1952.05.20
1,459 rows · 10,589 words · 228 turns
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 86η
Τρίτη 20 Μαΐου 1952
Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ
(Ὥρα 7.30′ μ. μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν)
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.
§4Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας Γʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Νεαπόλεως, διαμαρτυρομένης δι’ ἀκύρωσιν ἀποφάσεως Ὑπουργείου Παιδείας, περὶ ἐνισχύσεως διὰ 50.000.000 δραχμῶν, πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ διδακτηρίου τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀκτημόνων Ἀσσήρου Λαγκαδᾶ, ζητοῦντος ἐφαρμογὴν τῶν τίτλων καὶ ἀποβολὴν τῶν αὐθαιρέτως κατεχόντων κτήματα, πλήρη καὶ ἐπακριβῆ ἔλεγχον τῶν δικαιωθέντων κλήρου, διάθεσιν εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῶν κοινοχρήστων κτημάτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Περιβολίων Ὀλυμπίας, ζητοῦντος ἀναστολὴν χρεῶν Δημοσίου καὶ Τραπεζῶν λόγῳ τῆς, ἕνεκεν διαρκοῦς ξηρασίας, καταστροφῆς τῶν γεωργικῶν καλλιεργειῶν τῆς ὡς ἄνω περιφερείας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Πλατείας Λαγκαδᾶ, ζητοῦντος κατασκευὴν ἁμαξιτῆς ὁδοῦ, διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν γεωργικῶν των προϊόντων, ὕδρευσιν τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος διὰ γεωτρήσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐργατοτεχνιτῶν Καθαριότητος Δήμου Θεσσαλονίκης, ζητούντων αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου κατὰ 50%, ἐπέκτασιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας εἰς τὸ ἑξηκοστὸν ἔτος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων Ὑπαξιωματικῶν καὶ Ὁπλιτῶν παθόντων ἐν ὑπηρεσίᾳ Θεσσαλονίκης ζητοῦντος ὑπαγωγήν των εἰς νόμον 1924]49. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ν. Πλαγιαρίου (Θεσσαλονίκης), ζητοῦντος ὅπως εἰς τὰ τυχὸν τελεσθησόμενα ἔργα ὑδρεύσεως διὰ κρατικῆς ἀρωγῆς συμπεριληφθῇ καὶ ἡ ὡς ἄνω Κοινότης. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας, κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐφημεριδοπωλῶν Πατρῶν, ζητοῦντος ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐπεκτείνοντος τὴν ἀσφάλισιν παρὰ τῷ ταμείῳ Ἀσφαλίσεως ἐφημεριδοπωλῶν καὶ εἰς τοὺς ἐφημεριδοπώλας τῶν ἐπαρχιῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Λαχανοκήπων Νέας Μαγνησίας, ζητοῦντος μετάθεσιν τῆς ὑπηρετούσης εἰς τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον Λακώματος Χαλκιδικῆς, διδασκαλίσσης Ε. Ψαλτοπούλου, εἰς τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον Νέας Μαγνησίας Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας, κ. Γ. Ρουμάνης, καταθέτει ἀναφορὰν πολιτικῶν συνταξιούχων παλαιῶν πολεμιστῶν Ἀθηνῶν ζητούντων ὅπως ὑπολογισθῇ ἡ θητεία τοῦ κληρωτοῦ ὡς συντάξιμος δημοσία ὑπηρεσία. Οἱ βουλευταὶ Λακωνίας, κ.κ. Δ. Δαβάκης, Γ. Ρουμάνης, Π. Σταθόπουλος καὶ Ν. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων καὶ τῶν προέδρων συνεταιρισμῶν Σκάλας, Λεημόνος, Ἕλους, Βλαχιώτη, Μυρτιᾶς, Γραμματούσης, Γραμμούσης, κ.λ.π. διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων. Ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη.
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 2987]11–4–1952 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ, 24848] 2–5–1952 ἡμετέρου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν συνημένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1311]7–5–1952 ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀδελφάτου τοῦ Δημ. Νοσοκομείου «ἡ Ἐλπὶς» περὶ τοῦ ποσοῦ εἰς ὃ ἀνέρχεται ἡ ἡμερησία δαπάνη δι’ ἕκαστον ἀσθενῆ ὡς καὶ περὶ τῶν λόγων δι’ οὓς δὲν συνεπληρώθη ἡ θέσις τοῦ Ὑποδιευθυντοῦ τοῦ Ἱδρύματος καὶ νὰ γνωρίσωμεν ὅτι οὔτε ὑπὸ τοῦ ἐνεργοῦντος τὰς διοικητικὰς ἀνακρίσεις ἐπὶ τῶν καταγγελιῶν τοῦ κ. Νικολάου Χιώτη, Ἐπιθεωρητοῦ κ. Κ. Πουλάκου, οὔτε καὶ ὑπὸ τῆς διοικήσεως τοῦ Νοσοκομείου ἀνεφέρθη ὅτι δυσχεραίνεται ὁπωσδήποτε τὸ ἔργον τῆς ἀνακρίσεως ἐκ τῆς παραμονῆς τοῦ Διευθυντοῦ αὐτοῦ Ἀναστασίου Ἀναγνωστοπούλου ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, ἵνα ληφθῶσι μέτρα προσωρινῆς ἀπομακρύνσεως. Ἀθῆναι τῇ 9–5–1952 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ
Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς
Β. ΚΟΡΦΙΩΤΑΚΗΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΝ
«Η ΕΛΠΙΣ»
Ἀριθ. Πρωτ. 1311 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Δ)νσιν Τοπ. Αὐτοδ. Ἀθήνας Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 24839 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν 1) ὅτι κατὰ τὸ λῆξαν οἰκ. ἔτος 1950–51 τὸ σύνολον τῶν δαπανῶν τοῦ Ἱδρύματος ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 5.816.500.000 ἐπραγματοποίησαν δὲ κατ’ αὐτὸ 111333 ἡμέραι νοσηλείας. Κατ’ ἀκολουθίαν τὸ γενικὸν κόστος κατ’ ἀσθενῆ ἰσοδυναμεῖ πρὸς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 52250. Φανερὸν ὅτι ὁ ὑπολογισμὸς γίνεται ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ἀσθενῶν καὶ οὐχὶ τῶν ἐξωτερικῶν τοιούτων, διὰ τοὺς ὁποίους λειτουργοῦσιν ἐν τῷ Νοσοκομείῳ Ἰατρεῖα πασῶν τῶν εἰδικοτήτων καὶ ἐργαστήρια καὶ τῶν ὁποίων ἀσθενῶν ὁ ἀριθμὸς ἀνέρχεται εἰς 75000 ἐτησίως. 2) Ἡ θέσις τοῦ Ὑποδιευθυντοῦ δὲν συνεπληρώθη, διότι δὲν ἐκρίθη τοῦτο ἀπαραίτητον ὑπὸ τοῦ Ἀδελφάτου, ἐσχάτως δὲ διὰ τοῦ νέου ὀργανισμοῦ ἡ θέσις αὐτὴ καταργεῖται. Ἀθῆναι τῇ 7–5–1952 Μετὰ τιμῆς Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀδελφάτου
Δήμαρχος Ἀθηναίων
Χ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Α. Ν. 508]1937 «περὶ συστάσεως Ἀνωτάτου Πολεοδομικοῦ Ὀργανισμοῦ Πρωτευούσης». Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς (Ὑπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου 3250] 1924 «περὶ ἀπαγορεύσεως δικαιοπραξιῶν ἐπὶ ἀκινήτων.» Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τρόπου συμπληρώσεως κενῶν θέσεων Συμβούλων καὶ Γραφέων Στρατιωτικῆς καὶ Ναυτικῆς Δικαιοσύνης καὶ Δικαστικοῦ Σώματος Ἀεροπορίας» καὶ 2) «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 888]1949 Α. Ν. «περὶ καθορισμοῦ Ὅπλων καὶ Σωμάτων τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της, ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 479]7 Μαΐου 1952 πράξεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της, ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου 3250]1924» «περὶ ἀπαγορεύσεως δικαιοπραξιῶν ἐπὶ ἀκινήτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Σκουτέρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινων ἀφορώντων τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Στρατοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παμπούκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν τινῶν νόμων».
§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ ἐπιστολὴν τοῦ βουλευτοῦ κ. Βενέτη, ἔχουσαν ὡς ἑξῆς: «Κύριε Πρόεδρε, Παρακαλῶ νὰ ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀποχωρῶ τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Π.Ε.Κ. καί προσχωρῶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν. Ἐπίσης παρακαλῶ ὅπως μοὶ ἐπιτρέψητε κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῆς 20 τρέχοντος (αὔριον) καὶ πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ λάβω τὸν λόγον, ἵνα ἀναπτύξω εἰς τὸ Σῶμα τοὺς λόγους τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεώς μου.
Μετὰ τιμῆς
Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ»
§6Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω οἱ πρακτικογράφοι νὰ σημειώσουν αὐτὰ πού θὰ εἴπω μὲ προσοχὴν πρῶτον, καὶ δεύτερον, νὰ μὴ μὲ διακόψῃ κανείς.
§7ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἱστορικὸν αὐτὸ τὸ γεγονὸς θὰ μείνῃ!
§8Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Μάλιστα.
§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Αἶσχος, αἶσχος! (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§10Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἠκούσθη ἡ λέξις αἶσχος καὶ ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀνεκτή, θὰ ἤθελα νὰ τονίσω διὰ νὰ τὸ ἀκούσουν ὅλοι οἱ βουλευταί, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι πᾶς βουλευτὴς ἐκπροσωπεῖ τὸ Ἔθνος καὶ ὅτι εἰς τὴν παράδοσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου ὑπάρχει ἡ ἐλευθερία τοῦ βουλευτοῦ νὰ ἐκλέξῃ καὶ μετὰ τὰς ἐκλογὰς τὴν θέσιν του εἰς τὸ Κοινοβούλιον. Οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀμφισβητήσῃ εἰς οἱονδήποτε βουλευτὴν τὴν στοιχειώδη αὐτὴν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν παραδόσεων παρεχομένην δυνατότητα. Ἐπιτρέψατέ μου, κύριοι συνάδελφοι τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, νὰ τονίσω, ὅτι δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ κρίνω τὴν πρᾶξιν τοῦ κ. συναδέλφου ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, διότι μᾶς εὐνοεῖ. Ἐπειδὴ ἀκριβῶς μᾶς εὐνοεῖ, δὲν θέλομεν νὰ ἐκμεταλλευθῶμεν τὸ γεγονὸς. Ἀλλὰ ἀπὸ τυπικῆς, νομικῆς καὶ ἐθνικῆς ἀπόψεως, ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικῆς, ἀπὸ ἀπόψεως κοινοβουλευτικῆς παραδόσεως, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. Βενέτης, εἶναι ἀπολύτως ἐν τάξει καὶ οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ φωνάξῃ αἶσχος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).
§11Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν). Ἡ θέσις τοῦ ζητήματος ὅπως τὴν ἔθεσεν ὁ κ. Κανελλόπουλος εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτος. Θὰ τοῦ ἀπαντήσωμεν ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά μας. (Πολλοὶ βουλευταὶ ἐκ τῆς δεξιᾶς διαμαρτύρονται).
§12Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Παρακαλῶ τοὺς κ. συναδέλφους νὰ μὴ μὲ διακόπτουν.
§13Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Ὀρθῶς ἐζήτησεν ὁ κ. βουλευτὴς νὰ μὴ διακοπῇ καὶ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ μὴ τὸν διακόψουν. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι πρέπον αὐτὴν τὴν στιγμὴν σεῖς, κ. Κανελλόπουλε, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ὑποστηρίζετε μίαν θέσιν ἡ ὁποία προδικάζει τὸ συμπέρασμα, ἢ μᾶλλον τὴν γνώμην τῶν κυρίων συναδέλφων. Αὐτὸ εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως.
§14Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδεμίαν ἀπόφασιν προεδίκασα, διότι ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κρίνῃ τοὺς βουλευτάς, δὲν εἶναι δικαστήριον διὰ τοὺς βουλευτάς. Οὐδεμίαν ἀπόφασιν προεδίκασα. Ὡμίλησα περὶ τῆς ὑπαρχούσης παραδόσεως, διότι ἤκουσα λέξιν, ἡ ὁποία δὲν συνάδει πρὸς τὴν παράδοσιν τὴν κοινοβουλευτικὴν τοῦ τόπου καὶ μόνον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς συνταγματικῆς καὶ τῆς παραδόσεως τῆς κοινοβουλευτικῆς ὡμίλησα.
§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Ὄχι ὅμως καὶ διὰ τὴν ἠθικήν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§16Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Εἶμαι ἐξαιρετικὰ συγκεκινημένος, διότι ἡ ἀπόφασις τὴν ὁποίαν ἐπῆρα δὲν εἶναι ἀπὸ τὶς μικρὲς ἀποφάσεις καὶ οὔτε παιδὶ εἶμαι, οὔτε ἄμυαλος. Ὅταν κατέβηκα εἰς τὰς ἐκλογὰς παρῃτήθην ἀπὸ ἀντισυνταγματάρχης διὰ νὰ πολιτευθῶ καὶ τοῦτο τὸ ἔκαμα διατί νομίζετε; Διότι μοῦ εἶχεν ἀνατεθῆ ἀπὸ τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ ἡ ἀποστολὴ τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τῆς περιοχῆς Σερρῶν μέχρις Ἕβρου. Ἔπαυσα ἐπὶ δύο χρόνια νὰ ἀσχολοῦμαι μὲ τὰ στρατιωτικὰ ζητήματα καὶ ἠσχολήθην μὲ τὴν ὕπαιθρον, κύριοι, καὶ συνεχῶς μετέβαινον εἰς τὰ χωρία μὲ Νομάρχας, μὲ Διευθυντὰς Ὑπηρεσιῶν καὶ μὲ Ὑπουργούς. Δὲν εἶχον κανένα σκοπὸν νὰ πολιτευθῶ. Ὕστερα, ἀπὸ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπὶ δύο χρόνια ἔζησα εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ 20 χρόνια ὡς ἀξιωματικός, πάλιν εἰς τὴν ὕπαιθρον— διότι οὐδέποτε εἶχον ὑπηρετήσει εἰς τὰς Ἀθήνας—ἐπανεστάτησεν τὸ μέσα μου καὶ εἶπον, ὅτι ἀπὸ τῆς θέσεως τοῦ στρατιωτικοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἠμπορέσω νὰ κάμω κάτι, ἐνῷ ἀπὸ τῆς θέσεως τοῦ πολιτικοῦ—ἐὰν κατώρθωνα νὰ ἐκλεγῶ βουλευτὴς—ἴσως νὰ ἐπετύγχανον πολὺ περισσότερα. Δι’ αὐτὸ ἐπολιτεύθην, κύριοι. Δὲν ἐπολιτεύθην διὰ νὰ λέγωμαι βουλευτής, ἀλλ’ ἐπολιτεύθην, διὰ νὰ ἐργασθῶ διὰ τὸν τόπον. Εἰς τὰς ἐκλογὰς κατῆλθον μὲ τὸ κόμμα τῆς ΕΠΕΚ, διότι ἐπίστευον καὶ πιστεύω εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς ΕΠΕΚ κ. Ν. Πλαστήραν. Τὸν πιστεύω ὡς ἕνα μεγάλον ἀνθρωπιστήν, ἕνα ἁγνὸν πατριώτην, ὁ ὁποῖος ἠνάλωσεν ὅλην του τὴν ζωὴν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὰ Ἑλληνικὰ πράγματα. Ἀλλά, δυστυχῶς, ἡ μοῖρα, ὅπως τὸν καθένα ἀπὸ ἡμᾶς, ἠμπορεῖ νὰ κτυπήσῃ, ἠσθένησεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Π.Ε.Κ., ὁ κ. Νικ. Πλαστήρας, καὶ κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τῆς θέσεώς του, νὰ διεκδικήσῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον πιστεύει.
§17ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διαφωνοῦν οἱ ἰατροί. (Θόρυβος).
§18Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἐγώ, κύριοι, διατυπώνω τὴν γνώμην μου. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι) .....................
§19Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄς ἀκούσωμεν τὸν κ. συνάδελφον μὲ ἠρεμίαν καί, κατόπιν, νὰ εἴπωμεν καθεὶς τὴν γνώμην του.
§20Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Τιμῶ καὶ σέβομαι τὸν κ. Ν. Πλαστήραν, καί, τὸ εἶπον καὶ σήμερον, τὸν λατρεύω. Ἀλλά, περισσότερον αὐτὴν τὴν στιγμήν, λατρεύω τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὴν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα).
§21Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τί σοῦ εἶπε, σήμερα, ὁ κ. Πλαστήρας; .... (Θόρυβος–κωδωνοκρουσία).
§22Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἠναγκάσθην νὰ ὑποβάλω παραίτησιν ἀπὸ τοῦ κόμματος τῆς Ε.Π.Ε.Κ.
§23ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐξελέγητε μὲ τὴν σημαίαν τῆς Ε.Π. Ε.Κ. (Θόρυβος).
§24ΕΤΕΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ παραιτηθῇς ἀπὸ βουλευτής, ἐὰν εἶσαι ἔντιμος πολιτικός. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).
§25Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Παρακαλῶ νὰ μὴ διακόπτετε. Ἠναγκάσθην, λοιπόν, νὰ φύγω ἀπὸ τὸ Κόμμα τῆς Ε.Π.Ε.Κ., καὶ νὰ προσχωρήσω εἰς τὸν «Ἑλληνικὸν Συναγερμόν», διότι....
§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἠρωτήσατε τὸν λαόν;
§27Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Μάλιστα. Τὸν ἠρώτησα ἐπὶ 20 ἡμέρας.
§28Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διὰ τῶν ἐκλογῶν;
§29Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἠναγκάσθην νὰ προσχωρήσω, λέγω, εἰς τὸν «Ἑλληνικὸν Συναγερμόν», διότι διψῶ ἀπὸ δυναμικὴν ἡγεσίαν, ἁπλουστέραν καὶ νοικοκυρευμένην κρατικὴν μηχανήν, καὶ αὐτὴν πιστεύω, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν τοῦ κ. Ν. Πλαστήρα, ὅτι, μόνον, ὁ Στρατάρχης Παπάγος, δύναται νὰ τὴν δώσῃ (παρατεταμένα χειροκροτήματα), καὶ νὰ ἀξιοποιήσῃ τὴν κρατικὴν μηχανήν, ὅπως ἠξιοποίησε δύο φορὰς τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν, καὶ ἐδημιούργησε καὶ τὸ ἔπος τῆς Ἀλβανίας, καὶ κατετρόπωσε καὶ τὸν κομμουνισμόν. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα).
§30Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Τὸ τὶ ἦτο ὁ Παπάγος, δὲν τὸ ἠξεύρατε τὸν Σεπτέμβριον, ποὺ ἐπήγατε μὲ τὴν Ε.Π.Ε.Κ.;
§31Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἐπίστευον εἰς τὴν ἀλλαγήν.
§32Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Τότε ὑβρίζετε τὸν Στρατάρχην Παπάγον καπηλικώτατα.
§33Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ποτέ. Ἔχω μάρτυρα τὸν κ. Λυμπέρην εἰς ὅλας τὰς περιοδείας μου. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι). Τὸ Σύνταγμα, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ἄρθρον 67 καθορίζει, ὅτι οἱ βουλευταί, ἀντιπροσωπεύουν τὸ Ἔθνος καὶ ὄχι μόνον τὴν ἐκλογικήν των περιφέρειαν. Καλὸν θὰ ἦτο, εἰς τὸ Σύνταγμα νὰ συμπεριλαμβάνηται καὶ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ καθορίζῃ καὶ τὴν ἀποστολὴν τοῦ βουλευτοῦ. Τὸ ποῖος πρέπει νὰ εἶναι ὁ βουλευτής, ὅλοι λέγομεν, ὅτι τὸ ξεύρομεν. Ἀλλ’ ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω ἐγώ, πῶς τὸν φαντάζομαι τὸν βουλευτήν.
§34ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Μάθημα θὰ μᾶς κάμῃς;
§35Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἠθικὴν διδασκαλίαν δὲν δεχόμεθα.
§36Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ γνωρίζῃ τὰς ἀνάγκας καὶ τὰς ἐλλείψεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς ὑπαίθρου.
§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀφήσατε τὶς θεωρίες.
§38Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Καὶ πρὸ παντὸς τὴν κρατικὴν μηχανήν... (Θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι)...
§39Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν ἐκπροσωποῦντα τὴν ἀξιωματικὴν Ἀντιπολίτευσιν ὅτι, ἕνας βουλευτὴς δύναται νὰ κρίνῃ ποία εἶναι ἡ θέσις του ἐν τῇ Βουλῇ, ἀλλὰ λυποῦμαι διότι, ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος, ἔθεσεν ὡς λόγον τῆς μεταστάσεώς του ἕνα γεγονὸς λυπηρόν. Τὴν ἀσθένειαν τοῦ ἀρχηγοῦ μου, καὶ ὅτι ἔθεσε τὸ ζήτημα ἐπὶ προσωπικοῦ ἐπιπέδου. Αὐτὸ δημιουργεῖ, φυσικῷ τῷ λόγῳ, ἕνα αἴσθημα λύπης εἰς τὰς τάξεις τῶν Κυβερνητικῶν βουλευτῶν, ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν εὑρίσκεται ἐν ἀναρρώσει ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Π.Ε.Κ. ἓν ἐκ τῶν μελῶν τῆς Ε.Π.Ε.Κ. βγαίνει καὶ λέει ὅτι, εἶμαι ἀπηλπισμένος, δὲν περιμένω ἀπὸ σὲ τίποτε, καὶ δι’ αὐτὸ ἀφίσταμαι. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ θέσις αὐτή, εἶναι ἀτυχεστάτη καὶ θὰ προκαλέσῃ ζητήματα ἐντὸς τῆς αἰθούσης. Καὶ εἴτε δι’ ἄλλον λόγον, εἴτε διὰ λόγον διαφωνίας, ἐὰν ὑπῆρχε προσωπικὸν ζήτημα νὰ τὸ ἐκθέσῃ ὁ κ. συνάδελφος, ἀλλὰ τὸ γεγονὸς ὅτι, ἠσθένησεν ὁ Ἀρχηγὸς καὶ σπεύδομεν νὰ τὸν ἐγκαταλείψωμεν, προδικάζει τὸ μέλλον τρόπον τινά. Εἶναι ἕνα πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ δημιουργήσῃ ζητήματα ἐντὸς τῆς αἰθούσης. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναβάλωμεν αὐτὴν τὴν συζήτησιν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἔχῃ κάποιον ἀντίκτυπον. Αὐτὸ εἶναι ἀντίθετον πρὸς ἓν ἀνθρώπινον αἴσθημα, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ τοὺς βουλευτὰς τοὺς Κυβερνητικούς. Καλλίτερον εἶναι νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις. (Φωναί, ὄχι αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ).
§40Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Εἶναι προσωπική σας γνώμη, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πᾶς βουλευτὴς δύναται νὰ μεθίσταται.
§41Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Συμβαίνει αὐτὸ δι’ ὡρισμένους λόγους.
§42Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ὄχι, ὄχι, εἶναι σπάνιαι αἱ περιπτώσεις αὐταί.
§43Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐτονίσθη κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι ἔφυγεν ὁ Καραμαούνας καὶ ὁ τάδε καὶ ὁ τάδε. Ἡμεῖς δηλοῦμεν, ὅτι ὑπῆρχε μία συνεργασία κομμάτων πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἐπανῆλθον οἱ συνεργαζόμενοι εἰς τὰ κόμματά των. Ἡ πολιτική μας εἶναι ἡ ἰδία. Οὔτε ἀπεσκιρτήσαμεν, οὔτε προσεχωρήσαμεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).
§44Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Εἰς τοὺς ἐκλογεῖς τοῦ 1951 ὑπεσχέθημεν εἰς τὸν λαὸν ἀλλαγήν. Βεβαίως, δὲν δύναται οὐδεὶς νὰ κατακρίνῃ ἀπολύτως τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν διότι τὸ χρονικὸν διάστημα δὲν εἶναι πολύ. Δι’ αὐτὸ καὶ καθορίζεται ἐκλογικὸν διάστημα τετραετίας. Ἀλλὰ πρῶτοι τὰς ἐξαγγελίας τὰς ὁποίας ὑπεσχέθημεν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποκέντρωσιν, τὴν αὐτοδιοίκησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων, τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἐργασίας, ἔργα μεγάλα, νοικοκυρεμένην κρατικὴν μηχανήν, δὲν τὰς ἐπραγματοποιήσαμεν. Ἐὰν ἐπὶ 8 μῆνας μέσα εἰς τὴν Βουλὴν ἔβλεπον νομοσχέδιον εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ὑπῆρχε πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ νοικοκυρέψῃ τὴν κρατικὴν μηχανὴν πρῶτον καὶ δεύτερον ἐὰν ἐπίσης ἔβλεπα προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ φανῇ στοργικὴ πρὸς τὴν ὕπαιθρον, τὴν κατάστασιν τῆς ὁποίας γνωρίζομεν ὅλοι—μὲ μαῦρες σημαῖες κατεβαίνουν – δὲν ἔχουν νὰ φᾶνε πεινοῦν.... (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ἀριστερᾶς, κωδωνοκρουσίαι).
§45Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον μίαν διακοπὴν (διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς δεξιᾶς, θόρυβος) Κύριε Πρόεδρε, (ἐν μέσῳ κωδωνοκρουσιῶν) ἐπὶ ἑνὸς σημαντικωτάτου θέματος...... συνεχῶς ἀπὸ τὴν πτέρυγα αὐτὴν ἀπευθύνονται κραυγαὶ εἰς τὴν Μόσχαν καὶ εἰς τὴν Σόφιαν........ Τὸ γεγονὸς εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἐὰν θέλῃ ὁ «Συναγερμὸς» νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν.
§46ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ. Ὄχι, καμμίαν.
§47Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Πρέπει νὰ τὸ εἴπω, δείχνει τὴν ἀντίληψίν του, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι μόνον ὁ Συναγερμὸς. Αὐτὸς εἶναι ὁ κίνδυνος τοῦ νέου διχασμοῦ τοῦ Ἔθνους. Ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶχε τὴν ἀτυχίαν νὰ πέσῃ εἰς τὰ χέρια των. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς, θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς δεξιᾶς).
§48Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Πρὸς τοὺς βουλευτὰς τῆς δεξιᾶς πτέρυγος). Σᾶς παρακαλῶ, νὰ μὴ θορυβοῦμεν ἡμεῖς, νὰ θορυβοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ποὺ ἔχουν θορυβηθῆ. (Χειροκροτήματα).
§49Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ὁ πόνος μου, κύριοι καὶ ἡ ἀπόφασίς μου νὰ φύγω ἀπὸ τὸ Κόμμα τῆς ΕΠΕΚ δὲν εἶναι διότι δὲν ἐκτιμῶ καὶ δὲν σέβομαι τὸν Ἀρχηγόν της τὸν Νικόλαον Πλαστήραν. Ἐπαναλαμβάνω, τὸν λατρεύω. Ἀλλὰ πρὸ τῆς οἰκτρᾶς καὶ ἀπηθλιωμένης καταστάσεως τῆς ὑπαίθρου καὶ πρὸ τῆς καταστάσεως νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν ὁ Νικόλαος Πλαστήρας αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ πιάσῃ τὰ ἡνία τοῦ Κράτους καὶ νὰ μὴ μπορῇ νὰ δώσῃ κατευθύνσεις, ἠναγκάστηκα νὰ ἀποχωρήσω τῆς ΕΠΕΚ καὶ νὰ προσχωρήσω ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει δυναμικὴ ἡγεσία, τὴν ὁποίαν διψῶ, ἡγεσία ἡ ὁποία δίδει τὴν ἐλπίδα κρατικῆς μηχανῆς νοικοκυρεμένης. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς). Ἠκούσθη ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἀπὸ Ἀρχηγοὺς, ἀπ’ Ὑπουργοὺς καὶ βουλευτάς, διὰ τὴν ὕπαιθρον ἡ ὁποία ταλαιπωρεῖται, ὅτι τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος εὑρίσκεται εἰς «τὴν.........». (ἀναγινώσκει)
§50Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ποιὸς τὰ εἶπεν αὐτά;
§51Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ὅλοι οἱ Ὑπουργοί, οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ ὅλοι ὅσοι ἀσχολοῦνται μὲ αὐτὰ τὰ πράγματα.
§52Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ἀντὶ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν μετάστασίν του, ἐπερωτᾷ, νὰ καταθέσῃ σχετικὴν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία νὰ συζητηθῇ μὲ τὴν σειράν της.
§53Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του, ὅτι ἐὰν δὲν ἐγένοντο αἱ διακοπαί, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Βενέτης θὰ εἶχε τερματίσει τὸν λόγον.
§54Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. συνάδελφος νὰ κάμῃ ἐπερώτησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ καταθέσῃ μίαν ἐπερώτησιν ἡ ὁποία νὰ συζητηθῇ.
§55Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ βουλευτὴς ὁ λαμβάνων μίαν ἀπόφασιν, οἵα ἡ ἀπόφασις τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ κ. Βενέτης, ἔχει τὸ δικαίωμα, ὄχι ἁπλῶς νὰ διακηρύξῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ θεμελιώσῃ τὴν ἀπόφασίν του.
§56Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν ἠμπορεῖ νὰ στηρίξῃ ἐπερώτησιν μὲ τήν πρόφασιν, ὅτι ἀποχωρεῖ. Αὐτὸ εἶναι ἐναντίον τοῦ Κανονισμοῦ.
§57Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι γίνεται τρόπον τινὰ ἕνας ἐκβιασμὸς τοῦ κ. συναδέλφου διὰ τῆς δημιουργίας συνεχοῦς θορύβου ἀποσκοποῦντος εἰς τὸ νὰ μὴ ἀκουσθῇ ἡ φωνή του. Ἐπίσης γίνεται μία προσπάθεια τοῦ ἐκ τῶν προτέρων ἐκφοβισμοῦ οἱουδήποτε ἄλλου βουλευτοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐλάμβανε τὴν πρωτοβουλίαν καὶ θὰ ἐλάμβανεν ἀνάλογον ἀπόφασιν. (Χειροκροτήματα).
§58Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Ποῖος ἐκβιάζεται; (Θόρυβος).
§59Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς διεκηρύξαμεν, ὅτι οἱ βουλευταὶ ὅλων τῶν κομμάτων εἶναι ἐλεύθεροι νὰ μεταστοῦν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς κόμματος εἰς τὸ ἄλλο. Τὸ ἴδιον ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς βουλευτὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, εἶναι ἐλεύθεροι ν’ ἀποχωρήσουν. Ἄλλως τε, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου μας, ὑπάρχουν πλεῖστα παραδείγματα μεταστάσεως βουλευτῶν καὶ ὄχι μόνον ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλα Κοινοβούλια καὶ συγκεκριμένως θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ παράδειγμα τοῦ ἀειμνήστου Μακδόναλτ, ἡγέτου τῶν Ἄγγλων ἐργατικῶν, ὁ ὁποῖος ἐγκατέλειψε τὸ κόμμα του καὶ προσεχώρησεν εἰς τὴν ἄλλην παράταξιν καὶ ἐτέθη μάλιστα ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἄλλης παρατάξεως. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι νοητὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ θεωρῆται αὐτὸ ἀτόπημα πολιτικόν. Καὶ εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ὑπάρχουν μέλη αὐτῆς, ὅπως οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Βιομηχανίας οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν ἐγκατέλειψαν τὸ Κόμμα ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ ὁποίου ἐξελέγησαν (χειροκροτήματα) καὶ οἱ ὁποῖοι εἰς τὰς ἐκλογὰς μετέστησαν ἀπὸ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὸ κόμμα τῆς ΕΠΕΚ. Τότε ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἐθεωρεῖτο θεμιτή, σήμερον ἡ πρᾶξις τοῦ κ. Βενέτη δὲν θεωρεῖται θεμιτή.
§60Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ.
§61Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι σεῖς.
§62Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν ὑπεστήριξα τοιοῦτόν τι. Ὅσον ἀφορᾷ ἐμένα καὶ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, δὲν μετέστημεν εἰς ἄλλο Κόμμα. Ἡμεῖς ἤλθομεν εἰς διαφωνίαν ἐντὸς τοῦ Κόμματος, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν συνέβη μέ τὸν κ. Βενέτην. Προσήλθομεν εἰς σύσκεψιν τῶν κοινοβουλευτικῶν μελῶν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν διεφωνήσαμεν ἐπὶ τῆς ἀκολουθητέας πολιτικῆς καὶ μᾶς ὑπεδείχθη, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ παραμείνωμεν καὶ ἐμείναμεν ἀνεξάρτητοι μέχρι τέλους τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα). Ἀπεχωρήσαμεν, ἀλλὰ δὲν προσεχωρήσαμεν εἰς ἄλλο κόμμα, δὲν ἐκάμαμεν μετάστασιν ἀπὸ κόμματος εἰς κόμμα. Ἐὰν θέλῃ, ἐπαναλαμβάνω, ὁ κ. Βενέτης νὰ κάμῃ κριτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἂς ἐγγράψῃ μίαν ἐπερώτησιν νὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν ἐπερωτήσεων. Ἀπόψε δὲν εἶναι ἡμέρα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις.
§63Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου συνεδριάζει ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ καπνοῦ καὶ ἀκόμη δὲν συνεζητήθη τὸ καπνικὸν θέμα.
§64Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Δημοκοπεῖτε αὐτὴν τὴν στιγμήν.
§65Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἔφυγον οἱ βουλευταὶ τοῦ Συναγερμοῦ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ ἠξεύρετε αὐτό.
§66Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω δὲν ἔφυγα ἀπὸ τὸ Κόμμα τῆς ΕΠΕΚ νὰ πάω εἰς τὸν Συναγερμόν, διότι εἶναι καλλίτεροι φίλοι ἐδῶ. Ὄχι, κύριοι, ὅλοι οἱ βουλευταὶ ὅλων τῶν παρατάξεων εἶναι ἄξιοι καὶ τοὺς τιμῶ. Δὲν ἔφυγα ἀπὸ τὸ Κόμμα τῆς ΕΠΕΚ, διότι ἐδῶ εἶναι καλλίτερα, ἢ ὑπάρχει κάτι ἄλλο. Ἔφυγα, διότι πιστεύω καὶ διψῶ διὰ δυναμικὴν ἡγεσίαν καὶ διὰ νοικοκύρευμα τῆς κρατικῆς μηχανῆς· αὐτὸ εἶναι. Διότι ὁ ἀγρότης αὐτὴν τὴν στιγμὴν στενάζει καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ χρόνια τώρα φυλάει μὲ τὸ ὅπλον ὡς Μ.Ε.Α. καὶ δὲν ἔτυχε τῆς στοργῆς τοῦ Κράτους ἐπὶ ἔτη τώρα. Καὶ ὅταν ἐγκαταλείψωμεν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἐγκαταλείπομεν ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, διότι ὅταν ὁ ἀγρότης εὐημερῇ, εὐημερεῖ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός.
§67ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὴ εἶναι δημοκοπία. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§68Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Διὰ νὰ μὴ ὀξύνω περισσότερον τὰ πράγματα, παραιτοῦμαι τῆς περαιτέρω ὁμιλίας μου μαὶ δηλῶ τοῦτο (Θόρυβος).
§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι συστηματικὴ ἡ ἀντίδρασις. Ὅσοι δὲν φοβοῦνται, δὲν ἀντιδροῦν εἰς τοὺς λόγους τῶν ἀντιπάλων των. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐκδηλώνετε αὐτὴν τὴν ἔμμονον προσπάθειαν τῆς ματαιώσεως τῆς ὁμιλίας του κ. Βενέτη, ἀποδεικνύει αὐτό, ὅτι φοβεῖσθε τὰ ὅσα λέγει. (Χειροκροτήματα). (Θόρυβος).
§70Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Διὰ νὰ μὴ ἐρεθίσω περισσότερον τὰ πράγματα, παραιτοῦμαι τῆς περαιτέρω ὁμιλίας, ἀλλὰ δηλῶ τοῦτο, παρ’ ὅλον ὅτι αἱ ἐλλείψεις τῆς ὑπαίθρου εἶναι τόσαι, ὅπως σᾶς ἀνέπτυξα ἐν μέρει, ἐν τούτοις οὐδέποτε ἠσχολήθημεν μὲ τὴν ὕπαιθρον, διότι δὲν μᾶς ἀφῆκαν οἱ Μπελογιάννηδες, τὰ μέτρα ἐπιεικείας. (Χειροκροτήματα).
§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατετέθη ἐπίσης ἡ ἑξῆς δήλωσις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κερασσώτη: Κύριε Πρόεδρε, Διὰ τῆς ἀπὸ 25 Φεβρουαρίου 1952 δηλώσεώς μου καθώρισα τοὺς λόγους τῆς διαφωνίας μου πρὸς τὴν Ε.Π.Ε.Κ. ὡς πρὸς ὡρισμένα σημεῖα καὶ ἐδήλωσα ὅτι παραμένω ὡς ἀνεξάρτητος. Ἡ ἐξέλιξις τῶν πολιτικῶν πραγμάτων τῆς χώρας μὲ ἔπεισεν, ὅτι ἡ ἐξασθένισις τῶν κομμάτων τοῦ Κέντρου θὰ εἶναι εἰς ἄκρον ἐπιβλαβὴς διὰ τὰ συμφέροντα τῆς Πατρίδος καὶ τοῦ λαοῦ μας καὶ διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ Πολιτεύματος καὶ τῶν ἐλευθέρων θεσμῶν. Ὡς ἐκ τούτου παρὰ τὰς ἐπιφυλάξεις μου καὶ διαφωνίας μου νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ ἐπάνοδός μου εἰς τὴν πολιτικὴν παράταξιν τῆς Ε.Π.Ε.Κ, διότι φρονῶ, ὅτι ἡ προσωπικὴ διαφωνία μου ἐπὶ μεμονωμένων θεμάτων ὀφείλει νὰ ὑποχωρήσῃ πρὸ τοῦ γενικοῦ συμφέροντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαΐου 1952
Ὁ Δηλῶν
Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ
Βουλευτὴς Ἀθηνῶν Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης ἔχει τὸν λόγον.
§72Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι λυπηρὸν τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἐκλογῆς τοῦ κ. Βενέτη, ἠκούσθησαν ψίθυροι καὶ ἐκυκλοφόρησαν ὡρισμέναι διαδόσεις. (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι.
§73Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. (Θόρυβος).
§74Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. (Ὑπ. Συν]σμοῦ). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀντιστρέψω τὰ ὅσα εἴπατε πρὸ ὀλίγων λεπτῶν. Ἐὰν δὲν ἐφοβεῖσθε θὰ ἠκούατε.
§75Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω ὅτι διὰ τῆς ἀποφάσεως τὴν ὁποίαν ἐλάβατε νὰ δώσετε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. συνάδελφον προέβητε εἰς μίαν κατ’ οὐσίαν παράβασιν τοῦ κανονισμοῦ.
§76ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Βεβαίως.
§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἠρέμως, κύριοι, νὰ ὁμιλήσω. Τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι τόσον ἀσφαλές. Ἔχω καὶ ἐγὼ τὰς ἀμφιβολίας μου καὶ τὰς θέτω ὑπ’ ὄψει καὶ τοῦ κ. Προέδρου καὶ τῆς Βουλῆς. Νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ἡ ἀπόφασίς σας οὐσιαστικὴν παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ κατὰ τοῦτο: Ὅτι ἐγκαινιάζετε, διὰ τῆς ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν ἐλάβατε, ἡ κριτικὴ ἀμέσως τῶν πράξεων τῶν βουλευτῶν, πράξεων ἀναφερομένων εἰς τὴν συνείδησίν των, δι’ αὐτὸ καὶ ἐδώσατε εἰς τὸν κ. Βενέτην πρὸ τῆς ἡμ. διατάξεως τὸν λόγον. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ, τὸ ὁποῖον, βεβαίως, δὲν τὸ προβλέπει ὁ Κανονισμὸς καὶ δι’ αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορήσω τὸν κ. Πρόεδρον, ὅτι παρεβίασε τύποις τὸν Κανονισμόν, ἀποτελεῖ πάντως μίαν οὐσιαστικὴν παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ κατὰ τοῦτο: Ὁ κ. Πρόεδρος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ δώσῃ εἰς ἕνα ἐκ τῶν κ. συναδέλφων τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερ. διατάξεως, διὰ νὰ καθορίσῃ ὁ κ. συνάδελφος τὴν θέσιν του ἤ, διὰ νὰ ἀναπτύξῃ ἐπεῖγον θέμα καὶ νὰ κρίνῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος ἐὰν ὑπάρχῃ θέμα ἐπεῖγον ἢ ἐὰν ὑπάρχῃ θέμα προσωπικόν. Διὰ τὸν κ. Βενέτην ὑπῆρξε θέμα προσωπικόν. Ἐξελέγη ὡς βουλευτὴς τῆς Ε.Π.Ε.Κ., διετέλεσεν ἐπὶ μῆνας ὡς βουλευτὴς τῆς Ε.Π.Ε.Κ., ἔλαβε μίαν μεγάλην ἀπόφασιν.
§78Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Νὰ σώσῃ τὴν Ἑλλάδα!!
§79Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔλαβε μίαν μεγάλην ἀπόφασιν κρινομένην διαφορετικὰ ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὸν Συναγερμόν, κρινομένην διαφορετικὰ ἀπὸ σᾶς, οἱ ὁποῖοι ἀνήκετε εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν, κρινομένην ὅμως ἀπὸ τὴν μεγάλην πλειονότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὅπως τὴν κρίνομεν ἡμεῖς (χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς). Ὁ κ. Βενέτης λοιπόν, ἔλαβε μίαν μεγάλην ἀπόφασιν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ὀρθῶς ἔπραξε δώσας εἰς τὸν κ. Βενέτην τὸ δικαίωμα νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀπόφασίν του πρὸ τῆς ἡμερ. διατάξεως. Ἐὰν ὅμως αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅλοι οἱ κ.κ. συνάδελφοι καὶ ἡμεῖς οἱ ἀνήκοντες εἰς τὸν Συναγερμὸν καὶ σεῖς οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν θελήσωμεν νὰ λάβωμεν τὸν λόγον, διὰ νὰ κρίνωμεν......
§80Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Βενέτης τὴν μαρτυρίαν μου. Μὴ ξεχνᾶτε αὐτό. Καὶ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ εἴπω τά σῦκα–σῦκα καὶ ἡ σκάφη– σκάφη, ὡς πρὸς τὸν κ. Βενέτην. (Θόρυβος).
§81Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως, ἐὰν ἐγκαινιάσῃ ὁ κ. Πρόεδρος αὐτὴν τὴν τακτικήν, νομίζω, ὅτι οὐσιαστικῶς γίνεται μία παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§82Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὁμιλεῖ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.
§83Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ τελειώσω τὴν φράσιν. Διότι κατ’ οὐσίαν παραβιάζει τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἔχει μόνον εἰς ἐκτάκτους περιστάσεις νὰ δίδῃ πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως τὸν λόγον. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβε. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει οἱ κ.κ. βουλευταὶ νὰ λάβουν τὸν λόγον ἐπὶ τῶν ὅσων ἔπραξε καὶ εἶπεν ὁ κ. Βενέτης.
§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βενέτης ἔκαμεν ἐπίκλησιν τῆς μαρτυρίας τοῦ κ. συναδέλφου καὶ νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ προσωπικοῦ ζητήματος καὶ δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον εἰς ἐμὲ νὰ ἀρνηθῶ εἰς τὸν κ. συνάδελφον νὰ ὁμιλήσῃ. Δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ τὸ κάμω.
§85Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ διαφωνήσω. Εἶναι νομικὴ ἡ διαφωνία μου, δὲν εἶναι πολιτικὴ καὶ ἂς εἴμεθα ἤρεμοι ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἐὰν νομίζετε καὶ νομίσῃ ἡ Βουλὴ ὅτι ἡ δεδομένη ὑφ’ ὑμῶν ἑρμηνεία εἶναι ἡ ὀρθή, θὰ ἀκούσωμεν τὸν κ. συνάδελφον, ἀλλὰ ποῖον εἶναι καὶ ποῖον δὲν εἶναι προσωπικὸν θέμα, αὐτὸ τὸ ὁρίζει ὁ Κανονισμὸς ρητῶς. Ἡ μνεία ἁπλῶς τοῦ ὀνόματος, ἑνὸς ἐκ τῶν κ. συναδέλφων δὲν δίδει εἰς τὸν κ. συνάδελφον τὸ δικαίωμα νὰ ἀνέλθῃ ἀμέσως εἰς τὸ βῆμα. Πρέπει διὰ νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα ὄχι μόνον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῆς ἡμερησίας διατάξεως, νὰ ἔχουν πληρωθῆ ὡρισμένα ὅρια προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐὰν προσεβλήθη ὑπὸ τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Βενέτης ὁ κ. συνάδελφος, ἐὰν παρεποίησε τὴν γνώμην του, ἐὰν ἐσημειώθησαν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγει ὁ Κανονισμὸς τότε καὶ μόνον τότε, ἔχει ὁ κ. Πρόεδρος τὸ δικαίωμα νὰ τοῦ δώσῃ τὸν λόγον.
§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπεκαλέσθη τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. συναδέλφου.
§87Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Κανελλόπουλος, ἐκπρόσωπος τοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διεμαρτυρήθη καθ’ ὑμῶν, κύριε Πρόεδρε, διότι παρὰ τὸν Κανονισμὸν ἐπετρέψατε εἰς τὸν κ. συνάδελφον νὰ ὁμιλήσῃ. Δὲν θέλω νὰ τοῦ εἴπω ὅσα ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ὑπουργὸς εἶπεν, ἀνταποδίδων τὸ φιλοφρόνημα, τὸ ὁποῖον ἔκαμε πρὸ ὀλίγου πρὸς ἡμᾶς, ὅτι τάχα φοβούμεθα ὅσα λέγει ὁ κ. Βενέτης καὶ διὰ τοῦτο διαμαρτυρόμεθα. Δὲν θέλω δὲ νὰ ἀνταποδώσω καὶ ἐγὼ τὸ φιλοφρόνημα αὐτὸ, ὄχι διότι δὲν πιστεύω ὅτι ἔτσι εἶναι τὸ πρᾶγμα, δηλαδὴ ὅτι φοβεῖται ὁ Συναγερμὸς τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ διότι δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ οὐσία τῆς ἀντιρρήσεώς μου. Ἡ οὐσία τῆς ἀντιρρήσεώς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὁ ἀξιότιμος κ. Κανελλόπουλος μὲ ὅλον τὸ κῦρος καὶ τῆς ἀτομικῆς του ἐξαιρετικῆς προσωπικότητος καὶ τῆς ἰδιότητός του ὡς ἀντιπροσώπου τοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διετύπωσε πολιτικὴν ἄποψιν, ἡ ὁποία ἀμέσως ἐγὼ εἶπα, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον οὔτε εἰς ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς—μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὴν φράσιν, ἀλλὰ εἶναι ἀντίρρησις εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ Συναγερμοῦ—οὔτε εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τερματίσῃ τὴν συζήτησιν καὶ νὰ ἀφίσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἔρμαιον τῆς ἐντυπώσεως τὴν ὁποίαν προκαλεῖ ἡ ἀσύστατος καὶ ἀβάσιμος πολιτικὴ καὶ νομικὴ θεωρία τοῦ κ. Κανελλοπούλου. Ἅπαξ ἐτέθη τὸ θέμα ἔχομεν δικαίωμα νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας διὰ νὰ διαφωτίσωμεν καὶ τὴν Βουλὴν καὶ πρὸ παντὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Δὲν εἶναι προνόμιον οὔτε προσωπικῶς τοῦ κ. Κανελλοπούλου, οὔτε τοῦ Συναγερμοῦ γενικώτερον νὰ θέτουν ζητήματα καὶ νὰ μὴν ἀναμένουν ἀπάντησιν. Ζητοῦμεν λοιπὸν νὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς ἡμᾶς νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας. Δὲν πρόκειται περὶ παρωνυχίδος, πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν ἠθικὴν τάξιν. Θὰ εἴπωμεν λοιπὸν καὶ ἡμεῖς τὴν γνώμην μας μὲ τὴν αὐτὴν ἐλευθερίαν καὶ μὲ ἴσον δικαίωμα ὡς τὴν εἶπε καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος.
§88Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).
§89Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ συμπληρώσω ἐπικαλούμενος καὶ ἐγὼ ἐξ ἴσου, ὅπως ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Κανελλόπουλος τὴν κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου μας. Εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1924, ὅταν ὁ τότε βουλευτὴς Σεχιώτης ἐζήτησε πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως τὸν λόγον διὰ νὰ παραπονεθῇ κατὰ τῆς τότε Κυβερνήσεως Παπαναστασίου διὰ μίαν ἀταξίαν, ἡ ὁποία εἶχε γίνει εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἔλαβον μέρος ὅλοι οἱ βουλευταί, ὁλονύκτιος ἐγένετο ἡ συζήτησις καὶ κατέληξεν εἰς σοβαρωτάτην πολιτικὴν συζήτησιν. Πῶς λοιπὸν ὁ Συναγερμὸς ἐπικαλεῖται παραδείγματα ἐκ τῆς πολιτικῆς ἱστορίας τοῦ παρελθόντος, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὰς ἰδικάς του ἀπόψεις καὶ δὲν ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὸ δικαίωμα νὰ ἐπικαλεσθῶμεν θετικὰ παραδείγματα ἀπὸ τὴν ἱστορίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου; (Χειροκροτήματα). Γνωρίζομεν πόσον τὸν πονεῖ ἡ συζήτησις τὸν Συναγερμόν. Θὰ τὰ ἀκούσῃ ὅμως εἴτε θέλει, εἴτε δὲν θέλει. (Χειροκροτήματα).
§90Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τί νὰ ἀκούσῃ, κύριε συνάδελφε ἐξ Ἀρκαδίας, ὁ Συναγερμός; Δὲν κυβερνᾷ ὁ Συναγερμός. Θέλετε νὰ φέρετε σεῖς ζήτημα πολιτικὸν εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως; Φέρετέ το. Εἶναι περίεργος ἡ τοποθέτησις εἰς τὴν ὁποίαν προέβητε καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικῆς καὶ εἶσθε ἄριστος νομικὸς καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ προβῆτε εἰς τοιαύτην τοποθέτησιν. Εἶναι δὲ περίεργο ἡ τοποθέτησις, εἰς τὴν ὁποίαν προέβητε ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικῆς, διότι ἀμφισβητεῖτε τὸ δικαίωμα τῶν βουλευτῶν νὰ καθορίζουν τὴν στάσιν των ἐν τῇ Βουλῇ. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς νομίζω, ἀξιότιμε κύριε ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφε, ὅτι ἠστοχήσατε. Διότι δὲν κρίνεται ὁ Συναγερμός, διὰ νὰ τὰ ἀκούσῃ ὁ Συναγερμός. Ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ μῆνας κυβερνᾷ, ἡ Κυβέρνησις ἔπραξεν ἢ παρέλειψε νὰ πράξῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ πράξῃ ἢ ἔπραξε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν ὤφειλε νὰ πράξῃ καὶ ἑπομένως, ἐὰν ἐπεκταθῇ ἡ συζήτησις, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς δὲν προκαλοῦμεν, ἀλλὰ τὴν ὁποίαν σεῖς ἐπιθυμεῖτε νὰ προκαλέσητε, ἐὰν ἐπεκταθῇ ἡ συζήτησις αὐτὴ θὰ σημαίνῃ κριτικὴν κατὰ τοῦ μὴ κυβερνῶντος Συναγερμοῦ. Εἶναι περίεργος λοιπὸν ἡ παρέμβασίς σας, ἡ ὁποία, ἐπιτρέψατέ μου νὰ προσθέσω καὶ αὐτό, μηδεμίαν σχέσιν εἶχε μὲ τὸν κανονισμὸν τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθητε, διὰ νὰ λάβετε τὸν λόγον.
§91Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ μόνον περίεργον εἶναι, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Κανελλόπουλος, δὲν ἀντελήφθη ἐκεῖνο ποὺ εἶπον. Ἐγὼ δὲν ἔθεσα οὐδὲν ζήτημα. Ἐγὼ κρίνω τὴν θέσιν τοῦ θέματος, ὅπως τὴν ἔθεσε ὁ κ. Κανελλόπουλος, θέσιν τοῦ θέματος, διὰ τὴν ὁποίαν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἔσπευσα νὰ εἴπω, ὅτι δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτος.
§92Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.
§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τελειώσῃ προηγουμένως ὁ ὁμιλητής.... (Θόρυβος).
§94Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ὁμιλῶ.
§95Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι συνάδελφοι. Ὅπως ὀρθότατα, διετυπώθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Κανελλόπουλον, αὐτὸ τὸ θέμα, ἡ παραφυάς, ἡ συζητουμένη, ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ ἐζητήσαμεν τὸν λόγον, δὲν εἶναι θέμα πολιτικόν, ἀντιδικίας, Κυβερνήσεως ἢ κυβερνώσης πλειοψηφίας πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Εἶναι θέμα νομικόν, ἀφορᾷ μίαν καλόπιστον βεβαίως, καὶ δημοκρατικὴν ἑρμηνείαν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Εἶναι περιττόν, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐξάρῃ κανεὶς τὸ πόσον, πολύτιμον ἀπόκτημα εἶναι ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, ὡς πρὸς τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι καθορίζουν τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου, αἱ ὁποῖαι εἶναι κατ’ ἐξοχὴν δημοκρατικαὶ διατάξεις, διότι δὲν ἐπιτρέπουν τὴν καταδυνάστευσιν τῆς μειοψηφίας ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας.
§96Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Οὔτε τὸ ἀντίθετον.
§97Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Οὔτε τὸ ἀντίθετον βεβαίως.
§98Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ κάμετε, σεῖς σήμερον.
§99Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Σήμερον ὁμιλοῦμεν, ὅπως ὡμιλήσατε καὶ σεῖς. Λοιπὸν συνεχίζω. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, πότε ὁ βουλευτής, ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ ζητήματος προσωπικοῦ, οἷον ἐπεκαλέσθη, ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος. «Ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος ὁμιλεῖ ὁ βουλευτὴς—δηλαδὴ θεωρεῖται ζήτημα προσωπικὸν—πᾶσα μομφὴ κατά τινος βουλευτοῦ......... (ἀναγινώσκει).........». Ἡ πρώτη περίπτωσις δὲν ὑπάρχει, ἀναμφισβητήτως καὶ οὐδεμία μομφὴ ἐξετοξεύθη κατὰ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ, τοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος. Ἡ δευτέρα περίπτωσις εἶναι: «Ἡ ἀπόδοσις γνώμης ἀλλοίας......... (ἀναγινώσκει).........».
§100Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπεκαλέσθη.
§101Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Ἡ ἐπίκλησις τῆς γνώμης, ἑνὸς βουλευτοῦ, συμφώνου πρὸς τὰ λεγόμενα δὲν εἶναι ἐπίκλησις γνώμης ἀλλοίας, εἶναι ἐπίκλησις γνώμης ὁμοίας. (Θόρυβος). Ἀφίσατε παρακαλῶ νὰ τελειώσω. Δὲν εἶναι ἐλευθερία λόγου αὐτή. Δὲν δύναται νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Τὸν κ. Μπακόπουλον δὲν τὸν διακόψαμεν.
§102ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς θὰ κρίνῃ.
§103Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Μάλιστα Ἐκφράζομεν τὴν γνώμην μας, πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὄντα ἐν προκειμένῳ, ἁρμόδιον, ὡς βοήθημα, ἐὰν μᾶς ἐπιτρέπῃ τῆς ἰδέας τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ διαμορφώσῃ. Λέγει ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, ὅτι ζήτημα προσωπικόν, θεωρεῖται ἡ ἀπόδοσις γνώμης ἀλλοίας. Ἐὰν εἶναι ἀληθὲς καὶ δὲν τὸ ἀμφισβητῶ, ὅτι ἐπεκαλέσθη ὁ ἀξιότιμος κατελθὼν τοῦ βήματος, τὸν συνάδελφόν του, ἐὰν εἶναι ἀληθές, καὶ τὸ δεχόμεθα τοῦτο, τὸν ἐπεκαλέσθη, διὰ νὰ διατυπώσῃ γνώμην σύμφωνον καὶ οὐχὶ γνώμην ἀλλοίαν. Ἄλλως ὑπάρχει παραποίησις τοῦ Κανονισμοῦ καὶ μεταβολή του. Ὑπάρχει ὅμως ἐξ ἄλλου καὶ μία τοποθέτησις ἐπιβοηθητική, ἡ ὁποία ἐπιβοηθητικὴ τοποθέτησις, ἀπολύτως ἐνισχύει τὴν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου κ. Κανελλοπούλου διατυπωθεῖσαν γνώμην, ὅτι, δηλαδή, οὐσιαστικῶς εἰπεῖν, πρόκειται περὶ μιᾶς παραβιάσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Πρόκειται περὶ μιᾶς οἱονεὶ νοθείας τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Ὁ βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἀποχωρεῖ ἀπὸ ἕνα κόμμα διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς ἄλλο κατ’ οὐδεμίαν οἰκονομίαν τοῦ Πολιτεύματος, οὐδὲ κἂν ἠθικὴν οἰκονομίαν εἶναι ἀντικείμενον κρίσεως τῶν συναδέλφων ἐν τῇ Βουλῇ. Ὁ βουλευτής, θὰ δώσῃ λόγον ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἀποφάσεώς του, πρῶτον εἰς τὴν ἰδίαν του συνείδησιν καὶ δεύτερον εἰς τὸν λαόν, ὀψέποτε, προσέλθῃ καὶ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν ἐπιδοκιμασίαν του. Εἶναι ἀπαράδεκτον ἐπὶ προσωπικῆς στάσεως τοῦ βουλευτοῦ, ἐπὶ προσωπικοῦ, δηλαδή, ζητήματος τοῦ βουλευτοῦ, τοποθετοῦντος τὴν θέσιν του, ἐν τῇ Βουλῇ, νὰ εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ ἀσκηθῇ κριτικὴ ὑπὸ τῶν συναδέλφων του. Συνταγματικῶς, δημοκρατικῶς καὶ ἠθικῶς εἶναι ἀπαράδεκτον. (Χειροκροτήματα).
§104Α. ΠΑΛΛΗΣ. Οὐχὶ ἠθικῶς.
§105Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἶμαι βέβαιος ὅτι σοβαρῶς δὲν ὑποστηρίζει ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅσα ἐξετέθησαν προηγουμένως. Ὅταν ἕνας βουλευτὴς μεθίσταται εἰς ἕνα ἄλλο κόμμα, ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ὅταν γίνεται δεκτὸς εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις τὸν στέλλει ἐπὶ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ κατηγορήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν νὰ ἀπαντήσῃ. Εἶναι πολιτικὸν τὸ ζήτημα. Ἄλλο, ὅτι εἷς βουλευτὴς δὲν δύναται νὰ φέρῃ ἀποτέλεσμα. Ἐὰν ἦσαν 5 ἢ 10 θὰ ἐζήτουν τὴν ἀνατροπὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ ἐπήρχετο ἀμέσως πολιτικὸν θέμα. Ποῖος τὸ ὑποστηρίζει αὐτό; Ἐὰν δὲν τὸν ἐδέχοντο καὶ ἦτο ἁπλῶς ἀνεξάρτητος βουλευτής, τότε βεβαίως ἠδύνατο νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἔδωσεν ἐξήγησιν καὶ ἐτελείωσε τὸ ζήτημα. Ἐφ’ ὅσον ἀνῆλθεν ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ κατηγόρησε τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις θὰ ἀπαντήσῃ. Οὐδεὶς δύναται νὰ μᾶς ἀρνηθῇ τὸ δικαίωμα αὐτό. Ἐὰν θέλετε νὰ θέσετε πολιτικὸν ζήτημα, νὰ τὸ θέσετε, (Χειροκροτήματα—θόρυβος].
§106Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Εἶπον ὅτι.... (ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του δὲν ἀκούεται).
§107Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς κ. Βενέτης συνώδευσε τὴν δήλωσίν του ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, δι’ ἑνὸς λόγου καὶ εἰς τὸν λόγον αὐτὸν ἐπεκαλέσθη πραγματικὰ περιστατικά, διὰ τῶν ὁποίων κατηγόρησε τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον, ἐπεκαλέσθη δὲ τὴν ἰδικήν μου μαρτυρίαν, διὰ νὰ δώσῃ πειστικότητα εἰς τὰ πραγματικὰ περιστατικά. Ἔχω καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσω εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Βενέτης. Δι’ αὐτὸ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, καὶ εἶμαι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ, ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ὁ κ. συνάδελφος.
§108Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Εἶναι αἶσχος, κύριε Πρόεδρε, ἀπόψε. Δὲν εἶναι πράγματα αὐτά. (Θόρυβος—διαμαρτυρίαι—κωδωνοκρουσίαι).
§109Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. Βενέτης ἀνεγίνωσκεν ἁπλῶς μίαν δήλωσιν, τότε δὲν θὰ ἀνηρχόμην εἰς τὸ βῆμα.
§110Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ κ. Κανελλόπουλος προηγουμένως τὸ ἐπεκαλέσθη, κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἐκ συστήματος ὁ κ. συνάδελφος χρησιμοποιεῖ τὴν λέξιν «αἶσχος», ἤθελα νὰ ξεύρω ἐὰν διὰ τὸν συνάδελφον ἐπιτρέπεται. Τότε νὰ πάῃ ἐκεῖ ποὺ μπορεῖ νὰ τὸ πῇ αὐτό. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§111Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος λόγῳ τοῦ θορύβου).
§112Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τὰ πραγματικὰ περιστατικά, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Βενέτης τὴν μαρτυρίαν μου, ἔχουν ὡς ἑξῆς: Πρὸ τῆς ἀνόδου τοῦ ἀξιοτίμου κ. βουλευτοῦ εἰς τὴν Καβάλλαν ἀνῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Ἀρχηγοῦ μας Πλαστήρα. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς δεξιᾶς).
§113Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θέλω νὰ διακόψω τὸν θόρυβον, ὄχι σᾶς, διὰ νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὁ κ. Βενέτης ἀπαντῶν εἰς παρατήρησιν γενομένην, ὅτι ἐπετίθετο κατὰ τοῦ Στρατάρχου Παπάγου κατὰ τὰς ἐκλογάς, εἶπεν, ὅτι ἐπικαλεῖται τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Λυμπέρη, ὅτι οὐδέποτε ἔπραξε τοῦτο. Ἐὰν αὐτὸ εἶπεν ἀπαντῶν ὁ κ. Βενέτης, ὁ κ. Λυμπέρης, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπικαλεσθῇ καὶ ζήτημα προσωπικόν, ἔστω κατ’ ἐπιείκειαν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα, ἢ μᾶλλον, ἔπρεπε νὰ ἐγερθῇ ἀπὸ τῆς θέσεώς του τότε καὶ νὰ εἴπῃ: «Εἰς τὴν τάδε περίπτωσιν κ. Βενέτη, κακῶς μᾶς λέγεις αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐπετέθης κατὰ τοῦ κ. Παπάγου».
§114Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐπεκαλέσθη τὴν μαρτυρίαν μου ἐπὶ τῶν πραγματικῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα τὸν ὡδήγησαν εἰς τὴν ἀποσκίρτησιν καὶ ὀφείλω νὰ ξεσκεπάσω ὁλόκληρον τὴν ὑπόθεσιν. (Θόρυβος).
§115Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Λυμπέρης νὰ ἀγορεύσῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἐὰν ἐπιμένετε εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, ὁ Συναγερμὸς εἶναι μετὰ λύπης του ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπῃ, ὅτι δὲν τηρεῖτε ὅπως πρέπει τὸν Κανονισμόν.
§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί λέγει ὁ Κανονισμός; Ἐπιτρέπει νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.
§117Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς δὲν δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. Λυμπέρην νὰ ὁμιλήσῃ παρὰ μόνον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, δηλαδὴ νὰ εἴπῃ......
§118Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις καὶ ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω. (Φωναί, θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς δεξιᾶς). Καὶ ἐπεκαλέσθη, κ. Πρόεδρε, τὴν μαρτυρίαν μου ἐπὶ τῶν γεγονότων ποὺ εἶπε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν τὴν συνεδρίασιν διὰ 10 λεπτά. (Ὥρα 08.30′ μ. μ.).
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ
(Ὥρα 09.00 μ. μ.).
§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης ἔχει τὸν λόγον.
§121Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ μὲ διακόψετε. Θὰ ὁμιλήσω μόνον τρία λεπτὰ καὶ ἐπὶ τῶν σημείων ἀκριβῶς ἐκείνων, εἰς τὰ ὁποῖα ὁ κ. Βενέτης ἐπεκαλέσθη τὴν μαρτυρίαν μου ἐπὶ τῆς προϊστορίας, ἡ ὁποία τὸν ὡδήγησεν εἰς τὸ σημερινόν του διάβημα. Ἡ προϊστορία αὐτὴ ἔχει ὡς ἑξῆς καὶ ἔχει ὅπως τὴν ἐξέθεσεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος. Ὅταν πρὸ 20 περίπου ἡμερῶν μετέβη ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὸν Ἀρχηγόν μας, τὸν Στρατηγὸν Πλαστήραν, τοῦ εἶπεν, ὅτι θὰ μεταβῇ εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ θὰ ἐξάρῃ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶχε δηλαδὴ ἕως ἐκείνην τὴν στιγμὴν τίποτε, κανένα παράπονον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Μετέβη ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἀλλὰ εἰς τὴν Γραδοὺνα τοῦ ἔρριξαν πέτρες.
§122Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ψεύδεσθε. Ἡ Γραδοὺνα μὲ ἀγκαλιάζει.
§123Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ ἐντιμότης εἰς τὴν πολιτικὴν ἀπαιτεῖ ὅπως ὁ διαφωνῶν συνάδελφος προηγουμένως ἐπισκέπτεται τὸν Ἀρχηγόν του καὶ ἐκθέτει τὰ τῆς διαφωνίας του. Αὐτὸ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν ἐγένετο. Ἀντιθέτως μάλιστα, ἐνῷ εἴπατε καὶ εἰς τὸν Ἀρχηγόν, ὅτι θὰ μεταβῆτε νὰ ἐξάρετε τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, μετέβητε ἐπάνω, συνεννοήθητε μὲ ὡρισμένους παράγοντας, κατηγορήσατε τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἤλθατε ἐδῶ, χωρὶς νὰ δῆτε τὸν Ἀρχηγὸν καὶ κατεθέσατε δήλωσιν ἀποσκιρτήσεως. Ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα, ἐφ’ ὅσον ἐπεκαλέσθητε τὴν μαρτυρίαν μου. Εἰς οὐδένα προεκλογικὸν λόγον ὡμιλήσατε ἐναντίον τοῦ Στρατάρχου, ὡμιλήσατε ἐναντίον τοῦ περιβάλλοντος τοῦ Στρατάρχου καὶ εἴπατε, ὅτι ἀποτελεῖται ἀπὸ διεφθαρμένα στοιχεῖα. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ κρίνουν τὸν κ. συνάδελφον, εἶναι πράγματι οἱ ψηφοφόροι τῆς Καβάλλας. Οἱ ψηφοφόροι ἐν δεδομένῃ περιπτώσει θὰ δώσουν τὴν δέουσαν ἀπάντησιν εἰς ὑμᾶς. Ὡμιλήσατε, κ. συνάδελφε, καὶ εἴπατε, ὅτι λατρεύετε τὸν κ. Πλαστήραν.
§124Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Μάλιστα καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω.
§125Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὁ Ἀρχηγός μας εἰς τὰς 10.30 π. μ. τῆς σήμερον σᾶς εἶπε τὰ ἑξῆς: Εἶσθε ἀξιωματικός, κ. Βενέτη. Καὶ ἀπηντήσατε μάλιστα. Εἶσθε συνταγματάρχης; Καὶ ἀπηντήσατε μάλιστα. Καὶ σᾶς λέγει ὁ κ. Πλαστήρας: «Κύριε Βενέτη, ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας οἱ ἀξιωματικοὶ χάνουν τὴν τιμήν των. Ὑμεῖς ἐχάσατε αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν τιμήν σας καὶ μόνον ἡ αὐτοκτονία ἐπαναφέρει τὴν τιμὴν τοῦ ἀξιωματικοῦ»....... (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο δημιουργεῖται θόρυβος καὶ φωναὶ διαμαρτυρίας ἐκ τῆς δεξιᾶς, ὁ Πρόεδρος κρούει ὅλους τοὺς ἠλεκτρικοὺς κώδωνας πρὸς ἀποκατάστασιν ἡσυχίας. Ὅλοι οἱ βουλευταὶ ὄρθιοι διαμαρτύρονται καὶ χειρονομοῦν, δημιουργεῖται πανδαιμόνιον. Ὡμιλοῦν πολλοὶ βουλευταὶ ὁμοῦ χωρὶς νὰ ἀκούωνται).
§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5 λεπτά. (Ὥρα 09.10′ μ. μ.).
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ
(Ὥρα 09.15′ μ. μ.). Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.
§127Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Νομίζω, ὅτι τὸ Σῶμα ἔχει κάθε συμφέρον νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις αὕτη μὲ ἠρεμίαν καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν ἀγορητὴν νὰ συντομεύσῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τὴν ὁμιλίαν του, ὥστε νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις. Ἔχω νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπορίαν μου; ὅτι παρεξηγήθην, ὡς ἀνεφέρθη ὁ συνάδελφος κ. Λυμπέρης, διότι μετέφερα μίαν ὁμιλίαν γενομένην μεταξὺ ὀπαδοῦ καὶ ἀρχηγοῦ ἐξ ἧς δὲν ἠμπορεῖ νὰ θιγῇ ἡ ἄλλη πτέρυξ τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ἔχῃ ἀποσαφηνισθῆ, ὅτι ὁ βουλευτὴς ἔφυγεν ἀπὸ τὸ κόμμα καὶ πρὶν λάβῃ τὴν ἀπόφασιν ἦλθεν εἰς συζητήσεις μὲ τὸν ἀρχηγόν, φυσικὸν εἶναι νὰ ἔλαβε μίαν ὀξύτητα ἡ συζήτησις. Ἁρμόδιος νὰ τὴν διαψεύσῃ εἶναι ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος Καβάλλας κ. Βενέτης καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ καὶ δὲν ἔχει εὐθύνην ὁ ὁμιλῶν. Νομίζω, ὅτι ἐὰν ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι κατὰ ἕνα τρόπον ἀποτελοῦμεν ἡγετικὰ στελέχη, ἠθέλαμεν νὰ κατεβάσωμεν τοῦ βήματος, ἕνα ἀγορητὴν ἀνήκοντα εἰς τὴν ἄλλην παράταξιν, θὰ δώσωμε τὸ σύνθημα μιᾶς συρράξεως καὶ νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ὑπαρχηγὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ δὲν εἶχε τοιαύτην πρόθεσιν, διότι ἄλλως θὰ ἐκινδύνευεν ἡ Βουλὴ νὰ δείξῃ ἕνα θέαμα συρράξεως. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν μετὰ τὸν ἀγορητὴν θέλει νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Κανελλόπουλος, ἄλλως νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις χωρὶς νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἄλλος συνάδελφος.
§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.
§129Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως ἠκούσαμεν μὲ ἀπόλυτον προσοχὴν καὶ ἠρεμίαν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἡμεῖς οἱ ἀπαρτίζοντες τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, ἔτσι παρακαλῶ καὶ ὑμεῖς νὰ ἀκούσετε μὲ ἠρεμίαν τὰ ὅσα θὰ εἴπω: Συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι πρέπει καὶ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἠρεμία εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ ἐπειδὴ ἔθιξε τὴν στάσιν μου τὴν προσωπικήν, θὰ παρακαλέσω νὰ βεβαιωθῇ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος καὶ ἅπαντες οἱ κ. κ. συνάδελφοι νὰ βεβαιωθοῦν, ὅτι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα ὄχι διὰ νὰ καταβιβάσω τὸ κ. ἀγορητὴν ἀλλὰ διὰ νὰ τὸν παρακαλέσω, ὅπως πρὸς ἀποτροπὴν ἐπεισοδίων νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν βαρεῖαν φράσιν. Δι’ αὐτὸ ἀνῆλθον ἀκριβῶς διὰ νὰ προλάβω τὰ ἐπεισόδια. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς εἶπον εἰς τὸν κ, Λυμπέρην ὅταν ἀνῆλθον, τὸν παρεκάλεσα δι’ ἕνα λεπτὸν νὰ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω δύο λέξεις ἢ ὁ ἴδιος νὰ ἀνακαλέσῃ. Ἐζήτησα καὶ ζητῶ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ κ. Λυμπέρης ἐπικαλεσθεῖσαν συζήτησιν— μεμονωμένην φράσιν—λεχθεῖσαν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν κ. Βενέτην, ὁ ὁποῖος ἀπήρτιζεν ἕως χθὲς μέλος τῆς ΕΠΕΚ. Δὲν γνωρίζομεν ἐὰν τὴν φράσιν αὐτὴν τὴν εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως, Αἱ φράσεις τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Λυμπέρης ὑπῆρξαν πάρα πολὺ βαρεῖαι, ἀφοροῦν τὴν τιμὴν μέλους τῆς Βουλῆς καὶ δὲν γνωρίζομεν ἄλλως τε ἐὰν ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν κ. ἀρχηγὸν τῆς Κυβερνήσεως τὸν κ. Πλαστήραν. Ἠκούσαμεν τὰς φράσεις ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ κ. Λυμπέρη καὶ ὁ κ. Λυμπέρης, ὁ ἐκστομίσας τὴν φράσιν, ἔχει καθῆκον νὰ ἀνακαλέσῃ. Δὲν εἶναι νοητὸν οἱοσδήποτε συνάδελφος νὰ ἐπαναλαμβάνῃ φράσιν οἱουδήποτε ἄλλου ἔστω καὶ μέλους τῆς Βουλῆς εἰς βάρος συναδέλφου, ἔστω καὶ λεχθεῖσαν, ὅταν αὕτη θίγῃ τὴν τιμὴν ἄλλου συναδέλφου. Τὸ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἠκούσαμεν εἰς τοὺς δρόμους νὰ λέγεται τὸ Α ἢ Β περὶ τοῦ τάδε συναδέλφου, ὅτι στερεῖται οὗτος τῆς τιμῆς του ἢ ὅτι τὸ εἶπεν οἱοσδήποτε ἄλλος ἔστω καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὸ δὲν καλύπτει τὸν ἀγορητήν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν προέβη εἰς τὴν διατύπωσιν καμμιᾶς φράσεως, ἑπομένως ὁ κ. Λυμπέρης ἐξεστόμισε δημοσίᾳ τὴν λεχθεῖσαν φράσιν καὶ δι’ αὐτὸ θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ τὴν ἀνακαλέσῃ. Εἶναι στοιχειώδης ὑποχρέωσίς του νὰ τὸ πράξῃ αὐτὸ καὶ εἶναι ἐπίσης ὑποχρέωσις τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Βουλῆς νὰ τὸ ἀπαιτήσῃ τοῦτο διὰ νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀλληλοσεβασμός.
§130Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Νομίζω, ὅτι ἡ θεωρία τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Κανελλόπουλος εἶναι ἀμφιβόλου λογικῆς.
§131Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπα τί εἶπεν ὁ κ. Πλαστήρας.
§132Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι εἶσθε νευρικός. Νομίζω εἶπα, ὅτι ἡ ἀναπτυχθεῖσα θεωρία εἶναι ἀμφιβόλου λογικῆς. Ἐδῶ μετεφέρθη μία συνομιλία λαβοῦσα χώρα τὸ πρωΐ ἢ χθὲς τὸ βράδυ καὶ εἷς ρήτωρ ἀνέφερε τὸ περιεχόμενον τῆς συνομιλίας αὐτῆς. Κατὰ ποίαν λογικὴν θὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φράσιν ταύτην ὁ ἀγορητὴς ἀφοῦ ἔλαβε χώραν ἡ συνομιλία καὶ εἶναι πραγματικὸν γεγονὸς τοῦτο. Νὰ εἴπῃ ὁ ἀγορητής, ὅτι δὲν ἔχει οὕτω τὸ περιεχόμενον τῆς συνομιλίας; Ὅτι συμμερίζεται ἢ ὄχι τὴν γνώμην τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Κυβερνήσεως; Αὐτὸ εἶναι πρᾶγμα ποὺ δὲν ἐνδιαφέρει κανένα. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει εἶναι τὸ τί διημείφθη μεταξὺ Ἀρχηγοῦ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Βενέτη. Τώρα κατὰ ποίαν λογικὴν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακαλέσῃ τι ὁ ρήτωρ, τὸ ὁποῖον δὲν εἶπεν αὐτὸ δὲν τὸ ἐννοῶ.
§133Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν θὰ ἀμφισβητήσω τὴν λογικὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἡ λογική του εἶναι γνωστὴ καὶ συνδέεται με πολλὰς πράξεις καὶ ἐμφανίσεις εἰς τὴν Βουλήν, αἱ ὁποῖαι κρίνονται ὑφ’ ἑκάστου ὅπως ἕκαστος νομίζει, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητῶ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ.
§134Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Φαντασθῆτε τί λογικὸν κατασκεύασμα εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, ἐφ’ ὅσον τόσας προσπαθείας καταβάλλετε διὰ νὰ ἀποδείξετε, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἀνάκλησις.
§135Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζω, ὅτι κατὰ τὰ ἔτη τῆς κατοχῆς ἠσχολεῖσθε μὲ τὴν κριτικὴν τοῦ καθαροῦ λόγου.
§136Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Κατὰ τὰ ἔτη τῆς κατοχῆς ὄχι ἠσχολούμην μὲ ἄλλα, πρὸ τῆς κατοχῆς καὶ μετ’ αὐτήν.
§137Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ εἰς τὴν κριτικὴν τοῦ καθαροῦ λόγου ὑπάρχει καὶ τὸ περίφημον κεφάλαιον τὸ ὁποῖον γνωρίζετε τοῦ περὶ λογισμῶν, δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς δὲν παρεξηγῶ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον διετύπωσε τὴν σειρὰν τῶν συλλογισμῶν του ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. (Χειροκροτήματα).
§138Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Σωστό.
§139Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔλεγον λοιπόν, ὅτι ὁ κ. Λυμπέρης ὀφείλει νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φράσιν ὡς υἱοθετουμένην ὑπ’ αὐτοῦ.
§140Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Πρόκειται περὶ γεγονότος.
§141Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ φράσις αὕτη δὲν ἐξηνέχθη δημοσίᾳ ὑπὸ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐλέχθη ὑπὸ τοῦ κ. Λυμπέρη. Ὁ κ. Λυμπέρη πρέπει νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν συμμερίζεται τὴν τυχὸν διατυπωθεῖσαν κρίσιν τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Κυβερνήσεως, κρίσιν τὴν ὁποίαν εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἀδύνατον νὰ διετύπωσε ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, ὅτι δηλαδὴ δὲν συμμερίζεται τὴν τυχὸν διατυπωθεῖσαν κρίσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἷς ἐκ τῶν ἐν τῇ Βουλῇ συναδέλφων του στερεῖται τιμῆς.
§142Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. (Ὑπ. Συντ.). Ζητεῖτε δηλαδή, ὁ κ. Λυμπέρης νὰ ἀποκηρύξῃ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ κόμματός του καὶ νὰ ἔλθῃ εἰς ἀντίθεσιν μὲ αὐτόν.
§143Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεὶς βουλευτὴς ἀλλὰ καὶ οὐδεὶς Ἀρχηγὸς κόμματος καὶ οὐδεὶς Πρωθυπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κατηγορήσῃ μέλος τῆς Βουλῆς κατὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ κ. Λυμπέρης ἔκαμεν. Ἑπομένως εἶναι ἀδύνατον ὁ κ. Πλαστήρας νὰ διετύπωσε τὴν κρίσιν αὐτήν. Ὡς ἐκ τούτου ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἐκτοξευθεῖσαν κρίσιν εἶναι αὐτὸς οὗτος ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. Λυμπέρης, Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπιρρίπτωμεν τὴν εὐθύνην διὰ τὴν διατυπωθεῖσαν τόσον ἀήθη φράσιν εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Κυβερνήσεως. Ἑπομένως ὑπεύθυνος τῆς φράσεως καὶ ὑπόχρεως νὰ ἀνακαλέσῃ εἶναι ὁ κ. Λυμπέρης. (Χειροκροτήματα).
§144Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὁ Ἀρχηγός μας εἶπε τὰ ἑξῆς εἰς τὰς δύο ἡ ὥρα καὶ ἦτο παρὼν καὶ ὁ κ. Ἀρβανιτάκης.
§145Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρέπει τὰς κρίσεις ἐπὶ τοῦ θέματος νὰ τὰς διατυπώσῃ μόνος ὁ ἀρχηγὸς καὶ συνεπῶς θὰ παρακαλέσω τὸν κ. συνάδελφον ν’ ἀφήσῃ εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς ΕΠΕΚ νὰ διατυπώνῃ τὰς κρίσεις του καὶ νὰ θεωρηθοῦν ὡς μὴ λεχθέντα τὰ λοιπὰ διὰ νὰ τελειώνωμεν.
§146Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνοῦμεν μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως θεωρηθοῦν αἱ φράσεις ὡς μὴ λεχθεῖσαι.
§147Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. .. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος λόγῳ θορύβου).
§148Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὁμιλῶ ὡς στρατιωτικὸς πρὸς στρατιωτικὸν καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ οἱ στρατιωτικοὶ—δὲν εἶπεν ἐναντίον τοῦ κ. Βενέτη—χάνουν τὴν τιμήν των, καὶ τότε μονάχα ἡ αὐτοκτονία ἐπαναφέρει τὴν τιμὴν τῶν στρατιωτικῶν. Αὐτὰ εἶπεν. Ἔτσι ἔχει τὸ πρᾶγμα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὅταν πολιτικοὶ ἄνδρες...
§149Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Λυμπέρη, προχωρήσατε εἰς τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς καὶ εἴπατε, ὅτι αἱ φράσεις θεωροῦνται ὡς μὴ λεχθεῖσαι. Διότι, ἄλλωστε, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνετε ἠμπορεῖ νὰ παρεξηγηθῇ καὶ δι’ ἄλλον λόγον. Δὲν εἶναι τὰ κόμματα Τάγματα καὶ Συντάγματα καὶ ἡ ἀποχώρησις τινὸς ἀπὸ ἕνα κόμμα δὲν σημαίνει λιποταξίαν, οὔτε πρᾶξιν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸ Στρατοδικεῖον καὶ εἰς τὴν αὐτοκτονίαν. Σημαίνει πρᾶξιν συνδεομένην μὲ τὴν ἐλευθερίαν τῆς πολιτικῆς συνειδήσεως. Ἐὰν οἱοσδήποτε, καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νομίζῃ, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὴν παράδοσιν τὴν Κοινοβουλευτικὴν καὶ αὐτὸς τότε πλανᾶται, καὶ προσφέρετε πολὺ κακὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν Ἀρχηγόν σας, ἐὰν μεταφέρετε ἐδῶ φράσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀντικοινοβουλευτικαί.
§150Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Σᾶς εἶπον, κύριοι, ὅτι δὲν ἐξύβρισα τὸν κ. συνάδελφον.
§151Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐμείναμεν σύμφωνοι νὰ ἀφήσωμεν εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς ΕΠΕΚ τὴν διατύπωσιν τῶν κρίσεών του. Ἀλλὰ νὰ κρίνωμεν τὰς μὴ διατυπωθείσας κρίσεις του δὲν εἶναι σωστόν, καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον.
§152Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δὲν σώζει ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λέγεται, ὅτι πιστεύομεν καὶ λατρεύομεν ἕνα Ἀρχηγόν, ἀλλ’ ὅτι ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ τὸν προδίδωμεν.
§153ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὐτὸ εἶναι προσωπικὸν ζήτημα,
§154Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι τὰ Κοινοβουλευτικὰ χρονικὰ καὶ ὁ Κοινοβουλευτισμὸς δὲν δίδουν τὸ δικαίωμα εἰς κανένα νὰ μεταπηδᾷ ἀπὸ τὴν μιὰν ἄκρη εἰς τὴν ἄλλη, νὰ μεταπηδᾷ ἀπὸ Προοδευτικὸ κόμμα εἰς.....
§155Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε καὶ σεῖς ὅτι δὲν ἐλέχθησαν αἱ φράσεις.
§156Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι δὲν χρειαζόμεθα τὸν ἀποσκιρτήσαντα ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν θὰ προσφέρῃ καὶ εἰς τὴν παράταξιν εἰς τὴν ὁποίαν ἐπῆγε τώρα (θόρυβος, φασαρία.)
§157ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ζητοῦν τὸν λόγον ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον.
§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Βενέτην.
§159Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος ἀπὸ τὸν κ. Γόντικαν. Ὁ κ. Γόντικας—ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Μπακοπούλου— εἶπεν ὅτι εἶναι κλασσικὴ περίπτωσις προσωπικοῦ ζητήματος καὶ ὀφείλετε νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον.
§160ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (τῆς ΕΠΕΚ). Μάλιστα, μάλιστα.
§161Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατ’ ἐπανάληψιν ἠναγκάσθην νὰ διαψεύσω τὸν κ. Λυμπέρην. Δὲν θὰ τὸ ἤθελα αὐτὸ ποτὲ διότι κατὰ βάσιν καλὸ παιδί εἶναι ὁ Λυμπέρης, ἀλλ’ ἔχει νοοτροπίαν ἄλλην, ἡ ὁποία δὲν ἀρέσκει καὶ εἰς τοὺς περισσοτέρους μας ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν λαὸν τοῦ νομοῦ Καβάλας.
§162ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ΕΠΕΚ). Αὐτὸ θὰ τὸ κρίνῃ ὁ λαός, κύριε συνάδελφε.
§163Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἐγώ, κύριοι, δὲν ἐθεώρησα καλόν, δὲν ἐτόλμησα κἄν νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν, τὶ μοῦ εἶπε καὶ τὶ εἶπα εἰς τὸν Ἀρχηγόν, διότι δὲν τὸ νομίζω πρέπον. Μὲ ἐκάλεσεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ, μοῦ εἶπεν ὡρισμένα πράγματα, τοῦ ἀπήντησα, μοῦ φαίνεται ὅτι ἔληξεν ἡ ὑπόθεσις. Αὐτὸ ἀφορᾷ ἐκεῖνον καὶ ἐμέ. Πῶς τώρα ὁ κ. Λυμπέρης, ποιὰν ἐξουσιοδότησιν λαβὼν καὶ παρὰ τίνος ἐξουσιοδοτηθεὶς ἀνέβη εἰς τὸ βῆμα νὰ εἴπῃ τὶ εἶπεν ὁ ἀρχηγὸς διὰ τὸν Βενέτην; Τὸ ἀκούσατε; Ἐγὼ σᾶς λέγω, τέτοιες κουβέντες—καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω σᾶς διαψεύδω— δὲν εἶπεν ὁ Ἀρχηγός. (Χειροκροτήματα ἐκ μέρους τοῦ Συναγερμοῦ). Ἔκαμα πολλὰς συμβουλάς, διετύπωσα τὴν ἀπόλυτον ἀφοσίωσίν μου καὶ τὴν λατρείαν μου πρὸς τὸ πρόσωπόν του(γέλωτες). Κύριοι, λέγω, ὅτι πιστεύω εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ Ν. Πλαστήρα (καὶ ὄχι εἰς τοὺς ἀνθρώπους του) τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησε διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος καὶ ἀποτελεῖ ἐθνικὸν κεφάλαιον ὁ Ν. Πλαστήρας καὶ εὔχομαι νὰ γίνῃ καλὰ ἐντελῶς. Αὐτὸ πιστεύω, αὐτὸ λέγω.
§164Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγείρεται διὰ νὰ ὁμιλήσῃ.
§165Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Εἰς τὴν συνομιλίαν αὐτὴν ἦτο παρὼν ἄλλος τις πλὴν ὑμῶν καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ;
§166Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Μάλιστα.
§167Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Ποῖος;
§168Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ὁ κ. Ἀρβανιτάκις.
§169Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ἀρβανιτάκις τὶ ἐλέχθη.
§170Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Τὶ εἶναι αὐτό; Ποῦ τὰ εὑρήκατε αὐτά; Ἀνακρίσεις κάνομεν; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§171Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Κύριε συνάδελφε ἐπιτρέπετε...
§172Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀντὶ νὰ καταπραΰνετε τὴν συζήτησιν, ρίπτετε λάδι εἰς τὴν φωτιά. Καὶ ἐπειδὴ γνωρίζω τὸν Ν. Πλαστήραν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔρχεσθε ἐξ ὀνόματος τοῦ ἀσθενοῦντος Πρωθυπουργοῦ καὶ νὰ μεταφέρετε χωρὶς καμμιὰν ἐξουσιοδότησιν — ἐγὼ εἶμαι πεπεισμένος ὅτι οὐδέποτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκστομώσῃ τοιαύτας φράσεις—καὶ νὰ βάζετε εἰς τὸ στόμα σας τοῦ ἀσθενοῦντος Πρωθυπουργοῦ λόγια, τὰ ὁποῖα μόνον αὐτὸς θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπῃ καὶ ὄχι ὑμεῖς. Δὲν ἔχετε κανένα δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε χωρὶς καμμιὰν ἐξουσιοδότησιν.
§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔκαμε μίαν πρότασιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδήλωσεν ὅτι τὸ πᾶν ἐπαφίεται εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς ΕΠΕΚ. Λοιπὸν αὐτὴ ἡ ἀπόφασις εἶναι καὶ ἀπόφασις τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς.
§174ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (τῆς ΕΠΕΚ). Ὄχι, ὄχι, κύριε Πρόεδρε.
§175Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἦτο πιθανὸν νὰ εἴπῃ ψέματα ὁ κ. συνάδελφος κ. Λυμπέρης;
§176Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δικαστήριον εἶναι ἐδῶ; Βουλὴ εἶναι. Ἔχομεν Κανονισμόν. Θὰ τὸν κρατήσωμεν ναὶ ἢ ὄχι;
§177Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν τὶ πρακτικὸν ἀποτέλεσμα ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ κ. Βενέτη καὶ μεταξὺ τοῦ κ. Πλαστήρα. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τερματισθοῦν αὐτά. Τὸ τὶ διημείφθη μεταξὺ τοῦ κ. Πλαστήρα καὶ τοῦ κ. Βενέτη εἶναι ζήτημα προσωπικόν.
§178Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ὁμιλῇ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ οἱοσδήποτε παριστάμενος εἴτε εἶναι βουλευτής, εἴτε δὲν εἶναι, νὰ ἔρχεται ὡς μάρτυρας εἰς τὴν Βουλὴν καὶ μάλιστα, ἐπιτρέψατέ μου νὰ προσθέσω, δὲν νομίζω ὅτι ἄνευ τῆς ἀδείας αὐτοῦ τούτου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ὁποίου παραδόξως ἀπόψε φειδόμεθα ἡμεῖς περισσότερον τῆς ἀξιοπρεπείας του, δὲν εἶναι ὀρθὸν ἄνευ τῆς ἀδείας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ γίνεται ἀνάκρισις εἰς τὴν Βουλὴν μὲ τὰ ὅσα εἶπεν ἢ δὲν εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Προσθέτω καὶ τοῦτο: Καὶ ἂν ἀκόμη εἰς μίαν προσωπικὴν συζήτησιν, ἀπολύτως προσωπικὴν, ἀπολύτως φιλικὴν ἐξεστόμωσε καὶ μίαν φράσιν τὴν ὁποίαν δὲν εἶπε δημοσίως, δικαιοῦται ὁ κ. Λυμπέρης νὰ τὴν φέρῃ αὐτὴν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ τὴν διατυπώσῃ ὡς κατηγορίαν; Ἐναπόκειται εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐχὶ εἰς τὸν κ. Ἀρβανιτάκιν ν’ ἀνακοινώσῃ ἢ ἀρνηθῇ ὅτι τὴν εἶπεν ἢ ὄχι.
§179Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἤμην παρὼν καὶ θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω τὶ εἶπεν ὥστε ἡ Βουλὴ νὰ ἠμποροῦσε νὰ σχηματίσῃ μίαν γνώμην. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§180Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἰδιαίτεραι συνομιλίαι δὲν ἔρχονται εἰς τὴν Βουλὴν κ. Πρόεδρε. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μεταφέρετε προσωπικὰς συνομιλίας. Δὲν εἶναι πολιτικὸν θέμα αὐτό. Ἐάν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶπεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τὸ μεταφέρετε σεῖς εἰς τὴν Βουλήν (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν ἐπὶ πέντε λεπτά.
(Ὥρα 9.45′ μ. μ.)
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ
(Ὥρα 10.00′ μ. μ.)
§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.
§183Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἀνεκάλεσεν, ὁ κ. Λυμπέρης, τὰ ὅσα εἶπεν εἰς βάρος μου.
§184Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἶπον, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἴπατε,
§185Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἐρωτῶ λοιπόν. Ἀνεκαλέσατε;
§186Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἶπον, ὅτι ὁ Ἀρχηγός μου σᾶς εἶπεν: Εἰς στρατιωτικούς, ὄχι προσωπικῶς διὰ σᾶς. Εἰς στρατιωτικούς. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§187Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Δέχομαι, ὅτι ἡ δήλωσίς σας αὐτὴ δὲν ἀφορᾷ τὸ πρόσωπόν μου.
§188Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δὲν ἀφορᾷ τὸ πρόσωπόν σας.
§189Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς οἱ στρατιωτικοί, ἐκτὸς τῆς πολιτικῆς μας ἰδιότητος, ἔχομεν καὶ τὴν στρατιωτικὴν τοιαύτην.
§190ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ἔχετε ἄλλην ἰδιότητα, ἐκτὸς πολιτικῆς.
§191Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀποβάλωμεν τὴν ἰδιότητά μας αὐτήν, μετὰ τόσα ἔτη εἰς τὸν Στρατόν. Ἡμεῖς, λοιπόν, οἱ στρατιωτικοί, δὲν ἔχομεν κανένα ἄλλον ὅρκον, παρὰ τὸν τῆς στρατιωτικῆς μας τιμῆς. Προηγουμένως ἤκουσα τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Λυμπέρην νὰ λέγῃ ὅσα διημείφθησαν μεταξὺ τοῦ Ἀρχηγοῦ κ. Πλαστήρα καὶ τοῦ κ. Βενέτη καὶ φαίνεται νὰ συμφωνοῦν πρὸς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ προσωπικῶς πρὸς τὸν κ. Βενέτην ἤκουσα λεγόμενα. Ὁ Στρατηγὸς κ. Πλαστήρας ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ εἴπῃ εἰς τὸν κ. Βενέτην, ὅτι ἐὰν δὲν ἔχῃς περίστροφον δὲν θέλω νὰ αὐτοκτονήσῃς, ἀλλὰ προσέβαλες τὴν στρατιωτικήν σου τιμήν, φίλε μου. Ἐφ’ ὅσον κ. Βενέτη ἔβαλες ὑποψηφιότητα ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς ΕΠΕΚ, ἔδωσες τὸν λόγον σου εἰς τὸν στρατηγὸν Πλαστήραν. Μεταπίπτων ὅμως τώρα εἰς τὸν Συναγερμόν, παραβαίνεις τὸν λόγον τῆς στρατιωτικῆς σου τιμῆς. Ἑπομένως, εἶσαι ἄτιμος καὶ ἐὰν δὲν ἔχῃς περίστροφον, νὰ σοῦ φέρω ἕνα ἐγὼ διὰ νὰ αὐτοκτονήσῃς......(Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§192Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Μανθόπουλον, Ἀλλοίμονον εἰς ἕνα βουλευτήν, ἐὰν παρασύρεται ἀπὸ ὅσα θὰ τοῦ εἴπῃ ὁ ἕνας καὶ ὁ ἄλλος. Ἀλλοίμονον, ὅ,τι ἔκαμα, τὸ ἔκαμα ἐν πλήρει συνειδήσει.
§193Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε ὅμως, ὅτι..... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)
§194Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ τελειώνῃ ἡ ὑπόθεσις αὐτή, διότι θὰ αὐτοκτονήσωμεν ὅλοι εἰς τὸ τέλος.
§195Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ δίδετε τὸν λόγον, διὰ νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις; Αἱ θεωρίαι περὶ αὐτοκτονίας δὲν ἔχουν θέσιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Βουδούρη, ὅτι θὰ καταλήξωμεν νὰ αὐτοκτονήσωμεν ὅλοι, εἶναι σωστή. Ἄς τελειώσῃ λοιπὸν ἡ περὶ αὐτοκτονίας συζήτησις.
§196Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ὁ κ. Λυμπέρης καὶ οἱ ἄλλοι βουλευταὶ τοῦ Νομοῦ Καβάλας γνωρίζουν καλῶς ποῖος εἶναι ὁ κ. Βενέτης.
§197Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς στρατιώτην σᾶς γνωρίζομεν ποῖος εἶσθε.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).....
§198Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, προσωπικὰ ζητήματα ἐμπιστευτικῆς φύσεως νὰ φέρωνται εἰς τὴν Βουλήν. Ἐδῶ φέρονται πολιτικὰ θέματα καὶ ὄχι προσωπικά. Διότι, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, μεταβάλλεται ἡ Βουλὴ εἰς καφενεῖον. Διαμαρτυρόμεθα, κ. Πρόεδρε. Διασύρεται, πέραν τούτου, κύριοι συνάδελφοι καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ στόμα τοῦ ὁποίου βάζετε λόγους, τοὺς ὁποίους εἶναι ἀδύνατον νὰ εἶπε.... (Θόρυβος).
§199Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. (Ἀρχίζει ὁμιλῶν ἐν μέσῳ τοῦ θορύβου μὴ ἀκουόμενος)...εἶχα δὲ λόγους διότι ἐγὼ συνέτεινα εἰς τὸ νὰ χρισθῇ ὑποψήφιος τῆς ΕΠΕΚ ὁ κ. Βενέτης. (Θόρυβος)........
§200Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἐν ἀγνοίᾳ μου τὸ ἐκάματε.
§201Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὄταν παρουσιάσθη σήμερον τὸ πρωΐ εἰς τὰς 9.30 ἐνώπιον τοῦ Ἀρχηγοῦ ὁ κ. Βενέτης, εἶπεν (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)..... Ὁ κ. Ταμβακᾶς ὁμιλεῖ χειρονομῶν ἐν μέσῳ τοῦ θορύβου μὴ ἀκουόμενος.
§202Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἔκαμα τὸν καπετάνιο εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ νὰ προδώσω τὸν ἀγῶνα. Σεῖς ἐπροδώσατε (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).....
§203Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ὁμολογήσετε, ὅτι δὲν διεχειρίσθητε καλῶς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν. Ἀπὸ ἀπόψεως Κανονισμοῦ, ὠλισθήσατε.
§204ΦΩΝΑΙ (ἐκ τῶν Κυβερνητικῶν ἑδωλίων). Ὄχι, ὄχι.
§205Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κύριοι, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου. Ἐπὶ δύο ὥρας, λόγῳ τοῦ σφάλματος, τὸ ὁποῖον διεπράξατε καὶ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν διετυπώσαμεν μομφήν, γίνεται μία συζήτησις, ἡ ὁποία εἶναι ἄτοπος. Σᾶς προειδοποίησα, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, πρᾶξις βουλευτοῦ νὰ κρίνεται καθ’ ὃν τρόπον κρίνεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ πρᾶξις τοῦ κ. Βενέτη, ὑπὸ τῶν κ.κ. συναδέλφων. Δὲν ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν τὴν προειδοποίησιν. Ἐπροχωρήσατε. Ἐδώσατε, παρὰ τὸν Κανονισμόν, τὸν λόγον εἰς ρήτορας, οἱ ὁποῖοι, ἀντὶ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, ἐπεξέτεινον τὴν συζήτησιν καὶ προέβησαν καὶ εἰς ὁμολογίαν, ὅτι τὴν ἐπεκτείνουν, ὅπως προέβη ὁ κ. Λυμπέρης εἰς τοιαύτην ὁμολογίαν. Ἑπομένως, κύριε Πρόεδρε, ἐκάματε λάθος. Καὶ παρακαλῶ, ἔστω καὶ τὴν ὑστάτην στιγμήν, ἀναγνωρίζοντες τὸ λάθος σας, νὰ διακόψετε μίαν ἀτόπως γενομένην συζήτησιν. Διότι, δὲν συμβάλλει εἰς τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Κοινοβουλίου αὐτὸ τὸ ὁποῖον συμβαίνει αὐτὴν τὴν στιγμήν. Καὶ σεῖς εἶσθε ὁ ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Κοινοβουλίου. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, νὰ ἐπιρρίπτωνται διαρκῶς εὐθῦναι, λόγῳ τῶν σφαλμάτων τῶν Προέδρων τῆς Βουλῆς, εἰς τοὺς βουλευτάς. Δὲν πταίει οὔτε ὁ κ. Λυμπέρης, οὔτε ὁ κ. Ἀρβανιτάκις, οὔτε ἄλλος τις βουλευτής. Ἀντὶ νὰ διαχειρισθῆτε τὸ ζήτημα μὲ τὴν προσοχὴν ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τοιαῦτα λεπτὰ ζητήματα, ἐπετρέψατε μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία δὲν ἐπετρέπετο νὰ γίνῃ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπικαλούμεθα τὴν καλήν σας θέλησιν καὶ παρακαλοῦμεν καὶ αὐτὴν ἔστω τὴν στιγμὴν νὰ διακόψετε μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία δὲν συνεισφέρει εἰς τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου. Καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὴν συνεχίσητε καὶ δι’ ἄλλον λόγον. Διότι, διὰ τῆς συνεχίσεως τῆς συζητήσεως αὐτῆς ἐγκαινιάζετε τὸ δικαίωμα, δικαίωμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχομεν, νὰ κρίνωμεν τοὺς συναδέλφους μας. Τοὺς συναδέλφους μας θὰ τοὺς κρίνῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ οὐδεὶς ἕτερος. (Χειροκροτήματα).
§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ μὲν κ. Λυμπέρης ὡμίλησε, διότι ἠρωτήθη ἀπὸ τὸν κ. Βενέτην τρὶς δι’ ὡρισμένα ζητήματα. Δι’ αὐτὸ τοῦ ἔδωσα τὸν λόγον. Εἰς τὸν κ. Ἀρβανιτάκιν ἔδωσα τὸν λόγον, διότι ἔλαβα τὴν ἐντολὴν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΠΕΚ νὰ ὁμιλήσῃ, ὁ ὁποῖος κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν.
§207Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ (Θόρυβος)
§208Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Ὁ κ. Ἀρβανιτάκις ἔλαβεν ἐντολὴν ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς ΕΠΕΚ.
§209ΦΩΝΑΙ (ἐκ τῶν ἑδωλίων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Πῶς τὸ ξεύρετε;
§210Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπ. Συντ.). Τὸ εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς.
§211Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ ἐδέχθη φιλοφρονέστατα τὸν κ. Βενέτην καὶ τοῦ εἶπεν: «Κύριε Βενέτη, σᾶς ἔβαλα εἰς τὴν Καβάλαν μὲ ὅλην τὴν ψυχήν μου, διότι εἶσθε ἀξιωματικὸς καὶ ἐπίστευα ὅτι, θὰ κρατούσατε τὸν λόγον τῆς τιμῆς σας μέχρι τοῦ τέλους. Δὲν συμβαίνει εἰς σᾶς τὸ πρᾶγμα αὐτὸ... (Θόρυβος)... καὶ οἱ πατριῶται σας μοῦ ἐπέβαλαν νὰ σᾶς βάλω ὑποψήφιον». Ὁ κ. Βενέτης ἀπήντησε: «Σᾶς λατρεύω Ἀρχηγέ μου, σᾶς λατρεύω»..... Σᾶς λατρεύω Ἀρχηγέ μου—ἑξῆντα φορὲς τὸ ἐπανέλαβε— Ἀλλ’ ἔδωκα τὸν λόγον τῆς τιμῆς μου...—Ποῦ τὸν ἐδώσατε τὸν λόγον τῆς τιμῆς σας; Ἤλθατε νὰ μοῦ εἴπητε καμμιὰ φορὰ ὅτι, αὐτὸ τὸ παράπονον ἔχω καί, δὲν τὸ διωρθώσαμε; Δὲν ἤλθατε εἰς ἐπαφὴν μαζί μου, οὔτε μίαν φοράν. Ἐπεχείρησα, λέγει, καὶ δὲν ἠμπόρεσα νὰ ἔλθω, κοντά σας. —Ἀλλὰ πρὸ τοῦ Πάσχα, εἴχατε ἔλθει καὶ οὐδὲν παράπονον ἐξεφράσατε. Καὶ ὅταν εἶπεν, «ἔδωκα τὸν λόγον τῆς τιμῆς μου», «σᾶς λατρεύω», τοῦ λέγει ὁ Ἀρχηγὸς ἐπὶ λέξει: «Λόγον τιμῆς. Καὶ εἶσθε καὶ ἀξιωματικός!! Μερικὲς φορές, τοῦ εἶπεν ὁ Ἀρχηγός, οἱ ἀξιωματικοί, ἴσως χάνουν τὴν τιμήν τους. Εὔχομαι αὐτὸ νὰ διατηρηθῇ. Συνήθως ἡ τιμὴ αὐτὴ ἐπανέρχεται εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς ἀλλὰ ἔρχονται καὶ στιγμὲς ποὺ ἡμεῖς οἱ ἀξιωματικοὶ τὴν χάνομεν προσωρινῶς ὁπότε ἄν συμβῇ αὐτὸ καὶ σὲ σᾶς, τότε δὲν σᾶς μένει ἄλλο παρὰ νὰ αὐτοκτονήσετε. Καί, θὰ αὐτοκτονήσετε (χειροκροτήματα—θόρυβος κωδωνοκρουσίαι).
§212Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα, μεταξὺ τοῦ κ. Ταμβακᾶ καὶ τοῦ κ. Ἀρβανιτάκι. Ἐφαρμόσατε τὸν Κανονισμόν. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).
§213Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Λυποῦμαι βαθύτατα, διότι ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Ἀρβανιτάκις, ἀκολουθεῖ τὴν ἐγκαινιασθεῖσαν τακτικὴν ὑπὸ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ τὴν τακτικὴν τῆς ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς κατασυκοφαντήσεως τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων του. Εἶναι ψεύδη ἀσύστολα ὅσα εἶπεν περὶ ἐμοῦ. (Ὁ κ. Κ. Χριστόπουλος ὁμιλεῖ πρὸς τὸν κ. Ταμβακᾶν μὴ ἀκουόμενος Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).
§214ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἀνακαλέσετε. (Θόρυβος).
§215Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. συνάδελφον νὰ ἀνακαλέσῃ.
§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ κ. Ταμβακᾶς νὰ ἀνακαλέσῃ τὰ ὑπ’ αὐτοῦ λεχθέντα. (Θόρυβος).
§217Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Ὁ κ. συνάδελφος ἔθιξε τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.
§218Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ σταματήσετε αὐτὴν τὴν ἐκδήλωσιν ἐκνευρισμοῦ, διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ παρουσιάζεται αὐτὸ τὸ φαινόμενον. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἐξ Εὐβοίας συνάδελφον νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φράσιν του αὐτήν. Θὰ ἐπροτίμων καὶ ἐγώ, νὰ μὴ εἶχεν εἴπει ὁ ἀξιότιμος ἐξ Εὐβοίας συνάδελφος αὐτὴν τὴν φράσιν καὶ νὰ περιωρίζετο εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἴπῃ διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. Ἀρβανιτάκιν. Ἐπιτρέψατέ μου, ὅμως, νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλήν, τὴν ψυχολογικὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθη ὁ κ. Ταμβακᾶς, ὅταν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, χωρίς, ἴσως νὰ ἔχῃ διάθεσιν κατασυκοφαντήσεως, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει πληροφοριῶν ἐσφαλμένων, ὠνόμασε καὶ κατήγγειλε δημοσίᾳ, εἰδικῶς τὸν κ. Ταμβακᾶν ὡς ἐαμίτην. Αὐτό, εἶναι φυσικὸν νὰ προκαλῇ μίαν ἀντίδρασιν τοῦ κ. Ταμβακᾶ, ἡ ὁποία ἀντίδρασις ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τοῦ ἐκνευρισμοῦ τῆς ὥρας αὐτῆς, τὸν ἔκαμε νὰ διατυπώσῃ καὶ τὴν φράσιν, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν.
§219Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Καπετὰν Καναπίτσας εἶχεν ὄνομα. Μὲ τὸν Μπάρμπα Γιῶργο, παρέα.
§220Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Γνωρίζει ὁ κ. Ἀρβανιτάκις, πολὺ καλά, ὅτι, οὐδέποτε ὑπῆρξα ἐαμίτης. Ὑπῆρξα ἄνθρωπος τοῦ Ψαρροῦ.
§221Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ὀρθόν, νὰ προβαίνωμεν εἰς τοιούτου εἴδους χαρακτηρισμοὺς διὰ τοὺς συναδέλφους ἡμῶν ἐν τῇ Βουλῇ. Ὑπάρχουν ἄλλαι μέθοδοι, διὰ νὰ πολεμήσωμεν ἀλλήλους καὶ κατὰ τρόπον ὀρθότερον καὶ ἀποδοτικώτερον νὰ προβῶμεν εἰς τὴν καταπολέμησιν τῶν ἰδεῶν καὶ τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας ἔχουν.
§222Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εἶπεν ὅτι, ἐνῷ ὑπῆρξε, κάποτε, καπετάνιος τοῦ ΕΛΑΣ, ἐν τούτοις ἀργότερον, ἔγινεν ἐθνικόφρων πολίτης.
§223Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον, χωρὶς βεβαίως καμμίαν διάθεσιν κατασυκοφαντήσεως, νὰ προβῇ εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτῆς τῆς φράσεως κατὰ τοῦ κ. Ταμβακᾶ. Ὁ κ. Ταμβακᾶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀμυνθῇ καὶ ἠμύνθη καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον διέπραξεν ἀπόψε ἦτο ἄμυνα καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀμύνης, νομίζω, ὅτι εἶναι δικαιολογημένος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἴτε θέλει ὁ κ. Ταμβακᾶς εἴτε ὄχι, τὴν ἀνακαλῶ ἐγὼ ἐξ ὀνόματός του (χειροκροτήματα).
§224Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ἔχω τὸ θάρρος, ὅταν πολλὲς φορὲς ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου λέγομεν πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν πιστεύομεν ἀπολύτως, ἔχω τὸ θάρρος νὰ ἀνακαλῶ. Ἀνακαλῶ διὰ νὰ μὴ νομισθῇ ὅτι ἀπουσίᾳ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τὸν ὑβρίζω ἢ τὸν συκοφαντῶ (χειροκροτήματα). Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Ἀρβανιτάκιν ἔχω νὰ τὸν πληροφορήσω ὅτι εἰς τὸν ἴδιον κατάλογον μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸν κ. Ρέντην, τρεῖς φορὲς μᾶς ἔβαλαν οἱ Κομμουνισταὶ διὰ νὰ μᾶς ἐκτελέσουν μέσα εἰς τὴν Ἀθήνα. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν λοιπὸν κ. Ἀρβανιτάκι, ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, νὰ συκοφαντῆτε τοὺς ἀντιπάλους σας. Πρέπει νὰ εἴχατε ἐξετάσει πρῶτα ποῖος ἦτο ὁ Ταμβακᾶς, ποῦ εὑρέθη εἰς τὸ χωριό... καὶ ποίους κινδύνους διέτρεξεν ἀπὸ τοὺς ἐλασίτες.
§225Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Σᾶς ἐξεδίωξαν ἀπὸ τὸν Ἑλάς.
§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;
§227ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν Πέμπτην καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.50′ μ. μ.)