1952.05.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 88η

Παρασκευὴ 23 Μαΐου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Σωματεῖον ἀρτεργατῶν Ἀθηνῶν καὶ Προαστείων «ἡ Ἀναγέννησις» ζητεῖ αὔξησιν ἡμερομισθίου κατὰ 50%, ὑπαγωγὴν τοῦ κλάδου των εἰς τὴν ἀνθυγιεινὴν ἐργασίαν, τὴν διὰ νόμου ρύθμισιν καταβολῆς δώρου καὶ ἀδείας διὰ μέσου τοῦ Τ.Α.Α. Ἡ Ἕνωσις Ἀρτεργατῶν καὶ Συμιτεργατῶν Πειραιῶς ζητεῖ αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων κατὰ 50%, ἀναπροσαρμογὴν τῶν πόρων εἰς τὸ Τ.Α.Α. καὶ τὴν μὴ περικοπὴν τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων εἰς αὐτὸ κλπ. Τὸ Σωματεῖον Ὑπαλλήλων Ἀρτοποιείων Πειραιῶς καὶ Προαστείων ζητεῖ αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου κατὰ 50%, τὴν διὰ Ν.Δ]τος ὑπογραφὴν ἀποφάσεως διὰ τὴν χορήγησιν τῶν δώρων Χριστουγέννων καὶ Πάσχα ὡς καὶ τῆς ἀδείας τοῦ Τ.Α.Α. κλπ. Τὸ Σωματεῖον Μυλεργατῶν Πύργου διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην κατάργησιν κοινωνικῆς εἰσφορᾶς κ.λ.π. Ἡ Ἐθνικὴ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Ἑλλάδος ζητεῖ ἀναπροσαρμογὴν πολεμικῶν συντάξεων, παραχώρησιν οἰκοπέδων τοῦ Δημοσίου πρὸς στέγασιν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνὸς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Πειραιῶς, ζητοῦντος ὅπως εἰς περίπτωσιν ἀπαλλαγῆς τῆς Τραπέζης ἐκ τῆς διακινήσεως τῶν ἐφοδίων, οἱ μὴ ἀπορροφηθέντες παρ’ αὐτῆς ὑπάλληλοι τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας, προσληφθῶσιν ὑπὸ τοῦ διαδόχου ὀργανισμοῦ (διακινήσεως ἐφοδίων). Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κακαπόλων Ἀμοργοῦ, ζητοῦντος ὅπως προκειμένου περὶ ἀπαλλοτριώσεως ὑπὲρ Κοινοτήτων πρὸς ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων, θεσπισθοῦν εὐεργετικαί τινες διατάξεις ὑπὲρ τῶν κοινοτήτων. Ἡ Ὀργάνωσις μορφωτικοῦ παιδικοῦ θεάτρου (παιδικὴ καὶ ἐφηβικὴ σκηνὴ) Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ κατατεθέντος παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας νομοσχεδίου δι’ οὗ κρατικοποιεῖται τὸ ἐν λόγῳ θέατρον καὶ ζητεῖ ἀκύρωσίν του καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ὡς ἄνω ὀργανώσεως ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς παιδικῆς καὶ ἐφηβικῆς ἡλικίας. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Σ. Κότσιανος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίου Νικολάου Χαλκιδικῆς, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς ἀθρόας παρὰ τῶν Δασικῶν ἀρχῶν διοικητικὰς ἐξώσεις τῶν κατοίκων Σιθωνίας, ἐκ τῶν παρ’ αὐτῶν ἀπὸ 10ετίας καὶ πλέον ἐκχερσωθεισῶν θαμνωδῶν ἐκτάσεων καὶ ζητοῦντος τὴν τακτοποίησιν τοῦ ζωτικοῦ τούτου διὰ τὴν Χαλκιδικὴν ζητήματος. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Ζυγοῦ–Καβάλας ζητοῦντος ἄμεσον λῆψιν μέτρων προνοίας ὑπὲρ τῶν χαλαζοπλήκτων Ζυγοῦ, Κουρουτζοῦ, Παλαιᾶς Καβάλας, Χαλκεροῦ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Γιαννιδάκης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Νομιμοποιήσεως Ἰδιοκατοικιῶν Ἡρακλείου, ζητούσης καθορισμὸν ἑνιαίας τιμῆς κατεχομένων οἰκοπέδων ὑπὸ γηγενῶν καὶ προσφύγων διότι διάκρισις νόμου 2044 ὑπὲρ μόνον προσφύγων, δημιουργεῖ ἀδικίαν ὑπὲρ γηγενῶν πολεμιστῶν. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Α. Πάλλης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Ἁλυκῆς Πολυχνίτου, ζητοῦντος τὴν διὰ νόμου προστασίαν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀπολύσεις των ρύθμισιν τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων βάσει τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ οὐχὶ διὰ τῆς τοπικῆς ἐπιτροπῆς τῆς Ἁλυκῆς, ἐπέκτασιν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τὸ ὡς ἄνω Σωματεῖον των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Μανέντης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων ἀκτημόνων τῆς Κοινότητος Μεταξᾶ ζητούντων ὅπως παραχωρηθῶσιν ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος οἱ παρ’ αὐτῶν καλλιεργούμενοι ἀγροί, ἐπὶ τῇ καταβολῇ ἀναλόγου τιμήματος, καθ’ ὅσον τυγχάνουσι πτωχοὶ οἰκογενειάρχαι. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Β. Μητσόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων ΣΠΑ καὶ ΚΤΕΛ Ἔβρου διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 123497)11–4–52 ἀποφάσεως περὶ τοποθετήσεως τριῶν λεωφορείων ἐπὶ τῶν ὑπεραστικῶν γραμμῶν Ἔβρου καὶ ζητούντων ἀκύρωσιν τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως καὶ χορήγησιν ἀδείας κυκλοφορίας καὶ ἐντάξεως εἰς τὸ ΚΤΕΛ αὐτοκινήτων Ἔβρου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Κ. Καζάκος διὰ τηλεγραφικῆς του ἀναφορᾶς ζητεῖ ὅπως συνεχισθῇ ἡ συγκέντρωσις ἐλαίου πρὸς ἀνακούφισιν τῶν εἰς ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν περιελθόντων παραγωγῶν κ.λ.π. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. Ἡ Γενικὴ Δ)νσις Δημ. Λογιστικοῦ μετὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6955)2–2–52 ἔγγραφον ἡμῶν, ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος τῆς ἀνεγέρσεως νέου Σχολικοῦ κτιρίου ἐν Μήλῳ, σχετικῶς δὲ ἀπηύθυνε πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Θρησκευμάτων καὶ Παιδείας τὸ ὑπ’ ἀριθ. 42366)7–2–52 ἔγγραφον οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν καταβολὴν μισθωμάτων εἰς τὴν Σχολικὴν Ἐφορίαν διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ κτιρίου τοῦ Σχολείου, ἁρμόδιον νὰ ἀπαντήσῃ τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸς ὃ ἀπηυθύναμεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10444)1– 2–52 σχετικὸν ἔγγραφον, τοῦ ὁποίου ἐγένετο σήμερον ὑπόμνησις. Ἀθῆναι τῇ.... 1952

Ὁ Δ)ντὴς Οἰκονομ. Ὑπηρεσιῶν

ΗΛ. ΜΠΟΥΚΟΥΒΑΛΑΣ

Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν Κατόπιν τοῦ κοινοποιηθέντος ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 6955)1– 2–52 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας Γεν. Δ(νσιν Ὑγιεινῆς, ἀφορῶντος εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ὡς Κρατικοῦ Νοσοκομείου χρησιμοποιουμένου ἐν Μήλῳ Σχολικοῦ Κτιρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως μᾶς γνωρίσητε τὰς ἀπόψεις τῆς ὑπηρεσίας καὶ τὰς ληφθείσας τυχὸν ἐπὶ τοῦ προκειμένου σχετικὰς ἀποφάσεις. Ἐν περιπτώσει συμφώνου γνώμης ὑμῶν πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας παρακαλοῦμεν ὅπως μᾶς γνωρίσητε ἐὰν ἡ ὑπηρεσία ὑμῶν ἀντιμετωπίζῃ ὡς ἀμέσου ἀνάγκης ζήτημα στεγάσεως τοῦ αὐτόθι σχολείου καὶ ἐν καταφατικῇ περιπτώσει ἐὰν ἡ ἀνάγκη αὕτη θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ διὰ μισθώσεως αὐτόθι κτιρίου. Εἰς περίπτωσιν λύσεως περὶ ἀνεγέρσεως νέου σχολικοῦ κτιρίου παρακαλοῦμεν ὅπως ἀποστείλατε προϋ)σμὸν δαπάνης ἐμφαίνοντα κατ’ εἶδος καὶ μερικώτερα ποσὰ τὰς ἐκτελεσθησομένας ἐργασίας μέχρι τῆς πλήρους καὶ ὁλοσχεροῦς ἀποπερατώσεως τοῦ ὅλου ἔργου, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀνέγερσις τοῦ κτιρίου θέλει συμπέσει εἰς πλείονα τοῦ ἑνὸς Οἰκονομικοῦ ἔτους, παρακαλοῦμεν ὅπως κατανείμητε τὴν σχετικὴν δαπάνην ἀναλόγως πρὸς τὴν ἔκτασιν τῶν προβλεπομένων νὰ ἐκτελεσθῶσιν ἐργασιῶν καθ’ ἕκαστον οἰκ. ἔτος. Ἀθῆναι τῇ 7–2–52. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ε. ΔΑΛΑΜΑΓΚΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 377 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶ. 1) Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐμερίμνησε καὶ ἐπέτυχε τὴν ματαίωσιν τῆς εἰσαγωγῆς 5.000 τόννων γεωμήλων οὕτω δὲ ἡ τιμὴ τῆς πατάτας ἐκρατήθη εἰς τὰς δραχμὰς 1400 κατ’ ὀκᾶν. 2) Ἐμερίμνησεν ὁμοίως τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῆς παραγωγῆς τοῦ Κέντρου Μεσσήνης εἰς τὴν τιμὴν τῶν δραχμῶν 1000 κατ’ ὀκᾶν ἥτις ὡρίσθη ἐπισήμως δι’ ἀποφάσεως τοῦ Κου Ὑπουργοῦ.

Ὁ Δ)ντὴς Γεωργίας

ΛΥΧΝΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. ΘΕΜΑ: Γνωρίζομεν σχετικῶς μὲ τὴν διευθέτησιν χειμάρρων Ἀμφύτου καὶ Τσακώνας. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3621]1485]2–5–52 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 2–5–52 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶ, ἀφορῶσα τὴν ἔστω καὶ προσωρινὴν, διευθέτησιν τῆς κοίτης τῶν χειμάρρων, «Ἀμφύτα» καὶ «Τσακώνας» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑπόμενα: Ἡ μελέτη τῶν ἔργων Ἄνω Μεσσηνίας, εἰς ἥν περιλαμβάνεται καὶ ἡ διευθέτησις τῶν προμνησθέντων δύο χειμάρρων ἀνετέθη εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἑταιρείαν Κ.Τ.Α. (ΚΝΑΡΡΕΝ) μετὰ δὲ τὴν ὁλοκλήρωσιν καὶ ἔγκρισιν τῆς ἀνωτέρω μελέτης καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἀπαιτηθησομένης σχετικῆς πιστώσεως θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων. Πρὸ τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς μελέτης παρὰ τῆς εἰρημένης Ἑταιρείας ἥτις θὰ συμπέσῃ μὲ τὸ τέλος τρ. μηνὸς οὐδεμία συναφὴς προσωρινὴ ἐργασία δύναται νὰ ἐκτελεσθῇ εἰς τοὺς ἐν προκειμένῳ χειμάρρους ὡς τεχνικῶς καὶ οἰκονομικῶς ἀσύμφορος. Ἄλλως τε ἐπὶ τοῦ παρόντος, λόγῳ οὐσιώδους περιορισμοῦ τῶν ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας διατεθειμένων πιστώσεων πρὸς κατασκευὴν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων καὶ πλήρους ἀδυναμίας τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καθίσταται ἀδύνατος ἡ ἐξεύρεσις τοιαύτης φύσεως δαπανῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16–5–1952 Ὁ Προϊστάμενος Υ.Υ.Ε.

Δ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Διαμαντοπούλου, Χ. Σκουτέρη καὶ Δ. Ἰωάννου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 278 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Διαμαντοπούλου, Χ. Σκουτέρη καὶ Δ. Ἰωάννου σχετικῶς μὲ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ Α.Ν. 1324|1949 «περὶ προστασίας ἀναπήρων κ.λ.π» ἐπὶ τῆς περιπτώσεως τοῦ διορισμοῦ ἀναπήρων Δημ]λων ὡς Ἐπιθεωρητῶν Στοιχ. Ἐκπ)σεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ διορισμὸς τῶν Ἐπιθεωρητῶν Στοιχ. Ἐκπαιδεύσεως ἐνεργεῖται κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἐκ πίνακος συντασσομένου ὑπὸ πενταμελοῦς ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς ἐξ Ἐκπαιδευτικῶν Συμβούλων, εἰς τὸν ὁποῖον περιλαμβάνονται οἱ ἐπιτυχόντες εἰς διενεργούμενον συμφώνως πρὸς τὸν Α.Ν. 1112|1946 διαγωνισμὸν μεταξὺ τῶν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τελούντων δημ)λων, τηρουμένης ὑποχρεωτικῶς, κατὰ τὸν διορισμὸν τῶν ἐπιτυχόντων ὡς ἐπιθεωρητῶν τῆς σειρᾶς ἐπιτυχίας τῶν ἐν τῷ πίνακι. Ἐκ τοῦ ἰσχύοντος σήμερον πίνακος ἐπιτυχόντων διωρίσθησαν εἰς κενὰς θέσεις μέχρι τοῦδε 42, πρόκειται δὲ νὰ διορισθῶσι καὶ ἕτεροι τρεῖς (3) ἤτοι ἐν συνόλῳ 45. Οἱ αἰτοῦντες τὸν διορισμὸν των ὡς Ἐπιθεωρητῶν Δημοτικῶν Σχολείων ἀνάπηροι Δημ)λοι, ἔχουν σειρὰν ἐπιτυχίας εἰς τὸν ἰσχύοντα πίνακα πέραν τοῦ ἀριθμοῦ 45 καὶ συγκεκριμένως ὁ εἷς ἔχει σειρὰν ἐπιτυχίας 85, ὁ ἕτερος 115 καὶ ὁ τρίτος 131 ἐπὶ συνόλου ἐπιτυχόντων 147. Ἡ διάταξις τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ Α.Ν. 1324] 1949 δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ἐπὶ τῇ περιπτώσει ταύτῃ, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ πρόσωπα τὸ πρῶτον προσλαμβανόμενα εἰς ἰδιωτικὴν ἢ δημοσίαν ὑπηρεσίαν καὶ οὐχὶ πρόσωπα τὰ ὁποῖα τελοῦν ἐν ὑπηρεσίᾳ, ὡς ἐν προκειμένῳ οἱ Δημ)λοι οἱ ὁποῖοι διορίζονται ὡς Ἐπιθεωρηταὶ Δημοτικῶν Σχολείων. Τοῦτο συνάγεται ἐκ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ ὡς ἄνω Α.Ν. 1324]1949 κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κύριος ἐπιδιωκόμενος διὰ τοῦ νόμου σκοπὸς εἶναι, ὅπως καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀξιοποιηθῇ ἡ ἀπομένουσα εἰς τοὺς ἀναπήρους πολέμου παραγωγικότης καὶ περαιτέρω ὅπως ἐργασίαι αἵτινες δὲν ἀπαιτοῦν ἀξιόλογον σωματικὸν κάματον, μὴ ἐπιδιώκωνται ὡς ἄμεσος τρόπος βιοπορισμοῦ ἀπὸ νωθροὺς πολίτας, οἵτινες θὰ ἠδύναντο νὰ ἐργασθοῦν παραγωγικώτερον, ἀλλ’ ἀποτελέσουν ἔδαφος εἰς τὸ ὁποῖον θέλει ἀξιοποιηθῇ ἡ ζητοῦσα νὰ ἀποδώσῃ ὅ,τι δύναται, ὑπόλοιπος παραγωγικὴ ἱκανότης τῶν ἀναπήρων πολέμου. Ἐκ τούτων περιτράνως ἀποδεικνύεται ἡ πρόθεσις τοῦ Νομοθέτου νὰ παράσχῃ τὴν δυνατότητα εἰς τοὺς ἀναπήρους νὰ προσληφθῶσιν εἰς ὑπηρεσίαν τινά, πρὸς ἀξιοποίησιν τῆς ἀπομενούσης ἐκ τῆς ὑπηρεσίας των παραγωγικότητος καὶ μάλιστα εἰς ὑπηρεσίαν ἥτις δὲν ἀπαιτεῖ ἀξιόλογον σωματικὸν κάματον, οὐχὶ δὲ νὰ προαγάγῃ ἤδη ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τελοῦντας ἀναπήρους εἰς ἀνωτέραν θέσιν ἢ βαθμὸν, ἐν προκειμένῳ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τῶν δημοτικῶν σχολείων, ἥτις ἀντιθέτως ἀπαιτεῖ λόγῳ τῆς φύσεως της, ὑπερβολικὸν κάματον. Ὁ νόμος 1112]1946 βεβαίως ἀναγράφει, ὅτι οἱ Ἐπιθεωρηταὶ διορίζονται, ἐν τῇ πραγματικότητι ὅμως πρόκειται περὶ προαγωγῆς, καθ’ ὅσον τὴν θέσιν τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ καταλαμβάνουσιν ὑπηρετοῦντες Δημοδιδάσκαλοι καὶ οὐχὶ τὸ πρῶτον διοριζόμενοι, ἐπιτυγχάνοντες εἰς διενεργούμενον διαγωνισμόν. Πλὴν τούτων ὅμως, τυχὸν ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ Α.Ν. 1324]1949 ἐπὶ τῆς περιπτώσεως τοῦ διορισμοῦ Ἐπιθεωρητῶν Δημοτικῶν Σχολείων, θὰ ἦτο ἐπιζημία διὰ τὸ συμφέρον τῆς ἐκπαιδεύσεως, διότι κατ’ αὐτὴν θὰ ἔδει νὰ διορισθῇ ὁ τελευταῖος τῶν εἰς τὸν διαγωνισμὸν ἐπιτυχόντων ἐὰν ἦτο αὐτὸς μόνος ἀνάπηρος, ἤτοι ὁ 147ος πρὸ τοῦ πέμπτου ἐπιτυχόντος ἐφ’ ὅσον τὸ ⅕ διορίζεται ἐκ τῶν προστατευομένων ὑπὸ τοῦ ἄνω νόμου, ὅπερ καθ’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτον, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει καὶ τῆς φύσεως τῶν καθηκόντων τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δημοτικῶν Σχολείων ὡς ἐπόπτου καὶ καθοδηγητοῦ τῶν Δημοδιδασκάλων τῆς περιφερείας του, μεταξὺ τῶν ὁποίων πιθανὸν νὰ εἶναι καὶ ὁ πέμπτος ἐπιτυχὼν εἰς τὸν διαγωνισμὸν εἰς τὸν ὁποῖον ὁ διοριζόμενος ὡς Ἐπιθεωρητὴς ἀνάπηρος, ὡς ἐλέχθη ἀνωτέρω φέρεται τελευταῖος ἐπιτυχὼν ἤτοι 147ος. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ὁ διορισμὸς τῶν Ἐπιθεωρητῶν Στοιχ. Ἐκπαιδεύσεως, δέον νὰ ἐνεργῆται τηρουμένης αὐστηρῶς τῆς ἐν τῷ ἰσχύοντι πίνακι σειρᾶς ἐπιτυχίας τῶν ὑποψηφίων. Ἀθῆναι τῇ 17–5–52

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΜΙΧΑΗΛ

Οἱ κ.κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας (Ὑπουργὸς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου, «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1949–50 καὶ 1950–51 ἁρμοδιότητος Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52». Οἱ κ.κ. Γ. Καρτάλης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου, «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ὑπογραφὴν Συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ Βρεττανῶν ὁρκωτῶν λογιστῶν ἐν Ἑλλάδι». Ὁ κ. Γ. Μαῦρος (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδια νόμων, 1) «περὶ ὁριστικῆς ρυθμίσεως σειρᾶς ἀρχαιότητος Στρατιωτικῶν Δικαστικῶν Συμβούλων Γʹ καὶ Δʹ τάξεως, εἰσελθόντων εἰς τὰ μόνιμα στελέχη μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου 1142]46», 2) «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν καὶ 3) «περὶ τρόπου ἐπιλογῆς ὑποψηφίων ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ καὶ Β. Ἀεροπορίας». Οἱ κ.κ. Γ. Μαῦρος (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Α.Ν. 375]1936». Οἱ κ.κ. Κ. Ρέντης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καὶ Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτουσι σχέδιον νόμου, «περὶ ἐξελέγξεως καὶ ἐκδικάσεως τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν». Οἱ κ.κ. Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου, «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–46, 1946–47, 1947– 48, 1948–49 καὶ 1950–51 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52». Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων), καταθέτει σχέδιον νόμου, «περὶ κυρώσεως ἐνίων πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ὡς καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν τούτων ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ὁ κ. Γ. Μπουρδάρας (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου, «περὶ τῶν διὰ φορτηγῶν αὐτοκινήτων μεταφορῶν». Ὁ κ. Ι. Παπαδάκης (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου, «περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων περὶ Ταχ. Ταμιευτηρίου». Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1120]1950, 479]1951, 670]1951 καὶ 1003]1951 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 534]25–4–51 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ προσλήψεως (10) ἡμερομισθίων εἰδικευμένων ὑπαλλήλων» καὶ 3) «περὶ ρυθμίσεως τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν τῶν προερχομένων ἐκ τῶν χορηγηθέντων αὐτοῖς ζώων ἐξωτερικοῦ». Οἱ κ.κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου, «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν τινων διατάξεων τοῦ Τ.Σ.Α Υ.». Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), καταθέτει σχέδιον νόμου, «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ Τ.Σ.Α.Υ. νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Μάντακας, Α. Πάλλης, Χ. Σκουτέρης, Γ. Σῖμος, Β. Εὐφραιμίδη, Ι. Πασαλίδης κ.ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου, «περὶ ἀποκαταστάσεως συμφώνως πρὸς τὴν 20]45 Συντακτικὴν πρᾶξιν ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν, ἐφέδρων ἐκ μονίμων, ἐφέδρων καὶ ἀποστράτων συνταξιούχων καὶ τῶν πολεμικῶν καταστάσεων, ξηρᾶς, θαλάσσης, ἀέρος καὶ χωροφυλακῆς, μετασχόντων τῆς ἐσωτερικῆς ἀντιστάσεως 1941 –45». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων, 1) «περὶ παρατάσεως τῶν περὶ ὧν ὁ ὑπ. ἀριθ. 2036]1952 νόμος κλπ. προθεσμιῶν καὶ τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Δικαιοστασίου» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. 1616]1950 «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1541]1950 «περὶ παραπομπῆς ἀνηλίκων κρατουμένων εἰς τὰς Πρακτικάς, Γεωργικὰς καὶ Τεχνικὰς Σχολὰς τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς, Ν. Ἀσκούτσης, Χ. Σκουτέρης, Κ. Πετρόπουλος, κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τῶν διὰ φορτηγῶν αὐτοκινήτων μεταφορῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Μπακονίκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ καταργήσεως τῆς παρ. 5 τοῦ ἄρθρ. 5 τοῦ Ν.Δ. 169]1946 «περὶ διαβαθμίσεως τῶν Ὑγειονολόγων κλπ.».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κατερίνης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Π. ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως σᾶς εἶναι γνωστὸ ἀπὸ χθὲς τὸ βράδυ, οἱ ἀρτεργάτες ὅλης τῆς χώρας μας, κατέβηκαν σὲ πανελλαδικὴ ἀπεργία διαρκείας. Ἡ ἀπεργία αὐτὴ σημείωσε μία πλήρη ἐπιτυχία, διότι ἡ κατάσταση τῶν ἀρτεργατῶν εἶναι ἀπελπιστικὴ καί, ἑπομένως, τὰ αἰτήματά τους εἶναι ἀπολύτως στοιχειώδη καὶ δικαιολογημένα. Κι’ αὐτὸ ἔγινε παρὰ τὰ σπασμωδικὰ μέτρα ποὺ πῆρε ἡ Κυβέρνηση διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς ἀπεργούς. Ἡ δουλειὰ τῶν ἀρτεργατῶν, ὅπως σᾶς εἶναι γνωστό, ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς «δημοσίας ὠφελείας». Ἀλλ’ ἐπίσης σᾶς εἶναι γνωστὸ ὅτι εἶναι μιὰ δουλειὰ σκληρή, διεξάγεται κάτω ἀπὸ ἀνθυγιεινὲς συνθῆκες, μὲ μεροκάματα πείνας καὶ μὲ ἕνα σημαντικὸ ποσοστὸ ἀνεργίας. Σὰν νὰ μὴν ἔφθαναν ὅλα αὐτὰ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἑτοιμάζονται νὰ χειροτερεύσουν τὴν κατάσταση. Ἔτσι ἐνῷ π.χ. ἦταν μέχρι τώρα καθιερωμένο οἱ ἀρτεργάτες νὰ ἐπεξεργάζωνται 70 ὀκάδες ἀλεῦρι τὴν ἡμέρα, ἑτοιμάζονται τώρα νὰ τοὺς αὐξήσουν αὐτὸ τὸ ποσοστὸν σὲ 105 ὀκάδες ἢ 85, ὅπως γράφουν οἱ ἐφημερίδες. Μὲ ποιὰ δικαιολογία; Μὲ τὴ δικαιολογία ὅτι καὶ παλαιότερα οἱ ἀρτεργάτες ἐδούλευαν 105 ὀκάδες ἀλεῦρι. Ἀλλ’ εἶναι γνωστὸ ὅτι παλαιότερα οἱ ἀρτεργάτες ἐδούλευαν σὲ χονδρὰ κομμάτια τὸ ἀλεῦρι, σὲ κομμάτια τῆς μιᾶς, πολλὲς φορὲς καὶ τῶν δύο ὀκάδων. Σήμερα ὅμως τὸ ἀλεύρι τὸ δουλεύουν οἱ ἀρτεργάτες ὁλοένα καὶ σὲ μικρότερα κομμάτια, κυρίως τῆς μισῆς ὀκᾶς καὶ 100 δραμίων καὶ μικρότερα, γιατὶ αὐτὲς εἶναι αἱ ἀπαιτήσεις τῆς καταναλώσεως. Ἐπίσης ἄλλοτε οἱ κλίβανοι ἔβγαναν 150 ὀκ. τὴ φουρνιὰ σήμερα, οἱ Γερμανικοὶ κλίβανοι βγάζουν μόνον 70 ὀκάδες. Ὅλα αὐτὰ ὅπως καταλαβαίνετε σημαίνουν περισσότερη καὶ σκληρότερη ἐργασία. Καὶ κοντὰ σ’ ὅλα αὐτὰ ἂν αὐξηθῇ τὸ ποσοστὸ ἀλεύρων, ποὺ θὰ δουλεύῃ κάθε ἀρτεργάτης, σὲ ἀντίστοιχο ποσοστὸ θὰ πεταχτοῦνε στὸ δρόμο χωρὶς δουλειὰ οἱ ἀρτεργάτες διότι τὶς ἀπαιτήσεις τῆς καταναλώσεως θὰ ἀναγκαστοῦν νὰ τὶς ἱκανοποιοῦν ὀλιγώτεροι ἀρτεργάτες μὲ τὸ ηὐξημένο ποσοστὸ ἀλεύρων ποὺ θὰ δουλεύουν. Ὑπάρχει μιὰ ἁμαρτωλὴ ἐπαγγελματικὴ ἐπιτροπὴ ποὺ ἐκδίδει ἀθρόως ἐπαγγελματικὰ βιβλιάρια καὶ μάλιστα κατὰ τρόπο ὄχι ἔντιμο πάντοτε, ὅπως καταγγέλουν οἱ ἀρτεργάτες. Ἔτσι ἡ ἀνεργία τοῦ κλάδου των μεγαλώνει καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς. Ἑτοιμάζει ἐπίσης ἡ Κυβέρνηση τὴν κατάργηση τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Τ.Α.Α. χωρὶς νὰ ἐξασφαλίζῃ ἄλλους πόρους γιὰ νὰ δύναται τὸ Τ.Α.Α. νὰ ἐκπληρώνῃ τὴν ἀποστολή του. Νὰ κατοχυρωθῇ, λοιπόν, διὰ νόμου ἡ ποσότης τῶν 70 ὀκ. γιὰ κάθε ἀρτεργάτη. Νὰ ἀναπροσαρμοστοῦν οἱ πόροι τοῦ Τ.Α Α. γιὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀντεπεξέλθῃ στὶς μεγάλες του ὑποχρεώσεις. Νὰ αὐξηθῇ τὸ ἡμερομίσθιό των κατὰ 50%. Νὰ καταργηθῇ ἡ ἐπαγγελματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐκδόσεως βιβλιαρίων. Αὐτά, λοιπόν, καὶ μερικὰ ἄλλα, εἶναι τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν ἀπεργῶν, ποὺ θὰ πρέπει νὰ ἱκανοποιήσῃ ἡ Κυβέρνησις χωρὶς χρονοτριβή. Γιατὶ ὁ δίκαιος ἀγὼν τῶν ἀρτεργατῶν κρατεῖ σὲ συγκίνηση καὶ ἀναστάτωση ὄχι μόνο τοὺς ἴδιους τοὺς ἀπεργούς, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρο τὸν ἐργαζόμενο Λαὸ ποὺ βρίσκεται στὸ πλευρό τους. Οὔτε εἶναι τιμητικὸ γιὰ τὴν Κυβέρνηση ν’ ἀντιμετωπίζῃ τοὺς ἀρτεργάτες ἀπεργούς, βάζοντας ἀστυνομικοὺς καὶ χωροφύλακες νὰ ζυμώνουν ψωμί. Μήπως σκέφτεται νὰ βάλῃ κι’ ἐμᾶς τοὺς βουλευτὲς νὰ ζυμώσουμε ψωμὶ γιὰ ν’ ἀντιμετωπίσουμε τὴν ἀπεργία; Καὶ ὅταν ἀκόμη ὑπάρχῃ, καλὴ θέληση, γνωρίζουμε πόσον δύσκολον εἶναι στοὺς Ὑπουργοὺς ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικὰ προβλήματα, νὰ συμβιβάζουν τὰ ἀσυμβίβαστα τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος. Ἀλλὰ στὴν προκειμένη περίπτωση οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ οὔτε ἔδειξαν κἄν τὴν καλή τους θέληση, τοὐλάχιστον μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς. Κύριοι, ἀπέναντι στοὺς ἐργαζομένους, ἀπέναντι σὲ κείνους ποὺ παράγουν ὅλα τ’ ἀγαθὰ τῆς ζωῆς καὶ δὲν ἀπολαμβάνουν σχεδὸν τίποτα, ἂς ἱστάμεθα μὲ προσοχή, μὲ σεβασμὸ καὶ κατανόηση στοὺς δίκαιους ἀγῶνες τους. Ἂς ἔχουμε ὑπ’ ὄψει μας πὼς ὅσα κι’ ἂν ζητήσουν, πάντα εἶναι λίγα, σὲ ὅσα προσφέρουν στὸ σύνολο.

§7Ε. ΓΟΝΗΣ. Εἶναι νομίζω σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως ἡ καταπολέμησις δικαιωμάτων κεκτημένων ἐκ μέρους τῶν ἐργατῶν, γίνεται μία ἀναστάτωσις ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ἀποφευχθῇ. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ὑπῆρξε σφάλμα μεγάλο καὶ ὑποθέτω ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ ὑποχωρήσῃ καὶ τὸ κῦρος τοῦ Κράτους θὰ μειωθῇ καὶ οἱ ἐργάται θὰ γίνουν ἀντικείμενα πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§9Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορ.). Κύριοι συνάδελφοι τὸ ζήτημα γενικῶς ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ σίτου τὸ ὁποῖον εἶναι συνυφασμένον καὶ μὲ τὴν πολιτικὴν τοῦ ἄρτου, τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐξετάζεται ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης προσοχῆς καὶ μάλιστα ἐκ μέρους τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν δεδομένου ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ γνωστὴ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἡ ὁποία προέρχεται ἐκ τοῦ ὅτι ὁ ἄρτος δίδεται εἰς μειωμένην τιμὴν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ ἐξ ἄλλων ἐπιβαρύνσεων, αἱ ὁποῖαι, δέον νὰ ἐξετασθῇ, ποῖαι ἐξ αὐτῶν δικαίως ὑπάρχουν καὶ ποῖαι πρέπει νὰ μεταβληθοῦν ἢ νὰ καταργηθοῦν. Εἶναι εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐξετάσεως τὸ ὅλον θέμα καὶ εἶναι τοὐλάχιστον καταπληκτικὸν πῶς ἐξεδηλώθη μία ἀπεργία πρὶν ἢ γνωσθοῦν, ὄχι αἱ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ οὔτε κἄν αἱ σχετικαὶ ἀπόψεις της. Οὐδεὶς ἐκ μέρους τῶν ἀρτεργατῶν ἦλθε νὰ διατυπώσῃ ὡρισμένα παράπονα. Ἁπλῶς ἡ ἀπεργία, ἐξεδηλώθη διατὶ ἐπληροφορήθησαν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξετάζει ἕνα θέμα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι γεγονὸς εἶναι τοῦτο, ὅτι τὸ Κράτος εἰς ἓν βασικὸν θέμα ὅπως εἶναι τοῦ ἄρτου, ποὺ ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, νομίζει ὅτι πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ὑπάρχουν ἀδικαιολόγητοι ἐπιβαρύνσεις χάριν μιᾶς τάξεως, ὅταν μάλιστα δὲν μεσολαβῇ καθόλου ὁ ἀρτεργάτης ὅπως π. χ. εἶναι ἡ παρὰ πᾶσαν ἠθικὴν ἔννοιαν ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀλεύρου ποὺ διανέμεται εἰς τὴν ἐπαρχίαν διὰ τὴν ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ πληθυσμοῦ παρασκευὴν τοῦ ἄρτου του. Δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα ἀντιμετωπίζεται μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης προσοχῆς ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς του αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν ὥστε ἡ ἀντιμετώπισις νὰ εἶναι πλήρης.

§10Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἤρθατε εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἀπεργούς;

§11Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορ.). Ὄχι.

§12Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔλθετε· δὲν εἶναι νοητὸν νὰ μεταχειριζώμεθα τοὺς οἱουσδήποτε ἐργάτας ὡς στρατιώτας. Πρέπει νὰ ἔλθετε εἰς ἐπαφὴν καὶ νὰ προσπαθήσετε ἐντόνως ὅπως λυθῇ ἡ ἀπεργία.

§13Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορ.). Ποίαν ἐπαφὴν ζητεῖτε, ὅταν ἐπαναλαμβάνω τὸ ζήτημα εὑρίσκεται εἰσέτι εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐξετάσεώς του.

§14Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως, ἐσεῖς δὲν πρέπει νὰ ἀδιαφορήσετε διότι δὲν ἀδιαφορεῖ ἡ κοινὴ γνώμη, διότι τὸ θέμα ὑπάρχει, ὥστε ἐὰν δὲν ἦστε εἰς θέσιν νὰ εἴπητε εἰς τοὺς ἀπεργοὺς τὶ πρόκειται νὰ δεχθῆτε συζητῆστε μαζί των. Τὸ ὅτι δὲν ἦλθαν αὐτοὶ πρὸς ὑμᾶς δὲν εἶναι λόγος διὰ νὰ μὴ ὑπάγῃ ἡ Κυβέρνησις πρὸς αὐτούς. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν μειοῦται ἐρχομένη εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰ στρώματα τὰ κοινωνικά.

§15Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορ.). Ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων ἐφαρμόζομεν τακτικὴν νὰ ἐρχώμεθα εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰς ἐνδιαφερομένας τάξεις. Ὁ κ. Μακρῆς ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μαζί μας ἐκ μέρους τῶν ἀρτεργατῶν καὶ τοῦ ἐξηγήσαμεν ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἄρτου εἶναι πολύπλευρον, ὅτι ἐξετάζεται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν καὶ ὅτι μόνον μετὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀπαιτουμένων ὑπηρεσιακῶν στοιχείων, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καθορίσωμεν τὰς Κυβερνητικὰς ἀπόψεις μας. Ἐνῷ λοιπὸν οὐδαμοῦ Κυβερνητικὴ ἀπόφασις ὑπάρχει, εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ἀπεργίας, ἡ ὁποία θὰ ἤθελον νὰ γνωρίζω ἐναντίον ποίας ἀποφάσεως στρέφεται; Ἔχω τὸν φόβον, ὅτι αὐτὴ ἡ προληπτικὴ ἀπεργία ἔρχεται νὰ ἐπιβεβαιώσῃ, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένα κονδύλια, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην κάποιας ἀναθεωρήσεως. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν σπεύδουν νὰ λάβουν αὐτὸ τὸ ἐκβιαστικὸ μέτρον, διὰ νὰ διατηρήσουν κακῶς νοούμενα κεκτημένα δικαιώματα.

§16Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀφοῦ ὡμιλήσατε, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὸ ζήτημα τῶν ἐπιβαρύνσεων τοῦ ἄρτου, σᾶς ἀναφέρω μίαν ἐπιβάρυνσιν ὑπὲρ ἑνὸς προσώπου, τοῦ κ. Καλλιμενοπούλου, ἀνερχομένην εἰς τὸ ποσὸν τῶν 500.000 δολλαρίων. Ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ δικαιολογημένη εἰς ἔξοδα μεταφορᾶς εἰσπράττεται παρὰ τούτου ἄνευ λόγου καὶ αἰτίας εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Νομίζω, ὅτι κατὰ πρῶτον πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτή.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας.

§18Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν πρόκειται, κύριοι Βουλευταί, νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν εἰκόνα τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπαρχία καὶ ἰδιαιτέρως ἡ ἐπαρχία μου, οὔτε εἶμαι διατεθειμένος νὰ μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγωνίαν τῶν κατοίκων της, μέγα μέρος τῶν ὁποίων λόγῳ τῆς πρωτοφανοῦς ἀνομβρίας διατρέχει τὸν κίνδυνον καὶ ἀντιμετωπίζει τὸ φάσμα τοῦ ἐξ ἀσιτίας θανάτου. Καὶ τοῦτο, διότι ἡ κατάστασις, ἡ θλιβερὰ αὐτὴ εἰκών, οὔτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν παραμένει ἄγνωστος, καὶ πρὸ παντὸς δὲν εἶναι ἄγνωστος οὔτε εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὰ πέραν τῆς Πρωτευούσης τμήματα τῆς χώρας. Δὲν θ’ ἀσχοληθῶ ἐπίσης μὲ τὴν ὑπόδειξιν τῶν ἐπιβαλλομένων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς θλιβερᾶς αὐτῆς καταστάσεως μέτρων, οὔτε διὰ τὴν ἀποτροπὴν τῶν ἀπειλουμένων κινδύνων καὶ τῶν δυσαρέστων συνεπειῶν, διότι ἐπανειλημμένως τόσον ἐγώ, ὅσον καὶ ἄλλοι ἐκλεκτοὶ συνάδελφοι ἐτόνισαν ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο καὶ ὑπέδειξαν τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα, καὶ τοὺς ἐπαπειλουμένους κινδύνους, χωρὶς δυστυχῶς οὐδενὸς ἁρμοδίου νὰ προκαλέσῃ τὴν ἐπιβαλλομένην ἀνάλογον πρὸς τὴν σοβαρότητα τοῦ ζητήματος προσοχήν. Θὰ ἀρκεσθῶ μόνον εἰς ἕνα μόνον ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ κύριον αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ζήτημα διὰ τὸ ὁποῖον ἐπὶ ὁλόκληρον εἰκοσαετίαν ρηταὶ καὶ κατηγορηματικαὶ ἐδόθησαν ὑποσχέσεις ἐκ μέρους τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας, χωρὶς οὐδεμία ἐκ τῶν ὑποχρεώσεων τούτων νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ στάδιον τῆς ἀποπείρας τοὐλάχιστον. Εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς. Ὅταν πρὸ μιᾶς 20ετίας ἐψηφίσθη ὁ νόμος περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων διὰ τοὺς ἐργάτας τῆς βιομηχανίας, καὶ ἐν γένει τοὺς μισθωτοὺς τῶν ἀστικῶν κέντρων, ρητὴ καὶ κατηγορηματικὴ ἔγινε δήλωσις, ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος θὰ ἐπεξετείνετο καὶ ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν. Καθ’ ὅλον ὅμως αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς 20ετίας, εἰς ὅλα τὰ προγράμματα τὰ πολιτικά, ὅλων ἐν γένει τῶν Κομμάτων, ἀνεγράφετο ὡς τὸ βασικώτερον θέμα ἡ ἐπέκτασις τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, οἱ δὲ ὑποψήφιοι κατὰ τὰς προεκλογικὰς περιοδείας των ἐξαπέλυον ἀφειδῶς τοὺς ρητορικούς των μύδρους, ὑποσχόμενοι τὸ ἑλκυστικὸν καὶ συμπαθὲς πρὸς ψηφοφορίαν τοῦτο μέτρον καὶ εἰς ὅλας τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῶν Κυβερνήσεων ὡς σπονδυλικὴ στήλη ἀνεγράφετο ἡ ἐπέκτασις τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Πρὸ ἑνὸς ἀκριβῶς ἔτους εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν ὑπὸ τὰ χειροκροτήματα ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, ὅτι τὸ Νομοσχέδιον περὶ ἐπεκτάσεως τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὴν ὕπαιθρον θὰ κατετίθετο ἐντὸς μιᾶς ἑβδομάδος, ἐντὸς δὲ ἑνὸς μηνὸς θὰ ἐγένετο νόμος τοῦ Κράτους καὶ θὰ ἐτίθετο εἰς ἐφαρμογήν.

§19Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ποιὸς ἦτο ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως;

§20Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὸν ἠξεύρετε. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ὅπως ἐνθυμοῦνται οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν παρισταμένων τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἠπειλήθη κρίσις Κυβερνητική, διότι μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τῶν Ὑπουργῶν Ἐργασίας καὶ Γεωργίας ἐξεδηλώθη διάστασις ἀμφοτέρων ἁμιλλομένων, πρὸς τιμήν των, τὶς πρῶτος θὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ εἰσηγηθῇ τὸ ἀνύπαρκτον τοῦτο Νομοσχέδιον. Εὐτυχῶς ἡ Κυβερνητικὴ κρίσις ἀπεσοβήθη καὶ οὐδεὶς ἔκτοτε ἀπησχολήθη μὲ τὸ ἀνάξιον λόγου τοῦτο θέμα. Τοῦ προγράμματος τῆς ΕΠΕΚ, ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκλεγῶ καὶ ἐγώ, ἀπετέλει τὴν προμετωπίδα τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ὅπως ἐπίσης ἀποτελεῖ καὶ εἰς τὸ πολιτικὸν πρόγραμμα τοῦ συνεργαζομένου Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Καὶ εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις καὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ πάλιν ἀνεπιφύλακτος καὶ ρητὴ ἔγινεν ἡ δήλωσις ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου ἡ ἐπέκτασις τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων θὰ ἦτο γεγονὸς τετελεσμένον. Δυστυχῶς ὅμως καίτοι παρῆλθε πολὺς χρόνος οὐδεὶς καὶ πάλιν ἠσχολήθη μὲ τὸ σοβαρώτατον τοῦτο ζήτημα. Ὁμολογῶ ὅτι αἰτία τῆς σιωπῆς καὶ τῆς καθυστερήσεως αὐτῆς εἶναι ἡ μακρὰ ἀσθένεια τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω ὅμως ἐπίσης ὅτι οὐδεμία περαιτέρω ἐπιτρέπεται ἀναβολὴ καὶ ὅτι καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ εἰσαγάγῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διότι θ’ ἀπετέλει πραγματικὴν περιφρόνησιν τῶν δικαιωμάτων τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς ἐτερματίζοντο χωρὶς νὰ ληφθῇ οὐδὲν μέτρον. Δυνατόν, κύριοι βουλευταί, οἱ ἁρμόδιοι νὰ ἐπικαλεσθοῦν τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν πρὸ τῆς ὁποίας εὑρισκόμεθα σήμερον, δυνατὸν νὰ ἐμφανίσουν τὴν ἀδυναμίαν τοῦ προϋπολογισμοῦ ν’ ἀνθέξῃ εἰς μίαν τοιαύτην ἐπιβάρυνσιν, ὁμολογῶ ὅμως ὅτι, τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο δὲν εὐσταθεῖ, διότι οὐδεμία δαπάνη οἱουδήποτε τομέως, καὶ τὸ τονίζω οἱουδήποτε τομέως, εἶναι χρησιμωτέρα καὶ δύναται νὰ ἔχῃ τὸ προβάδισμα ἀπὸ τὴν μικρὰν δαπάνην ἡ ὁποία θὰ προκληθῇ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ τούτου. Ἡ οἰκονομικὴ κρίσις, θ’ ἀπαντήσω εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ προβάλλουν τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο, δὲν ἠμπόδισε τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπεκτείνῃ τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις εἰς ἄλλας κοινωνικὰς τάξεις καὶ νὰ διπλασιάσῃ τὰς διδομένας μέχρι σήμερον παροχὰς εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ προπαντὸς ν’ ἀνέχεται μετὰ πλήρους μακαριότητος καὶ νὰ βλέπῃ ἀσυγκινήτως παροχὰς πράγματι ἡγεμονικάς, παροχὰς αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν καὶ δίδονται εἰς ὡρισμένην κατηγορίαν μισθωτῶν. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος δὲν βλέπει μὲ ζηλόφθονον ὄμμα τὴν εὐεργετικὴν χειρονομίαν τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς ἐργαζομένους ἀνθρώπους, δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ μὴν αἰσθανθῇ τὸ βαθὺ αἴσθημα τῆς πικρίας καὶ τῆς ἀγανακτήσεως, ὅταν βλέπῃ ὅτι τὸ Κράτος αὐτὸ διαιρεῖ τοὺς ἐργαζομένους ἀνθρώπους εἰς προνομιούχους καὶ εἰς παρίας, 250 καὶ πλέον δισεκατομμύρια καταβάλλει, ὅπως ἐτονίσθη ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος διὰ τὴν πλήρη κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, ὄχι μόνον τῶν ἐργατῶν τῆς βιομηχανίας, ἀλλὰ καὶ ἐμπόρων καὶ βιοτεχνῶν καὶ δικηγόρων καὶ ἰατρῶν καὶ μηχανικῶν καὶ αὐτῶν ἀκόμη τῶν χρηματιστῶν, χωρὶς κανεὶς νὰ δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι ἡ οἰκονομικὴ θέσις τῶν ἀνηκόντων εἰς τὰς κατηγορίας αὐτὰς Ἑλλήνων εἶναι κατὰ πολὺ δυσχερεστέρα τῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Ἀπὸ ἔτους δὲ καὶ πλέον κατήγγειλα τόσον ἐγώ, ὅσον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, ὅτι ἀπὸ μιᾶς τριετίας, χάρις εἰς μίαν ἀκατανόητον ἑρμηνείαν ἀχαρακτηρίστου νόμου, ἐπεβλήθη ἐκτὸς τῆς ἐπιβαρύνσεως αὐτῆς καὶ κεφαλικὸς φόρος 152 δραχ. κατ’ ὀκᾶν ἀλεύρου παραλαμβανομένου ἀπὸ τὸ δελτίον, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ ἄρτι κατελθὼν ἁρμόδιος Ὑπουργός, τὸν ὁποῖον οἱ πρόγονοί των δὲν κατέβαλον πρὸ 150 ἐτῶν εἰς τὸν αὐθέντην των ὑπὲρ μιᾶς ὀλιγοπληθοῦς τάξεως ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ταμεῖον ἀρτοποιῶν καὶ ἀρτεργατῶν, χωρὶς οἱ ἠσφαλισμένοι οὐδεμίαν νὰ ἔχουν ἀπασχόλησιν καὶ ἀνάμιξιν μὲ τὴν ἀρτοποίησιν τοῦ ἄρτου, μὲ τὴν ὁποίαν ἀσχολοῦνται οἱ δυστυχεῖς αὐτοὶ ἀγρόται, οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων, ὅπως εἶναι γνωστόν, δὲν ἔχουν τ’ ἀναγκαῖα μέσα νὰ πάρουν καὶ αὐτὸ τὸ δελτίον τοῦ ἄρτου. Εἰς 35 δισεκατομμύρια ἀνέρχεται ἐτησίως τὸ εἰσπραττόμενον ποσὸν καὶ παρὰ τὰς προσπαθείας πολλῶν, παρὰ τὰς διαμαρτυρίας καὶ τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ γενομένου ἐγκλήματος οὐδὲν συνετελέσθη διὰ τὴν διόρθωσιν τοῦ ἀτόπου. Κατήγγειλα ἐπίσης, ὅτι ἐκτὸς τῶν ἐπιβαρύνσεων αὐτῶν ἕνα μέρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, οἱ σταφιδοπαραγωγοί, ἀπὸ μιᾶς 10ετίας χάρις εἰς ἕνα ἀσελγῆ κατοχικὸν νόμον καταβάλλουν 2½ περίπου δισεκατομμύρια ἐτησίως διὰ τὴν ἀσφάλισιν 215 ἠσφαλισμένων ὑπηρετούντων εἰς τὸν ΑΣΟ, ἡ φωνή μου ὅμως ὅπως καὶ ἡ φωνὴ ὅλων τῶν συναδέλφων, ὅπως καὶ ἡ ἀγανάκτησις τοῦ χειμαζομένου αὐτοῦ καὶ ληστευομένου κλάδου οὐδένα δυστυχῶς μέχρι σήμερον συνεκίνησεν. Ἤκουσα, ἐδιάβασα καὶ ἐγὼ εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ἐλήφθη ἀπόφασις καταργήσεως πάντων τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων, δυστυχῶς ἡ μακρά μου πεῖρα, μὲ πείθει, ὅτι ἡ ἐξαγγελία αὐτὴ θὰ ἔχῃ τὴν τύχην τῆς ἀπὸ 20ετίας δοθείσης ὑποσχέσεως εἰς τοὺς ἀγρότας περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας.

§21Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Διατὶ ἐνισχύεται τὴν Κυβέρνησιν;

§22Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶναι Κυβερνητικὸν ζήτημα. Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, χωρὶς αὐτὴ νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου ζητήματος. Πλούσιος εἶναι εἰς εἰσφορὰς ὑπὲρ τοῦ συνόλου ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ἀλλὰ σεμνὸς καὶ λιτὸς εἰς τὰς ἀξιώσεις του. Δὲν ζητεῖ ἰσοτιμίαν, οὔτε ἴσην μεταχείρισιν, ζητεῖ ἁπλῶς ἕνα ἐλάχιστον μέρος ἐκείνων τὰ ὁποῖα προσφέρει εἰς τοὺς ἄλλους. Δὲν ζητεῖ ἀσφάλισιν κατὰ τῶν κινδύνων τοῦ γήρατος, τῆς ἀναπηρίας, ἢ τοῦ θανάτου, οὔτε ζητεῖ ἐπιδόματα ἀνεργίας καὶ δαπάνας λουτροθεραπείας, ζητεῖ ἁπλούστατα ἐξασφάλισιν κατὰ τῆς ἀσθενείας καὶ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἔχῃ ἕνα γιατρικό, ἕναν ἰατρὸ καὶ μία μαμμὴ καὶ κάπου–κάπου ἕνα κρεββάτι σὲ κάποιο νοσοκομεῖον διὰ νὰ μὴ φύγῃ ἀπὸ τὴν ζωὴν χωρὶς νὰ λάβῃ τὸ στοιχειωδέστερον μέτρον τῆς ἀμύνης κατὰ τοῦ θανάτου, διότι τάχα ἔτσι ἦταν γραφτό. Τὸ δικαιότατον καὶ ἱερὸν τοῦτο αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου οὐδείς, κύριοι βουλευταί, ἔχει δικαίωμα ν’ ἀρνηθῇ ὅπως τὸ ἱκανοποιήσῃ καὶ πρὸ παντὸς δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρνηθῇ νὰ ἱκανοποιήσῃ Κυβέρνησις προεδρευομένη ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς ΕΠΕΚ, τοῦ ὁποίου εἶναι γνωστὸς ὁ πόνος πρὸς τὰς λαϊκὰς τάξεις καὶ ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, τοῦ ὁποίου ἱδρυτὴς δὲν ὑπῆρξε μόνον ὁ δημιουργὸς τῆς μεγάλης Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ὁ πρωτοπόρος τῶν προοδευτικῶν ἰδεῶν. (Χειροκροτήματα).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μανέντης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§24Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς εἰς τὸ μέλλον νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ τοιαύτας ἐκτροπὰς ἐκ τῆς ἡμερησίας διατάξεως διότι κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ ἐλέγχου τὸν λόγον καὶ τὴν πρωτοβουλίαν ἔχει ἡ ἀντιπολίτευσις. Θέλει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ν’ ἀφαιρέσῃ μίαν καὶ δύο ὥρας πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως διὰ νὰ γίνῃ ἀνάπτυξις ἄλλων θεμάτων, ἂς τὸ κάμῃ, εἰς βάρος τῆς Κυβερνητικῆς πρωτοβουλίας, ὄχι εἰς βάρος τῆς πρωτοβουλίας τοῦ ἐλέγχου. Συμμερίζομαι ἀπολύτως ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος εἶπε καί ἦτο εὐτύχημα καθ’ ὃν τρόπον ὡμίλησε, διότι ἦτο ἀνάγκη νὰ λεχθοῦν αὐτά. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω νὰ εἰσέλθωμεν τὸ ταχύτερον εἰς τὸ θέμα τῆς ἀγροφυλακῆς διότι πρέπει ἀπόψε νὰ τελειώσῃ ἡ ἐπερώτησις διὰ τὴν ἀγροφυλακήν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μανέντης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§26Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Θεοδοσιάδη ἔχομεν καταθέσει ἐπερώτησιν διὰ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, ἡ ὁποία ἐπροτάχθη κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω ἐὰν πρόκειται νὰ συζητηθῇ πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν γνωρίζομεν, κύριε συνάδελφε, πότε θὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας της ἡ Βουλή.

§28Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Συζητεῖται ὅτι ἐντὸς τῆς ἐρχομένης ἑβδομάδος.

§29Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, παρεκάλεσα τὸν κ. Πρόεδρον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα διότι ᾐσθάνθην τὴν ὑποχρέωσιν ὅτι πρέπει ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ ἀπευθύνω τὰς εὐχαριστίας τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν τοῦ Νομοῦ Κοζάνης καὶ γενικῶς τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας πρὸς τὸ εὐγενὲς Ἔθνος τοῦ Καναδᾶ διὰ τὴν πολύτιμον βοήθειαν εἰς ἄλευρα τὴν ὁποίαν παρέσχε κατὰ τὴν τελευταίαν ἑβδομάδα (χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης). Ἐνόμισα ὅτι εἶχα ὑποχρέωσιν ὡς βουλευτὴς τοῦ Νομοῦ ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἔτυχεν αὐτῆς τῆς τόσον εὐεργετικῆς ἀρωγῆς, ἰδίως εἰς αὐτοὺς τοὺς μῆνας, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐκφράζων τὰς εὐχαριστίας τῶν χωρικῶν πρὸς τοὺς ὁποίους ἦλθε τὸ ἄλευρον αὐτο τοῦ Καναδᾶ σᾶν εὐλογία Θεοῦ καὶ νὰ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων καὶ τὰς ἰδικάς μου πρὸς τὸ εὐγενὲς Ἔθνος τοῦ Καναδᾶ, τὸ ὁποῖον ἀπέδειξεν ὅτι τιμᾷ τὸν πολιτισμὸν μὲ τοιαύτας χειρονομίας τὰς ὁποίας κάμνει πρὸς τὴν Ἑλλάδα (χειροκροτήματα).

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμμεριζόμεθα ὅλοι τὴν εὐγνωμοσύνην τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κοζάνης βουλευτὴς ἐξεδήλωσεν ἀπέναντι τοῦ πράγματι ὑπερόχου, ἀπὸ ἀπόψεως εὐγενῶν αἰσθημάτων, Ἔθνους τοῦ Καναδᾶ. Ὄχι μόνον ἡ τελευταία αὐτὴ χειρονομία ἀλλὰ πλεῖσται, γενόμεναι κατὰ τὸ διάστημα ἰδίᾳ τῶν τελευταίων 12 ἐτῶν, κατέδειξαν πόσον μεγάλη καὶ γενναιόφρων εἶναι ἡ ψυχὴ τῶν πολιτῶν τοῦ Καναδᾶ. Ὀφείλομεν ἐπὶ πλέον νὰ ἐκδηλώσωμεν ἰδιαιτέραν εὐγνωμοσύνην πρὸς τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ εὐγενοῦς Ἔθνους, πρεσβευτὴν τοῦ Καναδᾶ, ἐξοχώτατον κ. G. Maggan ὅστις συνεχίζων τὴν παράδοσιν τοῦ προκατόχου του, ἔπραξε πᾶν τὸ δυνατὸν διὰ νὰ βοηθήσῃ τὴν Ἑλλάδα ἐπιδεικνύων ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, αἰσθήματα ἀγάπης προκαλοῦντα τὴν βαθυτάτην συγκίνησίν μας.

§31Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ νὰ ἐκφράσω τὰ αἰσθήματα εὐγνωμοσύνης τοῦ Ἠπειρωτικοῦ λαοῦ καὶ ἰδίως τῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν, διὰ τὰς εὐγενεῖς χειρονομίας τοῦ φίλου Ἔθνους καὶ ἰδιαίτατα πρὸς τὸν ἐξοχώτατον πρεσβευτήν, ὁ ὁποῖος προσφάτως ἐπεσκέφθη τὴν Ἤπειρον καὶ παρέστη αὐτοπροσώπως εἰς τὴν διανομὴν τῶν ἀλεύρων.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὁμόθυμος ἡ γνώμη τοῦ Σώματος καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§33Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὸν ὀρεινὸν πληθυσμὸν τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος.

§34Γ. ΞΥΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως ἐπὶ τῶν ἀγροτῶν μετὰ τοῦ τοῦ κ. Π. Βουδούρη ἐκ Θεσσαλονίκης κατεθέσαμεν ἐπερώτησιν. Εἰς τὸ κείμενον τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς παρεισέφρησαν φράσεις ἐκ παραδρομῆς ἢ ἐκ λάθους ἀναφερόμεναι εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως μὴ ἀνταποκρινόμεναι εἰς τὴν βούλησιν τὴν ἰδικήν μας. Ὅπως π.χ. ἡ φράσις περὶ στενῆς κομματικῆς ἀντιλήψεως, περὶ κληρονομίας τοῦ κόμματος κ.λ.π. Δηλοῦμεν, ὅτι τρέφομεν βαθύτατον σεβασμὸν πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως αἱ φράσεις αὐταὶ θεωρηθοῦν μὴ γεγραμμέναι.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

(Οἱ κ.κ. Μ. Στεφανίδης, Κ. Καλλίας, καὶ Θ. Ταμβακᾶς συνιστοῦν ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Στενῆς ζητούσης βελτίωσιν τῆς διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνίας καὶ ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπ. Συγκοινωνιῶν).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Πάρρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀφορώσης τὴν ἁλιείαν εἰς τὴν θαλασσίαν περιοχὴν Γυάρου.

§37Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ μακροῦ χρόνου διὰ λόγους ἀσφαλείας ἀπηγορεύθη ἡ ἁλιεία εἰς τὴν θαλασσίαν περιοχὴν τῆς νησίδος Γυάρου ἥτις εἶναι ἐξαιρετικὰ ἰχθυοτρόφος. Οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον τὴν ἀπαγόρευσιν ἐδικαιολογοῦντο χάριν τῆς ἀσφαλείας, ἐπειδὴ ὑπῆρχον ἐκεῖ αἱ φυλακαὶ καὶ οἱ κρατούμενοι. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐπετράπη ὅπως ἡ ἐν λόγῳ θαλασσία περιοχὴ κατακλυσθῇ ἀπὸ τὰ σπογγαλιευτικὰ τῆς Δωδεκανήσου, δὲν εἶναι πλέον δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ὑφισταμένη ἡ ἀπαγόρευσις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἁλιείαν. Ἀπησχολήσαμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου καὶ ἄλλοτε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἐξέδωσε διαταγὴν ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἁλιεία, ἀλλὰ ἡ ἐν λόγῳ διαταγὴ ἡρμηνεύθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε ἐπετράπη ἡ ἁλιεία μόνον κατὰ τὴν ἡμέραν. Εἶναι φανερὸν, ὅτι τοῦτο ἀπετέλεσεν δῶρον ἄδωρον, δεδομένου, ὡς εἶναι γνωστὸν, ὅτι ἡ ἁλιεία διεξάγεται κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας καὶ τὸ πολὺ μέχρι τῆς χαραυγῆς. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ ἐξετάσητε τὸ θέμα διατάσσοντες τὸν προϊστάμενον τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς Γυάρου νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἁλιείαν καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ἡμερονυκτίου.

§38Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Θὰ ἐξετάσω ἐκ νέου τὸ θέμα καὶ ἐλπίζω νὰ δοθῇ εὐνοϊκὴ λύσις, διότι εἶναι δίκαιον νὰ παρασχεθοῦν εὐκολίαι ἐργασίας πρὸς τοὺς πτωχοὺς ἁλιεῖς.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Νέας Συκιώνης–Κασσάνδρας διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν Μοναστηριακῶν μετοχίων πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Γεωργίας.

§40Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν ἐνδιαφέρει βεβαίως ὅλην τὴν Ἑλλάδα, εἰδικώτερον καὶ στυγνότερον τὸ θέμα ἐνδιαφέρει ὡρισμένας Κοινότητας, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ Νέα Συκιώνη. Ἡ Κοινότης αὐτὴ πνίγεται ἀπὸ 2–3 μετόχια καὶ ἰδίως ἀπὸ τὸ μετόχιον τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας, τὸ ὁποῖον μετόχιον ἐνοικιάζει ἡ Μονὴ εἰς ἄλλους, ἐνῷ δέχονται οἱ κάτοικοι νὰ τὸ ἐνοικιάσουν μὲ τοὺς ἰδίους ὅρους καὶ μὲ κάτι πάρα πάνω ἀπὸ τὴν Ἁγίαν Ἀναστασίαν. Ὑπάρχει δὲ καὶ ἄλλο μετόχιον τοῦ Πατριαρχείου μέσα εἰς τὸ χωρίον τῆς Νέας Συκιώνης. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐνδιαφερθῇ ὅλως ἐξαιρετικῶς διὰ τὴν Κοινότητα καὶ νὰ δεχθῇ ὅπως, εἴτε διὰ μισθώσεως, εἴτε ὁπωσδήποτε ἄλλως, ἱκανοποιηθοῦν οἱ κάτοικοι, διότι δὲν ἀναλογεῖ περισσότερον ἀπὸ τρία στρέμματα εἰς κάθε κάτοικον τοῦ χωρίου αὐτοῦ.

§41Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Τὸ θέμα τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἐκκλησιαστικῶν κτημάτων, ὅπως γνωρίζετε, ἀποτελεῖ ἀντικείμενον διαπραγματεύσεων μὲ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς ἐκκλησίας. Δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέρμα τὸ αἴσιον τῶν διαπραγματεύσεων, ἀπόκειται δὲ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία ἐπεξεργάζεται τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀπαλλοτριώσεως νὰ ἐγκρίνῃ τοὺς βασικοὺς ὅρους τῆς συμφωνίας καί, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἐπικυρώσῃ τὴν συμφωνίαν αὐτήν. Εἰδικώτερον, διὰ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀνεκίνησεν ὁ κ. συνάδελφος, εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ τὸν πληροφορήσω ὅτι μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ ὁποίου εὑρίσκονται αἱ Μοναὶ ποὺ σᾶς ἐνδιαφέρουν, ἐφθάσαμεν ἤδη εἰς ἕνα συμπέρασμα καὶ αὐτὸ θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸ νὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Δήμου κατὰ κυριότητα τὰ ⅔ περίπου τῆς ἐκτάσεως τῆς Μονῆς τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν κατὰ μέγα μέρος αἱ ἀνάγκαι τῶν ἀκτημόνων τῆς περιοχῆς.

§42Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας, κάποιος συμβιβασμὸς ἔγινε διὰ κάποιο μετόχι, ὑπάρχει ὅμως καὶ ἄλλο μετόχι εἰς τὴν Κασσάνδραν.

§43Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐὰν τὸ μετόχι αὐτὸ εἶναι τῆς Μονῆς τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας, τότε ὑπάγεται καὶ αὐτὸ ὑπὸ τὴν νέαν ρύθμισιν.

§44Σ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ. Ἔχει σχέσιν ἡ ἐρώτησις αὐτὴ καὶ μὲ τὸ Ἅγιον Ὄρος.

§45Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Πέραν αὐτῶν, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀνακοινώσω ἄλλο τίποτε.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν Ἀγροφυλακήν.

§47Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλή, νὰ ὁρίσωμεν δεκάλεπτον, διότι τὸ θέμα κατ’ οὐσίαν ἔχει ἐξαντληθῇ. Λυποῦμαι διότι ὁ ἀγαπητὸς κ. Καλαντζῆς εἶναι ὁ ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ τὸ προτείνω, ἔχει ὅμως τὴν ἱκανότητα τοῦ λόγου τόσον ἀνεπτυγμένην, ὥστε εἶναι δυνατόν, αὐτὰ ποὺ ἔχει τυχὸν προετοιμάσει νὰ τὰ ἀναπτύξῃ ἐντὸς μιᾶς ὥρας, νὰ τὰ εἴπῃ ἐντὸς ἑνὸς τετάρτου.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις διὰ τὸ δεκάλεπτον;

§49ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§51Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπειδή, κ. βουλευταί, ἀπὸ τὸ βῆμα παρήλασαν ἀρκετοὶ ὁμιληταὶ μὲ βαθεῖαν γνῶσιν τοῦ ζητήματος τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, δὲν ὑφίσταται λόγος νὰ σᾶς καταπονήσωμεν καὶ ἡμεῖς διὰ μακρῶν. Γενικὴ καὶ ὁμόφωνος διαπίστωσις εἶναι, ὅτι τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας προσέφερε καὶ προσφέρει ὑπηρεσίας ὑψίστης σημασίας Κρατικῆς καὶ τοπικῆς καὶ ὅτι αἱ ἐπικρίσεις καθ’ ἅς ἡ ἐνεργὸς ἀνάμιξις τοῦ Κράτους εἰς τὰ τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, ἀποτελεῖ «αἵρεσιν» καὶ ἀνατροπὴν τῶν ἀρχῶν «περὶ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως», δὲν στηρίζονται ἐκ τῶν πραγμάτων. Αἰσθανόμεθα ὡς καθῆκον νὰ τονίσωμεν καὶ ἡμεῖς, θιασῶται τῆς ἐνισχύσεως τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς αὐτενεργείας των, ἵνα ἐξ αὐτοῦ προέλθῃ καὶ ἀποσυμφόρησις τῆς καταθλιβούσης τὴν ὕπαιθρον Κεντρικῆς παντοδυναμίας τῆς διοικήσεως, ὅτι οἱ ἀφορισμοὶ τῶν θεωρητικῶν ἰδίᾳ κριτῶν τοῦ ὠργανωμένου Σώματος τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας καὶ αἱ αἰτιάσεις των ἐπ’ αὐτοῦ, δὲν εὐσταθοῦν. Ἡ ἀνάγκη κ. βουλευταὶ τῆς ὠργανωμένης Ἀσφαλείας δὲν προέκυψεν ἀπὸ θεωρητικὰς προτιμήσεις ὡς πρὸς τὸν σχηματισμὸν τοῦ Σώματος, οὔτε ἀπὸ τὴν γνωστὴν τάσιν τοῦ Κέντρου νὰ ἐπαυξάνῃ τὸν κύκλον τῶν ἁρμοδιοτήτων του. Ἐξετέθησαν ἐν ὅλῃ τῇ πληρότητι τὰ τῆς ἱστορικῆς ἐξελίξεως τοῦ θεσμοῦ, ὥστε δὲν παρίσταται ἀνάγκη νὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ἀναδρομῶν εἰς τὸ παρελθὸν μ’ ὅλον ὅτι ὁ καλύτερος ὁδηγὸς εἰς τοὺς βηματισμοὺς τῆς περαιτέρω πορείας τοῦ Σώματος εἶναι, καὶ πρέπει νὰ εἶναι, ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος καὶ διὰ τὴν ὠργανωμένην καὶ ἀνοργάνωτον Ἀγροφυλακήν. Σᾶς ὑπενθυμίζω ἁπλῶς, ὅτι πρὸ τοῦ 1923 εἰς τὰς ἡμέρας τῆς Κοινοτικῆς Ἀγροφυλακῆς, ἀντὶ ὀργάνων ἀσφαλείας καὶ τάξεως, στίφη ἀτάκτων ἦσαν οἱ ἀγροφύλακες διακρινόμενοι ἐκ τῆς κορώνας εἰς τὴν σκούφια των καὶ τοῦ σάκκου τῆς ἐπαιτείας εἰς τὸν ὦμον των. Αἱ εἰσηγητικαὶ ἐκθέσεις τοῦ Ν. Δ.]1923 καὶ τῶν νόμων 4491[29 καὶ 1010]1937 ἐξηγοῦν τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους τὸ συμφέρον τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, τὸ συμφέρον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐπέβαλον, ὄχι ἐκ θεωρητικῶν προτιμήσεων, τὸ σύστημα τῆς ὠργανωμένης Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Διότι, κ. βουλευταί, ἡ Ἀγροτικὴ Ἀσφάλεια, δὲν ἐνδιαφέρει ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τοὺς γεωργοκτηματίας ὡς ἄτομα ἢ ὡς τάξιν. Ἐνδιαφέρει ἀμέσως καὶ ἐν μεγάλῳ μέτρῳ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος τὸ ὁποῖον δικαιοῦται καὶ ὀφείλει, οὐχὶ νὰ ἐποπτεύῃ ἁπλῶς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν σχετικῶν νόμων, ἀλλὰ καὶ νὰ μετέχῃ εἰς τὴν ὀργάνωσιν, τὴν διοίκησιν καὶ τὰς δαπάνας διὰ λογαριασμὸν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ὄχι, κ. βουλευταί, δὲν εὐσταθοῦν τὰ λεγόμενα καθ’ ἅ «ὁσονδήποτε καὶ ἂν εὐρύνητε τὴν ἔννοιαν τῆς Ἐθνικῆς ἀλληλεγγύης, ὑπηρεσία τοπικὴ, ὡς ἡ Ἀγροφυλακὴ ἑκάστου χωριοῦ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ διεκδικήσῃ θέσιν εἰς αὐτήν». Διεκδικεῖ καὶ μάλιστα ἔχει προέχουσαν θέσιν, εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς Ἐθνικῆς ἀλληλεγγύης ἡ Ἀγροφυλακὴ καὶ δικαίως ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς καὶ ἡ πολιτεία τοποθετοῦν μεταξὺ τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Κράτους, εἰς ἀπόλυτον προτεραιότητα τὴν ἀσφάλειαν τοῦ γεωργικοῦ πλούτου τῆς χώρας. Τὸ Κράτος ὄχι μόνον λόγῳ τῆς ἐκτάσεως καὶ τοῦ μεγέθους τῶν συμφερόντων τὰ ὁποῖα προστατεύει ἡ Ἀγροφυλακὴ καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἄμεσον ἐπιρροὴν ἐπὶ ὁλοκλήρου τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας καὶ τοῦ Δημοσίου ταμείου, ἀλλὰ καὶ διότι πρόκειται περὶ Σώματος ἐπιφορτισμένου μὲ πλεῖστα ὅσα καθήκοντα καὶ ἀποστολὰς δημοσίου χαρακτῆρος, ἔχει συμφέρον καὶ καθῆκον νὰ μετέχῃ εἰς τὴν συντήρησιν τοῦ Σώματος τούτου καὶ νὰ εἰσφέρῃ διὰ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου εἰς τὴν προαγωγήν του. Τὴν ὠργανωμένην Ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν ὑπὸ τὴν κρατικὴν εὐθύνην, δὲν ἐπροκάλεσαν ἀπόψεις ἐξυπηρετήσεως προσώπων καὶ ἀγροφυλάκων, τὴν ἐπιβάλλει ἡ ἀνάγκη τῶν πραγμάτων. Ἡ κατάτμησις τῆς ἀγροτικῆς ἰδιοκτησίας, ἡ ἀνεπάρκεια τῶν βοσκησίμων ἐκτάσεων, τὸ ἀνοργάνωτον τῆς οἰκοσίτου κτηνοτροφίας, ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναπτύξεως τοῦ δενδροκομικοῦ πλούτου, ἡ πύκνωσις τοῦ πληθυσμοῦ ἐκ τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, ἐτοποθέτησαν τὸ θέμα τῆς ἀποστολῆς τοῦ ἀγροφύλακος ὡς θέμα ἐπιβάλλον τὸ Κρατικὸν ἐνδιαφέρον. Πρέπει νὰ προστεθῇ, κ. βουλευταί, ὅτι τὸ ὄργανον τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας πέραν τῆς ἀποστολῆς του τῆς κυρίας, λόγῳ τῆς ἐξελίξεως τῶν διαφόρων κλάδων τῆς διοικήσεως, ἐπιβαρύνεται σήμερον μὲ πληθὺν ἀποστολῶν γενικωτέρου χαρακτῆρος. Δίωξις λαθρεμπορίου, ἐφαρμογὴ φορολογικῶν νόμων, καταπολέμησις ἐχθρῶν τῆς γεωργίας (ἀκρίδων), πρόληψις πυρκαϊῶν, προστασία δασικοῦ πλούτου, προστασία περιουσίας δημοσίου (συγκοινωνιῶν—γραμμῶν) καὶ ἐν ἑνὶ λόγῳ πᾶσα κρατικὴ ἐκδήλωσις καὶ δραστηριότης εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὸ χωρίον, δὲν συντελεῖται ἄνευ τῆς συνεχοῦς ἐπιφυλακῆς καὶ τοῦ ταπεινοῦ αὐτοῦ ὀργάνου, τοῦ ἀγροφύλακος. Εἶναι ὄργανον τοῦ χωριοῦ ἀλλὰ εἶναι καὶ τοῦ Κράτους. Συνεπῶς πρέπει νὰ τὸν καλύπτῃ καὶ τὸ γενικώτερον ἐνδιαφέρον τῆς πολιτείας καὶ νὰ μὴ εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῆς ἐκτεθειμένος ἀπολύτως εἰς τὴν τυραννίαν τῆς ἐγωϊστικῆς ἀναρχίας τῶν ἰδιωτικῶν συμφερόντων, τῶν πολιτῶν ἢ τῶν κοινοταρχῶν. Εἰς τὴν ὠργανωμένην Ἀγροφυλακὴν θὰ παραμείνωμεν καὶ εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς κοινότητος καὶ τῆς ἐποπτείας τοῦ Κράτους θὰ στηρίξωμεν τὴν περαιτέρω πορείαν της. Ἀλλά, κ. βουλευταί, διὰ νὰ ἔλθω εἰς τὸ οὐσιαστικὸν μέρος, δηλαδὴ τὸ οἰκονομικόν, καὶ ἂν ἀκόμη εἰς πεῖσμα τῆς πραγματικότητος ἠθέλαμεν νὰ ἐξαρτήσωμεν τὸ ὄργανον τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας ἀπὸ τὴν κοινότητα, καὶ μόνον, ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν καὶ μόνη, θὰ καθίστα ἀδύνατον τοῦτο. Δυστυχῶς, κ. βουλευταί, τὰ 54% τῆς ὅλης ἐπιφανείας τοῦ ἐδάφους τῆς Πατρίδος μας, λόγῳ τῆς ὀρεινῆς καὶ πετρώδους διαμορφώσεως αὐτοῦ, εἶναι ἄγονα. Εἰς αὐτὴν τὴν περιοχὴν ἀναπτύσσονται 7.500 χωριὰ καὶ ζοῦν ἐκεῖνοι ποὺ ἀνανεώνουν τὰς πόλεις. Ἀλλὰ οἱ κάτοικοι τῶν περιοχῶν αὐτῶν, εὑρίσκονται ἀπὸ ἀπόψεως εἰσοδήματος εἰς τὴν γνωστὴν τραγικὴν κατάστασιν. Δὲν δύνανται, ἄνευ κρατικῆς ἐνισχύσεως νὰ ζήσουν. Εἰς αὐτοὺς θὰ θελήσωμεν διὰ τῆς στρεμματικῆς φορολογίας νὰ ρίψωμεν τὸ βάρος τῆς συντηρήσεως ἑνὸς Σώματος δημοσίου χαρακτῆρος καὶ γενικοῦ κοινωνικοῦ συμφέροντος; Δὲν λέγομεν ἡμεῖς, ὑπηρεσίας καθαρῆς δημοσίας διότι τὴν ἀποκαλεῖ οὕτω ὁ κ. Ρέντης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 28302 τῆς 20–1–1948 ἔγγραφόν του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νομίζομεν ὅτι δὲν μετέβαλεν ἐπ’ αὐτοῦ γνώμην. Ἀσφαλῶς ὄχι. Μὴ τυχὸν εἰς τοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν κοινοτήτων των; Ἄς ἀφίσωμεν, κ. βουλευταί, ν’ ἀπαντήσουν οἱ ἀριθμοὶ ἀντὶ ἡμῶν. Ἐπὶ 5669 κοινοτήτων κατὰ τὴν οἰκονομικὴν χρῆσιν 1950–51 αἱ 2114 κοινότητες ἐπραγματοποίησαν ἔσοδα μέχρις ἑνὸς μόνον ἑκατομμυρίου καὶ 1233 μέχρι 5 ἑκατομμυρίων. Αἱ κρίσεις περιττεύουν αἱ δὲ θεωρίαι περὶ κοινοτικοῦ ἀγροφύλακος διαλύονται ἀφ’ ἑαυτῶν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς καὶ μόνον τὸ θέμα ἐξέρχεται τοῦ κύκλου τῆς ἀντιμετωπίσεώς του διὰ τῶν στρεμματικῶν φορολογιῶν μόνον βαρυτάτων, εἰς βάρος ἀνυπάρκτων εἰσοδημάτων, διότι ἡ ἐπιβολὴ φόρου ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος, προϋποθέτει τὴν ὕπαρξιν τοιούτου καὶ ἐπειδὴ παρὰ τῶν κατοίκων τῶν κοινοτήτων, τὰς ὁποίας ἀνέφερα, οὐδὲν ἢ μηδαμινὸν εἰσόδημα πραγματοποιεῖται καὶ μεταφέρεται ὡς ὑποχρέωσιν Κρατικῆς συνεισφορᾶς ἡ ὁποία θεμελιοῦται ἀπολύτως. Ἐντεῦθεν, ἡ εὐθύνη τῶν ἑκάστοτε μετὰ τὸ 1948 Κυβερνήσεων, ὅτε δηλαδὴ προέκυψεν ἡ ἀνατροπὴ τῶν πόρων τοῦ Σώματος, διότι δὲν ἀνέλαβον εἰς τὰς χεῖρας των τὴν εὐθύνην, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν γενικῶν πόρων συντηρήσεως τοῦ Σώματος. Ἀπεναντίας τὸ θέμα παρέμεινεν εἰς χεῖρας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, διεξάγοντες σκληρὸν ἀγῶνα διὰ διαμαρτυριῶν καὶ ἐκκλήσεων πρὸς τὸν ἀσυγκίνητον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐνῷ τὸν θέλει τὸν ἀγροφύλακα νὰ συνδράμῃ τὸν Δημόσιον εἰσπράκτορα καὶ τὸν Δ. Ὑπάλληλον βεβαιωτὴν τοῦ φόρου, καὶ τὸν κρίνει μάλιστα, πολύτιμον συνδρομητὴν τοῦ Δημοσίου Ταμείου, ὅταν πρόκειται διὰ τὸν μισθὸν τῆς συντηρήσεώς του, τὸν παραπέμπει εἰς τὸν ἀνύπαρκτον κοινοτικὸν προϋπολογισμὸν ἢ τὸν ἐκθέτει εἰς τὴν μῆνιν τῶν φορολογουμένων διὰ τῆς εἰδικῆς στρεμματικῆς φορολογίας. Κύριοι βουλευταί, τὸ πρόβλημα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐξευρέσεως οἰκονομικῆς λύσεως. Καὶ ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπουσιάζει. Ἡ παρουσία του ἦτο ἐπιβεβλημένη ὡς ἐκ τῆς φύσεως τοῦ προβλήματος. Δὲν πταίομεν ἡμεῖς ἐὰν ἀπουσιάζῃ καὶ δὲν θέλομεν νὰ ὑποθέσωμεν ὅτι μαρτυρεῖ τοῦτο ἔλλειψιν ἐνδιαφέροντος. Ἀπὸ τὴν κατάληξιν τῆς συζητήσεως πρέπει νὰ προέλθουν ἀποφάσεις, διότι πρὸς τὴν Βουλὴν στρέφονται τὰ βλέμματα τῶν γεωργῶν καὶ κτηματιῶν καὶ ἡ ἀγωνία τῶν ὀργάνων τῆς Ἀγροφυλακῆς, τῶν ἡρωϊκῶν αὐτῶν ἀγωνιστῶν, ὅπως ὀρθῶς ἐτονίσθη ἀπὸ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Παπαρρηγόπουλον, τοῦ κατὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ ἀγῶνος, τῶν φιλοτίμων καὶ πολυτίμων αὐτῶν ἐργατῶν διὰ τὴν εὐημερίαν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, καὶ ζητοῦν, ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, λύσεις. Ὀρθῶς ὑπεστηρίχθη, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ εἴσπραξις τῶν ποινικῶν προστίμων καὶ τελῶν παρὰ τῶν ἰδίων ὀργάνων. Ὀρθῶς ὑπεστηρίχθη, ὅτι δέον νὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπαλλήλων ἐποπτείας, ὁ ὁποῖος διωγκώθη κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ εἶναι εἰς βάρος τῶν μεταπολεμικῶν Κυβερνήσεων, ἡ διατήρησίς του εἰς τὰ κατοχικὰ ὕψη. Τόσον τὰ ἐκ τῶν προστίμων ἔσοδα, ὅσον καὶ τὰ ἐκ τῆς στρεμματικῆς φορολογίας, ἥτις δέον ἀμέσως νὰ μειωθῇ εἰς τό ἥμισυ, διὰ δὲ τὰς πτωχὰς καὶ ἀγόνους εἰς ἀπόδοσιν περιοχὰς νὰ καταργηθῇ, δέον νὰ εἰσπράττωνται παρὰ τῶν εἰσπρακτόρων τοῦ Δημοσίου, συνεισπραττόμενα μετὰ τῶν Δημοσίων φόρων, καὶ νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὸν Δημόσιον προϋπολογισμόν. Τὸ ἔλλειμμα πόθεν θὰ καλυφθῇ; Εἴπομεν ἐκ τοῦ Δημοσίου προϋπολογισμοῦ. Διὰ νὰ διευκολύνωμεν ὅμως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν πρώτην ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος, ἔχομεν νὰ προτείνωμεν, κύριοι βουλευταί, καὶ μίαν, καθ’ ἡμᾶς εὔκολον λύσιν. Ὡς γνωρίζετε διὰ τοῦ Ν. 1910/1951 παρεχωρήθη εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας—οὐχὶ ἐλευθεριότητος ἕνεκεν—τὸ ½ τοῦ ἐκ τῆς φορολογίας καπνοῦ δημοσίου ἐσόδου. Μεταγενεστέρως τοῦ Ν. 1910, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀνέγραψε παρανόμως εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ὡς ἀποδοτέον ποσὸν εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, τὸ ποσὸν τῶν 240 δισεκατομμυρίων, ἐνῷ κατὰ νόμον, ἡ ἀπόδοσις τοῦ φόρου πρέπει νὰ κατατίθεται ἀπ’ εὐθείας διὰ λογαριασμὸν τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος καὶ ἀποδοθῇ τὸ ½ πραγματικῶς τοῦ εἰσπραχθησομένου ποσοῦ ἐκ τοῦ φόρου καπνοῦ μέχρι λήξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, τὸ ποσὸν τῶν 240 δισεκατομμυρίων θὰ ἀνέλθῃ εἰς 450 περίπου δισεκατομμύρια διότι οὕτω ἐξελίσσεται ἡ ἀπόδοσις. Ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες, χωρὶς νὰ διαταράσσηται ἡ ἐπίτευξις τοῦ σκοποῦ εἰς ὃν ἀπέβλεψεν ἡ πολιτεία διὰ τῆς παραχωρήσεως τοῦ ½ τοῦ φόρου τοῦ καπνοῦ, θὰ παραχωρήσουν εὐχαρίστως ποσοστὸν πρὸς συντήρησιν τοῦ Σώματος Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας καὶ ὁριστικὴν κάλυψιν τοῦ ἐκ τῶν φορολογικῶν μεταρρυθμίσεων, ἀνοίγματος. Δικαίωμα τῶν Ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως εἶναι νὰ ἀναλάβουν τὰ ὀφειλόμενα παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Θὰ παρακαλέσωμεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ υἱοθετήσῃ τὴν πρότασιν ταύτην. Ἡ ἐνίσχυσις τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας ἐκ τοῦ καθολικοῦ φόρου καπνοῦ, ἑδραιώνει τὴν ἰδέαν τῆς ἀλληλεγγύης ὅλου τοῦ Λαοῦ διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, ἡ δὲ παρὰ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐκχώρησις ποσοστοῦ ἐκ τοῦ συνόλου ὅμως—τὸ τονίζω—τῆς ἀποδόσεως τοῦ φόρου καπνοῦ, ἐπιβεβαιώνει τὸ ἰδιαίτερον χρέος τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως διὰ τὴν ἐξύψωσιν τῶν ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς. Πιστεύομεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ πρότασις ἡμῶν εὑρίσκει σύμφωνον τὴν Βουλήν. Παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, ἐφ’ ὅσον συναινέσῃ ἡ Βουλή, ὅπως υἱοθετήσῃ ταύτην. (Χειροκροτήματα).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον.

§53Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι παριστάμεθα, κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον πρὸ μιᾶς κοινωνικῆς, οἰκονομικῆς καὶ στρατιωτικῆς ἀναταραχῆς, διερωτώμεθα ποῦ βαδίζομεν, τί γίνεται; Οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαντήσῃ. Εἶναι ἓν δίλημμα, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρισκόμεθα καὶ ἡμεῖς, ἀλλὰ περισσότερον ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Καὶ ἡ ἀναταραχὴ αὐτὴ ἤρξατο ἀπὸ ἔτη πολλά, καὶ ἡ ἀναταραχὴ αὐτὴ ἤρξατο διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Ἀσφάλειαν καὶ ἐπηκολούθησεν ἡ ἀναταραχὴ ἐκείνη εἰς τὸ στράτευμα, ἐπηκολούθησεν εἰς τὰ Σώματα ἀσφαλείας. Εἶναι γνωστὰ τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν. Δὲν πρόκειται ὅμως περὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει αὐτό. Ἐγὼ ἐνδιαφέρομαι διὰ τὴν ἀναταραχήν, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν, ὡς προερχόμενος ἀπὸ ἀγροτικὴν περιφέρειαν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μεταδώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὡς πλεῖστοι ἐξ ὑμῶν γνωρίζετε, τὴν ἀναταραχήν, τὴν ἀντίδρασιν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν Ἀγροτικὴν Ἀσφάλειαν. Σήμερον, εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας, ὅτι ἀγροτικὴ ἀσφάλεια δὲν ὑπάρχει. Καθ’ ἑκάστην ἑσπέραν, εἰς τὰς καθημερινὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς ἀναγινώσκονται ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ ἀπὸ τοῦ Προέδρου τηλεγραφήματα ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας ἀπὸ τῆς Μακεδονίας μέχρι τοῦ Ταινάρου καὶ τῶν Νήσων, διαμαρτυρίαι διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν. Χθὲς παρουσιάσθη τὸ φαινόμενον νὰ ἀναγνωσθοῦν 8–10 τηλεγραφήματα. Οὐδείς, πιστεύω, ἐξ ἡμῶν δὲν εἶναι, ποὺ νὰ μὴ ἔχῃ καταθέσει τηλεγράφημα διαμαρτυρίας διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ἐναντίον τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ καθ’ ὁλοκληρίαν.

§54ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀνέπνευσαν!

§55Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Οἱ ταραξίαι τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἀνέπνευσαν, ἀλλὰ οἱ νοικοκυραῖοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιζητοῦν τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν δὲν ἀνέπνευσαν.

§56ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐγλύτωσαν ἀπὸ τὸν εἰσπράκτορα τῶν 500.000.

§57Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἴσως νὰ ἐγλύτωσαν οἱ ταραξίαι. Εἰς 12 χιλιάδας, νομίζω, ὅτι ἀνέρχονται τὰ ὄργανα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Τὰ πλεῖστα ἐξ αὐτῶν, λόγῳ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβε τὸ Ὑπουργεῖον, ἤδη ἔχουν ὑποβάλει τὰς παραιτήσεις των καὶ διαδέχονται τούτους ἄλλοι. Εἰς πλείστας περιφερείας δὲν ὑπάρχουν σήμερον ἀγροφύλακες, διότι τὸ Ὑπουργεῖον καθώρισε δυνητικὴν εὐχέρειαν εἰς τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια νὰ καθορίσουν τὸ εἶδος τῆς ἀμοιβῆς εἰς εἶδος ἢ εἰς χρῆμα. Καὶ ὅπου καθωρίσθη εἰς εἶδος, οἱ ἀγροφύλακες παρῃτήθησαν καὶ ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ μὴ ὑπάρχουν ἄλλοι ἀντικαταστάται. Αὐτὸ τὸ γνωρίζει ἡ ὑπηρεσία τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας ἑκασταχοῦ διοικήσεως τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Κάποτε ἐγένετο ἡ συζήτησις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἔλεγεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν τότε, ὅτι καὶ ἄλλοτε ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια ἦτο ζήτημα κοινοτικόν. Πάντοτε τὰ ἔξοδα τῆς συντηρήσεως εἶχεν ἡ Κοινότης. Ἀλλὰ αὐτὸ ἐγένετο τὸ 1890, Ἐγένετο δηλαδή, εἰς παμπαλαίαν ἐποχήν. Σήμερον, ὅμως, ζητοῦμεν ἡμεῖς τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Ζητοῦμεν τὰς δαπάνας νὰ μὴ τὰς ἔχῃ ἀπ’ εὐθείας ὁ ἀγρότης, ἀλλὰ νὰ τὰς ἀναλάβῃ τὸ Κράτος. Ὄπως τὸ Κράτος ἔχει ἀναλάβει τὰς δαπάνας τῆς Δικαιοσύνης, τῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας, τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, οὕτω πως ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ ἀναλάβῃ καὶ τὰς δαπάνας τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Ὄταν παρουσιάζεται ἡ φορολογία ὑπὲρ τῆς ἀγροφυλακῆς ζητοῦμεν νὰ καταβάλῃ ὁ ἀγρότης. Ὁ ἀγρότης ὅμως καταβάλλει διὰ τὴν δικαιοσύνην, διὰ τὸν βιομήχανον καὶ δι’ ἄλλας τόσας ὅσας ὑπηρεσίας. Συνεπῶς, λοιπόν, ἔπρεπε νὰ ἀναλάβῃ τὴν δαπάνην αὐτὴν τὸ Κράτος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ δώσῃ προσοχήν, ὥστε ἡ ἀποζημίωσις καὶ αἱ δαπάναι τῆς ἀγροφυλακῆς νὰ ἀναληφθοῦν ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἀλλά, τοὐλάχιστον, νὰ βελτιώσῃ καὶ τὴν θέσιν τῆς ἀγροφυλακῆς. Νὰ δώσῃ εἰς τὰ ὄργανα τῆς ἀγροφυλακῆς τὰ ἀπαιτούμενα μέσα, ὥστε νὰ ἐξυψωθοῦν καὶ νὰ βελτιωθοῦν ποιοτικῶς, διὰ νὰ φανοῦν χρήσιμοι οἱ ἀγροφύλακες καὶ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Διότι ὁ ἀγροφύλαξ δὲν προσφέρει σήμερον τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ἀσφάλειαν τοῦ ἀγρότου, εἰς τὴν φύλαξιν τῶν κτημάτων τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ προσφέρει ἄλλας ὑπηρεσίας. Πρέπει λοιπὸν νὰ τὸν βοηθήσωμεν. Ὅπως ὁ χωροφύλαξ ἐκπαιδεύεται οὕτω πως καὶ ὁ ἀγροφύλαξ. Νὰ τοῦ δώσωμεν μίαν στοιχειώδη ἐκπαίδευσιν, ὥστε νὰ καταστῇ οὗτος ὠφέλιμος εἰς τὸν ἀγρότην. Νὰ τοῦ δώσωμεν τὰς ἀπαιτουμένας, τὰς στοιχειωδεστάτας γνώσεις, τὰς ὁποίας στεροῦνται ἐν πολλοῖς οἱ ἀγρόται, νὰ ἐνδιατρίψουν εἰς δασοκομικὰς καὶ εἰς ἄλλας γεωπονικὰς μελέτας, οὕτως ὥστε νὰ καταστῇ ὁ μικρὸς σύμβουλος τοῦ ἀγρότου. Μόνον ὑπὸ τοιαύτας προϋποθέσεις, ἀφοῦ δηλαδὴ βελτιώσωμεν τὴν θέσιν τοῦ ἀγροφύλακος καὶ ἀναλάβῃ τὰς δαπάνας τὸ Κράτος, τότε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ ἐξύψωσις τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Ἄλλως, δυστυχῶς, κύριοι, βαίνομεν πρὸ διάλυσιν, ἡ ὁποία ἤδη ἔχει συντελεσθῆ. (Χειροκροτήματα).

§58ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔτσι θὰ λυθῇ καὶ τὸ ὑπαλληλικὸν ζήτημα, ὅταν τοὺς κάμωμεν ὅλους ὑπαλλήλους;

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§60Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν καὶ συγκινεῖ ὁλόκληρον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, δικαίως δὲ καὶ τὴν Βουλήν. Καὶ θὰ ἔπρεπε μετ’ ἀνέσεως νὰ συζητηθῇ. Νομίζω ὅτι χρειάζεται, ἀναμφισβητήτως, νὰ ἀνασυγκροτηθῇ τὸ Σῶμα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Καὶ διὰ νὰ ἀνασυγκροτηθῇ πρέπει νὰ ἀνατρέξωμεν εἰς τὸ παρελθόν, ὥστε ἐκ τῶν ἐφαρμοσθέντων μέχρι σήμερον συστημάτων νὰ πάρωμεν τὰ πλεονεκτήματα καὶ νὰ ἀποβάλωμεν τὰ μειονεκτήματα. Μέχρι τοῦ 1929 εἴχομεν τὸ σύστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον τοὺς ἀγροφύλακας διώριζον οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων. Δεδομένου ὅτι μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ὁ θεσμὸς τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως δὲν εἶχε προαχθῆ, δὲν εὑρίσκετο εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον σήμερον εὑρίσκεται καὶ συνεπῶς, λόγῳ τῆς πτώσεως τῆς στάθμης, ἃς εἴπομεν τοῦ θεσμοῦ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ ὁ θεσμὸς τῆς ἀγροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, δὲν ἦτο εἰς ὑψηλὸν ἐπίπεδον καὶ εἶχον καταντήσει οἱ ἀγροφύλακες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ δυνάσται τῆς ἀντιθέτου παρατάξεως. Δι’ αὐτὸ καὶ ἀπέτυχεν ὁ θεσμὸς καὶ ἀνεζήτησε τὸ Κράτος ἕνα ἄλλον τρόπον διοικήσεως τῆς ἀγροφυλακῆς καὶ ἐφεῦρε τὸν σημερινὸν τρόπον διοικήσεως. Νομίζω ὅτι τὸ σύστημα τῆς διοικήσεως ἀπὸ τοῦ 1929 μέχρι σήμερον ἐπέτυχε κατὰ ἕνα σημεῖον καὶ ἐπανέφερε τὴν ἀσφάλειαν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἐνέπνευσε τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἀλλὰ καὶ τὸ σύστημα αὐτὸ ἔχει ἐλαττώματα. Ἕν ἐλάττωμα βασικόν, τὸ ὁποῖον ἔχει, εἶναι τοῦτο: ὅτι τὰ ὄργανα τῆς διώξεως τοῦ ἀγροτικοῦ ἀδικήματος εἶναι καὶ ὄργανα ἐκδικάσεως αὐτῶν. Δηλαδὴ ὁ ἀγρονόμος δὲν εἶναι μόνον διώκτης τοῦ ἀδικήματος τοῦ ἀγροτικοῦ, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὁ δικαστής του!! Αὐτό, κ. συνάδελφοι, παρεξηγεῖται ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Τὸ χειρότερον δὲ ἀκόμη εἶναι ὅτι τὰ πρόστιμα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν οἱ ἀγρονόμοι δὲν εἰσέρχονται εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, ὥστε νὰ μὴ ἔχουν στενὴν ἐπαφὴν καὶ σχέσιν μὲ τοὺς δικαστὰς αὐτούς, ἀλλὰ εἰσρέουν εἰς τὸ ταμεῖον ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποζημιώνονται οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἀγροτικῆς ἀσφαλείας καὶ οἱ Ἀγροφύλακες. Αὐτὸ δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸν Ἀγροτικὸν κόσμον, ὅτι ἀδίκως διώκεται καὶ ἀδίκως δικάζεται καὶ ἀναδικάζεται διὰ νὰ εἰσπραχθῶσι πρόστιμα καὶ νὰ δημιουργοῦνται πόροι ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀγροφυλακῆς. Πρέπει λοιπὸν νὰ προσέξωμεν κατὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ νὰ ἀπαλλάξωμεν τὰ καταδιωκτικὰ αὐτὰ ὄργανα ἀπὸ τὰ δικαστικὰ τους καθήκοντα. Ὁ ἀγρονόμος θὰ εἶναι ὁ δημόσιος κατήγορος καὶ τὰ ἀγροτικὰ ἀδικήματα ἢ θὰ δικάζῃ ὁ Εἰρηνοδίκης ἢ ἐὰν θέλετε ἔτι περαιτέρω νὰ τονώσωμεν τὸν θεσμὸν τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ὁπλίσωμεν τὰ Κοινοτικὰ συμβούλια μὲ δικαστικὰ καθήκοντα. Εἶναι μιὰ σκέψις ἡ ὁποία χρειάζεται μελέτην. Εἶναι πρόσκαιρος σκέψις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν πρέπει τὰ ἀδικήματα τὰ ἀγροτικὰ νὰ τὰ δικάζουν τὰ καταδιωκτικά των ὄργανα καὶ τὰ πρόστιμα νὰ διατίθενται διὰ τὸν μισθὸν τῶν ὀργάνων τῆς Ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Πρέπει τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροτικῆς ἀσφαλείας νὰ εἶναι οἱ δημόσιοι κατήγοροι καὶ τὰ ἀδικήματα νὰ δικάζονται ὑπὸ τῶν κοινῶν δικαστῶν, ἢ ἄλλων εἰδικῶν δικαστῶν. Τὸ σημερινὸν σύστημα διοικήσεως τῆς Ἀγροφυλακῆς ἔχει καὶ ἕνα ἄλλο ἀκόμη ἐλάττωμα. Τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς περισπώμενα ἀπὸ τὰ εἰδικά της καθήκοντα χρησιμοποιοῦνται καὶ ὡς εἰσπράκτορες, καὶ καθίστανται οὕτω ἀντιπαθεῖς εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Καὶ θίγεται τὸ φιλότιμον τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ὅταν βλέπῃ τὸν ἀγροφύλακα νὰ πηγαίνῃ νὰ τοὺς ζητᾷ κατὰ ἕνα τρόπον πολλὲς φορὲς βίαιον τὰς ὀφειλάς των. Αὐτὰ εἶναι τὰ δύο βασικὰ ἐλαττώματα, τὰ ὁποῖα κατέστησαν μεταξὺ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἀντιπαθῆ τὸν θεσμόν, τῆς Ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Νομίζω λοιπὸν ὅτι κατὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ θεσμοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, πρέπει νὰ τὰ λάβῃ αὐτὰ ὑπ’ ὄψει του καὶ νὰ ἀποβάλῃ τὰ δικαστικὰ καθήκοντα καὶ τὰ καθήκοντα τοῦ εἰσπράκτορος ἀπὸ τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Ὁ προλαλήσας ἀξιότιμος κ. συνάδελφος εἶπεν, ὅτι δέχεται τὴν ἄποψιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς εὐρεῖαν ἔκτασιν μεταξὺ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὅτι τὰς δαπάνας τῆς ἀγροφυλακῆς θὰ τὰς ἀναλάβῃ τὸ Κράτος. Αὐτὸ χρειάζεται μεγάλην σκέψιν, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ μιὰν μονοκονδυλιὰν νὰ αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ 15.000 ὑπαλλήλους. Ἔπειτα, προσέξατε, ὁ ἀγροφύλαξ καὶ ἡ σχέσις τοῦ ἀγροφύλακος πρὸς τὸν ἀγρότην εἶναι σχέσις ἰδιότυπος καὶ λεπτή. Ὅταν ἀποκτήσουν τὴν ἰδιότητα τοῦ μονίμου δημοσίου ὑπαλλήλου, οἱ ἀγροφύλακες ἠμποροῦν νὰ καταστοῦν δυνάσται τῆς ὑπαίθρου καὶ ἐκεῖ ὅπου ζητοῦμεν νὰ προστατεύσωμεν 10 ἕως 15.000 ὄργανα Ἀγροφυλακῆς θὰ κάμωμεν 10 ἕως 15.000 δυνάστας τῶν ἀγροτῶν μας. Κύριοι βουλευταί, μεταξὺ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ οἱ ἀγροφύλακες προπαγανδίζουν ὅτι πρέπει νὰ γίνουν μόνιμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι. Τὴν προσπάθειάν των αὐτὴν δὲν πρέπει νὰ τὴν ἐνθαρρύνωμεν. Πρέπει νὰ κάμωμεν διαχωρισμόν. Ὁ θεσμὸς τῆς αὐτοδιοικήσεως σήμερον, προάγεται. Οἱ σημερινοὶ Πρόεδροι Κοινοτήτων καὶ τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιλέξουν τοὺς καταλλήλους καὶ ἀκομματίστους ἀγροφύλακας, καὶ νὰ τοὺς κρατήσουν μακρὰν τῶν κομματικῶν διαμαχῶν. Ἐξ ἄλλου οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας περιοριζόμενοι εἰς ἀριθμόν, πρέπει νὰ γίνουν μόνιμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὥστε νὰ ἐλαφρώσουν τὸ Ταμεῖον Ἀγροφυλακῆς ἀπὸ τὰς δαπάνας τῆς μισθοδοσίας των, καὶ τὸ Ταμεῖον τοῦτο νὰ περιορισθῇ μόνον διὰ τὴν μισθοδοσίαν τῶν ἀγροφυλάκων. Αὐταὶ εἶναι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς αἱ ἀπόψεις μου διὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα, τὸ ὁποῖον ὅπως εἶπον χρήζει σοβαρᾶς προσοχῆς καὶ μελέτης ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§62Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ἡ γεωργία καὶ ἡ κτηνοτροφία εἶναι δύο παράγοντες σοβαροὶ τῆς Ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Μὲ τὴν γεωργίαν καὶ κτηνοτροφίαν ἀσχολοῦνται τὰ 67)ο τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος, καὶ ἐνῷ αὐτοὶ οἱ δύο παράγοντες ἀποτελοῦν πλοῦτον διὰ τὴν χώραν μας, δυστυχῶς ἔχουν παραμεληθῆ καὶ ἔτσι εἰς τὴν ὕπαιθρον ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ὑποχρεοῦται νὰ ἐγκαταλείπῃ τὴν ἐπαρχίαν καὶ νὰ συρρέῃ κυρίως εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ νὰ μεταβάλλεται εἰς ἐπαίτην ἐξευρέσεως ἐργασίας ἢ καὶ ἐργασίας τοῦ ποδαριοῦ, ἢ θεσιθήρας εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐκ τῆς ἐγκαταλείψεως αὐτῆς τῆς ὑπαίθρου, τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τῆς συγκεντρώσεως τόσου πληθυσμοῦ εἰς τὰς Ἀθήνας προκύπτει μέγας ἐθνικὸς κίνδυνος. Εὐτυχῶς, καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, κατενόησαν καὶ ἐξετίμησαν τὴν σημασίαν τῶν δύο αὐτῶν παραγόντων καὶ ἔστω μὲ σημειωτὸν βῆμα λαμβάνουν μέτρα ὑπὲρ τῆς γεωργίας καὶ τῆς κτηνοτροφίας. Ἐλπίζω ὅτι, μὲ τὴν κατανόησιν ποὺ δείχνει ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς θὰ δῇ καλυτέρας ἡμέρας καὶ αὐτὸς καὶ ἡ Ἐθνικὴ οἰκονομία, διότι ἀκριβῶς τὸ Κράτος ἀναγκάζεται νὰ δίδῃ συνάλλαγμα ἐκ τοῦ ὅτι, δὲν ἐπαρκοῦν τὰ ἐντόπια σφάγεια καὶ ὁ σῖτος. Ἀλλά, δὲν εἶναι ἀρκετὰ αὐτά. Πρέπει ἐκ παραλλήλου, πρὸς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γεωργίας καὶ τῆς κτηνοτροφίας, νὰ ἐμπνευσθῇ εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τὸ αἴσθημα τῆς Δημοσίας ἀσφαλείας καὶ τῆς Ἀγροτικῆς τοιαύτης. Εὐτυχῶς, ἡ Δημοσία ἀσφάλεια ἤρχισε νὰ παγιοῦται. Ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἀπὸ τὰς περιοδείας ποὺ ἔκαμα ἐδημιούργησα τὸ αἴσθημα ὅτι, ὁ λαὸς πιστεύει ὅτι τὸ αἴσθημα τῆς Δημοσίας ἀσφαλείας ἐμπεδόθη καὶ ὅτι, τὰ ὑπάρχοντα μεμονωμένα συμπτώματα μὲ τὴν πυγμὴν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τοῦ Στρατοῦ, θὰ παταχθοῦν.

§63ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ... (δὲν ἠκούσθη).

§64Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Αἱ συμμορίαι αὐταὶ ὑπῆρξαν καὶ εἶναι λείψανα· καὶ κληρονομία ὑμῶν, διότι σεῖς μὲ τὸν ἀρχηγόν σας, ὁ ὁποῖος μολονότι προσέφερε μεγάλας ὑπηρεσίας, ἐν τούτοις δὲν ἐξεκαθάρισε τὸ ἔδαφος καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν μεμονωμέναι συμμορίαι.

§65ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σεῖς ἐφέρατε τὰς συμμορίας.

§66Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ὑπάρχουν συμμορῖται ποὺ ζοῦν μιὰ ζωὴ κτηνώδη.

§67Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ὑπάρχουν συμμορίαι ἀσύδοτοι, ἔρχονται ἀπὸ τὴν Βουλγαρία.

§68Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Τὸ ἐπίσημον Κράτος διαβεβαιοῖ, ὅτι δὲν ὑπάρχουν.

§69Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ποῖαι συμμορίαι ἦλθον ἀπὸ τὴν Βουλγαρία; Μεμονωμένα ἄτομα ἦλθον καὶ συνελήφθησαν ἀμέσως.

§70Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἡ συμμορία τοῦ Νατσούλη δὲν ἐνεφανίσθη;

§71Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἕνας ποιμενόπαις ἐπῆγε νὰ δῇ τὴν φιλενάδαν του καὶ τοῦ φάνηκε, ὅτι εἶδε συμμορία...... Σεῖς κάμνετε συμμορίες μὲ τοὺς φόβους σας. (Χειροκροτήματα).

§72Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἡ συμμορία Νατσούλη κατὰ τὰς ἐπισήμους πληροφορίας τῶν ἀρχῶν σας εἶναι ἀληθινὴ ἢ ὄχι;

§73Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὄχι, εἶναι κατασκεύασμα δικό σας.

§74Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐν τούτοις ὅλα τὰ ἀποσπάσματα ἐκινήθησαν καὶ ὁ κόσμος ἀνησυχεῖ. Μὲ αὐτὰς τὰς ψευδολογίας ἀπαντᾶτε;

§75Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐπειδὴ στέλνομεν ἀποσπάσματα, σημαίνει ὅτι ὑπάρχουν συμμορίαι; Σᾶς εἶπα, ἕνας κατάσκοπος εἰσῆλθε καὶ συνελήφθη.

§76Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Εἶναι ἀπορίας ἄξιον, πῶς θέλετε μὲ αὐτὰ τὰ ψέμματα νὰ καθησυχάσετε τὸν κόσμον.

§77Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Τὰ ἀποσπάσματα τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Χωροφυλακῆς δὲν εὑρῆκαν συμμορίτας. Τοὺς εὑρήκατε σεῖς.

§78Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Εἶναι πολὺ λυπηρόν, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς προχειρολογεῖ ἐπὶ ἑνὸς τοιούτου θέματος.

§79Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Τὸ ἀνακοινωθὲν τοῦ Γʹ Σώματος εἶναι ψευδές;

§80Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ψευδές... Συμμορίαι ὑπῆρξαν; συμπλοκαὶ ὑπῆρξαν; Ὄχι. Δὲν περνάει οὔτε κουνοῦπι (χειροκροτήματα). Νὰ μὴ ἀνησυχῆτε καὶ νὰ μὴ βλέπετε ὄνειρα εἰς τὸν ὕπνον σας. Ἐγὼ εἶμαι ἐδῶ (γέλωτες).

§81Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ἡ δημοσία ἀσφάλεια κατὰ τὴν γνώμην μου ἔχει παγιωθῆ καὶ προσήκει ἔπαινος εἰς τὰ Σώματα ἀσφαλείας διὰ τὴν συμβολὴν τὴν ὁποίαν προσέφερον διὰ τὴν παγίωσίν της. Ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ εὐτυχήσωμεν νὰ ἴδωμεν καλλιτέρας ἡμέρας.

§82Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐπερώτησις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ μιλᾶτε ἔτσι;

§83Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς ἡ συζήτησις ἔχει γενικευθῆ. Ἐπιβάλλεται ἐκ παραλλήλου, κύριοι συνάδελφοι, νὰ παγιωθῇ καὶ τὸ αἴσθημα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Ὁπουδήποτε καὶ ἐὰν μεταβῇ τις θὰ διαπιστώσῃ, ὅτι ἐπίμονον εἶναι τὸ αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, νὰ παγιωθῇ ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια. Ἀφ’ ἧς τελευταίως, ἕνεκα διαφόρων διαμαρτυριῶν ἐξεδόθησαν δύο ἐγκύκλιοι πρὸς τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ καθωρίσθη ἡ ἀντιμισθία τῶν ἀγροφυλάκων εἰς εἶδος τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς ἀπεγοητεύθησαν. Ὑπάρχει πράγματι ὁ νόμος 1010 τοῦ 1937, ὁ ὁποῖος καθιερώνει ἕνα σύστημα θαυμάσιον, τὸ ὁποῖον ἐδοκιμάσαμεν ὅσον ἀφορᾷ τοὐλάχιστον τὸ διοικητικὸν μέρος. Ἀπεδείχθη, κύριοι, ὅτι ὁ ἀγροφύλαξ παίζει σπουδαῖον ρόλον καὶ ἔχει μεγάλην ἀποστολὴν εἰς τὸ Κράτος. Εἶναι ὁ ὁδηγός, εἶναι ὁ πληροφοριοδότης, ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος τίθεται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους. Εἶναι μάρτυρας, οἱονδήποτε καὶ ἐὰν συμβῇ εἰς τὸ χωριό, εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἰς τὸν ἀγροφύλακα θὰ καταφύγῃ ὁ εἰρηνοδίκης, ὁ δικαστής, ὁ χωροφύλαξ, ὁ εἰσπράκτωρ διὰ νὰ λάβουν πληροφορίας περὶ τῶν συμβαινόντων εἰς τὸν τόπον των. Δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς προσέφερε καὶ θύματα εἰς τὸν Ἐθνικὸν ἀγῶνι καὶ κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ κατὰ τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα. Εἶναι πολυάριθμα τὰ θύματα. Ἐστάθησαν ἄνθρωποι ἐκτελεσταὶ τοῦ καθήκοντος καὶ πολλοὶ ἔπεσαν διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντός των, Ὁ ἀγροφύλαξ ἐπὶ πλέον ἔχει καὶ ἄλλην ἀποστολήν. Εἶναι εἰδικευμένος εἰς ὡρισμένα τεχνικὰ ζητήματα καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἕνας πραγματικὸς καθοδηγητὴς καὶ διδάσκαλος τῆς ὑπαίθρου χώρας. Ἐὰν ὁ ἀγροφύλαξ ἔχῃ τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ μείνῃ εἰς τὸ Σῶμα, δύναται νὰ εἰσέλθῃ εἰς μίαν τεχνικὴν σχολὴν καὶ νὰ μάθῃ ἐκεῖ τὸ κλάδευμα καὶ τὸν ἐμβολιασμὸν τῶν δένδρων διὰ νὰ καθοδηγῇ ὕστερον τοὺς ἀγρότας. Κατὰ τὸ σύστημα τοῦ νόμου 1010, τὸ διοικητικὸν εἶναι θαυμάσιον. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ζορμπᾶν, ὅτι ὁ ἀγρονόμος δὲν προσφέρει τίποτε. Ἡ διάρθρωσις τοῦ νόμου εἶναι θαυμασία. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ὁ ἀγρονόμος καὶ ὁ ἐπόπτης. Διότι ὁ ἀγρονόμος παίζει τὸν ρόλον τοῦ διαιτητοῦ εἰς τὰς ἐπαρχίας, δικάζει, κρίνει, συμβιβάζει διεστῶτα. Ἔχει ἀποδειχθῆ περιτράνως, ὅτι πολλοὶ δικαστικοὶ ἀγῶνες ἀπεφεύχθησαν μόνον καὶ μόνον διότι ἐπέμενεν ὁ ἀγρονόμος, συνεβίβασε τὰ πράγματα καὶ δὲν κατέφυγον εἰς τὰ δικαστήρια. Δὲν πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἡ ἰδιότης τοῦ δικαστοῦ καὶ τοῦ ἀγρονόμου. Φαντασθῆτε ὅτι ἔχομεν τόσα Εἰρηνοδικεῖα καὶ δὲν ἔχομεν Εἰρηνοδίκας. Ὅταν ἀναθέσωμεν καὶ τὴν ἐκδίκασιν τῶν ἀγροτικῶν ἀδικημάτων εἰς τοὺς Εἰρηνοδίκας πῶς θὰ ὑπάρξῃ δικαιοσύνη; Συνεπῶς τὸ διοικητικὸν μέρος εἶναι θαυμάσιον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρὸν καὶ τὸ ὁποῖον ματαιώνει τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ εἶναι τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι δύναται τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς νὰ λειτουργήσῃ μὲ 8 χιλιάδας ἀγροφύλακας καθ’ ὅλον τὸ Κράτος. Ἅμα λοιπὸν πληρωθοῦν οἱ ἀγροφύλακες μὲ 409 χιλ. κατὰ μέσον ὅρον, τὸ ὅλον ποσὸν θὰ ἀνέλθῃ εἰς 35 περίπου ἑκατομμύρια. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, ποῦ θὰ εὑρεθῇ τὸ ποσὸν αὐτό; Ἄς σταθοῦμε, κύριοι, μὲ θάρρος καὶ παρρησίαν ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, Πρέπει νὰ τὸν προσέξωμεν. Ἡ εὐθύνη μας εἶναι βαρεῖα. Διατὶ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους διὰ νὰ ὑπάρξῃ τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον; Καὶ ἐν τίνι δικαιώματι θὰ ἀξιώνωμεν ἀπὸ τὸν ἀγρότην νὰ πληρώνῃ τοὺς φόρους διὰ τὸν χωροφύλακα, τὸν ἀστυφύλακα, τὸν λιμενοφύλακα τὸν πυροσβέστην; (Χειροκροτήματα). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν διερμηνεύω τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως. Ὁμιλῶ ὡς βουλευτὴς καὶ ἐκφράζω ἐλευθέρως τὴν γνώμην μου, τασσόμενος ὑπὲρ τοῦ θεσμοῦ.

§84Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Θέλετε νὰ γίνουν καὶ οἱ ἀγροφύλακες δημόσιοι ὑπάλληλοι;

§85Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Καὶ βεβαίως. Προσλαμβάνονται ἐπὶ 3ετῇ θητείᾳ. Εἶναι ὄργανα κρατικά. Ἐκτελοῦν κρατικὴν ὑπηρεσίαν, τοὺς δίδομεν στολὴν καὶ στέμμα, τοὺς δίδομεν ὅπλα, μάχονται ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος, διατὶ λοιπὸν νὰ τοὺς ἀρνούμεθα τὴν ἰδιότητα τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου; Κύριοι, σεῖς εὑρίσκετε ὀρθὸν νὰ συνεισφέρουν οἱ ἀγρόται διὰ τὸν πυροσβέστην, διὰ τὸν χωροφύλακα, διὰ τὰ ὑπὲρ τρίτων ταμεῖα καὶ νὰ τοὺς εἴπωμεν ἡμεῖς, «προκειμένου διὰ τὸν ἀγροφύλακά σας, σεῖς πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθῆτε πάλιν»;

§86Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου εἶναι κοινοτικὴ ὑπηρεσία.

§87Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κουβεντιάζομεν περὶ ἀποκεντρώσεως καὶ αὐτοδιοικήσεως καὶ θὰ κάμωμεν τοὺς ἀγροφύλακας ὑπαλλήλους; Δὲν μὲ συγκινεῖ, κ. συνάδελφε, ἡ οἰκονομικὴ πλευρὰ καὶ ἡ καταβαράθρωσις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Σᾶς ἐρωτῶ ὅμως: Τὴν στιγμὴν ποὺ πιπιλίζομεν τὴν καραμέλλα, χρόνια, καὶ χρόνια, τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ τῆς ἀποκεντρώσεως, εἶναι σωστὸ νὰ ἐρχώμεθα καὶ νὰ λέγωμεν ὅτι οἱ ἀγροφύλακες θὰ γίνουν δημόσιοι ὑπάλληλοι; Λυποῦμαι ποὺ δὲν μπορῶ νὰ τὸ δεχθῶ. Ἐκεῖνο ποὺ μὲ τρομάζει κ. κ. συνάδελφοι, εἶναι τοῦτο: Ὅταν, μετὰ 130 ἐτῶν ἐλεύθερον βίον, ἔχωμεν τὴν χωροφυλακήν, ἀξιολογώτατον Σῶμα, ὠργανωμένον, καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον παρατηροῦμεν τὰς αὐθαιρεσίας τῶν χωροφυλάκων, διότι δὲν ὑπάρχει ἐποπτεύουσα ἀρχή, θὰ προσθέσετε ἀκόμη ἄλλους 10.000 τυράννους τοῦ χωριοῦ, ἀσυδότους, οἱ ὁποῖοι θὰ πηγαίνουν καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας; Κάμετέ το καὶ αὐτό. Αὐτὸ λέγεται αὐτοδιοίκησις.

§88Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κατανοῶ τὰς ἀπόψεις σας, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ λυποῦμαι πολὺ διότι δὲν κατωρθώσατε σεῖς νὰ συλλάβετε τὸ νόημα ποὺ ἔχει ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια εἰς τὸν τόπον μας.

§89Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶμαι εὐτυχὴς ποὺ μένω μὲ αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις, κ. συνάδελφε.

§90Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Τὸ σύστημα ἀπέδωσεν ἀγλαοὺς καρποὺς καί, ἰδιαιτέρως, εἰς τὴν Κρήτην. Ἐφόσον τὸ ποσὸν εἶναι 32 δισεκατομμύρια, νομίζω ὅτι ὀρθὸν καὶ δίκαιον εἶναι νὰ ἀναλάβῃ τὸ Κράτος νὰ τοὺς πληρώνῃ, αὐτοὶ ὅμως νὰ διορίζωνται, νὰ ὑποδεικνύωνται ἀπὸ τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια...

§91Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Διὰ τρία χρόνια.

§92Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. ... μὲ ὅλας τὰς ἐγγυήσεις καὶ τὰ προσόντα ποὺ καθορίζει ὁ νόμος. Πρέπει ὅμως νὰ ἔχουν καὶ τὴν συναίσθησιν ὅτι δὲν ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὸν οἱονδήποτε κοινοτικὸν σύμβουλον. Διότι, ὅταν φύγῃ ἡ ἐπιρροὴ τοῦ ἀγρονόμου, οἱ ἀγροφύλακες θὰ γίνουν τυφλὰ ὄργανα τῶν ὀρέξεων τοῦ κοινοτικοῦ συμβούλου.

§93Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἢ καὶ ἀντιθέτως, τοῦ ἀγρονόμου.

§94Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ὁ ἀγρονόμος εἶναι δημόσιος ὑπάλληλος καὶ πληρώνεται ἀπὸ τὸ δημόσιον Ταμεῖον. Συνεπῶς δι’ αὐτὸν ὑπάρχει κάποιο ἐχέγγυον. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ μόνη σωτηρία λύσις τοῦ προβλήματος εἶναι αὐτή, νὰ πληρώνωνται οἱ ἀγροφύλακες ἀπὸ τὸ Κράτος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν πόρων, νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβληθῇ ἕνας φόρος ἐπὶ τῆς καταναλώσεως τοῦ καπνοῦ π.χ., ὁ ὁποῖος βαρύνει τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὁλόκληρον. Εἶναι σωστὸν καὶ τὰ βάρη τῆς Ἀγροφυλακῆς νὰ τὰ ἀναλάβῃ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Νομίζω, κ, Ὑπουργέ, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς Ἀγροφυλακῆς εἶναι σοβαρὸν καὶ ἀντελήφθην μὲ εὐχαρίστησιν ὅτι τὸ ἀντιμετωπίζετε ὅπως πρέπει. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ προσέξωμεν τὰ ζητήματα αὐτά, διὰ νὰ διασφαλίσωμεν τὸν ἱδρῶτα καὶ τὸν κόπον τοῦ ἕλληνος ἀγρότου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ ἅλας τῆς Πατρίδος μας (χειροκροτήματα).

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§96Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ὅτι δικαίως συγκινεῖ τὸ Σῶμα τὸ θέμα τῆς Ἀγροφυλακῆς, διότι πρόκειται περὶ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον προερχόμεθα οἱ πλεῖστοι ἐν τῇ Βουλῇ, καί, ἐπὶ πλέον, ἔχει σχέσιν καὶ μὲ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Παρὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ὅσα πρόκειται νὰ λεχθοῦν ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο, δὲν θὰ πρόκειται νὰ μεταβάλλουν τὰς σκέψεις καὶ τὰς ἀποφάσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εἰς προηγουμένας συζητήσεις τοῦ θέματος εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἐξέφρασε τὰς ἀπόψεις του ρητῶς, ἴσως πιεζόμενος ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον ποὺ παρουσιάζεται εἰς τὴν χώραν μας. Ὁ κ. Ὑπουργός, παρὰ τὰς προσδοκίας μας ὅτι θὰ ἐβελτίωνε τὸν θεσμὸν τῆς Ἀγροφυλακῆς, ὀπισθοδρόμησε καὶ εἶπεν ὅτι αἱ Κοινότητες δύνανται κατὰ βούλησιν νὰ ἀμείβουν εἴτε εἰς εἶδος, εἴτε εἰς χρῆμα τοὺς ἀγροφύλακας. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὅπως θὰ γνωρίζετε καὶ ὑμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰ χωριὰ τουλάχιστον ἔφερε μίαν ἀναστάτωσιν. Θὰ ἔχετε καὶ σεῖς προσωπικῶς ἀντιληφθῆ, κατὰ τὴν πρόσφατον, λόγῳ τῶν διακοπῶν τοῦ Πάσχα, ἐπίσκεψιν εἰς τὰς ἐπαρχίας σας, ὅτι μερικαὶ Κοινότητες ἔφθασαν, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, εἰς ἓν σημεῖον διενέξεως, τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρω πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ νὰ εὐδοκιμήσῃ ὁ θεσμὸς τῆς Ἀγροφυλακῆς, θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τῆς οἰκονομικῆς ἀπόψεως. Μέχρι πρό τινος, θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ἡ Ἀγροφυλακὴ εἶχε τὰ διόδια καὶ ἐπληρώνετο ἀπὸ αὐτά. Ὅταν ὅμως κατηργήθησαν τὰ διόδια, τὰ ὁποῖα ἔδιδον κάπου 16 δισεκατομμύρια δραχμῶν εἰς τὸ Εἰδικὸν Ταμεῖον Ἀγροφυλακῆς, οἱ ἀγροφύλακες ἤρχισαν νὰ πληρώνωνται ἐκ τῶν ἐνόντων, πολλοὶ δὲ ἔχουν νὰ λάβουν τοὺς μισθούς των, κατὰ τὰ ἔτη τοῦ ἀνταρτοπολέμου καὶ ἔτσι σήμερον καταδιώκονται οἱ ἀγρόται διὰ χρέη Ἀγροφυλακῆς τῶν ἐτῶν 1947, 1948, 1949! Ἐξ αὐτοῦ καὶ ἐπὶ πλέον ἐξ ἑνὸς ἄλλου λόγου, ὅτι προσφάτως διὰ νὰ ἐξεύρῃ ἡ Ἀγροφυλακὴ τοὺς πόρους, ὑπεχρέωσε τὰς κοινότητας νὰ κάμουν ἕνα προϋπολογισμὸ καὶ μίαν ὑποχρέωσιν, ἡ ὁποία ἀνήρχετο εἰς 630 χιλ. διὰ τὸν ἀγροφύλακα. Δηλαδὴ εἰσέπραττεν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας διὰ κάθε ἀγροφύλακα 630 χιλ. Ἐνῷ ὁ ἀγροφύλαξ ὡς μισθὸν ἔλαβεν 300 χιλ. Ἡ ἐπαχθὴς φορολογία ἡ ὁποία ἐπεβλήθη εἰς τοὺς ἀγρότας ἐδημιούργησε τὸν τελευταῖον σάλον καὶ τὰς διαμαρτυρίας, οὕτω δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Ὑπηρεσία Ἀγροφυλακῆς εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἱκανοποιήσῃ ἐνδεχομένως καὶ τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν ἀγροτῶν. Πάντως, διὰ νὰ ὑπάρχῃ, ἐὰν θέλωμεν, ἀγροφυλακή, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ξεχωρισθῇ ἡ δικαιοδοσία τῶν ἀρχόντων τῆς Κοινότητος ἀπὸ τὴν Ἀγροφυλακήν. Ἡ Ἀγροφυλακὴ πρέπει νὰ εἶναι ἀνεξάρτητος. Καὶ λυποῦμαι διότι λείπει ὁ κ. Βουδούρης, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν. Βεβαίως θὰ ἔχῃ τὴν ἐπίβλεψιν ἡ διοίκησις Σήμερον βεβαίως ὑπάρχει ἡ τακτικὴ τῆς φορολογίας τῶν κατοίκων καὶ τὸ οἰκονομικὸν ἔσοδον ἐκ τῶν διαφόρων καταδικῶν. Ἀλλ’ οὕτω δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις εἰς τοὺς χωρικούς, ὅτι καταδικάζονται διὰ νὰ δημιουργηθῇ ἕνα ἔσοδο διὰ τὴν μισθοδοσίαν τῶν ἀγροφυλάκων. Ἔτσι δημιουργεῖται τὸ εὔλογον παράπονον ὅτι ἀδικοῦνται καὶ καταδικάζονται ἀδίκως. Πρέπει κατὰ τὴν γνώμην μου, νὰ ξεχωρίσῃ αὐτὸς ὁ θεσμός. Θὰ συμφωνήσω ἀπόλυτα καὶ μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ζορμπᾶς προηγουμένως, ὅτι θὰ πρέπει ἀπὸ τὸν Ἀγρονόμον, ἀπὸ τὴν Ἀγροφυλακὴν νὰ φύγῃ, τὸ δικαστικὸ δικαίωμα. Ἀκούομεν πολλάκις καὶ συνεχῶς παράπονα καὶ διαμαρτυρίας, διότι ὁ ἴδιος ὁ ἀγροφύλαξ, ὅταν μηνύῃ τὸν ἀγρότην, πηγαίνει στὴν ἀγρονομία καὶ τὸν καταδικάζει. Θὰ πρέπει νὰ ξεχωρισθῇ αὐτὸς ὁ θεσμός. Εἴμεθα βέβαιοι, οἱ ἀγρονόμοι κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον εἶναι νομικοί, ἢ μᾶλλον ὅλοι εἶναι νομικοί.

§97ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι ὅλοι.

§98Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Νομίζω ἐμεῖς στὴν Ἤπειρον ἔχομεν τοὺς περισσοτέρους νομικούς. Βεβαίως, ἀσφαλῶς, εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μποροῦν νὰ ἔχουν μίαν ἐμπιστοσύνην γιὰ τὴν κρίσιν των. Πλὴν ὅμως, τὰ πράγματα τοὺς ἀναγκάζουν πολλὲς φορὲς νὰ εἶναι ἄδικοι ἢ τοὐλάχιστον νὰ φαίνωνται ἄδικοι ἀπέναντι τῶν ἀγροτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξῃ τὰ ὅσα ἔχει ἀποφασίσει.

§99Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὄχι θὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν συζήτησιν (γέλωτες).

§100Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ θεσμὸς τῆς Ἀγροφυλακῆς ἔχει κάποιαν ἰδιαιτέραν σημασίαν διὰ τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ πρόκειται νὰ ἀνακουφίσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ βελτιωθῇ ὁ θεσμὸς αὐτός. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ καὶ μία εἰδικὴ ἐκπαίδευσις καὶ νὰ διορίζωνται οἱ ἀγροφύλακες, νὰ ἔχουν ὅλοι κάποιο ἐχέγγυον, οὕτως ὥστε νὰ πραγματοποιηθῇ μία ἐγγύησις καὶ εἰς τὸ Κράτος καὶ εἰς τὰς κοινότητας εἰς τὰς ὁποίας— πιστεύσατε—μέχρι σήμερον τοὐλάχιστον ἐγώ, δὲν εἶμαι ὄχι ἱκανοποιημένος, ἀλλὰ εἶμαι ἀπελπισμένος ἀπὸ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ θεσμοῦ. Καὶ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ πρέπει νὰ ἐναποτεθῇ τοὐλάχιστον ἡ ἐξύψωσις αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ. Φοβοῦμαι ὅτι—δὲν θέλω βέβαια νὰ τὸ εἴπω μὲ πεποίθησιν—ἐγένετο ἀπόψε μία παρατήρησις τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει ὁ κ. Κουπαροῦσος. Φοβοῦμαι μήπως τυχὸν διὰ τὴν ἐκτροπὴν αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ, τρόπον τινά, ληφθοῦν καὶ πολιτικὰ κριτήρια, ἐπειδὴ ἡ Ἀγροφυλακὴ συνυφάνθη εἰς τὸ ἔργον της μὲ τὸν ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα, μήπως ἔχουν δημιουργηθῆ ὡρισμέναι ἐσφαλμέναι ἀντιλήψεις. Δὲν θέλω βέβαια νὰ τὸ υἱοθετήσω, πάντως ὅμως τὸ ἐκφράζω ὡς φόβον ἐπειδὴ τὸ ἐξέθηκεν ὁ κ. Κουπαροῦσος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰ βάρη τὰ ὁποῖα ἐναποτίθενται εἰς τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι σήμερον δὲν ἔχουν κἂν ἀναλάβει ἀπὸ τὸν συμμοριτοπόλεμον δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὰ σηκώνουν μόνοι των, οἱ ἴδιοι. Ἐφ’ ὅσον συμμετέχουν παντοῦ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας εἰσφορὰς ὑπὲρ τοῦ συνόλου νομίζω, ὅτι καὶ τὸ σύνολον θὰ πρέπει νὰ ἀναλάβῃ καὶ νὰ ἀνακουφίσῃ αὐτὰς τὰς κοινότητας καὶ νὰ γίνῃ μία ἰδιαιτέρα μεταχείρισις ἰδίᾳ εἰς τὰς ὀρεινὰς καὶ τὰς ἀκριτικὰς περιοχάς, διότι βλέπομεν ὁ κόσμος νὰ φεύγῃ καὶ νὰ μαζεύεται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ οὕτω θὰ δημιουργηθοῦν ὡρισμένοι κίνδυνοι.

§101ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί προτείνετε;

§102Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Προτείνω, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Καλαντζῆς, νὰ ἀποδοθῇ ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ καπνοῦ καὶ εἶναι δυνατὸν ἕνα ὡρισμένον ποσὸν νὰ πάῃ διὰ τὴν Ἀγροφυλακήν. Νομίζω ὅτι εἶναι ἡ μόνη λύσις. Ἐὰν δὲν εἶναι ἡ μόνη λύσις αὐτὴ τοὐλάχιστον ἕνα μικρὸ ποσοστὸν εἰς τὰς εἰσαγωγὰς ποὺ γίνονται εἰς πολυτελῆ εἴδη πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ ὡς φορολογία.

§103Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν εἰς τὰ εἰσαγόμενα εἴδη καὶ θὰ εἶναι δι’ ὅλους. Ὅλος ὁ λαός.

§104Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Νομίζω ὅτι...

§105Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἀπορῶ πῶς ἐπανέρχεσθε εἰς τὸν φόρον ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Δυστυχῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔκοψε τὸ μεγαλύτερο κονδύλι.

§106Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις φέρει τὴν εὐθύνην τοῦ θέματος. Ἐὰν θὰ τὸ λύσῃ τὸ θέμα θὰ εἶναι ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν θὰ μείνῃ ἐκεῖ εἶναι εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ σύνολον πάντως πρέπει νὰ ἀνακουφίσῃ τὰς περιφερείας. Ἐὰν οἱ ἀγροφύλακες εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὅταν δικάζουν, ὁ λαὸς—καὶ ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Βουδούρη—θὰ ἔχῃ τὸ αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης. Νομίζω ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ τρόποι.

§107Δ. ΖΕΡΒΑΣ. Ἡ ἐκλογὴ θὰ γίνεται ἀπὸ τὰς Κοινότητας;

§108Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Αἱ προτάσεις δύνανται νὰ γίνουν, ἀλλὰ δύναται ἡ Πολιτεία νὰ ἐπιλέξῃ ὡρισμένους καὶ νὰ τοὺς εἰσαγάγῃ εἰς μίαν σχολὴν καὶ δὲν γίνονται τύραννοι, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Βουδούρης. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ λέγεται, ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ καὶ ἡ Ἀγροφυλακὴ εἶναι τύραννοι, λυποῦμαι δέ, διότι δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. Βουδούρης νὰ τοῦ τὸ εἴπω. Βεβαίως χρειάζεται μία ἐκπαίδευσις ὅπως γίνεται καὶ εἰς τὴν Χωροφυλακὴν ὅπου αἱ ὑπάρχουσαι σχολαὶ ἀποδίδουν. Τὸ ἴδιο ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ εἰς τὴν Ἀγροφυλακήν. Ἑπομένως κάμνομεν ἔκκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διορθώσῃ τὴν ἐγκύκλιον, τὴν ὁποίαν ἀπέστελε καὶ νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ παρέμβασις τῶν Κοινοτήτων, διότι ἡ κατ’ εἶδος εἰσφορὰ ἐπέφερε μίαν διχογνωμίαν, ἡ ὁποία ἐπέφερε πλήρη ἀναστάτωσιν εἰς τὰς Κοινότητας. Ἢ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ εἰς εἶδος γενικῶς, ἢ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ εἰς χρῆμα, διότι οὔτε ἡ θέλησις ἀπὸ τοὺς ἀγροφύλακας ὑπάρχει ὅταν βλέπουν τὴν ἀμοιβήν των κατὰ διάφορον τρόπον. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν πάντα ταῦτα καὶ νὰ θελήσῃ νὰ προωθήσῃ τὸν θεσμὸν καὶ νὰ τὸν βελτιώσῃ, διότι τοῦτο ἀναμένουν καὶ οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν τὸν θεσμὸν αὐτὸν νὰ τὸν ἴδουν καλύτερον.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Στεφάνου ἔχει τὸν λόγον.

§110Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ ὠργανωμένη ἀγροτικὴ ἀσφάλεια ἐπέφερε τοὺς καρποὺς ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν ἀνοργάνωτον, τὴν παλαιὰν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν. Μέχρι τοῦ 1948 οἱ ἀγρόται καὶ κυρίως οἱ γεωργοὶ ἦσαν πλήρως εὐχαριστημένοι. Ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ἦσαν εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὴν ὠργανωμένην ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν ἦσαν οἱ κτηνοτρόφοι, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τὰς περισσοτέρας ζημίας. Μερικὰ σφάλματα φυσικὰ πάντοτε παρατηροῦνται εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας. Αὐτὰ εἶναι ἀναπόφευκτα σφάλματα, τὰ ὁποῖα διορθοῦνται. Κυρίως σήμερον ἡ ἀχίλλειος πτέρνα τῆς καταφορᾶς ἐναντίον τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας εἶναι αἴτια οἰκονομικά, διότι μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν διαπυλίων τελῶν κατὰ τὸ 1948 ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια ἐστερήθη 20–25 δισεκατομμ. δραχμῶν ἀπὸ εἰσφοράς. Καὶ διὰ νὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὴν ἀντιμισθίαν τῶν ἀγροφυλάκων ἠναγκάσθη νὰ αὐξήσῃ τὴν φορολογίαν, διότι ἀπὸ 800 δρ. ποὺ ἦτο τὸ 1946, τώρα ἔγινεν ἡ φορολογία αὐτὴ 3.000– 4.000 δρχ. Σήμερον τὸ συνολικὸν παράπονον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἶναι ἡ μεγάλη στρεμματικὴ φορολογία καὶ ἐνῷ ἡ φορολογία ἡ περικοπεῖσα ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν διαπυλίων τελῶν εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητος ἀνεπληρώθη ἐν τινι μέτρῳ ἄλλως πως, εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν δὲν ἐδόθη κανὲν ποσόν. Κατὰ τὴν γνώμην μου πρέπει νὰ συμμετάσχῃ καὶ τὸ Κράτος εἰς τὰ οἰκονομικὰ αὐτὰ βάρη, ἢ μᾶλλον νὰ ἀναλάβῃ ἕνα τμῆμα τῶν βαρῶν αὐτῶν. Δὲν ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει οἱ ἀγροφύλακες νὰ γίνουν μόνιμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, πρέπει νὰ παραμείνουν ὡς εἶναι, ἀλλὰ νὰ συμπληρώσῃ τὸ Κράτος τὸ ὀφειλόμενον ποσὸν ἐκ τῶν διαπυλίων τελῶν. Δηλαδὴ κατά τινα τρόπον τὸ Κράτος δέον νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν ὁπότε θὰ ἀνακουφίσῃ τὸν ἀγρότην ἀπὸ τὴν βαρεῖαν φορολογίαν. Ἡ Ἀγροφυλακὴ στοιχίζει περίπου 60–80 δισεκατομμύρια ἂν τὸ Κράτος συνεισφέρῃ 20–30 δισεκατομμύρια τὸ ζήτημα ἐλύθη. Τὸ ζήτημα εἶναι καθαρῶς οἰκονομικόν. Τώρα πόθεν θὰ εὕρῃ τὸ πεσὸν αὐτὸ τὸ Κράτος, αὐτὸ εἶναι λογαριασμὸς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὁ ἀγρότης ἔχει κάθε δικαίωμα νὰ ζητήσῃ τοῦτο, διότι ὁ ἀγρότης δι’ ὅλους συνεισφέρει καὶ δι’ ἐκεῖνον οὐδεὶς ἐνδιαφέρεται. Ὁ ἀγρότης τροφοδοτεῖ 17 διάφορα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, χωρὶς νὰ ἔχῃ καμμίαν ἀντιπαροχήν. Ἕνα συμβόλαιον νὰ συντάξῃ ὁ ἀγρότης θὰ πληρώσῃ 15 κονδύλια, θὰ πληρώσῃ «φόρον μεταβιβάσεως 3%, δημοτικὸν καὶ κοινοτικὸν φόρον, φόρον ὁδοποιΐας, πρόσθετα τέλη, συμβολαιογραφικὰ..........» (ἀναγινώσκει) Καὶ ἐν τούτοις ὁ ἀγρότης δὲν ἔχει ἰδικόν του ταμεῖον ὥστε νὰ δύναται νὰ πάρῃ μίαν ἀσπιρίνην. Ἑπομένως ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ κράτος νὰ συνεισφέρῃ κάτι τι διὰ νὰ ἀνακουφίσῃ τὴν θέσιν τοῦ δυστυχοῦς ἀγρότου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐὰν ἐνισχύσωμεν τὸ Ταμεῖον τῆς Ἀγροφυλακῆς ἠμπορεῖ νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τοὺς προορισμούς του. Ἡ εἴσπραξις τῆς στρεμματικῆς φορολογίας δέον ὡσαύτως νὰ μὴ γίνεται ἀπὸ τοὺς ἀγροφύλακας ἴσως ἀπὸ τοὺς ἐπιμελητὰς τῶν Ταμείων, ἀπὸ κοινοτικοὺς εἰσπράκτορας κλπ. Ὁ λόγος εἶναι ψυχολογικός. Ἡ φορολογία ἐπίσης δίκαιον εἶναι νὰ γίνῃ ποσοτικὴ βάσει τοῦ εἰσοδήματος καὶ ὄχι βάσει τῆς ἐκτάσεως ὡς εἶναι σήμερον. Θὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην πρότασιν, τὴν ὁποίαν οἱ κ. συνάδελφοι μέχρι τοῦδε δὲν ἔκαμαν. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ θέσις τῆς ἀγροφυλακῆς ἀνήκει φυσικῶς εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας.

§111ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόψωμεν διὰ τὴν Δευτέραν.

§112Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὴν Δευτέραν θὰ συζητηθῇ τὸ σταφιδικόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ δύο μῆνας νὰ συζητεῖται ἡ ἐπερώτησις περὶ ἀγροφυλακῆς.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ περιορίσωμεν τὸν χρόνον τῆς ὁμιλίας ἑκάστου εἰς 5′.

§114ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι, τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Θέλει νὰ διακόψωμεν διὰ τὴν Δευτέραν;

§116ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἀγροφυλακὴν ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 5.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.00′ μ.μ.).