1952.05.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 85η

Δευτέρα 19 Μαΐου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Τσιαπάρας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Κότσιανος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Σ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Α. Βαχλιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ὑψοῦντος τῆς Γορτυνίας καὶ Προέδρων Γεωργικοῦ, Ὑλοτομικοῦ καὶ Κτηνοτροφικοῦ Συνεταιρισμῶν, ζητούντων ἐπισκευὴν ὁδοῦ Καρυταίνης–Ὑψοῦντος, καταστάσης ἀδιαβάτου διὰ ὀχήματα. Ὁ βουλευτὴς Πιερίας κ. Κ. Παπαγεωργίου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀναπήρων Πολέμου 1940–41 Νομοῦ Πιερίας, ζητούσης παραχώρησιν τοῦ οἰκοπέδου τῆς κατεστραμμένης Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Πιερίας, πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ οἴκου τῶν ἀμάχων πολέμου. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Η. Παπαηλιοῦ καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Μαντινείας τοῦ Νομοῦ Ἀρκαδίας ζητούντων χορήγησιν γεωτρυπάνου πρὸς ἄντλησιν ὑδάτων, ἵδρυσιν ἐργοστασίου κονσερβοποιΐας καὶ οἰνοπνευματοποιΐας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Μανωλόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Νέστου Νομοῦ Καβάλας διαμαρτυρομένων δι’ ἀποφασισθεῖσαν ὑπαγωγήν των εἰς τὸ ὑποκατάστημα ΑΤΕ Σταυρουπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Εὐβοίας ζητοῦντος προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεδρίου Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἀρχόντων καὶ Ὑπαλλήλων Εὐβοίας ζητούντων παροχὴν ἐκ τοῦ θερμοηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Ἀλιβερίου ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὔβοιαν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Κηδεμόνων τοῦ Γυμνασίου Ἱστιαίας ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ ὡς ἄνω Γυμνασίου διὰ διδακτικοῦ προσωπικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Πιερίας κ. Κ. Παπαγεωργίου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπὶ κατοχῆς μικροαγοραστῶν ἀκινήτων Κατερίνης, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ νόμου 1323)49 καὶ ζητούντων τὴν τροποποίησιν αὐτοῦ κατὰ τὸ δικαιότερον. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν ἀμίσθων Δικαστικῶν Κλητήρων τοῦ Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ζητούντων ὅπως διὰ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Α.Ν. 2238)1940, παραταθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας των εἰς τὸ 75ον ἔτος. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνοικισμοῦ Νέου Κορδελλιοῦ Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος χορήγησιν συμπληρωματικοῦ γεωργικοῦ κλήρου εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ ὡς ἄνω Συνοικισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων Ὑπαξιωματικῶν καὶ Ὁπλιτῶν παθόντων ἐν Ὑπηρεσίᾳ Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἐπαναχορήγησιν τῶν καταργηθέντων κεκτημένων δικαιωμάτων των, ὡς τῆς ἐμπολέμου περιόδου ἀπὸ 28–10–40 ἕως 18–8–45 τῶν νέων χωρῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Τριλόφου Θεσσαλονίκης ζητούντων χορήγησιν γεωργικοῦ κλήρου ἐκ τοῦ ἀγροκτήματος Κρετσιάνα πρὸς καλλιέργειαν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συν)σμοῦ ἁλιέων Ἁγίου Βασιλείου ζητοῦντος ἐλάττωσιν τοῦ χρονικοῦ διαστήματος τῆς ἁλιείας εἰς τὴν λίμνην Ἁγίου Βασιλείου ἀπὸ 45 ἡμέρας εἰς 30. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Λ. Καραμαούνας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Συμεωνόγλου κατοίκου Νικαίας (Ἀθηνῶν), διαμαρτυρομένου διὰ γενομένην μερικὴν ἔξωσίν του ἐκ τῆς οἰκίας ἣν κατεῖχεν ἀπὸ τοῦ 1930 κλπ. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ.κ. Δ. Γόντικας καὶ Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σταφιδοκτηματικοῦ Συλλόγου Ἀμαλιάδος, ζητοῦντος διάλυσιν τῆς Ἑνώσεως τῶν σταφιδοεξαγωγέων, διανομὴν σταφιδοπάνων, κατάργησιν κατοχικῶν νόμων 85)43 καὶ 1373)44 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀποκαταστάσεως Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Κολχικοῦ Λαγκαδᾶ, ζητοῦντος ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως τοῦ ποσοῦ τῶν 79.280.000 παρὰ τῶν ὀφειλετῶν συνεταίρων, ἄλλως διαταχθῆ ἡ κατάθεσις τοῦ τυχὸν εἰσπραχθησομένου ποσοῦ ἐπ’ ὀνόματι καὶ διὰ λογαριασμὸν τοῦ ΣΑΑΚ Κολχικοῦ, παρὰ τῷ ἐν Λαγκαδᾷ Ὑποκαταστήματι τῆς ΑΤΕ. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Καρδίτσης ζητεῖ ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, κατασκευὴν στέγης διὰ τοὺς ἐργάτας, αὔξησιν τῶν ἐργατικῶν συντάξεων καὶ ἐπιδομάτων ἀνεργίας, κατάργησιν τοπικῶν σχολῶν οἰκοδόμων, ἀποζημίωσιν ἁμαξοκαρραγωγέων, ἰσότητα ζημιῶν καὶ δικαιωμάτων κλπ. Ὁ Ἐμποροεπαγγελματικὸς Κόσμος Ἰωαννίνων διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν δικαίων αἰτημάτων των. Ἡ Ἕνωσις Βιομηχάνων Σύρου ζητεῖ ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μονοτήρων καὶ εἰδῶν ἠλεκτροτεχνίας κατασκευαζομένων ἐν Ἑλλάδι. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Κυκλάδων ζητεῖ ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Θηραϊκῶν προϊόντων ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ νόμου 359)1947 περὶ ἀναδιοργανώσεως τοῦ ΤΑΟΘ κλπ. Ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Θηβῶν ζητεῖ ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ ἀρχαίων ὑδραγωγείων τῆς πόλεως Θηβῶν». Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Γκρέκα Κρεσταίνων διαμαρτύρεται διὰ ληφθεῖσαν ἀπόφασιν ἐγκαταστάσεως μαθητικῶν κατασκηνώσεων εἰς Ζούρτσαν καὶ ζητεῖ ὅπως αἱ ὡς ἄνω κατασκηνώσεις ἐκτελεσθῶσιν εἰς Γκρέκα. Ὁ Σύλλογος τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ Αἰτωλικιωτῶν ζητεῖ ἄμεσον μετάθεσιν τοῦ Μητροπολίτου Αἰτωλ)νίας κ. Ἱεροθέου Παρασκευοπούλου καὶ τὴν ἐπιβολὴν αὐτῷ τῶν ὑπὸ τῆς κειμένης Νομοθεσίας προβλεπομένων κυρώσεων. Ὁ Προμηθευτικὸς Κατανωλικὸς Συνεταιρισμὸς Ἐργατοτεχνιτῶν Ἑταιρίας Λιπασμάτων, διαμαρτύρεται διὰ ἀντικατάστασιν ἐκπροσώπων τῆς Ὁμοσπονδίας Καταναλωτῶν συνεταιρισμῶν Ἑλλάδος Ο.Κ.Σ.Ε. παρὰ τῇ Ἐπιτροπῇ πιστώσεων. Τὸ Ε.Σ.Κ.Ε. Ἀρτεργατῶν Ἀθηνῶν ζητεῖ ἀθώωσιν τῶν δικαζομένων ὑπὸ τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Στρατοδικείου τῶν Συνδικαλιστῶν Ἀμπατιέλου, Τιμογιαννάκη κ.λ.π. Ὁ Δήμαρχος καὶ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Κυκλάδων διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἰδῶν ἐκ πορσελάνης διὰ ἀνάγκας ΟΤΕ καὶ ζητούντων ματαίωσίν της. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Γ. Πάρρη Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 133 τῆς 12–5–52 ἐρώτησιν τῆς συνεδριάσεως Ν.Θ. 17–3–52 τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Πάρρη, σχετικῶς μὲ τὸ αἴτημα τῆς κοινότητος Βουρτσίου Ἀμοργοῦ, ἵνα συμπεριληφθῇ αὕτη εἰς τὰς πιστώσεις τοῦ προγράμματος Πρόνοια–Ἐργασία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, μὲ τὴν χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργου βάσει τοῦ προγράμματος Πρόνοια Ἐργασία, ἀπαραίτητος προϋπόθεσις τυγχάνει ἡ σύνταξις παρὰ τῶν ἁρμοδίων τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν μελέτη, ἥτις δέον νὰ ἐγκριθῇ ὑπὸ τοῦ οἰκείου Νομαρχιακοῦ συμβουλίου καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τὴν τελικὴν ἔγκρισιν παρὰ τοῦ Κεντρικοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου Πρόνοια Ἐργασία. Ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει μελέτη ἐκτελέσεως ἔργου ἐν περιοχῇ τῆς κοινότητος Βουρτσίου Ἀμοργοῦ δὲν ὑπεβλήθη μέχρι σήμερον τῷ Ὑπουργείῳ καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ χορήγησις τῆς αἰτουμένης παρὰ τῆς ἐν λόγῳ κοινότητος πίστωσις δι’ ἐκτέλεσιν ἔργου ἐν τῇ περιφερείᾳ της. Ἀθῆναι τῇ 6 Μαΐου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 3–4–52 κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρη διαβιβασθείσης ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 2751]4–4–52 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι προέβην εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Οἴκου Ναύτου εἰς τὸν λιμένα Καβάλας παρ’ οὗ θὰ τυγχάνωσι τῆς δεούσης προστασίας καὶ περιθάλψεως ἅπαντες οἱ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ λιμένος τούτου, διαμένοντες ναυτεργάται καὶ αἱ οἰκογένειαι τούτων. Ἀθῆναι τῇ 3–4–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 373 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 3622]1486 ἐ.ἔ ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς ἑξῆς πληροφορίας. 1. Τὸ πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως τοῦ Ο.Τ.Ε. προβλέπει τὴν ἀποκατάστασιν τηλεφωνικῶν συγκοινωνιῶν διὰ 500 κοινοτικὰ τηλεφωνεῖα ἐντὸς τοῦ ἔτους 1952–1953. 2. Τὸ γενικὸν πρόγραμμα ἀποκαταστάσεως πασῶν τῶν προπολεμικῶς λειτουργουσῶν κοινοτικῶν τηλεφωνικῶν συγκοινωνιῶν δὲν ὑπεβλήθη εἰσέτι πάντως ὅμως ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς ἀποκαταστάσεως θὰ κατανεμηθῇ μεταξὺ 3–5 ἐτῶν λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι, τὸ τρίτον μόνον τῶν προπολεμικῶς λειτουργούντων κοινοτικῶν τηλεφωνείων ἔχει ἐπανασυνδεθῆ εἰς τὸ δίκτυον. 3. Αἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει μνημονευόμεναι κοινότητες τῆς Εὐβοίας ἐξ ὧν 4 δὲν συνεδέοντο προπολεμικῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθῇ ἀπὸ τοῦδε πότε θὰ συνδεθῶσι λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι, ἐν Εὐβοίᾳ ἐπὶ 144 λειτουργούντων προπολεμικῶς κοινοτικῶν τηλεφωνείων ἔχουσιν ἐπανασυνδεθῆ τὰ 111 (ἤτοι συντελεστὴς ἀνασυγκροτήσεως 77%) ἐνῷ ὁ γενικὸς μέσος ὅρος ἀνασυγκροτήσεως καθ’ ὅλην τὴν χώραν δὲν ὑπερβαίνει τὰ 35% ὑπάρχουσι δὲ ἀκόμη περιφέρειαι εἰς τὰς ὁποίας οὐδεμία σχεδὸν ἀποκατάστασις ἔχει συντελεσθῆ. 4. Διὰ τὴν σύνδεσιν τῆς Ἁλοννήσου διὰ ὑποβρυχίου καλωδίου ἔχουσι γίνη αἱ δέουσαι ἐνέργειαι πρὸς τὸν Ο.Τ.Ε. ἐλπίζομεν δὲ ὅτι, εὐθὺς ὡς καταστῆ δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ ἡ ἀπαιτουμένη ποσότης καλωδίου ἡ σύνδεσις θὰ πραγματοποιηθῇ. Ἀθῆναι τῇ 9–5–1952

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. 1616) 1950 «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1541)1950 «περὶ παραπομπῆς ἀνηλίκων κρατουμένων εἰς τὰς πρακτικὰς γεωργικὰς καὶ τεχνικὰς σχολὰς τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος». Ὁ κ. Γ. Μπουρδάρας (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 369]15–4–52 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3713)28 νόμου «περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας» καὶ 2) «περὶ μειώσεως τῆς μερίδος τοῦ ἄρτου τοῦ προσωπικοῦ τῶν Φυλακῶν καὶ Σωφρονιστικῶν καὶ Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων, διαρκούσης τῆς διὰ δελτίου διανομῆς». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναδρομικῆς ἐγγραφῆς τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Τ.Α.Κ.Ε. εἰς τὸ Μ.Τ.Π.Υ.». Ἡ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως ποσοστοῦ ἐκ τῶν ἐσόδων τῶν ἰχθυοτροφείων λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου εἰς Δῆμον Μεσολογγίου καὶ εἰς εἰδικὰ Ταμεῖα Μεσολογγίου– Αἰτωλικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Πάρρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ἐφετείου Πειραιῶς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Κουπαροῦσος, Ι. Χρυσοχόου, Α. Φωτήλας καὶ Π. Φικιώρης καταθέτουσιν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ἀπὸ 19)23 Ἰουλίου 1941 Κ. Διατάγματος «περὶ κωδικοποιήσεως εἰς ἑνιαῖον κείμενον τῶν διατάξεων τῶν Α.Ν. 434)1937, 1933)1939, 2182)1940 καὶ 2532)1940 «περὶ Ὀργανισμοῦ τῶν Ὑποθηκοφυλακείων τοῦ Κράτους». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς, Λ. Κουτσοπέταλος καὶ Ε. Μπακλατζῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 771)48 περὶ τροποποιήσεως τῆς θέσεως ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς, τελούντων εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων, κυρωθέντος διὰ τοῦ Ν.Δ. 1201)1949». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Ἰασονίδης, Μ. Χλουβεράκης, Β. Τσαπόγας, Α. Ἀντωνίου, Σ. Χούτας κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προλήψεως καὶ καταστολῆς τῶν ἀσθενειῶν καὶ ἐχθρῶν τῶν φυτῶν καὶ περὶ ὀργανώσεως τῆς φυτοπαθολογικῆς ὑπηρεσίας».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς ἔχει τὸν λόγον, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμπληρωθείσης ἑπταετίας ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ ἀειμνήστου Ἀθανασίου Ἀργυροῦ, ὁ Δῆμος Νιγρίτας μετεκόμισε τὰ ὀστᾶ του εἰς τὴν γενέτειράν του καὶ ἐτέλεσε πάνδημα μνημόσυνα εἰς τὰς πόλεις τῶν Σερρῶν καὶ τῆς Νιγρίτας. Νομίζω ὅτι μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ μνεία τῆς προσωπικότητος καὶ τῆς δράσεως τοῦ ἀειμνήστου πολιτικοῦ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὅπου ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν ἠγωνίσθη, ὑπηρετῶν τὰ συμφέροντα τοῦ Ἔθνους. Ὁ Ἀθ. Ἀργυρός, ὑπῆρξε διακεκριμένος νομομαθής, φλογερὸς ἐθνικὸς ἀγωνιστὴς καί, πρὸ παντός, ἐνάρετος πολιτικός. Ἀφοῦ ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκον του ὡς πρωταγωνιστὴς εἰς τὸν Μακεδονικὸν Ἀγῶνα, διετέλεσε μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Μακεδονίας κατ’ ἐπανάληψιν βουλευτὴς καὶ Ὑπουργὸς καὶ ἔδωσε πλήρως καὶ κατὰ τρόπον ἁδρόν, τὸ μέτρον τῆς εὐρείας μορφώσεώς του, τὰς βαθείας κρίσεις του καὶ πρὸ παντὸς τοῦ ὑπερόχου ἤθους του. Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ἡ ὕπαρξις παραδειγμάτων πρὸς μίμησιν εἶναι ἀναγκαία προϋπόθεσις διὰ τὴν πρόοδον ἑνὸς ἔθνους, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξάρωμεν τὴν προσωπικότητα τοῦ πολιτικοῦ ἀνδρὸς καὶ νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἀποτελεῖ παράδειγμα φωτεινὸν διὰ τοὺς ἐπιγενομένους. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, θὰ προέτεινα, ὅπως ἡ Βουλή, τιμῶσα τὴν μνήμην τοῦ πολιτικοῦ αὐτοῦ ἀνδρός, τηρήσῃ σιγὴν ἑνὸς λεπτοῦ.

§7Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅσοι ἐγνώρισαν τὸν Ἀθ. Ἀργυρόν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ καταληφθοῦν σήμερον ἀπὸ βαθεῖαν συγκίνησιν. Σήμερον, ὁπότε, ἐπληροφορήθημεν τὴν μετακομιδὴν τῶν ὀστῶν του, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν του πατρίδα, τὴν Νιγρίταν, δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ καταληφθῶμεν, ὅλοι ἀπὸ βαθυτάτην συγκίνησιν. Πράγματι ὑπῆρξαν σπάνια τὰ προσόντα, τὰ ἐθνικά, τὰ ἠθικά, καὶ τὰ διανοητικὰ τοῦ ἀνδρός. Ὑπῆρξεν εἷς ἐκ τῶν μᾶλλον ἐξεχόντων Ἑλλήνων. Καὶ τὸ ἰδιαίτερον χαρακτηριστικόν, τοῦ νὰ εἶναι ἐξέχων Ἕλλην τῆς Μακεδονίας, εἶναι ἓν χαρακτηριστικόν, τὸ ὁποῖον προσδίδει εἰς τὴν φυσιογνωμίαν του ἔτι σπουδαιοτέραν σημασίαν. Μὲ βαθεῖαν εὐλάβειαν ἀναμιμνησκόμεθα τοῦ ἀνδρὸς καὶ συμμεριζόμεθα ὅλοι, εἶμαι βέβαιος, τὴν ψυχικὴν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν ἠσθάνθη ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐκ Σερρῶν, ὅπως προτείνῃ τὴν τήρησιν σιγῆς ἑνὸς λεπτοῦ πρὸς τιμὴν τῆς μνήμης τοῦ Ἀθ. Ἀργυροῦ.

§8Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις συμμετέχει εἰς τὴν ἐκδήλωσιν σεβασμοῦ πρὸς τὴν μνήμην ἑνὸς πράγματι εὐαρέστου πολιτικοῦ ἀνδρός, ὅπως ὁ ἀείμνηστος Ἀθ. Ἀργυρός, καὶ συμφωνεῖ εἰς τὸ νὰ τηρηθῇ ἑνὸς λεπτοῦ σιγὴ πρὸς τιμὴν τῆς μνήμης του.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλοῦνται οἱ κ. κ. βουλευταὶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ἅπαντες οἱ κ. κ. βουλευταὶ καὶ τηρεῖται ἑνὸς λεπτοῦ σιγή).

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαλαμίδας ἔχει τὸν λόγον, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§11Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἐπιτρέπετε δύο λέξεις πρὶν ὁμιλήσῃ ὁ κ. συνάδελφος;

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§13Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ὁ κ. συνάδελφος ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἐπερωτήσεως ἡ ὁποία κατετέθη καὶ τῆς ὁποίας ἀπεφασίσθη ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἡ πρόταξις τῆς συζητήσεως. Ἀφορᾶ τὴν γνωστὴν ὑπόθεσιν τῆς λαθρεμπορίας τοῦ ναυτικοῦ. Ἡ ἐπερώτησις ἐνδιαφέρει τρία Ὑπουργεῖα, τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Ἀμύνης καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Κατὰ περίεργον σύμπτωσιν ὁ ὁμιλῶν τὴν στιγμὴν αὐτὴν συνέπεσε κατὰ διαδοχικὰς περιόδους νὰ εἶναι Ὑπουργὸς τῶν τριῶν αὐτῶν Ὑπουργείων καὶ νὰ ἔχῃ κάποιαν ἀνάμιξιν εἰς τὴν δίωξιν αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως, ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς: Πρὸ ἑνὸς ἔτους εἶχεν ἡ Κυβέρνησις, δηλ. τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, πληροφορίας ὅτι ἀπειλεῖται διεξαγωγὴ λαθρεμπορίου διὰ τῶν πολεμικῶν πλοίων, τὰ ὁποῖα θὰ ἤρχοντο ἐξ Ἀμερικῆς. Δι’ ἐγγράφου μου τότε, ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, εἰδοποίησα τὸ Ὑπουργεῖον Ναυτικῶν νὰ λάβῃ μέτρα, ὅπως προληφθῇ τοῦτο καὶ τὰ πλοῖα τεθοῦν ὑπὸ ἔλεγχον. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη ἐνέργεια. Τὰ ἔγγραφα ὑπάρχουν εἰς τὸν κατατεθέντα φάκελλον. Ὅταν μετ’ ὀλίγους μῆνας ἔφθασαν τὰ πλοῖα καὶ ἐξερράγη τὸ γνωστὸν σκάνδαλον—ἐνθυμοῦνται οἱ συνάδελφοι ὅτι καὶ εἰς τὸν τύπον ἐδημοσιεύθησαν σχετικαὶ εἰδήσεις— τότε, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διέταξα τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Πειραιῶς νὰ διαλευκάνῃ τὴν ὑπόθεσιν πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν, μὴ λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν ποῖα πρόσωπα ἐνέχονται καὶ ὑπολογίζων εἰς τὴν ἰδικήν μου ὑποστήριξιν κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τῶν ἀνακρίσεων. Σήμερον ἔρχεται τὸ θέμα εἰς ἐμὲ πάλιν, ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθν. Ἀμύνης. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν κ. βουλευταί, εὑρισκόμεθα εἰς τὰς παραμονὰς κυριολεκτικῶς τῆς ἐκδόσεως τοῦ βουλεύματος διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἡ ὁποία θὰ ἀχθῇ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τὸ ἀκροατήριον. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σκόπιμον τὸ πρόβλημα αὐτὸ νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον, τῆς Ἐθν. Ἀντιπροσωπείας τώρα, διότι ὑπάρχει κίνδυνος. λόγῳ τοῦ θορύβου ποὺ θὰ προκαλέσῃ, νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἐπιρροὴ ἐπὶ τῆς δικαιοσύνης καὶ θὰ προκαλέσῃ σχόλια τῆς κοινῆς γνώμης. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο σκοπιμώτερον ἡ σημερινὴ συζήτησις νὰ περιορισθῇ ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ θέμα, τὸ ἀφορῶν τὸν εἰς τὸ βῆμα συνάδελφον, καὶ νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν νομίζῃ ὅτι ὑπάρχει θέμα ἐλέγχου, ἀφοῦ ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν μου θέσιν εἰς τὸ ζήτημα, βεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ ποινικοῦ δικαστηρίου θὰ λάβω τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὁ νόμος ὑπαγορεύει, μὲ πᾶσαν αὐστηρότητα διὰ τὴν ἐπιβολὴν διοικητικῶν κυρώσεων ἐναντίων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι, ἐνδεχομένως θὰ θεωρηθοῦν ὑπεύθυνοι ἀπὸ τὸ ποινικὸν δικαστήριον.

§14Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνοῦμεν ἀπολύτως, μὲ τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Πιστεύομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ γίνῃ συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ ὑποθέσεως, ἡ ὁποία ἔχει ἀχθῆ ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης. Σεβόμεθα τόσον βαθέως τὸ Πολεμικὸν Ναυτικόν, ὥστε δὲν θὰ ἠθέλαμεν νὰ γίνῃ, ἄνευ ἐπαρκῶν στοιχείων καὶ χωρίς, πραγματικῶς, πλήρη ἐξονύχισιν, ἡ ὁποία μόνον δικαστικῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ—ἄν καὶ πιστεύω ἀπολύτως εἰς τὸ ἀνεπηρέαστον τῶν δικαστῶν—νὰ ἐπηρεάσῃ ψυχολογικῶς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι τεταγμένοι νὰ δικάσουν τὴν ὑπόθεσιν. Ἑπομένως, συμφωνῶ ἀπολύτως καὶ υἱοθετῶ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθν. Ἀμύνης, ὅπως ἀποσιωπηθῇ πλήρως τὸ ὑπὸ κρίσιν τῆς δικαιοσύνης θέμα. Ἄλλωστε, δὲν προετάχθη ἡ ἐπερώτησις ἀλλ’ ἁπλῶς, καὶ μόνον ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Μαλαμίδας ἐζήτησε νὰ διευκρινίσῃ τὸ προσωπικόν του ζήτημα, Ἡ ἐπερώτησις δὲν ἔχει προταχθῆ, καὶ δὲν θὰ συζητηθῇ πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς δικαστικῆς ἀποφάσεως.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μαλαμίδας ἔχει τὸν λόγον.

§16Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, σέβομαι τὴν ἀπόφασιν, τόσον τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ὡς καὶ τοῦ κ. Κοινοβουλευτικοῦ ἡγέτου τοῦ Ε.Σ., πλὴν ἔχω τὴν γνώμην ὅτι, τὸ προσωπικόν μου ζήτημα ἐξακολουθεῖ ὑφιστάμενον, καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ κατέλθω τοῦ βήματος, ἐὰν δὲν ἱκανοποιηθῇ ἀπολύτως, μὰ ἀπολύτως, ἡ θέσις ἡ ἰδική μου ὡς τότε Ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, καὶ ὡς πολιτικοῦ ἀνδρὸς εὑρισκομένου, ὅπως καὶ πρὸ ἡμερῶν εἶπον, ἀπὸ 30ετίας εἰς τὸν περίβολον τοῦτον. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ ζητήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ σημείου τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ἐξιστορήσω, ἤτοι, κατὰ ποῖον τρόπον ἐπακριβῶς ἔλαβε χώραν ἡ μετάβασίς μου εἰς τὸ ἀντιτορπιλλικὸν «Λέων», ἀφοῦ προηγουμένως ἀναγνώσω τὸ μέρος τῶν ἐπερωτήσεων τῶν κ.κ. συναδέλφων, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὸ προσωπικόν μου ζήτημα. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ἐπερωτήσαντες, ἤτοι οἱ κ.κ. Σαββόπουλος, Κατσαφάδος καὶ Ἀλιπράντης, εἰς τὴν παράγραφον 6 τῆς ἐπερωτήσεως λέγουν ταῦτα:.... (ἀναγινώσκει) Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἀφίκετο τὸ ἀντιτορπιλλικὸν «Λέων», τοῦ ὁποίου ἐπέβαινε στενός μου συγγενὴς τότε (ὁ σύζυγος τῆς κόρης μου), ἀνῆλθον μετὰ τῆς κόρης μου καὶ τῆς ἐγγονῆς μου ἐπὶ τοῦ ἀντιτορπιλλικοῦ «Λέων». Ἀποβιβασθεὶς εἰς τὸ φυλάκιον τοῦ Περάματος ἔσπευσα ἀμέσως νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν τότε Ἀρχηγὸν τοῦ Ναυστάθμου Ὑποναύαρχον Κ. Κουντουριώτην, νὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀνέλθω ἐπὶ τοῦ σκάφους. Ὁ Ναύαρχος προθύμως μοὶ ἐπέτρεψεν νὰ ἀνέλθω ἐπὶ τοῦ πολεμικοῦ, μοῦ ἔθεσεν δὲ εἰς τὴν διάθεσίν μου πρὸς τοῦτο καὶ τὴν προσωπικήν του βενζινάκατον. Ὡς εἶναι δὲ γνωστόν, ἄλλο εἶναι ἡ «Ἀκτοφυλακὴ» περὶ τῆς ὁποίας οἱ ἐπερωτήσαντες ὁμιλοῦν καὶ ἄλλη εἶναι ἡ προσωπικὴ βενζινάκατος τοῦ Ναυάρχου. Τὸ ἕνα εἶναι μικρὸν σκάφος, μία λέμβος, καὶ τὸ ἄλλο εἶναι ἕνα σκάφος 300 τόννων, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται σύγχυσις μεταξὺ τοῦ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄλλου ἀνυστεροβούλως. Ὄταν ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ πλοίου, οὐδὲν ἕτερον σκάφος παρέκειτο, ἀφοῦ δὲ παρέμεινα ἐπί τι διάστημα ἐπ’ αὐτοῦ, καὶ ἐνῷ ἡτοιμαζόμην νὰ ἀποχωρήσω, ὁ πατὴρ τῆς ἐγγονῆς μου τότε, ἐπέδειξεν εἰς αὐτὴν μίαν κούκλαν. Θὰ σᾶς κάνῃ ἐντύπωσιν τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ τὸ ἀναφέρω διὰ νὰ δείξω πόσον μικρᾶς ἀξίας ἦτο τὸ πρᾶγμα, ὅπερ ἀπετέλεσε τὸ κύριον θέμα τῆς ἐπερωτήσεως. Ἦτο μία κούκλα ἀγορασθεῖσα ἀντὶ 11 σελλινίων, καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας ὑπῆρχε καὶ ἡ ἐτικέττα ἐπὶ τῆς ὁποίας ἀνεγράφετο τοῦτο. Ἡ μικρὰ ἐγγονή μου δὲν ἠθέλησε νὰ ἀφήσῃ τῶν χειρῶν της τὴν κούκλαν καὶ ἔκλαψε. Τότε εἶπον νὰ τὴν πάρῃ μαζύ της, διότι δὲν ἐφαντάσθην ποτέ, ὅτι ἓν τοιοῦτον μηδαμινῆς ἀξίας ἄθυρμα θὰ ἐδημιούργει τοὺς μύθους περὶ λαθρεμπορίας κιβωτίων καὶ σάκκων καὶ ὅτι θὰ ἀπησχόλει τὴν Βουλήν, τελείως ἀσκόπως. Ἐξελθὼν τοῦ πλοίου διὰ τοῦ ἰδίου μέσου καὶ διὰ τοῦ αὐτοῦ φυλακίου καὶ ἐπιβὰς τοῦ αὐτοκινήτου μου, ἀπῆλθον. Αἴφνης καὶ μετὰ τ’ ἀνωτέρω καὶ ὕστερα ἀπὸ παρέλευσιν ἔτους, βλέπω παραδόξως, ὅτι οἱ συνάδελφοι κ. κ. Σαββόπουλος, Κατσαφάδος καὶ Ἀλιπράντης μοῦ καταλογίζουν οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ὅτι ὕστερα ἀπὸ μακρὸν πολιτικὸν βίον, τὴν λευκότητα τοῦ ὁποίου μεθ’ ὑπερηφανείας εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπικαλεσθῶ, ὅτι οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολὺ εἶμαι κατὰ τὰς ἐκ τῶν τριόδων καὶ τῶν καφενείων πληροφορίας των, λαθρέμπορος. Ἀλλά, κ. κ. βουλευταί, οὐδέποτε ἐφαντάσθην τοιοῦτον τι. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀποδείξω δι’ ἐγγράφου, πρῶτον, ὅτι δὲν ὑπῆρξε ποτὲ κατηγορία ἐναντίον μου, οὔτε ὑπάρχει—ὡς τοῦτο βεβαιοῖ τὸ πιστοποιητικὸν τοῦ κ. Προέδρου Πρωτοδικῶν Πειραιῶς ἀπὸ τὸν ὁποῖον εὐθὺς τὴν ἑπομένην ἡμέραν τῆς καταθέσεως τῆς ἐπερωτήσεως ἐζήτησα νὰ μοῦ δοθῇ—καὶ διὰ τοῦ ὁποίου βεβαιοῦται, ὅτι οὐδέποτε ἀπηγγέλθη κατηγορία κατὰ τοῦ κ. Ε. Μαλαμίδα. Καταθέτω εἰς τὸ Προεδρεῖον τὸ πιστοποιητικόν. Δεύτερον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, γνωρίζει ὅτι τὸν ἐπεσκέφθην ἀμέσως τὸ Σάββατον καὶ τοῦ κατέστησα γνωστὴν τὴν ἀνήκουστον συκοφαντίαν ταύτην, ὅτι θὰ ἔδει νὰ καλέσῃ νὰ τοῦ ἀναφέρῃ σχετικῶς ὁ τότε διοικητὴς τοῦ Ναυστάθμου Ναύαρχος Κουντουριώτης καὶ ὁ ἀρχιεπιστολεὺς τοῦ Ναυστάθμου πλοίαρχος κ. Κιοσές, καὶ οἱ ὁποῖοι εἶμαι βέβαιος ὅτι τόσον ὁ ἕνας ὅσον καὶ ὁ ἄλλος θὰ βεβαιώσουν ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπα ἐγὼ προηγουμένως εἶναι ἀπολύτως ἀληθές. Κατόπιν τῶν βεβαιώσεων τούτων διερωτῶμαι πόσον ἐλαφρᾷ τῇ συνειδήσει ὑπέγραψαν οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι τὴν ἐπερώτησιν ἡ ὁποία δὲν εἶναι παρὰ μία σαφὴς συκοφαντικὴ καταγγελία ἐναντίον μου; Μετὰ τὴν κατάθεσιν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῶν προηγουμένων ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα καταρρίπτουν πλήρως τὴν τόσον ἀστόχως καὶ ἀναληθῶς ἀποδοθεῖσαν ὑπὸ τῶν κ. κ. ἐπερωτώντων πρᾶξιν’ δὲν δύναται νὰ μείνῃ εἰς τὴν συνείδησιν οὐδενὸς οὔτε ἡ παραμικρὰ ἀμφιβολία ὅτι οὐδεμία εὐθύνη δύναται νὰ μοῦ καταλογισθῇ, νομίζω δὲ ὅτι, ἔχω πλῆρες τὸ δικαίωμα νὰ ἀξιώσω ἀπὸ τοὺς κ. κ. συναδέλφους μου νὰ μὲ κρίνουν καὶ νὰ μὲ κρίνουν κατὰ τὸν πλέον αὐστηρότερον τρόπον, ἀλλὰ νὰ μὲ κρίνουν ἀμέσως, διότι δὲν εἶναι ἀνεκτὸν οὐδ’ ἐπιτετραμμένον νὰ παραμένουν ἐκκρεμεῖς αἴολοι καὶ συκοφαντικαὶ κατηγορίαι. Συμμερίζομαι τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κοινοβουλευτικοῦ ἡγέτου τοῦ Ε.Σ., ὅτι πρὸ τῆς ἐκδόσεως βουλεύματος, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ περισσοτέρα συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος. Νομίζω—καὶ ἡ γνώμη μου θὰ εὕρῃ ἀπήχησιν εἰς τὴν συνείδησιν ὅλων τῶν κ. κ. συναδέλφων—ὅτι καὶ αἱ ἀσύστατοι ἀκόμη κατηγορίαι κατὰ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, ἐν προκειμένῳ, πρέπει νὰ διελευκαίνωνται ἀμελητὶ καὶ ἀμέσως. Θὰ εἶχον ὅθεν νὰ συστήσω εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους, τοὺς μετὰ τόσης προχειρότητος ὑπογράψαντας τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, οἱ ὁποῖοι κατὰ παγίαν κοινοβουλευτικῶς ἔκφρασιν, συμπίπτει νὰ εἶναι κοινοβουλευτικοὶ νεοσσοὶ—καὶ τοῦτο εἶναι ἐλαφρυντικὸν ὑπὲρ αὐτῶν— ὅτι ὅταν πρόκειται νὰ κατηγορήσουν ὄχι συναδέλφους των πολιτικοὺς ἄνδρας εὑρισκομένους εἰς τὸν περίβολον τοῦτον ἀπὸ μακροῦ, ἀλλὰ καὶ οἱονδήποτε τρίτον, ὅτι θὰ ἔπρεπε προηγουμένως νὰ διευκρινίζωσι τὰ πράγματα καὶ κατόπιν νὰ ἄγωνται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἵνα μὴ ἐπιρρίπτωσι μομφὰς κατὰ προσώπων, οἱαδήποτε καὶ ἂν εἶναι ταῦτα μετὰ τόσης προχειρότητος, διότι δὲν πρέπει νὰ νομίζετε, ὅτι ἡ βουλευτικὴ ἀσυλία μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ καθαπτώμεθα τῶν ὑπολήψεων οἱωνδήποτε ἀνθρώπων, καὶ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀναμφισβητήτως ἔχουν μακρὸν παρελθὸν λευκόν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι οἱ κ.κ. συνάδελφοι προφανῶς ἐπλανήθησαν καὶ παρεσύρθησαν ἀπὸ ἐσφαλμένας πληροφορίας. Ἐὰν δὲν συμβαίνῃ τοῦτο, τότε ἔχουν ὑποχρέωσιν ὄχι μόνον ν’ ἀπαντήσουν εἰς τὰ ὅσα ἐγὼ εἶπα καὶ εἰς τὰ ὅσα ἐν συνεχείᾳ θὰ εἴπω, ἀλλὰ ἐὰν πιστεύουν εἰς αὐτὰ εἶχον ὑποχρέωσιν καὶ διὰ τοῦ τύπου ἀκόμη νὰ μὲ καταγγείλουν, οὕτως ὥστε νὰ μοῦ δώσουν τὸ δικαίωμα καὶ εἰς τὸ δικαστήριον νὰ ἔλθω καὶ νὰ τοὺς κατηγορήσω καὶ ἐγὼ ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει, διὰ νὰ ἀρθῇ ὁ πέπλος καθ’ ὅλην τὴν γραμμὴν καὶ νὰ μὴ μείνῃ τίποτε ἀκάλυπτον. Δυστυχῶς, οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἴσως ἐξ ἀγνοίας, διότι μόλις πρὸ ὀλίγων μηνῶν εἰσῆλθον εἰς τὴν Βουλήν, ἔπεσαν, ἴσως, θύματα ἀπάτης ὡρισμένων προσώπων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν δύναται νὰ παρέλθῃ ἡ σημερινὴ συνεδρίασις χωρὶς ν’ ἀποσαφηνισθῇ τὸ θέμα καὶ τύχω τῆς ἀναλόγου ἱκανοποιήσεως.

§17Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι βουλευταί, προεξοφλῶν τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς νὰ μὴ συζητήσῃ πρὶν τὸ δικαστήριον ἀποφανθῇ δὲν ἐμελέτησα οὔτε ἐγὼ ὁ ἴδιος τὸν φάκελλον καὶ ἠρκέσθην ἁπλῶς εἰς τὸ νὰ τὸν καταθέσω, ὅπως καὶ ἔκαμα σήμερον τὴν μεσημβρίαν καὶ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἐπερωτώντων. Παρεκάλεσα μόνον τηλεφωνικῶς τὸ πρωΐ τὸν ἁρμόδιον ἀξιωματικόν, τὸν ὑποναύαρχον κ. Τσάτσον νὰ μοῦ στείλῃ ἕνα σημείωμα ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς 6ης παραγράφου τῆς ἐπερωτήσεως, τὸ ὁποῖον ἐστάλη καὶ τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «Ὁ κύριος Μαλαμίδας μετὰ τῆς ἐγγονῆς του μετέβη εἰς Ναύσταθμον καὶ ἐζήτησε νὰ ἐπισκεφθῇ τὸν γαμβρόν του ἀνθυποπλοίαρχον Κοντομίχαλον, ἔνθα οὗτος ὑπηρετεῖ. Τοῦ διετέθη κατόπιν διαταγῆς τοῦ ἀρχηγοῦ ὑποναυάρχου Κουντουριώτη βενζινάκατος τοῦ ἀρχηγοῦ. Διὰ τῆς αὐτῆς βενζινακάτου ὁ κ. Μαλαμίδας ἐξῆλθεν εἰς τὸ Πέραμα. Ὁ πλοίαρχος κ. Κιοσὲς διεπίστωσεν ἐκ τοῦ φυλακίου τοῦ Περάματος, ὅτι ὁ κ. Μαλαμίδας δὲν ἔφερε τίποτε εἰμὴ μίαν κούκλαν τὴν ὁποίαν ἐκράτει ἡ ἐγγονή του».

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος ἔχει τὸ λόγον.

§19Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ λύπην μου φέρω τὸ ὅλον θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, μὲ λύπην μου καὶ κατόπιν πιέσεων μηνῶν ἐκ μέρους πολλῶν συμπολιτῶν μου, οἱ ὁποῖοι καθημερινῶς μᾶς ὤχλουν ἐρωτῶντες περὶ τῆς πορείας τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν πάντως, κατόπιν τῶν συμφωνηθέντων, ἡ ὅλη ὑπόθεσις παρεμερίσθη. Ὀφείλομεν ὅμως, ἡμεῖς οἱ ἐπερωτῶντες, νὰ δώσωμεν ἐξηγήσεις εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον Μαλαμίδαν δι’ ὅσα εἰς τὴν ἐπερώτησίν μας ἐγράφησαν. Θέλομεν κατ’ ἀρχὴν νὰ τὸν διαβεβαιώσωμεν, ὅτι δὲν ὠθήθημεν ἀπὸ λόγους ἀντιπολιτευτικούς, διότι ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ὠθούμεθα ἀπὸ τοιαύτης φύσεως λόγους, δὲν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἀναφερθῆ ὁ ἀξιότιμος κύριος Μαλαμίδας εἰς τὴν ἐπερώτησίν μας ἀλλὰ ὁ ἀποδεδειγμένως, ὄχι φίλος μας, ναύαρχος κ. Σακελλαρίου, διὰ τὸν ὁποῖον οἱ ἴδιοι μάρτυρες κατέθεσαν περίπου τὰ ἴδια πράγματα. Ὠθήθημεν εἰς τὴν κατάθεσιν τῆς ἐπερωτήσεως διότι πιστεύομεν, πράγματι νεοσσοὶ ἡμεῖς ἀλλὰ τελείως ἁγνοὶ τὴν ψυχήν, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὰ καφενεῖα ἐντίμων πολιτικῶν ἀνδρῶν τὰ ὀνόματα νὰ σύρωνται ἀπὸ διαφόρους καὶ ἐπὶ 11 μῆνας μέχρι τοῦδε νὰ μὴ δίδωνται αἱ δέουσαι ἐξηγήσεις. Κύριοι, ἔχω εἰς χεῖρας μου ἐπιστολὴν σταλεῖσαν εἰς ἐμὲ πρὸ 3 μηνῶν καὶ ἀφορῶσαν τὸ θέμα. Δὲν ἠθέλησα καὶ τότε νὰ φέρω τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§20ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόθεν ἦτο ἡ ἐπιστολὴ αὐτή;

§21Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξ ἑνὸς τῶν μαρτύρων κατηγορίας. Δὲν ἠθέλησα νὰ τὸ φέρω, διότι ἔλεγα, ὅτι μάρτυς τις κατηγορίας ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ὡρισμένα προσωπικὰ ἐναντίον τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν ἐπιστολήν μου ἀνδρῶν. Εἶπον, λοιπόν, ἂς φυλάξωμεν τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν. Δυστυχῶς πρὸ ἡμερῶν εἰς μίαν συγκέντρωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκοντο ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κοινωνικῶς θεωροῦνται, ὅτι στέκουν ὑψηλά, ἀνεφέρθη καὶ πάλιν τὸ θέμα. Εἰς συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐτόνισα προσωπικῶς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὰ αὐτὰ τὰ πράγματα. Μοῦ παρετηρήθη δέ, ὅτι καὶ ὑμεῖς εἶσθε ἀνάξιοι καὶ μόνον μία διδακτορία εἶναι δυνατὸν νὰ σώσῃ τὰ πράγματα. Ἀκριβῶς δὲ αὐτὸ εἶναι τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον μᾶς ὤθησε νὰ φέρωμεν τὸ θέμα ἐδῶ. Πιστεύω, λοιπόν, ἀπολύτως, ὅπως ἔλεγε καὶ εἷς μέγας διδάσκαλος τῆς Κοινωνιολογίας, τὸν ὁποῖον πολλοὶ ἐξ ἡμῶν θὰ ἔχετε διαβάσῃ, ὁ Lebon, ὅτι τὰ διάφορα συστήματα καταπίπτουν ἐὰν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐντεταλμένοι διὰ τὴν ὑποστήριξίν των δὲν ἀγωνίζονται ἐντατικῶς καὶ κωφεύουν. Πιστεύων, κύριοι, ἀκλονήτως εἰς τὸν Κοινοβουλευτισμόν, ἐθεώρησα ὡς προσβολὴν τὴν φράσιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ ἐξηναγκάσθην νὰ φέρω τὸ θέμα ὥστε νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Μαλαμίδαν ν’ ἀποδείξῃ εἰς τοὺς πάντας, ὅτι πράγματι εἶναι λευκὸς καὶ ὅτι ὁ Κοινοβουλευτισμὸς ἐν Ἑλλάδι στέκεται ὑψηλά.

§22ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (τῆς Ε.Δ.Α.). Τὸ πιστεύετε αὐτό;

§23Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπολύτως, καὶ ἔχω καὶ ἱστορίαν ἡ ὁποία τὸ ἀποδεικνύει αὐτό, καὶ τὴν ὁποίαν ἐὰν θέλετε συζητοῦμεν. Πρὸ ἡμῶν παρουσιάσθη τὸ ἑξῆς δίλημμα. Ὠφείλαμεν δύο τινὰ νὰ κάμωμεν, ἢ νὰ ἴδωμεν κατ’ ἰδίαν τὸν κ. Μαλαμίδαν καὶ νὰ τοῦ εἴπωμεν τὰ λεγόμενα καὶ ἴσως ἐδῶ νὰ μὴ ἐπράξαμεν καλά, ἢ ἀσκοῦντες τὸν Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον καὶ χωρὶς καμμίαν πρόθεσιν ἀντιπολιτευτικήν, νὰ φέρωμεν τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε μὲ τὸν ἐπισημότερον τρόπον νὰ λάμψῃ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ ἀθωότης τοῦ ἀνδρός.

§24Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Δὲν νομίζετε, ὅτι ἦτο περιττὸν νὰ μὲ ἴδητε καὶ νὰ μὲ ἐρωτήσητε, ἀλλὰ θὰ ἦτο σκοπιμώτερον, ἀντὶ νὰ ἴδητε ἐμένα, διὰ τὸν ὁποῖον ἔστω καὶ ἐξ ἀποστάσεως ἴσως νὰ ὑπῆρχε μία ὑπόνοια, νὰ στραφῆτε τόσον πρὸς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Ἀμύνης, ὅσον καὶ πρὸς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἀπὸ τὸν ὁποῖον νὰ πληροφορηθῆτε ἐγκύρως καὶ ἐπισήμως ἐὰν τὰ φληναφήματα, τὰ ὁποῖα ἔφθασαν μέχρι τῶν ὤτων σας, εἶχον ὑπόστασίν τινα καὶ τότε καὶ μόνον νὰ μὲ μεταχειρισθῆτε μὲ τὸν αὐστηρότερον τρόπον. Ἐάν, ὅμως, θὰ ἐπείσθητε περὶ τοῦ ἀντιθέτου καὶ σεῖς θὰ ἀπεφεύγατε τὸ ὀλίσθημα τὸ ὁποῖον βεβαιῶ, ὅτι καλῇ τῇ πίστει ὑπέστητε καὶ εἰς ἐμὲ δὲν θὰ ἐδίδατε τὴν πικρίαν, ὅτι ὕστερα ἀπὸ 30 ἐτῶν λευκὸν κοινοβουλευτικὸν βίον νὰ ἀκούσω τοιαύτην ὁμιλίαν.

§25Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤμην εὐτυχής, πράγματι, νὰ τὸ ἔκαμνα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐὰν ὑμεῖς, ἀξιότιμε κ. Μαλαμίδα, εἴχατε σπεύσει καὶ εἴχατε ὑποβάλλει μηνύσεις ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι σᾶς κατηγόρησαν.

§26Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐγώ, κατ’ οὐδενός. Βλέπετε, ὅτι καὶ αὐτὴν τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσαν καὶ αὐτὴ δὲν εἶναι πραγματική.

§27Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν κατέθεσαν αὐτοὶ εἰς βάρος σας.

§28Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶναι, ὅτι δὲν ἐμήνυσα κανένα, διότι οὐδέποτε ἔσχον ἀφορμήν.

§29Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς αὐτὸ λέγω καὶ ἐγώ. Θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς μηνύσετε.

§30Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Δὲν ἠμποροῦσα νὰ τοὺς γνωρίζω.

§31Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν, ἀξιότιμε κ. Μαλαμίδα, τέσσαρες ἄνθρωποι, ἕνας ἔφεδρος ἀνθυποπλοίαρχος καὶ τρεῖς ἰδιῶται, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα καὶ κατέθεσαν εἰς βάρος σας ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα.

§32Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἄν ὑποτεθῇ ὅτι συνέβησαν αὐτὰ τὰ πράγματα βεβαιώνω ὅτι θὰ τοὺς μηνύσω.

§33Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁπότε, ἀξιότιμε κ. Μαλαμίδα, ἡμεῖς ἐπράξαμεν τὸ καθῆκον μας ἀπέναντί σας καὶ ἀπέναντι τοῦ Κοινοβουλίου διὰ τῆς καταθέσεως τῆς ἐπερωτήσεως.

§34Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Εὐχαριστῶ πολὺ διότι μοῦ ἐδώσατε ἀφορμὴν νὰ διαλύσω τὴν πλάνην σας κατὰ τὸν πλέον ἐπίσημον τρόπον.

§35Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναύσταθμον ἕνα δεύτερον γραφεῖον, εἰς τὸ γραφεῖον αὐτὸ ὑπηρετοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ἔμαθαν ὡρισμένα πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν συζητοῦνται αὐτὴν τὴν στιγμὴν διότι ἐλήφθη ἡ Αʹ ἢ ἡ Βʹ ἀπόφασις.

§36Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ξεύρετε ὅτι ἀπεμακρύνθησαν αὐτοὶ ἀπὸ τὴν θέσιν αὐτήν;

§37Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ξεύρω ποῖος τοὺς διώρισεν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν.

§38Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἄν ὑποτεθῇ ὅτι ὑπάρχει μήνυσις ἐναντίον μου, θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ κατηγορία ἐναντίον μου, ἀλλὰ τοιούτου τινὸς πράγματος οὐδέποτε ἔλαβον γνῶσιν.

§39Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἱστορία αὐτὴ ἔλαβεν ἕνα ἄλφα δρόμον, ἐκλήθησαν ὡρισμένοι ἄνθρωποι εἰς τὸν Εἰσαγγελέα ὡς μάρτυρες, μεταξὺ τῶν μαρτύρων αὐτῶν, ἦσαν καὶ οἱ τέσσαρες προαναφερθέντες οἱ ὁποῖοι κατέθεσαν ἐναντίον τοῦ κ. Μαλαμίδα.

§40Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Πιθανὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, νὰ ἐλέχθη, ἀλλὰ ἴσως ἡ ἀνάκρισις νὰ μὴ ἀπέδωσε σημασίαν εἰς τοὺς ἐν λόγῳ μάρτυρας, διότι δύο ἐκ τῶν προσώπων αὐτῶν μοῦ παρεσχέθη ἡ πληροφορία, ὅτι ἔχουν καταδικασθῆ εἰς ἕξ ἐτῶν εἱρκτὴν διὰ καταδόσεις εἰς τὰς Γερμανικὰς ἀρχάς. Πιθανὸν λόγῳ ἀναξιοπιστίας τῶν προσώπων αὐτῶν, νὰ μὴ ἐδόθη καμμία σημασία εἰς τὸ ζήτημα.

§41Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἄλλοι δύο, κ. Ὑπουργέ, ἔχουσιν εὔφημον μνείαν διὰ τὴν ἀνακάλυψιν τῆς κομμουνιστικῆς ὀργανώσεως εἰς τὸν Ναύσταθμον. Ἐξ ἄλλου αὐτοὶ εἶναι οἱ μάρτυρες καὶ βάσει τῆς μαρτυρίας τῶν ἰδίων μαρτύρων ἐξεδόθησαν τὰ ἐντάλματα ἐναντίον τῶν ἀξιωματικῶν.

§42Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐπειδὴ ὁμιλεῖτε περὶ δικογραφίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος ὡς ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν. Ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς, ἀνεφέρθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, τὴν 13)7)51. Τὴν ἑπομένην ἡμέραν, τὸ Ὑπουργεῖον ἀπηυθύνθη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα καὶ διέταξε μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 66 τοῦ 1951 τακτικὴν ἀνάκρισιν. Ἡ ἀνάκρισις ἐστράφη πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, τὸ ἔργον της δὲ ὑπῆρξε δύσκολον καὶ δι’ αὐτὸ ἐβράδυνεν ἡ ἀνάκρισις καὶ ὑπεβλήθη περαιωμένη ἡ δικογραφία κατὰ τὰς ἀρχὰς Μαΐου 1952. Ὁ ἀνακριτής, ἐνεργῶν κατὰ παραγγελίαν τοῦ Εἰσαγγελέως μίαν ἀνάκρισιν, ἐκτελεῖ αὐτὴν πρὸς ὅλα τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἐξ αὐτῆς. Τὸ ἐὰν θὰ ἀπαγγελθῇ κατηγορία ἐναντίον ὡρισμένου προσώπου, εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον κρίνει ὁ ἀνακριτὴς ἂν τὰ στοιχεῖα εἶναι σοβαρά.

§43Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι μάρτυρες κατηγορίας ἀνέφεραν εἰς τὸν ἀνακριτήν, ὅτι βαρύνεται καὶ ὁ κ. Μαλαμίδας.

§44Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Δικ.). Ἡ ἀνάκρισις εἶναι μυστική, ὑποτίθεται ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ἀνεφέρθη τὸ ὄνομα τοῦ κ. Μαλαμίδα, δὲν ἐδόθη πίστις ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους δικαστικοὺς παράγοντας καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐκλήθη οὔτε ἐξηγήσεις νὰ δώσῃ. Ἡ δικογραφία θὰ ἔλθῃ εἰς δημοσιότητα μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ βουλεύματος, ὁπότε καὶ τότε θά λάβῃ γνῶσιν πᾶς ἐνδιαφερόμενος.

§45Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, νὰ μὴ γίνωνται τόσαι διακοπαὶ εἰς τὸν ρήτορα, διότι αἱ συχναὶ διακοπαὶ καταντοῦν εἰς κατάργησιν τῆς ἐλευθερίας τοῦ βήματος. Θὰ παρακαλέσω καὶ τοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς καὶ κ.κ. βουλευτὰς νὰ ἀκούουν μόνον, δὲν εἶναι.....

§46Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδέχθη ὁ ἴδιος τὰς διακοπάς.

§47Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως εἶναι ζήτημα στοιχειώδους.

§48Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Κύριε Κανελλόπουλε, δὲν γίνεται ἐπὶ σκοπῷ συγχύσεως, ἀλλὰ ἐπὶ σκοπῷ διευκρινήσεως. Τὸ θέμα εἶναι τοιαύτης σοβαρότητος, ὥστε χρῄζει διευκρινήσεως εἰς πολλὰ σημεῖα.

§49Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀδημονία τοῦ νὰ ὑποβάλετε τὰς ἀπορίας σας, πρὶν ἀκόμη τελειώσῃ τὴν φράσιν του ὁ ὁμιλῶν, ἐπιφέρει σύγχυσιν. Εἶναι ζήτημα κύριοι, ἐὰν εἶπεν 20 φράσεις ὁ ὁμιλητὴς καὶ ἔχει δεχθῆ 520 διακοπάς.

§50Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει ἡ πληροφορία, ὅτι τόσον ὑμᾶς, ὅσον καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Σακελλαρίου, ἐπεσκέφθη ὁ ἀνακριτὴς καὶ ἠρώτησεν ἐπὶ τῶν ἐναντίον ὑμῶν κατατεθέντων ὑπὸ τῶν μαρτύρων κατηγορίας.

§51Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Δὲν μὲ ἐπεσκέφθη. Εἰς τὸ τέλος θὰ σᾶς εἴπω.

§52Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγουν, ὅτι σᾶς ἐπεσκέφθη.

§53Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Θὰ σεβασθῶ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ δὲν θὰ σᾶς διακόψω. Παρὰ ταῦτα ὅμως, ὅτι κενὸν ὑπάρχει εἰς τὸ τέλος, θὰ τὸ συμπληρώσω.

§54Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Δέχομαι τὴν ἄποψίν σας, ὅτι δὲν εἶναι σωστὴ ἡ πληροφορία, πλὴν ὅμως δὲν εἶναι μόνον οἱ μάρτυρες κατηγορίας. Θὰ ἐκπλαγῆτε ἴσως, ἀλλὰ ἐδῶ ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ ἀξιωματικοὶ τοῦ Β.Ν., οἱ ὁποῖοι ἐπαναλαμβάνουν αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπον οἱ μάρτυρες τῆς α ἢ β ποιότητος ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου δικαστικοῦ ὀργάνου. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ὑπογράψας μετὰ τῶν συναδέλφων τὴν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, προσέφερον ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὸν Κοινοβουλευτισμόν, ὁ ὁποῖος, ὅπως εἶπον καὶ ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας μου, εἶναι πολὺ ταλαιπωρημένος καὶ εἰς ὑμᾶς, δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἀποστομώσητε ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι περιφέρουν τὸ ὄνομά σας, ἀπὸ καφενείου εἰς καφενεῖον, Δὲν ξεύρω τί θὰ εἴπῃ ὁ κ. Κατσαφάδος, ἀλλὰ ἐγὼ αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσαφάδος ἔχει τὸν λόγον.

§56Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὴν συζήτησιν θὰ χωρίσω εἰς δύο μέρη. Πρῶτον εἰς τὴν ἐπερώτησιν. Ἡ ἐπερώτησις ἐπεβλήθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐλέγχει τὴν Κυβέρνησιν καὶ εὐχαριστῶ θερμῶς τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. Ὑπουργοὺς Δικαιοσύνης καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διότι ἐπεβεβαίωσαν ὅτι, μία ἀνάκρισις ἀπὸ 11 μηνῶν ἐκκρεμεῖ εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν τοῦ Πειραιῶς. Σεβόμεθα τὴν ἀπόφασιν ἡ ὁποία ἐλήφθη, κατόπιν τῆς εἰσηγήσεως τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ μου, τοῦ κ. Κανελλοπούλου. Ἐσεβάσθημεν τὸ πολεμικόν μας Ναυτικὸν ἐπὶ 11 μῆνας. Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς μᾶς κατηγγέλθη μία ἀξιόποινος πρᾶξις, ἡ ὁποία καθάπτεται τῆς ὑπολήψεως τοῦ πολεμικοῦ Ναυτικοῦ. Ἐσιωπήσαμεν. Ἠρωτήσαμεν μόνον: Ἔλαβε γνῶσιν ἡ Δικαστικὴ Ἀρχή; Μᾶς ἀπήντησαν: Διεξάγεται ἀνάκρισις. Ἐπανειλημμένως ἀκούγαμε θόρυβον εἰς τὰς ὁδούς, εἰς τὰ καφενεῖα, εἰς τὰς πλατείας τῆς ἐμπορικῆς καὶ ναυτικῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς μεταξὺ μάλιστα τοῦ ἐμπορικοῦ μας κόσμου, περὶ ἑνὸς σκανδάλου λαθρεμπορίας τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν. Ἐσιωπήσαμεν καὶ πάλιν. Ἀλλὰ τώρα ἠναγκάσθημεν, πρὸ τῆς πιέσεως τῶν πραγμάτων νὰ ἐπερωτήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, διατὶ δὲν ἐλήφθησαν τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ὡδήγουν τὴν ἀνακριτικὴν ἀρχήν, τῶν Δικαστικῶν Ἀρχῶν, τὸ ταχύτερον, εἰς τὴν ἔκδοσιν μιᾶς ἀποφάσεως, ἑνὸς βουλεύματος; Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ σταματῶμεν τὴν συζήτησιν, διότι θὰ ἐπανέλθωμεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ θὰ ἀναπτύξωμεν τοὺς λόγους μας, μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ βουλεύματος καὶ τῆς δικαστικῆς ἀποφάσεως. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος τῆς συζητήσεώς μου, διὰ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον Μαλαμίδαν, οὐδόλως ἀμφισβητῶ, ἐγὼ τουλάχιστον προσωπικῶς, τὸ λευκόν του παρελθόν. Οὐδόλως ἀμφισβητῶ, κ. συνάδελφε, τὸν 30ετῆ σας πολιτικὸν βίον, τὸν ὁποῖον ἠναλώσατε ἐπ’ ἀγαθῷ, εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν κοινῶν. Ὑπάρχει ὅμως ἐκκρεμὴς μία κατηγορία. Πιθανῶς νὰ διετυπώθη ἡ ἐπερώτησις κατὰ τρόπον ἀτυχῆ. Ὑπάρχει ὅμως μία συγκεκριμένη κατηγορία, δι’ ἐσᾶς, ἡ ὁποία κατετέθη, καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι οὐδόλως ἠθέλησα νὰ λάβω γνῶσιν τοῦ φακέλλου, οὔτε τῶν καταθέσεων τῶν μαρτύρων, διότι δὲν εἶχον δικαίωμα. Τὸ βουλευτικόν μου ἀξίωμα δὲν μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν ἀνακριτικὴν Ἀρχὴν καὶ τὴν Εἰσαγγελικὴν λεπτομερείας ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Ὑπάρχουν ὅμως οἱ μάρτυρες, οἱ ὁποῖοι καταθέτουν συγκεκριμένα πράγματα, ἐναντίον σας. Ἐναντίον ἐκείνων θὰ στραφῆτε καὶ ὄχι ἐναντίον ἡμῶν, ποὺ ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀσκήσωμεν Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, ἐναντίον ἑνὸς προσώπου, ἀναμεμιγμένου εἰς μίαν ὑπόθεσιν τοσαύτης σημασίας. Περαίνων, κ. συνάδελφε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω καὶ πάλιν: Οὐδόλως ἀμφισβητοῦμεν τὸ παρελθόν σας. Ἐλπίζω καὶ εὔχομαι, ἡ ἀλήθεια νὰ ἀναλάμψῃ καὶ νὰ ἀπαυγάσῃ τὸ λευκὸν μέτωπόν σας, καὶ νὰ σᾶς ἀποδοθῇ δικαιοσύνη.

§57Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, ὑπεσχέθην εἰς τὸν συνάδελφον κ. Σαββόπουλον νὰ τοῦ ζητήσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις, καὶ νὰ τοῦ παράσχω τοιαύτας, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι μοῦ ἤθελε ζητήσει. Περαίνων τὴν ἀγόρευσίν του ὁ κ. Σαββόπουλος εἶπεν, ὅτι ὡρισμένοι ἀξιωματικοὶ τὰ ἔλεγον αὐτά. Θὰ παρεκάλουν νὰ δηλώσητε τὰ ὀνόματα τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν, ὥστε καὶ κατ’ αὐτῶν νὰ στραφῶ.

§58Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ τοὺς ἐρωτήσω, καὶ ἐὰν μοῦ τὸ ἐπιτρέψουν...

§59Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐπικαλεῖσθε στοιχεῖα κατηγορίας, καὶ ἔχετε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κατονομάσητε τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ἐδῶ εἶναι ἀνοικταὶ ὅλαι αἱ πύλαι τῆς Βουλῆς. Εἶναι ἀνοικτὴ καὶ ἡ θέσις τοῦ καθ’ ἑνός, ἡ δὲ ἀπόκρυψις τῶν ὀνομάτων τῶν πληροφοριοδοτῶν σας, σᾶς θέτει ὑπεύθυνον ἐνώπιον, τῆς Βουλῆς εἰς τὴν ὁποίαν ἔχετε ὑποχρέωσιν ν’ ἀναφέρετε τὰ πάντα, διότι ἄλλως ὁ πέπλος τῆς συκοφαντίας ἤθελεν, ἴσως, ἐπιπέσει εἰς βάρος σας.

§60Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡμίλησα περὶ ψιθύρων...... Ἂς παραδεχθῶμεν ὅτι δὲν ὑπάρχουν οἱ ὑπόλοιποι αὐτοὶ ........... (θόρυβος)........... Ὑπάρχουν 4 μάρτυρες κατηγορίας, οἱ ὁποῖοι ἔθεσαν τὴν ὑπογραφήν των.

§61Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Κατσαφάδον: Εἶπε πρὸ ὀλίγου ὅτι οἱ μάρτυρες αὐτοὶ εἶπον τὰ πράγματα αὐτά. Ἀλλ’ εἶπε ταὐτοχρόνως ὅτι δὲν ἠδυνήθη νὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ φακέλλου. Πῶς τότε ἐπληροφορήθη ὅτι οἱ μάρτυρες αὐτοὶ εἶπον, ὅ,τι εἶπον;

§62Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Τὸ ἐπεβεβαίωσαν οἱ μάρτυρες. Ἐὰν εἶναι ἀληθὲς ἢ ὄχι θὰ τὸ ἀκούσετε μεθαύριον. Νὰ σᾶς εἴπω τὰ ὀνόματά των. Εἶναι οἱ Κωνσταντινίδης, Γιαννόπουλος......... καὶ Καφοπαντελῆς, οἱ ὁποῖοι, ἐξετασθέντες ὑπὸ τοῦ ἀνακριτοῦ, κατέθεσαν ὅσα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐπερώτησιν. Ἐὰν τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀληθὲς ἢ ὄχι, θὰ τὸ ἀποδείξῃ ἡ ἀνάγνωσις τῶν καταθέσεών των εἰς τὸν φάκελλον, ὁπότε δύνασθε νὰ στραφῆτε ἐναντίον των.

§63Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου θὰ τὸ δείξῃ, Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ εἴπω εἶναι, ὅτι τὸ νεαρὸν τῆς κοινοβουλευτικῆς σας ἡλικίας σᾶς παρέσυρεν εἰς μίαν ἐνέργειαν, ἡ ὁποία σᾶς ἔφερεν ἐπὶ τὸ βῆμα διὰ νὰ κατηγορήσετε ἕνα ἄνδρα τοῦ ὁποίου καὶ σεῖς ὁ ἴδιος ἀνεγνωρίσατε τὸ λευκὸν παρελθόν.

§64Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. συνάδελφος νὰ τοῦ εἴπω, ἐπειδὴ μεγάλην χρῆσιν ἔκαμε τῆς κοινοβουλευτικῆς μου ἀπειρίας, καὶ νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω τὴν βεβαίωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἴδιος ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν ἑσπέραν ταύτην, ὅτι ἐπεσκέφθη τὸ πλοῖον. Καὶ τόν ἐρωτῶ ἐὰν ὄχι τὴν ἡμέραν τοῦ κατάπλου, ἀλλὰ τὴν ἑπομένην, ἐὰν ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ ἐπισκεφθῇ πλοῖον διὰ τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν ἡ πληροφορία, ὅτι κομίζει λαθραῖα ἐμπορεύματα. Τοῦ καταλογίζομεν καὶ ἡμεῖς, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἀπειρίαν εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν κοινῶν. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας σχολιάζεται εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ἕνα θερμαστὴν τὸν συλλαμβάνουν, διότι εἰσήγαγε λαθραίως ἕνα πακετάκι ξυριστικὲς λεπίδες. Καὶ ἀποσιωπῶ τὰ περαιτέρω, διότι σέβομαι τὴν Βουλήν. (Θόρυβος.

§65Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐπιείκειαν δὲν ἐδέχθην ποτὲ καὶ δὲν δέχομαι παρ’ οὐδενός. Ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν γνωρίζετε νὰ τὰ εἴπητε ἐδῶ. Εἴπατε, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζω καὶ νὰ μὴ ἀνέλθω εἰς τὸ πλοῖον. Σᾶς ἐρωτῶ: Μήπως ἐπῆγα ἐγὼ παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τρίτου τινός; Ἐπῆγα κανονικώτατα, ζητήσας τὴν ἄδειαν τοῦ ἁρμοδίου, τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ναυστάθμου. Κατὰ ποῖον λόγον μὲ βαρύνει καὶ αὐτό;

§66Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Δὲν τὸ συζητῶ ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ τὸ συζητοῦν ἄνθρωποι ἀγράμματοι, ἐργάται θαλάσσης καὶ λέγουν, ὅτι... (θόρυβος).

§67Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐγὼ ἀπαντῶ πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἑώλους πληροφορίας ἔκαμον ὅ,τι ἔκαμον. Εἰς τὴν Βουλὴν δὲν προσάγονται λόγοι τῶν τριόδων. Οὔτε δύνασθε νὰ δικαιολογῆσθε διὰ κουβέντες τῶν καφενείων.

§68Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ὑπάρχουν καταθέσεις μαρτύρων μὲ συγκεκριμένα γεγονότα. (Θόρυβος).

§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ ἐπικαλεσθῶ τὰ ὅσα εἶπον προηγουμένως. Ἐὰν ὁ κ. Κατσαφάδος ἔχει νὰ εἴπῃ περισσότερα, νὰ τὰ εἴπῃ, μὴ διακόπτων, ἀλλὰ λαμβάνων τὸν λόγον, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν καὶ ὁ κ. Μαλαμίδας νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του.

§70Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι πράγματα αὐτά, κύριε Πρόεδρε. Πρέπει νὰ ἀναφέρουν τὰ ὀνόματα τῶν ἀξιωματικῶν.

§71Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀναφέρω τὰ ὀνόματα, διότι ἀρκετοὺς ἀπεστρατεύσατε. (Θόρυβος).

§72Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κατόπιν ὅλων τούτων, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐσχημάτισε, τὴν ἣν θὰ ἔπρεπε νὰ σχηματίσῃ, ἀμερόληπτον γνώμην. Ἐλπίζω, ὅτι μετ’ ὀλίγας ἡμέρας θὰ ἴδῃ τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος τὸ βούλευμα, ὅπερ ἐπὶ τοῦ ὅλου ζητήματος θὰ ἐξαχθῇ. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι οἱ κύριοι συνάδελφοι, τῶν ὁποίων δὲν ἀμφισβητῶ τὴν καλὴν θέλησιν, ἀλλ’ εἰς τοὺς ὁποίους μόνον ἀπειρίαν καταλογίζω, θὰ μεταμεληθοῦν καὶ οἱ ἴδιοι, διότι ἐγένοντο παραίτιοι παρακωλύσεως ἀσκόπου τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ ἔθιξαν ἕνα συνάδελφον, τὸν ὁποῖον ἔπρεπε πολὺ περισσότερον νὰ σέβωνται.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Θ. Σαράντης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν προέδρων κοινοτήτων Καταφυγίου, Νεράϊδας, κλπ. ζητούντων ἄμεσον ἵδρυσιν ὑποκαταστήματος Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐν Σερβίοις.

§74Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουτσοπέταλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος Οἰνόης Μεγαρίδος, αἰτουμένου τὴν ἀπόρριψιν τῆς αἰτήσεως τοῦ Δήμου Μάνδρας περὶ συγχωνεύσεως τῆς Κοινότητός του μετὰ τοῦ ἐν λόγῳ Δήμου κλπ.

§76Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχω μίαν ἐρώτησιν. Πρόκειται διὰ μίαν ἐνέργειαν ἡ ὁποία γίνεται διὰ τὴν συγχώνευσιν τῆς Κοινότητος Οἰνόης μὲ τὸν Δῆμον Μάνδρας. Ἡ Κοινότης Οἰνόης ἀπέχει 26 χιλιόμετρα ἀπὸ τὴν Μάνδραν. Ἡ Κοινότης αὕτη κατηργήθη τὸ 1928 καὶ κατόπιν προσφυγῆς της εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἐπανασυνεστήθη. Τὸ 1933 ἔγινε δευτέρα ἀπόπειρα καταργήσεώς της, ἀλλὰ καὶ πάλιν ἀνασυνεστήθη, Τώρα, γίνεται καὶ τρίτη ἀπόπειρα καταργήσεώς της, αἰτήσει, ὑποθέτω, τοῦ Δημάρχου Μάνδρας. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι, ἐὰν ἡ Κοινότης αὕτη δὲν εἶχε τὰ μέσα τὰ οἰκονομικὰ νὰ εἶναι βιώσιμος, τότε θὰ ἠδύνατο νὰ συζητηθῇ ἡ συγχώνευσίς της μὲ ἄλλην Κοινότητα, ἡ ὁποία θὰ ἦτο κάπως ἐγγύτερα αὐτῆς, ἀλλὰ ὄχι μὲ τὸν Δῆμον Μάνδρας, ὁ ὁποῖος ἀπέχει 26 χιλιόμετρα Πλησίον τῆς Οἰνόης ὑπάρχει ὁ Δῆμος Βιλλίων, ἀπέχων 10 χιλιόμετρα ὅπως καὶ ὁ Δῆμος Ἐρυθρῶν ἀπέχων τὰ ἴδια χιλιόμετρα. Διότι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ μαθηταὶ τῶν Βιλλίων ἢ οἱ κάτοικοι αὐτῶν, νὰ πηγαίνουν 26 χιλιόμετρα εἰς ὀρεινὸν μέρος, διὰ νὰ πάρουν μίαν ἁπλῆν βεβαίωσιν, ἢ ἓν ἁπλοῦν πιστοποιητικόν. Ἡ ἐπιδίωξις, ὅμως, αὕτη τοῦ Δημάρχου Μάνδρας εἶναι, νὰ συγχωνεύσῃ τὴν Κοινότητα Οἰνόης, διὰ νὰ περιέλθουν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν του τεράστιαι ἐκτάσεις καλλιεργησίμου καὶ βοσκησίμου γῆς, ἵνα οὕτω ἀποκτήσῃ ὁ Δῆμος Μάνδρας περισσότερα εἰσοδήματα. Ἡ Κοινότης Οἰνόης, κ. Ὑπουργέ, παρ’ ὅλον τὸ ὀλιγάριθμον τῶν κατοίκων της, ἔχει εἰς ἐνέργειαν ἔργον 160 ἑκατομμυρίων, ἤτοι τὸ ὑδραγωγεῖον της, διὰ τὸ ὁποῖον τὸ Κράτος διέθεσε μερικοὺς ὑδροσωλῆνας. Ἑπομένως, ὄχι μόνον δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς Κοινότητος βιωσίμου, ἀλλὰ περὶ μιᾶς Κοινότητος προοδευτικῆς, ἡ ὁποία δύναται νὰ προοδεύσῃ καὶ νὰ γίνῃ ἀξιοζήλευτος. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι, πρὶν ληφθῇ ἀπόφασις, ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου, πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν ὅλα αὐτά, δηλαδή, πρὶν ἀποφασίσετε ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τοῦ Δημάρχου Μάνδρας, νὰ ἐξετάσητε τὴν κατάστασιν. Ἐπίσης, ἐπιθυμῶ νὰ ἔχω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν: Ἡ Ἐπιτροπή, ἡ κατὰ νόμον συσταθεῖσα, διὰ νὰ ἀποφανθῇ περὶ τοῦ βιωσίμου ἢ μὴ τῆς Κοινότητος αὐτῆς, ἀπεφάνθη ἤδη καὶ τὶ ἀπεφάνθη;

§77Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν ἔχω ἀκόμη τὸ πόρισμα, καὶ συνεπῶς, θὰ λάβω σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν ὅσα ἐξεθέσατε, κ. συνάδελφε. Σᾶς παρακαλῶ ἐπίσης νὰ μοὶ ἐπιδώσητε ἓν εἰδικὸν σημείωμα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διὰ νὰ τὸ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι τὰ ἐπιχειρήματά σας εἶναι σοβαρά. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κοινότης ἔχει τόσα πλεονεκτήματα οἰκονομικῶς παρ’ ὅλον τὸ ὀλιγάριθμον τῶν κατοίκων της θὰ πρέπει νὰ ζυγίσωμεν ἐπακριβῶς τὰ πράγματα, ὥστε νὰ μὴ γίνῃ μία ἐνέργεια ἡ ὁποία εἶναι ὀλίγον ἀνώμαλος. Καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι βιώσιμος οἰκονομικῶς ἠμπορεῖ νὰ παραβλέψῃ κανεὶς τὸ ὀλιγάριθμον τῶν οἰκιστῶν της, δεδομένου, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ν’ αὐξηθοῦν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορῶν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Δάφνης Ἰκαρίας καὶ τοῦ ἐξορίστου Μ. Στυλιανοπούλου, ζητούντων τὴν ἀπόλυσιν τῶν ἐξορίστων Χ. Μακκᾶ, Σ. Κρόκου καὶ Β. Ξηροῦ, ἐκτοπισμένων εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον.

§79Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παίρνομεν ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν κατάθεσιν ἀναφορῶν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως οἰκογενειῶν πολιτικῶν ἐξορίστων καὶ φυλακισμένων, τῶν ἰδίων τῶν ἐξορίστων καὶ τῆς Κοινότητος Δάφνης τῆς Ἰκαρίας ποὺ ζητοῦν τὴν ἀπελευθέρωσιν συγχωριανῶν τους διὰ νὰ θέσωμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, ἰδιαιτέρως, τὸ ὅλον θέμα τῶν ἐξορίστων καὶ τῶν στρατοπέδων ποὺ κρατοῦνται. Οἱ ἀναφορὲς αὐτὲς ἔχουν κατατεθῆ πρὸ 5 μηνῶν. Θὰ περίμενε κανεὶς παίρνοντας ὑπ’ ὄψει τὰς προγραμματικὰς ἐπαγγελίας τῶν Κυβερνήσεων καὶ τὴν διατυμπάνισιν τῶν περιφήμων «μέτρων εἰρηνεύσεως», ὅτι σήμερον, δὲν θὰ ὑπῆρχε τέτοιο θέμα, ἀφοῦ λογικά, πρῶτο, ἐλάχιστο βῆμα γιὰ τὴν εἰρήνευση, ἀποτελεῖ ἡ ἀπόλυσις ὅλων τῶν ἐξορίστων, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν χρειάζεται κἂν νὰ γίνῃ νόμος, ἀλλὰ χρειάζεται μόνον νὰ τηρηθοῦν οἱ κείμενοι νόμοι. Παρ’ ὅλα αὐτά, κι’ ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἔχει 7 μηνῶν ζωήν, καὶ τόποι ἐξορίας ὑπάρχουν καὶ ἐξόριστοι ὑπάρχουν στὰ διάφορα ξερονήσια. Συγκεκριμένως παραμένουν 1600 ἄνδρες ἐξόριστοι εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον, 100 περίπου γυναῖκες στὸ Τρίκερι καὶ μερικοὶ σκόρπιοι σ’ ἄλλα ξερονήσια. Εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ παρανόμως κρατοῦνται. Εἶναι Ἕλληνες πολῖται κάθε κοινωνικῆς τάξεως, ποὺ στὸ σύνολό τους ἔχουν λάβει μέρος στὴν Ἐθνικὴ Ἀντίσταση. Εἶναι ἐργάτες, ἀγρότες, ἐπιστήμονες, ἀξιωματικοί, πρώην βουλευτές, κλπ. Συνελήφθησαν εἰς περίοδον ποὺ γιὰ τὴν παραμικρότερη παράβαση συνήθων καὶ ἐκτάκτων νόμων, λειτουργοῦσαν χωρὶς οἶκτο τὰ ἔκτακτα στρατοδικεῖα. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι παρ’ ὅλα αὐτά, δὲν παρεπέμφθησαν κἂν εἰς στρατοδικεῖα. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δὲν προέκυψεν εἰς βάρος τους οὔτε τὸ ἐλάχιστο στοιχεῖο κατηγορίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις ἐκτοπίσεώς των ἐξεδίδοντο κατὰ ἑκατοντάδες, πολυγραφημένες, στερεότυπες μὲ ἀσύστατες κατηγορίες. Ἀρκοῦσε γι’ αὐτὸ ἡ εἰσήγηση καὶ τοῦ τελευταίου χωροφύλακα. Καὶ μὲ βάσιν αὐτὲς τὶς ἀποφάσεις παραμένουν εἰς τὴν ἐξορίαν 5 καὶ 6 χρόνια. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐξετοπίζοντο χωρὶς νὰ ἔχουν δικαίωμα ἀπολογίας, οὔτε ἀνακρίσεως, οὔτε ἀκροαματικῆς διαδικασίας, δικαίωμα ποὺ ἔχει καὶ ὁ τελευταῖος ποινικὸς ὑπόδικος. Ἐάν, κ. Πρόεδρε, διὰ τὴν περίοδον τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ὑπῆρχε μία «ἐξήγησις» ἁπλῶς τοῦ φαινομένου αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι σήμερον, 3 χρόνια ὕστερ’ ἀπὸ τὴ λήξη τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ ἔργον τῆς Δικαιοσύνης νὰ τὸ ὑποκαθιστοῦν οἱ ἀστυνομικὲς ἀρχές. Εἶναι ἀπαράδεκτον ἡ γνώμη καὶ τοῦ τελευταίου ἀστυνομικοῦ ὀργάνου νὰ ἠμπορῇ νὰ κρατῇ ἀνθρώπους εἰς ἐκτόπισιν 5 καὶ 6 χρόνια. Νὰ ἐπιβάλῃ δηλαδὴ ποινὴν ποὺ καὶ τὰ δικαστήρια μὲ δυσκολίαν ἐπιβάλουν. Ἀφήνω τὸ γεγονός, ὅτι ἔχετε δώσει τὸ δικαίωμα εἰς τὶς Ἐπιτροπὲς Ἀσφαλείας εἰς τοὺς ἀστυνομικοὺς δηλαδὴ νὰ στεροῦν καὶ τὰ πολιτικὰ δικαιώματα τῶν ἐκτοπισμένων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἀπαντήσῃ ἀσφαλῶς, ὅτι εἰς τὸ διάστημα τῆς Ὑπουργίας του ἄφησε περίπου 1.500 ἐξορίστους ἐλευθέρους. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἀποτελεῖ λύσιν τοῦ ζητήματος καὶ διότι δὲν ἀπελύθησαν ὅλοι οἱ ἐξόριστοι καὶ διότι οἱ περισσότεροι ἀπολυθέντες τελοῦν ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς λεγομένης ἀδείας ποὺ εἶναι ἀκατανόητον δι’ ἕνα δημοκρατικὸν ἄνθρωπον. Ἢ εἶναι ἐλεύθερος κανεὶς ἢ δὲν εἶναι. Τὴ στιγμὴ ποὺ καὶ ὁ τελευταῖος ποινικὸς κατάδικος, ὅταν ἐκτίσῃ τὴν ποινήν του πάει εἰς τὸ σπίτι του, εἶναι ἀκατανόητον ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν παρεπέμφθησαν κἂν εἰς δίκην νὰ ἐκτίουν ποινὴν ἐκτοπίσεως, νὰ ἐκτίουν παράτασιν τῆς ποινῆς των καὶ συνεχῶς νὰ παραμένουν στὰ ξερονήσια. Πέραν ὅμως ἀπ’ αὐτά, ἔχουν ἀρχίσει καὶ ἐπανεκτοπίσεις ἀδειούχων καὶ νέες ἐντελῶς ἐκτοπίσεις. Τὸν τελευταῖο καιρό, δεκάδες πολιτῶν ἀπὸ τὴν Ἀλεξανδρούπολιν ὡς τὴν Κρήτη ἔχουν ἐκτοπισθῆ. Εἶναι ἐκπληκτικὸν τὸ γεγονός, νὰ διακηρύσσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐφαρμόζει μέτρα εἰρηνεύσεως καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ ὄχι μόνον νὰ μὴ ἀπολύῃ τοὺς ἤδη ἐξορίστους, ἀλλὰ νὰ ἐκτοπίζῃ καὶ ἄλλους. Καὶ νὰ τοὺς ἐκτοπίζῃ κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο, ὅπως πρὶν 4–5 χρόνια. Δηλαδὴ μὲ πολυγραφημένες στερεότυπες ἀποφάσεις, μὲ ἀσύστατα στοιχεῖα, αἱ ὁποῖες συμπληρώνονται μὲ τὸ ὄνομα τοῦ ἐκτοπιζομένου. Παράδειγμα ὁ Δ. Μπενικόπουλος. «....... ..........(ἀναγινώσκει)........». Γιὰ τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει καθῆκον νὰ τοὺς ἀπολύσῃ, δὲν τὸ λέμε μόνον ἡμεῖς. Ὑπάρχει συγκεκριμένη πολιτικὴ ὑποχρέωσίς της, ἰδίως ἀπὸ τὸ κόμμα τῆς ΕΠΕΚ, ποὺ ἔχει ἀναλάβει προεκλογικά. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς διαβάσω δύο–τρία ἀποσπάσματα ἀπὸ τοὺς προεκλογικοὺς λόγους τοῦ κ. Πλαστήρα, (Ἀναγινώσκει ἀποσπάσματα ἀπὸ προεκλογικοὺς λόγους τοῦ κ. Πλαστήρα εἰς Ἀταλάντην, Πρέβεζαν, Πλατεῖαν Κλαυθμῶνος κλπ.). Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς σχετικὴν συζήτησιν στὴν περασμένη Βουλὴ εἶπεν, ὅτι τὸ μέτρον τῆς ἐκτοπίσεως εἶναι προσωρινὸν καὶ ἡ διατήρησίς του παράνομος. Καὶ ἐρωτῶ: Πῶς ἕνα πρᾶγμα ποὺ ἐθεωρήθη ὡς αἶσχος, ὡς ἐντροπή, ὡς στίγμα, ὡς παρανομία πρὸ μερικῶν μηνῶν, σήμερον ἐφαρμόζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶναι νόμιμον καὶ ἠθικόν; Διότι ὑποτίθεται, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ κάνει ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ εἶναι νόμιμον καὶ ἠθικόν. Ἀσφαλῶς θὰ ἰσχυρισθῇ τὸ κόμμα τῆς ΕΠΕΚ, ὅτι ἡ συνεργασία τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων τὸ ἔκαμε νὰ ὑπαναχωρήσῃ. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν ἕνα πολιτικὸν κόμμα, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ συνεργασίαν νὰ ὑπαναχωρῇ σὲ θεμελιώδη θέματα; Νὰ διατηρῇ θεσμούς, τοὺς ὁποίους θεωρεῖ στίγμα, ἐντροπὴ καὶ αἶσχος; Καταλήγων λέγω, ὅτι ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν τὰ Κυβερνητικὰ κόμματα, καὶ ἰδίως ἡ ΕΠΕΚ, ἐὰν θέλουν νὰ σταθοῦν συνεπῆ πρὸς τὶς προεκλογικὲς ἐπαγγελίες των καὶ ἐὰν θέλουν ὁ λαὸς νὰ πιστεύσῃ, ὅτι ἐφαρμόζεται πρόγραμμα εἰρηνεύσεως, ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ καταργήσουν τὸ αἶσχος τῆς ἐξορίας καὶ νὰ ἀπολύσουν ὅλους τοὺς ἐξορίστους. Ἀλλοιῶς, μὲ τὸ δίκηο του ὁ λαὸς πιστεύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σήμερον δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ προετοιμάζῃ τὸ ἔδαφος γιὰ ἕνα χειρότερο ἀντιδημοκρατικὸ καθεστώς, νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐπικράτησιν τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τῆς δικτατορίας.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Εὐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§81Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις στὸ θέμα τῶν ἐξορίστων παρανομεῖ, δὲν ἐφαρμόζει τοὺς κειμένους νόμους. Ὑπάρχει τὸ Ν.Δ. 687)47 τὸ ὁποῖον, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ Ν.Δ. 392 διαλαμβάνει, ὅτι δὲν δύναται ἡ ἐκτόπισις νὰ διαρκέσῃ πέραν τῆς διετίας καὶ τοῦτο μόνον ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι διαρκεῖ ἡ ἀνταρσία. Σήμερον παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον νὰ ἔχωμεν πολίτας ἐν ἐκτοπίσει 4, 5 καὶ 6 χρόνια χωρὶς νὰ διαρκῇ καὶ ἡ ἀνταρσία. Τὸ γεγονὸς εἶναι πραγματικὸν καὶ νομικόν. Πραγματικὸν διότι ἔχομεν ἤδη δύο φορὲς ἐκλογές, ἔχομεν τὴν ψήφισιν τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως. Κατὰ βάσιν ἡ Κυβέρνησις ἐστηρίχθη εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἔληξεν ὁ ἐμφύλιος πόλεμος καὶ συνεπῶς μπορεῖ νὰ ψηφίζῃ μέτρα εἰρηνεύσεως. Ἀλλὰ ἔχομεν καὶ νομικὸν γεγονός. Ὑπάρχει ὁ νόμος περὶ συντάξεως, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει, ὅτι ἡ ἀνταρσία ἤρχισε ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1946 καὶ ἔληξε τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1949. Καὶ εἰς ἄλλους νόμους θὰ εὕρητε διατάξεις, αἱ ὁποῖαι καθορίζουν περίπου αὐτὰ τὰ ὅρια διὰ τὸν ἐμφύλιον πόλεμον. Συνεπῶς τίθεται τὸ ἐρώτημα εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὴν Βουλήν, βάσει τίνος νόμου ἡ Κυβέρνησις κρατεῖ τὸν κόσμον αὐτὸν εἰς τήν ἐξορίαν. Δὲν ὑπάρχει κανένας νόμος. Τοὐναντίον οἱ ὑπάρχοντες ἐπιβάλλουν τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σῖμος ἔχει τὸν λόγον.

§83Γ. ΣΙΜΟΣ. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κύριε Πρόεδρε, ποὺ ἔρχεται τὸ θέμα αὐτὸ μπροστὰ στὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐπειδὴ ἐπικαλούμεθα κάθε φορὰ ποὺ μιλοῦμε γιὰ τέτοια θέματα τὴν ἀντικειμενικότητα, τὴν ὁποίαν πολλὲς φορὲς κακοποιοῦμεν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω καὶ ἐγὼ μίαν ἀντικειμενικὴν διαπίστωσιν. Ἡ διαπίστωσις αὐτὴ ἀφορᾷ τὸ ἀναμφισβήτητον γεγονὸς ὅτι, παραμένουν εἰς τὴν ἐξορίαν ἄνθρωποι καὶ τοὺς μεταχειρίζεται τὸ Κράτος ὡς νὰ ἦσαν κατάδικοι εἰς ἰσόβιον κάθειρξιν, μολονότι ἐναντίον τους δὲν ὑπῆρχεν οὔτε τὸ ἐλάχιστον στοιχεῖον διὰ νὰ παραπεμφθοῦν εἰς ὁποιοδήποτε δικαστήριον. Τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐθεμελίωσαν τὴν κατηγορίαν διὰ τὴν ὁποίαν κρατοῦνται, εἶναι ἁπλῶς καὶ μόνον κρίσεις τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Μένει λοιπὸν ἡ διαπίστωσις ὅτι, αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι φοβοῦνται τὸ φῶς τῆς ἀκροαματικῆς διαδικασίας καὶ δὲν δέχονται νὰ θέσουν τὰ γεγονότα αὐτὰ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς δικαιοσύνης. Δὲν θὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι νομίζω, ὅτι, οἱ συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν πρὸ ὀλίγου ἐθεμελίωσαν σαφῶς τὸ γεγονὸς ὅτι, καὶ παράνομος εἶναι καὶ ἀπὸ λόγους πολιτικοὺς συνεχίζεται ἡ κράτησις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως, νὰ εἴπω δυὸ λόγια βλέποντας τὸ γεγονὸς ὑπὸ τὸ φῶς τῶν ἀπόψεων τῆς ἰδίας τῆς Κυβερνήσεως. Τί ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις ὅταν κρατῇ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἀκόμα εἰς τὴν ἐξορίαν; Δύο γεγονότα. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ περίφημος συμφωνία τῶν δύο κομμάτων. Αὐτὴ ἡ συμφωνία, κύριε Πρόεδρε, κατήντησεν ὁ πέπλος, ὁ ὁποῖος σκεπάζει τὰ πάντα. Κατήντησε μία ἐλαστικὴ ἔννοια, ἡ ὁποία ἀνοίγει καὶ κλείει κατὰ τὰς περιστάσεις διὰ νὰ χωρῇ ὅσα γεγονότα συμφέρουν εἰς τὰ δύο Κόμματα τὰ ὁποῖα συνεργάζονται ἐν τῇ Κυβερνήσει. Νομίζω ὅτι, ἀποτελεῖ στοιχειώδη πολιτικὴν ὑποχρέωσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ γνωρίσῃ σαφῶς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τί προβλέπει αὐτὴ ἡ περίφημος συμφωνία τῶν δύο Κομμάτων δι’ αὐτὸ τὸ συγκεκριμένον θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ὁμιλοῦμεν ἀπόψε. Καὶ ἐπὶ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ σαφῆ θέσιν καὶ νὰ μὴ μεταφέρῃ τὰς εὐθύνας ἐπὶ τῶν διαφόρων ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι περιέρχονται τοὺς τόπους ἐξορίας καὶ ἀπολύουν κατὰ τὸ δοκοῦν. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἀκόμη μεγάλο ἐπιχείρημα. Τὸ μεγάλο ἐπιχείρημα εἶναι ὅτι ἀνησυχεῖ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ὅτι θίγεται ἡ δημοσία ἀσφάλεια. Βγαίνουν, βεβαίως μερικοί, μὲ τὸν τρόπον ποὺ ἐφαρμόζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Τί συνέβη ὅμως ὥς τώρα; Δὲν συνέβη τίποτα ἀπολύτως. Νομίζω, ὅτι ἐχρειάσθηκεν ἡ ἀντιπολιτευτικὴ πρωτοβουλία τοῦ τύπου τῆς δεξιᾶς, διὰ νὰ δημοσιεύσῃ ἀπόρρητα ἔγγραφα καὶ νὰ δώσῃ ἀδιάψευστον μαρτυρίαν εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, βάσει ποίων γεγονότων, δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις αὐτή. Ἀνησυχεῖ ὁ λαός; Ὄχι, κύριε Πρόεδρε δὲν ἀνησυχεῖ ὁ λαός. Μὲ ἀνακούφισιν τοὺς βλέπει τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, νὰ γυρνοῦν κοντά τους, σὰν ἕνα δεῖγμα ὅτι ἐτελείωσε, πλέον, ὁ διχασμὸς τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Βεβαίως θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι ἀνησυχοῦν μερικοὶ ἄνθρωποι. Ποῖοι εἶναι αὐτοί; Εἶναι οἱ συντάκται τῶν δημοσιευμάτων αὐτῶν. Ἀλλὰ διατὶ ἀνησυχοῦν; Ἀνησυχοῦν διότι πραγματικὰ βλέπουν, ὅτι τὸ μῖσος ἐξέλιπεν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἡ μισαλλοδοξία δὲν ἔχει πλέον πέραση καὶ ὅτι πραγματικὰ οἱ μεγάλες μᾶζες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν ἀνησυχοῦν ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι μερικοὶ ἄνθρωποι γυρίζουν στὰ σπίτια τους. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θύματα μιᾶς ἐποχῆς, ποὺ πέρασε, ποὺ δὲν ὑπάρχει πιά, ἄρρωστοι καὶ πεινασμένοι, κρατοῦνται εἰς τὴν ἐξορίαν, καὶ στεροῦν τὶς οἰκογένειές τους ἀπὸ τὰ μοναδικὰ μέσα ποὺ ἔχουν, ποὺ εἶναι ἡ δύναμις τῶν χεριῶν τους, γιὰ νὰ τὶς θρέψουν. Νομίζω, ὅτι ἔχει στοιχειώδη ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις, σεβομένη τὸ δημόσιον αἴσθημα, ἀλλὰ καὶ τὸν ἑαυτόν της, καὶ διὰ νὰ εἶναι συνεπὴς μὲ τὰς προεκλογικὰς ἐπαγγελίας, τὰς ὁποίας ἔδωσε, νὰ τοὺς ἀφίσῃ ἐλευθέρους καὶ νὰ εἶναι σίγουρη, ὅτι ἔχει μὲ τὸ μέρος της, τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§85Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ θίξω, μίαν ἰδιαίτερη πλευρὰ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος. Ἀσχέτως πρὸς τὴν παράνομη αὐτὴν κράτηση καὶ ἐκτόπιση τόσων ἀνθρώπων, ἀσχέτως πρὸς τὴν ἔλλειψι κἄθε ἠθικῆς βάσεως, ὑπάρχει, τὸ μεγάλο, τὸ σπουδαῖον γεγονός, ποῦ ἰδιαίτερα πρέπει νὰ προσέξωμεν τὴν καθαρῶς ἀνθρωπιστικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος. Διότι στοὺς ἄγονους βράχους καὶ τοὺς ἄγονους τόπους τῶν ξερονήσων, εἰς τὰ μπουντρούμια τῶν διαφόρων φυλακῶν καὶ τῶν τμημάτων μεταγωγῶν, κρατοῦνται ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἀπόψεως ὑγείας εὑρίσκονται εἰς ἐσχάτην ἐξαθλίωσιν. Δυστυχῶς τὰ κρατικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα, εἶναι ἐντεταλμένα μὲ τὴν κάποιαν ἐπὶ τέλους παρακολούθηση τῆς ὑγείας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἐπηρεασμένα ἀπὸ τὴν γενικὴν κατεύθυνσιν, τὴν ὁποίαν δίδει τὸ Κράτος, ἀμελοῦν πολλὲς φορὲς τὸ καθῆκον των, συντελοῦντα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς τὴν σημερινὴν τραγικὴν εἰκόνα, ὥστε νὰ ἔχωμεν εἰς τὰς φυλακὰς καὶ τὰ ξερονήσια, ἀνθρώπους, πάσχοντας ἀπὸ βαρύτατα χρόνια νοσήματα. Ὁ ἀριθμὸς τῶν φυματικῶν μὲ ἀνοικτὴν φυματίωσιν, οἱ ὁποῖοι μετακομίζονται ἀπὸ φυλακὴ σὲ φυλακήν, ἢ ἀπὸ τόπον ἐξορίας εἰς ἄλλον τόπον ἐξορίας, εἶναι πάρα πολὺ μεγάλος καὶ δὲν λαμβάνεται οὔτε στοιχειῶδες μέτρον ὑπὲρ τῶν τραγικῶν αὐτῶν ὑπάρξεων. Ἕνα μικρό, νοσοκομεῖο, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἱδρυθῆ εἰς τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον μὲ τὸ ὑστέρημα τῶν ἐκτοπισμένων παρέστη ἀνάγκη, δὲν ξεύρω ἀπὸ εἰσήγησιν ποίου ὑπευθύνου, νὰ ἐλαττώσῃ κατὰ τὸ ἥμισυ τὸν ἀριθμὸν τῶν κρεββατιῶν ἀπὸ 20 ποῦ εἶχε, νὰ μείνουν σήμερα μόνον 10. Ἐξόριστοι φυματικοὶ μὲ σπήλαια, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πνευμονοθώρακα, παραπέμπονται ἀπὸ τὴν ὑπεύθυνον ὑπηρεσίαν εἰς τὰ Σανατόρια τῆς Πρωτευούσης καὶ ἀπὸ ἐδῶ ἀποστέλλονται ὀπίσω εἰς τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον, ἀφοῦ περάσουν κάμποσα ἡμερόνυχτα εἰς τὰ μπουντρούμια, τῶν τμημάτων μεταγωγῶν, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέσις, ἢ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη. Ἐὰν εἶναι δυνατόν, ἄνθρωποι μὲ σπήλαια καὶ μὲ πνευμονοθώρακα, νὰ μὴ ἔχουν ἀνάγκην νοσοκομειακῆς περιθάλψεως!! Ἐὰν πράγματι, τὸ Κράτος, δὲν διαθέτῃ, τόσα πολλὰ κρεββάτια διὰ νὰ περιθάλψῃ ἀνθρώπους, ποὺ ἔχουν τὴν μεγαλυτέραν ἀνάγκην νοσηλείας, τότε ἁπλούστατα, κάμνει ἕνα μεγάλο ἔγκλημα νὰ τοὺς κρατᾷ ἄνευ λόγων εἰς τοὺς τόπους ἐξορίας Τότε δίδει, εἰς τὸν καθένα τὸ δικαίωμα, νὰ πιστεύῃ πὼς ἡ ἐκτόπισις αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος δὲν ἠμπορεῖ νὰ σηκωθῇ ἀπὸ τὸ κρεββάτι του, δὲν εἶναι μέτρον ἀσφαλείας, ἀλλὰ εἶναι μέτρον ἐξοντώσεως. Τὴν κατηγορίαν αὐτήν, οὐδεὶς ὑπεύθυνος δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν ἀποσείσῃ ἀπὸ τοὺς ὤμους του. Εἶναι ἄπειρα τὰ παραδείγματα, δὲν θέλω νὰ κουράσω τὸ Σῶμα.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε καὶ δικαίωμα.

§87Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δικαίωμα ἔχομεν διὰ τέτοιο ζήτημα: Δυστυχῶς, οὔτε κὰν τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν ποὺ ἀνέπτυξαν οἱ συγγενεῖς τῶν ἐξορίστων καὶ φυλακισμένων δὲν ἐσεβάσθη ἡ Κυβέρνησις, καὶ ἔτσι ἡ Κυβέρνησις διέλυσε μίαν ὀργάνωσιν ἡ ὁποία, δὲν ἔκαμνε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ φροντίζῃ πὼς νὰ περιθάλπῃ τοὺς πτωχούς, τοὺς πάσχοντας καὶ νὰ τοὺς εὕρῃ κανένα κρεββάτι διὰ νὰ νοσηλευθοῦν.

§88ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (τῆς ἀριστερᾶς). Αὐτὸ εἶναι αἶσχος, δὲν ἀφήνουν τὶς μανάδες νὰ κυττάξουν τὰ παιδιά τους.

§89Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κάμνω ἔκκλησιν, ὄχι πλέον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐπανειλημμένως ἀπηυθύνθημεν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, μὲ τὸ πρόβλημα αὐτὸ τῶν ἀσθενῶν ἐξορίστων. Ὑπάρχει ἕνα νοσοκομεῖον εἰς τὰς φυλακὰς Ἀβέρωφ μὲ 40 κρεββάτια, ἕτοιμον ἀπὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους, πληρώνονται οἱ μισθοὶ τοῦ προσωπικοῦ καὶ τὸ νοσοκομεῖον δὲν λειτουργεῖ. Αὐτὸ δὲν εἶναι μόνον ἐγκληματικὴ ἀμέλεια τοῦ Κράτους, ἀλλὰ κάτι ποὺ θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ τὸ χαρακτηρίσῃ ἀπ’ εὐθείας σὰν πρόθεση. Τέλος κάμνω ἔκκλησιν εἰς τὸ Σῶμα νὰ συλλάβῃ τὴν βαρύτητα καὶ τὸ μέγεθος τῆς εὐθύνης ἔναντι τῶν ἀσθενῶν ἐκτοπισμένων, καὶ ἔναντι τῶν ἀσθενῶν κρατουμένων, διὰ νὰ δώσῃ τὴν λύσιν ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται ἂν ὄχι ἀπὸ τίποτε ἄλλο, ἀλλὰ τοὐλάχιστον ἀπὸ καθαρῶς ἀνθρωπιστικοὺς λόγους.

§90Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ, Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἐρωτῶντες εἶναι ὑπεύθυνοι, διότι κρατοῦνται ἀκόμη ἐκτοπισμένοι. Πρῶτον, διότι οἱ ἴδιοι κρατοῦν ἔξω τῶν συνόρων τῆς Ἑλλάδος 25.000 ἑλληνόπαιδας καὶ ἄλλους 15.000 ὁμήρους. Δυνάμει τίνος νόμου ἐσωτερικοῦ ἢ τίνος νόμου διεθνοῦς, κρατοῦνται αἰχμάλωτοι ὅμηροι ἐκτὸς τῶν συνόρων τῆς Ἑλλάδος; Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι δὲν ἔχει παύσει ὁ πόλεμος, ὅτι ὑφίσταται ὁ πόλεμος. Μόνον σεῖς δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τὸ ἀξιώσητε.

§91Γ. ΣΙΜΟΣ. Διατὶ τὸ ὑπεσχέθητε καὶ ἡ ὑπόσχεσίς σας αὐτὴ, σᾶς ἔφερεν εἰς τὴν ἐξουσίαν;

§92Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Δὲν τὸ ὑπεσχέθημεν εἰς σᾶς. Σεῖς ὑπήρξατε τὸ ἐμπόδιον. Ἐὰν σεῖς ἐδέχεσθε τὰς ὑποσχέσεις μας, θὰ ἐψηφίζατε τὴν ΕΠΕΚ. Δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς νὰ ὑπολογίσητε ἐπάνω εἰς τὴν ΕΠΕΚ, διὰ νὰ συγκροτήσητε τὸ Κ.Κ. εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἶσθε ἀπατημένοι. Ἐὰν ἡμεῖς προβαίνωμεν εἰς ἀπολύσεις, δὲν προβαίνομεν διὰ νὰ πυκνώσωμεν τὰς τάξεις τὰς ἰδικάς σας, προβαίνομεν εἰς τὰ μέτρα αὐτὰ διὰ νὰ πυκνώσωμεν τὰς τάξεις τῶν Ἐθνικοφρόνων Ἑλλήνων. Δὲν πρόκειται νὰ ἐνισχύσωμεν τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Σεῖς δὲν θέλετε εἰρήνευσιν, σεῖς παρεμποδίζετε τὴν ἀπόλυσιν τῶν κρατουμένων, σεῖς εἶσθε ἡ αἰτία τῆς δυστυχίας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἄλλοι τινὲς ἠμποροῦν νὰ μᾶς ἐγκαλοῦν, ἐὰν θέλῃ τις ἐκ τῶν μελῶν τῆς ΕΠΕΚ εἶμαι ὑπόλογος ν’ ἀπαντήσω, ἀλλὰ σεῖς δὲν ἔχετε δικαίωμα, νὰ ἐρωτήσητε, διότι σεῖς εἶσθε ἐχθροί μας, διότι σεῖς δὲν θέλετε τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως, διότι σεῖς τοὺς ἐπιβάλλετε ν’ ἀρνοῦνται τὴν ἀπόλυσιν καὶ μένουν ἐκεῖ διὰ νὰ διαιωνίζεται τὸ μῖσος εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δυνάμει ποίου νόμου κρατεῖτε ἐντὸς τοῦ παραπετάσματος τόσους Ἕλληνας; Σεῖς ἐξακολουθεῖτε νὰ φέρνετε πράκτορας νὰ κρατῆτε μυστικοὺς παράγοντας εἰς κρύπτας, νὰ φέρνετε ἀσυρμάτους ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν, νὰ ἐνσπείρετε τὸ μῖσος καὶ τὸν διχασμὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν πρόκειται νὰ μᾶς ἐγκαταλῆτε σεῖς, ἡμεῖς σᾶς ἐγκαλοῦμεν, σεῖς σπείρετε τὸ πνεῦμα τῆς διχονοίας καὶ διαιρέσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§94Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Νὰ μᾶς δώσετε τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ ἀπαντήσωμεν.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα, δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος. Ἄλλωστε, εἰσήλθομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἐπερωτήσεων.

§96Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς κατηγορῇ, ὅτι τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως δὲν τὰ θέλομεν. Σεῖς δὲν τὰ θέλετε τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως....... .... (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι)....

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτω τὴν συνεδρίασιν ἐπὶ 5′.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Συνέχεια συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν Ἀγροφυλακήν. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης ἔχει τὸν λόγον.

§99Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω τὶς διαπιστώσεις συναδέλφων προλαλησάντων διὰ τὴν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν ποὺ βρίσκεται ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός. Αὐτὴ ἡ κατάστασις δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἐλαχίστην περαιτέρω ἐπιβάρυνσίν του. Ἐπίσης, δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω τὴν σοβαρότητα ποὺ ἔχει ἡ Ἀγροφυλακὴ δι’ ὁλόκληρον τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας. Ἡ ὑπὸ συζήτησιν ἐπερώτησις βάσει θέτει τὸ ζήτημα, ὅτι ὁ τρόπος τῆς βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τοῦ φόρου τῆς Ἀγροφυλακῆς εἶναι ἀπαράδεκτος. Αὐτὸ εἶναι ἕνα μερικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ τὸ γενικὸν θέμα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Γιὰ τὸ μερικὸ αὐτὸ ζήτημα: Ἐφ’ ὅσον ἀναθέτει τὸ Κράτος τὴν βεβαίωσιν καὶ τὴν εἴσπραξιν τοῦ φόρου τῆς Ἀγροφυλακῆς εἰς τοὺς ἀγροφύλακες, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὰ χρήματα αὐτὰ περιμένουν νὰ ἐνισχυθῇ τὸ ταμεῖον τους διὰ νὰ εἰσπράττουν τοὺς μισθούς των, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι, γίνονται ὄχι ἁπλῶς ὑπερβασίαι, ἀλλὰ τρομεραὶ πιέσεις αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν τὴν δικαίαν ἀγανάκτησιν τῶν ἀγροτῶν. Εἶναι ἐπίσης γεγονός, ὅτι, εἰς τὴν προσπάθειάν των αὐτήν, οἱ ἀγροφύλακες παραμελοῦν τὰ κύρια καθήκοντά τους, ποὺ εἶναι ἡ φύλαξις τῶν ἀγρῶν. Αὐτὸ τὸ κακὸ γίνεται ἀκόμη μεγαλύτερο ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι, δὲν ὑπάρχουν συντεταγμένα κτηματολόγια βάσει τῶν ὁποίων νὰ γίνεται ἡ βεβαίωσις τοῦ φόρου ποὺ ἐπιβάλλει ἡ Ἀγροφυλακή. Καὶ ἔτσι, αὐθαίρετα καὶ μὲ μαρτυρικὲς καταθέσεις, βεβαιώνεται τὸ μέγεθος τῆς κτηματικῆς περιουσίας τῶν ἀγροτῶν. Μὲ βάσιν αὐτὸ καὶ μὲ τὸ γεγονὸς ὅτι, ἡ σύνθεσις τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς εἶναι «ἐθνικόφρων» καταλαβαίνει κανεὶς ὅτι, ἡ Ἀγροφυλακὴ γίνεται ἡ μάστιγα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔλαβεν ὡρισμένα μέτρα διὰ νὰ τακτοποιήσῃ τὸ θέμα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Νομίζω ὅμως ὅτι, τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν ἀποτελοῦν ριζικὴν λύσιν τοῦ ζητήματος. Διὰ νὰ μὴ ἀπασχολῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπὶ πολύ, θὰ καταλήξω εἰς ὡρισμένας συγκεκριμένας προτάσεις ποὺ θεωρῶ ριζικὴν λύσιν τοῦ προβλήματος: Ὁ ἀγροφύλακας, δηλ. τὸ κατώτερον προσωπικὸν τῆς Ἀγροφυλακῆς, θέλουμε δὲν θέλουμε, ἀποτελεῖ ἀπαραίτητον στοιχεῖον τῆς αὐτοδιοικήσεως. Ἑπομένως, θὰ ἔπρεπεν ὁ ἀγροφύλακας, ὄχι ἁπλῶς νὰ διορίζεται μὲ σύμφωνον γνώμην τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον καὶ νὰ τὸν ἐκλέγῃ καὶ νὰ τὸν διορίζῃ καὶ νὰ τὸν ἐλέγχῃ καὶ νὰ τὸν ἀμείβῃ. Δηλ. ἐγὼ προτείνω τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς νὰ χωρισθῇ εἰς δύο κατηγορίας, εἰς τὸ κατώτερον προσωπικόν, τοὺς ἀγροφύλακας, καὶ εἰς τὸ ἀνώτερον. Καὶ οἱ μὲν ἀγροφύλακες νὰ ἀποτελέσουν ἀπαραίτητον στοιχεῖον τοῦ θεσμοῦ τῆς αὐτοδιοικήσεως, δηλ. τῆς Κοινότητος, τὰ ἀνώτερα δὲ ὄργανα νὰ θεωροῦνται καὶ νὰ διορίζωνται σὰν δημόσιοι ὑπάλληλοι. Ἡ Κοινότης, ἐφ’ ὅσον ὑποτίθεται, ὅτι τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια ἐκλέγονται ἀπὸ τὸν λαόν, πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ τὸ κῦρος καὶ τὴν δυνατότητα τῆς καλῆς ἐκτιμήσεως στὴν ἐκλογὴ τῶν προσώπων, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ἀνατεθῇ ἡ φύλαξις τῶν ἀγρῶν. Ἑπομένως, τὸ ἐπιχείρημα ὅτι, δὲν εἶναι ἁρμόδια τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια, δὲν εὐσταθεῖ. Αὐτὰ ξεύρουν τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἶναι ἁρμόδια νὰ ἐκλέξουν τὰ κατάλληλα πρόσωπα διὰ τὴν φύλαξιν τῶν ἀγρῶν. Ἔτσι θὰ μπορέσῃ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τοὺς διωρισμένους δῆθεν «ἐθνικόφρονας» ποὺ τὸν καταπιέζουν. Ἐπίσης τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον θὰ πρέπει, ἀφοῦ συνταχθοῦν ἐπίσημα κτηματολόγια, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητα καὶ διὰ τὴν γενικωτέραν πολιτικὴν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, νὰ καθορίζῃ, ἀναλόγως τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν, καὶ ἕνα φόρον, ποὺ θὰ καλύπτῃ τοὺς μισθοὺς τῶν ἀγροφυλάκων. Ἡ Κοινότης θὰ πρέπει νὰ καλύπτῃ τὸν μισθὸν τοῦ ἀγροφύλακος ἀνάλογα μὲ τοὺς πόρους ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ. Δηλαδὴ ὁ μισθὸς δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἑνιαῖος δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ὡς ἀποτέλεσμα ὅμως, ὁ ἀγροφύλακας νὰ ἀμείβεται μὲ πάρα πολὺ γλίσχρον μισθόν, θεωρῶ ἀπαραίτητον νὰ καθορισθῇ κατώτατον ὅριον μισθοῦ καὶ βάσει αὐτοῦ ἡ Κοινότης, ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων της, νὰ τὸν ἀμείβῃ. Εἰδικὰ διὰ τὰ ἔξοδα αὐτά, καὶ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Κοινοτήτων καὶ διὰ τὸ ξαλάφρωμα τοῦ ἀγρότου ἀπὸ τοὺς φόρους, πρέπει τὸ Κράτος νὰ παραχωρήσῃ μέρος, ἢ ὁλόκληρον τὸν φόρον ἐπὶ τοῦ καρποῦ ποὺ ἔχει ἀφαιρέσει ἀπὸ τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας. Διὰ τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς ποὺ ὑπάγονται εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν, ἐπόπτας, ἀγρονόμους κλπ., νομίζω, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ἀπὸ τὴν φύσιν τους δημόσιοι ὑπάλληλοι. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ τοὺς θεωρήσῃ τὸ Κράτος δημοσίους ὑπαλλήλους, νὰ τοὺς διορίζῃ μὲ κριτήρια τὰ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ νὰ τοὺς ἀμείβῃ τὸ Κράτος. Μπορεῖ νὰ λεχθῇ ὅτι, διὰ νὰ γίνῃ αὐτὸ «δὲν ὑπάρχουν χρήματα». Δὲν νομίζω, ὅμως ὅτι, διὰ κάθε ζήτημα ποὺ ἀφορᾷ τοὺς ἀγρότας, πρέπει νὰ λέμε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ὅτι, ὁ ἀγρότης μόνον πρέπει νὰ πληρώνῃ. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἀποτελεῖ τὰ 65% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας καὶ στὴν ἀγροτικὴ παραγωγὴ στηρίζεται βασικὰ ἡ οἰκονομία τῆς χώρας μας, νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβληθῇ μία μικρὰ φορολογία εἰς τὰ εἰσαγόμενα εἴδη πολυτελείας διὰ νὰ ἀμείβωνται οἱ ἀνώτεροι αὐτοὶ ὑπάλληλοι τῆς Ἀγροφυλακῆς. Τὰ μέτρα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, κάπως προωθοῦν τὸ ζήτημα, ἀλλά, νομίζω, ὅτι ριζικὴν λύσιν αὐτοῦ θὰ ἀποτελέσουν αἱ προτάσεις ποὺ ἔκαμα.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ταμβακᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§101Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ἐπρόσεξα ἰδιαιτέρως τὴν ἐπερώτησιν τοῦ συναδέλφου κ. Λύχνου καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἡ κυριωτέρα παρατήρησις, τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν εἶναι, ὅτι, ἂν δὲν δυνηθῶμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν λύσιν τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ὡς εἶναι λελυμένον τοῦτο καὶ εἰς τὰ ἄλλα Σώματα Ἀσφαλείας, δὲν θὰ ὑπάρξῃ βασικὴ θεραπεία τοῦ κακοῦ. Ἀναγνωρίζομεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος, μὲ τὰ σημερινά του οἰκονομικά, νὰ τὸ κάμῃ τέλειον ὑπαλληλικὸν Σῶμα καὶ νὰ ἀμείβωνται ἀπὸ τὸ Κράτος, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι δὲν ἐθίγη καὶ ἓν ἄλλο σοβαρὸν ζήτημα, ποὺ ὑφίσταται μέσα εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἐφόσον δὲν ἠμποροῦμεν βασικῶς νὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα ἐξ αἰτίας τῆς οἰκονομικῆς μας καταστάσεως, νὰ πληρώνεται δηλ. καλὰ ὁ ἀγροφύλαξ καὶ νὰ παύσουν οἱ τραμπουκισμοὶ τοῦ ἀγροφύλακος εἰς τὰ χωριά, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ αὐστηρὸς ἔλεγχος ἐκ τῶν ἄνω πρὸς τὰ κάτω. Ἐξηγοῦμαι: Ὅπου ὑπάρχει ἀγρονόμος καλός, τίμιος, εἰλικρινής, συνεπὴς πρὸς τὸν νόμον, καλῆς συμπεριφορᾶς πρὸς τοὺς πολίτας, ὑπάρχει καὶ καλὸς ἀγροφύλαξ διότι, ἐὰν δὲν εἶναι καλός, θὰ τὸν περάσῃ ἀπὸ Συμβούλιον καὶ θὰ τὸν διώξῃ. Ἔχομεν πολλὰ παραδείγματα εἰς τὸν Νομόν μας καλῶν ἀγρονόμων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀποβλέπουν μὲ τὰς δικασίμους νὰ εἰσπράττουν πρόστιμα διὰ νὰ γεμίζουν τὸ Ταμεῖον Ἀγροφυλακῆς, ἐπειδὴ ἔχουν ὑπ’ ὄψει των ὅτι ἀπὸ αὐτὸ ἀμείβονται καὶ αὐτοί. Ὅπου ὅμως δέν ὑπάρχουν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, καλοὶ ἀγρονόμοι καὶ ἐπόπται, πολλὲς φορές, τότε κάθε ἔννοια Ἀγροφυλακῆς παραλύει καὶ ἀπὸ ἐκεῖ κυρίως εἶναι τὰ παράπονα. Ἐκεῖ ἔγκειται τὸ ζήτημα. Ἐνθυμοῦμαι μίαν ἡμέραν ὁ κ. Λύχνος ἐδιάβασεν ἐπιστολὴν συμπατριώτου του, ὁ ὁποῖος ἀνέφερεν ὡρισμένα περιστατικά. Ἐγὼ κατήγγειλα, διὰ τὴν περιφέρειαν Εὐβοίας, καὶ εἰς τὸν Ἐπόπτην Ἀγροφυλακῆς καὶ εἰς τὸν Γεν. Διευθυντήν,—δὲν ἐνθυμοῦμαι τὸ ὄνομά του, Χαρτοφυλακίδης νομίζω,—ὅτι ὑπάρχει ἀγρονόμος εἰς μικρὰν πόλιν τῆς Εὐβοίας, ὁ ὁποῖος δέρνει τοὺς πολίτας καὶ ἡ ὑπηρεσία περιωρίσθη νὰ τοῦ ἐπιβάλῃ τὴν ποινὴν τῆς ἐπιπλήξεως! Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ Ἀγροφυλακὴ καὶ ἔννοια Κράτους ὅταν, ἀναφερόμεναι ὑπευθύνως, μένουν ἀτιμώρητοι τοιαῦται πράξεις; Δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τοιούτους ὅρους νὰ ἔχωμεν Ἀγροφυλακήν. Ἀναμιμνήσκομαι καὶ ἀναγνωρίζω καὶ ἐγὼ τοὺς ἀγῶνας τῶν ἀγροφυλάκων καὶ τὰς θυσίας, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν, ὡς ἐτόνισε καὶ ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι, ἐφ’ ὅσον θέλομεν νὰ ἔχωμεν Κράτος, πρέπει νὰ ἀφήσωμεν νὰ παραλύσῃ τὸ Σῶμα αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐκ τῶν Σωμάτων ποὺ συγκροτοῦν τὴν ὅλην ἀσφάλειαν τοῦ Κράτους. Ἐπίσης ἓν ἄλλο σοβαρώτατον ζήτημα, κύριε Ὑπουργέ, τὸ ὁποῖον ἔχει διαφύγει τῆς προσοχῆς καὶ ὑμῶν, ἴσως διότι ἔχετε πολλὰς ἀσχολίας, εἶναι καὶ τοῦτο, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ ἕνας ἀγρονόμος νὰ μένῃ ἐπὶ ὀκτὼ ἔτη εἰς τὸ ἴδιον μέρος, διότι δημιουργεῖ γνωριμίες, κουμπαριὲς στὰ χωριὰ κ.λ.π., καὶ δὲν ἐκτελεῖ, ἑπομένως, κατόπιν, ὅπως πρέπει, τὸ καθῆκον του. Εἶναι αὐτὸ μία ἄποψις, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ παραβλέπωμεν. Εἶναι δυνατὸν εἰς ἓν εὐνομούμενον Κράτος νὰ παραμένῃ ὁ ὑπάλληλος εἰς μίαν τοιαύτην θέσιν ἐπὶ τόσα ἔτη; Ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα ἀποδεικνύουν ὅτι ἀρχίζει νὰ ὑπάρχῃ μία προϊοῦσα διάλυσις εἰς τὸ Σῶμα αὐτὸ καὶ ἐκεῖθεν τὰ παράπονα κατὰ τῆς Ἀγροφυλακῆς. Τὸ βασικὸν θέμα, βέβαια, εἶναι τὸ οἰκονομικόν. Ἂν λυθῇ αὐτό, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸν κ. Λύχνον, νὰ γίνῃ καὶ τὸ Σῶμα αὐτὸ ὅπως εἶναι καὶ τὰ ἄλλα Σώματα Ἀσφαλείας, ἀμοιβόμενον καλῶς. Ἄν φύγουν ἀπὸ μέσα οἱ σκάρτοι, νομίζω ὅτι θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀναπνεύσῃ ὁ δικαίως διαμαρτυρόμενος ἀγροτικὸς κόσμος.

§102Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ξεύρετε τὶ κακὸ μοῦ κάμνετε μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε; Ἐγὼ ἀγωνίζομαι νὰ σταματήσω τὴν πληθώραν τῶν ἀξιώσεων διὰ μεταθέσεις καὶ ἀπόψε μοῦ δώσατε ἕνα κτύπημα. Εἶναι τόσαι αἱ ἀξιώσεις τῶν μεταθέσεων, ὥστε ἀγωνίζομαι διὰ νὰ ἠμπορέσω νὰ τὰς περιορίσω. Ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει δυσφορία εἶναι μιὰ πίεσις τῶν ὑπηρεσιῶν ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορῶ νὰ ξεφύγω. Ἀλλὰ τὰ πράγματα εἶναι δύσκολα καὶ δὲν νομίζω, ὅτι, πρέπει νὰ δεχθῶ μεταθέσεις. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι, εἶναι ὑπερβολικὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε, περὶ κακομεταχειρίσεως τῶν πολιτῶν. Δὲν περιῆλθε τίποτε τοιοῦτον εἰς γνῶσιν μου.

§103Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Δὲν ἀπησχολήσαμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν ἀπασχολήσωμεν.

§104Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐὰν ὑπάρχῃ καμμία τοιαύτη περίπτωσις εἶναι ἀπαράδεκτος.

§105Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Πάντως ἐνθυμοῦμαι καλῶς καὶ νομίζω, ὅτι, ἐὰν διαθέσητε ἔστω καὶ μίαν στιγμὴν τοῦ πολυτίμου χρόνου σας θὰ τὸ ἐξακριβώσετε, ὅτι, ὁ βουλευτὴς Ταμβακᾶς ἐτηλεφώνησεν εἰς τὸν προϊστάμενον τῆς ὑπηρεσίας σας ὀνόματι Χαρτοφυλακίδην, νομίζω, ὅστις τηλεφωνικῶς τοῦ ὑπεσχέθη ὅτι, θὰ λάβῃ μέτρα, ἀλλὰ οὐδὲν ἔπραξε.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Τσουδερός.

§107Γ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Ὀλίγας λέξεις θὰ εἴπω ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Λύχνου περὶ Ἀγροφυλακῆς, ἐπιφυλαττόμενος διὰ περισσοτέρων, νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἐπάνω εἰς τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ ζήτημα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, ὅταν θὰ συζητήσωμεν τὸν νέον νόμον. Ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Λύχνου δίδει τὴν εὐκαιρίαν καὶ εἰς τὴν σημερινὴν Βουλὴν μὲ τὴν σειράν της καὶ αὐτὴ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ ζήτημα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Λέγω δέ, μὲ τὴν σειράν της, διότι καὶ ἄλλαι Βουλαί, τοῦ 1933, τοῦ 1934, τοῦ 1946 καὶ ἀναμφισβητήτως καὶ παλαιότεραι, ἠσχολήθησαν μὲ τὸ ζήτημα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ τοιοῦτον θέμα, τοῦτο σημαίνει ὅτι, πᾶσα προσπάθεια τοῦ παρελθόντος δὲν ἀπέδωσε τὴν λύσιν τὴν ποθητὴν καὶ διὰ τοῦτο ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται τὸ ζήτημα. Ἐγένετο παραδεκτὸν ἀπὸ πολλοὺς ὅτι, αἰτία τῆς δυσμοιρίας, οὕτως εἰπεῖν, τῆς Ἀγροφυλακῆς εἰς τὸ ἔργον της, εἶναι τὸ γλίσχρον τοῦ μισθοῦ τοῦ ἀγροφύλακος. Ἀσφαλῶς, συμβάλλει τὸ μικρὸν τοῦ μισθοῦ τοῦ ἀγροφύλακος, ἀλλὰ ἐξ ἰδίας πείρας καὶ ἀντιλήψεως ὡς διαβιοῦντες εἰς ἐπαρχίας, ἔχομεν τὴν ἀντίληψιν ὅτι, τοῦτο δὲν εἶναι τὸ πᾶν. Ἡ αὔξησις τοῦ μισθοῦ τοῦ ἀγροφύλακος δὲν ἀποτελεῖ τὴν Λυδίαν λίθον τῆς λύσεως τοῦ ζητήματος τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Ἡ παρατηρουμένη κατάστασις εἰς πολλὰ διαμερίσματα τῆς Ἐπικρατείας ὅτι, ὀφείλεται εἰς τὸν μισθόν, οὔτε εἰς τὴν προθυμίαν ἢ ἀπροθυμίαν, οὔτε εἰς τὴν ἱκανότητα ἢ ἀνικανότητα τῶν ὀργάνων τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἄς ὑπάρξωμεν εὐθεῖς καὶ ὀλίγον εὐθαρσεῖς ἀπό τινων ἀπόψεων καὶ ἂς ὁμολογήσωμεν ὅτι, ὀφείλεται εἰς κακὴν καὶ ἀναχρονιστικὴν καὶ μεσαιωνικὴν παράδοσιν τὴν ὁποίαν ἔχομεν καὶ εἴμεθα φίλοι τῆς ἀγροζημίας καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ Ἀγροφυλακή, ὅσον καὶ ἂν θελήσῃ βάσει τῶν κειμένων νόμων, δὲν δύναται νὰ ἐκριζώσῃ τὴν κακὴν αὐτὴν παράδοσιν, ἡ ὁποία εἰς πολλὰ διαμερίσματα τῆς Ἐπικρατείας ἀποτελεῖ εἶδος δικαίου τῶν πολιτῶν, ὑποστηρίζων τὴν ἄποψίν μου αὐτήν, λέγω ὅτι, ὑπάρχει δίκαιον ἀγροζημιῶν καὶ εἰς τοῦτο ὀφείλεται καὶ ἡ σημερινὴ κατάστασις τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Ὑπάρχουν διαμερίσματα εἰς τὰ ὁποῖα εἶναι παράδοσις συνεχὴς ὅπως κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας αἱ αἶγαι καὶ τὰ πρόβατα, κατὰ κοπάδια ἀπὸ τὰ ὀρεινὰ πρέπει νὰ κατεβοῦν εἰς χαμηλότερα ἐδάφη, εἰς κάμπους κτλ., καὶ ἐκεῖ νὰ ἀφεθῶσιν ἐλεύθερα, ἀπολύτως ἐλεύθερα, νὰ βόσκουν μέσα εἰς ἐλαιόφυτα, μέσα εἰς δενδροφυτείας, μέσα εἰς σπαρμένα. Καὶ τὰ ἀγροτικὰ ὄργανα λαμβάνουν μὲν μέτρα ἐναντίον αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ἀλλὰ πάντως, νομίζω ὅτι, εὑρίσκονται ὑπὸ ποιά τινα ἐπήρειαν τῆς παραδόσεως αὐτῆς καὶ δὲν ἐφαρμόζονται οἱ νόμοι πλήρως καὶ πάντοτε κατὰ τρόπον ὥστε νὰ ἐκριζωθῇ αὐτὴ ἡ παράδοσις καὶ αὐτὸ τὸ δίκαιον, ὅτι κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας ἐλλείψει βοσκοτόπων, τρόπον τινά, ἔχουν τὸ δικαίωμα οἱ κτηνοτρόφοι νὰ βόσκουν τὰ ποίμνιά των μέσα εἰς ξένας περιουσίας. Εἰς πολλὰ πάλι διαμερίσματα, ὑπάρχει ἡ ἀντίληψις ὅτι, ἡ αὐτοδικία ἀποτελεῖ μέσον τῆς ἐπιλύσεως τῆς διαφορᾶς μεταξὺ παθόντος ἀγροζημιωτοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία παράδοσις καὶ δὲν γίνεται κατάλληλος ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐν τῷ μεταξὺ ποικίλλει κατὰ διαμερίσματα καὶ ὡς πρὸς τὰς κυρώσεις καὶ ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς διοργανώσεως τῆς Ἀγροφυλακῆς. Διὰ τοῦτο, ζητοῦμεν πρὸ παντὸς ἄλλου νὰ δημιουργηθῇ ἕνας νόμος πολύπλευρος, ὁ ὁποῖος νὰ δύναται νὰ ἀτενίσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, νόμος, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ριζοσπαστικὸς μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐκριζώσῃ τὴν παράδοσιν, νὰ ἐκριζώσῃ τὰ ἔθιμα, τὰ τοπικὰ αὐτὰ δίκαια, διὰ παντὸς καὶ νὰ παραδώσῃ τὴν ὕπαιθρον μονίμως καὶ σταθερῶς εἰς μίαν Ἀγροτικὴν Ἀσφάλειαν, συγχρονισμένην. Ἐὰν δὲν ἀποκτήσωμεν τοιοῦτον νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ ἐκπολιτιστικὸν περιεχόμενον, ἐκπολιτιστικὸν πνεῦμα, ἀλλὰ παραμείνωμεν μόνον εἰς μίαν νομοθεσίαν τυπικῶς νομικοῦ περιεχομένου, νομίζω καὶ παραδέχομαι, χωρὶς καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι, ἡ αὔξησις τοῦ μισθοῦ τοῦ ἀγροφύλακος, ὅσον καὶ ἂν εἶναι μεγάλη, δὲν εἶναι ἱκανὴ νὰ ἐκριζώσῃ καὶ ἐξαφανίσῃ τὴν ἀγροζημίαν. Ὑποστηρίζομεν, ὅτι θέλομεν τὸν νόμον πολύπλευρον καὶ ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς τονίσω τὴν φράσιν. Εἴπομεν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὑπάρχει παράδοσις κάθε χρόνον νὰ καταβαίνουν τὰ ποίμνια ἀπὸ τὰ ὀρεινὰ εἰς τὰ πεδινὰ καὶ νὰ βόσκουν εἰς ξένας περιουσίας. Νομίζω, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς ἀγροζημίας, ἐξέρχεται τῶν ὁρίων τῆς συνήθους ἀγροζημίας καὶ εἰσέρχεται μέσα εἰς τὰ ὅρια τῆς νομοθεσίας περὶ καταπατήσεως καὶ κατοχῆς ξένης ἰδιοκτησίας. Κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ δικάζωνται αἱ τοιαῦται περιπτώσεις ἀπὸ τὰ τακτικὰ δικαστήρια. Κατὰ συνέπειαν ὑμᾶς, λοιπόν, ὡς Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, πρέπει νὰ σᾶς βοηθήσῃ δι’ ἀναλόγου νομοθεσίας ὥστε νὰ ἐκριζώνωνται αἱ περιπτώσεις αὐταὶ τῆς καταπατήσεως τῆς ξένης περιουσίας. Θὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ὑπάρχουν σχετικαὶ διατάξεις Ἀστυνομικαὶ καὶ τῆς Ἀγροφυλακῆς. Δὲν λέγω τὸ ἀντίθετον, οὔτε θέλω νὰ κατηγορήσω κανένα. Ἀλλὰ αἱ διατάξεις αὐταὶ ἢ σπανίως ἢ ἐλάχιστα ἐφαρμόζονται, διότι ἐμποδίζει ἡ παράδοσις, ἐμποδίζει τὸ τοπικὸν δίκαιον, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ὅποιος δὲν ἔχει βοσκότοπον ἔχει τὴν δενδροφυτείαν ἢ τὸν ἐλαιῶνα τοῦ πλησίον ἢ τὸ ἐσπαρμένο χωράφι, ὡς τοιοῦτον.

§108Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶναι ἔτσι εἰς ὅλας τὰς περιφερείας.

§109Γ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Κατὰ περιφερείας, εἶπον, ὅπως καὶ κατὰ περιφερείας ὑπάρχει ἡ αὐτοδικία, ἐνῷ δὲν ὑπάρχει εἰς ἄλλας περιφερείας.

§110Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§111Γ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Δὲν εἶναι μόνον αὐτό· ὡραῖα. Ἡμεῖς ὅμως, φρονοῦμεν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ αὐτὰ τὰ πράγματα νὰ τὰ δικάζωμε καὶ νὰ τὰ χειριζώμεθα δι’ ἀστυνομικῶν καὶ ἀγρονομικῶν διατάξεων.

§112Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἰς αὐτὸ ἔχετε ἀπόλυτον δίκαιον. Ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τὸ κατακρίνετε αὐτό.

§113Γ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Λοιπὸν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐν ἀνάγκῃ τῇ βοηθείᾳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ χειρισθῶσι τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις καταπατήσεως, ὥστε νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ ἱστορία. Τότε θ’ ἀρχίσῃ νὰ ἐμφανίζηται τὸ ἔργον τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ καθορισθῇ σαφῶς, τὸ ποῖος θὰ εἶναι ὁ βοσκότοπος διὰ τοὺς κτηνοτρόφους καὶ ποία ἡ ἔκτασις θὰ εἶναι διὰ τοὺς γεωργούς. Αὐτό, ὑποστηρίζομεν, ὅτι δύναται νὰ γίνῃ, ἐν ἀνάγκῃ καὶ διὰ τῆς ἀνταλλαγῆς περιουσιῶν. Λοιπόν, πρῶτον καὶ κύριον, κύριοι βουλευταί, εἰσηγούμεθα καὶ ὑποστηρίζομεν νόμον πολύπλευρον, διὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἐργασθῇ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, διότι εἰς πολλὰ μέρη μᾶς προσάγεται ὡς δικαιολογία τῆς Μεσαιωνικῆς ταύτης καταστάσεως, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐπικουρικαὶ κτηνοτροφίαι καὶ ποιμνιοστάσια. Δέχομαι ὡς ὀρθὴν καὶ δικαίαν τὴν ἄποψιν αὐτὴν τῆς τάξεως τῶν κτηνοτρόφων, διότι ὅπως σᾶς εἶπον πρέπει νὰ ἔχωμεν καθωρισμένους βοσκοτόπους. Ἐπίσης θὰ πρέπει τῇ συνεργασίᾳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ Δικαιοσύνης νὰ καθορισθῇ τὸ ζήτημα τοῦ ἐνοικιοστασίου τῶν βοσκοτόπων, οὕτως ὥστε νὰ δώσωμεν εἰς τὸν κτηνοτρόφον καὶ ἀντίκρυσμα τῶν ἀπαιτήσεών του αὐτῶν, τῶν δικαίων βεβαίως. Νόμον, λοιπόν, πολύπλευρον, νόμον ἐκπολιτιστικόν, νόμον ριζοσπαστικὸν ζητοῦμεν καὶ ἀφοῦ τὸν ἀποκτήσωμεν θὰ φροντίσωμεν νὰ εὕρωμεν ὄργανα Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα πρὸ παντὸς ἄλλου ψυχικῶς θὰ εἶναι ἕτοιμα νὰ ἀναλάβουν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ πρέπει διὰ καταλλήλων προσθηκῶν ψυχολογημένων νὰ ἐκπληρώνῃ πάντα τὰ τοπικὰ δίκαια — διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὑπάρχουν τοιαῦτα—καὶ νὰ μὴ εἰσερχώμεθα κάθε χρόνον εἰς τὸ θέμα τῆς Ἀγροφυλακῆς διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν ὡρισμένα μόνον συμφέροντα. Πρῶτον λοιπὸν τὸν νόμον, δεύτερον τὰ πρόσωπα καὶ συγχρόνως ἕνα τρίτο, τὸν μισθόν, τοῦ Ἀγροφύλακος. Καθ’ ὃν τρόπον ὁμιλῶ, κύριε Ὑπουργέ, διατρέχω τὸν κίνδυνον νὰ νομισθῶ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους μου ὅτι εἶμαι φοβερὸς ἐχθρὸς τῆς κτηνοτροφίας. Κάθε ἄλλο. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν ἡ θάλασσα καὶ ἡ κτηνοτροφία εἶναι οἱ δύο κύριοι πλουτοπαραγωγικοὶ πόροι τῆς χώρας καὶ κατὰ τρίτον λόγον ἔρχεται ἡ Γεωργία. Δι’ αὐτὸ θέλω ἀμέσως νὰ διευκρινήσω τὸ ζήτημα καὶ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶμαι ἐχθρὸς τῆς κτηνοτροφίας, διότι ἄλλως τε δὲν εἶναι μόνον ἡ κτηνοτροφία, ἀλλὰ καὶ ἡ γεωργία, ἡ ὁποία κάμνει ζημίαν ὡς καὶ ἡ οἰκόσιτος κτηνοτροφία ἡ ὁποία πολλάκις προκαλεῖ περισσοτέραν ζημίαν. Ἑπομένως δὲν στρεφόμεθα κατὰ τῆς κτηνοτροφίας. Ἐννοοῦμεν νὰ ὑπάρξῃ ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ εἶναι ἱκανὸς νὰ ἐκριζώσῃ τὴν παράδοσιν—διότι περὶ παραδόσεως πρόκειται.

§114Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πρόκειται περὶ ἀνάγκης διελεύσεως ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ ἀλλέως νὰ ἀντιμετωπισθῇ.

§115Γ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Παρέλειψα νὰ σᾶς εἴπω—καὶ ἔχετε δίκαιον, κύριε συνάδελφε—ὅτι τοῦτο γίνεται ἐπὶ σκοπῷ διαχειμασμοῦ.

§116Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν τιμωροῦνται, διότι ἀκολουθοῦν παραδόσεις καὶ ἤθη ἐκεῖνοι ποὺ προβαίνουν εἰς ἀγροζημίας.

§117Γ. ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ. Σύμφωνοι. Μένομεν μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ ζήτημα θὰ τὸ λύσῃ μόνον ὁ νόμος. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις. Δι’ αὐτό, λοιπόν, πρῶτον θὰ κάμωμεν τὸν νόμον καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δώσῃ πρωταρχικὴν θέσιν εἰς τὰς συμβούλους πηγάς, τὰς ὁποίας θὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὸ νομοθέτημά του, νὰ τοποθετήσῃ καὶ τὰς ἀκουομένας ἐνταῦθα γνώμας ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀγροφυλακῆς. Διότι παρουσιάζομεν ὅλοι μας τὸ ζήτημα ζωντανά, χωρὶς περιστροφὰς καὶ νὰ δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀντιληφθῇ τὸ θέμα. Ζητοῦμεν ἑπομένως ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ φέρῃ ἕνα νέον νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ εἶναι πειὸ πλήρης καὶ νὰ περιλαμβάνῃ ὅλα τὰ θέματα τῆς Ἀγροφυλακῆς, ὡς ἐμφανίζεται τοῦτο, ποικιλόμορφον, κατὰ τόπους. Διότι ὡς γνωστόν, ἡ Ἀγροφυλακὴ ἐμφανίζεται διάφορος, εἰς τὰ διάφορα διαμερίσματα. Εἰς τὴν Κρήτην λ.χ., ὑπάρχει τὸ σύστημα ὅπως τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον διορίζει τὸν Ἀγροφύλακα. Ἄλλοι συνάδελφοι μοῦ εἶπον, ὅτι δὲν ἐγνώριζον ὅτι ὑπάρχει, εἰς τὴν Κρήτην τὸ σύστημα αὐτό. Λοιπόν, κύριοι, ἔχομεν τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀποφασίζει ποῖος εἶναι ὁ κατάλληλος ἀγροφύλαξ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἡ ἀπόφασις δὲ τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου ἐγκρίνεται καὶ ἀπὸ τὸν Νομάρχην, διὰ τὸν ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωτική. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ὑπάρχει; Ἡμεῖς λοιπὸν προτείνομεν, κ. Ὑπουργέ, ἢ νὰ ἀναθέσωμεν εἰς τὴν Χωροφυλακὴν τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἀγρῶν, τῆς σημερινῆς Ἀγροφυλακῆς περιοριζομένης εἰς τὸ καθαρῶς δικαστικὸν μέρος τῶν καθηκόντων της, ἢ ἡ Ἀγροφυλακὴ νὰ γίνῃ ὄργανον τῆς αὐτοδιοικήσεως, ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἰς μίαν διακοπήν του, παρετήρησε προχθὲς τὸ βράδυ συνάδελφος. Ἢ ἐὰν θέλετε νὰ εἶναι ἑνιαῖον διὰ ὅλον τὸ Κράτος τὸ σύστημα, νὰ ἀναθέσωμεν εἰς τὴν Χωροφυλακὴν τὰ καθήκοντα αὐτά, ἡ ὁποία δύναται εὐκόλως νὰ προσανατολίζεται εἰς τὰς ὑπαρχούσας ἀνάγκας. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον. Ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον τὸ σχετικόν, θὰ τὸ συζητήσωμεν ἐν πλάτει καὶ θὰ εἴπῃ ὁ κάθε βουλευτὴς ὅ,τι ἔχει νὰ εἴπῃ. Πάντως, κ. Ὑπουργέ, ὑπάρχουν διαμερίσματα μαστιζόμενα ἀπὸ τὴν πληγὴν αὐτήν, ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἀκόμη τοῦ Βασιλέως Ὄθωνος. Σήμερον θὰ πρέπει νὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ ζήτημα. Τότε μόνον θὰ ἔχωμεν παραγωγὴν ἑλληνικὴν καὶ γεωργικὰ προϊόντα καὶ κτηνοτροφικὰ προϊόντα. Διότι, ὅτι δήποτε καὶ ἐὰν χρησιμοποιήσωμεν, καὶ ραδιοϊσότοπα ἀκόμη δὲν θὰ κάμωμεν τίποτα, ἄνευ σταθερᾶς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Ἀναμένομεν λοιπὸν τὸ νομοθέτημά σας, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἐλπίζομεν ὅτι, θὰ λύσετε ἐπὶ τέλους τὸ τεράστιον αὐτὸ πρόβλημα τῆς γεωργικῆς ἀσφαλείας.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§119ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10 25′ μ. μ.).