1952.05.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 91η

Τετάρτη 28 Μαΐου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι παρὰ τοῦ Μητροπολίτου Κῶ ἔλαβον τὴν ἑξῆς ἐπιστολὴν: Πρὸς τὴν Σεβαστὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Εἰς Ἀθήνας. Κύριε Πρόεδρε, Διὰ τοῦ παρόντος ἡμετέρου Ἀρχιερατικοῦ Γράμματος, διερμηνεύοντος τὰς εὐχαριστίας καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κῶ, παρακαλοῦμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε νὰ ἐκφράσητε τὰς εὐχαριστίας ἡμῶν πρὸς τὸ ἔντιμον βουλευτικὸν Σῶμα τῶν Ἑλλήνων, ἐπὶ τῇ ψηφίσει τοῦ νόμου 2100 τῆς 18 Ἀπριλίου, δι’ οὗ διάφοροι ναοὶ ἀνήκοντες εἰς τὸ Δημόσιον, προφρόνως ἐδωρήθησαν εἰς τὴν Ἱερὰν ταύτην Μητρόπολιν. Κύριος κατευθύνοι τὰ διαβήματα ὑμῶν, κύριε Πρόεδρε, εἰς πᾶν ἔργον εὐάρεστον αὐτῷ.

Εὐχέτης πρὸς Κύριον

† Ο ΚΩ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἐκπροσώπων αὐτοκινητιστῶν Πύργου, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ψήφισιν νομοσχεδίου, περιορίζοντες τῆς κυκλοφορίας φορτηγὰ αὐτοκίνητα ἰδιωτικῆς χρήσεως. Ὁ βουλευτὴς Πιερίας κ. Κ. Δημόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἑνώσεως μικροκαλλιεργητῶν καπνοπαραγωγῶν Κατερίνης ὁ «Ἥλιος», ζητοῦντος λῆψιν περιοριστικῶν καὶ προστατευτικῶν μέτρων πρὸς κατοχύρωσιν τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ πραγματικοῦ καπνοπαραγωγοῦ ἐπ’ ἀγαθῷ αὐτοῦ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Θεσ]νίκης κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως ἐκμισθωτῶν Δημοσίου, ζητούσης ἄρσιν τῶν ἐπιτάξεων καὶ γενικῶς τοῦ ἐνοικιοστασίου, τῶν μισθώσεων τοῦ Δημοσίου καὶ λοιπῶν νομικῶν προσώπων. Ὁ βουλευτὴς Θεσ]νίκης κ. Π. Βουδούρης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἐπιτροπῆς βιοπαλαιστῶν μικροϊδιοκτητῶν Ἀθηνῶν, ζητούσης τιμαριθμικὴν αὔξησιν τῶν μισθωμάτων, ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου γενικῶς ἀπὸ τὰ ἐπιτεταγμένα ἀκίνητα τῶν μικροϊδιοκτητῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικ]τίας κ. Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν μελῶν καὶ συνεργατῶν τῆς Ο.Α.Γ. ζητούντων ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς Ο.Α.Γ. Μπομποτῖνον Ι. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Ν. Κουπαροῦσος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κνίδης Γρεβενῶν, ζητοῦντος ἄρσιν ἀπαγορεύσεως τῆς αἰγοβοσκῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικ]τίας κ. Ι. Διαμαντόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀχαρνῶν, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ βοσκὴ ἐπὶ τοῦ ἀγροδασοκτήματος Κορομηλιά, ἐπὶ τῆς Πάρνηθος. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικ]τίας κ. Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν διαχειριστῶν ΚΤΕΦΛ Θηβῶν, Γεωργούτσου καὶ Μητάκου, ζητούντων ἄμεσον ψήφισιν νομοσχεδίου περὶ κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Εὐβοίας, ζητούντων τὴν ἐπιψήφισιν Νόμου προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Ὁ βουλευτὴς Θεσ]νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Χ. Κουρλίτη, Γ. Λεούδη καὶ Χ. Λεούδη, ἐγκατεστημένων ἐν τῇ περιοχῇ Χαρμάνκιοι (Θεσ]νίκης) διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἀναστολὴν μισθωμάτων τῶν παρ’ αὐτῶν κατεχομένων ἀπὸ 30ετίας ἀνταλλαξίμων κτημάτων καὶ ζητούντων τὴν ἐξαγορὰν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κεφαλλήνων Φυματικῶν νοσηλευομένων ἐν τῷ Νοσοκομείῳ Σανατορίῳ «ἡ Σωτηρία» διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην παρὰ τοῦ Ἀδελφάτου Φ.Κ.Κ. κατάργησιν τοῦ Σανατορίου Κεφαλληνίας καὶ ζητούντων τὴν διατήρησιν τούτου. Οἱ βουλευταὶ Μεσσηνίας κ. κ. Γ. Κοσμᾶς καὶ Α. Σχινᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Ὀρεινῆς Ὀλυμπίας, ζητούντων χορήγησιν σπόρων πρὸς σποράν, ἀναστολὴν ἀγροτικῶν χρεῶν, τροφοδοσίαν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πιερίας κ. Κ. Δημόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἀναπήρων πολέμου 1940–41 Νομοῦ Πιερίας, ζητούσης παραχώρησιν τοῦ οἰκοπέδου ἐφ’ οὗ τὸ ἀποτεφρωθὲν κτίριον τῆς οἰκονομικῆς Ἐφορίας Πιερίας, πρὸς ἀνέγερσιν οἴκου τῶν ἀπομάχων πολέμου. Ὁ βουλευτὴς Πιερίας κ. Κ. Δημόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ὑπηρετῶν ἑξαταξίων δημοτικῶν σχολείων τοῦ Νομοῦ Πιερίας, ζητούντων καταταβολὴν εἰς αὐτοὺς τῆς ἐκ 15% χορηγηθείσης ἀπὸ 1ης Φεβρουαρίου εἰς τοὺς κατωτέρους Δημοσίους ὑπαλλήλους αὐξήσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικ)τίας κ. Ι. Διαμαντόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πατατοκαλλιεργητικῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων καὶ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν/σμῶν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, ζητούντων τὴν ὑποχρεωτικὴν παρασκευὴν τοῦ στρατιωτικοῦ συσσιτίου ὡς καὶ φαγητὸν ἐκ γεωμήλων ἐν τοῖς ἑστιατορίοις τρεῖς τῆς ἑβδομάδος, τὴν πρόσμιξιν παταταλεύρου μετὰ σιταλεύρου πρὸς παρασκευὴν ἄρτου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἁγίας Φωτεινῆς παραπονουμένων κατὰ τοῦ Κτηματικοῦ γραφείου Θεσ)νίκης διὰ καθορισμὸν ἀναδρομικῶς ὑψηλῶν ἐνοικίων καὶ ζητούντων ἐπανεξέτασιν τοῦ ζητήματος παρόντων καὶ τῶν ἰδίων. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν Ἀστικῶν Λεωφορειούχων πόλεως Θεσ)νίκης διεκτραγωδούντων τὴν τραγικὴν οἰκονομικὴν των κατάστασιν καὶ ζητούντων τὴν ἐκ Θεσ)νικης εἰς Ἀθήνας μετάθεσιν 50 λεωφορείων. Οἱ βουλευταὶ Ἀρκαδίας κ.κ. Δ. Παπαδημητρίου καὶ Η. Παπαηλιοῦ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Παναρκαδικῆς Ὁμοσπονδίας Πολυτέκνων ζητούσης κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ νόμου 1910)1951. Οἱ βουλευταὶ Μεσσηνίας κ.κ. Α. Σχινᾶς καὶ Γ. Κοσμᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην ἀκύρωσιν τῆς δημοπρασίας ἀνεγέρσεως τμήματος νοσοκομείου ἐν Καλάμαις. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Μανέντης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κνίδης ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ αἰγοβοσκὴ εἰς τὰ δάση τῶν Βεντζίων. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Τσιπιανὰ–Λαμπίας–Ἠλείας, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Δασάρχου Πύργου διαταγὴν ἀποβολῆς ἐκ τῶν καλλιεργηθεισῶν ἐκτάσεων γῆς, θεωρηθεισῶν ὡς ἀκαλλιεργήτων ἀπὸ τῆς περιόδου κατοχῆς καὶ ἐντεῦθεν καὶ ζητοῦν ἀναστολὴν τῆς ἐν λόγῳ διαταγῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ συμφώνως τῇ διατάξει τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1619]1951 νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1532]1950 Α.Ν. «περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων» τὰς κατωτέρω ὑπ’ ἀ-

ριθ. πρωτ. Τ. 3785]30–5–1952, Τ. 3787]20–5–1952,

Π. 3784]20–5–52, Τ. 3783]20–5–1952, Τ. 3789]

20–5–1952, Τ.3788]20–5–52, Τ.3792]20–5–1952,

Τ.3786]20–5–52, Τ.3791]20–5–52, Τ.3790]20–5–

52, Τ.3912]27–5–52, Τ.3913]27–5–52, Τ.3914]27–

5–52 προτάσεις του πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐξ Ὑπουργῶν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω νόμου; 1) Ἀριθ. πρωτ. Τ. 3785 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι ἐν σχέσει μὲ τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Χημικῶν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1 τοῦ Ν. 1619]51, ἀποφανθῆτε σχετικῶς. Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ διέπουσα τὸ Ταμεῖον νομοθεσία. Ν. Διάταγμα 906]1941 Ὑπ’ ἀριθ. 5242]410]11–7– 46 καί 50903]6531]6–3–48 ἀποφάσεις τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας. Σκοπὸς συστάσεως τοῦ Ταμείου. Περιοδικαὶ παροχαὶ λόγῳ γήρατος, θανάτου καὶ ἀναπηρίας. Ἀριθμὸς ἠσφαλισμένων 1034. Ἀριθμὸς συνταξιοδοτουμένων 57. Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου: Τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ὑπομνήσεις μας, περὶ ἀποστολῆς τῶν οἰκονομικῶν του στοιχείων τῶν τελευταίων ἐτῶν, ἀπέφυγε τὴν ἀποστολὴν τούτων καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι γνωστὴ ἡ τελευταία οἰκονομικὴ του κατάστασις. Πόροι τοῦ Ταμείου Πόροι τοῦ Ταμείου τούτου εἶναι οἱ ἑξῆς: α) Μηνιαία ἀτομικὴ εἰσφορὰ ἐκ δρχ. 12.000 τῶν παρεχόντων ἐξηρτημένην ἐργασίαν χημικῶν ἠσφαλισμένων, β) Μηνιαία εἰσφορὰ ἐκ δρχ. 24.000 τῶν ἐλευθέρων ἐπαγγελματιῶν χημικῶν ἠσφαλισμένων καὶ τῶν ἀσκούντων ἰδίαν ἐπιχείρησιν τοιούτων. γ) Ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ ἐκ δρχ. 16.000 μηνιαίως δι’ ἕκαστον ἀπασχολούμενον ἠσφαλισμένον χημικόν. Κοινωνικοὶ πόροι. α) Εἰσφορὰ ἐκ δρχ. 300 ἀνὰ χίλια χιλιόγραμμα ἐπὶ παραγομένου τσιμέντου. β) Εἰσφορὰ ἐκ δρχ. 20 κατὰ χιλιόγραμμον ἀνύδρου οἰνοπνεύματος ἐν γένει εἰσπραττομένου δι’ εἰδικοῦ ἐνσήμου ἐπὶ τῶν ἀδειῶν μεταφορᾶς τοῦ καθαροῦ οἰνοπνεύματος. γ) Εἰσφορὰ ἐκ δρχ. 20 κατὰ χιλιόγραμμον νωπῆς ζύμης ἀρτοποιΐας καὶ δ) εἰσφορὰ ἐκ δρχ. 400 κατὰ τόννον ἐπὶ παραγομένων ἢ εἰσαγομένων ὀξέων. Ἐκ τῆς οἰκονομικῆς διαχειρίσεως τοῦ Ταμείου τούτου τοῦ ἔτους 1947 προκύπτει ὅτι τὰ μὲν ἐκ τῶν εἰσφορῶν τῶν ἠσφαλισμένων καὶ τῶν ἐργοδοτῶν ἔσοδα ἀνήρχοντο εἰς δρχ. 41.000.000 περίπου, τὰ δὲ ἐκ τῶν ἄνω κοινωνικῶν πόρων εἰς δρχ. 306.000.000 περίπου. Τὰ ἔξοδα τοῦ εἰρημένου Ταμείου κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο (παροχαὶ συντάξεως, δαπάναι διοικήσεως κλπ.) ἀνῆλθον εἰς δρχ. 239.000.000. Ἐκ τῶν ἄνω συνάγεται ὅτι οἱ κοινωνικοὶ πόροι ἀντιπροσωπεύουσι τὰ 88% περίπου τοῦ συνόλου τῶν ἐσόδων τοῦ Ταμείου. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει, ὅτι διὰ τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου σκοπεῖται ἡ ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦτο, κατὰ τὴν ὀρθὴν δὲ ἀρχὴν τῆς Δημοσιοοικονομικῆς Πολιτικῆς τὰ Ταμεῖα Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως θὰ ἔδει νὰ λειτουργῶσιν ἐφ’ ὅσον τὰ ἔσοδά των θὰ προέρχωνται κατὰ κύριον λόγον ἀπὸ τὰς εἰσφορὰς τῶν ἠσφαλισμένων καὶ μόνον ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει καὶ ἐξ ἐργοδοτικῶν τοιούτων ὡς ἐν προκειμένῳ, οὐχὶ ὅμως ἐκ κοινωνικῶν πόρων ἐπιβαρυνόντων κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον τὰ προϊόντα εὐρυτάτης καταναλώσεως (τσιμέντα, οἰνόπνευμα, νωπὴν ζύμην καὶ ὀξέα) προτείνομεν, ὅπως, συμφώνως τῇ παραγράφῳ 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1619/51 «περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. νόμου περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων» γνωμοδοτήσητε ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῶν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 3 τῶν περιπτώσεων ζʹ ηʹ θʹ καὶ ιʹ τοῦ Ν. Διατάγματος 906]1941 ἐπιβληθέντων κοινωνικῶν πόρων ὑπὲρ τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως χημικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαΐου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

2) Ἀριθ. πρωτ. Τ. 3787 Ἔχομεν τὴν τιμὴν θέσωμεν ὑπ’ ὄψει ὑμῶν τὰ κάτωθι, σχετικῶς μὲ τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλλήλων Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ. Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ διέπουσα τὸ Ταμεῖον τοῦτο νομοθεσία Κ.Δ. 5 7–1943 Α. Ν. 1053]1946.

Σκοπὸς τῆς συστάσεως τοῦ Ταμείου. Ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις κατὰ κινδύνων, ἀναπηρίας, γήρατος καὶ θανάτου. Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου. Βάσει τοῦ ἀπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1950 ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις αὐτοῦ ἐμφανίζεται ἡ ἑξῆς: Ἔσοδα:

Ἔξοδα:

Κατὰ ταῦτα τὸ πλεόνασμα τῆς χρήσεως τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου ἀνέρχεται εἰς δρχ. 549.000.000. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω στοιχείων, αἱ τακτικαὶ εἰσφοραὶ τῶν ἠσφαλισμένων καλύπτουν μόνον τὰ 7% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐσόδων, τῶν δὲ ἐργοδοτῶν τὰ 3% τούτων, ἐνῷ ὁ κοινωνικὸς πόρος τὰ 78% αὐτῶν. Ἐπειδὴ ἐν προκειμένῳ οἱ ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον τυγχάνουσι συγχρόνως, εἰς ἃς περιοχὰς ἐπεξετάθη καὶ λειτουργεῖ ὁ θεσμὸς τοῦ Ι.Κ.Α., ἠσφαλισμένοι καὶ εἰς τὸ Ἵδρυμα τοῦτο κατὰ κυρίαν ἀσφάλισιν καὶ ὁρμώμενοι ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς ὀρθῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, καθ’ ἣν τὰ ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ταμεῖα δέον νὰ λειτουργῶσι μόνον ἐκ τῶν εἰσφορῶν τῶν ὠφελουμένων καὶ οὐχὶ ἐκ κοινωνικῶν πόρων, προτείνομεν, συμφώνως τῇ παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1619]51 «περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1532]50 Α. νόμου περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων» τὴν κατάργησιν τοῦ δυνάμει τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Α.Ν. 1053]46 ἐπιβληθέντος ποσοστοῦ 5% ἐπὶ τῶν εἰσπράξεων τῶν πραγματοποιουμένων ὑπὸ τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ, ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλλήλων Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαΐου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

3) Ἀριθ. Πρωτ. Π. 3784 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψει ὑμῶν, τὰ κάτωθι ἐν σχέσει μὲ τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐργατῶν Κεραμοποιῶν Πλινθοποιῶν καὶ Ἀγγειοπλαστῶν. Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ διέπουσα τὸ Ταμεῖον τοῦτο νομοθεσία: Ν. 5997]1934—Ν. 742]1943. Σκοπὸς συστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφάλισις κατὰ ἀσθενείας, ἀναπηρίας καί γήρατος

Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου Κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1951 ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις αὐτοῦ ἐμφανίζεται ὡς ἑξῆς: Ἔσοδα

Κοινωνικὸς πόρος

Ἔξοδα

Κατὰ ταῦτα τὸ πλεόνασμα τῆς χρήσεως 1951 ὑπελογίσθη εἰς δραχμὰς 1.362.000.000. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω λογιστικῶν στοιχείων προκύπτει, ὅτι αἱ τακτικαὶ εἰσφοραὶ τῶν ἠσφαλισμένων καὶ ἐργοδοτῶν καλύπτουν τὰ 54% τῶν ἐσόδων, ὁ δὲ κοινωνικὸς πόρος τὰ 40% αὐτῶν. Ἐπὶ τούτοις, ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὴν γενικῶς τεθεῖσαν βασικὴν γραμμὴν τῆς κατ’ ἀρχὴν συντηρήσεως τῶν διαφόρων ἀσφαλιστικῶν Ταμείων ἐκ πόρων προερχομένων ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ οὐχὶ ἐκ κοινωνικῶν πόρων ἐπιβαρυνόντων κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν καὶ δὴ εἰς εἴδη χρησιμοποιούμενα εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ὁποίας τὸ Κράτος, ὡς γνωστὸν ἐθέσπισε διαφόρους φορολογικὰς ἀπαλλαγάς, προτείνομεν ὅπως, συμφώνως τῇ παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1619]51 «περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1532]50 περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων» γνωμοδοτήσητε ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τοῦ δυνάμει τοῦ ἄρθρου 1 § αʹ. τοῦ νόμου 742]1943 ἐπιβληθέντος ποσοστοῦ 2% ἐπὶ τῆς ἑκάστοτε τιμῆς πωλήσεως τῶν πωλουμένων προϊόντων κεραμοποιΐας, πλινθοποιΐας καὶ ἀγγειοπλαστικῆς, ὑπὲρ τοῦ εἰρημένου Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐργατῶν Κεραμοποιῶν, Πλινθοποιῶν καὶ Ἀγγειοπλαστῶν καὶ τοῦ ἐγγυητικοῦ κεφαλαίου Ὀργανισμοῦ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20)5)1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

4) Ἀριθ. πρωτ. Τ. 3783 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψει ὑμῶν τὰ κάτωθι, σχετικῶς μὲ τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλλήλων Φαρμακεμπορικῶν Ἐργασιῶν. Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ διέπουσα τὸ Ταμεῖον νομοθεσία. Νόμος 581)43. Ὑπ’ ἀριθ. 33021)Σ. 793)48 ἀποφ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Σκοπὸς συστάσεως τοῦ Ταμείου: Ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις κατὰ κινδύνων ἀναπηρίας, ἀτυχήματος γήρατος.

Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου: Βάσει τοῦ ἀπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1950 ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις αὐτοῦ ἐμφανίζεται ὡς ἑξῆς: Ἔσοδα:

Κοινωνικοὶ πόροι α) Ποσοστὸν 3% ἐπὶ τῆς τιμῆς τῆς κρατικῆς διατιμήσεως πάσης χονδρικῆς πωλήσεως εἰδικοτήτων. β) Συνεισφορὰ τῶν φαρμακείων ἅτινα δὲν ἀπασχολοῦσιν ὑπαλλήλους ὁριζομένη ὡς ἑξῆς: Διὰ φαρμακεῖα Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης ἴση πρὸς 3% ἐπὶ τοῦ νομίμου βασικοῦ μισθοῦ φαρμακοϋπαλλήλου ἔχοντος διετῆ ὑπηρεσίαν καὶ διὰ τὰ φαρμακεῖα τῶν λοιπῶν περιφερειῶν τῆς χώρας ἴση πρὸς 2%, ἐπὶ τοῦ βασικοῦ μισθοῦ φαρμακοϋπαλλήλου ἔχοντος ὑπηρεσίαν

Ἔξοδα:

Κατὰ ταῦτα τὸ πλεόνασμα τῆς χρήσεως 1950 τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου ἀνέρχεται εἰς δρχ. 2.272.000.000 μετ’ ἀφαίρεσιν δὲ καὶ τῶν κοινωνικῶν πόρων τὸ ἀπομένον πλεόνασμα ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 442.000.000. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται ὅτι αἱ τακτικαὶ εἰσφοραὶ τῶν ὠφελουμένων ἐκ τοῦ Ταμείου τούτου καὶ τῶν ἐργοδοτῶν ὑπερκαλύπτουσι τὰ ἔξοδα καὶ ἀπομένει ἱκανὸν πλεόνασμα ὅπερ δύναται νὰ ἀχθῇ εἰς ἀποθεματικὸν κεφάλαιον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ Ταμείου. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει ὅτι διὰ τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου σκοπεῖται ἡ ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις τῶν ὠφελουμένων ἐξυπηρετουμένων κατὰ κυρίαν ἀσφάλισιν ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, καὶ τὴν γενικὴν ἀρχὴν καθ’ ἣν τὰ Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ταμεῖα δέον νὰ λειτουργῶσιν, ἐφ’ ὅσον στηρίζονται κατὰ κύριον λόγον εἰς τὰς εἰσφορὰς τῶν ὠφελουμένων καὶ οὐχὶ εἰς κοινωνικοὺς πόρους, προτείνομεν, ὅπως, συμφώνως τῇ παραγρ, 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1619)51 «περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1532)50 Ἀναγκαστικοῦ νόμου περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων», γνωμοδοτήσητε ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῶν δυνάμει τῶν παραγράφων 3 καὶ 5 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 581)43 ἐπιβληθέντων ὡς ἄνω κοινωνικῶν πόρων, ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Φαρμακεμπορικῶν Ἐργασιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20–5–1952.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

6) Ἀριθ. Πρωτ. Τ. 3788. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς τὰς κατωτέρω ἐκτιθεμένας ἀπόψεις ἡμῶν ἀναφερομένας εἰς τοὺς πόρους καὶ τὰ ἔσοδα τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλληλικοῦ καὶ Ὑπηρετικοῦ Προσωπικοῦ Ἑταιρειῶν Τσιμέντων καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀποφανθῆτε σχετικῶς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. 1619)51. Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ νομοθεσία διέπουσα τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον.

Α.Ν. 895)37—Ν.Δ. 1766)42—Ν.Δ. 1924)42–43821]Σ

1087)49 καὶ 43822]Σ 1087]49 ἀποφάσεως Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Σκοπός. Ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις κατὰ κινδύνων, γήρατος, ἀναπηρίας καὶ θανάτου. Ἀριθμὸς ἠσφαλισμένων 500 περίπου. Ἀριθμὸς συνταξιοδοτουμένων 50 περίπου. Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου (Βάσει τοῦ ἀπολογισμοῦ τῆς χρήσεως 1950).

ΕΣΟΔΑ

ΔΑΠΑΝΑΙ

Ἐκ τῶν στοιχείων τούτων διαπιστοῦται ὅτι ἐκ μὲν τῶν ἐσόδων τοῦ Ταμείου τὰ 75% προέρχονται ἐκ κοινωνικοῦ πόρου ἔναντι ποσοστοῦ 7% εἰσφερομένου παρὰ τῶν ἠσφαλισμένων, ἐκ δὲ τῶν δαπανῶν του τὰ 46% διατίθενται ὡς ἔξοδα Διοικήσεως. Ἡ διατήρησις Κοινωνικῶν Πόρων βαρυνόντων τὴν κατανάλωσιν ὑπὲρ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου (ἐν προκειμένῳ ἡ κυρία ἀσφάλισις ἀσκεῖται ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ) στερεῖται οἱασδήποτε ἠθικῆς καὶ λογικῆς δικαιολογήσεως. Εἰδικώτερον εἰς τὴν παροῦσαν περίπτωσιν παρατηροῦμεν ὅτι ἐπιβαρύνεται ἀδικαιολογήτως ἡ τιμὴ πωλήσεως βιομηχανικοῦ προϊόντος εὐρυτάτης χρήσεως. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐπὶ σκοπῷ μειώσεως τοῦ κόστους τοῦ προϊόντος τούτου, ὅπερ ἐπιβαρύνεται ἀρκούντως καὶ ἐκ τῆς προσθέτου ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς 6% ἥτις τελικῶς ἐπιβαρύνει τὴν τιμὴν διαθέσεως, ὡς γενικὸν ἔξοδον ἑκάστης ἐπιχειρήσεως, προτείνομεν τὴν κατάργησιν τῆς βάσει τοῦ Ν.Δ. 1924]42 ἐπιβεβλημένης ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλλήλων καὶ Ὑπηρετικοῦ Προσωπικοῦ τῶν Ἑταιρειῶν Τσιμέντων Κοινωνικῆς Εἰσφορᾶς ἐκ ποσοστοῦ 2% ἐπὶ τῆς ἑκάστοτε τιμῆς πωλήσεως τσιμέντων καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως γνωμοδοτήσητε σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20]5]1952

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

5) Ἀριθ. Πρωτ. Τ. 3789. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς τὰς κατωτέρω ἀναπτυσσομένας ἀπόψεις ἡμῶν ἐν σχέσει πρὸς τοὺς πόρους καὶ τὰ ἔσοδα τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ Α.Ε. Οἰνοποιΐας, Ζυθοποιΐας καὶ Οἰνοπνευματοποιΐας καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀποφανθῆτε σχετικῶς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. 1619]51. Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ νομοθεσία διέπουσα τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον Α.Ν. 1654]1939 Ν. 1232]43–209838, 26470]44 κοινὴ

ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας

(Φ.Ε.Κ. 22 Β]44).

Ἐπιδιωκόμενος σκοπός. Ἐπικουρικὴ Ἀσφάλισις κατὰ κινδύνων ἀναπηρίας, γήρατος ἀνεργίας καὶ θανάτου. Ἀριθμὸς ἠσφαλισμένων 700. Ἀριθμὸς συνταξιοδοτουμένων 122. Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου.

(Βάσει τοῦ ἀπολογισμοῦ τῆς χρήσεως 1950)

ΕΣΟΔΑ:

ΔΑΠΑΝΑΙ:

Ἐκ τῶν ἀνωτέρω στοιχείων συνάγεται ὅτι, οἱ ὑπὲρ τοῦ Ἐπικουρικοῦ τούτου Ταμείου ὑφιστάμενοι κοινωνικοὶ πόροι δὲν ἀποτελοῦσι παρὰ ἀσήμαντον μέρος τῶν ἐσόδων του (6%), τοῦ δευτέρου μάλιστα ἐξ αὐτῶν, ἀτονοῦντος μετὰ τὴν κατάργησιν τῆς φορολογίας τοῦ ἀποταμιευομένου οἴνου. Πλὴν ὅμως μὴ δυνάμενοι νὰ ἀποστῶμεν τῆς ὑφ’ ἡμῶν τεθείσης καὶ γενικῶς παραδεδεγμένης ἀρχῆς καθ’ ἣν δὲν ἐπιτρέπεται διατήρησις κοινωνικῶν εἰσφορῶν, ὑπὲρ Ταμείων ἀσκούντων μάλιστα δευτερεύουσαν ἀσφάλισιν, προτείνομεν τὴν κατάργησιν αὐτῶν. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωμοδοτήσητε περὶ τῆς καταργήσεως τῶν ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ τῶν Α.Ε. Οἰνοποιΐας, Ζυθοποιΐας καὶ Οἰνοπνευματοποιΐας ὑφισταμένων κοινωνικῶν πόρων α) ἐκ δρχ. 2 κατὰ χιλιόγραμμον παραγομένου ἀνύδρου οἰνοπνεύματος παρὰ οἰνοπνευματοποιῶν βʹ κατηγορίας καὶ β) ἐκ δρχ. 0,20 κατ’ ὀκᾶν ἀποταμιευομένου οἴνου, ἐπιβεβλημένων διὰ τοῦ Ν. 1232|44 καὶ ἀναπροσαρμοσθέντων διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 209838 καὶ 26470|44 κοινῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20–5–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

7) Ἀριθ. Πρωτ. Τ. 3792 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς τὰς κατωτέρω ἀναπτυσσομένας ἀπόψεις ἡμῶν, ἀναφερομένας εἰς τὰ ἔσοδα καὶ τοὺς πόρους τοῦ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Πειραιῶς, καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωμοδοτήσητε σχετικῶς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ

Ν. 1619|51.

Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ νομοθεσία διέπουσα τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον.

Α. Ν. 87|1936 — Β.Δ. 3|8|4|1937 — Ν.Δ. 1908|42 —

Ν. 1229|44.

Σκοπός. Παροχὴ τακτικῶν καὶ ἐκτάκτων βοηθημάτων εἰς τοὺς μετόχους ἢ τὰς οἰκογενείας των διὰ τὰς περιπτώσεις ἀτυχήματος, γήρατος, ἀσθενείας, ἀποχωρήσεως καὶ θανάτου. Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου. Παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ὑπομνήσεις μας τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον δὲν ὑπέβαλεν ἡμῖν τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι γνωστὴ ἡ οἰκονομική του κατάστασις. Πόροι τοῦ Ταμείου. Πλὴν τῶν ἄλλων ἐσόδων τοῦ Ταμείου (εἰσφοραὶ ἠσφαλισμένων, πρόσοδοι περιουσίας κλπ.), ἐθεσπίσθησαν διὰ κατοχικῶν νομοθετημάτων ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ οἱ κάτωθι κοινωνικοὶ πόροι: 1) Ποσοστὸν 10% ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τῶν ἐπιβαλλομένων χρηματικῶν ποινῶν καὶ προστίμων ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ ὁριζομένου ποσοῦ πρὸς μετατροπὴν ποινῆς (Ν. 1229|44). 2) Πάγια ποσὰ καταβαλλόμενα παρὰ παντὸς πολίτου εἰς ὃν ἐπιβάλλεται ποινὴ φυλακίσεως ἢ ἀνωτέρα (Ν.Δ. 1908] 42—Ν. 1229]44 καὶ μεταγενέστεραι Ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις ἀναπροσαρμογῆς). 3) Ποσοστὸν 20% ἐπὶ πλέον τοῦ καταβαλλομένου ποσοῦ κατὰ τὸν Ν. ΓΠΘΗʹ περὶ δικαστικοῦ ἐνσήμου (Ν. 1229]44). Περὶ τοῦ χαρακτῆρος τῶν ὡς ἄνω πόρων, ὡς πραγματικῶν φορολογιῶν ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Πειραιῶς, οὐδεμία ἀμφιβολία καταλείπεται, διὰ τὸν λόγον ὅτι, βαρύνουσι πρόσωπα συναλλασσόμενα μετὰ τῶν Δικαστικῶν Ἀρχῶν, οὐδεμίαν ὠφέλειαν προσδοκοῦντα ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ Ταμείου τούτου. Ἡ διατήρησις τῶν φορολογιῶν τούτων ὑπὲρ τοῦ εἰρημένου Ταμείου ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ κρίνεται ἐπιτετραμμένη, λαμβανομένου μάλιστα ὑπ’ ὄψιν: α) Ὅτι πρόκειται περὶ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Ἐλευθέρου Ἐπαγγέλματος καὶ β) Ὅτι ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τῆς κυρίας ἀσφαλίσεως τῶν μετόχων τοῦ Ταμείου τούτου (τοῦ Ταμείου Συντάξεως Νομικῶν) ὑφίσταται ἱκανὸς ἀριθμὸς κοινωνικῶν εἰσφορῶν ὧν τὸ βάρος φέρει ὁλόκληρος ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία. Διὰ τοὺς λόγους τούτους προτείνομεν τὴν κατάργησιν τῶν ἀνωτέρω κοινωνικῶν πόρων ὑφισταμένων ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Πειραιῶς καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως ἀποφανθῆτε ἐπὶ τῆς προτάσεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20–5–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. Τ. 3786 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι, ἐν σχέσει μὲ τὸ Ταμεῖον Ἐξόδου καὶ Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Βιομηχανίας Καπνοῦ. Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ διέπουσα τὸ Ταμεῖον τοῦτο νομοθεσία. Ν. 5967)33 Α. Ν. 440)37 ἀπόφασις, Α. 1937/12–2–46 Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν.

Ὑπηρετοῦν προσωπικὸν παρὰ τῷ Ταμείῳ: Ὑπάλληλοι 12. Σκοπὸς συστάσεως τοῦ Ταμείου. Χορήγησις ἐφ’ ἅπαξ παροχῶν εἰς ἀνέργους ὑπαλλήλους τῆς Καπνοβιομηχανίας καὶ ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων κατὰ τῆς ἀναπηρίας, γήρατος καὶ θανάτου. Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου. Βάσει τοῦ ἀπολογισμοῦ τοῦ ἔτους 1950 αὕτη ἐμφανίζεται ὡς ἑξῆς:

ΕΣΟΔΑ:

ΕΞΟΔΑ:

Κατὰ ταῦτα τὸ πλεόνασμα τῆς χρήσεως 1950 τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 1.221.000.000 μετ’ ἀφαίρεσιν δὲ καὶ τοῦ ὡς ἄνω κοινωνικοῦ πόρου τὸ ἀπομένον πλεόνασμα ἀνέρχεται εἰς δρχ. 873.000.000. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω στοιχείων αἱ τακτικαὶ εἰσφοραὶ τῶν ὠφελουμένων ἐκ τοῦ Ταμείου τούτου καὶ τῶν ἐργοδοτῶν ὑπερκαλύπτουσι τὰ ἔξοδα καὶ ἀπομένει ἱκανὸν πλεόνασμα ὅπερ δύναται νὰ ἀχθῇ εἰς ἀποθεματικὸν κεφάλαιον. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει, ὅτι διὰ τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου σκοπεῖται ἡ ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις τῶν μισθωτῶν Βιομηχανίας καπνοῦ, ἐχόντων κυρίαν ἀσφάλισιν εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ἑπόμενοι καὶ πρὸς τὴν χαραχθεῖσαν γενικὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν προσθέτων φορολογιῶν ἐπὶ τῷ τέλει μειώσεως τοῦ κόστους τῶν ἀγαθῶν καὶ ἰδίᾳ τῶν εὐρυτάτης καταναλώσεως τοιούτων ὡς εἶναι ὁ καπνός, προτείνομεν ὅπως συμφώνως καὶ πρὸς τὴν τεθεῖσαν ἀρχὴν καθ’ ἣν τὰ ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ταμεῖα δύνανται νὰ λειτουργῶσιν ἐφ’ ὅσον στηρίζονται κατὰ κύριον λόγον εἰς τὰς εἰσφορὰς τῶν ἠσφαλισμένων, οὐχὶ δὲ εἰς κοινωνικοὺς πόρους, γνωμοδοτήσητε, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1619]51 «περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1532]50 Α.Ν. περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων», ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου 5967]33 (ἄρθρον 6 παράγραφος 1) ποσοστοῦ ἐκ δρχ. 0,50 κατὰ χιλιόγραμμον ἐπὶ τοῦ ἐντὸς τοῦ Κράτους καταναλισκομένου καπνοῦ ὡς τοῦτο ἀναπροσηρμόσθη δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α 1937]12–2–46 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς δρχ. 15, ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἐξόδου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Βιομηχανίας Καπνοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20–5–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

9) Ἀριθ. Πρωτ. Τ. 3791 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς τὰς ἐν συνεχείᾳ ἀναπτυσσομένας ἀπόψεις ἡμῶν, ἀναφερομένας εἰς τὰ ἔσοδα καὶ τοὺς πόρους τοῦ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Ἀθηνῶν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀποφανθῆτε σχετικῶς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. 1619]51. Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ νομοθεσία διέπουσα τὸ Ταμεῖον.

Ν.Δ. 16]20]1]1941—Ν.Δ. 1029]42-Δ. 31]1]3]2]1945

Β.Δ. 8]1 4]2]1946—Α.Ν. 1139]46 Β.Δ. 24]5]6]50—Β.Δ.

⅜/1951. Σκοπὸς τοῦ Ταμείου. Παροχὴ βοηθημάτων εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους ἢ τὰς οἰκογενείας των εἰς περίπτωσιν ἀποχωρήσεως, γήρατος, ἀναπηρίας, ἀσθενείας καὶ ἀτυχήματος. Ἀριθμὸς ἠσφαλισμένων περίπου 3.700. Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου. (Βάσει τῶν ἀποτελεσμάτων χρήσεως τῆς περιόδου 1950/51).

ΕΣΟΔΑ

ΔΑΠΑΝΑΙ

Λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν α) ὅτι ἡ ὑπὸ τοῦ Ταμείου αἰτουμένη ἀσφάλισις εἶναι ἐπικουρική, ἀσφαλιζομένων κυρίως τῶν μετόχων αὐτοῦ εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Νομικῶν β) Ὅτι καὶ ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τῆς κυρίας ἀσφαλίσεως τῶν Δικηγόρων Ἀθηνῶν εἰσφέρει ποικιλλοτρόπως παρὰ πᾶν δίκαιον ὁλόκληρος ἡ Ἑλληνικὴ Οἰκονομία, γ) Ὅτι οἱ παρὰ τῷ Ταμείῳ τούτῳ ἠσφαλισμένοι τυγχάνουσιν ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίαι κατ’ ἐλάχιστον δὲ ποσοστὸν ἐξηρτημένοι μισθωτοὶ καὶ δ) ὅτι καὶ τὰ ἐξ ἐνσήμων ἔσοδα αὐτοῦ ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει βαρύνουσι τοὺς συναλλασσομένους πολίτας, θεωροῦμεν τὴν ὑπὲρ τοῦ εἰρημένου Ταμείου διατήρησιν Κοινωνικῶν Εἰσφορῶν ὡς ἀντιβαίνουσαν πρὸς πᾶσαν λογικὴν ἄποψιν τοῦ ζητήματος. Διὰ τοὺς λόγους τούτους προτείνομεν τὴν κατάργησιν ἁπάντων τῶν Κοινωνικῶν Πόρων τοῦ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Ἀθηνῶν οἵτινες ἀνωτέρω ἀναλυτικῶς μνημονεύονται καὶ ἥτις κατάργησις οὐδένα σοβαρὸν ἀντίκτυπον πρόκειται νὰ ἐπιφέρῃ εἰς τὴν ὅλην οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ Ταμείου, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν σημαντικῶν πλεονασμάτων τῆς διαχειρίσεως αὐτοῦ. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω παρακαλοῦμεν ὅπως ἀποφανθῆτε σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20)5)1952

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

10) Ἀριθ. Πρωτ. Τ 3790 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς τὰς ἐν συνεχείᾳ ἀναπτυσσομένας ἀπόψεις ἡμῶν ἀναφερομένας εἰς τοὺς πόρους καὶ τὰ ἔσοδα τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ τῆς Ἀνωνύμου Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀποφανθῆτε σχετικῶς συμφώνως ταῖς διατάξεσι τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. 1619)651. Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ νομοθεσία διέπουσα τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον. Α.Ν. 1740|1939 — Ν.Δ. 1068]42–3155]42 ἀπόφασις Ὑπουργοῦ Συγκοινωνίας. Ἐπιδιωκόμενος σκοπός. Ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις κατὰ κινδύνων ἀναπηρίας, γήρατος καὶ θανάτου. Ἀριθμὸς ἠσφαλισμένων 1931. Ἀριθμὸς συνταξιοδοτουμένων 149. Ὑπηρετοῦν προσωπικόν: Ὀργαν. θέσεις 6—Ὑπηρετοῦντες 5. Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου.

(Βάσει τοῦ ἀπολογισμοῦ τῆς χρήσεως 1950)

ΕΣΟΔΑ:

ΔΑΠΑΝΑΙ

Ὁμοίως διὰ τὴν χρῆσιν 1951 προβλέπεται διὰ τὸν Προϋπολογισμόν:

Ἐκ τῶν ἀνωτέρω λογιστικῶν στοιχείων προκύπτει, ὅτι ὑπὲρ τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου τοῦ Προσωπικοῦ τῆς Α.Ε.Ε. ὑδάτων, ὑφίσταται κοινωνικὴ εἰσφορὰ συνισταμένη εἰς ποσοστὸν 1% ἐπὶ τῶν λογ)σμῶν ὑδροληψίας βαρύνουσα ἀποκλειστικῶς τοὺς ὑδρολήπτας τοῦ δικτύου καὶ ἀποτελοῦσα τὰ 16% τῶν ὅλων ἐσόδων του. Ἐπειδὴ τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον ἀσκεῖ Ἐπικουρικὴν Ἀσφάλισιν (κυρία ἀσφάλισις τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων παρὰ τῷ Ι.Κ.Α.), ἐπ’ οὐδενὶ δὲ λόγῳ εἶναι ἐπιτετραμμένη ἡ χάριν ὀργανισμοῦ δευτερογενοῦς ἀσφαλίσεως μισθωτῶν ἐπιβάρυνσις τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, διὰ τὸν λόγον τοῦτον προτείνομεν τὴν κατάργησιν τῆς ὡς ἄνω εἰσφορᾶς ἄλλωστε καὶ ἡ ὑπὲρ αὐτοῦ ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει βαρύνει τὴν κατανάλωσιν ὑπολογιζομένη εἰς τὰ γενικὰ ἔξοδα τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ τελικῶς ἐπιρριπτομένη ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ ὕδατος. Ἑπόμενοι τῶν προεκτεθεισῶν σκέψεών μας παρακαλοῦμεν ὅπως, γνωμοδοτήσητε συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1 τοῦ Ν. 1619/51 περὶ τῆς καταργήσεως τῆς ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ Α.Ε.Ε. Ὑδάτων, ἐπιβεβλημένης Κοινωνικῆς Εἰσφορᾶς διὰ τοῦ Ν.Δ. 1068)42 καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3155)42 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνίας, συνισταμένης εἰς ποσοστὸν 1% ἐπὶ παντὸς ἐκδιδομένου ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων λογαριασμοῦ ὑδροληψίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20–5–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

7) Ἀριθ. Πρωτ. Τ. 3912 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι σχετικῶς μὲ τὸ Ταμεῖον Προνοίας Προσωπικοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ. Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ διέπουσα τὸ Ταμεῖον νομοθεσία. Ν. 2868]1922–45117]16–3–1932 Ἀπόφασις, Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας — 37849]Σ]1935 Ἀπόφασις, Ὑπουργοῦ Ἐργασίας–Α.Ν. 1053]1946. Σκοπὸς συστάσεως τοῦ Ταμείου. Ἐφ’ ἅπαξ παροχὴ χρηματικοῦ βοηθήματος εἰς τοὺς ἐξερχομένους τῆς ὑπηρεσίας. Ἀριθμὸς ἠσφαλισμένων 66. Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου.

(Βάσει τοῦ Προϋπολογισμοῦ χρήσεως 1951)

ΕΣΟΔΑ:

ΕΞΟΔΑ:

Κατὰ ταῦτα τὸ πλεόνασμα τῆς χρήσεως 1951 τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου ἀνέρχεται εἰς δρχ. 145.950.000 μετ’ ἀφαίρεσιν δὲ καὶ τῶν κοινωνικῶν πόρων τὸ ἀπομένον πλεόνασμα εἰς δρχ. 21.950.000. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι αἱ τακτικαὶ εἰσφοραὶ τῶν ὠφελουμένων ἐκ τοῦ Ταμείου τούτου καὶ τοῦ ἐργοδότου ὑπερκαλύπτουσι τὰ ἔξοδα καὶ τὸ ἀπομένον πλεόνασμα δύναται ν’ ἀχθῇ εἰς ἀποθεματικὸν κεφάλαιον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐκτάκτων ἀναγκῶν τοῦ Ταμείου. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν 1) ὅτι διὰ τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου σκοπεῖται ἡ Πρόνοια (παροχὴ ἐφ’ ἅπαξ) ὑπὲρ τῶν ἠσφαλισμένων, οἵτινες ἐξυπηρετοῦνται κατὰ κυρίαν ἀσφάλισιν ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἐπικουρικὴν τοιαύτην ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλλήλων Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ καὶ 2) τὴν γενικὴν ἀρχήν, καθ’ ἣν οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ καὶ λοιπὰ εἰδικὰ Ταμεῖα δέον νὰ λειτουργῶσιν ἐφ’ ὅσον στηρίζονται κατὰ κύριον λόγον εἰς τὰς εἰσφορὰς ὠφελουμένων ἐξ αὐτῶν καὶ οὐχὶ εἰς κοινωνικοὺς πόρους, προτείνομεν, ὅπως συμφώνως τῇ παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1619)51 «περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀρ. 1532)50 Ἀν. νόμου περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων», γνωμοδοτήσητε ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῶν ὑπὲρ τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου ὑφισταμένων κοινωνικῶν πόρων, ἤτοι α) τοῦ ποσοστοῦ 3% ἐπὶ τῶν πραγματοποιουμένων εἰσπράξεων ὑπὸ τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ ἐκ τοῦ ἐπιβαλλομένου προσθέτου φόρου ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ πωλουμένου ὑπὸ τῶν παραγωγῶν καπνοῦ (Α.Ν. 1053, ἄρθρ. 12 § 3) καὶ β) τοῦ ποσοστοῦ 2% ἐπὶ πάσης προμηθείας καὶ ἐκτελέσεως ἔργων τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27–5–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

12) Ἀριθ. Πρωτ. Τ. 3913 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι σχετικῶς μὲ τὸ Ταμεῖον Προνοίας Προσωπικοῦ Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ διέπουσα τὸ Ταμεῖον νομοθεσία. Α.Ν. 962]1937—Β.Δ. 29–3–1938. Ἀπόφασις 20227] 1946 Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Σκοπὸς συστάσεως τοῦ Ταμείου Παροχὴ ἐφ’ ἅπαξ χρηματικοῦ βοηθήματος εἰς τοὺς ἐξερχομένους τῆς ὑπηρεσίας. Ἀριθμὸς ἠσφαλισμένων: Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου. Βάσει τοῦ προϋπολογισμοῦ χρήσεως 1951.

ΕΣΟΔΑ:

ΕΞΟΔΑ:

Κατὰ ταῦτα τὸ πλεόνασμα τῆς χρήσεως 1951 τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου ἀνέρχεται εἰς δρχ. 131.807.336, μετ’ ἀφαίρεσιν δὲ καὶ τοῦ κοινωνικοῦ πόρου τὸ ἀπομένον πλεόνασμα ἀνέρχεται εἰς δρχ. 64.157.643. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι αἱ εἰσφοραὶ τῶν ὠφελουμένων ἐκ τοῦ Ταμείου τούτου καὶ τοῦ ἐργοδότου ὑπερκαλύπτουσι τὰ ἔξοδα καὶ τὸ ἀπομένον πλεόνασμα δύναται ν’ ἀχθῇ εἰς ἀποθεματικὸν κεφάλαιον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐκτάκτων ἀναγκῶν τοῦ Ταμείου. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν α) ὅτι διὰ τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου σκοπεῖται ἡ πρόνοια (παροχὴ ἐφ’ ἅπαξ) ὑπὲρ τῶν ἠσφαλισμένων, οἵτινες ἐξυπηρετοῦνται κατὰ κυρίαν ἀσφάλισιν ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ καὶ 2) τὴν γενικὴν ἀρχήν, καθ’ ἣν οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ καὶ δὴ οἱ ἐπικουρικοὶ τοιοῦτοι, ὡς ἐν προκειμένῳ καὶ τὰ λοιπὰ εἰδικὰ Ταμεῖα, δέον νὰ λειτουργῶσιν, ἐφ’ ὅσον στηρίζονται κατὰ κύριον λόγον εἰς τὰς εἰσφορὰς τῶν ὠφελουμένων ἐξ αὐτοῦ καὶ οὐχὶ εἰς κοινωνικοὺς πόρους, προτείνομεν, ὅπως, συμφώνως τῇ παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1619]1951 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀριθ. 1532]50 Ἀν. νόμου περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων», γνωμοδοτήσητε ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τοῦ ὑπὲρ τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου ἐπιβεβλημένου κοινωνικοῦ πόρου ἐκ ποσοστοῦ 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἐκτελουμένων ἐν τῇ Ἐλευθέρᾳ Ζώνῃ Θεσσαλονίκης ἔργων, ἐπὶ τῶν πάσης φύσεως προμηθευομένων δι’ αὐτὴν ὑλικῶν καὶ ἐπὶ πάσης ἐν γένει πληρωμῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27–5–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

13) Ἀριθ. Πρωτ. Τ. 3914 Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι σχετικῶς μὲ τὸ Ταμεῖον Προνοίας Προσωπικοῦ

Σ.Ε.Κ.

Ἱδρυτικὴ διάταξις καὶ λοιπὴ διέπουσα τὸ Ταμεῖον νομοθεσία. Δ)μα 29–11–1931 ἐκδοθὲν κατ’ ἐξουσιοδότησιν Νόμου 2752]1929. Σκοπὸς συστάσεως τοῦ Ταμείου. Ἐφ’ ἅπαξ παροχὴ χρηματικοῦ βοηθήματος εἰς τοὺς ἐξερχομένους τῆς ὑπηρεσίας. Ἀριθμὸν ἠσφαλισμένων 6900. Οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου. Παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας προσκλήσεις μας τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον δὲν ἀπέστειλεν ἡμῖν στοιχεῖα περὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεώς του τῶν τελευταίων ἐτῶν. Τὰ ἔσοδα τοῦ Ταμείου τούτου προέρχονται: 1) Ἐξ εἰσφορᾶς τῶν ἠσφαλισμένων 3% ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν των. 2) Ἐξ ἰσοπόσου ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς καὶ 3) Ἐκ ποσοστοῦ 2% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων ἐκμεταλλεύσεως τῶν Σ.Ε.Κ. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν: α) ὅτι παραλλήλως πρὸς τὴν προκειμένην ἐπικουρικὴν ἀσφάλισιν λειτουργεῖ καὶ Ταμεῖον Συντάξεων κατὰ κυρίαν ἀσφάλισιν καὶ β) τὴν γενικὴν ἀρχήν, καθ’ ἣν οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ καὶ δὴ οἱ ἐπικουρικοὶ τοιοῦτοι, ὡς ἐν προκειμένῳ καὶ τὰ λοιπὰ εἰδικὰ ταμεῖα, δέον νὰ λειτουργῶσιν, ἐφ’ ὅσον στηρίζονται κατὰ κύριον λόγον εἰς τὰς εἰσφορὰς τῶν ὠφελουμένων ἐξ αὐτῶν καὶ οὐχὶ εἰς κοινωνικοὺς πόρους, προτείνομεν, ὅπως, συμφώνως τῇ παραγράφῳ 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1619] 1951, «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1532]50 Ἀν. νόμου περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων» γνωμοδοτήσητε ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τοῦ ὑπὲρ τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου ἐπιβεβλημένου κοινωνικοῦ πόρου ἐκ ποσοστοῦ 2% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων ἐκμεταλλεύσεως τῶν Σ.Ε.Κ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27–5–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ

Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3945 ἀπὸ 14–5–52 ἔγγραφον ὑμῶν, δι’ οὗ διαβιβάζετε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 399 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξαγγείλῃ ἐγκαίρως τὰς ἀποφάσεις της τόσον ὡς πρὸς τὰς τιμὰς συγκεντρώσεως τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος τῆς προσεχοῦς ἐσοδείας, ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὴν τύχην ἑνώσεων ἐξαγωγέων Κορινθιακῆς σταφίδος καὶ τοῦ αἰτήματος περὶ ἐλευθέρας ἐμπορίας τῆς σταφίδος. 2) Ἡ Κυβέρνησις συντόμως θὰ καταθέσῃ σχέδιον νόμου περὶ ἐκλογῆς τῶν συμβούλων τοῦ ΑΣΟ ὑπὸ τῶν παραγωγῶν. 3) Ὁ Α.Σ.Ο. παραλαμβάνει καὶ ἀποστέλλει εἰς τὰ διάφορα σταφιδικὰ κέντρα τὰ ἑκάστοτε ἑτοιμαζόμενα σταφιδόπανα ἐκ τῆς ἐφετεινῆς παραγγελίας του τῶν 750.000 ὐαρδῶν, αἵτινες θὰ διανεμηθοῦν ἐγκαίως στοὺς παραγωγοὺς ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ χρησιμοποίησίς των κατὰ τὴν προσεχῆ ἐσοδείαν σταφίδος, ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη. Ἀθῆναι τῇ 23 5–52

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Α). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Πειραιῶς καὶ Νήσων κ.κ. Δ. Ἀλιπράντη, Γ. Κατσαφάδου, καὶ Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3884)ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 394 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Ἀλιπράντη, Γ. Κατσαφάδου καὶ Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ἐσχάτως δημοσιευθέντος ὑπ’ ἀριθ. 1854)1951 Α.Ν. «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων» οἱ ἄνδρες τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ Χωρ)κῆς ὑπήχθησαν ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνταξιν εἰς τὰς διὰ τοὺς στρατιωτικοὺς ἐν γένει ἰσχυούσας διατάξεις, οἱ δὲ ἄνδρες τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος ὑπήχθησαν εἰς τὰς περὶ πολιτικῶν ὑπαλλήλων συνταξιοδοτικὰς διατάξεις. Ἐπὶ πλέον εἰς τοὺς Ἀνθ)στὰς καὶ ὁπλίτας τοῦ Στρατεύματος κατωτέρους ἀστυνομικοὺς ὑπαλλήλους καὶ τῆς Χωροφυλακῆς ὡς καί τινας ἄλλας κατηγορίας ὑπαλλήλων ἤτοι 1) τοῦ Τεχνικοῦ Προσωπικοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου καὶ τοῦ παρ’ αὐτῷ τμήματος Στατιστικῆς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ 2) τοῦ Προσωπικοῦ Φυλάξεως Φυλακῶν 3) τῶν ἀνδρῶν τῆς Τελωνοφυλακῆς καὶ 4) τῶν Πολιτικῶν νοσοκόμων χορηγοῦνται 10)50 ἐπὶ πλέον ἅμα τῇ συμπληρώσει 20ετοῦς συνταξίμου ὑπηρεσίας. Ἡ τοιαύτη διάφορος μεταχείρισις ὅσον ἀφορᾷ τὰς συντάξεις τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος ἔναντι τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰ ἕτερα Σώματα Ἀσφαλείας προὐκάλεσε τὴν πικρίαν τῶν ὑπαλλήλων τούτων. Τὸ Ὑπουργεῖον ἀναγνωρίζον τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλλήλων ἀπηύθυνε πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ.) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2708)Δ,1 ἀπὸ 14–7– 51 ἔγγραφον περὶ ἐξομοιώσεως καὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνταξιν πρὸς τοὺς τοιούτους τῶν λοιπῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τοὺς στρατιωτικούς. Ἡ ρύθμισις τοῦ ζητήματος τούτου ἀνήκει, ὡς εἰκός, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἀθῆναι τῇ 21–5–52

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

Β). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 3879 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 389 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ νόμου 392]45 ὡς συνεληρώθη καὶ ἡρμηνεύθη μεταγενεστέρως διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1258]49 καὶ 1878]1951, παρέχεται εἰς τὸν Ὑπ. τῶν Ἐσωτερικῶν τὸ δικαίωμα ὅπως δι’ ἀποφάσεώς του χορηγῇ κατὰ μῆνα εἴτε ἀποζημιώσεις εἴτε ἔξοδα κινήσεως εἰς ὑπαλλήλους τόσον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅσον καὶ εἰς ὑπαλλήλους ἑτέρων Ὑπουργείων λόγῳ εἰδικότητος τούτων, διὰ πᾶσαν πρόσθετον ἐργασίαν οὐχὶ μόνον σχετικὴν μὲ διορθώσεις δοκιμίων ἐκλογικῶν καταλόγων κατὰ τὰς ἑκάστοτε διενεργουμένας τακτικὰς καὶ ἐκτάκτους ἀναθεωρήσεις, ἀλλὰ καὶ διὰ πᾶσαν ἐργασίαν σχέσιν ἔχουσαν μὲ τὰς ἐκλογάς, ἤτοι: Ἐκλογικὴν νομοθεσίαν, προπαρασκευὴν καὶ διενέργειαν ἐκλογῶν, ἔκδοσιν ἀποτελεσμάτων καὶ ἐκτύπωσιν τούτων εἰς ἴδια τεύχη. Ἐκτὸς ὅμως τῶν ὁριζομένων διὰ τὰς ἀνωτέρω ἐργασίας ὑπαλλήλων, ὁ Ὑπουργὸς κέκτηται ἐκ τοῦ νόμου τοῦ δικαιώματος ὅπως προσλαμβάνῃ καὶ ἰδιώτας ἀκόμη. Τοῦ δικαιώματος τούτου ἔκαμον χρῆσιν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1945 μέχρι σήμερον 18 ἐν ὅλῳ Ὑπουργοί. Ἅπαντες οἱ ἐν ταῖς καταστάσεσι περιλαμβανόμενοι ὑπάλληλοι εἰργάζοντο τὰς ἀπογευματικὰς ὥρας ἀνελλιπῶς εἴτε ἐν τῷ Ὑπουργείῳ, εἴτε εἰς Τυπογραφεῖα εἴτε εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας δι’ ἐργασίας πάντοτε σχετικὰς μὲ τὰς ἐκλογάς. Ἕκαστος τούτων ἐλάμβανεν ἀναλόγως τῶν παρεχομένων πιστώσεων ἀπὸ 250–400 χιλιάδας μηνιαίως. Ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰς τὰς καταστάσεις ἀναγραφομένων ἐκυμαίνετο κατὰ μῆνα ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε παρουσιαζομένων ἀναγκῶν. Τὸ ὁλικὸν ποσόν, ὅπερ διετέθη κατὰ τὴν διαρρεύσασαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1945 μέχρι σήμερον ὀκταετίαν, δι’ ἀποζημιώσεις κλπ. τῶν ὑπαλλήλων τούτων καὶ κατὰ τὸ διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον διενηργήθησαν αἱ βουλευτικαὶ ἐκλογαὶ τῶν ἐτῶν 1946–50 καὶ 1951, αἱ ἐκλογαὶ τῶν Δημοτικῶν ἀρχῶν τοῦ ἔτους 1951, τὸ δημοψήφισμα τοῦ ἔτους 1947, ἡ ἐκτύπωσις εἰς ἴδια τεύχη τῶν ἀποτελεσμάτων τούτων καὶ αἱ ὑπὲρ τὰς δώδεκα ἐν συνόλῳ τακτικαὶ καὶ ἔκτακτοι ἀναθεωρήσεις ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 4½ δισεκατομμυρίων περίπου. Δέον νὰ τονισθῇ ὅτι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τοῦτο τῆς ὀκταετίας, δὲν ἐχορηγήθησαν τόσον εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου, ὅσον καὶ εἰς τοὺς περιφερειακοὺς τοιούτους, ἕτεραι ἀποζημιώσεις καθ’ ὑπερωρίαν ἐργασίας, ἐνῷ ἀντιθέτως εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν λοιπῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν παρέχονται ἀποζημιώσεις ὑπερβαίνουσαι ἐνίοτε τὸν μισθὸν αὐτῶν διὰ τὴν τρέχουσαν καὶ μόνον ὑπηρεσίαν. Ἀρκεῖ νὰ λεχθῇ, ὅτι δι’ ὑπερωρίας ἑνὸς καὶ μόνον ἔτους τῶν ἐφοριακῶν καὶ ταμιακῶν ὑπαλλήλων κατεβλήθησαν ὑπὲρ τὰ 6.000.000.000 δρχ. Διοικητικὰς ἀνακρίσεις δὲν συνέτρεχε λόγος νὰ διατάξωμεν καθ’ ὅσον αἱ καταστάσεις ἐλέγχονται κατὰ μῆνα ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἡμῶν ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν συνέβαινε. Τὰ ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι σήμερον πρωτότυπα τῶν ἀποφάσεων μετὰ τῶν συνημμένων καταστάσεων εὑρίσκονται ἔνθα δύνασθε νὰ λάβητε γνῶσιν. Ἀθῆναι τῇ 20–5–52

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Ἀλιπράντης, Σ. Λιβαδᾶς, Α. Λαιμός, Ν. Ρηγόπουλος, Π. Βουδούρης κ.ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 205 τοῦ νόμου 1811]51 «περὶ Κώδικος καταστάσεως Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1947–48 ἕως καὶ τοῦ 1950–51 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν τούτων, ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Α. Ν. 375]1936 «περὶ τιμωρίας τῶν ἐγκλημάτων κατασκοπείας καὶ τῶν ἐγκληματικῶν ἐνεργειῶν τῶν ἀπειλουσῶν τὴν ἐξωτερικὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας». 2) «Περὶ τρόπου ἐπιλογῆς ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ καὶ Βασιλικῆς Ἀεροπορίας». 3) «Περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45, 1945–46, 46–47, 47–48, 48–49 καὶ 49– 50 ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἀεροπορίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52». 4) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1174]49 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 847]48 Α.Ν.» καὶ 5) «περὶ ἀποκαταστάσεως βοηθητικῶν ἀνθυπασπιστῶν τοῦ νόμου 2588]21 καὶ Ν. Δ. 709] 1941». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς εἰδικοῦ ἐπιδόματος εἰς τοὺς δικαστικοὺς λειτουργοὺς κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Α.Ν. 508]1937 «περὶ συστάσεως Ἀνωτάτου Πολεοδομικοῦ Ὀργανισμοῦ Πρωτευούσης». Ἡ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 1814]51 «περὶ ὑπαγωγῆς ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 610] 45 καὶ ἐπὶ τῶν διοικητικῶν ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος Γενικῆς Διευθύνσεως Ἀστυνομίας Πόλεων», καὶ 2) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 771]1948 Α.Ν. «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς τελούντων εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐκτὸς ὑπηρεσίας ὀργανικῶν θέσεων «κυρωθέντος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1201]1949 Ν. Διατάγματος». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1951–52 οἰκονομικὰ ἔτη (1948–49 καὶ 1950– 51) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Ε. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανῆλθον πρὸ 5θημέρου ἀπὸ τὰς Κυκλάδας. Ὁ γεωργικὸς κόσμος τῶν Νήσων ἐκεῖ διέρχεται τρομερὰν κρίσιν. Εἶναι ἀδύνατον οὗτος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ἔξοδα τῆς λιτῆς διαβιώσεώς του, καὶ τὰς καλλιεργητικάς του δαπάνας. Δι’ ὡρισμένας καλλιεργείας δὲν καλύπτει οὔτε τὰ ἔξοδα λιπάνσεως ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν προϊόντων του. Ἰδίως οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς κριθῆς, εὑρίσκονται εἰς πραγματικὴν ἀπόγνωσιν, διότι συνεμάχησαν εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς των μαζὶ μὲ τὴν ὑπερβολικὴν τιμὴν τῶν λιπασμάτων κατὰ τὴν ἐφετεινὴν καλλιέργειαν καὶ αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι. Ὁλόκληροι περιοχαὶ εἰς τὰς Κυκλάδας θερίζονται μόνον διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ ἄχυρον ὡς χειμερινὴ τροφὴ τῶν ζῴων. Ἔχω κ. Πρόεδρε, προσωπικὴν ἀντίληψιν τῆς καταστάσεως αὐτῆς ἐκ τῆς περιοδείας μου. Εἶνε πράγματι κατάστασις ἡ ὁποία ἐγκυμονεῖ κινδύνους ἐκ τῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθησαν οἱ γεωργοί μας καὶ ἡ ὁποία ἐπιτείνεται ἤδη μέχρι σημείου, ποὺ νὰ δημιουργῇ ἀπόγνωσιν. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὴν ὁποίαν ἀπευθύνω τῶν παραγωγῶν τούτων τῆς κριθῆς ἔκκλησιν, νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει τὸ δίκαιον αἴτημά των καὶ νὰ συμπεριλάβῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν σιτηρῶν καὶ τὴν κριθὴν τῶν Κυκλάδων. Καὶ νὰ δείξῃ ἡ Κυβέρνησις στοργὴν καὶ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον δὲν ἔδειξε, δυστυχῶς, μέχρι σήμερον καὶ πρὸς τοὺς Κυκλαδίτας. Ἀλλὰ πλέον τούτου, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν σημερινήν της πολιτικὴν θὰ πρέπει νὰ ἐξαγγείλῃ ταχέως μέτρα προτοῦ οἱ μεσάζοντες τοῦ ἐμπορίου κατορθώσουν νὰ πάρουν τὶς τιμὲς ἀπὸ τὰ χέρια τῶν πτωχῶν παραγωγῶν καὶ πέσουν θύματα τῆς κερδοσκοπικῆς των μανίας. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου ἡ Κυβέρνησις, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ λάβῃ καὶ μέτρα διὰ τοὺς πτωχοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντεπεξέλθουν τὰ δάνεια τὰ καλλιεργητικὰ τῆς ΑΤΕ. Νὰ λάβῃ μέτρα διευκολύνσεως μερικῆς ἢ ὁλικῆς ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν, οὕτως ὥστε νὰ ὁρίσῃ τὰ μέτρα αὐτά, νὰ ἔχουν κάποιαν ἐπίδρασιν τῆς πολιτικῆς της περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως διὰ τὴν καλὴν καλλιέργειαν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ δηλώσῃ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν ἀπόφασιν διὰ νὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἀσπίδα τῶν παραγωγῶν μας ἐναντίον τῶν μεσαζόντων τοῦ ἐμπορίου, οἱ ὁποῖοι πράγματι, κατέχονται ἀπὸ ἐπιζήμιον διὰ τοὺς παραγωγοὺς καὶ τὸ Ἔθνος κερδοσκοπικὴν διάθεσιν.

§7Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἡ κατάστασις τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν Σῦρον καὶ τὰς Κυκλάδας εἶναι καὶ ἐφέτος τραγική. Ἡ ἀνομβρία ἡ ὁποία ἔπληξε τὴν Σῦρον ἐπὶ μίαν συνεχῆ τριετίαν καὶ ἡ ὁποία καὶ ἐφέτος ἐξηκολούθησεν, ἐδημιούργησε κενὰ εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν τὰ ὁποῖα ἐπέφερον μεγάλην δυστυχίαν. Ἤδη ἐξαγγέλλεται ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ συγκέντρωσις τοῦ σίτου. Ὑπάρχουν ὅμως περιφέρειαι, μεταξὺ τῶν ὁποίων συγκαταλέγονται καὶ αἱ Κυκλάδες, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μονοκαλλιέργειαν κριθῆς. Εἰς τὰς περιφερείας αὐτὰς ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ συγκέντρωσις τῆς κριθῆς διὰ ν’ ἀνακουφισθοῦν οἱ ἀγρόται οἱ ὁποῖοι πέρυσι, διότι δὲν ἔγινε συγκέντρωσις εἰς τὰς περιφερείας των, ὑπεχρεώθησαν νὰ πωλήσουν τὴν κριθήν των εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει ν’ ἀντιμετωπίσῃ μὲ πλήρη κατανόησιν τὸ αἴτημα αὐτό. Ἐπίσης—καὶ ἀπευθύνομαι διὰ τοῦτο πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας—εἶναι ἀνάγκη εἰδικῶς διὰ τὰς Κυκλάδας νὰ γίνῃ ἰδιαιτέρα ἀντιμετώπισις τοῦ ζητήματος τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἀντιλαμβανόμεθα κάλλιστα τὰς δυσχερείας τοῦ πιστωτικοῦ τούτου ἱδρύματος καὶ δὲν ἀξιοῦμεν τὴν ἀναστολὴν συλλήβδην τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν. Ἐπειδὴ ὅμως οἱ ἀγρόται τῶν Κυκλάδων ἐπλήγησαν κατὰ τὸ παρελθὸν ὅσον καμμία ἴσως ἄλλη περιφέρεια, περισσότερον δὲ οἱ ἀγρόται τῆς Σύρου, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ παρασχεθοῦν διευκολύνσεις εἰς τοὺς ἀγρότας τῆς Σύρου, ἤτοι παρατάσεις ἐξοφλήσεως καὶ τμηματικαὶ καταβολαὶ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἐπαναπιστοδότησιν αὐτῶν.

§8Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κατάστασις τῶν ἀγροτῶν τῶν Κυκλάδων εἶναι τραγική, ὅπως τὴν διέγραψεν ὁ κ. Ἀλιπράντης, διότι οἱ ἀγρόται τῶν Κυκλάδων εἶχον τὴν ἀτυχίαν νὰ καλλιεργήσουν ἐπὶ τριετίαν μὲ μίαν πρωτοφανῆ ἀνομβρίαν, ὥστε νὰ περιπέσουν εἰς δυστυχίαν οἰκονομικὴν ἀφάνταστον καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξοφλήσουν τὰ δάνειά των εἰς τὴν Α.Τ.Ε. Σήμερον, ὁπότε πρόκειται νὰ ἐξαγγελθοῦν τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καθ’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ἀπευθυνόμενος εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ τὸν παρακαλῶ δεδομένου ὅτι εἰς ὡρισμένας περιφερείας, ὅπως εἶναι αἱ περιφέρειαι τῶν Κυκλάδων νήσων, δὲν καλλιεργεῖται σῖτος, ἀλλ’ ἀντ’ αὐτοῦ καλλιεργεῖται κριθή, παρακαλῶ, λέγω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ λάβῃ πρόνοιαν, ὥστε εἰς τὴν συγκέντρωσιν, ἡ ὁποία θὰ διαταχθῇ, νὰ συμπεριληφθῇ καὶ τὸ προϊόν αὐτὸ τῶν Κυκλάδων. Ἐπίσης παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ λάβῃ μίαν πρόνοιαν καθ’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ δάνεια τῆς ΑΤΕ. Εἰδικῶς οἱ Κυκλαδῖτες, παρ’ ὅλην τὴν διάθεσίν των νὰ τὰ ἐξοφλήσουν, δὲν εἶναι εἰς θέσιν, λόγῳ τῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν διέγραψεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀλιπράντης καὶ ὡς ἐκ τούτου, δὲν λαμβάνουν καλλιεργητικὰ δάνεια. Θὰ σᾶς παρακαλέσω αὐτὰ τὰ δύο νὰ τὰ ἐξετάσητε καὶ νὰ εὐαρεστηθῆτε νὰ δώσητε μίαν λύσιν.

§9Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐποχὴ ποὺ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἀρχίσει ἡ δακοκτονία ἐπέρασαν. Ἤδη ἔπρεπε τὰ συνεργεῖα τῆς δακοκτονίας νὰ εἶναι ἕτοιμα διὰ νὰ ἀρχίσουν τὸ ἔργον των. Ἐν τούτοις, πληροφορούμεθα, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας δὲν εἶναι ἕτοιμον διὰ νὰ δώσῃ τὴν ἐντολὴν τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐργασίας, διότι στερεῖται τῶν οἰκονομικῶν μέσων καὶ διότι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον δὲν ἔδωσε τὴν πίστωσιν, ἡ ὁποία τοῦ ἐζητήθη. Ὑπάρχει κίνδυνος, ἐὰν τὸ Γενικὸν Λογιστήριον δὲν δώσῃ τὴν πίστωσιν, τὴν ὁποίαν ἐζήτησε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, νὰ καθυστερήσῃ καὶ νὰ μὴ γίνῃ ἡ δακοκτονία, ὁπότε ἡ καταστροφὴ τοῦ προϊόντος θὰ εἶναι ἀσφαλής. Μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ σπεύσῃ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα χρειάζονται καὶ νὰ δώσῃ τὰ οἰκονομικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἐζήτησε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ἐντὸς τῆς αὔριον νὰ δοθῇ ἡ ἐντολὴ εἰς τὰ κέντρα τῶν ἐπαρχιῶν νὰ ἀρχίσουν τὴν δακοκτονίαν. Ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὰ διαβήματά του πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ δώσῃ τὰ δάνεια καὶ τῶν ἑσπεριδοειδοπαραγωγῶν, διότι καὶ οἱ καλλιεργηταὶ αὐτοὶ τείνουν νὰ καταστραφοῦν.

§10Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴχατε εἴπει, ὅτι θὰ ἐδίδατε μέχρι τῆς σήμερον τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια διὰ τοὺς ἑσπεριδοειδοπαραγωγούς. Δώσατε μίαν ἐντολὴν διότι αἱ ἐκκλήσεις θὰ γίνουν πιέσεις.

§11Φ. ΚΩΤΟΥΖΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ληφθοῦν ἀνάλογα μέτρα καὶ διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον Καρδίτσης, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς δεινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ εἶναι γνωστὸν καὶ εἰς ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος προέρχεσθε ἐκεῖθεν, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ὕπαιθρος ἐπλήγη ἀπὸ τὰς πλημμύρας τοῦ φθινοπώρου, καταστραφείσης τῆς ὀψίμου συγκομιδῆς καὶ ἀπὸ τὴν ἀνομβρίαν, ἥτις ἔπληξε τὴν πρώϊμον ἐσοδείαν. Εἶναι λοιπὸν ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ἀγροτῶν τῆς περιφερείας Καρδίτσης πλήρως ἐξηθλιωμένη. Θὰ εἶναι δίκαιον ὅπως διαταχθῇ τὸ Ὑποκατάστημα Ἀγροτραπέζης Καρδίτσης καὶ ἀναστείλῃ τὴν εἴσπραξιν τῶν ληξιπροθέσμων χρεῶν τῶν ἀγροτῶν μας, ἐκείνων βέβαια οἵτινες ἐπλήγησαν ἀπὸ τὰς θεομηνίας, διότι ἀτυχῶς, πληροφορούμεθα, ὅτι ἐπίκειται ἡ ἀναγκαστικὴ εἴσπραξις διὰ κατασχέσεων καὶ προσωπικῆς κρατήσεως.

§12Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ καλλιεργηταὶ ἑσπεριδοειδῶν αὐτὴν τὴν ἐποχὴν ἔχουν ἀπόλυτον ἀνάγκην ἐνισχύσεως διὰ καλλιεργητικῶν δανείων. Ἐὰν παρέλθῃ καὶ ὁ Μάϊος, χωρὶς νὰ χορηγηθοῦν πιστώσεις πρὸς δανεισμόν των, τότε δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ καλλιεργήσουν καὶ ἡ ζημία θὰ εἶναι μεγάλη. Ἡ χορήγησις τῶν δανείων μετὰ τὸν Μάϊον θὰ εἶναι δῶρον ἄδωρον.

§13Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κατ’ ἐμὲ εἶναι ἀδύνατον νὰ συζητῆται εἴσπραξις χρεῶν τοῦ θέρους ἀπὸ τοῦ μηνὸς Μαΐου, ἀλλ’ εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ προβάλλεται ἄρνησις ἐκπληρώσεως χρεῶν ὀφειλομένων ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ὀκτωβρίου καὶ ζητουμένων ἐν μηνὶ Μαΐῳ. Παρακαλῶ νὰ μοῦ καταγγείλετε συγκεκριμένας περιπτώσεις.

§14Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Αὐτὸ ἐγένετο, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὰς Καλάμας.

§15Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἡ Τράπεζα χορηγῇ δάνεια, θέλετε νὰ μὴ φροντίζῃ νὰ τὰ εἰσπράττῃ; Ἐὰν τοῦτο ζητῆτε, ζητεῖτε πράγματα ἀδύνατα. Ἐὰν συμβῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, τότε δικαίως διαμαρτύρονται οἱ κ. κ. συνάδελφοι, διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς χορηγήσεως δανείων. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ παραπονῆσθε διότι τὸν μῆνα Μάϊον ζητεῖται εἴσπραξις χρεῶν πληρωτέων τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον. Εἰς τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὴν πριμοδότησιν τῶν ἑσπεριδοειδῶν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ὥρισα προθεσμίαν, διότι ἀπαραίτητος προϋπόθεσις ἦτο ἡ συνεννόησις μὲ τὴν Διοίκησιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τὸ Ὑπουργεῖον. Τοῦτο πάντως θὰ γίνῃ ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Σωματείου Κτηνοτρόφων Ξάνθης, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὴν σταύλισιν τῶν αἰγοπροβάτων των εἰς τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως.

§17Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πόλις τῆς Ξάνθης, ἀριθμοῦσα 40 χιλιάδας κατοίκους, ἤδη ἔχει 27 χιλιάδας. Τὸν καιρὸν ποὺ εἶχε 40 χιλιάδας πληθυσμόν, εἰς τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως ἐπετρέπετο νὰ ἔχουν ὡρισμένοι κάτοικοι, οἱ ὁποῖοι διετήρουν αἰγοπρόβατα, μικρὰ ποιμνιοστάσια. Ἤδη, παρὰ τὴν ὑφισταμένην οἰκονομικὴν κρίσιν εἰς τὴν πόλιν ταύτην, ἀντὶ νὰ τονώσουν τοὺς κατοίκους, ἐπέβαλον εἰς αὐτούς, διὰ λόγους τουριστικούς, καὶ ἀπηγορεύθη εἰς τοὺς μικροκτηνοτρόφους νὰ βόσκουν καὶ νὰ ἀφήνουν τὰ αἰγοπρόβατά των εἰς τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως. Τοὺς ὑποχρεώνουν δὲ νὰ κτίσουν στεγαστικὸν κτίριον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἀνταποκρίνεται οὔτε πρὸς τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα τῶν κατοίκων, οὔτε εἰς τὴν φύσιν τῆς κτηνοτροφίας, τὴν ὁποίαν ἀσκοῦν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ γίνῃ μία ἐξαίρεσις διὰ τοὺς μικροὺς αὐτοὺς κτηνοτρόφους.

§18Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Αὐτὸ εἶναι ζήτημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς, καὶ ὄχι ἰδικόν μου.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Κερκύρας ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ διαμαρτυρομένης διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐνοικίων.

§20Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος παρακαλῶ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν ἐπαγγελματιῶν.

§21Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Κοινότητος Κυμήνων–Θεσσαλονίκης ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων σχετικῶς μὲ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ διδακτηρίου τῆς Κοινότητος καὶ κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Σίντου–Κυμήνων.

§23Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν ἀλλεπαλλήλων προσπαθειῶν κατωρθώθη κατὰ τὸ 1947 ἡ κατασκευὴ τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ, ἥτις συνδέει τὴν κοινότητα Σίντου μετὰ τῶν κοινοτήτων Κυμήνων καὶ Χαλάστρας. Σήμερον ἡ ὁδὸς αὐτὴ ἡ ὁποία τόσον ἐξυπηρετεῖ τὰς ὡς ἄνω Κοινότητας τείνει νὰ καταστραφῇ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω κ. Ὑπουργέ, ὅπως ἐπεμβαίνοντες εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, συστήσητε νὰ ἀναλάβῃ τὴν συντήρησιν τῆς ὁδοῦ αὐτῆς. Νομίζω δέ, ὅτι αἱ ἐνδιαφερόμεναι κοινότητες δὲν θὰ ἠρνοῦντο νὰ συνεισφέρουν διὰ νὰ μὴ καταστραφῇ ὁλοκληρωτικῶς ἡ ὁδὸς αὐτή.

§24Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, διὰ τὸ διδακτήριον ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ταμεῖον ὁδοποιΐας.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Ἀμιγῶν Πυροπαθῶν Κερκύρας ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης σχετικῶς μὲ τὴν ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου ἐπὶ ἰδιοκατοικήσεως πυροπαθῶν κλπ.

§26Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ ὅπως συστήσητε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐνοικιοστασίου τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν πυροπαθῶν Κερκύρας τῶν ὁποίων αἱ οἰκίαι εἶναι τελείως κατεστραμμέναι καὶ ζητοῦν νὰ ἔχουν μίαν εὐμένειαν κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ ἐνοικιοστασίου.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Μουσικῶν Θεσσαλονίκης ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας σχετικῶς μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των.

§28Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ἀλλεπάλληλοι ἀναφοραὶ τοῦ Συλλόγου Μουσικῶν Θεσ)νίκης περὶ αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν Ραδιοφωνικὸν Σταθμὸν Θεσ)νίκης ἔμειναν ἀναπάντητοι ἀπὸ τὴν Γενικὴν Δ)νσιν Ραδιοφωνίας. Ἀπὸ μακρὰν ἔρευνάν μας διεπιστώσαμεν, ὅτι αἱ ὡς ἄνω διαμαρτυρίαι εἶναι δικαιόταται καθ’ ὅσον αἱ ἀποδοχαί των εἶναι γλίσχραι. Πρέπει σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ἐπεμβαίνοντες νὰ δώσητε λύσιν δικαίαν.

§29Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. παρὰ τῇ Προεδρίᾳ Κυβερνήσεως). Μάλιστα θὰ ἐπέμβω.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δημάρχου Καλαμαριᾶς ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν σχετικῶς μὲ τὴν μεταρρύθμισιν τῆς φορολογικῆς δημοτικῆς νομοθεσίας.

§31Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τελευταίως ἀθρόαι καταφθάνουν ἀναφοραὶ τῶν Δήμων Βορείου Ἑλλάδος, ζητούντων τὴν μεταρρύθμισιν τῆς φορολογικῆς δημοτικῆς νομοθεσίας. Ἡ ἀναφορὰ τοῦ Δημάρχου Καλαμαριᾶς, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι δικαιοτάτη καὶ παρακαλοῦμεν νὰ ἐξετάσητε ἰδιαιτέρως τὴν περίπτωσιν τοῦ ἐν λόγῳ Δήμου.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐπερωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις καὶ ψήφισις τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς τῆς χρήσεως 1952–53.

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ κρατηθῇ κ. Πρόεδρε.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ, ὡς ἔχει, διότι ὑπάρχει κίνδυνος μετὰ 8 ἡμέρας, νὰ μὴ γίνεται καμμία καταβολὴ διὰ τὰς δαπάνας κινήσεως τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ἐγκριθῇ ἡ αὔξησις τῆς ἀποζημιώσεως, δύναται νὰ γίνῃ καὶ ἀναδρομικῶς.

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι, νὰ κρατηθῇ.

§36Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον πολλοὶ ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων ζητοῦν νὰ κρατηθῇ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πράξωμεν ἄλλως. Δεδομένου ὅμως, ὅτι εἶναι πρῶτον ἐγγεγραμμένον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε, ἀφοῦ γίνει συζήτησις. Ἐξ ὀνόματος τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, προτίθεμαι νὰ προβῶ εἰς μίαν συμβιβαστικὴν πρότασιν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει καλῶς, κρατεῖται διὰ νὰ συζητηθῇ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως μονίμου ἀντιπροσωπείας παρὰ τῷ Βορειοατλαντικῷ Συμβουλίῳ».

§38Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον εἰσάγεται ἀντισυνταγματικῶς, διότι, κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, πᾶν νομοσχέδιον ὑποβαλλόμενον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Βουλὴν καὶ προκαλοῦν δαπάνην, δέον νὰ συνοδεύεται ἀπὸ ἔκθεσιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§39Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβερ.). Ὑπάρχει, κύριε Κῦρκο ἡ ἔκθεσις.

§40Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὄχι, τὴν τοῦ Γ. Λογιστηρίου, ἰδικήν σας. Σᾶς ἀναγινώσκω τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, διὰ νὰ τὸ ἰδῆτε: «Πᾶσα πρότασις.......... (ἀναγινώσκει).....». Συνεπῶς, τὸ νομοσχέδιον δὲν ἠμπορεῖ νά ψηφισθῇ, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ κατατεθῇ ἔκθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ ἁρμοδίου καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§41Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Εἶναι νέα προσθήκη, ἀλλὰ τὸ ἄρθρον 2 τὸ λύει τὸ ζήτημα σαφῶς. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἠμπορεῖ τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ δεκτόν. Ἐγὼ τὸ δέχομαι, ὡς ἐτροποποιήθη.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§43ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ ἱδρύσεως μονίμου ἀντιπροσωπείας παρὰ τῷ Βορειοατλαντικῷ Συμβουλίῳ», ὡς ἐτροποποιήθη. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 90)43 νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων περὶ ἀπαλλοτριώσεων».

§45Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία, ἡ ὁποία γίνεται δεκτή. Σᾶς τὴν ἀναγινώσκω: «Μὲ τὸν νόμον 1706..... (ἀναγινώσκει).....». Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, ἐγγράφεται μία ὑποθήκη ἐπὶ τοῦ κτήματος, ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, πρὸς ἐξασφάλισιν τοῦ ὑπολοίπου τιμήματος. Ὁ νόμος ὑφίσταται διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Ὁ ἰδιοκτήτης ἐπιστρέφει τὸ τίμημα ἀναπροσαρμοζόμενον. Εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον ὑπερβαίνει τὸ τίμημα τὰ 10 ἑκατομμύρια, νὰ τὰ πληρώσῃ εἰς 4 ἑξαμήνους δόσεις. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, λαμβάνεται μέριμνα, ὥστε δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος θὰ πληρώσῃ τὸ ἥμισυ τοῦ τιμήματος, νὰ εἶναι δυνατόν, ἐπὶ τῇ ἐγγραφῇ μιᾶς ὑποθήκης, νὰ γίνῃ ἡ ἀνάκλησις τοῦ διατάγματος τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Φρονῶ, ὅτι δικαιότερον πρᾶγμα ἀπὸ αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Προχθές, τὴν ἔφερα τὴν τροπολογίαν, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ ὡρισμένοι συνάδελφοι, εἶχον ἀντιρρήσεις, αἱ ὁποῖαι νομίζω ὅμως τώρα, ὅτι ἤρθησαν καὶ θὰ γίνῃ δεκτή.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ τροπολογία;

§47ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπασπύρου, ἐγένετο δεκτή. Δέχεται ἡ Βουλή, τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον;

§49ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 90)43 νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων περὶ ἀπαλλοτριώσεων», ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 479)7–5–52 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§51Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, δεδομένου ὅτι ὑπάρχει πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§52Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτ.). Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι γνωστὸν ἀπὸ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐκράτησε 4 ὥρας. Εἶμαι εὐτυχὴς νὰ σᾶς ἀνακοινώσω ὅτι ἡ δημοπρασία τῆς προελθούσης Τρίτης καὶ ἡ σημερινὴ ἔδωσαν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Διὰ μὲν τὸ «Κανάρης» προσεφέρθη τιμὴ δολλ. 1.155.000, διὰ δὲ τὸ «Μιαούλης» δολλ. 1.253.000. Παρακαλῶ νὰ κυρώσετε τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ γίνουν καὶ αἱ ἄλλαι δύο δημοπρασίαι καὶ διότι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ἔλθουν τὰ πλοῖα συντόμως εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀναφορικῶς πρὸς τὸ ἄρθρον 4, ἡ Κυβέρνησις δέχεται ἀντὶ τοῦ ποσοῦ τῶν 1.650.000 δολλ. νὰ ἀναγραφῇ τὸ ποσὸν τῶν 1.850.000 δολλ.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη;

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 479]7– 5–1952 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου», ὡς ἐτροποποιήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως ποσοστοῦ ἐκ τῶν ἐσόδων τῶν ἰχθυοτροφείων Λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου εἰς Δῆμον Μεσολογγίου καὶ εἰς εἰδικὰ Ταμεῖα Μεσολογγίου καὶ Αἰτωλικοῦ».

§56Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ πολλοὶ ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν τῶν ἰχθυοτρόφων περιοχῶν ζητοῦν νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον καὶ εἰς τὰς περιφερείας των, κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι τὸ θέμα μελετᾶται καὶ ἐλπίζω νὰ καταθέσω ἐγκαίρως σχετικὸν νομοσχέδιον. Κατόπιν αὐτοῦ παρακαλῶ ὅπως ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν τροπολογίαν μου.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. δεκτόν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παραχωρήσεως ποσοστοῦ ἐκ τῶν ἐσόδων τῶν ἰχθυοτροφείων Λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου εἰς Δῆμον Μεσολογγίου καὶ εἰς Εἰδικὰ Ταμεῖα Μεσολογγίου καὶ Αἰτωλικοῦ, ὡς ἐτροπολογήθη». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι τῶν γυναικῶν κατὰ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς».

§60ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ κρατηθῇ, κύριε Πρόεδρε.

§61Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μίαν δήλωσιν: Ἀποδίδομεν τόσην σημασίαν εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς Δημοκρατίας εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ τῆς χορηγήσεως ψήφων εἰς τὰς γυναῖκας, ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς χορηγήσεως εἰς αὐτὰς τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγεσθαι, ὥστε, παρὰ τὰς ἀτελείας, τὰς ὁποίας ἔχει τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον, τοὐλάχιστον, σωζόμεθα ἀπὸ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐξ Ἀρκαδίας ἔχει προτείνει, δεχόμεθα νὰ ἐγκριθῇ ὡς ἔχει, διὰ νὰ μὴ ἀναβληθῇ καὶ μὴ παραπεμφθῇ εἰς τὸ μέλλον καὶ διὰ νά δύναται ἀπὸ σήμερον ἡ γυναῖκα τῆς Ἑλλάδος νὰ ἔχῃ τὰ αὐτὰ δικαιώματα πρὸς τοὺς ἄνδρας. (Χειροκροτήματα).

§62ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς ὑπερθεματίζομεν διὰ τὴν χορήγησιν τοῦ δικαιώματος τῆς ψήφου εἰς τὰς γυναῖκας, ἀλλὰ θέλομεν νὰ κρατηθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἔχομεν νὰ ὑποβάλωμεν ὡρισμένας τροπολογίας.

§63Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Θέλετε νὰ τροπολογήσετε τὸ νομοσχέδιον.

§64Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐπικαλεῖσθε ἄλλα θέματα ἄσχετα διὰ νὰ τροπολογήσετε τὸ νομοσχέδιον.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται καὶ θὰ συζητηθῇ μὲ τὴν σειράν του. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3250)1924 «περὶ ἀπαγορεύσεως δικαιοπραξιῶν ἐπὶ ἀκινήτων», ὡς ἐτροποποιήθη.

§66ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3250)1924 «περὶ ἀπαγορεύσεως δικαιοπραξιῶν ἐπὶ ἀκινήτων», ὡς ἐτροποποιήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1951–52 οἰκονομικὰ ἔτη (1947–48, 1948–49. 1949–50 καὶ 1950–51) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52».

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1951–52 οἰκονομικὰ ἔτη (1947–48, 1948–49, 1949– 50 καὶ 1950–51 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 968)50 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. δεκτόν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 968)50 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1537)50 «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1502)50 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων».

§72ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1537)50 «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1502)50 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τά, πρὸ τοῦ 1951–52, οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτου 1951–52».

§74ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1951–52 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–46. 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50 καὶ 1950–51 ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52».

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–46, 1946– 47, 1947–48, 1948–49, 1949–50 καὶ 1950–51, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52».

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις καὶ ψήφισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς τῆς χρήσεως 1952–1953».

§79Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸν ἀσκοῦντα καὶ τὴν προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως θελήσῃ νὰ ὁμιλήσῃ πρὸ ἐμοῦ, ἐπὶ τοῦ λεπτοῦ αὐτοῦ θέματος τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ὅμως, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἔχετε πρόθεσιν νὰ μᾶς εἴπητε διάφορόν τι ἐκείνου, τὸ ὁποῖον εἰκονίζεται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν, τότε δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν, νὰ ἀνέλθω ἐγὼ εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ὁμιλήσω.

§80Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβερνήσεως). Ὁρίστε, κ. Πρόεδρε.

§81Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ προϋπολογισμὸς, τὸν ὁποῖον καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν, εὑρίσκεται, βεβαίως, εἰς ἀντίθεσιν, πρὸς ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Βουλὴ, πρὸ διμήνου περίπου. Παρὰ ταῦτα καὶ ἡμεῖς, ὁ Ἑλληνικός Συναγερμός, εὑρισκόμεθα εἰς δύσκολον θέσιν, θέσιν δύσκολον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι δυσκόλως εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσωμεν τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν, τὴν ἔστω καὶ προσωρινὴν, παραμέρισιν τῆς ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Βουλή. Ἐκ μέρους τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἔχω νὰ προτείνω τὴν ἑξῆς λύσιν, λύσιν ἡ ὁποία συμβιβάζει τὰ πράγματα. Πρὶν διατυπώσω τὴν πρότασιν, ἢ μᾶλλον, τὴν λύσιν τοῦ λεπτοῦ αὐτοῦ θέματος, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω, ὅτι ἔχει, πράγματι, βαρύτατα παρεξηγηθῆ, ἀπὸ μερίδα τοῦ τύπου καὶ ἀπὸ τμῆμα τῆς κοινῆς γνώμης, ὄχι ἡ ἀπόφασις ἁπλῶς, τὴν ὁποίαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐλάβομεν καὶ ὁμολογῶ, δημοσίᾳ, ὅτι μετέσχον τῆς ψηφοφορίας ἐκείνης, ὄχι ἁπλῶς ἡ ἀπόφασις ἐκείνη, ἀλλὰ ὁ ρόλος τὸν ὁποῖον παίζουν οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἔχει παρεξηγηθῆ ὑπὸ τμήματος τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπὸ τμήματος τοῦ τύπου. Ἀναγνωρίζομεν πλήρως τὸ δικαίωμα εἰς τὸν τύπον, τὸν ὁποῖον σεβόμεθα, νὰ μᾶς κρίνῃ. Ἀναγνωρίζομεν πλήρως τὸ δικαίωμα νὰ μᾶς κρίνῃ αὐστηρῶς. Δὲν εἶναι μόνον δικαίωμα τοῦ τύπου νὰ τὸ πράττῃ. Εἶναι ὑποχρέωσίς του. Καὶ ἔχομεν ἀνάγκην τῆς αὐστηρᾶς του κρίσεως. Ἡ αὐστηρά του κρίσις μᾶς καθοδηγεῖ, ἡ αὐστηρά του κρίσις μᾶς βοηθεῖ, ἔστω καὶ ἐὰν πρὸς στιγμὴν ταρασσώμεθα πολλάκις καὶ ἀντιδρῶμεν ὅταν ἀναγινώσκωμεν τὰς κρίσεις—δὲν ἐννοῶ τὰς ἐπικρίσεις ἐπὶ συγκεκριμένης πράξεως τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἐπὶ συγκεκριμένης θέσεως τὴν ὁποίαν λαμβάνει ἡ Ἀντιπολίτευσις—ἀλλὰ ὅταν ἀναγινώσκωμεν κρίσεις ἀναφερομένας εἰς τὸ ἔργον γενικῶς τῆς Βουλῆς καὶ τῶν βουλευτῶν, πολλάκις ἀντιδρῶμεν κατὰ τρόπον βίαιον. Εἶναι φυσικόν, ἀλλὰ καὶ ἡ παρακολούθησις αὐτὴ ἐκ μέρους τοῦ τύπου ἡ αὐστηρὰ τοῦ ἔργου μας εἶναι ἀναγκαία καὶ καθοδηγεῖ τὰ βήματά μας. Πρέπει ἐν τούτοις νὰ ὁμολογήσω, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ ἀσφαλῶς μὲ ὅλους οἱ ὁποῖοι παρίστανται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἡ κριτικὴ αὐτή, ἡ συνήθως ἀσκουμένη, εἶναι ὑπὲρ τὸ δέον αὐστηρὰ καὶ ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς ἀδικίας. Καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν εὐκαιρίαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ τονίσω καὶ ἀπόψε, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ μὲ τὸ θέμα τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, ἔχω καθῆκον νὰ τονίσω, ὅτι ὁ Ἕλλην βουλευτὴς κατ’ ἀρχήν, κατὰ κανόνα,—ἴσως νὰ ὑπάρχουν ἐξαιρέσεις, ὅπως ὑπάρχουν ἐξαιρέσεις καὶ μεταξὺ τῶν καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ μεταξὺ τῶν δικαστικῶν—κατὰ κανόνα ὁ Ἕλλην βουλευτὴς ἐπιτελεῖ τὸ καθῆκον του καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς καὶ ἔξω τῆς αἰθούσης τῆς Βουλῆς, ἐκεῖ ὅπου αἱ ἀνάγκαι τοῦ λαοῦ τὸν ἀναγκάζουν νὰ ἐργάζηται, καὶ ὅπως πολὺ ὀρθῶς προσέθεσε χαμηλοφώνως ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὅπου αἱ ἀνάγκαι τοῦ λαοῦ τὸν ἀναγκάζουν νὰ μαρτυρῇ. Διότι εἶναι πράγματι καὶ μαρτύριον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑφίστανται οἱ Ἕλληνες βουλευταὶ καθημερινῶς μὴ δυνάμενοι καθ’ ὅλην τὴν γραμμήν, ἀλλὰ προσπαθοῦντες, τοὐλάχιστον καταβάλλοντες τὴν προσπάθειαν τὴν ἀναγκαίαν, τὴν ψυχολογικῶς ὀδυνηροτάτην, ὅπως ἱκανοποιήσουν τὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ, εἴτε τὰς γενικὰς, ἐπὶ τομέων γενικωτέρων, εἴτε τὰς εἰδικὰς, τὰς ἀναφερομένας καὶ εἰς τὰ καθ’ ἕκαστον ἄτομα, διότι καὶ αὐταὶ αἱ ἀνάγκαι, αἱ ἀναφερόμεναι εἰς τὰ καθ’ ἕκαστον ἄτομα, αἱ ὁποῖαι ἔχουν δυσφημισθῆ διὰ τῆς λέξεως ρουσφέτι, καὶ αὐταὶ αἱ ἀνάγκαι, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ρουσφέτι—καὶ δὲν εἶναι αἱ περισσότεραι ἐξ αὐτῶν ρουσφέτια—εἶναι ἀνάγκαι αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ τυγχάνουν τῆς προσοχῆς τοῦ βουλευτοῦ, καὶ τυγχάνουν ταύτης. Ὄχι μόνον δὲ τῆς προσοχῆς τυγχάνουν, ἀλλὰ προκαλοῦν κόπους βαρυτάτους τῶν βουλευτῶν. Πρέπει λοιπὸν οἱ βουλευταὶ ταὐτοχρόνως καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ ἐργάζωνται—καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν φυσικὰ πάντοτε νὰ παρίστανται ὅλοι—καὶ εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν νὰ ἐργάζωνται καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας των νὰ μεταβαίνουν διὰ νὰ ἐπικοινωνοῦν μὲ τὸν λαὸν, ἔστω καὶ διὰ νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν περαιτέρω ἐκλογὴν των — ἄς πάρωμεν καὶ αὐτὴν ἁπλῶς τὴν ὠφελιμιστικὴν πλευρὰν ἡ ὁποία ὅμως εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν ἐκπλήρωσιν μιᾶς ἐθνικῆς ἀποστολῆς — καὶ ἐπίσης εἰς τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα, εἰς τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας, εἴτε εἰς τὰς ὑπηρεσίας τῶν Ἀθηνῶν, εἴτε εἰς τὰς ὑπηρεσίας τὰς κρατικὰς, ἢ ἄλλης μορφῆς ὑπηρεσίας τῶν ἐπαρχιῶν, εἶναι ὑποχρεωμένοι διαρκῶς νὰ τρέχουν, νὰ ἀγωνίζωνται, νὰ ἱδρώνουν διὰ νὰ ἐξυπηρετοῦν τὸν λαόν. Ἔχει βαρύτατα παρεξηγηθῆ ὁ ρόλος τοῦ βουλευτοῦ καὶ ἠσθάνθην τὴν ὑποχρέωσιν καὶ ἄλλοτε, αἰσθάνομαι δὲ τὴν αὐτὴν ὑποχρέωσιν καὶ ἀπόψε, ὅπως τονίσω πάντα ταῦτα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ νὰ παρακαλέσω ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν αὐστηρὰν κριτικὴν τὴν ἀσκουμένην, ἡ ὁποία πολλάκις εἶναι δικαίως αὐστηρά, νὰ μὴ ἐξακολουθήσουν προχωροῦντες πέραν τοῦ σημείου ἐκείνου εἰς τὸ ὁποῖον ἡ κριτικὴ παύει νὰ εἶναι ἁπλῶς αὐστηρὰ καὶ μεταβάλλεται εἰς κριτικὴν ἄδικον. Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως τὸν τύπον νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἀποδίδει αὐτὸς οὗτος ὁ Ἕλλην βουλευτὴς εἰς τὴν ἀποστολὴν τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ἐκπληρουμένην, τὸν εὐσυνείδητον τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἀσκεῖ κατ’ ἀρχήν, τοὐλάχιστον καὶ κατὰ κανόνα τὸ ἔργον του, νὰ ἀναγνωρίσῃ, λέγω, ὁ τύπος τοῦτο, ὅπως ἀναγνωρίζομεν καὶ ἡμεῖς τὴν εὐσυνειδησίαν καὶ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατὰ κανόνα τὴν φιλότιμον προσπάθειαν τοῦ τύπου ὅπως παρακολουθῇ τὸ ἔργον μας καὶ ὅπως μᾶς καθοδηγῇ εἰς τὰ βήματά μας. Ζητοῦμεν τὴν συμπαράστασιν τοῦ τύπου, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ μὴ μεταβάλλεται ἡ κριτικὴ ἀπὸ αὐστηρὰν εἰς ἄδικον. Μετὰ τὰς γενικὰς αὐτὰς παρατηρήσεις, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ προτείνω τὰ ἑξῆς: Ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία εἶχε ληφθῆ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀσχέτως τῆς κριτικῆς τὴν ὁποίαν προὐκάλεσε, καὶ ἡ ὁποία εἶμαι βέβαιος, ὅτι μετὰ συστηματικὴν διαφώτισιν τοῦ λαοῦ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐν μέρει, τοὐλάχιστον, αἰρομένη, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ἀπόφασις ἐκείνη ἔρχεται εἰς κάποιαν ἀντίφασιν πρὸς τὰς δυνατότητας τὰς ὁποίας ἔχει αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τρεχούσης χρήσεως, ὁ προϋπολογισμός, τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Καὶ προτείνω ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ τὴν ἑξῆς λύσιν: 1) Νὰ μεταβάλωμεν τὴν ἀπόφασιν ἐκείνην, τῆς ἀναδρομικότητος. 2) Ὄχι μόνον τὴν ἀρχὴν τῆς ἀναδρομικότητος νὰ ἐγκαταλείψωμεν, ἀλλὰ καὶ μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ γίνῃ ἡ αὔξησις τῶν ἀποδοχῶν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων νὰ μὴ πραγματοποιηθῇ ἡ αὔξησις ἡ δικαία—καὶ θὰ ἴδωμεν ποία εἶναι δικαία—τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Ὡς γνωστόν, ἔχει ἀναληφθῆ ὑποχρέωσις καὶ ἔχει δοθῆ ὑπόσχεσις, ὅπως ἀπὸ τῆς 1ης Ἰουλίου γίνῃ ἡ αὔξησις ἔστω καὶ ἡ μικρὰ ἐκείνη, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν θεωρεῖται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως δυνατή, ἡ αὔξησις τῶν ἀποδοχῶν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. 3) Ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις νὰ ἐξακολουθήσῃ συνδυαζομένη μὲ τὰς ἀποδοχὰς τῶν λειτουργῶν ἐκείνων τῶν Δημοσίων περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλει μέχρι τῆς ληφθείσης ὑφ’ ἡμῶν ἀποφάσεως ὁ νόμος, περὶ βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Ἀλλὰ νὰ προστεθῇ εἰς τὴν διάταξιν ἐκείνην ἡ φράσις, ὅτι ὁ βουλευτὴς λαμβάνει τὰς αὐτὰς ἀποδοχάς, μεθ’ ὅλων τῶν ἄλλων παροχῶν καὶ ἐπιδομάτων, ἐξαιρέσει τοῦ ἐπιδόματος τῆς πολυετοῦς ὑπηρεσίας, τοῦ ἐπιδόματος τῶν οἰκογενειακῶν βαρῶν καὶ φυσικὰ τῶν παροχῶν τῶν χορηγουμένων διὰ τὴν μετακίνησιν τῶν δικαστικῶν, ὅπως ὅλων τῶν ἄλλων δημοσίων ὑπαλλήλων. Νὰ ἐξαιρεθοῦν λοιπὸν εἰδικῶς αὐταὶ αἱ ἀποδοχαί, ὁπότε θὰ περιληφθοῦν ἅπασαι αἱ ἀποδοχαί, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς νέας, ἡ ὁποία, ἐλπίζω, ὅτι θὰ ψηφισθῇ συμφώνως πρὸς τὸ κατατεθὲν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης νομοσχέδιον καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Αὐτή, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ πρότασις. Ἡ πρότασις αὐτὴ συνδέεται καὶ μὲ μίαν δευτέραν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν ἐπίσης ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ νὰ κάμω. Ἡ δευτέρα πρότασις εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὁ προϋπολογισμὸς προβλέπει, ὅπως συνέβη καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ὅταν εἴχομεν Ἐπιτροπὰς Ἐξουσιοδοτήσεως, κατὰ τὴν τετραετίαν 1946–50 καὶ κατὰ τὸ 1936, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, προβλέπει κονδύλιον, κονδύλιον συγκεκριμένως 1 δισεκ, 700 ἑκατ. διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τὴν δικαίαν τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ ὁποία ἐργάζεται κατὰ τὰς διακοπὰς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ κυρίως κατὰ τὰς διακοπὰς τοῦ θέρους καὶ ἑπομένως ἐργάζεται, ὑπὸ ὅρους θερμοκρασίας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὀλίγον ὀδυνηροί.

§82Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι μόνον ἡ θερμοκρασία, εἶναι καὶ ἡ δαπάνη διαμονῆς.

§83Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἰσχύει καὶ δι’ ὅλους τοὺς βουλευτὰς κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τακτικῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς.

§84Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀλλὰ ὅταν αὐτοὶ ἐργάζωνται εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, οἱ ἄλλοι ἀδρανοῦν.

§85Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀδρανοῦν. Μὴ διαψεύσετε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον. Δὲν ἀδρανοῦν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν μετέχουν τῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ ὅπως πολὺ ὀρθῶς προσθέτει ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅλοι θέλουν νὰ μετέχουν, καὶ ἀδικοῦνται ὅσοι δὲν μετέχουν.

§86ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βεβαίως.

§87Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤκουσα, «βεβαίως», ἀπὸ φίλους τοῦ Συναγερμοῦ μὴ περιληφθέντας καὶ οἱ ὁποῖοι δικαίως διαμαρτύρονται, διότι ὅλοι ἔχουν τὴν διάθεσιν νὰ ἐργασθοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρότασις εἶναι ὅπως ἡ ἀποζημίωσις αὐτὴ κατανεμηθῇ εἰς ὅλους τοὺς βουλευτὰς ἐφ’ ἅπαξ. Τοιουτοτρόπως, ἐφ’ ὅσον μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ γίνῃ ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῆς ἀποζημιώσεως, θὰ ἐξακολουθήσουν οἱ βουλευταὶ νὰ λαμβάνουν τὴν πράγματι μικρὰν καὶ μὴ δυναμένην νὰ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας των, ἰδίως ὅταν μένουν εἰς ἐπαρχίαν, ἀποζημίωσιν, τὴν παλαιάν, ἐφ’ ὅσον λοιπὸν μέχρι τῆς ἀναπροσαρμογῆς θὰ ἐξακολουθήσουν λαμβάνοντες αὐτὴν τὴν μικρὰν ἀποζημίωσιν, θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα δι’ αὐτῆς τῆς κατανομῆς τοῦ ποσοῦ, τοῦ προοριζομένου μόνον διὰ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, εἰς ὅλους, νὰ ἐξοφλήσουν, ἐπιτρεψατέ μου καθαρὰ καὶ ἀνοικτὰ νὰ τὸ εἴπω, χρέη, χρέη συνδεόμενα ὄχι μὲ πράξεις ἀποτελούσας συνάρτησιν πολυτελοῦς βίου, ἀποτελούσας συνάρτησιν διασκεδάσεων οἱασδήποτε μορφῆς, ἀλλὰ πράξεις συνδεομένας μὲ τὴν στοιχειώδη συντήρησιν τῆς οἰκογενείας των καὶ μὲ τὴν στοιχειώδη ἄσκησιν τῆς ἀποστολῆς των. Καὶ πράγματι γνωρίζω καὶ ἐγὼ ὅτι περισσότεροι τῶν κ. κ. βουλευτῶν, εἶναι πτωχότατοι καὶ χρεωμένοι. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δὲν θὰ ξεχρεωθοῦν μέν, ἀλλὰ θὰ μειώσουν ἔστω τὰ χρέη, τὰ ὁποῖα ἔχουν συνάψει. Αὐταί, ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι, εἶναι αἱ προτάσεις, τὰς ὁποίας ἔχω νὰ κάμω. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὑμᾶς ὅλους νὰ καταλήξωμεν εἰς αὐτὴν τὴν λύσιν, ἡ ὁποία λύσις, ἂν δὲν ἱκανοποιῇ πλήρως τὸ ὕψος τῶν ἀναγκῶν, τὰς ὁποίας ἔχουν οἱ βουλευταί, καὶ δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ ὕψος τῆς αὐξήσεως, ἡ ὁποία εἶχε πρὸ διμήνου ἀποφασισθῆ, ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως δημιουργεῖ προϋποθέσεις καλυτέρας ἢ ὀλιγώτερον ἐξηθλιωμένης ζωῆς εἰς τοὺς βουλευτάς. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν πρότασιν αὐτήν, ἡ ὁποία δὲν ἐπιβαρύνει τὸν σημερινὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ἑπομένου ἔτους καὶ ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον οὕτως ἢ ἄλλως εἶχε προβλέψει ὡς εἶχεν ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸν νέον προϋπολογισμὸν νὰ σημειωθῇ αὔξησις τῆς ἀποζημιώσεως καὶ τῶν βουλευτῶν, ὅπως καὶ θὰ σημειωθῇ αὔξησις τῶν μισθῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, νὰ συνδυασθοῦν τὰ δύο, συμπληρουμένης τῆς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία θὰ ληφθῇ, διὰ τῆς κατανομῆς τῆς ἀποζημιώσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως εἰς ὅλους τοὺς βουλευτάς. Κύριοι, ἐν ἐπιλόγῳ ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἔχει μεγάλας ἀξιώσεις ἀπέναντι τῶν ἀντιπροσώπων του, αἱ ἀξιώσεις αὗται εἶναι δίκαιαι καὶ τοῦ Λαοῦ καὶ τοῦ Τύπου, ὁ ὁποῖος διερμηνεύει τὰς ἀπόψεις, τὰς τάσεις καὶ τὰς ροπὰς τοῦ Λαοῦ. Θὰ προσπαθήσωμεν καὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ εἴμεθα ἀντάξιοι τῶν ἀπαιτήσεων τὰς ὁποίας προβάλλει ἀπέναντί μας ὁ Λαὸς καὶ τὰς ὁποίας διερμηνεύει ὁ Τύπος. Ἂς δεχθῇ καὶ ὁ Λαός, ἂς δεχθῇ καὶ ὁ Τύπος, ὅτι οἱ ἄνδρες, οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εὑρισκόμενοι μοχθοῦν ἐπίσης κατά τι μέτρον, δὲν μοχθοῦν ἴσως, ὅπως μοχθεῖ ὁ ἐργαζόμενος Ἕλλην, ὁ ὑφιστάμενος τὴν δαπάνην τοῦ Σώματος, ὑφ’ ἣν ἔννοιαν τὴν ὑφίσταται ὁ Ἕλλην ἀγρότης ἢ ὁ Ἕλλην ἐργάτης, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει μετ’ αὐτοὺς ἔρχεται ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, ὁ ὁποῖος δὲν ἀδρανεῖ εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ Λαοῦ, ἀλλ’ ἐργάζεται, μοχθεῖ καὶ πονεῖ. (Χειροκροτήματα).

§88Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἤθελον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, διὰ νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει πλήρη ἐπίγνωσιν τῆς δυσκόλου θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ βουλευταί. Ὅταν πρὸ διμήνου περίπου, ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ἐκείνη περὶ αὐξήσεως τῆς ἀποζημιώσεως, παρεκάλεσα τότε τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων, ὅπως σιωπηρῶς ἡ ἀπόφασις αὐτὴ μὴ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν, διότι ἐπρόκειτο περὶ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ σταματήσῃ. Καὶ ὄντως, ὑπῆρξε μία σιωπηρὰ συμφωνία τῶν κομμάτων, ὅπως μὴ δοθῇ οὐδεμία συνέχεια εἰς τὸ θέμα. Εἶναι χρήσιμος ἡ ἀποψινὴ συζήτησις. Διότι δίδεται ἡ εὐκαιρία ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ λεχθῇ, ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν ἐπέμεινον εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἀποζημιώσεως. Ἐγὼ θὰ εἶμαι ὀλίγον αὐστηρότερος ἀπὸ τὸν κ. Κανελλόπουλον, ὅσον ἀφορᾷ τὸν Τύπον, διότι μερικαὶ ἐφημερίδες ἀφήνουν καὶ σήμερον ἀκόμη νὰ πιστεύῃ ὁ κόσμος ὅτι, οἱ βουλευταὶ ἔκτοτε παίρνουν τὴν αὔξησιν αὐτήν. Καὶ εἶναι εἰς θέσιν αἱ ἐφημερίδες νὰ τὸ γνωρίζουν διότι ἔχουν συντάκτας οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν τὰς συνεδριάσεις. Ἑπομένως, κακοπίστως ἐκ μέρους των ἀναγράφεται, ὅτι ἡ αὔξησις αὐτὴ ἐδόθη. Παρεκάλεσα καὶ τότε ὡς Κυβέρνησις καὶ ἦτο φυσικὸν κι’ ἐγὼ νὰ λάβω ὑπ’ ὄψει τὴν δύσκολον θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ κύριοι βουλευταὶ—διότι ὅλοι εἴμεθα ἐδῶ καὶ γνωρίζομεν τὴν κατάστασιν—παρεκάλεσα τότε, διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη τὴν αὔξησιν εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὅτι δὲν θὰ ἦτο ἴσως σκόπιμον, δὲν θὰ ἦτο ἴσως διὰ τὸ γόητρον τοῦ Κοινοβουλίου νὰ φανῇ, ὅτι πρῶτα ἡμεῖς ψηφίζομεν αὔξησιν καθ’ ἣν στιγμὴν ἀρνούμεθα εἰς τοὺς ὑπαλλήλους. Κατὰ συνέπειαν, ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Κανελλόπουλος γίνεται, δεκτή, ὅτι ἡ αὔξησις θὰ δοθῇ ἀπὸ πρώτης Ἰουλίου καὶ ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους ὁ κ. Κανελλόπουλος ἐπρότεινεν. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος, τῆς κατανομῆς τῆς ἀποζημιώσεως, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τοὺς βουλευτὰς τοὺς μετέχοντας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν ὅλοι οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Κοινοβουλίου ἐπιθυμοῦν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των, καὶ ὑπάρχει μία τέτοια προθυμία πρὸς ἐργασίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἡ πρότασις τοῦ κ. Κανελλοπούλου νὰ μὲ εὑρίσκῃ ἀπολύτως σύμφωνον καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἀποδέχομαι. (Χειροκροτήματα).

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ πέντε λεπτά.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Μ. Κῦρκος ἔχει τὸν λόγον.

§91Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν τὸ πρῶτον εἰσήχθη πρὸς ψήφισιν ὁ προϋπολογισμὸς τῆς Βουλῆς, ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω πρὸς ὑμᾶς συνοπτικῶς ἀπόψεις τινάς, αἱ ὁποῖαι ἀνεφέροντο πρῶτον, εἰς τὸ εἰδικώτερον θέμα τῆς κανονικότητος τῆς συντάξεως τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ δεύτερον, εἰς τὸ γενικώτερον θέμα τὸ συνυφασμένον πρὸς τὸ πρῶτον, τὸ ἀφορῶν καὶ τὴν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν. Σήμερον, λόγῳ τῶν μεσολαβησάντων γεγονότων προτίθεμαι νὰ ἀναπτύξω πως καὶ συμπληρώσω τὰς ἀπόψεις ἐκείνας. Αἰσθάνομαι τοῦτο ὄχι ἁπλῶς ὡς χρέος ἀπέναντι ὑμῶν, ἀλλὰ κυρίως ὡς χρέος ἀπέναντι τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ πληροφορηθῇ μέχρι καὶ τῆς ἐσχάτης λεπτομερείας περὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα συνέβησαν, διότι αὐτὰ τὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα ἐπηκολούθησαν ἀπὸ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλήφθη ἡ γνωστὴ εἰς ἡμᾶς ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, αὐτὰ τὰ περιστατικὰ ἔβαλον εὐθέως καὶ ἐκλόνιζον καὶ τὸ κῦρος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀλλὰ καὶ τὸ κῦρος καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν τῶν συγκροτούντων αὐτὴν προσώπων. Καὶ εἶναι χρέος ἡμῶν ἐπιτακτικὸν καὶ τὸ κῦρος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ προασπίσωμεν, διότι εἰς ἡμᾶς κατὰ κύριον λόγον ὁ λαὸς ἀνέθηκε τὸ χρέος αὐτό, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν τῶν συγκροτούντων τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ περιφρουρήσωμεν. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ Ἄγγλοι ἀνήγαγον εἰς ἠθικὸν κανόνα, εἰς ἀξίωμα ἠθικόν, εἰς δόγμα ἠθικὸν τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἀνηθικότης, διαφθορά, ἐξαχρείωσις ἐπικρατεῖ εἰς ἐκείνας τὰς χώρας, εἰς τὰς ὁποίας οἱ τίμιοι ἄνθρωποι δὲν ἔχουν τὸ θάρρος τῆς τιμιότητός των. Νομίζει κανείς, ὅτι αὐτὸς ὁ κανών, αὐτὸ τὸ ἀξίωμα, ἔγινεν ἀκριβῶς διὰ νὰ ἀναπαραστήσῃ τὴν στάσιν τὴν ὁποίαν ἐτήρησαν ὅλοι οἱ ἁρμόδιοι ἐπὶ τοῦ κροκειμένου ζητήματος καὶ περὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσω εὐθὺς ἀμέσως. Ἀλλὰ προηγουμένως, κ. κ. συνάδελφοι, καίτοι τὰ γεγονότα εἶναι γνωστὰ εἰς ἡμᾶς, διότι ἡμεῖς τὰ ἐζήσαμεν, ἂς προέλθωμεν εἰς συνοπτικὴν αὐτῶν τῶν γεγονότων ἀνακεφαλαίωσιν. Ὅταν ἐτερματίσθη ἡ πολιτικὴ συζήτησις καὶ ἐπρόκειτο νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐπερατώθη ἡ ψηφοφορία αὐτή, εἰσήχθη ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου πρὸς τὴν Βουλήν, πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ 114 συναδέλφων. Διὰ τῆς προτάσεως αὐτῆς ἐζητεῖτο ἡ αὔξησις τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Ἡ πρότασις εἶναι εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ δὲν ἔχετε παρὰ νὰ τὴν ἰδῆτε. Εἰσήχθη ἡ πρότασις αὐτή. Ἐκείνην τὴν ἑσπέραν, ὅπως ὅλοι γνωρίζετε, συνέβη κάτι τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι πολὺ σύνηθες εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς. Δηλαδή, ἦσαν παρόντες ὅλοι σχεδὸν οἱ βουλευταί, οἱ συγκροτοῦντες τὸ Σῶμα. Διὰ τὴν ἀκρίβειαν, 254 ἐπὶ 258.

§92Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Αὐτό, δὲν νομίζω ὅτι συνέβη.

§93Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὸ λέγουν τὰ πρακτικά. Εἰσήχθη λοιπὸν ἡ πρότασις παρόντων.....

§94Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρωθυπουργός). Κάποιο λάθος ἔγινεν. Ἐγὼ ἀπουσίαζον καθὼς καὶ ἄλλοι συνάδελφοι.

§95Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τώρα θὰ ἔλθω καὶ εἰς αὐτό. Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν δὲν ἦσαν 254 καὶ ἦσαν 252 ἢ 250. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἦσαν λοιπὸν παρόντες, ἦτο παρὼν ἀριθμὸς βουλευτῶν, ὁ ὁποῖος σπανίως συμπίπτει νὰ παρακολουθῇ τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος, ἦσαν παρόντες.

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἕνεκεν τῆς ψηφοφορίας.

§97Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι ἦλθον δι’ αὐτό, ἐγὼ τὰ γεγονότα ἀφηγοῦμαι αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἦσαν παρόντες οἱ ὑπευθύνως ἐκπροσωποῦντες τὰ κόμματα καὶ ὁ ἀξιότιμος ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ τὸ ἀνεγνώρισεν ὁ ἴδιος εὐθὺς πρὸ ὀλίγου. Ἦσαν παρόντα τὰ πλεῖστα τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον, οἱ ἁρμόδιοι, οἱ εἰδικώτερον ἁρμόδιοι ἐν προκειμένῳ Ὑπουργοὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Οὐδεμία διετυπώθη ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς, ὅταν ἐτέθη ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὡς συνήθως εἰς τοιαύτας περιστάσεις, ἐρωτᾶ: Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τῶν 114 βουλευτῶν; Οἱ βουλευταὶ ἀπαντοῦν: «Μάλιστα, μάλιστα» καὶ εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ὅλοι οἱ βουλευταὶ ἀπήντησαν «μάλιστα» καὶ ἠγέρθησαν. Πρώτη ψηφοφορία αὐτή, διὰ τῆς ὁποίας ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις τῶν 114 συναδέλφων. Μετὰ ταῦτα εἰσάγεται πρὸς ψήφισιν ὁ συμπληρωματικὸς προϋπολογισμός, τοῦ κ. Προέδρου ἐρωτῶντος καὶ πάλιν, ἂν ἡ Βουλὴ δέχεται τὸν συμπληρωματικὸν αὐτὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἡ Βουλὴ ἀπαντᾷ, ὅτι δέχεται τὸν προϋπολογισμὸν αὐτόν. Καὶ ἐπειδὴ μερικοὶ ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, ἴσως διότι δὲν τὰ ἐνθυμοῦνται τὰ πράγματα ἠμφισβήτησαν τὴν ἀκρίβειαν αὐτῶν, ἐγὼ ἀναγινώσκω τὰ πρακτικά. Προηγεῖται ἡ πρότασις: «Οἱ παραδεχόμενοι ταύτην........ (ἀναγινώσκει)........» Οὕτω συνέβησαν τὰ περιστατικὰ κατὰ τὴν ἑσπέραν τῆς 21 Μαρτίου τοῦ 1952. Ἀλλὰ εὐθύς, ἀπὸ τῆς ἑπομένης, ἤρχισε μία ἐκστρατεία μερίδος τοῦ τύπου ἐναντίον τῶν βουλευτῶν ὡς ἐξ ὑφαρπαγῆς, τρόπον τινά, ἐπιβαλόντων τὴν αὔξησιν τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Ὁ ἀξιότιμος κ. ἐκπρόσωπος τοῦ Συναγερμοῦ, ὁ κ. Κανελλόπουλος, εἶπεν ὅτι αὐτὴ ἡ ἐκστρατεία ἦτο ἄδικος. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶπεν, ὅτι ἐγὼ θὰ εἶμαι αὐστηρότερος ἀπέναντι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κάμνουν τὴν ἐκστρατείαν αὐτὴν καὶ, ὅτι ἡ ἐκστρατεία αὐτὴ δὲν ἦτο ἁπλῶς ἄδικος ἀλλὰ ἀποτελεῖ κακοπιστίαν τοῦ τύπου. Ἐγώ, Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι δὲν ἦτο ἁπλῶς κακοπιστία τῆς μερίδος τοῦ τύπου, ἦτο κάτι περισσότερον καὶ τούτου. Ἀλλὰ ἄς μὴ συζητήσωμεν περὶ αὐτοῦ. Ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν νὰ εἶναι ὁ τύπος ἀπολύτως ἐλεύθερος, ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν ὁ τύπος νὰ μᾶς παρακολουθῇ βῆμα πρὸς βῆμα καὶ νὰ μᾶς ἐλέγχῃ καὶ νὰ μᾶς ἐλέγχῃ αὐστηρῶς ἀκόμη καὶ σκληρῶς, ἀλλὰ τὸ νὰ διαστρέφῃ τὰ γεγονότα κατὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον διέστρεψεν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, αὐτὸ δὲν νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ πρᾶξιν, ἡ ὁποία εἶναι ἐποικοδομητικὴ τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου, δὲν ἀποτελεῖ πρᾶξιν ἡ ὁποία εὑρίσκεται μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς ἀποστολῆς ἑνὸς ὑγιῶς κατευθυνομένου δημοκρατικοῦ τύπου. Ἀλλὰ, Κύριοι συνάδελφοι, δὲν συνέβησαν μόνον αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον προηγουμένως. Συνέβη καὶ κάτι ἄλλο. Αὐτὰ τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέγνωσα προηγουμένως, ἦλθον πρὸς ἔγκρισιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἐνεκρίθησαν ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὅπως γίνεται πάντοτε. Καὶ εἰς τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, ὁ οἱοσδήποτε, ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, ὁ ὁποῖος θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν τινά, ἢ ὁ ὁποῖος δὲν θὰ εἶχεν ἀντιληφθῆ πῶς συνέβησαν τὰ γεγονότα κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν συνεδρίασιν, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, φερ’ εἰπεῖν, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι δὲν ἦτο παρὼν ὅταν ἔγινεν ἡ ψηφοφορία, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀναπτύξῃ πρὸς τὴν Βουλὴν τὴν ἄποψιν, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐλήφθη, δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ ληφθῇ διὰ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἀνέπτυσσε καὶ δικαίωμα τῆς Βουλῆς θὰ ἦτο νὰ ἐπανέλθῃ ἢ νὰ μὴ ἐπανέλθῃ ἐπὶ τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως. Δὲν συνέβη, λοιπόν, τίποτε παρόμοιον, ὅπερ τί ἀποδεικνύει; Ἀποδεικνύει, ὅτι ἐν τῇ συνειδήσει ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν παραγόντων τῶν ἐνταῦθα παρευρισκομένων καὶ κατευθυνόντων τὴν Βουλὴν καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων ὑπῆρχε βαθεῖα ἡ συνείδησις καὶ ἡ πίστις, ὅτι ἡ πρᾶξις ἐκείνη τῆς Βουλῆς ἦτο ἀπολύτως ἐνδεδειγμένη καὶ δὲν ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν ἰδιοτελῶν συμφερόντων τῶν βουλευτῶν, ἀλλὰ ἀπέβλεπεν εἰς τὴν καλῶς ἐννοουμένην ἐξυπηρέτησιν τῶν λαϊκῶν συμφερόντων. Τί ὅμως συνέβη; Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τῆς Βουλῆς βληθεῖσα ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς μερίδος τοῦ τύπου, αὐτῆς περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα προηγουμένως, παρέμεινεν ἀνυπεράσπιστος. Ἡ ὑπόλοιπος μερὶς τοῦ τύπου ἢ καὶ μεγαλυτέρα καὶ πολυπληθεστέρα δὲν συνεμερίσθη μὲν τὴν ἄποψιν τῆς μικρᾶς μερίδος τοῦ τύπου, ἀλλὰ ἐσίγησεν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡ ὑπόλοιπος μερὶς τοῦ τύπου δὲν συνεφώνει πρὸς ὅσα κατὰ τῆς Βουλῆς καὶ κατὰ τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ λαοῦ εἶχον ἐκτοξεύσει αἱ ἐφημερίδες ἐκεῖναι, εἶχε καὶ αὐτὴ καθῆκον νὰ συμπαραταχθῇ, πρὸς τοὺς ἄλλους συναδέλφους, ἐὰν δὲν συμφωνοῦσε πρὸς αὐτήν, εἶχε καὶ αὐτὴ καθῆκον, ἡ μερὶς ἡ ὑπόλοιπος μερὶς τοῦ τύπου ἢ καὶ μεγαλυτέρα, εἶχε καὶ αὐτὴ βαθεῖαν τὴν συνείδησιν, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς Βουλῆς, ἦτο ἀπολύτως ὀρθή, ἦτο ἀπολύτως ἐνδεδειγμένη, ἦτο ἀπολύτως ἐξυπηρετικὴ τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ. Καὶ ὅμως ἐσίγησαν καὶ ἀφῆκαν τὴν πρᾶξιν ἔκθετον. Διατί; Διότι ἀπέλιπεν ἀπὸ τοὺς κατευθύνοντας αὐτὴν τὴν μερίδα τοῦ τύπου τὸ θάρρος τῆς τιμιότητός των. Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μᾶς εἶπε προηγουμένως, ὅτι ὀλίγας τινὰς ἡμέρας μετὰ τὴν ψήφισιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, λόγῳ τοῦ ἐγερθέντος θορύβου, συνεννοήθη, εἶπε, μὲ τοὺς ἐκπροσωποῦντας τὰ κόμματα καὶ παρεκάλεσε νὰ μὴ γίνῃ.

§98Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβερνήσεως). Δὲν εἶπα «λόγῳ τοῦ ἐγερθέντος θορύβου». Εἶπα, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη τὴν αὔξησιν εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ δοθῇ πρῶτον εἰς τοὺς βουλευτάς.

§99Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἔχει καλῶς. Εἶπεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ὁ κ. Πρόεδρος, ἀλλὰ καὶ συνεπλήρωσε τώρα, ὅτι δὲν ἔχει ἐπηρεασθῆ ἀπὸ τὸν θόρυβον, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐγερθῆ ἀπὸ τὴν μερίδα αὐτὴν τοῦ τύπου. Ἀλλὰ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, σᾶς ἐρωτῶ, ποῖος ὁ λόγος νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ σιωπηρὰ συμφωνία; Ἐπίστευεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι, ὑπὸ τὰς δεδομένας συνθήκας, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ ἡ αὔξησις αὐτή, τὴν ὁποίαν εἶχε ψηφίσει ἡ Βουλή; Δὲν ὑπῆρχε κανεὶς λόγος νὰ γίνῃ σιωπηρὰ συμφωνία μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῶν ἐκπροσωπούντων τὰ κόμματα. Ὤφειλε νὰ ἀνέλθῃ ἐπὶ τοῦ βήματος, νὰ ἐξηγήσῃ τοὺς λόγους αὐτοὺς καὶ ἡ Βουλή, ἀκούουσα τοὺς λόγους αὐτοὺς καὶ κρίνουσα ἐπ’ αὐτῶν, θὰ μετέβαλλεν ἢ δὲν θὰ μετέβαλλεν, ἀναλόγως τῆς σοβαρότητος τῶν λόγων, τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν εἶχε λάβει. Δὲν τὸ ἔπραξεν ὅμως καὶ σᾶς λέγει τώρα, ὅτι δὲν ἐπηρεάσθη ἀπὸ τὸν συκοφαντικὸν θόρυβον. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τοὺς ἀποτελοῦντας τὴν Κυβέρνησιν συναδέλφους, βουλευτὰς καὶ αὐτοὺς ἀλληλεγγύως πρὸς ἡμᾶς ὅλους, καὶ αὐτοὺς ἐντιμωτάτους καθ’ ὅλα, ἀπέλιπε τὸ θάρρος τῆς τιμιότητός των. Ὅπως τὸ θάρρος τῆς τιμιότητος ἀπέλιπε καὶ ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων. Διότι ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐπίστευεν αὐτά, ἆρά γε οἱ ἀρχηγοὶ τὸν κομμάτων ἐπίστευαν τὰ ἀντίθετα; Ὁ κ. Κανελλόπουλος μᾶς εἶπεν, ὅτι καὶ ἡμεῖς ἀναγνωρίζομεν τὴν δυσχέρειαν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο τότε ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς αὐξήσεως τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Ἀλλὰ ἂν ὄντως καὶ ἐκεῖνοι ἐπίστευον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διατὶ νὰ μὴ ἔλθουν νὰ ἐξηγηθοῦν εὐθέως ἀπέναντι τῆς Βουλῆς, ὥστε καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ πληροφορῆται περὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μέχρι καὶ τῆς τελευταίας λεπτομερείας, διὰ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἑκάστοτε κατασυκοφάντησις τῆς Βουλῆς καὶ τῶν βουλευτῶν, ὡς τάχα ἐπιδιωκόντων ἰδιοτελῆ ὀφέλη; Ἀναντίρρητον, λοιπόν, εἶναι τὸ συμπέρασμα, ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἀπέλιπεν ἀπὸ τοὺς ἐντιμωτάτους καθ’ ὅλα αὐτοὺς πολιτικοὺς τὸ θάρρος τῆς τιμιότητός των. Τοῦτ’ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, συνέβη καὶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ μας ἐκπρόσωπος τῆς Βουλῆς καὶ ἐκτελεστὴς τῶν ἀποφάσεων αὐτῆς. Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος ἔρχεται καὶ μᾶς φέρει ἕνα προϋπολογισμόν, ὁ ὁποῖος ἀγνοεῖ τὴν μηδέποτε ἀνακληθεῖσαν καὶ μηδέποτε καταργηθεῖσαν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Βουλή. Διατί; Διότι καὶ ἀπὸ τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ἐντιμώτατον καθ’ ὅλα ἄνδρα, ἀπέλιπε καὶ ἀπὸ αὐτὸν τὸ θάρρος τῆς τιμιότητός του. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἔρχεται ἡ ὥρα τώρα, κύριοι συνάδελφοι: Θὰ ἔχωμεν ἡμεῖς, οἱ ἐνδιαφερόμενοι, τὸ θάρρος τῆς τιμιότητός μας; Ἄν τὸ ἔχωμεν τὸ θάρρος τῆς τιμιότητός μας; Ἐὰν τὸ ἔχωμεν δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ μᾶς φθάσουν τὰ βέλη τῆς συκοφαντίας. Ἄν ὅμως καὶ ἀπὸ ἡμᾶς ἀπολείψῃ τὸ θάρρος τῆς τιμιότητος, τότε καὶ τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου θὰ ἐκπέσῃ καὶ ἡ ἰδική μας ἀξιοπρέπεια θὰ ἐκμηδενισθῇ. Ἐγὼ ὅμως, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος αὐτό. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος κ. Κανελλόπουλος, ὡμίλησε περὶ τοῦ ἔργου μὲ τὸ ὁποῖον βαρύνονται οἱ βουλευταί. Καί, πράγματι, ὅσα εἶπε δὲν εἶναι ἄλλο τίποτε, παρὰ πιστὴ ἀπεικόνισις τοῦ μόχθου, τὸν ὁποῖον καταβάλλουν οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ ἐν τῇ ἐξυπηρετήσει τῶν λαϊκῶν συμφερόντων, ἀπὸ τοῦ γενικωτάτου καὶ τῶν συμφερόντων τῶν ὁμαδικῶν μέχρι καὶ τῶν ἀτομικῶν συμφερόντων. Εἶναι πλάνη—καὶ πλάνη βαρυτάτη—νὰ νομίζεται ὅτι, αὐτὰ τὰ ἀτομικὰ συμφέροντα εἶναι ρουσφέτια. Βεβαίως, μέσα εἰς τὴν πληθύν, τὴν ἀπέραντον πληθύν, τῶν ὑποθέσεων, τῶν ἀτομικῶν ὑποθέσεων, αἱ ὁποῖαι ἄγονται ἐνώπιον τῶν βουλευτῶν καὶ τῶν ὁποίων ἡ λύσις ζητεῖται ἀπὸ τοὺς βουλευτάς, βεβαίως θὰ ὑπάρχουν καὶ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ θέλουν νὰ ἱκανοποιηθοῦν κατὰ τρόπον ἰδιαίτερον—καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ ρουσφέτι. Ἀλλ’ ὅπως ὅλοι ὑμεῖς γνωρίζετε— καὶ τὸ γνωρίζουν καλλίτερον τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ὅλοι γινόμεθα οἱ φορεῖς αὐτῶν τῶν ἀπαιτήσεων τῶν ἐπὶ μέρους ψηφοφόρων μας—ὅπως ὅλοι σεῖς γνωρίζετε, αὐτὰ τὰ ζητήματα δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ δικαιότατα αἰτήματα, τὰ ὁποῖα, λόγῳ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον εἶναι ὠργανωμένον τὸ Κράτος μας λόγῳ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον κινεῖται ἡ κρατικὴ μηχανή, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεκπεραιωθοῦν καὶ νὰ διευθετηθοῦν, παρὰ μόνον ἐὰν παρέμβῃ ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ. Διὰ τὴν ἔκδοσιν, φέρ’ εἰπεῖν, μιᾶς δικαιοτάτης συντάξεως, νομίμου....

§100Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, ἔχομεν σοβαρωτάτην νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§101Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Αὐτὸ εἶναι σοβαρώτερον ἀπ’ ὅλα. Ἐννοῶ νὰ πληροφορηθῇ ὁ λαὸς μέχρι καὶ τῆς τελευταίας γραμμῆς περὶ τίνος πρόκειται. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ μείνωμεν ὑπὸ τὸ κράτος τῆς συκοφαντίας. Πρέπει νὰ ἐξηγηθοῦν τὰ πράγματα εὐθέως. Αὐτὰ τὰ ζητήματα, λοιπόν, δὲν εἶναι ρουσφέτια, ἀλλὰ δίκαια αἰτήματα τῶν ἀνθρώπων, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμποροῦν ἄλλως νὰ διεκπεραιωθοῦν πιστῶς, ἑπομένως, ἀπεικόνισεν ὁ κ. Κανελλόπουλος αὐτὸ τὸ ἔργον τοῦ βουλευτοῦ. Ἀλλὰ παρέλειψε τὰ εἴπῃ κάτι, παρέλειψε νὰ εἴπῃ τοῦτο δηλαδή: Ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι τὸ φυτώριον τῶν νέων πολιτικῶν ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ κληθοῦν νὰ διαδεχθοῦν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἴτε φθείρονται, εἴτε ἐκλείπουσι κατὰ τρόπον φυσιολογικόν. Πῶς, κ. κ. συνάδελφοι, ὅμως εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ πράγματι ἡ Βουλὴ τὸ φυτώριον αὐτῶν τῶν νέων πολιτικῶν ἀνδρῶν ὅταν δὲν ὑπάρχουν τὰ στοιχειώδη μέσα διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ὁ βουλευτὴς νὰ παρακολουθήσῃ, πρῶτον ὅλα τὰ προβλήματα τὰ ἐσωτερικά, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὸν λαόν, ἀλλὰ καὶ δεύτερον, νὰ παρακολουθήσῃ τὴν κίνησιν καὶ τῶν παγκοσμίων ρευμάτων, ὥστε καὶ ἡ πολιτικὴ καὶ ἡ δημοσία ζωὴ τοῦ τόπου μας νὰ προσαρμόζεται ἑκάστοτε πρὸς τὴν κίνησιν αὐτοῦ τοῦ παγκοσμίου ρεύματος; Πῶς εἶναι δυνατόν, ὅταν τὰς ἐφημερίδας τοῦ ἐσωτερικοῦ μόνον ἂν θελήσῃ κανεὶς νὰ παρακολουθήσῃ— καὶ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὰς παρακολουθήσῃ—διότι εἰς κάθε ἐφημερίδα θὰ ἀνεύρῃ κάτι, τὸ ὁποῖον εἶναι χρήσιμον διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς του, θὰ εὕρῃ μία μελέτη, θὰ εὕρῃ τὴν κίνησιν ἑνὸς ζητήματος, ὅταν μόνον τὰς ἐφημερίδας τοῦ ἐσωτερικοῦ, ὅταν πρόκειται νὰ παρακολουθήσῃ, ἐὰν εἶχε 400.000 δρχ. κατὰ μῆνα. Πῶς εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ παρακολουθήσῃ τὸν ἐσωτερικὸν περιοδικὸν τύπον, καὶ ἀκόμη τὸν ἐξωτερικὸν τύπον, ἢ ν’ ἀγοράσῃ καὶ κανένα βιβλίον; Πῶς λοιπὸν θὰ καταρτισθῇ ὁ βουλευτὴς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐξ αὐτῆς τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως δὲν διαθέτει τίποτε ἄλλο, δὲν διαθέτει ἄλλο περιουσιακὸν στοιχεῖον; Βεβαίως ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀνάγκην τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως καὶ οἱ ὁποῖοι διαθέτουν ἴδια στοιχεῖα περιουσιακὰ καὶ εἰς τοὺς ὁποίους εἶναι εὐχερέστερον νὰ διαθέτουν πολλαπλάσια ἐκείνων τῶν ὁποίων εἶπα, καὶ νὰ παρακολουθοῦν τὴν κίνησιν αὐτήν. Ἀλλὰ εἶναι ἐξυπηρετικὸν τοῦ λαοῦ ἡ ἰδιότης τοῦ βουλευτοῦ ν’ ἀποτελῇ προνόμιον τῶν πλουσίων, καὶ νὰ ἀποκλεισθοῦν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ διαθέτουν ἀκριβῶς αὐτὰ τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα, καὶ δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν ν’ ἀντιμετωπίσουν τὸ βάρος αὐτῶν τῶν ἐξόδων; Καὶ εἶναι συμφέρον τῆς πολιτείας ἡ αἴθουσα αὐτὴ νὰ μεταβληθῇ εἰς σύλλογον πλουσίων, ἀντὶ νὰ εἶναι αὐτὴ ποῦ εἶναι σήμερον, ἤγουν ἀντιπροσωπευτική; Νὰ ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὰ σπλάχνα τοῦ λαοῦ καὶ οἱ ὁποῖοι καὶ τὴν θέλησιν ἔχουν καὶ τὴν ἱκανότητα ἔχουν νὰ ἐνταχθῶσιν πρὸς τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ.

§102Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶναι ὀρθότατα αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, φρονεῖτε καὶ ὑποστηρίζετε ὅ,τι ἡ μικρὴ ἐπιχορήγησις εἶναι ἐμπόδιον εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι σκέπτονται νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Βουλήν, καὶ χρειάζονται διὰ τὴν Βουλήν. Ἔχετε κανένα παράδειγμα; Ἀλλοίμονον ἂν πιστεύετε ὅτι ἠμπορεῖ τὸ Ἑλληνικὸν νὰ γίνῃ καλλίτερον διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως.

§103Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κ. συνάδελφε, ἐπειδὴ μὲ ἐρωτήσατε. Ἐσεῖς παλαιὸς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, θὰ ἐνθυμῆσθε ἕνα περιστατικὸν τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς ὑπομνήσω καὶ τὸ ὁποῖον συνέβη καθ’ ὅλην τὴν λειτουργίαν τῆς 4ης συντακτικῆς συνελεύσεως. Ἐγὼ ἐπολιτεύθην κατὰ τὸ ἔτος 1925 εὐθὺς μετὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ προσφυγικοῦ ζητήματος. Ἡ μεγάλη μερὶς τῶν συμπατριωτῶν μου προσφύγων κατέφυγεν εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Θεσσαλονίκης, καὶ ἦτο ἀξίωσις αὐτῶν νὰ πολιτευθῶ. Ἐγὼ εἶχα τὸ ἐπάγγελμα τοῦ καθηγητοῦ, καὶ ἂν ἐπολιτευόμουν δὲν θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἐξασκήσω τὸ ἐπάγγελμα τοῦ καθηγητοῦ, καὶ θὰ ἀπέμενεν νὰ συντηρήσω τὴν οἰκογενειάν μου, μὲ μόνην τὴν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν. Διὰ μένα αὐτὸ ἦτο καταστροφή, καὶ τότε ὁ διευθυντὴς τῆς Σχολῆς εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρέτουν, ἡ ὁποία ἦτο ἰδιωτικὴ μέν, ἀλλὰ ἰσότιμος πρὸς τὰς ἄλλας σχολάς, μοῦ εἶπεν, θὰ παραμένῃς καὶ καθηγητής, θὰ κάνῃς τρεῖς ἡμέρας ἐδῶ, καὶ θὰ κάνῃς τὰ καθηκοντά σου, καὶ θὰ φεύγῃς ἔπειτα καὶ θὰ πηγαίνῃς εἰς τὰς Ἀθήνας, διὰ τὰ βουλευτικά σου καθήκοντα. Καὶ ἐπικαλοῦμαι τώρα τὸν κ. συνάδελφον δι’ αὐτὸ τὸ περιστατικὸν εἰς αὐτὴν τὴν θέσιν πόσοι ἄλλοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὰ λαϊκὰ συμφέροντα ἴσως καὶ περισσότερον ἡμῶν τῶν ἰδίων, πόσοι ἄλλοι εὑρέθησαν οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδύναντο νὰ ἀντιμετωπίσουν αὐτὸ τὸ πρόβλημα. Ὥστε δὲν ἔχει οὕτω τὸ ζήτημα, ἔχει μεγάλη σημασίαν ὅταν ἕνας ἄνθρωπος τίμιος καὶ εὐσυνείδητος, πρέπει νὰ γίνῃ διὰ νὰ ἰδῇ πῶς θὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις αἱ ὁποῖαι ἀνακύπτουν ἐκ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος. Εἶχα εἰπῆ πρὸς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν τοῦ θέματος, ὅτι αὐτὸ τὸ ζήτημα τοῦ προσδιορισμοῦ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως δὲν εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀνακύπτει τὸ πρῶτον, προκειμένου περὶ τῆς Βουλῆς τῆς ἰδικῆς μας, ὅτι πολλάκις εἰς τὸ παρελθὸν ἐδημιουργήθη παρόμοιον ζήτημα καὶ γίνεται σκληρῶς ἀγὼν διὰ νὰ κατισχύσῃ ἡ ἄποψις τῆς Βουλῆς. Ἔχω ἐδῶ ὑπ’ ὄψει μου τὴν ἔκθεσιν τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ὑπεβλήθη τὴν 22 Ἰανουαρίου 1934 καὶ φέρει τὰς ὑπογραφὰς ὡς Προέδρου τοῦ κ. Βερροιοπούλου, ὡς εἰσηγητοῦ, τοῦ ἤδη συναδέλφου μας κ. Χατζηγιάννη, καὶ ἡ ἔκθεσις αὐτὴ νὰ λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἐκ τῆς ἀνωτέρας αὐτῆς... (ἀναγινώσκει)...» Καὶ ὁ ἀγὼν των δὲν ἦτο ταπεινὸς συμφεροντολογικός, ἀλλὰ ὑπὲρ τῆς Δημοκρατικῆς ἀρχῆς. «Οἱ βουλευταὶ δὲν εἶναι ἰσόβιοι, οὔτε διορίζονται, ὥστε νὰ ὑποτεθῇ, ὅτι νομοθετοῦν δι’ ἑαυτούς», λέγει ὀρθότατα ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὀφείλεται εἰς τὴν γραφίδα τοῦ συναδέλφου μας κ. Χατζηγιάννη. Λοιπὸν τὸ ζήτημα τίθεται κατὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον τὸ ἔθεσα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ αὐτός, κύριοι, ὁ τύπος, ὁ ὁποῖος ἡμᾶς μὲν ἠθέλησε νὰ παραστήσῃ ὡς τρόπον τινὰ ἀποπειραθέντας νὰ λεηλατήσωμεν τὸν δημόσιον θησαυρόν, ἑαυτὸν δὲ φρουρὸν τοῦ δημοσίου θησαυροῦ, δὲν ἔτυχεν ἄραγε εὐεργετημάτων, σημαντικωτέρων εὐεργετημάτων ἀπὸ μέρους τῆς Πολιτείας, δηλαδὴ ἀπὸ μέρους τῆς Βουλῆς; Διότι οὐδεμία πρᾶξις Κυβερνητικὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, μάλιστα τοιαύτης μορφῆς, ὅπως αὐτὴ ποὺ θὰ σᾶς εἴπω, ἂν δὲν ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἡ Βουλή, ἐκτιμῶσα πράγματι τὴν ἀποστολὴν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ τύπος ὡς κοινωνικὸν λειτούργημα, ἔδωσεν εἰς τὰς ἐφημερίδας πλὴν ἄλλων πολλῶν εὐεργετημάτων ὀλιγωτέρας σημασίας ἔδωσε τὴν ἀτέλειαν τοῦ δημοσιογραφικοῦ χάρτου. Αἱ ἐφημερίδες εἰς τὸν τόπον μας, εἶναι ἐπιχειρήσεις ἰδιωτικαί.

§104ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Καὶ τὸ Λαχεῖον Συντακτῶν τὶ εἶναι;

§105Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶναι τῶν ἐπαγγελματιῶν. Αἱ ἐφημερίδες εἰς τὸν τόπον μας εἶναι ἰδιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις. Ὑπάρχουν ἰδιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις εἰς τὴν Ἑλλάδα, αἱ ὁποῖαι νὰ ἀπολαμβάνουν πλήρως δασμολογικῆς ἀτελείας; Δὲν ὑπάρχει καμμία. Ἡ μόνη ἐπιχείρησις, ἡ προνομιακὴ ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία ἀπολαμβάνει αὐτοῦ τοῦ τεραστίου πλεονεκτήματος εἶναι οἱ ἐφημερίδες.

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὸ Λαχεῖον Συντακτῶν;

§107Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶπον εἶναι τῶν ἐπαγγελματιῶν.

§108Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἕνα εἶναι κύριε συνάδελφε.

§109Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὑπάρχουν ἰδιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ ἀπολαμβάνουν πλήρους δασμολογικῆς ἀτελείας; Δὲν ὑπάρχει καμμία.

§110Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὸ ἐπιδοκιμάζετε αὐτό, κ. συνάδελφε;

§111Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐδῶ δέ, σὺν τοῖς ἄλλοις, συμβαίνει καὶ τοῦτο. Δὲν ὑπάρχει μόνον ἡ δασμολογικὴ ἀτέλεια. Ὑπάρχει καὶ κάτι περισσότερον. Ὑπάρχει καὶ ἡ εἴσπραξις τοῦ δασμοῦ τῆς πληρωμῆς. Ὑπάρχει ἡ εἴσπραξις τοῦ δασμοῦ ἐκ τῶν φύλλων, τὰ ὁποῖα πωλοῦνται ἀπὸ τὰς λεγομένας «ἐπιστροφάς», ἀπὸ τὰ φύλλα δηλαδὴ τὰ ὁποῖα δὲν κατηναλώθησαν. Ὀρθῶς, κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν, ἐδόθη ἡ ἀτέλεια αὐτὴ εἰς τὰς ἐφημερίδας, διότι ἀνεγνωρίσθη ὅπως εἶπον, ἡ κοινωνικὴ ἀποστολὴ τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ τύπος.

§112Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Διατὶ τὸ συσχετίζετε μὲ τὴν ἀποζημίωσιν;

§113Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἀλλ’ ὄχι δά, νὰ θέλουν μίαν πρᾶξιν του ταύτην, νὰ τὴν διασύρουν ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ μάλιστα νὰ διαστρέφουν καὶ τὰ γεγονότα διὰ νὰ καταστῇ ἁπλῶς εὐκολώτερος ὁ διασυρμὸς αὐτός; Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ εὐχαριστήσω καὶ τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, θὰ τερματίσω τὸν λόγον μου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ ἐμμείνῃ ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν ἐλάβαμεν. Ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀνεγνώρισεν ὅτι, ἡ ἀπόφασις ὀρθῶς ἐλήφθη καὶ ἀνταποκρίνεται εἰς μίαν πραγματικὴν καὶ ἀντικειμενικὴν ἀνάγκην, ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀνεγνώρισεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, δὲν συντρέχει οὐδεμία περίπτωσις νὰ μεταβληθῇ ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς καὶ δι’ ἄλλους λόγους, ἀλλὰ καὶ χάριν αὐτοῦ τοῦ κύρους καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας τῆς Βουλῆς.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Φρόνιμος ἔχει τὸν λόγον.

§115Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Εἶχον καὶ ἄλλοτε τὴν τιμήν, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ Εἰδικοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς τοῦ ἔτους 1952– 1953. Ἤκουσα μετὰ μεγίστης προσοχῆς τὰς ἀνακοινώσεις καὶ τοὺς λόγους τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὡς καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κανελλοπούλου. Ὀφείλω ὅμως νὰ ὁμολογήσω, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν ἠδυνήθην νά μεταβάλω πεποίθησιν, ἀναφορικῶς μὲ τὰς ἀρχικάς μου ἀντιλήψεις. Διὰ τοῦτο ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ὁ μετὰ περισσῆς δεξιοτεχνίας διευθύνων τὰς Κοινοβουλευτικὰς συνεδριάσεις —καὶ μὲ Κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν μάλιστα—ὀφείλω, λέγω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἠσέβησεν ἀπέναντι τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Καὶ λέγω, ὅτι ἠσέβησε διότι δὲν ἔπρεπε, καίτοι εἶναι φορεὺς τῶν σκέψεων καὶ τῶν ἐκτελέσεων τῶν ἀποφάσεων τῆς Βουλῆς, νὰ κρατήσῃ ἐπὶ δύο καὶ πλέον μῆνας ἀνεκτέλεστον τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Πράγματι, κύριοι βουλευταί, συμμαχικὸς παράγων ἐμποδίζει τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποφάσεως. Καὶ ἐλέχθη τοῦτο καὶ ἐν τῇ Βουλῇ καὶ εἰς τοὺς διαδρόμους.

§116Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐδῶ δὲν πρέπει νὰ λέγεται.

§117Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Ἕνας λαὸς ὑψώνεται, ἅμα δείξῃ ποὺ δὲν φοβεῖται τὴν ἀλήθεια, λέγει ὁ Ψυχάρης, κύριε Βουδούρη. Ἐλέχθη λοιπὸν καὶ πρέπει νὰ μάθῃ καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, καὶ ὁ λαός, καὶ ὁ τύπος καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, ὅτι οὐδεὶς δὲν δύναται νὰ περιορίσῃ τὴν ἀνεξαρτησίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὅταν εἶπον, ὅτι οὐδεὶς δὲν δύναται νὰ μᾶς ἐμποδίσῃ, μᾶς ἔφεραν ἄλλο «τροπάρι» ὅτι ὁ Α ἀρχηγὸς ἢ ὁ Β ἀρχηγὸς ἢ ὁ Γ συναρχηγὸς ἢ ὑπαρχηγὸς δὲν τὸ ἐπιτρέπει. Οὐδείς, κύριοι βουλευταί, δύναται νὰ ὀρθώσῃ τὸ ἀνάστημά του πρὸ τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε οἱ ἀρχηγοὶ κομμάτων, οὔτε κανείς. (Χειροκροτήματα). Εἶναι κυρίαρχον Σῶμα, τὸ ὁποῖον ἀποφασίζει. Δὲν δύναται οὐδεὶς καὶ εἶναι ἄπορον πῶς ὁ ἀξιότιμος κύριος

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. ἢ καὶ οἱ Κυβερνῆται ἠθέλησαν νὰ ἀγνοήσουν τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Διατὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν εἶχε τὴν σκέψιν, δὲν εἶχε τὴν θέλησιν, δὲν εἶχε τὴν συνείδησιν νὰ σκεφθῇ τί ἔπρεπε νὰ κάμῃ ὅταν ἀπεφάσισε τὴν αὔξησιν τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Εἴμεθα τόσον ἀφελεῖς, κύριοι βουλευταί, τόσον παιδαριώδεις, τόσον—μὲ συγχωρεῖτε — ἐστερημένοι πνευματικῆς ἀντιλήψεως, ὥστε τὴν μὲν μιὰν ἡμέραν νὰ ἀποφασίζωμεν τὴν Α λύσιν, μετὰ 10 δὲ ἡμέρας τὴν Β ἀπόφασιν. Τί εἴμεθα ἡμεῖς; Παίγνια εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἢ παίγνια εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων; (Χειροκροτήματα). Χάνομεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν βουλευτικὴν ἰδιότητα, τὴν ὁποίαν ἔχομεν; Ἀλλά, νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ παλινῳδία, ἡ ἀνάκλησις τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως, δὲν ἀποτελεῖ μόνον κατάλυσιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ θεσμοῦ, ἀποτελεῖ καὶ καταρράκωσιν ἀκόμη τῆς ἀξιοπρεπείας μας, ἀποτελεῖ ἀπεμπόλησιν ἀκόμη τῆς συνειδήσεώς μας. Ἢ ἐλέγαμεν ὀρθὰ πρὸ 20 ἡμερῶν, ἢ λέγομεν βλακώδη σήμερον. Πότε λέγομεν τὴν ἀλήθειαν; Καὶ διατὶ θὰ μεταβάλωμεν τὰς πεποιθήσεις μας; Διότι ὁ Α ἢ Β ἀρχηγὸς Κυβερνήσεως ἢ κόμματος δὲν τὸ θέλει; Ἀλλοίμονον ἐὰν φθάσωμεν ἐκεῖ.

§119Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Μήπως, ὅλοι μας, κύριε συνάδελφε, δὲν ἀνήκομεν εἰς κόμματα καὶ δὲν κάμνομεν ὅ,τι ἐπιβάλλουν τὰ κόμματα, χάριν τῆς κομματικῆς συνοχῆς;

§120Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀντιλαμβάνομαι τὴν κομματικὴν πειθαρχίαν, ὄχι ὅμως τὴν μονοπώλησιν τῆς συνειδήσεως. Ὀφείλομεν ὅλοι νὰ ἔχωμεν γνώμην καὶ τὴν γνώμην αὐτὴν νὰ τὴν ὑποστηρίζωμεν. Μᾶς εἶπον, κύριοι βουλευταὶ ἐσχάτως, ὅτι δὲν ἀντέχει ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους, διὰ νὰ ἐπιβαρυνθῇ ἀκόμη μὲ 7 δισεκατομμύρια δρχ. καὶ δὲν τοὺς ἔτυπτεν ἡ συνείδησίς των, ὅταν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, διὰ τὴν ἐπισκευὴν ἑνὸς μεγάρου τῆς παρακτίου ἀμύνης ἐδόθησαν 2,5 δισεκατομμύρια δρχ. καὶ αὐτὰ ἄνευ δημοπρασίας; (Χειροκροτήματα). Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, μᾶς εἶπον ἐπὶ πλέον, ὅτι ἀποτελεῖ δαπάνην μεγάλην καὶ ἠκούσθη ἀπὸ χείλη ἐπίσημα, ὅτι δαπανῶνται διὰ πολιτικὰς δαπάνας τὰ 53% τοῦ Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ. Λησμονοῦν, ὅτι, ὅταν ὁ στόμαχος εἶναι κενός, τὸ χέρι τρέμει καὶ τὸ χέρι ποὺ τρέμει δὲν ἠμπορεῖ νὰ κρατήσῃ τὸ ὅπλον. Ὁμιλοῦμεν κύριοι, περὶ Δημοκρατίας. Εἰς τὴν πτωχὴν ὅμως Ἑλλάδα, ὑπάρχουν Διοικηταὶ Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν μισθόν, 20πλάσιον τοῦ τῶν βουλευτῶν. Ὑπάρχουν Διευθυνταί, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν μισθὸν 10πλάσιον. Κλητῆρες, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν μισθὸν 3πλάσιον. Ὑπάρχουν ἀκόμη δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν μισθὸν 2πλάσιον τοῦ τῶν βουλευτῶν. Ὅταν λοιπὸν ὑπάρχουν δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν 6 ἑκατομμύρια δραχ. μισθόν, ἐπιδόματα ὑπερωρίας, ἐπίδομα λόγῳ μετακινήσεων κλπ., δὲν βλέπω διατὶ...

§121Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἑκατομμύρια Ἑλλήνων, τὰ ὁποῖα τρώγουν κάθε ἑβδομάδα ψωμί.

§122Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Σᾶς εἶπον προχθές, ὅτι εἶσθε παλαίμαχος τῆς Βουλῆς καὶ ἐν τούτοις δὲν ἠκούσθη ἡ φωνή σας διὰ τοὺς πτωχούς.

§123Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐμένα; Τότε εἶσθε κωφός.

§124Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Δὲν σᾶς ἤκουσα. Ἀλλ’ ἐὰν διεμαρτυρήθητε καὶ δὲν εἰσηκούσθητε, θὰ ἔπρεπε νὰ παραιτηθῆτε καὶ ὄχι νὰ τὰ ἀπολαμβάνετε, ὁσάκις θέλετε νὰ δημοκοπήσετε.

§125Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Νὰ προσέχετε ὅταν ὁμιλῆτε ἀπὸ τὸ βῆμα καὶ μάλιστα ὅταν ἀπευθύνεσθε εἰς ἐμένα.

§126Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Φέρω τὴν εὐθύνην τῶν λόγων μου. Θέλω λοιπόν, νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχει ἡ ὀλιγαρχία τοῦ πλούτου, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπει νὰ λάβουν ἔστω καὶ ψυχία οἱ βουλευταί. Κύριοι, οἱ Ρωμαῖοι Συγκλητικοί, ὅπως ἀναφέρει ὁ ἱστορικὸς Μπαρτολίνι, εἶχον μεγάλην ἀξιοπρέπειαν καὶ σεβασμὸν μεγάλον, ὁ κόσμος ἔτρεχε πρὸς αὐτούς, διότι εἶχον μέγαρα εἰς τὰ ὁποῖα κατῴκουν καὶ παχυλοτάτην τὴν ἀμοιβήν. Εἰς δὲ τὰς Δημοκρατικὰς Ἀθήνας, ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ Περικλέους, μὲ ἀκόμη μεγαλειτέραν φροντίδα περιεβάλλοντο οἱ βουλευταί. Ὅταν, λοιπόν, οἱ λαοὶ ἐκεῖνοι, ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἐξυψώσουν πολὺ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἀντιπροσώπων του, ὅταν λαοί, ὅπως ὁ Τουρκικός, ἔχει τοὺς βουλευτάς του, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν 10 ἑκατομμύρια μηνιαίως, ὅταν ἔχουν αὐτοκίνητα, ὅταν ἔχουν γραφεῖα, ὅταν ἔχουν ὑπαλλήλους κρατικοὺς εἰς τὴν διάθεσίν των δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι πολύ, κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν νὰ λάβωμεν, τὰ ψιχία, τὰ ὁποῖα ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καθώρισεν. Ὅταν, ἀπὸ τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Χατζηγιάννη τοῦ 1934, προκύπτει, ὅτι ὅλοι οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ τῶν Βαλκανικῶν χωρῶν ἐλάμβανον τριπλάσιον ποσὸν ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἐλάμβανον οἱ βουλευταὶ τῆς Ἑλλάδος, δὲν νομίζω σήμερον, νὰ ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς βουλευτὰς νὰ ἀναζητοῦν τοὺς Μαικήνας καὶ τοὺς δανειστάς των, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰ καθημερινά των ἔξοδα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατέρχωνται οἱ κύριοι βουλευταὶ εἰς τὰ ὑπόγεια διὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὰς ὀρέξεις τοῦ στομάχου των καὶ νὰ κυττοῦν τὸν κατάλογον τῶν ἑστιατορίων, διὰ νὰ εὕρουν τὰ φαγητὰ ποὺ ἔχουν τὴν μικροτέραν τιμήν. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ μὴ καλοῦνται εἰς τὰς διαφόρους δεξιώσεις, διότι δὲν μᾶς καταδέχεται ἡ ὀλιγαρχία τοῦ πλούτου. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ μὴ ἠμποροῦμεν νὰ ἀντεπεξέλθωμεν εἰς τὰ ἔξοδά μας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 2.900.000 δρχ. δὲν εἶναι ἐπαρκὲς οὔτε δι’ ἓν 15θήμερον. Δὲν γνωρίζω πόσοι ἐξ ὑμῶν εἶσθε Φεουδάρχαι, Τραπεζῖται ἢ ἀνήκετε εἰς τὴν ὀλιγαρχίαν τοῦ πλούτου. Οἱ περισσότεροι ὅμως εἴμεθα ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἀνήκομεν εἰς τὸν Λαὸν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι τὸ βουλευτικὸν ἀξίωμα πρέπει νὰ εἶναι ἴδιον τῶν ἀνθρώπων τῆς ὀλιγαρχίας τοῦ πλούτου καὶ οὔτε πιστεύω, ὅτι αἱ σοφαὶ ἀποφάσεις καὶ σκέψεις προέρχονται ἀπὸ τοὺς πλουσίους. Ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ὀφείλει νὰ ἐκτελεσθῇ. Οὐδεὶς λόγος συντρέχει διὰ νὰ ὑπαναχωρήσωμεν. Δὲν νομίζω, ὅτι πλέομεν εἰς ὠκεανοὺς εὐτυχίας, ὅπως πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὁ ἀξιότιμος κ. Καρτάλης ἐτόνισεν. Δὲν νομίζω ὅτι εὐποροῦμεν. Ἐάν, κ. βουλευταί, θελήσετε νὰ ὑπαναχωρήσετε εἰς τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν, τοῦτο, θὰ ἀποτελέσῃ ράπισμα κατὰ τῶν παρειῶν μας καὶ ἐξευτελισμὸν τοῦ Βουλευτικοῦ ἀξιώματος. Ἐλέχθη παρὰ συναδέλφων, ὅτι πρέπει νὰ ἐξισωθῶμεν πρὸς τὸν Ἀντιπρόεδρον ἢ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου. Δὲν γνωρίζω τὶ παίρνουν οἱ κύριοι αὐτοί, δὲν ἠμπορεῖ ὅμως τοῦτο νὰ ἀποτελέσῃ τὸ μέτρον ἀποζημιώσεως τοῦ βουλευτοῦ, διότι οἱ βουλευταὶ δὲν παίρνουν μισθόν. Οἱ βουλευταί, κύριοι, ἀποτελοῦν τὴν δευτέραν τάξιν ἐν τῇ Κοινωνίᾳ, ἱεραρχικῶς. Ἔρχονται μετὰ τὸν Ἀνώτατον Ἄρχοντα, διότι ἀπὸ τὴν Βουλὴν προέρχονται οἱ Ὑπουργοὶ καὶ ὁ Πρωθυπουργός.

§127Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλα αὐτὰ εἶναι γνωστά. Δὲν βλέπω εἰς τὶ χρειάζεται ἡ μακρυγορία αὐτή. Συμφωνοῦμεν πλήρως μὲ αὐτὰ ποὺ λέγετε. Δὲν θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ χάνωμεν πολύτιμον χρόνον.

§128Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν κ. συναδέλφων διαφωνεῖ. Ἐγὼ προτείνω νὰ ἐπιμείνωμεν, τουλάχιστον, εἰς τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἐλάβαμεν. Ἐὰν τὸ νομίζῃ ἡ Βουλὴ ἄς πράξει τοῦτο. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει ἀπομένει νὰ ἀποφασίσωμεν ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης προτάσεως, ὡρισμένων συναδέλφων, τῆς ἐξομοιώσεως, δηλαδή, τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως πρὸς τὸν μισθὸν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἐὰν δὲν τὸ θελήσητε, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τοὺς δρόμους. (Χειροκροτήματα).

§129Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἡ διάταξις τοῦ διατάγματος εἶναι ρητὴ καὶ κατηγορηματική, ὅτι ἡ ἀντιμισθία τῶν βουλευτῶν καθορίζεται δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον.

§131Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ὁμιλήσω περὶ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Μετὰ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ τὴν ἀποδοχὴν τῆς ἀπὸ τὸν κ. Προεδρεύοντα τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ζήτημα εἶναι, νομίζω, λελυμένον. Θὰ ἐπιτρέψητε ὅμως εἰς ἐμένα, ὡς εἰς ἕνα δημοσιογράφον τὸ ἐπάγγελμα, νὰ κάμω τὴν ἀπολογίαν τοῦ τύπου, ὁ ὁποῖος κατηγορήθη αὐτὴν τὴν ἑσπέραν εἰς τὴν Βουλὴν ἀρκετὰ σκληρὰ καί, νομίζω, μὲ ἀρκετὴν ἀδικίαν (θόρυβος).

§132ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ τύπος ἔγραψεν ὡρισμένα πράγματα. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἐντελῶς ἄδικος ἡ ἐπίκρισις.

§133Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὡμίλησα καθαρά, κ. συνάδελφοι, καὶ εἶπον, ὅτι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ κάμω τὴν ἀπολογίαν τοῦ Τύπου, κατηγορουμένου εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀκούσῃ τὸν κατηγορούμενον. Κατηγορήθη ὁ τύπος, ὅτι ἐσυκοφάντησε τὴν πρώτην ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς περὶ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Καὶ εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος, ὅτι τὴν ἐσυκοφάντησεν. Ἀλλά, κύριοι, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναζητήσωμεν τὴν αἰτίαν διὰ τὴν ὁποίαν ὁ τύπος ἔφθασεν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, ὥστε νὰ συκοφαντήσῃ μίαν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Ὑποθέτω, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι ζήτημα παρεξηγήσεως, Ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἡ ἀπόφασις ἐκείνη ἐλήφθη μετὰ τὰ μεσάνυκτα, μετὰ τὴν θέσιν πολιτικοῦ ζητήματος καὶ μετὰ τὴν ψηφοφορίαν. Ἐὰν ἀντελήφθητε, τὴν ἑπομένην εἰς τὰς ἐφημερίδας, δὲν ἐδημοσιεύθησαν πρακτικὰ ἀναφέροντα περὶ τῆς ἀποφάσεως τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Βουλή. Ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι τῆς ἀποφάσεως ἐκείνης δὲν προηγήθη καμμία συζήτησις. Ἐπεκράτησε σιωπή. Καὶ μία ἐφημερὶς ἐνόμισεν, ὅτι ἀνεκάλυψε σκάνδαλον ἀναγγέλλουσα, ὅτι ἡ Βουλὴ ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν μυστηριωδῶς καὶ ἐδημοσίευσε τὸ πρῶτον κατὰ τῆς Βουλῆς σχόλιον. Κύριοι, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς ἐφημερίδος ἐκείνης εἶναι ὀρθή. Προσπαθῶ ὅμως νὰ τὴν ἐξηγήσω καὶ νομίζω, ὅτι τὴν ἐξηγῶ ἐπαρκῶς ἐὰν ἀναφέρω, ὅτι, ὅταν ἀργότερον τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν βουλευτῶν ἤχθη ἐκ νέου ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ συνεζητήθη, οὐδεμία Ἑλληνικὴ ἐφημερὶς διεμαρτυρήθη. Καὶ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι καὶ ἡ σημερινὴ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς δὲν θὰ συναντήσῃ καμμίαν ἀντίδρασιν ἐκ μέρους τοῦ τύπου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔβλαψε τὴν ὑπόθεσιν καὶ παρέσυρε τὸν τύπον εἰς τὴν πολεμικήν του ἦτο ἡ σιωπὴ μὲ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι ἠθελήσαμεν νὰ περιβάλωμεν τὴν πρώτην ἀπόφασίν μας. Ὑπῆρξε ζήτημα ἐλλείψεως διαφωτίσεως τοῦ Τύπου. Ὁ Τύπος διαφωτίζει τὸ κοινόν, ἀλλ’ ἡμεῖς, ἡ Βουλή, εἴμεθα ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διαφωτίζομεν ἐπὶ τῶν ὑποθέσεών μας τὸν Τύπον. Θὰ ἐνθυμῆσθε ἐπίσης, ὅτι ἡ ἐπίθεσις ἐναντίον τῆς πρώτης ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς προῆλθεν ἀπὸ ὡρισμένην μερίδα τοῦ τύπου, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖ ὡρισμένην πολιτικὴν ἀπόχρωσιν, μὲ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι, κάμνουσα ἡ μερὶς ἐκείνη τὴν πολιτικὴν αὐτήν, τὴν ἐξετόξευεν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὄχι ἐναντίον τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου.

§134Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μέχρις ἑνὸς σημείου συμφωνῶ ἀπολύτως μαζί σας. Δὲν ἠμπορῶ ὅμως νὰ συμφωνήσω εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπατε τελευταίως. Διότι καὶ ἡ μερὶς τοῦ Τύπου τῆς Κυβερνήσεως τὴν αὐτὴν πολιτικὴν ἐτήρησε.

§135Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἔχετε δίκαιον. Ἀλλ’ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Τύπον, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ κάτοπτρον τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἡ κακολογία εἶναι περισσότερον ἀγαπητὴ ἀπὸ τὴν καλολογίαν. Ὁ τύπος ὁ κυβερνητικὸς παρεσύρθη ἀπὸ τὸν τύπον τὸν ἰδικόν σας εἰς τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ἐναντίον τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου.

§136Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχει Τύπον ἰδικόν του.

§137Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶμαι καὶ πολιτευόμενος καὶ δημοσιογράφος καὶ νομίζω ἀρκετὰ ἱκανὸς νὰ ἀντιλαμβάνωμαι ποία σχέσις ὑπάρχει μεταξὺ κομμάτων καὶ ἐφημερίδων. Οὐδὲν κόμμα ἔχει ἐφημερίδας ἰδικάς του. Ὅλα τὰ κόμματα ὅμως ἔχουν ἐφημερίδας, καὶ ὑποστηρίζουν τὴν πολιτικήν των. Καὶ τοῦτο ὀφείλετε νὰ μὴν τὸ παραγνωρίζετε. Ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ εἶμαι μακρός. Ἐνόμισα ὅτι διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ τύπου ἔπρεπε νὰ ἀκουσθοῦν αὐτὰ τὰ ὀλίγα πράγματα ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο. Ὑπῆρξεν ἐπαναλαμβάνω, παρεξήγησις. Ὁ Τύπος δὲν κατεννόησε τὸ θέμα καὶ ἐνόμισεν ὅτι ἠδύνατο νὰ τὸ ἐκμεταλλευθῇ πολιτικῶς ὑπὲρ μιᾶς πολιτικῆς μερίδος ἐναντίον μιᾶς ἄλλης. Ὅταν ἡ παρεξήγησις ἤρθη, τὰ σχόλια ἐσταμάτησαν. Ἡ δευτέρα συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν, περὶ τῆς ἀποζημιώσεως δὲν ἐπροκάλεσε δυσμενῆ σχόλια καὶ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι αὔριον ὁ ἑλληνικὸς Τύπος θὰ ὑπερασπίσῃ τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἀπόψε ἐλάβομεν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρὰ πολλῶν βουλευτῶν ὑπεβλήθη ἡ κάτωθι πρότασις: Ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει: Τροποποιεῖ τὴν ἀπὸ 21 Μαρτίου ἐ. ἔ. προηγουμένην τοιαύτην τὴν ἀφορῶσαν τὴν παροχὴν εἰδικοῦ ἡμερησίου ἐπιδόματος εἰς τοὺς βουλευτὰς ὡς ἑξῆς: 1) Ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1952 καὶ ἐφεξῆς ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις ὁρίζεται ἴση μὲ τὰς ἑκάστοτε μηνιαίας ἀποδοχὰς τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ὡς ἀποδοχαὶ νοοῦνται ὁ βασικὸς μισθὸς μετὰ τῶν πάσης φύσεως ἐπιδομάτων ἅτινα ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν καὶ ἐξ οἱασδήποτε αἰτίας λαμβάνει ὁ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, πλὴν τοῦ ἐπιδόματος πολυετοῦς ὑπηρεσίας. Ἡ Οὕτω καταβαλλομένη ἀπὸ 1ης Ἰουλίου ἀποζημίωσις ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν μηνιαίαν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν. 2) Τὸ ὑπὸ Κεφάλαιον 3 ἄρθρον 2 εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς χρήσεως 1952–1953 ἀναγεγραμμένον ποσὸν δραχμῶν 1.700.000.000 ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἀποζημίωσις Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως» θὰ καταβληθῇ ἀμέσως εἰς ἅπαντας τοὺς βουλευτὰς ὡς ἔκτακτον ἐφ’ ἅπαξ ἐπίδομα. Τὸ ὡς ἄνω ἄρθρον 2 τοῦ κεφαλαίου 3ου τοῦ προϋπολογισμοῦ τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς: «2. Ἐφ’ ἅπαξ ἐπίδομα πρὸς τοὺς βουλευτὰς Δρχ. 1.700.000.000. Οἱ βουλευταὶ παραιτοῦνται πάσης ἀποζημιώσεως ὡς μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Β. Παπαρρηγόπουλος, Θεόφ. Φρόνιμος, Ν. Ἰντζές, Μ. Καμινόπετρος, Ε. Κοθρῆς, Τ. Φικιώρης, Α. Γεροκωστόπουλος, Γ. Βιτούλιας κλπ.

§139Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ πρέπει νὰ καθορίσωμεν καὶ διὰ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ διὰ τὸν Τύπον καὶ δι’ ἡμᾶς, ρητῶς, ὅτι τὰ μέλη τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, δὲν λαμβάνουν ἀποζημίωσιν. Ὅλα δὲ τὰ μέλη αὐτά, ἐδέχθησαν τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ διατεθῇ δι’ αὐτούς, νὰ διανεμηθῇ εἰς ὅλα τὰ μέλη τῆς Βουλῆς. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, δὲν θὰ ὑπάρξῃ οὐδὲν ποσὸν ἕτερον, τὸ ὁποῖον νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν προϋπολογισμόν.

§140Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Νὰ ληφθῇ, ὅμως, συγχρόνως ἓν μέτρον ἐξασφαλίσεως τῆς λειτουργίας τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως.

§141Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πᾶσα μομφὴ κατὰ τῶν βουλευτῶν, ὅτι δῆθεν δὲν θὰ προσέρχωνται εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, διότι δὲν θὰ παίρνουν κάποιο ἐπίδομα, ἐγώ, τοὐλάχιστον, νομίζω ὅτι, εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Πρόεδρε, νομίζω ὅτι, ὑπάρχει ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει κυρώσεις, ὅταν ὁ βουλευτὴς ἀπουσιάζει πέραν ὡρισμένων συνεδριάσεων.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς. Θὰ γίνῃ ἄλλος Κανονισμὸς τῆς Ἐπιτροπῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Τὸ λέγει καὶ τὸ Σύνταγμα αὐτό.

§143Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διάταξις αὕτη τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς νὰ συμπεριληφθῇ καὶ εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τῶν ἀνωτέρω βουλευτῶν ὡς ἀνεγνώσθη;

§145ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς ἐφ’ ἅπαξ συζήτησιν καὶ ψήφισιν «ὁ Προϋπολογισμὸς τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς τῆς χρήσεως 1952–53», ὡς ἐτροποποιήθη. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ προλήψεως καὶ καταστολῆς τῶν ἀσθενειῶν καὶ ἐχθρῶν τῶν φυτῶν καὶ περὶ ὀργανώσεως τῆς Φυτοπαθολογικῆς Ὑπηρεσίας».

§147Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὑπάρχει τροπολογία ἀφορῶσα τὸ Ἰνστιτοῦτον βάμβακος.

§148Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐπειδὴ εἶναι ἡ τελευταία συνεδρίασις Νομοθετικῆς Ἐργασίας, θὰ παρεκάλουν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει Διότι ἐὰν γίνουν δεκταὶ τροπολογίαι κατὰ τὸ Σύνταγμα, χρειάζεται ἀνατύπωσις καὶ συζήτησις εἰς νέαν συνεδρίασιν. Δηλαδὴ ἡ ὑποβολὴ τροπολογιῶν, θὰ ὡδήγει εἰς τὴν ματαίωσιν τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου.

§149Ε. ΓΟΝΗΣ. Μὲ φέρετε εἰς δύσκολον θέσιν. Τὸ θέμα αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ προκύψῃ καὶ δι’ ἄλλα νομοσχέδια κατὰ τὴν συζήτησιν. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἀφαιρέσετε ἀπὸ τὴν Βουλὴν τὴν πρωτοβουλίαν αὐτήν. Θὰ ἐπρότεινον τὴν Παρασκευήν, παραλλήλως μὲ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον νὰ ἔχωμεν καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§150Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐὰν νομίζετε ὅτι, ἡ τροπολογία σας δὲν εἶναι οὐσιώδης, διὰ νὰ μὴ διακινδυνεύσῃ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνετε.

§151Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι, θὰ φέρῃ παρόμιον νομοσχέδιον.

§152Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐὰν μοῦ δώσετε, κ. Ὑπουργέ, τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἔχετε σχετικὸν νομοσχέδιον, τοῦ ὁποίου ἐπίκειται ἡ κατάθεσις, τότε, νὰ ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν μου.

§153Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι μετέχουν τῆς Ἐπιτροπῆς Γεωργίας, γνωρίζουν ὅτι, εἶναι ἕτοιμον τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀφορῶν τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὁποίου θὰ ἠδύναντο νὰ συζητηθοῦν αἱ τυχόν, ὑπάρχουσαι τροπολογίαι.

§154Ε. ΓΟΝΗΣ. Δεκτόν, δεκτόν.

§155Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπόψε εὑρισκόμεθα πρὸ ὀργασμοῦ νομοθετικῆς ἐργασίας. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ψηφίζωνται ἔτσι οἱ νόμοι. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχε πρόβλεψις συστάσεως καὶ λειτουργίας Ἐπιτροπῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ ὑπάρχῃ ἓν ἐλαφρυντικόν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, προβλέπεται ἡ Ἐπιτροπὴ Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, κατὰ τὸ Σύνταγμα, δὲν βλέπω, διατὶ ὑπάρχει αὐτὸ τὸ κατεπεῖγον τῆς ψηφίσεως, ἐσπευσμένως, νομοσχεδίων, πλὴν μιᾶς περιπτώσεως. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, πιέζεται ἀπὸ τὰς προθεσμίας, ὡς εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Ἐνοικιοστασίου, νὰ καθήσωμεν νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἀλλὰ διὰ τὰ ὑπόλοιπα νομοσχέδια, αὐτὸς ὁ νομοθετικὸς ὀργασμός, δὲν εἶναι ὑπὲρ τοῦ κύρους τοῦ Κοινοβουλίου.

§156Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχήν, αἱ παρατηρήσεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Θεοτόκης, εἶναι ὀρθαί. Ὑπάρχει μία νευρικότης ἀπόψε καί, ὅπως συμβαίνει, συνήθως, ὅταν κλείει ἡ Βουλή, γίνεται μία ὑπερφόρτωσις τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως μὲ νομοσχέδια. Αὐτήν, τὴν φοράν, ὅμως, δὲν ἦτο τοῦτο ἀναγκαῖον, δεδομένου, ὅτι, τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα, ὅτε κλείει ἡ Βουλή, θὰ εἶναι δυνατόν, ἀμέσως νὰ λειτουργήσῃ ἡ Ἐπιτροπὴ Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Πάντως, ὑπενθυμίζω, τὴν παράκλησιν τὴν ὁποίαν εἶχον διατυπώσει —καὶ νομίζω ὅτι, εἶχε γίνει ἀποδεκτή,—ὅπως συζητηθοῦν μετὰ τὸν Προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς, τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἀπουσίαζα καὶ δὲν εἶχα παρακολουθήση, πάντως ὑπάρχουν ὡρισμένα νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἐπείγουν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθοῦν.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§158ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ προλήψεως καὶ καταστολῆς τῶν ἀσθενειῶν καὶ ἐχθρῶν τῶν φυτῶν καὶ περὶ ὀργανώσεως τῆς Φυτοπαθολογικῆς Ὑπηρεσίας». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τροποποιήσεως τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων 1552]1939» περὶ προστασίας τῆς σηροτροφικῆς παραγωγῆς» καὶ 615]37 «περὶ ἐμπορίας μεταξασπόρων κλπ.», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§160ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ τροποποιήσεως τῶν Α. Ν. 1552]1939 «περὶ προστασίας τῆς σηροτροφικῆς παραγωγῆς» καὶ 615]1937 «περὶ ἐμπορίας μεταξασπόρων κλπ.», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν περὶ ὧν ὁ ὑπ’ ἀριθμ. 2036]1952 νόμος κλπ. προθεσμιῶν καὶ τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ δικαιοστασίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Μογγογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§162Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε ὅτι διὰ τελευταίου νόμου παρετάθη ἡ ἰσχὺς τοῦ ἐνοικιοστασίου. Διὰ τοῦ αὐτοῦ νόμου, καθωρίσθη ὅτι ἡ Κυβέρνησις δύναται διὰ διατάγματος νὰ προβῇ εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου μετὰ γνώμην ὡρισμένης Ἐπιτροπῆς. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ συνεκροτήθη καὶ ἤρχισε τὸ ἔργον της. Δυστυχῶς ὅμως δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ τὸ περατώσῃ ἐντὸς τῆς ταχθείσης τότε προθεσμίας. Διὰ μεταγενεστέρου νόμου, παρέστη ἀνάγκη, ὅπως παραταθῇ ἡ ταχθεῖσα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκείνην προθεσμία, μέχρι τέλους τρέχοντος μηνός. Παρ’ ὅλην τὴν ἐργατικότητα τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ πάλιν δὲν καθίσταται εὐχερὴς ἡ ἐντὸς τῆς ταχθείσης προθεσμίας περάτωσις τοῦ ἀνατεθέντος αὐτῇ ἔργου. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν ἔχουν ὑποβληθῇ πλέον τῶν δέκα χιλιάδων ὑπομνημάτων τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων. Παρίσταται ὅθεν καὶ πάλιν ἀνάγκη τῆς χορηγήσεως διμήνου εἰσέτι προθεσμίας εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἐπιτροπήν. Ἐκτὸς τῶν προθεσμιῶν τοῦ νόμου τοῦ ἐνοικιοστασίου, διὰ τοῦ νομοσχεδίου προτείνεται καὶ ἡ παράτασις ὡρισμένων προθεσμιῶν τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ δικαιοστασίου. Ἡ προθεσμία τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου λήγει τὸν Ἰούνιον τοῦ 1952 καὶ πρέπει νὰ παραταθῇ τοὐλάχιστον μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου 1952, διότι πολλοὶ δὲν γνωρίζουν τὰ περὶ παραγραφῆς καὶ πιθανὸν νὰ χάσουν τὰ δικαιώματά των. Ἐπὶ πλέον, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ θίξω μία, εἰδικὴν περίπτωσιν. Εἰς τὸν νόμον 2045 περιελήφθη διάταξις καὶ ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Ὑπ. Δικαιοσ. διὰ τῆς ὁποίας αἴρεται τὸ ἐνοικιοστάσιον ἀπὸ χώρους, οἰκίας καὶ καταστήματα, ὅπου πρόκειται νὰ ἀνεγερθοῦν ταχυδρομικὰ καταστήματα. Ἡ τοιαύτη διάταξις εἶναι ἀντισυνταγματικὴ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθοῦν τὴν κατάργησίν της. Καταθέτω σχετικὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἡ παράγραφος 5 τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 2045)1952, καταργεῖται ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν». Διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν εἰς διατάξεις ἐνοικιοστασίου κάθε Ὑπουργὸς νὰ βάζῃ καὶ ἀπὸ μίαν διάταξιν ἄσχετον. Καταλήγων παρακαλῶ, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ παράτασις τῶν προθεσμιῶν.

§163Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐπιθυμῶ προκαταβολικῶς νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὴν Βουλήν. Πραγματικῶς εἶναι ἡ τρίτη προθεσμία τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἀπὸ τὸ νομοθετικὸν Σῶμα διὰ νὰ περαιώσῃ τὸ ἔργον της ἡ Ἐπιτροπὴ ἐνοικιοστασίου. Ὀφείλω νὰ δηλώσω—διὰ νὰ εἶμαι δίκαιος—ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ εἰργάσθη εἰλικρινῶς. Προεδρεύεται ἀπὸ ἕνα ἀνώτατον δικαστικόν, τὸν κ. Ἀποστολόπουλον, καὶ συμμετέχουν δύο Πρόεδροι Πρωτοδικῶν, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ δύο ἐκπρόσωποι τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. Ἀντιμετωπίζουν ὅμως ἕνα ἔργον δυσχερέστατον. Τὸ ἐνοικιοστάσιον, κύριοι, πρόκειται νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἕνα ἀπὸ τὰ ὀξύτερα κοινωνικὰ προβλήματα. Δὲν εἶναι ἔργον εὔκολον, ὅταν κανεὶς λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὰς σκληρὰς οἰκονομικὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκεται μέγα πλῆθος μισθωτῶν, ἀλλὰ καὶ ἰδιοκτητῶν ἐν ταὐτῷ. Πάντως ὅμως, διὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου πρόκειται νὰ καθορισθοῦν θέματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἄμεσον συνάρτησιν μὲ τὴν οἰκονομικὴν ὑπόστασιν τοῦ τόπου. Πρέπει λοιπόν, νὰ γίνῃ μία μελέτη ἐνδελεχής. Ἐπὶ πλέον ὑπάρχουν ἐκκρεμῆ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς 6 χιλ. ὑπομνήματα, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλον αἱ ἐνδιαφερόμεναι ὀργανώσεις καὶ ἄτομα. Καθένα ἀπὸ τὰ ὑπομνήματα αὐτὰ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ περιέχῃ καὶ μίαν δικαίαν ὑπόθεσιν. Ἡ Ἐπιτροπὴ τὰ ἐρευνᾷ ἐνδελεχῶς καὶ ἀποφασίζει ἐπὶ πάσης περιπτώσεως, ἡ ὁποία τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν της. Κάθε δὲ Ἕλλην πολίτης καὶ κατὰ τὸ ἰσχύον Σύνταγμά μας, ὅταν ἀναφέρεται εἰς μίαν ἀρχήν, πρέπει νὰ πάρῃ μίαν ἀπάντησιν. Ἡ Ἐπιτροπὴ πρέπει νὰ ἐλέγχῃ ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις. Ἔχομεν ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ θέμα τῶν μισθώσεων τοῦ Δημοσίου, ἐπίσης τὸ θέμα τῶν ἐπιτάξεων. Ὑπάρχουν ἀκίνητα, τὰ ὁποῖα ἐπὶ 10ετίαν ὁλόκληρον εὑρίσκονται ἐν ἐπιτάξει καὶ στεγάζουν εἴτε ὑπηρεσίας πολιτικάς, εἴτε στρατιωτικάς. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀντιμετωπίζει καὶ αὐτὰ τὰ θέματα ἐν συγκρίσει πάντοτε πρὸς τὴν κατάστασιν τοῦ προϋπολογισμοῦ Διότι, ποῦ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ πόροι; Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κύριοι βουλευταί, ἡ Ἐπιτροπή, παρὰ τὴν μεγάλην προσπάθειαν τὴν ὁποίαν κατέβαλε, δὲν κατώρθωσε μέχρι τῆς στιγμῆς νὰ ὑποβάλῃ τὸ ἔργον της εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Θὰ χρειασθῇ ἕνα διάστημα τουλάχιστον ἑνὸς μηνὸς διὰ νὰ περατώσῃ τὸ ἔργον της. Θὰ χρειασθῇ ἀκόμη καὶ μιὰ ἄλλη μικρὰ χρονικὴ περίοδος ὅσον νὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὅλα τὰ συμπεράσματα, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ καταλήξῃ ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἐν τέλει νὰ διατυπωθῇ τὸ διάταγμα, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι κατὰ τὸ δυνατὸν δὲν θὰ ἔχῃ πολλὰς ἀτελείας. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, δὲν δώσητε τὴν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αἰτουμένην παράτασιν τί πρόκειται νὰ γίνῃ; Μήπως πρόκειται νὰ δημοσιεύσω τὸ διάταγμα ἐν τάχει τὴν 31 Μαΐου; Θὰ ἰσχύσῃ ὡς ἔχει τὸ ἐνοικιοστάσιον καὶ θὰ παραταθῇ μία ἀβεβαιότης καὶ μία κατάστασις, ἡ ὁποία χρειάζεται κάποιαν βελτίωσιν. Εἶναι λοιπὸν ἀπαραίτητον, κύριοι βουλευταί, νὰ δοθῇ ἡ αἰτουμένη παράτασις. Ἐγὼ προχωρῶ ἔτι περαιτέρω. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλήν, ὄχι μόνον νὰ δεχθῇ τὴν δίμηνον παράτασιν, ἀλλὰ διὰ τροπολογίας νὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ παρατείνῃ τήν προθεσμίαν καὶ ἐπὶ ἕνα μῆνα ἀκόμη.

§164ΦΩΝΑΙ (ἐκ τῆς αἰθούσης). Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ.

§165Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δικαίωμά σας νὰ τὸ δεχθῆτε ἢ ὄχι. Διὰ νὰ τελειώνωμεν ἅπαξ διὰ παντός, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν δίμηνον παράτασιν καὶ νὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὄχι εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, μὲ ἀπόφασίν του νὰ παρατείνῃ ἐπὶ ἕνα μῆνα τὴν προθεσμίαν. Ἐλπίζω, ὅτι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ τερματισθῇ τὸ ἔργον. Διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Μογγογιάννη θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο πρὸς τὴν Βουλήν. Ὑπῆρξε περίπτωσις ἑνὸς νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ ἐκεῖ, ἐν πλήρῃ ἀγνοίᾳ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, παρενεβλήθη μία διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας ἤρθη ἡ προστασία τοῦ ἐνοικιοστασίου ἀπὸ τὰ Δημοτικὰ καταστήματα. Βεβαίως ἐξανέστην ἀπὸ τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ ἔσπευσα διὰ μεταγενεστέρου νόμου νὰ εἰσηγηθῶ τὴν κατάργησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, διότι ἐδῶ πρέπει νὰ θέσωμεν μίαν ἀρχήν, ὅτι τὸ θέμα τῆς καταργήσεως ἢ οἱασδήποτε τροποποιήσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου, δὲν εἶναι θέμα τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ οἱουδήποτε Ὑπουργείου. Ἐφ’ ὅσον τὸ ἔργον αὐτὸ τὸ ἔχει ἐπωμισθῆ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, αὐτὸ ἔχει καὶ τὴν εὐθύνην ἔναντι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἔναντι τοῦ λαοῦ. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι δικαία ἡ ἄποψις τοῦ νομοθετήματος. Θὰ ἐξετασθῇ καὶ ἡ περίπτωσις αὐτὴ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ μέσα εἰς τὸ καταρτισθησόμενον διάταγμα θὰ περιληφθῇ σχετικὴ διάταξις. Βεβαίως ὑπόσχεσιν δὲν δύναμαι προκαταβολικῶς νὰ δώσω, ὅτι εἰς τὸ διάταγμα θὰ περιλάβω τὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν θὰ καταργήσωμεν. Ἀλλὰ διὰ λόγους τάξεως νομίζω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου.

§166Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλοῦσα νὰ προχωρήσωμεν μὲ κάποιαν ταχύτητα. Βλέπετε, ὅτι ὁ Συναγερμὸς παρίσταται μὲ οὐσιώδη ἀριθμὸν βουλευτῶν, διότι δὲν θέλει νὰ δυσχεράνῃ τὸ ἔργον, ἀπεναντίας πρόθεσίς του εἶναι νὰ εὐχεράνῃ τὸ νομοθετικὸν ἔργον. Τοσοῦτο μᾶλλον καθόσον προκειμένου περὶ ἑνὸς τοιούτου Νομοσχεδίου, ὁ Συναγερμὸς ἔχει καὶ τὴν ὑποχρέωσιν κάποιας κριτικῆς, κριτικῆς συνισταμένης εἰς τοῦτο, παρ’ ὅλα ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐπεβάλλετο νὰ γίνῃ ὑπερέντασις τῶν προσπαθειῶν τῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὴν ὁποίαν ἀνετέθη ἡ ἐπίλυσις τοῦ ὅλου θέματος, οὕτως ὥστε νὰ μὴν τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς θέμα παρατάσεως τῆς προθεσμίας. Ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς θὰ περατώσῃ τὸ ἔργον της ἡ Ἐπιτροπή......

§167Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Δικ.). Τὸ ἐλπίζω.

§168Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου συζήτησις καὶ κριτικὴ κατ’ ἀνάγκην μᾶς ἱκανοποιεῖ, παρ’ ὅτι ἡμεῖς δὲν ἐψηφίσαμεν ὑπὲρ τῆς ἐξουσιοδοτήσεως διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ Διατάγματος. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἡ παράτασις δυσχεραίνει ἰδίως τὴν θέσιν τῶν δικαίως ζητούντων ὡρισμένην ἀναπροσαρμογὴν ἰδιοκτητῶν, ἡ ὁποία μέσα εἰς τὰ ὅρια ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ἀδικοῦν καὶ δὲν καθιστοῦν δύσκολον τὴν ζωὴν τῶν μισθωτῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν κάπως νὰ ἱκανοποιηθῇ, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν νομίζομεν, ὅτι πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ τερματισθῇ τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς. Βεβαίως τὸν μῆνα τὸν ἠκούσαμεν κατ’ ἀρχὴν εὐχαρίστως, λέγετε ἐλπίζω, θὰ παρακαλέσω ὄχι μόνον γὰ τὸ ἐλπίζετε, ἀλλὰ ν’ ἀναλάβετε τὴν εὐθύνην τῆς ἐντόνου προωθήσεως τοῦ ἔργου, διότι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ λήξῃ τὸ θέμα.

§169Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Βέβαια ὑπόσχεσιν δὲν ἠμπορῶ νὰ δώσω, ἀλλὰ ἐκ τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου ἔχω κάποιο δικαίωμα ἀναπροσαρμογῆς τῶν μισθωμάτων. Ἀποδέχομαι τὴν σύστασίν σας καὶ θὰ μελετήσω μήπως ἦτο δυνατὸν μὲ τὴν ἔναρξιν τοῦ Οἰκονομικοῦ ἔτους, ἀνεξαρτήτως τοῦ χρόνου τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου νὰ κάμω κάποιαν ἀναπροσαρμογήν.

§170Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Εἰς πόσας συνεδριάσεις συνέρχεται τὴν ἑβδομάδα ἡ Ἐπιτροπή;

§171Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Καὶ τρὶς καὶ τετράκις. Πρέπει νὰ σημειώσω ὅτι τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν ἔχουν ἀπαλλαγεῖ τῶν κυρίως καθηκόντων των. Ὁ κ. Ἀποστολόπουλος δικάζει εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον, οἱ Ἐφέται, οἱ Πρόεδροι, δικάζουν εἰς τὰ Δικαστήρια, οἱ δικηγόροι ἔχουν τὰς ἀπασχολήσεις των καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ πρωΐας μέχρι μεσονυκτίου ν’ ἀπασχολῶνται συνεχῶς. Δείχνουν μίαν φιλότιμον προσπάθειαν. Ἐὰν σεῖς εἴχατε ὡρισμένας ἀπόψεις καὶ τὰς διετυπώνατε καὶ δὲν ἐξητάζοντο ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, τί θὰ ἠσθάνεσθο ἐὰν δὲν ἐξητάζετο τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ὑπερασπίζεσθε; Πρέπει νὰ ἐρευνηθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἔπειτα ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἔχομεν χιλίας δύο περιπτώσεις. Ἔχομεν τὴν περίπτωση τῆς Ἐπαγγελματικῆς στέγης. Μὴ κυττάζετε τὸν ἐπαγγελματίαν τῆς ὁδοῦ Σταδίου, ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἀπομεμακρυσμέναι περιοχαὶ ὅπου ὁ ἐπαγγελματίας στενάζει. Πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις καὶ νὰ εὕρωμεν τὸ δίκαιον καὶ νὰ τὸ ἀποδώσωμεν κατὰ τὸ δυνατόν, διότι τὸ ἀπόλυτον δίκαιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀποδώσωμεν.

§172Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Δὲν ἀμφιβάλλω περὶ τῆς φιλοτίμου διαθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ καλὸν εἶναι νὰ ἐπισπεύσῃ τὸ ἔργον της.

§173Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Πότε ἤρχισε ἐργαζομένη ἡ Ἐπιτροπή;

§174Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εὐθὺς ἀμέσως.

§175Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Παρῆλθεν δίμηνον, ἀφ’ ἧς ἐψηφίσθη ὁ νόμος, ἕως ὅτου συγκροτηθῇ ἡ Ἐπιτροπή, τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι, παρῆλθεν ἑξάμηνον καὶ ἀκόμη δὲν ἐπερατώθη τὸ ἔργον της. Δὲν εἶναι μόνον ὁ ὄγκος τῆς ἐργασίας καὶ αἱ ἄλλαι ἀπασχολήσεις τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Νομίζω ὅτι, ἔχετε εὐθύνην, διότι ἐνῷ ἐψηφίσθη ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου ὁ νόμος καὶ ἐπιμένατε νὰ πάρετε ἐξουσιοδότησιν καὶ ἐπιμένατε, ὅτι διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ ψηφισθῇ καλλίτερον νομοσχέδιον καὶ ἐγὼ εἶπον εἶναι ἀδυναμία τῆς Κυβερνήσεως μὴ δυναμένης νὰ ὑπολογίζῃ ἐπὶ τῆς πλειοψηφίας, παρῆλθον 6 μῆνες καὶ ἐν τούτοις ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἐτελείωσε τὸ ἔργον της. Νομίζω, ὅτι ἡ νέα προθεσμία εἶναι ἀπαράδεκτος.

§176ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀπαλλαγοῦν τῶν καθηκόντων των κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα;

§177Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν ἠμπορῶ νὰ στερήσω τὸν Ἄρειον Πάγον ἑνὸς διακεκριμένου στελέχους.

§178Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Καλὸν θὰ ἦτο νὰ τοὺς ἀπαλλάξετε.

§179Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ διαφωνήσω πρὸς τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶναι πολὺ ἀγαπητός. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἔχω μίαν ἐλαφρὰν ὑπόνοιαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει δισταγμούς, ἴσως, νὰ προβῇ εἰς τὴν λύσιν ὅλων τῶν προβλημάτων τοῦ ἐνοικιοστασίου. Καὶ εἰς αὐτὸ ὀφείλεται τὸ γεγονός, ὅτι ἐπὶ ἑξάμηνον ἤδη μία Ἐπιτροπὴ δὲν κατώρθωσε νὰ καταρτίσῃ ἓν ἐνοικιοστάσιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπετελεῖτο, πρὸς Θεοῦ, ἀπὸ 50 ἄρθρα. Κύριοι, εἰς οἱανδήποτε Ἐπιτροπήν, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ εἴπω ἐν συγκρίσει μὲ αὐτήν, εἰς οἱανδήποτε Ἐπιτροπὴν ἐὰν ἀνετίθετο, καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ ἀκόμη, ὅτι ἀνετίθετο εἰς μίαν τῆς Βουλῆς Ἐπιτροπήν, νομίζω, ὅτι τὸ χρονικὸν διάστημα θὰ ἦτο ὄχι ἐπαρκές, ἀλλὰ ὑπεράγαν ἐπαρκές, διὰ νὰ φέρῃ εἰς πέρας αὐτὸ τὸ ἔργον. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι συμφωνῶ μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου, κ. Καλαντζῆ, ὅτι προκειμένου περὶ ἑνὸς τόσον σοβαροτάτου θέματος, ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαλλάξῃ τὰ μέλη αὐτῆς οἱασδήποτε ἄλλης ἀπασχολήσεως, ἤ, τοὐλάχιστον, νὰ ἀναθέσῃ τὸ ἔργον αὐτὸ εἰς μίαν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία νὰ ἀπασχοληθῇ ἀποκλειστικῶς μὲ τὸ ἔργον αὐτό. Κύριε Ὑπουργέ, παρῆλθον ἕξ μῆνες διὰ τὴν κατάρτισιν ἑνὸς διατάγματος ἐνοικιοστασίου καὶ λέγετε, ὅτι δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ ὁ χρόνος καὶ μᾶς ζητεῖτε καὶ ἄλλους τρεῖς μῆνας, δηλαδὴ 9 μῆνας ἐν ὅλῳ. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ μὲ δικαιολογήσετε καὶ σεῖς, ἐὰν βλέπω εἰς τὰς παρατάσεις αὐτὰς μίαν πρόθεσιν παρελκύσεως τοῦ ζητήματος. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι τὸ χρονικὸν διάστημα ἑνὸς μηνὸς πρέπει νὰ σᾶς τὸ θέσωμεν κατ’ ἐπιείκειαν. Νὰ σᾶς τὸ δώσωμεν ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι ἐλέγχοντες τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἀγαπητόν μου φίλον, κ. Ὑπουργόν, διότι μέχρι σήμερον δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀχθῇ εἰς πέρας ἡ σύνταξις τοῦ σχεδίου τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ εὑρισκόμενοι καὶ πρὸ τοῦ γεγονότος, ὅτι δυστυχῶς δὲν κατηρτίσθη, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ καταρτισθῇ, θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν ἐπιεικῶς ἕνα μῆνα, μὲ τὴν ρητὴν διάταξιν, εἰ δυνατόν, εἰς τὸν νόμον τοῦ ἐνοικιοστασίου, ὅτι αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ τελευταία. Κύριε Ὑπουργέ, ἠξεύρετε ποία εἶναι ἡ ἀναταραχή, πόσα εἶναι τὰ ζητήματα ποὺ ἔχουν δημιουργηθῆ, τὰ τεράστια, εἶναι ἕνας κόσμος ὁλόκληρος ἐνοικιαστῶν καὶ ἰδιοκτητῶν, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς μίαν κατάστασιν ἀναβρασμοῦ, ἀκριβῶς, νομίζω, ὅτι σεῖς ὁ ἴδιος ἐτονίσατε τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα χρονίζουν, ἔχουν ἀποτελματωθῆ ἀπὸ μακρᾶς σειρᾶς ἐτῶν καὶ σήμερον ἐφθάσαμεν εἰς ἓν σημεῖον, ὥστε συντελούσης καὶ τῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως, νὰ ἔχουν λάβει μίαν μορφὴν ἐξόχως ὀξυτάτην. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, αὐτὸ νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα λόγον εἰς τὸ νὰ τελειώσῃ ταχύτατα τὸ ἐνοικιοστάσιον καὶ ὄχι αὐτὸ νὰ ἀποτελῇ λόγον βραδύτητος καὶ παρατάσεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν ἐπαναλαμβάνω. Δὲν ἀποτελεῖ, νομίζω δικαιολογίαν τὸ ὅτι τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ἦσαν ἀπησχολημένα καὶ εἰς ἄλλα καθήκοντα. Ἔπρεπε νὰ μὴ ἀποδεχθοῦν τὸ λειτούργημα ἢ σεῖς νὰ τοὺς ἀπαλλάξητε καὶ ἔπρεπε νὰ καθήσουν μέσα εἰς ἕνα μῆνα τὸ ἔργον αὐτὸ νὰ τὸ τελειώσουν. Διότι τότε καὶ τὸ ἔργον αὐτὸ θὰ ἐτελείωνε καὶ οἱ κύριοι αὐτοὶ θὰ ἦσαν ἤδη ἀπὸ πολλοῦ εἰς τὰ κύρια δικαστικά των ἔργα. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ, ἐπαναλαμβάνω, νὰ μὴ ἐπιμείνετε οὔτε κἂν εἰς τὸ δίμηνον, ἀλλὰ νὰ ἀρκεσθῆτε εἰς τὸν ἕνα μῆνα. Εἶναι προτιμότερον τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ πιεσθοῦν καὶ κατά τινα τρόπον νὰ γνωρίζουν, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ τελευταία παράτασις, ὥστε νὰ ἀπασχοληθοῦν εἰς τὸν ἕνα μῆνα αὐτὸν εἰς τὸ νὰ περατώσουν τὸ ἔργον των, παρὰ νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἔχουν ἓν δίμηνον, ποὺ συμπίπτει καὶ μὲ θερινὰς διακοπὰς καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ εἶναι καὶ ἀποδοτικὸν τὸ ἔργον. Δὲν πρέπει νὰ ἐπιμένετε. Δώσατε ἕνα μῆνα καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι δὲν τελειώσουν, ἐδῶ εἴμεθα πάλιν ἡμεῖς.

§180Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν χρειάζεται οὐδεμία σύστασις εἰς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν πρόκειται περὶ ἀδυναμίας τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐγὼ ἐπιμένω εἰς τὴν ἄποψίν μου, ὅτι πρόκειται περὶ ἀδυναμίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ δώσῃ τὰς κατευθύνσεις καὶ τὴν λύσιν ἐπὶ τῶν μεγάλων αὐτῶν ζητημάτων. Διότι ἡ Ἐπιτροπή, εἶναι Ἐπιτροπὴ τεχνικῶν, εἶναι μοιραῖον ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ἐργασθῇ μέσα εἰς τὰ πλαίσια, τὰ ὁποῖα θὰ τῆς ἔχῃ καθορίσει ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, Ἐδῶ πρόκειται περὶ μεγάλου πολιτικοῦ καὶ κοινωνικοῦ προβλήματος. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ δώσῃ τὴν λύσιν. Ἀποφεύγει νὰ δώσῃ τὴν λύσιν καὶ δι’ αὐτὸ αἱ ἐργασίαι τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ παρατείνωνται ἐπὶ 9μηνον καὶ 12μηνον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μου.

§181Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἀκριβῶς, λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐντὸς ἐλαχίστης προθεσμίας νὰ λυθῇ.

§182Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ὑπάρχει τὸ ἐνοικιοστάσιον. Ἀντιμετωπίζομεν, λοιπόν, ἐδῶ κάποιαν ὑπαναχώρησιν ἀπὸ τὴν κρατοῦσαν κατάστασιν. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα πρέπει νὰ μελετηθῇ. Αὐτὸ τὸ ὀξὺ κοινωνικὸν πρόβλημα ποῖον εἶναι; Νὰ προστατευθοῦν οἱ μισθοσυντήρητοι, νὰ προστατευθοῦν οἱ ἄποροι, οἱ ὁποῖοι σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα. Καὶ μὲ τὴν ἰσχύουσαν κατάστασιν εἶναι ἓν πρᾶγμα σταθερόν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν μελετῶμεν κατὰ ποῖον τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιώσωμεν κάπως καὶ τὰ δικαιώματα τῶν ἰδιοκτητῶν. Τὸ ὀξὺ ὅμως πρόβλημα εἶναι ἡ προστασία τῶν ἀπόρων καὶ πτωχῶν τάξεων, ποὺ εἶναι κατὰ κανόνα μισθωτοί, χωρὶς νὰ παραγνωρίζω.......

§183Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν συμφωνεῖτε μαζί μας. Τὸ ἐνοικιοστάσιον ἔχει καταντήσει προστασία τῶν εὐπόρων.

§184Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ μία τάξις ἰδιοκτητῶν, ποὺ ἀνήκουν εἰς τὴν τάξιν τῶν ἀπόρων καὶ πτωχῶν. Καὶ πρὸς αὐτοὺς θὰ ἀποβλέψωμεν μὲ στοργὴν καὶ θὰ προσπαθήσωμεν νὰ βελτιώσωμεν κάπως τὴν κατάστασίν των. Πρέπει ὅμως νὰ γίνῃ καὶ τοῦτο, ἐφ’ ὅσον ἐθίξατε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Βέβαια ὑφίσταται μίαν κρίσιν ἡ ἀστικὴ ἰδιοκτησία. Εἶναι ἀναμφισβήτητον. Γιὰ ὑπολογίσετε μέσα εἰς τὴν θύελλαν τοῦ δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου πόσα περιουσιακὰ στοιχεῖα, ἔξω τῆς ἀστικῆς ἰδιοκτησίας, ἀνετράπησαν καὶ ἐξεμηδενίσθησαν ἀπολύτως. Τοὐλάχιστον, ἡ ἀστικὴ ἰδιοκτησία ἠμπορεῖ νὰ ὑποφέρῃ ἀπὸ ἀπόψεως καταβολῆς μισθωμάτων. Ἡ ἀστικὴ λοιπόν, ἰδιοκτησία ἔμεινεν ἀνέπαφος. Γιὰ ὑπολογίσετε ποίας ζημίας ὑπέστησαν τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῶν ἀνθρώπων τῆς ὑπαίθρου, τῶν καταθετῶν εἰς τὰς διαφόρους Τραπέζας καὶ ἄλλας περιπτώσεις, τὰς ὁποίας καλύτερον νὰ μὴ ἀναφέρωμεν. Μὴ δεικνύετε καὶ τόσην ἀδημονίαν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τὸ βάρος τοῦ ἐνοικιοστασίου.

§185Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. Ὑπουργέ, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι παρηρμηνεύσατε ἀπολύτως, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον. Δὲν δεικνύω καμμίαν ἀδημονίαν. Καί μοῦ ἀποδίδετε πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶπον. Δὲν πρέπει νὰ δημιουργῶμεν ἐντυπώσεις.

§186Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὑπῆρξε παρανόησις, ἐν ἐμοί, τότε.

§187Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἡ ἀδημονία εἶναι ἀκριβῶς, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὡρισμένα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ἀπόρους τάξεις καὶ τάξεις, αἱ ὁποῖαι στενοχωροῦνται καὶ δυστυχοῦν οἰκονομικῶς καὶ ἔπαθον κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ κατὰ τὸν πόλεμον. Γνωρίζομεν ὅλα αὐτὰ τὰ τεράστια προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν δημιουργηθῆ καὶ εἶπον ὅτι φοβοῦμαι, ὅτι δὲν εἶναι ἀδυναμία τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ εἶναι ἀδυναμία τῆς Κυβερνήσεως νὰ δώσῃ τὴν λύσιν, διότι ἡ λύσις αὐτὴ εἶναι λύσις πολιτική.

§188Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ξεύρετε πόσον σᾶς τιμῶ καὶ ὑπολήπτομαι. Ἀλλὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἐὰν τυχόν, ἠθέλαμεν νὰ ἀποφύγωμεν τὰς πολιτικὰς εὐθύνας ἐπὶ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ κοινωνικοῦ θέματος, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν νὰ τεθῇ ἐν ἰσχύϊ ἡ παράτασις τοῦ ἐνοικιοστασίου.

§189Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ σεῖς βιάζεσθε νὰ ψηφίσετε τὸ νομοσχέδιόν σας, κάθε διακοπὴ τῶν κυρίων συναδέλφων, παρακαλῶ νὰ μὴ προκαλῇ μεγάλην ἀπάντησιν ἐκ μέρους σας, διότι ἔτσι παρατείνεται ἡ συζήτησις.

§190Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ ἤθελον νὰ εἴμεθα σύμφωνοι ἐπὶ τῆς παρατάσεως, διὰ νὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν. Σᾶς ἔδωσα μίαν ὑπόσχεσιν καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα, ἀνεξαρτήτως τῆς ἐκδόσεως τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου.

§191Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει τις ὁ διαφωνῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι πρέπει νὰ προστατευθοῦν αἱ ἄποροι τάξεις. Συνεπῶς, παρεῖλκε, κύριε Ὑπουργέ, ὅλη ἡ μακρὰ ἀγόρευσις, τὴν ὁποίαν ἐκάματε. Ὅλαι μας αἱ προσπάθειαι τείνουν εἰς τὴν προστασίαν τῶν οἰκονομικῶς ἀδυνάτων. Τὸ λεχθὲν παρ’ ὑμῶν, ὅτι ἔχομεν ἐνοικιοστάσιον εὑρίσκεται εἰς ἄκραν ἀντίθεσιν πρὸς τὴν ὁμολογίαν τὴν ἰδικήν σας, ὅτι ὑπάρχουν τόσα ζητήματα, τὰ ὁποῖα χρήζουν ἐνδελεχοῦς μελέτης. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι τὸ ζήτημα τῶν ἐπιτάξεων δὲν εἶναι ἀπὸ τὰ ὀξύτερα ζητήματα καὶ δὴ τῶν ἐπιτάξεων, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἀπὸ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ περὶ τῶν ὁποίων τόσον λεπτομερῶς ὡμίλησε κατ’ ἐπανάληψιν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ζητήματα ἰδιοκατοικήσεως καὶ προστασίας ὡρισμένων μισθωτῶν. Ὑφίστανται ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦν τὴν ἄμεσον λύσιν των καὶ χρονίζουν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ἡ ἐπὶ ἑξάμηνον μὴ ἀποπεράτωσις τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος. Νομίζω, ὅτι ἕνα χρονικὸν διάστημα ἑνὸς μηνὸς θὰ εἶναι ἐπαρκές. Ἐπίσης θὰ εἶχον νὰ σημειώσω μίαν ἄλλην παρατήρησιν ἐν σχέσει μὲ τὸ ἄρθρον 2 τὸ ἀφορῶν τὴν παράτασιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Εἶναι ἡ τρίτη παράτασις ἡ ὁποία δίδεται ἐντὸς ὀλίγων μηνῶν.

§192Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ τελευταία.

§193Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ θέσετε διάταξιν, ὅτι ἡ παράτασις αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ τελευταία. Τοῦτο θ’ ἀποτελέσῃ τοὐλάχιστον μίαν ἠθικὴν δέσμευσιν διὰ τὴν Νομοθετικὴν Ἐξουσίαν καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ μὴ εἰσαγάγῃ καὶ πάλιν νομοθέτημα περὶ νέας παρατάσεως.

§194Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸν νόμον δὲν ἠμπορεῖ νὰ μπῇ αὐτὴ ἡ διάταξις. Νὰ ἀποτελέσῃ δήλωσιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ.

§195Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ θέμα αὐτὸ ἐνδιαφέρει τοὺς δικηγορικοὺς συλλόγους. Θὰ κάμω ἐγκύκλιον πρὸς ὅλους τοὺς δικηγορικοὺς συλλόγους, ὅτι θὰ εἶναι ἡ τελευταία παράτασις καὶ οἱ δικηγόροι νὰ τακτοποιήσουν τὰς ὑποθέσεις των.

§196Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Λυκουρέζον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ λύσῃ αὐτὸ τὸ φλέγον ζήτημα τοῦ ἐνοικιοστασίου. Καὶ τὴν ἄλλην φορὰν μᾶς ἐδηλώσατε, ὅτι προσεχῶς θὰ ἐλύετο τὸ ζήτημα αὐτό. Καὶ ἡμεῖς συμφωνοῦμεν διὰ τὴν προστασίαν τῶν πτωχῶν καὶ ἀπόρων τάξεων, κάποτε ὅμως πρέπει νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτό. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ σᾶς δοθῇ ἑνὸς μηνὸς παράτασις καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ἐργασθῇ πραγματικῶς. Δὲν ἀμφιβάλλω διὰ τὴν ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ ἂς παραλείψῃ ὡρισμένα ἐκ τῶν ἄλλων ἔργων της καὶ ἂς λύσῃ τὸ μέγα αὐτὸ ζήτημα. Δυστυχῶς βλέπομεν, ὅτι παρὰ τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὡς διὰ μαγικῆς ράβδου θὰ λύσῃ ὅλα τὰ ζητήματα, ἐν τούτοις καρκινοβατεῖ ἡ λύσις ὅλων τῶν ζητημάτων.

§197Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, πρὸ δύο μηνῶν παρουσίασεν, τὴν αὐτὴν ἐμφάνισιν ὅπως ἀπόψε. Προσῆλθε δηλαδὴ βιαστικὸς καὶ μᾶς παρεκάλεσε νὰ ἐπιψηφίσωμεν δίμηνον παράτασιν μὲ τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ ἦτο ἡ τελευταία παράτασις τὴν ὁποίαν ἐδίδομεν. Ἐγὼ πιστεύω, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει σκοπὸν νὰ περατώσῃ τὸ ἐνοικιοστάσιον, διότι ἔχει λόγους νὰ παρατείνεται αὐτὴ ἡ κατάστασις. Οἱ λόγοι εἶναι πολιτικῆς σκοπιμότητος καὶ ὠφελιμότητος καὶ νομίζω ὅτι καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ αἰτουμένου διμήνου δὲν πρόκειται νὰ περατωθῇ τὸ ἔργον αὐτό. Συνεπῶς εἶμαι καὶ ἐγὼ τῆς γνώμης, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῶμεν εἰς ἕνα μῆνα ποὺ ἐπρότεινεν ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, διότι ἐὰν εἶχεν ὑπ’ ὄψει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τοῦ ἐνοικιοστασίου, καθ’ ὃ ἔχει δικαίωμα ἐκ τοῦ νόμου, θὰ εἶχε προβῆ εἰς μίαν βελτίωσιν τῶν ἐνοικιοστασιακῶν μισθωμάτων χάριν τῶν ἀπόρων ἰδιοκτητῶν καὶ ἐναντίον τῶν εὐπόρων μισθωτῶν.

§198Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἔχετε διατάξεις βάσει τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου, κύριε Ὑπουργέ, καὶ δὲν τὰς ἐφαρμόζετε.

§199Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Πρέπει νὰ γίνῃ αὔξησις τῶν μισθωμάτων δι’ ἐκείνους ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν καταβάλλουν. Διότι εἶναι ἀκατανόητον νὰ πληρώνωνται πενιχρότατα μισθώματα ἀπὸ μισθωτάς, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ καταβάλλουν.

§200Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος νὰ δοθῇ ἡ αἰτουμένη παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ προθεσμία. Παραλλήλως ὅμως ἤθελον νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν ἐπὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου θέματος. Ἐνῷ ὑφίσταται εἰδικὴ νομοθεσία εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν διαφορῶν μεταξὺ μισθωτῶν καὶ ἰδιοκτητῶν, ἐν τούτοις ἐπὶ τῶν διαφορῶν αὐτῶν ἔχουν ἐκδοθῆ ἀποφάσεις τῶν Εἰρηνοδικείων, αἱ ὁποῖαι ἐπεκυρώθησαν ἀπὸ τὰ Πρωτοδικεῖα δικάζοντα ὡς Ἐφετεῖα καὶ ὑπάρχουν περιπτώσεις ὡρισμένων ἐνοικιαστῶν, οἱ ὁποῖοι ἠδικήθησαν ἀπὸ τὰς ἀποφάσεις αὐτάς. Προτείνω λοιπὸν ὅπως εἰς τὸ ἀποψινὸν νομοθέτημα προστεθῇ μία τροπολογία, διὰ νὰ ἀρθῇ αὐτὴ ἡ ἀδικία ἡ προσγενομένη εἰς ἐπαγγελματίας μισθωτάς. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔχει ὡς ἀκολούθως................. «(ἀναγινώσκει)». Διότι εἶναι ἐντελῶς ἄδικος ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον τὰ Ἀνώτατα Δικαστήρια ἐξήτασαν τὰς ἀποφάσεις αὐτάς. Ἐὰν θέλετε περισσοτέρας ἐξηγήσεις δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ σᾶς τὰς παράσχω.

§201Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ δώσω ἐγὼ τὴν ἐξήγησιν πρὸς τὴν Βουλήν, διότι εἶναι τὸ ἑξῆς θέμα: Τελευταίως, εἴτε μὲ τὴν λῆξιν τοῦ χρόνου τῆς μισθώσεως εἴτε λόγῳ οἱασδήποτε ἄλλης παραβάσεως εἰς τὰς μισθωτικὰς σχέσεις, ἀντὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ καταφεύγουν κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου ΒΧΗ, εἰς τὸν ἁρμόδιον Εἰρηνοδίκην ἢ τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν, ἐμηχανεύθησαν νέον σύστημα δικαστικῆς παρεμβάσεως διὰ τῆς λήψεως προσωρινῶν μέτρων, διὰ τὴν προστασίαν, οὕτως εἰπεῖν, τῆς νομῆς ἐπὶ τοῦ ἀκινήτου. Πληροφοροῦμαι, ὅτι ὑπῆρχον ἀποφάσεις Εἰρηνοδικῶν, αἱ ὁποῖαι δυστυχῶς ἐπεκυρώθησαν κατ’ ἔφεσιν καὶ ἀπὸ τὰ Πρωτοδικεῖα. Ἐπληροφορήθην, ὅτι ἐξεδόθη ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἡ ὁποία καθώρισεν, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος αὐτὴ ἡ διαδικασία. Τί γίνεται, ὅμως; Ἐν τῷ μεταξύ, ὅπως οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν συναδέλφων γνωρίζουν, ὅσοι εἶναι νομικοί, εἶναι ἐν ἰσχύϊ......

§202Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δυνάμει τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος ἡ προσφυγὴ εἰς τὸν εἰρηνοδίκην......

§203Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Παρακαλῶ νὰ τελειώσω. Δι’ ἐμέ, προκειμένου διὰ τὰς μισθωτικὰς σχέσεις, εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἐπιλαμβάνεται ὁ Εἰρηνοδίκης, διὰ τῆς διαδικασίας τῶν προσωρινῶν μέτρων. Ἀλλὰ τίθεται τὸ ἐρώτημα: Εἶναι δυνατὸν διὰ νόμων νὰ καταργήσωμεν τὰς ἀποφάσεις αὐτάς;

§204Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Τὸ ζήτημα πρέπει νὰ ρυθμισθῇ νομοθετικῶς ἢ ἑρμηνευτικῶς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ προσφυγὴ εἰς τὴν διαδικασίαν τῶν προσωρινῶν μέτρων.

§205Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Καὶ ὅτι θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διαδικασία τοῦ νόμου ΒΧΗ. Ἀλλὰ τὰς ἀποφάσεις ποὺ ἐξεδόθησαν καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι τελεσίδικοι, τὶ πρόκειται νὰ τὰς κάμωμεν;

§206Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Διὰ νὰ ἐκδοθῇ ἀπόφασις διὰ τὴν λῆξιν τῆς μισθώσεως, σημαίνει, ὅτι πρόκειται περὶ μισθώσεων μὴ ὑπαγομένων εἰς τὸ ἐνοικιοστάσιον.

§207Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὄχι μόνον διὰ λῆξιν μισθώσεως, ἀλλὰ ὅπως σᾶς εἶπον, καὶ δι’ ἄλλον οἱονδήποτε λόγον.

§208Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δι’ ἄλλον λόγον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§209Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Καὶ ὅμως ἔγινε.

§210Ε. ΓΟΝΗΣ. Βάσει τῆς ἑρμηνείας τοῦ κειμένου ἀστικοῦ Κώδικος ἐθεωρήθη διατάραξις τῆς νομῆς οἱαδήποτε λῆξις τῆς ἐνοικιοστασιακῆς προθεσμίας.

§211Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὁ Ἄρειος Πάγος ἔλυσε τὸ ζήτημα.

§212Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐν τῷ μεταξύ, ὅμως, ἐξεβλήθησαν αὐτοί.

§213Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Νομίζω, ὅτι εἶναι βάσιμος ἡ ἄποψις τοῦ κ. συναδέλφου, τοὐλάχιστον, νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν.

§214Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ μέλλον, πρέπει νὰ παύσῃ ἡ ἱστορία αὐτή.

§215Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Νὰ δοθῇ ἀναστολή, μέχρις ὅτου ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα αὐτό.

§216Δ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀνασταλοῦν ἀποφάσεις ἐκτελεσθεῖσαι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό;

§217Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τώρα ἔχομεν τὸ θέμα τῆς ἀναστολῆς. Ἐὰν δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ἀναστολὴν αὐτῶν τῶν ἀποφάσεων, λήγει τὸ θέμα.

§218Ε. ΠΙΠΙΝΟΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρὸν καὶ ἀκανθῶδες. Ἐλέχθη, ὅτι πρέπει νὰ προστατευθοῦν οἱ μισθοσυντήρητοι καὶ γενικῶς οἱ ἄποροι, δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ, ὅμως, τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι καὶ πλούσιοι μισθωταὶ εἰς σπίτια πτωχῶν ἰδιοκτητῶν, οἱ ὁποῖοι πένονται σήμερον.

§219Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Καὶ αὐτὸ εἶναι ὀρθόν.

§220Ε. ΠΙΠΙΝΟΣ. Πρέπει νὰ λήξῃ τὸ ζήτημα αὐτό, ἅπαξ διὰ παντός.

§221Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τρίτην φοράν, ζητεῖ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας καὶ θεμελιώνει τὸ αἴτημα τοῦ νομοσχεδίου του, κυρίως ἐπὶ τοῦ φόβου τῶν περιπτώσεων αἱ ὁποῖαι ἀπασχολοῦν τὴν κατὰ τὸν πρῶτον νόμον καταργηθεῖσαν Ἐπιτροπὴν καὶ οἱονεὶ ἐμφανίζει, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ αἰφνιδιάσθη ἀπὸ τὸν φόρτον τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Ἡ θεμελίωσις αὐτῆς δὲν εἶναι ἀκριβής, διότι οἱ ἔχοντες σχέσεις ἐκ τοῦ ἐνοικιοστασίου κατὰ τὴν Α ἢ Β ἐποχήν, γνωρίζετε, ὅτι μετὰ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, ἡ προθεσμία τῆς ὑποβολῆς τῶν ὑπομνημάτων ἦτο ἐκ τοῦ νόμου καθωρισμένη καί, ἤδη, ἐντὸς τῆς προθεσμίας ἐκείνης ὑπέβαλον τὰ ὑπομνήματά των, δηλαδὴ προτοῦ ἤδη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ζητήσῃ τὴν πρώτην παράτασιν, δηλαδὴ τὸ πρῶτον μετὰ τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον. Κατὰ συνέπειαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅταν τὸ πρῶτον ἐζήτησε παράτασιν, ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ποῖος ἦτο ὁ ὄγκος τῆς ἐργασίας καὶ ἔπρεπε νὰ ἐνημερώσῃ καὶ νὰ διαφωτίσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπὶ τῆς σχηματισθείσης ὑπ’ αὐτοῦ γνώμης, κατόπιν καὶ τῆς ὑπευθύνου εἰσηγήσεως τῶν ἁρμοδίων, περὶ τοῦ ἐπὶ πόσον χρόνον θὰ ἐχρειάζετο ἡ παράτασις, ἔκτοτε. Τώρα, τὸ νὰ ἔρχεσθε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, κάθε 2–3 μῆνες καὶ νὰ ζητῆτε παράτασιν, εἶναι περιττὸν νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἐποικοδομητικὸν τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον προσπαθεῖτε νὰ λύσετε καὶ δίδετε ἀφορμὴν νὰ γίνεται γενικώτερον πιστευτόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διστάζει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐπίλυσιν ὅλων αὐτῶν τῶν προβλημάτων.

§222Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν ἐδίσταζε, δὲν θὰ ἔφερε τὸ νομοσχέδιον, διότι αὐτομάτως θὰ παρετείνετο τὸ ἐνοικιοστάσιον μέχρι τοῦ 1953.

§223Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημά σας δὲν εἶναι ἄξιον τῆς ἱκανότητος ποὺ ἔχετε νὰ χειρίζεσθε αὐτὸ τὸ ζήτημα, διότι θὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως τοῦτο: Εἴπατε τὶ θὰ κερδίσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, μὴ δεχομένη τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον; Ἁπλούστατα, θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ὑφίσταται τὸ προηγούμενον καθεστώς. Ἀλλ’ αὐτό, ἐπιτρέψατέ μου, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ εἴπω, ὅτι καὶ σεῖς δὲν τὸ πιστεύετε. Ὑπεχρεώθητε, ἐνώπιον τῆς ὀξύτητος τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον πραγματεύεται τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα, ἤδη ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου, νὰ φέρετε νομοσχέδιον, διότι δὲν ἐπαρκεῖ ἡ ἐπιχειρηματολογία, ὅτι ἠδύνασθε νὰ προχωρήσετε μέχρι τοῦ 1953 εἰς τὸ νὰ ἐξακολουθήσετε... (δὲν ἠκούσθη) ὑπὸ τοῦ ἤδη ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου καθεστώς. Ὑπὸ τὴν πίεσιν τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος, ὑπεχρεώθητε νὰ προτείνετε τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πρῶτον ἐψηφίσθη καὶ σᾶς ἐδόθη τὸ δικαίωμα νὰ καταρτίσετε τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία καὶ τὸ ἐπεξεργάζεται. Ἤλθατε καὶ ἐζητήσατε μίαν πρώτην προθεσμίαν, ἐνῷ ἐγνωρίζατε τὸν ὄγκον, τὸν ὁποῖον εἶχεν ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ ἀντιμετωπίσῃ, τῶν διαφόρων αὐτῶν περιπτώσεων, διὰ νὰ ἔλθετε νὰ ζητήσετε νέαν παράτασιν προθεσμίας καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι μετὰ δύο μῆνας θὰ ζητήσετε νέαν προθεσμίαν. Καὶ δὲν ἀποτελεῖ ἐπαρκῶς—ἐπιτρέψατέ μου αὐτὴν τὴν γνώμην, χωρὶς νὰ θέλω νὰ σᾶς θίξω — δὲν ἀποτελεῖ ἐπαρκῆ ἐγγύησιν ἡ δήλωσίς σας, ὅτι δὲν θὰ ζητήσετε νέαν προθεσμίαν. Σεῖς ζητεῖτε δύο μηνῶν προθεσμίαν. Κατὰ συνέπειαν σεῖς πηγαίνετε νὰ ἐκδοθῇ τὸ διάταγμα τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ ἡ διαρρύθμισις τῶν ἐννόμων αὐτῶν σχέσεων νὰ ἀρχίσῃ ἰσχύουσα ἀπὸ τὸν Σεπτέμβριον. Ἀλλ’ ἔχω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι, ὡς ξεύρετε, ἀπὸ παλαιὸν ἔθιμον, εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα αὐταὶ αἱ σχέσεις ἀκριβῶς τὸν Σεπτέμβριον λαμβάνουν μίαν ὁριστικωτέραν μορφήν. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ σᾶς ἔλεγα νὰ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν τρίμηνον προθεσμίαν. Μὴ εἴπητε, ὅτι ἡ προθεσμία τοῦ τελευταίου μηνὸς εἶναι πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ ὡς ἐπιχείρημα πολιτικόν. Ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου ἀλληλέγγυος καί, συνεπῶς, εἴτε σεῖς ἔχετε τὸ δικαίωμα τῆς παρατάσεως τοῦ μηνός, εἴτε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον σᾶς τὴν δώσῃ, κατόπιν ἰδικῆς σας εἰσηγήσεως, ἐν τῇ οὐσίᾳ πρόκειται περὶ τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως καί, ἑπομένως, τὸ ἐπιχείρημά σας περὶ τῆς ἀλληλεγγύης τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα. Ἠμπορεῖτε κάλλιστα νὰ τὸ πάρετε μόνος σας τὸ δικαίωμα. Τὸ θέμα εἶναι ὅτι ἡ δίμηνος προθεσμία καὶ ἡ ἑτέρα τοῦ ἑνὸς μηνός, δὲν νομίζω, ὅτι προάγει τὴν ρύθμισιν τῶν σχέσεων, τὰς ὁποίας προβλέπετε νὰ ρυθμίσετε. Διότι ἀκριβῶς, εἰσερχόμεθα εἰς τὸ φθινόπωρον καὶ θὰ ἔχωμεν καὶ νέαν ἀναβολὴν τότε. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, λοιπόν, ἂν θέλετε, νὰ δεχθῆτε τὴν πρότασίν μου. Ἄλλως, παρὰ τὴν δήλωσίν σας ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, σᾶς προειδοποιῶ, ὅτι ἡμεῖς τοὐλάχιστον θὰ θεωρήσωμεν, ὅτι ἐδώσατε σαφεῖς ἀποδείξεις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ἀκανθῶδες αὐτὸ ζήτημα—καὶ θὰ ὑπέχετε τότε ἄλλας, πολιτικὰς εὐθύνας.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§225Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, διότι τὸ θέμα συνεζητήθη, ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Λυκουρέζον, ὡμίλησε περὶ τοῦ ἐνοικιοστασίου, ὡς ἐὰν νὰ ἦτο ἁπλῶς ὑπόθεσις ἐνοικιαστῶν καὶ ἰδιοκτητῶν. Αὐτό, κατ’ ἐμέ, κύριε Πρόεδρε, εἶναι τὸ βασικὸν σφάλμα τοῦ ἐνοικιοστασίου, ὅτι δηλαδὴ μὲ μέτρα ἀστυνομικῆς μορφῆς ἔρχεται νὰ λύσῃ οἰκονομικὸν θέμα. Τὸ θέμα, τὸ πρόβλημά μας εἶναι πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ στενότης τῆς στέγης, ποὺ ὑπάρχει γενικῶς. Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτία. Αὐτὸ τὸ θέμα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκῆται κοινωνικὴ πολιτικὴ ὑπὲρ τῶν δικαιουμένων ταύτης πενεστέρων τάξεων εἰς βάρος ἄλλων πτωχῶν ἐπίσης τάξεων. Ἔχομεν στενότητα στέγης. Ὅταν ὑπάρχῃ στενότης ἀγαθῶν, μοιραίως ἐπέρχεται αὔξησις τῶν τιμῶν. Ἔρχεται τώρα τὸ Κράτος καὶ ἐπιβάλλει διατίμησιν—καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ βάσις τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἀλλά, μαζὶ μὲ τὴν διατίμησιν ἐπιβάλλεται καὶ ποσόστωσις, ὑπάρχει καὶ δελτίον. Διατίμησις χωρὶς δελτίον δημιουργεῖ κενόν. Ἡμεῖς, εἰς τὸ ἐνοικιοστάσιον ἐβάλαμεν διατίμησιν, χωρὶς νὰ βάλωμεν δελτίον, χωρὶς νὰ θεσπίσωμεν καὶ ποσόστωσιν τῆς στέγης. Καὶ τί συνέβη; Ἐκεῖνο ποὺ θὰ συνέβαινεν: Ἐὰν ὑπῆρχε διατίμησις διὰ τὸ ψωμί, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ δελτίον, ὁ πρῶτος θὰ ἀγόραζεν ὅσο ψωμὶ ἤθελεν ἀπὸ τὸν φούρναρη καὶ ὁ δεύτερος δὲν θὰ εὕρισκε τίποτε. Αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὸ ἐνοικιοστάσιον. Ὁ κατέχων τὴν στέγην μὲ τὴν διατίμησιν, καλοκάθεται καὶ ὁ ἄλλος, ποὺ εἶναι ἀπ’ ἔξω, δὲν εὑρίσκει στέγην, διότι δὲν λειτουργεῖ ὁ νόμος τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως. Κοντὰ εἰς τὴν διατίμησιν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβληθῇ καὶ ποσόστωσις ὄχι μόνον εἰς τοὺς ἰδιώτας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Τότε καὶ μόνον, ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τρόπον οἰκονομικὸν τὸ θέμα τῆς στενότητος τῆς στέγης. Συνεπῶς, ἡ βάσις τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἐὰν τίθεται εἰς τὸ ὅτι εἶναι ὑπόθεσις ἐνδιαφέρουσα τοὺς ἰδιοκτήτας καὶ τοὺς ἐνοικιαστάς, εἶναι βάσις ἐσφαλμένη. Τὸ πρόβλημα εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, οἰκονομικὸν καὶ πρέπει ἡ στενότης τῆς στέγης νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ διατίμησιν, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὑπερβολικὴ αὔξησις τῶν τιμῶν, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ μὲ ποσόστωσιν. Ἐὰν ὁ θεσμὸς τοῦ Ταμείου Ἐνοικιοστασίου δὲν ἐλειτούργησε καλὰ παλαιότερα, δὲν σημαίνει αὐτὸ ὅτι, ἡ ἰδέα εἶναι κακή. Σεῖς, ὡς Κυβέρνησις, ἔχετε τὴν εὐθύνην νὰ κάμετε καλλίτερες, κ. Ὑπουργέ, τὶς εὐκαιρίες (;) ποὺ σᾶς δίδει τὸ ἐνοικιοστάσιον ἀπὸ τὸ 1947. Ἔλαβα τὸν λόγον διὰ νὰ ἀναπτύξω δι’ ὀλίγων αὐτὰ τὰ σημεῖα.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§227Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικόν. Οἰκονομικὸν διότι, ἀπὸ τὸ παρὸν ἐνοικιοστάσιον προστατεύονται οἱ μισθοσυντήρητοι.

§228ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ οἱ πλούσιοι;

§229Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πλειονότης, τὰ 90%, τῶν προστατευομένων ἀπὸ τὸ ἐνοικιοστάσιον εἶναι μισθοσυντήρητοι. Ἐὰν ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ πλούσιοι, ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, συμφωνοῦμεν ἀπόλυτα, ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβουν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ πληρώσουν. Εἶναι καὶ κοινωνικὸν τὸ θέμα διότι, ἐὰν ἡμεῖς ἀπόψε, ἀκούοντες τὰς ἀπόψεις τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου, συμφωνήσωμεν μαζί των καὶ εἴπωμεν ὅτι, δὲν δίδομεν τὴν δίμηνον παράτασιν κλπ., νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι σωστόν, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αὔριον θὰ πεταχθοῦν εἰς τοὺς δρόμους χιλιάδες μισθοσυντηρήτων, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἀπαράδεκτον. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρέπει νὰ πετάξωμεν τὰ 90% τοῦ κόσμου εἰς τὸν δρόμον. Δύο μῆνες προθεσμία συνεπῶς δὲν φθάνει, δώσατε δύο χρόνια μέχρι τοῦ 1953, ὥστε νὰ μὴ πετάξωμεν χιλιάδας μισθοσυντηρήτων εἰς τὸν δρόμον. Διὰ τοὺς ὀλίγους πλουσίους ἂς ληφθοῦν ἀνάλογα μέτρα.

§230ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§231Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ καταλήξετε, ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ καταλήξετε, καὶ πρὸ παντὸς νὰ προστατεύσετε τὸν πτωχὸν κόσμον.

§232Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂς συμβιβάσωμεν τὰς ἀπόψεις αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τὴν δίμηνον προθεσμίαν, μὲ τὰς ἀπόψεις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν ὅτι πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ λήξῃ ἡ ὑπόθεσις αὐτή, διότι κάθε πρόβλημα πρέπει νὰ λύεται. Πρέπει νὰ λυθῇ διὰ τῆς διατηρήσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου, ὅπως καὶ πρέπει νὰ λυθῇ διαφορετικά, νὰ λυθῇ, ἄλλως νὰ μὴ μένῃ ἐκκρεμὲς καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ ἐντύπωσις τοῦ δισταγμοῦ τῶν Κυβερνήσεων. Βέβαια ἡ ἄποψις, ποὺ ἀνέπτυξεν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, αὐτὴ θὰ ἦτο ἡ ὀρθὴ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος, ὅπως ἀντιμετωπίσθη—ἐπιτρέψατέ μου τὴν λέξιν αὐτήν.—Εἰς πᾶσαν πεπολιτισμένην χώραν δὲν ὑπάρχει πουθενὰ μέριμνα σχετικὴ μὲ τὴν οὐσίαν, ἢ μᾶλλον, δὲν ὑπάρχει μέριμνα σχετικὴ μὲ ἐνοικιαστὰς ἢ μὲ ἰδιοκτήτας, χωρὶς ἡ μέριμνα αὐτὴ νὰ εἶναι συνδεδυασμένη κατὰ τρόπον ἄμεσον μὲ τὴν στέγην. Διότι, αὐτὸ εἶναι τὸ κύριον πρόβλημα. Καὶ ἑπομένως ὁρίζεται ὅτι τόσα δωμάτια θὰ ἔχῃ ὁ ἕνας καὶ ὁ ἄλλος διὰ νὰ στεγάζωνται. Ὅλα αὐτὰ γίνονται καὶ εἰς τὴν Γερμανίαν, ἡ ὁποία μετὰ τόσην καταστροφήν, κατώρθωσεν ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος—διότι ὑπάρχει σύστημα εἰς κάθε ἐνέργειαν—νὰ ἀναβαίνῃ καὶ νὰ ἀνίσταται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ πᾶμε εἰς τὰς 45 ἡμέρας, καὶ ἔτσι μειοῦται κατὰ 15 ἡμέρας τὸ σύνολον τοῦ χρονικοῦ διαστήματος.

§233ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΙ. Διατὶ αἱ 15 ἡμέραι;

§234Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ζητῶ καὶ τὴν παράτασιν τοῦ ἑνὸς μηνός, διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθω εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν βγαίνει, κύριε Πρόεδρε ἡ δουλειὰ αὐτή.

§235Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔτσι ὅπως τὴν ζητεῖτε σεῖς θὰ ὁδηγήσῃ εἰς σύνολον ὅλων 3 μηνῶν. Νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ 1 Σεπτεμβρίου τὸ ἐνοικιοστάσιον.

§236Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Δικ.). Ναί, κύριε Πρόεδρε, σᾶς ἔδωσα τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι ἀπὸ πρώτης Ἰουλίου θὰ κάμω πᾶσαν προσπάθειαν νὰ ἀλλάξουν οἱ συντελεσταί.

§237Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει οὐσιαστικὴν σημασίαν νὰ μειώσωμεν κατὰ 15 ἡμέρας τὴν προθεσμίαν. Δὲν εἶναι ζήτημα παζαρεύματος, ὡς ψιθυρίζουν τινές, ἔχει σημασίαν διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία ἄνεσις χρόνου δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ κάμουν τὰς διαπραγματεύσεις κατὰ τὸν μῆνα Σεπτέμβριον. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω τὴν ρητὴν παράκλησιν, ἀξίωσιν τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων, νὰ ἀκουσθοῦν αἱ Ἐπιτροπαί, αἱ παρακλήσεις τῶν Ἐπιτροπῶν, νὰ ἔχουν τὴν γνώμην, ὅτι προσῆλθον καὶ ἠκούσθησαν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§238Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω πολύ, εἶναι ἡ τελευταία παράτασις τὴν ὁποίαν ζητῶ.

§239Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἐπαναλάβω, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα τόσον ὀρθῶς εἶπεν, ὁ κ. Λυκουρέζος καὶ ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, διατυπώσαντες πολιτικὴν μομφήν. Διότι, βεβαίως, ὑπάρχει μία μεγάλη εὐθύνη ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἐγὼ δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου τὸ θέμα, τοῦ ὁποίου ἐμνήσθη ὁ κ. Λυκουρέζος, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἐπὶ δύο μῆνας μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου δὲν εἴχατε προβῆ εἰς τὴν θέσπισιν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§240Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ σᾶς φέρω τὴν χρονολογίαν τῆς συστάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς.

§241Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄσχετα τὸ ἕνα μὲ τὸ ἄλλο. Ἐπιτρέψατέ μου, διὰ νὰ μὴ προβαίνετε εἰς τὴν ὑπονόμευσιν τοῦ 15θημέρου, νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Νομίζω, ὅτι ἡ περικοπὴ ἑνὸς 15θημέρου ἔχει οὐσιαστικὴν σημασίαν καὶ νομίζω, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, θὰ ὑπάρξῃ πλήρης συμφωνία εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Διότι διαφορετικά...

§242Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐὰν ἠμπορέσῃ καὶ ἐνωρίτερον κύριε Πρόεδρε, θὰ τὸ κάμῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§243ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (Θόρυβος).

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§245Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, δὲν θὰ ὁμιλήσω, διότι τὸ ἔθιξαν ἐπαρκῶς οἱ προλαλήσαντες συνίδελφοι. Νομίζω δέ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει κάθε λόγον καὶ συμφέρον νὰ ἐπιταχύνῃ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἔχω ὅμως μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία νομίζω, εἶναι δικαία, κύριε Ὑπουργέ....... «........ (ἀναγινώσκει).......».

§246Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διὰ λόγους ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς των δὲν ἠμπόρεσαν νὰ πληρώσουν.

§247Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐκ τῶν ἐξόδων.

§248ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§249Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀποσαφηνίσωμεν τὰ πράγματα. Τὸ νομοσχέδιον γίνεται δεκτὸν μὲ τὴν δίμηνον προθεσμίαν, καὶ ἑνὸς μηνὸς ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον;

§250ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐγείρονται). Δεκτόν, δεκτόν.

§251Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ διαχειρισθῆτε τὸ ζήτημα σύμφωνα μὲ τὰ παραδεδομένα. Προτοῦ νὰ ἐγερθοῦν, δώσατε τὸ θέμα νὰ ὑπάρξῃ ἀπόλυτος ἡσυχία.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ ἔθεσεν. Οἱ παραδεχόμενοι τοῦτο νὰ ἐγερθῆτε. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§254Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ τροπολογία διὰ τὰ καταστήματα τοῦ Ταχυδρομείου γίνεται δεκτή; Ἐγὼ τὴν δέχομαι.

§255ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§256Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία εἶναι ἀναμφισβητήτως, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, δεκτή, ἀλλὰ πρέπει νὰ μᾶς βεβαιώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, διότι δὲν ἔχομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπόλυτον γνῶσιν τῶν συνεπειῶν, τὰς ὁποίας ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ τροπολογία αὐτὴ νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ, ὅτι δὲν θὰ προκαλέσῃ ὡρισμένας διαταραχάς.

§257Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶπον εἰς ἕνα νόμον περὶ Ταχυδρομείων, ἐτέθη μία διάταξις, θὰ ὑπενθυμίσω καὶ τοῦτο, ὅτι, ὅταν εἰς νομοθέτημα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν ἐτέθη διάταξις διάφορος, ὑπεστηρίξατε, καὶ σεῖς, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ μπαίνουν εἰς ἕνα νόμον διατάξεις διάφοροι.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία;

§259ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία ἐγένετο δεκτή.

§261Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχομεν καὶ μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἐπὶ τῶν προσωρινῶν μέτρων. Εἶπον, ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος ἔλυσε τὸ ζήτημα καὶ εἶπεν, ὅτι κακῶς οἱ Εἰρηνοδῖκαι διατάσσουν τὴν ἔξωσιν. Ὑπάρχουν ὅμως ἀποφάσεις, διὰ τὰς ὁποίας δὲν ὑπάρχουν ἔνδικα μέσα. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν, ἵνα ἀνασταλοῦν, ἕως ὅτου ἴδωμεν κατὰ ποῖον τρόπον θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα ὁλοσχερῶς.

§262Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν ἔλθῃ αὔριον τὸ Διάταγμα τοῦ Ἐνοικιοστασίου καὶ προβλέπει ἀνατροπὴν τοῦ δεδικασμένου, δὲν ἀγόμεθα εἰς τὸν ἴδιον παρανομαστήν;

§263Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ εἰσάγωνται καὶ νὰ ψηφίζωνται τροπολογίαι. Ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς λέγει, ὅτι πρέπει νὰ δίδωνται 24 ὧρες προηγουμένως πρὸς μελέτην. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἐπιτετραμμένον νὰ γίνεται αὐτό.

§264Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναγνώσας τὴν τροπολογίαν κρίνω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή, διότι ὁμιλεῖ μόνον περὶ μισθώσεων. Εἶναι ἀπαράδεκτον οἱ εἰρηνοδῖκαι νὰ ἀναμιγνύωνται εἰς μισθώσεις προσωρινάς. Τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν παράβασιν τοῦ νόμου. Τάσσομαι ἀνεπιφυλάκτως λοιπὸν ὑπὲρ τῆς τροπολογίας.

§265Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν ἀνεμίχθην καθόλου, κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ Ἐνοικιοστασίου, διότι ἐθεώρησα τὴν προθεσμίαν ἀπαραίτητον. Εἰς τὴν τροπολογίαν ὅμως τοῦ κ. Ἰωάννου παρατηρεῖται τὸ ἑξῆς καταπληκτικὸν διὰ τοὺς Δικηγόρους. Ἡ Πολιτεία ἔκρινε σκόπιμον νὰ παρατείνῃ τὰς μισθώσεις. Πῶς λοιπὸν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ εἰς ἕνα συνάδελφον νὰ φέρῃ εἰς τὸ Σῶμα μίαν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας ὁ Εἰρηνοδίκης καταργεῖ τὴν τοιαύτην Πολιτειακὴν βούλησιν. Ὅταν πολῖται ἔφερον εἰς τὸ Γραφεῖον τὴν τοιαύτην ἀπόφασιν, ὁμολογῶ, ὅτι κατεπλάγην. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ φαντασθῶ ποτέ, ὅτι Εἰρηνοδίκης θὰ ἡρμήνευε τὴν διάταξιν τοῦ Ἀστικοῦ Δικαίου, διὰ νὰ ἀνατρέψῃ τὸ Ἐνοικιοστάσιον, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται.

§266Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει ρητὴ διάταξις ποὺ λέγει, ὅτι πᾶσα ἐνέργεια ἀνακαλεῖται ὑπὸ τοῦ Προέδρου.

§267Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χαίρω διότι μοῦ ἐδόθη ἡ ἀφορμή, ἐξ αἰτίας τοῦ κ. Ἰωάννου, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι λάθος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι μέχρι σήμερον διέφυγε τοῦ ἐλέγχου μας καὶ τῆς προσοχῆς μας τὸ ζήτημα. Τοῦτο λοιπὸν ἦτο σκανδαλῶδες, ἡ τοιαύτη δηλ. ἐπέμβασις τῶν Εἰρηνοδικῶν. Καὶ ἦλθεν ἐσχάτως ὁ Ἄρειος Πάγος διὰ νὰ διορθώσῃ τὸ σφάλμα. Πρέπει ὅμως νὰ εἴπω πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι πάρα πολλαὶ οἰκογένειαι εὑρίσκονται ἤδη εἰς τὸν δρόμον, διότι εὑρέθησαν Εἰρηνοδίκαι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι πολλὲς φορὲς ἄψογοι, καὶ ἠθέλησαν νὰ ρυθμίσουν τὸ ζήτημα, διότι γνωρίζετε, ὅτι ὁ πτωχὸς δὲν δύναται νὰ δαπανήσῃ, ἐνῷ οἱ ἄλλοι τὰ διαθέτουν καὶ δύνανται νὰ ἐπηρεάζουν τὴν φωνὴν τῆς δικαιοσύνης.

§268Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Μιὰ ποὺ λαμβάνει αὐτὴν τὴν ἔκτασιν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ παρακαλέσω τὸν ἐπιθεωρητὴν Ἀρειοπαγίτην νὰ ἑρμηνεύσῃ τὸ θέμα καὶ εὐθὺς ὡς φέρει τὸ πόρισμα, θὰ φέρω τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Κοθρῆ ἡ ὁποία λέγει: «Ὁ

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρωτοδικῶν............. ........ (ἀναγινώσκει)........»

§270ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, δὲν γίνεται δεκτή.

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία ἀπορρίπτεται.

§272Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι ἕν ἄλλο θέμα, τῆς ἀποζημιώσεως τῶν Ἐπιτροπῶν τῶν Κωδίκων. Ἔχομεν τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ποινικῆς Δικονομίας.

§273ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον.

§274Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ τροπολογία ἀποσύρεται.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη;

§276ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν περὶ ὧν ὁ ὑπ’ ἀριθ. 2036)1952 νόμος κλπ. προθεσμιῶν καὶ τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ δικαιοστασίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», ὡς ἐτροπολογήθη. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3713/28 νόμου «περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας». Ὁ κ. Α. Φωτήλας ἔχει τὸν λόγον.

§278Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ὁ νόμος περὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐπιβάλλει ὡρισμένας κυρώσεις διὰ τὰ κρατικὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα δὲν συμμορφοῦνται πρὸς τὸ περιεχόμενον τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Αἱ κυρώσεις αὐταὶ εἶναι ποινικαὶ ἢ παραβάσεις τοῦ ποινικοῦ νόμου καὶ ἡ εὐθύνη τῆς ἀποζημιώσεως ἐκρίθη ὀρθότατα, ὅτι ἡ πειθαρχικὴ δίωξις θὰ εἶναι τὸ καλλίτερον μέσον διὰ νὰ συμμορφωθοῦν τὰ διάφορα διοικητικὰ ὄργανα πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Μέχρι τοῦ 1940 δὲν ὑπάρχουν παραβάσεις, ἐντεῦθεν ἔχομεν πολλάς. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ διεκολύνωμεν αὐτὴν τὴν κίνησιν τῆς πειθαρχικῆς διώξεως κατὰ τῶν παραβατῶν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Θὰ πρέπει νὰ ὁρίσωμεν ποὺ ὑποβάλλεται ἡ αἴτησις τοῦ ἐνδιαφερομένου διὰ νὰ κινηθῇ ἡ πειθαρχικὴ δίωξις καὶ ἀκόμη θὰ πρέπει νὰ ὑποχρεώσωμεν τὸν Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας νὰ εὑρίσκῃ ἐκεῖνος τὸν ὑπεύθυνον τῆς παραβάσεως, διότι ἂν ἀφίσωμεν τὸν ἐνδιαφερόμενον νὰ ἀνεύρῃ τὸν ὑπεύθυνον, οὐδέποτε θὰ τὸν ἀνεύρωμεν.

§279Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ Πρόεδρος νὰ τὸν ἀνεύρῃ.

§280Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Καὶ ὁ ὑπεύθυνος; Δὲν εἶναι εὔκολον νὰ εἶναι γνωστὸν ποῖος εἶναι ὁ ὑπεύθυνος. Μόνον κατὰ τοὺς κειμένους νόμους, τοὺς ὀργανισμοὺς τῶν Ὑπουργείων καὶ τῶν ἄλλων ὑπηρεσιῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνευρεθῇ ὁ ὑπεύθυνος. Αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν πρέπει νὰ τὴν ἔχῃ πρῶτος ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὁ ὁποῖος νὰ καλῇ τὸν ὑπεύθυνον πρὸς ἀπολογίαν. Ἔχω, λοιπόν, νὰ προτείνω ὡρισμένας τροπολογίας.

§281Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Παρακαλῶ, κύριε Φωτήλα, ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἀνακοινώσω ὡρισμένας ἰδικάς μου τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἔθεσα ὑπ’ ὄψει καὶ τοῦ κ. Πουλίτσα, ὁ ὁποῖος τὰς υἱοθέτησε. Νομίζω δέ, ὅτι εἶναι μία εὐκαιρία νὰ τακτοποιήσωμεν τὴν νομοθεσίαν τὴν ἀφορῶσαν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ἔχει διατυπωθῇ, θὰ ἤθελα νὰ γίνῃ ἡ ἑξῆς προσθήκη; «...... (ἀναγινώσκει).......».

§282Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Προσθέτω, ὅτι ἡ πρόσκλησις εἰς ἀπολογίαν γίνεται «παρὰ τοῦ.............. .......... (ἀναγινώσκει)........».

§283Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ποία εἶναι ἡ βία, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§284Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ ἀπομείνῃ, κύριε συνάδελφε, τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον τῆς χώρας μία σκιά. Διότι λαμβάνει ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκτελέσῃ καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εὐθύνη δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὰς παραβιάζουν.

§285Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Ἐὰν τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἔφθασεν εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Χθὲς ἀκόμη διενεμήθη νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἀκύρωσις ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, Νὰ σταματήσῃ, λοιπὸν, ὁ κυβερνητικὸς ὀργασμὸς πρὸς ἀκύρωσιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας.

§286Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ἔχω καὶ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν: «.... (ἀναγινώσκει)....». Διὰ νὰ εἶναι σαφές, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας θὰ ἀνεύρῃ τὸν ὑπεύθυνον.

§287Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ λέξις «εἰσήγησιν» νὰ διαγραφῇ.

§288Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, εἴμεθα κατ’ ἀρχὴν ἀντίθετοι καὶ νομίζομεν, ὅτι δὲν εἶναι ἡ ὥρα κατάλληλος διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§289ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν.

§290Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλήν, ὅπως κατὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν δεχθῇ ἵνα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἐκτὸς τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, περιληφθῇ καὶ θέμα νομοθετικῆς ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι καὶ ὁ ἀξιότιμος κύριος Κανελλόπουλος εἶναι σύμφωνος.

§291Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδέχθημεν τοῦτο κατ’ ἐξαίρεσιν διὰ τὸ δικαστικόν. Ἀλλ’ ὄχι νὰ προστεθοῦν καὶ ἄλλα νομοσχέδια, διὰ τὴν Παρασκευήν. Τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ δεχθῶμεν, διότι τὴν Παρασκευὴν ἡ Κυβέρνησις ἔχει σκοπὸν νὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, καὶ ἔχομεν νὰ ἀσκήσωμεν ἔλεγχον. Καὶ μάλιστα διετυπώσαμεν τὴν παράκλησιν ὁ ἔλεγχος νὰ συνεχισθῇ καὶ τὴν Δευτέραν, διότι, ὑπάρχουν θέματα κρίσιμα. Ἔχομεν ζητήσει νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ, καὶ χθὲς ὁ Συναγερμὸς ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ, νὰ λήξῃ ἐντὸς μιᾶς ὥρας, νὰ μὴν ὁμιλήσῃ παρὰ μόνον εἷς ἐκ τῶν ἐπερωτησάντων βουλευτῶν, διὰ νὰ εἰσέλθωμεν ἀκολούθως εἰς τὸ καπνικόν. Πληροφοροῦμαι ὅτι κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ἐζήτησαν τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ καὶ ἐνεγράφησαν πολλοί. Ἀλλ’ ἔτσι ματαιοῦν τὴν συζήτησιν, καὶ ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ, καὶ ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ, καὶ δὲν νομίζω ὅτι, εἶναι ὀρθὴ ἡ προσπάθεια αὐτὴ τῆς ματαιώσεως τοῦ ἐλέγχου ἐπὶ τῶν δύο τούτων θεμάτων. Θὰ προέτεινα ἐγὼ ὁ ἴδιος νὰ προταχθῇ, τοῦ σταφιδικοῦ τὸ καπνικόν, ἀλλ’ ἤδη ἔχομεν ἀποφασίσει καὶ εἶναι προτεταγμένον τὸ σταφιδικόν. Καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. Χατζηγιάννης εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ συζητηθῇ καὶ τὸ θέμα τοῦ σίτου δι’ αὐτὸ παρεκάλεσα χθὲς τοὺς βουλευτὰς τοῦ Συναγερμοῦ, νὰ παραιτηθοῦν ὅλοι τῆς δικαίας ἐπιθυμίας τὴν ὁποίαν ἔχουν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ. Εἶχα παρακαλέσει μάλιστα, τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμωμεν καὶ μιὰν συνεδρίασιν τὴν Δευτέραν. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, κατόπιν ὅλων αὐτῶν, νὰ καταμερισθῇ ἡ ἐργασία τῆς Παρασκευῆς, καὶ νὰ ἔχωμεν καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. Μόνον τὸ δικαστικόν, πέραν αὐτοῦ κανένα ἄλλο. Καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐδεχόμην νὰ συζητηθῇ, ἀλλὰ μετὰ τὸ» ἔλεγχον, ἂν καὶ φοβοῦμαι ὅτι θὰ προκαλέσῃ μακρὰν συζήτησιν, διότι ἤκουσα ὅτι ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις καὶ τροπολογίαι, εἶναι τὸ νομοσχέδιον «περὶ τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι τῶν γυναικῶν κατὰ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς». Ἐγὼ νομίζω ὅτι, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει νὰ συζητηθῇ ἀπόψε καὶ νὰ ψηφισθῇ. Ἐὰν γίνῃ συζήτησις τὴν Παρασκευήν, τότε ματαιοῦται ὁ ἔλεγχος. Νὰ τὸ συζητήσωμεν ἀπόψε καὶ εἰς τὸ σύνολον ἠμποροῦμε νὰ τὸ ψηφίσωμεν τὴν Παρασκευήν.

§292Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἔχει ἀντίρρησιν περὶ τούτου καὶ τοῦτο διότι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἔφερε τὸ νομοσχέδιον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἀπόψε.

§293Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δὲν τὸ ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις τὸ νομοσχέδιον περὶ τῆς ψήφου τῶν γυναικῶν, ἀλλὰ ἡμεῖς δι’ αἰτήσεώς μας συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 55 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Σήμερον ὅμως, ἀποδεχόμεθα τὸ Κυβερνητικὸν κείμενον παρὰ τὰς ἀτελείας του, διὰ νὰ μὴ ματαιωθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου.

§294Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τὰς παρατηρήσεις τοῦ ἀγαπητοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ τὸ παράπονόν του, ὅτι βουλευταὶ Κυβερνητικοὶ ἐνεγράφησαν διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ. Δίδω τὴν πληροφορίαν καὶ τὴν ἐξήγησιν. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐνεγράφησαν πολλοὶ βουλευταί, ἐγὼ παρεκάλεσα νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως ἵνα μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἐνόμισα ὅτι, ἡ συζήτησις θὰ εἶχε ἕνα σκοπόν, κάτι νὰ προκύψῃ ὑπὲρ τοῦ σταφιδικοῦ κόσμου καὶ ἐπίστευα ἐπειδὴ διεχειρίσθην ἄλλοτε τὸ θέμα αὐτὸ ὑπευθύνως, ὅτι κάτι καὶ ἐγὼ θὰ εἶχον νὰ συμβάλω εἰς τὴν πρόοδον τοῦ θέματος αὐτοῦ, τοῦ τόσον ζωτικοῦ διὰ τὸ Ἔθνος, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν λαὸν τῆς Κρήτης καὶ τῆς Ζακύνθου. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἀκούω ὅτι, ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν θέλει τοιαύτην συζήτησιν, ἀλλὰ θέλει ἕναν μονόλογον τοῦ καθ’ ὅλα ἀξιολόγου συναδέλφου κ. Πολυζωγοπούλου, κατόχου τοῦ θέματος αὐτοῦ, καὶ μίαν ἀπάντησιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ματαιώσω τὴν συζήτησιν τοῦ καπνικοῦ καὶ τοῦ σίτου καὶ δηλῶ ὅτι, ἐγὼ δὲν θὰ ὁμιλήσω.

§295Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι δὲν ἐγνώριζον ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Χατζηγιάννης. Θὰ ἦτο εὐτύχημα ν’ ἀκούσωμεν τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Χατζηγιάννη ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Ἐπειδὴ ὅμως εἶχον ἐγγραφῆ νὰ ὁμιλήσουν πολλοὶ συνάδελφοι ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ, δι’ αὐτὸ ἔκαμα τὴν πρότασιν νὰ παραιτηθοῦν ὅλοι πλὴν τοῦ κ. Πολυζωγοπούλου καὶ ἑνὸς ἐκπροσώπου τῆς Ε.Δ.Α. ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἐπίσης διατυπώσει ἐπερώτησιν καὶ κατόπιν ν’ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ θὰ εἰσερχώμεθα ἀμέσως εἰς τὸ καπνικόν. Νομίζω ἐὰν ἦτο δυνατόν, κ. Χατζηγιάννη νὰ κάμετε μίαν συνεννόησιν μὲ τοὺς Κυβερνητικοὺς βουλευτὰς νὰ μὴ ζητήσουν τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως, αὐτὸ θὰ ἦτο ἐξυπηρετικὸν καὶ διὰ τὴν σταφίδα, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν καπνόν.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπὶ 5 λεπτά.

(Ὥρα 12.00 μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 12,15′ μ.μ.)

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας». Ὁ κ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§298Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν εἶναι οὔτε ἡ ὥρα κατάλληλος, οὔτε ἡ ἐποχὴ διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου. Μὲ ὅλον τὸν σεβασμόν, τὸν ὁποῖον τρέφω πρὸς τοὺς ἀποτελοῦντας τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας δικαστάς, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἀλάθητον. Θὰ εἴδητε πλείστας ἀποφάσεις του ἀντιφασκούσας. Εἰσερχόμεθα εἰς μίαν περίοδον κοινωνικῶν μεταρρυθμίσεων εἰς τὴν χώραν μας. Θὰ ἔχωμεν ἐντὸς ὀλίγου τὴν ψήφισιν τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου καὶ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσωμεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τὴν ἀπόλυτον ἀρνησικυρίαν ἐπὶ θεμάτων κοινωνικοῦ περιεχομένου. Ἐπαναλαμβάνω, καὶ πάλιν, ὅτι εἶναι ἄκαιρος ἡ συζήτησις καὶ ἐπικίνδυνος ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὅπως τὸ ἀποσύρῃ. Ἐὰν ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισίν του, δηλῶ ὅτι τὸ καταψηφίζω καὶ διαμαρτύρομαι.

§299Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Χατζηγιάννη.

§300Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἰς τὸ θέμα τῶν ἀπαλλοτριώσεων πρὸς ἀποκατάστασιν μικρῶν κτηνοτρόφων καὶ γεωργῶν, ὅπως καὶ εἰς πολλὰ ἄλλα θέματα, συνοδοιποροῦμεν μὲ τὸν κ. Χατζηγιάννην. Εὑρίσκω ὅμως ὅτι οἱ φόβοι του εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν εἶναι δικαιολογημένοι. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἔχουν ὑποβληθῆ αἱ ἑξῆς τροπολογίαι, τὰς ὁποίας συνεζητήσαμεν μετὰ τοῦ κ. Πουλίτσα, ὁ ὁποῖος καὶ τὰς παρεδέχθη. «... (ἀναγινώσκει)...»

§301ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τοῦ κέντρου καὶ τῆς ἀριστερᾶς διαμαρτύρονται καὶ ζητοῦν τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου).

§302Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Δὲν θέλωμεν νὰ δεσμεύσωμεν τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ τὴν Διοίκησιν.

§303Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω διότι ἀκούω τοιαύτην ἐπίσημον δήλωσιν.

§304Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἐδήλωσεν ὁ κ. Πουλίτσας, ὅτι ἐπὶ σοβαρωτάτου θέματος ἔλαβεν ἀπόφασιν κατ’ οἰκονομίαν.

§305Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὅπως τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἀποφαίνεται κατ’ οἰκονομίαν, ἔτσι καὶ ἡμεῖς θὰ ἴδωμεν ποῖαι ἀποφάσεις κατ’ οἰκονομίαν θὰ ἐφαρμόζωνται καὶ ποῖαι ὄχι. Δυσπιστῶ, κύριοι, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ βραχνᾶς, εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Τὸ καταγγέλλω ἐπισήμως καὶ τὸ λέγω ἀπὸ τὴν πεῖραν.

§306Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Καταργήσατε τότε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§307Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Χατζηγιάννης προέβη εἰς τὰς παρατηρήσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβη, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν· καὶ ἡ ἀπάντησις εἶναι ἡ ἀκόλουθος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προέχει ἐν προκειμένῳ εἶναι ὁ νόμος. Ὁ νόμος πρέπει νὰ ἰσχύσῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέσωμεν ὑπὸ ἀμφισβήτησιν—διότι αὐτὸ εἶναι συνάρτησις τῆς ὑπάρξεως καὶ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου—τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγχωμεν τὴν ποιότητά των, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ νὰ θέτωμεν ἐν ἐκκρεμότητι διαρκῆ τὴν ποσότητά των. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγχωμεν μίαν συγκεκριμένην ἀπόφασιν κατ’ ἀπόλυτον δικαιοδοσίαν ἐπ’ αὐτοῦ ὡς μέλη τοῦ νομοθετικοῦ Σώματος. Τὴν δικαιοδοσίαν αὐτὴν τὴν ἔχει καὶ πᾶς πολίτης. Ἀλλὰ νὰ θεσπίσωμεν τὴν ἀρχήν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων θὰ ἐλέγχωνται ἀπὸ κάποιαν ἄλλην ἀρχὴν......(δὲν ἀκούεται λόγῳ θορύβου)... Ἀξιότιμοι, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρίδωμεν, εἶναι κάλλιστα δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἀποφάσεις ἐσφαλμέναι, ἀνθρώπινον ἔργον εἶναι καὶ τὸ ἔργον τῆς ἐκδόσεως ἀποφάσεων δικαστηρίων. Εἶναι κάλλιστα δυνατὸν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ἡ ἀδικία νὰ γίνῃ εἰς βάρος πασχόντων καὶ δὲν ἀμφισβητῶ τὴν πιθανότητα αὐτήν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπειδὴ ὑπάρχει ἡ θεωρητικὴ αὐτὴ πιθανότης, νὰ ἔλθῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον, βασιζόμενον ἐπὶ μιᾶς τριχὸς νομικῆς, νὰ ἀποφασίσῃ κάτι τὸ ὁποῖον θὰ βλάπτῃ τὰ συμφέροντα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἐλπίζω νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ ἐνδεχόμενον τὸ θεωρητικὸν καὶ πάλιν δὲν προχωρῶ εἰς τὴν σύλληψιν τῆς θεωρίας τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λαρίσης συνάδελφος. Ἡμεῖς πιστεύομεν εἰς τὸν θεσμὸν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἔστω καὶ ἐὰν ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἐπλανήθη. Ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ δυνατὸν νὰ ἐπλανήθη καὶ ὁ Ἄρειος Πάγος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσωμεν ὡς ἀλάθητον τὴν Κυβέρνησιν, ἐνῷ τὰ Ἀνώτατα Δικαστήρια, ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἀλάθητα, θὰ πρέπει νὰ κρίνωνται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὸ θὰ ἀνέτρεπε τὴν ὑπόστασιν τῆς Δημοκρατίας, θὰ ἀνέτρεπε τὴν ὑπόστασιν τοῦ εὐνομουμένου Κράτους καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἡμεῖς θεωροῦμεν ἀναγκαίαν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ δι’ αὐτὸ παριστάμεθα ἐδῶ καὶ δι’ αὐτὸ βοηθῶμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἔχει δίκαιον.

§308Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διερχόμεθα ἐποχὴν κοινωνικῶν μεταρρυθμίσεων, καὶ θὰ ἤθελα εἰς τὴν ἐποχὴν αὐτὴν ἀκριβῶς, πρὸς πραγματοποίησιν τῶν μεταρρυθμίσεων αὐτῶν νὰ μὴν ὑπάρχουν τροχοπέδαι. Δὲν πρέπει νὰ ἀφοπλίζωμεν τὴν Διοίκησιν ἔναντι τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Τὰ κοινωνικὰ θέματα δὲν λύονται μὲ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, λύονται ἀπὸ ἀντιπροσώπους τοῦ λαοῦ, λύονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, κατὰ τὸ ἔντιμον δημόσιον συμφέρον. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, κύριοι. Καὶ δὲν βλέπω διατὶ θὰ ἐπιμένῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τροποποιηθῇ ἕνας νόμος ὁ ὁποῖος ἐπὶ μίαν εἰκοσαετίαν καὶ πλέον, ἴσχυε χωρὶς νὰ ἐμποδίσῃ εἰς τίποτα, καὶ τὴν λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Διότι φοβοῦμαι μήπως διὰ τοῦ ψηφιζομένου νομοσχεδίου ματαιώσωμεν τὰς ἀναμενομένας μεταρρυθμίσεις. Δὲν εἶναι ὀρθὸν τὴν ὥραν αὐτὴν μὲ 4 βουλευτὰς τῆς πλειοψηφίας, καὶ 10 τῆς μειοψηφίας, καὶ περὶ ὥραν 12.30, νὰ ψηφίσωμεν ἕνα νομοσχέδιον ἀγνώστων περιπετειῶν, ἀγνώστων κινδύνων καὶ ἀγνώστων ἐξελίξεων. Ἐάν, τοὐναντίον, δὲν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν θὰ πάθῃ τίποτε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον καλῶς ἐλειτούργησε μέχρι σήμερον.

§309Γ. ΜΟΔΗΣ. Συμφωνῶ, μὲ ὅσα ὁ ἀξιότιμος κ. Χατζηγιάννης εἶπε, καὶ μολονότι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, πολλάκις ἀνέτρεψεν ἀποφάσεις τῆς Διοικήσεως δι’ ἀσήμαντον αἰτίαν, ἐν τούτοις, δὲν φθάνομεν εἰς τὸ σημεῖον, νὰ ζητήσωμεν τὴν κατάργησιν αὐτοῦ. Ἁπλῶς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγω εἶναι τοῦτο ὅτι: Τὰς μεταμεσονυκτίους ταύτας ὥρας, καὶ παρόντων 12 βουλευτῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν πρέπει νὰ ἐπιμένῃ νὰ ψηφίσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ κατεπεῖγον. Ἀκριβῶς λοιπόν, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμένῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, καὶ νὰ ἀφήσουν αὐτὸ δι’ ἄλλοτε.

§310Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι, ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας αἱ ἀποφάσεις δικαστηρίων εἶναι ἀντίθετοι τῆς στοιχειώδους Δικαιοσύνης. Θὰ ἀναφέρω ὡς παράδειγμα ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ τῆς ὁποίας αἱ ἀμοιβαὶ τῶν δικηγόρων αἱ προπολεμικαί, αἵτινες δὲν εἰσεπράχθησαν μέχρι σήμερον, δὲν παρεγράφησαν, ἀλλὰ δικαιοῦνται καὶ νῦν νὰ εἰσπραχθοῦν. Αὐτὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐπέφερεν ἀναστάτωσιν, διότι οἱ ἀγρόται εὑρίσκονται ἐκτεθειμένοι εἰς τὸν κίνδυνον νὰ πληρώσουν πολλά, τὰ ὁποῖα παρεγράφησαν καθ’ ὃν χρόνον αἱ ἰδικαί των ἀπαιτήσεις ἐξηνεμίσθησαν. Πρέπει, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ καταργήσῃ τὴν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία εἶναι ἀπολύτως ἄδικος καὶ καταθλιπτική. Δὲν νομίζω, διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὅτι, πρέπει ἡ Πολιτεία νὰ κατοχυρώσῃ ἀποφάσεις Δικαστηρίων ἐπὶ οὐσιωδεστέρων κοινωνικῶν ζητημάτων. Ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον αὐτόν, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου κατὰ τὴν ὥραν αὐτήν.

§311Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Δὲν ἠδυνήθην ν’ ἀντιληφθῶ τὴν ἔννοιαν τῶν λεχθέντων παρὰ τῶν τριῶν τελευταίων κ. κ. συναδέλφων. Γίνεται ἐδῶ συζήτησις περὶ καταργήσεως ἢ διατηρήσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας; Διότι μόνον ἐὰν ἐγένετο τοιαύτη συζήτησις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λεχθῶσιν αἱ ἀντιρρήσεις τῶν τριῶν τελευταίων ἀγορευσάντων. Προσετέθη ἀκόμη, ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος ἐξέδωκεν ἐσφαλμένην ἀπόφασιν καὶ ὡς ἐπιχείρημα τῆς μὴ ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου ἐλέχθη αὐτό. Ὡς ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασθενήσωμεν τὴν δύναμιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ ἀκυρωτικοῦ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ὀρθότατον. Θέλει νὰ ἐνισχύσῃ τὸ κῦρος τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Τί προτιμᾷ ὁ κ. Χατζηγιάννης, νὰ εἶναι ἀνίσχυροι κατὰ κάποιον τρόπον αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἢ νὰ εἶναι ἰσχυραὶ καὶ νὰ ἐπιβάλλωνται εἰς τὰ διοικητικὰ ὄργανα; Αὐτὸ εἶναι τὸ ζητούμενον διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Συνεπῶς, νομίζω, ἐκ τοῦ φόβου, τὸν ὁποῖον διετύπωσεν ὁ κ. Χατζηγιάννης, δὲν δικαιολογεῖται τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον κατέληξεν. Ἐὰν ἐκ τοῦ νόμου τῶν ἀπαλλοτριώσεων προκύψουν συγκρούσεις τοιαῦται, ὥστε ἀγόμεναι ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, νὰ λάβουν τὴν Α ἢ Β λύσιν, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἐξασθενήσῃ, εἰ δυνατόν, τὸ κῦρος τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Κηρύσσομαι λοιπόν, ἀπολύτως ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι συμπληρώνει τὴν πειθαρχικὴν δίωξιν καὶ τὴν εὐθύνην τῆς ἀποζημιώσεως.

§312Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τελευταίως παρατηρεῖται μία τάσις, ἡ Κυβέρνησις, ἡ πολιτικὴ ἐξουσία τοῦ τόπου, νὰ ἀπεμπολῇ πολλὰ τῶν δικαιωμάτων της καὶ νὰ δεσμεύεται πρὸς ὄφελος ἄλλων ὀργάνων τῆς πολιτείας. Καὶ παραδέχεται οὕτω τὸ πολιτικὸν Σῶμα, ὅτι ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Ὑπουργῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἄλλα πρόσωπα. Ἡ τάσις αὐτὴ διαγράφεται εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἔχει 20 ἐτῶν ἱστορίαν καὶ εἶχεν ὅλην τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναδειχθῇ καὶ νὰ ἐμπνεύσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν κόσμον, ὥστε αἱ ἀποφάσεις αὐτοῦ νὰ εἶναι σεβασταὶ καὶ νὰ τρέμῃ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ σκεφθῇ νὰ μὴ τὰς ἐκτελέσῃ. Δὲν εἶχεν ἀνάγκην τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, μετὰ 20 ἐτῶν βίον, ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διὰ νὰ τονώσῃ τὸ κῦρός του. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ βιασθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ προσθέσῃ νέον δεσμὸν εἰς τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, νὰ τὸ μελετήσῃ ἔτι περισσότερον καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ θεσπίσῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ θεσπίσῃ διὰ τὴν τόνωσιν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ψηφισθῇ αὐτὴν τὴν ὥραν καὶ πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ καὶ νὰ ἔλθῃ εἴτε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, εἴτε εἰς τὴν Βουλήν.

§313Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Νομίζω, καὶ τὸ πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι ἡ ἵδρυσις καὶ ἡ λειτουργία τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου τῆς χώρας, ὑπῆρξε μεγάλη κατάκτησις διὰ τὸν λαὸν καὶ ἀνήκει κάθε τιμὴ καὶ δόξα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν διὰ νὰ θεσπίσουν τὴν λειτουργίαν αὐτοῦ. Συνεπῶς, αἱ ἐπικρίσεις αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι βάσιμοι οὔτε δικαιολογοῦνται ἐκ τῶν πραγμάτων. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπῆρξαν εἰς τὸ παρελθὸν πλάναι, ἀνθρώπινον εἶναι καὶ τὸ πλανᾶσθαι καὶ κάθε ἔργον τῆς ἀνθρωπίνης διανοίας ὑπόκειται εἰς πλάνην, ἠμπορεῖ νὰ ὑπῆρξαν ὑπερβολαί, ἀλλ’ ὁ θεσμὸς αὐτὸς ὑπῆρξε κατάκτησις διὰ τὸν λαόν. Διότι ὁ ἀδικούμενος δύναται νὰ προσφεύγῃ καὶ εὑρίσκῃ τὸ δίκαιόν του ἐναντίον οἱασδήποτε αὐθαιρεσίας τῆς διοικήσεως. Θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ σημειώσω καὶ τοῦτο: Ὅτι οἱ φόβοι τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Λαρίσης ὅτι διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν θὰ ἐνισχυθῇ ἔτι πλέον τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ θὰ ὑπάρξῃ εἷς ἀνασχετικὸς φραγμὸς εἰς ὡρισμένας κοινωνικὰς μεταρρυθμίσεις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι βάσιμοι. Ἀπήντησεν ἐπ’ αὐτοῦ ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος. Θὰ ἤθελον δὲ νὰ προσθέσω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὰς κοινωνικὰς αὐτὰς μεταρρυθμίσεις, εἰς τὴν πρόοδον, νὰ δημιουργηθῇ μία ἀνωμαλία καὶ μία ἀμφισβήτησις ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπευθύνως χειρίζονται τὴν λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἀσχέτως ὅμως πρὸς αὐτά, ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ἔχει ὅλην τὴν εὐχέρειαν καὶ τὴν δυνατότητα ν’ ἀπομακρύνῃ κάθε κίνδυνον διὰ κάθε ζήτημα ποὺ ἀφορᾷ τὰς κοινωνικὰς μεταρρυθμίσεις καὶ τὴν πρόοδον τῆς χώρας. Διότι δυνάμεθα νὰ θεσπίσωμεν οἱανδήποτε διάταξιν, οἱοδήποτε νομοθέτημα ποὺ ἀφορᾷ τὰς κοινωνικὰς αὐτὰς μεταρρυθμίσεις, διὰ νὰ μὴ δημιουργήσωμεν τὰ ἐμπόδια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Παρὰ ταῦτα, καίτοι πιστεύω ἀπολύτως ὅτι εἶναι ἀναγκαία ἡ ταχυτάτη ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τούτου — θέλω νὰ ἐξηγηθῶ σαφέστερον πρὸς τὴν Βουλήν, ἦλθον πτωχοὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐκ τοῦ ὑστερήματός των κατώρθωσαν νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ τυχόντες δικαιώσεως, ἐπῆραν μίαν ἀπόφασιν καὶ ἔμειναν μὲ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν εἰς τὰ χέρια. Τὸ θέμα τοῦτο μὲ συνεκίνησε καὶ μὲ συνεκλόνισε βαθύτατα. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, τὸ ὁποῖον ὑπαινίττεσθε κύριε Χατζηγιάννη, ἐφαρμόζει πάντοτε τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, εἴτε ὁ νόμος αὐτὸς θεσπισθῇ, εἴτε δὲν θεσπισθῇ. Τὰ Ὑπουργεῖα αὐτὰ ἐφαρμόζουν πάντοτε τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἄλλαι εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὑπηρεσίαι, ἄλλαι εἶναι ἐκεῖναι αἱ ἀρχαί, αἱ ὁποῖαι δὲν δίδουν σημασίαν καὶ μεταβάλλουν εἰς κουρελόχαρτα τὰς ἀποφάσεις αὐτὰς τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Δὲν εἶναι λοιπὸν βάσιμοι οἱ φόβοι σας. Αἰσθάνομαι, ἀξιότιμε κύριε Χατζηγιάννη, τὸ ἄσβεστον πάθος σας διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως, σᾶς ἀκολουθῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὸν δρόμον αὐτόν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ὑπῆρξεν ὑπερβολικὴ ἡ διατύπωσις τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας ἐξεθέσατε ἀπόψε εἰς τὸ Σῶμα. Παρὰ ταῦτα, ἐπειδὴ ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἐξ ὑφαρπαγῆς οὕτως εἰπεῖν, ἐπιδιώκω τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἀποκλείσωμεν τὸ Σῶμα, ὅπως συζητήσῃ εὐρύτερον ἐπ’ αὐτοῦ, θὰ ἔστεργον εἰς ἀναβολὴν καὶ θὰ κατέληγον εἰς τὸ νὰ τὸ ἀποσύρω ἀκόμη. Δεδομένου ὅμως, ὅτι κατὰ τὰς διακοπὰς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος θὰ λειτουργήσῃ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, θὰ φέρω ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Πάντως ὅμως, ἐξακολουθῶ νὰ ἐπιμένω ἐπὶ τῆς βάσεως τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ κατοχυρωθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, διότι οὕτω κατοχυροῦμεν τὴν Δημοκρατίαν καὶ εἰς τοῦτο εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι μὲ τὸν ἔντιμον κ. Κανελλόπουλον.

§314Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ τιμᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἀποδεικνύει καλὴν πίστιν καὶ ψυχικὴν ἁγνότητα.

§315ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3713]28 νόμου «περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας» ἀναβάλλεται. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μειώσεως τῆς μερίδος τοῦ ἄρτου τοῦ προσωπικοῦ τῶν φυλακῶν καὶ σωφρονιστικῶν καὶ ἀναμορφωτικῶν καταστημάτων, διαρκούσης τῆς διὰ δελτίου διανομῆς».

§316Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχω ὡρισμένας τροπολογίας. Τὸ θέμα εἶναι ὑπηρεσιακὸν καὶ ἀφορᾷ τοὺς φύλακας. Ἔχω ὅμως τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: Ἔχομεν ἕνα εἰσόδημα ἐκ τῶν φυλακῶν, ἰδίως τῶν ἀγροτικῶν, αἱ ὁποῖαι οὕτως εἰπεῖν, ἔχουν καὶ μίαν οἰκονομικὴν αὐτονομίαν. Ἔγινεν ἕνα νομοσχέδιον καὶ ὅλα αὐτὰ πᾶνε εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Ἔχω συνεννοηθῆ μὲ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ τὸ ἀποδέχεται διότι μὲ τὰ εἰσοδήματα αὐτὰ βελτιώνομεν τὴν κατάστασιν τόσον τῶν κρατουμένων, ὅσον καὶ τοῦ προσωπικοῦ ἀλλὰ καὶ τῶν κτιρίων. Εἶναι σύμφωνον καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Παρακαλῶ λοιπόν, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἑξῆς τροπολογία.... «........ (ἀναγινώσκει)........». Εἶναι τόσον λογικὴ καὶ δικαία, ὥστε πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή.

§317ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα δεκτή.

§318Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). «........ ........ (ἀναγινώσκει)........». Οὐδεὶς ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Σωφρονιστικῆς Ὑπηρεσίας δέχεται νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὴν Γυάρον, διότι εἶναι νησὶ ἄξενον καὶ οἱ ὅροι τῆς διαβιώσεως σκληροί. Διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ προσελκύσωμεν ὑπαλλήλους, νὰ τοὺς δώσωμεν ἕνα ἐπίδομα, ὄχι ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλ’ ἐκ τῶν κεφαλαίων τῆς ἐργασίας.

§319Γ. ΣΙΜΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκάματε ἐπίσημον δήλωσιν εἰς ἡμᾶς, ὅτι πρόκειται νὰ καταργήσετε τὴν φυλακὴν τῆς Γυάρου.

§320Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἕως ὅτου καταργηθῇ, κ. συνάδελφε.

§321Γ. ΣΙΜΟΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐκάματε τεράστια ἔξοδα διὰ κτίρια, ἐξωδεύσατε 12 δισεκατομ. τὰ ὁποῖα κτίρια σεῖς τὰ βγάλατε ἀκατάλληλα καὶ δὲν ἐτολμήσατε νὰ βάλετε μέσα τοὺς κρατουμένους. Σήμερον ἔρχεσθε νὰ παγιώσετε μιὰν κατάστασιν καὶ θέλετε νὰ εὕρετε τρόπον νὰ προσελκύσετε ἀνθρώπους ἐκεῖ. Πῶς συμβιβάζονται τὰ πράγματα αὐτά;

§322Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ Γυάρος ἀποτελεῖ μᾶλλον μίαν κατασκήνωσιν κρατουμένων καὶ δὲν πρόκειται περὶ ὠργανωμένων φυλακῶν. Ἐκτὸς ὅμως τῶν σκηνῶν ἔχει γίνει καὶ ἕνα κτίριον, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει χρησιμοποιηθῆ καὶ διὰ τὸ ὁποῖον δισεκατομμύρια ἔχουν δαπανηθῆ. Ἡμέραν μὲ τὴν ἡμέραν περιορίζεται αἰσθητῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν κρατουμένων, οἱ ὁποῖοι μεταφέρονται εἰς ἄλλας φυλακὰς καὶ ὑπολογίζομεν, ὅτι ὅλοι ἔτσι θὰ ἀπορροφηθοῦν. Ἕως ὅτου ὅμως ἀπορροφηθοῦν, πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐκεῖ τὸ ἀναγκαῖον προσωπικόν. Πέραν αὐτοῦ ὅμως, ἔχομεν ἐκεῖ κτίρια καὶ περιφήμους ἐγκαταστάσεις. Βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α. Εἶναι ἀκατάλληλα.

§323Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἰς τὰ κτίρια αὐτὰ θὰ νὰ μείνουν μονίμως 1000–1500 κρατούμενοι τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου καὶ.........

§324Γ. ΣΙΜΟΣ. Καὶ δι’ αὐτοὺς διαμαρτυρόμεθα. Δὲν πρέπει τοὺς ἐξοντώσωμεν.

§325Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ). Καὶ διὰ τοὺς κρατουμένους αὐτοὺς χρειαζόμεθα προσωπικὸν καὶ διὰ νὰ τὸ ἔχωμεν πρέπει νὰ δώσωμεν ἕνα ἐπίδομα.

§326ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§327Γ. ΣΙΜΟΣ. Ἡμεῖς καταψηφίζομεν καὶ διαμαρτυρόμεθα,

§328Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχω μίαν ἄλλην τροπολογίαν. Διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐργασθοῦν τὰς ἀπογευματινὰς ὥρας ὡρισμένοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης διὰ μερικοὺς μῆνας καὶ θὰ πρέπει νὰ τοὺς ἐγκρίνωμεν συνεργειακὰς ὥρας, διότι ἀλλέως θὰ σταματήσῃ ἡ ἐργασία. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «....... (ἀναγινώσκει).....»

§329ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή.

§330Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ). Ἔχω καὶ μίαν τελευταίαν τροπολογίαν. Δέν ὑπάρχει Νοσοκομεῖον κρατουμένων καὶ κατωρθώσαμεν νὰ λειτουργήσῃ ἕν ἔναντι τῶν γυναικείων φυλακῶν Ἀβέρωφ. Νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν τροπολογίαν. «........ (ἀναγινώσκει)........»

§331ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§332Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Πρόκειται περὶ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, μισθοδοτουμένων μὲ 800.000 δρχ. κατὰ μῆνα. (Θόρυβος).

§333Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐὰν ἀντιτίθεσθε εἰς τὴν γενικότητα, συμφωνῶ. Ἀλλὰ ἐὰν συμφωνῆτε, νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ ποὺ προτείνετε. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν μου τροπολογίαν, θὰ μᾶς πληροφορήσετε, κ. Ὑπουργέ, τί θὰ κάμετε δι’ αὐτὸ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέφερα;

§334ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη;

§335ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου. «Περὶ μειώσεως τῆς μερίδος τοῦ ἄρτου τοῦ προσωπικοῦ τῶν Φυλακῶν καὶ Σωφρονιστικῶν καὶ Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων διαρκούσης τῆς διὰ δελτίου διανομῆς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι τῶν γυναικῶν κατὰ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς». Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§337Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριοι συνάδελφοι, εὑρισκόμεθα ἐν καθυστερήσει εἰς τὸ θέμα τῆς χορηγήσεως τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων καὶ εἰς τὰς Ἑλληνίδας, καὶ εἶναι εὐτύχημα ὅτι ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς εἶναι ὁμόφωνος ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Συνεπῶς, δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν, ἐὰν εἶναι προκεχωρημένη ἡ ὥρα καὶ τὸ ψηφίσωμεν, διότι οἱ παρόντες ἐκπροσωποῦμεν τὴν γνώμην ὅλων τῶν συναδέλφων καὶ ὅλων τῶν ἀποχρώσεων. Θὰ ἐπεθύμουν, μόνον, τὸ σχέδιον τὸ Κυβερνητικὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν ὅπως τὸ ὑπέβαλα, διότι βλέπω ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, προσέθεσεν ἕνα ἄρθρον 4ον, νομίζω δὲ ὅτι αὐτὸ δὲν συμφωνεῖ μὲ τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ὑπέβαλε τὸ νομοσχέδιον, δὲν ἤθελε νὰ ἔχῃ οὐδὲν ἐπιχείρημα διὰ νὰ ἀναιρέσῃ ἐκεῖνα ποὺ παρεχώρησε. Δὲν ἔχω ἐμπιστοσύνην, ὅτι ἐντὸς δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νόμου, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν συνταχθῆ οἱ ἐκλογικοὶ κατάλογοι. Βλέπω, ὅτι τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα εἶναι βραχὺ διότι πρέπει νὰ ἐκδοθοῦν καὶ τὰ σχετικὰ διατάγματα, νὰ προπαρασκευασθοῦν διάφορα συνεργεῖα καί, συνεπῶς, τὸ δίμηνον ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου δὲν ἐπαρκεῖ. Λέγω δέ, ὅτι διὰ Β.Δ. εἶναι δυνατὸν νὰ παραταθῇ. Ἐὰν πρόκειται νὰ γίνουν ἐκλογαὶ μετὰ δύο μῆνας, φοβοῦμαι ὅτι θὰ ματαιωθῇ. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ συνοχὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐξησφαλισμένη, θὰ ἔχωμεν τὸν καιρὸν νὰ συντάξωμεν τοὺς καταλόγους τῶν Ἑλληνίδων, νὰ τοὺς τυπώσωμεν, καὶ νὰ τοὺς διανείμωμεν, καὶ ὅταν γίνουν μετὰ 3 ἢ 3½ ἔτη αἱ ἐκλογαί, νὰ λάβουν μέρος.

§338Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡμεῖς συμφωνοῦμεν ἀπολύτως. Ἄλλως τε, ὅπως θὰ ἐνθυμῆται καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡμεῖς εἴμεθα ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐφέραμεν τὸ νομοσχέδιον, παραλλήλως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐπίσης τὰς ἡμέρας ἐκείνας τὸ κατέθεσεν ἢ ἰσχυρίσθη ὅτι τὸ εἶχε καταθέσει. Συμφωνοῦμεν, ἑπομένως, ἀπολύτως, ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἀποψινῆς συνεδριάσεως, διότι μόνον οὕτω δύναται νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ δημοπρασία, χορηγουμένης τῆς ψήφου καὶ εἰς τὰς γυναῖκας, χορηγουμένου δὲ καὶ τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγεσθαι. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν ὅπως δεχθῇ καὶ ὁ κ. Καλλίας, ὡς εἰσηγητής, νὰ εἴπῃ δύο λέξεις.

§339ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι περιττόν. Συμφωνοῦμεν.

§340Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ποῖον κείμενον ἐδέχθητε;

§341Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὸ Κυβερνητικόν.

§342Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Τὸ Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον, ἔχει μερικὰς ἀτελείας, εἰς τὴν διατύπωσιν ἀλλά, προκειμένου νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἄρθρον καὶ εἰς τὸ σύνολον ἀπόψε, ἕνα τόσον σημαντικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐξασφαλίζει τὴν δημοκρατικὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος καὶ εὐρύνει τὸ βάθρον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας, τὸ ἀποδεχόμεθα, παρ’ ὅτι τὰ ἄλλα σχέδια, δηλ. τὸ ἰδικόν μας, καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι πληρέστερα. Ὁπωσδήποτε, ὅμως, τὸ δικαίωμα χορηγεῖται ἄνευ ὅρου ἢ περιορισμοῦ τινος, δηλ. ἄνευ τοῦ ἄρθρου 4 τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§343ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ι. κ. Πασαλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§344Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπορῶ δι’ ὅσα εἶπον. Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἰσχυρίζεται ὅτι αὐτὸς ἔφερε τὸ νομοσχέδιον περὶ παροχῆς ψήφου στὶς γυναῖκες. Ἡ Κυβέρνησις πάλιν τὸ διεκδικεῖ. Νομίζουν ὅτι εἶναι κατόρθωμα αὐτό. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πολὺ καθυστερημένα ἦλθε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐδῶ καὶ ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἀπὸ τὰς τελευταίας χώρας ποὺ δίδει δικαίωμα ψήφου εἰς τὰς γυναῖκας. Ἡ Τουρκία πρὸ πολλοῦ τὸ ἔχει κάμει. Ἐμεῖς δὲ «οἱ πολιτισμένοι», σήμερα μόλις τὸ κάμνομεν, Ὥστε, μὴ νομίζετε ὅτι ἐκάματε κάτι, διότι αὐτὸ πρὸ πολλοῦ ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Θέλω τώρα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τοῦτο: Ἐδῶ λέγει ὅτι δίδεται δικαίωμα ψήφου εἰς τὰς γυναῖκας. Θὰ ἐρωτήσωμεν τὸν χωροφύλακα αὔριον, ὅταν θὰ θελήσῃ ἡ γυναῖκα νὰ ψηφίζῃ ἢ νὰ ἐκλεγῇ; Ὁ χωροφύλακας μπορεῖ νὰ τὴν στείλῃ εἰς τὸ Τρίκερι, ὅπως καὶ τοὺς ἄνδρας στὸν Ἅγιον Εὐστράτιον, καὶ σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ νόμου περὶ ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς δὲν θὰ ἔχουν δικαίωμα νὰ ἐκλέγουν καὶ νὰ ἐκλέγωνται: Διατὶ δὲν λέγετε, ὅτι, μὲ αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου περὶ παροχῆς ψήφου εἰς τὰς γυναῖκας, καταργεῖτε τὸ ἄρθρον αὐτὸ τὸ ἀντισυνταγματικόν, τὸ ὁποῖον ἡ Χωροφυλακὴ οὐσιαστικὰ καὶ ὄχι ἡ Νομοθετικὴ Ἐξουσία ἔκανε, κάμνοντας δεκτὴν τὴν σχετικὴν τροπολογίαν τῆς

Ε.Δ.Α.;

Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ποὺ ἐψήφισεν ἡ προηγουμένη Βουλή. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφαιρέσετε τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἀπὸ τὰς γυναῖκας καὶ τοὺς ἄνδρας ποὺ ἡ γνώμη τοῦ τελευταίου ἀστυνομικοῦ ὀργάνου στέλλει ἐξορίαν. Καὶ γι’ αὐτὸ ὁλόκληρος αὐτὸς ὁ νόμος περὶ ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς εἶναι ἀντιδημοκρατικός. Σεῖς πήρατε ἔτσι τὰς ἰδικὰς μας ψήφους. 200.000 σχεδὸν ψήφους ἔχουμε ἐμεῖς καὶ ἔχουμε μόνον 8 βουλευτάς. Ποῦ ἐπῆγαν αἱ ψῆφοι αὐταί; Μᾶς τὰς ἐπήρατε σεῖς. Μὲ τὸν ἀντισυνταγματικὸν αὐτὸν νόμον ἐκλάπησαν αἱ ψῆφοι τῶν μικρῶν κομμάτων. Ὁ καϋμένος ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐπῆρεν 100.000 ψήφους καὶ ἔχει μόνον δύο βουλευτάς. Ἔτσι λοιπὸν ἐνῷ πανηγυρίζετε καὶ λέτε, ὅτι «στὴν Ἑλλάδα δώσαμε ψῆφο καὶ στὶς γυναῖκες» θὰ εἶναι πραγματικὸ αἶσχος ἐὰν οἱ ἀστυνομικὲς ἀρχὲς θὰ εἶχαν τὸ δικαίωμα νὰ ἀφαιρέσουν τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῆς ψήφου. Μόνον ἡ δικαστικὴ ἀρχὴ πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα αὐτὸ—καὶ, νομίζω, ὅτι ἡ Χωρ)κὴ δὲν εἶναι δικαστικὴ ἀρχή, ἄν καὶ στὴν Ἑλλάδα ἡ Χωροφυλακὴ δικάζει. Καὶ δικάζει ὄχι τὰς πράξεις, ἀλλὰ τὰς σκέψεις. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι ἄν θέλετε, κ. Κανελλόπουλε, ποὺ ἐκπροσωπεῖτε τὸν Συναγερμό, νὰ καυχᾶσθε, ὅτι ἐσεῖς ἐφέρατε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσετε μαζὶ μας, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ νόμου ἐκείνου.

§345Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εὑρίκατε μίαν πρόφασιν διὰ νὰ σταματήσετε τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου. Τώρα τὸ θυμηθήκατε αὐτό; Ὅταν θὰ ἔλθῃ ὁ ἐκλογικὸς νόμος, θὰ ἔχετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ προτείνετε αὐτό. Σᾶς παρατηρῶ ἀπὸ τὰς 7, κάθεσθε καὶ βυσσοδομεῖτε πῶς θὰ παρεμποδίσετε τὴν παροχὴν ψήφου εἰς τὶς γυναῖκες. Καὶ μοῦ λέγετε τώρα, ὅτι θὰ σᾶς λείψουν 64 ψῆφοι τῶν γυναικῶν τοῦ Τρίκερι.

§346Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν πρόκειται γιὰ τὶς 64 ψήφους. Μιλᾶμε γενικά. Ὕστερα ἔχομεν συνηθίσει ἀπὸ τὰ «ὅταν θὰ ἔλθῃ...». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶπε: «Θὰ σᾶς φέρω νομοσχέδια νὰ καταργοῦν τὰ ἀντιδραστικὰ ψηφίσματα», Ἔφερε τίποτε; Οὔτε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ φέρῃ, ἀλλὰ συνηθίζει πάντα νὰ λέει: «παρανομεῖ διότι παρανομοῦμεν ἐμεῖς». Φταῖτε ἐσεῖς, λέει, διότι παρανομῶ ἐγώ. Καὶ τώρα πάλι λέει: Σεῖς κάθε ὥρα καὶ στιγμὴ βυσσοδομεῖτε. Δὲν βυσσοδομοῦμε καθόλου, ἀλλὰ σᾶς λέμε, ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα ἡ Χωρ)κὴ σας νὰ ἀφαιρῇ τὸ δικαίωμα τῆς ψήφου. Γι’ αὐτὸ καθόμαστε ἕως τὶς 7 καὶ κρατήσαμε γιὰ συζήτησι τὸ νομοσχέδιον. Σεῖς θέλατε νὰ τὸ περάσετε χωρὶς συζήτησι.

§347Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θὰ ἔλθῃ ὁ ἐκλογικὸς νόμος.

§348Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ὄχι, ἐδῶ πρέπει νὰ κανονισθῇ τὸ ζήτημα.

§349Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Σεῖς θέλετε νὰ κτυπήσετε τὴν Χωροφυλακὴν καὶ παρεμποδίζετε νὰ πάρουν ψῆφον αἱ γυναῖκες. Σταματῆστε τὸ νομοσχέδιον, ἄν θέλετε.

§350Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν θέλουμε νὰ σταματήσωμε τὸ νομοσχέδιο. Θέλουμε νὰ τὸ κάνωμε δίκαιο. Τώρα θέλω νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ἀντιπρόσωπον τοῦ Συναγερμοῦ τοῦτο: Καλὰ εἶναι τὰ πανηγύρια, ὅτι ἐδώσαμε ψῆφο καὶ στὶς γυναῖκες, ἀλλὰ θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἰσχύῃ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ νόμου «περὶ ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς»;

§351Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Γνωρίζετε τὰς ἀπόψεις μου ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ τὸ θέμα. Ἀπόδειξις, ὅταν οἱ ἐκτοπισμένοι ἐξελέγησαν βουλευταί, τοὺς ἔφερα μὲ πολεμικὸν πλοῖον ἀπὸ τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον, ἦλθον εἰς τὰς Ἀθήνας, εἰσῆλθον εἰς τὴν αἴθουσαν, ὡρκίσθησαν ὡς βουλευταὶ καὶ ἔλαβον μέρος εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ Κοινοβουλίου. Ἀπόψε ὅμως δὲν πρόκειται περὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, οὔτε περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου ἐκείνου, ὁ ὁποῖος τότε εἶχεν ἐξαιρέσει τοὺς ἐν ἐκτοπίσει εὑρισκομένους ἀπὸ τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι. Εἶμαι σύμφωνος τὴν διάταξιν αὐτὴν νὰ τὴν καταργήσωμεν, ἀλλ’ ἐὰν τὸ βάλωμεν εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισίς του. Ἐγώ, ἐπαναλαμβάνω, εἶμαι σύμφωνος εἰς αὐτό, διότι ἀπὸ ποιοὺς νὰ στερήσω τὸ ἐκλογικὸν δικαίωμα; Ἔχουν μείνει στὸ Τρίκερι ἴσως 70 γυναῖκες. Τί φοβεῖσθε; Μήπως χάσετε τὴν ἐκλογὴ μὲ τὶς 70 αὐτές; Οἱ ὁποῖες, ἄλλως τε, ἠξεύρετε, ὅτι ἡμέρα μὲ τὴν ἡμέρα λιγοστεύουν, ὅσο μποροῦν οἱ διάφορες Ἐπιτροπὲς καὶ ἐπιτρέπουν οἱ χειροπέδες ποὺ μοῦ ἔχουν βάλει, ἐκτὸς 3–4 δικῶν σου, ποὺ εἶναι λωλές. Δὲν εἶναι θέμα σοβαρὸν διὰ νὰ παρεμποδίσωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Εἶμαι σύμφωνος, εἰς τὴν πρᾶξιν εἴδατε, ὅτι τὸ ἐφήρμοσα. Παρ’ ὅλας τὰς ἀντιδράσεις καὶ τὰς διαμαρτυρίας, ἔφερα ἐκείνους ποὺ ἐξελέγησαν βουλευταί. Διότι ἦτο θέμα πολιτικόν, δὲν ἦτο θέμα διοικητικῆς ἀποφάσεως. Διότι ἐὰν ἐγὼ ἤθελα καὶ διέκοπτα τὴν ἐκτόπισιν, ἦτο βουλευτής. Συμφωνῶ, οἱ ἐν ἐκτοπίσει εὑρισκόμενοι, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπόλυσις ἀπόκειται εἰς μίαν διαταγὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν ἠμποροῦν νὰ στερηθοῦν τοῦ πολιτικοῦ των δικαιώματος. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι πολιτικὸν τὸ θέμα. Ἔτσι μοῦ ἀρέσει ἐμένα καὶ ὑπογράφω μιὰ ἀπόφαση καὶ τὸν ἀφήνω ἐλεύθερο...

§352Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κι’ ὅταν δὲν σᾶς ἀρέσει;

§353Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος διὰ τοὺς ἐν ἐκτοπίσει νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι.

§354Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ ἀκούσω τὴν γνώμην καὶ τοῦ κ. Κανελλοπούλου, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα αὐτό.

§355Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι πράγματι συζητήσιμον καὶ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι εἶναι σοβαρὰ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπέβαλλον ἐνδεχομένως τὴν ἄρσιν αὐτοῦ τοῦ ἐμποδίου. Ἀλλὰ δὲν ἔχει σχέσιν ἡ τροπολογία μὲ τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον διὰ πρώτην φορὰν δίδει ψῆφον εἰς τὰς γυναῖκας. Νὰ ὑποβληθῇ νομοσχέδιον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως, ἵνα ἔχωμεν τὸν καιρὸν νὰ τὸ συζητήσωμεν, ἀλλὰ νὰ μὴ συνδυασθῇ μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§356Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἔχομεν λοιπὸν ρητὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὅλης τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχομεν ἐπίσης ρητὴν δήλωσιν καὶ τοῦ κ. Προέδρου, ἀντιπροσωπεύοντος τὸν Συναγερμόν, ὅτι θὰ καταργηθῇ αὐτὸ τὸ ἄρθρον 35, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ζητοῦμεν.

§357Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θέλετε νὰ υἱοθετήσωμεν τὸ κείμενον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς πλὴν τοῦ ἄρθρου 4;

§358Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Μάλιστα, διότι εἶναι πληρεστέρα ἡ διατύπωσις.

§359ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§360Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐὰν θέλετε εἰλικρινὰ νὰ ἐγγραφοῦν ὅλες οἱ γυναῖκες νὰ ψηφίσουν, κι’ ἔτσι πραγματικὰ νὰ πανηγυρίσωμε γιὰ τὴν παροχὴ ψήφου στὶς γυναῖκες, πρέπει νὰ ἁπλουστεύσωμεν τὸν τρόπον ἐγγραφῆς τῶν γυναικῶν στοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους. Νὰ κάνετε λοιπὸν δεκτὴν τὴν τροπολογία τῆς ΕΔΑ τὴ σχετικὴ μὲ τὸ ζήτημα. Ἀλλοιῶς σημαίνει, ὅτι δὲν θέλετε νὰ ψηφίσουν ὅλες οἱ γυναῖκες, γιὰ νὰ ἀλλοιωθῇ ἡ θέληση τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ σὲ προσεχεῖς ἐκλογές.

§361ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη;

§362ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§363ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι τῶν γυναικῶν κατὰ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§364ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§365ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ ὥραν 5.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις, ἐπερωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 1.50′ π. μ.)