιστον. Ἔπρεπε ν’ ἀποσπάσωμεν τὰ συγχαρητήρια ὅλου τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου, ὅτι διὰ τῶν πολιτικῶν μεθόδων καὶ τῆς πειθοῦς μειοῦται καὶ ἀπομονώνεται ἡ δύναμις τοῦ Κ.Κ.Ε. Αὐτὸ εἶναι τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ μέγα κέρδος. Φοβεῖσθε μήπως στηριχθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς δύο ψήφους; Μὲ δύο ψήφους δὲν δύναται νὰ σταθῇ μία Κυβέρνησις. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πλειοψηφίαν. Ὁ κ. Κῦρκος νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει ψηφίσει οὔτε ὑπέρ, οὔτε κατὰ τοῦ Ἀτλαντικοῦ Συμφώνου. Ὁ κ. Καραμαούνας ἐψήφισεν ὑπέρ, παρὰ τοῦτο ἀποκηρύσεται καὶ ὁ κ. Καραμαούνας, διότι ἴσως κάθεται μαζὶ μὲ τὸν κ. Κῦρκον. Καὶ μᾶς λέει καὶ ἐπίσημος ξένος διὰ τὴν λεοπάρδαλιν, ὅτι τὰ στίγματα αὐτῆς δὲν φεύγουν ποτέ. Ἐὰν αὐτὸ τὸ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις τῶν Ἡν. Πολιτειῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ εἶναι εὐχαριστημένον τὸ Κ.Κ.Ε, διότι θὰ τοῦ χαρίσῃ τὸ 50% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διότι τόσοι εἶχον προσχωρήσει εἰς τὸ Ε.Α.Μ. καὶ Ε.Λ.Α.Σ., κατὰ τὴν κατοχήν. Μόνον ὑποστηρικτὴς τοῦ Κ.Κ.Ε. θὰ ἠδύνατο νὰ παράσχῃ τοιαῦτα ἐπιχειρήματα. (Χειροκροτήματα). Δὲν ὑπάρχει συνεπῶς καμμία βάσις ἐπικρίσεως διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Τὸ ἀναγνωρίζομεν, λέγει ἡ Ἀντιπολίτεσις ἀλλὰ φοβούμεθα μήπως γίνῃ εἰς τὸ μέλλον καμμία διαταραχή. Καὶ ἐπειδὴ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει κάθε λόγον νὰ μᾶς ἀνατρέψῃ, ἀμφιβάλλει ἐὰν εἰς τὸ μέλλον θὰ κρατήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ προτείνει τὴν ἀνατροπὴν ἀπὸ σήμερα. Δὲν ὑπάρχουν θέματα ἐπικρίσεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀδίκως ταλαιπωρεῖσθε, κ.κ. βουλευταί, κληθέντες εἰς ἔκτακτον σύνοδον εἰς περίοδον τόσου καύσωνος. Διότι τὶ νὰ συζητήσωμεν; Ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ; Εἴδατε ὅτι τὰ περιθώρια τῆς συζητήσεως καὶ ἡ εὐχέρεια τοῦ νὰ μεταβληθῇ ἡ οἰκονομικὴ πολιτική, εἶναι πολὺ περιωρισμένα, διότι οἱ πόροι εἶναι γνωστὸν πόθεν προέρχονται καὶ εἶναι στενόχωροι αἱ συνθῆκαι καὶ συνεπῶς πολὺ μικρὰ τὰ περιθώρια τῆς μεταβολῆς τοῦ οἰκονομικοῦ συστήματος. Ἡ δημοσία τάξις δὲν ἔχει διαταραχθῆ καθόλου. Καὶ ἐξακολουθοῦμεν ἀδίκως καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ συζήτησις, νὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία, νὰ ἡσυχάσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἡμεῖς νὰ ἐργασθῶμεν εἰς τὰ Ὑπουργεῖα μας.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πετραλιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§221Σ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ Στρατάρχης Παπάγος κατὰ τὴν περιοδείαν του εἰς τὴν Μακεδονίαν, εἰς ἕνα ἐκ τῶν λόγων του ἔκαμε μνείαν τοῦ ἐπεισοδίου τῆς μεταθέσεως τοῦ μοιράρχου Ἀμαλιάδος. Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Παπάγος κατὰ τὸν προχθεσινόν του λόγον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ ἐπανέλαβε πάλιν μὲ ἕνα ὑπαινιγμόν, ὅτι ἡ μετάθεσις τοῦ Μοιράρχου ἐνέχει στοιχεῖα κινδύνου τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὲ ἀκούσητε διὰ ὀλίγων. Ὁ Μοίραρχος Ἀμαλιάδος ὑπηρετοῦσεν εἰς τὴν φρουρὰν τῆς Βουλῆς. Κατὰ τὰς ἐκλογὰς τὰς δημοτικάς, μεταξὺ τῶν ἄλλων ὑποψηφίων, ἦτο καὶ ὁ ἀδελφὸς του ὑποψήφιος δήμαρχος Ἀμαλιάδος. Τὴν παραμονὴν τῶν ἐκλογῶν ὁ ἐν λόγῳ Μοίραρχος μετετέθη ἀπὸ τὴν φρουρὰν τῆς Βουλῆς εἰς τὴν Ἀμαλιάδα. Κατὰ τὰς δημοτικὰς ἐκλογὰς ἀντεπολιτεύθη τὸν ἀδελφόν μου καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀντεπολιτεύετο ὅλην τὴν οἰκογένειάν μου. Δὲν ἤμην διατεθειμένος νὰ δώσω σημασίαν τινὰ εἰς τὸν μοίραρχον αὐτόν, ἐὰν δὲν συνέβαινε τὸ ἑξῆς ἐπεισόδιον. Ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αἰτήσεως ἐκδόσεως ἑνὸς πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων, νὰ ζητήσῃ ἐξηγήσεις ἀπὸ τὴν ἀδελφήν μου διατί ἐψήφισε τὸν Πετραλιᾶν τῆς ὁποίας ὁ υἱὸς τελευταίως ἐφονεύθη πολεμῶν εἰς τὸν Γράμμον. Κατόπιν τούτου ἠξίωσα ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μεταθέσῃ ἐκεῖθεν τὸν μοίραρχον αὐτόν. Οὕτω λοιπὸν ἔχει τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἀκριβῶς τοῦτο τὸ γεγονὸς ἠθέλησεν, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, νὰ χαρακτηρίσῃ ὡς πρᾶξιν ἐπικίνδυνον εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν.

§222Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν ἐνδιαφέρει, κ. συνάδελφε, τὸ γεγονὸς τῆς μεταθέσεως τοῦ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοῦ, ἀλλ’ ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον ἐπεβλήθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ μετάθεσίς του.

§223Σ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Καὶ ἐπειδὴ πέραν τούτου ἐτέθη, κύριοι συνάδελφοι, ἐν ἀμφιβόλῳ ἡ ἐθνική μου ὑπόστασις.

§224ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§225Σ. ΠΕΤΡΑΛΙΑΣ. Ἐπειδή, λέγω, ἐτέθη ἐν ἀμφιβόλῳ ἡ ἐθνική μου ὑπόστασις, καθιστῶ γνωστὸν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ οἰκογένειά μου, πλὴν τῶν ἀγώνων τοὺς ὁποίους ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ κατὰ τοῦ κατακτητοῦ, θρηνεῖ καὶ τρία θύματα, τρία τέκνα της θυσιασθέντα εἰς τὸν βωμὸν τῆς Πατρίδος. Ἄν, λοιπόν, ἐγὼ εἶμαι ἐθνικῶς ἐπικίνδυνος, τότε ἐπιτραπήτω μοι νὰ εἴπω «ἐρρέτω τὸ Κράτος».

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Εὐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§227Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονὸς ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος διαταράξεως τῆς τάξεως, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Καὶ τὰ ὅσα καὶ μὲ τὸν τρόπον ποὺ τὰ εἶπεν ὁ κ. Λυκουρέζος δὲν ἀποτελοῦν παρὰ τὸ κατάλληλο ψυχολογικὸ κλῖμα. Πάντως ἐκεῖνοι ποὺ προβλέπουν τὴν διατάραξιν τῆς δημοσίας τάξεως, συνήθως δημιουργοῦν αὐτὸ τὸ ψυχολογικὸν κλῖμα διὰ νὰ ἠμπορέσουν κατόπιν νὰ δημιουργήσουν δημαγωγίαν. Ἀλλ’ ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ἂς ἐξετάσωμεν τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Λυκουρέζος· ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ ἕνα τρόπον τὰ ἀνέτρεψεν. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἴδωμεν εἰς ποῖα γεγονότα συνίσταται. Ὑπάρχει μόνον μία περίπτωσις. Ὅταν κάποιος ἀπεφυλακίσθη ἐπῆγε καὶ ἔγινε παππᾶς. Τὸ μοναδικὸ γεγονός. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι τοῦ ἀστυνομικοῦ μυθιστορήματος κατὰ τὸν τρόπον τῆς συρραφῆς. Καὶ ἂν θέλετε, αὐτὰ τὰ ἴδια μποροῦσαν νὰ πραχθοῦν καὶ τὸ 52 καὶ τὸ 50 καὶ τὸ 30 καὶ τὸ 31 καὶ τὸ 20. Πάλι συντάσσονται ἀπὸ τοὺς ἰδίους ἀνθρώπους τῆς ἰδίας νοοτροπίας, συντάσσονται ἀπὸ τὰ ὄργανα τοῦ ἀστυνομικοῦ μηχανισμοῦ. Ἐὰν σήμερα ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν δύσκολον θέσιν νὰ ἀποκρούῃ τέτοιες κατηγορίες τοῦ Συναγερμοῦ, αὐτὸ γίνεται διότι φέρει ἡ Κυβέρνηση ὁλόκληρες τὶς εὐθῦνες. Διότι ἡ Κυβέρνηση εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία διεκήρυξε τὸν Ἀστυνομικὸ μηχανισμό. Καὶ κάποτε ὁμιλῶντας διὰ τὸ θέμα αὐτὸ ὁ Πρόεδρός μας εἶπεν: «ἔρχεται περίπτωσις ποὺ ἡ τανάλια τοῦ ἀστυνομικοῦ μηχανισμοῦ θὰ συλλάβῃ καὶ ἐκείνους ποὺ κατασκευάζουν αὐτὸν τὸν μηχανισμόν». Καὶ ἡ Κυβέρνησης ἀφ’ ἧς ἐπτοήθηκε καὶ καθιέρωσε αὐτὸν τὸν μηχανισμὸ στὰ χρόνια τῆς δικτατορίας καὶ τῆς Κατοχῆς, εὑρίσκεται τώρα στὸ σημεῖο αὐτὸ νὰ τὴν καθίζῃ καὶ τὴν ἴδια στὸ σκαμνί. Αὐτὸ βεβαίως ἔχει μιὰ σημασία δι’ ὅλους μας. Ἀλλ’ ἰδιαιτέραν σημασίαν ἔχει διὰ μερικοὺς συναδέλφους ποὺ μετέστησαν ἀπὸ τὸ ἕνα κόμμα στὸ ἄλλο καὶ λέγουν ὅτι ἐπῆγαν πρὸς τὴν ΕΠΕΚ διότι ἡ ΕΠΕΚ εἶναι προοδευτικὴ Δημοκρατική. Ἐὰν ὅμως σκεφθοῦν αὐτὰ ποὺ εἶπα προηγούμενα, ὅτι ἡ ΕΠΕΚ καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἄφησε νὰ ἀναπτυχθῇ αὐτὸς ὁ μηχανισμός, τότε θὰ πρέπει νὰ σκεφθῇ ἂν μπορῇ νὰ δικαιολογηθῇ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ μετάστασίς τους. Ἀκόμη ὁ χαρακτηρισμὸς τῶν δύο κομμάτων σὲ προοδευτικῶν δημοκρατικῶν θὰ πρέπει νὰ γίνεται μόνον ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ πορεία τοὐλάχιστον, τοῦ τελευταίου ἔτους τῶν δύο Κομμάτων. Τὰ κόμματα αὐτὰ προεκλογικῶς ὑπεσχέθησαν εἰρήνευσιν, ἀλλ’ ἔχυσαν αἷμα. Τὰ κόμματα αὐτὰ ὑπεσχέθησαν νὰ καταργήσουν τὸ αἶσχος τῆς ἐξορίας, καὶ ὅμως ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται τὰ στρατόπεδα ἐξορίας. Καὶ εἰς τοὺς ὀλίγους ποὺ ἔδωκαν ἄδειαν, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ σταλοῦν καὶ ξαναστέλλονται πίσω. Αὐτὰ εἶναι τὰ Δημοκρατικὰ Προοδευτικὰ Κόμματα τοῦ Κέντρου. Ἐμεῖς ἐπανειλημμένα προειδοποιήσαμεν τὰ Κόμματα αὐτά, θελήσαμε πραγματικὰ νὰ τὰ βοηθήσωμε νὰ ἐκπληρώσουν τὸ πρόγραμμά τους, τὶς ὑποσχέσεις ποὺ ἔδωκαν στὸν λαό. Ὅμως ὡς τώρα δέν ἐξεπλήρωσαν τὸ πρόγραμμά τους.....

§228ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν φθάνει αὐτὸ τοῦ ἐκάματε δηλαδή;

§229Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δι’ αὐτὸ εἰς ἡμᾶς θὰ εἶναι πολὺ δύσκολον νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν. Ἀλλ’ ἀκόμη ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Λυκουρέζου δὲν ἦτο τίποτε ἄλλο παρὰ μία συνέχεια καὶ μία ἐνίσχυσις τῆς ἀγορεύσεως τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Συναγερμοῦ. Καὶ ὁ σκοπὸς ποῖος ἦτο; Νὰ περισπασθῇ ἡ προσοχὴ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀλλ’ ἰδιαιτέρως τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὸ βασικὸν οἰκονομικὸν θέμα. Ἔπρεπεν ἡ ἀτμόσφαιρα αὐτὴ ποὺ καλλιεργεῖται ἀπὸ τὸν Συναγερμικὸ τύπο, ἔπρεπε νὰ μεταφερθῇ καὶ ἐδῶ διὰ τῆς μεταφορᾶς τοῦ ἀστυνομικοῦ μυθιστορήματος διὰ νὰ ξεχάσουν οἱ γεωργοί, ὅτι τὰ προϊόντα τους σαπίζουν στὰ χέρια τους λόγῳ τῶν ἐξευτελιστικῶν τιμῶν, νὰ ξεχάσουν οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι, ὅτι ἔχουν μισθοπιέσεις, νὰ ξεχάσουν, ὅτι οἱ ὀλίγοι ἐργατοϋπάλληλοι καπηλεύονται καὶ ρουφοῦν τὸ αἷμα τους μὲ τὸ χαράτσι τῆς ἀσφαλείας. Μὲ αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἄλλαξεν ἔτσι τὴν συζήτησιν ὁ κ. Παπάγος. Τὴν συνέχισεν ὁ κ. Λυκουρέζος μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ὁ σκοπὸς αὐτὸς ἦτο ἡ ἐσωτερικὴ ταραχὴ νὰ ἀποσπασθῇ ὁ λαὸς ἀπὸ τὰ ζητήματά του καὶ ἰδιαίτερα τὰ οἰκονομικά. Καὶ στὸ ἐνδιάμεσο παρεστάθηκε καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος. Εἶπε μερικὰ πράγματα διὰ τὸ οἰκονομικό, ἐξήτασε τὸ οἰκονομικὸ θέμα. Δὲν ξεύρω ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ λαός, οἱ παραγωγοί, ὁ ἐργαζόμενος λαὸς ἂν παρακολουθοῦσε τὴν συζήτησιν αὐτὴν καὶ εἰς ὅποιον βαθμὸν τὴν παρακολουθοῦσε, εἴτε ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας εἴτε ἀπὸ τὸ ἀκροατήριον, ἀσφαλῶς θὰ ἀποροῦσε δι’ ἕνα πρᾶγμα. Διατὶ ὅλος αὐτὸς ὁ τεχνητὸς πάλιν θόρυβος διὰ τὸ οἰκονομικό, διατὶ ὅλοι αὐτοὶ οἱ μυστηριώδεις ἀριθμοὶ καὶ συλλογισμοί; Διατὶ νὰ φθάνωμε μόνον στὴν διαπίστωσιν συμπτωμάτων; Διατὶ νὰ μὴ εὕρωμεν τὶς αἰτίες ποὺ προὐκάλεσε τὸ ἀδιέξοδο, τὸ οἰκονομικό; Ὁ λαὸς ἁπλᾶ ἔτσι θὰ σκεφθῇ, καὶ μόνον ἔτσι θὰ καταλάβῃ ἂν αὐτοὶ ποὺ ἀσχολήθηκαν μὲ τὸ θέμα του ἐνδιεφέρθηκαν διὰ τὴν λύσιν του. Οὐδεὶς οὔτε ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Συναγερμοῦ δὲν θέλησε νὰ ἐρευνήσῃ τὴν πραγματικὴν αἰτίαν αὐτοῦ. Κύριοι, δέν εἶναι ζήτημα ἱκανότητος. Εἶναι γνωστὸν ὅτι, οἱ ἐκπρόσωποί των εἶναι κατηρτισμένοι, ἔχουν πλουσίαν πεῖραν ἐπιστημονικήν, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν τίθεται στὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ. Ἀκριβῶς γίνεται χρῆσις αὐτῆς τῆς πείρας καὶ τῆς καταρτίσεως διὰ νὰ ἀποκρύβεται ἡ βασικὴ αἰτία, καὶ αὐτὴ ἡ βασικὴ αἰτία εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ χώρα μας εἶναι ἐξηρτημένη ἀπὸ ξένην πολιτικήν. Δὲν θέλω νὰ εἴπω μὲ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἦτο δυνατὸν ἡ χώρα μας νὰ ζῇ ἐντελῶς ξεχωριστὰ ἀπὸ τὰ ἄλλα κράτη. Ὅμως ἄλλο συνεργασία, καὶ ἄλλο ἐξάρτησις, ὑποταγὴ εἰς μίαν ξένην πολιτικήν. Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικὸ γεγονὸς ποὺ δικαιολογεῖ ἀκριβῶς καὶ τὸ ἀδιέξοδο τὸ πολιτικό.

§230ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνταχθοῦμε στὸ σιδηροῦν παραπέτασμα, μὰ δὲν ντρέπεσθε;

§231Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν ντρέπεσθε, ποὺ κάμνετε τέτοιες διακοπές; Ἐγὼ δὲν ἔθεσα ἔτσι τὸ ζήτημα καὶ ἂν θέλετε νὰ ἀμφισβητήσετε τὰ γεγονότα αὐτά, ἐγὼ θὰ σᾶς φέρω σημερινὰ γεγονότα. Ἐὰν ρίξετε μιὰ ματιὰ στὰς ξένας ἐφημερίδας, ἐὰν διαβάσετε τὰς δηλώσεις ἑνὸς ξένου πρέσβυ, θὰ ἴδετε ποὺ σᾶς καθορίζει τίνος βουλευτοῦ ἡ ψῆφος ἔχει ἀξίαν καὶ τίνος δὲν ἔχει.

§232Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Ἐγνωρίσαμε τὸ λεπίδι καὶ τὴν κονσέρβα καὶ σᾶς ἀνεχόμεθα ἀκόμη.

§233Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Μὴ θέλετε νὰ γίνεται ντόρος. Ἐγώ, στὴν κατοχὴ ἤμουν στὴν Ἐθνικὴ ἀντίσταση, σὺ ποῦ ἤσουν;

§234Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Ἤμουνα στὴ φυλακή, διότι μὲ κατεδώσατε σεῖς, ποὺ καταδίδετε πάντα μὴ κομμουνιστὴ στοὺς ἀνακριτάς.

§235Γ. ΣΙΜΟΣ. Νὰ ἀνακαλέσῃ.

§236Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Δὲν ἀνακαλῶ καὶ ἐπαναλαμβάνω.

§237Γ. ΣΙΜΟΣ. Νὰ ἀνακληθῇ στὴ τάξι, κύριε Πρόεδρε. (Γέλωτες).

§238Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον, ὅτι τὸ βασικὸν γεγονὸς ποὺ καθορίζει τὸ ἀδιέξοδον, τὸ οἰκονομικοπολιτικὸν διὰ τὴν χώραν μας, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἐξαρτᾶται ἀπὸ μίαν ξένην πολιτικήν. Καὶ διευκρίνησα, ὅτι δὲν ἐννοῶ μὲ αὐτό, ὅτι ἠμποροῦσε ἡ χώρα μας νὰ ζῇ ξεχωριστὰ ἀπὸ τὰ ἄλλα Κράτη. Διευκρίνησα νὰ συνεργασθῇ. Ἀλλὰ στὴν περίπτωσι τῆς χώρας μας, δὲν ἔχομε συνεργασίαν, ἀλλ’ ἐξάρτησιν. Νὰ συνεργασθῇ, ἀλλὰ ἐπ’ ἴσοις ὅροις ἀμοιβαιότητας καὶ ἰσότητας. Διότι κύριοι, αὐτὴ ἡ ἐξάρτησις τῆς Ἑλλάδος, εἶναι αὐτὴ ποὺ φέρει τὸ ἀδιέξοδον αὐτὸ δι’ αὐτὸ εἶπον προηγουμένως, ὅτι ὅσοι ἠσχολήθησαν μὲ τὸ οἰκονομικὸν θέμα, δὲν θέλησαν νὰ πιάσουν τὸ ζήτημα εἰς τὴν οὐσίαν καὶ νὰ χρησιμοποιήσουν τὸν πλοῦτον τῶν γνώσεών των, διὰ νὰ τὸ λύσουν. Ἡ οὐσία εἶναι, ὅτι ἡ χώρα μας, ἡ πιὸ φτωχὴ ἀπὸ τὰς ἐντεταγμένας εἰς τὸ Ἀτλαντικόν, αὐτὴ ἡ χώρα μὲ τὸ πιὸ φτωχὸ Ἐθνικὸ εἰσόδημα, διαθέτει τὰ 18% τοῦ Ἐθνικοῦ της εἰσοδήματος διὰ πολεμικὰς δαπάνας.

§239ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σεῖς ἐδημιουργήσατε τὰς ἀνάγκας αὐτάς.

§240Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θὰ τὸ ἰδοῦμε αὐτό. Πάντως εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ χώρα μας νὰ διαθέτῃ τὰ 18% τοῦ Ἐθνικοῦ της εἰσοδήματος διὰ πολεμικὰς δαπάνας, στὸ ὄνομα μιᾶς βοηθείας ποὺ παίρνει. Δὲν θέλετε νὰ τὸ εἰπῆτε. Δὲν τολμᾶτε νὰ τὸ εἰπῆτε, διότι εἶσθε ἐξαρτημένοι. Ρίξετε ἂν θέλετε μία ματιὰ στὸν ἀγαπητό σας «Ἐθνικὸν Κήρυκα» καὶ στὴν «Ἀκρόπολη» ποὺ ἔχει τὶς δηλώσεις τοῦ φίλου σας Πρεσβευτοῦ. Γεγονός, ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ διαθέτουμε τὰ 50% καὶ πλέον τοῦ Ἐθνικοῦ μας Προϋπολογισμοῦ διὰ στρατιωτικοπολιτικὰς δαπάνας. Εἶναι φανερόν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀφήσῃ τὸν τόπον νὰ ὀρθοποδήσῃ οἰκονομικῶς. Ὁ κ. Καρτάλης διεκήρυξε μίαν ἀντιπληθωριστικὴν πολιτικὴν διὰ τῆς μειώσεως τῶν μὴ ἀναγκαίων δαπανῶν, διὰ φορολογικῶν μέτρων κλπ. Δηλαδὴ σὲ κάθε περίπτωσιν δὲν θίγονται οἱ οἰκονομικὲς δαπάνες, ἐνῷ πρόκειται νὰ ξεζουμισθῇ καὶ πάλιν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Διατί; Διότι αὐτὸ ὑπαγορεύουν ἐκεῖνοι ποὺ δίδουν τὴν δῆθεν βοήθειαν, ποὺ πάει ὁλόκληρος στὶς στρατιωτικοπολιτικὲς δαπάνες. Ἀκόμη ὑπάρχει καὶ τὸ δεύτερον στοιχεῖον ποὺ μᾶς ἐπιβάλει ἡ περίφημη αὐτὴ βοήθεια. Εἶναι τὸ ὅ,τι μᾶς ἀποκλείει νὰ ἔχωμεν ἐλεύθερες ἐμπορικὲς σχέσεις, ὅπου νομίζομεν, ὅτι ἠμποροῦμε νὰ εὕρωμε τιμὲς καλλίτερες διὰ τὰ προϊόντα μας, διὰ τὴν σταφίδα, τὰ καπνά, τὸ λάδι μας, ποὺ μένουν τώρα στὰ χέρια τῶν παραγωγῶν καὶ πεθαίνουν οἱ παραγωγοί μας ἀπὸ τὴν πεῖνα. Καὶ ἐρχόμεθα ἐδῶ καὶ φωνάζομε διὰ τοὺς παραγωγούς, διὰ τὰς Ἐπαρχίας. Ἀλλὰ σήμερον τίποτε δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, διότι ὑπάρχει ὁ φραγμὸς ποὺ μᾶς ἐπιβάλει ἡ βοήθεια καὶ ἡ ἐξάρτησις.

§241Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶσθε κατὰ τῆς βοηθείας;

§242Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶμαι ὑπὲρ οἱασδήποτε βοηθείας, ἐφ’ ὅσον δίδεται μὲ τὸν ὅρον τῆς ἀμοιβαιότητος καὶ δὲν ἐπιβάλει περιορισμούς. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).

§243Κ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Εἶσθε κομμουνιστής, ἢ ὅτι δήποτε ἄλλο;

§244Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ σᾶς ἐπιβάλλῃ κάποιαν ἐπίπληξιν, διότι ἠθελήσατε τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ τὴν μεταβάλλετε εἰς Ἀστυνομικὸν κρατητήριον. Εἶσθε πολὺ μικρός, ἐὰν.....

§245Κ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἐὰν νομίζω ἢ ὄχι εἶναι ἰδικός μου λογαριασμός. Σεῖς μεταβάλατε τὸ ἱερὸν αὐτὸ βῆμα εἰς χωνί.................. Εἶσθε κομμουνιστής;

§246Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Σᾶς ἀπήντησα καὶ σᾶς ἀπαντῶ καὶ διαφορετικὰ τώρα. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶμαι ἐκπρόσωπος τοῦ Ἔθνους. Διὰ τὸ ποῖα εἶναι τὰ φρονήματά μου, δίδω λογαριασμὸν μόνον εἰς τὸν λαόν. Μὲ ξεύρει ὁ λαὸς καὶ δι’ αὐτὸ μὲ ἔστειλεν ἐδῶ.

§247Κ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἐάν, κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ εἶμαι μικρός, ἐὰν σεῖς εἶσθε εἰς τὰ πράγματα καὶ ὑπῆρχε μία ἄκρα Δεξιά, ὅπως ἡμεῖς σᾶς λέγομε ἄκρα Ἀριστερά, θὰ μᾶς εἴχατε γδάρει. Σεῖς ἐσφάξατε τὰ παιδιά μας. Τὸ αἷμα τῶν ἀδελφῶν καὶ τῶν γονέων μας ἀχνίζει ἀκόμη. Ποιὸς ξέρει καὶ σύ.

§248Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἔχει κι’ ἄλλα τόσα ἔξυπνα παιδιὰ τὸ Κόμμα σας; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριοι συνάδελφοι, ἐμεῖς νομίζουμε καὶ εἶναι πρόγραμμα τῆς ΕΔΑ, ὅτι ἂν δὲν λυθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαρτήσεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας, δὲν πρόκειται νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν αὐτὸ ἀδιέξοδον. Καὶ σὰν Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα ἠθελήσαμε νὰ κάμωμεν σχετικὰς ἐπερωτήσεις ἐπὶ σχετικῶν ζητημάτων, ὅπως τὸ καπνικόν, καὶ δὲν εὑρήκαμε Βουλευτὰς διὰ νὰ τὰς ὑπογράψουν.

§249Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐγὼ ἔκαμα ἐπερώτησιν διὰ τὸν καπνικὸν καὶ δὲν εὑρῆκα κανένα διὰ νὰ τὴν ὑπογράψῃ. Σεῖς δὲν ἀνεζητήσατε κανένα.

§250Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω. (Χειροκροτήματα).

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σῖμος ἔχει τὸν λόγον.

§252Γ. ΣΙΜΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὀλίγα ἔχω νὰ εἴπω. Παρακαλῶ ἠρεμία, νὰ τὰ εἰποῦμε. Ἐὰν ἔχετε ἀντιθέτους ἀπόψεις, νὰ ἀνέλθετε εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ τὰς ἐκθέσετε. Διάβασα στὶς ἐφημερίδες, ὅτι ἡ συζήτηση στὴ Βουλὴ εἶναι ματαία, μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Πιουριφόϋ. Μὲ συγχωρεῖτε ἐὰν ἐγὼ δὲν πείστηκα. Ἐγὼ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ματαία καὶ ἐπιμένω, ὅτι ἡ τύχη τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ κριθῇ ἀπὸ ἡμᾶς, σὰν ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ λαὸ καὶ τοὺς ἀντιπροσώπους του κανεὶς ἄλλος δὲν ἔχει λόγο στὸν τρόπο ποὺ θὰ κυβερνηθῇ. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ πολὺ ὀλίγα πράγματα. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν βραχὺν βίον της ἡ Βουλή, ἀντιμετωπίζει διὰ δευτέραν φορὰν πολιτικὸν θέμα, καὶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ὅπως εἶπεν ὁ σεβαστὸς Πρόεδρος κ. Πασαλίδης, δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς Κυβερνητικῆς κρίσεως, ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς γενικωτέρας πολιτικῆς κρίσεως, διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ὑπεύθυνα ὅλα τὰ Κόμματα. Ἡ κρίσις αὐτή, δὲν εἶναι μόνον πολιτική, ἀλλὰ εἶναι γενικωτέρα κοινωνική, οἰκονομικὴ καὶ ἐθνική. Θὰ φέρω μερικὰ παραδείγματα, τί εἶδα ἐγὼ σὰν πρωτοεισελθὼν μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ὅταν συνεζητεῖτο τὴν πρώτην φορὰν τὸ πολιτικὸν θέμα, περίμενα, ὅτι θὰ ἀντέτασσεν ἡ Ἀξιωματικὴ Ἀντιπολίτευσις, ἕνα καλὸ ντοκουμενταρισμένο πρόγραμμα, καὶ ὅταν θὰ ψηφίζαμεν, θὰ καλούμεθα νὰ ἀποφανθοῦμε ποῖον πρόγραμμα ἦτο τὸ καλύτερον. Εἴμεθα ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, καὶ θὰ ἀναλάβωμεν τὴν εὐθύνην τῆς ψήφου μας. Νὰ μὲ συγχωρῆτε, ἀλλὰ ἐγὼ ἀντίθετα μὲ τὰ ψυχρὰ καθιερωμένα, τὴν Ἀντιπολίτευσιν τὴν τοποθετῶ εἰς ἕνα περισσότερον δημιουργικὸν πεδίον καὶ ὄχι τὴν στεῖραν κριτικήν. Ἐὰν ἕνα πρόγραμμα, ἦτο πράγματι πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξυπηρετοῦσε τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ, θὰ τὸ ἐψηφίζαμε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διεπιστώσαμεν, ἦτο ἡ πλήρης ἀνυπαρξία οἰκονομικοῦ προγράμματος ἐκ μέρους τῆς δεξιᾶς Ἀντιπολιτεύσεως.

§253Φ. ΓΕΡΟΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡμεῖς δὲν εἴμεθα Κυβέρνησις.

§254Γ. ΣΙΜΟΣ. Λυποῦμαι, ποὺ δὲν μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴ νὰ μὲ παρακολουθήσετε. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι τὴν Ἀντιπολίτευση τὴν τοποθετῶ ἐπὶ ἑνὸς δημιουργικοῦ πεδίου καὶ ὄχι εἰς τὴν στεῖραν κριτικήν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι ἀρνητικὴ ὑπηρεσία, ὅταν κρίνετε ἀρνητικῶς ἕνα πρόγραμμα, μὴ ἔχοντες νὰ ἀντιτάξετε ἕνα πρόγραμμα καλύτερον ἐκείνου τὸ ὁποῖον κρίνετε.

§255ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖον εἶναι τὸ ἰδικόν σας πρόγραμμα;

§256Γ. ΣΙΜΟΣ. Καὶ ὁ κ. συνάδελφος ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος τὸ ἰδικόν μας πρόγραμμα ἐπῆγε νὰ εἴπῃ καὶ σεῖς ἐξανέστητε.

§257ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ εἴδαμε τὸ ἰδικό σας πρόγραμμα εἰς τὴν ἔμπρακτον ἐφαρμογήν του...

§258Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑφ. Ἐξ.). Ὁ ρήτωρ δὲν ἠμπορεῖ νὰ πῇ μιὰ φράσιν καὶ τὸν διακόπτετε, ἀφήσατέ τον νὰ προχωρήσῃ.

§259Γ. ΣΙΜΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι πιστεύω ὅτι ὁ λόγος ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο δὲν εἶναι μονόλογος, ἀλλὰ τοὐναντίον εἶναι διάλογος, καὶ μάλιστα χρήσιμος. Ἐν τούτοις, εἶμαι ὑποχρεωμένος ἔπειτα ἀπὸ τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἐφαρμόσατε, νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ μὲ διακόψετε διὰ νὰ τελειώσωμε. Καθ’ ὅλον τὸν βραχὺν κοινοβουλευτικόν μου βίον ἤκουσα νὰ γίνεται κάθε τόσο θόρυβος γύρω ἀπὸ μεγάλα οἰκονομικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀλλ’ ὅταν ἔρχωνται τὰ θέματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα πράγματι συγκινοῦν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐδῶ μέσα, τὰ ἐξαντλοῦμεν μόνον μὲ λόγια. Τὰ προβλήματα τοῦ λαοῦ μετετράπησαν σὲ λογοκοπία καὶ σὲ ὡραία συζήτηση. Ὁ Ἑλλ. Συναγερμὸς ἐζήτησε τὴν σύγκλησιν τῆς Βουλῆς ἰδιαιτέρως ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος. Ἐγὼ ἐχάρηκα διότι εἶχα τὴν γνώμην ὅτι θὰ ἐτίθετο τὸ θέμα σωστὸ καὶ θὰ τὸ συνεζητούσαμε καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἴδωμεν καὶ τὸ οἰκονομικὸν πρόγραμμα ὅλων τῶν παρατάξεων. Ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις ἔθεσε πολιτικὸν ζήτημα, ἀλλὰ ὄχι μόνον διὰ τὸ θέμα τῆς μεταστάσεως τῶν βουλευτῶν. Ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέτοντας τὸ πολιτικὸν ζήτημα θὰ ἔπρεπε νὰ φέρῃ ἐν περισσοτέρᾳ λεπτομερείᾳ καὶ ἀναλυτικώτερον αὐτὰ τὰ ὁποῖα μᾶς εἶπεν ὁ ἀσθενήσας κ. Καρτάλης. Ἀκούοντες τὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἠκούσαμε τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ἀντιπαραβάλλῃ σοβαρὸν οἰκονομικὸν πρόγραμμα, γιὰ νὰ κρίνωμεν καὶ ἡμεῖς καὶ νὰ εἴπωμεν αὐτὸ τὸ οἰκονομικὸν πρόγραμμα εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συμφέρει περισσότερον εἰς τὸν λαόν. Δὲν συνέβη αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀντὶ τοῦ μεγάλου θέματος διὰ τὸ ὁποῖον ἐπὶ τόσας ἡμέρας διετυμπάνιζεν ὁ Παπαγικὸς τύπος, ἠκούσαμεν, ὅτι τὸ μεγάλο ζήτημα εἶναι.... τὸ θέμα Καραμαούνα καὶ Κύρκου. Κύριοι Συνάδελφοι δὲν εἶναι δική μου δουλειὰ νὰ κρίνω τὰ θέματα τῶν μεταστάσεων. Ἐγὼ ἐὰν ἤμην εἰς τὴν θέσιν οἱουδήποτε Βουλευτοῦ ὁ ὁποῖος ἐκλεγεὶς ὑπὸ τὴν σημαίαν ἑνὸς Κόμματος διεφώνει μὲ τὰς ἀρχὰς τοῦ Κόμματος αὐτοῦ, θὰ παρῃτούμην, δὲν θὰ ἔκαμνον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔγινεν. Ἀλλὰ σεῖς μὲ διδάξατε καθὼς καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ὁ ὁποῖος φαίνεται ὅτι ἔχει πικρὰν πεῖραν, ὅτι αὐτὸ εἶναι Σχολή. Δὲν θὰ κρίνω τὸ θέμα αὐτό. Θέλω μόνον νὰ τοποθετήσω τὸν ἑαυτό μου καὶ νὰ ἐπαναλάβω ὅτι ἂν ἐγώ, ἐὰν εὑρισκόμην εἰς τὴν θέσιν ἑνὸς βουλευτοῦ, ὁ ὁποῖος ἐκλεγεὶς ὑπὸ τὴν σημαίαν ἑνὸς κόμματος διεφώνει μετεκλογικῶς, νομίζω ὅτι τὸ σοβαρώτερον καθῆκον μου ἦτο νὰ παραιτηθῶ. Τὸ τραγικώτερον εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ κ. Παπάγος, μολονότι ἀνεγνώρισε τὸ οἰκονομικὸν χάος, μετετόπισε τὸ θέμα καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι ὑπάρχει οἰκονομικὸν χάος, ἀλλὰ τὸ θέμα τῆς μεταστάσεως τοῦ Κύρκου καὶ Καραμαούνα εἶναι τὸ σοβαρώτερον! Ὁ λαὸς πεινᾷ καὶ ὁ κίνδυνος προέρχεται ἀπὸ τὸν Κῦρκον καὶ Καραμαούνα! Ἂς ἔλθουν ὁ κ. Κῦρκος καὶ ὁ κ. Καραμαούνας νὰ δικαιολογήσουν τὰ πράγματα. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι καὶ ἡ Ἀξιωματικὴ Ἀντιπολίτευσις καὶ τὰ Κυβερνητικὰ Κόμματα δὲν ἔχουν οὐσιαστικὴν διαφορὰν εἰς οἰκονομικὰ θέματα. Ἔκαμον μίαν σκέψιν. Προσεπάθησα νὰ βασανίσω ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερον τὸ μυαλό μου καὶ κατέληξα εἰς τὴν σκέψιν, ὅτι ἄν συνέβαινεν ὁ κ. Στεφανόπουλος νὰ εἶναι εἰς τὰ ἑδώλια τὰ Ὑπουργικὰ καὶ ὁ κ. Καρτάλης εἰς τὰ ἑδώλια τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὰ αὐτὰ πράγματα θὰ ἔλεγον, διότι οὐσιαστικὴ διαφορὰ δὲν ἔχουν καμμίαν. Γνώμη μου εἶναι, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ ἀποτελεῖ τὴν λυδίαν λίθον μιᾶς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, εἶναι τὸ ἑξῆς, ποιοὶ ὠφελοῦνται. Ὠφελοῦνται οἱ πολλοὶ εἰς βάρος τῶν ὀλίγων, ἢ οἱ ὀλίγοι εἰς βάρος τῶν πολλῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὅλον ζήτημα. Λυποῦμαι ποὺ ἔχω νὰ διαπιστώσω, διότι δὲν μὲ παίρνει ἡ ὥρα καὶ εἶμαι ἀναγκασμένος μόνον τὴν διαπίστωσιν νὰ κάμω, ὅτι καὶ οἱ δύο ὑποστηρίζετε μίαν πολιτικὴν σύμφωνα μὲ τὴν ὁποίαν οἱ ὀλίγοι θὰ ὠφελοῦνται εἰς βάρος τῶν πολλῶν. Καὶ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ γίνεται κατάχρησις τοῦ ὅρου ἐθνικός, ἐθνικόφρων, ἐθνικοφροσύνη, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν ὑπάρχει περισσότερον ἐθνικὴ πολιτική, ἀπὸ ἐκείνην ἡ ὁποία ὠφελεῖ τοὺς πολλοὺς εἰς βάρος τῶν ὀλίγων.

§260Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ὑπάρχει καὶ ἄλλη, ἡ πολιτικὴ τῆς ἰσορροπίας. Νὰ μὴ ὠφελεῖται οὔτε νὰ βλάπτεται κανένας εἰς βάρος τοῦ ἄλλου.

§261Φ. ΓΕΡΟΘΑΝΑΣΗΣ. Καὶ ἡ πολιτικὴ τῆς δημοκοπίας τὴν ὁποίαν κάμνετε.

§262Γ. ΣΙΜΟΣ. Δὲν κάνω δημοκοπία. Ἡ πολιτική σας ὠφελεῖ μόνον τοὺς πλουτοκράτες. Ἤδη μέσα εἰς τὴν οὐσίαν αὐτὴν τῆς πολιτικῆς ὑπάρχει τὸ σπέρμα τῆς ἀποτυχίας της, διότι ὅταν ὠφελοῦνται οἱ ὀλίγοι εἰς βάρος τῶν πολλῶν, οἱ πολλοὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ἀγοραστικὴ δύναμη καὶ ἔτσι κανένα οἰκονομικὸ σύστημα δὲν μπορεῖ νὰ σταθῇ.

§263Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ὑποστηρίζει τοὺς ὀλίγους μὲ τὸ πρόγραμμά της.

§264Γ. ΣΙΜΟΣ. Διαφωνῶ. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὀρθῶς διέγνωσεν ὁ κ. Εὐφραιμίδης, ὅτι πράγματι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν αἰτίαν τῆς οἰκονομικῆς κακοδαιμονίας ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ οἰκονομικὴ πολιτική μας εἶναι ἐξάρτησις μιᾶς ξένης οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Χαρακτηριστικὸν εἶναι ἐπίσης καὶ ἐκεῖνο ποὺ ὁ κ. Α. Βαμβέτσος ὁ ὁποῖος δὲν ἀνήκει εἰς τὴν ἰδικήν μας πολιτικὴν μερίδα, γράφει εἰς γνωστὸν περιοδικὸν γι’ αὐτὸν τὸν τρόπον διαχωρίσεως τῆς ξένης βοηθείας: «Ἀλλὰ καὶ πῶς ἐξ ὑπαιτιότητος τῶν ἐνταῦθα ὀργάνων του διεσπαθίσθη ἓν σημαντικὸν μέρος τῆς βοηθείας, τὸ ὁποῖον ἔχασε μὲν ὁ Ἀμερικανὸς φορολογούμενος, ἀλλὰ δὲν ἐκέρδισεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διότι ὑπὸ τὴν μίαν ἢ ἄλλην μορφὴν ἐπανῆλθεν εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ ἐξηνεμίσθη». Δυστυχῶς κομματικοὶ καὶ ἐκεῖ λόγοι δὲν ἐπέτρεψαν μέχρι τοῦδε νὰ γίνῃ μία δικαστικὴ ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας ἔρευνα τοῦ τρόπου καθ’ ὃν διετέθη ἡ βοήθεια, ἐξετελέσθησαν ἔργα, ἐγένετο προμήθεια ὑλικῶν, ἐφηρμόσθη ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου ὑπὸ τῶν Ἀμερικανῶν ὑπευθύνων, τῶν ὁποίων ἐκτελεστικὰ ὄργανα ὑπῆρξαν αἱ Κυβερνήσεις μας, καὶ γενικῶς ἔδρασαν τὰ μέλη τῶν Ἀμερικανικῶν Ἀποστολῶν. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον μὲ τὸ θέμα, διότι τὸ θεωρῶ ἐξηντλημένον. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τώρα νὰ εἴπω καὶ μερικὰ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὁπωσδήποτε δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τὴν οἰκονομικήν της πολιτικὴν καὶ λυποῦμαι ποὺ δὲν εἶναι κανεὶς ἀπὸ τοὺς οἰκονομικοὺς Ὑπουργοὺς διὰ νὰ τοὺς ἀπαντήσω.

§265ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ ψηφίσετε τὴν Κυβέρνησιν;

§266Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.)... (Δὲν ἠκούσθη)....

§267Γ. ΣΙΜΟΣ. Δὲν συνηθίζομεν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ρυθμίζωμεν τὴν θέσιν μας ἀνάλογα μὲ τὸ τί συμφέρει εἰς τὸν κ. Ρέντην, ἐπιτρέψατέ μας νὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς ἰδικά μας κριτήρια καὶ βάσει τῶν κριτηρίων αὐτῶν νὰ ψηφίσωμεν.

§268Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὅταν ἱδρύετο ἡ ΕΔΑ ὑπεγράφη πρακτικὸν εἰς τὸ ὁποῖον μέσα ἐγράφετο, ὅτι τὰ κόμματα τὰ ὁποῖα προσχωροῦν εἰς αὐτὴν ἀνακτοῦν τὴν αὐτοτέλειάν των μετεκλογικῶς. Ἐὰν ναί, τότε διατὶ κατηγορεῖτε τὸν κ. Κῦρκον.

§269Γ. ΣΙΜΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐφύγατε πολὺ μακρυά.

§270Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Κῦρκος εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἀνακτήσῃ τὴν αὐτοτέλειάν του, διατὶ τὸν κατηγορεῖτε, ὅτι προσεχώρησεν εἰς τὴν Ε.Π.Ε.Κ.

§271Γ. ΣΙΜΟΣ. Ὁ κ. Κῦρκος κατῆλθεν ὑπὸ τὴν σημαίαν ἑνὸς κόμματος τοῦ ὁποίου τὸ πρόγραμμα εἶναι σαφῶς ἀντίθετον πρὸς τὸ πρόγραμμα τοῦ κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον προσεχώρησε. Ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι ἔπρεπε νὰ παραιτηθῇ ἐφ’ ὅσον διεφώνησε. Μὰ συνεχίζω. Ἕνα βασικὸν τῆς συκοφαντίας γνώρισμα εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγομεν ψαλίδα, δηλαδὴ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων. Ἐνῷ εἰς τὴν βιομηχανίαν ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν ὅλοι οἱ νόμοι, οἱ ὁποῖοι οὐσιαστικῶς τὴν καθιστοῦν δασμοβίωτον καὶ προνομιακήν, ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριά, τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα δὲν ἐπέτυχον καμμιᾶς εὐμενοῦς μεταχειρίσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι ἡ ὥρα κατάλληλος καὶ ἐλλείπει ὁ χρόνος νὰ σᾶς εἴπω τὶ ἔκαμε διὰ τὰ ἄλλα προϊόντα, τὸ, λάδι τὸ βαμβάκι, τὴν σταφίδα, τὸν καπνὸν κλπ. Ἐπίσης δὲν ἔχω καιρὸν νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐφώναξε, ὅτι ἐνδιαφέρεται διὰ τοὺς ἀγρότας δὲν ἐσκέφθη νὰ φέρῃ νόμον καὶ νὰ ἐπεκτείνῃ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἀπουσιάζει ὁ κ. Καρτάλης διὰ νά μοῦ εἴπῃ τὶ σημαίνει, ὅτι ἔλαβεν μέτρα ἀντιπληθωριστικὰ καὶ ἔκαμε ἕνα πρόγραμμα τοῦ ὁποίου ὅλες οἱ συνιστῶσες θὰ συνέτεινον εἰς τὴν ἄνοδον τῶν τιμῶν καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἔπεσεν ἡ χρυσῆ λίρα ὁ τιμάριθμος δὲν ἔπεσε. Πῶς τὰ κατάφερεν ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν ἐξεμεταλλεύθη τὸ εὐεργετικὸν αὐτὸ γεγονὸς τῆς πτώσεως τῆς λίρας, ὥστε νὰ ἐπέλθῃ καὶ κάμψις ταὐτοχρόνως τῶν τιμῶν; Αὐτὸ δὲν τὸ γνωρίζω.

§272Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Τὸ σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως, κ. συνάδελφε, εἶναι, ὅτι ἀντὶ νὰ φέρῃ εἰς σύγκρουσιν τὴν δραχμὴν μὲ τὰς τιμάς, ἔφερε τὴν δραχμὴν μὲ τὴν χρυσῆν λίραν καὶ ἔμειναν αἱ τιμαὶ αἱ ὁποῖαι ἔπαιζαν τὸν ρόλον τοῦ θεατοῦ. Ἡ πολιτικὴ ἔπρεπε νὰ εἶναι πολιτικὴ συγκριθέντων τιμῶν μὲ δραχμήν.

§273Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ βιομομηχανικὰ προϊόντα ἔχουν πέσει πολύ. Ὁ κ. Στεφανόπουλος ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν εἶναι ἐποχιακή. Ἀλλ’ ἐγὼ γνωρίζω, ὅτι ἡ τοιαύτη πτῶσις τῶν τιμῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀνωτέρα τοῦ 15%, ἐνῷ παρατηροῦμεν, ὅτι ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν ἔφθασε τὰ 40%. Ἐξ αὐτοῦ συνάγεται, ὅτι ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις δὲν δίδει πιστώσεις καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὑποχρεώνει τοὺς ὀφείλοντας νὰ πληρώνουν καὶ αὐτοὶ δὲν ἔχουν χρήματα, εἶναι ὑποχρεωμένοι ἢ νὰ κατεβάσουν τὶς τιμές των ἢ νὰ πωλήσουν χρυσὲς λίρες. Μὲ μίαν λέξιν τὸ πρόγραμμα τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ἐπιτυγχάνει.

§274Γ. ΣΙΜΟΣ. Ἔχω οὐσιώδεις ἀντιρρήσεις εἰς τὰς ἀπόψεις σας, ἀλλὰ δυστυχῶς δέν εἶναι ὥρα νὰ τὶς ἐκθέσω. Θέλω ἐπίσης νὰ ἐνθυμηθῶ, κ. συνάδελφοι, ὅτι παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐζήτησε κατ’ ἐπανάληψιν τὰ κατατεθέντα στοιχεῖα ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἠδιαφόρησε πρὸς τὴν αἴτησιν αὐτὴν καὶ τὰ στοιχεῖα δὲν ἦλθον. Ἐὰν ἤρχοντο εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ εἴχομεν στοιχεῖα διὰ νὰ ἀφήσωμεν πλέον ἀποτελεσματικῶς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§275Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Νομίζω, ὅτι δι’ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέτε πταίει ἡ Κυβέρνησις ἀφοῦ ἡ πλειοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς ἀποτελεῖται ἀπὸ μέλη τῆς Κυβερνήσεως.

§276Γ. ΣΙΜΟΣ. Ἐκεῖ τὰ πράγματα τὰ ρυθμίζουν ξένοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς βάζουν πάρα κάτω ἀπὸ τὸν ἑαυτόν τους. Γνωρίζω πολὺ καλά, ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχουν ξένοι, τῶν ὁποίων ἡ γνώμη παίζει ἀποφασιστικὸν ρόλον. Τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ ἐὰν δὲν δώσῃ ἔγκρισιν ὁ ἁρμόδιος Ἀμερικανός. Κάποτε ὅταν ἠρώτησα τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας διατὶ δὲν ἐφαρμόζει κάποιο μέτρον μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι δὲν τοῦ δίδει χρήματα ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή. Καὶ ὅταν τὸν ἠρώτησα πῶς εἶναι δυνατὸν τοῦτο, μοῦ εἶπεν, ὅτι εἶναι μία θλιβερὴ πραγματικότης τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ δεχθῶμεν. Ἐγὼ τὴν πραγματικότητα αὐτὴν δὲν τὴν δέχομαι. Παρὰ τὸ γεγονὸς αὐτό, ἡ Κυβέρνησις ἀνανέωσε διὰ δύο χρόνια παρατύπως τὴν ζωὴν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς. Βγάλετε, κύριοι, τὰ συμπεράσματα ποὺ θέλετε. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε ἔπειτα νὰ εἴπω, ὅτι κακῶς ἐπικρίνει ὁ Συναγερμὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ θέμα τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει πολλοὺς τίτλους νὰ ἐπιδείξῃ καὶ ἐκτελέσεις ἔκαμε καὶ συλλήψεις καὶ ἐκτοπίσεις καὶ δίκας καὶ τὰ στρατόπεδα διετήρησε. Τὶ ἄλλο ἠθέλατε νὰ κάμῃ; Ἐγὼ δοξολογῶ τὸν Θεὸν ποὺ ἀκούσαμε ἀπὸ τὸν κ. Λυκουρέζον ἀπὸ ποὺ προέρχεται ἀνησυχία γιὰ τὴ δημοσία ἀσφάλεια. Χρεωστῶ χάριτας εἰς τὸν Συναγερμὸν διότι ἀπὸ τὰ ἀπόρρητα στοιχεῖα ποὺ ἔφερε ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανένα οὐσιαστικὸν γεγονός, ἀλλὰ στηρίζονται ὅλα ἐπὶ ὑποθέσεων ἀνεξελέγκτων καὶ λέγονται γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς γνωστοὺς σκοτεινοὺς σκοπούς. Θέλω τώρα νὰ θυμηθῶ τὸ θέμα τῶν ἀπαλλοτριώσεων. Ἐκτυπήσατε τὶς καμπάνες, ἐχαλάσατε τὸν κόσμον, ἐβγάλατε λόγους. Καὶ ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα βγῆκε «ἀέρας φρέσκος». Ἀπὸ τὴν μιὰ τὸ Σύνταγμα, ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ Συναγερμός, ὁ ὁποῖος ἀντέδρασε οὐσιαστικῶς ἐπὶ ὅλων τῶν οὐσιωδῶν ζητημάτων......

§277Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Αὐτὸ δέν ἔχετε δικαίωμα νὰ τὸ λέτε. Ὁ κ. Κανελλόπουλος ἐδήλωσεν, ὅτι ὁ Συναγερμὸς εἶναι ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μοῦ δίνετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ δηλώσω, ὅτι ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι οἱ κομμουνισταὶ εἶναι προδόται τῆς Πατρίδος. (Θόρυβος).

§278Γ. ΣΙΜΟΣ. Δὲν εἶμαι προδότης, κ. συνάδελφε, σεῖς μπορεῖ νὰ εἶσθε προδότης. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχαμε τὸν καιρὸν νὰ ἀντιτάξωμε τοὺς τίτλους μας καὶ τότε θὰ βγάζαμε ὄχι πολὺ τιμητικὰ συμπεράσματα δι’ ὑμᾶς. (Θόρυβος).

§279Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Δὲν καταπολέμησεν ὁ Συναγερμὸς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν, ἀλλ’ ἐζήτησε νὰ μὴ περάσῃ παρὰ τὸ Σύνταγμα καὶ παρὰ τὸν νόμον.

§280Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὰ πρακτικὰ ὑπάρχουν καὶ κάθε κόμμα θὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του. Αἱ δικαιολογίαι δὲν λείπουν. Ἀλλὰ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὁ Συναγερμὸς κατεψήφισε τὰς ἀναγκαστικὰς μισθώσεις καὶ μίαν τροπολογίαν περὶ ἀπαλλοτριώσεως βάσει τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος.

§281Γ. ΣΙΜΟΣ. Θὰ δώσω ἐξηγήσεις καὶ πιθανὸν νὰ ἱκανοποιηθῆτε ἀπὸ τὰς ἐξηγήσεις αὐτάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θέλω νὰ συνομολογήσητε μὲ ἐμέ, ὅτι αἱ ἀπρέπειαι αὐταὶ τοῦ κ. συναδέλφου δὲν πρέπει νὰ λέγωνται ἐδῶ μέσα. Ἀντιπαρέρχομαι τὰς ὕβρεις ποὺ χαρακτηρίζουν ἐκεῖνον ποὺ τὰς εἶπε καὶ τὴν παράταξιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει.

§282Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει ὁ συνάδελφος, κ. Λιβαδᾶς νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φράσιν του. Τὸ βῆμα αὐτὸ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἱερὸν καὶ ἐλεύθερον. Τὸν ρήτορα, ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἀνήκῃ, ὀφείλομεν νὰ τὸν σεβώμεθα καὶ νὰ τὸν ἀκούωμεν.

§283Γ. ΣΙΜΟΣ. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω τὰς ἐξηγήσεις διὰ τὴν φράσιν, ἡ ὁποία προεκάλεσε τὴν ἔξαψιν. Εἶμαι ἀπὸ τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Γεωργίας. Καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ Συναγερμοῦ, ὅτι ἐδέχθη καὶ ἐκεῖνος ἐκεῖ διεύρυνσιν τοῦ νομοσχεδίου, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε σκοπὸν νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει μας ἕνα στενότατον νομοσχέδιον. Δὲν ὑπῆρξε στὴν Ἐπιτροπὴ παρὰ ἐλαχίστη μειοψηφία, ἡ ὁποία προήρχετο κυρίως ἀπὸ ἐμένα, ὁ ὁποῖος ἐπέμεινα εἰς περαιτέρω διεύρυνσιν τοῦ σχεδίου. Δυστυχῶς ὅμως ἔμεινα μειοψηφία. Ὅταν ὅμως ἤλθομεν ἐδῶ ὁ Συναγερμὸς παλινδρόμησε καὶ εἶπεν, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικὸν καὶ κατάφερε νὰ παρασύρῃ καὶ ὡρισμένους ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὸ νομοσχέδιον ἐχάθηκε.

§284Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Μόνον ἐπὶ μιᾶς διατάξεως.

§285Γ. ΣΙΜΟΣ. Ἐπὶ πολλῶν διατάξεων καὶ μάλιστα οὐσιωδῶν. Καὶ περαιτέρω ὅταν ἦλθε τὸ θέμα τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεων βάσει τοῦ ἄρθρου 17, ὁ Συναγερμὸς ἀντέδρασε πεισμόνως.

§286Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ὅπως καὶ σεῖς βέβαια, ἐψήφισεν ὑπὲρ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 17. Καὶ ὁ Συναγερμὸς ἐψήφισεν ἐναντίον.

§287Γ. ΣΙΜΟΣ. Διὰ νὰ τελειώνω, κ. συνάδελφοι, λέγω ὅτι ὁ Συναγερμός, ἔναντι ὅλης αὐτῆς τῆς καταστάσεως ζητῇ ἐκλογὰς διὰ νὰ λυθοῦν ὅλα τὰ προβλήματα. Ἐγὼ βλέπω ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωσις μεγαλώνει καὶ δὲν πιστεύω ὅτι μὲ τέτοιες ἐκλογὰς ποὺ ζητεῖ εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπευθοῦν τὰ ζητήματα. Ὁ Συναγερμὸς λέγει ὅτι χρειάζεται ἰσχυρὰ Κυβέρνησις. Καὶ ἰσχυρὰν Κυβέρνησιν θεωρεῖ τὴν Κυβέρνησιν ποὺ θὰ προκύψῃ ἔστω καὶ μὲ μίαν ψῆφον περισσοτέραν ἀπὸ τὰ ἄλλα κόμματα. Εἰς τὴν ἰδικήν μου γλῶσσαν, αὐτὸ δὲν λέγεται ἰσχυρὰ Κυβέρνησις, ἀλλὰ Κυβέρνησις δεδηλωμένης μειοψηφίας. Παρὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ θὰ ἐμφανισθῇ ἐδῶ μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ καταπολεμήσῃ τὴν τυχὸν ἀντίδρασιν τοῦ λαοῦ ἐναντίον της. Ἀλλ’ αὐτὸ λέγεται κοινοβουλευτικὴ δικτατορία, στὴ γλῶσσα μου καὶ αὐτὸ ἐπιζητεῖ ὁ Συναγερμός. Νομίζω ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ θέματα ἐπικρίσεως ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐπάνω εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα εἶναι ὅτι δὲν ἐτόλμησε νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ πρόγραμμά της, γιατὶ δὲν φαίνεται νὰ τὸ πιστεύει. Ἠρκέσθη εἰς πρόχειρα μέτρα, ὡς τὰ μέτρα ἐπιεικείας καὶ τὰ ἄλλα ἀτελῆ καὶ σπασμωδικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐφήρμοσε. Ὑπάρχει θέμα ἐπικρίσεως διότι δὲν ἐπροχώρησε μὲ πίστιν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματος, τὸ ὁποῖον ἐξήγγειλε προεκλογικῶς. Ἐκεῖ ἐπάνω εἶνε ἀκριβῶς τὸ θέμα τῆς ἐπικρίσεως καὶ πέραν ἀπὸ αὐτὸ ὑπάρχει τὸ γεγονὸς ὅτι μὲ τὴν τακτικήν της αὐτὴν ἀναθάρρησαν οἱ ἀντιδραστικὲς καὶ ἀντιδημοκρατικὲς δυνάμεις τῆς χώρας, ὥστε νὰ ἀπειλῆται θανάσιμος κίνδυνος γιὰ τὰ ὑπολλείμματα τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ λαοῦ μας. Ἀπὸ τὴν ἄποψι αὐτὴ οἱ εὐθύνες τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τεράστιαι.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§289ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. (Ὥρα 03.30′ π. μ.).