1952.05.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 84η

Παρασκευὴ 16 Μαΐου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θέλει νὰ ἐπανορθώσῃ μίαν παράλειψιν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τῶν ὑπὸ τῆς παραγράφου 7 τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Κ.Ν.Δ.Κ. προβλεπομένων διαιτητικῶν δικαστηρίων».

§4Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, παρελείφθη μία τροπολογία, ἡ ἑξῆς: «....... (ἀναγινώσκει).......». Παρακαλῶ ὅπως περιληφθῇ καὶ ἡ τροπολογία αὐτὴ εἰς τὸ κείμενον τοῦ νόμου, ἥτις ἦτο κατατεθειμένη.

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ.

§6Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν μᾶς ἀνεγνώσατε δὲν συνεζητήθη, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλ’ οὔτε κἂν ἀνεκοινώθη καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§7Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἡ τροπολογία αὕτη παρ’ ὅτι εἶναι χρήσιμος, δὲν δύναται ὅμως νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, καθ’ ὅσον, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν εἰσάγεται κανονικῶς.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§9Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σχολαρίου (Λαγκαδᾶ), ζητοῦντος οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἀνακατασκευὴν τοῦ κατεστραμμένου διδακτηρίου τῆς Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σχολαρίου (Λαγκαδᾶ), διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐκβάθυνσιν τῆς κοίτης τῶν χειμάρρων Λαγκαδικίων καὶ Δαφνούντας, πρὸς ἀποσόβησιν καταστροφῶν κοινοχρήστων ἐκτάσεων καὶ καλλιεργησίμων γαιῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σχολαρίου (Λαγκαδᾶ), ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως 50 ἑκατομμυρίων, πρὸς ἐπισκευὴν τοῦ ναοῦ, τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης–Ξάνθης κ. Τ. Μιχαηλίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δ. Δαλιάνη, ἀναπήρου ἀσφαλιστοῦ κατοίκου Ξάνθης, παραπονουμένου ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τοῦ ἀφῄρεσεν ὑπὲρ αὐτῆς μίαν ἀσφάλειαν τῶν ἐν Ξάνθῃ καπναποθηκῶν τῆς Σ.Ε.Κ.Ε. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης–Ξάνθης κ. Τ. Μιχαηλίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κομοτινῆς, ζητοῦντος ἄμεσον ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ ρυθμίσεως τῆς ἐργασίας, καθορισμὸν κατωτάτου ὁρίου μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ἀναπροσαρμογήν, γενίκευσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων καὶ ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, ἐφαρμογὴν ἐργατικῆς νομοθεσίας, προστασίαν τῆς ἐργαζομένης γυναίκας καὶ μητέρας καὶ ἐξασφάλισιν ἴσης ἀμοιβῆς δι’ ἴσην ἐργασίαν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σχολαρίου, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως 80.000.000 πρὸς ἐκτέλεσιν γεωτρήσεων. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἐπαγγελματικῶν, Ἐμπορικῶν Ἐργατικῶν Σωματείων ὡς καὶ τῶν Κοινοτήτων καὶ Συν)σμῶν ἐπαρχίας Δωρίδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἔναρξιν τῆς λειτουργίας τοῦ Ὑποκαταστήματος Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Μανέντης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γ. Τόλιου, Ν. Κουροῦ, Δ. Λαναρᾶ, Ν. Παπαδέλη κλπ. κατοίκων Κοζάνης, ζητούντων ἀποζημίωσιν διὰ τὰ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἀπαλλοτριωθέντα κτήματά των πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ στρατωνισμοῦ καὶ τοῦ πεδίου ἀσκήσεων τῶν στρατώνων Κοζάνης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Θυμάτων Πολέμου Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος διορισμὸν εἰς ἐμμίσθους θέσεις, χορήγησιν συγκοινωνιακῶν διευκολύνσεων καὶ ἐκπτώσεων, νοσοκομειακὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ροδοπόλεως (Σερρῶν), ζητούσης ἄμεσον ἵδρυσιν πρακτορείου τῆς ΑΤΕ, τηλεφωνικὴν σύνδεσιν μετ’ ἄλλων ἀστικῶν κέντρων κλπ. Οἱ βουλευταὶ Κοζάνης κ.κ. Θ. Σαράντης, Δ. Δόκος καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κνίδης Γρεβενῶν, ζητοῦντος ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς αἰγοβοσκῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Χ. Σκουτέρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Προπολεμικῶν Καταθέσεων Τραπεζῶν καὶ Ταμιευτηρίων ζητοῦντος τὴν ἐπιστροφὴν τῶν μικροκαταθέσεων εἰς τὸ ἀκέραιον καὶ μὲ ἀναπροσαρμογήν, ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος οὐχὶ διὰ φορολογίας ὑπὲρ τρίτων, ἀλλὰ παρὰ τῶν ὀφειλετῶν (τραπεζιτῶν, βιομηχάνων, καὶ μεγαλεμπόρων), πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς λαϊκῆς πίστεως καὶ τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Σαγματοποιῶν Θεσσαλονίκης, Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος χορήγησιν μιᾶς ἀδείας αὐτοκινήτου εἰς δύο μέλη, σύνταξιν ἐκ τοῦ Ταμείου Συντάξεως αὐτοκινητιστῶν, ἀποζημίωσιν εἰς χρῆμα μέχρι 28 ἑκατομμυρίων ἐκ τῶν ὑπαρχόντων φόρων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν Χίῳ εἰσαγωγέων ἀκατεργάστων δερμάτων, ζητούντων ἄμεσον κοινητοποίησιν παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς γενικῶν κατανομῶν πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος τῆς καταστάσεως κατανομῆς ἀκατεργάστων δερμάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μαστιχοπαραγωγῶν Χίου διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, περιορίζοντος τὴν κυκλοφορίαν τῶν ἰδιωτικῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Λαχανοκήπων (Νέας Μαγνησίας) ζητοῦντος προαγωγὴν τοῦ σχολείου του ἀπὸ τετρατάξιον εἰς ἑξατάξιον. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἰμβριακῆς Ἑνώσεως Μακεδονίας–Θράκης ζητούσης πολιτογράφησιν τῶν Κ. Κουτρᾶ, Γ. Μίγαρη, Μ. Λογαρνιοῦ καὶ Ε. Φωκαδέλη. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Σωματείου Ἀκτημόνων Ἀσσήρου Λαγκαδᾶ, ζητοῦντος ἐφαρμογὴν τῶν τίτλων καὶ ἀποβολὴν τῶν αὐθαιρέτως κατεχόντων κτήματα, διάθεσιν εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῶν κοινοχρήστων κτημάτων, ἅτινα ἐκμεταλλεύονται αὐθαιρέτως οἱ κτηματίαι κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Βαμβακοπλήκτων Θεσσαλονίκης ζητοῦντος τὴν κατάταξιν τῆς τάξεώς των εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν μισθοσυντηρήτων κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νόμου περὶ ἐνοικιοστασίου. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κερκυραίων ζητοῦντος ἐνίσχυσιν τῶν ἐξ οἱασδήποτε πολεμικῆς αἰτίας ζημιωθέντων ἐκ τῶν καταστροφῶν τῆς Κερκύρας καὶ δὴ τῶν ἐκ τούτων πυροπαθῶν καὶ βομβοπλήκτων. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 398 καὶ 803 ἔτους 1951 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, περὶ καταβολῆς συμπληρωματικοῦ τιμήματος εἰς τοὺς παραγωγοὺς καπνῶν ἐσοδείας 1950 κλπ. καὶ ρυθμίσεως ἑτέρων καπνικῶν ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Φωτήλας, Ι. Μογγογιάννης Ν. Ἀσκούτσης, Α. Γιαννόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Ν. Ἰντζές, Λ. Λυμπέρης κ.ἄ., καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως ἀπομακρυνθέντων κατὰ τὰ ἔτη 1947– 1950 κατωτέρων Ἀξιωματικῶν Α. Ν. 125)45, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 417[45 Α. νόμου». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν Ἀν. νόμων 1552)39 «περὶ προστασίας τῆς σηροτροφικῆς παραγωγῆς» καὶ 615)37 «περὶ ἐμπορίας μεταξοσπόρων κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 1563)1950 «περὶ ἱδρύσεως Αὐτονόμου Οἰκοδομικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ Ξηρᾶς, Θαλάσσης καὶ Ἀέρος» καὶ εἰς τοὺς Ἀξιωματικοὺς καὶ κατωτέρους ὑπαλλήλους τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 798)22–8–50 Πράξεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τῶν ὑπ’ ἀριθ. 17031)48, 130121)48, 93745)49. κοινῶν ἀποφάσεων Ὑπουργῶν Ἐφοδιασμοῦ–Διανομῶν, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας καὶ περὶ καταβολῆς ἐπιδόματος ἀνεργίας εἰς ἠσφαλισμένους ἀνέργους ἀρτεργάτας», 2) «περὶ εἰδικοῦ Ἀγορανομικοῦ Ἐλέγχου ἐπὶ τῶν πετρελαιοειδῶν», 3) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 968)50 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου», 4) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1137 τῆς 23–11–50 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 5) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1537) 1950 «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1502)50 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων Ὑπαλλήλων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μπέλλας, Ν. Ἰντζές, Γ. Μπακατσέλος, Σ. Πετραλιᾶς, Σ. Ἀηδονᾶς κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κτημάτων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Φωτήλας, Ν. Μανθόπουλος, Λ. Δερτιλῆς, Α. Πάλλης, Β. Παπαρρηγόπουλος, Σ. Πολυζωγόπουλος κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1017)49». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Γιαννόπουλος, Γ. Ξυνόπουλος, Π. Παπαληγούρας, Α. Στεφάνου, Σ. Πολυζωγόπουλος κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς Ἀνθυπασπιστὰς τῆς Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Τρύφων, Σ. Κωτιάδης, Γ. Πετρακογεώργης, Κ. Ἀλεξανδρίδης, Ε. Κοθρῆς κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικήσεως, διαχειρίσεως καὶ ρευστοποιήσεως τῆς Ἀνταλλαξίμου περιουσίας».

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς ζητεῖ ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ διὰ Γαλλίαν καὶ Ἀγγλίαν.

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Λ. Μπουρνιᾶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§13Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη μία ἐρώτησις εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ἐκ μέρους τριῶν διακεκριμένων συναδέλφων, τῶν κ.κ. Σαββοπούλου, Κατσαφάδου καὶ Ἀλιπράντη, ἀναφερομένη εἰς τὴν ἐνδεχομένην ἀγορὰν ἑνὸς οἰκήματος ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ. Ἐπειδὴ ἡ ἐρώτησις αὐτὴ θὰ ἀργήσῃ νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν, ἴσως δὲ δὲν ἔλθῃ καθόλου κατὰ τὴν παροῦσαν Σύνοδον, λόγῳ τῆς σημερινῆς μόλις καταθέσεώς της καὶ ἐπειδὴ ἤδη ὁ τύπος ἀνέφερε τὸ περιεχόμενόν της, πρόκειται δὲ περὶ θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀφήνεται καμμία ὑπόνοια, διότι δὲν εἶναι τίποτε χειρότερον διὰ τοὺς ἐλευθέρους θεσμοὺς ἀπὸ τὸ νὰ ὑπάρχῃ ἀτμόσφαιρα σκανδάλων καὶ ἐπειδὴ ἐνεφανίσθη τὸ θέμα ὡς σκάνδαλον, θέλω νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν μερικὰς ἐξηγήσεις. Ἡ ἐρώτησις λέγει, ὅτι τὸ Δ. Συμβούλιον τοῦ ΙΚΑ ἀπεφάσισε τὴν ἀγορὰν μιᾶς πολυκατοικίας ἀντὶ ἑνὸς ποσοῦ 12 δισεκατομμυρίων, ἐνῷ ἡ ἐκτίμησις τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης εἶχεν ὁρίσει τὴν ἀξίαν τοῦ οἰκήματος αὐτοῦ εἰς 8½ δισεκατομμύρια. Θέλω νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἔλεγχος διὰ τὸν Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ προκείμενον ζήτημα δύναται βεβαίως νὰ γίνῃ. Ἀλλὰ ὁ ἔλεγχος θὰ γίνῃ ὅταν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐγκρίνῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δ. Συμβουλίου τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐν προκειμένῳ δὲ ὄχι μόνον τοιαύτη ἔγκρισις δὲν ἐδόθη, ἀλλ’ οὔτε ἀπόφασις ἐλήφθη ἀπὸ τὸ Διοικ. Συμβούλιον. Ὑπάρχουν ὅμως δύο στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀπὸ τοῦδε ἀποκλείουν τὴν ἔννοιαν καὶ τοῦ ἐνδεχομένου ἀκόμη σκανδάλου. Τὸ ἓν εἶναι ὅτι ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ἱδρύματος τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, δηλαδὴ Πρόεδρος τοῦ Δ. Συμβουλίου αὐτοῦ εἶναι ἄνθρωπος, διὰ τὴν τιμὴν τοῦ ὁποίου οὐδεὶς ἀμφιβάλλῃ, ὁ κ. Γ. Οἰκονόμου, πρώην Ὑπουργός. Ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀποτελεῖται ἀπὸ ἄνθρωπον ἀνώτερον πάσης ὑπονοίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ καταγγελθὲν ὅτι ἡ Κτηματικὴ Τράπεζα τὸ ἀκίνητον αὐτὸ τὸ εἶχεν ἐκτιμήσει πρὸς 8½ δισεκατομμύρια ἔχω νὰ εἴπω ὅτι εἶναι τοῦτο ἀληθές. Ἀλλ’ εἶναι ἐπίσης ἀληθὲς ὅτι ἐπιτροπή, ὁρισθεῖσα ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α., ἀπὸ ἔγκριτα καὶ ἀνεπίληπτα πρόσωπα, ἐξετίμησε τὸ ἴδιον ἀκίνητον 11½ δισεκατομμύρια. Πάντως οὐδεμία ἀπόφασις ἐλήφθη. Σᾶς λέγω ταῦτα διὰ νὰ σᾶς δείξω ὅτι μία ἐκτίμησις δὲν ἀποδεικνύει ἀπολύτως τίποτε, ἀλλὰ χρειάζεται βαθεῖα καὶ ἐνδελεχὴς μελέτη τοῦ προβλήματος.

§14ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ γίνῃ δημοπρασία, κ. Ὑπουργέ.

§15Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Οὐδεμία ἀντίρρησις ἐπὶ αὐτοῦ. Ἀλλ’ ἡ δημοπρασία, κ.κ. συνάδελφοι, διὰ τὰ ζητήματα αὐτὰ ἔχει τὸ ἑξῆς μειονέκτημα: Τὸ Ι.Κ.Α., πρόκειται νὰ ἀγοράσῃ ἕνα κτίριον δι’ ὡρισμένον σκοπόν. Δὲν εἶναι μόνον τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν, διὰ νὰ ὑπάρχῃ δημοπρασία. Ἕνα οἴκημα τὸ ὁποῖον προσφέρεται εἰς τὴν Κολοκυνθοῦ δὲν ἔχει τὴν ἰδίαν ἀξίαν μὲ τὸ οἴκημα τὸ προσφερόμενον εἰς τὴν ὁδὸν Ἀθηνᾶς. Ἔπειτα θὰ ἤθελα νὰ τονίσω ἀκόμη, διότι ἡ ἐρώτησις γίνεται ἀπὸ συναδέλφους διακεκριμένους, τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ τῆς ἀγορᾶς τῶν ἀκινήτων τοῦ Ι.Κ.Α., καὶ γενικά, κάθε ὑπόθεσις ἔχουσα σχέσιν μὲ ἀγορὰν ἀκινήτων, εἶναι μπλεγμένη πάντοτε μὲ συμφέροντα ἐκείνων ποὺ ἐπιδεικνύουν τὴν ἀποδοχὴν κατὰ προτίμησιν τῆς ἰδικῆς των προσφορᾶς. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω πρὸς τοὺς κ. κ. συναδέλφους ὅτι ἔπρεπε, πρὶν ὑποβάλουν τὴν ἐρώτησίν των, νὰ σκεφθοῦν μήπως ἡ ἐρώτησις αὐτὴ θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ πράγματος ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπιδεικνύουν ἄλλα, διαφορετικὰ συμφέροντα. Δι’ αὐτὸ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα. Ὄχι διότι φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ ἀγορασθῇ τὸ Α ἢ Β ἀκίνητον, ἀντὶ νὰ τὸ κρίνω ὅταν ἔλθῃ τὸ ζήτημα ἐν ὄψει, ἀλλὰ διότι, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ἡ σκανδαλοθηρία καὶ ὑπὸ τὸ πρόσχημα αὐτῆς, νὰ πίπτουν θύματα συνάδελφοι, τόσον ἀγαπητοὶ καὶ τόσον ἐκλεκτοὶ ὡς οἱ ὑποβαλόντες τὴν ἐρώτησιν ταύτην.

§16ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποία θὰ εἶναι ἡ δαπάνη;

§17Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν ἔχω μελετήσει τὸν φάκελλον, θὰ τὸν μελετήσω ὅταν τελειώσῃ τὸ θέμα καὶ θὰ ἔλθῃ εἰς ἐμέ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μαλαμίδας ἔχει τὸν λόγον.

§19Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, παρόμοιος λόγος μὲ ἔφερεν ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ ἐμέ. Ἐπληροφορήθην διὰ τῶν σημερινῶν ἐφημερίδων καὶ τὸ διεκρίβωσα λαβὼν ὑπ’ ὄψιν τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας μοὶ παρέσχεν ὁ σεβαστὸς κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὅτι κατετέθη εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς χθές, ἐπερώτησις ἐκ μέρους τῶν ἐγκρίτων κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας κ.κ. συναδέλφων Σαββοπούλου, Κατσαφάδου καὶ Ἀλιπράντη, διὰ τῆς ὁποίας φέρομαι ὅτι, ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἂν δὲν ἀπατῶμαι κατὰ τὸ τέλος τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου ἢ ἀρχὰς Μαΐου, ἐπεσκέφθην τὸ ἀντιτορπιλλικὸν «Λέων» ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπέβαινεν εἷς ἀξιωματικός, στενώτατος συγγενής μου καὶ ὅτι, ἐξελθὼν τοῦ πολεμικοῦ αὐτοῦ πλοίου, συναπεκόμισα, οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, δὲν ξεύρω, πόσα κιβώτια λαθρεμπορικοῦ ἐμπορεύματος. Εἶναι πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔκαμε τεραστίαν κατάπληξιν. Καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, δεδομένου ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν εἰς οὐδένα, οὐδὲ καὶ εἰς ἐμέ, ὁ ὁποῖος ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 30ετίαν εὑρισκόμενος εἰς τὸν περίβολον τοῦτον, ἂν μὴ τί ἄλλο, νὰ δώσω ἀφορμὴν εἰς τὸ νὰ γίνῃ, ἔστω, καὶ τὸ παραμικρὸν σχόλιον, ἐναντίον μου, ἐνῷ μόνον κατὰ τὸν μακρὸν αὐτὸν πολιτικόν μου βίον τὴν λευκὴν πενίαν, ἀδιαμφισβητήτως ἀπεκόμισα, θὰ παρεκάλουν, λέγω, τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ καλέσῃ τοὺς κ.κ. ὑπηρετοῦντας συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν προφανῶς θύματα κακοβούλων καὶ συκοφαντικῶν εἰσηγήσεων, ὅπως παρίστανται εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, τῆς ἐρχομένης Δευτέρας, ἡμέρας Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ὁπότε θὰ ἀναπτύξω τὸ ὅλον θέμα, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ μὴ παρέλθῃ οὐδὲ στιγμὴ μὲ ἐκκρεμοῦσαν τὴν ὅλην κατ’ ἐμοῦ κατηγορίαν, ἣν κοινοβουλευτικὴ ἀπειρία τῶν ἐπερωτώντων ἀβασανίστως ἐδημιούργησε καὶ νὰ ἐκκαθαρίσῃ καθεὶς ἐξ ἡμῶν τὴν θέσιν του. Δηλῶ δὲ ὅτι, εἶμαι ἕτοιμος, εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν νὰ ἀπαντήσω, εἰς οἱονδήποτε καὶ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον θέλει. Ὅθεν θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ παρακαλέσῃ τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ παρίστανται κατὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν. (Χειροκροτήματα).

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§21Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δημιουργεῖται ἓν ζήτημα αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι, ὁ κ. Μαλαμίδας ἐζήτησε τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως μιᾶς ἐπερωτήσεως ἐνῷ συμφώνως μὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς πρέπει ἡ πρόταξις τῆς συζητήσεως αὐτῆς νὰ γίνῃ κατόπιν αἰτήσεως τῶν βουλευτῶν καὶ ἀποφάσεως ὑπ’ αὐτῆς τῆς Βουλῆς. Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν νὰ προταχθῇ. Ἄλλωστε πρόκειται καὶ περὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§22Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδεμία ἀντίρρησις ὑπάρχει, νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτή. Διότι, πράγματι, τὸ θέμα εἶναι κρίσιμον καὶ οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ εἰς τὸν κ. Μαλαμίδαν, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ τὴν πρόταξιν. Ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ ἡ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος συζήτησις, τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ ὁ κ. Μαλαμίδας καὶ τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπερωτήσεως εἶναι καὶ τὰ δύο συνδεδεμένα.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλει ἡ Βουλή, νὰ προσαχθῇ καὶ ὁ σχετικὸς φάκελλος;

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§25Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ προσαχθῇ ἀσφαλῶς καὶ τὸ ταχύτερον μάλιστα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§27Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Παρεκάλεσα, κ.κ. συνάδελφοι, νὰ μοὶ δοθῇ ὁ λόγος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διὰ νὰ σᾶς μεταφέρω μὲ πενιχρὰ λόγια τὴν εἰκόνα, τὴν ὁποίαν ἀντιμετώπισα εἰς τοὺς δύο Νομοὺς Ξάνθης καὶ Ροδόπης ὅπου ἐκλέγομαι. Ὁ Νομὸς Ξάνθης, γνωρίζετε, ὅτι, εἶναι ὁ ἐξαιρετικὰ καπνοπαραγωγικὸς Νομός, ὁ δὲ Νομὸς Ροδόπης ὁ πλουσιώτερος εἰς παραγωγὴν σιτηρῶν. Ἐνῷ, λοιπόν, τὰ δύο αὐτὰ πλουσιώτατα παραγωγικὰ τμήματα τῆς χώρας, ὑποτίθεται ὅτι, θὰ ἔπρεπε, τοὐλάχιστον, νὰ ζοῦν μὲ κάποιαν οἰκονομικὴν ἄνεσιν, εὑρίσκομαι εἰς τὴν λυπηρὰν θέσιν νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι, στεροῦνται καὶ τὸ ψωμί των ἀκόμη. Εἰς μὲν τὰ καπνοπαραγωγικὰ χωρία, παρετηρήθησαν ὡρισμένα κρούσματα ληστειῶν ἢ μᾶλλον διαρπαγῶν, διότι εὑρέθησαν ἄνθρωποι ποὺ ἐπῆραν τὸ κυνηγετικὸν ὅπλον καὶ ἐπῆγαν εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς κοινότητος καὶ ἐσήκωσαν ἕνα σακκοῦλι ἀλεύρι, διὰ νὰ δώσουν στὰ παιδιά τους νὰ φᾶνε, εἰς δὲ τὴν περιοχὴν τῆς Ροδόπης, καὶ πολλὰ χωριά της, οἱ γεωργοὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ξεπουλᾶνε τὰ ζῶα τους, καὶ τὰ καπνά τους νὰ τὰ πωλοῦν εἰς τοὺς καπνεμπόρους ὅσο τὰ θέλουν, ἀρκεῖ νὰ τοὺς δώσουν 100.000 προκαταβολὴ γιὰ νὰ πάρουν ἕνα κομμάτι ψωμί. Τὸ θέμα, βεβαίως, εἶναι γενικώτερον. Δὲν πρόκειται νὰ λυθῇ τώρα. Ἠμποροῦσε ὅμως ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ κάποιαν βοήθειαν εἰς τὸν κόσμον αὐτόν. Ἐζητήθη νὰ χορηγηθῇ εἰς τοὺς καπνοκαλλιεργητὰς ἕνα δάνειον 100.000 δρχ. κατὰ στρέμμα, καί, ἀντὶ τούτων, διετέθησαν μόνον 25.000 δρχ., ποσὸν ποὺ δὲν τοὺς φθάνει οὔτε διὰ τὰ ἔξοδά των διὰ νὰ κατέβουν εἰς τὴν πόλιν διὰ νὰ εἰσπράξουν, δεδομένου ὅτι, ἐκεῖ ὁ κλῆρος των, δὲν ὑπερβαίνει τὰ 4 στρέμματα. Ἐκτὸς αὐτῶν, γενικῶς, ἡ πιστοδότησις, τόσον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὅσον καὶ τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ ἐμπόρων, ἔχει περιορισθῆ εἰς τὰ μικρότερα περιθώρια. Διὰ τὴν Ξάνθην καὶ τὴν Κομοτινὴν μὲ ὅλην τὴν πλουσίαν παραγωγήν των, αἱ πιστώσεις δὲν ὑπερβαίνουν τὰ 20 ἑκατομμύρια, ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀντιπροσωπεύουν αἱ πιστοδοτήσεις ἑνὸς μετρίου ἐμπόρου τῶν Ἀθηνῶν. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα ἤθελον νὰ εἴπω καὶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν λῆψιν ἀμέσως μέτρων, διὰ νὰ περιορισθῇ ἡ δυστυχία τοῦ κόσμου αὐτοῦ.

§28Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐπειδὴ ἀνήκω εἰς τὴν ἰδίαν περιφέρειαν ἤθελον νὰ εἴπω δύο λέξεις.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§30Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἤθελον νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι πράγματι εἶναι δραματικὴ ἡ κατάστασις καὶ ἡ θέσις τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ξάνθης, ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται εἰς τὴν μονοκαλλιέργειαν τοῦ καπνοῦ. Καὶ ἐγὼ ἐπεσκέφθην τὸν Νομὸν καὶ εἶδον τὴν στενοχωρίαν τῶν κατοίκων. Ὁ Νομὸς Ροδόπης εὑρίσκεται εἰς καλλιτέραν μοῖραν, ἂν καὶ ἐκεῖ ὑφίσταται ἡ οἰκονομικὴ κρίσις, ὅπως ὑφίσταται εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§31Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου ἤρχισε νὰ συνεδριάζῃ ἡ διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ καπνοῦ, ἡ ὁποία ἀφοῦ ἐμελέτησε τὸ ὅλον καπνικὸν θέμα, δὲν κατώρθωσε νὰ ὑποβάλῃ τὴν εἰσηγητικήν της ἔκθεσιν. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ παρακαλέσω, εἰ δυνατόν, νὰ κληθῇ ἡ διακομματικὴ ἐπιτροπὴ νὰ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της πρῶτον καὶ δεύτερον τὸ ταχύτερον νὰ ἐξετασθῇ τὸ ὅλον καπνικὸν θέμα εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ ληφθοῦν ριζικὰ μέτρα, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, τῆς Β. Ἑλλάδος. Ἐπίσης θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ ἤρχισε νὰ γίνεται συζήτησις ἐπὶ τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, εἰ δυνατόν, νὰ περατωθῇ καὶ ἡ ἐξέτασις τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὥστε νὰ ληφθοῦν τὸ ταχύτερον ἀποφάσεις, διὰ νὰ ἐνισχυθῇ ἐπίσης ὁ τόπος.

§32Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ ἐκ Καβάλας ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Βενέτης ἀνεφέρθη εἰς τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν Καπνοῦ καὶ συνεπῶς δημιουργεῖται ἐξ αὐτοῦ ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὑφίσταται Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ Καπνοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος ὡς διατελέσας Ἀντιπρόεδρος τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς, νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην τοῦ Σώματος ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἔπαυσεν ὑφισταμένη, πρὸ τῆς παραιτήσεως τοῦ Προέδρου αὐτῆς κ. Θεολογίτη. Καὶ τοῦτο, κ. βουλευταί, διότι ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῶν ἐργασιῶν της, διεπιστώθη ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν συνέτρεχε μὲ τὴν ἐνδεδειγμένην κατανόησιν τὸ ἔργον της. Ἀλλεπάλληλοι παραστάσεις της πρὸς τὴν Κυβέρνησιν πρὸς λῆψιν τῶν κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ ἐνδεδειγμένων μέτρων, ἀπέβησαν ἐπὶ ματαίῳ καὶ ἐπὶ μῆνας ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἔζη τὴν πρωτοφανῆ δοκιμασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τοῦ προϊόντος των, χωρὶς αἱ ὑποδείξεις της νὰ τυγχάνουν κατανοήσεως παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Συγκεκριμέναι ἔγγραφοι ὑποδείξεις τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν συγκέντρωσιν, πριμοδότησιν, σχηματισμὸν παρὰ τῆς Καπνοβιομηχανίας ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἀποθεμάτων κλπ., ἠγνοήθησαν, Κατόπιν τούτου τύποις καὶ οὐσίᾳ ἔπαυσεν ὑφισταμένη ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ Καπνοῦ.

§33Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἐρωτῶ λοιπόν, ὑπάρχει θέμα καπνοῦ διὰ τὴν Βουλὴν ἢ ὄχι;

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὑπάρχει.

§35Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κατὰ συνέπειαν, πότε θὰ ἀναπτυχθῇ εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Θ. Κονίτσας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ὑπαλλήλων Κοινῶν Ταμείων Λεωφορείων, ζητούντων κατάργησιν Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας καὶ ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐργασίας καὶ Συγκοινωνιῶν.

§37Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως ἱδρύθη παρὰ τὴν ἀντίθετον γνώμην τῶν Ὑπαλλήλων Κοινῶν Ταμείων Λεωφορείων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τὴν κατάργησίν του, διότι ἐπιβαρύνονται μὲ κρατήσεις, ἐνῶ δὲν πρόκειται οὐδενὸς νὰ τύχουν εὐεργετήματος ἐκ μέρους τοῦ Ταμείου. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§39Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Σχετικῶς μὲ τὸ ἐρώτημα αὐτό, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι τὸ Ταμεῖον τοῦτο ἔχει καταρτισθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ποὺ θὰ εὐνοῇ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Κέντρου καὶ δὲν θὰ ἐξυπηρετῇ οὐδόλως τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ἐπαρχιῶν. Δι’ αὐτὸ ἔχουν ἐξεγερθῆ ἐξ ὅλων τῶν σημείων τῆς Χώρας καὶ ἰδιαιτέρως τῆς περιφερείας μου. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, λοιπόν, ἐπειδὴ εἶναι ζωτικὸν τὸ ζήτημα καὶ εἰς κάθε ἐπίσκεψιν εἰς τὴν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν, μὲ ἐρωτοῦν τί ἔγινε, νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα, ὥστε νὰ γίνῃ πρακτικὸν τὸ Ταμεῖον καὶ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς ὑπαλλήλους. Θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ ὀργανωθῇ ἐξ ἀρχῆς, ἄλλως νὰ καταργηθῇ, διότι μία Ἀσφαλιστικὴ ὀργάνωσις περισσότερον δὲν ὠφελεῖ εἰς τίποτα.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§41Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρ’ ὅλον ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κινδυνεύει νὰ πνιγῇ, ἀπὸ τὰς χιλιάδας τῶν τηλεγραφημάτων ποὺ λαμβάνει ἀπὸ μέρους τοῦ προσωπικοῦ τῶν Κοινῶν Ταμείων Λεωφορείων, ἐν τούτοις μέχρι σήμερον οὐδεμίαν ἀπόφασιν ἔλαβεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ οὐδεμίαν λύσιν ἔδωκεν. Θὰ ἤθελον λοιπὸν νὰ ἐξηγήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον οἱ Ὑπάλληλοι τῶν Κοινῶν Ταμείων διαμαρτύρονται ἐναντίον τῆς εἰσαγωγῆς των εἰς τὸ ἐπικουρικὸν Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως, τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐλέγχου, τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ο.Ε.Α.Σ., ὁ ὁποῖος ἱδρύθη διὰ τοῦ Νόμου 1631. Ἡ ἀντίρρησις αὐτὴ καὶ ἡ ἀντίδρασις ἔγκειται εἰς τὸ ὅ,τι, τὸ προσωπικὸν αὐτοκινήτων τοῦ Ο.Ε.Α.Σ. εἶναι μόνιμον καὶ ἑπομένως ἔχει συμφέρον νὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ ἐπικουρικὸν τοῦτο Ταμεῖον, διότι ὅταν τὸ ταμεῖον πλουτίσῃ, θὰ παράσχῃ περίθαλψιν καὶ θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ μέλη του. Ἀντιθέτως τὸ προσωπικὸν τῶν Κοινῶν Ταμείων οὐδέποτε πρόκειται νὰ ἀπολαύσῃ τῶν προνομίων τὰ ὁποῖα παρέχει τὸ ἐπικουρικὸν τοῦτο Ταμεῖον. Σημειωτέον, ὅτι ἡ εἰσφορὰ ἔχει καθορισθῆ εἰς 5% καὶ εἶναι ὑποχρεωτικὴ εἰς ὅλους ἐν γένει τοὺς Ὑπαλλήλους τοῦ Ο.Ε.Α.Σ. καὶ τῶν Κοινῶν Ταμείων. Ἐὰν δὲ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ προσωπικὸν τῶν Κοινῶν Ταμείων εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ καταβάλῃ καὶ τὴν εἰσφορὰν τοῦ Ι.Κ.Α., ἀντιλαμβάνεσθε, πόσον δυσβάστακτος εἶναι ἡ φορολογία αὐτή, εἰς βάρος μάλιστα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν μισθὸν ὑπερβαίνοντα τὰς 300.000–350.000 δρχ. Ἐλπίζομεν λοιπόν, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θὰ θελήσῃ τὸ ταχύτερον νὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ νὰ δώσῃ λύσιν, ὥστε νὰ μὴ διακινδυνεύσῃ καὶ πάλιν νὰ ταφῇ ὑπὸ τὸ πλῆθος τῶν τηλεγραφημάτων. Θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ εἴπω, ὅτι κατὰ τὴν χθεσινὴν συζήτησιν ἐθίγη τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ ὁμοφώνως ἐξεφράσθη ἡ εὐχὴ νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὸ ὅλον θέμα καὶ νὰ κληθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ τὴν δέουσαν λύσιν.

§42Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα ἔχει προληφθῆ κάπως. Διότι ἡ σκέψις, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ Ὑπουργὸς καταλήγει εἶναι νὰ ἐρωτηθοῦν οἱ κατὰ τόπους ἠσφαλισμένοι, ἐὰν θέλουν ἢ ὄχι νὰ ἀσφαλισθοῦν. Διότι συμβαίνει τὸ ἑξῆς: οἱ μὲν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ καὶ τὸ μέγα μέρος τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ ἠσφαλισμένων εἶναι ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τῶν Ταμείων, οἱ δὲ τῶν ἄλλων περιφερειῶν εἶναι ὑπὲρ τῆς καταργήσεως. Νομίζω λοιπὸν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον νὰ ὑποχρεώνωμεν τοὺς ἀνθρώπους, ἐφ’ ὅσον κατὰ πλειοψηφίαν εἶναι ὑπὲρ τῆς καταργήσεως, νὰ ὑποχρεώνωμεν τοὺς ἀνθρώπους νὰ μετέχουν, Αὐτή εἶναι ἡ λύσις εἰς τὴν ὁποίαν καταλήγω καὶ ἡ ὁποία θὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν ὑπὸ μορφὴν σχεδίου νόμου. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ διευκρινήσω, ὅτι τὰ τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἔρχονται δὲν εἶναι μόνον ἀπὸ μίαν πλευράν, ἀλλὰ ἀπειρία τηλεγραφημάτων ἀπὸ τὴν μίαν καὶ ἀπειρία τηλεγραφημάτων ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν. Τὸ ἐπικουρικὸν αὐτὸ ταμεῖον ἔχει τὸ ἑξῆς χαρακτηριστικὸν καὶ διὰ τοῦτο ὑπάρχουν οἱ ἐπιθυμοῦντες νὰ φύγουν ἀπὸ τὸ ταμεῖον αὐτό, ὅτι οἱ πόροι του εἶναι μόνον πόροι στηριζόμενοι εἰς τὴν εἰσφορὰν τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ ὄχι εἰς τὴν εἰσφορὰν τρίτων. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ κυρία αἰτία διὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὰ ταμεῖα, ποὺ ἔχομεν μόνον τῶν ἐνδιαφερομένων τὴν εἰσφοράν, δηλ. εἰς τὰ ταμεῖα, τὰ ὁποῖα στηρίζονται ἐπὶ ὑγειοῦς ἀσφαλιστικῆς βάσεως, οἱ ἐνδιαφερόμενοι δὲν θέλουν νὰ ἀσφαλίζωνται.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀνθρακωρύχων Κύμης, διαμαρτυρομένων διὰ ματαίωσιν χορηγήσεως ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας καὶ ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας.

§44Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ πολλῶν μηνῶν ἀρχικῶς μὲ τὸν συνάδελφον κ. Ταμβακᾶν, βραδύτερον δὲ καὶ μὲ τούς ἄλλους ἐξ Εὐβοίας συναδέλφους, ἐφέραμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς μίαν πτυχὴν τοῦ ἐργατικοῦ προβλήματος, τὸ θέμα τῶν ἡμερομισθίων τῶν μεταλλωρύχων. Πρόκειται περὶ τῆς κατηγορίας ἐκείνων τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ὑπὸ χειροτέρας συνθήκας ὅλων τῶν ἄλλων, διὰ τούς ὁποίους εἰς τὸ παρελθὸν ὑπῆρχε κάποιος διαχωρισμὸς ἀπὸ τὸ σύνηθες ἡμερομίσθιον τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου καὶ μεταπολεμικῶς λαμβάνουν μόνον τὸ ἡμερομίσθιον τῶν 22.000 δρχ. τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου. Ἐζητήσαμεν τότε ἢ τὴν ποιοτικὴν ἀναδιαβάθμισιν τῆς ἐργασίας των, χωρὶς νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ μεγάλο ζήτημα μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, τὸ ὁποῖον συνδέεται καὶ μὲ τὴν προστασίαν τῆς δραχμῆς, ἢ τὴν χορήγησιν εἰς αὐτοὺς ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. Τὴν πρώτην φοράν, ποὺ συνεζητήθη, ἦτο ἀπὼν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς ἔδωκε μίαν ἀπάντησιν προσεχοῦς τάχα λύσεως, πράγματι ὅμως παραπομπῆς εἰς τὰς καλένδας. Ἀντιθέτως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅταν ἐπανῆλθε καὶ ἔλαβε γνῶσιν τοῦ ζητήματος, ὑπέγραψε ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας ἐχορηγήθη τὸ ἐπίδομα τῆς ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς ὅλους τοὺς μεταλλωρύχους. Περιέργως, καὶ κατὰ τρόπον ποὺ ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ γνωρίζωμεν, ἀνεκλήθη ἡ ἀπόφασις ἐκείνη, ἡ ὁποία εἶχε φθάσει εἰς τὸ τυπογραφεῖον. Βραδύτερον, ὅταν ἦλθεν ἐκ νέου εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν τὸ θέμα, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ κάμῃ πᾶν τὸ δυνατόν, διὰ νὰ τὸ λύσῃ. Εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν, ἀνέγνωσεν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ χορηγήσεως ἠλαττωμένου σχετικῶς ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. Ἀντήλλαξε μάλιστα καὶ μὲ τὸν ἀγαπητὸν ἐξ Εὐβοίας συνάδελφον κ. Στεφανίδην ἀμοιβαίας ἁβρότητας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ ἡμεῖς οἱ ἄλλοι ἐμείναμεν τοὐλάχιστον μὲ τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι πράγματι ἐπῆλθε τὸ ἀποτέλεσμα. Ἔκτοτε παρῆλθον καὶ πάλιν μῆνες. Σήμερον πληροφορούμεθα ὅτι ἐδόθη ἡ λύσις. Ἀναμένομεν τὴν ἐπίσημον διαβεβαίωσιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι αὐτήν, τοὐλάχιστον, τὴν φορὰν θὰ εἶναι πραγματικότης, διότι εἰς τὴν ἔλλειψιν τῆς ἱκανοποιήσεως προσετέθη καὶ αὐτὴ ἡ ταλαιπωρία ἡ ψυχικὴ τῶν ἐνδιαφερομένων, οἱ ὁποῖοι κάμνουν ἀπεργίας, λύουν ἀπεργίας λαμβάνουν ὑποσχέσεις καὶ ὑπόσχεσις δὲν τηρεῖται, καὶ χειροτερεύει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ κατάστασίς των.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ταμβακᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§46Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δικαίως διαμαρτύρονται αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, διότι, ὡς ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἔλαβε χώραν εἰς τὴν Βουλὴν εὐχάριστος βεβαίως παράστασις μεταξὺ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας καὶ συναδέλφου ἀγαπητοτάτου τοῦ κ. Στεφανίδη καὶ εἶπεν ἡ Κυβέρνησις ἐπισημότατα ὅτι ἔδωσε τὰ λεπτὰ αὐτὰ εἰς τοὺς ἐργάτας. Ἀπὸ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐπέρασαν τόσαι ἡμέραι, κατὰ τὰς ὁποίας ἀφήσαμεν τοὺς δυστυχεῖς αὐτοὺς ἀνθρώπους νὰ διαμαρτύρωνται καὶ ὡς συνήθως κάμνομεν ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες ἐγίναμεν ἐπιμηθεῖς καὶ ὄχι προμηθεῖς. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν φήμην φιλεργατικότητος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος κατέχει πλήρως τὰ ζητήματα τὰ ἐργατικά, νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε φθάσει μέχρι παραιτήσεως. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ λέγῃ αὐτὰ τὰ πράγματα, νὰ συγχαίρῃ τὸν κ. Στεφανίδην, διότι ἔθιξε τὸ ζήτημα, ὁ κ. Στεφανίδης νὰ συγχαίρῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ κοροϊδεύωμεν τοὺς ἐργάτας καὶ τελικῶς νὰ μὴ γίνεται τίποτε. Δὲν ἐπιτρέπονται αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἐγὼ θὰ ἐπερίμενα ἀπὸ τὸν κ. Κασιμάτην, νὰ εἶχε παραιτηθῆ. Διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κοροϊδευώμεθα ἐδῶ. Δὲν ἠμποροῦν νὰ λέγωνται καὶ νὰ ξελέγωνται ἀπὸ ἐπισήμους ἕδρας.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§48Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀπὸ τὰς ὁμιλίας τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων κ.κ. Καλλία καὶ Ταμβακᾶ, ἔμεινα μὲ τὴν ἐντύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἐλπίζω ὅτι θὰ συμμερισθῇ ἡ Βουλή, ὅτι, κατόπιν σκληροτάτου ἀγῶνος κοινοῦ, καὶ πρέπει νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι, διότι ἀγωνιζόμεθα διὰ τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς ἐργάτας, λέγω ὅτι, ἀπὸ τὰς ὁμιλίας ποὺ ἤκουσα ἔμεινα μὲ τὴν ἐντύπωσιν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀντὶ νὰ ἐκφρασθῇ ἡ εὐγνωμοσύνη καὶ τῶν ἀντιπολιτευομένων εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τοὺς τόσους ἀγῶνας, ἐπιμένω τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ἀντὶ νὰ ἐκφρασθῇ ἡ εὐγνωμοσύνη εἰς τὴν Κυβέρνησιν γίνεται μία ἀναδρομὴ εἰς τὸ παρελθὸν εἰς μίαν ἐρωταπόκρισιν μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς ἐργασίας. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι εἶναι ἀνακριβὴς ἡ πληροφορία ἡ μεταδοθεῖσα τοὐλάχιστον ἀπὸ τὸν κ, Ταμβακᾶν ἀπόψε εἰς τὴν Βουλήν. Διότι, κ. Πρόεδρε, ὅταν ἀνεκινήθη ἀπὸ ὅλους τοὺς Εὐβοεῖς βουλευτὰς τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τῆς ἐργασίας τῶν μεταλλωρύχων, ὅταν ἀνεκινήθη ἀπὸ ἡμᾶς τὸ θέμα καὶ κατεβλήθη ἐπίμονος προσπάθεια πρὸς ἐπίλυσίν του, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐξ ἐφαρμογῆς ἐρωτήσεως ἰδικῆς μας ἔκαμε τὴν ἑξῆς δήλωσιν τὴν ἑπομένην εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἐγένετο σύσκεψις ἀπὸ τὴν Προεδρείαν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐδόθη ἡ λύσις τῆς παροχῆς ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας καὶ ἀνεκοίνωσεν ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑπέγραψε τὴν ἀπόφασιν τὴν σχετικὴν περὶ παροχῆς. Ἔπρεπεν οἱ κ. κ. συνάδελφοι καὶ ὁ κ. Καλλίας νὰ γνωρίζουν ὅτι ἡ ἀπόφασις ἀπαιτεῖ τὴν συνυπογραφὴν διὰ τὸ κῦρος της καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ κατὰ συνέπειαν ὁ μὲν Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀνεκοίνωσε κάτι τι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον εἰς τὴν Βουλήν, τὴν ἀπόφασιν τῆς παροχῆς ἐπιδόματος εἰς τοὺς μεταλλωρύχους.

§49Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. .. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος) (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§50Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Λέγω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὁ μὲν κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Βουλήν ὅτι κατόπιν συσκέψεως ἀπεφασίσθη, παρὰ τὴν ὕπαρξιν καὶ γενικωτέρων δυσχερειῶν, ἡ βελτίωσις τῶν ἀποδοχῶν. Ἀπεφασίσθη ὁπωσδήποτε δι’ αὐτοὺς τοὺς δυστυχεῖς ἀνθρώπους ἡ χορήγησις τοῦ ἐπιδόματος καὶ ὅτι ὑπεγράφη ἡ ἀπόφασις. Ἐγὼ δὲ προσωπικῶς παραιτούμενος τότε εἰς τὴν Βουλήν ἐθεώρησα καθῆκον νὰ εὐχαριστήσω τὴν Κυβέρνησιν, διότι υἱοθέτησε τὴν λῆψιν ἑνὸς τόσον εὐεργετικοῦ καὶ ἐπιβεβλημένου μέτρου ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἦτο φανερὸν καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζουν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ ἐπηκολούθει ὁπωσδήποτε ἡ συνυπογραφὴ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. Πράγματι κατεβλήθη κοινὴ προσπάθεια ἔκτοτε νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ὑπογραφὴ τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, γνωρίζω δὲ ὅτι, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μετέβη κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς ἀποφάσεως. Χθὲς βράδυ μοῦ ἀνεκοινώθη ὅτι, πράγματι ὑπεγράφη ἡ ἀπόφασις καὶ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ καὶ οὕτω ἐτερματίσθη τὸ ζήτημα. Καὶ ἐνῷ τὴν πρώτην φορὰν περιωρίσθην εἰς ἔκφρασιν εὐχαριστιῶν πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, σήμερον γενικεύω τὰς εὐχαριστίας αὐτὰς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα τῶν λιγνιτωρύχων ἐργατῶν ἔδωσε λύσιν ἡ ὁποία τιμᾷ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἱκανοποιεῖ τοὺς ἐργαζομένους (χειροκροτήματα).

§51Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ νὰ συγχαρῶ ὁλοψύχως τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἀπὸ αὔριον οἱ ἀναξιοπαθοῦντες μεταλλωρύχοι θὰ λαμβάνουν ἐπαξίως ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, τὸ ὁποῖον τοὺς ἀνήκει.

§52Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπειδή, κ, Πρόεδρε, συμβαίνει ὄχι μόνον ἡ προσφιλὴς Εὔβοια, ἀλλὰ καὶ ἡ Φθιωτιδοφωκὶς νὰ ἔχῃ μεταλλωρύχους, παρηκολουθήσαμεν καὶ ἡμεῖς τὴν καταβαλλομένην προσπάθειαν διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ θέματος, χωρὶς νὰ δυσκολευώμεθα νὰ ἀπονείμωμεν συγχαρητήρια, διότι συμβαίνει νὰ ἀντιλαμβανώμεθα τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ δοκιμάσωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἱκανοποίησιν ἐὰν ἀκούσωμεν ἀπὸ στόματος τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὅτι ἐλύθη τὸ ζήτημα.

§53Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριοι βουλευταί, βλέπω ὅτι ὑπάρχει ἕνα παράπονο, τὸ ὁποῖον συνίσταται εἰς τὸ ὅτι τὴν ἑσπέραν ἐκείνην ὑπὸ τὴν ἀνάγκην τῆς ἀνακοινώσεως μιᾶς λύσεως—διότι εἰς τὴν Βουλὴν παρουσιάσθη αὐτὴ ἡ συγκίνησις διὰ τὸ θέμα καὶ διότι ὑπῆρχε μία ἀπεργία μεταλλωρύχων—ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν, λέγω, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀνακοινωθῇ, ὡς σχετικῶς ἀνεκοινώθη ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐλήφθη κατὰ κάποιον τρόπον παρεκκλίνοντα ἀπὸ τὴν συνήθη διαδικασίαν. Διότι ἔγινε μία σύσκεψις ὅλων τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν καὶ ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς παραχωρήσεως ἑνὸς ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας παρουσίᾳ καὶ ἀντιπροσώπων τῶν ἐνδιαφερομένων. Τότε εἶχε συμβῆ, ὅτε Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἦτο ὁ κ. Εὐελπίδης ἀντικαθιστῶν τὸν κ. Καρτάλην. Ὑπεγράφη λοιπὸν ἡ ἀπόφασις ὄχι μόνον ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος τὴν συνέταξε, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους Ὑπουργούς. Ὁ κ. Καρτάλης εἶχεν ὡρισμένους ἐνδοιασμοὺς συνδεομένους μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ἐνδοιασμοὺς τοὺς ὁποίους δὲν δύναται κανεὶς νὰ συζητήσῃ οὔτε καὶ νὰ κρίνῃ. Πιστεύσατε, ὅτι οἱ ἐνδοιασμοὶ αὐτοί, συνδεόμενοι μὲ τὴν ὅλην οἰκονομικὴν πολιτικήν, εἶχον καὶ αὐτοὶ τὴν βάσιν τους. Ἐγὼ δὲν ἐπίστευα, ὅτι οἱ ἐνδοιασμοὶ αὐτοὶ ἔπρεπε νὰ εἶναι οἱ ἐπικρατέστεροι, διότι, πιστεύω, ὅτι εἰς πολλὰ σημεῖα ἡ κοινωνικὴ λύσις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ προβάδισμα. Τοιαῦται διαφωνίαι μεταξὺ μελῶν μιᾶς Κυβερνήσεως εἶναι συχναί. Ἡ ζωὴ εἶναι μία συνέχεια ἀπὸ ἀντιθέσεις γνωμῶν, αἱ ὁποῖαι καταλήγουν εἰς τὸ τέλος εἰς μίαν σύνθεσιν. Ἰδοὺ ποῦ ὀφείλεται ἡ καθυστέρησις. Δὲν παραλείπω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἐγγράφως μὲν τρίς, προφορικῶς δὲ πολλάκις ὤχλησε τὸν κ. Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπέγραψε τελικῶς ἀναγνωρίσας, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἡ κυρίαρχος ἄποψις εἶναι ἡ κοινωνική. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὸ θέμα αὐτὸ νὰ ἴδω συνηνωμένους ὅλους τοὺς Εὐβοεῖς βουλευτὰς καὶ τὸν κ. Καλλίαν καὶ τὸν κ. Ταμβακᾶν, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ θεαματικότητος. Τὸ θέμα αὐτὸ δυνάμεθα νὰ τὸ θεωρήσωμεν σήμερον ὡς θεαματικόν, διότι εἶχε τὴν εὐτυχῆ του λύσιν. Ὑπόσχομαι καὶ εἰς ἄλλην περίπτωσιν, ἐὰν γίνῃ καμμία ὠργανωμένη, ὅπως τὴν εἴπατε, παράστασις, νὰ εἶμαι ἐξ ἴσου δράστης αὐτῆς τῆς παραστάσεως. Ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι ἐνδιεφέρθησαν· δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἀπονείμω τὸ εὔσημον εἰς ὅλους καὶ νὰ τερματίσω οὕτως μὲ τὸ εὔσημα τὴν συζήτησιν.

§54Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἡ μὲν ἀνακοίνωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς οὐσίας εἶναι ἱκανοποιητικὴ καὶ εὔχομαι νὰ πραγματοποιηθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν χειρισμὸν τοῦ ζητήματος νὰ μοῦ ἐπιτραποῦν δύο λέξεις. Πρῶτον, ὅπως γνωρίζει καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ἀνεβάλαμεν ἐπίτηδες τὴν συζήτησιν, ἀποβλέποντες εἰς τὸ ἀποτέλεσμα καὶ ὄχι εἰς τὴν συζήτησιν. Προχθὲς ἦτο εὐχερέστερον εἰς ἡμᾶς νὰ ἐλέγχωμεν καὶ συνηναίσαμεν εἰς τὴν ἀναβολήν. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαμαρτυρίαν τοῦ ἀγαπητοῦ κ. Στεφανίδη, νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ τὸν ἐνοχλήσῃ, διότι ἁπλῶς ὑπέμνησα μίαν κάπως ἀπρόβλεπτον, εἰδικεύσεως ἐρώτησιν καὶ ἀπάντησιν ἐπὶ θέματος ἀναγνωρισθέντος ὡς κοινοῦ ἐνδιαφέροντος.

§55Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Πότε ὑπολογίζετε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ πάρουν τὰ λεπτὰ οἱ ἐργάται;

§56Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν πρόκειται νὰ τὰ πληρώσῃ τὸ Κράτος τὰ χρήματα. Οἱ ἐργοδόται.

§57Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ἐὰν πληρώσουν οἱ ἐργοδόται.

§58Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν ἠξεύρω πότε θὰ πληρώσουν οἱ ἐργοδόται. Ἡ ἀπόφασις ἀνατρέχει εἰς τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπεφασίσθη ἡ λύσις, δηλαδὴ εἰς τὰς 14 Φεβρουαρίου.

§59Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Μήπως ὑπάρχῃ καμμία ἄλλη διαδικασία, καμμία προσφυγὴ τῶν ἐργοδοτῶν;

§60Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἔργ.). Δὲν ὑπάρχη καμμία διαδικασία. Ὑπάρχει μόνον ἡ καλὴ θέλησις τῶν ἐργοδοτῶν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῆς κακῆς των θελήσεως, ὑπάρχουν τὰ δικαστήρια.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῶν ἀναφορῶν καὶ

ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Γ. Λύχνου «περὶ Ἀγροφυλακῆς». Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§62Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι, εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ μᾶλλον μοχθοῦντες εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἶναι οἱ ἀγρόται. Ἐὰν δὲν ληφθῆ πρόνοια νὰ ἀξιοποιῆται ὁ ἱδρώς των καὶ νὰ προφυλάσσωνται τὰ προϊόντα των, ἀσφαλῶς ὀλίγον κατ’ ὀλίγον θὰ ἐρημώσῃ ἡ ὕπαιθρος. Ἤδη, γνωρίζομεν ὅλοι ὅτι τὰ 50% τῶν ἐργατῶν τῆς ὑπαίθρου, τῶν ἀγροτῶν δηλαδή, ἔχουν ἀποδημήσει. Ὅπως δὲ ὑπῆρχε ρεῦμα, τοὐλάχιστον εἰς τὴν Κεφαλληνίαν, εὐχαρίστως θὰ ἔφευγαν διὰ τὴν Αὐστραλίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅλοι, ἐὰν εἶχον τὰ ναῦλα των καὶ ἀδείας. Τὸ ζήτημα τῆς ἀγροφυλακῆς, κύριοι, τὸ ὁποῖον εἶναι στοιχειωδέστατον διὰ τὴν παραμονὴν τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἶναι ζήτημα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ἓν ζήτημα τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ συγκινήσῃ πρὸ πολλοῦ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Σήμερον ὑπάρχει τύποις ἀγροφύλαξ, ἀλλὰ ὅταν πληρώνεται μὲ 7–8.000 δραχμὰς τὴν ἡμέραν, φυσικὰ δὲν ἠμπορεῖ ν’ ἀπαιτήσῃ κανεὶς ἀπὸ αὐτὸν νὰ κάμῃ θυσίας. Χρειάζεται θυσίας, κύριοι, νὰ προσφέρῃ ὁ ἀγροφύλαξ: Κινδυνεύει ἀπὸ τὸν τσοπάνον ποὺ γυρίζει τὴν νύκτα, ὄχι μόνον νὰ τὸν κτυπήσῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ τὸν σκοτώσῃ, ἐὰν θελήσῃ νὰ κάμῃ τὸ καθῆκον του εὐόρκως καὶ ὅπως πρέπει. Νομίζω, Κύριοι, ὅτι πρέπει ἡ ἀγροφυλακὴ νὰ εἶναι δημόσιον λειτούργημα. Πρέπει νὰ πάψῃ πλέον αὐτὸ τὸ ἀξιοθρήνητον γεγονός, τὸ ὁποῖον γίνεται. Ὁ ἀγροφύλαξ νὰ εἶναι καὶ νὰ μὴν εἶναι τίποτε. Εἶναι ὑπάλληλος ἢ δὲν εἶναι ὑπάλληλος; Χρειάζεται ἢ δὲν χρειάζεται; Τὸ Κράτος ἔχει πράγματι ἀνάγκη. Ἀλλὰ εἴπατε εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ὅτι 50 δισεκατομμύρια εἶναι πληρωμὴ ὅλων τῶν ἀγροφυλάκων τοῦ Κράτους. Δὲν εἶναι βέβαια τὸ ποσὸν εὐκαταφρόνητον, ἀλλὰ εἶναι πολὺ ἐλάχιστον ἐν συγκρίσει μὲ τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας θὰ προσφέρῃ ἡ ἀγροφυλακὴ ἐὰν γίνῃ τμῆμα τελειοποιημένον καὶ ἀξιοποιημένον καὶ ἱκανὸν ν’ ἀποδώσῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοί, γυρεύουν ἀπὸ τὴν ἀγροφυλακήν. Πρέπει ὁ ἀγροφύλαξ νὰ ἐκλέγεται ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς Κοινότητος καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς ποιμένας. Πρέπει ἡ ἀγροφυλακὴ νὰ γίνῃ ἕνα σῶμα, τὸ ὁποῖον νὰ προστατεύῃ καὶ τὰς ἀγροζημίας ἀπὸ τοὺς μικροκλέπτας. Πρέπει ἡ ἀγροφυλακὴ νὰ πληρώνεται, ὅσον οἱ χωροφύλακες, καὶ ἡ ἀστυνομία πόλεων· καὶ νὰ ἔχουν καὶ προστασίαν, νὰ ἔχουν στολάς, νὰ ἔχουν μίαν ἐπίβλεψιν, ἔλεγχον. Πρέπει νὰ ἐκλέγωνται μεταξὺ τῶν ἠθικῶν, ἀλλὰ καὶ δραστηρίων στοιχείων. Σήμερον μὲ 250 χιλ. ποὺ πέρνουν οἱ ἀγροφύλακες, ὅποιος θέλει νὰ φορτωθῇ, δι’ ὀλίγον καιρόν, αὐτὸ τὸ ἐπάγγελμα, πάει, καὶ λέγει: Δὲν κάμνω τίποτε, ἀνάλογα μὲ τὰ λεπτὰ ποὺ μοῦ δίδουν, τόσην ὑπηρεσίαν προσφέρω. Ὅπως φροντίζει, λοιπόν, ὁ προϋπολογισμὸς διὰ τοὺς χωροφύλακας καὶ τοὺς ἀστυφύλακας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν πόλεων καὶ τῆς ὑπαίθρου, πρέπει γὰ φροντίσῃ, πρὸ παντὸς διὰ τὴν παραγωγήν. Ἡ καλὴ ἀγροφυλακὴ σημαίνει παραγωγὴν καὶ ἀπόδοσιν τῆς ὑπαίθρου. Ὁ χωρικός, ὅταν φυτεύσῃ μία μηλιὰ καὶ τὰ μῆλα της ἄλλοι πᾶνε καὶ τῆς τὰ κόβουν, ὅταν φυτεύσῃ μία λεμονιὰ καὶ ἄλλοι πᾶνε καὶ τοῦ κόβουν τὰ λεμόνια πηγαίνει καὶ αὐτὸς καὶ βγάνει τὸ δένδρο. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀσφάλεια διὰ τὸν δυστυχῆ γεωργόν. Ὁ γεωργὸς εἰς προστασίαν εἶναι τὸ τελευταῖον νούμερο τοῦ Κράτους εἶναι ὅμως ὁ πρῶτος καὶ καλλίτερος ὅταν θὰ γίνῃ ἐπιστράτευσις. Ἐκ μέρους τοῦ Κράτους σήμερον οὐδεμία ἐνέργεια δὲν ἔγινε διὰ τὰ ⅔ τῶν Ἑλλήνων, ποὺ εἶναι οἱ γεωργοὶ τῆς ὑπαίθρου. Ἐὰν οἱ γεωργοί, θὰ εἶχαν εὐημερίαν καὶ αἱ βιομηχανίαι θὰ εὐημεροῦσαν, ἀλλὰ ὅταν ὁ γεωργός, δὲν μπορεῖ νὰ ἀγοράσῃ οὔτε ἕνα ντρίλινο παντελόνι καὶ αἱ βιομηχανίαι δὲν προοδεύουν, καὶ μένουν στὸκ εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ ἀπολύονται οἱ ἐργάται τῶν ἐργοστασίων. Τὰ γεωργικὰ προϊόντα, πληρώνουν τόσους φόρους, ἡ σταφίς, τὰ σῦκα, τὸ λάδι, ὁ καπνός. Εἶναι μεγάλον εἰσόδημα τοῦ Κράτους, τὰ γεωργικὰ προϊόντα, ἀλλὰ οὐδεμία προστασία λαμβάνεται δι’ ἐκείνους ποὺ τὰ παράγουν. Διότι ὅταν τοῦ κλέβουν τὰ προϊόντα του ἀπαγοητεύεται καὶ καταντᾶ, εἰς χωριὰ εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν νερὸ διὰ νὰ φυτέψουν οἱ κάτοικοι λαχανικὰ νὰ μὴ τολμοῦν οἱ κάτοικοι νὰ φυτεύσουν κουκιά, οὔτε ἀγγινάρες, οὔτε τίποτα, διότι ἄλλοι τὰ φυτεύουν καὶ ἄλλοι τὰ μαζεύουν, καὶ τὰ τρῶνε. Πολὺ εὐθηνότερα θὰ ἦσαν τὰ γεωργικὰ προϊόντα καὶ πρὸ παντὸς τὰ λαχανικά, ἐὰν εἴχομεν ἀσφάλειαν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ οἱ πάντες θὰ εἶχαν κάτι νὰ τρώγουν; Ἐνῷ σήμερον στεροῦνται τῶν πάντων οἱ γεωργοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν χρήματα, διὰ νὰ ἀγοράσουν τὰ εἴδη τοῦ δελτίου. Κύριοι, τίθεται ὑπάρξεως ζήτημα διὰ τὸν γεωργὸν ποὺ κάθεται εἰς τὸ χωράφι του, καὶ δὲν ὁρίζει τὰ προϊόντα του. Καὶ ἐρωτώμεθα. Μὰ εἶναι τάχα ἀνάγκη ὁ κάτοικος τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς καὶ τῶν μεγάλων πόλεων, καὶ ὁ ἐργοστασιάρχης νὰ πληρώσῃ διὰ νὰ φυλαχθοῦν τὰ φροῦτα τοῦ γεωργοῦ; Ὄχι μόνον εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ τοῦτο, διότι καὶ ὁ γεωργὸς πληρώνει τὴν ἀστυνομίαν πόλεων, καὶ τὴν πυροσβεστικὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὴν χωροφυλακήν, ἀλλὰ διὰ τὸν γεωργόν, δὲν ἐλήφθη, οὐδεμία ποτὲ πρόνοια ὅπως καλῶς γνωρίζει ὁ κ. Κοθρῆς τέως Ὑπουργὸς τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου, δὲν ἐλήφθη, οὐδεμία πρόνοια, διὰ τὸν γεωργόν, ἀλλὰ ἀπεναντίας, τὸ τελευταῖον ζήτημα τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους, εἶναι ὁ γεωργός. Ὅλα καλά, ἀλλὰ θέλει λεπτὰ λέγει τὸ Κράτος. Ἐὰν ἦσαν οἱ βιομήχανοι, θὰ τοὺς ἐπέστρεφε τὰ χρήματα, τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, ἀφοῦ ἡμεῖς συζητούσαμε ἐπὶ 2–3 ἑβδομάδες, νομοσχέδιον περὶ ἐπιστροφῆς φόρων εἰσπραχθέντων, ἐφ’ ὅσον θὰ βιομηχανοποιηθῶσιν πρὸς ἐξαγωγὴν τὰ εἰσαχθέντα, ἀλλὰ διὰ τοὺς γεωργοὺς οὐδεμία πρόνοια ὑπάρχει. Μόνον γεωργοκαπηλεία μέσα εἰς τὴν Βουλήν. Ὅλοι φροντίζομεν διὰ τὸν γεωργόν. Κάματε τοὐλάχιστον μίαν Ἀγροφυλακήν, διὰ νὰ φυλάῃ τοὺς καρπούς του. Ἀλλὰ δὲν ἔχει ἀνάγκην, λέγει, τὸ Κράτος διότι θὰ ἔχῃ ἔξοδα. Καὶ τότε φεύγει αὐτὸς ἀπὸ τὸ χωράφι του, καὶ ἔρχεται εἰς τὴν Ἀθήνα, διὰ νὰ σαρώνῃ τοὺς δρόμους, νὰ κερδίσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ ψωμί του. Εἴμεθα ἐντὸς τῆς Βουλῆς πλέον τῶν ⅘ ἐπαρχιῶται βουλευταί. Ἐνδιαφερόμεθα δι’ ὅλας τὰς λεπτομερείας, πρὸ παντὸς διὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὴν εὐζωΐαν τῶν κατοίκων τῶν πόλεων, ἀλλὰ δὲν ἐνδιαφερόμεθα, εἰς τὴν πραγματικότητα, καθόλου διὰ τὸν ἀγρότην καὶ τὴν ἀσφάλειάν του, διὰ τὴν ἀγροφυλακήν. Ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, μᾶς εἶπεν; λαμβάνω πρόνοιαν διὰ τὴν ἀγροφυλακήν. Τί θὰ κάμετε κύριε Ὑπουργέ; Θὰ εἴπω νὰ τοὺς δίδουν καὶ μέρος ἀπὸ τὰ προϊόντα τῆς παραγωγῆς. Δὲν ξεύρω ἐὰν πραγματικὰ ἔχωμεν δικαίωμα νὰ ἐπαινέσωμεν τὰς θυσίας αὐτάς, τὰς ὁποίας ζητοῦμεν ἀπὸ τοὺς γεωργούς, ὅταν δὲν θέλωμεν νὰ τοὺς προστατεύσωμεν τὰ προϊόντα τους. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐρημωθῇ τελείως ἡ ὕπαιθρος, διότι δὲν εἶναι μόνον πὼς δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ παραγωγὴ ἄνευ προστασίας καὶ πραγματικῆς ἀσφαλείας, ἀλλὰ συμβαίνουν καὶ πολλὰ ἄλλα, καθιστῶντα ἀβίωτον στὴν ἐπαρχίαν τὴν ζωὴν τοῦ ἀγρότου. Τὸ Σῶμα τῶν Τελωνοφυλάκων, χρειάζεται, καὶ τὸ Σῶμα τῶν Λιμενοφυλάκων καὶ ἐκεῖνο χρειάζεται, καὶ ὅλα τὰ Σώματα Ἀσφαλείας χρειάζονται, ἀλλ’ ὅταν ἐκκινήσῃ τις ἀπὸ τὴν Αἴγιναν διὰ νὰ φέρῃ 4 κόφες μαρούλια ἢ ντομάτες, ἢ ἀγγινάρες, εἰς τὸ λιμάνι τοῦ Πειραιῶς, τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας τοῦ ἐμπορεύματος θὰ τὸ πάρουν, οἱ τελωνοφύλακες καὶ οἱ ἀχθοφόροι καὶ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δείξῃ καὶ πιστοποιητικὰ διὰ νὰ τοῦ ἐπιτρέψουν νὰ τὰ βγάλῃ ἔξω. Ἐάν, τυχόν, δὲν ἔχῃ ἕνα ἀπὸ τὰ χαρτιὰ αὐτά, ἢ δὲν εἶναι πλῆρες ἕνα ἀπὸ αὐτά, τοῦ κρατοῦν τὸ ἐμπόρευμα, τὸ ὁποῖον εἴτε φροῦτα, εἴτε λαχανικά, εὐκόλως καταστρέφεται σὰν μείνῃ. Ἐφθάσαμεν νὰ μὴ εἶναι ἐμπορεύσιμα τὰ γεωργικὰ προϊόντα τῆς Κεφαλληνίας, τῆς Κερκύρας καὶ τῆς Ζακύνθου, καὶ ἴσως καὶ τῶν Κυκλάδων, διότι ἡ μεταφορὰ κοστίζει τόσον πολύ, ὥστε νὰ εἶναι ἀναξία ἡ τιμή, ἡ ὁποία ἀπομένει εἰς τὸν ἀγρότην. Ὅταν δέ, ἔχῃ καθυστερήσει τὸ πλοῖον, θὰ πωλήσῃ καὶ τὶς κόφες διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ μεταφερόμενον ἐμπόρευμά του. Ἐνῷ εἶναι γεωργὸς ποὺ τόσον βαρύτατα ἐργάζεται, τοῦ ἀπαγορεύει νὰ μεταφέρῃ 4 κόφες κουκιά, τὶς ὁποῖες ἔχει διὰ νὰ πωλήσῃ, καὶ τῶν ὁποίων τὸ ⅕ τῆς ἀξίας κάμνουν τὰ φορτοεκφορτωτικὰ τοῦ πλοίου. Καὶ ἐνῷ τὰ χέρια του εἶναι γεμᾶτα κάλους ἀπὸ τὸ ξυνάρι καὶ τὸ τσαπί, δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ τὰ βγάλῃ ἔξω ἀπὸ τὸ πλοῖον μόνος του τὰ προϊόντα του, ἵνα τὰ πωλήσῃ, ἐνῷ τοῦ δίδομεν ὅλον τὸ δικαίωμα νὰ κουβαλᾷ τὴν κοπριὰ μὲ τὴν ράχιν του, εἰς τὸ χωριό. Κύριοι, πρέπει νὰ προστατευθῇ τὸ ἀγροτικὸν προϊόν ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ τὸ ἐφύτευσεν ὁ γεωργός, καὶ ἐν συνεχείᾳ μέχρις ὅτου φθάσῃ εἰς τὸν καταναλωτήν. Νομίζω ὅτι, ὁ ἀξιότιμος κ. Χατζηγιάννης, ὁ ὁποῖος πολὺ ἐνδελεχῶς παρακολουθεῖ τὰ γεωργικὰ ζητήματα, ὄχι μόνον εἶναι σύμφωνος μαζί μου, ἀλλὰ νομίζω ὅτι, θὰ ἔπρεπε νὰ συμφωνήσῃ καὶ εἰς τοῦτο, καὶ πᾶς τις ἄλλος, οἱασδήποτε κομματικῆς ἀποχρώσεως ὅτι, ὅταν χαθοῦν οἱ ἀγρόται, χάθηκε τὸ ⅓ τῆς ἀξίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ, διὰ νὰ μὴ εἴπω κάτι πολὺ περισσότερον. Ἐνῷ προσερχόμεθα 200 καὶ πλέον βουλευταὶ ἀπὸ τὶς ἐπαρχίες, ἐλαχίστη εἶναι ἡ προσπάθειά μας διὰ νὰ βελτιώσωμεν τὴν θέσιν τοῦ δυστυχισμένου ἀγρότου, τοῦ ἁγνοῦ αὐτοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος δὲν γυρεύει τίποτε ἄλλο παρὰ κάνει τὸ σταυρό του στὸ Θεὸ νὰ βρέξῃ, ὅταν εἶναι ἡ ἐποχὴ τῆς ἀνοίξεως καὶ τοῦ χρειάζεται λίγο νεράκι. Δὲν μᾶς ἐπιβαρύνει ποτὲ μὲ τίποτε, παρὰ μονάχα ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ πάρῃ λίγα λιπάσματα φθηνότερα καὶ νὰ τοῦ τὰ πᾶνε καὶ ἐγκαίρως, διότι πολλὲς φορὲς ὁ πατατόσπορος φθάνει τὸν Μάρτιο, ὁπότε εἶναι πιὰ ἀργά! Μιὰ φροντίδα ζητεῖ μονάχα καὶ μιὰ προστασία: Νὰ τὸν παρακολουθοῦμε. Δόξα σοι ὁ Θεὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει ἕνα σωρὸ ὑπαλλήλους, ἀνωτέρους καὶ κατωτέρους, καὶ θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι πλουσία καὶ ἐνδελεχὴς ἡ ἐπίβλεψίς του. Καὶ ἐπειδὴ συζητοῦμε τὸ θέμα περὶ ἀγροφυλακῆς, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάξιον ἀνθρώπου νὰ κάνῃ τὴν ζωὴν τοῦ Ἕλληνος γεωργοῦ, διότι ἔχει μεταβληθῆ τελείως σὲ κτηνώδη ζωήν. Ἀπὸ τὸ πρωΐ ἐργάζεται κουραστικῶς μέχρι τὰ μεσάνυχτα· συνέχεια, τὴν νύκτα πρέπει νὰ μένῃ ἄϋπνος διὰ νὰ φυλάξῃ τὰ προϊόντα του καὶ ἂν τοῦ κλέψουν κάτι, τὴν ἄλλη ἡμέρα σκοτώνεται μὲ τὸν γείτονά του καὶ τὸν καθίζουν στὴ φυλακή. Ἂν δὲ ἔχῃ καὶ ἄνδρα τὸ σπίτι, τότε εἶναι περιττὸν νὰ φυτέψουν ἔστω καὶ μιὰ ντομάτα στὴ γλάστρα τους, διότι θὰ τοὺς τὴν φᾶνε. Δὲν τολμοῦν νὰ ἔχουν οὔτε μιὰ κόττα, διότι θὰ τοὺς τὴν κλέψουν. Δὲν τολμάει ὁ ἀγρότης νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ χωράφι του, νὰ κάμῃ μιὰ καλύβα καὶ νὰ μένῃ στὸ κτῆμα του. Ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τόση ἡ ἀσφάλεια εἰς τὴν ὕπαιθρο, ποὺ νὰ μπορῇ νὰ μένῃ στὴν καλύβα χωρὶς νὰ διατρέχῃ τὸν κίνδυνο νὰ πᾶνε τὴν νύκτα 2–3 καὶ νὰ τοῦ ἁρπάξουν, ὅ,τι ἔχει. Δὲν τολμῶ νὰ ἀπαιτήσω τὸ δικαίωμα τοῦ ἀγρότου νὰ μπορῇ νὰ εἶναι ἀσφαλὴς καὶ ὅταν ἀφίνῃ ξεκλείδωτο τὸ ἀγροτικό του σπιτάκι. Ἂν ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἀπόλυτον ἀσφάλειαν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ θὰ ἀρχίσῃ ἡ εὐημερία εἰς τὴν Ἑλλάδα. Νομίζω, κύριοι, ὅτι εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει εἰδικῶς νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν ἐπὶ νομοθετικῆς ἐργασίας. Ὄχι μόνον νὰ τὰ λέμε δι’ ὀλίγην ὥραν, νὰ μᾶς κάνουν τὴν χάρη οἱ κ. Ὑπουργοὶ νὰ μᾶς ἀκοῦνε καὶ νὰ ἔχουν ἐν νῷ τὴν ἀντίρρησιν ἕτοιμον, ὅτι δὲν φθάνει ὁ προϋπολογισμός, ἡ ὁποῖος ὅμως θὰ φθάσῃ διὰ νὰ ἐπιστραφοῦν δὲν ἠξεύρω πόσα ἑκατομμύρια ἢ δισεκατομμύρια εἰς τοὺς ἐμπόρους. Ἔπρεπε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ ἔχῃ εἰδικοὺς εἰς τὴν περιφέρειαν, οἱ ὁποῖοι νὰ ἀσχολοῦνται ὄχι μὲ τὸν καθορισμὸν τῶν ὁδοιπορικῶν ἐξόδων διὰ τὴν ἐπαρχίαν καὶ πῶς νὰ πιάσουν ὁλόκληρον τὸ κονδύλιον τῶν ὁδοιπορικῶν ἐξόδων, ἀλλὰ νὰ σπουδάζουν τὴν βιομηχανοποίησιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Διότι ἀφοῦ ἔχομεν τὴν χώραν, ποὺ βρίσκεται στὸν ἥλιο καὶ στὸ νερό, διατὶ νὰ μὴ κάμνωμεν ἐξαγωγὴν ἀπὸ φροῦτα σὲ κουτιὰ σὲ μεγάλες ποσότητες, ὥστε νὰ μπάζωμε καὶ συνάλλαγμα καὶ νὰ δώσωμε καὶ στὸν γεωργὸ τὴν ἱκανότητα νὰ ζήσῃ; Ὁ γεωργός μας εἶναι λιτοδίαιτος, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ πλέον, κύριοι, νὰ ζήσῃ. Τὴν ἡμέρα φυτεύει, ἀλλ’ ἀργότερα θὰ πάῃ εἴτε τὸ ποίμνιο τοῦ τσοπάνη ἢ τὸ παιδὶ τῆς γειτόνισσας καὶ θὰ τοῦ καταστρέψῃ ἢ θὰ τοῦ κλέψῃ τὶς ἀγγινάρες καὶ τὰ κουκιὰ κι’ ἔτσι δὲν ξαναφυτεύει πιά. Ἕνας χωρικὸς στὸ χωριό μου εἶχε φυτέψει 800 ὀκάδες πατάτα, ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦ ἔκλεψαν δύο σακκιὰ ἔπαψε νὰ πηγαίνῃ νὰ τὴν ποτίζῃ. Εἶναι πολὺ εὐαίσθητος ὁ χωρικός μας. Ἀλλὰ καὶ διαρκῶς αἰσθάνεται τὴν ἔλλειψιν κρατικῆς προστασίας. Πρέπει, κύριοι, νὰ προσέξωμεν μὲ κάθε τρόπον νὰ δώσωμεν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν. Νομίζω δέ, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν εἶναι μόνον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι καὶ ζήτημα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, διότι τὰ γεωργικὰ προϊόντα ἔχει ἀπόλυτον ὑποχρέωσιν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ τὰ προστατεύῃ.

§63Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κυρίως τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἶναι. Ἐὰν μελετηθῇ τὸ θέμα, ἐκεῖ πρέπει νὰ ὑπαχθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας.

§64Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἐκεῖνο ποὺ εἶναι γεγονός, εἶναι, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια ἔπρεπε νὰ συνεργάζεται ἐν πλήρει συμπνοίᾳ μὲ τὴν Χωροφυλακὴν—καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς εἶναι ἀπαραίτητον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Εἶναι δὲ ἀνάγκη νὰ συνεργάζεται μὲ τὴν Χωροφυλακήν, διότι, ἂν τοῦ κλείψουν ἑνὸς τὰ κουκιὰ ἢ τὴν κόττα τὸν ἀπογοητεύουν καὶ ὁ ἀγροφύλαξ ὡς συγχωριανὸς εἶναι ὁ καταλληλότατος ὅταν ἔχῃ εὐθύνην διὰ νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὸν χωροφύλακα ποιὰ παιδιὰ τοῦ χωριοῦ εἶναι ἐκεῖνα, ποὺ πᾶνε καὶ κλέβουν τὶς κόττες ἢ ἕνα μικρὸν χοιρίδιον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐλπίζει ὁ χωρικὸς νὰ πάρῃ δύο σακκιὰ ἀλεῦρι ὅταν τὸ μεγαλώσῃ σιγὰ–σιγά. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν πρέπει νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ὡς ἀσφάλεια. Λοιπόν, κύριοι, νομίζω, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια πρέπει νὰ γίνῃ πλήρης. Χωρὶς αὐτὴν δὲν θὰ μείνουν οἱ γεωργοὶ στὰ χωριά τους. Οἱ γεωργοί μας δὲν ἔμαθαν στὴν καλοζωΐα, οὔτε ἠμπόρεσαν νὰ τὴν κάμουν ποτέ. Ἀλλ’ ἡ ψυχή τους κουράσθηκε ἀπὸ τὰ διάφορα γεγονότα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα κουράστηκαν ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν κατοίκων ὅλου τοῦ κόσμου ἡ ζωή. Ἔχουν γίνει καὶ ἐκεῖνοι ἀρκετὰ νευρικοὶ καὶ δὲν ἀντέχει ἡ ψυχή τους νὰ ξεύρουν, ὅτι πρέπει νὰ πιάσουν τὸ τουφέκι διότι τοὺς ἔκλεψαν τὰ κουκιὰ καὶ τὶς ἀγγινάρες, ἢ τὰ καρπούζια ἢ τὰ ἀχλάδια καὶ δι’ αὐτὸ φεύγουν ἀπὸ τὰ χωριά τους. Οἱ σημερινοὶ ἀγροφύλακες διορίζονται ἀπὸ τὸν Νομάρχην. Ὅποιους θέλει αὐτὸς ὑποδεικνύει. Δὲν ἠρωτήθη ποτὲ ἡ κοινότης ἐὰν τῆς κάμνουν οἱ ἀγροφύλακες αὐτοί. Καὶ πολλὲς φορές, μάλιστα, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ποὺ 2–3 τσοπάνηδες ὑποδεικνύουν «αὐτὸν θέλουμε γιὰ ἀγροφύλακα». Σκεφθῆτε ποιὸν γυρεύουν οἱ τσοπάνηδες. Ἐκεῖνον ποὺ θὰ λέῃ. «Δὲν εἶδα πρόβατα, δὲν εἶδα βώδια, ἡ ζημιὰ ἔγινε ἀπὸ λαγούς»! Οἱ μόνοι ποὺ δὲν πρέπει νὰ ἔχουν δικαίωμα νὰ ψηφίζουν τὸν ἀγροφύλακα τῆς κοινότητος εἶναι οἱ τσοπάνηδες. Δὲν ἠξεύρω, κύριοι, κατὰ πόσον εἶναι ἀληθές, ἀλλὰ μοῦ εἶπαν, ὅτι εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἐκλέγουν καὶ τοὺς δικαστὰς ἀκόμη οἱ κάτοικοι. Πολὺ περισσότερον πρέπει νὰ ἐκλέγουν ἐδῶ οἱ κάτοικοι τῆς κάθε κοινότητος τὸν ἀγροφύλακά τους, πλὴν τῶν τσοπάνηδων. Ἐπίσης οἱ ἀγροφύλακες, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο χρησιμώτερον καὶ διὰ τὸ Κράτος, ἀλλὰ πρὸ παντὸς διὰ τὴν ἀποδιδομένην ὑπηρεσίαν, ἐὰν ἐμάνθαναν μὲ μίαν μικρὰν ἐκπαίδευσιν νὰ ὑποδεικνύουν στοὺς χωρικοὺς πῶς νὰ κάμνουν φυτώρια, νὰ κάμνουν ἐμβολιασμοὺς κ.λ.π. Θὰ ἦταν τοῦτο ἕνα μεγάλο καλό. Διότι θὰ καθωδηγοῦσαν πρῶτον τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου καί, δεύτερον καὶ σπουδαιότερον, θὰ ἀγαποῦσαν ἔτσι τὰ κεντράδια τῆς ἀχλαδιᾶς π.χ., καὶ ὅταν ἔβλεπον ὅτι ἕνας τὰ ἔβγαλε, δέκα ἡμέρες θὰ παιδευόντουσαν γιὰ νὰ ἀνακαλύψουν τὸν δράστη. Ἠμποροῦσε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ εἶναι βοηθὸς τοῦ νομογεωπόνου. Κύριοι, νομίζω ὅτι, πρέπει ὅλοι οἱ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν συνάδελφοι, νὰ εἴπουν δύο λέξεις διὰ τὴν ἀγροφυλακήν, καὶ πρὸ παντὸς νὰ ἐπιμείνωμεν, ὥστε ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ ὁ γεωργὸς θὰ φυτέψῃ ἕνα κουκὶ μέχρις ὅτου τὸ παραλάβῃ ἀπὸ τὸ χωράφι του, καὶ τὸ μεταφέρῃ εἰς τὴν πόλιν, νὰ προστατεύεται αὐτὸ τὸ κουκὶ καὶ νὰ μὴ καταντᾷ ὁ ἄνθρωπος αὐτός, νὰ τὸ πετᾷ στὴ θάλασσα, καὶ νὰ βλαστημάῃ τὴν ὥρα, ποὺ ὁ Θεὸς τὸν ἔρριξεν ἐκεῖ καὶ νὰ γράφῃ εἰς τὴν γυναῖκα του, ὅτι δὲν εἶναι ζωὴ αὐτὴ ποὺ κάνουμε ἐκεῖ πέρα, ἐγὼ θὰ καθήσω ἐδῶ νὰ κάνω τὸ λοῦστρο, καὶ ὅταν μπορέσω θὰ σᾶς πάρω, μόνο κύτταξε νὰ περάσῃς, ὅπως— ὅπως στὸ χωριό, ὡς νὰ σᾶς φέρω στὴν πόλι κοντά μου. Ἐκεῖ φθάνει ὁ γεωργὸς ἀπὸ τὴν ἀπογοήτευσίν του. Ὅταν ὁ φορτοεκφορτωτὴς τοῦ Πειραιῶς τοῦ παίρνῃ τὸ προϊὸν καὶ τὸ πετάει ἀπ’ ἐδῶ καὶ ἀπ’ ἐκεῖ διὰ νὰ τὸν ἐκβιάσῃ καὶ ἐὰν δὲν πληρώσῃ χωριστὰ καὶ κάποιο μπαξίσι, τοῦ πετοῦν τὸ προϊόν του δεξιὰ καὶ ἀριστερά. Ἔτυχε νὰ πάω εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ ἐντὸς τοῦ πλοίου εἶχαν μῆλα, τὰ ὁποῖα ἔκλεισαν εἰς τὸ ἀμπάρι, ὁπότε ἕνας τοῦ πληρώματος λέγει: ἄλλη φορὰ αὐτοὶ οἱ μασκαράδες ἔδιναν καὶ 4–5 λίρες στὸν καπετάνιο, τώρα θέλουν τζάμπα νὰ γίνῃ ἡ μεταφορά, λοιπὸν ἂς τοὺς σαπίσουν στὸ ἀμπάρι νὰ καταλάβουν. Πρέπει νὰ λάβωμεν μίαν προστασίαν, διότι ὁ ἀγρότης εἶναι τὸ πρῶτον κύτταρον τοῦ Ἔθνους. Νομίζω, πὼς εἶναι ὄχι πλέον κομματικὰ ζητήματα αὐτά, ἀλλὰ ζητήματα ἀγάπης, τὴν ὁποίαν ὅλοι μας ἔχομεν μέσα μας πρὸς τὸν ἀγρότην μας, ὁ ὁποῖος εἶναι πάντοτε παρὼν τὴν ὥραν τῆς μάχης, ποὺ θὰ δώσῃ ἡ Πατρίς μας. (Χειροκροτήματα).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ προτάξεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 46 καὶ 87 ἐπερωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κατσιλάμπρου καὶ Α. Θεοδοσιάδη περὶ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου.

§66ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐπερωτήσεως μετὰ ὅμως ἀπὸ τὰς ἤδη προταχθείσας. Ὁ κ. Σ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον.

§68Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τὸ γεγονός, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, κατ’ ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, προτάσσεται καὶ γενικεύεται, εἶναι ἡ καλλιτέρα ἀπόδειξις περὶ τῆς σημασίας τὴν ὁποίαν ἀποδίδει ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, ὡς φορεῖς αὐτῆς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐπὶ τοῦ προβλήματος αὐτοῦ. Κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἐδημιουργήθη γενικωτέρα δυσφορία εἰς τὴν μεγάλην μᾶζαν τῶν ἀγροτικῶν μας πληθυσμῶν ὄχι κατὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ἀλλὰ κατὰ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ἐνασκεῖται ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια ἀπὸ τὰ πρὸς τοῦτο τεταγμένα ὄργανα. Καὶ γεννᾶται πρῶτον τὸ ἐρώτημα εἰς τί ἆρά γε ὀφείλεται ἡ γενικωτάτη καὶ ἐντονώτατα συναντωμένη δυσφορία τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἡ ἀπάντησις αὐτὴ εὑρίσκεται εἰς τὸ κείμενον τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Κερκύρας καὶ εἰς παρεμφερεῖς ἐρωτήσεις, τὰς ὁποίας καὶ πρότερον ἡμεῖς εἴχομεν ἀπευθύνει εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι τὰ ὄργανα τῆς ἀγροφυλακῆς ἔχοντα ἐκ τοῦ νόμου ὡρισμένας ἁρμοδιότητας, ἁρμοδιότητας ἀστυνομικὰς καὶ ἁρμοδιότητας ἀνακριτικάς, ἀμείβονται κατὰ παράδοξον, πράγματι, τρόπον. Διότι, ἐνῷ ἐκ τοῦ νόμου ὀφείλουν νὰ ἐκτελοῦν τὰ καθήκοντα τὰ ὁποῖα τοὺς ἔχει ἀναθέσει ἡ πολιτεία, ἐκ τοῦ πραγματικοῦ καὶ μόνον γεγονότος, ὅτι εἰς αὐτὰ ἐναπόκειται καὶ τὸ πρόσθετον καθῆκον τῆς εἰσπράξεως τῶν μισθῶν τῶν ἀπὸ τοὺς φορολογουμένους, δηλαδὴ τοὺς ἀγρότας, μοιραία συνέπεια τούτου προκαλεῖται, ὅτι ἀσχολοῦνται πολλῷ μᾶλλον εἰς τὸ νὰ προσπορισθοῦν τὸν μισθόν των, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ἀνάγκας τῆς ζωῆς των τῆς προσωπικῆς καὶ πολὺ ὀλιγώτερον, δυστυχῶς, εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀνατιθέμενα αὐτοῖς καθήκοντα. Ὀφείλεται δὲ τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἰς τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἔχει θεσπισθῆ ἡ εἰδικὴ ἄμεσος φορολογία, βαρύνουσα τοὺς ἀγρότας, διὰ τῆς ὁποίας κυρίως καὶ ἀποκλειστικῶς δυστυχῶς τώρα πλέον, ἀνταμείβονται τὰ ὄργανα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Εἶπον δὲ ἀποκλειστικῶς, τώρα πλέον, διότι μέχρι τοῦ ἔτους 1948 εἰσεπράττετο ποσοστὸν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας ἐκ τῶν διαπυλίων τελῶν. Καταργηθέντων τῶν διαπυλίων τελῶν δι’ εὐρυτέρους οἰκονομικοὺς λόγους, ὁλόκληρον τὸ βάρος τῶν ἐσόδων, τῶν ἀναγκαίων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν καὶ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ἐνετοπίσθη εἰς τὴν ἄμεσον καὶ εἰδικὴν φορολογίαν τὴν στρεμματικήν, δηλαδὴ εἰς βάρος τοῦ ἀγρότου. Μία παρατήρησις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπογραμμισθῇ, εἶναι, ὅτι ὅταν πράγματι διὰ λόγους εὐρυτέρους οἰκονομικοὺς καὶ τῆς πολιτικῆς τῶν τιμῶν ἀπεφασίσθη ἡ κατάργησις τῶν διαπυλίων τελῶν, τὸ Κράτος δι’ ὅλας τὰς ἄλλας ἁρμοδιότητας καὶ καθήκοντα ἀνέλαβεν ὑπὸ διάφορον τρόπον τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν, αἵτινες μέχρι τῆς καταργήσεως τῶν διαπυλίων τελῶν ἀντεμετωπίζοντο διὰ τῶν εἰσπράξεων τῶν διαπυλίων τελῶν, μόνον εἰς τὸ θέμα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας ἐθεώρησεν, ὅτι ἦτο δευτερευούσης σημασίας, διότι ἀφαιρῶντας ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν τὸν πόρον αὐτόν, δὲν εἶχεν ἆρά γε ἐπιβεβλημένον καθῆκον τὸ Κράτος νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ ἐκάλυπτε καὶ τὴν μείωσιν τῶν εἰσπράξεων ἐκ τῶν διαπυλίων τελῶν; Καὶ ἑπομένως, ἐνῷ πρὸ τοῦ 1948 εἴχομεν συνδυασμὸν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας ἐμμέσου καὶ ἀμέσου φορολογίας, ἀπὸ τὸ 1948 καὶ ἐντεῦθεν ἔχομεν μόνον ἀποκλειστικῶς εἰδικὴν ἄμεσον φορολογίαν. Τὰ πραγματικὰ γεγονότα, δυστυχῶς, εἶναι ἔτι χειρότερα ἀπὸ ὅσα μέχρι τοῦδε ἀνέφερον πρὸς ὑμᾶς, διότι πράγματι ἐν ἀγνοίᾳ καὶ τῆς κρίσεως καὶ τῶν συνθηκῶν τῆς ὑπαίθρου καὶ τῶν ἀγροτῶν μας παριστάμεθα ἐπανειλημμένως, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ἀποστολὴν ἑκατοντάδων ἐνταλμάτων εἰς τὴν ἀγροτικὴν ὕπαιθρον πρὸς εἴσπραξιν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας τῆς ἀμέσου φορολογίας τῆς ἀγροφυλακῆς, μὲ πλήρη ἀναγνώρισιν τῶν ὑπαρχουσῶν συνθηκῶν. Ὁ ἀγρότης ὁ δυστυχής, ὁ βλέπων τὸν κόπον του μὴ ἀνταμοιβόμενον κατὰ τὴν ἐμπρέπουσαν καὶ δικαίαν ἀναλογίαν, δὲν ἔχει καὶ πάντοτε—ἔστω καὶ νὰ θέλῃ—τὴν δυνατότητα νὰ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὰς φορολογικάς του ὑποχρεώσεις καὶ διότι εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ εἴσπραξις αὐτή, τῆς φορολογίας ὑπὲρ τῆς ἀγροφυλακῆς τὰ ὄργανα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας χρησιμοποιοῦν ἐντάλματα προσωπικῆς κρατήσεως μὲ ἄμεσον συνέπειαν τὴν φυγὴν ἐκ τῶν ἀγρῶν τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι μὴ δυνάμενοι νὰ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν, ἀναγκάζονται νὰ κρύπτωνται. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου εἶχον ἀπευθύνει μίαν ἐρώτησιν πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. Ὑπουργοὺς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν, δεδομένου, ὅτι τὸ θέμα εἶναι κυρίως φορολογίας. Εἰς τὴν ἐρώτησιν δὲ αὐτὴν ἔλαβα στερεότυπον ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως ὡς ἀκολούθως: Ὁ μὲν κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὸν γνωστὸν τρόπον ἀπηξίωσε νὰ μᾶς δώσῃ ἀπάντησιν, ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὸ εὔκολον τῆς ἀπαντήσεως μετετόπισε ταύτην εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἀπαραδέκτως σιωπῶντα. Μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ πρότασίς μας νὰ ἀναλάβῃ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς τὰς δαπάνας τῆς ἀγροφυλακῆς εὑρισκομένη ἐκτὸς τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Ἐδῶ, κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκταθῶ ὀλίγον, ἀλλὰ καὶ ν’ ἀρχίσω ἀπὸ μίαν δήλωσιν, ὅτι δηλαδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ οἱαδήποτε Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς διδάξῃ, ὅτι ἡ κατάστασις τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν εἶναι κακή. Ταύτην γνωρίζομεν οἱ πάντες, ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς ὅταν εἴπομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὀφείλει νὰ δυνηθῇ ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς δαπάνας τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, δὲν τὸ ἐξεφράζαμεν εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε. Κύριοι βουλευταί, τὸ Κράτος ἀνεξαρτήτως τῶν πολιτικῶν πεποιθήσεων, αἱ ὁποῖαι ἑκάστοτε κρατοῦν παρὰ τῇ Κυβερνήσει, ὀφείλει νὰ ἔχῃ τὴν ἱεράρχησιν τῶν δαπανῶν. Καὶ ἀναγνώρισις βασικοῦ ἀξιώματος τῶν σκοπῶν τοῦ Κράτους εἶναι νὰ παρέχηται πάντοτε ὑπὸ τῆς πολιτείας ἡ ἀσφάλεια τῆς ζωῆς καὶ τῆς περιουσίας ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν τάξεων τῶν πολιτῶν αὐτῆς. Τοῦτο ἀποτελεῖ τὸ πρῶτον καθῆκον πάσης Κυβερνήσεως ἐφ’ ὅσον ζῶμεν εἰς ἐλεύθερον καθεστώς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν λοιπὸν αὐτὴν εἴχομεν τὴν ἀξίωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ μᾶς δώσῃ μίαν πρόχειρον καὶ εὔκολον ἀπάντησιν περὶ τῶν δυσχερειῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἔπρεπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ μετὰ τοσαύτης εὐκολίας σιωπῶν, νὰ ἔλθῃ ἐδῶ καὶ νὰ δώσῃ σαφεῖς ἐξηγήσεις ἂν πράγματι, ἐν τῇ συναρτήσει τοῦ μέλλοντος προϋπολογισμοῦ τῆς χρήσεως 1952– 1953, περιλαμβάνῃ τὴν προτεραιότητα τῶν δαπανῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν ἀσφάλειαν τῆς ζωῆς καὶ τῆς περιουσίας ὅλων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Ἐσκέφθη κανείς, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ σύστημα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν δαπανῶν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας εἶναι εἰδικὸν τέλος διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς περιουσίας τοῦ ἀγρότου; Ἐφαντάσθηκε ποτὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ, ὅτι διὰ νὰ ἐξασφαλίζεται ἐναντίον τῆς κλοπῆς ὁ πληθυσμὸς τῶν πόλεων δηλαδὴ οἱ ἀστοὶ πολῖται, θὰ βαρύνωνται καὶ θὰ πληρώνουν εἰδικὸν τέλος; Δὲν εἶναι λοιπὸν νοητὸν νὰ εἰσπράττεται εἰδικὸν τέλος διὰ τὴν ἀντιπαροχὴν τῆς προστασίας τῆς περιουσίας τοῦ ἀγρότου. Ἡ ἀσφάλεια τῆς ζωῆς καὶ τῆς περιουσίας ἀνεξαιρέτως ὅλων τῶν κατηγοριῶν τῶν πολιτῶν, εἶναι πρώτιστον καθῆκον τῆς πολιτείας καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ἔρχονται κατόπιν. Ἐὰν θελήσετε νὰ ἀναλογισθῆτε τὴν διάθρωσιν τοῦ σημερινοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι καταπληκτικόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα τῶν δαπανῶν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας κατὰ τρόπον διάφορον. Δὲν εἶναι ἀπάντησις αὐτὴ ποὺ δίδει τόσον προχείρως ἡ Κυβέρνησις. Ἀπάντησις θὰ ἦτο ἐὰν ἔλεγε π.χ. γνωρίζω, ὅτι εἰσπράττεται εἰδικὸν τέλος, διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἀγροτῶν καὶ προτίθεμαι νὰ ἀντιμετωπίσω τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ ἀπαραδέκτου τρόπου αὐτοῦ τῆς καλύψεως τῶν δαπανῶν τῆς Ἀγροφυλακῆς κατὰ σύστημα διάφορον. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, προὐχώρησε μετὰ πρωτοφανοῦς προχειρότητος εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς δυσφορίας καὶ τῶν διαμαρτυριῶν τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν τῆς χώρας, καὶ διὰ μιᾶς ἐγκυκλίου του εἶπεν ὅτι ἀναθέτει εἰς τὰς κοινότητας τὸν καθορισμὸν τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν ὀργάνων τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, δηλαδὴ συνομολογεῖ καὶ ἀποδέχεται, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς περιουσίας τῶν ἀγροτῶν δὲν εἶναι θέμα αὐτῶν τούτων τῶν πολιτῶν. Καὶ λέγω κ’ ἐγώ, βεβαίως τὰ μεγάλα ζητήματα, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ἐξαρτῶνται ἐκ τῆς κοινῆς γνώμης τῆς χώρας, ἐκ τῆς πλειοψηφίας τῆς ὁλότητος, ἀλλὰ τὸ νὰ τίθεται θεσμός τις ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν ἐνδιαφερομένων ἀπ’ εὐθείας, τὸ γεγονὸς τοῦτο εἶναι πρωτοφανές. Ἐσκέφθη ποτέ, κύριοι βουλευταί, τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ ἐρωτήσῃ τοὺς πολίτας τῶν πόλεων ἐάν, φέρ’ εἰπεῖν, θέλουν ἀστυνομίαν διὰ τὴν ἐξασφάλισίν των κατὰ τῆς κλοπῆς; Ἔθεσε ποτὲ ὑπὸ ψηφοφορίαν εἰς τὰς συνοικίας τὸ θέμα τῆς ἀνάγκης ἢ ὄχι διὰ τὴν ὕπαρξιν τῆς πυροσβεστικῆς ὑπηρεσίας; Κατὰ τοῦ ἐμπρησμοῦ ὑπάρχει ἡ πυροσβεστικὴ ὑπηρεσία καὶ κατὰ τῆς κλοπῆς ὑπάρχει ἡ δημοσία ἀσφάλεια. Καὶ ἀμφότεροι οἱ πρώτιστοι οὗτοι σκοποὶ τοῦ Κράτους ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν ἀντιμετωπίζονται. Λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς ἐνόμισεν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα καὶ ἀντὶ εὐθαρσῶς νὰ ἀναλάβῃ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος, ἀντιμετωπίζων ἔστω καὶ δυσχερείας ἀπὸ τὸν συνάδελφόν του ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐθεώρησεν ὅτι ἔπρεπε νὰ μετατοπίσῃ τὴν εὐθύνην εἰς τρόπον ὥστε νὰ δύναται νὰ εἴπῃ ὅταν αὔριον ἐμφανισθοῦν ἀδικήματα εἰς μεγάλην κλίμακα εἰς ὡρισμένας ἀγροτικὰς περιφερείας καὶ Κοινότητας: «Τί εὐθύνην ζητεῖτε ἀπὸ τὴν ἀσφάλειαν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ σᾶς δώσῃ τὸ Κράτος; Σεῖς μόνοι σας ἐζητήσατε τὴν κατάργησιν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας». Ἀλλ’ αὐτή, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω εἶναι πολὺ εὔκολος καὶ πολὺ πρόχειρος ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος, διὰ νὰ μὴ μεταχειρισθῶ μίαν ἔκφρασιν κάπως βαρυτέραν. Διότι πράγματι, κύριοι βουλευταί, ἂς ἀφήσωμεν τώρα τὰς ἀπόψεις τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ἀντιμετώπισις τῶν προβλημάτων κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐν τῇ συνειδήσει ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος.

§69Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ἡ ἐντύπωσις ὑπῆρξεν ἀρίστη ἀπὸ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§70Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ ἔχω τὰς ἀντιλήψεις τὰς ἰδικάς μου. Κατὰ τὴν στιγμήν, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ψηφίσεως τοῦ μέτρου, λόγῳ ἐλαφρύνσεως προσωρινῆς ἀπὸ τῆς ὑφισταμένης οἰκονομικῆς θυσίας καὶ τῶν ὑποχρεώσεων τῶν τόσον δυστυχούντων ἀγροτῶν μας, δυνατὸν νὰ ἐδημιουργήθησαν συνθῆκαι ὑφέσεως εἰς τὴν πίεσιν τῆς εἰσπράξεως τῆς ἀμέσου φορολογίας. Δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι θὰ τολμήσετε νὰ διερμηνεύσετε τὴν αὐτὴν ἱκανοποίησιν, ὅταν θὰ ἔχῃ κλονισθῆ ἡ πίστις τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν ἀσφάλειαν τῆς περιουσίας καὶ τῶν προϊόντων των. Κύριοι βουλευταί, μὴ νομίζετε, ὅτι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀσκήσω ἀντιπολίτευσιν· τὸ θέμα εἶναι τόσον σοβαρὸν καὶ γενικωτέρας σημασίας καὶ καθ’ ἡμᾶς τοὐλάχιστον εἶναι τόσον ἄπειρα τὰ τρωτὰ τῆς Κυβερνήσεως εἰς ὅλους τοὺς Κυβερνητικοὺς τομεῖς, ὥστε πέραν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν θέματος, ὑπάρχουν πολλὰ ἄλλα ἐξ ἴσου σοβαρὰ διὰ τὴν ἄσκησιν κριτικῆς.

§71Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τὸ ὅτι τόσον σπάνια ἀνέρχεσθε εἰς τὸ βῆμα, σημαίνει, ὅτι πᾶμε πολὺ καλά.

§72Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Εἰς τὸν Νομόν μου οἱ ἀγρόται εἶναι ἀπόλυτα ἱκανοποιημένοι ἐκ τῆς ἐγκυκλίου διαταγῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἀνεκουφίσθησαν ἀπὸ τοὺς τυράννους ἀγροφύλακας, οἱ ὁποῖοι δὲν σέβονται τὴν ἀσφάλειαν τῶν κτημάτων.

§73Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν ἐμφανίζωνται βαρύτατα παραπτώματα, παραπτώματα τὰ ὁποῖα ἐγὼ ὑπεγράμμισα, τῆς ἀγροφυλακῆς, πάλιν θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία τοῦ ἀνωτάτου βαθμοῦ εὐθύνεται διὰ τὴν κατὰ παρέκκλισιν τῶν καθηκόντων των κακίστην ἐνέργειαν τῶν ὀργάνων αὐτῆς. Ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι αὐτοὶ κακῶς ἐξεπλήρωσαν τὸ καθῆκον των, δὲν δικαιολογεῖ τὸν βασικὸν τραυματισμὸν ἑνὸς θεσμοῦ, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ὑφίσταται, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ ἀρνητικὸν προνόμιον, μόνον ἡ ἀγροτικὴ τάξις νὰ στερῆται τῆς ἀσφαλείας τῶν προϊόντων καὶ τῆς περιουσίας της. Τώρα, κύριοι βουλευταί, θὰ προτείνω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν μίαν λύσιν τὴν ὁποίαν ἐὰν θέλῃ δύναται νὰ τὴν ἐρευνήσῃ. Ἐγὼ ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξα πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἡ ἱεράρχησις....

§74Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διὰ πρώτην φορὰν προτείνετε λύσεις. Εἶναι εὐχάριστον τὸ γεγονός.

§75Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὸ χειροκρότημα καὶ διὰ τὴν ἐκδήλωσιν. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι ἐὰν ἕως τώρα μετὰ φειδοῦς χειριζώμεθα τὰ θέματα, ἐὰν ἀποφεύγωμεν νὰ προτείνωμεν λύσεις, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι δὲν ὑποτιμῶμεν τὴν ἔκτασιν τῆς περιωρισμένης νοημοσύνης τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτία ὅπου καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀμφιβάλλομεν περὶ τῆς πρακτικῆς σημασίας νὰ προτείνωμεν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, εὐκόλως ἐν παντὶ κωφεύοντα, λύσιν. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν λόγῳ τῶν δυσκόλων οἰκονομικῶν τοῦ Κράτους ἐλάβατε αὐτὰ τὰ μέτρα, διὰ τὰ ὁποῖα σᾶς χειροκροτοῦν ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν καὶ δριμύτατα ἐλέγχεσθε ἀπὸ τὴν ἄλλην καὶ τέλος πάντων εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία οὐδόλως προώθησε τὸ θέμα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας καὶ συναντᾶτε τὴν ἀντίδρασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, διατί δὲν προσπαθεῖτε εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν τόσων δισεκατομμυρίων τοῦ Ὑπουργείου σας νὰ ἐξοικονομήσητε ἄλλα 32 δισεκατομ. ὅσα δηλαδὴ χρειάζονται διὰ ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἡ δαπάνη τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας καὶ ταὐτοχρόνως εἰς τὰς γενικὰς δαπάνας αὐτῆς νὰ ἔχητε κάποιαν οἰκονομίαν; Δυνατὸν εἶναι ἐὰν ζητήσητε ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐγγράψῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου σας πίστωσιν 32 δισεκατομ. διὰ ν’ ἀντιμετωπίσετε αὐτὰς τὰς δαπάνας τῆς ἀγροφυλακῆς πιθανὸν νὰ συναντήσετε τὴν ἀντίδρασιν, κακῶς καθ’ ἡμᾶς, διότι πρωτίστως ἀπὸ ὅλα τὰ θέματα ἔπρεπε ν’ ἀντιμετωπισθοῦν ἐκ τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ τὰ θέματα ἀσφαλείας ζωῆς καὶ περιουσίας τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν γενικῶς καὶ ἄνευ ἐξαιρέσεως. Τότε ἰδοὺ εἷς δυνατὸς συμβιβασμὸς τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων. Τὸν πτωχὸν δηλαδὴ ἀγρότην, ὀφείλετε νὰ τὸν ἀπαλλάξητε ὁριστικῶς τῆς ἀμέσου φορολογίας καὶ νὰ ἐνισχύσετε τὸν θεσμὸν τῆς Ἀγροφυλακῆς, διότι τῶν πτωχῶν ἀγροτῶν πρωτίστως τὰ ἀγροκτήματα ἔχει καθῆκον τὸ Κράτος νὰ προστατεύσῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρους γαιοκτηματίας, νὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ μάλιστα ἐπαυξανομένη ἡ ἄμεσος φορολογία; Ἐὰν φέρ’ εἰπεῖν ἔχετε ἀναλόγως τῆς ἐκτάσεως τοῦ ἰδιοκτήτου κατὰ τὴν παγίαν διάταξιν τοῦ νόμου ὅριον ἀνώτατον 9 χιλ. κατὰ στρέμμα ἀμέσου φόρου διὰ τὴν Ἀγροφυλακήν, προκειμένου περὶ τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρων γαιοκτηματιῶν, ν’ αὐξήσητε τὴν φορολογίαν. Ἐὰν θέλετε εἰς τὸ διπλάσιον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ γίνῃ πράγματι μία ὀρθὴ κατανομὴ τῶν βαρῶν τῆς δαπάνης τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, τὸν δυστυχῆ, τὸν μικρόν, τὸν πιεζόμενον, τὸν ὑποχρεωμένον ν’ ἀποχωρήσῃ ἀπὸ τὸ χωράφι του διὰ νὰ μὴ ὁδηγηθῇ εἰς τὴν φυλακήν, μὴ δυνάμενος νὰ πληρώσῃ τὸ ἔνταλμα τῆς Ἀγροφυλακῆς, νὰ τὸν ἀπαλλάξητε πλήρως τοῦ φόρου, εἰς δὲ τὸν ἰσχυρότερον, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς δύσκολον οἰκονομικὴν κατάστασιν, παρ’ ὅτι κατ’ ἀρχὴν θὰ ὤφειλε καὶ δι’ αὐτὸν νὰ προσφέρῃ ἡ Πολιτεία τὴν ἀσφάλειαν τῆς περιουσίας του, ὅπως προσφέρει τὴν ἀσφάλειαν τῆς ζωῆς, ν’ αὐξήσετε τὴν φορολογίαν, ἀντὶ τῶν 9 χιλιάδων νὰ τὸν πᾶτε εἰς τὰς 18 χιλιάδας, εἰς τρόπον ὥστε καὶ σεῖς, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ δυνηθῆτε, ἀφ’ ἑνὸς νὰ ἀντιμετωπίσητε αὐτὰς τὰς δαπάνας, κατ’ αὐτὸν τὸν προτεινόμενον τρόπον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ κάμητε καὶ ὡρισμένας οἰκονομίας, αἱ ὁποῖαι, σημειωθήτω, αὐτομάτως, θὰ προέλθουν, ἐὰν ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς ἀναλάβῃ τὸ κύριον μέρος τῶν δαπανῶν αὐτῶν. Διότι, θὰ λείψουν αἱ μισθοδοσίαι τῶν ὑπαλλήλων, διὰ τὰ κατὰ τόπους λογιστήρια τῶν περιφερειακῶν ταμείων ἀγροφυλακῆς. Καὶ ἄλλαι ἀκόμη οἰκονομίαι δύνανται νὰ προκύψουν. Δὲν εἶμαι πρόχειρος νὰ δώσω συγκεκριμένους ἀριθμούς, διότι δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ποῖαι οἰκονομίαι θὰ προέλθουν, ἐξ αὐτῆς τῆς μεταρρυθμίσεως. Ἀλλά, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ μεταρρύθμισις αὕτη, ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ προσδώσῃ οἰκονομίαν, εἰς τὰς γενικὰς δαπάνας, τὰς ὁποίας, σήμερον, συναντῶμεν εἰς τὴν Ἀγροφυλακήν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ ἀποδώσῃ ἡ αὔξησις τῆς ἀμέσου φορολογίας εἰς βάρος τῶν ἰσχυροτέρων. Ἀνεξαρτήτως ἐὰν δὲν θὰ ὤφειλε νὰ ὑπάρχῃ, ἂς τὴν δεχθῶμεν, λόγῳ τῶν δυσμενῶν περιστάσεων, τὰς ὁποίας διέρχεται ἡ χώρα τώρα ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς καὶ ἂς ἀφήσωμεν τὴν μεγάλην μᾶζαν τῶν πτωχῶν Ἑλλήνων γεωργῶν ἐλευθέραν τοῦ ἀπαραδέκτου τούτου βάρους. Ἐὰν θέλετε, δύνασθε νὰ πληροφορήσητε τοὺς λοιποὺς συναδέλφους, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν πλήρως, ὅτι, κύριοι συνάδελφοι, δὲν σᾶς κάμνω ὄντως ἀντιπολίτευσιν. Ἐδῶ ἡ κυρία προσπάθειά μας εἶναι ἡ μείωσις τῶν δαπανῶν. Δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω, τὶ ὑφίσταται ὁ Δημόσιος Προϋπολογισμὸς εἰς τὸ θέμα τῆς πριμοδοτήσεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν διαφόρων προϊόντων καὶ τί, τὸ γενικώτερον κοινωνικὸν σύνολον, εἴτε ἀμέσως, εἴτε ἐμμέσως ὡς ἐκ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ὑφίσταται ὡς πρόσθετον ἐπιβάρυνσιν. Διότι ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια δὲν χρησιμοποιεῖται διὰ τοὺς σκοποὺς διὰ τοὺς ὁποίους δίδεται. Ἀρχίζομεν, λοιπόν, μὲ τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν ἀπὸ τὴν κορυφὴν τῆς πυραμίδος καὶ λέγομεν, προκειμένου νὰ κάμωμεν ἐξαγωγάς, ἂς ἔλθῃ τὸ Κράτος ἀρωγὸν καὶ ἂς κάμωμεν, ὅ,τι εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ τονώσωμεν τὸν παραγωγὸν καὶ νὰ αὐξήσωμεν οὕτω τὸν συντελεστὴν τῆς αὐξήσεως τῆς προσπαθείας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐξαγωγῆς. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ὅλοι αὐτοὶ οἱ λόγοι, θὰ ἔπρεπε, ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς ἀνακατατάξεως τῶν ἀναγκαίων δαπανῶν τοῦ Κράτους, νὰ ὑποστοῦν τὴν ἀναγκαίαν ἔρευναν καὶ τροποποίησιν. Εἶναι δέ, κ. Ὑπουργέ, τοσούτῳ σπουδαῖον, ὥστε, ὅταν ἔχετε ἕνα προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου σας, τοῦ ὁποίου τὸ ὕψος ὑπερβαίνει τὰ 800 δισεκατομμύρια, εἶναι σχεδὸν παράλογον νὰ συζητῶμεν διὰ 32 δισεκατομμύρια, ὅσαι περίπου εἶναι αἱ πρόσθετοι δαπάναι, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν. Εἶναι στοιχειῶδες καὶ ἐθνικῶς ἐπιβεβλημένον καθῆκον, νὰ τονώσωμεν τὸ αἴσθημα τοῦ ἀγρότου, διότι, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, πρὸς αὐτόν, τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ ἡ Πατρίς, θὰ στραφοῦν καὶ πάλιν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§77Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, δικαίως ἀπασχολεῖ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, κατόπιν, ἰδίᾳ, τῆς κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, ἐκδηλωθείσης, μεγάλης δυσφορίας εἰς τὰς τάξεις τῶν ἀγροτῶν. Πιστεύω, ὅτι, ἡ δυσφορία αὐτή, ὀφείλεται, πρὸ παντὸς καὶ κυρίως, εἰς αἴτια καθαρῶς οἰκονομικά. Ἀλλά, ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβε καὶ περὶ τῶν ὁποίων θὰ λάβω τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλήσω κατωτέρω, ἀντὶ νὰ θεραπεύσῃ τὴν αἰτίαν τοῦ κακοῦ, τοὐναντίον, προέβη εἰς μίαν πλήρη ἀναστάτωσιν τοῦ Σώματος τῆς ὠργανωμένης Ἀγροφυλακῆς, ἀναστάτωσις, ἡ ὁποία προώρισται νὰ παραλύσῃ, ἐὰν δὲν παρέλυσεν ἀκόμη μέχρι τῆς στιγμῆς τὸ ζήτημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, κύριοι, ὅτι ἀπὸ μιᾶς ἤδη, εἰκοσαετίας ἐλειτούργει ἀρτίως καὶ ἐπέδωσεν ἄριστα ἀποτελέσματα. Πρέπει νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς καὶ νὰ ἔχωμεν τὴν δύναμιν νὰ τὸ ὁμολογήσωμεν, καὶ νὰ τὸ γνωρίσωμεν τοῦτο, ὅσον καὶ ἐὰν ἀκούωνται παράπονα, τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, παράπονα, τὰ ὁποῖα μόλις ἐσχάτως ἀκούονται. Καὶ τοῦτο, ἀκριβῶς τὸ γεγονός, θὰ μᾶς πείσῃ: ὅτι, τὰ αἴτια, εἶναι καθαρῶς οἰκονομικὰ καὶ εἶναι αἴτια στρεφόμενα κατὰ αὐτοῦ τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς. Εἶπον, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ κυβερνητικὰ μέτρα, ἀντὶ νὰ θεραπεύσουν τὴν πληγήν, τοὐναντίον ἐστράφησαν πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν καὶ ἐδημιούργησαν πλήρη ἀναστάτωσιν εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Διότι τὸ Βασιλικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον εἶδε τὸ φῶς τὰς ἡμέρας αὐτάς, μόλις πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν τὴν 29 Ἀπριλίου 1952, καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ξεύρω καὶ ἐὰν ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, διότι τούτου προηγήθησαν, τὸν Φεβρουάριον ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, τὸ Βασ. Διάταγμα, λέγω, ἀπετέλει τὴν πλήρη ἐκδήλωσιν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς καὶ τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ὑποδεικνύει αὕτη, ἐν τῇ ρυθμίσει τοῦ ζωτικωτάτου τούτου ζητήματος, τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Εἶπον, λοιπόν, κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος παραπονεῖται δι’ οἰκονομικοὺς λόγους. Ὅτι ἡ εἰσφορὰ εἰς χρῆμα ἢ εἰς εἴδη, τὴν ὁποίαν ὑποχρεοῦται νὰ καταβάλῃ πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν τῆς Ἀγροφυλακῆς, εἶναι ἐξαιρετικῶς βαρειά, ἰδίᾳ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1949, ὅτε ἐψηφίσθη ὁ νόμος 843, διὰ τοῦ ὁποίου κατηργήθησαν τὰ διαπύλια τέλη. Μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὡς ἐξέθεσε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Θεοτόκης, ἓν μέγα μέρος τῶν δαπανῶν τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, ἂν μὴ τὸ μεγαλύτερον, ἀντιμετωπίζεται διὰ τῆς ἐμμέσου φορολογίας, τῆς φορολογίας κατὰ τὴν μεταφορὰν καὶ ἐξαγωγὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Τοῦτο, λέγεται, βάσει τῶν στατιστικῶν δεδομένων. Πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι, τότε, τὰ ἔσοδα ἦσαν τόσον πολλὰ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ κ. Θεοτόκη, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίζωνται ὅλαι αἱ δαπάναι τῆς Ἀγροφυλακῆς. Διὰ τοῦτο ἡ ἀπότομος ἐπίπτωσις τῆς φορολογίας εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς, ἐδημιούργησεν μεγαλειτέραν ἐξέγερσιν ἐν συγκρίσει μὲ ἄλλας περιφερείας. Ἦλθεν, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὁ νόμος 843, ὁ ὁποῖος κατήργησεν τὰς ἐμμέσους αὐτὰς φορολογίας καί, ἐνῷ, ὡς εἶπεν ὁ κ. Θεοτόκης, διὰ τόσας ἄλλας τάξεις αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν, διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἐλήφθη πρόνοια, ὥστε νὰ ἀναπληρωθοῦν τὰ κενὰ διὰ τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς. Ἀντιλαμβάνεσθε, κ. συνάδελφοι, ποίας συνεπείας εὐλόγως εἶχεν ὁ ἀπότομος αὐτὸς διπλασιασμὸς τῆς φορολογίας τῶν ἀγροτῶν διὰ τὰς δαπάνας τῆς Ἀγροφυλακῆς. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ὁ ὁποῖος προεκάλεσε τὴν ἐξέγερσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Θέλετε ἄλλην ἀπόδειξιν τούτου ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐπὶ μίαν 20ετίαν ποὺ ἐλειτούργησε, δὲν ἠκούσθησαν τὰ παράπονα αὐτά, ἢ τοὐλάχιστον, δὲν ἠκούσθησαν τόσον ἐντόνως ὅσον τελευταίως;

§78Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Πάντοτε ὑπῆρχον παράπονα.

§79Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀσφαλῶς, πάντοτε ὑπῆρχον. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι ἠμποροῦμε νὰ παραβάλωμε τὰ παράπονα τὰ ὁποῖα ἠγείροντο κατὰ τὸ παρελθόν, κατὰ τὴν μακαρίαν ἐποχὴν τοῦ 1929, μὲ τὰς ἐξεγέρσεις καὶ τὴν δυσφορίαν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐσχάτως. Καὶ δὲν στρέφονται τὰ παράπονα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου κατὰ τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς, ἂν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀρνηθῇ κανεὶς ὅτι, εἰς τὸ Σῶμα αὐτὸ ὑπάρχουν καὶ στοιχεῖα ἀνίκανα καὶ ἀνάξια τῆς ἀποστολῆς των, ἐξ οὗ καὶ τὰ σποραδικὰ παράπονα. Ἐπαναλαμβάνω ὅμως ὅτι, κατὰ τὸ σύνολόν του τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς ἀπὸ τοῦ 1929 ἐλειτούργησε καλῶς καὶ ἀρτίως, ὡς κατηρτίσθη διὰ τοῦ νόμου 4491)29 καὶ κυρίως, τοῦ νόμου 1010)37. Ὁμιλῶ καὶ ἀναφέρω ἑνιαίως τοὺς νόμους αὐτούς, διότι ἀμφότεροι ἕνα σύστημα καθιεροῦν καὶ περὶ τούτου θὰ ὁμιλήσω. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ δὲ ὁ κ. Παμπούκας νὰ διαφωνήσω μαζί του εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Δὲν εἶναι τόσον ριζικὴ ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν νόμων. Ὁ κ. Παμπούκας εἶπεν ὅτι, ὁ νόμος 1510)37 ἀποτελεῖ μίαν ἐκδήλωσιν τῶν συντηρητικῶν τάσεων τῆς Δικτατορίας, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸν νόμον 4491)29, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν τῶν φιλελευθέρων τάσεων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἔχω ἀντίθετον γνώμην, τὴν ὁποίαν ἐξηγῶ. Πρέπει νὰ σᾶς τονίσω ὅτι, ὁ νόμος 1010)37 εἶναι προϊόν τῆς ἐργασίας τριῶν διακεκριμένων ἀνωτάτων δικαστικῶν λειτουργῶν, τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου Ι. Πανοπούλου, τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου Μπουροπούλου καὶ τοῦ κ. Χωραφᾶ. Κύριοι συνάδελφοι, δύο εἶναι τὰ συστήματα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Τὸ σύστημα τὸ πρὸ τοῦ 1929 τῆς ἀνοργανώτου Ἀγροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον βασίζεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, δηλαδὴ τὸ σύστημα τῆς λεγομένης κοινοτικῆς Ἀγροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάγεται εἰς οὐδένα ἢ σχεδὸν οὐδένα ἔλεγχον ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους, καὶ τὸ σύστημα τὸ ἀπὸ τοῦ 1929 ἰσχῦσαν τῆς ὠργανωμένης Ἀγροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον μάλιστα ἴσχυεν εἰς τὴν Κρήτην καὶ πρὸ τῆς χρονολογίας ταύτης καὶ ἐπεξετάθη διὰ τοῦ νόμου 4491)29 καὶ εἰς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα.

§80Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἤδη ἀπὸ τοῦ 1923 καθορίζεται διὰ Β. Διατάγματος ὡς δημόσιον ὄργανον ὁ ἀγροφύλαξ.

§81Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχετε δίκαιον. Κατὰ τὸ 1923 ἐξεδηλώθη ἡ πρώτη τάσις ὀργανώσεως τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ τοιοῦτον σύστημα ἴσχυσε μέχρι τοῦ 1926, ὁπότε, κατὰ παράδοξον τρόπον, κατηργήθη καὶ ἔμεινε τελικῶς ἡ κοινοτικὴ Ἀγροφυλακή. Ἰδοὺ τώρα τί λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νόμου 1010)37: «.......... ............ (ἀναγινώσκει)............». Τὸ ἀντίθετον πρὸς τοῦτο ἦτο τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον ἐκράτησε ἀπὸ τοῦ 1926–1929 καὶ τὸ ὁποῖον εἶχεν ὀλέθρια ἀποτελέσματα, προκαλέσαν τὴν ἐξέγερσιν τῶν ἀγροτῶν. Δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ ἐποπτεία τοῦ Κράτους, ἢ καὶ ἂν ὑπῆρχεν ἦτο σκιώδης. Καὶ διὰ τοῦ νομοθετήματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν γίνεται, δυστυχῶς, μία προσπάθεια νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν πρὸ 25ετίας κατάστασιν. Ἦτο τότε σκιώδης ἡ ἐποπτεία, ὅταν ὁ ἀγροφύλαξ ἐξηρτᾶτο καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν μισθὸν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατήρησίν του εἰς τὴν θέσιν του ἀπὸ τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς ἐλειτούργησεν ἀρτίως, καὶ ἀξίζει νὰ εἰπωθῇ ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τοῦ συστήματος αὐτοῦ ἦταν πρῶτον ὅτι περιωρίσθησαν τὰ ἀγροτικὰ ἀδικήματα κατὰ 70% ἐν συγκρίσει μὲ τὰ πρὸ τοῦ 1929. Ὁ θεσμὸς ἐξησφάλισε τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν καὶ ἐνέπνευσε πραγματικὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν ἀγρότην. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ λησμονήσωμεν ὅτι τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας προσέφερε ὑψίστας ὑπηρεσίας, περαιτέρω κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὸν συμμοριτισμόν. Ἐν κλειστῇ συνεργασίᾳ μὲ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς προσέφερε πολυτίμους ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοσίας τάξεως, εἰς τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον διεξήγαγε τὸ Ἔθνος κατὰ τοῦ κατακτητοῦ καὶ τοῦ συμμοριτισμοῦ. Εἰς μίαν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ πάντες θέλουν νὰ ρίψουν τὸν λίθον τοῦ ἀναθέματος κατὰ τῶν 11 χιλ. ἀνθρώπων, ὀργάνων τῆς Ἀγροφυλακῆς, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ αὐτά. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου μίαν στατιστικήν, ἡ ὁποία λέγει τὸ ἑξῆς: Κατὰ μὲν τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς ἐφονεύθησαν 333 ἀγροφύλακες καὶ 47 ὑπάλληλοι τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας· κατὰ δὲ τὸ διάστημα τοῦ συμμοριτισμοῦ ἐφονεύθησαν 310 ἀγροφύλακες καὶ 14 ὑπάλληλοι τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Εἰς αὐτοὺς δὲν συμπεριλαμβάνεται καὶ ὁ ἀνάλογος ἀριθμὸς τῶν τραυματιῶν. Ὀφείλω νὰ μνημονεύσω ἐπίσης, ὅτι τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ τῆς Χωροφυλακῆς ἀπετέλεσαν τὸν πρῶτον στόχον τοῦ ξενοδούλου συμμοριτισμοῦ. Ἐναντίον αὐτῶν ἐστρέφετο ἡ λύσσα των. Τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς λόγῳ τῆς ἰδιομορφίας του, λόγῳ τῆς φύσεώς του ὡς Σώματος καὶ τῆς διοικητικῆς ἀστυνομίας καὶ τῆς δικαστικῆς ἀστυνομίας, προσέφερε πάμπολλα εἰς τὸν ἐθνικὸν ἀγῶνα. Ὁ ἀγροφύλαξ ἐχρησίμευσεν ὡς ὁδηγὸς καὶ ὡς πληροφοριοδότης τῶν Ἐθνικῶν Σωμάτων. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς τονίσω, ὅτι ὑπέστησαν πλήρη ἐμπρησμὸν καὶ ἐρήμωσιν 2.000 οἰκίαι ἀγροφυλάκων. Προσέτι βοήθειαν προσέφερον καὶ εἰς τὰς δασικὰς ὑπηρεσίας, προσέφερον ὑπηρεσίας καὶ εἰς αὐτὸ τὸ δικαστικὸν Σῶμα, διότι καὶ ὡς κλητῆρες ἐχρησιμοποιήθησαν πλειστάκις οἱ ἀγροφύλακες. Λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ ἄνθρωποι ἀντεπεξῆλθον εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἀπέκτησαν μίαν συνείδησιν, μολονότι ἠμείβοντο μὲ τὸν γλίσχρον μισθὸν τῶν 250 καὶ 300 χιλιάδων κατὰ μῆνα. Ἐπὶ μίαν 20ετίαν πλήρη ἐπετέλεσαν τὸ καθῆκον των κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικόν, ὥστε νὰ μὴ ἀκούωνται σοβαρὰ παράπονα ἐναντίον τοῦ Σώματος. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλει νὰ ὁμολογήσῃ κανείς, ὅτι ἀντίκειται κάπως εἰς τὴν ψυχολογίαν τοῦ λαοῦ τὸ νὰ ἀνατίθεται εἰς αὐτοὺς ὑπὲρ τῶν ὁποίων γίνεται ἡ φορολογία, ἡ εἴσπραξις τῆς φορολογίας. Καίτοι τὸ σύστημα τῆς ὠργανωμένης ἀγροφυλακῆς εἶχε προβλέψει περὶ τούτου, ὁ νόμος 1010 εἶχε δημιουργήσει τοὺς λεγομένους εἰδικοὺς εἰσπράκτορας ἀγροφυλακῆς εἰς τοὺς ὁποίους εἶχεν ἀναθέσει τὴν εἴσπραξιν. Δυστυχῶς, μεταξὺ τῶν ἄλλων μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τῶν δύο ἐγκυκλίων, εἶναι καὶ τὸ ὅτι, ἴσως ἀπὸ λόγους οἰκονομίας, κατήργησε τοὺς εἰδικοὺς εἰσπράκτορας Ἀγροφυλακῆς καὶ ἀνέθεσε τὴν εἴσπραξιν τῶν εἰσφορῶν εἰς αὐτὰ ταῦτα τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας.

§82Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως ξέρετε πόσον ἐστοίχισεν ἡ τάξις αὐτὴ τῶν εἰσπρακτόρων;

§83Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδέν, διότι αὐτοὶ δὲν ἠμείβοντο μὲ πάγιον μισθόν, ἀλλὰ ἔπαιρναν ποσοστά.

§84Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πόσο ἐστοίχισεν, ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν;

§85Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ σοβαρᾶς δαπάνης. Πάντως, ἐὰν κρίνῃ κανεὶς τὴν διαφορὰν ἡ ὁποία προκύπτει διὰ τῆς καταργήσεως τῶν εἰσπρακτόρων καὶ τῆς ἀναθέσεως εἰς τοὺς ἀγροφύλακας, θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ προβῇ εἰς τὸ μέτρον τοῦτο ἡ Κυβέρνησις.

§86Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι μόνον δὲν θὰ ἔπρεπε δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως στοιχειώδους ἀνθρωπισμοῦ ἐπιτετραμμένον, μία Κυβέρνησις νὰ προβαίνῃ ἐξαφνικὰ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς ζωῆς ἀριθμοῦ Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 15 καὶ 20 χρόνια ὑπηρέτουν. Διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔφθασαν εἰς μίαν ἡλικίαν 45 καί 50 ἐτῶν καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐγκαινιάσουν ἄλλην σταδιοδρομίαν. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ἐξαίφνης, χωρὶς ἐπαρκῆ ἐκτίμησιν τῶν περιστατικῶν ὑπὸ τὰ ὁποῖα ζῇ ἡ ὕπαιθρος, ὅταν δὲν καταργοῦμεν ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι περιτταί, ὅταν δὲν καταργοῦμεν θέσεις πλεοναζούσας εἰς διάφορα Ὑπουργεῖα τοῦ Κέντρου, νὰ προβαίνωμεν αἰφνιδίως εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τῶν εἰσπρακτόρων τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Αὐταὶ εἶναι ἐπιπολαιότητες, αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς τὰ στενόκαρδα γραφεῖα τῶν Ὑπουργῶν.

§87Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐνδιαφέρεσθε διὰ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι πληρώνουν τοὺς φόρους ἢ διὰ τοὺς εἰσπράκτορας, οἱ ὁποῖοι δῆθεν εὑρῆκαν ἐπάγγελμα; Διότι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θέλει ἐλάφρυνσιν. Θέλει καμμιὰ εἰδικὴ τέχνη διὰ νὰ κάμωμεν τὴν εἴσπραξιν τῆς φορολογίας; Τί ἐπάγγελμα εἶναι αὐτό; Ἀεριτζῆδες εἶναι ὅλοι αὐτοί!

§88Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ κατάργησις τῶν εἰσπρακτόρων τῆς Ἀγροφυλακῆς ἀποτελεῖ παρονυχίδα μέσα εἰς τὸ θέμα τῆς καταργήσεως διὰ τοῦ διατάγματος τῆς 29ης Ἀπριλίου τοῦ συνόλου τοῦ Σώματος, 10 χιλιάδων ἀγροφυλάκων μὲ πεῖραν 15ετῆ, μὲ συνείδησιν, τὴν ὁποίαν ὀλίγον ἢ πολὺ ἀπέκτησαν, διότι ἀπέκτησαν συνείδησιν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, δὲν εἶναι μικρὸν πρᾶγμα 15 χρόνια. Βεβαίως παρεκτροπαὶ ἐσημειώθησαν, αὐτοὶ ἠδύνοντο νὰ τιμωρηθοῦν, ἀλλὰ δὲν σημαίνει ἐπειδὴ ἐσημειώθησαν ἄτοπα, ὅτι ἔπρεπε ν’ ἀναστατώσωμεν εἰς τὴν ρίζαν του αὐτὸ τοῦτο τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, ὅπως προτείνει τὸ διάταγμα τῆς 29ης Ἀπριλίου. Διότι τὸ διάταγμα δὲν εἶναι μόνον, ὅτι ρίπτει εἰς τὸν ἀχαλίνωτον κομματισμὸν τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν, ἀλλὰ δὲν λαμβάνει τὴν στοιχειώδη πρόνοιαν διὰ τοὺς 10.000, τοὺς ὁποίους ρίπτομεν εἰς τὸν καιάδα τοῦ κομματισμοῦ. Ἔπρεπε εἰς τὸ διάταγμα νὰ λαμβάνεται μία πρόνοια εἰδικῆς μεταχειρίσεως, ὄχι μόνον πρὸς χάριν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς πρὸς χάριν τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας.

§89Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω τὸν κύριον λόγον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔβαλε κάτω τοὺς ὑπαλλήλους του καὶ τοὺς εἶπε, μίαν ἡμέραν πρέπει, διότι μᾶς τὸ εἶπον οἱ Ἀμερικανοί, νὰ κόψωμεν τόσας δαπάνας. Ποῖοι εἶναι οἱ τομεῖς, εἰς τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ κοποῦν ὡρισμέναι δαπάναι, εἶναι γνωστοὶ καὶ χωρὶς νὰ τὸ εἶχε πληροφορηθῆ θὰ τὸ ἐγνώριζεν. Καὶ ἔκοψε ἐκεῖ ὅπου ἦτο εὔκολον νὰ κόψῃ. Καὶ ἀντὶ νὰ κάμῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πολὺ ὀρθῶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. Θεοτόκης, ἀντὶ νὰ καθήσουν κάποτε οἱ Ἕλληνες Ὑπουργοί, δὲν κατηγορῶ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ τὰς προηγουμένας, ἀντὶ νὰ καθήσουν κάτω νὰ δουλέψουν καὶ νὰ ἐξετάσουν ποία εἶναι ἡ σειρὰ καὶ ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἱεραρχία τῶν ἀναγκῶν, ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Θεοτόκης, προέβησαν προχείρως εἰς τὴν ἀποκοπὴν ὡρισμένων μελῶν τοῦ Σώματος, τὰ ὀλιγώτερον ὀδυνηρά. Αὐτοὶ οἱ ἀγροφύλακες, οἱ εἰσπράκτορες τῆς ἀγροφυλακῆς ποῦ νὰ μᾶς ἐνοχλήσουν, ὅταν τὸ μάθουν θὰ ἔχουν ἤδη καταργηθῆ. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκεντρωθοῦν ἔξω ἀπὸ τὸ γραφεῖον μου καὶ νὰ μὲ ἐνοχλήσουν, ὅπως μὲ ἐνοχλοῦν οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι τῶν Ὑπουργείων ὅπου δὲν τολμῶ νὰ θίξω κανένα. Διότι αὐτὴ ἡ ἀτολμία χαρακτηρίζει τὰς Κυβερνήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν, δὲν τολμᾷ νὰ προβῇ εἰς τὴν παραμικροτέραν οἰκονομίαν, Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, λυποῦμαι διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν ἀποκαλύψω ἐνώπιον τοῦ κ. Ρέντη. Ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ τὴν ἀναγνωρίσῃ καὶ δὲν θὰ θελήσῃ νὰ τὴν ἀναγνωρίσῃ, ἂν καὶ τὴν γνωρίζει, ἀπὸ τῆς θέσεώς του, ὅταν παύσῃ νὰ εἶναι μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ περιέλθῃ εἰς τὴν κατάστασιν τοῦ ἁπλοῦ βουλευτοῦ, θὰ γίνῃ εἰλικρινέστερος καὶ θὰ τὸ ὁμολογήσῃ.

§90Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θέλω νὰ σᾶς εἴπω τί συμβαίνει, δὲν ἔχει τὸ Κράτος νὰ τοὺς πληρώσῃ. Ὅταν πηγαίνωμεν περιοδείας, καὶ εἶναι συχναὶ αἱ περιοδεῖαι ποὺ κάμνομεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, πιεζόμεθα ἀπὸ τὸν κόσμον, μᾶς λέγουν: πληρώνομεν φόρον διὰ τὴν Ἀγροφυλακήν, πληρώνομεν φόρον διὰ χωράφι, πληρώνομεν φόρον διὰ τὴν ἐλαίαν ποὺ εἶναι μέσα εἰς τὸ χωράφι, πληρώνομεν τρεῖς φόρους διά τὸ ἴδιο πρᾶγμα, δὲν ἀντέχομεν. Ἐὰν δὲν ἔχετε ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν νὰ τοὺς πληρώσετε, πρέπει τοὐλάχιστον νὰ μᾶς ἐλαφρώσετε. Ἐκτὸς αὐτοῦ τὸ θέμα τῆς Ἀγροφυλακῆς ἔχει καὶ ἕνα χαρακτῆρα τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Οἱ ἰδιοκτῆται, ὄχι οἱ κάτοικοι, ἐὰν ἐκλέγουν τοὺς ἀγροφύλακας καὶ ἐὰν γίνῃ μία οἰκονομία, τὴν στιγμὴν ποὺ δὲν δύναται τὸ Κράτος νὰ τοὺς πληρώσῃ, εἶναι μία ἀνακούφισις εἰς τοὺς διαμαρτυρομένους, διὰ τὴν βαρυτάτην φορολογίαν καὶ διὰ τὰ πρόστιμα, παραγωγούς.

§91Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψις, ὅτι οἱ ἰδιοκτῆται πρέπει νὰ διορίζουν αὐτοὶ τοὺς ἀγροφύλακας καὶ θὰ σᾶς εἴπω διατί, διότι τότε δημιουργεῖται ἡ ψυχολογία τοῦ ὀργάνου, ὅτι εἶναι συνάρτησις τοῦ διορίζοντος, ἐνῷ ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς εἶναι, ὁ ἀγροφύλαξ νὰ προσφέρῃ τὴν ἀσφάλειαν εἰς τοὺς ἀγρότας ἀνεξαρτήτως τῆς οἰκονομικῆς των ἐπιφανείας, ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶναι πλούσιος ἢ εἶναι πτωχὸς ὁ ἀγρότης πρέπει νὰ τυγχάνῃ τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως. Ἐὰν σεῖς δώσητε τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς καὶ τοῦ διορισμοῦ εἰς τοὺς μείζονας ἰδιοκτήτας, τότε ὁ ἀγροφύλαξ θὰ αἰσθάνεται, ὅτι εἶναι συνάρτησις ἡ ὑπόστασίς του ἡ οἰκονομικὴ ἀπὸ τὸν ἰδιοκτήτην. Ἀλλοῦ εἶναι τὸ θέμα, τὸ θέμα εἶναι, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ μοῦ δώσῃ αὐτὰ τὰ λεπτά, ὄχι. Ὀφείλετε ν’ ἀντιμετωπίσετε τὸ θέμα, νὰ καθίσετε μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὑπεύθυνον διὰ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν καὶ νὰ συζητήσετε κονδύλιον μὲ κονδύλιον.

§92Σ. ΜΠΙΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τοὺς Μακεδόνας τὸ ὄργανον τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας εἶναι τὸ ραντὰρ τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Ἀστυνομίας. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριε Ὑπουργέ, νὰ προστατεύσητε ὅσον σᾶς εἶναι δυνατὸν τὴν ἀγροφυλακήν. Ἐὰν ὡρισμένα ἄτομα ὑπέπεσαν εἰς σφάλματα νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις.

§93Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τοῦ διατάγματος αὐτοῦ μὲ μίαν μονοκονδυλιὰ καταργεῖ τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Τὰ πράγματα εἶναι σαφῆ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔχει κανένα σύστημα, τὸ ὁποῖον νὰ θέλῃ νὰ ἐφαρμόσῃ. Τὰ συστήματα εἶναι γνωστά. Πρῶτον τὸ σύστημα τῆς ὑπὸ τοῦ Κράτους ἀναλήψεως τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Περὶ τοῦ συστήματος αὐτοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ λόγος διότι ἀπαιτεῖ δαπάνας καὶ ἴσως δὲν ἐνδείκνυται διότι πρέπει νὰ ἔχουν κάποιαν χροιὰν μὲ τὴν αὐτοδιοίκησιν τὰ ὄργανα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Δεύτερος τρόπος εἶναι (δὲν ἠκούσθη) τοῦ Κράτους μὲ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ ὁ τρίτος τρόπος εἶναι ἡ προσχώρησις τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν. Αὐτοὶ εἶναι οἱ τρεῖς τρόποι. Μέχρι τοῦδε ἐφηρμόσθη τὸ ὀρθότερον σύστημα. Διότι τὸ πρῶτον σᾶς εἶπα τὶ μειονεκτήματα καὶ τί πλεονεκτήματα εἶχε. Θὰ ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἐνοστάλγησε νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ σύστημα ἐκεῖνο τῶν ἀγροφυλάκων τοὺς ὁποίους διώριζαν καὶ ἔπαυαν οἱ Κοινοτικοὶ Σύμβουλοι ὅ,τι ὥρα ἤθελαν. Διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν ὑπόσχεται οὐσιαστικῶς ἀνατροπὴν τοῦ κρατοῦντος συστήματος. Ἔρχεται τὸ διάταγμα τῆς 29ης Ἀπριλίου. Προηγήθησαν αἱ δύο ἐγκύκλιοι, αἱ ὁποῖαι προπαρεσκεύασαν τὸ ἔδαφος ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῶν οἰκονομιῶν. Ἀντιθέτως ὅμως αἱ δαπάναι θὰ αὐξηθοῦν. Διότι, ὅταν ἐλειτούργει τὸ σύστημα τῆς ἀνοργανώτου Ἀγροφυλακῆς, κατὰ τὰς ὑπαρχούσας στατιστικὰς τοῦ Ὑπουργείου, ἀντιστοιχοῦσαν εἰς κάθε Δῆμον ἢ Κοινότητα 3 ἢ 4 ἀγροφύλακες. Σήμερον, μὲ τὸ νέον σύστημα ἀντιστοιχοῦν 1 ἢ 2. Δηλαδὴ ἦτο κατὰ τὸ ἥμισυ καὶ πλέον μικρότερος ὁ ἀριθμὸς τῶν ὀργάνων μὲ τὸ κρατοῦν σήστημα, παρὰ μὲ τὸ προηγούμενον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει εἰς τὴν πρώτην ἐγκύκλιον πρὸς τοὺς Νομάρχας καὶ τὰ ὄργανά του, διὰ νὰ κάνουμε οἰκονομίες καταργῆστε τοὺς εἰσπράκτορες, ἀλλὰ νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψει καὶ τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια. Αὐτὴ ἡ ἐγκύκλιος ἀντίκειται τελείως εἰς τὸν νόμον 1010, διότι καταργοῦνται σαφῶς αἱ διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ὁ νόμος 1010 λέγει ἁπλῶς, ὅτι τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον γνωμοδοτεῖ. Ἐξεπλάγη ὁ κ. Ὑπουργὸς προχθὲς ὅταν ὁμιλῶν ὁ κ. Λύχνος ἀνέφερεν ὅτι εἰς πλείστας τῶν Κοινοτήτων τῆς ἰδιαιτέρας του Πατρίδος, τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια ἐφαρμόζοντα τὴν ἐγκύκλιον τοῦ κ, Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν κατήργησαν τελείως τὴν Ἀγροφυλακήν. Καὶ εἶπεν, ὅτι οὐδέποτε εἶχε τοιαύτην πρόθεσιν. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἐξεπλήσσετο ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν ἀνεγίνωσκε τὴν ἐγκύκλιόν του ὑπ’ ἀριθ. 22608, ἡ ὁποία ἐν παραγρ. 2 ὁρίζει τὰ ἑξῆς: «Ὅπου κατὰ τὴν γνώμην τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων αἱ εἰδικαὶ γεωργοοικονομικαὶ συνθῆκαι δὲν ἀπαιτοῦσι τὴν ὕπαρξιν ἀγροφύλακος, νὰ μὴ συνιστᾶται θέσις τοιούτου».

§94Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἶχαν διορισθῆ ἀγροφύλακες καὶ εἰς μέρη τὰ ὁποῖα δὲν ἐκαλλιεργοῦντο, διότι ἦτο φίλοι κάποιου κομματάρχου. Ἐκεῖ ποὺ εἶναι ὅλο πουρνάρια δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ὁ ἀγροφύλαξ.

§95Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐπηκολούθησε τὸ Διάταγμα τῆς 29ης Ἀπριλίου 1952, τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν καὶ τὸ ὁποῖον μᾶς ἐπαναφέρει καὶ δὲν μᾶς ἐπαναφέρει εἰς τὸ σύστημα τῆς ἀνοργανώτου Ἀγροφυλακῆς. Λέγει, πλέον, ὅτι ἡ γνώμη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων διὰ τὴν ἀπόλυσιν τῶν ἀγροφυλάκων εἶναι ἀποφασιστική. Τοὺς ἀγροφύλακας, τακτικοὺς καὶ ἀναπληρωματικούς, διορίζει οὐσιαστικῶς τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον, ἀφοῦ ἡ γνώμη του ἔπαυσε πλέον νὰ εἶναι γνωμοδοτική. Ἐκ παραλλήλου οὐδεμία πρόνοια καὶ ἐγγύησις λαμβάνεται διὰ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 15 χρόνια ὑπηρετοῦν καὶ εἶναι περίπου 10 χιλ. ἀγροφύλακες.

§96Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Τὸ πρόβλημα ποῖον εἶναι; Νὰ προστατεύσωμεν τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν ἢ τοὺς ἀγροφύλακας;

§97Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ναὶ μὲν διὰ τοῦ διατάγματος αὐτοῦ παραμένει ἡ ἐποπτεία τοῦ Κράτους, ἀλλὰ ἡ πειθαρχικὴ δικαιοδοσία καταντᾷ οὐσιώδης. Διότι, ὅταν ὁ ἀγροφύλαξ εἶναι ἕρμαιον τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Προέδρου, ὅταν ὁ μισθός του ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικῶς ἀπὸ αὐτούς, δὲν θὰ λογαριάσῃ τὴν οὐσιώδη ἐξουσίαν ἡ ὁποία διατηρεῖται. Ἐκεῖνον ποὺ θὰ φοβᾶται θὰ εἶναι ὁ Κοινοτικὸς Σύμβουλος. Τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, δὲν τὸ λέγω διὰ νὰ προστατεύσω τὸν ἀγροφύλακα, ἀλλὰ διότι νομίζω, ὅτι τοῦτο θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Θέλετε ἄλλο τι νὰ ἐπικαλεσθῶ ἀπὸ τοῦ νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰ ἀποτελέσματα αὐτοῦ τοῦ συστήματος εἰς δύο γραμμὰς τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως τοῦ Ν. 4491 τοῦ 1929; Ἀκούσατε ποία ἦτο ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν θέλει νὰ μᾶς ἐπαναφέρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ τὸ διάταγμα.

§98Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Θεωρῶ πολὺ δικαιολογημένον, κύριε συνάδελφε, νὰ ἀμυνθῆτε τοῦ συστήματος τῆς ἀγροφυλακῆς, διότι εἶναι χρήσιμον, ἀλλὰ ἐπιμένετε νὰ ὑπερασπίζεσθε τοὺς ἀτυχεῖς ἐκείνους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τὰς θέσεις των, τὰς ὁποίας εἶχον ἐπὶ 10ετίαν, διότι τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια, κατὰ τὴν κρίσιν των, ἐθεώρησαν, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητοι. Ἐκεῖ διαφωνῶ ἐγώ.

§99Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἦσαν περιττοί, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ διατὶ ἔσπευσαν νὰ διορίσουν ἄλλους ἡμετέρους.

§100Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Εἰς τὰ χωριὰ τῆς Κερκύρας δὲν πρόκειται νὰ διορισθοῦν ἄλλοι, διότι τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια εἶπαν, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ἀπὸ ἀγροφύλακας.

§101Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἀποτελεῖ καμμίαν ἐγγύησιν. Εἰς ἄλλας περιφερείας ἀπολύονται οἱ ὑπάρχοντες καὶ διορίζονται ἄλλοι. Ἀκούσατε τὸ σύστημα εἰς τὸ ὁποῖον μᾶς ἐπαναφέρουν τὰ Κυβερνηττικὰ μέτρα καὶ τὸ διάταγμα. Λέγει λοιπὸν ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ περιφήμου ἐκείνου νόμου τοῦ 29; «Πρῶτον εἰς τὴν................ ........ (ἀναγινώσκει)...... ,...». Αὐτὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα, πρὸς τὰ ὁποῖα φοβοῦμαι πολύ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μᾶς φέρουν τὰ μέτρα τὰ Κυβερνητικά.

§102Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐνῷ συμφωνῶ ἀπολύτως, ὅτι διὰ τῆς ἐγκυκλίου του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δέν ἔλυσεν οὐδὲν ζήτημα, ἀλλὰ δὲν δύναμαι ὅμως νὰ ἀποδεχθῶ ἀπολύτως τὰς ἀπόψεις σας, ὅτι ὑπάρχει πάντοτε πρὸς συζήτησιν τὸ θέμα. Ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια, ὁ ἀγροφύλαξ πρέπει νὰ εἶναι ὄργανον τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ἢ κρατικὸν ὄργανον, ἢ ὄργανον συγκεντρωτικόν. Ὅλα τὰ κόμματα καὶ ὅλα τὰ πολιτικὰ προγράμματα, ὅλοι ὁμιλοῦμεν, ὅτι πρέπει νὰ τονώσωμεν τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν Ἐὰν δὲν ἠμπορέσωμεν καὶ δὲν ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια, τότε, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἠθέλησε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα, ἐσύγχυσε τὰ ζητήματα τὰ εἶπεν ἔτσι, τὰ εἶπε καὶ ἀλλοιῶς, διότι ἐὰν τὸ ἀντεμετώπιζεν εὐθέως τὸ ζήτημα, δὲν ἠξεύρω μήπως ἡ λύσις του ἦτο καλλυτέρα. Κάλλιστα, ὄργανον τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως θὰ γίνῃ ἀγροφύλαξ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Κράτους, ἐνῷ σήμερον ἀνακατεύεται τὸ Κράτος καὶ εἰς τὸν διορισμὸν καὶ εἰς τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν. Ἐγὼ δὲν τὸ λύω τὸ θέμα, ἀλλὰ τὸ θέτω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς.

§103Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλοι συμφωνοῦμεν, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ὀργάνωσις τῆς Ἀγροφυλακῆς πρέπει νὰ στηρίζεται πρωτίστως εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν. Καὶ οἱ νόμοι, οἱ ὁποῖοι ρυθμίζουν τὸ θέμα ἀπὸ 25ετίας ἐκεῖ στηρίζονται, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἡ γνώμη τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ τοῦτο εἶναι τὸ θεμελιῶδες, τὸ κρίσιμον, ὅτι βεβαίως ἔχει τὴν γνώμην τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ συνήθως κατὰ κανόνα, κατὰ 99% λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὸν Νομάρχην, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀποφασιστική, καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ τὸ καίριον θέμα ἐὰν πρέπει νὰ εἶναι ἀποφασιστικὴ ἢ ὄχι. Ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν, ὅτι τὸ μέχρι τοῦδε ἰσχῦον σύστημα εἶναι ὀρθότερον. Ἐὰν πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα, καὶ πρέπει νὰ ληφθοῦν, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ χωρήσῃ πρὸς τὴν λύσιν τοῦ θέματος τούτου εὐθέως καὶ οὐχὶ διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς, ἡ ὁποία ἄγει εἰς τὴν πλήρη ἐξάρθρωσιν τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας.

§104Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος δὲν συμμερίζεται ἀπολύτως τὰς ἀπόψεις σας. Διότι ὅλος ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πανηγυρίζει διὰ τὰ ληφθέντα μέτρα ἀπὸ τὸν κ, Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς δήλωσις: Κύριε Πρόεδρε, Οἱ κατωτέρω ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ Λ. Καραμαούνας Θεσσαλονίκης καὶ Μ. Κῦρκος Ἀθηνῶν, ἀνήκοντες ὁ μὲν πρῶτος εἰς τὸ Κόμμα τῶν Ἀριστερῶν Φιλελευθέρων, ὁ δὲ δεύτερος εἰς τὸ Δημοκρατικὸν Ριζοσπαστικὸν Κόμμα, δηλοῦμεν ὑμῖν, συμφώνως τῷ Κανονισμῷ τῆς Βουλῆς, ὅτι συνεργαζόμεθα καὶ ὅτι παντὶ θέματι ἑκάτερος ἡμῶν ἐκπροσωπεῖ καὶ τὸν ἕτερον.

Μετὰ τιμῆς

Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ

Μ. ΚΥΡΚΟΣ

Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 5.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.).